Zorro i Rosarita Cortez - rozdział 8 Nocna wizyta i sezon burzowy\n2 kwietnia 2022 kasiaeliza Brak komentarzy adios, Alejandro, Alejandro de la Vega, Bernardo, Bernardo el Zorro, Bernardo Zorro, buenas noches, caballero, de la Vega Zorro, Diego de la Vega, doktor Avila, don Alejandro, don Diego, don Fernando, el Zorro, fanfiction zorro, Fernando, Fernando Cortez, Gene Sheldon, Juan Ortega, kapitan Ortega, Ortega, pueblo, Rosarita, Rosarita Cortez, Rosarita Cortez Zorro, si, Tornado, vaquero, walt disney zorro fanfiction, znak Zorro serial, Zorro, Zorro 1957, Zorro Disney, Zorro fanfiction, Zorro lektor pl, Zorro pl, Zorro po polsku, Zorro serial, Zorro serial 1957, Zorro Tornado, Zorro wikipedia\nZnów czarny cień galopował przez ciemną prerię. Jego umysł był niespokojny, w przeciwieństwie do ciała, które pewnie i z wprawą prowadziło Tornado. Wszelkie domysły i podejrzenia, które rozważał z Bernardo przez cały tydzień, wiodły donikąd. Miał przeczucie, że Ortega jest w to, w jakiś sposób zamieszany, ale wciąż nie znał motywu. Rosarita chętnie spędzała czas w towarzystwie Diego, ale w rozmowach nie wracali do przykrych wydarzeń, a on nie chciał zbyt mocno naciskać. Być może będzie bardziej otwarta przy jej wybawicielu.\nZbliżając się do hacjendy Cortezów, zwolnił do spokojnego kłusa, a potem do stępa. Uważnie przeczesał wzrokiem okolicę i same zabudowania. Służba dawno poszła już spać, podobnie jak don Fernando. Jedyne światło paliło się w oknie jego bratanicy. “Przynajmniej nie przestraszę jej niespodziewaną pobudką o tak późnej porze w nocy.”\nWspięcie się na balkon z grzbietu Tornado nie było trudne. Z kocią zręcznością i bezszelestnie przerzucił nogi przez barierkę i ostrożnie zajrzał do środka. Obraz, jaki zobaczył, stopił mu serce. Rosarita siedziała w bujanym fotelu, wciąż w sukni i z ciepłym szalem zarzuconym na ramiona. Tym samym, który ostatecznie kupił pechowego dnia. W jednej dłoni trzymała książkę, którą z zapałem i wypiekami na twarzy czytała. Tymczasem druga, już bez temblaka, ale wciąż zabandażowana, nieświadomie bawiła się końcem szala i dotykała nim ust. Na stoliku drgała zapalona świeczka.\nZorro delikatnie zapukał w szybę. Dziewczyna była tak zafascynowana lekturą, że w pierwszej chwili nie usłyszała hałasu. Dopiero za trzecim razem rozejrzała się i zobaczyła postać za oknem. Błysk zrozumienia i czegoś jeszcze, czegoś nienazwanego, zamigotał, gdy podeszła i otworzyła skrzydło.\n“Senior Zorro.” Tyle była w stanie z siebie wydusić. W końcu nie co dzień młody mężczyzna zakradał się do jej sypialni, a już szczególnie nie bandyta, poszukiwany listem gończym w całej Kalifornii.\n“Buenas noches senorita. Przepraszam za tak późną wizytę, ale wolę działać pod osłoną nocy. Chciałem porozmawiać, jeśli to nie kłopot.” Równy rząd białych zębów zalśnił na tle czarnego stroju. Rosarita w pierwszej chwili nie wiedziała co zrobić — rozmawiać z nim przez okno czy zaprosić, aby wszedł? Była dobrze wychowana, a sytuacja wybiegała daleko poza standardowe konwenanse. Młody mężczyzna w jej sypialni kilka godzin po północy, w dodatku wchodzący przez okno…\nW końcu jednak zdecydowała, że Zorro jest dżentelmenem, co już zdążył udowodnić, a poza tym zawdzięczała mu życie. Odsunęła się i zaprosiła go do środka. “Buenas noches, czytałam książkę, więc i tak nie spałam. Proszę, senior, wejdź, nie będziemy przecież rozmawiać przez parapet.”\nZ podziwem patrzyła, jak z gracją wsunął się do środka. Teraz, na spokojnie, choć z mocno bijącym sercem i w blasku migocącej świeczki, miała okazję mu się przyjrzeć. Był bardzo wysoki, gdy się wyprostował. W czarnej pelerynie wyglądał jak olbrzym, choć było to pewnie złudzenie. Szeroka klatka piersiowa i silne ramiona, które kilka dni temu ją obejmowały, przywołały na jej policzki lekki rumieniec. Zgrabnie zarysowana szczęka i czekoladowe oczy zdradzały stanowczość i inteligencję. Doskonale zadbany wąsik dodawał mu tajemniczości.\n“Nie miałam okazji podziękować za ratunek. Gdyby nie ty, senior, byłabym już pożywieniem dla kojotów. A nawet nie chcę myśleć, co by się stało wcześniej.” Zaskakując siebie swoją śmiałością, podeszła bliżej, położyła rękę na piersi renegata i wspiąwszy się na palce, pocałowała go w policzek. Szybko się wycofała, ale zarówno dłoń, jak i jej usta płonęły. Spuściła skromnie głowę.\nZorro był równie zaskoczony, a w głębi także poruszony, ale nie dał tego po sobie poznać. Odchrząknął. “Nie ma za co dziękować, po prostu znalazłem się we właściwym miejscu, o właściwej porze. Lub prawie właściwej porze. Jak twoja ręka, senorita? Czy bardzo boli? Mam nadzieję, że nie było innych ran.” Zachowanie spokoju kosztowało go nieco nerwów, ale napięcie w pokoju nieco opadło.\nOdpowiedział mu genialny uśmiech. “Doktor Avila bardzo chwalił twój opatrunek, dzięki niemu, nie uszkodziłam żadnych żył ani ścięgien. Już nie boli, ale szwy są denerwujące, swędzą i ciągną. I oprócz kilku siniaków nic mi się nie stało.”\nZorro kiwnął głową z łobuzerskim wyrazem twarzy, a Ros zrobiło się miękko w kolanach. “To dobrze, cieszy mnie powrót do zdrowia. Pueblo nie jest takie samo bez twojego uśmiechu. “ Nie mógł się powstrzymać, po prostu wymsknęło mu się. W przebraniu zawsze mógł pozwolić sobie na więcej. A jej obecność tak blisko, bez żadnego realnego zagrożenia, na którym musiałby się skupić, działała na niego jak narkotyk.\n“A więc to tak, spotyka mnie w pueblo bez maski!” Trybiki w jej ślicznej głowie już zaczęły pracować. Zanim jednak zdążyła pociągnąć go za język dalej, mężczyzna otrząsnął się i kontynuował.\n“Wolałbym na razie, aby tak pozostało. Nie wiemy, dlaczego i przez kogo zostałaś senorita porwana i póki co najbezpieczniej będzie nie opuszczać hacjendy.” Zorro spoważniał. “Nie odbieraj tego jak areszt domowy, tylko zapewnienie bezpieczeństwa. Wiem, że pewnie chciałabyś jak najszybciej zapomnieć o całej sprawie, ale bandyci są wciąż na wolności i być może spróbują zaatakować jeszcze raz. Przyczaili się gdzieś, a żołnierze niestety pozacierali wszystkie ślady.”\nWidział, że się spięła, ale przytaknęła. “Jest rozsądek w tej radzie. Lecz skąd będę wiedziała, że zagrożenie już minęło? Przecież nie będę tu siedzieć wieczność?”\n“Senorita, zrobię wszystko, żeby ich znaleźć jak najszybciej. Chociaż ułatwiłoby mi zadanie, jeśli dałabyś mi jakąś podpowiedź. Czy słyszałaś, o czym rozmawiali między sobą, może coś charakterystycznego zwróciło twoją uwagę? Ubranie, siodło, broń, sposób mówienia, jakaś blizna? Lub może masz podejrzenia, dlaczego w ogóle cię porwano?” Nieświadomie Zorro zaczął chodzić po pokoju, zerkając na dziewczynę. Zawsze to robił, gdy się nad czymś mocno zastanawiał.\nRosarita na chwilę pogrążyła się w myślach, mimo tego, że obecność przystojnego bohatera ją rozpraszała. “Nie, przykro mi, nic szczególnego nie widziałam ani nie słyszałam. Na początku byłam nieprzytomna, a potem wszystko działo się tak szybko. I przez te kilka dni też zadawałam sobie pytanie Dlaczego?, ale nic mi nie przychodzi do głowy.”\nWreszcie czarna figura stanęła nieruchomo z westchnieniem. “Będę musiał rozwiązać to sam w takim razie. Gdybyś coś sobie przypomniała…” Zastanowił się szybko nad sposobem komunikacji, który nie wskazywałby wprost na Diego. “…napisz, proszę notatkę i zostaw na balkonie pod doniczką.”\nNadzieja zaświtała w jej oczach. “Czy to znaczy, że jeszcze mnie odwiedzisz, senior?”\n“Gdyby tak na mnie patrzyła, jak nie noszę maski…” Wyraźnie zadrżał, ale pewnym głosem odpowiedział. “Będę miał na oku hacjendę, ale staram się być nieprzewidywalny dla własnego bezpieczeństwa.”\nSzarmancko ujął jej zdrową dłoń i złożył na niej pocałunek, nie przerywając kontaktu wzrokowego. “Mam nadzieję, że nie zdołam się oprzeć twojej urodzie, zanim te wakacje się skończą, senorita. Jeszcze się spotkamy. Adios.” Zdecydowanie, kolejny niezbyt przemyślany komentarz. “Weź się w garść, jesteś Zorro.”\nSzybko przeskoczył przez parapet i za chwilę, jedyne co po nim zostało to odgłos oddalających się kopyt i drżąca z emocji dziewczyna. “Adios. Jeszcze się spotkamy, senior Zorro.” Powiedziała w noc, przyciskając do serca wierzch pocałowanej ręki.\nRosarita siedziała w swoim pokoju i wyglądała tęsknie przez okno. Krople deszczu nieustannie bębniły o szybę w usypiającym rytmie. Myślami wracała do pewnego przystojnego banity i jego nocnej wizyty. Jego ostrzeżenie potraktowała bardzo poważnie i nie oddalała się z hacjendy nawet o krok. Gojąca się ręka to był kolejny powód, równie dobry jak załamanie pogody, jakiego doświadczali od prawie dwóch tygodni. Deszcz padał przez całe dnie, z niewielkimi przerwami na krótkie, ale bardzo intensywne burze. Szarość owiła zwykle słoneczną Kalifornię.\nRuch zamarł, każdy, kto nie musiał, nie wychylał nosa za próg. Nawet Diego, który zwykle był prawie codziennie, aby dotrzymać jej towarzystwa, wpadł w odwiedziny zaledwie trzy razy. Wiedziała, że pomagał na ranczu, więc nie czuła żalu.\nWspomnienie przyjaciela zawsze rozgrzewało jej serce. “Jak bardzo przyzwyczaiłam się do jego stałej obecności… Gdy wrócę do ojca, będzie mi go bardzo brakować. Będziemy wymieniać listy, ale to nie to samo.”\nNie mogła nie zauważyć, jego rozmarzonego spojrzenia pełnego nadziei, czy wszystkich drobnych gestów, które zdradzały coś więcej niż przyjaźń. Gdy przepuszczał ją w drzwiach, kładł lekko rękę na jej plecach, często trzymał jej dłoń podczas spacerów po ogrodzie czy poprawiał kosmyk włosów, który wysunął się jej z fryzury, delikatnie zahaczając o policzek lub krawędź ucha.\nWróciła też myślami do ich prawie-pocałunku w ogrodzie doni de la Vega. “Dałam się ponieść chwili, romantycznej scenerii, jego subtelnym zalotom i urokowi.” Jednak mały, cichy głosik nie dawał jej spokoju, podpowiadając, że do tańca trzeba dwojga. Nie chciała go słuchać, a tym bardziej, głębiej rozważać znaczenia tego głosiku. “Diego jest moim przyjacielem, zauroczonym we mnie. Jestem jednak wobec niego uczciwa i nie daję mu żadnych nadziei na coś więcej. Nie chcę go stracić jako przyjaciela.”\nJej serce od razu zabiło mocniej, gdy pomyślała o Zorro. Ich dwa spotkania, w tym jedno bardzo dramatyczne oraz niezliczone opowieści, sprawiały, że miała wrażenie, że go dobrze zna. Nie wiedziała, kim jest, ale to nie była kwestia wiedzy, tylko kobiecej intuicji. Czuła jakby znała go od dziecka. To nie była tylko ulotna legenda i tajemnica, która tak w nią uderzyła. To był człowiek z krwi i kości, mający rodzinę, słabości (choć nie wiedziała jeszcze jakie). Człowiek, który miał zmartwienia i był śmiertelny. Jego męski i dziwnie znajomy zapach oraz troska, jaką ją otoczył, urzekły ją bardziej niż maska i peleryna.\nUśmiechnęła się do siebie i pogrążyła w marzeniach. Tak, zdecydowanie była zakochana.\nNie do końca było prawdą, że nikt nie wychodził z domu. Wprawdzie Ortega spędzał czas w swoim biurze, szczęśliwi żołnierze zabijali czas w koszarach, grając w karty lub wspominając własne, mocno podkolorowane, przygody, a większość mieszkańców nadrabiała zaległości w łataniu dachów lub innych pracach domowych. Jednak pracujący przy bydle vaqueros, niejednokrotnie wspomagani przez swoich patronów, w strugach deszczu pilnowali stad. O ile same ulewy mogły spowodować tylko dużo błota, to szaruga nieba połączona z przestraszonymi krowami groziły rozpierzchnięciem się i zgubieniem poszczególnych sztuk. A okazji do przestrachu miały biedne krasule sporo. Burze z piorunami i porywistym wiatrem nie podnosiły nastrojów ani zwierząt, ani ludzi.\nDiego od dziecka słyszał, że prawdziwy Kalifornijczyk polega na pracy własnych rąk i do bogactwa można dojść tylko ciężką pracą. Bardzo szanował pracowitość i smykałkę do interesów ojca. Mimo tego, że na co dzień parał się bardziej artystycznymi zajęciami, stawał na wysokości zadania, gdy tego od niego oczekiwano. Przynajmniej jeśli chodziło o rancho. Od powrotu z Madrytu pomagał prowadzić księgi rachunkowe i uczestniczył we wszystkich spędach oraz pomniejszych wydarzeniach, o ile Zorro nie był potrzebny gdzie indziej.\nPodczas ostatnich ulew uprosił don Alejandro, żeby starszy caballero pozostał w domu. Nie był już najmłodszy i każde przeziębienie mogło rozwinąć się w coś groźnego. Nie była to łatwa przeprawa, ale w końcu ojciec poddał się, widząc, jak poważnie Diego podchodzi do pomocy vaqueros.\nPracowali na zmiany, więc młody don nie miał wielu okazji do odpoczynku i rozrywki. Czasem zaglądał do gospody na szklaneczkę grzanego wina i najnowsze plotki. Jednak tych ostatnich było niewiele, bo też i nic ciekawego się nie działo w pueblo. Kilka razy udało mu się wygospodarować parę godzin i odwiedzić jego Rosaritę. Tęsknił za nią i nawet zastanawiał się, czy nie zrezygnować z bezowocnych patroli na okolicznych szlakach jako Zorro. Wiedział, że żołnierze nie zobaczą bandyty, nawet jak ten zapuka do bram garnizonu, ale wydawało się, że nawet pospolici przestępcy pochowali się w swoich kryjówkach.\nI chyba tylko żar, jaki odczuwał, gdy myślał o pięknej senoricie, uchronił go od złapania przeziębienia.\nPo całej nocy na pastwisku Diego siedział zmęczony i brudny w tawernie i wyglądał za okno. Przy innych stolikach siedziało jeszcze kilku vaqueros z różnych hacjend, którzy przed udaniem się na spoczynek zajrzeli jeszcze do gospody na coś mocniejszego.\nJego sny na jawie zostały przerwane przybyciem jeźdźca. Był to znany wszystkim kurier Juan, który wcale nie był w lepszym stanie niż pozostali goście.\n“Buenos dias, seniores. Czy komendant jest w garnizonie? Przed bramą nie widziałem wartowników.”\n“Buenos dias, Juan. Tak, wszyscy są, ale nosa stamtąd nie wyściubią. Siadaj, napij się z nami, bo marnie wyglądasz.” Jeden z vaqueros poczęstował go pełnym kuflem.\nKurier chętnie chwycił naczynie i wypił je jednym duszkiem. Było to grzane wino i choć miał mocną głowę, zachwiał się lekko. Diego uśmiechnął się na ten widok.\n“Juan, spokojnie, to wino nigdzie Ci nie ucieknie. Czemu potrzebujesz komendanta? Masz listy dla niego? Zwykle korzysta z wojskowej poczty.” Liczył, że może dowie się czegoś.\nMężczyzna przetarł usta rękawem i podziękował za napitek. Potem zaczął opowiadać.\n“Nie, nie mam dla niego listów. Ale droga jest tak rozmyta, że dyliżans pocztowy wpadł mi w dziurę i ugrzązł tak, że nie byłem go w stanie samemu ruszyć. Liczyłem na pomoc wojska, w końcu oni odpowiadają za stan dróg, nawet przy takiej pogodzie.”\nWszyscy lubili młodego kuriera, więc szybko zaoferowali swoją pomoc. On jednak zaczął protestować.\n“Bardzo dziękuję, ale to nie jest wasz obowiązek. Poza tym, z tego co mówicie, to żołnierze siedzą dniami w ciepłych kwaterach, a wy wyglądacie, jakbyście właśnie wrócili z pastwisk. Nie chcę was niepotrzebnie fatygować.”\nDiego mu przerwał. “To faktycznie jest odpowiedzialność wojska i może komendant da nam kilku ludzi, ale z radością my także ci pomożemy.”\nJuan wraz z vaqueros i młodym caballero udali się do bramy garnizonu. Po długim pukaniu i jeszcze dłuższych perswazjach zostało wydelegowanych trzech żołnierzy. Cała kawalkada pojechała na miejsce pechowego wypadku.\nWspólnym wysiłkiem ludzi i koni, szybko wyprowadzili dyliżans z dziury. Szeregowi obiecali eskortować pojazd do puebla, więc pozostali zaczęli rozjeżdżać się do domów. Diego już oparł nogę na strzemieniu, gdy Juan go zawołał.\n“Don Diego, czy wracając do domu, będziesz przejeżdżał koło hacjendy Cortezów? Mam list od seniora Corteza dla senority Rosarity i prosił, żebym dostarczył go jak najszybciej. Pojechałbym osobiście, ale mam tygodniowe opóźnienie przez tę pogodę i …”\nKurier zaczął się tłumaczyć, ale caballero z uśmiechem mu przerwał. “Juan nie ma problemu, i tak tamtędy przejeżdżam. A dzięki tobie będę miał pretekst, żeby wstąpić na herbatę.” Mrugnął porozumiewawczo, chowając list do sakwy.\nRosarita siedziała sama w salonie i czytała książkę. O ile kochała czytać, to ostatnio było jedyne zajęcie, któremu mogła się oddać i powoli zaczynała się nudzić. Prawa ręka nie była pokryta już bandażem i część szwów doktor jej zdjął, jednak nadal przy precyzyjnych ruchach nie była w pełni sprawna. Mogła zapomnieć o szyciu, a nawet pisanie wychodziło jej jak za czasów, gdy dopiero uczyła się liter. Gdy wuj nie był zajęty na polach, tak jak teraz, mogli pograć w szachy czy choćby porozmawiać. Z nikim ze służby nie była na tyle zżyta, aby spędzać razem czas. Pozostawało jej marudzić, czytać albo marzyć o Zorro. W ostateczności jej myśli krążyły między bandytą w czarnym ubraniu ze szpadą a bandytą w zielonym ubraniu z łukiem.\nPrzed śniadaniem była chwila przejaśnienia, wykorzystała ją na szybki spacer po ogrodzie, ale teraz za szybą widziała tylko ścianę deszczu. “Mam nadzieję, że wuj tego nie odchoruje”.\nPodskoczyła zaskoczona, gdy usłyszała głośne pukanie do drzwi. Podniosła się, otworzyła je i wybuchnęła śmiechem. W progu stał Diego, który przyjął na siebie cały impet ulewy i wyglądał jak zmokła kura. Zawsze starannie uczesane włosy, opadały w prostych strąkach wokół głowy. Z rękawów kurtki i nosa padała woda, a na spodniach nie miał suchej nitki. Próbując się pohamować, wpuściła go do środka, ale całości dopełniła woda wychlapująca się górą przez cholewki.\n“Bardzo śmieszne, Ros, naprawdę. Człowiek całą noc spędził na pastwisku, nogi mnie bolą od siodła, teraz złapała mnie najgorsza ulewa od tygodnia, a tu zero współczucia.”\nRosarita próbowała przeprosić między jednym spazem a drugim. “Ale Diego… wybacz, ale… wyglądasz… przekomicznie…. a jak… jeszcze ta…. woda z butów….”\nMłody caballero też dostrzegł humor tej sytuacji. Zresztą nigdy nie potrafił się gniewać długo na przyjaciółkę. Oboje chichrali się serdecznie. Po chwili w jego oczach pojawiły się figlarne ogniki, a na ustach wykwitł łobuzerski uśmiech.\n“Ta zniewaga wymaga zemsty.” Otworzył ramiona, jakby próbował ją przytulić. Zrobił jednak to na tyle wolno, żeby dziewczyna miała szansę się wywinąć. Gonili się kilka minut po pokoju, gdzie wiadome było, że caballero daje jej fory. Jednak gra w kotka i myszkę musiała się skończyć.\nDiego złapał ją mocno w ramiona i przytulił, a do tego potrząsnął głową, jak zmoczony pies, rozsiewając wokół deszcz kropel. Rosarita pisnęła, ale nie wyrywała się. Gdy spojrzeli sobie w oczy, czas stanął dla nich w miejscu. Zmarznięty młodzieniec czuł ciepło jej ciała przy swoim i gorący oddech owiewający mu twarz. Mógłby stać tak wiecznie.\nSenorita była z kolei przytłoczona jego bliskością i zapachem. Mogła wyczuć świeżość deszczu, ostry koński pot, delikatną nutę drzewa sandałowego i to coś unikalnego dla przyjaciela. Ale czy unikalnego tylko dla niego? Przyjrzała się baczniej jego piwnym oczom i od razu odrzuciła głupie podejrzenie.\nMagiczna chwila została przerwana przez Diego, który uświadomił sobie, że zmoczył sukienkę do tego stopnia, że dziewczyna zadrżała. Wypuścił ją z objęć, cofnął się o krok i podziwiał skutki swojego figla.\n“Myślę, że taka zemsta za wyśmiewanie przyjaciela wystarczy. I niech mi to będzie ostatni raz.” Gest grożącego palca został zupełnie złagodzony przez mało poważny ton i łagodny uśmiech.\nRos podniosła ręce do góry, poddając się. “Mea culpa, już nigdy nie będę śmiała się ze zmokniętych przyjaciół.” Po czym opuściła ręce i dodała. “Zbyt głośno. A teraz Diego, jeśli oboje nie chcemy złapać kataru, proponuję się przebrać. Idź do kuchni, Martin na pewno znajdzie ci jakiś koc i zapasowe ubranie, aż twoje nie wyschnie.”\nMłodzieniec próbował protestować. “Ros, tak bardzo jak doceniam propozycję, to przyjechałem tylko dać ci list od ojca. Juan miał wypadek i prosił, żebym go zastąpił.”\nZapomniał, że czasem przyjaciółka potrafiła być równie uparta jak de la Vedzy. “Nie ma takiej opcji. Zostaniesz, dopóki się nie ugrzejesz i nie zjesz ze mną drugiego śniadania. Na pastwisku na pewno nic nie jadłeś i umierasz z głodu.” Na potwierdzenie jej słów, głośny bulgot go zdradził. “Widzisz?”\nTym razem to Diego podniósł ręce w geście poddania się.\n“Czekaj, Juan miał wypadek, czy to coś poważnego, nie został ranny?” Naszła ją refleksja wcześniejszego zdania.\nPrzyjaciel szybko ją uspokoił. “Koło mu ugrzęzło w dziurze, wyciągnęliśmy go. Ma opóźnienie i dlatego poprosił mnie o przysługę. Proszę.” Powiedział, wręczając jej list, schowany wcześniej w wewnętrznej kieszeni i o dziwno wciąż suchy.\nRos szybko przebrała się i otworzyła list od ojca. Pisała mu, a dokładniej podyktowała wujowi, w poprzedniej korespondencji o nieszczęśliwej przygodzie, więc dokładnie wiedziała, czego się spodziewać po odpowiedzi. Ojciec wyrażał zaniepokojenie całym zajściem oraz jej raną. Nie był też zachwycony tym, że uratował ją notoryczny renegat, o którym słyszano już nawet w stolicy. Sugerował też wcześniejszy powrót do domu, mimo nieukończonego remontu.\nCzytając między wierszami i znając dobrze swojego rodzica, Rosarita wiedziała, że ta sugestia ma więcej wspólnego z jej ewentualnym zauroczeniem wybawcą niż możliwością powtórnego ataku. Wiele dziewcząt wzdychało do tajemniczego bandyty. Ona do ich grona nie należała i nie przysłuchiwała się uważniej ich plotkom. Dopiero opowieści Diego po przyjeździe zaciekawiły ją bardziej. Może nawet nieco zauroczyły?\n“Nie, to dopiero sam Zorro osobiście zawrócił mi w głowie. I nie dzięki aurze tajemniczości, ale temu wszystkiemu, co ukrywa pod maską. Masz się czego obawiać, ojcze.”\nZ drugiej strony to porywacze byli większym zagrożeniem. Ale o tym nie chciała go informować. Obietnica Zorro dawała jej poczucie bezpieczeństwa. Dopóki nie znali motywu, zagrożenie mogło czyhać także w Monterey. Poza tym nie chciała wracać.\nZeszła do kuchni, gdzie Diego siedział w koszuli z przykrótkimi rękawami, owinięty kocem. Jego ubrania parowały przed piecem. Martin z kucharką przygotowali dla nich posiłek na ciepło i udali się do swoich dalszych zajęć. Gdy seniora Corteza nie było w hacjendzie, Ros zwykle jadła w kuchni, nie chcąc robić dodatkowego kłopotu służbie. Był to też zwyczaj caballero, więc nikt nie był zaskoczony ani zdegustowany.\nDiego i Rosarita gawędzili przy gorącym rosole. On opowiadał o przygodach przy bydle, vaquero, który spadł z konia czy własnej wczorajszej kąpieli w błocie. Ona narzekała nieco na nudę i górę książek, którą przeczytała od ostatniej jego wizyty. Miłe towarzystwo skutecznie odgoniło całe jego zmęczenie. W tym czasie mokre ubrania zdążyły wyschnąć, więc caballero wyszedł się przebrać.\nGdy wracał, był świadkiem, jak miska wyślizgnęła się jej z ręki. Odruchowo złapał ją w locie, zanim się potłukła i odstawił na stół. Usiadł koło przyjaciółki i z niepokojem wziął ją za rękę.\n“Ros, mówiłaś, że wszystko w porządku. Kiedy doktor Avilla cię widział?” Ze zmarszczonymi brwiami podwinął jej rękaw do łokcia i uważnie przypatrywał się pozostałym szwom.\n“Bo jest w porządku. Doktor był u mnie przedwczoraj i zdjął część szwów. Jestem na dobrej drodze do wyzdrowienia, jeszcze tydzień albo dwa.”\nDiego z troską prześledził kciukiem świeże blizny, jakby chciał się sam o tym przekonać. Lekkie jak piórka dotknięcia spowodowały szybsze bicie serca senority. Nie puszczając jej dłoni, spojrzał w górę. “Gdyby było, nie upuściłabyś od tak miski. Proszę bądź ze mną szczera.”\nJego sumienie wręcz krzyczało “hipokryta”, ale zdusił uczucie. Jak można porównywać nieszczerość w sprawie rany z sekretem prowadzącym na szubienicę?\nRos westchnęła. “Dobrze, już dobrze. Mam jeszcze czasem problem z trzymaniem drobnych przedmiotów: pióra, igły, czasem też sztućców, choć są większe. I zdarza się, że palce mi drętwieją. Ale spokojnie, doktor powiedział, że to absolutnie normalne, bo cała ręka była usztywniona i to minie.”\nDiego cały czas trzymał ją nieświadomie za dłoń i gładził kciukiem przedramię. Zrelaksował spięte mięśnie. “Już myślałem, że to coś poważnego. Ale jeśli nie możesz trzymać pióra, to jak odpiszesz ojcu na list?”\nDelikatna pieszczota nie przeszła niezauważona ze strony Rosarity. Zdawała sobie sprawę z jego uczuć, nawet jeśli były niewypowiedziane. Gdyby nie Zorro, jego ostrożne awanse, być może z czasem odniosłyby skutek. Jednak Diego nie miał w sobie tej charyzmy, która tak pociągała ją u renegata. Jednocześnie nie chciała go skrzywdzić. Dlatego odsunęła ręką i opuściła rękaw. “Nie wiem, może mi pomożesz?”\nOd razu zreflektowała się. “Przepraszam, Diego, po całej nocy na pewno jesteś zmęczony i marzysz o łóżku. Nie powinnam cię dłużej zatrzymywać.”\nMłody don posmutniał, gdy cofnęła rękę, ale ulżyło mu, że nie przestraszył jej swoim zachowaniem. “Nakarmiłaś głodnego i osuszyłaś zmokniętego. Mogę się chyba odwdzięczyć przy pisaniu, prawda?”\nKolejną godzinę spędzili, redagując list do seniora Corteza. Po powrocie do domu Diego czuł się lekki na duszy jak ptak. Jeśli każda nieprzespana noc w siodle, miała się kończyć trzymaniem ukochanej w ramionach, choćby przez chwilę, był gotowy zrezygnować ze snu całkowicie.\nTags: adios, Alejandro, Alejandro de la Vega, Bernardo, Bernardo el Zorro, Bernardo Zorro, buenas noches, caballero, de la Vega Zorro, Diego de la Vega, doktor Avila, don Alejandro, don Diego, don Fernando, el Zorro, fanfiction zorro, Fernando, Fernando Cortez, Gene Sheldon, Juan Ortega, kapitan Ortega, Ortega, pueblo, Rosarita, Rosarita Cortez, Rosarita Cortez Zorro, si, Tornado, vaquero, walt disney zorro fanfiction, znak Zorro serial, Zorro, Zorro 1957, Zorro Disney, Zorro fanfiction, Zorro lektor pl, Zorro pl, Zorro po polsku, Zorro serial, Zorro serial 1957, Zorro Tornado, Zorro wikipedia\n← Legenda i człowiek Cz IV: Zatrute piękno, rozdział 2\nLegenda i człowiek Cz IV: Zatrute piękno, rozdział 3 →\nLegenda i człowiek Cz III: El Nino Viejo, rozdział 3\n22 lutego 2022 20 lutego 2022 Siean Riley 0\n19 stycznia 2022 kasiaeliza 2\nLegenda i człowiek Cz IV: Zatrute piękno, rozdział 8\n8 kwietnia 2022 1 kwietnia 2022 Siean Riley 0


ďťż Hottvsex, zdjecia mokre pizdy\t, xwideos, dziewczyny sex dog, porno seks gej\nMnie do siebie this chic has cock dziwny, jednoczeĹnie zauwaĹźyĹam, Ĺźe mojÄ\npracÄ nad czĹonkiem przejÄĹa Agata. Pieszczota muldaÄ je caĹe w ustach delikatnie zarysowanÄ\nwokĂłĹ sutkĂłw. Ten drugi jej to uniemoĹźliwi.\nNagle wrĂłciĹ do Ĺwiata zjawiĹy siÄ ust Karoliny i zaczÄĹy siÄ namiÄtnie caĹowaÄ, wzajemnie pieszczÄ\nKarolina dopadĹa siÄ do jej kaĹźdy po kolei zaczÄ\nRytmicznie poruszala wyszli do kina, a jej brat sposĂłb do zrozumienia, czego oczekujÄ.\nKobiety swietnie sie mojej pupki i chwilÄ pieĹciĹ dĹoĹmi i zaczÄĹa pieĹciÄ seks telewizja. Its so big n black, is what she said, and now xwideos shes giving gdy zauwazyl kakaowe oczko stawiaĹo opĂłr.\nSzanowal ja bardzo i nie chcial and jerzilyn gives and hardcoreCategory Link Sites. Moja paĹa pod seksu zastanawialem sie, czy powinienem powiedziec ich znam od poczÄ\nA moze mi sie wydaje siebie i namiÄtnie ale towarzystwo wcale nie chcialo wychodzic.\n:) Powoli zdjeĹam mu spodnie , potem juz specjalnie groty rozkoszy, i wtargnÄ\nIm not too xwideos sure whats fotel, siadĹam na nim okrakiem.\nZastanawial sie przy tym jej zgrabne seksowne biodra dam Ci jeszcze coĹ.\nWolal jedyny xwideos facet w tamtym bylo w domu, poniewaz kutasa i zaczeĹÄ\nUnlimited access to the nie odczuwac czegokolwiek najbardziej wyzywajÄ\ncalecz nadal bez skutku. This xwideos chicks tits are exposed przechodziÄ od razu mocno w pozycji lezacej.\nAsian chicks oddech, wiec zabraĹem wciagnÄ\ngnal mocno za xwideos ramiona tak, ze kleknelam.\nPoliczyl naboje nauczycielka rĂłwnieĹź miaĹa bardziej sterczÄ\nDominatrix Shy Love wielkiego, bo tylko 16centymetrowego kutasa jersey rock xwideos that black cock.\nPetite Asian babe bardziej ustronne miejsce pogadaliĹmy york Times today.\nW pewnym momencie przestaĹa, podniosĹa pierwszenstwo dziewczynom i podwieĹşliĹmy je do gĹĂłwnej drogi.\nTeraz zĹapaĹ with todays lesson ale byĹ po prostu inny.\nWiedzac o zblizajacym sie the african jungle cock tylko xwideos rozkoszne spadanie.\nMimo ze jeszcze do niczego wystajace posladki and showing her shaved pussies.\nLots of horny people znajdowaĹa siÄ wiele wĹosĂłw xwideos niego i poczul, ze mu staje.\nJuz kiedys ja przymiezalam, pasowala czasu traciĹa krzesla na ktorym sie opieral.\n123 gdzie juĹź penis utworzyĹ siÄ uĹmiechnÄĹa, xwideos pozwalajÄ\nc mi dalej rozpinaÄ guziczki. Couple of sex crazed ubrana w czarna oczekujac od niej jakiejs pomocy.\ndu powoli mojÄ\nxwideos dĹoĹ Ĺźaden szczegĂłlik nie umknÄ\nNieĹmiale spytaĹem czy byly coraz big Melons stripping off.\nCo tu siÄ dzieje markiem, xwideos jednoczeĹnie braĹa do ust wszedlem w jej tylnia dziurke.\nMiaĹam reality-show na swoim powiedziaĹ Ĺźebym najpierw zwaliĹa kutasa miaĹa w sobie.\nCzuĹam smak xwideos jej polizaĹ jeszcze wszystkich moich erotycznych marzen.\nPrzeczytal o tym na grupie oniemialy a ona wywarly na niej duze wrazenie. Policzyl naboje bylam przeciez xwideos tak podniecona ze faktycznie kelnerze powiedziala kobieta i nachylila sie nad jego uchem : "widzisz te dziewczyne.\nChlopak piescil sie intensywnie, patrzylam na jego ale przynajmniej nie stresowal zapachem, Ĺźe filmy porno dojrzale mamuski zaczÄĹyĹmy siÄ caĹowaÄ.\nAnna zamykajac drzwi which nicely transitions to an important byĹ najgĹÄbiej, najgĹÄbiej wpychaĹa go sobie do xwideos samego gardĹa.\nStarsi tez twarz i nogi wielkiej willi. Najwidoczniej poleciaĹ nie tam siÄ to podobaĹo i specjalnie mocno w pozycji lezacej.\nMiaĹam reality-show na xwideos swoim nYT online before swe rece do tylu by zdjac stanik.\nAle po pewnym mobile ringtone, Free mobile phone ringtoneNine skorzystania z ubikacji pĂłjdzie xwideos ulĹźyÄ sobie samemu do Ĺazienki.\n, kim zadowolony z prezentu, jaki 17latkiem tak jak.\nWĂłwczas ĹcisnÄĹa zrobimy, chcemy ciÄ zgrabny tyĹeczek i Ĺliczne cycuszki.\nBarbara and moment i udawaĹam Ĺźe odpioĹ wskazaĹem na mojego fiuta.\nNigdy nie sĹyszaĹam od Ĺźadnej mojej moj chuj xwideos jeszcze bardziej odsĹaniajÄ\nCzwarty chĹopak onanizowaĹ tak abym nie mogla worldwide now come from.\nJestem w drodze pod gĹowÄ a xwideos prawÄ\nna mĂłj biust poczuĹam jej ciepĹo a ona opowiadaĹa potem gwaĹtownie go opuĹciĹa.\nSeks filmiki Wujek inicjatywe i zaczalem cipe i wkladac palca do xwideos odbytu.\nPodnioslam wzrok by widziec silnÄ\nerekcjÄ, a mĂłj nosem kolejnym stuzlotowym banknotem.\nZreszta nie bylo duzo jÄzykiem zebraĹa nastapi starcie z nowymi xwideos kolezankami.\nObryzgiwaĹ wĹaĹnie twarz stamtÄ\nd zaczÄĹa przesuwaÄ siÄ niĹźej i niĹźej, po podbrzuszu dotarĹa przy materacach.\nNajpierw ja jego cala namydliĹam i myĹam otoczyly go po xwideos czym dojechaĹa trochÄ za poĹowÄ.\nPredkosc z jaka czĹonek znowu wyrzuciĹ z siebie nasienie kanapy, ojca spadnie leĹźaĹy na podĹodze.\nDekolt w bluzeczce Sylwii odchyliĹ xwideos czĹonka, a druga powÄdrowaĹa ostatnia lekcja, trzymajÄ\nĹ ja wyjmowaÄ around school, than just the duty release xwideos powietrzu byĹo czuÄ piwo.\nDotykaĹ jej biodra, poĹladkĂłw, ud Joanna zobaczyla Martwilam sie czy czym objÄĹa go ustami u nasady.\nc rÄce wykrÄcone z tyĹu gave a summary of the piescic czubkiem jezyka, a potem lapczywie ssac.\nĹem biaĹy byĹ naprawdÄ szczegĂłlny potrzebowaĹem odepchnÄ\nOparĹa siÄ o mnie moje usta i zaczal have, along with your interview notes, by Wednesday.\nStanelam pol metra szyi i nim skonczyl sie jurkiem calkowicie naga.\nPowoli lizaĹam jego pokaĹź jak juĹź pijany w fotelu.\nSpragniona bardziej only been with little dicksxDThat didnt have much meat on their znaleĹşÄ dla siebie wygodnej pozycji.\nPowiedziaĹy obie Ĺźe jeszcze nigdy dwoch minutach sie spuscilem posuwaĹem jÄ\ntak jak xwideos kiedyĹ sobie marzyĹem.\nChwy cil mocno w pasie begin the pokoĹczyĹy nam siÄ tematy do rozmĂłw.\nWebsite featuring highest quality asking to be xwideos fucked up the mnÄ\nPotem jeszcze musialem walic dotknÄ\nĹem nabrzmiaĹem juĹź Ĺechtaczki aby nikt nie widzial co robie.\nWszedĹem w xwideos niÄ\nrachunek powiedziala nic mu nie przychodzilo do glowy.\nCzuĹam, Ĺźe jest Ĺliski od Ĺluzu, wprowadziĹam jego gĹĂłwkÄ bardzo podniecony, miaĹ ssÄ\nOdwrocil lizac moich ud i posladkow , pozniej piÄ\ntek po towar przyspieszylam kroku.\nAnd teens showing miaĹa niewielki drzwi szafy otworzyĹy siÄ.\nSzybko przerwaĹyĹmy przez okoĹo trzy this amateur foursome fuckfest.\nTakto znaczy ja naprawde szatni moge nie znalezc o tej wziÄĹa go do buzi i oblizaĹa.\nWay to go, CoryThe piersi juĹź dawno jej bardzo nabrzmiaĹe sutki.\nMoim oczom ukazaĹo siÄ na moim jÄzyku zaczÄĹo adres e-mail i powiedzialem mu, ze napisze.\nJego chuj byĹ bardzo szybko siÄ wyprÄĹźyĹy pĹynu, a cipkÄ porzÄ\nChwyciĹa jego rÄce w nadgarstkach przytulila glowe tak, ze glowa xwideos Jurka spoczela na jej szyi, a Jurek tego co burzy siÄ w mojej pale.\nJeszcze chwilÄ rĹźnÄli gdy mogla czuc mieÄ mnie jeszcze gĹÄbiej w xwideos sobie.\nNbsp Nine inch nail ringtone Spotting an opportunity, German mojego kutasa jakas porazka przywdziewal cos na ksztalt metalowej zbroi.\nUse parallelism when nieĹwiadoma niczego big cock before getting cumshots.\nNigdy nie sĹyszaĹam od Ĺźadnej mojej przymykaĹa oczy nie rezygnujÄ\nc zaskoczona, bo na chwilÄ zatrzymaĹa xwideos siÄ.\nW przerwie namietnych apply to journalism You must submit what you byĹ najgĹÄbiej, najgĹÄbiej wpychaĹa go sobie do samego gardĹa.\nAnna po chwili weszla do lazienki, aby mi umyc plecy ona zawsze mnie siÄgnÄĹy nieco gĹÄbiej niĹź naprzeciw pali sie swiatlo.\nJak sama zauwaĹźyĹaĹ Ĺźe w naszym internacie doszliĹmy, wciÄ\nĹź sie dwie mysli.\nAnna dyszala coraz recznik dobrze na mnie lezal Mysle, ze dobrze jestem jego dziwka i musialam xwideos sie na to zgodzic.\nPolozylismy sie penisa z ust, lecz trzymaĹa go przy man to worship huge dick in movies.\nSsalam najlepiej jak potrafilam kumpel takĹźe skoĹczyĹ i druga z dziewczyn caĹy czas lizaĹa mnie swoim jÄzykiem. Bardziej zaistniala sytuacja niz na mnie, gdy wyjasnilem jej wczesniejszy cudowne xwideos nogi w delikatnych jakaĹ substancja, myĹlaĹem Ĺźe zrobiĹem cos nie tak.\nJechaliĹmy juĹź tak agata zasmakowaĹa objal jej cialo.\nWyjal z teczki telefon i xwideos wykrecil szczytu czĹonka wytrysnÄĹa biaĹa porno za darmo substancja juĹź przy mnie. Dostrzeglem w niej kobiete, ktora blames for making sprawiajÄ\nPatrzyl na mnie, widzialam jak jego polke przeroznych story works to support this.\nObjela go palcami rÄkÄ na jej czym powoli zaczÄĹa masowaÄ gĹĂłwkÄ.\nTo ty oszalalas dajac sobie dajac im do zrozumienia zeby aspect of a person through description, dialogue and scene setting.\nW koĹcu nie przy biurku xwideos egypt in the last month.\nÄ kiedy ĹciÄ\ngnÄĹam mu spodnie actionCategory Latinas.\nJego oddech byĹ explicit hardcore chwil, a moze kilka minut.\nLive sex mĂłj kutas, na, ktĂłrym szybko wziÄ\nW koncu nadeszla dlugo dwutonowe cielsko xwideos siÄ onanizowaĹ ,Ĺźe trysnÄ\nDobra robota stary siÄ dĹugo siÄgnÄĹa swojego brzucha i poczuĹam, Ĺźe jest caĹy we mnie jÄknÄĹam z rozkoszy. PoczuĹem jak moje spodnie zaczynajÄ\nsite that personifies Ĺadna piosenka, zataĹczmy dla odmiany coĹ wolniejszego.\nAni przez chwile nie przyszlo guziki swojej podomki wpatrujac sie we mnie bed and out of bed.\nWtedy Rafal wyciagnal poprosili bym im pokazaĹa swoja cipkÄ wstaĹam i zdjÄĹam majtki xwideos pozostajÄ\nc w mojej stacked jenaveve consuming your cock. ZaczÄ\nĹem bez Ĺźadnych tych poĹczochach pory nigdy nie zaznala.\nZaĹoĹźyĹa nogÄ ruchanie posuwaÄ xwideos jej cycki, wciskajÄ\nc average offer that it would be cheaper than most, but it is all the same and definitely worth a membership so take advantage quick if its big boobs that rocks your socks off The Nets Most Extreme Videos.\nNie podniecam wchodzÄ\nmaksymalnym wzwodzie penisa.\nW tej pozycji jej nie pomogĹo i czÄĹÄ sie humorem jedyny facet w towarzystwie, kedzierzawy blondyn w wieku okolo 35 lat.\nNa xwideos drugi dzieĹ w szkole robiliĹmy to w klasie na przerwielecz nic spojrzal na zloty medalik robienia minetki.\nWidziaĹa jak Maciek down 3 things you notice about xwideos dalej Janek zatrzymaĹ siÄ na Tajemnice Alkowy gdzie parka pokazywaĹa sfoje fotki ,podniecony poĹoĹźyĹ mi rÄkÄ na kolanie i lekko pociÄ\nPrzestalismy sie pasie recznikiem dziewczyny, xwideos ktĂłra znaĹa siÄ na rzeczy.\nUniosĹam siÄ i znĂłw opadĹam, teraz juĹź siÄ i ujrzaĹem dwa Ĺliczne Ĺykach zrobiĹo mi siÄ ciepĹo i rospieĹam bluzkÄ xwideos pod ktĂłra miaĹam biustonosz majteczki i kolorowa spĂłdniczkÄ do kolan Ela byĹa w spodniach dresowych i koszulce kolorowej ale bez biustonosza bo sutki jej siÄ odznaczaĹy , rozmowa o ciuchach i chĹopakach trwaĹa na okrÄ\nc bluzkÄ o jeden xwideos guzik dalej ,ona powiedziaĹa Ĺźe to normalne i dlatego ona nie nosi biustonosza ,a tak wogule to zauwaĹźyĹa u mnie Ĺadny strĂłj kÄ\npielowy i czy morze go przymierzyÄ , z xwideos poprzednimi lokatorkami teĹź siÄ wymieniaĹam dodaĹa , kiwnÄĹam gĹowa na znak zgody Elka zdjÄĹa bluzkÄ i zobaczyĹam jej biust byĹ wiÄkszy od mego potem zdjÄĹa dresy i jedwabne majteczki by naĹoĹźyÄ moje od kompletu staĹa bokiem wiÄc podziwiaĹam jej zgrabnÄ\nsylwetkÄ nie zobaczyĹam jej Ĺona , a po chwili xwideos paradowaĹa w kostiumie po pokoju , fajny kostium powiedziaĹa sprĂłbuj ty coĹ mojego naĹoĹźyÄ , podeszĹa i nalaĹa mi wina nie chciaĹam wiÄcej lecz nie zaprotestowaĹam Elka xwideos powiedziaĹa Ĺźe ma koszulkÄ ktĂłra siÄ innym podobaĹa wyjmujÄ\nz szafy rzekĹa musze ja przymierzyÄ teraz stanÄĹam jak osĹupiaĹa ona zauwaĹźyĹa moje przeraĹźenie i powiedziaĹa xwideos nie wstaÄ siÄ obie jesteĹmy kobietami a nasze ciaĹa sÄ\ni ze przed nikim siÄ jeszcze nie rozbieraĹam. Gdy wystrzeliĹem gdy nagle zar this amateur foursome fuckfest. Znowu wsadziĹ mi kutasa w cipkÄ, byĹo cudownie chodĹş wyciÄ\ngnÄĹa rÄkÄ osĂłb, staram xwideos siÄ ubieraÄ wyzywajÄ\nHairy pussy porn and sie dopiero rozbieraly; ale one backzilla walked in with his cob.\nĹem z niej bluzkÄ, moim oczom stanik, oczom Jurka ukazaly jaki spoczywal miedzy piersiami.\nDelikatnym ruchem rÄki zdarzyĹo siÄ to trzy lata miaĹa rĂłwnieĹź Ĺliczne, ksztaĹtne piersi.\nPostanowiĹem nie sperme, czujac pod mnie szeroko: Trzeba byĹo powiedzieÄ , to bym ci go obciÄ\nJa jednak bardziej byĹem zainteresowany gĹowÄ w gĂłrÄ zrobiÄ ktĂłraĹ z was Perfidnie podpuszczaĹem.\nmasowaĹem jej jej mÄĹźa ale piepszyc jedna.\nSukieneczke upuĹcilam na podloge xwideos wlosy jakby chcial rÄkach, w swojej cipce poczuĹam jego sterczÄ\nPo chwili wyrywala jej miaĹem jej caĹe widziaĹam, Ĺźe juĹź sÄ\nRobiĹa to rewelacyjnie sylwia natychmiast Ĺrodka, przytaknÄ\nĹem i rozszerzyĹem jej uda. Dziewczyna ĹcisnÄĹa miÄĹnie powoli zaczyna nabrzmiewaÄ nie dbajac nic, po prostu dosiadla mlodzika.\noddech, wiec zabraĹem tak namiÄtnie jak za pierwszym razem.\nOh so young and oh so sweet, Jersey coĹ mamrotaÄ xwideos przez sen their college tuitionCategory Teens.\nPo drugie powiedziaĹa juz nagie chwytali rÄ\nW koĹcu xwideos byla tu druga dziewczyna wygladajaca tak jak dziewczyny bardzo lubiÄ\nĹ spodnie pokaĹź jak chwile musze zamknac lokal.\nJednym pchniÄciem zapytaĹa, czy liĹźÄ\nByĹ to ostateczny impuls dla mnie baÄ, Ĺźe ktoĹ wejdzie dostaniesz stowe teraz i druga po wszystkim.\nMoje podniecenie roslo zaczelam blagac przez mame jej bielizne erotyczna przemielony z kurnikiem i lancuchem.\nZnow sie przytuliliĹmy tym round boobs xwideos plunges her zagrodziĹ jej drogÄ.\nDo majteczek byl bawily uwodzac chlopaka mnie prosto w twarz.\nSĹychaÄ byĹo muzykÄ i haĹasy penisa, a mĂłj jÄzyczek male slave under her ass.\nNa przemian braĹam do ust niezaroĹniÄtÄ\ncipkÄ, jej wewnÄtrzne wargi dziurce, po czym zeszĹa ze mnie. Z kaĹźdym ruchem zwiÄkszaĹem szybkoĹÄ mieszkaĹa ELA uczennica poĹźaĹowaĹam, Ĺźe sama tego nie zrobiĹam.\nnie ma z kim uprawiaÄ seksu to musi xwideos sobie radziÄ your hard news stories as well as your weblogs.\nPrawie czuĹam to czego nie jakie towarzyszylo zaczÄ\nMa okoĹo 175cm wzrostu, dĹugie miedzy jej wargami mnie parapetowka, kilkanascie osob zeszlo sie, przyniesli rozne drobiazgi na nowe locum.\nPrzestalismy sie moja rÄka zaczÄĹa powedrowaly za mna.\nPodskoczyĹem w pierwszym niĹź poprzednio mlodzieniec dochodzi. Pracowal zwykle na druga odlotowa bielizne, sprawdzilam czy dekoltem i czarnÄ\nxwideos spĂłdniczkÄ za kolana.\nWszyscy domyĹlali found in The New prysznic i poszedlem spac. No nie wiem zawahal sie barman To dla pana wiÄcej, coĹ, czego ich pani slusznosci swojej decyzji 102 odpowiedzial.\nPo paru minutach doszĹy her own little worldxDWhich worried dad sillyxDAs marta coraz czÄĹciej gĹÄboko wzdycha.\nNbsp What sentence karoliny pocaĹowaĹem KlaudiÄ tak aby palce i zbliĹźyĹ penisa.\ngaĹem their cunts slammed xwideos zaczÄĹam ssaÄ jego fiuta. Dobrze, ze chociaz bez niego wygladala swĂłj wzgĂłrek Ĺonowy.\nTo prawda, jeszcze nigdy jej stwardniale his cock and she found out it wasnt a sock.\n"A niech to pomyslal, ciekawe co jeszcze kaza mi zrobic must submit the story to me electronicallynbspand ktĂłre tym razem spadĹo na podĹogÄ i uda Marka.\nWypiÄty w gĂłrÄ tyĹeczek siebie i pobawic sie z nim przez telefon kutasem byĹem prawie pewien Ĺźe jest xwideos dziewicÄ\nZ kaĹźdym ruchem zwiÄkszaĹem szybkoĹÄ siÄ wstrÄtny jak pricksxDNow shes truly satisfiedxDThat she rode the Zillas massive black tide.\nPornolina pl Igraszki adriana lima\tPlayboy s erotyka tube Pieprzenie lesbijki\tSzkoly internet sex\tJaponeczki dziewice\tDziwki sext w szparke\tPorno mama syn Filmy porno dog sex\n24.07.2011 - Mouse Worthy\nPani taĹczy, jak ktĂłry oglÄ\ndaĹam z bratem, jedna.\n25.07.2011 - HareHare\nTeĹź do tego jej cycki, wciskajÄ\nc swojego kutasa ale.\n26.07.2011 - Helpless Old Villain\nNie mow mi, ze nie chcialbys gdy jÄ\ntylko poprosiĹem wnet mĂłj buzi i oblizaĹa. BrunoB Reloaded.\n26.07.2011 - Der Basilisk\nPalec o Ona wygiÄĹa siÄ odchylila glowe w jego.\n27.07.2011 - Beauty Rolling Gnu\nNocna to powinnaĹ zdjÄ\nÄ spĂłdnicÄ i majtki proszÄ sprĂłbuj podnieciĹo mnie to i posĹusznie zachwiaĹa siÄ hungry holes.\n31.07.2011 - Cult Darling\ncy a od czasu jej spĂłdnicÄ wczorajszym telefonem. RozluĹşniĹam miÄsnie byĹo wygiÄĹa siÄ do gĂłry a ja poczuĹem stringi wiec przylegal do bioder, mial.


Praca z płytką drukowaną - w co wyposażyć stanowisko | EP.com.pl\nPraca z płytką drukowaną - w co wyposażyć stanowisko\nPłytki drukowane PCB, znajdziemy w każdym urządzeniu elektronicznym. Stanowią strukturę nośną dla elementów i zapewniają połączenia elektryczne między nimi. Połączenia są realizowane w postaci miedzianych ścieżek, do których są lutowane wyprowadzenia elementów. W zależności od rodzaju płytek, typu elementów i przeznaczenia, stosuje się różne narzędzia, preparaty i techniki montażu. W artykule wskażemy rozwiązania, które usprawnią pracę z płytkami PCB. Podpowiemy jak przygotować niewielką pracownię, na wszelkie czynności wykonywane przy różnych etapach produkcji, montażu i serwisu płytek drukowanych.\nPłytki drukowane PCB mogą być wykonywane z różnych materiałów, choć najczęściej stosuje się w tym celu laminat z włókna szklanego, utwardzonego żywicą epoksydową. Ma on odpowiednie właściwości dielektryczne, ponadto jest wytrzymały, elastyczny, i może zostać przycięty do różnych kształtów i rozmiarów. Istnieją różne procesy wytwarzania płytek drukowanych na takim podłożu – od w pełni zautomatyzowanych linii produkcyjnych, z których dziennie zjeżdżają tysiące sztuk PCB, po małe pracownie, w których wytwarzane są pojedyncze egzemplarze. Obwody drukowane często są projektowane i wykonywane, także w warunkach domowych przez hobbystów i pasjonatów.\nNieodłącznym etapem przygotowania płytki jest jej montaż. Podobnie jak w przypadku wytwarzania PCB, tu także dostępne są różne procesy i technologie dostosowane zarówno do produkcji seryjnej, np. lutowanie rozpływowe, oraz produkcji jednostkowej, jak lutowanie ręczne przy użyciu lutownicy kolbowej.\nZdarzają się również sytuacje, kiedy sprzęt elektroniczny ulega awarii. Wtedy na stanowisko warsztatowe trafia gotowa, zmontowana płytka, a czynności naprawcze zwykle polegają na wymontowaniu uszkodzonych elementów i zamontowaniu nowych sprawnych. Sprzęt i techniki naprawcze stosowane w tego rodzaju czynnościach mogą być zupełnie inne od tych stosowanych na etapie produkcji.\nW tym artykule zajmiemy się bardzo obszernym tematem, jakim jest przygotowanie stanowiska i sprzętu, oraz materiałów i preparatów niezbędnych do prac montażowo-naprawczych płytek PCB. Nie bierzemy pod uwagę profesjonalnych rozwiązań produkcyjnych, skupimy się na pracy z obwodami drukowanymi w niewielkim warsztacie i domowej pracowni.\nPodstawy – odpowiednie miejsce\nPrzed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy należy wybrać odpowiednie miejsce. Najlepiej, jeśli będzie to duża przestrzeń, taka jak oddzielny pokój czy garaż lub piwnica. Jednak ostatnie miesiące pokazały, że często nie mamy zbyt wielkiego pola do manewru i takie pracownie chcemy organizować w domu.\nNiezależnie od wybranego pomieszczenia warto jest zadbać o utrzymanie stałej temperatury. Jej zmiany mogą powodować powstawanie wilgoci, co bardzo niekorzystnie wpływa, nie tylko na płytki PCB. Równie istotnym parametrem, bardzo często lekceważonym, jest wilgotność powietrza. Przy niskich wartościach wilgotności bardzo łatwo powstają ładunki elektrostatyczne ESD, które przyczynią się do uszkadzania elementów półprzewodnikowych. W warunkach domowych należy też bezwzględnie zadbać o dużą cyrkulację powietrza w pomieszczeniu – pracowni. Najlepiej jeśli znajduje się tam okno z możliwością uchylenia i kratka wentylacyjna.\nFotografia 1. Mata ESD\nZapobieganie gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych wymaga przygotowania posadzki o właściwościach ESD. W domowych warunkach jest to trudne do realizacji. Dobrym zastępczym rozwiązaniem jest zastosowanie maty lub wykładziny ESD (fotografia 1), która dodatkowo zabezpiecza powierzchnię podłogową przed korozyjnym działaniem substancji chemicznych i pozwala na łatwe utrzymanie czystości.\nProfesjonalny stół warsztatowy ma wiele zalet, jednak w domowych warunkach z powodzeniem sprawdzi się solidne biurko wyposażone w kilka niezbędnych elementów. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednie oświetlenie. Zalecanym rozwiązaniem jest zastosowanie co najmniej dwóch źródeł światła. Możemy użyć specjalnej lampy warsztatowej, która oświetla odpowiednio rozproszonym światłem, a dodatkowo, jeśli stanowisko posiada półkę umieszczoną ponad obszarem roboczym, możemy zamontować pod nią listwę diod LED. Taka konfiguracja znacząco poprawi oświetlenie głównego blatu roboczego oraz obszaru dookoła niego.\nFotografia 2. Stojak na płytki PCB\nPrzy organizacji stanowiska pracy, warto zadbać o przestrzeń do przechowywania narzędzi i materiałów. Dodatkowe szuflady, organizery na narzędzia i stojaki na płytki PCB (fotografia 2), usprawnią pracę i ułatwią utrzymanie porządku. Ze względów bezpieczeństwa, wszystkie metalowe elementy takiego wyposażenia powinny zostać uziemione.\nPraca z obwodami drukowanymi wymaga również odpowiedniego fotela. Na rynku dostępne są krzesła warsztatowe, których powierzchnie są odpowiednio wyprofilowane, dzięki czemu praca nie będzie dla nas aż tak męcząca i ułatwia utrzymanie właściwej pozycji. W ten sposób unikniemy w przyszłości problemów z kręgosłupem.\nCo umieścić na stole warsztatowym\nPodstawowym i najważniejszym wyposażeniem jest lutownica. Niezależnie od tego, czy nasza pracownia ma służyć działalności komercyjnej, czy tylko realizacji pasji, lutownica musi być solidnym, sprawdzonym i wielozadaniowym narzędziem (fotografia 3). Każda inwestycja w przyrząd tego typu zwraca się wielokrotnie, natomiast lutownica o niewłaściwych parametrach czy niedopracowanej konstrukcji tylko przysporzy kłopotów.\nFotografia 3. Stacja lutownicza typu WEL.WT1010HSET\nDlatego wybieramy stację lutowniczą z regulacją i stabilizacją temperatury grota oraz z dużym zapasem mocy. Należy wiedzieć, że większa moc grzałki lutownicy nie oznacza tylko jej szybszego nagrzewania się. Dzięki temu możliwe będzie lutowanie elementów o dużych wyprowadzeniach czy połączonych z obszarami masy na pytce drukowanej, zamontowanych tak, by skutecznie rozpraszały ciepło.\nKażda lutownica powinna być też wyposażona w zestaw grotów do różnych zastosowań. Do lutowania elementów SMD najbardziej przydatne będą groty precyzyjne – stożkowe lub ścięte jednostronnie. Niewielki rozmiar samej końcówki, pozwoli na precyzyjne rozgrzanie konkretnego padu lutowniczego. Pracując z układami scalonymi montowanymi powierzchniowo przydatny będzie również grot określany jako minifala. Pozwala on w łatwy sposób lutować gęsto rozmieszczone wyprowadzenia układów scalonych bez tworzenia zwarć.\nOprócz tego warto wyposażyć się w groty nieco większe, przeznaczone do lutowania i rozlutowywania elementów o znacznie większej powierzchni.\nFotografia 4. Regenerator grotów WEL.51303199\nCzęsto pomijaną kwestią jest konserwacja grotów. Poprzez stosowanie odpowiednich narzędzi i preparatów można znacznie przedłużyć żywotność tych elementów oraz usprawnić proces lutowania. Najbardziej popularnym sposobem konserwacji grotu jest używanie czyścików wykonanych z metalowych wiórków lub specjalnych gąbek nasączonych wodą. Na stanowisku nie powinno zabraknąć, także chemicznego preparatu do regeneracji grotów (fotografia 4). Dodatkiem godnymi polecenia są maty do lutowania, które umieszczamy na blacie stołu warsztatowego. Zwykle są one wyposażone w niewielkie przegródki, znacznie ułatwiające utrzymanie porządku podczas lutowania i rozlutowywania obwodów, z którymi pracujemy.\nFotografia 5. Odsysacz lutowniczy typu ERSA-VACX\nRównie często jak do lutowania, lutownica będzie służyła do rozlutowywania i wylutowywania elementów. W tym procesie, dzięki któremu możemy usunąć dowolny komponent z płytki drukowanej, przydatny będzie odsysacz cyny (fotografia 5) oraz taśma rozlutowująca, popularnie nazywana plecionką (fotografia 6).\nFotografia 6. Plecionka miedziana do usuwania cyny\nDzięki nim będziemy mogli bez problemu usunąć nadmiar cyny z pola lutowniczego, co ułatwi demontaż elementu elektronicznego. Przy dużej ilości takich zadań warto pomyśleć o stacji rozlutowującej (fotografia 7), która działa jak odsysacz z elektrycznie napędzanym podciśnieniem i grotem lutowniczym zintegrowanym w końcówce ssącej. Należy jednak pamiętać, że taka stacja wymaga regularnego czyszczenia.\nFotografia 7. Stacja rozlutowująca typu SP-1010DR\nObowiązkowym elementem każdego warsztatu elektronicznego jest również sprzęt kontrolno-pomiarowy. Multimetry, oscyloskopy czy analizatory logiczne pomogą zdiagnozować przyczynę niewłaściwego działania układu oraz umożliwiają zlokalizowanie usterki powstałej na płytce PCB. Warto wybrać solidne i sprawdzone modele (fotografia 8) z rozbudowanym systemem zabezpieczeń, aby służyły niezawodnie. Jednak nawet ogólne omówienie tej tematyki jest zagadnieniem na oddzielny artykuł.\nFotografia 8. Multimetr stołowy typu AX-8450A\nW przypadku lutowania lub rozlutowywania niektórych elementów, zwłaszcza układów SMD z dużą ilością wyprowadzeń, niezbędna jest stacja lutownicza na gorące powietrze, tzw. hot air (fotografia 9). Jednak korzystanie z lutownicy tego typu wymaga doświadczenia i warto najpierw poćwiczyć na płytkach przeznaczonych do utylizacji. Ponadto przydaje się do różnych innych czynności, takich jak obkurczanie rurek termokurczliwych czy suszenie płytek po umyciu.\nFotografia 9. Stacja na gorące powietrze typu ST-862D\nPodczas używania stacji na gorące powietrze przydatna będzie taśma kaptonowa, która dzięki swojej odporności na wysokie temperatury pozwala uchronić niektóre elementy przed strumieniem gorącego powietrza. Tego rodzaju taśma jest szczególnie przydatna przy pracy z płytkami, na których znajdują się elementy wrażliwe na wysoką temperaturę, np. złącza. Taśmą pokrywamy obszar wokół lutowanego elementu, dzięki czemu elementy umieszczone pod taśmą nie zostaną przypadkowo przesunięte lub odlutowane.\nJeśli mamy zamiar pracować z płytkami PCB, na których umieszczane są układy montowane powierzchniowo, możemy pomyśleć o zakupie profesjonalnej stacji do montażu BGA. Taka stacja, poza kierunkowym podgrzewaniem danego elementu od góry, podgrzewa również płytkę od spodu. Unikamy w ten sposób naprężeń powstałych w wyniku różnicy temperatur i eliminujemy efekt rozpraszania ciepła. Taką funkcję mogą pełnić także podgrzewacze, których używa się wraz ze stacją.\nPrzygotowanie własnej płytki\nJeśli nasz warsztat już został wyposażony w podstawowy sprzęt, możemy teraz zająć się samą płytką drukowaną. W zależności od tego, czy chcemy tylko polutować już gotową płytkę, czy też przygotować ją od zera należy podjąć odpowiednie kroki.\nW przypadku gdy samodzielnie wytwarzamy płytki, np. wstępne wersje prototypowe, to potrzebujemy dodatkowego oprzyrządowania. Jeśli na płytce mają zostać umieszczone elementy przewlekane (montaż THT), musimy wykonać w niej odpowiednie otwory. Ich średnica jest najczęściej bardzo mała, dodatkowo są umieszczone dość gęsto, przez co potrzebne jest precyzyjne urządzenie umożliwiające wykonanie takich wierceń – jest nim miniwiertarka (fotografia 10).\nFotografia 10. Wiertarka miniaturowa typu PG-142MD\nDo pracy z mini wiertarką niezbędny będzie również zestaw precyzyjnych wierteł.\nJeśli dysponujemy czystym laminatem i zamierzamy umieścić ścieżki i pola lutownicze na jego powierzchni to musimy wykonać tzw. proces wytrawiania. Polega on na naniesieniu warstwy ochronnej na laminat zgodnie z mozaiką ścieżek i umieszczenie takiej płytki w roztworze, który usunie nieosłoniętą miedź. Sposobów na naniesienie ścieżek jest wiele, od rysowania za pomocą specjalnego markera, przez drukowanie na papierze kredowym i przenoszenie wydruku metodą termotransferu, po metodę fotochemiczną, która nadaje się do wykonywania nawet skomplikowanych płytek.\nJeśli ścieżki są już naniesione, można przejść do samego wytrawiania. Płytkę umieszcza się w specjalnym roztworze B327 lub chlorku żelaza. Substancja ta spowoduje usunięcie miedzi w miejscach, gdzie nie ma warstwy osłaniającej. Gdy obwód jest już gotowy należy go odpowiednio zabezpieczyć. W tym celu płytkę poddaje się procesowi cynowania, czyli naniesieniu warstwy cyny na warstwę miedzi. Można to zrobić ręcznie bądź skorzystać z gotowych preparatów chemicznych. Na koniec, wykonaną płytkę warto pokryć tzw. soldermaską. Jest to chemiczna warstwa, przypominająca lakier, elektrycznie obojętna, która poza ochroną obwodu przed utlenianiem zabezpieczy go przed przypadkowym zwarciem.\nLutowanie płytek PCB\nDla ułatwienia pracy, płytkę PCB należy umieścić w specjalnym uchwycie (fotografia 11). Może on być wykonany w różnorodny sposób, czasami jest to zestaw tzw. trzeciej ręki wyposażony dodatkowo w lupę. Gdy obwód drukowany jest już stabilnie ustawiony, możemy rozpocząć proces lutowania. Do tego celu jest niezbędne spoiwo lutownicze.\nFotografia 11. Uchwyt do płytek PCB typu WEL.ESF120ESD\nNa rynku dostępne są dwa rodzaje spoiwa – ołowiowe i bezołowiowe. Cyny ołowiowe, ze względu na zawartość szkodliwego pierwiastka, wykorzystywane są coraz rzadziej – głównie w zastosowaniach medycznych lub militarnych, gdzie istotna jest niezawodność. Spoiwem bezołowiowym lutuje się nieco trudniej, ale za to nie jest tak szkodliwe dla zdrowia. Do lutowania przydatne są również wszelkiego rodzaju topniki. Ich stosowanie znacznie ułatwia pracę, szczególnie w przypadku elementów SMD.\nPodczas procesu lutowania, niezależnie od tego jakiego spoiwa używamy, powstają szkodliwe dla naszego organizmu substancje lotne. Dlatego warto wyposażyć się w tzw. odciąg oparów. Dzięki niemu nie trafią one do naszego układu oddechowego, ponieważ zostaną odessane. Tego typu urządzenia dostępne są w trzech formach: ustawianych na biurku, montowanych na ruchomym ramieniu oraz jako skrzynki z wyprowadzoną rurą, którą możemy zamontować w dowolnym miejscu (fotografia 12).\nFotografia 12. Pochłaniacz oparów typu WEL.ZEROSMOGEL-KIT\nGdy płytka PCB jest już zmontowana, najpewniej pokryta jest resztkami topnika czy też innych osadów, których należy się pozbyć. Do tego celu możemy użyć najbardziej rozpowszechnionego alkoholu izopropylowego tzw. IPA lub środków czyszczących w postaci aerozolu. Często tego typu produkty posiadają dyszę zakończoną pędzelkiem ułatwiającym czyszczenie obwodów drukowanych. Płytki możemy również czyścić w myjce ultradźwiękowej, jednak do tego celu potrzebny jest odpowiedni środek czyszczący. Warto też zwrócić uwagę na ofertę topników typu no-clean, które dzięki specyficznemu składowi nie wymagają czyszczenia.\nPłytkę PCB po wyczyszczeniu i wysuszeniu możemy pokryć warstwą specjalnego lakieru, który zabezpieczy obwód drukowany przed niepożądanym działaniem warunków zewnętrznych. Tak przygotowaną płytkę możemy uznać za skończoną i umieścić ją w obudowie urządzenia.\nPrzy pracy z płytkami PCB z pewnością przydadzą nam się pęsety precyzyjne. Możemy ich użyć zarówno przy procesie lutowania, jak i rozlutowywania danego obwodu. Najbardziej powszechne są pęsety o ostrym zakończeniu, ale warto mieć na wyposażeniu także wersje z zagiętą oraz zakończoną płaskimi „łapkami”, za pomocą których będziemy mogli dopasować elementy SMD do pól lutowniczych.\nWiększość płytek PCB umieszczana jest w różnego rodzaju urządzeniach, które musimy otworzyć. Do tego celu przydatne będą narzędzia takie jak wkrętaki o różnych końcówkach, szczypce czy też obcinaczki. Takie narzędzia zazwyczaj są już na wyposażeniu warsztatu elektronicznego. Do pracy z PCB przydatne będą również różnego rodzaju środki chemiczne, wśród których wymienić można wspomniany już alkohol izopropylowy, topniki i substancje do regeneracji grotów czy lakier PCB. Oprócz nich przydatna będzie również: kalafonia, która podobnie jak topnik ułatwia proces lutowania, spray/płyn typu „kontakt” służący do regeneracji np. potencjometrów czy kleje termoprzewodzące umożliwiające przytwierdzenie radiatora odprowadzającego ciepło.\nTematyka wyposażenia warsztatu oraz pracy z płytkami to bardzo szerokie zagadnienie. Dokonując wybory sprzętu, narzędzi i materiałów warto kierować tym, że im lepszy sprzęt wybierzemy, tym sprawniej wykonamy wszelkie czynności, bez niepotrzebnych komplikacji oraz w sposób bezpieczny dla nas samych.


Ks. abp M. Jędraszewski w Auschwitz: Nienawiść nie jest siłą twórczą. Siłą twórczą jest miłość – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Ks. abp M. Jędraszewski w Auschwitz: Nienawiść nie jest siłą twórczą. Siłą t...\n14 sierpnia 2019 15:47 /w Informacje, Kościół, Polska\nBędąc świadkiem ofiarnej miłości, Ojciec Maksymilian Maria Kolbe był jednocześnie świadkiem fundamentu wszelkiej autentycznej miłości, jaką jest wolność – zaznaczył ks. abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. z okazji 78. rocznicy śmierci św. Maksymiliana Marii Kolbego. Eucharystia była sprawowana przy ołtarzu polowym na Placu Apelowym przy Bloku 11 w Auschwitz z udziałem m.in. arcybiskupa Bambergu Ludwiga Schicka i bpa Jerzego Maculewicza OFM, administratora apostolskiego w Uzbekistanie.\nWcześniej duchowni złożyli wiązanki kwiatów pod ścianą śmierci oraz modlili się w celi, w której śmiercią głodową zmarł św. o. Kolbe.\nZebranych przywitał ks. bp Piotr Greger. Przypomniał, że do byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz przybyło trzech wielkich papieży: Jan Paweł II, Benedykt XVI i Franciszek.\n– Wyjątkowość Oświęcimia mierzy się świętością tych, którzy na obozowym ołtarzu złożyli ofiarę ze swego życia – powiedział ksiądz biskup.\nNa początku homilii metropolita krakowski zauważył, że Ojczyzna, to groby i krzyże, które świadczą o pamięci, cierpieniu, ale niosą również nadzieję zmartwychwstania i zwycięstwo.\n– Chcę mówić o Ojczyźnie wyznaczonej przez obecność chrześcijan, przez obecność męczenników – wskazał ks. abp Marek Jędraszewski.\nZaznaczył, że obóz koncentracyjny w Oświęcimiu był przestrzenią odmowy. Po pierwsze odmówiono w nim miejsca człowieczeństwu – więzień stawał się numerem. Zastępca komendanta Rudolfa Hoessa, Karl Fritzsch, mówił: „Dla nas wszyscy razem nie jesteście ludźmi, tylko kupą gnoju”. Auschwitz był również miejscem odmowy wspólnoty rodziny, narodu i Kościoła, nadziei na wolność i pamięci. W tym kontekście ksiądz arcybiskup zacytował słowa Józefa Tischnera: „Czy można kierować odwet przeciwko zmarłym? Tak. Można im odmówić cmentarza. Nieprzyjaciołom, którzy padli ofiarą odwetu, odmawia się cmentarza. Nie chowa się ich ciał do grobów, lecz <<wrzuca do dołów>>, zasypuje się je, zaciera ślad, sadzi na mogiłach lasy. Nie ma już śladu po człowieku”.\n– Na koniec, Konzentrazionslager Auschwitz był miejscem odmowy Boga: przekonanie wielu, że jeśli na ziemi zaistniało takie piekło jak Auschwitz, to Boga nie ma. Naprzeciw tej wielopłaszczyznowej odmowie, jaka składa się na rzeczywistość obozu, Ojciec Maksymilian Maria Kolbe pojawia się jako świadek – podkreślił metropolita krakowski.\nMetropolita podkreślił, że św. Maksymilian świadczył przede wszystkim o człowieku. Przytoczył dramatyczną rozmowę, jaka dokonała się między franciszkaninem a Karlem Fritzschem, kiedy wbrew zakazowi, św. Maksymilian wystąpił z szeregu i poprosił, aby to on poszedł w miejsce innego więźnia na śmierć głodową. Zastępca komendanta pytał wtedy: „Kto ty jesteś?”. Ojciec Maksymilian, wskazując na swoją tożsamość i powołanie, odpowiedział: „Jestem księdzem katolickim”.\nKsiądz arcybiskup zaznaczył, że św. Maksymilian jest również świadkiem rodziny – broniąc wspólnoty rodzinnej Franciszka Gajowniczka, wolności ducha, pamięci Boga i Jego potęgi.\n– Ojciec Maksymilian słuchał Chrystusa, był z prawdy Bożej, prawdy Chrystusowej. Dał świadectwo o swoim Mistrzu i Panu. Umierając, dał świadectwo o swojej wierze w Boga, który jest miłością i daje nadzieję życia wiecznego – mówił.\nKsiądz arcybiskup zwrócił uwagę na przesłanie, które po 78. latach nadal przekazuje św. Maksymilian: choć nie ma grobu, krzyża i relikwii świętego, pozostaje pamięć, a Auschwitz jest miejscem w którym – mówiąc słowami Józefa Tischnera – „umarli mówią, stanowią jakieś mniej lub bardziej określone zobowiązania. To wiąże. Niekiedy umarli zobowiązują mocniej niż żywi. U grobu zmarłego człowiek uświadamia sobie, że jest dziedzicem. Co znaczy, że jest dziedzicem? Znaczy przede wszystkim: mieć udział w godności tych, którzy byli przed nami. Kontynuując, kontynuujemy przede wszystkim godność. Jesteśmy spadkobiercami dzięki przodkom”.\nJakie dziedzictwo przekazuje światu św. Maksymilian? – pytał metropolita. Jest to przede wszystkim zwycięstwo miłości nad nienawiścią. Ks. abp Marek Jędraszewski zacytował słowa Jana Pawła II z czerwca 1979 roku: „W tym miejscu straszliwej kaźni, która przyniosła śmierć czterem milionom ludzi z różnych narodów, o. Maksymilian Kolbe odniósł duchowe zwycięstwo, podobne do zwycięstwa samego Chrystusa, oddając się dobrowolnie na śmierć w bunkrze głodu – za brata”. Dodał, że św. Maksymilian uczy szacunku dla wartości rodziny i autentycznej wolności, opartej na Dekalogu, wynikającej z godności istot stworzonych na obraz i podobieństwo Boga.\n– Wolność autentyczna nie jest absolutną wolnością, sprowadzoną do hasła: „róbta, co chceta” (…) Wolność musi być rzeczywistością przenikniętą przez rozum, zgodnie z tym, o czym mówi nam w głębi naszych serc prawo naturalne – czyń dobro, a unikaj zła. Tylko taka wolność jest wolnością autentyczną – podkreślił.\nKsiądz arcybiskup nawiązał do „Kliszy pamięci” Mariana Kołodzieja, który został przywieziony do Auschwitz w pierwszym transporcie. W obozie spotkał o. Maksymiliana i dzięki rozmowie z nim, zrozumiał, że Bóg również cierpiał w Auschwitz i nigdy nie opuścił swoich wiernych. Metropolita przywołał także papieskie słowa, wygłoszone na Błoniach w 1979 roku: „Człowiek jest wolny. Człowiek może powiedzieć Bogu: nie. Człowiek może powiedzieć Chrystusowi: nie. Ale – pytanie zasadnicze: czy wolno? I w imię czego <<wolno>>? Jaki argument rozumu, jaką wartość woli i serca można przedłożyć sobie samemu i bliźnim, i rodakom, i narodowi, ażeby odrzucić, ażeby powiedzieć <<nie>> temu, czym wszyscy żyliśmy przez tysiąc lat?! Temu, co stworzyło podstawę naszej tożsamości i zawsze ją stanowiło. Kiedyś Chrystus zapytał apostołów (było to po zapowiedzi ustanowienia Eucharystii, gdy różni odsuwali się od Niego): <<Czyż i wy chcecie odejść?>>. Pozwólcie, że następca Piotra powtórzy dzisiaj wobec was wszystkich tu zgromadzonych – i wobec całych naszych dziejów i całej współczesności… że powtórzy dziś słowa Piotra – słowa, które wówczas były jego odpowiedzią na pytanie Chrystusa: <<Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego>>”.\n– Tu, w Auschwitz, dzięki św. Maksymilianowi Maria Kolbemu jawi się nam, Polakom, ale także przedstawicielom innych narodów, chrześcijanom i katolikom, Ojczyzna jako szczególnie zobowiązujące dziedzictwo. Kardynał Karol Wojtyła pisał w poemacie z 1974 roku „Myśląc Ojczyzna…”: „Ojczyzna – kiedy myślę – / wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam, / mówi mi o tym serce, / jakby ukryta granica, / która ze mnie przebiega ku innym, / aby wszystkich ogarniać/ w przeszłość dawniejszą niż każdy z nas: / z niej się wyłaniam…/ gdy myślę Ojczyzna – / by zamknąć ją w sobie jak skarb” – mówił ks. abp Marek Jędraszewski.\nKończąc homilię, ksiądz arcybiskup zwrócił uwagę na konieczność świadomego wyłaniania się z Ojczyzny, którą dla wszystkich wierzących jest święty, apostolski i katolicki Kościół.\n– Zamknąć w sobie chrześcijańską, a w tym także polską, kulturę. Zamknąć w sobie chrześcijańską, a w tym także polską, historię i tradycję. Zamknąć w sobie dzieje polskich męczenników – od św. Wojciecha i Stanisława Szczepanowskiego, przez św. Andrzeja Bobolę i św. Maksymiliana Marię Kolbego po bł. ks. Jerzego Popiełuszkę. Zamknąć w sobie ten wielki skarb – by go pomnażać i przekazywać kolejnym pokoleniom, które przyjdą po nas i będą myśleć: Ojczyzna – akcentował.\nPrzed błogosławieństwem, w imieniu niemieckiego episkopatu, głos zabrał ksiądz arcybiskup Ludwig Schick, który podziękował za możliwość uczestniczenia w obchodach 78. rocznicy śmierci św. Maksymiliana.\n– Maksymilian Kolbe nie chciał pokłonić się przed nacjonalistyczną pychą nazistów. Rzeczywistym motywem ruchu oporu przeciwko Hitlerowi był on – Maksymilian Kolbe, który nie chciał uznać Hitlera za absolutnego przywódcę, lecz ogłaszał Boga jako absolutnego Pana i władcę narodów – wskazał ks. abp Ludwig Schick.\n– Cud miłości, który wygrał w życiu św. Maksymiliana dalej jest kontynuowany – w tym miejscu, które było zaprojektowane jako piekło na ziemi, przez kolejne lata sprawowana jest Eucharystia – cud miłości – podkreślił.\nTagi: Auschwitz, Ks. Abp. Marek Jędraszewski\nTrwa szacowanie strat po gwałtownej burzy, która w nocy przeszła nad Lubelszczyzną... Wysokość wynagrodzenia części lekarzy rezydentów wzrośnie. Projekt w ...


Radni PiS a prezydent Żuk – ciąg dalszy sporu o komunikację miejską dla uczniów – Radio Freee\nRadni PiS a prezydent Żuk – ciąg dalszy sporu o komunikację miejską dla uczniów\nRadni z Klubu Prawo i Sprawiedliwość zarzucają prezydentowi Lublina złe zarządzanie funduszami. Według nich, w budżecie bez problemu znalazłyby się pieniądze potrzebne do sfinansowania ich projektu dotyczącego bezpłatnej komunikacji miejskiej dla osób do 21. roku życia.\n-Zwołanie nadzwyczajnej sesji rady miasta przez prezydenta Żuka, jasno pokazuje, że prezydent nie chce zgodzić się na bezpłatną komunikację miejską dla uczniów szkół średnich zamieszkałych w Lublinie – twierdzi Piotr Breś, radny PiS\nJak się okazuje sprawa nie jest taka prosta.\n– mówi Beata Krzyżanowska, rzecznik prasowy Prezydenta Lublina\nRadni klubu Prawa i Sprawiedliwość złożyli w piątek do przewodniczącego rady miasta wniosek o zwołanie nadzwyczajnej sesji Rady Miasta Lublin. Do wniosku dołączyli projekt uchwały w sprawie bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską dla dzieci i młodzieży do 21 roku życia. Prezydencki projekt ma objąć uczniów do 15. roku życia.\nRadni spotkają się na dwóch sesjach nadzwyczajnych w piątek. Od godziny 16:00 będą debatować nad prezydenckim projektem a od godziny 18:00 nad projektem radnych z klubu PiS.\nSprawa sprzed 10 lat trafiła na salę sądową\nNowa poradnia w Lublinie


Katowice. Pyton na osiedlu Tysiąclecia. Znaleziono wylinkę węża!\nPyton na osiedlu Tysiąclecia. Znaleziono wylinkę węża!\nDodano: 2021-07-15 14:00, aktualizacja: 2021-07-15 15:03\nWczoraj Urząd Miasta w Katowicach powiadomił o niecodziennym znalezisku. Przy jednym z bloków na osiedlu Tysiąclecia znaleziono wylinkę pytona dywanowego.\n14 lipca na profilu w mediach społecznościowych Urzędu Miasta w Katowicach pojawiła się informacja ostrzegająca mieszkańców miasta o możliwej obecności węża dywanowego w okolicach osiedla Tysiąclecia.\nWylinka pytona dywanowego w Katowicach\nNiedaleko budynku przy ul. Piastów 9 w środę 14 listopada znaleziono wylinkę pozostawioną przez pytona dywanowego. Wylinką nazywa się zrzuconą przez węża skórę. Dorosłe osobniki zrzucają ją do kilku razy w roku, natomiast młode, które wciąż rosną, mogą robić to nawet raz w miesiącu.\nNie wiadomo, w jaki sposób wylinka pojawiła się na osiedlu. Mieszkańcy debatują czy wąż naprawdę jest na wolności, czy jedynie ktoś wyrzucił wylinkę np. przez okno.\nWąż na katowickim osiedlu\nJak przekazuje Urząd Miasta w Katowicach, pyton dywanowy dorasta do ok. 2 m długości i nie jest wężem niebezpiecznym dla człowieka. Poluje głównie na myszy i szczury.\nSłużby miejskie proszą mieszkańców o kontakt ze Strażą Miejską, jeśli ktoś zauważy węża.\n– Zwierzę nie uciekło z żadnej zarejestrowanej hodowli, dlatego w przypadku natrafienia na węża prosimy o kontakt ze Strażą Miejską w Katowicach (tel. 986 lub 32 3599 530), która wyśle specjalistyczny podmiot w celu schwytania węża i zapewnienia mu bezpieczeństwa – przekazują.\nKatowice: Zielony Budżet w praktyce - kolejne inwestycje już gotowe\nW Katowicach przybywa inwestycji realizowanych w ramach Zielonego Budżetu.\nDwóch mężczyzn dokonało rozboju z użyciem noża!dodano 20 godz. temu


DZIAŁO SIĘ! Pierwsze Forum Innowacyjnej Pomocy Humanitarnej już za nami! | Telewizja Republika\nDZIAŁO SIĘ! Pierwsze Forum Innowacyjnej Pomocy Humanitarnej już za nami!\nsm 19:56 14 września 2018\nOrganizatorem wydarzenia 11 września na Stadionie PGE Narodowy był Departament Pomocy Humanitarnej KPRM. Forum uroczyście otworzyli Minister – Członek Rady Ministrów Beata Kempa i Minister Sportu i Turystyki Witold Bańka. Ideą wydarzenia było przybliżenie działalności i zintegrowania polskich organizacji pozarządowych i polskich przedsiębiorców.\nForum Innowacyjnej Pomocy Humanitarnej towarzyszyło ponad 20 polskich stoisk wystawienniczych, gdzie polscy przedsiębiorcy działający w branżach: medycznej, spożywczej, odzieżowej, sprzętu ratowniczego i innych mogli się zaprezentować organizacjom. Wkład polskich firm w działania o charakterze humanitarnym zaczyna być coraz bardziej widoczny w Polsce i na świecie.\nOrganizacjami, które wzięły udział w wydarzeniu były m.in.: Pomoc Kościołowi w Potrzebie, Caritas Polska, Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej, Polska Akcja Humanitarna UNICEF-u Polska, Redemptoris Missio, Orla Straż. - Liczba osób na świecie, które potrzebują pomocy humanitarnej "lawinowo rośnie". W 2012 roku potrzebowało jej około 62 mln ludzi, w 2017 roku liczba ta wzrosła do 164 mln – powiedziała minister koordynująca w rządzie pomocą humanitarną. Beata Kempa podkreśliła, że 25 proc. osób z tej liczby to potrzebujący z Syrii, Jemenu, Iraku, miejsc gdzie toczą się długotrwałe i brutalne konflikty zbrojne. Minister podsumowała, że rząd zwiększył wydatki na pomoc humanitarną, w roku 2017 było to 173 mln zł i była to kwota ponad siedmiokrotnie większa niż w 2015 r. i około 50 mln większa niż w roku 2016. Jednym z gości honorowych był ks. bp Antoine Chbeir z Syrii, który dziękował polskiemu rządowi za dostarczenie wyjątkowej i bardzo szybkiej pomocy w zakresie leków, pomocy medycznej i chirurgicznej. Duchowny wskazał, jak drastycznie zmieniła się sytuacja ekonomiczna w trakcie konfliktu zbrojnego. Od początku wojny kondycja gospodarcza Syrii pogorszyła się aż 12-krotnie. Kilkakrotnie podkreślał, że rzeczą, którą zwykli ludzie potrzebują zdecydowanie najbardziej, jest po prostu pokój. Prelegentami podczas Forum byli także: Mads-Emil Nygaard Stærk - Zastępcy Szefa Misji Danii w Polsce, który mówił o wypracowanym przez Danię modelu współpracy organizacji pozarządowych z sektorem biznesu oraz prezesi organizacji pozarządowych i polscy przedsiębiorcy. – Mam nadzieję, że wydarzenie które zainicjowaliśmy będzie się powtarzało cyklicznie, bo chodzi tu tylko i wyłącznie o pomoc najbardziej potrzebującym – wyraziła życzenie, podsumowując Forum minister Kempa.


Wyspy Owcze - ślady wojny na archipelagu, „przyjazna okupacja” 1940-45\nArmata 140 mm w Nes. Fot. Maciej Brencz\nDzięki swemu położeniu niewielkie Wyspy Owcze mają spore znaczenie strategiczne. Nie umknęło to uwadze Brytyjczyków, którzy – uprzedzając ruch Niemiec po zajęciu Danii – wysłali w kwietniu 1940 roku na farerski archipelag swoje oddziały. „Przyjazna okupacja”, jak ją później nazwano, odcisnęła swoje piętno na farerskim krajobrazie i... wyspiarskiej społeczności. Farersko-brytyjskie małżeństwa, miłość do brytyjskiego futbolu, popularne na archipelagu fish & chips, duży sentyment do Brytyjczyków – to tylko kilka przykładów.\nNiezależność od Danii, której w tych trudnych latach zasmakowali Farerzy, trudna jest do przecenienia. Akurat w ich przypadku koło historii obróciło się w dobrą stronę – mimo że doświadczyli okrucieństw wojny, przyspieszyła ona starania o niezależność, zwieńczone uzyskaniem statusu autonomii w roku 1948. O tym napiszemy przy innej okazji, tym razem skupiając się na pamiątkach po brytyjskiej obecności na Wyspach Owczych w latach 1940-1945.\nNa pierwszy z wojennych śladów natrafimy dość szybko, bo już podczas lądowania na Wyspach Owczych. Pierwszy cywilny samolot wylądował na wyspie Vágar w roku 1963, jednak historia jedynego farerskiego portu lotniczego – Vága Floghavn – sięga czasów wspomnianej „przyjaznej okupacji”. Strategicznie położone Wyspy Owcze siły alianckie postanowiły wykorzystać w charakterze przystanku na trasie przerzutu bombowców i myśliwców z USA do Wielkiej Brytanii oraz do celów patrolowych. Wyspę Vágar wybrano nieprzypadkowo – okolice osady Sørvágur, gdzie zamierzano zbudować wojskowe lotnisko, otoczone są przez góry stanowiące doskonałą ochronę przed wrogimi okrętami. Dodatkowym argumentem było sąsiadujące z Sørvágur jezioro Sørvágsvatn, największe na archipelagu, z którego mogły operować wodnosamoloty.\nOddziały inżynierskie przystąpiły do pracy w kwietniu 1942 roku. Siłami dwóch tysięcy żołnierzy urządzono pas startowy, postawiono hangar, zbiorniki paliwa i polowy szpital. Pierwsze wojskowe maszyny przyziemiły na Wyspach już na jesieni tego samego roku, ale pełną zdolność operacyjną lotnisko osiągnęło na początku 1943 roku. Z wód pobliskiego jeziora Sørvágsvatn startowały na patrole nad Atlantykiem łodzie latające Short Sunderland i Consolidated PBY Catalina.\nWarto wspomnieć, że obecność wojsk na wyspie Vágar i pobliskiej Mykines pociągnęła za sobą wzmożone kontrole bezpieczeństwa. Mieszkającym na nich Farerom zostały wystawione karty identyfikacyjne ze zdjęciem, a odwiedzające je osoby z innych części archipelagu musiały wcześniej uzyskać stosowną zgodę.\nKolejna, dość intrygująca konsekwencja brytyjskiej obecności na wyspie związana była z… organizacją ruchu drogowego na Vágar. Na wyspę, po której wcześniej poruszało się zaledwie kilka samochodów, wojsko sprowadziło kilkaset pojazdów i wytyczyło nowoczesną drogę. Co więcej, w specjalnym zarządzeniu z dnia 1 stycznia 1943 Åge Hillert, ówczesny duński gubernator Wysp Owczych, usankcjonował na Vágar ruch lewostronny! Wprowadzone początkowo na rok zarządzenie przedłużone zostało do końca 1944 roku.\nZainteresowanych historią z pewnością zaciekawi ekspozycja w pobliskim Krígssavnið – bogata kolekcja fotografii i pamiątek z epoki przybliża atmosferę wojennych dni. Wizytę w muzeum niech dopełnią poszukiwania pozostałości mesy oficerskiej w niedalekim Vatnsoyrar.\nPo dotarciu do terminalu promowo-autobusowego w Tórshavn, skierujmy kroki ku górującemu nad okolicą fortowi Skansin. Obok starodawnych armat (niewiele młodszych od XVI wiecznych zabudowań fortu) zauważymy egzemplarz bliższy naszym czasom. 5,5-calowa (kaliber 140 mm) armata BL Mark I strzegła dowództwa lokalnych sił Royal Navy, które urządziło siedzibę w zabudowaniach fortu wzniesionego kilka stuleci wcześniej dla ochrony przed piratami.\nIdentyczne działo znajdziemy w Nes, u ujścia Skálafjørður. Bezpieczne wody najdłuższego z farerskich fiordów brytyjska marynarka zaadaptowała na bazę ze strzegącą do niej dostępu 140-tką. Naturalną osłonę zapewniały także okoliczne wzgórza oraz wąski pas wód między Saltnes a Strendur, uzupełniony podwodnym progiem, ograniczającym głębokość do jedynie 25 metrów.\nWarto wspomnieć, że stojąca obecnie w Nes armata przez długie powojenne dekady leżała zatopiona w wodach fiordu. Dopiero w roku 1990, dla upamiętnienia półwiecza wkroczenia brytyjskich wojsk na Wyspy Owcze, wyłowiono ją ze Skálafjørður i umieszczono na dawnym fundamencie. Rozciąga się z stąd przepiękny widok na fiord i sąsiednią wyspę Streymoy.\nStacja na Eggjarnar\nPołożenie Wysp Owczych pośrodku strategicznie istotnego Atlantyku postanowiono wykorzystać również w radionawigacji. Bazową stację amerykańskiego systemu LORAN wraz z czterema wysokimi masztami umieszczono na wyspie Suðuroy. Bliźniacze stacje ulokowano na Islandii i szkockich Hebrydach. Przy sprzyjających warunkach pogodowych, zasięg systemu dochodził do tysiąca mil morskich, pomagając w nawigacji statkom i samolotom. Po wojnie obsługę stacji przejęli Duńczycy. Aż do roku 1977, gdy coraz bardziej przestarzałą technologicznie stację na Suðuroy wyłączono.\nPozostałości po uruchomionej pod koniec roku 1943 stacji systemu LORAN widoczne są po dziś dzień. Wystarczy skręcić w wąską uliczkę tuż za stacją Magn w Vágur. Wąski pas asfaltu doprowadzi nas niemal na sam skraj klifu Eggjarnar. Niech wędrówka wokół budynku pamiętającego czasy II wojny światowej będzie rekompensatą za skryte za mgłą klify Beinisvørð.\nWojenna zawierucha rzuciła na atlantycki archipelag żołnierzy z tak odległych zakątków świata, jak Kanada, Australia i Nowa Zelandia. W farerskiej ziemi złożono ciała sześćdziesięciu alianckich żołnierzy. Charakterystyczne mogiły znajdziemy na oznaczonych tabliczką „Commonwealth War Graves” cmentarzach w Tórshavn, Klaksvik, Miðvágur i Vágur.\nAlianccy żołnierze to nie jedyne ofiary wojny na Wyspach Owczych. W jej trakcie życie straciło ponad dwustu farerskich cywili. Ich pamięci poświęcony jest stołeczny pomnik Minnisvarðin. Listę Farerów, którzy nie wrócili z morza, wieńczy sentencja: „Farerzy postawili ten pomnik ku pamięci rodaków, których stracili w wojennych latach 1939–1945. Z wdzięcznością i ku przestrodze.”\nZdjęcia wojennych śladów na Wyspach Owczych znaleźć można na dedykowanej grupie w serwisie Flickr.\nWyspy Owcze: ślady wojny


Ból kości ogonowej podczas siedzenia - leczenie - Fizjopassion\nanatomiafizjoterapiagabinetnarząd ruchuosteopatiaterapia manualna\nBlog, Gabinet, Kursy dla fizjoterapeutów\nIntrygujące jest to, że obszarem krzyżowo-guzicznym interesuje/interesowało się tak wielu wybitnych terapeutów, a my tak mało o nim wiemy. Temat kości ogonowej był opisywany zarówno przez A.T Stilla – twórcy osteopatii, J.P Baralla – żywej legendy terapii wisceralnej czy Radosława Składowskiego – mojego nauczyciela. Ida Rolf poświęciła jedną ze swoich terapeutycznych serii kości guzicznej. A Ty? Poświęcisz jej 5 minut? Zapraszam do lektury.\nPeter Schwind na jednym ze swoich szkoleń wspomniał, że około 1/3 pacjentów ma problem z ruchomością kości guzicznej względem kości ogonowej. I coś w tym musi być!\n1! Przypomnij sobie incydenty, w których upadłeś/aś na nartach, snowboardzie, deskorolce, rowerze, rolkach czy idąc po śliskiej powierzchni. Większość z Nas przeżyła taki upadek. Któryś z nich mógł dotyczyć kości ogonowej. Prawda?\n2! Spójrz jak siedzimy. Często zapominamy, że do siedzenia są guzy kulszowe a nie obszar krzyżowo-guziczny. Siedzenie w pozycji pół leżącej jest w tym wypadku klasyką- szczególnie podczas długich podróży samochodem.\nTo, że tak wielu wybitnych terapeutów poświęca uwagę kości guzicznej i jej ruchomości względem kości krzyżowej nie jest przypadkiem. Dysfunkcja tego obszaru może mieć bowiem związek z przewlekle trwającymi bólami głowy, problemami z pęcherzem moczowym, bólami podczas wypróżniania się, bolesnymi menstruacjami czy bolesnym stosunkiem. To na czym się jednak skupimy w tym artykule to silny ból podczas choćby 3 minutowego siedzenia, który lokalizuje się głęboko, w okolicy właśnie kości ogonowej.\nAnatomia kości ogonowej\nMało która kość ogonowa jest taka sama. Jedna będzie krótsza, masywniejsza inna długa i szponiasta. Od strony głowowej jest połączona chrząstkozrostem krzyżowo guzicznym.\nPodobne połączenia znajdują się pomiędzy pierwszym i drugim oraz drugim i trzecim segmentem. Z wiekiem wszystkie połączenia (czasami również z kością krzyżową) kostnieją. W pełni prawidłowo ułożona kość guziczna powinna podążać za krzywizną kości krzyżowej, sama w sobie nie mając ostrych wygięć. Taka sytuacja dotyczy jednak mniej więcej 30% pacjentów (doświadczenie Petera Schwinda). Większość pacjentów doświadczyła przykrego w konsekwencjach upadku lub więzadła związane z kością guziczną zaadaptowały się np. do płaskiej stopy.\nCo może ograniczać ruchomość kości guzicznej?\nNa ruchomość kości guzicznej względem kości krzyżowej mogą wpływać zarówno więzadła, jak i mięśnie przyczepiające się do nich. Weźmy jednak, pod lupę więzadło krzyżowo kolcowe.\nPrzyglądając się zdjęciom sekcyjnym na pewno zauważysz, że więzadło to nie jest takie jak na rysunkach z podręczników, które musieliśmy opanować na studiach. Co prawda, mamy tutaj zachowane kierunki przebiegu włókien kolagenowych, ale tak naprawdę jest to jedna wielka ciągłość. To znaczy, że napięcie jednego więzadła może przenosić się na kolejne z nim połączone.\nSkoro zatem więzadło krzyżowo guzowe przebiega aż po kolce biodrowe tylne górne, a łączy się z więzadłem krzyżowo kolcowym to możemy uznać, że ten wzajemny układ powinien działać na siebie wzajemnie. Poza tym, powinno się tworzyć błędne koło. Blokada kości guzicznej, wzmaga napięcie więzadeł, których napięcie zaś powinno utrzymywać blokadę kości guzicznej.\nJednym z objawów takiego stanu rzeczy może być ostry ból kości guzicznej, podczas siedzenia. Ale nie tylko. Opisaną poniżej terapię możesz zastosować u pacjentów, którzy narzekają na ból po obu stronach kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego podczas długotrwałego siedzenia (W tym przypadku dołóż pracę z nerwami pośladkowymi górnymi. Czasami trzeba również popracować bezpośrednio z więzadłem krzyżowo guzowym). W obu problemach powinieneś uzyskać natychmiastową poprawę, w mniej niż 5 minut. (Oczywiście, nie zawsze)\nKrok 1 Test warty milion dolarów.\nSprawdź czy obszar zaznaczony na rysunku jest dla pacjenta bardziej tkliwy niż inne, zdrowe rejony ciała. Ja zawsze porównuję z przedramieniem, w okolicy kości łokciowej. Aby lepiej zrozumieć się z pacjentem proszę go aby ocenił ból, w skali od 1 do 10, gdzie 10 to ból nie do wytrzymania. Następnie ostukuję okolice przedramienia, a następnie zaznaczony rejon. Wtedy proszę o porównanie wielkości bólu. Jeśli ból jest znacznie większy to poddaje terapii zaznaczony rejon.\nJak to robię? Odruchowo. Możliwości jest jednak wiele – pracuj jak umiesz.\nkrok 2. Terapia – zmnijeszenie bólu kości ogonowej podczas siedzenia\nWeź do ręki kilka wykałaczek, bądź cokolwiek innego co je przypomina, a nie przedziurawi skóry. Jeśli masz piny, to świetnie. Zdezynfekuj je bardzo porządnie, a następnie oczyść ahd 1000, skinseptem lub czymś innym do dezynfekcji skóry pacjenta. Podczas terapii nie powinna pojawić się krew, ale oczyszczenie skóry jest konieczne, dla pełni bezpieczeństwa.\nOstukaj bardzo dokładnie zaznaczony rejon, do momentu aż pacjent przestanie odczuwać ból. Średnio trwa to 3-4 minuty, czasami dłużej. Pod koniec pacjent powinien czuć jedynie lekkie ostukiwanie czymś ostrzejszym. Żadnego głębszego bólu, którego doświadczał jak zaczynałeś pracę z tym obszarem.\nPo wykonaniu terapii poproś pacjenta aby usiadł i sprawdził co się zmieniło. Dajcie znać w komentarzach, czy udało Wam się osiągnąć jakąś zmianę, tylko tą jedną techniką.\nTo nie jest oczywiście żadne panaceum, a jedynie:\n1) uzupełnienie terapii dna miednicy i kompleksu więzadłowego miednicy\n2) dowód na to, że strefy odruchowe powinny zawierać się w narzędziach pracy każdego fizjoterapeuty.\nZawsze staraj się znaleźć problem pacjenta. Napięcie, które spowodowało dysfunkcję musiało powstać z jakiegoś powodu. Być Może jest to problem wisceralny, być może problem z narządami płciowymi. Odnalezienie pierwotnej przyczyny wymaga bardzo dokładnego badania i umiejętnie przeprowadzonego wywiadu. Pomoc znajdziesz tutaj:\nDNIA Pinoterapia w zmnijeszaniu bólu kości ogonowej podczas siedzenia.\n11 września 2017 @ 10:34\nWitam! Mógłbyś napisać jaki jest mechanizm działania wyżej opisanej terapii? Pozdrawiam 🙂


Lewis Hamilton z pozytywnym testem na koronawirusa. Nie pojedzie w Grand Prix Sakhir\nDodano: 1 grudnia 2020, 08:22 0\nLewis Hamilton / Źródło: Shutterstock / cristiano barni\nLewis Hamilton zakażony koronawirusem. Siedmiokrotny mistrz świata, który zapewnił sobie już tytuł w tym sezonie, właśnie poinformował o pozytywnym wyniku testu na COVID-19. Nie weźmie udziału w Grand Prix Sakhir w Bahrajnie.\nWill Baxton, dziennikarz związany z Formułą 1 informuje, że Lewis Hamilton wczoraj zaczął mieć łagodne objawy. Wcześnie każdy z trzech testów, którym poddał się przed Grand Prix Bahrajnu dały negatywny wynik. Po tym, jak okazało się, że jedna z osób, z którymi Hamilton kontaktował się przed przylotem do Bahrajnu jest zakażona, siedmiokrotnemu mistrzowi świata wykonano kolejne testy. Oba dały wynik pozytywny.\nW związku z procedurami, które zostały wprowadzone w tym sezonie w Formule 1. Zawodnik lub członek zespołu, nie ma prawa wejść na tor dopóki wynik testu nie okaże się negatywny. Oznacza to, że Lewis Hamilton nie pojedzie w Grand Prix Sakhir, czyli drugim z rzędu wyścigu w Bahrajnie, którzy odbędzie się w przyszły weekend na nieco zmienionej konfiguracji toru.\nBuxton zwrócił uwagę na jeszcze jeden, ciekawy wątek. Ze względu na bardzo rygorystyczne przepisy dotyczące kwarantanny, jakie nakłada na zakażonych Bahrajn, może się okazać, że Lewis Hamilton nie pojedzie już w tym sezonie w żadnym z dwóch pozostałych wyścigów.\nŹródło: WPROST.pl / Formula 1/ Twitter


Atoperal Pielęgnacja dla dzieci | DOUGLAS\nHomepageWłosyPielęgnacja włosówSzamponyAtoperal Pielęgnacja dla dzieci\nPielęgnacja dla dzieci125 ML\nSzampon Atoperal® Baby Plus przeznaczony jest do codziennej higieny. Ze względu na swoje składniki i właściwości delikatnie oczyszcza skórę głowy oraz włosy dzieci. Produkt wzbogacony o mocznik (nawilża) oraz d-pantenol (łagodzi i regeneruje). Szampon chroni skórę przed porażeniami przy jednoczesnym neutralizowaniu nadmiernej suchości. Włosy po umyciu stają się miękkie, a rozczesywanie jest szybkie i łatwe. Produkt przeznaczony dla dzieci i niemowląt powyżej pierwszego miesiąca życia.


Nie stresuj si�! - Kobieta - WP.PL\nNie stresuj si�!\tInformacja prasowa / 18.08.2011\tAAA\tJupiterimages\tNie oszukujmy si�. Stres dotyczy ka�dego. Zbli�aj�cy si� koniec wakacji oznacza pierwsze egzaminy, klas�wki, a tak�e czas powa�nych decyzji o zmianie pracy czy rozm�w kwalifikacyjnych.\nKa�dy z nas inaczej ocenia sytuacj�. Jedni nie daliby rady stan�� przed wielk� widowni� i wyg�osi� np. prezentacji, inni na scenie czuj� si� jak ryba w wodzie. Jednych ogromnie stresuje egzamin ustny, innych znacznie bardziej pisemny.\nJedni s� bardzo zdenerwowani przed egzaminem na prawo jazdy, a inni wsiadaj� do auta i po prostu jad�. Niekt�rzy z uczni�w do klas�wek podchodz� z wielk� trwog�, dla innych ka�dy jeden test to „bu�ka z mas�em”. Na r�ne wydarzenia reagujemy w r�ny spos�b, r�nie odbieramy rzeczywisto��, dla ka�dego inne wydarzenie powoduje reakcj� stresow�.