Internet pomaga pokona samotno - komentarze [Archiwum] - Klub Senior Cafe\nKlub Senior Cafe > Generacja 50Plus > Ogólny > Internet pomaga pokona samotno - komentarze\nView Full Version : Internet pomaga pokona samotno - komentarze\nKomentarz do artykułu: Internet pomaga pokonać samotność (http://www.senior.pl/147,0,Internet-pomaga-pokonac-samotnosc,4712.html)\nDobry artykuł, który istotnie odzwierciedla rzeczywistość w dzisiejszym świecie społeczeństwa szczególnie osamotnionych ludzi.Przedstawia możliwości i zalety, ba! nawet profity korzystania z Internetu. Jest ich wiele i są różnorakie, od towarzyskich i rozrywkowych po nauczające. Wiem o tym z własnego doświadczenia, bo odkąd mam komputer( od bez mała trzech lat), nawiązałam znajomości koleżeńskie, a nawet przyjacielskie, biorę udział w forach dyskusyjnych na interesujące mnie tematy. Mam poczucie ważności, że jestem komuś potrzebna oprócz mojej rodziny i że mogę komuś pomóc, jeśli chodzi na przykład o wiedzę literacką, i nie tylko.\nLubię samotność z ... komputerem.Chętnie to czynię.\nProsta droga do uzależnienia .Ale dawkowane z rozsądkiem -owszem .Też poznałam kilka super osób dzięki aktywności internetowej .Z dumą mogę powiedzieć ,ze z jedną nawet się zaprzyjaźniłam .Co w naszym wieku nie jest znów tak łatwe.Jest też oczywiście drugi koniec tego kija ..ale wszak jesteśmy dorośli,chociaż bywa ,że niektorym real się miesza z wirtualem i zaczynają pojawiac się całkiem realne emocje ,niekoniecznie pozytywne.\nInternet to okno na swiat,choc spojrzenie przez to okno bywa rozne i roznie dostrzegamy co sie w tym swiecie dzieje.\nRada na nieuzaleznienie sie od internetu:\nKategoryczna dyscyplina czasowa (samodyscyplina).\nTak, zauwazylam, ze moja corka ma z tym problem. Jest bardzo niesmiala, trudno nawiazuje kontakty a przez internet przychodzi jej to z latwoscia. Ale martwie sie, zeby sie nie wciagnela za bardzo.\nJa czasami spedzam czas w internecie jednak nie jest to nagminne. Poznalam 3 osoby osobiscie, z innych miast niestety wiec widujemy sie rzadko, ale kontakt jest i to jest mile.\nA ile lat ma Twoja córka?????\nWirtual jest częścią realu. Pod warunkiem, że korzystający z Sieci zdaje sobie sprawę, że "po drugiej stronie" przy klawiaturze siedzi żywy człowiek, a nie cyborg. Że to nie gra komputerowa - ale rozmowa z istniejącym realnie człowiekiem.\nRozmawiam z nim/nimi za pomocą słowa pisanego. Rozmawiam - nie strzelam.\nCo z tego, że go nie widać? Rozmawiając przez telefon też nie widzę rozmówcy.\nJednym słowem: forum to nie gra komputerowa.\nNic takiego nie usiłowałam powiedzieć .Tyle ,ze nadmierna wrażliwość i przy rozmowach przez internet również jest niewskazana ,podobnie jak rozpętywanie "wojen" ,obrażanie się itd .Wiele osób zdaje się tego nie rozumieć.To jest wielkie forum publiczne i w zw z tym obarczone ryzykiem że nie utrafimy na rozmówcę z podobną wrażliwością ,poczuciem humoru itd .A moim zdaniem real to real virtual to virtual i dla własnego dobra nie należy tych dwóch światów mieszać za bardzo\nMoze twoja teoria bylaby poprawna, pod warunkiem, ze 'internetowe" tworki nie przekraczaja CZERWONEJ linii. Internet czy real - obojetne. Tak jak powiedziala Alsko, po drugiej stronie na klawiaturze stuka zywy czlowiek, ktory nie zawsze jest gotowy zaakceptowac obelgi przeciwnika dokonywanych za pomoca klawiatury. Malo to, czesto te obelgi sa rzucane poza toba i nawet o tym nie wiesz. Pytanie: dlaczego robic komus krzywde w wirtualu? Odpowiedz: bo jest sie tchorzem aby robic to w realu.\nMarbello czy nie przesadzamy nieco .Nie mówię o krzywdzie -bo jaką krzywdę zrobic mi może obcy człowiek ,który mnie nic kompletnie nie obchodzi co najwyżej może mnie wkurzyc .A to o czym piszesz to przestępstwa scigane przez prawo .Jesli kontakt internetowy przeradza się w nekanie czy realne zagrożenie w realu nalezy to ścigać .Chyba na naszym forum nie mamy z tym do czynienia?????? Co najwyżej z irytacją i nietrafianiem w cudzą wrazliwość .I ciągle nawołuję w tym kontekscie ,żeby nie pchać pary w gwizdek i nie robić dramatów ze zwykłych drobnych swinstewek wirtualnych w wykonaniu starszych pań.Juz nie wspomnę o permanentnym obrazaniu się na siebie tudzież o oredziach dotyczacych innych członków forum To jest miejsce publiczne i jako takie ma swoje dobre i mniej dobre strony.\nOk. Ale jezeli znasz czlowieka po drugiej stronie, masz z nim wymiane prywatna i ten czlowiek wykorzystuje twoja uczciwosc zyciowa aby ci dowalic poza plecami, zmieszac z blotem - jak to potrafia robic rozne wirtualne "niewiniatka"? Jasne, dobrze, ze zaznaczylas, ze to sa przestepstwa karane prawem i moge Cie zapewnic, ze na naszym forum mamy osoby, ktore nie zdaja sobie z tego sprawy. Dlatego uwazam, ze lepiej je ostrzec w pore aby nie bylo za pozno - to znaczy aby prawo nie polozylo na nich reki.\nNie jestes konsekwentna. Z jednej strony twierdzisz, ze jest to tylko wirtual - i nalezy go traktowac jako taki, a z drugiej strony jestes uczulona, ze na oredzia. Wobec tego wirtual - ze wszystkimi dobrymi i dobrymi stronami - czy gremium? Badzmy konsekwentni w wypowiedziach.\nJestem konsekwentna .Bo wszystko co mowę mówię publicznie w konwencji która przyjęłam czyli zabawy na forum.Jak czyjeś wypowiedzi mnie drażnią to mówię o tym publicznie w swoim imieniu.Jesli z kimś się znam prywatnie to pozostaje to w sferze prywatnej.A generalnie chciałam powiedzieć ,to to ,że jest przesada przenoszenie prywatnych odczuć ,obraz itd na forum internetowe .I ze smiesza mnie co i raz wybuchajace obrazy i oburzenia .Nie chce mi się w to wgłebiać bo szkoda czasu .Jedno tylko marbello napadłaś bardzo nieładnie na Asię Slowikową i bardzo mi się to nie podoba bo Asię znam - a na próby obrony jej przez Basię i mnie zareagowałaś jak karcąca mamusia .A ja za duża jestem dziewczynka zeby mnie karcić.\nMoze tak przyhamowac w instruowaniu forumowiczow ?\nSeniorzy to osoby dorosle,przywodztwa tez nie potrzebuja.\nSpokojnej "prawniczej emerytury" zycze.\nW tej dyskusji całkowicie zgadzam się z Alskiem. Za klawiatura siedzi żywy człowiek i nie da się go traktować tylko w konwencji zabawy.Nie mam tu zamiaru polemizować z Małgorzatą, bo kiedy potrzebowałam realnej pomocy, to mi jej udzieliła, mimo, ze znamy się tylko wirtualnie. Wiele osób, które poznałam na forum znam już osobiście. Fantastyczne były te pierwsze realne spotkania. Niby osoby całkiem sobie nieznane, a jednak już bliski, właśnie dzięki kontaktom internetowym.Z dużą grupą rozmawiam telefonicznie, SMSuję, sporą grupę uważam za swoich przyjaciół, innych tylko za dobrych znajomych. Czy daje to człowiekowi jakieś korzyści. Na pewno! Poszerza horyzonty, wiedzę, ambicje by dorównywać.\nHaniu nie chodziło mi o robienie sobie zabawy z człowieka ,a o to ,że nie można kontaktów wirtualnych traktować do tego stopnia emocjonalnie ,ze każde inne zdanie czy bardziej temperamentna wypowiedź powodują odczucia zupełnie nieadekwatne do intencji piszącego .Nie odnajduję się w sytuacji kiedy wszyscy ćwierkają ,prawią sobie komplementy i ogolnie jest milo i slodko oraz kompletnie beztreściowo.Niw lubię nieustannego zwracania uwagi na niestosownośc wypowiedzi i nawoływań do spokoju,nie lubię nagonek na konntrowersyjnie wypowiadających się dyskutantów i nie nawidzę chwytow poniżej pasa .I uważam ,że zbytnie zaangazowanie emocjonalne w forumowe dyskusje jest kompletnie niepotrzebne bo to jednak nie jest prawdziwe zycie .Co nie ma nic wspólnego z brakiem szacunku .Ale będę twierdzić z uporem maniaka ,że decydując się na zabieranie głosu na forum publicznym podejmujemy ryzyko i że forum nie jest kółkiem rózancowym ani herbatką u cioci Zosi i nie można niwustannie nawoływać żeby tak było.\nMalgosiu, pewnie pamietasz jak kiedys na Forum odpowiadano na tego typu posty?\nODPOWIADAM jednym slowem "MOTYLEK".\nUsmiechnij sie jutro bedzielepiej.\nPrzeciez wiesz ,ze dawno gloszone jest - jeden pasterz ,jedna owczarnia !\nJak bedzie wiecej pasterzy to w koncu sie pokloca.\nMałgosiu.Napisałaś ,to co ja myślę.\nI na MOTYLKA stanowczo nie zasłużyłaś.\nPozdrawiam serdecznie.Nie mogę się doczekać,aby spotkać się z Wami.I to jest załuga internetu.I ''zasługą ''jest także ściąganie na siebie różnego typu wariatów,co przydarzyło się mnie i teraz marbelli.\nODPOWIADAM jednym słowem "MOTYLEK". Nie nie pamiętam nie uczę się odpowiedzi na forum na pamięć,ani ich nie archiwizuję i guzik mnie obchodzi co kiedykolwiek na jakiegokolwiek typu odpowiedzi odpowiadano powiedziałam co miałam do powiedzenia czy ci się to podoba czy nie .A twoje recenzowanie moich wypowiedzi,wybacz ,ale ani mnie ziębi ani parzy\nA czy ja wyglądam na osobę zmartwioną?????????:D:D:D Seniorze nie irytuj mnie jaki pasterz:)\nPozdrawiam serdecznie.Nie mogę się doczekać,aby spotkać się z Wami.I to jest załuga internetu.\nNO !!!!!! hurrraaaaaaa !!!!!!:D:D A co to jest qurna ten MOTYLEK???????\nNie lubię nagonek na konntrowersyjnie wypowiadających się dyskutantów i nie nawidzę chwytow poniżej pasa .Ale będę twierdzić z uporem maniaka ,że decydując się na zabieranie głosu na forum publicznym podejmujemy ryzyko i że forum nie jest kółkiem rózancowym ani herbatką u cioci Zosi i nie można niwustannie nawoływać żeby tak było.\nJestes niekonsekwentna w swoim rozumowaniu. Zdania nie zmienie. Mysle, ze sie nie obrazisz i nie wskoczysz na wysokiego konia.\nnie pisz, że nie mozesz się doczekać spotkania z nami tylko wsiadaj do czego chcesz i przyjeżdżaj :D masz rację nasza znajomość w świecie realnym jest zasługą internetu. Uwielbiam internet!!!!!!!!! :D :D\nNO !!!!!! hurrraaaaaaa !!!!!!:D:D co to jest qurna ten MOTYLEK???????\nZnajdź w googlach.\nW małym skrócie :mam Cię w doopie.:rolleyes:\nZgadzam sie z Toba. Wlasnie przydarzyl mi sie taki "niewinny" wariat.\nTwoje zdanie ,twoje prawo -a konno nie jeżdżę i nie mam zamiaru na żadnego konia wskakiwać, cokolwiek chciałaś przez to powiedzieć .Wybacz marbello,ale czegoś tu nie rozumiem i chyba nie za bardzo chcę zrozumieć .Powiedz mi tylko dlaczego nie poślesz MOTYLKA wariatowi i tyle.\nMagorzato, jakbym smiala Ci sie ponownie narazac. Gremium sie wypowiedzialo, biedna Marbella dostala po lapkach. Wariat stal sie bohaterem.\nTu melduje sie "wariat" z motylka.\nO co chodzi w miescie Lodzi ?\nWarszawa jest dobra na wszystko !\nSenior, ty nie jestes moim "wariatem". To zupelnie ktos inny. Ty, chociaz masz odwage walic prosto z mostu, choc nie zawsze dobrze trafiasz. Moj "wariat" sie kryje, dziala po cichu, udaje, ze jest przezroczysty.\nKażdy ma swoje zdanie i ma do tego prawo .....marbello przykro mi ,że tak bardzo potrafisz odwrócić kota ogonem do góry.\nA co bedzie jak na raz dwa koty odwroca sie ogonami ?\nSeniot to pewnie bedzie pies......zgadnij jakiej rasy? A wogole to zadajesz pytania jak pani "blondynka".\nZazwyczaj blondynki sa kociakami - warunek: NATURALNE .\nGorzej z tym farbowanymi,z tymi nigdy nic nie wiadomo - uwielbiaja kolory.\nPoczytałam te wszystkie stare już wypowiedzi i takie moje wnioski;AP jesteś wielki! Mirabelko nie przejmuj się głupimi uwagami, bo tak na mój gust to tu, utworzyło sie jakieś kółko różańcowe. Przepraszam nie mam nic do zarzucenia faktycznie modlacym się, ale jest takie negatywne okreslenie dla dziwnych grup ludzi,którzy niby gdy są razem to bardzo są zgodni ale gdy tylko się obróca to "psy" na sobie wieszają. To tyle na temat kłótni i swar głupich które gdy tu na forum wchodzę to czesto spotykam; szczególnie jak pojaia sie jedno nazwisko. Nic to.\nJeżeli chodzi o internet to super miejsce; bo i wiedza i możliwość kontaktu z ludzmi.Bardzo to sobie cenię ale czy to wirtualnie czy w realu zawsze trzeba być sobą.Nie powinno być tu grama różnicy. Ja nie znam nikogo z tych osób osobiście ale uważam że nie można być inną np miłą w realu a "wampem" wirtualnie. No chyba że ktoś ma dwie osobowości, ale to juz inna sprawa. Bądzmy zawsze sobą i odnośmy sie do innych czy to poznanych w poczekalni u lekarza czy w internecie tak jak chcielibyśmy aby inni odnosili sie do nas! Świat będzie piękny i realny i wirtualny. Wszystkiego dobrego!\nZawsze trzeba być sobą i tak traktować innych jak sami byśmy chcieli być traktowani....a internet bardzo mi się podoba...\nJestem nowym użytkownikiem w Klubie Seniora Cafe szukam przyjaznej duszy gdyż pustka jaka mnie otacza w czterech ścianach jest czasami nie do zniesienia\nWitam Cię w gronie seniorów. Skoro czujesz się samotna w czterech ścianach rozgość się tutaj i poszukaj interesujących Ciebie tematów i związanych z nimi seniorów. Wiem, że takich znajdziesz. Powodzenia. ps. kliknij na czerwonym pasku na napis FAQ/pomoc i tam dowiesz się podstaw poruszania się tutaj.\nWitaj serdecznie w naszym klubie. Na pewno znajdziesz coś dla siebie szukaj po różnych forach.\njestem nowym użytkownikiem /od 24 stycznia/ Klubu Seniora jeszcze pracuję ale chętnie porozmawiam o wszystkich interesujących sprawach.Proszę odezwać się do mnie.1102 ulka\nProsisz, żeby odezwać się do Ciebie. To trochę nieporozumienie-przynajmniej tak mi się wydaje- To Ty musisz znależć interesujące Ciebie tematy i tam się odezwać. Bezpośrednio do Ciebie nie ma dostępu bo nie masz uruchomionej poczty priv. Polecam kliknąć na czerwonym pasku FAQ/pomoc. Powodzenia.:D\nOtóż to, moje zdanie jest takie samo!:)\nPozdrawiam, dobrej niedzieli:D\nZgadzam się osoby zachowujące się ,,pod publiczke,, z maskami na twarzy budzą we mnie lęk\n1102Ulko pozdrawiam Cię serdecznie. Fajnie, że masz komputer z dostępem do internetu. Zapewniam, że nie będziesz dzięki niemu samotna. Na forum jest wiele ciekawych ludzi, którzy poruszają ciekawe tematy. Każdy może znaleźć coś dla siebie i włączyć się do dyskusji. Ja codziennie tu wpadam, czytam też to co mnie interesuje, czasami coś napiszę. Pozdrawiam Cię cieplutko i życzę miłej niedzieli.\nWitam. Jestem nowa i chciałabym poznać kogoś kto miał by ochotę na wymianę maili :)\nJestem babcią i od nie dawna próbuje opanować obsługę komputera.\nMyślę że jak na moje lata idzie mi nie źle.\nMy tu raczej nie wymieniamy maili, choć nie jest to wykluczone. Raczej dyskutujemy na poszczególne tematy w danym wątku zgodnie a jego tytułem często jednak zbaczamy na boczne tory. Rozejrzyj się i zobacz co Ciebie interesuje i tam włącz się w dyskusję. Pytaj pewnie ktoś Ci odpowie. Powodzenia.\nWitaj Boga! Twoja wypowiedź o internecie i opinia obiektywna ujęła mnie. Tyle w niej optymizmu z bezgraniczną swobodą myślenia i wypowiadania się bez t.z. barier jest moją osobistą pasją - dlatego tak mi się podoba. Pisz w Forum , jak najwięcej to będę czytała " od deski do deski" Przesyłam Ci moc serdeczności - do usłyszenia.:cool:\nTadziu,nie pisz my,pisz ja.:rolleyes:\nMogę pisać ja chociaż zaznaczyłem wyrażnie co też podkreśliłaś co nie jest wykluczone tak więc odniosłem się do tego,że jest to całkiem możliwe. Tak więc nie bardzo rozumiem Twojego pouczenia.\nJadwigo G, witam Cię w tym wątku. Na początek postaraj się przedstawic, trochę opowiedziec o sobie. Zrób to w wątku przedstaw się, albo w wątku regionalnym. Wszyscy tak zaczynaliśmy i służy to lepszemu poznaniu siebie. Bądz cierpliwa, jeśli weżmiesz udział w jakiejś dyskusji, która będzie Cię interesowała, na pewno poznasz ludzi, byc może z regionu w którym sama mieszkasz. Sa ludzie, którzy spotykają się w realu, wszystko zależy od miejsca zamieszkania. Pisujemy także do siebie, ale chcielibyśmy Cię najpierw poznac, a temu służy udział w dyskusjach w różnych wątkach. Pozdrawiam Cię. Jestem wciaż jeszcze nowa.\nAle jak ? Łatwo powiedzieć ale podłoże jest inne z wierzchu ładnie a w środku strach.Może ktoś zrozumie jak to jest że chcesz ale się boisz - tylko czego??? Na ulicy rozmawiasz uśmiechasz się żartujesz a dopiero jak przyjdziesz w swoje 4 ściany to "wyjesz do księżyca".To właśnie internet pomaga w\ntym,że dowiaduję się o samotnościach różnorakich.Nie jestem sama ale bardzo samotna.:mad:\nKiedy starość otworzy drzwi\nTo kogo przytulisz wieczorem\nKiedy samotność wypełni twe dni\nbędziesz rozmawiać z telewizorem?\nCzy myślisz że zagłuszysz ciszę nad ranem\nGdy żwawo zadzwoni budzik\nObstawisz się na noc tykaniem zegara\nLecz nikogo on oprócz ciebie nie obudzi\nNie znajdziesz odbicia innej twarzy w lustrze\nKawa wystygnie na stole\nserwetka nie wytrze ust po słodkiej kawie\nNikogo nie będzie przy tobie\nOtworzysz album rozsypią się zdjęcia\nRozrzuci je zimny wiatr\nI tylko one twój pokój wypełnią\nGołębie wspomnień sprzed wielu lat\nZegar tyka srebrem wskazówki\nZamknięty w dębowej skrzyni\nA ty wciąż będziesz wsłuchiwać się w kroki\nTych co kiedyś tu byli...\nUsłyszysz jedynie bicie swego serca\nI odgłos spadającej łzy\nAutor " Jarzębina "\nBardzo się ciesze że ten wiersz nie mnie dotyczy i współczuje wszystkim samotnym.Piszcie do Klubu tu można się podzielić swoimi problemami. Pozdrawiam\nWitajcie w tym wątku! Wiersz "samotność" Saguli jest bardzo miły i wdzięczny - czytałam go parę razy i myślę ,że będzie go można podać do wiadomości zebranym przy kominku w wieczór karnawałowy...\nby mogli porównać własną samotność, kiedy ich "dopadnie" Czekam na następne wiersze o podobnej tematyce i ślę serdeczne pozdrowienia.:)\nWitam, podoba mi sie wiersz Saguli ale i taka jest samotnosc, wiem to dobrze. Przeciez nie pogadam z kotem , telewizorem, ludzie z kompa to nie real. Nie bede narzekac, radze sobie jakos, mam prace, swoje pasje nie mam czasu ale czasami jest mi zle ale czy tylko mi? pozdrawiam\nHeleno, nie tylko Tobie jest czasem źle. Z pewnością każdy z nas doświadczył kiedyś tego uczucia.Oczywiście, że ludzie z sieci, to nie real, ale są. Pisz, zawsze ktoś Cię wesprze, pomoże wyjść z dołka. Trzymaj się! Jesteśmy z Tobą. Prawda, że już raźniej?\nZ telewizorem nie gadam to fakt ale z kotem, nawet często.\nLudzie z kompa jak piszesz to nie jest real ale można odnaleść tu przyjaźń.\nZgadzam się,że to real,ale wiem ,że gdzieś tam po drugiej stronie rozmawiam z żywym człowiekiem. Odrobina wyobraźni i już mam obraz swojego rozmówcy. Rzeczywiście można znalężć pokrewną duszę, mnie się udało i jest fajnie.\nA ja dość często gadam z telewizorem, szczególnie jak któryś z polityków gada farmazony. Oj jak głośno gadam.:D :D\nMożesz się nagadać aż do syta, wiedząć,że kolesie z telewizora nie będą z Tobą polemizować. To dopiero frajda !\nKtoś, kiedyś powiedział - dobrze zapamiętałam- że przyjażń to...doskonała samotność:D\nDla mnie Internet jest także przestrzenią, w której mogę spotykać się ze znajomymi i przyjaciółmi, rozmawiać z nimi, dyskutować, dzielić się przemyśleniami, bawić...i w sposób wirtualny przebywać w miłym gronie:cool:\ntak - mam zmartwienie i chce się z kimś tym podzielić. Mój mąż robił sobie badania (różne) zlecone przez lekarza no i ... niestety wyniki wskazują że to coś z trzustką. Wogóle nie ma apetytu, podstawiam mu na co ma tylko apetyt, ale z tym apetytem coś jest nie tak.Lekarz obejrzy te wyniki dopiero w poniedziałek a ja do poniedziałku???\nTak to z pewnością będą najdłuższe godziny.ale czy to nie ludzie wymyślili,że to co nam nie dokopie to nas wzmocni ?\nI cokolwiek,by lekarze teraz nie powiedzieli, Ty Jadziu , będziesz dla męża ostoją. W żadnym przypadku nie może Cię dopaść ani zwątpienie ani tym bardziej rozpacz.\nNie martw się,mąż będzie musiał przejść na dietę,brać leki i będzie dobrze.\nJa to mam ja to znam.Teraz już nie muszę przestrzegać diety, pomaga mi\nRanigast i zioła Pankrosan ,których gorycz nawet polubiłam.\nKwiatki dla Ciebie ,żebyś się uśmiechnęła.\nBardzo dziękuje za wsparcie - ja też mam nadzieje że będzie dobrze, ale gdzieś wewnątrz mam taki niepokój. Pozdrawiam Jadzia\ntrzustka oprócz insuliny wytwarza jeszcze trzy inne substancje, ktore biorą udzial w trawieniu białek, węglowodanów i tłuszczy.\nBrak apetytu wskazuje, że tych substancji jest u Twojego męża za mało. Na pewno dieta i będzie dobrze.Nie karm go na siłę. Lekarz da radę.\nDziękuje - mam nadzieje że lekarz się z tym upora\nDziękuje za piękny bukiet i ....byle do wiosny a właściwie do poniedziałku. Pozdrawiam Jadzia\nBardzo ći dziękuje - właściwie to jestem wzruszona bo tyle osób się do mnie odezwało żeby mnie podtrzymać na duchu. Pozdrawiam Cię pa\nJestem ciezko chory ale kontakt poprzez internet z bliskimi znajomymi oraz z kolegami i kolezankami ze szkoly i studiow dodaje mi otuchy do walki z choroba i czuje sie lepiej psychicznie.\nMarianie pozdrowienia tą drogą z Sosnowca. Trzymaj się ciepło.\ni tak trzymaj :D jestem w podobnej sytuacji.\nBasiu dziekuje za wsparcie.Serdecznie Cie pozdrawiam.\nTadeuszu 50 serdecznie Ci dziekuje.\nMarianie a może wpadniesz na kawę, herbatę lub inny soczek do "mojego" baru, serdecznie zapraszam.http://www.klub.senior.pl/roznosci/t-bar-u-sunshine-tadeusz-cz.-xlvii-page7-4345.html#post338703\nMasz racje Tadeuszu, na przyjaciol z internetu naprawde mozna liczyc. Juz trzy lata mam przyjaciolke w Szczecinie, rozmawiamy codziennie na skype. Znamy swoje rodziny, wiemy co komu dolega, mamay setki zdjec: mieszkan, kotow, kwiatow i wszystkiego co tylko da sie fotografowac. To jest piekna przyjazn bo bezinteresowna, dzieli nas ponad 1200 km. ale internet nie zna odleglosci i laczy w sekundzie.\nJak patrzę na pokolenia następne, dzieci, wnuki to widzę, że internet może być zagrożeniem, ponieważ zastępuje ludziom życie realne. Płakać mi się chce gdy widzę bladych, otłuszczonych, zaniedbanych ludzi, przez wiele godzin dziennie wpatrzonych w ekran. Ja postuluję o rozsądek w korzystaniu z internetu, szukać wiadomości, informacji - jak najbardziej, robić zakupy, rozmawiać gdy się człowiek czuje samotny - również zdecydowanie popieram. Ale siedzenie non stop nie wpływa dobrze na organizm. Konieczny nam jest ruch i świeże powietrze. Dlatego ja ograniczam się do tego i dwu innych forum, allegro - bo tam mogę zrobić zakupy,które same mi do domu przyjdą i www.sybil.pl, bo tam są informacje o tym, co jest organizowane w moim mieście - najlepiej lubię\nwiosenne spotkania w plenerze, albo wystawy\nTak sobie pomyślałam, że się tak mądrzę, a przecież ileż ludzi tyleż sytuacji. Macie rację, gdy zdrowie wysiada, bliscy odchodzą, trudno oczekiwać od człowieka energicznego biegania po mieście i oglądania wystaw. Szczególnie gdy ciężko chodzić. Wobec tego przepraszam i pozdrawiam.\n:) Internet, to super wynalazek, żródło informacji i wiedzy, ale oczywiście bez przesady, jak powiedziałaś...i ja korzystam z niego w miarę możliwości:D\nJak tylko mogę i mam ochotę wyruszam na spacer, na drobne zakupy czy na spotkanie z przyjaciółmi lub znajomymi z reala.\nPo zajęciach domowych i spacerach, zmęczona fizycznie, z chęcią i przyjemnością siadam do kompa: piszę, czytam...spotykam się z wirtualnymi znajomymi i miło płynie czas:cool:\nWiadomość dla Poznianki-trzmaj się ja też jetem samotna--głowa do góry ... pozdrawiam\nMasz racje, ile ludzi tyle sytuacji, ja nie wyobrazam sobie juz teraz zycia bez komputera, dzieki niemu mamy z mezem kontakt z naszymi bliskimi, ktorzy sa od nas setki i tysiace kilometrow, ale wszystko ma swoje okreslone granice. Na listy trzeba by czekac tygodniami, rozmowy telefoniczne sa drogie, a komputer to najlepszy przyjaciel w samotnosci, mozna sobie popisac i porozmawiac, zobaczyc jak wnuki rosna. To dla nas jest narawde dobre. Pozdrawiam!\nJa także kupiłam komputer aby mieć kontakt z rodziną. Widzieć wnuki w okienku komputera to coś więcej niż fotografia, choć i te zbieram bardzo chętnie. Dzisiejsze babcie i dziadkowie nie boją się nowej techniki, nie muszą być samotni w pustym domu.\nPozdrawiam Babcie i Dziadków w internecie i nie tylko.\nKiedys rodziny byly blisko siebie, a czesto nawet razem, odwiedzaly sie czesto. Teraz swiat sie zmienil i rodziny rozsypaly sie po calym swiecie. Komputer dzielnie nam sluzy i pozwala na kontakt z bliskimi. Tak, ze na starosc zostalismy komputerowymi babciami i dziadziusiami, dobre i to byle miec z nimi kontakt.\nCudowna sprawa kazda technika,pozwala na wiele,nie pyta o wiek,nie liczy zmarszczek prawda?Zbliża wnuki wiecie to wspaniałe nadążac za nowoczesnym wnuczkiem on jest dumny i zadowolony.Zwkła złość zmusiła mnie do komputera,jest dodatkiem do telefonu,tv,pozwala poszperać w wiadomościach i nie ma plotek-cudownie!!!!Głowy do góry to nasz przyjaciel /w granicach rozsądku/,uczymy się i wzbogacamy,jest\nDo Ciekawej Świata. Witam cIĘ serdecznie. Zgadzam się z pierwszą częścią Twojej wypowiedzi., ale jeszcze bardiej z druga bo sama jstem w takiej sytuacji. Kupienie bluzeczki,sweterka- to już problem.Mieszkam na nowym osiedlu domow jednorodzinnych, - sklep tylko spozywczy i piekarnia kupowanie przez internet to było by coś dla mnie .Ogladałam,mają tam dużo ładnych rzeczy ,ale to kupowanie kota w worku.Rozmiar , kolor,jakość?, myślę że nie zawsze jest takie jak na prezentowanym obrazku..Kochana Ciekawa Świata...rozwiej moje wątpliwości.Pozdrawiam.\nTutaj z nami napewno nie będziesz samotna - a jest nas trochę jak widzisz, dzielimy się swoimi smutkami i radościami- radami tak że napewno się zadomowisz- powodzenia.\nMysle, ze i ja z Wami sie zadomowie. A co chodzi o komputer, to mam go zaledwie rok, i bardzo jestem zadowolona, ze go posiadam. Mam bynajmniej odskocznie od szarej rzeczywistosci. Niestety tez jestem osoba samotna. Pozdrawiam.\nże mając przy swoim boku druga osobę od lat i dzieci odchowane jest sie bardzo samotną samą w sobie.Owszem\npotrzebna jesteś do różnych rzeczy ale twoje potrzeby nie istnieją,jakbyś mówiła do nikogo.....Mam teraz to i nie mogę dojść ze sobą do ładu.Sama muszę coś robić ,ale jak od czego zacząć i jak???:confused: No ale ciągle myślę że jakoś się wykaraskam ,wyjdę do ludzi,narazie to mam od pół roku internet\ni staram się ,ale nie zawsze trafię na zwyczajność.Bo nie mam powodów do radości ,czy śmiechu jak mam ponury nastrój....\nJadziu dzięki serdeczne,być może teraz się uda.....\n[QUOTE=Ariana]że mając przy swoim boku druga osobę od lat i dzieci odchowane jest sie bardzo samotną samą w sobie.Owszem\npotrzebna jesteś do różnych rzeczy ale twoje potrzeby nie istnieją,jakbyś mówiła do nikogo.............".\nNo niestety, mam podobnie. Jestem samotna,choć mam męża,\ndzieci,rodzeństwo.Nikt nie ma czasu nawet na telefon.\nCzasem jest tak smutno,że człowiek błąka się po internecie\nszukając drugiego człowieka.Aleć to przecież kontakt wirtualny i w żadnym razie nia zastąpi bezpośredniego.\nDobre i to.[/QUOTE]\nWitaj Viko! masz racje, czlowiek sie blaka po internecie, szukajac znajomosci. Czesto czuje sie smutna i odrzucona przez srodowisko, ale zostal ten kontakt wirtualny, chociaz tutaj mozna "porozmawiac" na rozne tematy. Pozdrawiam Was wszystkie cieplutko.\n"Czasem jest tak smutno,że człowiek błąka się po internecie\nDobre i to." pisze Viki.Ale nie tylko wirtualny.Można sie przeciez spotykać w realu.Wejdż na wątek pomorski i zobacz jak często sie spotykamy.Pozawierałysmy przyjaźnie,spotkamy sie z niektorymi koleżankami częściej.Ja sma ,znalazłam przyjaciółkę,z która wyruszyłam na południe Polski, na wycieczke do Wilna i spotykamy sie co najmiej raz w tygodniu,rozmawiamy na skypie,gg lub telefonicznie.Wyjdź do ludzi,spotkaj sie z nimi,a nuż znjadziesz przyjazną duszę.Pozdrawiam cieplutko i powodzenia zyczę.http://img3.imagebanana.com/img/5ourm34v/cid_02AFFD19CD074B6FAF2A06541AA4DD64.gif (http://img3.imagebanana.com/)\nWitaj Viko! masz racje, czlowiek sie blaka po internecie, szukajac znajomosci. Czesto czuje sie smutna i odrzucona przez srodowisko, ale zostal ten kontakt wirtualny, chociaz tutaj mozna "porozmawiac" na rozne tematy. Pozdrawiam Was wszystkie cieplutko.[/QUOTE]\nNawet gdyby ktoś z nas chciał się spotkać z Wami w realu - to nie podajecie zupełnie nic o sobie. Gdzie mieszkacie - może nawet udało by się jakieś spotkanie zorganizować ale to musi być w pobliżu miejsca zamieszkania. Pozdrawiam.\nAnielko,Jadwiga! Rzeczywiście ,chyba niewiele podałam w profilu...teraz patrzę, daleko od was.Ja mieszkam w Kielcach,\nale nawet jesli spotkam kogoś stąd,,,to same progi. Jestem\njuż schorowana, zaglądam na temat świętokrzyskie ścieżki, czytam z zazdrością o wędrówkach,spotkaniach ,,,,ja tylko mogę o tym pomarzyć,z wielu jeszcze powodów o których publicznie wstyd pisać.\nPrzecież mam siostrę, 3 braci i zero kontaktów. Od pogrzebu mamy tylko raz jeszcze widziałam się z siostrą.\nTylko mama jeszcze była łącznikiem. Jestem na bocznym torze\njak zdezelowany niepotrzebny nikomu pociąg.\nBardzo mi brakuje mamy, mogłam z nią godzinami rozmawiać.\nA teraz taka straszna pustka. Myślałam- odpręże się na działce, a juści, zarząd ogrodów wymyślił takie obciążenia,że nie damy finansowo rady.Trzeba to będzie zostawić.\nJak wygląda zycie w blokowisku ,nie muszę opowiadać.\nStraszne myśli mi tłuką się po głowie.Przepraszam ,że tak zrzędzę,nie powinnam,każdy ma jakiegoś mola, ja po prostu jestem w ślepym zaułku ,nie widzę wyjścia.\nPłakać mi się chce gdy widzę bladych, otłuszczonych, zaniedbanych ludzi, przez wiele godzin dziennie wpatrzonych w ekran.\nCholera, jak ona mnie widzi???:D\nBo ona ma ciemne okulary i tak czarno widzi albi widzi jak\nKaczyński ... Ludzie są różni i pojęcie piękna też jest\nwzględne .. I ładne jest to - co się komu podoba ..\nJa podobam się sobie i ty Baburko mnie się podobasz ....\nWażne jest poczucie humoru ....\nViko - nie wychodząc z domu też można żyć pełnią życia\nmając tyle pomocnych atrybutów np komputer , książka ,\nfilm .... Kto czyta - żyje podwójnie ... Głowa do góry ..\ndla takiej jak ja ,która nie zawsze może się przełamać żeby wyjść do ludzi.Zawsze byłam raczej osoba wstydliwą,a przed telewizorem czy w domku też dbam o siebie np.wzięłam sobie za punkt pewne postanowienia i tak od stycznia wraz z pewna internetową grupą wsparcia ..super(wcale nie musze o sobie pisać,tylko to co czuję i co porabiam ,dietkuje każdy sam w/g swoich upodobań) zrzuciłam 8 kilogramów.Przecież osoby w moim wieku 50 plus Vat ,tez sa różne nie tylko wystrzałowe laski\ni jakoś mi idzie .Niby na dworze ciepło a mnie złapało ,że nie chce mi się nawet na działke jechać(rowerek) to tak sie dzieje.\nTen zrozumie kogo trzyma hustawka nastrojów niezależna od niego,nie wiem od czego...Myślami ganiam,robie wszystko,a nawet nie mogę kompa włączyć ,teraz mi to ostanio przyszło.\nTo co proste jest najtrudniejsze...Słoneczne pozdrówka..:)\nAriano! Nie jest żle z Tobą skoro potrafisz żartować z siebie.To 50 + Vat - bardzo dowcipnie.Ta huśtawka nastrojów trochę Ci przeszkadza.To jest chyba lekka depresja,którą musisz pokonać od czasu do czasu.Rowerek,działka jest to i znajomi na ogródkach też na na pewno są. Mnie choroba nie pozwala na jazdę rowerkiem,działeczki też nie mam siły uprawiać.Zostały mi tylko spacery. Spaceruję prawie codziennie. Staram się utrzymywać pogodę ducha i prawie mi się udaje.Uśmiechaj się do ludzi to i oni będą się uśmiechać do Ciebie.No i internet.Też dobra rzecz.:)\nznów nie mam strony następnej\nZdzisiu ,pozdrawiam dzisiaj już u nas słonecznie,stąd też troszke poprawiło się samopoczucie.To nie jest kwestia chcę lub nie chcę...tak się dzieje pisałam wszystko co ludzkie nie może być nam obce,dlatego pozwalamy jak to teraz możliwe chodzic i szukać bratniej czy też chociaż tolerancyjnej duszy ,żeby nie byc samej ze sobą.Wiem napewno że na chwilę słabości ,przygnebienia czy bólu(fizycznego czy też psychicznego)dobra\njest rozmowa ale nie taka ,która neguje wypowiedzi ale w danym momencie pociesza mnie.Przecież ja nie czepiam sie jak rzep tylko szukam ludzi rozumiejacych problem depresji (tak to\nnazwę) a dziś dotyka coraz większej grupy.Leczymy się , ale to nie katar i leczenie jest długotrwałe.A tu tak sobie chodzę bo chcę mieć kontakt i rozmawiać....:) .Dzięki....\nAriano! Rowerek,działka jest to i znajomi na ogródkach też na na pewno są. Uśmiechaj się do ludzi to i oni będą się uśmiechać do Ciebie.No i internet.Też dobra rzecz.:)\nBardzo byś sie zdziwiła Zdzisiu ,czym są teraz ogrody działkowe i jaka atmosferka. To nie jest tak ,że tylko rekreacja, niestety -to harówka,a gdy nie ma zdrowia i pieniędzy,totalna klapa. Wszędzie są układy, trzeba czasem wypić z odpowiednimi osobami dla dobrych kontaktów,\na poza tem tak cię widzą jak się masz finansowo.\nSą biedni emeryci,renciści,ale tu raczej inni prym wiodą.\nI nic tu moje usmiechy nie pomagają.\nRowerek też już nie dla mnie. Tak jak Ariana szukam bezskutecznie bezinteresownej ludzkiej zyczliwości.\nChyba Arianko,zabrzmi to pesymistycznie, ja tak patrzę\nze swojego siedziska,no więc chyba istotnie internet nam pozostał,miejmy nadzieję ,że na razie,że to się zmieni.\nNie mogę znależc ostatniego postu zazwyczaj, dziś włączyłam sie do rozmowy pod postem nieco wcześniej- no to jest,ale własnie wcześniej i znalazły się następne posty.\nChyba macie ubaw ze mnie:)\nNic się nie martw - wszystkie początki są trudne, ale z każdym dniem będzie lepiej. Napewno nikt się z Ciebie nie śmieje - spokojnie. Buziaczki !\nDla mnie komputer to dodatkowe drzwi. Przecież można sobie organizować spotkania z seniorkami nie tylko wirtualne ale i realne. My Dolnoślązaczki tak robimy. Poczytajcie sobie spotkania dolnośląskie. Pozostają znajomości bardzo sympatyczne i nie tylko przez komputer, dochodzą kontakty telefoniczne i spotkania osobiste. Nie narzekajcie tak, trzeba trochę się ruszyć,uwierzyć w siebie i swoje możliwości.Trzymajcie się.\nBabciu Iwo jak sobie super radzisz,a nawet zazdroszczę,jeśli potrafisz to cudownie ,ale nie wiesz jeżeli tyle lat żyjesz na ziemi że taka VIKA ma problemy z poruszaniem ,przemieszczaniem,swoja narazie osobowością chciałaby troszeczkę pocieszenia znależć w necie.Ten rozumie kto to przechodzi lub ma te samą chorobę.Ciągle to piszę do znudzenia nie ma recept do wszystkich...weż... idż....takie rady powoduja że ludzie mniej sprawni po prostu uciekają.Jeżeli ktoś ułożył super swoje życie w realu i internet to jego pole do chwalenia to niech nie pisze tu tylko znajdzie wątek o radości a nie pocieszaniu .Tu chcą dziewczyny zwłaszcza nieco pocieszenia\nsame nie potrafią sobie poradzić.Ja co chwilę mam problem z kompem,to wcisnę nie to,to wyrzucę,a żeby czegoś sie nauczyc to chyba jeszcze dużo wody upłynie...Ja nie umiem\npo prostu wychodzic do ludzi ,doznałam bardzo dużo przykrego ,że unikam nawet korzystam z pomocy fachowej.niestety tacy też są nie tylko uśmiechnieci i sposobem na kontakt jest dla nas internet.Miluś;) :) ko pozdrawiam\nZazdroszczę Babciu Iwo optymizmu i chęci do życia.Ja siebie widzę w wypowiedziach Ariany, o samotności wśród swoich.Internet to rzecz wspaniała,słowniki,prasa poszły w kąt a jeszcze dochodzą pasje ukryte do dziś, o nowych znajomościach nie wspomnę.:)\njuż pożegnalam się z kim chciałam , i zmęczona mialam zamiar iść lulkać, gdy coś mnie skusilo wejść na ten wątek.Przeczytałam kilka postów , i...nie nie mogę tak obojętnie zamknąć kompusia.Czuję potrzebę zamienić choć po kilka słówek z Viką i Arianą.\nKochana VIKO i ARIANO,ja Was doskonale rozumię,bo jestem jedną z Was,dużo nas łączy,takie same problemy..jak np.ma się problemy z chodzeniem , a do tego tak jak ja mieszkam za miastem na małym nowym osiedlu,domów jednorodzinnych\nGdzie często przez kilka dni żywego ducha nie widać.\nPrawda, są książki..ja ich w życiu tysiące naczytałam , iteraz jeszcze nawet od czasu do czasu kupujęnp.w KLUBIE KSIĄŻKI czy w" Readers Digest", ale już tylka kilka w roku bo są b.drogie.Ale ja też powtażam .że książkisą mi potrzebne jak tlen,ale nie zastąpią żywego człowieka i zwyklych pogaduszek.\nNie mówiąc już o wypiciu kawy z kimś ....a nie solo.\nVIKO I ARIANO ...poniewż jest póżna godżina a ja jestem zmęczona, resztę naszej rozmowy..oile będziecie chc iały--dokończymy jutro.\nZ przyjemnością bym z Wami pogawędziła.\ndobrej nocy...i miłych snow życzę.H.\nWitam Cię Weroni\nMasz rację Weroni,że przykro jest być samotną w śród najbliższych.Do tego dodać dolegliwości i coraz gorszą sprawność fizyczną ,wtedy nie trudno wpadać w huśtawkę psychiczną.Człowiek musi tego doświadczyć,by zrozumieć jak to jest.Napewno czytalaś posty VIKI i Ariany,bo ja tak, i solidaryzuję sie z nimi.Przecież po to m.inn.jesteśmy w Klubiku by będąc czy czując się smotnym--mieć do kogo się pożalić i poczuć się zrozumianym.Nie wszyscy mogą sobie pozwolić na beztroskie żarciki i rozmówki.\nNie musicie robić sobie wyrzutów ,że ,się "wyżalacie",jest takich dużo w śród klubowiczek- tylko nie wszystkie mają odwagę przyznać się.Jeżeli to jest problem,dlaczego o nim nie mówić? Moż jak właśnie wurzucimy z siebie nazbieraną przez lata gorycz....poczujemy ulgę.\nRadośni,weseli, beztroscy..niech się bawią do puki mogą.\nA może i my jeszcz od czsu do czasu dolączymy do nich.\nJa np.odkąd zaczęłam pisać w Klubiku czuję się mniej samotna.\nDO USŁYSZENIA, POZDRAWIAM CIĘ WERONI I UŚMIECHNIJ SIĘ.\nInternet to wspaniały pomost dla kontaktów wirtualnych,pobudza do działania nawet na działce.\nPozdrawiam wszystkich z tego wątku.Trzeba mieć dużo siły,aby znosić przeciwności losu i do tego starać się utrzymać pogodę ducha.Mam nadzieję,że pospałaś jeszcze chociaż troszeczkę Viko. Ja też mam "ograniczenia zdrowotne",ale przy Was to moje problemy są "pestką".Trzymajcie się!:)\nCzytam właśnie,że miałaś ciężką noc.wiem jak to jest ...gdyby nie lekarstwa - to nie wiem czy miała bym jakąś noc przespaną.Gdybym wiedziała ,że nie śpisz,że jesteś przy kompusiu,odezwałabym się do Ciebie.Ja chodzę spać ok.1szej,2giej.Wtedy zaczyna dzialać tabl.nasenna i wypity proszek p.bulowy i dopiero kladę się spać,przeważnie przesupiam resztę nocy,a jak nie to wstaję i ...do kompusia.\nRano, żeby być na chodzie ...tak na godżinę przed wstaniem znowu - kapsułka i dopiero wstaję .Tak postępują ok. roku .\nI od tego czasu, noce nie uprzykszają mi życia.Poprostu nie boję się nocy.Dodam jeszcze , że zasypiam przy relaksującej muzyczce.\nVikuniu,sprubój,moż coś zmienić.Porozmawiaj z swoim lek.domowym.Teraz medycyna naprawdę ma już sposobyna to by nie męczyć się tak po nocach.Piszę nocach...bo w dzień łatwiej jest żyć z bulami,prawda?\nPOZDRAWIAM I ŻYCZĘ LEPSZYCH NOCY.\nMOŻE SPODKAMY SIĘ OK 10,OO przy naszych kompusiach?,co Ty na to?.może jeszcze Ariana do nas\ndołączy,czy inny nocny Marek.Oczywiście na tym wątku,bo na innych jakoś was VIKO,ARIANO.,..NIE SPOTYKAM.\nDo zobaczednia..na ekranie.\nJest nas więcej tych cierpiących i mających problemy zdrowotne różne. Widze jednak że u mnie nie jest jeszcze tak źle, ale rzeczywiście może Viko poszukaj jakiegoś dobrego lekarza bo duża ilość tabletek obciąża bardzo wątrobę (tak źle i tak niedobrze)ale trzymajcie się dziewczyny- buźka.\nMIA~ŁO być oczywiście .....o 22,oo.\nwspolczuje nie jestes sama i ja terz czytam ciebie jestem\npoczatkujacy internauta wszystkiego sie boje dotknac\nale zawsze zajrze na twoja strone pozdrowienia\nHalinko Viko Zdzisiu Weroni witajcie miluchne moje,nie umniejsząjac powitania wszystkim którzy czytają ten wątek.\nNie sadzę aby licytacja boleści czy stanu samotności była tu na miejscu,najważniejsze to jest to że się rozumiemy,mamy wspólny temat i to się liczy .Dla mnie to jest radość ,bo ja jestem na seniorku dość już i nie miałam szczęścia pogadać tak\nzwyczajnie od serca,dziś na ten przykład nie mam weny to "smędzę" i nikt mnie nie mówi głowa do góry usmiechnij sie.Dziś to strasznie modne te uśmiechy ćwiczone na miarę i na każdą okazję a te modne babcie co to fitnesują,pracują,biegają\npilnują i są zawsze w dobrym humorze.Nie zrozumcie mnie żle\nponieważ ja też potrafię się głupio pośmiać czy pogadać ,ogólnie rzecz ujmując zawsze w życiu byłam optymistką tyle że najbardziej bałam się o byt mojej rodziny ,czy sobie poradzę.Niestety mama moja odeszła dość wcześnie i nie miałam oparcia prawdę mówiąc w rodzeństwie,ponieważ nie zawsze jest tak różowo.Właśnie takie osoby jak ja które doświadczyły w dzieciństwie i młodości wiele niezbyt miłych chwil potem boją się o swoją rodzinę wiedząc jak to trudno.\nTym bardziej kiedy matka jest też ojcem ponieważ ten ma taki sobie stosunek do potrzeb czy bezpieczeństwa rodziny.\nStąd też nakumulowało się tej goryczy w człowieku i teraz kiedy ma czasu nieco więcej ,myśli więcej ,przemyśla i zaczyna zwyczajnie się bać....A ja wiem czego.....???nie wiem\ntak jakoś człowieka trzyma smutasek,czy ponury nastrój i nie potrafi się rozbroić z przygnębienia.Być może mnie to minie\njakoś rozłoży się w czasie ,ponieważ od prawie roku nie pracuję i właściwie ciągle sobie wyrzucam że nic nie robię,bo to prawda więcej bałaganię,wszystko zostawiam na potem.\nJa nie wiem co mi się porobiło,chciałam robić to co lubię ale właściwie to nie wybrałam priorytetów bo ja wiele rzeczy lubię robić.No zobaczymy....to na razie pozdrawiam może się spotkamy....;) ;) :D\nPewno ,że potrafimy się śmiać,żartować,wygłupiać się...\nale wtedy kiedy mamy na to ochotę,..nic na siłę, bo to sztucznie wypada.Oczywiście ,jest dużo osób i tu na Seniorku,ktore z natury są chichrotkami i wesoło się bawią.Ja nawet im zazdroszczę tego radosnego na luzie sposobu bycia.\nNiestety ,taką się nie urodziłam,ale i ponurakiem też nie jestem.Poprostu jest coraz mniej okazji do śmiechów i żartow.\nKiedyś gdy pracowałam zawodowo i społecznie,gdy miałam\njeszcze całą rodzinę przy sobie-było inaczej,weselej.\nAle to prawie normalna kolej rzeczy, że na starość rodzina się kurczy.Ale tak ten świat jest stwożony ,żeprędzej czy pożniej godzimy się z losem.\nARIANO,ja sobie calkiem inaczej wyobrażalam życie na emeryturze.,że będę jeżdzić,zwiedzać Polskę -- bo o swiecie wtedy jeszcze nawet nie mażyłam.Że zajmę się takna dobre prcą społeczną -- co bardzo lubiłam....no i co zosało z moich marzeń,planów.Siedzę z mężem(odludkiem),całe dnie w ~ładnym domu z ogrodem....ale pustym. Chyba wolała bym mieszka c jak dawniej w blokach ,ale w środ ludzi.\nNie raz myślę, że jestem jak ten ptak w złotej klatce.,no nie w złotej ale może posrebżanej.\nNie moę narzekać na swój los ,bo bym zgrzeszyła.Pogodziłam się nawet z bulami,chorobami.....tylko nie mogę pogodzić się\nchcialam jeszcze dopowiedzieć,że odkąd mam internet , a w nim Was Kochane Koleżanki na różnych forach...nie cczuję się t\naka samotna.Nie myślałam że wirtualne rozm ówki mogą w takiej mierze zastąpić real.\nJestem weselsza,a co najważniejsze nie popadam w chandrę,\na to zasługa nie tyle kompusia , ale dzięki osobom które mnie tak fajnie przyjęly i pomogły .Mam nadzieję że będą pomagały dalej.\nPRZECZYTA~ŁAM WSZYSTKIE POSTY W TYM WĄTKU, bo chcę Was moje drogie lepiej poznać.Teraz wiem kto aktualniwe systematycznie tu przebywa,kto gości od czasu do czasu.\nJest też dużo osób które nie zaglądają tu wcale.Ale to przeważnie byli goście z innych wątków.Ale to też jest miłe.\nGdybym znalazła ten wątek wcześniej i czułabym się jak u siebie w domu....to takich odwiedzających uważała bym jako swoich gości.Narazie to ja jestem tu nowicjuszką,ale ponieważ tutejsza atmosfera mi odpowiada....chciała bym zostać stałą bywalczynią --oczywi scie je zeli mnie nie pogonicie za moje gadulstwo.Ale tak mi brakowało takich swojskich pogaduszek.......spokojnie, to tylko tak na początku.\nJejku,ale już póżno,teraz chyba zasnę.\nJ UŻ NIE DOBRANOC....A RACZEJ -----D ZIEŃ DOBRY.\nHalinko, nocny Marku!Im wiecej takich ciekawych dla siebie wątków znajdziesz, tym bardziej będziesz zadowolona,ze dołączyłaś do nas.Pozdrawiam serdecznie.\nKomputer jak dla mnie to taki czasowypełniacz, niestety nie czasowstrzymywacz. Po drugie przyzwyczajenie też robi swoje, przeżyłam bowiem chwile grozy gdy mój komp uległ awarii i gdy okazało się, że mój sprzęt to tykająca bomba. Wszystko jednak dobrze się skończyło. Przyzwyczaiłam się do tego,że jest w zasięgu ręki iże w każdej chwili można włączyć i wypełnić ciekawie nadmiar czasu.\nCHOCIAŻ ŻADNEJ Z WAS NIE WIDZIALAM PRZEZ CALY DZIEŃ.\nOj, coś mi się wydaje że naprawdę wystraszyłam Was.\nale po przeczytaniu tylu postow,nie moglam nie odnieść się do trapiących Was i mnie spraw.\nPocieszam sama siebie,że jutro napewno zobaczymy się.\nHalinko ja bardzo chcę pisać w necie bo teraz przeżywam bardzo trudny okres ,jak zdołałaś przeczytać w postach.Tylko nie zawsze mam kondycję psychiczną żeby wogóle cokolwiek robić.\nSamotność to najgorsza sprawa bo wiem o tym (napisze kiedyś wiecej bo to nie bierze sie tak sobie) bardzo dużo ,praktycznie byłam sama nawet jak miałam w pełni rodzinkę,ale wtedy tego nie widziałam.Dopiero teraz jak zostaliśmy oboje tylko i nasz bilans nie wyglada różowo daje wiele do myslenia.......Ale niestety czasu się nie cofnie ,jakoś trzeba funkcjonować..Musimy\nuczyć sie zyć tak jak potrafimy najlepiej ...Serdecznie pozdrawiam jestem z Toba :)\nBardzo ostro potraktowani w tym wątku są ludzie, którzy się śmieją i żartują.\nte modne babcie co to /.../ biegają\npilnują i są zawsze w dobrym humorze. Ariano, a nie pomyślałaś, że te uśmiechy są sposobem na życie kogoś, komu wcale różowo nie jest? I że właśnie to mu pomaga?\nJest dużo osób i tu na Seniorku,ktore z natury są chichrotkami i wesoło się bawią. Halinko, nie każdy, który nie wpisuje się w tym wątku, jest chichrotem.\nWydaje Ci się, że każdy ma jedno i to samo lekarstwo na swoje duszne i zdrowotne rozterki? Ja mam inne.\nDużej gromadce potrzebny był właśnie taki wątek i bardzo dobrze, że został założony.\nW KSC istnieje możliwość dyskutowania na różne tematy oraz otwierania nowych wątków. Każdy może stworzyć miejsce, gdzie będzie mógł mówić tak, jak lubi.\nSzkoda tylko, że przy okazji krytykujecie tych, którzy mają inny pomysł na radzenie sobie z przeciwnościami.\nChcecie dla siebie tolerancji i bardzo dobrze. Ale okażcie ją także innym :D\nŻyczę Wam owocnych, pomocnych rozmów i serdecznie pozdrawiam :D:)\nPrzypadkowo wpadlam na ten watek. Przylaczam sie do Alsko, ze kazdy w KSC ma mozliwosc znalesc "swoje miejsce". Faktycznie mozna tu znalesc szeroka game ludzi i ludzkich temperamentow. Osoby powazne, osoby ktore lubia zartowac w mily sposob, dyskutowac o polityce i pogodzie, osoby lubiace podrozowac, osoby dyskutujace na tematy spoleczne......... i osoby, ktore sa tu aby sie poklocic za wszelka cene i przy kazdej mozliwej okazji lub trollowac. Do nas nalezy decyzja na ktory watek zdecydujemy wdepnac. Wedlug mnie na KSC nie mozna byc samotnym.\nNaturalnie czesto nalezy odpowiednio czytac pomiedzy linijkami aby wczuc sie w sytuacje aby nie byc pozniej zawiedzionym. No i ostatnie, starannie omijac watki, ktore Wam nie pasuja z takich czy innych powodow - unikniecie wiele niepotrzebnych rozczarowan.\nVika, Nadinn świat realny jest ważny i z pewnością ważniejszy od tego forum, a jeśli nawet czasami Wam się zdaje, że bliscy zapominają o Was, trzeba próbować samemu wyjść z inicjatywą. Telefony działają w obie strony, wy zadzwońcie, wybierzcie się w odwiedziny do znajomych czy rodziny. Nie możemy zamykać się na ludzi i ograniczać tylko do tych kilku zdań na forum.\nPozdrawiam was ciepło dziewczyny\nSłońce wyszło i wygląda na to, że w końcu lato blisko\nwielką przykrość sprawilas mi pisząc te slowa. ALINKO, GDZIE ty dopatrzyłś si e krytyki.Przecież np. w wątku 118piszę wyrażnie że 'ZAZDROSZCZĘ RADOSNEGO ,NA LUZIE SPOSOBU BYCIA" jeżeli Z A Z D R O S Z C Z Ę to nie w sen sie krytyki, tylko nawet żalu do samej siebie ,że nie potrawię Wam dorównać,że staję się coraz większym smutasem. W POŚCIE 372 też wyraziłam NADZIEJĘ ,że iI MY MOŻE KIEDYŚ DOŁĄCZYMY DO WAS ....czy to są słowa krytyczne.ALINKO --czy TY NAPRAWDĘ UWAŻASZ ŻE JA NIE WOLA ŁA BYM znależć się w śród osob wesołych z poczuciem humoru dowcinych.Ależ tak, kiedyś tylko w środ takich się obracałam ,ki i e d y ś., a teraz już nie potrafię się w śod takich odnależć. Byłam niby w śod WAS, CZYTALAM wasze posty, czytalam i zazdrościlam .Byłam biernym uczestnikiem, a po przeczytaniu zfrustrowaną ,jeszcze bardziej zgożkniałą babą, z pogłębiającym się żalem do męża,dzieci ,że prezyczynili się ,wiem że nie z rozmysłem,ale jednak...,do tego ,że jestem zawiedziona , rozczarowana swoim życiem.\nAlinko,piszę te słowa z wielkim smutkiem,że tak o mnie pomyślałaś,o mnie ,ale i o innch koleżankach z tego wątku.Jestem pewna ,że one tak jak i ja nie miały zamiaru komuś sprawić przykrości.Napewną nie są ponurakami i odludkami z wyboru...bo co byśmy wtedy robiły,tu na forum.\nAlinko,nawet się nie gniewam,tylko tak mi jakoś smutno się zrobiło na sercu ,że ta odebrałaś moje intencje.\nwielką przykrość sprawilas mi pisząc te slowa /.../ że ta odebrałaś moje intencje.\nNie chciałam sprawić Ci przykrości, to nie była krytyka. Każdy ma inny sposób na swoje "mole".\nJa mam taki, Ty inny, ktoś jeszcze inny.\nMnie np. noszenie żalu do innych i Losu okaleczyłoby, więc się bronię przed tym.\nWidzę, że napisałam niejasno i niepotrzebnie, ale nie mogę już skasować wpisu, bo są do niego odniesienia.\nJeszcze raz podkreślam, że nie chciałam nikogo dotknąć. Po prostu napisałam to, co poczułam po przeczytaniu kilkunastu postów w tym wątku, tyle że źle dobrałam cytaty.\nMoże nie wracajmy już do tego tematu?\nno właśnie "każdy może znależć swoje miejsce'" i ja znalazłam. Tu, a nie na innych wątkach by nie wnosić swego mineratowego nastroju.Nawet przez myśl mi nie przeszło,by kłócić się - bo i po co,trzeba by mieć powód,ani zkłócać bo to ostatnia żecz do której byla bym zdolna.Taki sposób bycia jest mi obcy.\nOwszem,czytając tak dużo wątkow,jak w moim przypadku, nie sposob nie zauważyć takich tendencji.Ale nie mnie to osądzać,za kródki mój staż w KS.\nTylko na miłosc boska,nie zaliczajcie mnie - a myślę--,że i moje wspólwątkowiczki do takich nie należymy.\nJesteśmy po prostu grupką osób,których łączy w danej chwili życia to co łączy...nie z naszego wyboru.,a mam nadzieję ,że nie jedną z nas czeka jeszcze lepsze bardziej sloneczne życie.\nHalino....napewno tak bedzie....zawsze powtarzam wszystkim do zludzenia, ze jednego dnia, nawet na koncu najdluzszego tunelu jest slonce. To poprostu moja dewiza zyciowa.\nAczkolwiek nie czuje sie samotna, bede czesciej zagladala do tego watku - poprostu podoba mi sie i czytam Wasze wypowiedzi z duza przyjemnoscia.\nZycze cieplego, slonecznego dnia. :)\nDziewczęta i ja z chęcią Was czytam i będę tutaj zaglądała. Niech to będzie Wasz wątek, na którym możecie się sobie zwierzać, pocieszyć i być sobie bliskie.\nDla mnie seniorek, także jest wielkim urozmaiceniem w moim życiu i bez niego sobie już nie wyobrażam sobie dnia. Znalazłam tutaj pokrewne dusze i jest to strasznie przyjemne, że w dowolnej chwili mogę liczyć na dobrych i przyjaznych ludzi. W świecie realnym brakuje mi takich osób, ale nasz klub bardzo mi to rekompensuje. Zawsze wiem, że jak czegoś nie wiem, lub mam kłopot mogę liczyć na zrozumienie i pocieszenie. Mocno Was Halinko pozdrawiam i może to słonko zaświeci dla Was, może z czasem się spotkacie, czego bardzo Wam życzę.\nJeżeli przeszkadza Tobie nasze pisanie to nie wchodż tu i nie\npomagaj nam pokonać samotności ,jeśli to słowo Tobie obce...\nJa jestem tu dość i nareszcie moge napisać i nie być ignorowaną\na tu wpada taka Pani Alsko i mi tłumaczy .Kotusiu mam swoje lata i wiem troszeczkę i nie chcę od Ciebie Pani żadnych wyjaśnień z czego chichrają lub nie babunie,czy jest to ich sposób czy nie....Proszę zostaw mnie wreszcie w spokoju pozwól popisać ,jeżeli wolno.Halinko tak czy inaczej piszmy sobie o naszych problemach,dzisiaj znowu nie za bardzo pogoda nastraja ,ale wiesz teraz włączyłam radyjko sobieski ,można przesłać pozdrówka w eterze i nadać pioseneczkę na poprawę\nsamopoczucia...Bo to właściwie w całej Europie taka pogoda deszczowa ,ale za to w przyszłym tygodniu ma byc nieco cieplej a nawet upały.Pozdrówka milusi:) ;) :)\nNo Sagula widzę w nowej fryzurze - super - tak trzymać.Pozdrawiam .\ndziękuję i za miłe słowa, i że chcesz bywać na tym wątku, to cieszy mnie , nie mogę wypowiadać się w imiewniu koleżanek,ale napewno i One powiedziałyby to samo.\nNie jestem gospodynią tego wątku i przepraszam takową, że może weszłam w jej kompetencję.\nJadziu, obciełam trochę włosy, bo chciałam zapuszczać, ale jak zwykle nic z tego nie wyszło. Tak więc kazałam zrobić ciach, ciach i po krzyku. Póżniej małe modelowanko i coś innego jest na głowie.Na stare lata te włosy robią się coraz słabsze i coraz więcej z nimi kłopotu hihihihih:rolleyes:\nznamy się z innych wątków i zawsze c hętnie czytam Twoje posty. Masz rację,to cieszy gdy wreście spodka sie dobre i przyjazne dusze....i oby ich nie utracić.\nPozdrawiam Cię mile i serdecznie.\nJeżeli przeszkadza Tobie nasze pisanie to nie wchodż tu i nie pomagaj nam pokonać samotności ,jeśli to słowo Tobie obce.../.../ a tu wpada taka Pani Alsko i mi tłumaczy . /.../\noops, mocno powiedziane. Nie jesteśmy spod sztancy ani innej matrycy. Różnimy się i to jest piękne. Nie wymagajmy absolutnej akceptacji swojej osoby i poglądów od innych, bo sami nie zawsze zgadzami się z innymi.\nNapisany post staje się forumową własnością i może być komentowany... hm... różnie. I tylko od kultury piszącego zależy jaka będzie odpowiedź.\nAlsko wyraźnie napisała, że nie chciała Wam sprawić przykrości... ale...\nAlsko droga, wdziewaj wór pokutny i czołgaj się do forumowej Canossy... nie będziesz samotna, polezę z Tobą, bo akurat myślę podobnie...\nChcecie znać moje zdanie? Jeśli tak - przeczytajcie, jeśli nie - wykorzystajcie trójkącik...\nNajczęściej żałujemy nie tego co zrobiliśmy, ale tego czego nie zrobiliśmy... dlatego śpieszę się do szczęścia, bo nie mam już czasu na bycie nieszczęśliwą. Patrzę na świat przez gałązki jaśminu, słońce w sercu róży; zdarza się, że zamykam ją w kropli łzy, czasem w morzu łez, ale wiem, że znów zaświeci słońce, że chmury są zwiastunami dobrej pogody, że światełko w tunelu jest nadzieją a nie (jak mawia małż) rozpędzonym pociągiem... a na smutki najlepsza jest miseczka czereśni, uśmiechnięte bernardyny i zaczarowany las...\nSorry, że tu weszłam... nie musicie mnie wyrzucać, sama zwieję z wątku pod niepotrzebną zgryzotą i zbędnym rozpamiętywaniem... zwieję do pisania postów o Ojcach Pustyni, którzy - jak nikt inny - rozumieli i szanowali samotność...\nWitam Cię Droga Ariano\no jakim to radyjku Sobieski piszesz - zainteresowało mnie.\nAriano ,pewnie ,że będziemy pisały do siebie.Bo to tylko nam zostało. Jesteśmy,niestety - zbyt rozsiani po kraju,by móc spodkać się w realu.Napewno wszystkie byśmy tego chciały.\nale c h c i e ć i m ó c ...nie zawsze idą w parze.\nTO NIC ,cieszmy się z tego co mamy,a mamy siebie i takie swobodne pogaduszki też cieszą.\nJAK SIĘ NIE MA CO SIĘ LUBI ,TO SIĘ LUBI CO SIĘ MA--prawda\nMilej reszty dnia...i uśmiechnij się.\nNO WŁAŚNIE....rozumieli i szanowali.\nMy teżchcemy być rozumiani i szanowani.\nŚPIESZĘ DO SZCZĘŚCIA , B O NIE MAM CZASU NA BYCIE NIESZCZĘŚLIWĄ.-patos.\nOstatku,kto nie chciałby być szczęśliwym,przecież my sie szczęścia nie wyrzekamy i nie robimy z siebie męczennic.\nMamy też swoje małe i większe szczęścia ., ale to nie znaczy ,\nże nie czujemy się samotne.S A M O T N E - ale nie nieszczęśliwe.Nam nie potrzebna jest litość.\nChcemy najnormalniej w świecie pogadać z sobą.Pogadać...\nbo przynajmniej ja nie potrafię nic innego wyczarować .\nNie umię pisać wierszy..a chciałabym,ale tego nie da się nauczyć,to się ma.\nNie umię wklejać pięknych obrazkow...tego nie dam rady już się nauczyć-nie ta głowa.\nNie umię wklejać zdjęć....ale umię fotografować i robię to.\numię dużo rzeczy...niektore robię inne nie bo zdrowie nie pozwala.\nALE UMIĘ PISAĆ i czytać posty, i robię to z przyjemnością ,bo\nmam kontakt z drugim człowiekiem,to nic że za pośrednictwem klawiatury,dla mnie tam za ekranem jest żywa osoba i ja ją czuję.I TO JEST DLA MNIE WAŻNE.\nA TAK NA KONIEC....dlaczeggo uważasz że chcemykogoś-Ciebie wyrzucać,dlaczego tak żle o nas myśliż ?\nOstatku...obrażasz nas tą.....z g r y z o t ą i n i e p o t r z e b n y m rozpamiętywaniem.\nCzy uważasz, że my naprawdę samoumęczamy się.\nOstatku miła, hmmm... Okazało się, że nie zauważyłam znaku zakazu wstępu do tego działu. Wprawdzie zakaz postawiony został bezprawnie, ale...\nSpecjalnie do Pani Ariany. Pani niczego nie mam zamiaru tłumaczyć, bo w takim tonie nie mam zwyczaju rozmawiać.\nJa za wami się poczołgiem,\nz worem, albo bez,\ni na Turka, albo na biesiadę.\nOstatku miła, hmmm... Okazało się, że nie zauważyłam znaku zakazu wstępu do tego działu. Wprawdzie zakaz postawiony został bezprawnie, ale.../.../\nAlsko, przesadzasz... zobacz co napisała, pluralis maiestatis w dodatku: dlaczeggo uważasz że chcemykogoś-Ciebie wyrzucać,dlaczego tak żle o nas myśliż ? Widzisz? Czytasz? Nikt nas nie wyrzuca, nie lubią nas tylko...\nTak uważam, niestety. Dlatego nie sądzę, bym Was, Halino36, obraziła. Wy też nie obraziłyście mnie swoim postem.\nGwoli sprostowania: Ojcowie Pustyni (pierwsi pustelnicy chrześcijańscy) byli szanowani. Czy rozumiani - nie wiem. Z ich pism wynika, że to ONI ROZUMIELI I SZANOWALI SAMOTNOŚĆ.\nPozdrawiam piszące w tym wątku; więcej uśmiechu życzę.\nA ja łapię pancernego kota z rzędem i ruszam na Turek... po drodze pobiesiaduję trochę... bom taka niesforna starowinka...\nże będzie o bernardynach.\nBARDZO MI PRZYKRO,ŻE TAK MNIE OCENIASZ,NIE ZASŁUŻYŁAM SOBIE NA TO ANI JEDNYM SŁOWEM.dLACZEGO MIAŁA BYM CIĘ NIE LUBIĆ.przecież nic złego mi nie zrobiłaś,nawet do dziś nie znałyśmy się,A JAK MOŻNA KOGOŚ NIE LUBIĆ ,NIE ZNAJĄC GO.\nMylisz się co do mnie,ja nie lubię sprawiać komuś przykrości.\nHalino, mysle....pozwol, ze "glosno", ze czym wiecej osob bedzie zagladac do Waszgo watku - tym mniej bedziecie czuly sie samotne. Chyba.....ze chcecie zostac na nim we dwie....i rozmawiac w sensie dwuosobowej rozmowy telefonicznej - to zmienia cala sytuacje.\nMysle rowniez, ze na KSC trudno byc samotnym, jest tyle mozliwosci. Ze swojej strony serdecznie zapraszam do watkow, ktore otworzylam dla wszystkich tj. "Afryka", "Europa - karnety z podrozy", "Moda", "Ciekawe wnetrza" - pelno w nich ciekawostek, scen z zycia i opowiadan osob, ktore cos przezyly podrozujac.\nDlaczego mowie, ze watki sa dla wszystkich - poprostu kazdy watek jest dla wszystkch i fakt, ze ktos go otworzyl nie ma wplywu na "odwiedziny" lub akceptacje odwiedzajacego przez tzw "gospodarza".\nZdcecydowanie chetnie bede do Was wpadala od czasu do czasu, mysle, ciagle uparcie, ze nie jestescie samotne. Pisalas, ze robisz zdjecia - napewno cyfrowka. Jestem pewna, ze jestes dobrym obserwatorem jak kazdy kto lubi fotografowac. Nie bede nalegac ale proponuje, ze Cie naucze wklejac ciekawsze z Twoich zdjec wlasnie na tym watku.\nKiedy zawitalam do Klubiku w ub. roku - nie mialam zielonego pojecia jak sie to robi - nie wierzylam we wlasne umiejetnosci i kolezanki mi pomogly.....metoda lopatologii i teraz dosc sprawnie opanowalam te "sztuke".\nChetnie przekaze to, czego mnie nauczyly. Wystarczy, ze kiwniesz glowa i hokus pokus jestem dla Ciebie.\nNarazie koncze, bo sie rozgadalam - tez jestem gadula i to jaka.....nie samotna ale gadatliwa. Pozdrawiam.:)\nPrzyłączyłam do Waszego klubu z przekonaniem,że spotkam tu osoby poważne i nie spodziewam się żadnych niespodzianek.Nie należe jeszcze do żadnego forum.Jestem osobą początkującą.Prawde mówiąc stawiam pierwsze kroki w necie.pragne zagłuszyć pustke i samitnośc.Mam nadziejęspotkać wsród was przyjaciół.Pozdrawiam wszystkich:)\nDobrze zrobiłaś, że przyłączyłaś do KSC. Powinnaś gdzieś tu nawiązać znajomości. Są tu dobrzy ludzie, chętnie udzielający pomocy i rady. Pozdrawiam.\nJa też Cię witam Tatiano\nTak jak powiedział Tadeusz,bardzo dobrze że przyłączyłaś do nas.Inie obawiaj się niemiłych niespodzianek.Napewno przeczytałaś ostatnie posty,ale to takie przejściowe nieporozumienie.Na pewno wszystkie bywalczynie tego wątku,\nucieszą się z nowej koleżanki.\nSiedzę tak sobie,o mojej ulubionej porze,jest cicho,spokojnie ,tylko z głośniczków pobrzmiewają moje ulubione relaksujace melodie.\nSiedzę i myślę o tym co napisałaś w swoim ostatnim poście do mnie.Przecież , ja właśnie o to zabiegam,żeby było nas więcej na tym wątku.Zobacz moj post371str9 .Zastanawiam się dlaczego nie piszą , skoro jak wynikało z ich postów,zależało im na tym.\nTaka sama sytuacja wynikła też w pewnym momencie w wątku KUJ.POMORSKIM.Nagle przestaly pisać i doszło do zamknięcia tego wątku.Nie skrywam , że było mi przykro.Myślałam , że będzie się rozwijał,zdaje mi się, że nawet doszły dwie osoby,a po jakimś poście nagle umilkły no i pewno że nie było sensu sztucznie go podtrzymywać.Awierzyć mi się nie chce, że w Kujawsko-Pomorskim jest tylko parę osób.Nie wiem jak to tłumaczyć...choć może domyślam się.\nO..RANY ,ależ się rozgadałam. A zresztą....jeżeli za bardzo przynudzam, nie czytaj.Piszę z jakiejś wewnętrznej potrzeby.\nMarbello,tak sobie pomyślałam, żeby pisać w swoim blogu,w tym sęk ,że niewiem jak to zrobić.\nJutro jeszcze raz spróbuję,jak mi nie wyjdzie to chyba Ciebie poproszę o pomoc. A teraz już naprawdę kończę,bo to moja pora na ....hop do łóżka. Niewiem D O B R A N O C, czy raczej DZIEŃ DOBRY,niech będzie jedno i drugie,od przybytku głowa nie boli - prawda?\nMarbello ,dzień dobry,to jeszcze ja.\nNie mogę zasnąć,bo dręczy mnie to co jeszcze napisałaś do mnie,że może chcemy zostać na wątku we dwie.....Marbelko,z kim we dwie,?,nie rozumię.jeżeli mialaś na myśli Arianę==to coś żle zrozumiałaś.Ja pisałam na str.9 i 1o dużo, ale do różnych osób,a nie tylko do jednej==był to post 138 na Ariany,chyba 66.ty.a w nim nie ma wzmianki ,że tylko z nią ale że ,,cyt.wszystkimi dziewczynami,rozsianymi po kraju,może nie dokladnie zacytowałam ,bo z pamięci.To nast.niby drobnostka,cytowanie....ale taka jest prawda,też nie potrafię..bo nie mam nikogo kto by mi pokazał,napewno to nie jest trudne,ale samemu domyśleć się....? nie ,to już nie ta glowa i nie te latka.\nJuż oczy mi się kleją, teraz napewno zasnę bo wyżuciłam z siebie tego mola który mnie dręczył.DO ZOBACZENIA.\nJak widzę to jeszcze nie śpisz.\npiękne strofki niezapomnianego Jacka Lecha z pozdrowieniem\nKuku, zaczne od dziendobry. Halino, zdecydowanie bede do Was zagladala. Czuje przez skore, ze obie jestesmy gadulami. Dzis wstalam raniutko (noc byla krotka wyjatkowo) i korzystajac z milego chlodu odbylam pol godzinny poranny spacerek. Wroce do watku pozniej i pogadamy. Teraz gonie do realu - ale wroce pozniej. :)\nI wzajemnie Kaziku,i wzajemnie.\nWITAM CIĘ I POZDRAWIAM.H.\ndziękuję,nawet nie wierz jaką miłą niespodziankę mi sprawiłaś tym utworem Jacka Lecha.Akurat tego utworu nie mam w swoim zbiorze( ok 2000 utw.),Przy okazji posłuchałam sobie drugi jego utwór.."Dwadzieścia lat a może mniej".\nMiło dzionek się rozpoczyna.\nWizyta Kazika,miła pioseneczka od Ariany i to Jacaka Lecha ,którego b.lubię,sympatyczna wizyta Marbelli.\nNawet słoneczko zaświeciło.H.\nHalinko, obiecalam, ze bede wpadac od czasu do czasu. Cos dla oka, dla "samotnych" - hihihi. Prosto z drogi, zdjecie robilam z autobusiku - La Mancha, Hiszpania. Po drodze mijalismy dziesiatki kilometrow winnic lub gajow oliwnych.\nHalinko, jak sie nauczysz wklejac obrazki - bedziemy wspolnie podrozowac po swiecie. A jak chcesz mi towarzyszyc to serdecznie zapraszam do watku "Europa - karnety z podrozy". Przejrzyj dokladnie caly watek,poogladaj slidy - zobaczysz, bedziesz czula sie mniej sama. :)\nwitam Cię Marbello\nCieszę się z zapowiedzianej wizyty.\nMoże spodkamy się na monitorku.H.\nMarbelko,chwwilę prędzej wysłała bym mój post...i spodkalybyśmy się. Amoże jeszcze jesteś?H.\ndziękuję za fotkę, ładny jest ten gaj oliwny..chyba.ale piękne są te góry w tle.\nMusisz wiedzieć ,że ja uwielbiam góry..a im bardziej skliste ,grożne tym dla mnie piękniejsze.\nMam atlasy gór,piękne ,wydawnictwa Readers Digest -mogę oglądać godzinami.Są cudowne\nDodam jeszcze ,że morza oceany , mnie nie podniecają,Czyba że są wzburzone,albo np,takie jak na przylądku Horn,no FIORDY NORWESKIE----DLA MNIE CUDOWNE.\nHalinko, najważniejsze aby każdego dnia odnaleźć coś,co nasze serce uraduje.Z maleńkich radości czerpiemy siłę do życia.Pozdrawiam.\nHalinko, gory specjalnie dla Ciebie - droga pomiedzy Madrytem i Bilbao\nMarbelko, a co ten wysoki płot odziela czy rozdziela\nółtych krzewów,czy znasz je?,pewno w Hiszpanii są popularne\nA powiedz mi Marbello,czy Ty w tej chwili jedzież autobusem.?\nJeżeli tak to ....to dla mnie ,fajne przeżycie.Ty tysiące kilometrów ode mnie ,a ja widzę to samo co i Ty.niesamowite.\nHihihi - widzisz, nie jestes sama. Zdjecia robilam z autobusu w ub. tygodniu, przejechalismy ponad 3000 km na trasie - Marbella-Malaga-Jaen - Cordoba- Madryt-Bilbao-San Sebastian-Santander i z powrotem do Marbelli. Wybralismy sie z grupa 16 przyjaciol na tygodniowa wycieczke do Cantabrii i kraju Baskow. Autobusik, super wygodny Mercedes - 30 miejsc, TV+video, bar....i rozne gadzety. Zdjecia robilam z drogi, ktora w okresie Maja jest przepiekna, zielona - krajobrazy kolo Jaen (gaje oliwne), La Mancha (kraj Don Kichota) - winnice i uprawa zboza, Valdepenas - winnice a w Cantabrii i kraju Baskow - zielen, morze i gory. Kolory ziemi zmieniaja sie w zaleznosci od regiony: czarna, brunatna, czerwona, biala - wszystko naprawde piekne.\nTeraz jestem w domciu, ale na jak dlugo? - nie potrafie powiedziec, bo uwielbiam podrozowac i nawet krotkie trasy sprawiaja mi przyjemnosc.\nJak zagladniesz na urope-karnety z podrozy - zobaczysz zdjecia-slidy z kwietniowego pobytu na Lazurowym Wybrzezu - mysle, ze beda Ci sie podobaly - czuje przez skore, ze lubisz przyrode.\nOdpowiadam na Twoje pytania: ogrodzenie sluzy do ochrony dzikij zwierzyny aby nie przelatywala przez autostrade. Zolte kwiaty - to rodzaj dzikiej mimozy, ktora rosnie w gorach i zboczach gor. Wlasnie pracuje nad seria slidow - tylko obrazy widziane z okna autobusika - zobaczysz pejzarze, gory Sierra Nevada, Sierra Cantabria, Sierra Nieves.....os wspanialego dla oka.\nLubie sie dzielic z kolezankami i kolegami z forum seniorka i dlatego otworzylam watki podroznicze po Afryce i Europie.\nW koncu kwietnia bylam pociagiem (szybka linia TV) w Madrycie - widoki tez wspaniale - zdjecia i slidy sa na "Europie".;)\nKochane babeczki z tego wątku.\nGDZIE WYŚCIE SIĘ PODZIAŁY????????\nCo się stało że nie piszecie.\nOD 2 CZERWCZ GDZIEŚ WAS WYWIAŁO.\nMam jakieś dziwne poczucie winyze to przeze mnie.Bo w tym czsie ja się pojawiłam na tym wątku.\nALE DLACZEGO,czym WAS URAZIŁAM.\nSzukam w swoich wątkach odpowiedzi....i nie znajduję.\nChyba tylko to że dużo pisałam...czy tym WAS WYSTRASZYŁAM Z WĄTKU?\nAle przeprosiłam i nadmieniłam , że to tylko abyście coś wiedziały o mnie,poprostu "obficie" się przedstawiłam i nastawiłam się na "ODBIÓR"...że WY ODEZWIECIE SIĘ\nHalinko,nie lamentuj - wez sie w kupe - przeciez nie jestes sama. Przed chwilka zagladnelas do "pogaduszkow" a my wpadamy do Ciebie. W "nagrode" zamiast czekoladki nastepne gorki - takie zieloniutkie prosto z Cantabrii.\nHalinko miły miałaś dziś dzionek zapewne,u mnie pogoda w kratkę i to niezbyt dobre ale chyba już tak się porobiło z tą aurą.\nJestem tu i tam ,tylko nie mam sił na wymiany....ślę Ci myślę że nawet dobry cytat ...\nSerdecznie pozdrawiam....:) :D :)\nTy go miło dla mnie rozpoczęłaś.\nJeśli chodzi o cytat ,zgadzam sie z nim całkowicie Ale przyznaj,czy tacy ludzie .. właśnie łagodni,życzliwi,.delikatni dostają od życia cięgi,Mnie życie nie rozpieszczło Ale. .się zahartowałam i to wyszło mi na dobre.OD KILKU LAT ŻYJĘ POGODZONA Z WŁASNYM ŻYCIEM.Odkąd przestałam się buntować ,rozpamiętywać-jest mi o wiele lżej.\nW TRUDNIEJSZYCH MOMENTACH ,Mowię sobie..hola..przyhamuj,inni mają o wiele gorzej,nie przeginaj,i wiesz co.To skutkuje. No ale dosyć na dziś o sobie,bo co za dużo to nie zdrowo,czyż nie tak.\nSą takie sielsko-anielskie. Ta osada w śród gór.....ojej tam mieszkać,to by było cudownie.NO ALE TRZEBA OBYĆ SIĘ SMAKIEM.....a może wszędzie pięknie ,gdzie nas nie ma?\nnie, jednak nie zgadzam sie z tym, przecież oglądałam już tak pi ekne zakątki świata ,że mówiłam sobie...tu musiał być raj.\noto cytat Haliny Auderskiej,bardzo wartościowy dla mnie\n...Powiedz losowi "tak" a wszystko\nstanie się od razu mniej gorzkie....\nAle to powiedzenie tak nie jest takie proste ,bo i owszem mówisz,człowiek jest tylko malutka istotką jak wiesz żyje,jak\npotrafi i ciagle ma dylematy wybory,niby powiedział TAK ale każda sytuacja znów stawia inne wyzwania i znów wracamy,\ndo przemysleń,rozterek...w myśl co ludzkie nie może być nam obce.\nMiłego wekendu ,pa...;) :) :D\nWitajcie moje panie. Wpadlam tylko na chwilke, ogladam piekna ceremonie 65-lecia wyladowania wojsk alianckich w Normandii. Wzruszajace. Na watku "Europa - karnety z podrozy" wkleilam pare wlasnych zdjec, ktore kiedys zrobilam w Normandii i plazach gdzie wyladowali Alianci. Zapraszam.\nWita was J O L I N A teraz takie mam imię.Zapomnijcie o tamtym.Byłam zmuszona zmienić.Wyjeżdzając w czorajzostawilam wlączony laptop,a tuż przu nim na regaliku leżałl notes .Na 1 str.mam zanotowane wszystkie najważniejsze\ndanem.inn. nr. emaila,komórki,no i oczywiście hasło itp.potrzebne do rejestr.w KS.Osóba ktOra zastępowała mnie w domu(przy mężu-nie może zo\nstawać sam)- oczywiście to wykorzystała.Nie wiem jak daleko się posunęła, w każdym bądż razie zostalam wylogowana .nIE MOGŁAM NAPISAĆ postówani poczty.Myślalam że zostałam wyrzucona z KS.Długo nie mogłam zasnąć w nocy,bo ciągle prześladowała mnie myś ...za co mnie wyrzucono,żadnej z Was nie dałam powodu,nie powiedziallllllllam ani jednegoprzykrego słowa. Atu takie coś.\nDopiero jak zauważylam podczs czytania postów nowy login,zrozumiałam,ze jednak\nmoje nocne starania dostania się do Adminki--dały\nrezultat.Teraz już jestem spokojna.j.\nAriano , witam\nJuż jestem ,może zoriętowałąś się ,że Jolita to ja ,ta sama z kt orą ostatnio rozmawiałaś. wPOŚCIE POWYŻEJ wyjaśniłam chyba w miarę wyczerpująco , co się wydażyło.\nTeraz dopiero zdalam sobie sprawę jak nieodpowiedzialnie i beztrosko postępowalam.Jeszcze jest we mnie trochę obawy...\nczy czegoś poważniejszego nie namieszała.\nARIANO, co u Ciebie słychać.\nKuku, ale nowosci. Prosze o potwierdzenie - Halinka zmienila sie Joline?;)\nWitam Cię, tak to ja. Nowo - stara znajoma,choć nie tak znowu stara,bo to zaledwie kilka postaów.\nPewnie przeczytałaś już mój post wyjaśniający,więc nie będę się powtażać.W.łaśnie wybieralam się na Twoj wątek...Karnety z podróży..gdy wpadłaś w moj ekranik.\nJask już pisałam powyżej ,wyciągnęłam odpowiednie wnioski z tego nieprzyjemnego dla mnie incydentu.\nWypadki chodza po ludziach - nic sie nie stalo, poprostu musze sie przywyczaic do nowego nicka. Teraz znikam do realu...obowiazki....hihihi. :)\nWitam Was VIKO ,ZDZISIU,JOLITO,IANNO i i wogule wszystkich z tego watku.Jak zdążyłyście się zoriętować jestem nowym nabytkiem tego sympatycznego Klubu.\nZanim do niego wstąpiłam,sporo poczytałam.Kilka wątkow od A do Z.\nzPRZYKROŚCIĄ DLA MNIE,MUSZĘ STWIERDZIĆ,że nie znalazłam miejsca dla siebie.Te\nktore podobału mi się,,są zbyt ...hmmm.no powiedzmy elitarne jak na moją skromną osobę.Nie dorównuję im ani pasjami,zdolnościami fotograficzno-graficznymi,ani wykształceniem.\nI oczym bym ja z nimi rozmawiała?Nawet Bozia nie obdażyła mnie poczuciem humoru.Mogłabym tylko podziwiać ich grafikę,fotografie i to robię.,powiedzieć od czsu do czasu komplement--bo zaslugują na nie.\nJa chciala bym jednak z kimś poprostu rozmawiać,tak zwyczajnie o babskich sprawachwymieniać się spostrzeżeniami,odnależć w sobie wzajemnie wspólne pasje,bo każda z nas jakieś ma...napewno.\ni tak czytając te wątki,dokonując pewnego rodzaju selekcji..\npomyślałam o przywróceniu do życia tego wątku, lub utwożeniu nowego.(NIE WIEM NA JAKICH ZASADACH TO DZIALA,KTO ZAKŁADA NOWE WĄTKI).\nJa np. napotykam ....teraz kiedy zostalam sama,na różne trudności, nawet nieraz niby błache,ale nie dla mnie\nPoprostu, malo zajmowalam się domem i jego meandrami,i teraz są tego skutki.Zabrakło mamy,i zostalam sama slabo przygotowana do samodzielnego życia i bycia.\nZwracam się do Pąń,o podobnych problemach,stylu życia ,pań ktore chciały by spotykać się by pogadać ot tak sobie ,jak "sąsiadka z siąsiadką""....odezwijcie się.\nViko,Zdzisiu,Jolino jeżeli jeszcze gdzieś na wątkach jeste scie,\nodezwijcie się. LZ--\nA z czym konkretnie masz problemy? Z czym sobie nie radzisz?Moze można ci jakoś pomóc?\nDroga lucynazimnanawet sobie nie zdajesz sprawy jak bardzo Twoje problemy są podobne do moich. Właściwie z tych samych powodów, głównie poczucia samotności pozostaję w tym Klubie, ale mam wiele kompleksów w związku np. z obsługą komputera i swobodnym poruszaniem się po Forum. Napisz coś więcej o sobie. Pozdrawiam :)\nRady dobre, ale gorzej z realizacją.Lubię spędzać czas serfując po internecie, ale nic z tego nie wynika.Mam mnóstwo zainteresowań, ale żadnych kontaktów, ani internetowych ani tym bardziej w realu.Dawne złe doświadczenia spowodowały totalny i ostateczny brak zaufania w stosunku do ludzi. Nie wyobrażam już sobie jakichkolwiek nowych znajomości.\nA takie luźne posty tu i tam /na interesujące tematy/ trudno nazwać znajomościami.\nWitaj Sama55, w swoim profilu podałaś, że interesujesz się literaturą, malarstwem, zwierzętami, działką......\nspróbuj odwiedzić blok\nKultura - gdzie możesz porozmawiać o literaturze i malarstwie\nStyl życia - tam masz do wyboru tematy o zwierzętach , działce, fotografii....\nwejdź, porozmawiaj a może trafisz na bliską Ci duszę...\nnie wiem gdzie mieszkasz ale są Kluby Seniora, Uniwersytety Trzeciego Wieku.... tylko trzeba wyjść do ludzi....\ndaj im szansę :D\nPRZYPADKOWO NATRAFIŁAM NA TEN WĄTEK\no którym nie wiem nawet dlaczego zapomniałam.\nZdziwiło mnie bardzo, dlaczego tak nagle urwał się.\nTemat przecież jest ciągle na czasie.\nByłe bywalczynie tego wątku, jeżeli jesteście jeszcze w klubie,odezwijcie się.Może uda się go wskrzesić.\nMyślę jednak...że nie , bo żadnej z WAS....a było przeszło\n10 osób...nie spotkałam od 6 lipca.\nNo ale spróbować zawsze można...prawda?\nNajwyżej " odezwie " się cisza.\nHallo Dziewczyny z tego wątku,\nJolina - witaj. Widzę, że chodzisz po forum i błądzisz.\nKażdy/każda z nas tak miała na początku, ale w miarę upływu czasu\ni znalezieniu właściwych wątków zadomowiliśmy się na dobre. Ten temat\npozostwiony został poczatkującym, którym wydaje się, że są samotni. Ale to nie prawda. Jesteśmy tylko sami w tłumie, wystarczy wyciągnąć rękę ...\noraz potrzeba trochę cierpliwości aby wszystko ogarnąć.\nKSC jest obszerny w swym założeniu, służy seniorom, i nie tylko, do kontaktów na każdy temat, do podzielenia się swoimi pasjami itd., itp. Pozdrawiam - Cz\nWitajcie... zauwazylam dzisiaj ten watek i zagladnelam z ciekawoscia.\nRok temu... strasznie bylo zaczynac. Nie od razu, o nie, na samym poczatku bylo fantastycznie, przyjaznie... ale sie skonczylo. Po miesiacu mialam ochote "sie wylaczyc".\nAle zobaczylam "wyciagnieta reke" i zostalam.\nNauczylam sie od poczatku, poruszania sie po watkach, grafiki komputerowej, nawet obslugi komputera... w pewnym sensie.\nBylo fantastycznie, okropnie, niezle, fajnie... roznie jak to w zyciu.\nWydaje mi sie, ze wszyscy Nowi, czuja sie zgubieni, mysla ze "nie dorastaja"... ze to nie dla nich. NIEPRAWDA!!!\nWszystko jest dla was, probujcie, ogladajcie, czytajcie... wchodzie na watki, dyskutujcie, pytajcie jezeli czegos nie wiecie.\nNie ma sie czego bac, to tylko "wirtualne"...!\nA przyjaznie... ?...\nPoczytajcie, poogladajcie, czasami trzeba cale watki zeby zorientowac sie jak to wszystko wyglada.\nI po malutku wybierzecie sobie to co was interesuje.\nI bedziecie spedzac wspaniale czas.\nWięcej zaufania do ludzi także tych z internetu , duzo kultury w rozmowach , chęci poznania nowych\nludzi i spraw , szczerosci i wszystko jest ok ... sama radość z obcowania z ciekawymi ludźmi ...\nCzyżby forum przestało istnieć??\nCzasami wystarczy tylko poczytać cokolwiek na "seniorku" i już poczujesz się rażniej tak jakby odwiedził cię nagle ktoś niespodziewany,miły.Seniorek zawsze pomaga mi na samotność.Tak to odczuwam.\nWitam ja tez mam takie wrazenie....pozdrawiam:) :) :)\njestem Basia.poczytalam troche waszych wypowiedzi.ciesze sie ,ze mam internet .ktos ,cos napisze,pocieszy .w gromadzie lzej .tak zdecydowanie internet pomaga pokonac samotnosc.tu mozna spotkac ciekawych ludzi.mozna tez spotkac kanalie na portalach.trzeba sie uodpornic .poczucie osamotnienia dotyczy nas nie tylko gdy jestesmy sami,sami mieszkamy.poznanie drugiego czlowieka jest dlugim procesem ale rozmawiajac z nim mozna zobaczyc czy nadaje na naszych falach.bo to tak jest nie ludzmy sie kazdy potrzebuje kolo siebie innego czlowieka ,mamy rozne gusty nie tylko jesli chodzi o wyglad.bedac w sanatorium szukalam przyjaciol siadalam na lawce i zaczynalam rozmowe .po kilku zdaniach wnioskowalam czy to osoba z ktora moge sie zaprayjaznic.poznalam w ten sposob duzo ciekawych ludzi .z niektorymi zawiazaly sie trwale przyjaznie.\nze powinnam tu czesciej zaglądać, póki co serdecznie wszystkich pozdrawiam\nMoją samotność pokonał internet. Dzięki niemu znalazłem sobie damę mojego życia. Razem z nią umówiłem się na przejazd rowerowy i jesteśmy teraz razem.\nWitam w nowo wskrzeszonym wątku, po długiej przerwie.\nCiekawa jestem czy ktoś z byłych bywalczyń tego wątku odezwie się. Pozdrawiam wszystkich , tych co byli i tych co będą.:D\ninternet pomaga w samotności, ale nie może być zastępstwem ludzi\nRacja, człowiek musi się spotykać w realu z koleżankami, znajomymi. Jest to inna rozmowa niz w internecie.\nWielu psychologów zwraca uwagę, że młodzi ludzie serfujący po internecie są wyobcowani społecznie, nie mają w realnym życiu znajomych, kolegów i zaczynają im się te światy łączyć. My mieliśmy więcej szczęścia. Net jest miłym dodatkiem, formą spędzenia czasu przy kawie z wirtualnymi przyjaciółmi (cokolwiek to znaczy).:)\nJa na sobie i swoim pokoleniu widzę jaka drogę przeszedłem. Prawie jak od kamienia łupanego W podstawówce liczydło w szkole średniej suwak logarytmiczny, na studiach kalkulator, na emeryturze komputer, internet i Wasze wspaniałe towarzystwo :)\nJa na sobie i swoim pokoleniu widzę jaka drogę przeszedłem. na emeryturze komputer, internet i Wasze wspaniałe towarzystwo :)\nPięknie to Jarku podsumowałeś. :)\nMam dodać?- a telefon komórkowy, eboocki, slang komputerowy, magnetowid, odtwarzacz płyt kompaktowych, obowiązkowe prawo jazdy, telewizor mieliśmy jako jedni z pierwszych oczywiście nie kolorowy, telefon stacjonarny służył też wielu sąsiadom...\nTylko...nasi przodkowie mieli chyba większą ochotę na spotkania towarzyskie...tak myślę...\nTak, kochani ale te wynalazki techniki spowodowały, że z jednej strony mamy łatwość komunikacji między sobą. A z drugiej strony, nastąpiła izolacja ludzi w realnym świecie, coraz mniej się spotykamy, ludzie jakby przestali czuć potrzebę spotkania się tak poprostu, żeby pogadać, wzajemnie spojrzeć sobie w oczy, czy potrzymać się za ręce,\nJeszcze do początku lat 90 był zwyczaj poprostu ''wpadania'' do kogoś na herbatkę, bez zapowiedzi, Bynajmniej wśród wszystkich naszych znajomych był taki zwyczaj, Czuło się potrzebę bycia z kimś, podzielenia radoscią czy smutkiem, Drzwi były zawsze otwarte, Dzisiaj.,,,,,???? Czy jest gdzieś jeszcze tak? No może w nielicznych rodzinach, A tak,...trzeba się zapowiedziec, umówić, a i to,. ludzie się wyobcowali i nie czują potrzeby spotkań, Młodzi zapracowani,. starszym się nie chce, A przecież czlowiek jest stworzeniem stadnym, potrzebuje towarzystwa, świat wirtualny, znajomosci w nim zawarte,- tak fajnie jest, Ale po pewnym czasie chce sie poznac ta osobe w realu, My już jesteśmy w tym wieku, ze wielu naszych przyjaciol jest juz w innym świecie, Teraz zaczyna nam brakować tej bratniej duszy, Tęsknimy nawet w podswiadomosci za prawdziwą, bezinteresowną, szczerą przyjaźnią, Ale czy ją znajdujemy? I czy to tylko od nas zależy? Ale za tym tesknimy,....czyż nie?\nAbsolutnie zgadzam się z Jakempą. Potrzeba nam żywych ludzi. Ja na szczęście mam takich przyjaciół, którzy bez zapowiedzi otwierają nasze drzwi.\nNatomiast internet służy mi głównie do wypełnienia czasu. Musze być zawsze zajęta i jeżeli czasami znajdzie sie "okienko" to natychmiast spieszę do komputera. Z uwagą czytam, czasami choć rzadko napiszę.Wiele osób tutaj poznanych traktuje jako dobrych znajomych. Nigdy nie otaczałam się wielką ilością znajomych, stawiałam zawsze na jakość. I teraz również.Wśród "komputerowych" znajomych jest wiele osób mądrych, ciekawych których chętnie uznałabym za przyjaciół.\nJa niestety należę do tych osób, które trzeba z domu wyciągać. Mam szczęście, że są takie osoby, które to czynią. Nie lubię wychodzić z domu na pogaduchy czy zajęcia, ale wracam z nich zawsze w doskonałym usposobieniu....nie daję się długo prosić...\nŚwiat się bardzo zmienił, ale nadal będziemy "zwierzęciem stadnym":) i potrzebujemy dotyku innego człowieka, przytulenia lub choćby podania dłoni. Internet tego nie zastąpi, choć pomaga.\nMłodzi z kolei niby tacy zabiegani, a też znajdują czas na spotkania we własnym gronie. Nie jest chyba tak źle z nimi.\nZeniu, jesteś jeszcze w dobrej sytuacji, ze masz przyjaciół sprzed lat. Tacy jeszcze mają stare nawyki i wspólnie przeżyte lata zezwalają na kontynuację dawnych przyzwyczajeń. Moi przyjaciele z tych lat, już odeszli, Nowi znajomi, - niestety mają inne podejscie do wizyt, ale muszę się z tym godzić- poprostu taki jest znak czasu.\nDo Jakempy- Święta racja,dziś są zupełnie inne zwyczaje.Nie ma domów otwartych.Przybycie bez zapowiedzi uważa się za nietakt. Jagoda 3o.\nRacja, a szkoda. Lubiłam jak ktoś wpadał bez zapowiedzi, ale była niespodzianka. Robota w kąt, kawa na stół i rozmowa:D\nPamiętajcie jednak, że nie wszyscy mieli telefony (to moje lata młodości). My, jako jedyni w klatce schodowej go mieliśmy. Wpadały więc sąsiadki by zadzwonić. Poza tym wiele kobiet nie pracowało zawodowo i jak mężowie byli w pracy to prowadziły życie towarzyskie. Przyjaźnie, te najtrwalsze mam z okresu mej młodości. Czas je zweryfikował.\nSpotkania tzw.domowe, na babskie pogaduchy, faktycznie w większości należą do przeszłości. Nie ma jednak powodu, aby nie spotykać się gdzieś na mieście. Ja mam takie małe grono osób i spotykamy się w jakiejś kawiarni, pizzerii lub na parkowej ławce /w lecie/. Trzeba tylko chcieć, wychodzić z czterech ścian i być otwartym na innych.\nPogaduchy tak..ale czasem ktoś ma zmartwienie, chce się wygadać, posłuchać opinii z zewnątrz, wtedy nic nie zastąpi komfortu domowego zacisza. Lubię te rozmowy, zwłaszcza jak pali się ogień w kominku...niepowtarzalny nastrój do poważnych rozmów, nie tylko osobistych.\nMiła Barakudo, chcieć a MÓC to całkiem dwie inne sprawy. Nie lubię takich uogólnień. Pisząc ogólnie, trzeba tez mieć na względzie, że są osoby które by bardzo chciały a nie mogą ztakich czy innych względów.\nI takie stwierdzenie...trzeba tylko chcieć" , jest dla tych osób " krzywdzące , dołujące i zniechęcające nawet do Seniorka .\nBarakuda, widać jest osobą na chodzie\ni nie pomyślała pisząc, że trzeba tylko chcieć\no osobach unieruchomionych we własnych domach, łóżkach\ni choćby krzyczały na cały świat - odwiedź mnie, pogadaj ze mną,\npomóż mi, nie zawsze jest słyszane,a często nawet we własnych rodzinach:rolleyes:\nNie wystarczy chcieć. Co mają mówić i robić osoby, które chcą ale rzeczywiście nie mogą.\nTo takie modne ostatnio: myśl pozytywnie, wystarczy chcieć, jesteś tego warta, czuj się młodo, jest mi wspaniale...słowa, słowa, słowa...\nI zamyka usta tym wszystkim, ktorych problemy przygniatają do ziemi. Internet jest może dla nich ostatnią iskierką nadziei, bo przyjaciół już nie ma a dzieci daleko w świecie. A choroba czasem uniemożliwia wychodzenie z domu. Zawieranie nowych znajomości w wieku dojrzałym też nie jest takie proste. Budowanie relacji między ludźmi wymaga czasu, tolerancji no i chęci.\nMasz rację Elizko, dzisiaj ludzie za dużo mowia, a malo robią, nieraz tak słucham i rozważam slowo ''kocham'', dla mnie to słowo było zawsze wyrażeniem autentycznego uczucia , mówiłam to wtedy, kiedy autentycznie czułam to sercem i duszą, Dzisiaj to słowo zdewaluowane, na kazdym kroku jak na tych amerykańskich filmach, dookola zamiast dziecku powiedzieć, pa, kochanie, to mama, tata, babcia, ciocia, zegna się z dzieckiem przed szkoła czy przedszkolem mowi kocham Cię, ja spotkalam się z kolezanki wnuczkiem, /8 letnim/ który odchodząc zamiast dowidzenia kazdemu powiedzial kocham cię, To samo jest z przyjaźnią, problemami, które nękaja ludzi na codzień. Nawet poznani przez internet, jeżeli ktoś chce pomóc to naprawdę poszuka takiej osoby, znajdzie w poblizu swego miejsca zamieszkania i odwiedzi, potrzyma za rękę, autentycznie się zaprzyjaźni, ALE, jest jeszcze jedno ALE ta osoba, która zostaje z musu w domu, nie moze tego ukrywać, poprostu, musi się przyznac, ze jest samotna, nie wychodzi z domu, oczekuje przyjaznej dłoni, Musi się otworzyć sama, zeby ktos do niej mógł wejść,\nCo prawda nie jestem osamotniony i nie znam tego uczucia na szczęście, ale jestem domatorem. Bardzo lubię przebywać w swoim wymarzonym gniazdku i wolę przyjmować gości, choć to coraz większy wysiłek niż chodzić w goście. Mam wiele zainteresowań jak wędkarstwo, quady czy fotografia w terenie ale moją ostoją jest zawsze dom a oprócz tego dobre towarzystwo internetowe:)\nSądzę, że nasze pokolenie jest i tak w uprzywilejowanej sytuacji. Nie było wirtualnych znajomych i zawiązywaliśmy przyjaźnie w realu. Obserwuję młodych ludzi siedzących na portalach społecznościowych. Miesza się im świat realny z wirtualnym....przykre...\nTak..tak...świat się zmienił.....większość czasu spędzamy w wirtualnym świecie.....czytamy mniej książek... rzadziej spotykamy ze znajomymi....spacerujemy....zamykamy się w czterech ścianach...wpatrzeni w monitor komputera.\nDla niektórych osób....internet...to niestety okno na świat....\nChociaż mozna wirtualny swiat sprzężyć z realnym, na regionalnych watkach, skrzykujemy sie i spotykamy w realu, zresztą mozna to ogladnąć, poznajemy się w realu i wtedy rozmawiając na forum wiemy z kim , teraz planujemy spotkanie całego forum w Krakowie, ciekawe ile osób zdecyduje się na to spotkanie, Ale to ma swoje dobre strony, no i zawiązują się bliższe przyjaźnie,\nMyślę,że nie jest tak żle. W mojej osiedlowej bibliotece nigdy nie jest pusto.Ja też od zawsze czytam książki.Uważam,że to lepsze od TV. Na spacerki też lubię chadzać - w parkach,nad morzem jest zawsze mnóstwo ludzi. Tylko ze spotkaniami towarzyskimi jest gorzej. To fakt.Myślę,że wiąże się to niejednokrotnie z wiekiem.Im człowiek starszy tym bardziej lubi samotność i spokój.No i jest internet ;) Jak chcemy się dowiedzieć co ludzie myślą wchodzimy na fora dyskusyjne i to nam zastępuje wymianę poglądów "na żywo".\nTo prawda zmiany w świecie są ogromne. Życie nabrało większego tempa, internet jest oknem na świat. Nie wyobrażam sobie nie korzystać z internetu, komputera, telefonu. Moja córka jest bardzo zapracowana i mieszka daleko, a teraz jeszcze wychowuje mojego wnuczka, często rozmawiamy na skypie. Internet zmniejsza odległość między ludźmi, pozwala na oglądanie bliskich częściej, mimo, że przez ekran komutera.\nDawno tu nikt nie zbierał głosu.Chyba latem nie czujemy się aż tak samotni aby więcej czasu przsiadywać w internecie.O ile zdrowie pozwoli to i na spacerze kogoś znajomego spotkamy.\nNie z kazdym jednak chcemy rozmawiać o naszych trudnych sprawach,czasami wystarczy wysluchać drugiego czlowieka by samemu poczuć się inaczej ,lepiej. Jeśli nie możemy liczyć na bliskich,rodzinę to może sąsiedzi?Czasami sąsiad lepszy od rodziny bo mamy go na co dzień a rodzinę tylko na telefon czy skaype i też nie wtedy kiedy potrzebna.(chociaż rodzina zawsze potrzebna)\nDo mnie sasiedzi czasem zaglądają,internet też wiele daje ale to jednak nie zastąpi bezpośredniego kontaktu z drugą osobą. Siedzenie przed komputerem nie najlepiej wpływa na wzrok tak jak i telewizja.można czytać książki z biblioteki bo kupić za drogo.Oprócz tematyki dla mnie ważna jest wielkość liter w książkach.\nPóki jeszcze dłuższe dni starajmy się jednak wychodzić z domów to i samopoczucie chociaż na chwilę się poprawi.\npozdrawiam wszystkich którzy czują się samotni


Drugi Obieg » TW „BOLEK”\n16 lutego br. wdowa po generalne Czesławie Kiszczaku zaproponowała Instytutowi Pamięci Narodowej odsprzedaż teczek niejakiego TW „Bolka” za dziewięćdziesiąt tys. Tego samego dnia prokurator w asyście policji dokonał przeszukania domu pani Kiszczak, w którym znaleziono dokumenty podlegające przekazaniu IPN.\nZgodnie z ustawą dokumenty dotyczące kwestii, którymi zajmuje się Instytut Pamięci Narodowej muszą być bezzwłocznie przekazane Prezesowi IPN. Już w 2015 roku było prowadzone śledztwo czy generał Kiszczak przetrzymuje dokumenty, które powinny być przekazane archiwum IPN. Śledztwo przerwała śmierć generała w listopadzie 2015 roku.\nWielokrotnie o bycie TW „Bolkiem” oskarżano Lecha Wałęsę. I wielokrotnie zaprzeczał. W 2001 roku Sąd Lustracyjny stwierdził, że Wałęsa nie był „tajnym współpracownikiem służb PRL”. Stwierdził, że akta, które dotyczą Lecha Wałęsy zostały sfałszowane przez służby, a jedynym dowodem jest rejestr SB. W wywiadzie dla Super Expresu z 2014 Czesław Kiszczak opowiadał jak w 1989 r. sam niszczył teczki znanych osób. Dyskusja o TW „Bolku” wybuchła ponownie w 2010 roku, gdy ukazała się książka Sławomira Cenkiewicza i Piotra Gontarczyka pt. „SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii” wydana przez IPN. W styczniu 2016 roku Lech Wałęsa zwrócił do IPN z prośbą o zorganizowanie spotkania z osobami, które zarzucają mu współpracę ze służbami komunistycznymi. W lutym odrzucił warunki debaty zaproponowane przez Instytut.\nW teczkach znajduje się m. in. raport roku kapitana SB z dnia 21 grudnia 1970 r. o pozyskaniu do współpracy Lecha Wałęsy. W teczkach znalazła się także notatka oficera prowadzącego, określająca TW „Bolka” jako „człowieka bardzo wybuchowego, częstokroć nie analizuje swojej wypowiedzi, potrafi z rzeczy stosunkowo błahych robić problemy. W związku z tym musi być często kontrolowany”. W dokumentach zabezpieczonych przez SB znajduje się również oświadczenie „Bolka” o rezygnacji ze współpracy datowane na 5 października 1973 roku. Wyjaśnia on tam, że przystąpił do współpracy, ponieważ obawiał się represji po wydarzeniach grudniowych. Według dokumentów z 22 tycznia 1971 roku, TW „Bolek” miał donosić na swoich kolegów ze Stoczni. Na dokumencie, jak i wielu innych z tego okresu nie widnieje podpis „Bolka”. Jeszcze przed rozmową pozyskiwaniową w notatce esbeka z dnia 19 grudnia 1970 Lech Wałęsa zdaje relacje z wydarzeń grudniowych. W notatce nie ma ani „Bolka”, ani nawiązania do bycia TW. Pierwsze doniesienia TW „Bolka” pochodzą z 4 stycznia 1971 roku.\nDonosy i pieniądze\n„Bolek” miał dostarczać SB informacji o konkretnych osobach zaangażowanych w komitet strajkowy. W notatkach padają nazwiska konkretnych osób zaangażowanych w grudniowe strajki (m. in. Józef Szyler, Henryk Jagielski, Jan Jasiński, Mieczysław Górski). Informował o nastrojach panujących w stoczni, plotkach, że będąc na zwolnieniu lekarskim był widziany w stoczni i miał namawiać do strajku. W dokumencie dotyczącym rezygnacji ze współpracy znajduje się dopisek rezydenta „Madziara”, że „w toku współpracy ze mną t. w. kilkakrotnie oficjalnie domagał się pieniędzy, gdyż tak był nauczony w pierwszym okresie czasu po werbunku, dostawał co miesiąc po tysiąc złotych i więcej. Nie podając ciekawych informacji nie dawałem mu pieniędzy, gdyż nie było za co. Wobec tego odmówił współpracy. Uważam za wskazane nie prosić w/w, a zaniechać dalsza pracę”. W notatce z ostatecznego spotkania dotyczącego zakończenia współpracy widnieje dopisek kpt. Z. Ratkiewicza „że t. w. +Bolek+ w roku 1971 za przekazane informacje otrzymał sumę dziewięciu tysięcy czterystu zł, natomiast w roku 1972 jedynie tysiąc sześćset zł, a w 1973 r. nie otrzymał z uwagi, że przekazane przez niego informacje nie przedstawiają większej wartości operacyjnej”.\nEuroposeł Jarosław Wałęsa, syn Lecha Wałęsy, uważa, że współpraca ojca po wydarzeniach grudniowych była próbą gry z SB. Według niego ojciec nikogo nie skrzywdził. Syn Wałęsy, uważa, że obecna afera to była zaplanowana akcja skierowana przeciwko jego ojcu, gdy odrzucił warunki debaty przedstawione przez IPN. Wyciągnięcie teczek miało służyć przykryciu niedociągnięć pierwszych stu dni rządów Beaty Szydło. KOD zapowiedział przeprowadzenie w sobotę 27 lutego i w niedzielę 28 lutego w całym kraju protestów w obronie Lecha Wałęsy. W Warszawie odbyła się manifestacji pod hasłem „My, Naród” nawiązującym do historycznego wystąpienie byłego prezydenta w Kongresie Stanów Zjednoczonych. Lech Wałęsa wystosował list do środowiska KOD, w którym zaprzeczył współpracy z służbami bezpieczeństwa PRL. W Gdańsku został zorganizowany wiec pod hasłem „Cała Polska murem za Wałęsą”, w którym udział wzięła Danuta Wałęsa.\nObrońcy Wałęsy zarzucają jego przeciwnikom, że chcą oni zniszczyć jego legendę, a na jego miejsce postawić nowy symbol walki z komuną. W tym kontekście pada imię i nazwisko Lecha Kaczyńskiego. Co ciekawe, Ci którzy go dziś popierają, w czasie kampanii wyborczej w 1990 roku stali po stronie Tadeusza Mazowieckiego. Bronisław Komorowski, uważa, że szarganie pamięcią o Lechu Wałęsie to polityczna głupota, która przynosi przyjemność radykalnej prawicy a niszczy wizerunek Polski. Obrona dobrego imienia Lecha Wałęsy stanowi obronę dobrego imienia Polski.\nPrawica i środowiska nieprzychylne Lechowi Wałęsie wieszczą upadek symbolu III RP. Okazało się oto, że Lech Wałęsa przez dwadzieścia sześć lata istnienia III RP kłamał na temat swojej współpracy z SB. Oliwy do ognia dodało wyemitowanie przez TVP dokumentu „Taśmy z Magdalenki”. Podczas zakrapianego spotkania ustalono, że prezydentem zostanie generał Kiszczak oraz zapewniono, że wszyscy kandydaci z PZPRowskiej Listy Krajowej wejdą do Sejmu. W czerwcu 1989 po klęsce Listy Krajowej komuniści i opozycja dogadali się i zmienili ordynację. Dlatego powinno się zaprzestać świętowania 4 czerwca jako dnia zwycięstwa wolności nad komunizmem. Teczki TW „Bolka” to kolejny dowód na upadek mitu założycielskiego III RP. W Sieci dowodzi, że udział Wałęsy w tzn. „nocnej zmianie” to dowód na to, że teczki miały wpływ na jego decyzje polityczne. Na niekorzyść Wałęsy wpływają domniemania, że już jako prezydent zwrócił zdekompletowane akta TW „Bolka”.\nWedług profesor Friszke „w perspektywie tego, co dzieje się dziś, Wałęsa więcej sobie tym zaszkodził niż pomógł. Próbował usunąć dokumenty i takiego krętactwa rozgrzeszyć się nie da. W różnych mediach dziennikarze upraszczali, traktując go zero-jedynkowo, ale też upraszczając dramaty i trudności tamtych lat do poziomu komiksu. Sam to ułatwiał. To jego „ja”… Wolność to ja, Solidarność to ja… Szalenie wszystko personifikował. Nie lubił, jeżeli pokazywano innych z zasługami, jak Frasyniuka, Gwiazdę, Bujaka, Rulewskiego… Choć ich zasługi są ogromne.” Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że sam prezydent nie panuje nad tym co mówi. Podczas październikowego spotkania w Gdańsku, którego uczestnikami byli członkowie Koła Nauk Politycznych UJ, wiele mówił, nie odpowiadając jednak na nasze pytania. Sprawiał wrażenie człowieka żyjącego w swoim świecie.\nLech Wałęsa na doniesienia o teczkach zareagował bardzo emocjonalnie i żywiołowo. I w pewnym momencie sam zaczął się gubić w tym co mówi. Emocje są złym doradcą. Zastanawiam się czy Wałęsa zabiega o zawodowych doradców, którzy potrafiliby zapanować nad tą sytuacją i nad jego kulejącym wizerunkiem. Gdyby przyznał się kilka lat temu czy na początku lat 90., mógłby narzucić taką narrację, która całą sytuację przedstawiłaby w korzystny dla niego sposób. Podział społeczeństwa na tych, co wierzyli w mit założycielski III RP, jak i na tych, którzy go negowali był już wcześniej, teraz jednak stał się bardziej wyraźny. Dekomunizacja nie jest możliwa bez emocji, ale uważam, że poznanie prawdy jest konieczne. W innym przypadku, co jakiś czas będą wypływać podobne afery.


Małże po chorwacku - BLOG Grzegorza Kempinsky'ego | BLOG Grzegorza Kempinsky'ego\nHome » Kulinaria » Małże po chorwacku\nPosted on sie 3, 2021 in Kulinaria\nMałże po chorwacku – Dagnje na buzaru, albo inaczej Crvena buzara s dagnjama to znakomite chorwackie danie, które zdecydowanie różni się od muli po marynarsku, ale jest równie pyszne.\nMule po marynarsku to klasyka, ale w Chorwacji przyrządza się małże zupełnie inaczej, równie prosto, ale w smaku są totalnie odmienne.\n1 kg świeżych muli w muszelkach\n2 łyżki stołowe przecieru pomidorowego (wtedy jeszcze 100 cl wody) , albo 1 puszka całych, lub pokrojonych pomidorów\n1 łyżka stołowa octu winnego (najlepiej z szery), soku z cytryny, albo 50 cl białego wina.\n1. Małże opłucz i ewentualnie oczyść. BARDZO WAŻNE: Jeśli małż jest całkowicie otwarty i w ogóle nie reaguje na stukanie (nie próbuje się zamknąć) jest martwy i należy go wyrzucić!\n2. Pokrój cebulę w drobną kostkę i zeszklij na oliwie w dużym garnku.\n3. Dorzuć przecier i podsmaż go trochę na patelni, żeby stał się słodszy. Zalej wodą i wymieszaj. (Albo pokrój pomidory z puszki w wrzuć razem z zalewą do cebuli).\n4. Dorzuć przeciśnięty przez praskę czosnek, dolej ocet, sok z cytryny albo wino i chwilę pogotuj, żeby czosnek się zaparzył.\n5. Zagęść wszystko bułką tartą.\n6. Wrzuć do garnka małże i gotuj kilka minut. Kiedy się otworzą są już gotowe. Potrząśnij kilka razy garnkiem uprzednio przykrywając go pokrywką. UWAGA! Jeżeli jakiś małż się nie otworzy, należy koniecznie go wyrzucić, bo jest martwy i może spowodować zatrucie!.\nPodaje się natychmiast na głębokim talerzu, zalewając powstałym sosem. Najprościej jeść używając jednej z muszelek, jako szczypce, którymi wydłubuje się następne małże.\nMałże po chorwacku smakują najlepiej ze świeżym, białym chlebem typu bagietka, ale można je także podać ze spaghetti. Nie bardzo natomiast pasują do frytek, jak te po marynarsku.\nDo nich najlepiej pić białe, schłodzone, wytrawne wino, albo zimne piwo.\nOmułek jadalny (Mytilus edulis) małże lub mule – gatunek kosmopolitycznego małża z rodziny omułkowatych (Mytilidae), szeroko rozprzestrzeniony w morzach półkuli północnej z wyjątkiem strefy arktycznej. W Bałtyku omułek jadalny jest jedynym przedstawicielem małży nitkoskrzelnych (Pteriomorphia). Występuje tam w postaci skarlałej. Nie jest zaliczany do fauny Polski.