Różne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniu - Technologia grzewcza\nDodane: 19-04-2019 07:26\nrawiały, że pomieszczenie stanie się za bardzo gorące. Trzeba jednocześnie przyznać, że niewielkie nagrzewnice są jednocześnie niedrogimi nagrzewnicami, dlatego są bardzo chętnie kupowane do domów. Mogą być one w zależności od potrzeb ustawiane w bardzo różnych miejscach i przeróżnych pomieszczeniach. Będzie można na przykład wstawić nagrzewnicę na chwilę do łazienki przed zaplanowaną kąpielą, a dzięki temu domownicy na pewno nie będą marzli. Nadzór nad tradycyjnym piecem węglowymTradycyjny piec węglowy umieszczany jest w kotłowniach znajdujących się zarówno w domach, jak i w blokach mieszkalnych czy szkołach. Nadzór sprawowany nad tradycyjnym piecem węglowym obejmuje kupno odpowiedniego drewna i węgla oraz ich podłożenie do pieca i rozpalenie. Po rozpaleniu w piecu trzeba będzie co jakiś czas do niego podkładać i sprawdzać wysokość temperatury. W zależności od pojawiającej się potrzeby będzie można regulować ją przy pomocy podnoszenia i opuszczania drzwiczek od pieca, co będzie wpływało na rozpalanie się węgla lub jego stopniowe wygaszanie. Oprócz węgla i drewna jako zimowy opał mogą być wykorzystywane odpowiednio pocięte kawałki mebli, do których trzeba będzie zgromadzić dużą ilość gazet. Pierwsze uruchomienie piecyka gazowegoOgrzewanie domu gazem stanowi bardzo wygodny sposób na jego nagrzewanie w okresie zimowym. Chociaż wydaje się on nieco drogi, to jednak wystarczy zgłosić do gazowni rozpoczęcie okresu grzewczego, żeby opłaty za zużycie gazu były nieco inaczej obliczane. Sam montaż instalacji gazowej w domu powinien zostać wykonany jeszcze w czasie wykańczania postawionego budynku, ponieważ wówczas można dostosować kupowane grzejniki do wybranego sposobu ogrzewania domu. W wyborze dobrego piecyka mogą pomóc pracownicy firmy sprzedającej piecyki gazowe. Ich rodzaj musi zostać dostosowany do wielkości samego budynku i wielkości zakupionych grzejników. Również pierwsze uruchomienie piecyka gazowego powinno być wykonywane przez specjalistów.\nKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiCo warto wiedzieć o ogrzewaniuCo warto wiedzieć o ogrzewaniu?Ogrzewanie pompą ciepłaKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaSposoby na ogrzewanie magazynówRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Piece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećCo warto wiedzieć o ogrzewaniu?Jak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Poradnik zimowy - ogrzewanieO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Jak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećZimowy taras - jak go ogrzać?Co warto wiedzieć o ogrzewaniuPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećNagrzewnice, kaloryfery, ogrzewanie - kilka cieplych slówOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Temat na dzisiaj - ogrzewanieCo warto wiedzieć o ogrzewaniuKilka sposobów na ogrzewanie - o nagrzewnicach


Film krótkometrażowy 1 osobowy ma sens? - Film User\nDzisiaj jest 24.02.2019, 04:59\nFilm krótkometrażowy 1 osobowy ma sens?\nCześć czy do takiego filmu krótkometrażowego. Może być tylko 1 osoba czy to bez sensu ? Więc tak zamysł filmu jest taki: budzę się z kartek po rozrzucanych dowiaduje się że jestem pod kopułą jak dotknę to kopie mnie prądem. Każdego dnia dostaje jakieś zadania do wykonania a jak tego nie zrobię to kopuła się zmniejsza. Ja z początku nic sobie z tego nie robię idę przed siebie dochodzę do kopuły i dotykam kopie mnie 1 zadania nie robię ona się zmniejsza przekonuje się....... To jest taki zamysł oczywiście bardziej rozbudowane to będzie. Co o tym myślicie ? Jest sens na 1 osobę czyli ja ? Narracja będzie jako to co ja myślę.\nOstatnio zmieniony 25.05.2018, 21:56 przez korek123, łącznie zmieniany 1 raz.\nKorek, bez interpunkcji strasznie ciężko się to czytać.\nMożesz to zrobić sam. Całą scenografię, muzykę, postprodukcę, światło możesz sobie sam ogarną. Oczywiście pracy ogrom, ale jak pokazały filmy animowane Mikołayo na poprzednim forum, można poświęcić rok życia, aby coś wyglądało dobrze. Możesz też zastanowić się, czy całości nie oprzeć na dwóch rodzajach kamer - przemysłowych, które podglądają bohatera i drugi rodzaj - POV. Bo i tak będziesz miał statyczne kadry (chyba, że będziesz jeszcze to robił na sliderze z napędem, ale to dodatkowa praca), więc takie kamery z jednej strony będą naturalne, a drugiej kamera POV doda ruch, a kamery przemysłowe będą prezentowały punkt widzenia tych złych, którzy Cię gnębią, bez pokazywania ich.\nAle pomysł nie jest oryginalny. Ja często tak mam, że budzę się, a kopuła deadline'u się zmniejsza i zmniejsza\nMarcinM pisze: Źródło posta Korek, bez interpunkcji strasznie ciężko się to czytać.\nAle pomysł nie jest oryginalny.\nTak wiem że nie jest ale to jest na projekt do szkoły\nto była ironia na samego siebie\nMarcinM pisze: to była ironia na samego siebie\nkorek123 pisze: Źródło posta Cześć czy do takiego filmu krótkometrażowego. Może być tylko 1 osoba czy to bez sensu ? Więc tak zamysł filmu jest taki: budzę się z kartek po rozrzucanych dowiaduje się że jestem pod kopułą jak dotknę to kopie mnie prądem. Każdego dnia dostaje jakieś zadania do wykonania a jak tego nie zrobię to kopuła się zmniejsza. Ja z początku nic sobie z tego nie robię idę przed siebie dochodzę do kopuły i dotykam kopie mnie 1 zadania nie robię ona się zmniejsza przekonuje się....... To jest taki zamysł oczywiście bardziej rozbudowane to będzie. Co o tym myślicie ? Jest sens na 1 osobę czyli ja ? Narracja będzie jako to co ja myślę.\njak na luźny draft wydaje się być całkiem ciekawe. Co prawda w ostatnich latach mamy cały wysyp "cube`owych" produkcji i musiałbyś to naprawdę nieźle skleić aby kogoś tym bardziej zainteresować. Do takiego filmu może być 1 osoba, ale jaki Ty masz plan na realizację? Będziesz sam siebie nagrywał kamerą na statywie? To brzmi strasznie monotonnie


jestem absolwentką Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Szukam pracy w zakresie badań fizykochemicznych i produkcji produktów kosmetycznych i leków. Mam doświadczenie 2-letnie pracy w laboratorium przy okazji projektu badawczego. Poszukuję nowych wyzwań zawodowych i miejsca, które pozwoli mi zdobywać doświadczenie i ciągle się rozwijać. Potrafię dostosować się do nowych miejsc oraz sytuacji.\nJestem otwarta na różne propozycje pracy na pełen etat lub płatnego stażu w laboratorium/dziale badawczo-rozwojowym lub kontroli jakości.


Strona główna > Artykuły > Aktualności > Kaliski Dzień Kapusty w Opatówku\nOdmiany, uprawa i przetwórstwo kapusty\nPodczas spotkania uczestnicy mieli okazję by zaznajomić się z szeroką ofertą odmianową kapusty przedstawioną przez firmy Enza Zaden, PNOS Ożarów Mazowiecki oraz Sakata. Po poznaniu prezentowanych odmian uczestnicy spotkania mieli okazję by poznać ofertę sprzętu i środków produkcji prezentowanych przez firmy branżowe m. in. Azelis, FMC (Verimark 200 SC, Benevia 100 OD) oraz Timac Agro Polska. Nie lada gratką dla przetwórców był pokaz maszyn do przetwórstwa kapusty – "TTM" Maszyny Spożywcze Sławomir Podgajny. Kaliski Dzień Kapusty to nie tylko pokazy, ale i spotkanie edukacyjne, na którym uczestnicy z wykładu dr Marii Rogowskiej (PWSZ Skierniewice) dowiedzieli się jak rozpoznawać szkodniki warzyw kapustnych. Po warsztatach przyszedł czas na degustacje i konkurs na najlepszą kapustę kiszoną. Najwięcej głosów uzyskała kapusta kiszona firmy Zenrom. Więcej informacji wkrótce.


Integracja senioralna w Morawie [FOTO] - Strzegom, wydarzenia, informacje, Świdnica, Żarów, Świebodzice Radio Sudety 24\nStrona główna Artykuły Integracja senioralna w Morawie [FOTO]\nUroczystą konferencją rozpoczęła się II edycja projektu pn. "Moja i twoja historia - ocalić od zapomnienia". Realizatorem przedsięwzięcia jest Fundacja św. Jadwigi w Morawie, a celem aktywizacja społeczna 80 osób starszych i integracja środowiska senioralnego na terenie powiatu wałbrzyskiego i świdnickiego.\n22 czerwca br. w siedzibie Fundacji św. Jadwigi w Morawie odbyła się konferencja inaugurująca projekt „Moja i twoja historia – ocalić od zapomnienia”, dofinansowany ze środków Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w Ramach Rządowego Programu na Rzecz Aktywizacji Osób Starszych.\n- Tworzymy warunki do rozwoju wolontariatu senioralnego, umożliwiamy rozwijanie kompetencji społecznych, budowanie poczucia własnej wartości oraz rozwijanie pasji. W ramach projektu zaplanowane są warsztaty rozwojowe, hortiterapeutyczne, ekologiczne, astronomiczne, warsztaty artystyczne, fotograficzne i przewodnickie - tłumaczy Alicja Przepiórska, autorka i koordynatorka projektu.\nW konferencji otwierającej projekt brali udział włodarze z Wałbrzycha, Świdnicy i Strzegomia: Roman Szełemej, Szymon Chojnowski i Wiesław Witkowski.\nTegorocznym, oficjalnym partnerem projektu jest Gmina Wałbrzych i prowadzony przez nią Dzienny Dom Pobytu Seniora „Senior+” .


Puzzle Krka Waterfalls 4000el Castorland - Zarowka-LED\n> Inne>Zabawa i nauka>Puzzle 3D>Puzzle Krka Waterfalls 4000el Castorland\nPuzzle Krka Waterfalls 4000el Castorland\nPuzzle z 4000 elementów polskiej marki Castorland to gwarancja świetnej zabawy na wiele godzin. Puzzle Krka Waterfalls to przepiękne zdjęcie wodospadów znajdujących się w Parku Narodowym Krka w Chorwacji.\nIndeks: TOYCAS C400133-2\n60.95 zł bruttohttps://www.zarowka-led.com/puzzle-3d/puzzle-krka-waterfalls-4000el-castorland2022-07-28 14:05:30\nPuzzle Krka Waterfalls 4000 elementów Castorland C400133-2 Puzzle polskiej marki Castorland serii pejzaże to piękne zdjęcia ukazujące urodę natury, cuda architektury i natury zamienione na puzzle. Puzzle Krka Waterfalls to 4000 elementów, które po złożeniu tworzą duże zdjęcie. Puzzle mają wymiar 138 cm na 68 cm, więc po złożeniu otrzymujemy sporych wymiarów obrazek. Puzzle Krka Waterfalls po ułożeniu utworzą nam piękne zdjęcie, na wodospady w Chorwacji Puzzle można składać i rozkładać wielokrotnie, co zapewnia nam na zabawę przez wiele godzin. Nasycone żywe kolory i najwyższej jakości wykonania to cechy charakterystyczne produktów marki Castorland. Marka Castorland tworzy świetne puzzle eksportowane do wielu krajów świat, dlatego do swoich kolekcji wybiera najlepszej jakości zdjęcia i obrazy.Puzzle Krka Waterfalls 4000 elementów, z których otrzymamy fascynujące zdjęcie przepięknych wodospadów. Wodospady w Parku Narodowym Krka to tłumnie odwiedzany przez turystów zakątek Chorwacji. Składanie puzzli składających się z tak wielu kawałków tworzących jeden duży obraz to również świetne ćwiczenie dla mózgu człowieka. Układanie Puzzli ma charakter działań logicznych, wymagają dużego skupienia i analitycznego myślenia. Szczególnie w młodszym wieku ważne jest, aby, starać się pobudzać mózg do kreatywnego myślenia. Mózg jak każdy mięsień wymaga ćwiczenia, dlatego też układanie puzzli poleca się ludziom w każdym wieku. Dzięki skupianiu uwagi na układaniu puzzli nasza sprawność umysłowa pozostaje długo na wysokim poziomie. Przeprowadzone badania pokazują, że podczas układania puzzli uruchamiane są obie półkule mózgowe człowieka, co znacząco wpływa na sprawność analitycznego myślenia. Puzzle z uwagi na dużą ilość i wielkość elementów dedykowane są dzieciom powyżej 9 roku życia. Puzzle mają charakter edukacyjny i wychowawczy. Pomagają w koncentracji, uczą cierpliwości i sprawiają, że poprawia się motoryka ruchowa u młodszych dzieci. Puzzle Krka Waterfalls C400133-2 Zachęcamy do wspólnej rodzinnej zabawy puzzlami polskiej firmy Castorland nic tak nie zbliża, jak wspólne zabawy w gronie rodzinnym. Zapraszamy do magicznego świata puzzli, stań się mistrzem układania puzzli. To naprawdę świetna zabawa. Puzzle 4000 elementów dla dzieci od 9 roku życia. Puzzle to zabawa, przy której możesz próbować siły sam lub w większym gronie. Puzzle Krka Waterfalls Castorland-dane techniczneProducent CASTORLAND Symbol producenta C-400133-2 Wymagania wiekowe 9+ Ilość elementów 4000 Seria PEJZAŻE Inne cechy Przepiękne polskie puzzle eksportowane do ponad 50 krajów świata Wymiary produktu 138×68 cm Znak bezpieczeństwa/zgodności CE Dopuszczenie do obrotu w RP Tak Kraj pochodzenia Polska\nEllie 2018-03-22 13:44:35\nPuzzle Krka Waterfalls 4000 elementów Castorland C400133-2\nPuzzle polskiej marki Castorland serii pejzaże to piękne zdjęcia ukazujące urodę natury, cuda architektury i natury zamienione na puzzle. Puzzle Krka Waterfalls to 4000 elementów, które po złożeniu tworzą duże zdjęcie. Puzzle mają wymiar 138 cm na 68 cm, więc po złożeniu otrzymujemy sporych wymiarów obrazek. Puzzle Krka Waterfalls po ułożeniu utworzą nam piękne zdjęcie, na wodospady w Chorwacji Puzzle można składać i rozkładać wielokrotnie, co zapewnia nam na zabawę przez wiele godzin. Nasycone żywe kolory i najwyższej jakości wykonania to cechy charakterystyczne produktów marki Castorland. Marka Castorland tworzy świetne puzzle eksportowane do wielu krajów świat, dlatego do swoich kolekcji wybiera najlepszej jakości zdjęcia i obrazy.\nPuzzle Krka Waterfalls 4000 elementów, z których otrzymamy fascynujące zdjęcie przepięknych wodospadów. Wodospady w Parku Narodowym Krka to tłumnie odwiedzany przez turystów zakątek Chorwacji. Składanie puzzli składających się z tak wielu kawałków tworzących jeden duży obraz to również świetne ćwiczenie dla mózgu człowieka. Układanie Puzzli ma charakter działań logicznych, wymagają dużego skupienia i analitycznego myślenia. Szczególnie w młodszym wieku ważne jest, aby, starać się pobudzać mózg do kreatywnego myślenia. Mózg jak każdy mięsień wymaga ćwiczenia, dlatego też układanie puzzli poleca się ludziom w każdym wieku. Dzięki skupianiu uwagi na układaniu puzzli nasza sprawność umysłowa pozostaje długo na wysokim poziomie. Przeprowadzone badania pokazują, że podczas układania puzzli uruchamiane są obie półkule mózgowe człowieka, co znacząco wpływa na sprawność analitycznego myślenia. Puzzle z uwagi na dużą ilość i wielkość elementów dedykowane są dzieciom powyżej 9 roku życia. Puzzle mają charakter edukacyjny i wychowawczy. Pomagają w koncentracji, uczą cierpliwości i sprawiają, że poprawia się motoryka ruchowa u młodszych dzieci.\nPuzzle Krka Waterfalls C400133-2\nPuzzle Krka Waterfalls Castorland-dane techniczne\nSymbol producenta C-400133-2\n81.26 zł 2022-07-28 14:05:30 https://www.zarowka-led.com/puzzle-3d/puzzle-moszna-castle-4000el-castorland 13797\nPuzzle Hallstatt 4000el Castorland\n60.95 zł 2022-07-28 14:05:30 https://www.zarowka-led.com/puzzle-3d/puzzle-hallstatt-4000el-castorland 13798\nFantastyczne puzzle polskiego producenta Castorland składające się z 4000 elementów po złożeniu utworzą piękny krajobraz miasteczka w Austrii otoczonego jeziorem i górami.\nEllie 2018-03-22 13:44:25\n81.26 zł 2022-07-28 14:05:30 https://www.zarowka-led.com/puzzle-3d/puzzle-underwater-life-4000el-castorland 13800\n58.61 zł 2022-07-28 14:05:30 https://www.zarowka-led.com/puzzle-3d/puzzle-bodrum-marina-4000el-castorland 13806


Raciborskie obchody Narodowego Święta Niepodległości i Dnia Służby Cywilnej - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Wiadomości Raciborskie obchody Narodowego Święta Niepodległości i Dnia Służby Cywilnej\nW imieniu Komitetu Honorowego gości przywitał Komendant Śląskiego Oddziału Straży Granicznej płk SG Adam Jopek, który wygłosił okolicznościowe przemówienie. „Dziś obchodzimy 99. rocznicę odzyskania niepodległości, nasze myśli i uczucia kierujemy do wydarzeń z 1918 roku oraz ich bohaterów, do działań tworzących naszą państwowość, do Józefa Piłsudskiego i jego legionistów, ale również do wydarzeń kształtujących przebieg granic, do powstańców śląskich i żołnierzy broniących Śląska Cieszyńskiego przed ofensywą czeską w 1919 roku. (….) Tymi wspólnymi obchodami chcemy podkreślić, że nasza służba jako ważny element systemu bezpieczeństwa państwa, jest ściśle powiązana z terenem na którym służymy. Musimy w tym zakresie współdziałać ze sobą, z innymi instytucjami, a przede wszystkim ze społeczeństwem” – podkreślił płk SG Adam Jopek.\nZwieńczeniem uroczystości był koncert zespołu historyczno – patriotycznego „Forteca”, który czerpie inspiracje z bogatej twórczości poetów tworzących w okresie II wojny światowej, nadając ich utworom rockowe brzmienie.\nPoprzedni temat:List do redakcji: Czy wycięcie tych drzew było konieczne? [ZDJĘCIA]\nNastępny temat:Spotkanie z pisarzem Łukaszem Orbitowskim w bibliotece


Agnieszka Skowrońska - projektant usług i innowacji społecznych, Pracownia Innowacji - GoldenLine.pl\nprojektant usług, badacz społeczny, ewaluator, coach, kierownik projektów\nProjektowanie usług i innowacji spo…\nMoim celem zawodowym jest wspomaganie instytucji, organizacji, przedsięwzięć w określaniu swoich celów, rozwoju działalności, wdrażaniu zmian oraz ewaluacji. Mam wiele pomysłów na działania (m.in. z zakresu ekonomii społecznej) i chciałabym wykorzystać swoje umiejętności organizacji pracy, planowania, projektowania...\nEfektywne zarządzanie sobą w czasie – stawianie sobie celów, planowanie i organizacja pracy własnej i zespołu\nprojektant usług i innowacji społecznych\n- konsultacje pomysłów na projekty społeczne oraz biznesy w sferze usług społecznych\n- badania potrzeb i problemów przyszłych użytkowników usług\n- generowanie pomysłów na innowacje społeczne i opracowywanie ich w projekty\n- szkolenia i konsultacje dot. projektowania usług i innowacji społecznych (np. szkolenia dla branży IT z zakresu problemów i potrzeb społecznych)\n- organizowanie grup testujących usługi\n- uczestnictwo w zespołach interdyscyplinarnych projektujących usługi i rozwiązania innowacyjne\nbadacz/ekspert zewnętrzny/autor publikacji w zakresie polityki społecznej\nSierpień - wrzesień 2014: Europejskie Centrum Solidarności\nZaprojektowanie ewaluacji Dnia Otwarcia ECS, przeprowadzenie obserwacji i wywiadów indywidualnych, analiza danych ilościowych oraz sformułowanie rekomendacji.\nKwiecień-maj 2014; Departament Wdrażania EFS, MPiPS,\nOcena formalna i merytoryczna wniosków w ramach Priorytetu V Poddziałania 5.4.2 „Rozwój dialogu obywatelskiego”, wnioski dotyczące tworzenia i rozwijania sieci organizacji pozarządowych (10 wniosków)\nLuty - czerwiec 2014: WYG International\nnapisanie dwóch publikacji: "Pomoc społeczna w sytuacjach kryzysowych i kryzysach złożonych" oraz "Praca socjalna z osobami długotrwale bezrobotnymi i członkami ich rodzin";\nMarzec – kwiecień 2014; Departament Pożytku Publicznego MPiPS\nOcena merytoryczna wniosków w ramach Funduszu Inicjatyw Obywatelskich, wnioski dotyczące przeciwdziałania wykluczeniu, rozwoju sektora pozarządowego (64 wnioski).\nPaździernik 2013 - nadal; Fundacja im. S. Batorego;\nOcena merytoryczna wniosków w programie „Obywatele dla Demokracji”, wnioski dotyczące przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu (120 wniosków)\nSierpień - październik 2013: Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL\nOpracowanie ekspertyzy pt. „Katalog barier środowiskowych w formie rekomendacji dot. wdrażania Modelu organizowania społeczności lokalnej”, na podstawie wywiadów indywidualnych oraz wizyt studyjnych.\nWrzesień – grudzień 2012: Agrotec\nOpracowanie ekspertyzy dot. wybranych obszarów wykluczenia społecznego w ramach ewaluacji ex-ante Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2014-2020\nPaździernik 2012 - czerwiec 2013: Instytut Rozwoju Służb Społecznych\nAutor i redaktor publikacji:\nnapisanie publikacji pt. "Badania w pomocy społecznej"\nredakcja publikacji "Nowe ujęcia znanych problemów pomocy społecznej" oraz "Nowe kierunki i tendencje w organizacji i zarządzaniu pomocą społeczną"\nWrzesień - październik 2012: Ministerstwo Rozwoju Regionalnego\nOcena merytoryczna wniosku składanego w ramach konkursu na wybór Operatora Programu Fundusz dla Organizacji Pozarządowych w ramach Mechanizmu Finansowego EOG 2009-2014.\n- zarządzanie projektem (administracja, rozliczenia finansowe, monitoring itp.)\n- prowadzenie rekrutacji współpracowników i uczestników szkoleń\n- organizowanie szkolenia z ewaluacji oraz spotkania dla tutorów\n- sprawozdawanie z realizacji projektu i osiąganych rezultatów\n- prowadzenie tutoringu w organizacji pozarządowej dotyczącego ewaluacji partycypacyjnej\nLipiec – listopad 2011: Stowarzyszenie Centrum Wspierania Aktywności Lokalnej CAL,\nEkspertyza pt. „Analiza strategii wojewódzkich polityki społecznej pod kątem pracy socjalnej ze środowiskiem”\nCzerwiec – październik 2011: Towarzystwo Pomocy Św. Brata Alberta, Koło Gdańskie,\nUdział jako ekspert w tworzeniu Gdańskiego Modelu Ekonomii Społecznej\nMaj – czerwiec 2011: Wspólnota Robocza Związków Organizacji Socjalnych, Warszawa\nOpracowanie części raportu diagnostycznego pt. „Bezrobotni klienci pomocy społecznej”\nCzerwiec - październik 2010: Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie\nNapisanie podręcznika pt. "Podstawy ewaluacji w pomocy społecznej"\nMaj - czerwiec 2010: ARS-C\nOpracowanie narzędzia ewaluacyjnego do Miejskiego Programu Przeciwdziałania Przemocy w m.st. Warszawy\nListopad - grudzień 2009: Fundacja Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych\nAnaliza Planów działania POKL na rok 2010 pod kątem rozwiązań służących rozwojowi ekonomii społecznej.\nKwiecień - maj 2009: Mazowieckie Centrum Polityki Społecznej\nOpracowanie artykułu pt. "Analiza strategii rozwiązywania problemów społecznych - synteza z badań"\nPaździernik - listopad 2008: Fundacja na Rzecz Transportowych Usług Specjalistycznych Dla Niepełnosprawnych\nPrzygotowanie rekomendacji do strategii rozwiązywania problemów społecznych dla gmin z terenu mazowieckiego na podstawie materiałów z badania jakościowego.\nKwiecień 2008 - kwiecień 2013: Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich (na zlecenia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej)\nOcena wniosków organizacji pozarządowych ubiegających się o dotację z Funduszu Inicjatyw Obywatelskich\nkoordynator/kierownik projektów, specjalista ds. merytorycznych i publikacji\nStarszy specjalista ds. badań i publikacji (sierpień 2010 – marzec 2012)\n•\tpisanie publikacji,\n•\topracowanie raportów z badań,\n•\tredagowanie publikacji, zlecanie prac autorom zewnętrznym;\nKierownik części badawczej projektu „Koordynacja na rzecz aktywnej integracji” (listopad 2008-lipiec 2010)\n•\tzarządzanie zespołem projektowym,\n•\topracowanie koncepcji badań,\n•\trealizacja badań w zespole;\nKoordynator projektu (styczeń 2007- listopad 2008)\n•\tkoordynowanie projektami: „W poszukiwaniu polskiego modelu ekonomii społecznej”, „Ewaluacja w pomocy społecznej”,\n•\torganizowanie szkoleń dot. problematyki pomocy społecznej, ekonomii społecznej;\n•\tanaliza strategii rozwiązywania problemów społecznych;\n•\tPrzeprowadzenie wywiadów z beneficjentami i realizatorami projektu ROSzEFS\n•\tAnaliza wskaźników projektu Programu Operacyjnego 2007-2013\n•\tPrzeprowadzenie i analiza wywiadów z asesorami dokonującymi wyboru zgłoszeń szkół do programu Szkoła Marzeń\n•\tStworzenie planu badawczego i narzędzi badawczych ewaluacji Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii\n- przeprowadzanie wywiadów środowiskowych;\n- planowanie pomocy;\n- prowadzenie pracy socjalnej\ninspektor w Biurze Analiz i Koordynacji Badań\nKancelaria Polskiej Akademii Nauk\nprzeprowadzenie analizy współpracy jednostek PAN z międzynarodowymi organizacjami naukowymi\nrachmistrz spisowy w Powszechnym Spisie Ludności\n- przeprowadzanie ankiet spisowych,\n- uzupełnianie formularzy spisowych\n- zliczanie podstawowych statystyk.\nmaj - październik 2007: udział w projekcie badawczym w ramach projektu "Budujemy nowy Lisków" wśród społeczności, których mieszkańcy aktywnie włączyli się w rozwiązywanie lokalnych problemów; przeprowadzałam wywiad i opracowałam monografię społeczności w Dokudowie, z czego napisany został artykuł:\tDokudów – niewykorzystana szansa, w: „Społeczność lokalna w działaniu – Kapitał społeczny, Potencjał społeczny, Lokalne governance”, pod red. Tomasza Kaźmierczaka, Kamili Hernik, Instytut Spraw Publicznych, Warszawa 2008\ngrudzień 2003 – styczeń 2004: udział w opracowaniu ekspertyzy na temat realizacji zasady pomocniczości w Ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, udział w seminarium „Współpraca administracji publicznej i organizacji pozarządowych w Polsce. Bilans dekady” (referent) kwiecień - maj 2003: napisanie ekspertyzy na temat „Zlecanie zadań z pomocy społecznej organizacjom pozarządowym przez administrację samorządową”\nstyczeń-kwiecień 2002: udział w badaniach na temat „Jednoczenie środowisk lokalnych w przeciwdziałaniu ubóstwu i bezrobociu” (finansowany z programu PHARE). W ramach badań wyszukiwałam organizacji pozarządowych z terenu Warmii i Mazur, przeprowadzałam wywiady z ich przedstawicielami oraz opracowałam monografie i raporty. Wzięłam również udział w konferencjach i seminariach szkoleniowych dla organizacji pozarządowych.\ncoaching, studia podyplomowe\nnauki o polityce, doktorat\nwspieranie osób odmiennych kulturowo na rynku pracy, studia podyplomowe\nkraje rozwijające się, studia podyplomowe\nstosowane nauki społeczne (socjologia), magisterskie\nBadania i rozwój Zarządzanie badaniami i rozwojem\nTylko te ostatnie i ciekawsze:\nMiejski service desing - Gdynia Design Day\nService Jam Gdynia\nMediacje I stopnia\nczłonek Polskiego Towarzystwa Ewaluacyjnego\nspec.ds księgowości, TF Silesia Sp.z o.o.\nStudent, Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy\npracownik biurowy, asystentka\nMenedżer ds Personalnych\nmgr-inż., doktorant, Politechnika Gdańska\nprezes Fundacji Rozwoju Nauki


Komfortowe ogrzewanie minimalnym nakładem | modne-instalacje.pl\nW tradycyjnych systemach ogrzewania podłogowego grubość wylewki może wynosić nawet 70 mm. Taka konstrukcja wywiera duże obciążenie użytkowe na strop, dlatego nie zawsze może być stosowana. Do podstawowych zalet ogrzewania podłogowego Uponor Minitec należy bardzo mała wysokość elementów, wynosząca jedynie 1,2 cm i niewielka waga. W skład systemu wchodzą jedynie trzy elementy, umożliwiające błyskawiczny montaż na dowolnym rodzaju podłoża – jastrychu, drewnie, a nawet płytkach ceramicznych i lanym asfalcie. Mata montażowa Uponor, która jest układana bezpośrednio na podłodze, posiada otwory, w które są wprowadzane rury PE-Xa o wymiarach 9,9×1,1 mm. Warstwa wyrównawcza umieszczana jest nisko nad wiązkami dzięki czemu wysokość konstrukcji wynosi tylko 15 mm. Ze względu na położenie rurek grzewczych tuż przy powierzchni podłogi, system Minitec pozwala uzyskać optymalny efekt grzewczy przy niskich temperaturach wody i ulega szybkiemu nagrzewaniu. Dzięki odpowiednim założeniom projektowym wysokoefektywne rozwiązanie może stać się samowystarczalnym źródłem ciepła w pomieszczeniu.\nTagi: maty grzejne, nowoczesne instalacje, wodne ogrzewanie podłogowe


Guział obiecał odbudować zniszczony skatepark - Wiadomości Warszawa - WP WawaLove\nGuział obiecał odbudować zniszczony skatepark\nDecyzja o jego likwidacji była "pochopna"\nGrupa pasjonatów za pomocą własnych środków stworzyła na Ursynowie skatepark, a urzędnicy - bez żadnej zapowiedzi - go zlikwidowali. Deskorolkowcy ze złości utworzyli stronę na Facebooku "NIE głosuje na Piotra Guziała" (pisownia oryginalna). Piotr Guział po nagłośnieniu całej sprawy powiedział, że decyzja była "pochopna" i obiecał odbudować zniszczony skatepark. Nie wiadomo jeszcze, czy w tym samym miejscu - na "Kortach" przy Kopie Cwila - czy w innej lokalizacji na terenie dzielnicy.\nWczoraj w ursynowskim ratuszu odbyło się spotkanie burmistrza Piotra Guziała ze środowiskiem deskorolkowców. Spotkanie, w którym wzięło udział ponad 100 miłośników jazdy na desce, odbyło się w wyniku podjęcia pochopnej decyzji o likwidacji kultowego i powstałego w wyniku oddolnej inicjatywy konstrukcji do jazdy na deskorolce na „Kortach” przy Kopie Cwila.\nDowiedz się więcej: Ursynowscy urzędnicy zniszczyli legendarny skatepark!\nNa spotkaniu pojawili się nieliczni reprezentanci mieszkańców SBM „Techniczna”. Jedna z mieszkanek pozytywnie odniosła się do inicjatywy młodzieży i podkreśliła, że to nie deskorolkarze byli głównym źródłem problemu. Hałas, pojawiający się w późnych godzinach wieczornych, powodowały osoby, które w tym miejscu spotykały się w innym celach niż rekreacyjno-sportowe.* W ciągu najbliższych dwóch tygodni zostanie zorganizowane spotkanie z mieszkańcami Spółdzielni SBM „Techniczna” i środowiskiem deskorolkowców.*\n*Zobacz także: "Piedol się Hitlerze!" w ćwiczeniach dla 7-latków. Rodzice zszokowani **


Monastyr ma metryczkę XVII wieczną (nieopodal jest drugi monastyr wspomniany już w XIV wieku ale odbudowany od zera w XX). Fundacji dokonał hetman Gavriil Coci jako miejsce dedykowane mnichom. W XIX wieku klasztor zamieniono na żeński. W XIX też został przebudowany mocno po zawieruchach historycznych. Centralnym punktem zabudowań monastyru jest cerkiew Świętych Archaniołów Michała i Gabriela. W środku freski autorstwa Nicolae Grigorescu, przy czym mnie nie powaliły na kolana. No może leciutko ugięły… i to też na bardzo krótką chwilkę.


Outriders trafi do Xbox Game Pass [Aktualizacja] | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 15 marca 2021, 16:15\nOutriders może trafić do abonamentu Xbox Game Pass;\nźródłem informacji jest wpis, który pojawił się na oficjalnym koncie usługi na Twitterze.\nSerwis xbox.com potwierdził informację, że gra Outriders w dniu premiery, czyli 1 kwietnia, znajdzie się w abonamencie Xbox Game Pass na konsolach Xbox One i Xbox Series X/S oraz urządzeniach z systemem Android.\nNa oficjalnym kanale usługi Xbox Game Pass na Twitterze pojawił się post sugerujący, że do wspomnianego abonamentu może trafić kolejna gra. Co więcej, mowa o tytule, który nawet jeszcze nie zadebiutował – chodzi o sieciową grę akcji Outriders tworzoną przez polskie studio People Can Fly.\nTweet przedstawia screen z e-mailem osoby o nazwisku Melissa McGamepass, która piastuje stanowisko „Starszego Porucznika Wykonawczego Generalnej Komunikacji ds. Gier”. Wpis nie jest jednoznaczny i nie wymienia gry z tytułu, ale dość wyraźnie nawiązuje do dzieła rodzimej firmy. Kluczowa informacja kryje się w zdaniu: „Czy ktoś z was dostrzegł tajemniczy sygnał, który niedawno pojawił się w oddali, czy to ja jestem anomalią w tej sytuacji?”. Jeśli nie wiecie o co chodzi, rzućcie okiem na poniższy trailer.\nPrzypominamy, że Outriders zadebiutuje 1 kwietnia na komputerach oraz konsolach PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One i Xbox Series X / S.\ngryPeople Can Fly Square Enix looter shooter / strzelanki MMO polskie gry strzelanki TPP (TPS) Xbox Game Pass XONEANDXSX


Chroń swoją tożsamość! - Echo Chorzowa - portal miejski, aktualności, informacje, wiadomości, prasa lokalna, niezależne media\nStrona główna » Chroń swoją tożsamość!\n19 stycznia 2017\tWyłączone\tprzez Tomasz Breguła\nKażdego dnia dokonuje się kilka milionów operacji polegających na wpłatach i wypłatach pieniędzy z kont bankowych, dokonywaniu przelewów, zakładaniu rachunków, zawieraniu umów o kredyt, pożyczkę czy wynajem. Niemal w każdym przypadku potwierdzana jest tożsamość osoby zlecającej wykonanie operacji. Zdarzają się również próby posługiwania się cudzym lub podrobionym dokumentem…\nNiemal codziennie odnotowuje się kilkadziesiąt prób posłużenia się cudzym lub podrobionym dokumentem, między innymi podczas wyłudzenia pożyczki, wynajęcia mieszkania lub pokoju hotelowego w celu kradzieży wyposażenia czy unikania opłat, kradzieży wypożyczonego samochodu lub innych przedmiotów lub zakładania fikcyjnych firm do wyłudzania kredytów, zwrotu podatków.\nDlatego w przypadku utraty dokumentów należy niezwłocznie zastrzec je w systemie „Dokumenty Zastrzeżone” (jeżeli utrata nastąpiła w wyniku kradzieży, powiadomić policję), po czym wyrobić nowy dokument. By szybko zastrzec utraconą kartę płatniczą, wystarczy zadzwonić pod numer telefonu 828 828 828.\nZastrzeżenie dokumentu możliwe jest dzięki ogólnopolskiej bazie danych „Dokumenty Zastrzeżone”, do której można zgłosić dokumenty potwierdzające naszą tożsamość. Należą do nich między innymi:\nJak działa system? Informacje o dokumentach są przekazywane wszystkim bankom uczestniczącym w systemie, korzystają z tego także operatorzy telefonii komórkowych, Poczta Polska oraz szereg innych firm i instytucji. Dokumenty sprawdzić mogą miedzy innymi pośrednicy finansowi, notariusze, hotele, wypożyczalnie czy agenci pośrednictwa sprzedaży i wynajmu nieruchomości.\nDokumenty zastrzec może każdy w dowolnej placówce swojego banku, natomiast jeżeli ktoś nie posiada rachunku bankowego, powinien udać się do banku przyjmującego zastrzeżenia także od osób nie będących jego klientami. Więcej informacji można znaleźć TUTAJ.\nTagibaza Dokumenty Zastrzeżone Echo Chorzowa KMP Chorzów kradzież\nBoli Cię kręgosłup? Syndrom text neck – globalne schorzenie nowych pokoleń\n20 stycznia 2017 o 11:39\nA przedsiębiorcy są praktycznie bezbronni, bo ich numery NIP są jawne i dochodzi na przykład do bezpodstawnych egzekucji komorniczych „na bliźniaka”: http://pamietnikwindykatora.pl/2015/09/29/znajdz-do-e-sadu-bogatszego-blizniaka-w-ceidg-nawet-w-innym-miescie/


Drugi potop – Pierre Levy – Portal Tezeusz – Chrześcijanie w świecie\nRefleksja o Internecie\t 27 listopada 2004\nDrugi potop – Pierre Levy\nCyberkultura umożliwia współobecność przekazu i jego kontekstu, który istniał w społeczeństwach przekazu ustnego, choć na inną skalę i na innej orbicie. Nowa uniwersalność nie wynika już z samowystarczalności tekstów, stałości lub niezależności znaczeń, mniej istotnych, gdy zagłębiamy się w sieciach. Tworzy się i rozprzestrzenia dzięki wzajemnemu połączeniu wiadomości, ich stałemu kontaktowi z tworzonymi wirtualnie społecznościami, które nasycają je ciągle zmieniającym się bogactwem znaczeń.\nW wywiadzie udzielonym w latach pięćdziesiątych Albert Einstein stwierdził, że w wieku XX wybuchły trzy potężne bomby: demograficzna, atomowa i telekomunikacyjna. To, co Einstein określił jako bombę telekomunikacyjną, mój przyjaciel Roy Ascott (jeden z pionierów i głównych teoretyków sztuki Sieci) w obrazowym języku artysty nazwał “drugim potopem”, potopem informacji. Telekomunikacja pociąga za sobą rodzaj potopu z powodu wykładniczego, wybuchowego i chaotycznego charakteru swego rozwoju. Liczba dostępnych danych brutto powiększa się i to coraz szybciej. W bankach informatycznych, hipertekstach i sieciach coraz bardziej zagęszczają się więzi między informacjami. Ludzie samowolnie nawiązują kontakty. To chaotyczny zalew informacji, strumień danych, niespokojne wody i zawirowania komunikacji, kakofonia i ogłuszający jazgot mediów, wojna obrazów, propagandy i kontrpropagandy, zamęt w umysłach.\nBomba demograficzna jest także rodzajem potopu, niespotykanym zalewem demograficznym. W 1900 r. na Ziemi żyło nieco ponad półtora miliarda ludzi. W 2000 r. będzie ich około 6 mld. Ludzie zalewają Ziemię. Tak szybki i tak powszechny przyrost nie ma precedensu w całej historii.\nI w końcu bomba atomowa. Potencjalnie zdolna do eksterminacji naszego gatunku, symbolizuje niszczący charakter potopu. Terroru, prześladowań, głodu i masakr doświadczyliśmy w naszym stuleciu jak nigdy dotąd. Bomba atomowa – zastosowana broń, realna groźba i obietnica apokalipsy – przeciwstawia potop gwałtu potopowi demograficznemu. Genezis 6.5.: “A gdy Pan widział, że wielka jest złość człowieka na ziemi i że wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są ustawicznie złe (…) rzekł Pan: Zgładzę człowieka”. I zesłał na ziemię potop. Ludzie zdecydowali o własnym zniszczeniu. Co gorsza, zaczęli to robić. Potop, walące się zapory, zrywane tamy, wysoka fala, niemożliwy do opanowania zalew odzwierciedla niepowstrzymany wzrost przemocy. Potop jest powszechną przemocą, zażartą wojną i klęską ekologiczną. Starcie człowieka z powierzchni Ziemi nie jest karą boską, ale pokusą człowieka, fatalizmem samounicestwienia.\nW obliczu niepowstrzymanego strumienia ludzkiego istnieją dwa przeciwstawne rozwiązania. Albo wojna, w jakiejkolwiek formie, pełna pogardy dla ludzkości. A więc życie ludzkie traci swą wartość. Człowiek jest traktowany jak bydło lub jak mrówka. Wygłodzony, przerażony, wykorzystywany, deportowany, masakrowany.\nAlbo pochwała ludzkości, traktowanej jako nadrzędna wartość, jako cudowne, bezcenne zasoby. Aby Wartości nadać wartość, mimo trudności i konfliktów, niestrudzenie podejmujemy się nawiązania więzi między ludźmi różnego wieku i różnej płci, między narodami i kulturami. Drugie rozwiązanie, którego symbolem jest telekomunikacja, zakłada uznanie bliźniego, wzajemny kontakt, pomoc, współpracę, stowarzyszanie się, negocjowanie, niezależnie od różnic poglądów i interesów. Telekomunikacja rzeczywiście daje możliwość przyjacielskich kontaktów na całym świecie, zgodnych z umową transakcji, przekazywania wiedzy, wymiany umiejętności i pokojowego odkrywania różnic.\nZgrupowanie ludzi o różnych horyzontach w jednej otwartej i interaktywnej tkance jest sytuacją zgoła niespotykaną i obiecującą, gdyż jest to pozytywna reakcja na przyrost demograficzny. Jest jednak także źródłem nowych problemów. Pragnąłbym poruszyć kilka kwestii wynikających z niezwykłego rozwoju cyberprzestrzeni (zwłaszcza tych, które związane, są z kulturą, jak sztuka, edukacja lub urbanistyka), uzależnionych od interaktywnego, coraz powszechniejszego komunikowania się. W obliczu zalewu informacji refleksja nad pierwszym potopem ułatwi nam może stawienie czoła nowym czasom. Odzie jest Noe? Co zabrać do arki?\nGenezis 7.16: “I zamknął Pan za nim”. Arka jest zamknięta. Symbolizuje odtworzoną całość. Kiedy wszechświat szaleje, zorganizowany mikro-kosmos odzwierciedla porządek przyszłego makrokosmosu. Ale czy wielki wszechświat będzie kiedyś podlegał jednolitemu porządkowi? Systemy, teorie, hierarchie wiedzy mogą na zewnątrz spowodować potop danych i idei. Nie znają nieporządku, a raczej otwartej wielorodności możliwych porządków. Ale wielorakość dojdzie wreszcie do głosu. Zalew informacji będzie trwał bez końca. Arka nie osiądzie na górze Ararat. Drugi potop nigdy się nie skończy. Ocean informacji jest bez dna. Potop to kondycja, z którą musimy się pogodzić. Nauczmy nasze dzieci pływać, utrzymywać się na powierzchni, a może nawet sterować. Wśród powszechnego falowania jedno jest pewne: Idea stałego lądu jest przedpotopowa.\nOto jedna z głównych tez tego opracowania: Cyberkultura jest przejawem tworzenia nowej uniwersalności. Od dotychczasowych form kulturowych różni ją to, że wykorzystuje nieokreśloność wszelkiego ogólnego znaczenia. Rzeczywiście, im bardziej cyberkultura rozprzestrzenia się, staje się “uniwersalna”, tym trudniej totalnie ująć świat informacji. Pozbawiona totalności uniwersalność jest paradoksalną istotą cyberkultury. Jest w pełni zrozumiała jedynie wtedy, gdy umieści sieją w perspektywie dotychczasowych przeobrażeń komunikacji.\nW społeczeństwach wykorzystujących przekaz ustny komunikaty zawsze odbierano w kontekście, w jakim powstawały. Wraz z pojawieniem się pisma teksty odrywają się od żywego kontekstu, z którego się wywodzą. Można przeczytać wiadomość spisaną przed pięcioma wiekami lub zredagowaną w odległości pięciu tysięcy kilometrów, co często rodzi poważne problemy związane z odbiorem i interpretacją. Aby poradzić sobie z takimi trudnościami, niektóre rodzaje wiadomości są tworzone specjalnie tak, by zachować jednakowe znaczenie niezależnie od kontekstu odbioru (miejsca i epoki): są to wiadomości “uniwersalne” (dotyczą nauki, religii, praw człowieka itp.). Owa uniwersalność powstaje dzięki swoistemu zamknięciu lub niezmienności znaczenia. Uniwersalność oparta na statycznym zapisie jest więc “totalizująca”. Zgodnie z moją hipotezą, cyberkultura umożliwia współobecność przekazu i jego kontekstu, który istniał w społeczeństwach przekazu ustnego, choć na inną skalę i na innej orbicie. Nowa uniwersalność nie wynika już z samowystarczalności tekstów, stałości lub niezależności znaczeń, mniej istotnych, gdy zagłębiamy się w sieciach. Tworzy się i rozprzestrzenia dzięki wzajemnemu połączeniu wiadomości, ich stałemu kontaktowi z tworzonymi wirtualnie społecznościami, które nasycają je ciągle zmieniającym się bogactwem znaczeń.\nGenezis 7.23: “Tak zgładził Bóg wszystkie istoty (…) wszystko zostało zgładzone z ziemi. Pozostał tylko Noe i to, co z nim było w arce”. Ratunkowa akcja Noego wydaje się niemal dopełnieniem eksterminacji. Pretendująca do uniwersalności totalność zatapia to, co odrzuciła. Tak tworzą się cywilizacje i umacnia imperialna uniwersalność. W Chinach Żółty Cesarz rozkazał zniszczyć niemal wszystkie teksty powstałe przed jego panowaniem. Który Cezar, który zwycięski barbarzyńca kazał spalić bibliotekę Aleksandrii, aby uporać się z hellenistyczną graciarnią? Hiszpańska inkwizycja rozniecała stosy, na których szedł z dymem Koran, Talmud i niezliczone dzieła pełne natchnienia i przemyśleń. Potworne stosy hitlerowskie, książki palone na placach Europy, gdzie dogorywała inteligencja i kultura. Pierwsze próby zatarcia śladów miały być może miejsce w najstarszym z imperiów, w Mezopotamii, skąd pochodzi pismo i opis potopu wcześniejszy od Biblii. Sargon władca Akadu, król czterech państw, pierwszy w historii cesarz, kazał wrzucić do Eufratu tysiące glinianych tabliczek zawierających prastare legendy, zalecenia mędrców, podręczniki medycyny i magii spisywane przez całe pokolenia skrybów. Przez chwilę jeszcze czytelne, znaki zatarły się pod wpływem działania wody. Porwane przez wiry, wygładzone przez prądy, tabliczki pomału rozmiękały, stając się gładkimi krążkami gliny. Wkrótce wtopiły się w błota rzeki i zamieniły w nanoszony powodzią muł. Głosy umilkły na zawsze. Nie doczekają się echa ani odpowiedzi.\nNowy potop nie zaciera jednak śladów pozostawionych przez umysł. Nie sposób spalić owej płynnej, wirtualnej, równocześnie gromadzonej i rozrzucanej biblioteki Babel. Niezliczone głosy dźwięczące w cyberprzestrzeni będą nadal się podnosiły i odpowiadały sobie echem. Wody potopu nie zatrą wyrytych znaków, bo to one same są jego strumieniem.\nTelekomunikacja może jednak służyć prowadzeniu wojny. Choć równowaga strachu utrzymała pozory pokoju, nic nie jest proste. Ale skupmy przez chwilę uwagę na podstawowym przeznaczeniu i działaniu potężnego narzędzia, jakim jest telekomunikacja. Bomba zabija. Telefon czy Internet umożliwiają komunikowanie. Po raz pierwszy w tym stuleciu stali i szaleństwa obydwa stworzyły konkretną jedność gatunku ludzkiego. Śmiertelne zagrożenie całego gatunku za sprawą bomby atomowej, planetarny dialog za sprawą telekomunikacji.\nTechnonauka zrodziła zarówno ogień nuklearny, jak i interaktywne sieci. Jednak ani zbawienie, ani potępienie nie mogą być dziełem Techniki. Zawsze ambiwalentne, techniki rzutują w świat materialny nasze emocje, zamiary l projekty. Zbudowane przez nas urządzenia dają nam władzę. Ale wybór jest w naszych rękach i ciąży na nas zbiorowa odpowiedzialność. Net czy napalm? Pokusa zamknięcia czy uniwersalne otwarcie?\nPierwsze komputery (programowane kalkulatory) pojawiły się w Anglii i Stanach Zjednoczonych w 1945 r. Przez długi czas stosowano je tylko w armii do prowadzenia obliczeń naukowych. Do szerszego użytku weszły w latach sześćdziesiątych. Już wówczas łatwo było przewidzieć, że możliwości sprzętu komputerowego będą nieustannie rosły. Nikt jednak nie przypuszczał – oprócz kilku wizjonerów – że wirtualizacja informacji i komunikacji tak bardzo wpłynie na podstawowe parametry życia społeczeństw. Komputery były w tamtych czasach ogromnymi maszynami do liczenia, nietrwałymi, odosobnionymi w oziębianych pomieszczeniach, z perforowanymi kartami podawanymi przez naukowców w białych fartuchach. Od czasu do czasu wypluwały nieczytelne listingi. Informatyka służyła obliczeniom naukowym, statystykom państwa i potężnych firm oraz zarządzaniu (np. sporządzanie listy płac).\nPrawdziwy przełom nastąpił w latach siedemdziesiątych. Opracowanie i komercjalizacja mikroprocesora (jednostka obliczeń arytmetycznych i logicznych w postaci małego układu scalonego) uruchomiła procesy ekonomiczne i społeczne o wielkim zasięgu.\nRozpoczęła się nowa faza automatyzacji produkcji przemysłowej: robotyzacja, numerycznie sterowane obrabiarki itp. Rozpoczęła się też automatyzacja niektórych dziedzin, takich jak banki i ubezpieczenia. We wszystkich sektorach gospodarki rozpowszechniły się systematyczne działania mające na celu wzrost produktywności dzięki kompleksowemu zastosowaniu aparatury elektronicznej, komputerów oraz sieci komunikacji informatycznej. Tendencja ta utrzymuje się do dziś.\nPonadto z kontrkultury zrodził się w Kalifornii prawdziwy ruch społeczny, który sięgnął po nowe możliwości techniczne i wydał komputer osobisty. Od tego czasu komputer wymknął się zawodowym programistom, by stać się narzędziem pozwalającym na tworzenie (teksty, obrazy, muzyka), organizowanie (bazy danych, arkusze kalkulacyjne), symulowanie (wspomaganie podejmowania decyzji, programy badawcze) oraz rozrywkę (gry), narzędziem dostępnym coraz większej liczbie ludzi w krajach rozwiniętych.\nW latach osiemdziesiątych pojawiły się współczesne multimedia. Informatyka stopniowo utraciła swój status techniczny i przemysłowy, wtapiając się w telekomunikację, działalność wydawniczą, kino i telewizję. Zapis numeryczny wkroczył najpierw do produkcji i nagrań muzyki. Nieco później pojawiły się nowe formy przekazu interaktywnego. Lata osiemdziesiąte to sukces gier wideo i triumf przyjaznej dla użytkownika informatyki (interfejsy graficzne i interakcje sensoryczno-motoryczne, hiperdokumenty, CD-ROM).\nNa przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych szybko nabrał światowego znaczenia nowy ruch społeczny i kulturalny powstały wśród młodych profesjonalistów wielkich metropolii i amerykańskich uniwersytetów. Nie kierowany przez żadną instancję centralną, nastąpił proces łączenia różnych sieci komputerowych. W szalonym tempie wzrosła liczba osób i komputerów przyłączonych do tej sieci. Jak w wypadku wynalezienia komputera osobistego, spontaniczny i nieprzewidywalny trend kulturowy narzucił nowy bieg rozwojowi techniczno-ekonomicznemu. Technologie numeryczne pojawiły się wówczas jako infrastruktura cyberprzestrzeni, nowej przestrzeni umożliwiającej komunikację, kontakty towarzyskie, organizowanie się i prowadzenie transakcji. Powstał także nowy rynek informacji i wiedzy.\nInteresuje nas nie sama technika. Konieczne jest jednak ukazanie najważniejszych tendencji współczesnej ewolucji technicznej, aby czytelnik mógł świadomie śledzić towarzyszące jej przemiany społeczne i kułturowe. W tej dziedzinie należy uwzględnić przede wszystkim wykładniczy wzrost możliwości sprzętu (szybkość obliczeń, pojemność pamięci, przepływ informacji) połączony ze stałym spadkiem jego cen. Równolegle oprogramowania wykorzystują konceptualne i teoretyczne udoskonalenia, na jakie pozwala większa moc sprzętu. Niezależnie od aparatury i sieci, producenci programów starają się tworzyć coraz bardziej “transparentną” i dostępną przestrzeń pracy oraz komunikacji.\nWpływ wirtualności na zwyczaje społeczeństw będzie wiązać się ze stałym dążeniem do zwiększania mocy, obniżania kosztów oraz przekraczania dotychczasowych granic; nie można zakładać niezmienności technicznych i ekonomicznych ram. (…)\nTermin “wirtualność” może mieć co najmniej potrójne znaczenie: techniczne (w powiązaniu z informatyką), ogólne oraz filozoficzne. Fascynację “rzeczywistością wirtualną” zawdzięczamy w dużej mierze pomieszaniu tych trzech znaczeń. W ujęciu filozoficznym wirtualne jest to, co istnieje potencjalnie, a nie jako akt. Jest to dziedzina przyczyn i problemów dążących do rozwiązania poprzez aktualizację. Wirtualność wyprzedza rzeczywistą lub formalną konkretyzację (drzewo jest wirtualnie obecne w nasieniu). W ujęciu filozoficznym wirtualność jest oczywiście bardzo istotnym wymiarem rzeczywistości. W rozumieniu potocznym natomiast termin “wirtualność” oznacza często nie-realność, nie “rzeczywistość”, zakładającą materialne spełnienie, namacalną obecność. Pojęcie “rzeczywistość wirtualna” jawi się wówczas jako oksymoron, tajemnicza sztuczka kuglarska. Ha ogół sądzi się, że jakaś rzecz powinna być albo rzeczywista, albo wirtualna – nie może więc posiadać równocześnie tych dwóch właściwości. Rozumując jednak z filozoficzną ścisłością, wirtualność należy uznać za zaprzeczenie nie rzeczywistości, ale aktualności: wirtualność i aktualność są jedynie dwoma różnymi postaciami rzeczywistości. Choć istotą nasienia jest wydanie drzewa, wirtualność drzewa jest w pełni realna (aczkolwiek jeszcze nieaktualna).\nWirtualna jest jednostka “zdeterytorializowana”, zdolna do wielu konkretnych przejawów w różnych momentach i miejscach, nie uzależniona od konkretnego miejsca lub chwili. Posłużmy się przykładem spoza sfery technicznej: słowo jest “rzeczą” wirtualną. Wyraz “drzewo” zawsze jest wymawiany w jakimś miejscu, jakiegoś dnia i o jakiejś porze. Wymówienie tego elementu leksykalnego jest jego “aktualizacją”. Ale w ogóle pojęcie, chociaż gdzieś przy użyciu słowa wyrażane lub aktualizowane, oderwane jest od konkretyzacji. Wirtualność jest rzeczywista, choć nie można jej przypisać żadnej współrzędnej przestrzenno-czasowej. Słowo istnieje naprawdę. Wirtualność istnieje, choć jej tu nie ma. Dodajmy, że aktualizacje tej samej “rzeczy” wirtualnej mogą się bardzo różnić i że aktualność nigdy nie jest predeterminowana w wirtualności. Toteż z punktu widzenia akustyki, jak i na płaszczyźnie semantycznej, żadna aktualizacja słowa nie pokrywa się dokładnie z inną jego aktualizacją. Zawsze może pojawić się nieprzewidziana wymowa (pojawienie się nowych głosów) lub znaczenie (wymyślenie nowych zdań). Wirtualność jest nieskończonym źródłem aktualizacji.\nCyberkultura wiąże się z wirtualnością w dwojaki sposób: bezpośredni i pośredni. Bezpośrednio z wirtualizacją może być utożsamiana cyfryzacja informacji. Informatyczne kody zapisane na dyskietkach lub twardych dyskach komputerów – niewidoczne, łatwe do skopiowania lub do przerzucenia z jednego węzła sieci do drugiego – są niemal wirtualne, gdyż prawie niezależne od określonych współrzędnych przestrzenno-czasowych. W sieciach komputerowych informacja jest oczywiście fizycznie umieszczona w jakimś miejscu, ma określony nośnik, ale jest także wirtualnie obecna w każdym punkcie sieci, w którym ją wywołamy.\nInformację numeryczną (od O do 10) również można nazwać wirtualną, jest bowiem niedostępna dla człowieka. Bezpośrednio można poznać jedynie jej aktualizację za pomocą takiego czy innego sposobu wywołania. Nieczytelne dla nas kody informatyczne w pewnych miejscach, teraz lub później, aktualizują się w formie czytelnych tekstów, obrazów widocznych na ekranie lub na papierze i uchwytnych w sferze dźwięków.\nObraz, który został zaobserwowany w trakcie badania “wirtualnej rzeczywistości”, nie był na ogół rejestrowany w pamięci informatycznej, najczęściej bywał naliczany w czasie rzeczywistym (w danej chwili i na polecenie) na podstawie matrycy informatycznej zawierającej opis wirtualnego świata. Komputer syntetyzuje obraz w zależności od danych (stałych) owej matrycy oraz informacji (zmiennych) dotyczących “pozycji” badającego i jego wcześniejszych działań. Świat wirtualny jako zespół kodów numerycznych to obrazy potencjale, natomiast jego wygląd na ekranie, jego projekcja zanurzająca się w potencjalnym świecie aktualizuje ów potencjał poprzez szczegółowe zastosowanie. Owa dialektyka potencjału, obliczeń i zależnej od kontekstu projekcji cechuje większość dokumentów lub zespołów informacji o nośniku numerycznym.\nRozwój sieci numerycznych pośrednio ułatwia wirtualizacje inne niż te, które związane są z informacją sensu stricto. Wraz z zapisem numerycznym za wirtualnością podąży komunikacja, wykorzystując takie wcześniejsze techniki, jak pismo, rejestrowanie dźwięku i obrazu, radio, telewizja i telefonia. Cyberprzestrzeń ułatwia kontakty niemal całkiem niezależne od miejsca geograficznego (telekomunikacja, teleobecność) i czasowej nierównoczesności (komunikacja asynchroniczna). nie jest to całkowita nowość, gdyż już telefon przyzwyczaił nas do komunikacji interaktywnej. Dzięki poczcie (czy ogólniej, dzięki pismu) dysponujemy starą tradycją wzajemnej, asynchronicznej i odbywającej się na odległość komunikacji. Jednakże tylko techniczne właściwości cyberprzestrzeni umożliwiają członkom ludzkiej społeczności wzajemne uzgadnianie, współpracę, zasilanie i konsultowanie wspólnej pamięci – i to niemal w czasie rzeczywistym -mimo odległości geograficznych i różnych stref czasowych. Prowadzi nas to bezpośrednio do wirtualizacji organizacji, które dzięki narzędziom cyberkultury stają się coraz mniej zależne od określonego miejsca, rozkładu pracy i długookresowego planowania. Podobnie z dokonującymi się w cyberprzestrzeni transakcjami ekonomicznymi i finansowymi, które coraz bardziej akcentują swój wirtualny charakter – wirtualny, odkąd wymyślono pieniądz i banki. (…)\nCyberprzestrzeń, czyli wirtualizacja komunikacji\nTermin “cyberprzestrzeń” został użyty w 1984 r. przez Williama Gibsona w powieści fantastycznonaukowej zatytułowanej Neuromancer. Oznaczał on świat numerycznych sieci traktowanych jako pole bitwy, na którym ścierają się światowe koncerny. Stawka, o jaką walczą, to nowa granica gospodarcza i kulturowa. W wymienionej książce badanie cyberprzestrzeni ujawnia fortece tajnych informacji chronionych przez niedostępne programy, wyspy otoczone oceanami danych, które w szalonym tempie przekształcają się i zamieniają miejscami na powierzchni planety. Niektórzy bohaterowie są w stanie “fizycznie” dostać się do tej przestrzeni danych, by przeżyć w niej najrozmaitsze przygody. Cyberprzestrzeń Gibsona uwidacznia zmienną, zazwyczaj ukrytą geografię informacji. Termin ten został natychmiast przyjęty przez użytkowników i twórców sieci numerycznych. Istnieje dziś na świecie ogromne bogactwo prądów literackich, muzycznych, artystycznych czy nawet politycznych odwołujących się do “cyberkultury”.\nMoja definicja cyberprzestrzeni jest następująca: Jest to przestrzeń otwartego komunikowania się za pośrednictwem połączonych komputerów i pamięci informatycznych pracujących na całym świecie. Definicja ta uwzględnia wszystkie systemy komunikacji elektronicznej (w tym również sieci wykorzystujące fale Hertza i klasyczne sieci telefoniczne), które przesyłają informacje pochodzące ze źródeł numerycznych lub przeznaczone do numeryzacji. Podkreślam fakt numerycznego kodowania, gdyż warunkuje on charakter informacji. Charakter plastyczny, płynny, obliczalny z dużą dokładnością i przetwarzalny w czasie rzeczywistym, hi-pertekstualny, interaktywny i wreszcie wirtualny. Uważam go za znamienną cechę cyberprzestrzeni. To nowe środowisko umożliwia współdziałanie i sprzęganie wszystkich narzędzi tworzenia i rejestrowania informacji, komunikacji i symulacji. Perspektywa powszechnej numeryzacji informacji i przekazów uczyni prawdopodobnie z cyberprzestrzeni główny kanał informacyjny i główny nośnik pamięciowy ludzkości, poczynając od pierwszych lat przyszłego stulecia.\nCyberkultura zrodziła się z ruchu społecznego o wielkim zasięgu. Ruch ten zapowiada i kształtuje głębokie przemiany cywilizacyjne. Rolą refleksji krytycznej jest oddziaływanie na ich kierunek i sposoby realizacji. Krytyka progresywistyczna może w szczególności doprowadzić do wyodrębnienia najbardziej pozytywnych i oryginalnych aspektów trwającej ewolucji. Przyczyni się do tego, by wielka góra cyberprzestrzeni nie urodziła myszy, jaką byłoby przedłużenie “medialności” na większą skalę czy też najzwyklejsze założenie planetarnego supermarketu online.\nWiele jest jednak zaślepienia i konserwatyzmu w wypowiedziach “krytycznych”. (…) Krytykuje się “ideologię (lub utopię) komunikacji”, nie dokonując rozróżnienia między telewizją a Internetem. Wyraża się obawę przed dehumanizacyjnym wpływem Techniki, podczas gdy wszystko zależy od wyboru technik i od rozmaitych zastosowań owych technik. Ubolewa się nad pomieszaniem pojęć “rzeczywisty” i “wirtualny”, nic nie zrozumiawszy z wirtuzalizacji będącej wszystkim z wyjątkiem odrealnienia świata. Brak wizji przyszłości doprowadził do oddania pola komercyjnej reklamie, niezwłocznie należy – odnosi się to także do krytyki – rozpocząć krytykę “swoistej krytyki”, rozchwianą przez nową ekologię komunikacji. Należy zanalizować zachowania i nawyki myślowe, które w coraz mniejszym stopniu odpowiadają współczesnym wyzwaniom.\nOpinia, według której rozwój cyberprzestrzeni zagraża cywilizacji i wartościom humanistycznym, wynika w dużym stopniu z pomieszania pojęć uniwersalności i totalności. Staliśmy się nieufni wobec tego, co wygląda na uniwersalne, ponieważ niemal zawsze uniwersalizm był głoszony przez zwycięskie imperia i tych, którzy dążyli do dominacji – czy to doczesnej czy duchowej. Cyberprzestrzeń natomiast – przynajmniej dotąd – proponuje raczej akceptację niż dominację. Nie jest to narządzie transmisji z kilku ośrodków (jak prasa, radio czy telewizja), ale interaktywnej komunikacji między grupami ludzkimi, umożliwiające kontaktowanie się niejednorodnych wspólnot. Ci, którzy widzą w cyberprzestrzeni niebezpieczeństwo “totalitaryzmu”, stawiają całkiem błędną diagnozę.\nPrawdą jest, że niektóre państwa i mocarstwa gospodarcze wykradają korespondencję, dane, zbiory i oddają się w cyberprzestrzeni manipulacjom lub operacjom mającym na celu dezinformację. To nic nowego. Znamy to z przeszłości, choć stosowano wówczas inne metody. Wykorzystywano pocztę, telefon czy tradycyjne media. Narzędzia komunikacji numerycznej są potężniejsze, pozwalają wiec szkodzić na większą skalę. Ale należy też zauważyć, że instrumenty szyfrowania i rozszyfrowywania, dostępne już zwykłym obywatelom, są częściowo odpowiedzią na takie zagrożenie. Powtórzę ponadto, że telewizja i prasa są narzędziem manipulacji i dezinformacji znacznie skuteczniejszym od Internetu, ponieważ mogą narzucić Jedyną” wizję rzeczywistości i uniemożliwić krytyczną reakcję i konfrontację odmiennych stanowisk. Można było to wyraźnie odczuć podczas wojny w Zatoce Perskiej. Różnorodność źródeł i otwarta dyskusja jest natomiast właściwa funkcjonowaniu cyberprzestrzeni, która z zasady nie podlega kontroli.\n(…) Dochodzimy tu do sedna problemu. Czyż to właśnie nie trwająca obecnie detotalizacja tak naprawdę niepokoi zawodowych “krytyków”? Czy potępienie nowych, interaktywnych i transwersalnych środków komunikacji nie jest echem odwiecznej tęsknoty za porządkiem i autorytetem? Czy nie demonizuje się “wirtualności”, by nie naruszyć silnie zakorzenionej “rzeczywistości”, uprawomocnionej najlepszym państwowym i medialnym “zdrowym rozsądkiem”, Ci, których rola polegała na wyznaczaniu granic i terytoriów, czują się zagrożeni w obliczu owej wymykającej się, transwersalnej i wielobiegunowej komunikacji. Strażnicy dobrego gustu, gwarantujący jakość, pośrednicy i rzecznicy czują się zagrożeni w obliczu nowo tworzących się, coraz bardziej bezpośrednich kontaktów między twórcami a użytkownikami informacji.\nZa pośrednictwem cyberprzestrzeni na całym świecie i na ogromną skalę krążą teksty, z których żaden nie dostał się do rąk wydawcy czy redaktora naczelnego. Wkrótce to samo stanie się z muzyką, filmem, hiperdokumentami, interaktywnymi grami czy wirtualnymi światami.\nFakt, że można dotrzeć do nowych idei i do nowych doświadczeń, omijając komitety redakcyjne specjalistycznych pism, podważa dziś cały system regulujący naukę. Przyswajanie wiedzy będzie w coraz większym stopniu wymykać się instytucjom zajmującym się nauczaniem, żywe źródła wiedzy będą bowiem bezpośrednio dostępne, a jednostki będą miały możność przyłączania się do wirtualnych wspólnot uczących się dzięki współdziałaniu. Lekarze będą zmuszeni stawić czoło konkurencji baz danych medycznych, dyskusjom wirtualnych grup wzajemnej pomocy organizowanych przez pacjentów dotkniętych jednakową chorobą.\nPozycja władz i przedstawicieli różnych zawodów jest w dużym stopniu zagrożona. Jednostki i ugrupowania będące dotąd pośrednikami, jeśli zreformują swe działania i przekształcą się w inspiratorów procesów uruchamiających inteligencję grupową, nie tylko znajdą, ale zapewne umocnią swe miejsce w nowej cywilizacji. Jeśli natomiast będą kurczowo trzymać się dawnej tożsamości, ich pozycja osłabnie.\nCyberprzestrzeń nie zmienia relacji władzy i ekonomicznej nierówności między ludźmi. Władza i bogactwo nie jest jednakowo rozdzielana i doświadczana – zarówno w społeczeństwie kastowym (o dziedziczonych przywilejach, ekonomicznie zamkniętym w efekcie istnienia monopolistycznych korporacji), jak i w społeczeństwie, gdzie obywatele są równi wobec prawa, którego przepisy ułatwiają swobodne działanie przedsiębiorstw i zwalczają monopole. Zwiększając przejrzystość rynku, ułatwiając bezpośrednie transakcje między oferentami a odbiorcami, cyberprzestrzeń z pewnością ułatwia “liberalną” ewolucję w gospodarowaniu informacją i wiedzą. Prawdopodobnie odnosi się to także do ogólnego funkcjonowania gospodarki.\nLiberalizm ten należy rozumieć w najszlachetniejszym sensie: jako brak arbitralnych ograniczeń prawnych, szansę dla rozwoju talentów, wolną konkurencję drobnych producentów na możliwie przejrzystym rynku. A może stanie się ideologicznym pretekstem dominacji wielkich koncernów komunikacyjnych, które zatrują życie drobnym producentom i uniemożliwią rozwój różnorodności? Przyszłość przyniesie nam prawdopodobnie mieszankę obu zjawisk, której proporcje zależeć będą od siły i kierunku trendu społecznego. (…)\nPragnąłbym teraz określić kilka głównych kwestii związanych z rozwojem cyberkultury, nie roszcząc pretensji do ich “rozwiązania”. Problemy społeczno-historyczne są otwarte, nieokreślone, wciąż na nowo formułowane, żadna zaś werbalna, teoretyczna odpowiedź nigdy nie zdoła ich definitywnie rozwiązać. Ciągle prowizoryczne odpowiedzi są częścią całego procesu społeczno-technicznego, angażującego każdego z nas, zgodnie ze skalą i ukierunkowaniem możliwości działania. Nikt jednak nie jest w stanie opanować ich całkowicie i definitywnie. Wybrałem cztery “pytania bez odpowiedzi”. Wszystkie odnoszą się do treści i znaczenia cyberkultury. Pierwsze (Czy cyberkultura prowadzi do wykluczenia?) jest oczywiście głównym pytaniem stojącym przed światową społecznością, dla której wykluczenie (to znaczy współczesna forma tyranii, niesprawiedliwości społecznej i nędzy) jest jedną z podstawowych bolączek. Drugi (Czy zagraża językom i kulturom?) dotyczy antytotalności cyberkultury. natomiast trzecie pytanie (Czy cyberkultura nie jest synonimem chaosu i pomieszania pojęć?) zakłada nie-totalność i przedstawia ewentualne negatywne aspekty tego zjawiska. Czwarte pytanie (Czy cyberkultura zerwała z wartościami współczesnej nowoczesności?) pozwoli mi podkreślić, że cyberkultura kontynuuje i realizuje ideały filozofii oświeceniowej i wielkiego europejskiego prądu dążącego do emancypacji człowieka.\nCzy cyberkultura jest źródłem wykluczenia?\nCzęsto uważa się, że rozwój cyberkultury mógłby się stać dodatkowym czynnikiem nierówności i wykluczenia zarówno klas w ramach danego społeczeństwa, jak i biednych narodów w społeczności międzynarodowej. Jest to zagrożenie realne. Dostęp do cyberkultury wymaga infrastruktury umożliwiającej komunikację. Jest on kosztowny dla regionów rozwijających się. Ponadto opanowanie umiejętności niezbędnych przy montażu i utrzymaniu ośrodków-serwerów wymaga znacznych inwestycji. Załóżmy jednak, że dysponuje się dostępem do sieci i sprzętem koniecznym do konsultowania, wytwarzania i przechowywania informacji numerycznych. Należy jeszcze pokonać przeszkody “ludzkie”. Są nimi instytucjonalne, polityczne i kulturowe sprzeciwy wobec interaktywnego komunikowania się wspólnot ponad wszelkiego rodzaju granicami, a także poczucie braku kompetencji i kwalifikacji w obliczu nowych technologii.\nReakcje na problem wykluczenia mogą być trojakiego rodzaju, nie są oczywiście w stanie go rozwiązać, pozwalają jednak na relatywizację i ujrzenie go z innej perspektywy.\nOdpowiedź pierwsza: Należy śledzić raczej tendencję, a nie światowe statystyki dotyczące przyłączeń.\nW 1996 r. Wietnam miał 1500 osób podłączonych do Internetu. Liczba ta wydaje się bardzo skromna w porównaniu z liczbą mieszkańców tego kraju. Ale z pewnością wzrośnie ona dziesięciokrotnie w roku 2000. Stopa wzrostu przyłączeń do cyberprzestrzeni wykazuje tempo przewyższające tempo korzystania ze wszystkich poprzednich systemów komunikacji. Poczta istniała od wieków, zanim większość ludzi mogła regularnie otrzymywać i wysyłać listy. Wymyślonym pod koniec XIX w. telefonem dysponuje jeszcze dziś zaledwie nieco ponad 20 proc. ludzkości.\nOd końca lat osiemdziesiątych w nadzwyczajnym tempie rośnie liczba osób uczestniczących w cyberkulturze. Dotyczy to zwłaszcza ludzi młodych. Całe regiony i kraje, zwłaszcza najbardziej dynamicznie się rozwijające (kraje Azji i Pacyfiku), planują wejście do cyberkultury. Liczba “wykluczonych” będzie więc systematycznie malała.\nDruga odpowiedź: Przyłączenie do sieci będzie coraz łatwiejsze i tańsze.\n(…) Kiedy opanowało się już umiejętność odczytu i zapisu, użytkowanie cyberprzestrzeni nie wymaga od jednostek i organizacji specjalnych zdolności. Procedury dostępu i poruszania się w niej są coraz bardziej przyjazne dla użytkownika, zwłaszcza kiedy na początku lat dziewięćdziesiątych doszło do rozwoju World Wide Web.\nSprzęt i oprogramowanie niezbędne do przyłączenia będą coraz mniej kosztowne dla użytkowników. Aby obniżyć koszt abonamentu i połączeń, rządy mogą uruchamiać konkurencję wśród dostawców sprzętu i operatorów telekomunikacji, najważniejszym elementem jest zapewne koszt połączenia miejscowego. W Ameryce Północnej jest on wliczony do przeciętnego abonamentu. Płaci się więc taki sam rachunek bez względu na to, czy połączenie trwało pięć minut czy pięć godzin. Cenniki europejskie natomiast rozliczają miejscowe połączenia według taryfy godzinowej, co powstrzymuje przed korzystaniem z Internetu.\nOdpowiedź trzecia: Każdy postęp zachodzący w systemach komunikacji nieuchronnie prowadzi do wykluczenia.\nKażdy nowy system komunikacji niesie z sobą wykluczenie. Analfabeci nie istnieli dopóki nie było pisma. Działalność wydawnicza i telewizja spowodowały podział na tych, którzy publikują lub ukazują się w mediach masowych, i całą resztę. Jak już wspominałem, zaledwie nieco powyżej 20 proc. ludzkości dysponuje telefonem. Żaden z tych faktów nie jest poważnym argumentem przeciw pismu, wydawnictwom, telewizji czy telefonii. Fakt, iż istnieją analfabeci lub ludzie pozbawieni telefonu, nie doprowadził do potępienia pisma i telekomunikacji. Przeciwnie, przyczynił się do rozwoju szkolnictwa podstawowego i rozbudowy sieci telefonicznych. To samo powinno stać się z cyberprzestrzenią.\nOgólnie ujmując, Każda uniwersalność rodzi wykluczonych. Nawet “totalizując” w swych formach tradycyjnych, uniwersalizm nigdy wszystkiego nie obejmuje. Uniwersalna religia ma swych niewiernych i heretyków, nauka ma skłonność do dyskwalifikowania innych form wiedzy lub tego, co nazywa irracjonalnością. Prawa człowieka bywają naruszane i nie przestrzegane. Dawne formy Uniwersalizmu także wykluczają, oddzielając tych, którzy uczestniczą w Prawdzie, w Sensie lub jakiejkolwiek formie Imperium, od tych, którzy znaleźli się w strefie cienia (barbarzyńcy, niewierni, ignoranci itd.). Uniwersalność pozbawiona totalności też podlega regule odrzucenia. Tyle tylko, że nie chodzi o dostęp do Sensu, ale o możliwość przyłączenia do sieci. Wyrzutek to ten, który nie jest przyłączony. Pozbawiony wzajemnych i poznawczych połączeń wirtualnych i grupowej inteligencji.\nCyberkultura bezładnie skupia wszystkie herezje. Dokonuje przemieszania obywateli i barbarzyńców, rzekomych ignorantów i uczonych. W przeciwieństwie do klasycznego uniwersalizmu jej granice są niewyraźne, ruchome i tymczasowe. Ale cechujący obecny uniwersalizm trend do kontaktowania się polega na włączaniu.\nCo robić? Z pewnością należy wykorzystać wszystkie sposoby, by zwiększyć dostępność i zmniejszyć koszty przyłączenia. Ale kwestia “dostępu dla wszystkich” nie może być sprowadzana do poruszanych zwykle kwestii technologicznych i finansowych, nie wystarczy znaleźć się przed ekranem, dysponując wszystkimi dostępnymi interfejsami, aby pokonać poczucie niższości. Trzeba być przede wszystkim zdolnym do aktywnego uczestniczenia w procesach opartych na grupowej inteligencji, będących główną zdobyczą cyberprzestrzeni. nowe narzędzia powinny przede wszystkim dowartościować kulturę, kompetencję, zasoby i miejscowe projekty oraz ułatwić ludziom uczestniczenie w zgrupowaniach wzajemnej pomocy, w opartych na współdziałaniu grupach szkoleniowych itp. (…)\nCzy cyberprzestrzeń jest zagrożeniem dla języków i kultur?\nJęzyk angielski jest obecnie standardowym językiem sieci. Amerykańskie instytuty i przedsiębiorstwa kształcą ponadto większość producentów informacji przekazywanych przez Internet. Obawa przed kulturową dominacją Stanów Zjednoczonych jest więc uzasadniona. Mimo to groźba uniformizacji nie jest tak wielka, jak można by sądzić na pierwszy rzut oka. Technologiczna i ekonomiczna struktura komunikowania w cyberprzestrzeni znacznie różni się od struktur kina czy telewizji. Zwłaszcza wytwarzanie i transmitowanie informacji jest znacznie bardziej dostępne jednostkom lub grupom dysponującym niewielkimi środkami. Należy badać różnorodność kulturową w cyberprzestrzeni, analizując repertuar sposobów komunikowania.\nZasadniczym znaczeniem cyberprzestrzeni jest jej rozwój jako formy alternatywnej wobec środków masowego przekazu. Te ostatnie to sposoby komunikacji za pomocą zorganizowanej i zaprogramowanej informacji transmitowanej z pewnych ośrodków i przeznaczonej dla rzesz anonimowych odbiorców, biernych i wzajemnie od siebie oddalonych. Typowy przykład takich mediów to prasa, kino, radio i tradycyjna telewizja. Cyberkultura natomiast nie posługuje się ośrodkami nadającymi do odbiorców, ale wspólnymi przestrzeniami, do których każdy może coś wnieść, czerpiąc z nich to, co go interesuje. To swoiste rynki informacji, gdzie ludzie spotykają się i gdzie inicjatywa należy do pytającego. Miejscami, które najłatwiej utożsamić z “ośrodkami”, są w cyberprzestrzeni serwery informacji lub usług. Serwer bardziej przypomina sklep czy miejsce, w którym spełnia się oczekiwania, proponując większy wybór niż kanał jednokierunkowej transmisji.\nUmieszczenie w cyberprzestrzeni sposobów komunikacji poprzez media masowe byłoby z pewnością możliwe z technicznego i politycznego punktu widzenia. Sądzę jednak, że ważniejsze jest uświadomienie nowych możliwości, które daje powszechna łączność i digitalizacja informacji. Streszczę to w czterech punktach:\nZanik monopolu przekazu publicznego. Dowolna grupa lub jednostka może teraz dysponować środkami technicznymi i przy niewielkim koszcie zwracać się do ogromnej międzynarodowej publiczności. Każda grupa czy jednostka może przekazywać swe pomysły, produkować reportaże, proponować swe przemyślenia i własny wybór aktualności w takiej czy innej dziedzinie.\nKosnąca różnorodność sposobów ekspresji. Sposoby wyrażania, jakimi dysponujemy, by porozumiewać się w cyberprzestrzeni, są bardzo urozmaicone: hipertekst, multimedialny hiperdokument czy cyfrowy film wideo, modele do interaktywnej symulacji graficznej i osiągnięcia świata wirtulnego. Powstają wciąż nowe formy: nowe pismo ikoniczne, nowe retoryki interaktywności. Również w przyszłości wspólnoty penetrujące cyberprzestrzeń będą kontynuowały poszukiwania.\nRosnące możliwości sprzętu umożliwiającego poruszanie się wśród zalewających nas informacji i ich odsiew. Automatyczne i półautomatyczne urządzenia, dzięki którym można selekcjonować zawartość sieci i pamięci, umożliwią każdemu szybkie dotarcie do najcenniejszej informacji. Nowe możliwości selekcji i poszukiwań w ogromnej masie informacji sprawią prawdopodobnie, że coraz mniej użyteczne okażą się streszczenia zredukowane i kierowane do anonimowych tłumów. Coraz doskonalsze narzędzia przenoszą punkt ciężkości ze źródła informacji na jednostkę lub grupę poszukującą informacji.\nRozwój wirtualnych wspólnot l międzyludzkich kontaktów na odległość w poszukiwaniu zaspokojenia wspólnych zainteresowań. Osoby zaludniające i zasilające cyberprzestrzeń są jej bogactwem. Dostęp do informacji ma mniejsze znaczenie niż kontakt ze specjalistami, uczestnikami i dyskretnymi świadkami interesujących nas zjawisk. W coraz większym stopniu cyberprzestrzeń umożliwia kontakt z jednostkami na podstawie ich adresu w przestrzeni, ich umiejętności i zainteresowań. Zanurzenie się w otwartych wspólnotach badawczych, w praktykach i dyskusjach jest z pewnością najlepszą odtrutką na dogmatyzm i jednostronne manipulowanie informacją. Cyberprzestrzeń ułatwia integrację wirtualnych wspólnot niezależnie od barier fizycznych i geograficznych.\nKulturowe zróżnicowanie w cyberprzestrzeni będzie wprost proporcjonalne do aktywnego udziału i jakości wkładu wnoszonego przez przedstawicieli różnych kultur. Najistotniejszy jest fakt, że polityczne, ekonomiczne czy technologiczne ograniczenia hamujące różnorodny przekaz kulturowy w skali świata nigdy nie byly równie slabejak te, które występują w cybnerprzestrzeni.\nPoruszanie się po Word Wide Web ujawnia nieprawdopodobną obfitość informacji i form przekazu napływających ze wszystkich regionów świata (głównie z Ameryki) oraz intelektualnych horyzontów o niezwykłej różnorodności. Skargi na uniformizację nie odpowiadają rzeczywistości (o czym każdy bez trudu może się przekonać), ale przede wszystkim nie mają adresata. Cyberprzestrzeń zawiera to, co ludzie w niej umieszczą. Zachowanie zróżnicowania kulturowego zależy głównie od inicjatywy każdego z nas. Być może również od poparcia projektów natury artystycznej czy kulturalnej, jakiego mogą udzielić władze państwowe, fundacje, organizacje międzynarodowe i ponadpaństwowe.\nFakt, iż poruszanie się w sieci odbywa się w języku angielskim, jest z pewnością utrudnieniem dla osób, dla których angielski nie jest językiem ojczystym. Zauważmy jednak, że istnienie wspólnego języka jest samo w sobie atutem. Trudno byłoby się bez niego porozumiewać w kontaktach międzynarodowych. Ale dlaczego angielski? Abstrahując od amerykańskiej przewagi gospodarczej, militarnej i kulturowej, trzeba stwierdzić, że angielskim posługuje się Anglia, Stany Zjednoczone, Kanada, Australia i Republika Południowej Afryki. W kategoriach demograficznych angielski jest trzecim językiem świata (po chińskim i hindi), ale liczba przyłączeń w Chinach i Indiach jest jeszcze dość ograniczona. Odnotujmy mimochodem, że po angielskim w kolejności występuje hiszpański, rosyjski i arabski.\n(…) Hamulcem dla utrzymania i rozprzestrzeniania różnorodności językowej jest głównie technika. Zapis alfabetem łacińskim stosującym akcenty (francuski czy hiszpański) jest bardziej kłopotliwy niż zapis bez akcentów (angielski). Jeszcze bardziej — alfabetem niełacińskim (cyrylica, alfabet grecki, arabski, hebrajski, koreański), najbardziej zaś kłopotliwe jest pismo niealfabetyczne, czyli ideograficzne (chiński lub japoński). Choć hamulce te rzeczywiście istnieją, to postęp badań (dotyczących zwłaszcza pisma niealfabetycznego) i zmiana norm sprawią, że za kilka lat pisemne przekazywanie informacji w języku rosyjskim czy chińskim będzie sprawą równie nieskomplikowaną jak w języku angielskim.\nOprócz wymienionych trudności technicznych, nic w Internecie nie zagraża różnorodności lingwistycznej z wyjątkiem braku inicjatywy lub braku rozmówców poslugujących się takim czy innym językiem mniejszościowym. (…)\nCzy cyberkultura jest synonimem chaosu i zamieszania?\nPonieważ każdy może zasilać sieć bez jakiegokolwiek pośrednictwa czy cenzury, a żaden rząd, instytucja czy inny autorytet moralny nie gwarantują wartości dostępnych danych, to czy można mieć zaufanie do informacji znajdujących się w cyberprzestrzeni? Skoro żadna selekcja czy oficjalna hierarchia nie ułatwiają odnalezienia się w informacyjnym zalewie cyberprzestrzeni, czy nie uczestniczymy raczej w kulturowym rozkładzie niż w postępie? Rozkładzie nieszkodliwym ostatecznie tylko dla tych, którzy już są kompetentni, to znaczy dla uprzywilejowanych z racji wykształcenia, środowiska, prywatnych kontaktów intelektualnych.\nNa pierwszy rzut oka pytania takie wydają się uzasadnione, zasadzają się jednak na fałszywych założeniach.\nPrawdą jest, iż żaden centralny autorytet nie gwarantuje wartości informacji, którymi dysponuje cała sieć, ale Sieć Ogólnoświatowa (World Wide Web) jest zasilana i utrzymywana przez osoby lub instytucje, które podpisują się pod swym wkładem i czuwają nad jego przydatnością dla internautów. Analogicznie jak treść źródła uniwersyteckiego jest gwarantowana przez uniwersytet, który za nim stoi; jak odpowiedzialność za czasopisma i gazety należy do komitetu redakcyjnego. Organizacja, która przekazuje informacje za pośrednictwem Web, gwarantuje je i ryzykuje swe dobre imię co najmniej w taki sam sposób (jeśli nie bardziej) jak w wypadku innych rodzajów komunikacji. Informacje rządowe są oczywiście kontrolowane przez rządy itd.\nNierzadko operatorzy systemów zarządzający serwerami informatycznymi zatrudniani są przez organizacje państwowe (uniwersytety, muzea, ministerstwa) lub instytucje, które dbają o swą reputację (duże przedsiębiorstwa, stowarzyszenia itd.). Owi operatorzy, dysponujący w cyberprzestrzeni znaczną władzą “regionalną”, mogą eliminować serwery, za które są odpowiedzialni, informacje czy grupy dyskusyjne sprzeczne z etyką sieci (pomówienia, rasizm, namawianie do przemocy, systematyczne przekazywanie nierzeczowych informacji itp.). Znamiennyjest fakt, iż takie informacje czy praktyki są w sieci bardzo rzadkie.\nW Internecie funkcjonuje zresztą rodzaj opinii publicznej, najlepsze węzły są często cytowane lub podawane jako przykład w czasopismach, katalogach i wykazach. Wiele dróg prowadzi do owych “dobrych” usług. I odwrotnie, internauci rzadko korzystają z sieci o niewielkich czy niepewnych walorach informacyjnych.\nFunkcjonowanie w sieci bazuje więc głównie na odpowiedzialności dostawców i odbiorców informacji w przestrzeni publicznej. Odrzuca się kontrolę hierarchiczną (więc nieprzejrzystą), globalną i aprioryczną, która przypominałaby cenzurę czy totalitarne kierowanie informacją i komunikacją. Mię sposób dysponować jednocześnie wolnością słowa i aprioryczną selekcją informacji przez dziennikarską, naukową, polityczną czy religijną instancję, która wie, co jest prawdziwe i dobre dla wszystkich ludzi.\nA chaos, zamieszanie, informacje zalewające cyberprzestrzeń? Czy nie działają na niekorzyść tych, którzy pozbawieni są indywidualnych bądź społecznych punktów odniesienia? Obawa ta jest tylko częściowo uzasadniona. Bogactwo informacji i brak powszechnie akceptowanego znaczenia a priori nie utrudniają ludziom i ugrupowaniom poruszania się wśród nich i dostosowania pewnych hierarchii, selekcji czy struktur do własnych potrzeb. Zniknęły selekcje, hierarchie i struktury wiedzy traktowane jako powszechnie i zawsze słuszne, czyli totalizująca uniwersalność. Jak już wspominałem, aby ustalić lokalny i prowizoryczny ład w ogólnym nieładzie, internauta może posłużyć się coraz doskonalszymi “narzędziami poszukiwań”, spisami czy instrumentami umożliwiającymi mu poruszanie się. nie należy też wyobrażać sobie, że cyberprzestrzeń wypełniona jest odosobnionymi jednostkami, zagubionymi w masie informacji. Sieć jest narzędziem wzajemnego komunikowania się, wirtualnym miejscem, w którym wspólnoty pomagają swym czlonkom w poznaniu tego, co pragną wiedzieć. Dane, to jedynie surowiec żywego procesu intelektualnego i społecznego. Ogrom wspólnej inteligencji świata nigdy nie zastąpi jednostce wlasnej inteligencji, osobistego wysiłku i czasu koniecznego na naukę, poszukiwanie, ocenę i integrację z rozmaitymi wspólnotami, nawet o charakterze wirtualnym. Sieć nigdy nie będzie za nas myśleć.\nCzy cyberkultura zrywa z wartościami będącymi podstawą europejskiej nowoczesności?\nPrzeciwstawiając się postmodernistycznej idei upadku ideałów oświeceniowych uważam, że cyberkultura może być traktowana jako prawowita (choć odległa) spadkobierczyni progresywnej filozofii XVIII w. Nadaje ona rangę udziałowi we wspólnotach nastawionych na dyskusję i argumentację. Wywodzi się w prostej linii z moralności egalitarnej, zachęca do pewnej istotnej wzajemności w kontaktach międzyludzkich. Rozwinęła się poczynając od gorliwie praktykowanej wymiany informacji i wiedzy, którą filozofowie Oświecenia traktowali jako główny motor postępu. Tyle tylko, że w cyberkulturze wolność, równość i braterstwo nabierają realnego kształtu za pomocą konkretnych rozwiązań technicznych. W erze mediów elektronicznych równość realizowana jest dzięki możliwości powszechnej emisji, wolność obiektywizuje się za pośrednictwem programów, kodowania i nieograniczonego dostępu do rozlicznych wspólnot wirtualnych, braterstwo zaś uzyskuje się dzięki przyłączeniom na całym świecie. Cyberkultura może więc jawić się jako rodzaj technicznej materializacji nowoczesnych idei.\n(…) Cyberkultura jest częściową reakcją na problemy minionej epoki. Sama jednak wywołuje problemy i konflikty, dla których nie istnieje jeszcze żadna próba globalnej odpowiedzi. Trzeba ponownie wypracować stosunek do wiedzy, do pracy, zatrudnienia, pieniądza, demokracji czy państwa, aby zacytować tylko kilka z najbardziej kwestionowanych form życia społecznego. Cyberkultura kontynuuje w pewnym sensie wielką tradycję kultury europejskiej, jednocześnie ją przeobrażając.\nIlość odsłon: 5 574\nPoprzedni: Wiersze Jana Wenzla\nNastępny: Humanistytka w czasach Internetu


Kup bilet na Dżem - Trasa koncertowa 2017, 25 Kwiecień 19:30 - Bilety24.pl EN\nDżem - Trasa koncertowa 2017 -\n25 Kwiecień 19:30 Dżem - Trasa koncertowa 2017\nGłogowska 14 wejście od ul. Bukowskiej Poznań Wtorek\n25-04-2017 19:30 Czytaj więcej o wydarzeniu\nW 2017 roku Dżem w 9 miastach Polski zagra koncerty, które pozwolą fanom poczuć ducha prawdziwego bluesa.Jeden z najważniejszych zespołów w historii polskiej muzyki. Legenda bluesowo-rockowego grania! Zespół Dżem powstał w 1973 roku jednak potęga jego utworów sprawia, że są one aktualne również teraz. Charyzma członków zespołu z Ryszardem Riedlem na czele przyniosła im ogromne uznanie i popularność. Dżem w obecnym składzie to kontynuacja ważnej historii legendy muzyki. Niezliczona liczba hitów, ale także nowe przeboje utrzymane w charakterystycznym stylu zespołu Dżem oraz niepowtarzalna atmosfera – tego wszystkiego doświadczycie podczas wyjątkowej trasy zespołu.\nbilety na Dżem - bilety online - kup bilety na Bilety24.pl\nVIP 2 …\nBALKON B Podgląd sali


Skąd części do samochodów ciężarowych - mocnemedia.pl\nSkąd części do samochodów ciężarowych\nPost autor: goska » 23 gru 2019, 23:59\nSkąd zamawiacie części do samochodów ciężarowych? Możecie polecić jakąś firmę? Ja jak na razie trafiłam na https://interauto.com.pl/ i przeglądam ofertę. Szczerze mówiąc jest bardzo dobra! Mają nowe i używane części w bardzo dobrych cenach. Poza tym można liczyć na szybką dostawę i fachowe doradztwo.\nRe: Skąd części do samochodów ciężarowych\nPost autor: Viki » 28 gru 2019, 11:15\nJeśli chodzi na przykład o akumulatory do ciężarówek, to widziałam takie ostatnio w sklepie https://terenowiec.pl/pl/. Oferta jest tam naprawdę bardzo szeroka, a ceny wydają mi się niewygórowane, więc polecam rozejrzeć się w wolnej chwili\nhouse and more warszawa


hing, some of them may be crumpled and others fall off the hanger, so you have to constantly place them in other places. Every now and then a review of clothes is carried out, during which old clothes are thrown out, which we have\nDodane: 03-10-2018 00:14\nWirtualne biura - tradycja kontra nowoczesnośćDo fryzjera i kosmetyczki - coś dla urodyO usługach doradców finansowychCodzienność treningowaTroska o zęby i jamę ustnąJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówPogrzeb - część naszego życiaSomething about engineBasic text about computersBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawJakie kupić auto?Trudny temat - o ostatniej drodze zyciaKliniki weterynarii- ogółemO kwestiach technicznychMyjnie dla samochodówKrótki wpis o geodezji i pracy geodetówAutoimmunologiczne choroby. Krótko na temat zespołu DevicaKrótko i na temat: terapie u psychologaTechnologia w stomatologiiCzego jeszcze nie wiesz o programach z przeglądarkiNa szybko o renowacji skórNie dla tradycjonalistówDla kogo są medyczne opracowania statystyczne?Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie znaleźć dobrego prawnikaZbadaj się- dowiedz się więcej o endoskopiiOgólnie o ogrzewaniuCo i jak z tą protezą?Read about how You should treat your carPraca w geodezji. Co robią geodeci na co dzień?Lepiej znać swoje prawa


Sześć pytań do… SCHILLER Healthcare India\nFirma SCHILLER AG i jej 30 oddziałów tworzą ogólnoświatową sieć sprzedaży, umacniając obecność firmy SCHILLER na świecie. Każdy oddział musi brać pod uwagę zalety, cechy charakterystyczne i warunki panujące na lokalnym rynku. Ten cykl prezentuje sytuację w poszczególnych regionach. Każdy oddział odpowiada na sześć takich samych pytań. Kolej na SCHILLER India Healthcare. Na nasze pytania odpowiada Vikram Sanghvi, dyrektor zarządzający.\nOddział SCHILLER Healthcare India mieści się w Mumbaju (Indie).\nKtóry produkt oferowany przez oddział SCHILLER Healthcare India sprzedaje się najlepiej?\nTradycyjnie najlepiej sprzedającymi się produktami są respiratory, a zaraz po nich defibrylatory i EKG.\nW czym jesteście lepsi od konkurencji na rynku?\nMamy rozległą sieć dystrybutorów. Część z nich jest z nami niemal od dekady. To pomogło nam dotrzeć do klientów w najdalszych regionach kraju.\nCzy jest coś, co możecie poprawić lub czego możecie się nauczyć od konkurencji?\nNauka to ciągły i naturalny proces. Zawsze można się wiele nauczyć na podstawie najlepszych praktyk innych firm. Regularnie obserwujemy poczynania konkurencji, aby mieć aktualne informacje na temat najnowszych trendów na rynku i móc odpowiednio zaplanować strategie sprzedaży.\nW którym segmencie macie najwięcej klientów?\nCo czyni Wasz rynek szczególnym? Czym różni się on od innych rynków?\nNiskie ceny w porównaniu do innych rynków. Ponadto każdy producent na świecie ma w Indiach lokalne biuro, które zajmuje się sprzedażą jego urządzeń.\nW którym regionie odnosicie największe sukcesy i z którym regionem najbardziej lubicie robić interesy?\nNajwiększe sukcesy notujemy w regionie Tamilnadu, jednym z siedmiu najlepiej rozwiniętych stanów w Indiach. Cały stanowy ekosystem ochrony zdrowia, począwszy od różnych reform rządowych do infrastruktury związanej z ochroną zdrowia, konsekwentnie z roku na rok sprzyja dobremu rozwojowi sektora.\nOddział SCHILLER Healthcare India mieści się w Mumbaju (Indie). Oddział został założony w 1997 roku przez Vikrama Sanghvi, dyrektora zarządzającego, Pravin Gandhi i Alfred Schiller. Obecnie pracują w nim 303 osoby.\nSześć pytań do… SCHILLER Asia-Pacific\nFirma SCHILLER AG i jej 30 oddziałów tworzą ogólnoświatową sieć sprzedaży, umacniając obecność firmy


PRZESTROGA DLA POLSKI – czyli dla kogo pracuje pRezydent i Gabinet Stanów Zjednoczonych? | 7777777blog\n« [banderowcy razem z syjonistami] Ustalą Lachom (Polakom) ,,fakty’’\n„Żydzi w Polsce przygotowują ekspansję i mogą ją zrealizować, gdyż Polacy to stado tępych baranów” pod kontrolą WSI, ABW i AW »\nJACEK ROSSAKIEWICZ 20 MAJA 2015\nOto niewielki wybór z zestawienia jakiego dokonał William Blum  w książce Państwo zła. Przewodnik po mrocznym imperium, (Rogue State. A Guide to the World’s Only Superpower). \n– Zróżnicowanie polityki ONZ w podejściu do realizacji praw czlowieka i jego podstawowych swobód: 136 państw za / 1 głos przeciw: USA.\nOdmienność polityki rządu USA od preferencji innych krajów – z wyjątkiem Izraela – jest porażająca. Obejmuje kwestie najpoważniejsze dla rozwoju stosunków międzynarodowych na świecie i jest realizowana nawet w sprawach mniejszej wagi jak np. upamiętnienie 25 rocznicy ważnego wydarzenia. Jednocześnie oczywistym jest, że naród amerykański we wszystkich wyszczególnionych kwestiach głosowałby za przyjęciem danej rezolucji. Co zatem sprawia, że rząd USA nie realizuje ani oficjalnie wyznawanych wartości, ani woli narodu? Realizuje za to z uporem godnym lepszej sprawy politykę utrudniającą rozwój narodom i państwom rozwijającym się. Zazwyczaj decyzje rządu USA są zgodne z interesami Izraela. USA i Izrael nie popierają prawa ludzi do pracy, opieki a nawet do wyżywienia, nie wspierają kobiet ani dzieci. (W tym ostatnim przypadku wstyd było jawnie głosować przeciwKonwencji praw dziecka, więc USA wstrzymały się od głosu). Co to za linia polityczna, którą realizują Stany Zjednoczone Ameryki? Dla mnie odpowiedź jest jasna. Klasa polityczna i rząd USA realizuje wskazania ludzi innego narodu i innej cywilizacji. Wskazania te są zawsze korzystne dla Izraela i zawsze skierowane są przeciwko innym narodom, włącznie z narodem amerykańskim. Rząd Stanów Zjednoczonych jest zatem jednym z najważniejszych organów cywilizacji żydowskiej i realizuje jej dążenie do hegemonii nad całym światem.\nPrezydent, który odważy się sprzeciwić tej zasadzie jest piętnowany lub usuwany poprzez skrytobójstwo. Tak było w przypadku Abrahama Lincolna, Johna F. Kennedy’ego i zamachu na życie Ronalda Reagana, który chciał przywrócić lekcje religii chrześcijańskiej w szkołach amerykańskich. Zasada ta jest najlepszym wytłumaczeniem wyników głosowań w ONZ. Ta smutna rzeczywistość znalazła swoje najbardziej dramatyczne potwierdzenie 11 września 2001 roku.\nUSA nie tylko były przeciwne „podjęciu kroków w celu zapobieżenia międzynarodowemu terroryzmowi” (1987), ale aktywnie wraz z Izraelem wspierały i kreowały terroryzm islamski. Działo się tak bowiem terroryzm islamski kompromituje państwa arabskie i jest świetnym pretekstem do destabilizacji państw i depopulacji narodów, poprzez toczenie z nimi wojen lub bombardowanie z samolotów. Izrael, którego służby specjalne odegrały „niebagatelną rolę w stworzeniu Hamasu” , wykorzystywał go do zrywania zawieszenia broni w Palestynie i usprawiedliwiania własnych ataków na ludność Palestyny. USA wykorzystało terroryzm islamski do walki z ZSRR pod koniec lat 80. CIA hojnie wyposażyła islamskich terrorystów, nie tylko finansowo, zapewniała im bezpieczny pobyt w USA (wizy i ochrona przed miejscową policją), możliwość prowadzenia rekrutacji i zdobywania środków finansowych na wojnę z komunistami w Afganistanie.\nJednym z czterech najpotężniejszych ludzi islamskiego terroryzmu został wkrótce Osama ibn Laden. W 1993 roku oficjalne stosunki CIA z terrorystami islamskimi zostały zerwane po ataku na CIA, jaki wykonał pewien zdesperowany Pakistańczyk. Od tego czasu przeprowadzono szereg ataków na obiekty związane z USA i zawsze oskarżano o te ataki islamskich terrorystów. Aż nastał ranek 11 września 2001, który wstrząsnął światem. Płonące wieże WTC i dymiący Pentagon. Nieznany los dwu samolotów liniowych. Stacje telewizyjne na bieżąco przekazywały informacje, z których świat dowiedział się, iż uprowadzono samoloty pasażerskie, aby wykonać samobójcze ataki na najważniejsze budynki USA, symbole jego potęgi i władzy. Na ekranach telewizorów, na tle płonących wieżowców, w lewym górnym rogu ekranu zaczęła pojawiać się mała fotografia Osamy ibn Ladena, która w kolejnych edycjach programów informacyjnych wypełniała już cały ekran. Za ataki została obwiniona Al Kaida i jej przywódca Osama ibn Laden. Taka wersja wydarzeń została uznana za obowiązującą w amerykańskich mediach i większość ludzi w nią uwierzyła. Jednak czy to islamscy terroryści dokonali tak spektakularnej akcji? Niektórzy ludzie wątpili w tę wersję. We Francji ukazały się artykuły i książka relacjonująca wydarzenia w Pentagonie; Nie ma szczątków samolotu!. Gdzie są skrzydła? Dlaczego nie ma śladu po ich uderzeniu na elewacji budynku? Owszem telewizja pokazała ogon samolotu, ale został on szybko wywieziony, bowiem analiza zdjęć ujawniła, że to był ogon od zupełnie innego samolotu, niż ten, który jakoby uderzył w Pentagon. Dostrzeżono także źródło czarnego dymu. Większość dymu pochodziła z pojemnika na śmiecie stojącego nieopodal budynku, w którym paliła się jakaś substancja. W telewizji pokazano animowany film jak samolot uderza w Pentagon, ale nie stwierdzono obecności szczątków samolotu w miejscu zdarzenia. Prawdziwy film z pobliskiej stacji benzynowej został zarekwirowany przez FBI i przepadł bez wieści. Ludzie myślący zaczęli wątpić w oficjalną wersję. Budynek Pentagonu został zaatakowany – ale czym, bo z pewnością nie był to samolot? Dzisiaj przyjmuje się, że był to amerykańsk iatak rakietowy, (własny – stąd brak aktywacji zautomatyzowanej obrony antyrakietowej), a jego ofiarą padli Amerykanie. W przypadku wież WTC stało się podobnie: zatrudnieni w biurowcach Żydzi nie przyszli w tym dniu do pracy.\nZdają sobie z tego sprawę ludzie inteligentni i uczciwi. Aaron Russo nakręcił na ten temat film: AMERICA From Freedom to Fascism,\nw którym poruszył wątki monetarne m. in. sprawę podatku dochodowego w USA. Udzielił także w 2007 wywiadu na tematy polityczne, monetarne i społeczne, który okazał się jego wywiadem ostatnim:\nW roku 2006 Osama ibn Ladin publicznie zacytował fragment książki Williama BlumaPaństwo zła. przewodnik po mrocznym imperium (Rogue State. A Guide to the World’s Only Superpower) zachęcając Amerykanów do przeczytania jej. W rezultacie sprzedaż książki znacząco wzrosła.\nKazimierz Pytko, Zerwani ze smyczy, Sukces Nr 9 (137), wrzesień 2001, s.108. Pełny cytat: Dziś w Tel Awiwie jest to temat tabu, ale w stworzeniu Hamasu niebagatelną rolę odegrały izraelskie służby specjalne. To one stworzyłyteorię, że nowa (utworzona w 1987 r.) organizacja stanie się konkurencją dla zbyt potężnej OWP Jasera Arafata.\nJacek Andrzej Rossakiewicz Warszawa 20. maja 2015 r.”\nThis entry was posted on 2016/06/06 at 09:28 and is filed under Bez kategorii.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


M Magic Cushion Cover Special Set No.21\nM Magic Cushion Cover No.21, lekki podkład w poduszce z aplikatorem, Missha\n499,93 zł / 100 g\nKasetka Magic Cushion wypełniona podkładem + refill!\n￭ Sprawia, że codzienny makijaż jest łatwy, szybki i higieniczny.\n￭ Załączony do kasetki aplikator, zapewnia lekką, równomierną aplikację bez efektu maski.\n￭ No. 21\n￭ No. 23\nZestaw zawiera kasetkę Magic Cushion wypełnioną podkładem, wymienne gąbeczki oraz dodatkowy refill.\nMikro pigment zawarty w Magic Cushion zapewnia idealne krycie bez efektu maski. Bądź gotowa do wyjścia za sprawą jednego muśnięcia.\nPuder z krzemionki absorbuje pot i sebum sprawiając, że makijaż pozostaje na twarzy przez cały dzień.\nPuder z boru zapewnia równomierną aplikację.\nNawilżenie i uczucie świeżości przez cały dzień.\nWoda bambusowa oraz ekstrakt z baobabu nawilżają skórę, a zawarty w kosmetyku oczar łagodzi podrażnienia.\nNałóż odpowiednią ilość kosmetyku na aplikator i wklep delikatnie w twarz. W razie potrzeby czynność powtórzyć.\nRecenzujesz: M Magic Cushion Cover Special Set No.21


Artiom Łobow zmierzy się Pauliem Malignaggim na gołe pięści - Sport WP SportoweFakty\nPo zwycięstwie nad Jasonem Knightem, Artiom Łobow będzie miał niewiele czasu, aby zaleczyć rany po walce. "Rosyjski Młot" 22 czerwca zmierzy się z Pauliem Malignaggim, z którym prywatny zatarg ma jego przyjaciel, Conor McGregor.\nWaldemar Ossowski 08 Kwietnia 2019, 20:07\nO konflikcie McGregora z Malignaggim jest głośno od dwóch lat. Były mistrz świata w kategorii junior średniej i półśredniej był bowiem sparingpartnerem "Notoriousa" przed jego walką z Floydem Mayweatherem Jr w sierpniu 2017 roku\nDo sieci wyciekły zdjęcia, na których Amerykanin znajdował się na deskach po ciosach Irlandczyka, co wyraźnie rozjuszyło doświadczonego boksera. Ten bowiem twierdzi, że na treningach to on obijał mistrza UFC, a zdjęcia są manipulacją.\nZobacz także: Zmiana zarzutów wobec Conora McGregora\n22 czerwca Paul Malignaggi będzie miał okazję do zemsty i choć to nie McGregor będzie jego rywalem, to starcie z jego najlepszym przyjacielem, Artiomem Łobowem, także satysfakcjonuje zawodowego pięściarza. Pojedynek w federacji Bare Knuckle FC ma odbyć się 22 czerwca.\nNajpierw jednak Łobow będzie musiał zaleczyć rozległe rany, jakich doznał w debiutanckiej walce na gołe pięści. Były zawodnik UFC pokonał na punkty Jasona Kinghta.


Jarosław Kaczyński prawie zasnął na konferencji. "Usypiający głos ministra" - WP Wiadomości\nJarosław Kaczyński prawie zasnął na konferencji. "Usypiający głos ministra"\nJarosław Kaczyński pojawił się z Mariuszem Błaszczakiem na wspólnej konferencji prasowej ws. polskiej obronności. Jednak wicepremier ds. bezpieczeństwa wyglądał tak, jakby zaraz miał zasnąć. Nie umknęło to uwadze obserwatorów.\nJarosław Kaczyński na konferencji prasowej Źródło: East News, fot: Pawel Wodzynski\nJarosław Kaczyński oraz Mariusz Błaszczak we wtorek, 26 października, na wspólnej konferencji prasowej przestawili nową ustawę, która ma wzmocnić Wojsko Polskie.\nWszystko wskazuje na to, że w ostatnim czasie prezes PiS pracował nad projektem ustawy o obronie ojczyzny. W ostatnich wywiadach mówił, że to jego "oczko w głowie" i zadanie, po którym odejdzie z funkcji wicepremiera ds. obrony, aby skupić się na zarządzaniu partią.\nWe wtorek Kaczyński mówił, że "jeżeli chcemy uniknąć tego najgorszego, czyli wojny, to musimy działać zgodnie ze starą zasadą: chcesz pokoju, szykuj się na wojnę. - Albo, żeby nie padała to wojna: chcesz pokoju, to buduj silne siły zbrojne" - podkreślił wicepremier, dodając, że "państwo, które leży na granicy NATO i UE, musi mieć poważną siłę odstraszającą i możliwość skutecznej obrony przez dłuższy czas samodzielnie".\nWażny temat: Sondaż WP. Opozycja ma problem? Ekspert o roli Tuska\nJarosław Kaczyński prawie zasnął na konferencji prasowej\nJednak na początku konferencji prasowej prezesowi PiS zadzwonił telefon. - Przepraszam, zapomniałem schować telefon i go wyłączyć - powiedział Kaczyński.\nPo chwili przekazał głos Błaszczakowi, który zaczął opowiadać o 720 artykułach ustawy o obronie ojczyzny. Wówczas Kaczyński zaczął przymykać oczy, jakby zaczął zasypiać, co nie umknęło uwadze obserwatorów.\n"Usypiający głos ministra Błaszczaka" - napisał na Twitterze poseł Koalicji Obywatelskiej Dariusz Joński i zamieścił nagranie z konferencji.\nReporter Wirtualnej Polski Patryk Michalski zauważył, że zachowanie prezesa PiS nie wyglądało dobrze i mogło wynikać z kwestii zdrowotnych lub przemęczenia.