Kiedy na mojej twarzy pojawił się problem z mocno przesuszoną skórą, postanowiłam, że będę łapać się wszystkiego - co pomoże mi przywrócić jej blask i zdrowy wygląd. Przeglądając ofertę sklepu topestetic trafiłam na markę ALKEMIE - która była dla mnie całkowitą nowością i mega zagadką. Postanowiłam więc skusić się na kilka produktów i sprawdzić, jak moja skóra na nie zareaguje. Kosmetyki przyjechały do mnie w marcu - więc miałam trochę czasu na sprawdzenie ich działania i wyrobienia sobie o nich zdania. Tak więc dziś przyszła pora na ujawnienie mojej opinii na temat tego zestawu, który widzicie na zdjęciu głównym tego wpisu. Zapraszam więc do lektury.\nKremów do twarzy testowałam wiele - ale specyfików do okolic oczu już trochę czasu nie kupowałam, a akurat skończyłam swój ulubiony - tak więc mogłam skusić się na taki kremik teraz. Tak więc do koszyka wpadł ALKEMIE Anti Age, Better than botox, krem na okolice oczu 360.\nKrem przywraca gęstość skóry, spłyca zmarszczki i redukuje cienie pod oczami. Organiczna woda z chabra bławatka ma właściwości łagodzące, zmiękczające i antyoksydacyjne. Przynosi ulgę zmęczonym oczom. Pozostawia uczucie świeżości. Beautifeye naturalna alternatywa dla blefaroplastyki. Skutecznie podnosi górne powieki, napina i liftinguje skórę wokół oczu. Zmniejsza tzw. kurze łapki. Redukuje cienie i obrzęki. Kofeina pobudza mikro krążenie skórne. Zmniejsza obrzęki, usuwa oznaki zmęczenia, wygładza i napina skórę.\nWskazania: przywraca gęstość skóry, spłyca zmarszczki i redukuje cienie pod oczami.\nGłówne składniki: beautifeye, luminescine, olej tsubaki, roślinny silikon, organiczna woda z chabra bławatka, naturalna kofeina.\nKrem zamknięty jest w niewielkich rozmiarów tubie z pompką. Jest to opakowanie - mogłabym rzec - próżniowe - pod spodem widzę, jak po każdym użyciu dno podnosi się do góry - uwielbiam takie rozwiązania, bo mam pewność, że kosmetyk zużyję do samego końca i nie będę miała problemu z wyciągnięciem resztek. Kolor biały, konsystencja dość lekka, nie pozostawia tłustych warstw. Zapach nie należy do najprzyjemniejszych - na pierwszy węch kojarzy mi się z klejem do papieru, jednak aromat ten szybko się ulatnia i już po wklepaniu kosmetyku w skórę - nie ma go wcale. Jedno naciśnięcie pompki to zdecydowanie za dużo na moje okolice oczu, jednak jest tak skonstruowana, że możemy wycisnąć sobie np. pół pompki lub 1/3 - wszystko zależy od siły nacisku na nią.\nJuż w takcie wklepywania w skórę czuję jak okolice oczu się napinają - nie jest to jednak nieprzyjemne uczucie ciągnięcia - raczej nazwałabym to przyjemnym liftingiem :) Miejsca w które zastosujemy ten krem stają się aksamitne, miękkie i przyjemne w dotyku - jakby pokryte miękkim pudrem, jednak bez uczucia suchości. Stosując krem codziennie od 6 tygodni wydaje mi się, że górne powieki stały się jakby bardziej napięte i sprężyste - bardziej naciągnięte - nie opadają na oczy tak jak wcześniej, a dolne okolice oczu są jakby ... grubsze (?). Skóra stała się jakby mniej przezroczysta - nie widać już tak żyłek i naczynek, które się pod nią znajdują. Dla mnie bomba - takiego efektu oczekiwałam. Krem wydaje się też być wydajny - idzie drugi miesiąc a końca nie widać - na oko, strzelam że jeszcze miesiąc mi posłuży.\nKolejny produkt to Alkemie Peeling-Maska z Superowocami 2w1 – Glow up!\nPeelingów nigdy za wiele - mam kilka enzymatycznych, zwykłych czy żeli z peelingiem. Peeling-maska to dla mnie coś zupełnie nowego. Przeważnie po zastosowaniu kosmetyku z drobinkami, moja cera była oczyszczona i pozbawiona odstających i źle wyglądających skórek, ale wymagała dodatkowego nawilżenia. W przypadku tego kosmetyku, jest to wskazane, jednak nie wymagane.\nDelikatne złuszczenie + zastrzyk energii + dogłębna regeneracja. Tak właśnie działa peeling-maska Alkemie Glow up!. Niezależnie od typu cery, pozostawia skórę odświeżoną, odżywioną i przyjemnie ujędrnioną.\nGlow up! to maska o kremowej konsystencji, która delikatnie peelinguje cerę, odżywia ją ekstraktem z superowoców (guarany, żurawiny, rokitnika, aceroli i camu-camu), stymuluje produkcję kolagenu i łagodnie rozjaśnia przebarwienia. Pomaga też w walce z wolnymi rodnikami i niweluje negatywne skutki stresu cywilizacyjnego. W swoim składzie posiada szereg luksusowych olejków (w tym arganowy i babassu), wosk z borówki, estry jojoba i masło moringa, a także płatki z ryżu i kwiatów róży. Wszystko to razem sprawia, że skóra zyskuje na elastyczności, świeżości i poziomie nawilżenia.\nKosmetyk Alkemie można stosować na dzień i na noc. Cienką warstwę specyfiku pozostawia się na skórze przez około 5 do 10 minut, a pozostałości zmywa się ciepłą wodą. Po tym krótkim zabiegu warto zaaplikować dodatkowo ulubiony krem, serum lub eliksir Alkemie.\nPeeling zamknięty jest w ciemnym słoiczku z szatą graficzną, która przypomina mi trochę naturalne kosmetyki - jest delikatna, schludna i przyjemna dla oka. W środku znajdziemy beżowy krem z brązowymi drobinkami - są niewielkich rozmiarów, więc sprawdzą się też u osób z wrażliwą skórą. Zapach kojarzy mi się z cytrusami - jest bardzo świeży i orzeźwiający - i czuć, że całkowicie naturalny - kosmetyk jest w 97,8% naturalny!\nJak działa ten kosmetyk? To proste! Nakładamy na twarz niewielką warstwę peelingu-maski i po około 10 minutach spłukujemy go ciepłą wodą. Już po wytarciu twarzy ręcznikiem - czuć jak gładka i miękka w dotyku się stała, ale jak wspomniałam wcześniej - także nawilżona. Jeśli nie masz ochoty kłaść na twarz kremu - nie musisz - bo skóra jest w fajnej kondycji po tym zabiegu. Ja jednak, żeby uzyskać jeszcze lepszy efekt stosuję trzeci kosmetyk, czyli ALKEMIE Natures Treasure, Skin Superfood, olejek do twarzy multiwitaminowy z super owocami.\nMultiwitaminowy olejek z superowocami. Nawilża i regeneruje skórę twarzy. Przywraca zdrowy i promienny wygląd.\nOlej ryżowy - zawiera naturalny oryzanol, pozyskiwany z zarodków ryżu. Rozjaśnia przebarwienia, powstrzymuje procesy starzenia się skóry. Jest naturalnym filtrem UV.\nWskazania: nawilżenie i regeneracja skóry.\nSposób użycia: niewielką ilość olejku nanieś na wilgotną, oczyszczoną skórę twarzy, szyi i dekoltu. Delikatnie wmasuj aż do wchłonięcia. Można stosować jako samodzielny kosmetyk lub bazę pod wybrany krem/maskę Alkemie.\nGłówne składniki: organiczny koncentrat z superowoców, C-Infusion – wit. C w formie olejowej, organiczne oleje: chia, arganowy, z kiełków pszenicy, ryżowy, jojoba i winogronowy, witamina E, witamina F, skwalan.\nOlejek zamknięty w szklanej buteleczce z pipetą, która jest idealnym rozwiązaniem do aplikacji takiego produktu. Wszędzie zaznaczam, że olejków nie cierpię - nie lubię tłustych warstw, czuję się wtedy nieświeżo i denerwuje mnie fakt długiego oczekiwania na wchłonięcie. W tym przypadku nie oczekujcie cudu - to jednak olejek, więc zostawia tłusty film, jednak nie zapycha, a na wchłanianie trzeba trochę poczekać. Dlatego też stosuję go wyłącznie na noc - nie daję rady używać takich specyfików rano.\nZapach ma podobny do peelingu - mocno orzeźwiający, cytrusowy - bardzo przyjemny dla mojego nosa. Jedno naciśnięcie pipety wystarcza na pokrycie nim całej twarzy, a nawet szyi i dekoltu. Jest to olejek dość gęsty jak na ten rodzaj kosmetyków, nie ścieka z twarzy, nie przelewa się przez palce - moim zdaniem konsystencja idealna.\nKiedy używam go na noc - rano mam doskonale nawilżoną twarz, bez widocznych przesuszeń, ale również bez tłustych plam - całość znika z twarzy - nie wiem czy się wchłania w skórę czy w poduszkę (😋) - wydaje mi się, że w to pierwsze ;). Wydajny, skuteczny - fajnie odżywia i regeneruje - czego chcieć więcej?\nWielkim atutem tej serii kosmetyków jest fakt, że są to kosmetyki odpowiednie dla vegan więc wiadomo, że składy są praktycznie całkowicie naturalne. Ja ostatnio coraz częściej zerkam na składy i mimo, że specjalistą nie jestem - staram się unikać pewnych składników. Dzięki temu coraz rzadziej borykam się z niedoskonałościami na mojej twarzy.\nPodsumowując chciałabym zaznaczyć, że jestem bardzo, ale to bardzo zadowolona, że mogłam przetestować taki cudowny zestaw i za tą możliwość chciałabym podziękować sklepowi topestetic.pl. Dzięki Wam moja skóra znowu wygląda na zdrową, a ja cieszę się życiem :)\nalkemie kosmetyki pielęgnacja twarz vegan\nDrzemiące Piękno 10 maja 2018 06:54\nOlejek mnie najbardziej zaciekawił, z chęcią bym używała :)\nZuzkaPisze.pl 10 maja 2018 07:29\nZdrowa i Piękna 10 maja 2018 07:26\nczytałam o tej marce mnóstwo pozytywnych opinii, mają świetne składy i ciekawe kosmetyki, z chęcią przyjrzę im się bliżej, szczególnie olejkowi\npolecam - pachnie obłędnie a i działanie ma super ;)\nUnknown 10 maja 2018 07:48\nKrem pod oczy jest bardzo interesujący, chętnie bym go wypróbowała :)\nZuzkaPisze.pl 10 maja 2018 12:42\npolecam z ręką na sercu ;)\nPaulina 10 maja 2018 08:12\nOlejek do twarzy chętnie bym wypróbowała, bo olejki lubię i bardzo cenię je za właściwości.\nja z kolei nie przepadam, ale ten mnie uwiódł.\nRóżowa Szminka 10 maja 2018 09:07\nŻaneta Serocka 10 maja 2018 09:10\nwow, fantastyczne kosmetyki, sama nigdy nie słyszałam o marce ALKEMIE. uwielbiam za to tą drogerię :)\nZuzkaPisze.pl 10 maja 2018 12:43\npolecam więc wypróbować. Są super - i pachną obłędnie!\nhttps://www.todoarmo.pl/ 10 maja 2018 10:24\nW sumie to nie wie który z tych kosmetyków chciałabym poznać jako 1 bo wszystkie wydają się być rewelacyjne.\nnajlepiej od razu trio ;)\nZawodowaOlewaczka 10 maja 2018 10:24\nMam głęboką nadzieję, że nie mam na to uczulenia!\nto naturalne składy - więc może jednak nie?!\nPaulina 10 maja 2018 10:29\nfirma to dla mnie nowość, ale kosmetyki mnie zaintrygowały.\nchętnie bym przetestowała maskę Glow up!\nZuzkaPisze.pl 10 maja 2018 12:44\ntak myślałam, że Cię zainteresuje,\nLili 10 maja 2018 11:22\nTo cos dla mnie - zwlaszcza krem na okolice oczu :)\noj jest super - zachwalam ile mogę! :D\nCiekawska Magdalena 10 maja 2018 11:24\nJa cieni nigdy się nie pozbęde hi\ntaki typ urody?\ndlkgzr 10 maja 2018 12:26\nKasia | juststayclassy.com.pl 10 maja 2018 12:39\nMaska peeling Glow up najbardziej mnie ciekawi :) Ogólnie te kosmetyki są bardzo zachęcające.\nZuzkaPisze.pl 10 maja 2018 12:45\nBardzo - jestem zachwycona!\nNa Wysokim Obcasie 10 maja 2018 12:47\nPierwszy raz widzę te kosmetyki. Nigdy o nich nie słyszałam. Na pewno skóra wygląda po ich stosowaniu fenomenalnie.\nmatka-testerka 10 maja 2018 13:27\nCały komplet mnie zaintrygował, z przyjemnością wypróbuję te kosmetyki!\nHanna B 10 maja 2018 13:42\nZupełnie nie znam tej marki, ale bardzo zaciekawiłaś mnie tymi kosmetykami :)\nPink Lipstick 10 maja 2018 13:51\nDużo pozytywnych opinii czytałam na temat tej firmy. Widzę, że jest kolejna. W takim razie muszę wypróbowac tych kosmetyków :)\nEwcia 10 maja 2018 14:14\nPeeling i olejek juz mi sie podoba. Kremow mam wystarczajaco, pod oczy takze. Ale rozgladam sie za peelingiem. Mialam tez pewien olejek pomaranczowy i to on doprowadzil mi twarz do porzadku. Ciesze sie, ze jestes zadowolona. To jest najwazniejsze :)\nKlaudia Anna 10 maja 2018 15:03\nJa ostatnio również zerkam na składy i jak coś jest naturalne to już 80% szansy, że zakupię taki produkt.\nPaulina z kedziorki.com 10 maja 2018 15:05\nBardzo fajny skład- do przemyślenia :D\nMax i mama 10 maja 2018 15:21\nbardzo fajnie się zapowiada, ciekawe jak polubi się z moją skórą\nrecenzjebynikaa 10 maja 2018 16:28\nlubię olejki, z chęcia bym wypróbowała :)\nGabriela Jaworska 10 maja 2018 16:34\nTen peeling z miłą chęcią bym wypróbowała :)\ntesteroksa.blogspot.com 10 maja 2018 16:43\nDzialanie kremu pod oczy podoba mi się , szczegolnie jesli chodzi o żyłki.\nJoanna Śliwińska | www.e-Kobieta.eu 10 maja 2018 17:27\nOlejek mnie zaciekawil najbardziej. Ale niestetyy musze uwazqc bo niektore lubia mnie zapychac.\nTinaHa 10 maja 2018 17:37\nCała trójka mnie mocno zaciekawiła, choć marki kompletnie nie znam!\nJulia 10 maja 2018 19:38\nNazwy i opakowania bardzo mnie kuszą, olejek to nie mój typ jeśli chodzi o pielęgnację twarzy ale reszty chętnie bym spróbowała.\nRetromoderna 10 maja 2018 21:06\nCiekawe kosmetyki, ale marka nie jest mi znana.\nczarymarty 10 maja 2018 21:16\nPeeling Bardzo mnie zaciekawił\nEmi 10 maja 2018 21:45\nNie znałam wcześniej tej marki kosmetycznej,ale jeżeli to taki przyjemny lifting to chętnie się skuszę.\nDreamer 10 maja 2018 21:47\nNajbardziej zaciekawił mnie ten krem pod oczy. Musze go wypróbować.\nOkiem Blondynki by McBlondi 10 maja 2018 22:09\nBardzo ciekawe kosmetyki. Pierwszy raz o nich czytam, ale zapowiadają się naprawdę świetnie! Krem pod oczy i olejek z chęcią bym wypróbowała :)\nRadość kipiąca uśmiechem 10 maja 2018 22:25\nGdzie nie spojrzę wszędzie kosmetyki i teraz pytanie które wybrać, które sa najlepsze?\nsiejeteje 10 maja 2018 23:02\nTotalnie zaskoczyłaś mnie marką, Topestetic bardzo lubię, jeszcze nigdy mnie nie zawiódł.\ngosiawk 11 maja 2018 00:49\nNie znam, ale olejek najbardziej mnie zainteresował.\nUnknown 11 maja 2018 01:39\nPeeling mnie zaciekawił chodz firmy nie znam\nKaś Kot - Never Ending Makeup 11 maja 2018 08:41\nO,ten olejek zapowiada sie super, chyba sovue go sprawie, bo moja buzia znowu odstawia cyrki\nAgarecenzuje 11 maja 2018 09:29\nNie znam tej marki, ale produkty wyglądają bardzo ciekawie :)\nDOLINA_PIEKNA 11 maja 2018 10:22\nCiekawe są te produkty :)super, że się sprawdziły :)\nLakierowniczka 11 maja 2018 12:04\nZachęca mnie ten krem pod oczy. Ja teraz mam z Vianka i niby jest fajny ale efektu WOW nie widzę ☺\npaullishaa 11 maja 2018 12:37\nkrempod oczy mnie zainteresowal bardzo :)\nPat Sprada 11 maja 2018 14:19\nOlejek wydaje się być tym, czego szukam. Trzeba będzie kiedyś zakupić :)\nAla 11 maja 2018 14:48\nZaciekawił mnie ta maska-peeling :) Z tej firmy nic nie miałam.\nGabrysiowa Mama 11 maja 2018 15:56\nOlejek bardzo mi się spodobał, wydaje się że idealny dla mnie :)\nAnszpi 11 maja 2018 16:03\nW tym momencie używam świetnego kremunpod oczy ale jak mi się skończy chętnie poznam ten\nGosia Drz. 11 maja 2018 16:15\nooooo lekki lifting? Biere! :D\nEdzia - Kotwica Piękna 11 maja 2018 16:59\nJestem ciekawa czy by się u mnie sprawdził. Nie znam tej firmy.\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 11 maja 2018 18:21\nU mnie peelingi idą jak woda, więc bardzo często je kupuję :D Ten wygląda kusząco :D\nToksyczna kosmetyczka 11 maja 2018 20:24\nMarka jest mi dobrze znana mimo, iż jeszcze niczego od niej nie testowałam.\nKasiaBB 11 maja 2018 21:10\nCiekawe produkty. Zainteresował mnie krem pod oczy i peeling. Moja cera cis ostatnio zrobiła się kapryśna, więc sprawdzone kosmetyki o fajnym składzie będą dla Niej zbawieniem😉\nUnknown 12 maja 2018 09:52\nZabawna nazwa, kremu pod oczy , akurat też mi się skończył ,to chybachyba znak !\nJoa nowa 12 maja 2018 16:40\nWspaniały zestaw! Jestem pod wrażeniem tych produktów, naprawdę czuję się zachęcona, ja własnie nawilżenia szukam w produktach do pielęgnacji twarzy. A te kosmetyki prezentują się naprawdę świetnie :)\nMarusitestowanie 12 maja 2018 19:46\nNajbardziej ciekawi mnie krem pod oczy i peeling-maska. Firma jest dla mnie całkowicie nowa, więc chętnie w pierwszej kolejności sięgnęłabym właśnie po te 2 produkty.\nWera 12 maja 2018 19:52\nPeeling maska i olejek wypadają ciekawie\nAnna Modzelewska 12 maja 2018 22:13\nWidzę, że mają ciekawe składy. Jestem ich ciekawa :)\nKinga Kwiecień 13 maja 2018 09:59\nWidzę tą firmę chyba pierwszy raz, jest mi obca, ale kosmetyki od nich wydają się bardzo interesujące, szczególnie ten olejek;>\nEwa Fluder 13 maja 2018 10:07\nOh nie... a miałam robić detox od zakupów kosmetycznych i wziąć się za oszczędzanie :(\nMuszę tą markę sobie zapisać i koniecznie w przyszłości wypróbować z ogromną przyjemnością :)\nUnknown 15 maja 2018 19:46\nOj ale bym przetestowała te kosmetyki ;)\nBlogoLady 17 maja 2018 08:59\nZ przyjemnością poznam te kosmetyki <3\nFeather 17 maja 2018 17:31\nten olejek bardzo mnie zaciekawił ;)\nMonika WB 18 maja 2018 14:57\nJestem bardzo ciekawa tego olejku! Uwielbiam takie buteleczki i te metody dozowania, a skład jest bardzo fajny :)\nMojaDzieciolandia 26 maja 2018 22:13\nChętnie wyprobowałabym ten olejek pod oczy


Your Choice Thai Restaurant, Santa Barbara - recenzje restauracji - TripAdvisor\nSanta Barbara — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Your Choice Thai Restaurant\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Santa Barbara Atrakcje w pobliżu obiektu Your Choice Thai Restaurant\nWyszukaj Stany Zjednoczone›Kalifornia›Santa Barbara›Santa Barbara Restauracje›Your Choice Thai Restaurant\nNr 150 wśród 412 Restauracje w lokalizacji Santa Barbara $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 3404 State St, Santa Barbara, CA 93105-2626 +1 805-569-3730\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Your Choice Thai Restaurant Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Your Choice Thai Restaurant — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Your Choice Thai Restaurant? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n3404 State St, Santa Barbara, CA 93105-2626 Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Your Choice Thai Restaurant.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Your Choice Thai Restaurant Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 58 recenzje(-i) Chaucer's Bookstore


Sprawdź Mężczyźni, którzy nienawidzą wilków ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nNajlepsze ebookie online powiązane ze słowem: nienawidzą\nNowa gwiazda wśród norweskich autorów kryminałów Wciągająca powieść o dzikiej przyrodzie i równie dzikiej naturze człowieka W norweskich lasach ginie kobieta zagryziona przez wilki. W ostatniej chwili ratuje swojego 5-letniego syna, sadzając go wysoko na gałęzi drzewa. Chłopca przynosi do...\nPewnego wrześniowego dnia w 1966 roku szesnastoletnia Harriet Vanger znika jak kamień w wodę. Prawie czterdzieści lat później Mikael Blomkvist otrzymuje nietypowe zlecenie od Henrika Vangera. Stojący na czele wielkiego koncernu magnat przemysłowy prosi znajdującego się na zakręcie życiowym dziennikarza...


Politycy w szatach społeczników - Liberté!\nPolitycy w szatach społeczników\n10 sierpnia 2014 Łódź kampania wyborcza 2014, miejscy aktywiści, młodzi działacza, obalenie gronkiewicz waltz, polecane\nKampania wyborcza w roku 2014 zapowiada się na wyjątkowo gorącą. A to za sprawą fali młodych działaczy, którzy jesienią ogłosili miastu i światu swój coming out: oto ujawniają swoje polityczne oblicza. Niemrawy wyścig, jakim były wybory sprzed 4 lat, to nudny incydent, o którym możemy zapomnieć. W tym roku w szranki ze starymi samorządowcami staną młodzi. Zrobią wiele, by zaistnieć w świadomości masowego odbiorcy i wywalczyć wymarzone stanowisko.\nMłodzi polityczni liderzy to tzw. miejscy aktywiści. Są dobrze wykształceni i ambitni. Nauczyli się języków obcych, są nowocześni, obyci z trendami, znają współczesne mody miejskie. Są mieszczanami pełną gębą, ich naturalnym środowiskiem jest stołeczne śródmieście z dostępem do kawy i bezprzewodowego internetu. Żyją jednocześnie w realu i wirtualu. Ich miejscem bytowania są knajpki i klubokawiarnie – dla nich to centra wymiany myśli najważniejsze po sieciach społecznościowych. Łączy ich jednak przede wszystkim bunt przeciwko dzisiejszym elitom samorządowym wielkich partii. Elitom, które stały się syndykatem i które dawno przestały mieć cokolwiek wspólnego z samorządnością i swoimi wyborcami. W upartyjnionym samorządzie dzisiejsze być albo nie być radnego miejskiego nie ma zbyt wiele wspólnego z decyzjami wyborców. W wyborach samorządowych głosy oddawane są na listy, a ludzie prawie zawsze zaznaczają pierwsze nazwisko od góry, nie wiedząc nawet, kto się za nim kryje. To partyjni kacykowie ustalają kolejność nazwisk kandydatów na listach wyborczych. W ten sposób decydują o tym, kto załapie się na stołek radnego, a kto jest skazany na zapomnienie. Ten mechanizm od lat dokonuje selekcji negatywnej, preferującej działaczy przedkładających interes partyjny nad interes elektoratu. Dzisiejsi radni są wybierani de facto przez swoich szefów, a nie przez wyborców. Nie dziwi więc, że powoduje to praktyczne konsekwencje: radnym nie śpieszy się do kontaktów z ludźmi, którzy oddali na nich głos. Od przepełnionych – bo nieużywanych – skrzynek odbijają się maile, na dyżurach służących spotkaniom z mieszkańcami radni stawiają się rzadko lub wcale, na posiedzeniach rad zjawiają się zwykle tylko po to, by podpisać listę obecności.\nJest prywatną sprawą każdego radnego to, czy chce się bawić w służenie mieszkańcom, czy nie. Jeśli chce, to nikt mu nie rzuca kłód pod nogi, ale jeśli nie chce, też złego słowa nie usłyszy. O tym, czy zostanie radnym na następną kadencję, decyduje to, czy dobrze służy partii, a nie wyborcom.\nNie dziwi więc, że sami wyborcy nie mają pojęcia o swoich reprezentantach. W końcu ilu z nas przytoczy nazwiska chociaż trzech radnych ze swojej dzielnicy, ilu śledziło przynajmniej jedno posiedzenie jakiejś rady lub komisji? Najgorszą konsekwencją jest zniechęcenie do demokracji. Coraz więcej ludzi ignoruje wybory. Frekwencja w Warszawie przestała przekraczać 50 proc., co i tak jest rekordowym wynikiem na tle Łodzi, w której wybory ma w nosie blisko dwie trzecie uprawnionych. W tym mechanizmie same stanowiska radnych zostały sprowadzone do funkcji synekur – są sposobem płacenia lojalnym za robotę wykonaną dla dobra struktur. Ścieżka kariery młodego działacza w takim układzie sprowadza się do maratonu wazeliniarstwa i świadczeniu usług lokalnym baronom. Bunt młodych ma swoje podłoże w niegodzeniu się na drogę politycznej kariery opartej na partyjnej prostytucji, dlatego polega na odrzuceniu wszystkich partii en bloc i otwarciu dla siebie ścieżki poza partiami. Młodzi aktywiści uderzają więc w strunę powszechnego poczucia konieczności stworzenia alternatywy dla cynicznych, oderwanych od społeczeństwa bezideowców od lat okupujących miejsca w radach miasta. Upatrują swojej szansy w próbie przekonania nas, że są właśnie tymi, którzy odpartyjnią samorządy.\nJeśli ich działalność z czymś dotąd kojarzono, to przede wszystkim z organizacjami pozarządowymi. Większość z nich związana była z fundacjami, stowarzyszeniami i środowiskami zajmującymi się sprawami miejskimi: partycypacją, ładem przestrzennym, komunikacją czy reklamą zewnętrzną. Część z nich faktycznie od lat zajmowała się aktywnością stricte pozarządową. Jednak po bliższym przyjrzeniu się nazwiskom działaczy zadziwia duża liczba osób, których nie da się skojarzyć z żadną konkretną dziedziną ludzkiej działalności. Są znani tylko z tego, że są znani. Do perfekcji opanowali mechanikę posługiwania się mediami, dzięki czemu regularnie występują w radiu i telewizji, a ich zdjęcia co parę dni widać w lokalnej prasie. I dosłownie codziennie w internecie, przede wszystkim na Facebooku. Technika wykorzystywania mediów społecznościowych do promowania własnej osoby to dla nich abecadło. Atrakcyjne zdjęcia wyglądają na spontaniczne, ale wyraz twarzy, gesty, ubiór, gadżety, tło – wszystko ma tu swoje znaczenie.\nNajwiększą klikalność i udostępnianie na Facebooku mają memy. Inteligentne, często autentycznie śmieszne są produkowane niemal masowo i w mgnieniu oka rozprzestrzeniają się po komputerach wyborców, zdobywając kolejne lajki. Liczba wpisów, foci i komentów jest imponująca – kto kliknie opcję obserwowania, może dostać w ciągu doby nawet kilkanaście kolejnych atrakcyjnych i zawsze aktualnych postów. By naprodukować tak dużą ilość materiałów, potrzebny jest czas. Nie wystarczy przecież siedzieć przy komputerze i je redagować. Trzeba jeszcze przemieszczać się z jednego wydarzenia na drugie, robić zdjęcia na mieście, relacjonować wydarzenia. Skąd tyle wolnego czasu? Miejski działacz to obecnie zawodowiec. Nie zawodowiec w sensie wysokiej wiedzy na określony temat, to nie wydaje się potrzebne, ale zawodowiec w sensie wykonywania tej pracy jak na pełnym etacie. Miejski działacz nigdzie nie pracuje, jego pracą jest działalność miejska. Zaczepienie w fundacji daje jakieś stałe dochody, do tego trafiają się incydentalne wpływy za udział w debacie lub za napisanie artykułu. Ale prawdziwe pieniądze przyjdą dopiero wtedy, gdy zdobędzie się stołek radnego.\nDla wielu z nich kontakt z sektorem NGO jest instrumentalny i ma posłużyć jako trampolina, z której po przybraniu maski liderów lokalnych społeczności wybiją się do gabinetów władzy. Środowisko aktywistów miejskich w działalności pozarządowej upatruje uwiarygodnienia w roli bezpartyjnych ideowców. „Udział w akcjach” ma stanowić bogatą listę dokonań pro publico bono. Stoi za tym przekonanie, że zniechęceni polityką Polacy darzą zaufaniem fundacje oraz stowarzyszenia i są w stanie oddać głos na wywodzących się z nich ludzi. Media przyznają organizacjom pozarządowym kredyt zaufania, z góry przyznając rację „przedstawicielom mieszkańców”. Dlatego już w roku 2010 wśród młodych polityków pojawił się pęd do podczepiania się pod organizacje pozarządowe.\nFalstart czy dobry początek?\nW roku 2013 nastąpił przełom. Przy okazji referendum warszawskiego po raz pierwszy aktywiści jawnie weszli w politykę. Wtedy to liczne grona działaczy połączyły swoje siły w próbie obalenia Hanny Gronkiewicz–Waltz. Żadna akcja społeczna mającą charakter stricte pozarządowy nie skupiła dotąd tylu aktywistów, nie zachęciła do działań zakrojonych na tak szeroką skalę i nie rozbudziła wyobraźni tak jak przedreferendalna kampania, która z organizacjami pozarządowymi nie miała przecież nic wspólnego. W jej czasie aktywiści zbierali w Warszawie podpisy za przeprowadzeniem referendum, brali udział w akcjach zachęcających do głosowania przeciwko prezydent Warszawy, organizowali spotkania, debaty, panele, rozkręcali akcje na portalach społecznościowych. Na forach i blogach wylali morze słów. Doszło nawet do tego, że niektórzy zaczęli między sobą dzielić stanowiska, które zajmą po upadku „reżimu HGW”. Było to wydarzenie zupełnie bez precedensu, swoisty coming out działaczy, jasno pokazujący, że dla wielu z nich jedynym celem zawsze było wejście do świata polityki. W czasie referendalnej agitacji aktywiści zdjęli maski filantropów i pokazali swoje prawdziwe oblicza. Otwarte przyznanie się do politycznych ambicji grozi opinią cyników, którzy wykorzystują falę mody na miasto i miejski aktywizm do wypromowania swoich nazwisk. Przecież podstawą dotychczasowej działalności było hasło bezinteresowności, działania dla idei. Teraz już nie da się twierdzić, że aktywiści są idealistami, którym nie w głowie zaszczyty, stanowiska i apanaże.\nDotychczas prowadzona przez nich działalność pozarządowa na fali rosnącej popularności okazała się zasłoną dymną dla rozpoczynającego się w jej ukryciu marszu po stołki, a działalność zmieniła się w kampanię wyborczą. Zachłyśnięcie się pierwszymi medialnymi sukcesami i narastający od dawna pęd do władzy, która w ich rozumieniu przy okazji referendum była na wyciągnięcie ręki, doprowadziły do wykształcenia się działań nastawionych na szybki efekt promocji medialnej, opartych wyłącznie na populizmie. Referendum przegrali, jednak ambicje pozostały. W ten sposób kampania wyborcza roku 2014 zaczęła się jesienią roku 2013.\nAktywiści uważają, że muszą głośno krzyczeć, by być zauważonymi. Metoda Palikota okazała się skuteczna. Sprzyja temu fakt, że lokalna prasa borykająca się z postępującym od lat spadkiem czytelnictwa chętnie udostępnia swe łamy tematom pełnym silnych emocji. Gazety więc od wielu miesięcy pokazują twarze energicznych i głośnych awanturników: szarpiących się z policją o bar mleczny przy Marszałkowskiej, wojujących o squaty czy o drewniane domki na Jazdowie, torpedujących remont Ogrodu Krasińskich lub sprzeciwiających się budowie biurowca przy pl. Zamkowym. Próżno szukać w mediach analizy programów aktywistów ani nawet pytań, dlaczego tych programów nie ma, dlaczego w ogóle nie zgłaszają propozycji, ograniczając się do atrakcyjnych wizerunkowo akcji protestacyjnych. Media, które co do zasady powinny być sędzią w sporach politycznych, znalazły w działaczach idealny materiał na zadrukowanie stron atrakcyjnymi tytułami i zdjęciami pełnymi gadżetów. Interesy aktywistów i mediów zbiegły się i oto sędzia gra w jednej z drużyn. Młodzi aktywiści są sprawni organizacyjnie i wizerunkowo. Potrafią dotrzeć do prasy, bo doskonale rozumieją jej poetykę i wiedzą, w jakie struny uderzyć, by trafić z przekazem do druku. Hitem roku 2013 są gadżety. Towarzyszą one niemal wszystkim wydarzeniom. Działacze palą znicze na pniach ściętych drzew, organizują symboliczny pogrzeb sowy padłej podobno z powodu wycinki drzew w parku, robią z tektury symboliczny klucz do otwartości w sprawie domków w Jazdowie, by wręczyć go prezydent Warszawy, przebierają się w krepinę i udają duchy ściętych lip, wchodzą na posiedzenie Rady Śródmieścia ze słodkimi wuzetkami, protestując w ten sposób w sprawie „skandalu związanego z Trasą W-Z”, albo zanoszą słoiki do kancelarii Prezydenta RP, by w ten sposób skrytykować prezydenckiego ministra za jego wpis na Twitterze o przyjezdnych warszawiakach. Gadżety działają na prasę jak magnes. Są wyrazistym i chwytliwym punktem zaczepienia dla artykułu, świetnie wyglądają na zdjęciach w prasie. Są skutecznym sposobem promocji. Stały się znakiem rozpoznawczym młodych aktywistów. Populizm działaczy nastawiony na promocję to chyba najciemniejsza strona środowiska. Miejscy aktywiści szybko podejmują drażliwe społecznie tematy i tak samo szybko o nich zapominają, gdy stracą swą medialną nośność. Z załatwianiem rzeczywistych problemów mieszkańców nie ma to zwykle nic wspólnego. Nastawieni na poklask działacze starają się za wszelką cenę podgrzewać konflikty, które już wygasają lub które bliskie są kompromisowego rozwiązania. Drażliwych i nośnych tematów w Warszawie nie ma w końcu tak wiele, dlatego w interesie działaczy leży reanimowanie zamierających awantur, dolewanie oliwy do ognia bez baczenia na szkodliwość takiego działania dla lokalnych społeczności. Gdy wrzawa wokół wycinki drzew w Ogrodzie Krasińskich zaczęła cichnąć, a po wielomiesięcznym remoncie mieszkańcy zaczęli przekonywać się do nowego kształtu parku, aktywiści Zielonej Mocy, samozwańczy przedstawiciele społeczeństwa przychodzili na spotkania władz Śródmieścia z mieszkańcami, by krzykiem podjudzić do kłótni. Wbrew uspokajającym głosom płynącym z sali odczytywali listy, apelowali do władz o opamiętanie się, wykrzykiwali, że są reprezentantami ludu Warszawy i to oni wiedzą najlepiej, że konsultacje społeczne są robione dobrze tylko wtedy, kiedy słucha się wyłącznie ich głosu.\nPrzedstawiciele z autonominacji\nDestrukcyjne wystąpienia i brak propozycji pokazują, że aktywiści żyją w oderwaniu od mieszkańców Warszawy. W tym, co mówią, jest dużo ogólników i haseł, powoływania się na brazylijskie miasto Pôrto Alegre, na Kopenhagę i Berlin, ale zupełnie brak problemów zwykłych ludzi, mieszkańców osiedlowych uliczek. Najbardziej uderza właśnie całkowity brak zakorzenienia w społeczeństwie. Aktywiści nie są reprezentantami wspólnot mieszkaniowych ani rad osiedli, przez nikogo nie zostali wybrani. Pochodzą z autonominacji, po prostu się skrzyknęli.\nJednak wybory to test z prawdziwego zdarzenia – tu już nie będzie miejsca na domniemanie poparcia mieszkańców, a lajki na Facebooku mogą się okazać ułudą. Pojawia się pytanie, czy na szczeblu lokalnym okaże się skuteczna metoda przewagi PR nad rzeczywistymi osiągnięciami i propozycjami. Aktywiści wydają się święcie przekonani, że PR to podstawa, skupili się na horyzoncie wyborczym. Dominuje postawa, że jeśli się wygra wybory, to jakoś to będzie, na razie nie ma co o tym myśleć. Za fasadą pięknej idei odpartyjnienia Warszawy kryje się środowisko odbiegające od cukierkowego obrazka idealistów rozumiejących potrzeby ludzi, związanych z interesem miasta. Zastąpienie obecnych, partyjnych, nie zawsze kompetentnych, karierowiczowskich i oderwanych od społeczeństwa elit przez nowe, niepartyjne, nie zawsze kompetentne, karierowiczowskie i oderwane od społeczeństwa elity nie jest odpowiedzią na problem trawiący stołeczny samorząd. Może nawet doprowadzić do kompromitacji idei bezpartyjnych kandydatów i do faktycznego umocnienia się starych elit. Bo na tle nowych wypadają całkiem nieźle.\nNie ma wolności bez… rewolucji\nHistoryczna narracja SLD – rozmowa z prof. Andrzejem Jaeschke


LSI Wawer - Cały Wawer szuka oszusta\nCAŁY WAWER SZUKA OSZUSTA\nWysłano dnia 16-09-2004 o godz. 15:17:44 przez naczelny\nPolicja, listonosze i Centrum Pomocy Społecznej walczą z bandytą grasującym od tygodni\nOn nie ma sumienia, przystawił mi nóż do pleców i zerwał mi z palca obrączkę, którą nosiłam od prawie 50 lat - wspomina ze łzami w oczach mieszkanka Wawra okradziona przez wyjątkowo podstępnego oszusta.Od kilku tygodni policjanci z Wawra poszukują młodego mężczyzny, który okrada mieszkańców dzielnicy. Do akcji przeciwko oszustowi włączyli się listonosze, którzy roznoszą ulotki ostrzegające przed atakiem bandyty. - Sposób działania oszusta jest prawie zawsze taki sam. Wzbudza w swoich ofiarach współczucie, ludzie chcą mu pomóc. Ufają mu - mówi sierż. sztab. Adam Borek, naczelnik sekcji prewencji komisariatu w Wawrze.\nWybiera starsze osoby\nPo raz pierwszy złodziej "uderzył" 23 sierpnia. Przed godz. 17 zapukał do drzwi starszego małżeństwa. Podał się za syna sąsiadki i poprosił o skorzystanie z telefonu. Chciał zadzwonić do szpitala do babci, żeby powiedzieć jej, że zabiera ją do innej placówki. Po rzekomo skończonej rozmowie zapytał właścicielkę mieszkania, czy mogłaby mu pożyczyć 100 złotych, bo będzie musiał zapłacić za przewóz babci. Kobieta bez wahania wyjęła portfel i wyjęła z niego 100 zł. W pewnym momencie młodzieniec poprosił o szklankę herbaty. Gospodyni wyszła i zostawiła w pokoju oszusta ze swoim niewidomym mężem. Złodziej bez skrupułów wykorzystał to i zabrał portmonetkę, w której było prawie 3 tys. zł.\nDokładnie trzy dni później młody złodziej pojawił się w innym mieszkaniu. Tym razem jako Piotr, sąsiad z góry. Ponownie opowiedział historyjkę o chorej babci i poprosił o skorzystanie z telefonu. Podczas rozmowy zauważył, że na szafce leży portfel. Właścicielkę mieszkania poprosił o waciki dla chorej babci. Kiedy wyszła po nie do łazienki, oszust wziął portfel, w którym był tysiąc złotych i ulotnił się. Taki schemat powtórzył się jeszcze dwa razy. - Zawsze był doskonale przygotowany, umiał odpowiednio poprowadzić rozmowę. Nigdy do tej pory nie powinęła mu się noga, ale do czasu - mówi Adam Borek.\nPrzyłapany staje się brutalny\nPiątego września w niedzielę złodziej za cel obrał sobie mieszkankę ul. Korkowej. - Był bardzo grzeczny, inteligentny. Powiedział, że jest wnuczkiem sąsiada - opowiada jedna z okradzionych pań, która chce pozostać anonimowa. Kiedy powiedział, że musi zadzwonić po pogotowie do chorej babci, wzbudził tym podejrzenia naszej bohaterki. - Przecież żona sąsiada nie żyje od kilku lat, powiedziałam do niego. Ale ten złodziej powiedział, że chodzi o jego drugą babcię. No i mu uwierzyłam - mówi mieszkanka ul. Korkowej. Oszust zaczął dzwonić po pogotowie. Później poprosił o herbatę, kanapki dla babci i prześcieradło. Kiedy właścicielka mieszkania wyszła do kuchni, mężczyzna zaczął grzebać jej w torebce.\n- Zobaczyłam jak to robi i zaczęłam krzyczeć. Wtedy popchnął mnie, po prostu rzucił jak piłkę. Zabrał mi z szafki kopertę z pieniędzmi i moją obrączkę. Miałam ją na palcu 48 lat - mówi roztrzęsiona ofiara. - Kazał mi się zamknąć, miał chyba pistolet, a na pewno nóż, bo groził mi nim, że jak się nie uciszę, to wbije mi go w plecy - dodaje.\nWszyscy poszkodowani zgłosili się na policję. - Są to starsze osoby w wieku 70-80 lat, schorowane. Ludzie ci chcieli pomóc potrzebującemu, a okazało się, że on ich oszukał - mówi kom. Jarosław Gałązka, zastępca komendanta komisariatu w Wawrze. Policjanci z Wawra postanowili dotrzeć do osób, które mogłyby paść ofiarą oszusta.\n- We współpracy z Centrum Pomocy Społecznej wydrukowaliśmy 800 ulotek ostrzegających przed oszustami, a dzięki pomocy poczty udało się je dostarczyć do naszych mieszkańców - mówi sierż. sztab. Adam Borek. - Są już efekty, ludzie zaczęli zwracać uwagę na podejrzane osoby i natychmiast nas o tym informują - dodaje Borek. Policjanci stworzyli portret pamięciowy bandyty. Jest to młody mężczyzna w wieku 20-23 lat, szczupły, ma ok 175 cm wzrostu, ciemne, krótkie włosy.


III Rzesza – Strona 2. – Jarosław Pietrzak\nZłota rybka zwana Wajdą\n„Inteligent to w Polsce zawsze wykształciuch, niepokorny i niewygodny dla władzy” – powiedział w wywiadzie dla „Filmu” Andrzej Wajda, największy konformista polskiego kina, złota rybka gotowa spełnić filmowe życzenia każdej władzy, byle zawsze być na wierzchu.\nW czasach, gdy było to przez władzę mile widziane, Wajda był marksistą święcie przekonanym, że świat nie składa się z narodów ani religii, tylko z klas społecznych („Ziemia obiecana”). Kiedy zanosiło się na zmianę systemu, będąc i tak niezagrożonym pupilkiem ówczesnej władzy Wajda zaczął zgrywać opozycjonistę, żeby dobrze usadowić się po ewentualnym „przełomie” („Człowiek z żelaza”). Gdy kapitalizm został w Polsce odrestaurowany, Wajda całkowicie się nawrócił i utrzymywał, że odczytywana wcześniej jako najbardziej marksistowski film w dziejach polskiego kina „Ziemia obiecana” interpretowana była jednak błędnie. W istocie stanowi pochwałę kapitalizmu jako systemu, który pozwala swobodnie bogacić się spryciarzom i sprawnie rozwiązuje problemy (np. strzelając do robotników, którzy nie pozwalają bogacić się wystarczająco szybko). Teraz czas na „Katyń”: trzeba pokazać, że system, którego Wajda był przecież pieszczochem, w rzeczywistości był gorszy od faszyzmu. Tego bowiem życzy sobie obecna władza. Do spełnienia wszystkich marzeń braci Kaczyńskich brakuje w tym filmie tylko zdemoralizowanego komunisty-pedała, gwałcącego wśród łanów zbóż niewinnych polskich chłopców.\nJeśli władzę w Polsce przejmą kiedyś maoiści, Wajda będzie tym prymusem, który pierwszy wyrwie się z ławki z okrzykiem „Ja, ja! Ja zekranizuję Czerwoną książeczkę!”, w wywiadach zaś będzie się zarzekał, że „Katyń” to w rzeczywistości pochwała komunizmu jako systemu umiejącego uporać się z najbardziej zatwardziałymi i bezpłciowymi wrogami, którzy nie stawiali oporu nawet gdy prowadzono ich na rzeź. „Pan Tadeusz” natomiast ani chybi okaże się zakamuflowanym wezwaniem do przeprowadzenia w Polsce „rewolucji kulturalnej” na wzór chiński (przedstawia niewybaczalne wady polskich elit, tych rozpuszczonych i rozpitych nierobów, których trzeba zagnać wreszcie do roboty).\nO ile jednak „Ziemia obiecana” to arcydzieło, nawet jeśli Wajda pod marksizm podpinał się jedynie ze względów koniunkturalnych, „Katyń” jest żenującym patriotycznym kiczem, którego nie mógł zdzierżyć nawet Pierwszy Antykomunista polskiej krytyki filmowej Krzysztof Kłopotowski. Po pierwsze, za czasów „Ziemi obiecanej” Wajda miał jeszcze talent, który w ciągu ostatnich dwóch dekad stracił bez śladu i najwyraźniej bezpowrotnie. Po drugie, marksizm ma tę przewagę, że pomimo propagandowego zawłaszczania przez niektóre państwa jest teorią prawdziwie uniwersalistyczną, w przeciwieństwie do obłąkańczego nacjonalizmu i antykomunizmu, których wykwitem jest najnowsze „dzieło”.\nGdzieś w okolicach „Pierścionka z orłem w koronie” Wajda wpadł na pomysł, by nadrabiać intelektualne braki swoich coraz słabszych pomysłów, rozsiewając w nich cytaty z samego siebie, z okresu niegdysiejszej świetności. Mamy to również w „Katyniu”. Widziane w chwili śmierci przez jednego z bohaterów drzewo o poszarpanym rysunku gałęzi to ewidentny cytat z „Popiołu i diamentu”. Wajda sili się na symbole i metafory, które kiedyś były jego znakiem firmowym, jednocześnie zachowując się tak, jakby zwracał się do analfabetów. Nie dość, że postać Cieleckiej, która chce postawić bratu płytę nagrobną z prawdziwą datą śmierci odsyła w sposób oczywisty do Antygony, to żeby przypadkiem ktoś tego nie przegapił, reżyser każe bohaterce iść do teatru i sprzedać swój złoty warkocz na perukę dla aktorki, która gra właśnie tę rolę, i minąć plakat z tytułem greckiej tragedii.\nWajda tworzy znaki równości i paralele między najeźdźcami. Niemcy aresztują profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego, Rosjanie zaś reprezentujących elity oficerów (właśnie tak: Niemcy i Rosjanie, a może nawet Szwaby i Ruscy). Świat składa się z narodów, a konflikty klasowe i ideologiczne, które dla każdego przytomnego umysłowo człowieka leżą u źródeł II wojny światowej, nie istnieją. Najgorsza forma reakcji, faszyzm, jest tym samym co komunizm, a przybycie Ruskich to tylko wymiana okupanta. To, że naziści chcieli Polaków razem z resztą Słowian eksterminować, a sowieci tylko zmienić ustrój społeczny, umyka uwadze Wajdy. Gdyby ów „okupant” radziecki nie przyszedł, nas by już tutaj nie było. Wajda nie widzi moralnej różnicy w tym, że III Rzesza szła zabijać „podludzi”, a żołnierze Armii Czerwonej (niezależnie od tego, jak postępował sam Stalin) szli z wiarą, że nikt nie jest podczłowiekiem, i za tę wiarę, za to, żeby już nigdy nikt nie był traktowany jak podczłowiek, złożyli największą w czasie II wojny światowej ofiarę z własnego życia.\nWajda w istocie podziela elitarystyczną pogardę, która umożliwiła nazistom ukucie ideologicznego konstruktu Untermenschen. Z nieskrywanym obrzydzeniem pokazuje powojenny awans społeczny służącej, która wskutek komuszej herezji zapomniała, gdzie jej miejsce przez Boga wyznaczone: podawać generałowej do stołu. Żołnierzy Armii Czerwonej pokazuje jako prostaków, a czyni to z punktu widzenia zniesmaczonej nadejściem ruskiego barbarzyństwa „elity” inteligenckiej.\nPolscy komuniści to bez wyjątku pozbawieni moralnego kręgosłupa kolaboranci – Polacy przecież nie różnili się między sobą w poglądach, różnili się jedynie od innych narodów. Polskich komunistów, w ujęciu Wajdy, nigdy tak naprawdę nie było. Żaden z nich nie jest przekonany ani do wprowadzanego systemu politycznego, ani do teorii Marksa. Przypinają się do obcego najeźdźcy, ponieważ nie mają duchowej siły, jaka cechuje zdrowe katolickie elity narodowe, wcielone w Stenkę, Cielecką, Ostaszewską, Żmijewskiego i arcyprzepięknego Małaszyńskiego. Komuniści są też od nich oczywiście znacznie brzydsi. Czym, oprócz obiektu, taki sposób myślenia różni się od antysemityzmu?\nKatyń wpisuje się w wielki propagandowy projekt polskiej prawicy: stworzenia kompleksowej, nasyconej ideologicznie wizji II RP, jako pozbawionej wewnętrznych antagonizmów krainy narodowego szczęścia, późniejszej ofiary „czerwonych”, którzy ją zdewastowali, grzebiąc katolicko-narodowy system wartości szlachetnych przedwojennych elit. We wrześniu w TVP mieliśmy okazję zobaczyć spektakl teatru telewizji w reżyserii Krzysztofa Langa („Pierwszy września”), a także filmową szmirę Michała Kwiecińskiego (zarazem producenta „Katynia”) pt. „Jutro pójdziemy do kina”. Według tej wizji, przedwojenna Polska składała się właściwie tylko z elit żyjących w pięknych domach i ogromnych mieszkaniach, pełnych antyków. Tylko skąd służące, które ścierają z tych antyków kurz? Fakt, że był to jeden z najgorszych okresów w dziejach kraju, że elity ówczesne stanowiły niewielki ułamek społeczeństwa i stać je było na piękne domy dzięki skrajnie niesprawiedliwym stosunkom własności, i że – jak powiedział kiedyś Kula – cały kraj padł za sprawą tych elit ofiarą straszliwego wyzysku głównie zagranicznego kapitału – wszystko to jest w tej wizji całkowicie wypierane i pokrywane milczeniem. Wewnętrzne konflikty etniczne i religijne są równie nieobecne jak klasowe. W Katyniu wszyscy „nasi” są katolikami, obracają różańcami i klepią paciorki. Nie ma ani pół Żyda czy prawosławnego – w tak wielokulturowym kraju, jakim była wtedy Polska!\nW filmie nie ma żadnej dramaturgii, spójnej konstrukcji fabularnej, prawdziwych konfliktów dramatycznych. Jedynym bohaterem jest Sprawa, a nabzdyczone papierowe postacie są tylko do owej Sprawy przypisami. Nie ma ani jednego wiarygodnego psychologicznie czy socjologicznie człowieka. Żony oficerów są ucieleśnieniem cnót narodowych, jako istoty klasowo, religijnie i etnicznie wyższe od reszty świata, niezbrukane seksualnością. Po utracie męża, żadna się już nigdy nie zakochała. Bohaterka Ostaszewskiej nawet widząc męża i prosząc, by wrócił do rodziny, potrafi mu tylko wypomnieć, że przysięgał jej przed Bogiem. Tęsknota żadnej z osamotnionych kobiet nie ma wymiaru seksualnego, jest uczuciem czysto patriotycznym. Uwięzieni oficerowie modlą się albo deliberują o Ojczyźnie. Nie uciekają, nawet jeśli nie są akurat strzeżeni. Żmijewski chodzi tylko, gryzmoli w tym swoim kajeciku i kaszle z zimna. A niechby się z tego zimna przytulił do jakiegoś współwięźnia, może z samotności i frustracji by ich poniosło – przynajmniej zobaczylibyśmy w tym gniocie ciekawą scenę! Jeden z oficerów strzela sobie w łeb – z wyrzutów sumienia, że przeżył, a szczególnie dlatego, że komuniści kłamią w sprawie Katynia. Litości!\nNiestety, „Katyń” jest w Polsce skazany na sukces frekwencyjny. Wieczorem, kiedy ludzie chodzą do kina z własnej woli, sale świecą pustkami, ale rano i w południe na rekordowe 190 kopii zapędza się do kin szkoły i wojsko. Jest to jednak najgłupszy film Wajdy i z tego względu nie ma żadnych szans, by zaistnieć w świecie. Decyzja o zgłoszeniu go jako polskiego kandydata do Oscara jest niepoważna.\nJedna rzecz udała się reżyserowi znakomicie: jest to bezbłędne – choć niestety nie ironiczne i raczej nieświadome – oddanie perspektywy polskich „elit” inteligenckich, z ich koniunkturalizmem oraz pogardą dla innych klas społecznych i narodów. Wajda odmalował świat takim, jak widzi go on i jego środowisko, które z niewyjaśnionych przyczyn uważa się za „sumienie narodu”. Tym samym niezamierzenie potwierdził słuszność wielu spośród propagandowych haseł antyinteligenckich, którymi Stalin uzasadniał mordowanie takich „elit”.\nTekst ukazał się pierwotnie w miesięczniku Le Monde diplomatique – edycja polska, nr 11 (21) / 2007.\nNależy się tu być może sprostowanie: plan III Rzeszy dla Polski obejmował nie tyle eksterminację całej populacji, a jedynie cześci i obrócenie większości w niewolną siłę roboczą. Okazało się, że się jednak pomyliłem, jeśli chodzi o szanse filmu na nominację do Oscara.\nPosted on 03/08/2014 by Jarosław Pietrzak Zamieszczone w O filmie i telewizji\tOtagowane Andrzej Wajda, II RP, III Rzesza, Józef Stalin, kapitalizm, Katyń, klasy społeczne, komunizm, Krzysztof Lang, Le Monde diplomatique, marksizm, Michał Kwieciński, Polska, PRL, ZSRR


Borelioza objawy i możliwości leczenia tej niebezpiecznej zarazy - Modowe aktualności\nTrzeba też pamiętać, że nasze zwierzęta też mogą zostać zakażone tymi bakteriami, tak, więc i i ich skórę musimy obejrzeć po spacerowaniu po lesie. Wiadomo, że nie za każdym razem jest tak, że zawroty głowy i nudności to borelioza , ale na pewno dpbrze zainteresować się swoim ciałem, kiedy okazuje się, że coś jest nie tak. Gdy dostrzeżemy, że kleszcz (sprawdź ofertę) jest rzeczywiście duży, co znaczy, że już od jakiegoś czasu miał wpływ na nasz organizm, wtedy powinniśmy zgłosić się na pogotowie ratunkowe, bo choroba, którą wywołuje może mieć długotrwałe bardzo złe skutki. Dlatego tak istotne jest dbanie o siebie i sprawdzanie swojego ciała.\nGdy wymiotujemy i do końca nie zdajemy sobie sprawy, jaki jest powód, w dodatku ogólnie stan naszej kondycji jest nieciekawy musimy sprawdzić, czy przypadkiem na naszym ciele nie ma kleszcza. Niestety im dłużej taki kleszcz jest na naszym ciele tym będzie trudniej się wyleczyć. Kiedy wychodzi na to, że mamy boreliozę powinniśmy liczyć się z tym, że leczenie będzie bardzo długie. Czasem nie można niestety wrócić do poprzedniej formy sprzed choroby. Dlatego borelioza objawy i leczenie to spory kłopot, z którego nie każdy zdaje sobie sprawę. Sporo osób twierdzi, że kleszcz (sprawdź link) częściej spadnie na psa, niż na człowieka.\nDbamy o to, by nasz zwierzak nie został zaatakowany przez kleszcza, kupujemy spreje i żele, które mają chronić zwierzaka, a my sami niestety zapominamy o ochronie. A warto po spacerowaniu sprawdzać swoje ciało. To najlepszy sposób na nie dopuszczenie do rozwinięcia choroby. Kiedy zobaczymy kleszcza musimy go wyjąć z ciała, a później odkazić miejsce, co istotne musimy wyjąć całego kleszcza.\nKategorie Pamiętaj o zdrowiu!Tagi choroba, choroby, kłopoty, problemy, trudności, żele\tZobacz wpisy


PACO POWER Thermo Fat Killer - Twój zabójca tłuszczu\nczwartek, 19, wrzesień 2019 08:52\nUtworzono: piątek, 07, czerwiec 2019 16:22 | Poprawiono: piątek, 07, czerwiec 2019 16:27 | Opublikowano: piątek, 07, czerwiec 2019 16:22 | Klaudia\nNazwa „spalacze tłuszczu” wśród suplementów diety mających na celu ułatwienie utraty tkanki tłuszczowej nie wzięła się znikąd. Termogeniki w nich zawarte, czyli takie substancje jak: guarana, kofeina, CLA, synefryna, efedryna wzmagają produkcję ciepła, a z tym wiążę się spalanie kalorii. Organizm pozyskuje energię (ATP) nie tylko z takich składników jak aminokwasy, tłuszcze lub cukry. Istnieje możliwość pozyskania energii w formie ciepła poprzez wzmożony proces termogenezy. Czym on jest?\n🔥Termogeneza to nic innego jak szereg procesów metabolicznych, dzięki którym nasz organizm może utrzymać prawidłową stałą temperaturę, a czasem nawet ją podwyższyć. Dokładniej mówiąc organizm spala wszelkie substancje wysokoenergetyczne wymienione powyżej. Powoduje to, iż tkanka tłuszczowa w Twoim ciele ulega rozpadowi. Jednak podwyższona temperatura to nie jedyna zaleta substancji termogenicznych. Po ich spożyciu odczuwa się ogromne pobudzenie. Przyśpieszona akcja serca wywołuje zwiększoną wydolność organizmu oraz jego wytrzymałość. Następuję dużo szybsza przemiana materii. W mniejszym stopniu odczuwa się zmęczenie. Umożliwia to dłuższe i intensywniejsze treningi. Efekt końcowy jest taki, że spalamy dużo więcej kalorii niż normalnie.\n🔥W tym miejscu warto jeszcze wspomnieć o procesie lipolizy, który polega na spalaniu tłuszczów znajdujących się w komórkach tłuszczowych. Proces przebiega głównie dzięki hormonom nadnercza: adrenaliny oraz noradrenaliny.Powodują one dużo intensywniejsze przemiany energetyczne w komórkach tłuszczowych. Konsekwencją tego jest uwolnienie dużych pokładów energii cieplnej, podwyższającej temperaturę ciała oraz energii chemicznej niezbędnej dla poprawnego funkcjonowania organizmu.


Zespół Szkół Politechnicznych we Wrześni - Narodowe Czytanie 2017\n07 września 2017 | Beata Szelągiewicz | Drukuj\nAkcja Narodowe Czytanie organizowana jest przez Prezydenta RP od 2012 roku. Została zainicjowana wspólną lekturą "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. W 2013 roku w całej Polsce odbyło się czytanie dzieł Aleksandra Fredry, a podczas następnych edycji przeczytano kolejno: "Trylogię" Henryka Sienkiewicza oraz "Lalkę" Bolesława Prusa. W ubiegłym roku prezydent Andrzej Duda i Agata Kornhauser-Duda rozpoczęli Narodowe Czytanie "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza w warszawskim Ogrodzie Saskim. Przez ponad 11 godzin powieść Sienkiewicza czytali znani aktorzy. W całej Polsce i za granicą "Quo vadis" przeczytano w ponad 2200 miejscach.\n"Wesele" - dramat w trzech aktach, najsłynniejszy utwór Stanisława Wyspiańskiego, powstało na kanwie autentycznego wydarzenia - wesela poety i dramaturga Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, chłopką z podkrakowskich Bronowic. Prapremiera sztuki odbyła się 16 marca 1901 roku w Teatrze Miejskim w Krakowie. W tym samym roku w Krakowie "Wesele" zostało opublikowane po raz pierwszy. Dramat Wyspiańskiego został dotychczas przetłumaczony na ponad 10 języków. W języku polskim ukazało się ponad 120 wydań "Wesela".


Reforma górnictwa nie ma żadnych szans, bo przyczyna problemów w tej branży tkwi poza nią. To opodatkowanie kosztami CO2 (głównie) oraz wiele innych działań antywęglowych (np polityka antysmogowa) spowodowało problemy tej branży. Dodam, że poza górnictwem węgla kamiennego problemy dotkną energetyki węglowej i oczywiście górnictwa węgla brunatnego. O różnych odłamkach zielonego ładu czyli np niszczeniu hutnictwa chyba zapomniano (lub wygodniej jest nie wspominać). Reforma górnictwa to taka przykrywka dla propagandy. Górnictwa wcale nie trzeba reformować tylko skończyć z lewackimi pomysłami w energetyce i hutnictwie.\nJeśli nawet obniżymy koszty węgla o 10% (w zasadzie jest to nierealne) to i tak kolejna podwyżka cen CO2 i tak spowoduje kolejne problemy górnictwa i to podwójnie bo brak będzie pieniędzy a koszty w energetyce węglowej i tak wzrosną.\nAutor: max 15.09.2020r. 09:51\nBo totalną głupotą jest obciążanie naszej gospodarki opłatami emisyjnymi CO2 gdy obok elektrowni rośnie las który pochłania całe CO2 w niej wytworzone a do tego jeszcze pochłania CO2 wytworzone u naszych sąsiadów. Polska winna dostawać dopłaty za ochrone klimatu albowiem po 1946 r przyrosło nam 2.752.000 ha lasu a do obsługi elektroenergetyki węglowej potrzeba nie więcej niż 620.000 ha.....( na 1 MW Pe potrzeba 20,62 ha lasu - policzcie sobie) a mamy zainstalowane na węglu niecałe 30.000 MW Pe.......\nCzas przeciwstawić się głupiej polityce klimatycznej UE albo wziąć z nią rozwód bo ten kurs zniszczy całą polską gospodarkę.\nAutor: Wojciech 15.09.2020r. 15:27\nJeśli to prawda, to po co nam węgiel. Biomasy mamy dość. Rozumiem, że cały spalony węgiel jest zabudowany w lasach. Spalajmy lasy bo przecież odrosną.\nAutor: max 15.09.2020r. 18:15\nhola hola..... to nie takie proste Panie Kol. "Wojciech" albowiem las odrasta ze 70 lat... i nie mamy go na tyle aby pozwolić sobie na jego spalenie. Za to mamy przede wszystkim Lignit (czyli węgiel brunatny) a ten możemy spalić kompensując emisje CO2 posiadanym lasem. Czyste - proste i nie trzeba inwestować w durne technologie .\nAutor: Wojciech 16.09.2020r. 19:38\nSzanowny Panie "max" albo Pan bezrozumnie powtarza brednie fachowców "przez zasiedzenie" albo Pan zrozumie, że nie ma znaczenia ile czasu rośnie las. Jeśli pochłania CO2 to co roku jest go więcej masowo o to co pochłonął/wbudował. Więc jeśli Pan łaskawie policzy ile wyemitował przemysł w danym roku - to zgodnie z Pana teorią znalazło się to w lesie. Czyli co roku mamy tego tyle, że mamy co palić przez 70 lat o dalej nam lasów nie braknie.\nAutor: max 17.09.2020r. 00:33\nNoo....Wojtek geniusz się odezwał.... tyle że ten las o powierzchni 20,62 ha aby mógł skompensować 1 MW Pe na weglu musi rosnąć sobie siedemdziesiąt lat.... czyli w takim układzie musielibyśmy miec do obsługi tego 1 MW Pe do dyspozycji 70x20,62 =1443,4 ha... bo co roku musimy spalić kolejne 20,62 ha lasu na każdy megawat Pe i zasadzić takąż powierzchnię szkółki. Czyli dla zamkniecia obiegu energetycznego tylko na biomasie potrzeba by było w Polsce 43,3 miliona ha....a mamy tylko nieco ponad 9 mln co stanowi 29,6% powierzchni kraju. W praktyce pewnie nieco mniej bo kolejne roczniki lasu pochłaniają coraz więcej CO2 dochodząc do wolumenu absorpcji dojrzałego lasu w wieku 70 lat . Swoją drogą ciekawa tezę postawiłeś i trzeba by się jej dokładniej przyjrzeć ale bezsensownie jest spalać las jak mamy Lignit a nakłady na jego wydobycie będą z cała pewnością nizsze jak wycinka, zwózka, siekanie.\nSzanowny Kol. "Wojtek" sztuka zarządzania czymkolwiek polega na ocenie posiadanych zasobów , możliwości technicznych - racjonalnemu gospodarowaniu i pomnażaniu powierzonego majątku. Różne kraje maja różne mozliwości i zasoby - to co "pyka w Norwegii" nie pyknie w Polsce.... i na odwrót : bo np. przyrosty leśne w Norwegii sa niższe jak w Polsce co wynika z uwarunkowań klimatycznych- z kolei oni maja wodę i mogą ja wykorzystać a Polska w tym względzie ma ograniczone możliwości(których i tak nie wykorzystuje ) itd. mozna te różnice dalej wskazywać w każdym aspekcie gospodarki. Celowo nie wspominam o weglu kamiennym albowiem koszty wydobycia w Polskich kopalniach głębinowych sa daleko wyższe ale tez ogranicznikiem dla wzrostu tych kosztów jest referencyjna cena wegla na giełdach światowych a mozliwości importowe mamy.\nAutor: Wojciech 17.09.2020r. 21:40\nSzanowny Panie "max" dziękuję za uznanie. Faktycznie idąc Pana drogą rozumowania nasza energetyka emituje tyle CO2 rocznie, że potrzeba 31 mln h lasów by to wychwycić i wbudować w drzewa (orientacyjnie i mniej więcej). Skoro mamy tylko 9 mln to raczej 70% emisji nie ma pokrycia w takiej narracji. Czy się to Panu podoba czy nie emitujemy najwięcej CO2 na 1 MWhee (w samym wytwarzaniu) w UE. Powoli zaczynamy z tym naszym przywiązaniem do tradycji przypominać sąsiada co pali śmieci - bo tak było zawsze i już.\nNajbardziej słabe jest twierdzenie, że się nie da bo JA nie potrafię. Co możesz zaproponować Ty (rozumiem że racjonalny gospodarz) by zmniejszyć emisyjność produkcji ee?\nAutor: max 18.09.2020r. 07:25\nPanie Wojtku z wyżyn mega analityki energetycznej proponuje wrócić Panu do poziomu prostych obliczeń i później porozmawiamy :- bilans tlenu i CO2 jest ściśle powiązany bo cząsteczka CO2 zawiera 1 węgiel i 1 molekułę tlenu O2. Więc nie ma znaczenia czy liczymy węgiel czy tlen -byle tylko nie pomylić się na masie atomowej obu pierwiastków bo mówimy nie o molach lecz kilogramach bądź tonach gazów cieplarnianych.\nEmisja CO2 z 1MWh = około 824 kg CO2 , 1ha lasu wytwarza ok. 700kg tlenu / DOBĘ ==> pochłaniając: 44/32=1,37 x 700= 959 kg CO2 / DOBĘ- stąd na obsługę 1 MW mocy zainstalowanej potrzeba : 824 x 24 = 19776 kg CO2 / 959 kg/ha = 20,62 hektara lasu.\nDla mocy zainstalowanej w Polsce na węglu (elektrownie + elektrociepłownie ) na dzisiaj około 31.335,99 MW (https://pl.wikipedia.org/wiki/Lista_elektrowni_w_Polsce) zakładając że chodzą pełną parą ale 10% jest w pernamentnym remoncie potrzeba :31.335,99 x0,9= 28.202,39 MW x 20,62 ha na 1MW = 581.533,3 ha lasu.\nLesistość w Polsce na 2013r wynosi 9177000 ha co jest znaczvznie wiecej (ok. 18 krotnie) jak potrzebne do "obsługi" naszej energetyki weglowej...a dodać należy że areał lasów systematycznie wzrasta mimo wycinki- przyrosty drzewostanu i powierzchni zalesionej są znacznie większe jak eksploatacja.Gdzieś wyczytałem że od 2013r przybyło w Polsce 500 tys ha powierzchni zalesionej (oczywiście jest to młody las)- czyli tak jakbyśmy dosadzili lasu w perspektywie prawie na jeszcze jedna obsługę całej naszej elektroenergetyki.....\nPoza tym od 1946 roku przybyło nam 2.752.000 ha lasu a średni wiek drzewostanu wzrósł o 30 lat pomimo systematycznej eksploatacji drzewostanu.Ogółem zalesione jest 29,6% powierzchni Polski.\nBiorąc pod uwagę tylko ras przyrosły po II wojnie światowej i kiedy też dostawiono naszą energetykę węglową wychodzi że przyrosły tylko las pochłania : 4,73 raza więcej CO2 niż potrzeba dla pokrycia emisji przez energetyke węglową( bo 2.752.000/581.533,3= 4,73).... Jak kolega da radę to niech mnie poprawi- jeżeli Kolega Wojtek się zgodzi to przejdziemy dalej do klimatu w aspekcie Polski , Europy i Świata.\nAutor: Wojtek 18.09.2020r. 21:13\nZ ciekawości bym się zgodził z tymi obliczeniami :)\nWięc jaka jest Pana wizja zmian?\n(na marginesie 1 - polskie lasy mogą pochłonąć 41 mln T CO2 w roku - informacja RDLP w Poznaniu, emisja produkcji tylko EE 140 mln T CO2)\n(na marginesie 2 jeśli 1 ha na dzień "przerabia" 959 kg CO2 uwalniając 700 kg O2 to dziennie pozostaje w lesie 259 kg węgla czyli rocznie 1 ha lasu staje się cięższy o 95 T tylko węgla a jak wiadomo las nie jest węglowy :) )\n(na marginesie 3 czy weryfikował Pan jednostki bo coś nie styka Moc zainstalowana * wielkość lasu do dobowej absorbcji CO2 )\nAutor: max 19.09.2020r. 09:07\nNo cóż - proszę przedstawić swoje wyliczenia jeżeli uważa Pan że coś się nie zgadza. Jakby LP Poznań miały rację to byśmy sie dawno podusili- pewnie odnieśli się tylko do swojego areału. Co do tej "wagi lasu" -się zapytam czy taszczył Kolega kiedyś klocka z lasu ? - bo ja tak- a był to tylko klocek bez korony i systemu korzeniowego.....Nie chce mi się wchodzić tak głęboko ale te dane sa z pewnością u leśników do znalezienia- i nawt było by to ciekawe z punktu widzenia weryfikacji różnych danych. Zachęcam do głębszej analizy ja często posługuje się Wikipedią co jest wręcz "obrazą" dla "kapłanów ociepleniowych" wyszydzających to źródło...a ja go bardzo szanuję bo jest czytane przez miliony ludzi różnych specjalności i w przypadku błędów szybko edytowane i korygowane.Tutaj jest link do dyskusji z przed jakiś 4 lat na tym forum gdzie dochodziłem się z jednym "kapłanem religii antropoociepleniowej":\n-poruszyliśmy tam chyba wszystkie zagadnienia ale w wielu wątkach więc czyta to się dość trudno - stanęło na tym że "kapłan ociepleniowy" nie zdołał mnie nawrócić i z całą pewnością miał ochotę wysłać mnie "na stos".\nWracając do ochrony klimatu w skali Polski:\nPrzyrosły las po 1946r w Polsce ma areał ok. 2.752.000 ha ( dane z LP na 2013r) a dla skompensowania emisji CO2 z naszej elektroenergertyki (przyjmując areał leśny 20,62 ha/ MW Pe zainstalowanej) potrzeba od 580 do 620 tysięcy hektarów lasu (w zależności czy uwzględniamy jeszcze kogenerację, odejmujemy moce w remoncie i ewentualnie uwzględniamy gaz bo też emituje CO2). Wychodzi z tego że przyrosły las absorbuje około 4,5 raza więcej CO2 jak generuje go nasza energetyka węglowa i powinniśmy jeszcze dostać dopłaty z UE za "ochronę klimatu" ......\nW skali UE mamy do czynienia z zmasowana propagandą opartą o metody dr Goebelsa : "kłamstwo powtórzone 1000 razy staje się "prawdą""....\nOcieplenie klimatu jest oczywiscie faktem ale trwa ono od bardzo dawna w skali cywilizacji ludzkiej i mimo wszystko nie przypuszczam aby spowodowało armagedon z upadkiem "człowieków". Powolny wzrost poziomu oceanu i podnesienie temperatur przypowierzchniowych zwiększy parowanie powodując że pustynie zanikną dając tym samym nowe tereny do upraw i zasiedlenia przez rozrastającą się populacje. Klimat globalnie winien się powoli zmieniać na ciepły umiarkowany wyrównując się i zmniejszając udział gwałtywnych zjawisk pogodowych na skutek wyrównywania się temperatur na planecie (większa regulacja termohalinowa z uwagi na większy przekrój oceanu i większy transport energii przez bardziej wilgotną atmosferę) Średnie temperatury okołorównikowe spadną a wzrosną w okolicach okołobiegunowych. Dowodem na to są zmiennocieplne dinozaury które żyły przez 300 milionów lat i nie wykształciły stałocieplności i futra (średnie temperatury dobowe i całoroczne musiały być wyrównane).\nNa klimat ziemski należy patrzeć z perspektywy historii geologicznej a nie tylko jej fragmentu -Holocenu który cały jest drobnym "mgnieniem" w historii geologicznej Ziemi.\nNie chce mi się więcej kopiować co "soczystszych" kawałków z onej dyskusji- proponuje doczytać i ciekawiła by mnie opinia Kolegi\nAutor: Wojciech 19.09.2020r. 20:50\nHistoria o klocku jest ciekawa. Opowieść o ideologii, kłamstwach itp rzeczy pouczające.\nProszę tylko wyjaśnić:\n"stąd na obsługę 1 MW mocy zainstalowanej potrzeba : 824 x 24 = 19776 kg CO2 / 959 kg/ha = 20,62 hektara lasu." czy to znaczy, że cała dobowa emisja CO2 zostaje wbudowana w las o powierzchni 20,62 hektara w postaci czystego węgla co daje 6 T tego pierwiastka na dobę.\nPrzepraszam, że tak się tego lasu trzymam ale za nic nie mogę ogarnąć skali.\nPrzyjmując takie podejście jestem spokojny o wykorzystanie biomasy w energetyce. Skoro ilość lasów wielokrotnie przekracza potrzeby obsługi energetyki i pochłania całe emitowane CO2 to cały węgiel spalony znajduje się w lesie więc można go spokojnie zawrócić do kotłów i spełnić wymagania ekologów.\nAutor: max 20.09.2020r. 20:43\nDokładnie tak: cały węgiel wbudowany zostaje w biomasę drzewną, a pierwiastkowo np. w celulozie: 6CO2 + 6H2O --> C6H12O6 - węgla jest 40,001%... Stąd aby absorbować 1 tonę CO2 trzeba wytworzyć 1/0,4001= 2,499... TONY celulozy w którą wchodzi jeszcze woda strukturalna + woda komórkowa.....daje to razem z 5 ton mokrego drewna bo "świeże" drewno zawiera dodatkowo jeszcze około 50% wody w swojej masie. Dodać należy , że poza tym co widać na zewnątrz to jeszcze jest system korzeniowy równie rozbudowany jak korona drzewa a wszelkie wyliczanki na stronach Lasów Państwowych dotyczą kubików grubizny. W lesie zostaje na ogół gałęzina a z systemu korzeniowego wyrywa się drobna część w postaci karpy. Co ciekawe Las absorbujący CO2 to las który jest w fazie rozrostu - A NIE LAS PIERWOTNY (czyli taki porośnięty "na maksa" w którym stare drzewa w naturalny sposób umierają i rozkładane sa przez organizmy reducenckie- bo te z kolei uwalniają CO2 a w procesach beztlenowych jeszcze Metan CH4...) Tak wiec w bilansie CO2 należy uwzgledniać tylko lasy "rozrastające się" czyli kolokwialnie mówiąc "eksploatowane". Mitem jest że np. Las Deszczowy nad Amazonką to "płuca świata"- jego udział w produkcji tlenu i pochłanianiu CO2 per saldo jest równy "0"- bo tam tyle samo rośnie co gnije. Na szczeście w Polsce sa w zasadzie tylko lasy rozrastające się - w każdym razie udział lasów pierwotnych u nas jest minimalny.\nOczywiscie drewno to nie tylko celuloza ale musimy to jakos ogarnąć i wyszacować rzędy wielkości.\nW bilansie CO2 i tlenu należy uwzględnić iż skały wulkaniczne podczas wietrzenia absorbuja ogromne ilosci CO2 a glony oceaniczne produkują ponad połowę Tlenu obecnego w atmosferze. Poza tym skały wapienne organiczne powstające z obumarłych szkieletów drobnych organizmów opadających na dno oceanu sa następnym ogromnym rezerwuarem CO2 o rozmiarach wręcz gargantuicznych. Gdyby spalić naraz wszystkie paliwa kopalne dostępne dla ludzkości to udział Tlenu w atmosferze spadł by nieznacznie nie zagrażając życiu na ziemi- nawet byśmy tego nie zauważyli. I kolejny argument : podniesienie poziomu CO2 w atmosferze ( do ok. 1,5%) powoduje przyspieszenie wegetacji 3 krotnie ( wykorzystywane jest to w praktyce w uprawach szklarniowych ). Ogromnym emitorem CO2 jest Ocieplający sie ocean bo podniesienie temperatury uwalnia rozpuszczone w wodzie gazy w tym bardzo rozpuszczalny CO2.\nPodsumowując - zajmując się amatorsko tematem ocieplenia klimatu doszedłem do wniosku, że antropogeniczne jego pochodzenie uważam za "bujde na resorach". Różne "naukowce" namiętnie się tym zajmują bo mają z tego kasę a tak naprawdę ich teoryjki nie są sprawdzalne w zakresie ich życia stąd niczym nie ryzykują wpisując się świadomie czy mniej świadomie w ogólny nurt propagandowy. Jak już wielokrotnie pisałem klimat na ziemi należy rozpartywać w kontekście czasu geologicznego życia na Ziemi gdzie taki Holocen ze swoimi 20 tysiącami lat jest ledwie punktem na wykresie czasu geologicznego. Należy dbać o środowisko naturalne a nie "o klimat" bo to dwie różne sprawy. CO2 jest genialnym sprzęgłem między swiatem roslinnym a zwierzęcym gdzie jeden bez drugiego nie mógł by istnieć w formie jaką znamy na Ziemi. Tak więc nie zajmujmy się klimatem tylko chrońmy srodowisko przed skażeniem biologicznym i zatruciem chemicznym.\nPozdrawiam Kolegę : - max\nPS - ciekawe linki:\nAutor: max 21.09.2020r. 06:47\nUzupełnię jeszcze że różne drzewa i rosliny pochłaniają CO2 i wytwarzają Tlen w róznym zakresie . Drzewa liściaste w znacznie większym zakresie jak iglaste - tyle że iglaste wegetuja cały rok..... Podaje się że taka Sosna wytwarza 0,7 kg Tlenu na dobę. Zastanów się Kolego ile sosen może rosnąć na 20,62 ha lasu.....uspokoi Cię to w kwestii rzędów wielkości o których mówimy - przyznam się że dawno temu miałem podobne odczucia jak Ty. W miarę zgłębiania tematu nabrałem bardzo krytycznego stosunku do tych klimatychnych teoryjek. Jako cywilizacja nie dorośliśmy jeszcze do regulacji klimatu bo nie mamy zasobów materialnych i przede wszystkim wiedzy. Jak sobie polatamy i przeterraformujemy kilka planet to będziemy mogli coś powiedzieć o klimacie w skali planetarnej.\nAutor: Wojciech 21.09.2020r. 07:52\nSuper informacja - jednym słowem całe to górnictwo jest nam od dawna nie potrzebne, mamy potencjał na gospodarkę obiegu zamkniętego. Jak słusznie wykazałeś, co spalimy to zbierzemy wystarczy tylko umieć zbierać. I nie tylko węgiel ale i woda będą krążyć w tym obiegu. O co więc ten krzyk z uprawnieniami do emisji?\nAutor: max 21.09.2020r. 10:45\nWcale nie jest super Kol. "Wojtek" - bo policz sobie ile trzeba spalić lasu aby zapewnić co roku tyle energii ile mamy z węgla a uwzględnij ,że drewno "świeże" trzeba wysuszyć a las spalony nie pochłania CO2 - odrastając przez kolejne 60-70 lat.....\nW/g mnie to należy normalnie rozsądnie eksploatować lasy , każdy nieużytek obsadzać, eksploatować zasoby które zwyczajnie mamy w zakresie sensu ekonomicznego oczywiście - czyli nadal spalać wegiel a jeżeli polscy górnicy nie sprostają ekonomice to węgiel kamienny trzeba importować i tyle- skoro z importu tańszy. Podobnie jest z gazem - należy utrzymywać infrastrukturę niezbędną do importu i kupować tam gdzie taniej.... Do tej pory byliśmy skazani w gazie na ruskich to i "fikali" . W ropie "nie fikali" bo mamy terminal naftowy w Porcie Północnym o zdolności przeładunkowej ponad 30 milionów ton rocznie(czyli więcej jak potrzebujemy) więc nigdy nie było problemu poza tym jednym z "chlorkami organicznymi" -ale to inna "szersza" politycznie bajka. Podkreślam ,że należy korzystać rozsądnie z zasobów które są "pod ręką" a w dłuższej perspektywie trzeba będzie przejść na energetyke nuklearną oparta o cykl torowy ( IV generacja) który będzie podstawowym stabilnym źródłem energii dla cywilizacji przez następne 1500 lat\nCo do uprawnień do emisji - jest to durny wymysł urzędasów z Komisji Europejskiej notyfikowany przez kolejnych tępych urzędników z pozostałych krajów UE- obciążający energetykę w całej europie po to aby OZE jawiło się "bardziej ekonomiczne". Polska nigdy nie powinna obciążać energetyki tym "szajsem" bo wykazałem że zawsze byliśmy "zeroemisyjni w zakresie CO2" i jeszcze powinniśmy dostać z UE kasę za ochronę klimatu w ekwiwalencie za jakieś 98 tysięcy MW Pe.... Oczywiście nasi przedstawiciele w UE byli za mało rozgarnięci aby wynegocjować tę sprawę.\nEnergetyka - jak i cała gospodarka winna opierać się na zdrowym rozsądku i ekonomii a nie na ideologii takiej czy innej. Skąd w UE tylu "niedouczonych" urzedników ? - to tak naprawdę efekt nie niedouczenia lecz zmasowanej propagandy w stylu dr. Goebelsa.... Niemcy też popierali eksterminację 'nizszych ras" bo im to wielokrotnie przez radio i na wiecach powtarzano....i dlatego Hitler, Musolini, Stalin mogli zrobić to co zrobili - bo mieli pod ręką "użytecznych idiotów" ot i proste. I na koniec kwestia OZE: - jest dla mnie "cool" pod jednym warunkiem - jeżeli "spina się" ekonomicznie w danym momencie. Ja sam sobie we własnej chałupie zmontowałem PV kupując "graty" na Aliexpres bo mi wyszło że w moich konkretnych warunkach inwestycja zwróci się za około 3 lata.... W firmie z racji niższych cen energii zwrot ten nastąpi po 6-ciu latach (nie licząc własnego zaangażowania i robocizny), a w wersji komercyjnej "na sprzedaż" wg. mnie nie ma sensu większego bo nie chcę być zwykłym pasożytem korzystając z głupich przepisów.\nAutor: Wojciech 21.09.2020r. 13:15\nKolego "max" Ty w kółko tylko nie wiem czego. Jeśli las pochłania CO2, które jest wynikiem spalania C i jak wykazałeś całe CO2 jest pochłonięte w lesie z którego O2 wydostaje się do atmosfery a C zostaje w masie biologicznej (coś wspominałeś o celulozie)to po co dodawać nowe C do środowiska? Tylko mała część lasów wystarcza (co wykazałeś) by wychwycić całe CO2 wytworzone w wyniku utleniania węgla, można w końcu spalać celulozę (biomasę) powstałą w wyniku wychwytu CO2. Koło się zamyka. Człowieku nie ma co opowiadać bajek albo jest tak jak mówisz i energii w lasach mamy dość albo jest inaczej i wtedy trzeba zmienić narrację.\n(do kwestii ideologicznych się nie odnoszę)\nAutor: max 21.09.2020r. 22:17\nKol. "Wojtek" - zasoby lasów w Polsce to 2 miliardy m3 - pewnie grubizny bo ciężko to doczytać.\n1m3 Sosny o wilgotnosci 15% to 7,8 GJ = 2,166 MWh energii pierwotnej x sprawność węglówek ok. 0,38 daje 0,823 MWh Ee/ 1 m3 Sosny . Stąd istnieje możliwość wyprodukowania 1.646.160 GWh Ee z zasobów leśnych a produkcja energii elektrycznej w elektrowniach cieplnych w Polsce za 2019r wyniosła :131.791 GWh co wychodzi że : 1.646.160 / 131.791 = 12,49 - czyli należy rozumieć że wszystkie lasy w Polsce spalilibyśmy w ciągu 12 i pół roku !!! - to jednak daleko do wieku odtworzeniowego drzewostanu 70 lat........\nPewnie dane o zasobności lasów odnoszą się do drewna użytkowego pomijając drobnicę gałęzinę- ale gdyby nawet drobnicy było drugie tyle to i tak daleko nam do tych 70 lat.....\nNiestety z przykrością stwierdzam ,że lasów w Polsce zabraknie aby przejść całkowicie na opalanie biomasą - naprawdę wolał bym abyś to Ty miał rację niestety idzie raczej w kierunku na moje szacunki. Deficyt wynika moim zdaniem z tego że nie sposób odzyskać biomasy z systemu korzeniowego który zawiera jej podobna ilość jak część naziemna drzewa.


Puchar Davisa: gospodarze wygrywają półfinały\n20.09.2015 20:31, Antoni Cichy\nWielka Brytania kontra Belgia – taki jest skład finału tegorocznego Pucharu Davisa. W obu półfinałach zwyciężyli gospodarze, ale Belgowie Argentyńczykom wygraną wydarli na ostatniej prostej.\nPuchar Davisa: Janowicz bez szans\n20.09.2015 14:51, Mateusz Grabarczyk\nMartin Kliżan pewnie pokonał Jerzego Janowicza w pierwszym singlowym meczu ostatniego dnia barażu o Grupę Światową Pucharu Davisa. O awansie zadecyduje pojedynek Michała Przysiężnego z Norbertem Gombosem.\nTokio: Linette bez tytułu\n20.09.2015 10:18, Antoni Cichy\nMagda Linette nie zdobyła pierwszego w karierze tytułu WTA. W finale turnieju w Tokio Polka uległa w trzysetowym pojedynku Yaninie Wickmayer.\nLinette: spróbuję przejmować inicjatywę\n19.09.2015 19:10, Michał Jaśniewicz\nMagda Linette wystąpi w pierwszym w karierze finale WTA. Poznanianka po zwycięstwie nad Christiną McHale była oczywiście bardzo zadowolona ze swojej dyspozycji.


Aeroplan - 03/2008 - Blue Angels - Altair Agencja Lotnicza\nAeroplan - 03/2008 - Blue Angels\nMijają dokładnie 62 lata od momentu oficjalnego utworzenia zespołu pokazowego amerykańskiej marynarki wojennej - Blue Angels - najprawdopodobniej najstarszego wojskowego zespołu tego typu na świecie! Każdego roku pokazy tej formacji z zapartym tchem ogląda ponad 15 milionów widzów!\nKrótko po zakończeniu II w. św., 24 kwietnia 1946, amerykański generał Chester W. Nimitz wydał rozkaz utworzenia lotniczej grupy pokazowej, której głównym zadaniem miało być publiczne prezentowanie możliwości samolotów marynarki wojennej USA i poziomu wyszkolenia jej pilotów. Poprzez oddziaływanie na opinię publiczną, Nimitz starał się zwiększyć zainteresowanie społeczeństwa amerykańskiego problemami marynarki, a także pośrednio wpłynąć na wysokość środków finansowych przyznawanych armii (i marynarce w szczególności), które wraz z zakończeniem działań wojennych zaczęły się szybko kurczyć.\nJeszcze w kwietniu 1946 wydano stosowne polecenia i wkrótce komandor Roy M. Voris, wybrany na dowódcę zespołu - rozpoczął kompletowanie grupy. Początkowo zespół składał się jedynie z trzech pilotów. Oprócz Vorisa byli to: por. Marice Wickendoll i por. Mel Cassidy. Wszyscy trzej w czasie wojny uczestniczyli w walkach z Japończykami na Pacyfiku. Dodatkowo do zespołu przydzielono kilka osób personelu technicznego.\nWkrótce grupa - stacjonująca na stałe w Jacksonville Naval Air Station (NAS) na Florydzie - otrzymała cztery samoloty F-6F Hellcat (w tym jeden zapasowy), na których dać miała pierwszy pokaz. Rozpoczęto ostre treningi nad dzikimi terenami Florydy i jak to później enigmatycznie ujął sam Voris: gdyby coś poszło nie tak… tylko aligatory by wiedziały. Na szczęście wszystko szło w miarę gładko i już 10 maja 1946 doszło do pierwszej publicznej prezentacji zespołu - na razie tylko przed przedstawicielami marynarki. Występ bardzo się spodobał. Dzięki temu grupa została dopuszczona do prawdziwych występów. Do pierwszego z nich doszło już 15 czerwca tego samego roku. W okresie tym zespół składał się z czterech pilotów i jedenastu osób personelu technicznego, a sam pokaz trwał zaledwie 17 minut.\n19 lipca 1946, nadano zespołowi nazwę Blue Angels, którą to Voris zaczerpnął z... gazety! Tak nazywał się bowiem klub nocny w Nowym Yorku, reklamowany w the New Yorker Magazine!\nOd Hellcata do Horneta\nKariera Hellcata jako samolotu akrobacyjnego nie trwała jednak długo. Mniej więcej dwa miesiące po pierwszym publicznym pokazie, 25 sierpnia 1946 samoloty te wymieniono na Grumman F8F Bearcat. Jednocześnie wprowadzano do programu coraz to nowe układy, w tym m.in. słynną Diamond Formation. Bearcatami Blue Angels latali jedynie do czerwca 1949. Wówczas przesiedli się na swój pierwszy samolot odrzutowy - Grumman F9F-2 Panther. W tym samym roku wykonano też serię lotów pokazowych dla magazynu Life.\nNiestety, gdy wybuchła wojna w Korei, ze względu na brak odpowiednio przeszkolonych pilotów, w 1950 członków zespołu powołano do regularnej służby na lotniskowcu USS Princeton, gdzie personel Blue Angels stał się zalążkiem nowotworzonego dywizjonu myśliwskiego marynarki wojennej - VF-191 Satan's Kittens.\nDo latania pokazowego piloci powrócili jednak już rok później, 25 października 1951, kiedy to Voris (który odszedł z zespołu 30 maja 1947) otrzymał rozkaz reaktywowania Blue Angels. Dzięki temu stał się on jednym z zaledwie dwóch dowódców zespołu, którzy dowodzili grupą dwa razy! Od tej chwili zespół stacjonować miał już w Corpus Christi Naval Air Station w Teksasie.\nW 1952, podczas lotu pokazowego na terenie bazy doszło do zderzenia w powietrzu dwóch samolotów. W wypadku zginął jeden z pilotów. Loty wznowiono po 2-tygodniowej przerwie.\nW Corpus Christi piloci Blue Angels otrzymali Pantery nowszej wersji - F9F-5, na których latali do końca 1954. W tym też roku, jeden z pilotów zespołu miał awarię w powietrzu i katapultował się przy prędkości naddźwiękowej, jako pierwszy pilot US Navy! Krótko potem zespół ponownie został przeniesiony - tym razem do NAS Pensacola na Florydzie (gdzie stacjonuje do dziś), jednocześnie przesiadając się na kolejny samolot ze stajni Grummana - F9F-8 Cougar. Służyły one lotnikom z Blue Angels do połowy sezonu 1957, kiedy to zastąpiono je pierwszym samolotem naddźwiękowym - Grumman F11F-1 Tiger. W 1956 Blue Angels dali w kanadyjskim Toronto pierwszy zagraniczny pokaz.\nTigery używane były przez zespół aż do 1969. Wtedy zostały wymienione na myśliwce McDonnell Douglas F-4J Phantom II (w tym samym roku, podczas treningu kapitan Vince Donile przekroczył przypadkowo barierę dźwięku wybijając mnóstwo szyb w okolicznych domach). Phantomy w grudniu 1974, zastąpiono mniejszymi i bardziej ekonomicznymi McDonnell Douglas A-4F Skyhawk II (jednocześnie zespół zmienił dotychczasową oficjalną nazwę, Navy Flight Demonstration Team na Navy Flight Demonstration Squadron, co pozwoliło na stworzenie kilku dodatkowych etatów - w tym oficera dowodzącego, w randze dowódcy dywizjonu i ponowne zdefiniowanie zadań jednostki, ze szczególnym uwzględnieniem zadań propagandowych wspierających wysiłek rekrutacyjny marynarki.\nW 40. rocznicę utworzenia grupy, 8 listopada 1986, w Pensacola odbyła się uroczystość przekazania personelowi Blue Angels całkiem nowych samolotów - McDonnell Douglas F/A-18A/B Hornet - na których zespół lata do dziś.\nGwiazdy z marynarki\nJak w latach 1940., gdy Blue Angels dopiero wkraczali w świat latania zespołowego, tak i teraz jednym z najważniejszych zadań zespołu jest oddziaływanie na wyobraźnię młodych ludzi, budującą korzystny wizerunek służby w siłach zbrojnych USA, skłaniający do rekrutacji do US Navy i US Marine Corps.\nBlue Angels trenują zwykle na Forrest Herman Field w NAS Pensacola na Florydzie (gdzie na terenie położonego tam Museum of Naval Aviation znajduje się specjalny taras dla gości, umożliwiający obserwację zespołu podczas treningu), jednak w czasie zimowych miesięcy, tj. od stycznia do marca, ćwiczący przenoszą się do Naval Air Facility w El Centro w Kalifornii.\nKażdego roku grupa wybiera trzech nowych pilotów Hornetów, jednego pilota Herculesa i dwóch oficerów wsparcia (w sumie w zespole służy 16 oficerów), by zastąpić odchodzących na inne stanowiska w lotnictwie marynarki. Dowódca grupy musi legitymować się nalotem co najmniej 3000 godzin na woskowych odrzutowcach i doświadczeniem w dowodzeniu jednostką bojową. Lata on F/A-18A z numerem 1. Pozostałymi latają piloci US Navy lub US Marine Corps z nalotem minimum 1250 godzin. Piloci C-130T muszą legitymować się nalotem co najmniej 1200 godzin na samolotach transportowych.\nHornety Blue Angels - malowane w oficjalne barwy US Navy - złoty i niebieski - wyposażone są w generatory dymu, który wytwarzany jest poprzez wpompowanie specjalnego oleju bazującego na parafinie (i ulegającego biodegradacji) bezpośrednio do dyszy wylotowej samolotu, gdzie natychmiast wyparowuje, tworząc biały dym. Smuga dymu ułatwia pilotom wzajemną orientację w przestrzeni, tym samym zwiększa poziom bezpieczeństwa lotów. Jednocześnie białe smugi na niebie uatrakcyjniają cały pokaz, umożliwiając widzom śledzenie toru lotu poszczególnych samolotów. W razie potrzeby myśliwce mogą zostać przywrócone do pełnej konfiguracji bojowej (zabudowa działka, którego normalnie są pozbawione i zmiana malowania) w ciągu 72 godzin od wydania takiego rozkazu.\nObecnie Blue Angels dysponują dwunastoma Hornetami, w tym dziesięcioma F/A-18A i dwoma dwumiejscowymi F/A-18B. Generalnie jednak podczas pokazów wykorzystywanych jest tylko sześć, w tym jeden zapasowy, najczęściej w wersji dwumiejscowej. W tylnej kabinie tego samolotu od czasu do czasu loty odbywać mogą przedstawiciele lokalnych mediów (akredytowani dziennikarze lub osoby rekomendowane przez organizatorów i sponsorów imprezy). Oczywiście muszą oni najpierw przejść badania lekarskie i uzyskać akceptację pilotów Blue Angels. Zdarza się sporadycznie, że loty takie proponowane są też tzw. VIP-om, ludziom z show bussinesu, świata filmu, sportu czy muzyki.\nKandydaci do służby w zespole muszą zostać jednogłośnie zaakceptowani przez wszystkich pilotów grupy, a personel składa się nie tylko z żołnierzy US Navy, ale także z US Marine Corps. I tak np. w sezonie 2006 w Blue Angels służyło 15 żołnierzy tej ostatniej formacji, w tym ośmiu na pokładzie należącego do zespołu Herculesa, sześciu w obsłudze naziemnej i jeden za sterami F/A-18A nr 4. W tym samym okresie do zespołu należało też 15 kobiet.\nLegenda Fat Alberta\nOsobną kartę w historii Blue Angels zapisały samoloty transportowe, wspierające działalność głównego zespołu. W roli tej występowało kilka różnych typów transportowców, w mniejszym lub większym stopniu nadających się do tej roli. Były to m. in.: Beechcraft JRB (wariant popularnego samolotu Beechcraft Model 18), Douglas R4D-5 Skytrain (wersja C-47), Curtiss R5C Commando (wersja C-46), Douglas R5-5 Skymaster (odmiana C-54) oraz Lockheed C-121 Constellation (popularna Connie). Jednak żaden z tych samolotów nigdy nie będzie kojarzyć się z zespołem Blue Angels bardziej, niż potężny C-130 Hercules - i to nie tylko z powodu swojego wyglądu...\nHerculesy rozpoczęły przygodę z Blue Angels na początku lat 1970., gdy zapadła decyzja o zastąpieniu jakimś innym typem niezbyt nadającego się do celów transportowych samolotu C-121. Wybór padł na C-130. Pierwszy (w wersji powietrznego tankowca KC-130F, n/s 150690), wypożyczony z US Marine Corps, wylądował w Pensacola 22 lipca 1970. Od samego początku samolot, który okazał się być dla Blue Angels idealną platformą transportową, zyskał sympatię pilotów i personelu obsługi technicznej, co poskutkowało nadaniem mu nieoficjalnej nazwy Fat Albert (popularna postać z kreskówki dla dzieci). W sumie od początku lat 1970. zespół używał siedmiu różnych C-130 Hercules. Ostatni z nich, C-130T (n/s 164763), sam w sobie jest już sporą atrakcją dla widzów i jego pojawienie się nie niebie oczekiwane jest z niemniejszym zaciekawieniem, niż występ Hornetów! Wszystko dlatego, że Fat Albert sam daje także bardzo specyficzny i niepowtarzalny show! Na wybranych pokazach C-130 prezentuje alarmowy start JATO (Jet Assisted Take Off), czyli start z użyciem ośmiu rakiet na paliwo stałe, zamontowanych po cztery z każdej strony tylnej części kadłuba, które dają mu potężny dodatkowy ciąg i wypychają go w powietrze, umożliwiając nabieranie wysokości nawet pod kątem 45o! Samolot osiąga wtedy wysokość ponad 300 metrów w zaledwie 15 sekund!\nNa co dzień załoga Herculesa składa się z ośmiu żołnierzy US Marine Corps - trzech oficerów (piloci) i pięciu podoficerów (dwóch inżynierów pokładowych, nawigator, mechanik pokładowy i oficer załadunkowy). Na każdy pokaz na pokładzie przewożonych jest około 45 osób personelu zabezpieczającego loty, a także części zapasowe i wyposażenie komunikacyjne, niezbędne do przeprowadzenia lotów.\nNa przestrzeni lat w Blue Angels latały także pojedynczo samoloty innych typów, m.in. Lockheed TV-2 i Vought F7U-1 Cutlass.\nW 2006 Blue Angels dali niemal 70 pokazów w samych tylko Stanach Zjednoczonych! W tym samym czasie w Europie wystąpili tylko raz - podczas Open Dagen 2006 w holenderskim Leeuwarden.\nCzarny dzień w Beaufort\nNiestety, 21 kwietnia 2007 doszło do niespodziewanej katastrofy. F/A-18A Nr 6, pilotowany przez 32-letniego Lt. Cmdr. Kevina J. Davisa rozbił się podczas pokazu w Marine Corps Air Station Beaufort, grzebiąc w swoich szczątkach pilota. Samolot spadł na tereny mieszkalne, około czterech kilometrów od lotniska, powodując obrażenia u kolejnych ośmiu osób na ziemi. Feralny manewr miał być ostatnim wykonywanym tego dnia, a cały pokaz obserwowany był z ziemi przez rodziców nieszczęsnego lotnika, dla którego miał być inauguracją pierwszego sezonu w roli pilota pokazowego (choć w zespole był już ponad dwa lata). Początkowo, jako prawdopodobną przyczynę katastrofy wymieniano zderzenie ze stadem ptaków. Ptaki, po dostaniu się do wlotów powietrza, spowodować miały niemal równoczesne uszkodzenie i zatrzymanie obu silników samolotu. Jednak po szczegółowych badaniach eksperci orzekli, iż do katastrofy doszło najprawdopodobniej z powodu chwilowej utraty świadomości przez pilota, który wykonywał manewr w dużym przeciążeniu. Strata kolegi mocno odbiła się na morale całego zespołu i położyła się cieniem na cały sezon lotniczy 2007.\nWstęp - Modelarski wielki świat\nZostały tylko aluminowe łzy\nHistoria polskiego Canta Z-507 B\nPomnik lotników amerykańskich we Lwowie\nLosy pomnika amerykańskich pilotów na Cmentarzu Orląt we Lwowie\nPierwszy zrzut Cichociemnych do Polski\nGloster Javelin - zapomniany myśliwiec Royal Air Force\nHistoria i samolot w szczegółach\nHistoria słynnego amerykańskiego zepołu akrobacyjnego marynarki wojennej USA\nWestland Agusta AW.109EPower\nDruga część szczegółów śmigłowca\nPiggi od Piaggio\nWłoscy konstruktorzy nie przewidywali,że ich samolot zrobi międzynarodową karierę\nŻywiczne modele redukcyjne samolotów\nWady, zalety i porównanie z modelami polistyrenowymi\nPierwsza część nowego cyklu o tym, co czeka polskiego modelarza na europejskich konkursach\nDrugi odcinek budowy modelu Mi-6


Placówka Straży Celnej „Tyłowo” – Wikipedia, wolna encyklopedia\nPlacówka Straży Celnej „Tyłowo” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca w okresie międzywojennym służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.\nNa wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną. Jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych. W 1921 roku w Górze stacjonował sztab 4 kompanii 19 batalionu celnego. 4 kompania celna wystawiła między innymi placówkę w Tyłowie. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku. Placówka Straży Celnej „Tyłowo” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Tyłowo” z Inspektoratu SC „Wejherowo”.\nW drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Ochronę granicy północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczna. W strukturach nowo powstałej formacji nie odtworzono placówki „Tyłowo”.\nplacówka Straży Celnej „Kartoszyno” ⇔ placówka Straży Celnej „Warszkowo” – 1926\nprzodownik Władysław Stachowiak (858)[a] był w 1926\nprzodownik Władysław Stachowiak (858)\nstrażnik Jan Przybylski (982)\nstrażnik Franciszek Wyrwantowicz (914)\nstrażnik Władysław Kamiński (523)\nstrażnik Alojzy Wojciechowski (3094)\nstrażnik Ignacy Nawra (3341)\nTę stronę ostatnio edytowano 28 lis 2018, 16:16.


Federacja PZ, 2016-08-02 13:27:58\n- PZ powstało, gdyż polityka zdrowotna ówczesnych władz zagrażała bezpieczeństwu polskich pacjentów – mówi Wojciech Pacholicki, wiceprezes PZ. - I choć wówczas wydawało się, że dzięki naszej determinacji rozsądek zwyciężył, to rzeczywistość następnych lat tego nie potwierdziła. - Bez względu na ekipy rządzące, system opieki zdrowotnej w Polsce ulegał dezorganizacji i degradacji kosztem chorych, a konstytucyjne prawo do ochrony zdrowia ulegało ograniczeniu. Dla polityków pojęcie ochrony zdrowia stało się tylko propagandowym sloganem. Od dekady tłumaczymy władzom, że służba zdrowia zaczyna się od nas - od lekarzy POZ.


12 świątecznych katastrof – Z dala od polityki\nTytuł 12 świątecznych katastrof idealnie pasowałby do gwiazdkowej komedii familijnej albo i nawet romantycznej. Tymczasem dzieło Stevena R. Monroe (Ultimatum) to kolejna katastrofalna produkcja katastroficzna zrealizowana na zlecenie kanału SyFy. Jej jedyną atrakcją jest Magda Apanowicz, Kanadyjka o polskich korzeniach, która bardzo chętnie grywa w tandetnych produkcjach. Ma już na swoim koncie kilka takich „komedii”!\nFilm zaczyna się trochę jak niedawny Geostorm. Nad niewielkie miasteczko Cavalry nadciąga dziwaczna burza. Z nieba spadają blisko metrowej długości sople, niszcząc budynki i zabijając wielu ludzi. Wśród ofiar jest ukochana babcia głównej bohaterki. Przed śmiercią wręcza jej tajemniczy pierścionek i oświadcza, że teraz to ona jest „wybranką”. Okazuje się, że nastoletnia Jacey musi ocalić świat przed przewidzianym przez Majów końcem świata opisanym w znanej piosence „12 days of Christmas”.\nProblem w tym, że Jacey nie ma żadnych specjalnych mocy. Nie potrafi latać jak Superman i walić młotem jak Thor, nie jest też bogata jak Batman. Aby wypełnić przepowiednię, musi – z pomocą ojca – odnaleźć cztery kolejne pierścienie ukryte w okolicy. To wymaga czasu, a tymczasem nad miasto nadciągają następne opisane w piosence katastrofy naturalne. A do tego pewien bardzo nieprzyjemny developer zamierza otworzyć centrum handlowe w miejscu, w którym nie powinien tego robić. Co za drań!\nPodobnie jak inne produkcje kanału SyFy, 12 świątecznych katastrof wyróżnia się bardzo słabymi efektami specjalnymi, drewnianymi dialogami i kuriozalnymi zwrotami akcji. Doświadczony reżyser umiejętnie dawkuje napięcie i świadomie kręci ten film serio. Wie, że tylko w ten sposób wywoła autentyczny uśmiech na twarzach widzów. Bo powiedzmy sobie szczerze – historia jest tak absurdalna, że aż bawi. Gdyby potraktowano ją jako parodię gatunku i dorzucono tandetnych żartów, bawiłaby pewnie mniej. A tak? Fani Lodowej grozy czy Burzliwego Seattle będą tą produkcją ukontentowani.\n12 świątecznych katastrof, The 12 Disasters of Christmas, 2012, reż. Steven R. Monroe, wyst. Ed Quinn, Magda Apanowicz, Holly Elissa, Ryan Grantham, Donnelly Rhodes\n6 grudnia, 2017 30 listopada, 2020 zdalaodpolityki12 świątecznych katastrof, christmas, Donnelly Rhodes, Ed Quinn, FILM, Holly Elissa, Magda Apanowicz, recenzja, Ryan Grantham, Steven R. Monroe, The 12 Disasters of Christmas, TOPMENU, wojciech kąkol\nPoprzedni Poprzedni wpis: Liga Sprawiedliwości\nDalej Następny wpis: Fanatyk (2001)


Dziennik Prawny Rząd przedłużył Program Rozwoju Wiejskim\nRząd przedłużył Program Rozwoju Obszarów Wiejskim (PROW 2014-2020)\nProgram Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020 został przedłużony do 2022 roku. To oznacza, że operacje przeprowadzone przy udziale unijnych funduszy z tego obszaru mogą być rozliczane do końca 2025 roku – informuje rząd.\nRozliczenie PROW 2014-2020 do 2025 roku\nPrzedłużenie działania Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 roku oznacza, że zgodnie z zasadą „N+3” operacje dokonane przy udziale tego mechanizmu mogą być rozliczane aż do 2025 roku.\nPROW – więcej możliwości załatwiania spraw online\nPrzy tej okazji rząd przyjął przepisy, które umożliwiają rolnikom załatwienie szeregu spraw w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przez internet. Jak wyjaśnia resort odpowiedzialny za ten obszar - „obecnie, mimo że wnioski składane są w formie elektronicznej za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej ARiMR, to wymiana korespondencji oraz doręczenia w dalszym ciągu odbywają się w formie papierowej”.\nTo oznacza, że jeśli jakieś postępowanie zostało zainicjowane na wniosek złożony drogą elektroniczną, można będzie wymieniać korespondencję w tej sprawie przez internet. W ten sam sposób będą mogły być doręczane pisma w danej sprawie. Ministerstwo rolnictwa zaznacza jednak, że skorzystanie z tego rozwiązania będzie całkowicie dobrowolne. Rolnicy, którzy wolą mieć wszystko na papierze, w dalszym ciągu będą otrzymywać dokumenty „po staremu”.\nElektroniczna wymiana dokumentów pozwoli jednak na przyspieszenie doręczenia wymiany korespondencji. Przyniesie także wymierne korzyści związane z obniżeniem kosztów całego procesu obsługi.\nŁatwiejszy dostęp do środków na walkę z suszą\nRząd zdecydował także m.in. o uproszczeniu procedur związanych z przygotowaniem do realizacji działań, których celem jest walka ze skutkami suszy oraz zwiększenie retencji wód. „Do tej pory funkcjonowała skomplikowana procedura uzyskiwania zgód na realizację prostych działań, które przeciwdziałają skutkom suszy na obszarach wiejskich. Zniechęcała ona właścicieli gruntów rolnych do podejmowania działań w tym zakresie” – tłumaczy resort rolnictwa.\nObowiązkowa rezerwacja wizyt w skarbówce ma już rok. Co się zmieniło?\nRuszyła wypłata rekompensat w woj. podlaskim i lubelskim w związku ze stanem wyjątkowym\nTagi: Sprawy gospodarcze Wnioski\nPieniądze na dziecko mogą przepaść! Zostało niewiele czasu\nSzlaban dla odpadów. Koniec z nielegalnym importem śmieci?


Odtwarzacz Manta MP3 Player MP3267 wyposażono w monochromatyczny wyświetlacz True OLED, a MP4 Player MP4284 - w 1,8-calowy, kolorowy wyświetlacz TFT. Oba urządzenia umożliwiają przechowywanie do 8 GB danych.\nOdtwarzacze obsługuję takie formaty zapisu muzyki jak AMV, MP3, WAV i WMA. Posiadają także wbudowane radio oraz dyktafon.\nSugerowana cena detaliczna odtwarzacza Manta MP3 Player MP3267 wynosi 89 zł brutto, a MP4 Player MP4284 - 119 zł brutto. Odtwarzacz MP4 jest dostępny w 3 wersjach kolorystycznych: czarno-pomarańczowej (MP4284O), czarno-srebrnej (MP4284S) i czarno-niebieskiej (MP4284B).\nManta MP3 Player MP3267 - specyfikacja techniczna:\n- ekran: True OLED\n- dodatkowe funkcje: czytnik e-book, podłączenie bezpośrednio do USB\n- wymiary: 80 x 20 x 12 mm\n- obsługiwane formaty plików muzycznych: MP3, WMA, WAV\nManta MP4 Player MP4284 - specyfikacja techniczna:\n- ekran: 1,8" TFT 128 x 160 px\n- dodatkowe funkcje: czytnik e-book, wyświetlanie tekstów piosenek\n- wymiary: 80 x 40 x 80 mm\n- odtwarzane formaty wideo: AMV\n- odtwarzanie zdjęć: JPG, BMP\nDołącz do dyskusji: Manta: nowe odtwarzacze MP3 i MP4 za 89 zł i 119 zł


Roladki z łososiowym dipem – Łosoś Jurajski\nRoladki z łososiowym dipem\nSylwestrowa zabawa (nawet spędzona w zaciszu naszych czterech ścian) nie może mieć miejsca bez wyjątkowych przekąsek. Proponujemy wykonanie patery pełnej zdrowia i smaku! Co na niej znajdziemy? Słupki warzyw, roladki z łososiem i warzywami oraz łososiowy dip!\nCo będziemy potrzebowali do wykonania tego przepisu?\npuszka Łososia Jurajskiego w sosie pomidorowym\nŁosoś Jurajski wędzony ok. 30-40 g\nPaprykę, seler i marchew dokładnie myjemy i kroimy w słupki. Aby wykonać dip, majonez mieszamy z jogurtem i drobno posiekanym łososiem i pietruszką.\nPlacki tortilla smarujemy serkiem philadelphia i nakładamy rozdrobnionego łososia z puszki. Całość przykrywamy sałatą i ciasno zawijamy. Tak przygotowany rulon kroimy pod kątem na ok 2-3 cm krążki.


Dariusz Kraszewski i anarchistyczny sen - TEDxRawaRiver\nDariusz Kraszewski i anarchistyczny sen\nUrodzony w roku punkrocka czyli w 1977. Dzieciństwo i młodość spędził w podwarszawskiej wsi gdzie na boisku zbierał pierwsze doświadczenia procesów grupowych. We wczesnej młodości zainspirowany anarchizmem postanowił działać społecznie. W między czasie zawitał na uniwersytet aby studiować nauki społeczne.\nPo kilku latach życia lekkoducha, awanturnika i bojownika postanowił poświęcić się aktywność w stowarzyszeniu Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich. Organizacji, która działa na rzecz jawność, przejrzystości i otwartości działania władzy publicznej, a która szczególny nacisk kładzie na wagę dostępu do informacji publicznej oraz jawność i przejrzystość wydatkowania publicznych pieniędzy.\nWtedy to, po raz pierwszy spotkał się z ideą budżetu partycypacyjnego, która to idea była niczym materializacja anarchistycznego ducha w warunkach ponowoczesnego upadku wielkich narracji. Obecnie zajmuje się wspieraniem rozwoju mechanizmu funduszu sołeckiego w Polsce, budżetu partycypacyjnego w miastach oraz nade wszystko własnego ciała i ducha, bowiem bez dobrej indywidualnej kondycji jednostkowej, niemożliwa jest dobra kondycja ludzkości.\nBy TEDxRawaRiver|2013-01-11T18:39:04+00:002012-09-22|prelegenci|Możliwość komentowania Dariusz Kraszewski i anarchistyczny sen została wyłączona


Centor-– światło pod kontrolą - Centrum PRasowe\nCentor-– światło pod kontrolą\nLato to długo wyczekiwana przez większość z nas pora roku. Przez kilka miesięcy rozpieszcza nas piękną pogodą, wysokimi temperaturami i gorącymi promieniami słonecznymi. Z czasem jednak upał zaczyna dawać się we znaki i marzymy o znalezieniu zacienionego, chłodnego miejsca, w którym można by odpocząć. Jak stworzyć taki kąt we własnym domu?\nJednym ze sposobów jest zakup rolet odpowiednich do już zamontowanych okien i drzwi. Powinniśmy wybrać je tak, by zarówno latem, jak i zimą zapewniły nam możliwość kontrolowania natężenia światła wpadającego do domu, a w gorące dni chroniły nas przed uciążliwym słońcem i upałem. Wnętrza, gdzie zastosowano tradycyjne rolety, bardzo często sprawiają jednak wrażenie pustych i niepełnych, dlatego nieraz łączy się w nich rolety ze staroświeckimi, ciężkimi zasłonami i firanami, zaburzając minimalistyczny charakter współczesnych domów. Jak zatem kontrolować światło wpadające do środka i zapewnić sobie prywatność, nie rezygnując jednocześnie z oryginalnego, nowoczesnego charakteru wnętrza?\nIdealnym rozwiązaniem jest system rolet zastosowany w Drzwiach Zintegrowanych Centor. To wyjątkowa propozycja, zaprojektowana w najmniejszych detalach. Podobnie jak same drzwi porusza się horyzontalnie, co ułatwia jej wygodne zamykanie i otwieranie. Wystarczy delikatne dotknięcie palcem na dowolnej wysokości, by cieszyć się podmuchami wiatru lub przyjemnym cieniem. Kolejną zaletą rolet jest ich pełne zintegrowanie z ramami drzwiowymi, dzięki czemu stają się zupełnie niewidoczne, gdy je całkowicie rozsuniemy.\nW ofercie firmy Centor znajdziemy rolety zarówno rozpraszające światło, jak i zaciemniające. Te pierwsze, dzięki współczynnikowi otwartości w zakresie 3–5%, ograniczą wpadające do salonu światło. Zaciemniające idealnie sprawdzą się w sypialni i pomieszczeniach, z których korzystają amatorzy kina domowego. Obie wersje są dostępne w trzech stylowych wzorach, z których każdy ma kilkanaście wariantó