Tylko on, ona i motocykl - Rozdział 14 - Przygotowania, niewygodni ludzie i rozluźnienie atmosfery – opowiadanie – Opowi.pl\n(Cześć! Tutaj tylko krótkie ostrzeżenie: pojawi się wzmianka o bardzo tragicznym wydarzeniu w historii USA. Sposób, w jaki zostało ono opisane w tym odcinku NIE JEST moją prywatną opinią! No, to tyle z ostrzeżenia… Miłej lektury! :) )\nManhattan, Nowy Jork, końcówka jesieni, rok 2001\nŻaneta siedziała w swoim pokoju i słuchała swojego ulubionego czarnego rapu na nowym odtwarzaczu DVD. Po opuszczeniu siedziby gangu motocyklowego, do którego należał Ryan udała się do centrum handlowego po nowe płyty i nie mogła się doczekać, żeby je wszystkie odsłuchać. Nie tylko uwielbiała tą muzykę, ale także dzięki niej mogła choć na chwilę oderwać myśli od tragicznej śmierci jej rodziców. Mandy z nią nie było. Pojechała do Newark spotkać się ze swoimi rodzicielami i sprawdzić czy ich firma choć trochę podniosła się z kryzysu. Żanecie jednak samotność nie przeszkadzała. Choć była osobą bardzo towarzyską, nie miała nic przeciwko odrobinie samotności od czasu do czasu. Niestety dla niej, chyba właśnie się zakończyła, ponieważ dziewczyna usłyszała pukanie do drzwi. Od razu wstała i skierowała się, żeby je otworzyć, myśląc że to jej przyjaciółka.\n„Tak szybko wróciła? Oby miała dobre wieści!”\nZ tego właśnie powodu nie popatrzyła kto pukał. I to był błąd. Osobą dobijającą się nie była jej przyjaciółka Mandy, ale inna znana jej osoba, choć niezbyt miło wspominana…\n— Pani Baker?! – spytała zszokowana na widok rozwścieczonej żony prezesa Fallen Angels. Już miała ze strachu zamknąć drzwi, gdy nagle Helen jednym zamachem otworzyła je na oścież i siłą weszła do jej domu. Żaneta zbladła ze strachu. Panicznie bała się kobiety, a jej nagła wizyta mogła oznaczać tylko jedno: ostry łomot.\n— Taka młoda, a już ma problemy z pamięcią… – warknęła kobieta i zamknęła za sobą drzwi. — Już zapomniałaś co powiedziałam ci dawno temu, słowiańska gówniaro?! Już zapomniałaś o naszym małym spotkaniu, które miało raz na zawsze rozwiązać kwestię twojego zadawania się z nami?!\n— Nie… jak mogłabym zapomnieć… tylko proszę, nie chcę powtórki! – powiedziała bliska płaczu i błagalnym głosem Polka. Słowa Helen przypomniały jej moment, w którym nie tylko oficjalnie zerwała wszystkie więzy z Ryanem oraz gangiem motocyklowym Fallen Angels, ale także skonfrontowała się z brutalną rzeczywistością tego świata, którego nie chciała przyjąć do wiadomości przez swoje zamiłowanie do Bad Boy’ów, jakim był dla niej mężczyzna… a gdy myślała, że już po wszystkim, zjawiła się Helen…\nManhattan, Nowy Jork, rok 1997, trzy miesiące przed pierwszym spotkaniem Ryana i Evelyn…\nRyan jechał jak szalony ulicami Nowego Jorku ze swoją dziewczyną na tylnym siedzeniu. Oboje wyglądali jakby przed kimś uciekali. I tak z resztą było. Podczas ich małej randki na mieście zostali zaatakowani przez czterech motocyklistów Cursed Riders, którzy byli tuż za nimi ścigali ich jak drapieżnik ofiarę. Żaneta była przerażona do ostatnich granic. Czegoś takiego jeszcze nie przeżyła.\n— GAZU!!! JEDŹ, RYAN! DO DECHY! SZYBCIEJ, SZYBCIEJ, SZYBCIEJ!!! – krzyczała na całe gardło.\n— Zamknij się, do cholery! Muszę się skupić! – ryknął na nią motocyklista i wziął ostry zakręt w lewo. Ridersi byli tuż za nimi. — Zobaczymy jak im się spodoba, kiedy zaprowadzę ich pod naszą siedzibę, gdzie odstrzelimy ich jednego po drugim! – dodał skupiony na drodze w stu procentach.\n—„Odstrzelimy”?! Na mózg ci padło?! Nie zamierzam brać udziału w żadnej strzelaninie! – zagrzmiała oburzona Żaneta.\n—Rozumiem! Więc wolisz, żebym cię zostawił Ridersom?! Proszę bardzo! – powiedział wściekły i znów gwałtownie skręcił, chociaż pościgu nie zgubił. — Już prawie jesteśmy, jeszcze kawałeczek! Jak się zatrzymam pod siedzibą, właź do środka i nie wychodź, dopóki Helen ci nie powie, jasne?! – spytał, ale nie otrzymał odpowiedzi. — JASNE?! – ryknął.\n— TAK! Tak… – odpowiedziała przestraszona Polka. Ryan tymczasem pędził ulicami jakby go gonił sam diabeł. Nawet nie patrzył do tyłu na ścigających go Ridersów uzbrojonych w kije bejsbolowe. Co jakiś czas podjeżdżali bliżej, żeby spróbować zadać nimi celny cios, jednak motocyklista Angelsów albo ich unikał albo odpychał kopniakiem. Jemu również ciężko było się skupić przez panikującą Żanetę. W końcu wjechali na Most Brooklyński, gdzie Ryan wycisnął ze swojego Fat Boy’a co się dało. Motocykliści Cursed Riders nie mogli nadążyć, a jeden z nich nawet rozbił się o zmieniającą pas ruchu taksówkę. Ry nie krył zadowolenia.\n—Iiiiihaaaaaaa! No i zgubiliśmy ogon! A nie mówiłem ci, że wyjdziemy z tego całego, skarbie?! – spytał Żanety z uśmiechem. Dziewczyna zaś siedziała z tyłu jak wryta i trzęsła się. Nie odezwała się też przez resztę podróży, co zdziwiło Ryana. W końcu Polka cały czas mówiła mu, że uwielbia klimaty, w jakich on siedzi. Myślał jednak, że to tylko chwilowy szok i zaraz jej przejdzie. W końcu nigdy nie brała udziału w czymś takim. To prawda, kiedyś widziała jak celuje z pistoletu do jakiegoś mężczyzny, który nie chciał ich wpuścić do nocnego klubu i raz nawet była świadkiem jak jej chłopak pobił bezczelnego nastolatka za obrażanie jego motocykla, ale nic poza tym. Nie oznacza to jednak, że nie brała udziału w klubowym życiu. Ryan często jeździł z nią na odbywające się w całym Nowym Jorku wyścigi motocyklowe pomiędzy Angelsami, Ridersami i niezrzeszonymi motocyklistami oraz inne wielkie zjazdy, ale nic poza tym. W końcu oboje dotarli na miejsce. Nawet z zewnątrz było słychać głośno puszczony utwór The Trooper w wykonaniu Iron Maiden. Ryan zszedł z motocykla i spojrzał na Żanetę, która wciąż siedziała nieruchomo.\n—Skarbie? Koniec podróży! Możesz już zejść! – powiedział z uśmiechem, jak gdyby nigdy nic.\n—...koju… – wymamrotała dziewczyna.\n— Co mówiłaś? Chyba nie dosłyszałem… – podszedł bliżej Ryan.\n—…pokoju… – odezwała się ponownie Żaneta.\n— Skarbie, wszystko w porządku? – spytał i położył jej rękę na ramieniu. Nagle Żaneta zeskoczyła z motocykla i gwałtownie odsunęła się od niego jakby był czymś zarażony.\n— POWIEDZIAŁAM, ŻEBYŚ MNIE ZOSTAWIŁ W SPOKOJU! – zagrzmiała.\n— Ża… Że… Żaneta, co się dzieje?! – spytał oszołomiony Ryan.\n— JESTEŚ POPIERDOLONY! TWÓJ ŚWIAT JEST POPIERDOLONY! TO SIĘ DZIEJE! – kontynuowała wrzask, który był tak intensywny, że zaalarmował osoby znajdujące się w siedzibie klubu Fallen Angels.\n— Coś ty powiedziała?! Po tym wszystkim, co dla ciebie zrobiłem…\n—DOBRZE SŁYSZAŁEŚ! DLA TAKICH JAK TY I TWÓJ GŁUPI GANG POWINNI OTWORZYĆ PONOWNIE ALCATRAZ I ZAMKNĄĆ Z DALA OD NORMALNYCH LUDZI! – ciągnęła dalej Żaneta. — ZRYWAM Z TOBĄ! ZRYWAM, SŁYSZYSZ?! ZRYWAM I PÓJDĘ NA POLICJĘ, ŻEBY POWIEDZIEĆ WSZYSTKO O WAS WSZYSTKICH, POPIERDOLENCY!\n—Pewnie, idź! – warknął wściekły Ryan. — Zobacz jak bardzo mnie to obchodzi! A tak przy okazji, byłaś chujową dziewczyną! I tak chciałem z tobą zerwać! – dodał zły i skierował się do siedziby klubu. Ona tylko pokazała mu środkowy palec i odeszła. Motocyklista usiadł przy barze, gdzie Amy już nalewała mu mocnego drinka. — Pierdolona niewdzięcznica… Po tym wszystkim, co dla niej zrobiłem! Zastraszałem jej nauczycieli… obroniłem przed tym pedofilskim woźnym… chodziłem na imprezy, gdzie leciała ta okropna muzyka… ona robi mi takie gówno?! – wyżalał się, gdy nagle usiadła koło niego Helen i objęła jedną ręką.\n—Uspokój się, młody. Nerwy tu nic nie pomogą. Wypij sobie parę mocniejszych, opróżnij łeb… Zaraz zawołam Jolene, żeby się tobą zajęła i będzie dobrze.\n—Ale może w to pani uwierzyć, pani Baker? Ta suka nawet groziła, że doniesie na mnie policji! Szkoda, że nie wie o tym, że komisarz Freeman bierze od nas grubą łapówkę… – powiedział Ryan pijąc swojego drinka. Był dokładnie taki, jaki mężczyzna potrzebował: mocny. — A najgorsze w tym wszystkim jest to, że… zacząłem coś do niej czuć… – dodał smutno. Helen skutecznie ukryła fakt, że żal jej się zrobiło Ryana.\n—Słyszałem wszystko! Przykro mi, bracie… – powiedział rozwścieczony Saint, który dosiadł się na lewo od kadeta Angelsów. — Powiedz tylko słowo, a pojadę z tobą dać tej dziwce nauczkę! Będzie żałowała, że przybyła tu z tej swojej Polski! – zaproponował.\n—To nie będzie konieczne, Tommy… – powiedziała do niego kobieta. — Ja się nią zajmę. Jestem pewna, że ze mną porozmawia normalnie, choć jak tylko mnie wpuści, pożałuje, że rodzice nie użyli zabezpieczeń… – oznajmiła, po czym opuściła budynek, zanim Saint lub Ryan zdążyli się odezwać.\n— Oby tylko jej nie zabiła… – powiedział zmartwiony Ryan.\n— Spokojnie, Helen to mądra babka. Wie, co robi… – uspokoił go skarbnik Angelsów.\nPół godziny później, Manhattan, Nowy Jork\nŻaneta wróciła niedawno do swojego mieszkania, położyła się na łóżko i westchnęła zirytowana. Miała już dość tego wszystkiego i cieszyła się, że rodzice wyjechali na kilka dni w delegacji do Chicago. Mogła być sama i nie musiała tłumaczyć się rodzicom gdzie była i bronić Ryana przed nimi. Cóż, przynajmniej jeszcze nie. Postanowiła się zapomnieć o stresie jak najszybciej i puściła w swoim odtwarzaczu DVD nową hiphopową płytę, którą kupiła tydzień temu.\n„Pieprzony Ryan… nie potrzebuję go i tego jego jebanego gangu! Mam nadzieję, że choć trochę się wystraszył tym jak mu powiedziałam, że doniosę na niego policji. Ale tylko niech spróbuje do mnie wracać to naprawdę pójdę!”\nJej myśli przerwał jednak dzwonek do drzwi. Myśląc, że to rodzice wcześniej wrócili, od razu podeszła żwawo do drzwi i otworzyła je. Nie byli to jednak oni lecz Helen.\n— Witam, moja droga! Jak dobrze cię widzieć! – powiedziała przyjaźnie kobieta i weszła do środka.\n—Pani Baker… Nie wiem czy pani słyszała, ale już nie jestem dziewczyną Ryana. Zerwaliśmy. Przepraszam, ale takie życie nie jest dla mnie. – odpowiedziała Żaneta.\n—Ależ nic nie szkodzi, kochanie! Ja to rozumiem! Nie każdy lubi takie klimaty! – powiedziała Helen i podeszła do dziewczyny, po czym objęła ją jedną ręką.\n—Cieszę się, że chociaż pani rozumie tą sytu… – próbowała powiedzieć, ale potężny cios w brzuch przerwał jej. Młoda dziewczyna skuliła się w bólu, ale Helen złapała ją za ubranie, wyprostowała z powrotem i uderzyła z pięści w twarz. Żanecie aż poleciała do tyłu na meble i upadła na ziemię. Helen stanęła nad nią i chwyciła ją za szyję tak, żeby Polka nie spuszczała z niej wzroku.\n— Jeśli jeszcze raz zobaczę twój słowiański pysk w okolicach naszej siedziby lub Ryana, wrócę tu i nie tylko znów ci spuszczę łomot, ale także przyprowadzę jego braci z gangu mojego męża i pozwolę im się tobą zabawić… kurwo. Rozumiesz? – zagroziła z nienawiścią w oczach Helen i splunęła Żanecie w twarz.\n— T…tak… Ro-rozumiem… Już nigdy… się nie pojawię… – wyjąkała przerażona dziewczyna.\n— I nawet nie myśl o zgłoszeniu sprawy na policję. Komisarz jest na naszej liście płac i powie nam, że u niego byłaś, a wtedy… cóż, powiedzmy, że istnieją rzeczy gorsze niż śmierć. – dodała Helen, po czym wyprostowała się i wyszła z mieszkania. Polka zwijała się z bólu, chwyciła za zakrwawiony nos i wybuchła płaczem.\nManhattan, Nowy Jork, rok 2001\n— Twarz wciąż mnie boli na samo wspomnienie… błagam, niech mi pani nie robi krzywdy! – powiedziała błagalnym głosem Żaneta. — Ja i Ryan to naprawdę zamknięty rozdział! Poza tym, nic nie powiedziałam policji, przysięgam! Ja tylko… chciałam…\n— Gówno mnie to obchodzi co ty chcesz, smarkulo! Trzymaj się z dala od nas, albo twoje wpierdolenie się do naszego życia bez zaproszenia będzie twoim OSTATNIM błędem w tej twojej nędznej egzystencji, jasne?! – przerwała jej Helen i zmierzyła groźnym spojrzeniem.\n— Jasne… – wymamrotała Polka, a Helen słysząc to wyszła z mieszkania i zapaliła papierosa, żeby się uspokoić.\n„Tak trzeba sobie radzić z problemami!”\nGang motocyklowy Fallen Angels od ostatnich kilku tygodni był bardzo zajęty. Jak tylko skończyła się żałoba po kadecie, od razu zaczęli się zbroić po zęby. Coyote musiał wykorzystać niemalże wszystkie kontakty, jakie miał nie tylko w mieście czy też stanie, ale całym Wschodnim Wybrzeżu i stanach blisko położonych, w tym nawet w Teksasie. Snake zdołał ściągnąć broń od zaprzyjaźnionego oddziału Angelsów z Filadelfii dzięki faktowi, że należy do niego jego młodszy brat. Nawet Jolene zdobyła pokaźnej ilości sprzęt dzięki łóżkowej randce z niemalże wszystkimi nowojorskimi handlarzami bronią. Cały klub motocyklowy ściągnął broń za stosunkowo niską cenę dzięki Saint’owi i jego zmysłowi handlarza. Efektem tego „wyścigu zbrojeń” było to, że każdy (nawet kobiety) miał przy sobie pukawkę.\n— Nigdy się tak nie cieszyłem z istnienia drugiej poprawki! – stwierdził uśmiechnięty Ryan, gdy oglądał swój pistolet MAC-10. — A ty co myślisz, kociaku? Fajnie jest mieć w ręku prawdziwą broń, co?\n— Żebyś wiedział! – odpowiedziała entuzjastycznie Evelyn i ćwiczyła celowanie ze swojego „nowego” pistoletu Colt M1911. — A zawsze myślałam, że to głupie prawo, które daje narzędzie do zabijania takim kretynom jak te dwa wymoczki z Columbine High School…(1). Ale nauczysz mnie strzelać, co? Głupio by było, jakbym odstrzeliła ci coś… – dodała sugestywnie.\n— No jasne! Ale spokojnie, ty masz klamkę tylko do ochrony. To my mamy być uzbrojeni na wojnę. – zwrócił jej uwagę motocyklista i rozejrzał się. — Tak w ogóle to widziałaś gdzieś Helen? Coyote kazał mi spytać, bo długo jej nie ma…\n— Mówiła, że jedzie coś załatwić z kimś. Pewnie pojechała ponabijać się z tej swojej popieprzonej siostrzyczki. Szkoda, że nie ma takich miłych sióstr jak… jak… – nagle przerwała, bo przypomniały jej się Alice i Rachel. Evie przez cały czas nie mogła sobie wybaczyć, że nie zabrała ich ze sobą podczas swojej ucieczki. Wmawiała sobie, że być może wtedy Rachel nie spotkałby taki straszliwy los. Jednakże z drugiej strony, uważała, że jej siostry nie odnalazłyby się w takim życiu i zrujnowały swoja dobrze zapowiadającą się przyszłość.\n„Coż, przynajmniej Alice coś zrobi ze sobą skoro poszła do college’u… Ale i tak… tęsknie za nimi!”\n— Jak ty, Kociaku? – spytał Ryan i objął swoją dziewczynę. — Wiem, nie miałem okazji ich poznać osobiście i szczerze żałuję. Musiały być spoko babkami… – próbował ją pocieszyć.\n— W przypadku Alice to JEST „spoko babka”… – poprawiła go Evelyn. — W końcu wciąż żyje, pamiętasz? Mam nadzieję, że któregoś dnia ją spotkam i przeproszę za zostawienie w potrzebie…\n— Na pewno, Kociaku! – powiedział Ryan z uśmiechem. — Ona też zapewne tęskni za tobą niemiłosiernie… Ale pamiętaj, że musisz się skupić głównie na swoim życiu. Nią się nie przejmuj. Jeśli jest tak silna jak ją opisywałaś mi, poradzi sobie! Poza tym, jeśli będzie gdzieś w pobliżu, pomogę ci ją znaleźć! – puścił jej oczko, kończąc odpowiedź.\n— Masz rację, Ryan… – otarła łzy i pocałowała go dziewczyna. — I jeszcze raz ci dziękuję za wszystko…\n— Na pewno wszystko się ułoży! – wtrącił się Snake. Wiceprezes Angelsów był już w lepszym humorze niż ostatnio, chociaż wciąż nie był tym samym hedonistycznym kobieciarzem, którego Ryan i Evelyn znali i uwielbiali. — Przyszedłem tylko na chwilę, żeby przekazać, że jadę z Coyote’em na pewne spotkanie na Coney Island. Na czas naszej nieobecności Saint będzie wszystkim zarządzał! – dodał.\n— A z kim macie to spotkanie? – spytał Ryan. — Jakiś sojusznik?\n— To się okaże… – odrzekł niepewnie Snake, gdy nagle korytarzem szedł Coyote.\n— No dalej, Ray! Podnoś dupę i jedziemy! Nasz gość nie ma całego dnia! – popędził go prezes Angelsów. Snake wstał i oboje opuścili siedzibę klubu. Gdy wyszli, wpadli na Helen, która właśnie wracała od spotkania z Żanetą.\n— Helen, skarbie, już jesteś… – przytulił żonę na powitanie Coyote. — Gdzie byłaś?\n— Przekazać pewnej Polce, że nie ma tu czego szukać. Spokojnie, nie będzie już nam zawracać głowy. Tym razem naprawdę! – wyjaśniła.\n— Znaczy ta Ża - jakkolwiek jej na imię? To dobrze… – stwierdził Coyote, siadając na swój jednoślad. Snake po chwili zrobił to samo.\n— Dokładnie! A ty uważaj na siebie! – pożegnała się z mężem Helen i weszła do środka. Evie od razu ją zauważyła.\n— Helen! Akurat myślałam, gdzie byłaś! – powiedziała na powitanie z uśmiechem.\n— U Polki. Spokojnie, nie będzie już cię niepokoić.\n— Niepokoić? O czym ty mówisz? Czy to ma jakiś związek z tym, o czym rozmawiałyśmy?\n— A powiesz mi w końcu o co z nią chodzi? – spytała Evelyn, z nadzieją, że w końcu pozna prawdę.\n— Ja to zrobię… – wtrącił się Ryan, na co Helen kiwnęła głową i udała się w głąb klubu. Motocyklista ściszył muzykę i popatrzył na swoją dziewczynę. — Być może powinienem był powiedzieć to wcześniej, ale nie chciałem cię denerwować?\n— Ry, o czym ty mówisz? Co ta gówniara ci zrobiła? – spytała Evie z zaniepokojeniem w oczach.\n— Wyluzuj, Kociaku, już Ci mówię… Wszystko zaczęło się parę miesięcy przed naszym pierwszym spotkaniem… – uspokoił ją Ryan i zaczął jej wszystko opowiadać…\nDwadzieścia minut później, Coney Island…\nCoyote i Snake czekali na swojego gościa przy zamkniętym lunaparku i rozglądali się za nim. Chcieli to wszystko załatwić jak najszybciej, gdyż nie tylko nie przepadali za osobą, z którą mieli się spotkać, ale także robiło się coraz zimniej i choć mieli na sobie swoje skórzane kurtki motocyklowe, woleliby teraz siedzieć w ciepłej siedzibie klubu i popijać jakiś mocny alkohol. Zamiast tego musieli stać na tym ziąbie.\n— Dupek… spóźnia się… – burknął Snake.\n— Robi to specjalnie. Pewnie ma niezłą radochę na myśl, że my tu marzniemy i nie możemy nic z tym zrobić. „Spotkać się na neutralnym terenie”... Wymyślił sobie… – narzekał Coyote.\n— Myślisz, że to dobry pomysł? Nie widzieliśmy go od… wiesz kiedy. – powiedział przejęty wiceprezes Angelsów.\n— Jeśli to, co powiedział mi przez telefon dziś rano jest prawdą, Nowy Jork praktycznie będzie nasz. Musielibyśmy tylko…\n— …wykończyć Ridersów? – przerwał Coyote’owi znajomy głos. Obaj motocykliści odwrócili się i ujrzeli łysego człowieka, którego pamiętali aż za dobrze. Jego uśmiech wywołał u nich uczucie niepokoju.\n— Zgadza się. Witaj… Stevenson. – powiedział oschle Coyote.\n— Kopę lat… Baker i Allen. – odpowiedział komisarz nowojorskiej policji, a z jego twarzy nie schodził ten cholerny uśmiech. — Nie widzieliśmy się od…hmm… 1969?\n— To prawda… – przytaknął prezes Angelsów. — Atak partyzantów na naszą bazę. Ocaliliśmy ci dupę przed snajperem…\n— No proszę, więc pamięć cię nie zawodzi, Bobby! Mam nadzieję, że wybaczycie mi ten drobny poślizg…\n— Drobny poślizg?! Człowieku, spóźniłeś się jakieś pół godziny! – powiedział oburzony Snake.\n— Uspokój się, Ray! Ja to załatwię! – upomniał go prezes Angelsów. — Więc czego chciałeś, Stevenson? Przez telefon nie brzmiałeś jakbyś chciał nas teraz aresztować? Naprawdę chciałeś się spotkać w kwestii Ridersów? Po co?\n— Jeśli już dałeś mi dojść do słowa, pozwól, że ci coś wyjaśnię, przyjacielu… Dobrze wiem o waszej małej wojnie z Ridersami i chcę dać wam małą motywacje do rozprawienia się z nimi.\n— Ty… chcesz nam pomóc? Ale dlaczego? Przecież twoim celem jest wsadzenie nas do mamra! – powiedział podejrzliwie Coyote.\n— To prawda, ale chcę to zrobić według zasad. – zaśmiał się Stevenson. — Nie oznacza to jednak, że nie mogę chociaż pomóc dawnym kolegom z wojska z ich małymi problemami z osobą, przez którą wpakowaliście się w niezłe bagno! Powiedzcie mi… czy w waszym klubie znajduje się osoba, która nazywa się… Evelyn Mitchell?\nWymówienie tego nazwiska sprawiło, że Coyote i Snake poczuli jakby ich żołądki pękły. Coyote po raz pierwszy w życiu stracił pewność siebie przed stróżem prawa.\n„Evelyn?! Ale… skąd on…?! Nie, spokojnie, to nie takie szokujące. Pewnie jej rodzice zgłosili zaginięcie i policja z Newark przekazała informację tutaj…”\n— Jakim cudem wszedłeś w posiadanie wiedzy o niej? – spytał motocyklista.\n— Mam swoje kilka źródeł… są one bardzo dobre. Wiem również, że Evelyn ma dwie siostry, z czego jedna została brutalnie zabita przez nie jedną, a dwie osoby. Jedna z tych osób jest uważana za martwą, choć nie znaleziono jej ciała, zaś druga powinna być wam znana…\n— Nie wierzę! Kto?! – zagrzmiał Snake.\n— Nikt inny jak sam Clint Bradley. – odpowiedział Stevenson. Motocykliści tym razem byli w autentycznym szoku. Tego nazwiska nie spodziewali się usłyszeć. Screwball kiedyś twierdził, że to może być jeden z jego ludzi, ale uważano go za paranoika. Jak zwykle, z resztą. Wygląda jednak na to, że prawie miał rację od samego początku. — No cóż, to tyle informacji ode mnie. Będę się zbierał, mam ważne spotkanie w komendzie. Miłego dnia, degeneraci! – uśmiechnął się po raz ostatni i wrócił do swojego samochodu, zostawiając osłupiałych Coyote’a i Snake’a.\n— Chyba nasza ostateczna wojna z Ridersami znacznie się przybliżyła. Nie mogę w to uwierzyć.\n— Ja też nie… – przyznał mu rację równie zaskoczony Snake. — Ale Clint… odpowie za to, co zrobił… na pewno odpowie…\n— I taka jest cała historia pomiędzy mną, a Żanetą, Kociaku. Właśnie dlatego nie czuję się dobrze przy tej dziewczynie. – skończył opowiadać swojej dziewczynie Ryan z ponurym uśmiechem. Evelyn siedziała obok swoje mężczyzny i nie mogła uwierzyć własnym uszom. Żaneta od początku jej się nie podobała, ale po usłyszeniu tej historii miała nieodpartą ochotę poprawić to, co zrobiła jej Helen. Nienawidziła takich ludzi i żałowała, że wybaczyła Mandy.\n— Ta przeklęta, bogata, skurwiała… Jak ją zobaczę to normalnie…! – odgrażała się wściekła. — Jak ona mogła cię tak traktować, księżniczka pierdolona?! Niech ją tylko zobaczę…\n— Hej, spokojnie, kociaku… – próbował ostudzić jej zapał Ryan. — Emocje po tamtym dniu już opadły i między nami a nią jest rozejm. Warunkiem tylko było niepojawianie się jej na naszym terenie.\n— Mimo wszystko! Jak ją spotkam, sprawię, że zniknie z naszego życia raz na zawsze! – zagroziła dziewczyna.\n— Co?! Hej, nie zabijaj jej…\n— Nie zamierzam jej zabić, oszalałeś do reszty? Po prostu taką jej dam nauczkę swoimi pięściami, że popamięta do końca życia!\nMotocyklista tylko się zaśmiał i przytulił Evelyn mocno. W pewnym sensie uwielbiał patrzeć na jej ataki wścieklizny. Od tych myśli odpędziło go jednak nagłe pojawienie się Coyote’a i Snake’a. Nie wyglądali na szczęśliwych.\n— Ryan! Zwołaj wszystkich braci, mam ważną informację! Ty też możesz przy tym być, Evelyn, gdyż to dotyczy też ciebie. – oznajmił Bobby. Dziewczyna była zdziwiona tymi słowami, ale nic nie mówiła. Po pięciu minutach cały gang (łącznie z dziewczynami) znalazł się przed prezesem i wiceprezesem. — Bracia… ostateczna walka pomiędzy nami a Ridersami zbliża się nieuchronnie. Skompletowaliśmy już uzbrojenie, teraz musimy tylko poczekać na uspokojenie kraju po tych jebanych zamachach z września. Chciałem tylko powiedzieć, że bez względu na to co się stanie podczas tej wojny… jestem z was dumny. Jestem dumny, że mogłem być w klubie motocyklowym Fallen Angels razem z wami i kopać społeczeństwo w dupę z wami u mojego boku! Nowy Jork jednak jest za mały dla dwóch klubów i dlatego trzeba zrobić porządek z Cursed Riders! Zwycięstwo będzie nasze!!! – przemawiał do swoich ludzi Coyote, na co oni odpowiedzieli głośnym wiwatem. — Evelyn! Mam też dla ciebie pewne informacje… – zwrócił się do dziewczyny. — Dobrze pamiętam, że twoja siostra zginęła te parę lat temu, ale dopiero teraz mam informację, że za jej śmierć odpowiada właśnie przywódca Ridersów… Cesar.\nTa wiadomość spadła na Evelyn jak bomba atomowa na Japonię. Była w szoku, nie wiedziała co powiedzieć… chciała płakać, ale nie mogła okazać słabości. Czuła też okropną nienawiść do Ridersów i żądzę okrutnego linczu na każdym, kto do nich należy… ale z drugiej strony… nie była tym faktem zaskoczona. Podejrzewała, że to może być któryś z nich, ale czekała na oficjalne potwierdzenie.\n— Wiedziałam… – powiedziała ze spuszczoną głową. — Po prostu wiedziałam! Tylko oni mogli to zrobić! Zabiję ich! Zabiję ich wszystkich! – zagrzmiała, ale po chwili wzięła głęboki oddech i coś zaświtało w jej głowie. — Ale chwileczkę… czy to oznacza, że ten skurwysyn Troy był niewinny?!\n— Nie do końca… – odpowiedział niepewnie Snake. — Dowiedzieliśmy się, że morderców było dwóch. Jednym z nich mógł być ten dupek, drugim Cesar…\n— To pewnie zemsta za to jak im uciekłam wtedy, gdy poznałam ciebie, Ryan… Ale żeby tak się mścić za kopnięcie głupiego motocykla… no i kopnięcie jednego z nich w pysk? – popatrzyła na swoje mężczyznę.\n— Gorsze rzeczy się zdarzały! – wtrącił się Screwball. — Kiedyś słyszałem, że Cesar zabił jedną z klubowych striptizerek, bo nie chciała się z nim bzykać przez włosy na plecach! – wyjaśnił, po czym wszyscy przebrani zaśmiali się, nie licząc Big Hoga, który również mógł jak to powiedziała kiedyś Judith: „chodzić po zoo bez ubrań i wszyscy by go wzięli za niedźwiedzia grizzly”.\n— Wygląda na to, że nasza otwarta wojna z Ridersami bardzo się przybliżyła… – stwierdził Warlord. — Dobrze, że mamy tyle broni i amunicji!\n— To prawda, Nick… – odpowiedział mu Coyote i zwrócił się ponownie do swoich towarzyszy broni. — Słuchajcie bracia, już niedługo na dobre rozprawimy się z tymi skurwielami. Wykażcie tylko odrobinę więcej cierpliwości i szlifujcie umiejętności strzeleckie. To wszystko ode mnie! – zakończył i wszyscy rozeszli się w celu wykonywania swoich czynności. Ryan dał Evelyn sygnał, żeby oboje wyszli z siedziby. Wsiedli na motocykl mężczyzny i odjechali.\n— Wiem co sobie myślisz, ale musimy jeszcze trochę poczekać z atakiem na Ridersów! – powiedział do swojej dziewczyny. — Niedługo skończą się wzmożone patrole i ten dramat z World Trade Center, a wtedy są nasi!\n— Wiem, Ry, wiem! – powiedziała Evelyn, trzymając się go. — Ale jak już nadejdzie czas, nic nie powstrzyma mnie przed pomocy wam w akcji i zarżnięciu tych sukinkotów, nawet wasze zasady o niezaangażowaniu kobiet! – dodała śmiejąc się.\n— I za to Cię kocham, Kociaku! – zaśmiał się również motocyklista. — Wiecznie zbuntowana laska, która uwielbia łamać zasady!\n— To właśnie ja! – powiedziała z uśmiechem Evelyn, gdy oboje zatrzymali się przy znajomym im budynku. Był to bar, w którym mieli swoją pierwszą randkę.\n— Pamiętasz ten bar, Kociaku? Nasze pierwsze spotkanie po tym, jak ocaliłem twoją słodką pupcię? – spytał żartobliwie Ryan po zejściu z motocykla.\n— No jasne… wypiliśmy trochę, a potem wywołaliśmy bójkę barową. Najlepsza pierwsza randka w moim życiu! – parsknęła śmiechem jego dziewczyna. — Ale po co mnie tu przywiozłeś?\n— Co byś powiedziała na… odtworzenie tej randki? – zaproponował sugestywnie motocyklista. Evie z góry wiedziała o co chodzi… i nie bała się konsekwencji.\n— No pewnie! – odpowiedziała z entuzjazmem i oboje weszli do baru. Nic się nie zmienił od ich ostatniej wizyty. Wciąż był urządzony trochę na stylu Saloon’u z Dzikiego Zachodu i znajdowało się w nim wielu ludzi o różnym przedziale wiekowym. Oko Ryana przykuł jakiś gruby mężczyzna o łysej głowie, który nosił koszulkę drużyny Philadelphia Eagles. Motocyklista uznał, że to jakiś turysta i już wiedział co trzeba zrobić…\n— Hej, frajerze! – zawołał go i podszedł do niego. — Jak to jest kibicować beznadziejnej drużynie, która nie wygrała i nigdy nie wygra Super Bowl? – spytał ze złośliwym uśmiechem. Łysol zrobił się czerwony jak pomidor.\n— Coś ty powiedział?! – warknął wściekły i odwrócił się w jego stronę. — Któregoś dnia wygramy ten puchar, zobaczysz! I lepiej nigdy więcej nie mów takich rzeczy w mojej obecności, bo ci zajebię! Nie obchodzi mnie, że jesteś motocyklistą! Skóry i łańcuchy nie czynią twardziela!\n— Chcesz mi przywalić! No dalej, zrób to! – zachęcał go Ryan. — Pewnie bijesz się równie słabo co twoi Eagles grają! – dodał drwiąco. I to… to podziałało na kibica z Filadelfii jak płachta na byka. Niemal natychmiast rzucił się na motocyklistę i zaczęła się bójka. Ryan jednak nie był pozerem i znał się na walce wręcz, więc łysy kibic nie sprawiał mu żadnych problemów. Niedługo potem do bójki dołączali się kolejni goście baru, łącznie z Evelyn, która kopniakiem odpędziła dobierającego się do niej czarnoskórego mężczyznę. Ryan szybko znokautował kibica (i wybił mu kilka zębów), po czym razem ze swoją dziewczyną zabrali się za innych uczestników bójki. Evie była pod wrażeniem samej siebie jak łatwo przychodzi jej nokautowanie pijanych facetów i świetnie się przy tym bawiła. Ryan zaś cieszył się, że nie tylko mógł dać do zrozumienia kto NAPRAWDĘ rządzi w Nowym Jorku, ale też że jego dziewczyna może spuścić trochę pary po tej nowinie o Rachel.\n„Wygląda na to, że mój plan zadziałał perfekcyjnie! Teraz trochę się wyładuje, ochłonie i zemści się na Ridersach na zimno!”\nGdy jednak już ich ręce bolały od tych nokautów, oboje schylili się i niepostrzeżenie opuścili bar, wsiedli na motocykl i uciekli zanim przyjechała zaalarmowana przez przechodniów policja.\n— Takie randki to ja uwielbiam! – krzyknęła z radością Evie i zmęczona przytuliła się do Ryana, gdy jechali w stronę domu mężczyzny, gdzie mogliby odpocząć… i pogratulować sobie świetnego pokazu siły na swój ulubiony sposób.\n1 Police Plaza, Manhattan, Nowy Jork\nVickie była w drodze na kolejne spotkanie z komisarzem Stevensonem i czuła ogromny stres. Komisarz zadzwonił jakieś piętnaście minut temu i bardzo wściekłym głosem poprosił ją o spotkanie w sprawie walki z gangami motocyklowymi. Nie zdążyła jednak zapytać o powód jego agresji, chociaż wątpiła, że jest ona skierowana w nią. Chciała również, aby to spotkanie skończyło się dosyć szybko, ponieważ miała zaplanowaną kolację ze swoją ukochaną. Zanim jednak weszła do jego gabinetu, podsłuchała jego rozmowę przez telefon…\n— Dałem ci jedno proste zadanie! JEDNO! A ty mnie zawodzisz?! Menel z ulicy wykonałby tą robotę lepiej od ciebie! Napraw to! NATYCHMIAST! – krzyczał do słuchawki komisarz i rozłączył się. W tym momencie do środka weszła prokurator.\n— Dzień dobry, panie komisarzu… – powiedziała niepewnie i wymusiła uśmiech na twarzy. Stevenson spojrzał na nią wściekły, ale po chwili niemal natychmiastowo ochłonął.\n— Aaa, pani Morgan… Proszę wejść, dobrze, że pani już jest… przykro mi, że prawdopodobnie musiała pani słyszeć mnie w takim stanie. – odpowiedział uspokojony komisarz. Kobieta weszła do pomieszczenia i usiadła naprzeciwko biurka Stevensona.\n— Nic się nie stało, w końcu jestem ostatnią osobą, która powinna kogokolwiek krytykować za wybuchy gniewu… – odpowiedziała z nadzieją, że rozluźni atmosferę tą uwagą. Chyba jej się udało, bo Stevenson uśmiechnął się.\n— Naprawdę przepraszam. Po prostu… jeden z moich najważniejszych informatorów w naszej wspólnej… krucjacie przeciwko gangom Bakera i Bradleya właśnie stracił możliwość na szpiegowanie obu organizacji…\n— O nie… ale chyba nic temu informatorowi nie jest?!\n— Nie, wszystko z nim w porządku… tylko dalsze śledzenie poczynań gangów motocyklowych jest dla niego prawdopodobnie niemożliwe. Na szczęście, nie mam jednak WYŁĄCZNIE złych wieści. Wszedłem w posiadanie bardzo ciekawego faktu, który pomoże nam nie tylko w kontynuacji planu rozpracowania i likwidacji obu gangów, ale także jego przyspieszeniu. Otóż niejaka Evelyn Mitchell – dziewczyna motocyklisty z gangu Fallen Angels, który nazywa się Ryan Evans, ma dwie siostry, z czego jedna z nich została tragicznie zamordowana podczas linczu, który przeprowadził niejaki Troy King i tajemniczy drugi napastnik, którego opisano jako „motocyklistę”. – wyjaśniał Stevenson.\n— To znaczy… że chce pan przekazać Angelsom informację, że winni temu są Ridersi?! – spytała Vickie, będąc pod wrażeniem planu komisarza. Myślała, że jest niby prosty, ale jednak świetnie ułożony…\n— Dokładnie! Jestem pewien, że otworzy to puszkę Pandory, która doprowadzi do ostrej wojny pomiędzy gangami, która bardzo je osłabi i da piękne dowody dla nas do osadzenia tych degeneratów! – odpowiedział jej mężczyzna.\n— Komisarzu Stevenson, to genialne! – pochwaliła go pani prokurator. — Mam jednak nadzieję, że nie ucierpią na tym niewinni ludzie... no i moja siostra przejrzy na oczy, gdy zobaczy całe to okrucieństwo tych potworów. Ale mam jedno pytanie… skąd zdobył pan te informacje o siostrze tej Evelyn Mitchell?\n— Ode mnie! – odezwał się młodzieńczy głos, który pochodził od młodej dziewczyny o czarnych włosach i ledwie widocznych siniakach, która siedziała na kanapie na skraju pomieszczenia i której Victoria musiała nie zauważyć wcześniej.\n— Musisz być tym informatorem, prawda? – spytała kobieta.\n— Tak… – odpowiedziała młoda dziewczyna. — Jestem dawną przyjaciółką Evie. Nazywam się… Madison Reed.\n1)\tMowa tu o „słynnej” strzelaninie w szkole Columbine High School z 1999 roku, przeprowadzonej przez Erica Harrisa i Dylana Klebolda.\nNastępne części: Tylko on, ona i motocykl - Rozdział 15 – Grom z jasnego nieba… (cz.1) Tylko on, ona i motocykl - Rozdział 15 – Grom z jasnego nieba… (cz.2) Tylko on, ona i motocykl - Rozdział 16 - Do zobaczenia, Nowy Jorku, ale najpierw pewna sprawa…\nRebell, wartka akcja, ciekawie i rzetelnie naświetlony problem gangów w Nowym Jorku, przeczytałam jednym tchem ??\nDzięki za poświęcony czas, choć jeśli dopiero poznajesz to opowiadanie, zalecam czytanie od początku, żeby nabrało to jakiegoś sensu... :)\nPozdrawiam ciepło i jeszcze raz dzięki za wizytę :)\nRebell, nie omieszkam przeczytać, gdy czas pozwoli ?\nSzpilka, bardzo dziękuję. Chętnie poznam Twoje opinie o reszcie :)\nWspomnienie o Żanecie i Ryanie jest dosyć kontrowersyjne dla mnie. Dziewczyna zupełnie prawidłowo zareagowała na sytuację na ulicy i przestraszyła się. Polska jednak różni się od Ameryki i takie sytuacje raczej rzadko się zdarzają. Mnie osobiście zrobiło się jej żal. Nic na siłę. Gorzki stek słów wyrzucony przez dziewczynę był podszyty strachem. Helen okazała się zbyt okrutna i muszę przyznać, że poleciała ostro… słowiański pysk trochę ukłuł mnie jako polkę.\nCzyli nie wolno dziewczynie odejść, ot tak zwyczajnie. Podeptana męska duma. A Helen solidarna do bólu.\n—Ale może w to pani uwierzyć, pani Baker? - dziwne, bo Ameryka jest krajem wyluzowanym, jeśli chodzi o sposób zwracanie się do siebie. Mówienie przez pani trochę to zabija.\nStevenson (komisarz)… 1969?… Wietnam. Dobry plan. Napuszczenie na siebie gangów.\nSzokujące wieści i Clint Bradley powiązany z Evelyn?\ni końcówka z Madison Reed? Zaskakująca.\nRozumiem dlaczego mogłoby być Ci jej żal, ale równie dobrze mogła nie grozić Ryanowi donosem na policję. No wiesz, musiałem jakoś oddać nienawiść Helen do Żanety, nawet jeśli miała obrazić jej pochodzenie. Nic osobistego z mojej strony, mam nadzieję, że rozumiesz.\nOczywiście, że może odejść. Nie może jednak donosić policji na klub motocyklowy. To motocykliści są lojalni klubowi aż po grób, a przynajmniej taka jest zasada.\nNo i tak, Helen jest wierna gangowi rządzonemu przez jej męża. Jest dla niej jak rodzina. Tak jak dla naszej Evelyn :)\nJeśli chodzi o wytknięty przez Ciebie zwrot to jednak kwestia szacunku. Helen jest żoną prezesa Angelsów, a Ryan był wtedy dopiero kadetem, który musiał udowodnić swoją wartość, więc... chyba rozumiesz co chcę przez to powiedzieć? :)\nTak, Wietnam, rok 1969. Wzmiance o wydarzeniu zostanie poświęcona retrospekcja w przyszłych rozdziałach. Tak jak tajemniczemu "powiązaniu" Evie z Cesarem. Plan? No pewnie, że dobry! Co może pomóc w zbieraniu dowodów lepiej niż obserwacja jak dwa gangi terroryzują miasto i siebie nawzajem, co? :P\nMi się osobiście spodobało to oburzenie, które poczułam na Ryana i Helen za to, co zrobili Żanecie. :) Chociaż dla osoby "z zewnątrz" wygląda to absurdalnie, to jednak w mentalności gangu takie zachowanie jest jak najbardziej zrozumiałe. To nie jest zabawa, tylko kryminalne sprawy, gdzie nie ma miejsca na prawo i leje się krew.\nOstatnio miałam Ci coś napisać, ale poczekałam, aż dodasz nową część by Ci nie spamować - Twoje opowiadanie mnie zainspirowało. ;) Mam zamiar jedną z postaci ze swoich przyszłych powieści uczynić ex-członkiem gangu motocyklowego, który... o zgrozo, ostatecznie swoich braci z pewnych powodów zdradzi. ;) Na razie jednak nie mówię więcej, może kiedyś się moim pisarstwem zainteresujesz, to się dowiesz kto, haha. Ta powieść też nie powstanie szybko, bo należy do serii i dopiero pierwszy tom zaczynam. No, ale może kiedyś. ;)\nAle dobra, wracając znów do odcinka - śmiesznie wyszło, że komisarz chce dobrać się do gangu używając informacji, którą oni już mają... ;) A siostra Helen jest tak słodko naiwna, że to aż urocze. ;) Tutaj też piąteczka i czekam na ciąg dalszy.\nDokładnie, Żaneta nie rozumiała tego świata i Helen pokazała jej wysoką cenę tego błędu.\nA jeśli chodzi o Twoje opowiadanie... Cóż, jeśli planujesz Spin-Off "Tylko on, ona i motocykl", który miałby pokazywać losy któregoś z bohaterów, masz zielone światło, ale pod jednym warunkiem: przed faktycznym pisaniem skontaktujesz się ze mną i wprowadzisz w szczegóły. Nic osobistego, po prostu chcę się upewnić, że opowiadania będą ze sobą "współgrać", że się tak wyrażę :) Właściwie to oni dowiedzieli się tych informacji od komisarza. A co dokładnie masz na myśli, mówiąc o "naiwności" Vickie? Domyślam się, ale chętnie przeczytam jak ktoś to wyjasnia :)\nOh, nie, spin-offu nie będę raczej robić, bo żeby napisać całkowicie opowiadanie o gangu motocyklowym to raczej bym tego nie poczuła. Jako historia jednej postaci to już bardziej. ;) Ale jeżeli kiedyś się to zmieni, to oczywiście, skontaktuję się. :)\nJasne, już rozszerzam - Vickie jest przekonana, że jej siostra jest "zaślepiona" i "uwięziona", ale nie chce tego przyznać. Więc usilnie stara się jej "pomóc". Nie chce zaakceptować faktu, że Helen po prostu jest częścią tego strasznego, ciemnego półświatka i tam jest jej miejsce. Oczywiście wynika to z troski, ale takie usilne "pomaganie" komuś, kto tej pomocy nie chce, nigdy nie przynosi nic dobrego. Oczywiście nie uważam, by Helen była światłym przykładem za którym należy podążać, ale jednak jest na swoim miejscu i to, niestety, Vickie będzie musiała w końcu zrozumieć. Helen szybciej strzeliłaby sobie w głowę niż zdradziła męża którego kocha i gang, który tyle dla niej znaczy. Z jednej strony to kryminaliści, z drugiej strony taka solidarność to coś pięknego. Uwielbiam, jak bardzo niejednoznaczne są te postaci. 100/10 daję Ci za to.\nWiesz... jak tak to ujęłaś z tymi gangami to jest JEDNA postać z tego opowiadania, która nie jest związana z nimi i która również zasługuje na swoje opowiadanie... :) Ale nie spieszmy się, faktycznie. W razie czego wiesz gdzie mnie szukać! :D (tutaj xd)\nPięknie opisałaś siostrę Helen. Jest dokładnie tak, jak mówisz. Kobieta nie dość, że zaślepiona chorymi ideałami ich matki to jeszcze jest w przekonaniu, że postępuje właściwie. No i tak, postaci to jest coś, czemu poświęcam dużą uwagę w swoich opowiadaniach. Staram się, żeby nawet postaci epizodyczne chociaż trochę zapadły w pamięć lub żeby nie były "zapychającymi opowiadanie robotami".\nŁadnie zagrane z tymi zabójcami siostry Evelyn. Plan sprytny i w sumie, jak dla mnie, czytelnik nie wie komu ufać. Czy policjant mówił prawdę i to Cesar jest zabójcą, czy to tylko podstawione imię aby spowodować wojnę. Reakcja Żanety mnie dość zdziwiła, zwlaszcza, że w czasach opowiadania Żaneta i Ryan mają raczej dobre stosunki.\nMyślę, że patrząc na komisarza Stevensona możesz sam sobie odpowiedzieć na to pytanie... :) A jeśli chodzi o Żanetę... cóż, można się kłócić, że to było dawno temu i sytuacja zdążyła się "uspokoić". Poza tym, znasz taką grę Red Dead Redemption 2? Jest tam postać gangstera Dutcha van der Lindego i ma kochankę o imieniu Molly - irlandzką dziewczynę z wyższych sfer, która przybyła do Ameryki, żeby zaspokoić rządzę przygód. Tą przygodą miał być związek z Dutch'em, ale okazało się, że taka rozpuszczona księżniczka... po prostu nie pasuje do tego świata. Efekty tego widać w grze.\nDzięki za ocenę i pozdrawiam ciepło :)


Opinie Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz Słupca - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nSakrem Sp.k. Grażyna Fietz\nAdres: ul. Jeziorna 144, Słupca\nOpinie o Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz\nMonia 13.08.2014 21:36\nWitam NIE POLECAM PRACY W TEJ FIRMIE!!!!! (usunięte przez administratora)\nZostaw opinię o Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz - Słupca\nChcę otrzymywać powiadomienie emailem o nowych opiniach w wątku Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz Słupca\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Sakrem Sp.k. Grażyna Fietz\nul. Jeziorna 144 Słupca\nLogamed Gabinet Terapii Logopedycznej Dla Osób Dorosłych i Dzieci MGR Monika Stranc\nMarzena Nowicka Apteka Przy Kościele\nLesław Maj Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe Lesła w Maj


Strategia Polimeksu zakłada ok. 8,65 mld zł przychodów w l. 2016-2020 - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plStrategia Polimeksu zakłada ok. 8,65 mld zł przychodów w l. 2016-2020\nStrategia Polimeksu zakłada ok. 8,65 mld zł przychodów w l. 2016-2020\n31 sierpnia 2015, 10:12 | Aktualizacja: 31.08.2015, 15:39\nW planowanych przychodach na energetykę przypada 3,8 mld zł, na produkcję 2,4 mld zł, na segment nafta - gaz - chemia 1,6 mld zł i na budownictwo przemysłowe 0,85 mld zł, czytamy w prezentacji.\nPonadto spółka wypracuje w tym czasie ok. 3,7 mld zł przychodów na projektach Kozienice i Opole.\nTagi:budownictwo, giełda, wyniki finansowe, prognoza


Wysłany: Pią 15:39, 20 Lis 2015 Temat postu:\nA fakt, że została wybrana, IMHO po prostu bardzo słabo świadczył o ogólnym poziomie jej szkoły.\nCzy ja wiem? Jakoś nie widzę specjalnej różnicy między nią, Krumem czy Diggorym - pomijając drugie zadanie, kiedy dziewczynie nie poszło (ale też nie demonizowałabym tej wpadki, może druzgotki były dla niej tym, czym dla mnie w liceum chemia ). Pierwsze zadanie zaliczyła, trzeciego zaliczyć nie miała szans, bo zaatakował ją Moody.\nWysłany: Pią 17:21, 20 Lis 2015 Temat postu:\nJa Fleur bardzo lubię, głównie z tych powodów, które na poprzedniej stronie wypisała Maryboo (chociaż w ogóle chyba mam słabość do uczestników Turnieju, bo Krum to moja ulubiona postać poboczna). Owszem, w czwartym tomie się nie wykazała, ale podoba mi się chociażby to, że te postacie się rozwijają czy po prostu pokazują więcej swojej osobowości. Było nie było w czwartym tomie poznajemy Fleur głównie jako a/ egzotyczną atrakcję pod postacią bardzo ładnej dziewczyny z innej szkoły, b/ przeciwniczkę Harry'ego w Turnieju - a to nie sprzyja zawiązywaniu jakichś bardziej osobistych relacji. (Chociaż przyznam, że dość mocno ujął mnie fakt, że dla Fleur tą najważniejszą osobą, którą miała ratować w drugim zadaniu, była młodsza siostra). Natomiast w siódmym tomie dziewczyna jest przedstawiana na zupełnie innej płaszczyźnie, bo jako narzeczona i żona jednego z Weasleyów oraz osoba zaangażowana w zwalczanie Voldemorta (chociażby przez dawanie schronienia Harry'emu i reszcie).\nW ogóle jestem pełna podziwu, jak Rowling kreuje postacie kobiece - w taki niewymuszony sposób i bez silenia się na jakieś łamanie schematów czy inne pierdoły, a jednocześnie bardzo różnorodne: od matki gromadki dzieci zajmującej się domem, przez surową nauczycielkę, aż po zesłaną do Azkabanu psychopatkę. (W ogóle McGonagall to kolejna postać, którą bardzo lubię). Co prawda jak się za bardzo postara, to jej nie wychodzi (ugh, Ginny), ale ogółem bardzo na plus.\n(Może wydzielinka/przeniesienie do tematu o HP?)\nTeż lubię Fleur Właśnie, też mnie ujęła jej więź z siostrzyczką. I podoba mi się, jak stopniowo dowiadujemy się o niej czegoś więcej. Na początku to arogancka, wyniosła piękność, a później pokazuje, że posiada wrażliwość i jest naprawdę spoko\nWysłany: Wto 20:04, 22 Gru 2015 Temat postu:\nZapomnialam, że tu pisałam -_____-. Nie chodzi o staroświeckość. Raczej pamiętam określanie znacznej części kobiet przez pryzmat ich urody - ale teraz sie zastanawiam, czy ja go sobie z czymś nie skleiłam...\nCzy ja wiem? Większość kobiet w HP tak naprawdę nie doczekuje się opisu - ktoś wie, jak wyglądała Lavender Brown? Pansy Parkinson, prócz tego, że miała twarz mopsa? Hanna Abbot, oprócz mysich włosów? Dokładniejszego rysopisu doczekiwały się tylko babki naprawdę ważne dla fabuły (Ginny, Hermiona), albo nadzwyczaj piękne (Fleur), albo nietypowe (Luna, Tonks).\nI to jest IMHO bardzo realistyczne i na plus - no bo jak tu uwierzyć w nastolatka, który pamięta kolor oczu, wymiary i pieprzyk na szyi każdej kobiety, jaką napotkał?\nWysłany: Czw 0:55, 24 Gru 2015 Temat postu:\n...znowu wpadka. Ja mówiłam o Harrym. Ale Dresdenie (nie wiem, czemu nie zacytowałam...)\nWysłany: Czw 1:49, 24 Gru 2015 Temat postu:\nWarto czytać Jeźdźca miedzianego?\nWysłany: Czw 2:01, 24 Gru 2015 Temat postu:\nNie. Tylko przeglądałam, ale to mi wystarczy, grafomania pod każdym względem - niech ci za podsumowanie wystarczy, że bohaterka uważa swój bUl miłosny za cierpienie gorsze od II wojny.\nWysłany: Czw 2:26, 24 Gru 2015 Temat postu:\n...poważnie? Czytam właśnie Wojna nie ma w sobie nic z kobiety - znajoma, jak usłyszała, o czym jest ta książka, poleciła mi tego Jeźdźca (i jakieś dalsze części, to chyba jest trylogia?), bo tam niby rzeczywistość II wojny w Rosji tak ładnie opisana... no, ale w takim razie chyba spasuję\nWysłany: Czw 8:49, 24 Gru 2015 Temat postu:\nMerr, ale to wynika z opisywania świata z punktu widzenia Dresdena. Przyznam, że nie rozumiem pretensji o to, że ktoś opisuje inne osoby wedle ich wyglądu, w końcu to wygląd jest pierwszą cechą, jaka - no cóż - rzuca się w oczy. IMHO to nie jest kwestia stosunku do kobiet. Jak wejdzie mi tu do pokoju wysoki, barczysty, rudowłosy drwal, to gwarantuję, że nie opiszę go potem jako fachowego, inteligentnego projektanta.\nWysłany: Czw 8:51, 24 Gru 2015 Temat postu:\nPamiętam, że moje koleżanki ze studiów były zachwycone i bardzo polecały. Natomiast nasze gusta literackie dość mocno się rozmijały, a sama nie czytałam, bo nie przepadam za obyczajówkami.\nWysłany: Czw 12:00, 24 Gru 2015 Temat postu:\nSine, ja wiem że to wynika ze sposobu narracji, i mówie - być może Dresdena sobie z czymś jeszcze dokleiłam, ale pamiętam że tych opisów było mi nieco za dużo, żeby było przyjemnie (a szkoda, bo pomysł jest spoko). Pewnie po nowym roku dam jeszcze szanse.\nWysłany: Czw 13:18, 24 Gru 2015 Temat postu:\nZ drugiej strony ja mogę być mocno nieobiektywna, bo w tym cyklu zakochałam się od pierwszego kopa, a Harry'ego uwielbiam i już.\nZakładam też, że Harry świadomie buduje swój wizerunek jako takiego spoko i cool gościa, co to jest praFFdziwym mENSZczyzną i fogle. Taki zamysł autora. Zauważ, że sposób widzenia świata się Harry'emu mocno zmienia z tomu na tom - ten facet dojrzewa i za to TEŻ go lubię.\nWysłany: Czw 14:31, 24 Gru 2015 Temat postu:\nNo tego nie zauważę, bo jeśli mnie pamięc nie myli przeczytałam 3 tomy;)\nAle poszłam w Internety, sprawdzić, czy sobie Harry'ego z kimś skleiłam, czy moze jednak nie i patrząc po opiniach wychodzi, że seksizm Dresdena mi się niewyimaginował. Więc no. Dam jeszcze szanse, ale dość ostrożna.\nWysłany: Nie 19:46, 27 Gru 2015 Temat postu:\nW internetach różne opinie, a ja kompletuję filmy na Sylwestra i jetem ciekawa\nWysłany: Nie 22:37, 27 Gru 2015 Temat postu:\nNa Sylwestra imo idealne Lekka komedyjka w specyficznym stylu, Johnny Depp gra eee... no... Johnny'ego Deppa Gwyneth Paltrow gra parodię Pepper Potts, ale sympatycznie. Jedyne co to że całkiem niezły momentami humor miesza się z mocno niskim (ale czytałam fragmenty książki i tam było jeszcze gorzej pod tym względem, więc to nie wina filmu raczej). Po szampanie to już w ogóle, świetny film.\nWysłany: Pon 10:19, 28 Gru 2015 Temat postu:\nDziękuję, ściągam w takim razie\nWysłany: Czw 20:25, 11 Lut 2016 Temat postu:\nAvatar: The Last Airbender. Od jakiegoś czasu zastanawiam się, czy się za to nie zabrać. Może ktoś ogląda i zechciałby się podzielić swoją opinią?\nJa widziałam tylko parę pierwszych odcinków (przerwałam chyba ze względu na sesję i potem już mi się nie chciało wracać), ale od wielu osób słyszałam same zachwyty\nOglądałam całość. Warto. Bardzo warto.\nCo do Korry (ciągu dalszego) to bez przekonania. Osobiście - odpadłam od niego. To już nie to samo.\nWysłany: Czw 21:12, 11 Lut 2016 Temat postu:\nSerial? Warto, świetna rzecz, moje rodzeństwo odkryło i oglądałam z nimi, zamiast uczyć się do sesji. Nie widziałam wszystkiego, ale tylko dlatego, że ogólnie rzadko kończę seriale.\nNatomiast film aktorski możesz sobie odpuścić. To nie było dobre.\nWysłany: Pią 0:08, 12 Lut 2016 Temat postu:\nAanga jak najbardziej warto. Korra jakoś mnie nie przyciągnęła (choć podobało mi się miasto-tło historii).\nChoć zasadniczo w "Legendzie Aanga" mamy jasno określone zło (choć odcień szarości w postaci jednego księcia też się znajdzie), zasadniczo dzieci ratują świat, bo tak chce legenda i co zrobisz nic nie zrobisz. A z drugiej strony, jednak Aang na początku wcale nie chciał być bohaterem, no ale jak już się zrobiła kabała to trzeba ją odkręcić. I odkręcają przez cztery serie. Wspaniałym bohaterem jest też świat przedstawiony - ma swoją historię, całkiem bogatą kulturę, odrębną od naszej faunę i florę (no z florą gorzej, ale też jest). No i mamy złych okupantów całego świata, którzy uczą dzieci jedynej słusznej polityki, tak a propos wątków totalitarnych.\nHah, Galneo, też poznałam dzięki młodszemu rodzeństwu i szybko się wszyscy zakochaliśmy. Wieczory nie mogły obejść się bez wspólnego oglądania "Angusia". Po kilku latach jak podrosło najmłodsze z naszej gromadki to mieliśmy nawet maraton odświeżający dla całej naszej zgrai pod pretekstem wtajemniczania młodszego braciszka. On i tak był za mały, ale co trzy dni spędziliśmy w pozostałą piątkę przed laptopem to nasze.\nWysłany: Pią 19:57, 12 Lut 2016 Temat postu:\nObejrzałam póki co cztery odcinki. Skoro polecacie, to spróbuję się nie poddawać, przynajmniej do połowy pierwszej serii.\nWysłany: Pią 21:13, 12 Lut 2016 Temat postu:\nSwego czasu też się zastanawiałam nad Avatarem - i chętnie bym przeczytała opinię kogoś, komu się nie podobało albo podobało średnio, zakładając, że ktoś taki się tu znajdzie.\nGłosy krytyczne jakoś zawsze więcej mówią mi o danym tytule niż chór "świetne, warto".\nW takim razie śledź temat - jak mi się będzie podobało tak samo jak teraz (średnio), to chętnie o tym napiszę. Z drugiej strony, wielu świetnych rzeczy bym nie obejrzała/nie przeczytała, gdybym sugerowała się początkiem.\nWysłany: Pią 22:56, 12 Lut 2016 Temat postu:\nE: cholera, tematy mi się pomyliły. Przenoszę tu http://www.sierzantundsaper.fora.pl/polecanki-filmowo-ksiazkowe,11/czy-ktos-mi-moze-polecic,2727-900.html#535882\nOstatnio zmieniony przez die_Kreatur dnia Pią 23:08, 12 Lut 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 14:40, 13 Lut 2016 Temat postu:\nPoprosiłabym jakąś krótką opinię nt "Z dala od zgiełku" Hardy'ego. Czytać, czy sobie odpuścić i po prostu obejrzeć film (na który jestem zapalona już od jakiegoś czasu zresztą)?\nWysłany: Sob 20:14, 13 Lut 2016 Temat postu:\nCzytał ktoś "Dziewczynę z muszlą" Tracy Chevalier? Głównie chodzi mi o opinię, ile jest tam romansidła względem powieści historycznej (czy czegokolwiek). Blurb na okładce radośnie zapowiada trójkąt miłosny, a ja mam alergię na takie głupoty.\nWysłany: Sob 22:26, 13 Lut 2016 Temat postu:\nPowiem tak-generalnie całkiem mi się podobało. Cały świat w Avatarze jest moim zdaniem przedstawiony w bardzo ciekawy sposób, wynalazki związane z użyciem magii (chyba najbardziej w Królestwie Ziemi) czy choćby kultura plemion. Postaci są całkiem nieźle skonstruowane (Zuko i jego wewnętrzne rozterki ), jest zua księżniczka ognia, będąca świetną manipulantką, jest niewidoma Topf, która ma dystans do swojej niepełnosprawności i w zasadzie wiele, wiele postaci epizodycznych wartych uwagi.\nGeneralnie ogląda się świetnie, ale... no przede wszystkim jest to produkcja dla dzieci, więc dobro zawsze zwycięża. Łatwo przewidzieć, że główni bohaterowie jakimś cudem wydostaną się z tarapatów. Czasami jest przewidywalnie i odnosi się wrażenie, że już w jakiejś kreskówce był taki motyw, aczkolwiek zdarza się to raczej rzadko (chyba kwestia tego, że serial tworzyło kilka osób). SPOILER Za to bardzo podoba mi się jeden odcinek, gdzie Zuko wędruje sobie po świecie, trafia do biednej wioski, broni mieszkańców przed żołnierzami ognia czy tam innymi bandytami, imponuje małemu chłopcu. Wkrótce jednak wychodzi na jaw, że Zuko jest magiem ognia i wioskowi nie chcą mieć z nim więcej do czynienia. Wydaje mi się, że w innej kreskówce dla dzieci coś takiego nie miałoby miejsca, bo zazwyczaj wszystko jest czarno-białe. SPOILER Na minus może być jeszcze postać Katary, no jest często irytująca.\nE: lepsze zabezpieczenie spoilera\nOstatnio zmieniony przez ZonaMysi dnia Sob 22:27, 13 Lut 2016, w całości zmieniany 2 razy\nWarto zabrać się za "Mroczną wieżę" Kinga?\nWysłany: Nie 13:38, 21 Lut 2016 Temat postu:\nRomasu trochę jest, ale nieprzesadnie dużo + to, co jest, jest dość nietypowe (z tego, co pamiętam, bo dawno czytałam). W każdym razie mnie się podobało, pomimo że też mam alergię na takie głupoty.\nJa przeczytania tej serii nie żałuję, ale z tego, co wiem, zdania są mocno podzielone. Imho najlepsze są pierwsze trzy tomy, potem zaczyna się przegadanie oraz ogólne "autor nie wie, dokąd jedzie ten tramwaj, więc przeciąga jak może" . Niemniej, nadal ma to fajny klimat i jeśli wcześniej przywiązałaś się do świata i bohaterów, to czyta się dobrze. Plus odpowiedź na Twoje pytanie zależy też od tego, jak dobrze znosisz postmodernizm i ogólne wątki "meta" - w "Mrocznej wieży", zwłaszcza w dalszych częściach, jest tego mnóstwo, np. bohaterowie w pewnym momencie spotykają Stephena Kinga.\nMam właściwie identyczne odczucia. Początek najlepszy, potem zaczyna się sztuczne nadmuchiwanie objętości. Ale klimat jest mocny, postacie bardzo wyraziste, a jeden z późniejszych tomów, ten, w którym poznajemy przeszłość głównego bohatera, uważam za genialny przykład budowania napięcia: ponieważ to retrospekcja, od początku wiemy, że historia skończy się źle, bardzo, bardzo źle, ale omg, i śledzenie tej tragedii od początku do końca ani na moment mnie nie znudziło.\nNapiszę tak: pierwszy tom jest zdecydowanie najkrótszy i daje pewne pojęcie o tym, czego można spodziewać się dalej. Jeśli Ci się spodoba, wciągnie, bohaterowie i świat/y przedstawiony/e przypadną Ci do gustu - śmiało czytaj dalej, a jeśli nie, to przynajmniej nie stracisz dużo czasu.\nWysłany: Pon 0:26, 22 Lut 2016 Temat postu:\nZ Kingiem jest taki problem, że zaczyna dobrze, a nawet bardzo dobrze, traci formę w połowie, ewentualnie 2/3 i kończy kiepsko. Na palcach jednej ręki jestem w stanie policzyć jego książki, które trzymają poziom od początku do końca, i Mroczna Wieża do nich nie należy.\nPierwsze dwa tomy są dobre, trzeci jest już mocno średniawy, a czwarty rzuciłam na samym początku. Zgodzę się z tym, że klimat jest, czytelnik nakręca się na wielką przygodę, a potem jest niemiłosierne smędzenie, wleczenie fabuły, irytujący bohaterowie, zarżnięte wątki i kartkowanie do przodu, by zajrzeć, czy wydarzy się coś ciekawego (spoiler: nie).\nMożna przeczytać początek, bo faktycznie jest fajny, jeśli masz ochotę na coś klimatycznego, ale z niekoniecznie ambitną fabułą. Jeśli liczysz na wielkie emocje i misternie skonstruowaną, satysfakcjonującą intrygę, odpuść sobie.\nW takim razie odsuwam to zdecydowanie na później, choć pewnie z ciekawości kiedyś zajrzę\nWysłany: Pon 16:40, 22 Lut 2016 Temat postu:\nI korzystając z okazji, zapytam o jeszcze jedną książkę\nCzytał ktoś z Was "Silva rerum" Sabaliauskaite? W sieci same pozytywne opinie, ciekawa jestem, czy zasłużenie\nOstatnio zmieniony przez Karmena dnia Wto 11:55, 23 Lut 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 16:44, 22 Lut 2016 Temat postu:\nCzytałam. Dobre, choć czy AŻ TAK jak się niektórzy zachwycają? Przeczytać w każdym razie zdecydowanie warto.\nZa jakiś czas w Polsce ukaże się (w końcu) manga Fairy Tail i zastanawiam się czy zaczynać tą serię. Anime oglądałam. Dotrwałam tylko do Phantom Lord arc, ale ja zwykle długo nie oglądam seriali, nawet jeśli mnie zainteresuje na początku. Poza tym słyszałam, że im dalej seria leci, tym więcej fanserwisu niż fabuły, więc naprawdę nie wiem.\nWysłany: Pią 17:50, 01 Kwi 2016 Temat postu:\nCzy Sufrażystka jest dołująca? Bo nie miałam zamiaru oglądać, ale zachęciło mnie porównanie do Pride i się waham, tylko że na dołujące w ten sposób (znaczy, w sposób "kobiety w XIX wieku", nie Pride, Pride mnie nie dołowało) filmy nie mam ochoty, zwłaszcza po tym, co się aktualnie dzieje w kraju.\nOstatnio zmieniony przez Leleth dnia Pią 17:51, 01 Kwi 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 18:29, 16 Kwi 2016 Temat postu:\n[link widoczny dla zalogowanych] - warto? Opis brzmi super, lubię urban fantasty, czas i miejsce bardzo mi pasuje, czytałam kilka krótkich fragmentów, ale zanim rozbiję świnkę-skarbonkę chcę poznać kogoś opinię.\nWysłany: Sob 18:36, 16 Kwi 2016 Temat postu:\nJeśli to jeszcze aktualne:\nBo ja wiem, mnie nie zdołowała, ale też specjalnie nie porwała.\nWysłany: Sob 18:42, 16 Kwi 2016 Temat postu:\nNo wciąż się zastanawiam, i generalnie odłożyłam sobie do szufladki "kiedyś", więc to potwierdziłaś, dzięki .\n"Space Dandy" - oczekuję głupkowatego, zabawnego, przygodówkowego animca z narcystycznym głównym bohaterem, warto?\nI niech mi ktoś wytłumaczy fenomen "JoJo's Bizarre Adventure", bo cholera, nie ogarniam w ogóle, co się w tym dzieje. Jestem na samym początku i nie wiem, czy dalej będzie lepiej...\nWysłany: Pon 17:33, 25 Kwi 2016 Temat postu:\n"Córka Robrojka". Warto czy raczej trafi mnie szlag?\nWysłany: Pon 17:40, 25 Kwi 2016 Temat postu:\nTrudno powiedzieć, ma fragmenty sympatyczne i ma wkurwiające. Główna bohaterka jest fajna, za to jej ojciec, choć metrykalnie trzydziestoparolatek, psychicznie ma tak koło sześćdziesiątki (i podobnie wygląda na obrazkach) Całość stylizowana na baśń o Pięknej i Bestii i momentami stylizacja zdecydowanie przeważa nad wiarygodnością. Ale przynajmniej nie jest depresyjne jak JT albo żenujące jak McD.\nWysłany: Pon 17:47, 25 Kwi 2016 Temat postu:\nMyślę, że Cię nie trafi. Mnie tam zirytowały może ze dwa momenty.\nWysłany: Pon 17:49, 25 Kwi 2016 Temat postu:\nJa bym to jednak określiła nie tyle jako "warto", co "można".\nWysłany: Pon 18:02, 25 Kwi 2016 Temat postu:\nSzlag trafić nie powinien. Warto, za dużo powiedziane, ale można, bo czytable.\nOstatnio zmieniony przez Tini dnia Pon 18:05, 25 Kwi 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 18:03, 25 Kwi 2016 Temat postu:\nJa uważam, że warto, Bella (główna bohaterka) jest osom i była czymś w rodzaju idolki dla młodocianej Koby\nWysłany: Pon 18:06, 25 Kwi 2016 Temat postu:


Kajaki Dunajec, Krutynia, Rega, Radunia - komplet czterech przewodników .. Oficyna Wydawnicza REWASZ - ksęgarnia internetowa - dane szczegółowe;\nTytul:Kajaki Dunajec, Krutynia, Rega, Radunia - komplet czterech przewodników ..\nKomplet czterech przewodników kajakowych\nMarek Lityński - Dunajec;\nMarek Lityński - Krutynia;\nMarek Lityński - Rega;\nMarek Lityński - Radunia.\nW skład kompletu wchodzą przewodniki:\n88 stron tekstu, 20 kolorowych map szlaku wodnego Dunajca, Białki i Popradu, 17 zdjęć kolorowych.\nZeszyt z serii: Szlaki wodne wydanych przez Wydawnictwo PTTK ?Kraj?. Zawiera ogólną charakterystykę szlaków kajakowych dorzecza Dunajca, ogólny opis tytułowych rzek i warunków kajakowania na nich. Zasadniczą część zeszytu stanowi szczegółowy opis poszczególnych rzek z podaniem dokładnego, oficjalnego kilometrażu\n48 stron tekstu, 14 kolorowych map szlaku wodnego Krutynii, 12 zdjęć kolorowych.\nZeszyt z serii: Szlaki wodne wydanych przez Wydawnictwo PTTK ?Kraj?. Zawiera charakterystykę szlaku wodnego Krutyni z Sorkwit do Rucianego i dalej do Jabłoni, ogólny opis tytułowej rzeki i jezior przez jakie przepływa (oraz warunków kajakowania na nich. Zasadniczą część zeszytu stanowi szczegółowy opis rzeki i poszczególnych jezior z podaniem dokładnego, oficjalnego kilometrażu\n48 stron tekstu, 8 kolorowych map szlaku wodnego Raduni, plany Pruszcza Gdańskiego i Gdańska, schemat kaskady dolnej Raduni, 5 zdjęć kolorowych. Warszawa 2005\nPrzewodnik daje charakterystykę szlaku wodnego Raduni od jeziora Stężyckiego aż do Motławy w Gdańsku. Część wstępna daje ogólny opis tytułowej rzeki jej dopływów i jezior przez jakie przepływa oraz warunków kajakowania na nich. Zasadniczą część zeszytu stanowi szczegółowy opis szlaku Raduni z podaniem dokładnego, oficjalnego kilometrażu. Szlak liczy 103 km. Przez pierwsze 28 km Radunia przepływa przez system jezior kaszubskich: Stężyckie, Raduńskie, Nieszostowo, Łączyńskie, Kłodno, Białe, Rekowo, Brodno, Ostrzyckie, Bukrzyno, Potulskie, Dąbrowskie oraz Lubowisko. Okrężna trasa po jeziorach długości 50 km, znana jest jako "Kółko Raduńskie". Potem rzeka płynie już własną pradoliną przez tereny Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Odcinek między Somoninem a Żukowem, 20 kilometrowy "Jar Raduni", uchodzi za najtrudniejszą trasę kajakową na Pomorzu. W rejonie Pruszcza Gdańskiego Radunia uchodzi do Motławy, ta ostatnia zaś umożliwa dopłynięcie do Gdańska. Na spływ należy przeznaczyć 5-7 dni


Noclegi Mikulov-powiat Břeclav - Pálava | LIMBA\nNoclegi Mikulov-powiat Břeclav - Noclegi Pálava\nZnalezionych 20 możliwości zakwaterowania:\nHotel w centrum miasta. W hotelu / na terenie hotelu znajduje się: irlandska gospoda, piwnica winna, pomieszczenia konferencyjne (dla 200osób). Mozliwość dostawki. Wypożyczalnia rowerów. Parking - zamkniety, nieplacony.\nHotel we wsi. W hotelu / na terenie hotelu znajduje się restauracja, taras, ogrodowy grill, rowery, sala (120 osób, wyposażenie konferencyjne). Parking monitorowany. Pociąg (stacja Mikulov na Moravě) 1.5km.\nPensjonat na obrzeżach miejscowości. W pensjonacie znajduje się restauracja, letni taras. Łącze internetowe Wi-Fi. Centralne ogrzewanie. Trasa turystyczna ok.\nZakwaterowanie w domu z apartamentami w cichej części miejscowości. Miejsce do biesiadowania, otwarty basen. Parking przy obiekcie..\nPensjonat w cichej części miejscowości. W pensjonacie znajduje się: wspólna kuchnia, wypożyczalnia rowerów, rzutki, snooker. Łącze internetowe Wi-Fi. Parking - niestrzeżony, bezpłatny..\nPensjonat w cichej części miejscowości. W pensjonacie / na terenie pensjonatu znajduje się: piwnica winna, miejsce do biesiadowania, ogrodowy grill. Łącze internetowe Wi-Fi. Parking przy obiekcie..\nDomek w cichej części miejscowości. Taras z posiedzeniem. Parking przy obiekcie..


Magnolia 'George Henry Kern' - Związek Szkółkarzy Polskich\nPodziwiając piękno i urok magnolii możemy pomyśleć, że są to rośliny wymagające, trudne w uprawie a nawet kapryśne. Nic bardziej błędnego. Magnolie to rośliny zdrowe, niezawodne, wolne od szkodników i chorób. Wśród szeregu gatunków i odmian wiele nadaje się do uprawy na terenie całego kraju. Spośród nich na uwagę zasługuje magnolia ‘George Henry Kern’, odmiana uzyskana ze skrzyżowania magnolii gwiaździstej (M. stellata) z magnolią purpurową (M. liliflora). Roślina ta wyróżnia się bowiem niezwykle długim okresem kwitnienia, trwającym od końca kwietnia, aż do czerwca.\nMagnolia ‘George Henry Kern’ jest rośliną o niewielkich rozmiarach, dorastającą do 2-3 m wysokości. Dzięki temu może być uprawiana w niewielkich, przydomowych ogródkach, a nawet w pojemnikach. Wiosna to okres największej atrakcyjności krzewów magnolii. Na przełomie kwietnia i maja, jeszcze zanim rozwiną się liście, na pędach pojawiają się duże kwiaty. Pąki kwiatowe tuż przed otwarciem są wydłużone, smukłe, różowe, u nasady ciemniejsze, osadzone pojedynczo na wierzchołkach krótkopędów. Eleganckie, pięknie uformowane kwiaty składają się z 8-10 mięsistych, wrzecionowatych tepali (płatków), na zewnątrz różowych, u podstawy w kolorze lila, wewnątrz zaś białawych, jedynie z delikatnym, różowym odcieniem. Wewnątrz kwiatu znajdują się osadzone spiralnie na wypukłym dnie kwiatowym liczne pręciki i słupki. Krzewy kwitną co roku obficie i wyjątkowo długo. Ostatnie kwiaty można spotkać na w pełni już ulistnionych gałązkach na początku czerwca. W trakcie kwitnienia na gałązkach rozwijają się piękne, skórzaste liście. Blaszki liściowe są jajowate, całobrzegie, osadzone na krótkich ogonkach. Młode liście mają barwę jasnozieloną, później ciemnieją i do jesienie pozostają ozdobne. Widoczne jesienią pąki kwiatowe zawiązują się latem na wierzchołkach krótkopędów, są owłosione, wyraźnie grubsze od pąków liściowych a swoim kształtem przypominają płomienie świec.\nMagnolia ‘George Henr Kern’ preferuje gleby żyzne, próchnicze, dostatecznie wilgotne, ale przepuszczalnych, o lekko kwaśnym odczynie. Krzewy lubią stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, zaciszne, najlepiej przy południowych ścianach budynków lub żywopłotów. Podczas sadzenia roślin należy uważać na ich korzenie i nie udeptywać zbyt silnie gleby wokół krzewów. Magnolie mają płytki i dosyć kruchy system korzeniowy, który łatwo uszkodzić przy sadzeniu lub pielęgnacji. Glebę wokół roślin warto ściółkować przekompostowaną korą sosnową. Ściółka sprzyja utrzymaniu kwaśnego pH podłoża, ogranicza zachwaszczenie, zapobiega szybkiemu przesychaniu oraz zabezpiecza płytki system korzeniowy przed przemarzaniem. Magnolie źle znoszą przycinanie, dlatego zabieg ten należy wykonywać tylko w przypadku usuwania martwych lub uszkodzonych pędów. Odmiana ‘George Henr Kern’ charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością, niemniej jednak młode krzewy warto zabezpieczać na zimę słomianymi chochołami lub stroiszem. Z wiekiem rośliny nabierają większej odporności na mróz i okrywanie staje się zbędne.\nMagnolie, jak na arystokratki przystało, najlepiej prezentują się miejscach wyeksponowanych i reprezentacyjnych. Cudownie wyglądają na tle roślin zimozielonych, wypielęgnowanych trawników oraz przy południowych ścianach budynków.


Akupunktura, ziołolecznictwo, dietetyka, masaż stóp On Zon Su. Szkoła Tradycyjnej Medycyny Chińskiej - Qigong chodzenia, który zgodnie z zasadami TCM, wzmacnia odporność na czas epidemii koronawirusa, cz.2\nPowrót na stronę główną » Qigong, Neigong, Taichi Chuan i inne chińskie zdrowotne ćwiczenia energetyczne » Taoistyczny i zdrowotny marsz w Przyrodzie » Qigong chodzenia, który zgodnie z zasadami TCM, wzmacnia odporność na czas epidemii koronawirusa, cz.2\nQigong chodzenia, który zgodnie z zasadami TCM, wzmacnia odporność na czas epidemii koronawirusa, cz. 2\nW drugiej części tego filmu podam konkretne, proste instrukcje, jak nasz spacer zdrowotny powinien wyglądać. Czyli jak właściwe chodzenie buduje zdrowie naszego ciała i ducha. Proponuję chodzenie dla zdrowia, jako alternatywę dla powszechnego biernego czekania na przyjście choroby. Chodzi mi o chodzenie oparte na wiedzy starożytnych taoistycznych mistrzów chińskich, którzy zajmowali się głównie BUDOWANIEM ZDROWIA, a nie jego ŁATANIEM w razie choroby. Metodę tę w sferze szczegółów wymyśliłem sam, natomiast dobroczynne skutki spacerowania w ogóle są powszechnie znane i przez różne społeczeństwa stosowane "od zawsze". Chodzi tylko o takie udoskonalenie tej metody, żeby była optymalna dla naszego zdrowia.


30.06. Dwa Sierpnie - dziennik zarazy\n30 czerwca, dzień 119.\n78. dzień czekania na pieniądze od Trzaskowskiego\nDziś pouczająca rozmowa ze znajomym na temat sierpniowych obchodów. Żyjemy w kraju rocznicowym, odbywają się co raz to jakieś celebry. Polacy nadrabiają stracone okazje z czasów „nowoczesnego patriotyzmu”, kiedy rządzący raczej omijali szerokim łukiem obchody rocznic. Teraz to się zmieniło. Od 5 lat rządzący PiS prowadzi politykę dumy narodowej, jednak, jeśli chodzi o rocznice sierpniowe to wypada to w tym roku słabo.\nA mamy je dwie. Obie okrągłe. Pierwsza, to 40. rocznica Porozumień Sierpniowych, czyli narodzin „Solidarności”. Dla młodszych trzeba przypomnieć, bo kto to ma zrobić jak nie kombatant, czym była Solidarność. Otóż był to fenomen na skalę, nie boję się tego słowa, światową. Społeczeństwo żyjące od dziesięcioleci w opresyjnym reżymie opartym na walce klas – przeciwstawiło się mu jego odwrotnością – solidarnością. Sprzeciw przeciwko komunizmowi ogarną wszystkie socjalistyczne „klasy” i popchnął je do kooperacji, zamiast walki. Rozdzielone warstwy inteligenckie, naukowe, robotnicze i urzędnicze połączyły siły, nawzajem zdiagnozowały swoje problemy i zaproponowały remedium na polskie bolączki. W dodatku w formule zabójczej dla komunizmu, czyli – związku zawodowego. Późniejsze lata kryzysu na styku z władzą, stanu wojennego czy okresu transformacji i udziału w nich tego ruchu społecznego to już historia.\nAle w sierpniu tego roku będziemy obchodzili narodziny powyżej opisanego fenomenu. A właściwie – nie będziemy obchodzili. Po pierwsze znowu będziemy mieli dwa Sierpnie – jeden w Gdańsku (to ten „opozycyjny”, z Wałęsą, samorządowcami którzy „pokazali charakter” i z – może – nowym prezydentem Trzaskowskim, może przyjedzie też Tusk z paroma zagranicznymi kolegami). Drugie obchody będą pewnie w Warszawie i te będą miały charakter państwowy. Najpoważniejszy problem jest jednak taki, że obchody te są prawie w ogóle nie przygotowane. Związek „Solidarność” zaspał, zapewne wiele da się zrzucić na koronawirusa. Ale tu nie chodzi o to, by upamiętniać Sierpień ‘80 poprzez stal i beton, które wcześniej trzeba zaprojektować i wykonać, tylko raczej o pomniki z ludzkiej pamięci i kontynuacji idei wielkiego ruchu. Stypendia, programy, edukację. A na to pandemia nic nie zaszkodziła, żeby to przygotować. Wystarczyło się zgadać na ZOOM-ie i byłyby gotowe gotowce.\nZ drugim Sierpniem też słabo. Bo mamy przecież setną rocznicę Bitwy Warszawskiej, jednej z najbardziej kluczowych bitew dla losów ludzkości. Gdyby Sowieci przeszli wtedy przez Polskę, to dzisiaj językiem urzędowym Europy byłby rosyjski. I dobrze byłoby to Europie przypomnieć. Ale tu też nic nie będzie. No, przejedziemy się jakąś defiladą w towarzystwie grup rekonstrukcyjnych, będzie parę przemówień, ale okazja by przypomnieć światu co tu się wydarzyło, przejdzie bezpowrotnie. Miał być Łuk – nie ma, muzeum Marszałka – nie wiadomo czy otworzą w sierpniu. I trzeba sobie powiedzieć, że nic z tego nie zatrzymał koronawirus. Po prostu pospaliśmy się. Zwłaszcza jest to szokujące przy tak patriotycznie zdeterminowanym rządzie. Ale może to tylko deklaracje? Może od słów do czynów jest zbyt daleko?\nMieliśmy dwie daty dwóch wydarzeń, gdy Polska pojawiła się jako znaczący punkt na mapie świata. Nie jesteśmy w stanie nawet przygotować dla niego zwykłej narracji jakie to wtedy było ważne. Dziś kartki przyszłych podręczników historii są pisane na lata naprzód. Przez państwa, które mają do tego stosunek poważny, poważny, bo obliczony na lata kontynuowania tej samej strategii i polityki historycznej swego kraju. U nas, jeśli ona już jest, to zmienia się co kadencję władz. I choć mamy chlubne karty swojej historii, nawet w kontekście światowym, to przez tę swoją doraźność działań nie wybiegającą poza reelekcję, tracimy na zawsze szansę na polską opowieść. A tę pustkę zawsze coś wypełni i nie będzie to jedynie niewiedza, ale całkiem inne opowieści, po których naszej historii nikt już nie zrozumie. Nawet nasze dzieci.\nNie potrafiny świętować naszych, nielicznych, zwycięstw.\nTags: Cud nad Wisłą, ierpień 1980, itwa Wasrzawska, obchody, patriotyzm, Porozumienia SIerpniowe, rocznice, Solidarność\nPrevious 29.06. Po balu, czyli jak ugotować żabę\nNext 1.07. Szymon melduje wykonanie zadania


Wakacje z dzieckiem w Ranczo pod brzozami, Radłowo, woj. wielkopolskie, Agroturystyka Wakacjezdzieckiem.pl\nStrona główna » Wakacje na wsi » Ranczo pod brzozami\nAneks kuchenny Czajnik w pokoju Lodówka Stołówka Możliwość zabrania zwierząt Internet Parking Prysznic\nPlac zabaw Wanienka Krzesełko do karmienia Zniżki dla dzieci Łóżeczko Zabawki książki Teren ogrodzony\n62-420 Radłowo , Radłowo 1 - ZOBACZ NA MAPIE\nAdres: 62-420 Radłowo , Radłowo 1\nKonie to Twoja pasja? Jazda konna sprawia Ci przyjemność? Dobrze trafiłeś!\nRANCZO POD BRZOZAMI to gospodarstwo agroturystyczne położone na skraju lasu w bliskim sąsiedztwie jeziora Powidzkiego. Naszą specjalnością jest nauka jazdy konnej. Oferujemy Państwu obozy jeździeckie dla dzieci, kolonie, zimowiska, sale kominkową. Przede wszystkim jednak - swojską, rodzinną atmosferę i przyjazne ceny!\nMożna u nas w ciszy i spokoju odpocząć od naszego codziennego pędu życia. Zapraszamy na wypoczynek przez cały rok, zarówno dorosłych jak i dzieci.\nO.W. Pod Dębem\n62-420 Radłowo , Radłowo 1


RWANDA Rushashi - KYOTO Specialty Coffee\nRwanda Rushashi to niewielkie ziarno specialty pochodzące z północnej Rwandy z dystryktu Gakenke. Jest ono uprawiane w spółdzielni Rushashi założonej w 2004 roku. Obecnie spółdzielnia liczy 2000 rolników, którzy pracują na obszarze 400 hektarów ziemi. Odmiana tej kawy to Red Bourbon. W filiżance wyczujesz złożoną kwasowość jeżyn, grapefruita oraz słodycz karmelu.\nPLANATACJI: Spółdzielna Rushashi\nWYSOKOŚĆ UPRAW: 1750-2000 m n.p.m\nODMIANY KAWY: Red Bourbon Arabica


Tylko Master Pharm Budowlani mogą się cieszyć z sukcesu.\nDodane przez Rugbus dnia 25-09-2017\nW meczach ekstraklasy rugby Master Pharm Budowlani pokonali Lechię Gdańsk 39:0 (13:0)m, natomiast KS Budowlani ulegli Arce Gdynia 14:40 (0:26). Mistrzowie Polski z Master Pharm Budowlani nie mieli żadnych problemów ze zwycięstwem przy al. Unii (i to z bonusem). Lechia starała się podjąć walkę, ale właściwie w każdej formacji była bezradna, zwłaszcza kiedy opadła z sił. Podopieczni trenera Przemysława Szyburskiego pokazali kibicom kilka naprawdę efektownych akcji (zwłaszcza Michał Mirosz) i przy choć odrobinę większej precyzji gospodarzy, ich zwycięstwo mogło być znacznie bardziej efektowne (m.in. trzykrotnie nieudanie piłkę kopał Paul Walters). Ale w takiej dyspozycji łodzianie pozostają faworytem do wywalczenia złotego medalu.\nMaster Pharm Budowlani Łódź - Lechia Gdańsk 39:0 (13:0) Punkty dla Master Pharm Budowlanych: Mirosz 15, Walters 12, Reksulak 7, Kaniowski 5. Master Pharm Budowlani: Kramarenko, Kujawa, Mchedlidze (71, Kościelski), Karpiński II, Botes, Stępień (49, Noszczyk), Staphorst (31, Justyński), Mirosz, Plichta, Walters (69, Orłowski), Kaniowski (58, Wlaźlak), Reksulak, Kubalewski, Matyjak (59, Kozakiewicz), Bosiacki.\nKS Budowlani walczyli z Arką w Rumii i po cichu liczyli, że to utrudni zadanie rywalom. Już tradycyjnie zespół prowadzony przez trenera Przemysława Pietrzaka znacznie lepiej wypadł w drugiej połowie spotkania. Inna sprawa, że wychodząc na nią, przegrywał już 0:26. Goście nie mogli sobie poradzić z szybkim Szymonem Sirockim, który chwilami był nie do zatrzymania. Mamy nadzieję, że nasz zespół wreszcie wywalczy chociażby punkt. Arka Gdynia - KS Budowlani Łódź 40:14 (26:0) Punkty dla KS Budowlanych: Górski 5, Hlynka 5, Brzozowski 4. KS Budowlani: Adam Sawicki, Wasiński, Zabokrzycki, Górski, Poniatowski, Kociński, Kinast, Hlynka, Losaberidze, Brzozowski, Tarnawski, Kornatovsky, Wrona, Szczepaniak, Kapustka oraz: Puchalski, Adam Sawicki junior. (Express Ilustrowany)


Orlęta Łuków - Nieoficjalny Serwis Klubu \_ Relacje \_ Sezon \_ Sezon 2008/2009\nRelacje - Sezon 2008/2009\nŚroda, 10 czerwca 2009 17:40; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Unia Nowa Sarzyna 1:2 (1:1)\nOrlęta Łuków w swoim ostatnim meczu w III lidze lubelsko - podkarpackiej przegrały z Unią Nowa Sarzyna 1:2. Jedyną bramkę strzelił dla ŁKS-u Rafał Aleksandrowicz. W przyszłym sezonie będziemy oglądać występy żółto-czerwonych w IV lidze. Łukowskie Orlęta przed meczem z Unią Nowa Sarzyna miały jeszcze cień szansy na uniknięcie degradacji. - Musiałby się zdarzyć cud, żebyśmy zostali w trzeciej lidze - mówił przed spotkaniem trener Dariusz Solnica. I miał rację,...\nNiedziela, 31 maja 2009 14:22; dodał: Bartlomeo\nOrzeł Przeworsk - Orlęta Łuków 2:0 (0:0)\nMecz Orła z Orlętami był spotkaniem o przysłowiowe 6 punktów, gdyż obie drużyny walczą o utrzymanie. Wiadomo było, że przegrany w tym meczu praktycznie traci szanse na zachowanie III ligi. O pierwszej połowie można powiedzieć tylko tyle że się odbyła. Gra z obu stron była chaotyczna, a przemyślanych akcji było jak na lekarstwo. Orlęta zapisały na swoim koncie dwa strzały Piotra Ozygały z rzutów wolnych, natomiast drużyna Orła miała dwie okazje do zdobycia gola ale najpierw w 18 minucie Wojtas i Szymański przeszkodzili sobie w oddaniu strzału, a w 45 minucie Ch...\nPiątek, 29 maja 2009 22:24; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Avia Świdnik 1:0 (0:0)\nJuż w 5 minucie Orlęta stworzyły sytuację do strzelenia gola. Artur Gaj pędząc lewym skrzydłem znalazł się tuż pod bramką przeciwnika. Mógł podać do znajdujących się w polu karnych kolegów z drużyny, lecz ten strzelił, a pewną interwencją wykazał się bramkarz Avii. Chwilę potem goście wykonywali serię rzutów rożnych, którą nasza drużyna spokojnie opanowała. Kilka minut poźniej ładnym podaniem popisał się Paweł Grula, który skierował piłkę do Gaja, ten przedarł się w pole karne, ale znalazł się wśród obrońców gości, upadł, a sędzia nie od...\nŚroda, 27 maja 2009 11:10; dodał: Dev\nGórnik II Łęczna - Orlęta Łuków 3:0 (2:0)\nGórnik II Łęczna nie miał zbyt dużych problemów z pokonaniem Orląt Łuków. Goście polegli 0:3, ale już w pierwszej połowie było "pozamiatane”, bo podopieczni trenera Tadeusza Łapy po pół godzinie mogli się cieszyć z dwubramkowego prowadzenia. Dzięki trzem punktom miejscowi przedłużyli swoje szanse na zajęcie drugiej lokaty, a Orlęta są coraz bliżej spadku.Pierwszy do siatki trafił Dawid Sołdecki. Dobrym podaniem popisał się Paweł Klimkiewicz, a popularny "sołdek” z pierwszej piłki huknął nie do obrony. Kilkanaście minut później prowadzenie "g&...\nNiedziela, 17 maja 2009 22:22; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Łada Biłgoraj 0:0\nMecz z Ładą był z gatunku tych o wszystko. Orlęta wygrywają i są ciągle w grze. Uprzedzając fakty - należy od razu powiedzieć: Nie wygraliśmy, bo i wygrać nie mogliśmy / nie chcieliśmy. NIepotrzebne skreślić.Przez pierwsze 10 minut przeważali zawodnicy z Biłgoraja. Ich ataki były powstrzymywane przez obronę Orląt. W 11 minucie po podaniu Pawła Szlaskiego w pole karne, piłka trafia pod nogi zawodnika Łady, który wybija ją na rzut rożny. Po wykonaniu tego stałego fragmentu piłka trafia pod nogi Artura Gaja, który strzela zza pola karnego nad bramką. Gdyby napastnik Orląt bardziej przyłożył się do strzału mogłoby być g...\nNiedziela, 10 maja 2009 16:28; dodał: Dev\nStal Mielec - Orlęta Łuków 3:2 (0:1)\nMimo dwukrotnego obejmowania prowadzenia Orlęta Łuków przegrały ze Stalą Mielec 3:2. Wydaje się, że w dzisiejszym spotkaniu byliśmy najbliżej pierwszego wyjazdowego zwyciestwa w tym sezonie, co jednak z tego skoro ostatecznie wracamy do domu bez punktów. Zwycieskiego gola Stal strzeliła w doliczonym czasie gry. Bramki dla Orląt strzelali Dariusz Dziewulski i Artur Gaj. Na domiar złego Orzeł Przeworsk sprawił niespodziankę i wygrał 1:0 ze Stalą w Kraśniku. Orlęta spadły na 15 (przedostatnie) miejsce w tabeli.\nWtorek, 5 maja 2009 19:37; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Stal Rzeszów 1:1 (1:0)\nOrlęta Łuków zremisowały ze Stalą Rzeszów 1:1. Bramkę na wagę jednego punktu strzelił dla żółto-czerwonych Artur Gaj. Goście kończyli mecz w dziesiątkę. Z pewnością jest to cenny rezultat w perspektywie dalszej walki o utrzymanie w lidze. Miejmy nadzieję, że będzie to dobry prognostyk przed kolejnymi spotkaniami. W bramce Orląt zadebiutował doświadczony golkiper - Andrzej Olszewski. 29 kwietnia 2009, 17:00 - ŁukówOrlęta Łuków - Stal Rzeszów 1:1 (1:0)Gaj 19 - Reiman 47\nNiedziela, 3 maja 2009 22:42; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Resovia Rzeszów 0:1 (0:0)\nPoczątek spotkania nie przyniósł emocji. W 14 minucie po rajdzie skrzydłem zawodnik gości dośrodkował w pole karne, ale na posterunku stał pewny Andrzej Olszewski. Kilka minut później jeden z piłkarzy przyjezdnych strzelił z 25 metrów, ale na posterunku był bramkarz Orląt. W 19 minucie nasza drużyna przeprowadziła kombinacyjną akcję, goście asekuracyjnie wybili piłkę na rzut rożny. Po tym stałym fragmencie piłkę niepewnie wy...\nNiedziela, 26 kwietnia 2009 11:45; dodał: Dev\nTomasovia - Orlęta Łuków 3:0 (1:0)\nOrlęta przegrały dzisiaj trzeci mecz z bezpośrednim rywalem w walce o utrzymanie w III lidze. Tym razem z Tomasovią 3:0. Sytuacja zaczyna się całkowicie wymykać spod kontroli. Nie dość, że nie wygrywamy spotkań to styl prezentowany przez ekipę jest żenujący. IV liga coraz bliżej. Po tej porażce Orlęta zajmują już 14 miejsce, które w tym sezonie oznacza spadek z ligi (Degradacja Stali Poniatowa z II ligi jest praktycznie przesądzona.) Utrzymania nie gwaranuje nawet 12 i 13 pozycja. 25 kiwetnia 2009, 12:30 - Tomaszów LubelskiTomasovia - Orlęta Łukó...\nNiedziela, 19 kwietnia 2009 22:39; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Izolator Boguchwała 0:2 (0:0)\nNiestety Orlęta przegrały dziś na własnym stadionie z Izolatorem Boguchwałą 0:2. Stało się najgorsze co mogło - przegraliśmy z bezpośrednim rywalem w walce o utrzymanie. Wprawdzie pierwsza bramka to ewidentny bład bramkarza Tomasza Lipca ale trudno winić właśnie golkipera za to, że w całym meczu nie stwarzamy ani jednej okazji do strzelenia bramki. Gola wprawdzie mógł zdobyć w pierwszych minutach Paweł Szewczak (trafił w poprzeczkę) ale było to uderzenie z rzutu wolnego. Poza tą akcją Orlęta raziły brakiem pomysłu na grę co zemściło się w ciągu dwunastu minut drugiej połowy, kiedy to goście - wcale nierewelacyjn...\nNiedziela, 12 kwietnia 2009 21:26; dodał: Redakcja\nKarpaty Krosno - Orlęta Łuków 1:0 (1:0)\nKarpaty rozpoczęły bardzo dobrze i całkowicie zdominowały rywali w pierwszych dwudziestu minutach. Już w 4. minucie mogło być 1:0. Maciej Biliński otrzymał prostopadłe podanie, pomknął z piłką dobre 30 metrów i strzelił tuż obok słupka. Trzy minuty później z wolnego wrzucał Paweł Fydrych, do piłki na 5. metrze doszedł Bartłomiej Buczek i uderzył głową ... nad bramką. W 14. minucie krośnianie dopięli swego. Rzut wolny z boku boiska na wysokości pola karnego wykonywał Biliński. Trudno powiedzieć co było jego zamiarem, strzał czy wrzutka, ale mocno bita piłka kompletnie zaskoczyła Tomasza Lipca\nCzwartek, 9 kwietnia 2009 17:55; dodał: Redakcja\nSpartakus Szarowola - Orlęta Łuków 3:0 (1:0)\nOrlęta Łuków gładko uległy na wyjeździe Spartakusowi Szarowola 3:0. Hat-trickiem popisał się Jurij Michalczuk. Spartakus ponadto nie wykorzystał rzutu karnego. Po niepełnych 18 kolejkach zajmujemy 10 miejsce. Ostatni w tabeli Spartakus traci do Orląt zaledwie trzy punkty.1 kwietnia 2009, 16:00 - SzarowolaSpartakus Szarowola - Orlęta Łuków 3:0 (1:0)Michalczuk 30, 76, 85Spartakus: Waśkiewicz - Siwy (78 Bartecki), Kostyk, Gryniszyn, Husakowski, Karabyn (77 Raisza), Greszta, Cywka, Michalczuk, Iwanicki, Gor...\nPoniedziałek, 6 kwietnia 2009 10:25; dodał: Redakcja\nOrlęta Łuków - Orlęta Radzyń 1:0 (0:0)\nW derbowym pojedynku dwóch Orląt górą okazały się te z Łukowa! Bramkę na wagę zwycięstwa w II połowie strzelił Artur Gaj. Mecz był wyrównany, ale w drugiej połowie łukowskie Orlęta wykazały się większą determinacją, zaangażowaniem i dosłownie wydarły zwycięską bramkę. Jednego gola nie uznał nam sędzia (słusznie) oraz udzielił niedozwolonego handicapu drużynie gości - nie wyrzucając Konarda Tarkowskiego po dwóch żółtych kartkach. Poniżej relacja 5 kwietnia 3009, 16:00 - Łuków...\nNiedziela, 29 marca 2009 20:54; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Stal Kraśnik 1:2 (0:0)\nW pochmurne niedzielne popołudnie przyszedł czas na rozpoczęcie rundy wiosennej sezonu 2008/2009 w Łukowie. Niestety Orlęta zawiodły w tym spotkaniu przegrywając ze Stalą Kraśnik. W tym meczu brakowało przede wszystkim waleczności i dokładności w rozgrywaniu akcji. Już na początku ŁKS nie wykorzystał dogodnej sytuacji. Po złym wybiciu piłki przez obrońcę przyjezdnych piłkę przejął Gaj. W sytuacji sam na sam górą był bramkarz z Kraśnika. Dalsze ataki nie przynosiły skutku. Piłkarze Orląt szukali głównie szans strzałami z dystansu. Zawodnicy Stali w pierwszej połowie nie zagrażali bramce Liczewskiego. Ze strony Orląt groźny strzał sprzed pola karnego odda�...\nNiedziela, 15 marca 2009 17:57; dodał: Dev\nWisłoka Dębica - Orlęta Łuków 0:0\nSkazywane na pożarcie łukowskie Orlęta w pierwszym meczu rundy wiosennej od razu sprawiły niespodziankę. Piłkarze Andrzeja Zarzyckiego z wyjazdu do Dębicy przywieźli jedno "oczko” po bezbramkowym remisie z tamtejszą Wisłoką.W ekipie gości zadebiutowało dwóch nowych zawodników, których udało się łukowianom "załatwić” dosłownie w ostatniej chwili. To trenujący ostatnio w Legionovii Legionowo Piotr Borowik i były gracz Znicza Pruszków Rafał Aleksandrowicz (obaj rocznik 89). Duet młodzieżowców od razu pojawił się w podstawowym składzie.<...\nPoniedziałek, 10 listopada 2008 15:08; dodał: Dev\nUnia Nowa Sarzyna - Orlęta Łuków 3:0 (1:0)\nNie takiego wyniku spodziewali się kibice Orląt w ostatnim meczu rundy jesiennej 2008-09. ŁKS poległ w Nowej Sarzynie z Unią aż 3:0, będąc drużyną słabszą. 9 listopada 2008, 13:00 - Nowa Sarzyna Unia Nowa Sarzyna - Orlęta Łuków 3:0 (1:0) Wtorek 13, Juda 58, 63 Orlęta: Lipiec - Wróbel, Janicki, Rodak, M.Szewczak, Wej (46 Gaj), Skrzymowski, Marciniak (70 Żółkowski), P.Szewczak (60 Ozygała), Żurawski, Dziewulski (75 Jodełka) Widzów: 300 Sę...\nNiedziela, 2 listopada 2008 16:56; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Orzeł Przeworsk 4:1 (3:1)\nNa zakończenie rundy w Łukowie Orlęta wygrały z drużyną Orzeł Przeworsk 4:1. Wynik cieszy, bo to pierwsze zwycięstwo od pięciu poprzednich spotkań, w których padał remis. Bramki dla naszej drużyny strzelali Dariusz Dziewulski (trzy) i Przemysław Rodak (jedna). Kibice wreszcie doczekali się lepszej gry łukowskiej drużyny.2 listopada 2008, 13:00 - ŁukówOrlęta Łuków &nd...\nSobota, 25 października 2008 19:16; dodał: Dev\nAvia Świdnik - Orlęta Łuków 1:1 (1:1)\nIII liga, 25 października 2008, 14:00 - ŚwidnikAvia Świdnik - Orlęta Łuków 1:1 (1:1)Białek 45 - Skrzymowski 37Orlęta: Liczewski - Wróbel, Janicki, Żółkowski, Ozygała - Wej (46 Żurawski), Marciniak, (70 M.Szewczak) Rodak, P.Szewczak - Skrzymowski (70 Gaj), Dziewulski.Avia: Kurzępa - Kleszcz, Grzegorczyk (40 Białek), Pielach, Kubiak - Gralewski, Paluszek, Kamiński (90 Onkiewicz), Rusiecki (66 Popajewski), Boniecki (80 Nowiński), Pranagal.Żółt...\nNiedziela, 19 października 2008 18:02; dodał: Bartlomeo\nOrlęta Łuków - Górnik II Łęczna 1:1 (0:0)\n18 października 2008, 15:00 - ŁukówOrlęta Łuków - Górnik II Łęczna 1:1 (0:0)Rodak 72 (karny) – Wasil 80\nWtorek, 14 października 2008 11:09; dodał: Dev\nŁada Biłgoraj - Orlęta Łuków 1:1 (1:0)\nOrlęta Łuków zremisowały na wyjeździe z Ładą Biłgoraj 1:1. Bramkę na wagę punktu strzelił w 87 minucie Artur Gaj. 12 października 2008, 14:00 - BiłgorajŁada Biłgoraj - Orlęta Łuków 1:1 (1:0)Tymchyshyn 4 - Gaj 87Orlęta: Liczewski - Wróbel, Janicki, M.Szewczak, P.Szewczak - Szlaski (46 Gaj), Rodak, Skrzymowski, Marciniak (61 Lasota), Wej - ŻurawskiŻółte kartki: Skrzypek, Myszka (Łada) - Szlaski, P.Szewczak, Skrzymowski (Orlęta)&...\nNiedziela, 12 października 2008 12:47; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Stal Mielec 2:2 (0:1)\n5 października, 16:00 - Łuków Orlęta Łuków - Stal Mielec 2:2 (0:1) Marciniak 70, Żurawski 73 - Sedlaczek 25, 77 Orlęta: Liczewski - P.Szewczak, M.Szewczak, Janicki, Wróbel - Ozygała, Grula (46 Dziewulski), Rodak, Wej (46 Skrzymowski) - Marciniak, Żurawski (75 Szlaski).Stal Mielec: Ćwiczak - Podstolak, Czarny, Czopko, P.Kołacz (76 Faka), K.Kołacz, Popielarz (59 Szymański), Bajorek, Sedlaczek, Korzępa (52 Próchnik), Ryguła (86 Gorzelany)Słaby mecz w wykonaniu naszych Orłów...\nŚroda, 1 października 2008 11:53; dodał: Dev\nResovia Rzeszów - Orlęta Łuków 1:1 (0:0)\nJechaliśmy po lanie, przywieźliśmy bardzo dobry wynik. Tak w skrócie można opisać sobotni mecz w Rzeszowie. Orlęta Łuków zremisowały z Resovią na jej terenie 1:127 września 2008, 16:00 - RzeszówResovia Rzeszów - Orlęta Łuków 1:1 (0:0)Kozubek 83 - Dziewulski 82Orlęta: Liczewski - Wróbel, Janicki, Grula, M.Szewczak - Wej (65 Żurawski), Rodak, Skrzymowski, P.Szewczak (65 Ozygała) - Dziewulski, Marciniak (90 Oponowicz)Resovia: Pietryka - Szkolnik, M.Baran (54 Piątkowski), Kus...\nWtorek, 23 września 2008 17:55; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Tomasovia 1:0\nOrlęta Łuków pokonały Tomasovię Tomaszów Lubelski 1:0. Gola na wagę wygranej strzelił w 89 minucie Rafał Wej z rzutu wolnego 21 września 2008, 16:00 - ŁukówOrlęta Łuków - Tomasovia 1:0 (0:0)Wej 89Orlęta: Liczewski - Żółkowski (46 Wróbel), Janicki, M.Szewczak - P.Szewczak, Grula, Rodak, Marciniak (80' Lasota), Wej - Żurawski (64' Gaj), Skrzymowski (57 Dziewulski)Tomasovia: Bartoszyk - Banaś, Sioma, Zatorski, Ka...\nPiątek, 19 września 2008 12:53; dodał: Dev\nIzolator Boguchwała - Orlęta Łuków 1:0 (0:0)\nOrlęta przegrały czwarty mecz wyjazdowy w tym sezonie. Tym razem z Izolatorem Boguchwała 1:0. Warto zauważyć, ze na ten daleki wyjazd wybrało się zaledwie 14 zawodników, na ławce siedział rezerwowy bramkarz oraz dwóch młodzieżowców (w tym debiutant Jodełka). Po tak dalekiej podróży w dniu meczu, takim składzie osobowym oraz prezentowanej ostatnio formie trudno spodziewać się było innego wyniku. Było to pierwsze zwycięstwo Izolatora w tym sezonie. Z przebiegu meczu warto wynotować trafienie Orląt w słupek (Żurawski) w pierwszej połowie oraz debiut Kamila Jodełki.13 sierpnia, 13:00 - ...\nWtorek, 9 września 2008 16:47; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Spartakus Szarowola 4:2\nOrlęta Łuków pokonały Spartakusa Szarowola 4:2 (2:1). Bramki dla ŁKS-u strzelali Przemysław Rodak (karny), Artur Gaj, Rafał Wej, Dariusz Dziewulski.31 sierpnia, 17:00 - ŁukówOrlęta Łuków - Spartakus Szarowola 4:2 (2:1)Rodak 13 (karny), Gaj 39, Wej 78, Dziewulski 82 - Iwanicki 45, 59Orlęta: Liczewski - M.Szewczak, Żółkowski, Grula, P.Szewczak - Szlaski (70 Skrzymowski), Marciniak (60 Oponowicz), Rodak, Wej (85 Koryciński) - Gaj (60 Żurawski), DziewulskiSpartakus: Waśkiewicz- Dowhoszy...\nWtorek, 9 września 2008 16:41; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Karpaty Krosno 1:1\nOrlęta Łuków zremisowały z Karpatami Krosno 1:1 w meczu 6 kolejki III ligi lub-podkarp. Nasi piłkarze objęli prowadzenie po golu Marcina Żurawskiego w 50 minucie. 6 września 2008, 15:00 - ŁukówOrlęta Łuków - Karpaty Krosno 1:1(0:0)Żurawski 50 - Buczek 70Orlęta: Liczewski - M. Szewczak, Żółkowski, Janicki, Oponowicz (67 Marciniak) - Wej, Rodak, Grula (64 Koryciński), P. Szewczak - Dziewulski (46 Skrzymowski), Żurawski (79 Wróbel).Karpaty: Korbecki - Wło...\nPiątek, 5 września 2008 17:53; dodał: Sk8ter\nOrlęta Radzyń - Orlęta Łuków 2:1\nW lokalnych derbach, w meczu rozegranym w Radzyniu Podlaskim miejscowe Orlęta pokonały Orlęta Łuków 2:1. Gola dla naszej drużyny zdobył w 85. minucie Krzysztof Skrzymowski. Poniżej relacja meczowa ze strony Orląt Radzyń i nasz subiektywny komentarz.3 września 2008, 17:00 - Radzyń PodlaskiOrlęta Radzyń - Orlęta Łuków 2:1 (1:0)Wilawer 23, 59 - Skrzymowski 89Orlęta Radzyń Podl.: Stężała - Paweł Ślusarczyk (73 Rafał Ślusarczyk), Pietroń, Jakubiec, Dypa, Chyła, Pliszka, Borysiuk (65 Koczkodaj), Szewc (92 Tarkowski), Osiak (60 Ptaszyński), Wilawer&l...\nNiedziela, 31 sierpnia 2008 14:22; dodał: Dev\nStal Kraśnik - Orlęta Łukow 2:0 (1:0)\nOrlęta uległy na wyjeździe Stali Kraśnik 0:2 (0:1). Katastrofalne błędy w obronie i równie duża niefrasobliwość pod bramką przeciwnika nie mogły sie inaczej skończyć. Ciężko inaczej skomentować postawę zespołu w sobotnim meczu. Drużyna sprawiała przyzwoite wrażenie by w najważniejszych momentach zawodzić na całej linii. 23 sierpnia, g. 17.00 - KraśnikStal Kraśnik - Orlęta Łuków 2:0 (1:0)Jasik 42, Nowak 64Stal Kraśnik: Beszczyński – Wojtysiak, Ławryszyn, Stadnicki, Gołębiowski – Binkiewicz (75...\nNiedziela, 31 sierpnia 2008 14:15; dodał: Sk8ter\nStal Rzeszów - Orlęta Łuków 2:0 (2:0)\nOrlęta Łuków przegrały na wyjeździe ze Stalą Rzeszów 2:0. O porażce zadecydowały indywidualne błędy w obronie i brak dokładności w ataku. Bramki dla drużyny gospodarzy zdobywali Kloc oraz Solecki.16 sierpnia 2008, g. 17:00 - RzeszówStal Rzeszów - Orlęta Łuków 2:0 (2:0)Kloc 14, Solecki 35Stal: Nalepa - Solecki, Kloc, Duda, Sikorski - Kocur, Szewd, Reiman (79 Bereś), Kosiba (90 Chukwuemeka) - M.Jędryas (68 D.Jędryas), Gryboś (85 Udoudo).Orlęta:\nNiedziela, 31 sierpnia 2008 11:25; dodał: Dev\nOrlęta Łuków - Wisłoka Dębica 2:0 (1:0)\nUdał się powrót do III ligi naszej drużynie, Orlęta Łuków zasłużenie pokonały Wisłokę Dębica 2:0! Bardzo konsekwentna - choć bez fajerwerków - gra Orląt nie pozwoliła na rozwinięcie skrzydeł faworyzowanym gościom.10 sierpnia 2008, g. 17.00 - ŁukówOrlęta Łuków - Wisłoka Dębica 2:0 (1:0)Dziewulski 33, Żurawski 90Orlęta: Liczewski - M.Szewczak, Żółkowski, Janickij, P.Szewczak - Żurawski, Rodak, Marciniak (46 Oponowicz), Szlaski (78 Wryk) - Skrzymowski (46 Grula), Dziewulski\nNawiguj po dziale - Relacje


mPosition - Kornak Meble Biurowe Wrocław\nIlu z nas w ciężkie deszczowe dni marzyło by móc pracować w pozycji leżącej!?\nOkazuje się, że dzięki zaangażowaniu Instytutu Wzornictwa Przemysłowego wraz z firmą Profim oraz Studiem 1:1, wizja pracy w pozycji leżącej może się spełnić! Mało tego! Okazuje się, że takie ułożenie ciała to nie jedynie zachcianka i wynik naszego rozleniwienia, ale w pełni uzasadniona, najbardziej wskazana postawa do pracy! Przedstawiamy mPosition – nową ideę siedzenia!\nmPosition to rewolucyjne rozwiązanie na rynku foteli i krzeseł biurowych!\nNowoczesny i wielofunkcyjny fotel mPosition to w pełni samowystarczalne stanowisko do pracy z komputerem.\nCO WYRÓŻNIA mPOSITION?\nInnowacyjne podejście do projektu zaowocowało stworzeniem krzesła o niespotykanie dużym i wygodnym oparciu. Dzięki zastosowaniu specjalnej membrany plecy są podparte na całej ich powierzchni, a siatka dopasowuje się do naturalnych kształtów anatomicznych. Podparcie części lędźwiowej pleców koryguję tę postawę, pomagając ustawić kręgosłup we właściwej pozycji oraz dostosować krzesło do wzrostu użytkownika.\nKręgosłup działa podobnie jak koła zębate – jeśli jedna część będzie ułożona nieprawidłowo, pozostałe również ustawią się w niewłaściwej pozycji.\nmPosition posiada także rewelacyjny zagłówek, który w przeciwieństwie do wielu krzeseł dostępnych na rynku, naprawdę spełnia swoją funkcję. Głowa swobodnie opiera się na zagłówku, bez konieczności nienaturalnego wyginania szyi oraz naprężania karku.\nWygodne, ergonomiczne siedzisko zostało wyposażone w wysuwany podnóżek, dzięki czemu, przy wychyleniu krzesła w tył, nogi pozostają w jednej linii z resztą ciała, zapewniając odpowiednie krążenie krwi.\nPodłokietniki mPosition są znacznie większe od klasycznych podłokietników, szersze oraz dłuższe. Jeden z nich został rozszerzony w podstawkę pod myszkę. Z przeciwnej strony mPosition jest zamocowane ramię z wysięgnikiem zakończone stabilną podstawą pod laptopa.\nCałe krzesło spaja i nadaje stabilności solidna metalowa rama biegnąca wzdłuż oparcia z tyłu, oraz duży, czteroramienny krzyżak, zaprojektowany specjalnie dla mPosition.\nDzięki zastosowanym rozwiązaniom, mPosition minimalizuje szkodliwy wpływ pozycji siedzącej na kręgosłup, zapewnia właściwe podparcie, przenosząc siły działające w pozycji siedzącej na dyski międzykręgowe, na całą powierzchnię pleców, rozkładając je równomiernie , oraz zapewniając rozluźnienie mięśni.\nmPosition doskonale nadaje się dla osób spędzających wiele godzin przy komputerze, w niezmienionej pozycji ciała, przy zachowaniu jednocześnie pełnej koncentracji uwagi. mPosition rekomendowane jest dla programistów, informatyków, grafików komputerowych, tłumaczy, dziennikarzy i innych osób pragnących wykorzystać 100% swojej uwagi na pracę, zamiast rozpraszania się ciągłym poprawianiem się w krześle.\nW latach 2003-2006, wspomniany już wcześniej, Instytut Wzornictwa Przemysłowego prowadził badania nad zmianą charakteru pracy wraz z rozwojem społeczeństwa informacyjnego oraz gospodarki opartej na wiedzy. Wraz ze wzrostem udziału zawodów wymagających intensywnej pracy umysłowej, długotrwałej koncentracji uwagi pojawiła się potrzeba optymalizacji pozycji wykonywanej pracy.\nBadania wykazały, że najkorzystniejszą, z punktu widzenia fizjologii i biomechaniki ludzkiego ciała, jest pozycja siedząco-leżąca. Pozwala ona zachować właściwe napięcie mięśniowe, zapewnia bezpieczny zakres ruchów, prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego, oraz krwionośnego, dzięki czemu najważniejsze narządy jak serce, czy mózg, przez cały czas są odpowiednio dotleniane.\nKonstrukcja fotela mPosition pozwala na jak najmniejsze obciążenie kręgosłupa podczas pracy.\nregulacja pozycji podparcia lędźwiowego\nregulacja głębokości podnóżka\nmultiregulacja położenia blatu pod komputer\nprofilowane siedzisko reguluje zakres pracy miednicy\noparcie stabilizuje pracę najbardziej narażonego na urazy lędźwiowego odcinka kręgosłupa, odciążając go jednocześnie\nregulowany zagłówek zapewnia podparcie głowy w takiej pozycji, by komputer znajdował się na wysokości oczu\nregulowane podłokietniki pozwalają na swobodną pracę nadgarstków w trakcie używania klawiatury\npodnóżek zapewniający zachowanie naturalnej pozycji\nmPosition jest zwycięzcą TOP DESIGN AWARD 2011\nmPosition - film instruktażowy\nKoszty dostawy: spedycją 100zł netto, w promieniu 10km od Wrocławia dowóz gratis lub odbiór własny\nWymiary przesyłki: 1380 x 910 x 860 mm\nWaga przesyłki: 43kg\nPłatność w dniu otwarcia zlecenia.\nKrzesło jest dostarczane w całości.\nCena Katalogowa (mPosition)\n4 400,00 zł 5 412,00 zł 4 700,00 zł 5 781,00 zł\nDostępne tkaniny: Evo, Next, Medley, Softline, Sprint, Valencia, Fame, Nexus, Step, Synergy\nKółka / stopki: kółka (miękkie/twarde) lub stopki\nSystemy Szklanych Ścianek Działowych\n© 2017 Kornak Meble Biurowe, Aranżacja Wnętrz Wrocław. Wszelkie prawa zastrzeżone