Twoja skóraPielęgnacja skóry twarzySkóra wrażliwa, odwodnionaSkóra sucha lub bardzo suchaSkóra bardzo wrażliwa, alergicznaSkóra naczyniowaSkóra tłusta i trądzikowaOznaki starzenia, zmarszczki, utrata jędrnościProblemy z pigmentacjąPodrażniona skóraŁojotokowe zapalenie skórySkóra wrażliwa na goleniePielęgnacja skóry ciałaSkóra bardzo sucha, podrażniona i atopowaSkóra sucha i brak komfortuSkóra sucha i szorstkaOchrona przeciwsłoneczna Skóra wrażliwa i skłonna do alergiiSłońce dla wszystkichSkóra dzieci i słońcePielęgnacja skóry głowyŁupieżWypadanie włosówWrażliwa skóra głowyMakijaż skóry wrażliwejPodkład i wrażliwa skóraZobowiązanie La Roche-PosayZOSTAŃ SKIN CHECKEREMStrona główna > Hydraphase > HYDRAPHASE MASECZKA (24 SZTUKI)HYDRAPHASE MASECZKA (24 SZTUKI)Kojąca maseczka nawilżająca.3433422408753Hydraphase Maseczka od La Roche-Posay skutecznie nawilża odwodnioną i wrażliwą skórę twarzy. Dodatkowo koi, łagodzi i poprawia komfort skóry już od pierwszej aplikacji. Zaawansowana formuła produktu chroni przed ponowną utratą wody. Obecność witaminy E przeciwdziała oznakom starzenia, a Masło Karite wzmacnia naturalną barierę ochronną skóry, czyniąc ją odporną na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych. Saszetka 24 x 6 mlGdzie można kupić produktHydraphase La Roche-Posay - maska, która naprawdę nawilża\n« Stosowałam wiele masek na twarz, ponieważ mam suchą skórę twarzy i cały czas szukałam sposobu na to, jak dogłębnie nawilżyć przesuszoną skórę. W końcu znalazłam Hydraphase od La Roche-Posay. Ta maska naprawdę nawilża, a do tego fajnie koi i sprawia, że cera jest bardzo miękka w dotyku. Na pewno wrócę do tej nawilżającej maseczki i polecam ją każdemu kto chce skutecznie nawilżyć twarz ;-) »\nMarta M., 25-34 lat - Katowice5.077 opinieZostaw również swoją opinięWłaściwościRezultatyStosowanieSkładnikiOpinieZaawansowana formuła zapewniająca intensywne nawilżenie skóry. Poprawia komfort już po pierwszej aplikacji. Przeznaczona do pielęgnacji odwodnionej skóry ze skłonnością do podrażnień.La Roche-Posay Hydraphase Maseczka to skuteczne wsparcie przeciwko nadmiernemu przesuszeniu skóry. Znika uczucie dyskomfortu spowodowane szorstkością i ściągnięciem skóry. Maseczka nawilżająca do twarzy od La Roche-Posay bazuje na sprawdzonym połączeniu składników, by zapewnić głębokie nawilżenie utrzymujące się nawet cały dzień. • Kwas hialuronowy nadaje optymalny poziom nawilżenia. • Gliceryna pomaga zatrzymać wodę w skórze przy jednoczesnym działaniu regenerującym i łagodzącym.• Witamina E poprawia kondycję skóry, przeciwdziałając oznakom starzenia. • Masło Karité delikatnie natłuszcza, przywracając naruszony płaszcz lipidowy.Skład został wzbogacony Wodą Termalną La Roche-Posay. Maseczka Hydraphase od La Roche-Posay poprawia kondycję skóry już od pierwszej aplikacji. Zapewnia efekt intensywnego nawilżenia, eliminując suchość, szorstkość i uczucie ściągnięcia. Sprawia, że skóra staje się optymalnie nawodniona. Odzyskuje jędrność i elastyczność. Maseczka nawilżająca na twarz od La Roche-Posay stanowi uzupełnienie kuracji intensywnie nawilżającej do skóry suchej i odwodnionej. Zawartość saszetki należy nałożyć na oczyszczoną i osuszoną skórę twarzy oraz szyi. Równomierne rozprowadzić, omijając okolice oczu. Pozostawić na 10 minut. Po tym czasie usunąć nadmiar produktu za pomocą bawełnianego wacika.Stosować rano lub wieczorem.105Marta M.25-34 lat2016-09-06Hydraphase La Roche-Posay - maska, która naprawdę nawilżaStosowałam wiele masek na twarz, ponieważ mam suchą skórę twarzy i cały czas szukałam sposobu na to, jak dogłębnie nawilżyć przesuszoną skórę. W końcu znalazłam Hydraphase od La Roche-Posay. Ta maska naprawdę nawilża, a do tego fajnie koi i sprawia, że cera jest bardzo miękka w dotyku. Na pewno wrócę do tej nawilżającej maseczki i polecam ją każdemu kto chce skutecznie nawilżyć twarz ;-) 5Maria F.50-59 lat2016-09-01Bardzo przyzwoita maseczka nawilżającaDługo zastanawiałam się, jak poza kremem mogę dodatkowo nawilżyć skórę swojej twarzy, która przesusza się przeokropnie :-( i wtedy wpadła mi w ręce głęboko nawilżająca maseczka na twarz od La Roche-Posay. Szczerze mówiąc nie wierzyłam, że ta intensywnie nawilżająca maseczka do twarzy poprawi kondycję mojej skóry, a jednak po jej aplikacji poczułam bardzo dużą ulgę - skóra stała się nareszcie ukojona. Maseczkę stosuję 2 razy w tygodniu wieczorem po zmyciu makijażu i jestem naprawdę zadowolona!5Nina Z.35-44 lat2016-08-31Hydraphase maseczka - najlepsza z najlepszych!Naprawdę bardzo cierpię z powodu przesuszonej skóry twarzy:( Stosowałam dużo maseczek do twarzy, ale żadna nie dawała satysfakcjonujących efektów, skóra dalej była sucha, szorstka i niefajna. Nie wiedziałam, co robić z przesuszoną skóry twarzy. W końcu kupiłam maseczkę do twarzy Hydraphase z La Roche-Posay. Brawo ja, bo maseczka jest super. Mam jędrną skórę twarzy, odżywioną i miękką. Polecam!!!!4Zofia L.40-49 lat2016-08-24maseczka Hydraphase od La Roche-Posaymoja skóra jest sucha i odwodniona.. pierwsza pomoc w moim przypadku polegałaby na jej intensywnym nawilżeniu. ostatnio wpadła mi w dłonie kojąca maseczka nawilżająca skórę suchą Hydraphase La Roche-Posay, która zawiera kwas hialuronowy,witaminę E, która hamuje starzenie się i natłuszczające Masło Karité. po nałożeniu i zmyciu maseczki nawilżającej Hydraphase od La Roche Posay z twarzy, byłam szczerze zdumiona. Sprężysta, odmłodzona i wyraźnie nawodniona twarz należała do mnie! :D 5Elżbieta D.35-44 lat2016-08-24Błyskawiczna maseczka nawilżająca HydraphaseOd kilku lat walczę z suchą skórą twarzy wszelkimi sposobami. Tak w moje ręce wpadła maseczka nawilżająca Hydraphase La Roche-Posay, która w składzie ma między innymi masło Karite (nie wiedziałam, że Karite stosuje się do twarzy:), witaminę E, glicerynę, kwas hialuronowy i wodę termalną la roche. To naprawdę świetna maseczka do twarzy, która intesywnie nawilża, wygładza i zmiękcza skórę, a do tego działa łagodząco.Już po pierwszym użyciu widziałam efekty i na pewno zostanę z nią na dłużej.5Dorota P.18-24 lat2016-08-24MOJE DOMOWE SPA DLA SUCHEJ CERY;)moja sucha cera uwielbia tą maseczke na twarz! :) idealna dla skóry odwodnionej z problemami, wrażliwej a przede wszystkim podrażnionej skóry twarzy… cudownie koi i regeneruje, uspokaja i redukuje zaczerwienienia… na pewno moja ulubiona maseczka nawilżająca do twarzy, stosuje regularnie i efekt za każdym razem tak samo dobry. cudownie sprawdza się przy suchej cerze i wymagającej regeneracji i nawilżenia… stanowczo polecam!!! 5WAWRZYNIAK A.2015-10-25Rewelacyjne nawilżenieMaseczk nawilża skorę w 100% Szybko ja regeneruje i przywraca jej natrualny stan.Polecam równiez po duzej dawce na slońcu.Przeczytaj wszystkie opinie\n(7 opinie)SkutecznośćStosowana regularnie nawilżająca maseczka do twarzy Hydraphase z dnia na dzień przynosi wyraźną poprawę. Skóra staje się bardziej promienna i odmłodzona.Gama produktówHYDRAPHASE INTENSE LEGERE HYDRAPHASE INTENSE SERUMHYDRAPHASE INTENSE RICHE KREM INTENSYWNIE NAWILŻAJĄCY O DŁUGOTRWAŁYM DZIAŁANIU KONSYSTENCJA BOGATA HYDRAPHASE UV INTENSE LEGEREHYDRAPHASE UV INTENSE RICHEHYDRAPHASEZobacz wszystkie produkty z gamy3 pytania do ekspertaGdy mamy do czynienia ze skórą odwodnioną, należy połączyć trzy rodzaje składnikówWywiad z dermatologiem na temat sposobów pielęgnacji skóry odwodnionej.\nPIERWSZY PODSTAWOWY ZABIEG PIELĘGNACYJNY PRZEZNACZONY DO SKÓRY WRAŻLIWEJWoda termalna z La Roche-Posay to dużo więcej niż zwykła, kojąca skórę "aksamitna woda" lub orzeźwienie w trakcie rutynowej pielęgnacji skóry – to pełnowartościowy, codzienny środek leczniczy.La Roche-PosayWoda termalnaWoda termalna z La Roche-Posay jest bezcennym i wrażliwym zasobem.Lista punktów sprzedażyZnajdź najbliższy punkt sprzedaży produktów La Roche-PosayPomoc i usługiInformacje prawneREGULAMIN ŚWIADCZENIA USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄPolityka Plików CookiesLaroche-posay.comSłownikMapa stronyMapa strony - produktyIndeks dermatologicznySkontaktuj się z namiphotos (c) Getty Images / (c) La Roche Posay / (c) Centre Thermal de La Roche Posay, 2004Zobowiązanie La Roche-Posay


Jak bezpiecznie przewozić długie ładunki ?\nPo pierwsze ładunek nie może przekraczać ładowności pojazdu. Jeżeli nasz towar umieszczony jest z tyłu samochodu, musimy uważać by nie przekroczyć dopuszczalnego nacisku danej osi pojazdu na drogę. Towar powinien być umieszczony tak, aby nie wpływał na stabilność pojazdu oraz kierowanie nim. Ładunek nie może też ograniczać widoczności oraz zasłaniać świateł, urządzeń sygnalizacyjnych i tablic rejestracyjnych. Powinien być solidnie zamocowany, by nie zmieniał swojego położenia w czasie gwałtownych manewrów.\nTransportowany przez nas towar nie może wystawać z tyłu na więcej, niż 2 metry poza obrys samochodu. Jeśli bagaż wystaje na więcej niż 0,5 metra, musimy na jego końcu zaczepić minimum po dwa paski koloru białego i czerwonego lub czerwoną chorągiewkę o wymiarach 50x50 cm. W przypadku ograniczonej widoczności na końcu ładunku należy umieścić czerwone światło oraz czerwone światło odblaskowe.\nJeżeli towar wystaje z przodu pojazdu, musimy pamiętać, że nie może on sięgać dalej, niż 0,5 metra poza obrys pojazdu lub 1,5 metra od siedzenia kierującego pojazdem. Na krańcu ładunku należy powiesić chorągiewkę barwy pomarańczowej lub minimum po dwa białe i czerwone paski. Jeśli poruszamy się w warunkach o obniżonej widoczności, na krańcu ładunku montujemy światełko białe. W przypadku przewożenia szerokiego ładunku, całkowita szerokość pojazdu nie może przekroczyć 2,55 metra, a w przypadku pojazdu o szerokości 2,55 metra, całkowita szerokość pojazdu musi być mniejsza, niż 3 metry. W obu przypadkach należy pamiętać, że towar po jednej stronie nie może wystawać poza boczny obrys pojazdu więcej, niż 23 centymetry.


Wyświetlenie artykułów z etykietą: kosmetyki Bielenda\nwtorek, 19 kwiecień 2016 14:40\nNieraz słyszałaś o zabiegach, które sprawią, że Twoje ciało będzie wyglądało jak milion dolarów. Karboksyterapia, krio mezoterapia czy radiofrekwencja - to jedne z najpopularniejszych terapii wyszczuplających, niwelujących cellulit czy rozstępy. A gdyby tak zamknąć ich skuteczność w tubkach?\nBielenda stworzyła takie kosmetyki. Twoje ciało je pokocha.\nBielenda Skoncentrowane chłodzące serum\nwyszczuplające kosmetyki bielenda


Badania przeprowadzono w oparciu o kwestionariusze przygotowane w formie elektronicznej, wypełniane przez przedsiębiorstwa biorące udział w badaniu. Formularze dostępne są on-line, a hasło do logowania przekazywane zostaje telefoniczne. Dzięki takiemu zabiegowi, zapewniamy naszym uczestnikom pełną ochronę danych osobowych, które są nam przekazywane i przetwarzane przez nas jedynie na potrzeby Lokalnego Raportu Płacowego. Po zebraniu kwestionariuszy, uzyskane informacje o stanowiskach zostają poddane procesowi dopasowania i weryfikacji. Sposób przetwarzania i prezentacji danych uniemożliwia skojarzenie odczytanych wyników z poszczególnymi firmami - uczestnikami badania.\nJedynie uczestnictwo bądź deklaracja uczestnictwa w następnej edycji daje możliwość zakupu raportu. Przedsiębiorstwo uczestniczące udostępnia komplet danych o wynagrodzeniach, oferowanych swoim pracownikom. Opcja zakupu raportu bez uczestnictwa w badaniu jest dostępna tylko w określonych sytuacjach - szczegóły u Kierownika Projektu.


Dobór młota wyburzeniowego do minikoparki. - Ogrodnicki\nPosted on 10 grudnia 2020 Author Ogrodnicki\tComment(0)\nPrawidłowo przeprowadzony dobór młota wyburzeniowego do minikoparki to podstawa, jeśli chodzi o jego późniejsze, efektywne wykorzystanie w trakcie prac budowlanych. Zanim jednak zdecydujemy się na tego typu inwestycję, trzeba starannie przeanalizować kwestię tego, czy w ogóle potrzebujemy w firmie młota wyburzeniowego. Jest to dość istotna kwestia, bowiem nie zawsze będzie to narzędzie niezbędne. Choć trzeba przyznać, iż znacznie poszerza ono spektrum zastosowania samej minikoparki. Jeśli jednak nie mamy regularnych potrzeb korzystania z tego typu narzędzi, być może zakup młota wyburzeniowego na własność nie jest najlepszym pomysłem.\nKiedy dobór młota wyburzeniowego do minikoparki jest uzasadniony?\nJak wybrać odpowiedni młot do naszej minikoparki?\nGdzie kupić dobry młot do minikoparki?\nMusimy więc starannie przeanalizować konkretny zakres robót budowlanych jakie na co dzień realizuje nasza firma. Jeśli w ciągu ostatniego roku, mieliśmy co najmniej kilka sytuacji, w których niezbędne było wykorzystanie odpowiednio ciężkiego sprzętu wyburzeniowego, być może taka inwestycja będzie jak najbardziej korzystna. Chodzi tutaj konkretnie o prace takie jak:\nRealizacja wyburzeń niezbyt dużych konstrukcji betonowych.\nKruszenie przeszkód gruntowych podczas wykopów ziemnych – wszelkie konstrukcje betonowe oraz większe frakcje skalne.\nLikwidacja nawierzchni bitumicznej bądź betonowych podjazdów.\nTego typu roboty mogą się dość często trafiać w wielu firmach budowlanych. Musimy więc starannie przemyśleć, czy ma to miejsce w naszym przypadku. Jeśli będziemy się stykać w swojej pracy z tego typu robotami, młot hydrauliczny do minikoparki może się okazać bardzo dobrą i korzystną inwestycją.\nPrzede wszystkim trzeba tutaj pamiętać o tym, iż dobór młota wyburzeniowego do minikoparki, będzie realizowany w oparciu o jego parametry techniczne i ich dopasowanie do posiadanego przez nas modelu minikoparki. Przede wszystkim, kluczową rolę odgrywać będzie masa całkowita minikoparki, oraz jej ciśnienie robocze. Nie możemy do minikoparki zastosować młota większego, bowiem narazilibyśmy maszynę na uszkodzenia. Drgania emitowane podczas pracy młota przenoszą się bezpośrednio na ramię minikoparki. Wobec tego też, musimy tak dobrać młot, aby ramię minikoparki wytrzymało te obciążenia.\nSam zakup młota to także kwestia, której warto poświęcić nieco uwagi. Przede wszystkim chodzi tutaj o to, aby zdecydować się jednak na zakup młota nowego, prosto od producenta. Co prawda młoty z rynku wtórnego będą bardziej przystępne cenowo. Jednakże pozbawione będą obsługi gwarancyjnej co nie zawsze jest korzystne. Poza tym, autoryzowany dystrybutor producenta, przeprowadzi dla nas prawidłowy dobór młota wyburzeniowego do minikoparki. To zaś zagwarantuje nam bezpieczną i prawidłową pracę narzędzia przez długi czas.\nTagged arrowhead, arrowhead rockdrill, młot do koparki, młot do minikoparki, młot do miniładowarki, młot hydrauliczny do minikoparki, młot wyburzeniowy arrowhead, młot wyburzeniowy do minikoparki, młoty hydrauliczne do koparek, młoty wyburzeniowe do koparek\nWałki malarskie i ich zastosowanie.\nPosted on 27 listopada 2021 Author Ogrodnicki\nWydawać by się mogło, iż wałki malarskie, to bardzo proste narzędzia, których wykorzystanie jest banalnie proste. Niemniej jednak musimy pamiętać, iż jest wręcz na odwrót. Zanim rozpoczniemy jakiekolwiek prace, powinniśmy bardzo starannie dobrać wałek do rodzaju malowanej powierzchni oraz typu wykorzystywanej farby. W wielu bowiem przypadkach trzeba będzie dobierać wałek indywidualnie. Oczywiście w większości przypadków […]\nNowoczesny mieszalnik do betonu dla firm budowlanych.\nPosted on 2 lutego 2021 Author Ogrodnicki\nWłasny, nowoczesny mieszalnik do betonu dla firmy budowlanej, to niejednokrotnie najlepsza inwestycja w sprzęt budowlany i narzędzia. Dzięki mieszalnikowi do betonu, firma zyskuje bowiem możliwość przygotowywania betonu bezpośrednio na placu budowy, we własnym zakresie. To zaś, jest jedną z tych opcji, które przyczyniają się do wzrostu efektywności prowadzenia działalności gospodarczej. Trzeba tutaj jednakże zwrócić uwagę […]\nLasery krzyżowe i ich zastosowanie w budownictwie.\nPosted on 21 marca 2020 Author Ogrodnicki\nPostęp technologiczny odbywa się niewątpliwie w każdej dziedzinie działalności człowieka, dzięki czemu nasz świat staje się o wiele bardziej przyjemnym miejsce do życia. Pomijamy tutaj oczywiście fakt, iż wiele nowoczesnych rozwiązań, niestety negatywnie wpływa na ekologię przez co nasza planeta cierpi. Zakładając, iż wszystkie nowoczesne rozwiązania nie mają negatywnego wpływu na naszą planetę, możemy stwierdzić, […]\nOgrzewanie pompą ciepła. Czy to opłacalne?


pete.c 04 Cze 2017 18:49 1587 11\n#1 04 Cze 2017 18:49\nProblem jak w temacie. Kontrolki kiedyś zapaliły się (z rok temu) i nigdy nie gasną. Mostkowany czujnik poziomu płynu hamulcowego (płynu full), przełącznik przy ręcznym - bez zmian, próba mostkowania przewodów zielonego i czarnego przy kostce przy pedale hamulca też nic nie daje. Brak przewodów przy tarczach (po prostu ich nie ma). Hamulec działa poprawnie, diagnostyka CLIPem nic nie wykrywa. Jak zneutralizować problem (pomijając wykręcenie żarówek co uważam za metodę niegodną). Gdzie można na próbę spróbować zamknąć obwód 'u źródła' ?\nRenault Megane Scenic 99 F3R 2.0 8v automat.\n#2 04 Cze 2017 19:11\nDogrzeb się do zegarów i przy nich znajdź zielony przewód ale ten odpowiedni bo są dwa (jeden jest od świateł drogowych) i zmostkuj go do czarnego przy zegarach, ta kontrolka jest także wyzwalana z ABS przewód biały, na próbę możesz odłączyć przewód biały i zielony i któryś z nich zmostkować do masy a potem oba i zobaczyć jaka będzie reakcja zegarów.\n#3 04 Cze 2017 19:21\nJak wygląda ta kontrolka świecąca ze stopem?\n#4 04 Cze 2017 19:27\nWykrzyknik w kole, na zewnątrz koła dwa łuki po lewej i prawej stronie.\nVide prawy dolny róg środkowego panela na zdjęciu:\nA STOP po lewej górnej tegoż panelu.\nZdaje się że w temacie powinienem napisać że jest to kontrolka ręcznego.\n#5 04 Cze 2017 19:33\nAle jest jedna rzecz kontrolka powinna zapalić się gdy jest zwarty przewód zielony do masy, więc jej wygaszenie to zabranie masy z tego przewodu, jak odetniesz przy liczniku podejrzewam że kontrolka zgaśnie.\nStop powinien się wygasić gdy z licznika zniknie kontrolka okładzin.\n#6 04 Cze 2017 19:43\nCzyli próby powinienem robić przez rozwieranie obwodu bo mam gdzieś nieprawidłowo zamknięty? Rozłączanie wtyczki nad nogami kierowcy nadal nic nie zmienia (schodzą się tam 2 obwody tej kontrolki w jeden).\n#7 04 Cze 2017 19:45\n#8 04 Cze 2017 19:46\nPomocny post #8 04 Cze 2017 19:46\nTak schodzą się dwa zielone w jeden, odłącz go przy liczniku jak zgaśnie to wszystko jasne jak nie to jeszcze ten biały od ABSu. Jak to nie pomoże to możliwe że uszkodzenie wewnątrz licznika.\n#9 08 Cze 2017 22:36\nW załączniku jest pinologia (ostatnie 2 strony).\nPróbowałem podawać masę na pin 15 (biały) czerwonej wtyczki, próbowałem też zwierać z pinem 14 (różowy) - brak efektu.\nPróbowałem podmienić zegary - brak efektu - też się palą te kontrolki.\ndeska.rar Download (508.9 KB)\n#10 10 Cze 2017 14:23\nPróbowałem też zwierać 30kę (zielony) z drugiej kostki (poziom płynu hamulcowego) z masą, bez efektu.\n#11 18 Cze 2017 21:15\nPodziękowania dla spinacza.\nOdcięto przewód zielony pin 30 (złącze szare)\nOdcięto przewód biały pin 15 (złącze czerwone)\nPrzewody od strony licznika podłączono:\nzielony 30 luźny\nbiały 15 do masy (24 pin złącze szare)\nW efekcie kontrolka zgaszona na stałe.\nMinus - brak kontroli ręcznego. Dla mnie do przeżycia.\n#12 18 Cze 2017 21:25\nNo to żeś naprawił, zrobiłeś to na odwal się, sprawdziłeś który obwód aktywował kontrolkę ?\nWybacz kolego ale zrobiłeś totalne partactwo z całym szacunkiem.\nPorządna kontrola i pożegnasz się z dowodem rejestracyjnym.\nA minus to nie tylko brak kontrolki ręcznego ale i poziomu płynu hamulcowego i braku informacji o jakiejś awarii ABS mimo że jest druga kontrolka.\nPodobne tematy do renault Megane Scenic I ph I - Niegasnące kontrolki stop i okładzin hamulcowych


Rekordowa ilość wniosków w ramach Budżetu Obywatelskiego. Zielony budżet hitem sezonu. Katowiczanie złożyli w tym roku nie tylko rekordową liczbę 415 wniosków w ramach Budżetu Obywatelskiego, ale po raz pierwszy mogli również zgłaszać swoje pomysły do Zielonego Budżetu miasta Katowice, którego pula wynosi 3 mln zł. Nowa forma konsultacji społecznych pozwoliła mieszkańcom na zgłoszenie do realizacji pomysłów z zakresu szeroko pojętej ekologii i ochrony środowiska. Przez ponad miesiąc, od 1 kwietnia do 14 maja, wpłynęło 128 wniosków na łączną kwotę ponad 6 mln złotych. Aż 117 przeszło pomyślnie przez weryfikację formalną i zostało przekazanych do analizy merytorycznej.\nRekordowa ilość wniosków w ramach Budżetu Obywatelskiego. Hitem tego sezonu okazał się zielony budżet. Nasi mieszkańcy najlepiej wiedzą, czego potrzeba w ich otoczeniu. Dlatego podjąłem decyzję, by w ramach budżetu obywatelskiego wydzielić osobną pulę na zielone inwestycje. Katowiczanie znów pokazali, że chcą mieć realny wpływ na swoje otoczenie, bo w ramach pierwszej edycji Zielonego Budżetu zgłosili 128 pomysłów – mówi Marcin Krupa, prezydent Katowic.\nPoza zazielenieniem miasta katowiczanie zgłosili projekty, których realizacja oznaczać może wsparcie dla zwierząt. Wśród takich propozycji znalazły się m.in.: zakup budek lęgowych dla ptaków, stworzenie pszczelich pasiek (Załęska Hałda-Brynów część Zachodnia) i tzw. hoteli dla owadów zapylających (Koszutka, Osiedle Paderewskiego-Muchowiec). Nie zabrakło również projektów o charakterze edukacyjnym. W przypadku wyboru tych zadań do realizacji, mieszkańcy będą mogli brać udział w zajęciach edukacyjno-przyrodniczych (Piotrowice-Ochojec) i edukacyjno-warsztatowych (Zawodzie), uczestniczyć w cyklu EKO-warsztatów (Ligota-Panewniki), zajęć o bioróżnorodności, a specjalnie z myślą o uczniach katowickich szkół przygotowano projekt przedmiotu z zakresu zero waste.\nWśród projektów znalazły się również m.in.: zakup poidełek z wodą pitną dla placówek oświatowych w dzielnicy Giszowiec, zakup tomografu dźwiękowego do bezinwazyjnego badania stanu drzew, postawienie tablic edukacyjnych z interaktywnymi grami przyrodniczymi, stworzenie elektronicznego atlasu drzew czy ogrodów deszczowych w różnych miejscach Katowic.\nfot. i info: Biuro Prasowe UM Katowice\nbo katowice budżet obywatelski katowice katowice rewitalizacja terenów zielonych Katowice um katowice zielony budżet Katowice


Długi i komornik – gdzie się udać? - Doradztwo Anna, pomoc Polakom w Holandii\nDługi i komornik – gdzie się udać?\nDrogi czytelniku. Nie specjalizuję się w zadłużeniach. Podaję jedynie ciekawe informacje na ten temat. Nie pisz więc do mie w tej sprawie.\nCzęsto otrzymuję telefon zrozpaczonych rodzin, których sytuacja finansowa wymyka im się spod kontroli. Przyczyny są różne: utrata dochodów, nieznajomość języka i prawa, problemy natury psychologicznej. Lista jest długa. Swoich klientów, których dotknął ten problem namawiam jednak do zastanowienia się nad tym jak pozbyć się długów. Roztrząsanie przyczyn zadłużenia pogłębia tylko uczucie niemocy. Zamiast tego lepiej zacząć działać. No dobrze, powiedziałby niejeden dłużnik, ale co tak naprawdę trzeba zrobić?\nW Holandii gminy otrzymują pieniądze od rządu, aby pomóc ludziom spłacić i częściowo umorzyć długi. Gminy mogą same zdecydować jakiej pomocy i jakich środków użyć, stosując się do ustaleń prawnych.\nGminy pomagają nie tylko w rozwiązaniu problemów finansowych dłużnika, ale również w problemach z nimi związanych. Na przykład problemy ze znalezieniem pracy lub problemy w rodzinie. Gminy mogą również zlecić przeprowadzenie procesu polubownego (znaczenie tego pojęcia znajdziesz poniżej) innej instancji, takiej jak bank kredytowy lub banku miasta.\nIstnieje kilka rodzajów pomocy:\nProces polubowny (minnelijk traject)\nW procesie polubownym gmina dochodzi do porozumienia z wierzycielami. Wierzyciele wyrażają zgodę na spłatę długu w ratach (ten proces nazywany jest schuldbemmideling). Gmina może udzielić również oprocentowanej pożyczki (rehabilitacji kredytowej) na pokrycie wszystkich długów. Wówczas całość długów zostaje jednorazowo spłacona. Dłużnikowi pozostaje tylko jeden dług, w gminie (ten proces nazywany jest schuldsanering). Schuldsanering wiąże się ze spłata samego długu oraz odsetek z pożyczki.\nW obu przypadkach gmina dysponuje dochodami dłużnika, przeznaczając je na spłatę długów. Dłużnik otrzymuje minimalną kwotę jaka jest potrzebna na życie.\nDług zostaje rozłożony na 36 m-cy. Jeśli nie uda się go spłacić w tym terminie gmina często umarza dług.\nProces prawny (WSNP)\nJeśli nie uda się wdrożyć procesu polubownego, ponieważ np. jeden lub więcej wierzycieli nie zgadza się na rozłożenie długów na raty, sprawę można skierować do sądu. W tym przypadku decyzja o dalszym postępowaniu dotyczącym długów zależy od sędziego. Wniosek z prośbą o proces prawny należy samodzielnie złożyć w sądzie. Gmina może pomóc w wypełnieniu wniosku.\nW tym procesie dłużnik pozostaje pod opieką kuratora. Kurator sprawuje pieczę nad długami oraz wydatkami dłużnika, czyli krótko mówiąc dysponuje pieniędzmi dłużnika, pozostawiając mu minimalną kwotę potrzebną na życie.\nOba procesy wymagają od dłużnika niezwykłej dyscypliny. Zarówno gmina jak i kurator mogą podejmować decyzje związane z posiadanymi przez dłużnika dobrami materialnymi, czyli mogą nakazać sprzedać np. auto. Dłużnik ma obowiązek jak najwięcej zarabiać i jak najmniej wydawać. Jeśli dłużnik nie podporządkuje się zaleceniom, pomoc w spłacaniu długów może zostać przerwana.\nWiele zadłużonych osób nie ma pracy i otrzymuje zasiłek socjalny dotąd , aż tą pracę znajdzie. Inni dłużnicy mają pracę, jednak zarabiają mało i otrzymują dofinansowanie z ramach zasiłku socjalnego. Szczególną uwagę chcę poświęcić osobom , które otrzymują zasiłek socjalny lub dofinansowanie do zasiłku socjalnego i nie są zameldowane 5 lat w Holandii. Wówczas gmina ma obowiązek poinformowania urzędu imigracyjnego, że dana osoba pobiera zasiłek socjalny. Urząd imigracyjny, w niektórych przypadkach może podjąć decyzję o deportacji do kraju ojczystego. Najlepiej w takiej sytuacji poprostu jak najszybciej znaleźć pracę.\ntagPlaceholderTags: Schuldhulpverlening, Schuldsanering


Buty zimowe męskie Magic Fox X About You bez zapięcia zamszowe na zimę w Domodi\nButy zimowe męskie Magic Fox X About You bez zapięcia zamszowe na zimę\nMateriał: Skóra; Kolory w opakowaniu: Jeden kolor w opakowaniu; Materiał: Skóra zamszowa; Design: Elastyczne wstawki, Wejście na wślizg, Pasek przy kostce\n341 zł 569 zł\n227 zł 569 zł\n284 zł 569 zł\nPrzeglądaj sztyblety męskie\nSzukasz obuwia męskiego na wiosnę, jesień lub zimę? Chcesz by było wygodne, a zarazem bardzo stylowe? Postaw na męskie sztyblety, które sprawdzą się zarówno w eleganckich, jak i casualowych stylizacjach! Skórzane, zamszowe, a może z ekoskóry? Proste ...\nZobacz sztyblety męskie\nMarka About You X Magic Fox\nZobacz Buty zimowe męskie About You X Magic Fox\nZobacz wszystkie Buty zimowe męskie about-you-x-magic-fox\nBudzisz się rano i nie wiesz co zrobić z włosami? Każda z nas zna to uczucie! Zrezygnuj z nudnego kucyka i postaw na jedną z trzech prostych fryzur. Myślisz, że wykonanie ciekawego upięcia musi zajmować sporo czasu? Nic bardziej mylnego! Zainspiruj się naszymi pomysłami na proste fryzury i zrób je razem z nami krok po kroku!\nJak ubrać się do pracy w nadchodzącym sezonie? Wszystko zależy od tego gdzie pracujesz i jaki styl preferujesz. Najlepiej jeśli Twoja stylizacja będzie dopasowana do dwóch tych czynników. Wówczas nie tylko wyrazisz siebie, ale też Twój styl podkreśli wagę stanowiska, które obejmujesz.


Kolejny artykuł prasowy - napisany przez uczestnika zajęć MDK\nArtykuł, opublikowany w Numerze 3/2015 Gazety Przemyskiej z dnia 20.01.2015, a którego autorami są Weronika Sudoł i Marta Piotrowicz- uczestniczki zajęć medialnych w MDK.\nSekcja plastyczna MDK podczas 23 Finału WOŚP\nPrzejdź do galerii fotografii >>\nWarsztaty rodzinne: W KARNAWALE - maseczki, czapeczki, kotyliony\nSerdecznie zapraszamy na warsztaty plastyczne, które odbędą się 31 stycznia 2015 roku o godz 10.30 w budynku MDK. Zajęcia będą kolorowe i wesołe, więc nieodzownym warunkiem przybycia jest uśmiech i potraktowanie całej zabawy z humorem ... może wszyscy poprzebieramy się?\nWejściówką na warsztaty będą przyniesione kolorowe papierki - nie muszą być specjalnie kupowane i różne rzeczy, które co można poprzyklejać.\nZgłoszenia przyjmujemy telefonicznie pod numerem 16 6702003 lub osobiście w sekretariacie MDK.\nWyróżnienia w międzynarodowym konkursie plastycznycm\nNasi laureaci konkursów plastycznych\nWarsztaty ECO - kolejna edycja\nW grudniowy piątek 12-ego w Szkole Podstawowej nr 6 odbyły się kolejne warsztaty EKO prowadzone przez p. Dorotę Skubisz - instruktora pracowni plastycznej MDK. Celem spotkania było stworzenie postaci jakże ważnej dla każdego z nas - aniołka. Z zasady zawsze używamy wszystkiego, co wpadnie w ręce, więc i tym razem główne tworzywo postaci stanowił papier i jego ścinki, zrzynki, skrawki, papier częściowo zużyty i potraktowany niszczarką. Wspaniałe dzieciaki z klasy IIb pani mgr Zuzuanny Pawłowskiej wykonały zadanie z entuzjazmem i pomysłowością, co widać w relacji fotograficznej z zajęć.\nW sobotę 29 listopada odbyły się w MDK warsztaty ikonograficzne, w których uczestniczyło 27 dzieci w wieku 4 – 12 lat. W trakcje spotkania uczestnicy zapoznali się z życiem i działalnością św. Mikołaja – biskupa Miry oraz jego cudami. Poznali także różne malarskie przedstawienia tego Świętego związane z jego kultem. Następnie wykonali własny wizerunek na podstawie schematycznego wzorca. Spotkanie przybliżyło postać tego dość tajemniczego Świętego oraz dostarczyło dzieciom wiele wrażeń i radości. Na zakończenie wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz słodycze.\nTak pracujemy w pracowni plastycznej\nTak pracujemy w pracowni plastycznej. Pod opieką p. Doroty Skubisz dzieci tworzą małe arcydzieła z różnego rodzaju materiałów. Zajęcia prowadzone są we wszystkie dni tygodnia. Zapraszamy do Młodzieżowego Domu Kultury.\nW piątek, 14 listopada odbyło się twórcze spotkanie z klasą IIb pani Zuzanny Pawłowskiej w Szkole Podstawowej nr 6. Dzieci wykonały kolorowe domki łącząc w pracy papierki nowe i z odzysku. Zostały zachęcone również do zbierania, które oby zaprowadziło je na właściwy tor w rozwijaniu pomysłowości i dało początek tworzeniu własnych kolekcji rozmaitości. W dobie gotowych przedmiotów jest bezcenne, gdy dzieci maja szansę przetwarzać stare i niepotrzebne rzeczy kreując inne, własne i dla siebie.\nZapraszamy na naszą wystawę do PCEN\nGaleria prac uczniów z Paderborn\nOd 15 października do końca grudnia zapraszamy do obejrzenia wystawy z pracami uczniów z Niemiec z partnerskiego miasta Paderborn. Prace zostały wykonane pod kierunkiem p. Odine Smaczny-Gerlach - nauczyciela zajęć plastycznych w Goerdeler-Gymnasium w Paderborn. Część młodzieży tego gimnazjum uczestniczyła w warsztatach artystycznych w połowie września w Młodzieżowym Domu Kultury, a przebywała w Przemyślu w ramach wymiany partnerskiej tej szkoły z II Liceum Ogólnoksztąłcącym.\nPrace można również zobaczyć w naszej Wirtualnej Galerii Prac.\nZajęcia w pracowni plastycznej MDK\nWystawa prac Anny Kaknych - Portrety\nThere was a problem loading image 'galeria/zp-core/full-image.php?a=Pracownia-MDK-przy-ul.-Borelowskiego/Portrety-Autor-Anna-Kakhnych&i=DSCN5110.JPG&q=75&wmk=mdk&dsp=Protected view&check=e62c251a0d815db9a659b74a22823347cddb104b'\nZapraszamy do obejrzenia wystawy uczestniczki zajęć MDK Anny Kaknych wykonanych w pracowni przy ul. Borelowskiego pod kierunkiem nauczyciela Aldony Hausman.\nPrace można obejrzeć w naszej Wirtualnej Galerii Prac lub w siedzibie Wydziału Edukacji Urzędu Miejskiego w Przemyślu.


- Strona antyszczepionkowa miała dwóch ekspertów. Byli gotowi przedstawić niemalże Boga jako eksperta, ale w innym terminie - powiedział prof. Włodzimierz Gut, wirusolog, w audycji Mikołaja Lizuta w...\n4300 osób liczyła populacja Grenlandii w 1951 roku, kiedy na należącą do Danii wyspę przybyła jedna chora na odrę osoba. To wystarczyło, by wybuchła epidemia. Nie zachorowało tylko... pięcioro...\nWśród 17 zachorowań na odrę było również dziecko, które nie mogło być zaszczepione z powodu zbyt młodego jeszcze wieku. - Musimy chronić takie dzieci, szczepiąc się zgodnie z kalendarzem szczepień -...


TON fotel MERANO dąb AnOther DESIGN\nTON fotel MERANO dąb\nFotel MERANO, dąb\nAbsolutny hit od TON - drewniany fotel wykonany z dwóch krzyżujących się osiowo sklejek tworzących siedzisko i oparcie oraz litego drewna, z którego wykonane są nóżki. Niezwykły kształt siedziska i charakterystyczna linia tylnych nóżek sprawiły, że krzesło Merano TON zaskarbiło sobie sporą rzeszę wiernych fanów. Niezwykła precyzja wykonania oraz niesamowicie ergonomiczne siedzisko gwarantują ogromny komfort użytkowania. Idealne do jadalni, kuchni, lokali gastronomicznych, ale również sal konferencyjnych i innych miejsc spotkań. Seria Merano zdobyła wiele prestiżowych nagród, w tym m.in.: RedDot Design Award 2011 czy Good Design Award. Była także nominowana do nagrody German Design Award.\nW ramach serii Merano dostępne są krzesła, fotele i krzesła barowe (w wersji gładkiej i tapicerowanej oraz fotele klubowe.\nszerokość siedziska: 47.5 cm\nProjekt: Alex Gufler\nFERM LIVING kubek GEOMETRY 3 40 67


Potrącił 7-latkę na pasach i uciekł z miejsca wypadku. Kierowca w rękach policji - Dziennik.pl\n10 stycznia 2021, 13:30 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nPolicjanci z Legnicy na Dolnym Śląsku po kilku godzinach od wypadku zatrzymali 34-letniego kierowcę, który potrącił 7-latkę na przejściu dla pieszych i uciekł. Okazało się, że był pod wpływem narkotyków. Grozi mu do 12 lat więzienia.\nDo wypadku doszło w w piątek wieczorem na ul. Chojnowskiej w Legnicy.\n- Kierujący samochodem marki volkswagen golf na oznakowanym przejściu dla pieszych nie ustąpił pierwszeństwa przechodzącym osobom w wyniku czego potrącił 7-letnią dziewczynkę, która w stanie ciężkim została przewieziona do legnickiego szpitala. Sprawca wypadku zbiegł z miejsca zdarzenia, nie udzielając pomocy poszkodowanej - powiedział mł. asp. Przemysław Ratajczyk z dolnośląskiej policji.\nNajpierw policjanci znaleźli samochód, którym poruszał się sprawca. Został on porzucony i podpalony w celu zatarcia śladów. Jednak mundurowi ugasili palące się wnętrze auta i zabezpieczyli pojazd, udaremniając tym samym próbę pozbycia się dowodów przez sprawcę wypadku.\n- Intensywne i szeroko zakrojone działania prowadzone przez funkcjonariuszy różnych pionów z legnickiej komendy miejskiej doprowadziły w zaledwie kilka godzin do zatrzymania 34-latka podejrzewanego o spowodowanie tego dramatycznego wypadku - powiedział policjant.\nDodał, że mężczyzna w chwili zatrzymania posiadał przy sobie narkotyki w postaci marihuany. Badanie narkotesterem wykazało ponadto, że on sam również znajdował się pod wpływem środków odurzających. Pobrano mu krew do dalszych badań i osadzono go w policyjnym areszcie.\n- Za spowodowanie wypadku drogowego, w wyniku którego inna osoba ponosi śmierć bądź odnosi poważne obrażenia, i ucieczkę z miejsca zdarzenia, bądź spowodowanie takiego wypadku drogowego w stanie nietrzeźwości, grozi kara do 12 lat pozbawienia wolności - powiedział policjant.\nkraj policja wypadki drogowe wypadek samochodowy potrącenie dziewczynka dziecko pasy przejście dla pieszych narkotyki\nMoze byc uniewinniony przez sedziowska kaste,\nTo byl potencjalny morderca za kierownica ,,,nie piszcie ,ze to byl kierowca ,Sad z KASTY sedziowskiej zapewne go uniewinni i wymysli jakas bajeczke ,,,zwlaszcza gdy sie okaze synalkiem pani sedziny czy polityka z PO.\nWracał z sumy.


George Soros - winny numer jeden w Europie Środkowej - Dziennik.pl\n14 marca 2018, 08:59 Ten tekst przeczytasz w 4 minuty\n- Możecie się śmiać, ile chcecie – zwrócił się słowacki premier do dziennikarzy, gdy ci zareagowali śmiechem na oskarżenia. Fico nie przyjął wyjaśnień Kiski, który tłumaczył, że tematem jego rozmowy z Sorosem była sytuacja społeczności romskiej na Słowacji. - Chciał porozmawiać prywatnie z panem Sorosem, który dobrze wiemy, co robi w tym regionie – powiedział Fico. Sugerował też, że przemówienie Kiski, w którym odniósł się on do kryzysu, „nie zostało napisane na Słowacji”.\nAleksander Smolar Putin george soros kryzys Unia Europejska Fico Izrael uchodźcy antysemityzm pieniądze Europa Środkowa\nAz dziw bierze ze on jeszcze chodzi PO tym swiecie.\nW wyniku jego handlu bronią tysiące ludzi zginęło. On powinien stanąć przed Trybunałem Haskim .To jest zbrodniarz a nie jakiś tam filantrop.\nTen spekulant robi Izraelowi krecią robotę, a Mosad co? Śpi. Potem nie ma się co dziwić, że poprzez pryzmat jego działań patrzy się na naród jego pochodzenia...Antysemityzm likwidować u źródeł proszę.\nSoros i Barbara Specter przyznali, że chcą zniszyć Państwa Narodowe, wiec po co ten rajwach skoro zło się nie kryje już wcale\nBRAWO SOROS! NIE DAWAĆ SIĘ KULSONOM!\nHe he - coś słabiutki kwiczycie kulsonki, taki temat a taj cichutko popiskujecie?\nSpekulant- filantrop...Hmmmm, ciekawa konstrukcja.\nPanie Smolar. Al fonso Capone też nic nie udowodniono. No może poza małymi "nieścisłościami podatkowymi"...;-)\nto smolar w d... całuje kanalię !?\nTa jego fundacja Batorego powinna być zlustrowana ponownie,a po wykryciu nieprawdłowości: zdelegalizowana!


Yope - Zestaw Zimowe Ciasteczka - Mydło i żel pod prysznic / 903357 | Sklep Higiena.NET\nKod towaru: 903357\nYope - Dwupak Zimowe Ciasteczka - Mydło i żel pod prysznic\nZestaw naturalnych kosmetyków do mycia i pielęgnacji skóry. Intensywna, rozgrzewająco korzenna kompozycja zapachowa produktów z serii Zimowe Ciasteczka inspirowana jest nutami imbiru i kardamonu. Połączenie słodko-pikantnych woni niemal pewnie przywiedzie na myśl przyjemne wspomnienie aromatycznych, wyjętych prosto z pieca ciast i ciasteczek.\nProponowany zestaw to świetny prezent dla osoby poszukującej kosmetyków wolnych od szkodliwych substancji chemicznych. Nawet do 98% składu produktów to naturalne substancje pochodzenia roślinnego, co wyraźnie przekłada się na zminimalizowanie właściwie do zera ryzyka podrażnień skóry. Dodatkowo, niezwykle skuteczne działanie, piękny zapach i wyjątkowa szata graficzna etykiet sprawią, że oferowany zestaw trafi w gusta osób ceniących sobie nietuzinkowe, stylowe rozwiązania.\nYope - Naturalne mydło w płynie, 500 ml - Zimowe ciasteczka\nReceptura mydła została opracowana przede wszystkim z myślą o myciu dłoni w czasie zimy, ponieważ zawarte w ekstrakty z kardamonu i imbiru przyjemnie ogrzeją skórę i zaktywizują jej naturalną barierę ochronną do działania.\nYope - Naturalny żel pod prysznic, 400 ml - Zimowe ciasteczka\nŻel pod prysznic otuli Twoją skórę delikatną pianą i dogłębnie ją oczyści. Ogrzewający aromat subtelnie Cię orzeźwi i zapewni komfort, który utrzyma się jeszcze długo po kąpieli.\nPojemność mydła: 500 ml\nPojemność żelu pod prysznic: 400 ml


Proszę o referat o skałach i minerałach w Polsce. ... - Zadane.pl\nPoprzednie pytanie Następne pytanie Proszę o referat o skałach i minerałach w Polsce. Błagam, to bardzo pilne! UWAGA! Potrzebuję referatu o skałach i minerałach w POLSCE, a nie na ZIEMI!\nprzez ktośktolubigumę 28.02.2010\nW Polsce wychodnie kwaśnych skał magmowych nie zajmują dużych obszarów, sprowadzają się głównie do rejonów na Dolnym Śląsku. Granitoidy budują Karkonosze i Tatry, spotkać je można także w wielu masywach w Sudetach i na Przedgórzu Sudeckim. Porfiry kwarcowe znaleziono w okolicach Krakowa i w Sudetach. Skały zasadowe są w Polsce zdecydowanie rzadsze niż kwaśne, występują bowiem jedynie wyspowo na Śląsku – od granicy z Niemcami do Góry Świętej Anny i niedaleko Cieszyna oraz w rejonie Szczawnicy. Pospolitsze są skały obojętne, których stanowiska znajdują się w Sudetach i na Przedgórzu Sudeckim. Kilka stanowisk znaleziono także w Pieninach. Bardzo dużo skał magmowych można znaleźć na Niżu Polskim, w rejonach działalności lodowców plejstoceńskich. Osadziły one bowiem materiał skalny, w tym ogromne ilości głazów narzutowych, pochodzący z tarczy skandynawskiej. Wśród utworów polodowcowych można znaleźć granitoidy, gabra, sjenity, dioryty, porfiry i wiele innych. W Polsce skały organogeniczne znajdują się głównie pod pokrywą osadów lodowcowych, a na powierzchnię wychodzą na Wyżynach Środkowopolskich, w Górach Świętokrzyskich, Sudetach i Karpatach. Na całym terenie kraju znajdują się natomiast skały organogeniczne, które lądolód wyrwał formacji południowej Szwecji i niecki Bałtyku. Skały chemiczne w Polsce znaleźć można w utworach permskich i trzeciorzędowych, czyli pochodzących z okresów, gdy gorący klimat był przyczyną silnego parowania jezior, mórz i oceanów. Rozległa jest strefa występowania permskich soli kamiennych i potasowych oraz gipsów (Polska Środkowa i Zachodnia, a także Pomorze). Mniejszy zasięg mają trzęciorzędowe gipsy i sole kamienne, występujące w pasie od Ukrainy do okolic Rybnika, wzdłuż zapadliska przed karpackiego. Skały okruchowe są najpospolitszymi skałami w Polsce, pokrywają bowiem terytorium niemal całego kraju. Na obszarach zlodowaceń czwartorzędowych dominują gliny, iły, mułki, piaski i żwiry, a także lessy związane z akumulacją eoliczną. Piaskowce kambryjskie, dewońskie i mezozoiczne, a także mułowce, iłowce i łupki ilaste można znaleźć w Górach Świętokrzyskich. W Sudetach występują piaskowce, zlepieńce, mułowce i iłowce karbońskie w Górach Wałbrzyskich, Bramie Lubawskiej oraz w Górach Opawskich, piaskowce, mułowce i iłowce karbońskie na Pogórzu Kaczawskim, piaskowce, zlepieńce i mułowce permskie w Górach Kaczawskich, na Pogórzu Kaczawskim, Pogórzu Izerskim, Górach Suchych, Kotlinie Kłodzkiej, w Obniżeniu Kudowy, piaskowce triasowe na Pogórzu Izerskim, Pogórzu Kaczawskim i Zaworach, piaskowce i mułowce, a podrzędnie zlepieńce górnokredowe w Górach Kaczawskich, na Pogórzu Kaczawskim, Pogórzu Izerskim, w Górach Stołowych i Rowie Górnej Nysy. Prawie całe Beskidy zbudowane są z piaskowców i mułowców fliszowych oraz – rzadziej – zlepieńców i brekcji .


szkoła języka angielskiego Wejherowo - Materiał Mieszkańca - NaszeMiasto.pl\nszkoła języka angielskiego Wejherowo\nFirma mobile ENGLISH stawia sobie za cel spełnienie oczekiwań klientów w zakresie organizowania indywidualnych kursów języka angielskiego oraz szkoleń dla firm i instytucji, poprzez dostarczanie usług najwyższej jakości za przystępną cenę. Nie powielamy schematu tradycyjnej szkoły językowej, http://www.wejherowo.mobileenglish.pl/\nJesteś na profilu sjwejherowo - stronie mieszkańca miasta Kartuzy. Materiały tutaj publikowane nie są poddawane procesowi moderacji. Naszemiasto.pl nie jest autorem wpisów i nie ponosi odpowiedzialności za treść publikowanej informacji. W przypadku nadużyć prosimy o zgłoszenie strony mieszkańca do weryfikacji Zaloguj się, żeby móc zgłosić nadużycie. tutaj


Najlepszy serwis agd w Krakowie - bizhub24.pl - Forum\nPost autor: WiolkaKa » 24 lut 2020, 20:05\nPolecam http://pomoc-agd-krakow.pl/, bo dwa razy korzystałam z ich pomocy i za każdym razem szybko uwinęli się z naprawą. Na szczęście jakość ich usług jest wysoka, co mnie cieszy, bo nie musiałam kupować nowego i drogiego sprzętu.\nPost autor: Bella » 24 cze 2020, 10:43\nA czy mieliście kiedykolwiek problem z Waszym ekspresem do kawy? Jeśli taka sytuacja miałaby miejsce, to polecam kontakt z firmą https://klinikaekspresow.pl/serwis-ekspresow-bosch. Jest to naprawdę bardzo dobry i godny zaufania serwis ekspresów marki Bosch, ale nie tylko. Jestem przekonana, że będziecie zadowoleni z ich usług


Stanowisko Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia” na temat projektu ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw przygotowanego przez Komisję Ustawodawczą Senatu RP – Stowarzyszenie Prokuratorów "Lex super omnia"\nPrzygotowany przez Senat Rzeczpospolitej Polskiej projekt ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych ustaw (druk nr 50) jest nie tylko odpowiedzią na orzeczenie TSUE z dnia 19 listopada 2019 roku oraz uchwałę składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 roku ale przede wszystkim zdecydowaną próbą przywrócenia ładu konstytucyjnego poprzez realne urzeczywistnienie mocno zachwianej równowagi pomiędzy władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Uzasadnieniem dla podjętej przez Senat inicjatywy ma być również stworzenie procedur związanych z powoływaniem członków Krajowej Rady Sądownictwa oraz jej organizacją i funkcjonowaniem, które będą korespondowały z wymogami wynikającymi z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 9 ust 1 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 roku, a także wskazaniami orzeczenia TSUE z 19 listopada 2019 roku.\nStowarzyszenie „Lex Super Omnia” podziela stanowisko projektodawcy wyrażone w uzasadnieniu omawianego projektu, w którym wielokrotnie podkreślano, że niezaprzeczalnie orzeczenie TSUE i późniejsze orzeczenia Sądu Najwyższego, o których mowa wyżej nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że obecna Krajowa Rada Sądownictwa została ukonstytuowana w sposób wadliwy, tj. taki, który wzbudza przekonanie o braku niezależności tego organu od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Organ, na którego skład tak poważny wpływ mają członkowie egzekutywy i legislatywy, nie może gwarantować neutralności wobec obu wyżej wymienionych władz, zwłaszcza wypełniając ważne kompetencje, takie jak m.in. rozpatrywanie i ocena kandydatów do pełnienia urzędu na stanowiskach sędziów, przedstawianie Prezydentowi RP wniosków o powołanie sędziów oraz wniosków o mianowanie egzaminowanych aplikantów aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej na stanowiska asesorów, wyrażanie stanowiska w sprawach dotyczących sądownictwa, sędziów i asesorów, opiniowanie aktów normatywnych, czy też rozpatrywanie wniosków o przeniesienie w stan spoczynku lub powrót na stanowisko sędziowskie oraz wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów.\nWątpliwości co do zachowania w takim wypadku niezależności wobec władzy wykonawczej i ustawodawczej wywołuje obecnie obowiązująca procedura powołania członków Krajowej Rady Sądownictwa. Biorąc pod uwagę, że 15 członków spośród sędziów i czterech spośród posłów wybiera Sejm, dwóch senatorów Senat, jednego powołuje Prezydent, a pozostali to Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Minister Sprawiedliwości, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że na obsadę tej instytucji największy wpływ mają obecnie politycy, a nie sami sędziowie. To nie tyko trudne do zaakceptowania, ale również niezgodne z konstytucyjną zasadą trójpodziału władzy i standardami europejskim. Przypomnieć należy, że głosy krytyczne podnoszono w tej kwestii już w 2017 roku, kiedy nowelizowano ustawę o Krajowej Radzie Sądownictwa.\nZatem zarzut ewidentnego upolitycznienia składu Krajowej Rady Sądownictwa implikuje dzisiaj podważaniem możliwości wypełniania obowiązków orzeczniczych przez sędziów, którzy przeszli procedurę oceniania i przedstawiania Prezydentowi wniosków o powołanie na stanowisko sędziego. Nie bez znaczenia jest oczywiście nadal nierozwiązany wobec ignorowania orzeczenia sądu administracyjnego problem list zawierających zgłoszenie kandydatów z poparciem 25 sędziów lub 2000 obywateli. Gdyby bowiem okazało się, że na tzw. ,,listach poparcia” brakuje wymaganej liczby podpisów, to jasne stałoby się, że Krajowa Rada Sądownictwa nie miała legitymacji do działania z uwagi na wybór sędziów lub sędziego, którzy nie spełnili wymogów formalnych kandydując na jej członka.\nSenat proponuje w swoim projekcie uchylenie art. 9a dotychczas obowiązującej ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. To za sprawą tego przepisu doszło do przekazania kompetencji wyboru 15 członków rady spośród sędziów przez Sejm. Projektowana zmiana idzie w kierunku pełnej demokratyzacji wyboru 15 członków rady spośród sędziów. Otóż art. 11a w proponowanym brzmieniu przewiduje, że członków Krajowej Rady Sądownictwa (poza oczywiście składem konstytucyjnie uregulowanym) wybierają sędziowie w wyborach bezpośrednich i w głosowaniu tajnym, przy czym zastrzeżono, że sędziowie mają obowiązek brać udział w głosowaniu. Zatem sędziowie Sądu Najwyższego wybieraliby do składu Krajowej Rady Sądownictwa jednego sędziego spośród sędziów tego sądu, sędziowie sądów apelacyjnych – 1 sędziego sądu powszechnego, sędziowie sądów okręgowych – dwóch sędziów sądów powszechnych, sędziowie sądów rejonowych – ośmiu sędziów sądów powszechnych, sędziowie sądów wojskowych – jednego sędziego sądu wojskowego, sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego – jednego sędziego tego sądu, natomiast sędziowie wojewódzkich sądów administracyjnych – jednego sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Procedura wyboru przewiduje, że członkiem rady zostaje sędzia, który otrzyma najwięcej głosów, a w przypadku równej liczby uzyskanej przez kilku kandydatów członkiem rady zostanie sędzia starszy służbą.\nNiewątpliwie ukształtowanie składu i trybu wyboru członków Krajowej Rady Sądownictwa w wyżej opisany sposób powoduje, że sędziowie sami jako środowisko decydują o składzie tak ważnego dla całego społeczeństwa organu. Skład 15 sędziów wybieranych do rady jest w ten sposób reprezentatywny, ponieważ członkami rady zostają sędziowie każdego szczebla i rodzaju sądów. Powyższe koresponduje z demokratycznymi standardami, jakim powinna odpowiadać zarówno procedura jak i skład rady. Z kolei wykluczenie Sejmu jako organu wybierającego 15 sędziów w znaczącym stopniu wpływa na jej odpolitycznienie. Pozostały skład rady określa Konstytucja, co gwarantuje przedstawicielom władzy ustawodawczej i wykonawczej posiadanie w niej swoich reprezentantów, jednak w stopniu niezagrażającym trójpodziałowi władzy. Tak ukształtowany skład i tryb wyboru członków Krajowej Rady Sądownictwa jest zgodny z Konstytucją RP i koresponduje z treścią wyrażonej tam fundamentalnej zasady demokratycznego państwa prawa oraz trójpodziału władzy. Proponowany przepis przywróci równowagę i standaryzować będzie granicę ingerencji władzy wykonawczej i ustawodawczej w kompetencje władzy sądowniczej.\nCiekawym rozwiązaniem jest proponowana zmiana art. 11b. Przepis ten dotyczy procedury zgłaszania kandydatów na członków rady. Jak wiadomo do tej pory prawo do zgłoszenia kandydata ma 25 sędziów lub 2000 obywateli. Tymczasem proponowana zmiana przewiduje znaczne rozszerzenie katalogu podmiotów uprawnionych do zgłoszenia kandydatów na członków do Krajowej Rady Sądownictwa, co zasługuje na pełną aprobatę z uwagi na większą demokratyzację i udział podmiotów czynnie zaangażowanych w wykonywanie innych zawodów prawniczych. Słusznie pozostawia projektodawca możliwość zgłoszenia takiego kandydata przez 2000 obywateli mających prawo wybierania do Sejmu. Stanowi to ukłon wobec demokratycznego społeczeństwa i eliminuje zarzut odcinania się sędziów od wpływu na obsadę rady czynnika nie związanego z wykonywaniem zawodów prawniczych, jednak nie mniej zainteresowanego tym, aby mieć wpływ na zgłoszenie jako kandydatów sędziów, których praca i postawa jest doceniana na tyle, że chcą aby reprezentował ich w radzie. To ważny element demokratyzacji składu rady oraz wyjście naprzeciw oczekiwaniom samych obywateli, którzy stanowią dzisiaj ważny czynnik w obronie niezawisłości sędziów i niezależności sądów.\nW przypadku sędziów Sądu Najwyższego, sądów apelacyjnych, sądów wojskowych oraz wojewódzkich sądów administracyjnych prawo do zgłoszenia kandydata przysługiwałoby 10 sędziom, natomiast w przypadku sędziów sądów okręgowych – 30 sędziom, a sądów rejonowych – 50 sędziom. Katalog podmiotów uprawnionych do zgłaszania kandydatów rozszerzono o Rzecznika Praw Obywatelskich, Naczelną Radę Adwokacką, Krajową Radę Radców Prawnych, Krajową Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym, organ wymieniony w art. 178 ust 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uprawniony do nadawania stopni naukowych tj. np. senat uczelni lub w instytucie PAN – rada naukowa. Tak zbudowany katalog podmiotów uprawnionych do zgłaszania kandydatów na członków Krajowej Rady Sądownictwa należy ocenić pozytywnie. Sięganie po możliwość zgłaszania sędziów jako kandydatów przez różne gremia zawodowe prawników daje możliwość ukształtowania składu rady w sposób zapewniający jej pełną reprezentatywność. Pozwala na pojawienie się w radzie sędziów nie tylko różnych szczebli, ale również specjalizujących się w różnych dziedzinach prawa, co niewątpliwie jest korzyścią samą w sobie. Różnorodność środowisk prawniczych upoważnionych do zgłaszania kandydatów na członków rady jest także pozytywnym przejawem otwarcia środowiska sędziowskiego na współpracę i głosy przedstawicieli innych zawodów prawniczych. Powyższe niweluje zatem zarzut zamknięcia i „kastowości” sędziów, którym tak łatwo operują dzisiaj zwłaszcza przedstawiciele władzy wykonawczej.\nZa dążenie do całkowitego odpolitycznienia rady uznać należy propozycję zmian art. 11b ust 2 omawianej ustawy. Przepis wyklucza możliwość kandydowania na członka Krajowej Rady Sądownictwa przez sędziego, który w trakcie procedury wyboru jest albo w okresie pięciu lat przed ogłoszeniem wyborów był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej, a także Kancelarii Prezydenta RP albo urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zagranicznych. Przyjęte rozwiązanie ma na celu przede wszystkim zapewnienie członkom rady swobodne oraz nieskrępowane zobowiązaniami wobec egzekutywy wykonywanie mandatu w radzie. Jednocześnie sprzyja zagwarantowaniu, że członkami rady będą jednak zostawać sędziowie, którzy czynnie do tej pory orzekali, nie zaś sędziowie zajmujący się administrowaniem. Wydaje się, że czynnik „nieorzeczniczy” jest w wystarczającym stopniu reprezentowany przez Ministra Sprawiedliwości, czterech posłów i dwóch senatorów.\nCiekawym rozwiązaniem jest również wprowadzenie do elementu procedury wyboru sędziego na członka rady publicznego wysłuchania kandydatów, które miałoby obejmować ich wystąpienie oraz możliwość zadawania pytań przez obywateli. Niewątpliwie czyni to całą procedurę bardziej transparentną, a z uwagi na propozycję transmisji internetowej wystąpienia daje sędziom, którzy będą dokonywać wyboru możliwość zapoznania się z poglądami i stanowiskiem kandydatów na kwestie ważne dla społeczeństwa w kontekście wymiaru sprawiedliwości. Niebagatelne znaczenie ma to również dla samych obywateli oraz środowisk i organizacji prawniczych, bowiem publiczne wysłuchanie daje im wgląd w procedurę powoływania członków tak ważnego podmiotu jakim jest Krajowa Rada Sądownictwa. Wątpliwości budzi jedynie redakcja art. 11 b ust 6 w zakresie, w jakim stanowi, iż „przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, w porozumieniu z organem zarządzającym wybory organizuje, na wniosek kandydatów, nie później niż w terminie 7 dni przed wyborami publiczne wysłuchanie kandydatów (…).” Czy zatem przewodniczący Rady organizuje wysłuchanie tylko tych sędziów, którzy złożą taki wniosek? W takim przypadku publiczne wysłuchanie staje się fakultatywnym etapem całej procedury wyboru. Wydaje się to nieuprawnione. Od sędziego, który zgodził się kandydować na stanowisko członka Krajowej Rady Sądownictwa wymagać należy jednak tego, aby zarówno przed społeczeństwem, jaki i swoimi potencjalnymi wyborcami – sędziami wystąpił publicznie i odpowiedział na kierowane do niego pytania. Z tych też względów publiczne wystąpienie powinno mieć obligatoryjny charakter. Dzielenie kandydatów na tych, którzy wezmą udział w publicznym wystąpieniu i na takich, którzy z niego rezygnują osłabia sens samej instytucji wystąpienia publicznego. Wprowadzi to niepotrzebne spekulacje i szafowanie zarzutami, kiedy wybrany zostanie na członka rady kandydat, który wniosku o publiczne wysłuchanie nie złożył w procedurze wyboru. Jeśli instytucja publicznego wysłuchania kandydatów ma służyć zwiększeniu zaufania i transparentności oraz umożliwienie poznania kandydatów, powinna być obligatoryjna.\nSama organizacja wyborów członków do Krajowej Rady Sądownictwa w proponowanym brzmieniu art. 11c, 11e oraz 11f i 11g nie budzi żadnych zastrzeżeń i należy jej postrzegać. Zwłaszcza godna aprobaty jest możliwość głosowania w formie elektronicznej, pozwalająca na swobodne oddanie głosu przez każdego sędziego, bez zarzutu, że z uwagi na obciążenie obowiązkami zawodowymi ktokolwiek nie mógł ze względów organizacyjnych wziąć udziału w głosowaniu.\nNowym proponowanym rozwiązaniem jest natomiast procedura protestu, o której mowa w art. 11h projektu ustawy. Przewiduje się, że w terminie 14 dni od daty ogłoszenia wyników wyborów sędzia może wnieść do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyboru członka rady. Protest rozpoznaje Sąd Najwyższy w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym w ciągu 30 dni po upływie terminu do wnoszenia protestów. Przyznanie prawa zgłoszenia protestu przez każdego sędziego należy ocenić jako słuszne. W kontekście odpierania zarzutów władzy wykonawczej, która powołuje się na argument wykluczania sędziów, którzy mają odmienne zdanie niż większość, możliwość złożenia protestu zdaje się skutecznie neutralizować tego typu twierdzenia. Natomiast przed swego rodzaju paraliżem w zakresie powołania rady, na wypadek intencjonalnie nieuzasadnionego składania takich protestów chronić ma słusznie przyjęte odwołanie do odpowiedniego stosowania art. 82 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku – Kodeks wyborczy.\nProjektowane zmiany idą bardzo daleko w realizacji postulatu swego rodzaju uspołecznienia Krajowej Rady Sądownictwa. Słusznym i ciekawym rozwiązaniem jest projekt art. 22a, który przewiduje powołanie przy Krajowej Radzie Sądownictwa Rady Społecznej. Jej zadaniem miałoby być przedstawianie opinii w sprawach dotyczących rozpatrywania i oceny kandydatów do pełnienia urzędu na stanowiskach sędziów Sądu Najwyższego oraz stanowiskach sędziowskich w sądach powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych oraz asesorów sądowych w sądach administracyjnych, a także na wniosek prezydium rady w innych sprawach należących do zadań rady. Powtórzyć zatem ponownie należy, że niewątpliwie takie rozwiązanie sprzyja demokratyzacji samej Krajowej Rady Sądownictwa i skutecznie odpiera zarzut zamknięcia środowiska sędziowskiego na współpracę z przedstawicielami innych prawniczych grup zawodowych. Nie budzi wątpliwości w zakresie reprezentatywności zawodów prawniczych, skład Rady społecznej, w której znaleźć miałaby się po jednej osobie wskazanej przez Naczelną Radę Adwokacką, Krajową Radę Radców Prawnych, Krajową Radę Notarialną, Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Krajową Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym oraz trzech przedstawicieli organizacji pozarządowych wskazanych przez Prezydenta. Kadencyjność Rady Społecznej na czas 4 lat wydaje się być gwarantem ciągłości i stabilności jej pracy jako organu opiniującego, a tym samym jednocześnie wspierającego Krajową Radę Sądownictwa. Ważnym uprawnieniem Rady Społecznej jest możliwość brania udziału przez jej członków w pracach zespołów Krajowej Rady Sądownictwa powołanych w celu przygotowania sprawy indywidualnej do rozpatrzenia na jej posiedzeniu. Słusznie rezygnuje projektodawca z konieczności zawiadamiania Ministra Sprawiedliwości o powołaniu Zespołu oraz sprawach indywidualnych przekazanych zespołowi celem przygotowania do ich rozpatrzenia podczas posiedzenia Krajowej Rady Sądownictwa. Obecnie Minister Sprawiedliwości może przedstawić w takiej sytuacji radzie swoją opinię w sprawie indywidualnej, co słusznie odbierane jest nie tylko jako kontrolowanie samej Krajowej Rady Sądownictwa, ale również jako przekazywanie w formie opinii, sugestii ministerstwa odnośnie kierunku i sposobu rozpatrywania spraw indywidualnych. Minister Sprawiedliwości jest członkiem Krajowej Rady Sądownictwa i jego udział w jej pracach nie jest niczym ograniczony poza jego własną decyzją o udziale bądź nie w jej pracach, dlatego przekazywanie informacji o składach zespołów powołanych do przygotowania spraw indywidualnych, które rada będzie rozpatrywać oraz możliwość przedstawiania radzie swojej opinii o sprawie indywidualnej, stawia go w sposób nieuprawniony w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych członków rady, a nadto naraża radę na zarzut znacznego upolitycznienia i braku samodzielności w rozpatrywaniu spraw indywidualnych.\nProponowana w art. 44 ust 1 ustawy zmiana przewiduje możliwość złożenia przez uczestnika postępowania odwołania do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z prawem. Powyższe rozwiązanie daje zatem uprawnienie do złożenia odwołania w każdej sprawie pod warunkiem sprzeczności uchwały z prawem.\nW omawianym wyżej zakresie proponowane zmiany idą w kierunku uporządkowania dotychczasowego chaosu prawnego oraz wprowadzenia jasnych, transparentnych i klarownych reguł powoływania członków Krajowej Rady Sądownictwa. W omówionych wyżej rozwiązaniach dostrzec można zdecydowane nastawienie projektodawcy na zapewnienie reprezentatywności środowiska sędziowskiego w samej radzie oraz udziału czynnika społecznego, w tym zarówno obywateli, jak i przedstawicieli korporacji zawodowych oraz organizacji społecznych w procedurze zgłaszania kandydatów na członków rady oraz ich udziału w jej pracach, czego gwarantem jest Rada Społeczna. Co najważniejsze, uchylenie art. 9a pozwoli na odpolitycznienie Krajowej Rady Sądownictwa poprzez demokratyzację procedury wyboru jej członków w liczbie 15 sędziów przez środowisko sędziowskie. Wreszcie przedstawione propozycje pozostają zgodne z ustawą zasadniczą. W pełni korespondują z art. 187 Konstytucji i dają gwarancję, że wybrana na podstawie projektowanej procedury Krajowa Rada Sądownictwa będzie należycie wypełniała swoje konstytucyjne zadania, a więc będzie rzeczywiście stała na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Projekt omawianej ustawy daje nadzieję na przywrócenie równowagi pomiędzy władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą wyznaczając tym pierwszym jasno granicę możliwości ich działania w sferze szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości. Wybór 15 sędziów w trybie przewidzianym w projekcie ustawy przyniósłby tak długo oczekiwane rozwiązanie bezprecedensowych problemów, jakie w polskim wymiarze sprawiedliwości zawdzięczać należy wyłącznie nieprzemyślanym i nieprzygotowanym reformom. Wreszcie projekt ten niesie nadzieję na zniwelowanie fatalnych skutków próby upolitycznienia sądów, które w sposób jednoznaczny dostrzeżone zostały przez instytucje UE i prawa międzynarodowego. W polu widzenia należy mieć widoczny obecnie kryzys polegający na ewidentnym braku stabilizacji prawa. Powyższe jest jedną z przyczyn, które stanowią o potencjalnym naruszeniu zasady zaufania do państwa i stanowionego przez to państwo prawa. Projekt Senatu daje nadzieję na przywrócenie w tym zakresie określonego porządku i wyczekiwanej stabilizacji.\nSenacki projekt ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw w art. 7 rozstrzyga również kwestie związane ze składem dotychczasowej Krajowej Rady Sądownictwa, a co za tym idzie jej kadencyjnością. Proponowane rozwiązanie zakłada, że mandat 15 sędziów wybranych na członków rady w trybie dotychczas obowiązującej ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, a więc w oparciu o art. 9a ust 1 – wygasa. Wybory nowych członków przeprowadzone mają być w terminie trzech miesięcy od dni wejścia w życie omawianej ustawy. Naturalnie w świetle art. 187 ust 3 Konstytucji pojawia się pytanie o kwestię skrócenia kadencji obecnej Krajowej Rady Sądownictwa, która zgodnie z ustawą zasadniczą winna trwać 4 lata. Przypomnieć w tym miejscu jednak należy sytuację poprzedniej nowelizacji ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Wówczas to kadencja członków rady została również przerwana w drodze ustawy. Takie rozwiązanie umożliwił wtedy wyrok Trybunał Konstytucyjny z dnia 20 czerwca 2017 roku, o sygn. K 5/17, który szeroko uzasadniał możliwość skrócenia kadencji członków Krajowej Rady Sądownictwa. W swoim uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2007 roku o sygnaturze K 25/07. Wskazano tam jednak jedynie, że w nadzwyczajnych, konstytucyjnie uzasadnionych okolicznościach przyjmowanej regulacji można ewentualnie uzasadnić złamanie zasady kadencyjności.\nWydaje się, że wynikający z działania władzy ustawodawczej i wykonawczej dualizm systemów prawnych, wprowadzający chaos i dezinformację zarówno wśród prawników, jak i obywateli oraz zagrożenie brakiem stabilności wydawanych przez sądy orzeczeń i naruszenie gwarancji w zakresie realizacji trójpodziału władzy stanowią podstawę do twierdzenia, że mamy do czynienia z poważnym kryzysem konstytucyjnym. Naruszenie przez ustawodawcę i przedstawicieli władzy wykonawczej wszystkich mechanizmów chroniących władzę sądowniczą przed ingerencją w jej kompetencje, od upolitycznienia Trybunału Konstytucyjnego i Krajowej Rady Sądownictwa, poprzez powołanie Izby Dyscyplinarnej, która jako taka nie posiada cech niezależnego i niezwisłego sądu, aż po uchwalenie przez Sejm „ustawy kagańcowej” niszczącej samorząd sędziowski i wprowadzającej cały katalog nowych deliktów oraz kar dyscyplinarnych, a także kwestionowanie wyroku TSUE z 19 listopada 2019 roku, wyroku Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 2019 roku oraz Uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 roku nie pozostawia wątpliwości, że nastąpiły bezprecedensowe okoliczności zagrażające demokratycznemu i konstytucyjnemu porządkowi. Tym niemniej uzasadnieniem dla odwołania członków dotychczasowej Krajowej Rady Sądownictwa przed upływem kadencji, winien być przede wszystkim fakt, ukonstytuowania się rady w sposób niezgodny z ustawą zasadniczą po poprzedniej nowelizacji ustawy. Zatem trudno uznać, że jako członkowie, którzy zajęli swoje stanowiska w sposób niezgodny z prawem konstytucyjnym, w rzeczywistości korzystają z uprawnień członków, którzy zasiadają w radzie legalnie, ponieważ kwestionować można to, czy w istocie członkami tymi są. Zakończeniu tego chaosu ma służyć opiniowany projekt Senatu o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, który rozwiązałby problemy wynikające z nieprzemyślanych i nieodpowiednio przegotowanych reform wymiaru sprawiedliwości.\nW ocenie Stowarzyszenia Prokuratorów „Lex Super Omnia” nie budzi żadnych wątpliwości, iż funkcjonujący aktualnie w Rzeczpospolitej Polskiej system powoływania sędziów oparty o rekomendacje Krajowej Rady Sądownictwa powołanej z naruszeniem Konstytucji przez władzę ustawodawczą (polityczną) narusza zasady wynikające z wymogów prawa Unii Europejskiej – art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a także Konwencji Praw Człowieka i Obywatela przyznające każdemu obywatelowi Unii Europejskiej prawo do niezawisłego sądu i bezstronnego procesu. Jak wskazano w uzasadnieniu analizowanego dokumentu, „podstawowym celem projektu jest zatem dostosowanie w niezbędnym zakresie przepisów krajowych do wymogów prawa europejskiego, a także Konstytucji RP, co jest niezbędne dla zatrzymania postępującego chaosu w polskim wymiarze sprawiedliwości i zażegnania ryzyka braku uznawania orzeczeń polskich sądów przez sądy państw członkowskich Unii Europejskiej”.\nOczywistym jest, że sposób powołania Krajowej Rady Sądownictwa zarówno w aspekcie prawnym jak faktycznym, związanym chociażby z proweniencją osób wybranych do rady, pojawiającymi się wątpliwości odnośnie trybu wyboru, utajnieniem list poparcia oraz powiązaniami z Ministrem Sprawiedliwości, nie daje właściwej rękojmi realizacji przez ten organ konstytucyjnego zadania stania na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziowskiej. Brak jest także podstaw do aprobaty decyzji kadrowych tego organu, wyrażających się w przedstawianiu Prezydentowi RP kandydatów na stanowiska sędziów różnego szczebla. Wiele dotychczasowych rekomendacji potwierdza to przekonanie, a co za tym idzie podważa zasadnicze podstawy funkcjonowania niezależnego sądownictwa jako trzeciej władzy.\nZ tego też względu koniecznym warunkiem przywrócenia właściwej równowagi pomiędzy trzema władzami jest przywrócenie właściwego i zgodnego z Konstytucją RP wyboru członków Krajowej Rady Sądowniczej, w tym szczególności przedstawicieli sądownictwa.\nNależy w pełni podzielić stanowisko wyrażone w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 roku w połączonych sprawach o sygn. C-585/18, C-624/18 i C-625/18, że „uznanie danego organu jako spełniającego kryteria niezawisłego i bezstronnego sądu determinują obiektywne okoliczności, w jakich został utworzony dany organ oraz jego cechy, a także pozytywna odpowiedź na pytanie, w jaki zostali powołani członkowie danego organu. Jeżeli w tym zakresie pojawiają się zastrzeżenia, może to spowodować w przekonaniu jednostek uzasadnione wątpliwości co do niezależności tego organu od czynników zewnętrznych, w szczególności od bezpośrednich lub pośrednich wpływów władzy ustawodawczej i wykonawczej oraz jego neutralności względem ścierających się przed nim interesów. Gdyby sąd ten doszedł do wniosku, że tak właśnie jest, oznaczałoby to, że taki organ nie spełniałby wymogów wypływających z art. 47 karty praw podstawowych i z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2000/78, ponieważ nie stanowiłby niezawisłego i bezstronnego sądu w rozumieniu pierwszego z tych przepisów.”.\nJednocześnie TSUE wskazał kryteria, jakie należy bezwzględnie brać pod uwagę, przy ustalaniu niezależności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, przy czym ocena ta powinna być połączona z oceną Krajowej Rady Sądownictwa pod kątem jej niezależności od organów władzy ustawodawczej i wykonawczej. Dokonanie łącznej oceny obydwu organów jest konieczne, jeżeli zważy się, że procedura wyłaniania kandydatów do Izby Dyscyplinarnej była i jest prowadzona przez Krajową Radę Sądownictwa. Kryteria te zostały szczegółowo opisane w wyroku, stąd brak potrzeby ich ponownego przywoływania.\nNależy w pełni podzielić zarzuty stawiane Krajowej Radzie Sądownictwa i Izbie Dyscyplinarnej w aspekcie braku ich niezależności, opisane w pkt. 41-47 i 143 uzasadnienia wyroku Trybunału, że okoliczności, w jakich członkowie KRS zostali wybrani oraz sposób, w jaki organ ten konkretnie wypełnia wyznaczoną mu rolę, nie daje wystarczającej gwarancji niezależności od organów władzy ustawodawczej i wykonawczej. Jednocześnie analiza kryteriów decydujących o niezależności sądu krajowego, wskazanych w uzasadnieniu wyroku, prowadzi do wniosku, że Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie posiada tego przymiotu. Daleko posunięte wątpliwości co do niezależności Izby Dyscyplinarnej budzi nie tylko sposób naboru, tj. fakt, że w jej skład powołano wyłącznie nowych sędziów, przy czym dotychczasowi sędziowie SN z mocy ustawy nie mogli się w niej znaleźć, szczególne kompetencje tej Izby, rodzajowo zupełnie różne, nadające tej Izbie cechy sądu specjalnego (patrz: W. Wróbel „Izba Dyscyplinarna jako sąd wyjątkowy w rozumieniu art. 175 ust. 2 Konstytucji RP”, Palestra Nr 1-2/2019, k. 17-35) oraz sposób wyłaniania kandydatów, gdyż do tej pory nie podano publicznie, kto personalnie popierał tych kandydatów (brak list poparcia), ale również wyłączenie poszczególnych uprawnień spod kompetencji Pierwszej Prezes Sądu Najwyższego i przekazanie ich Prezesowi Izby Dyscyplinarnej.\nWszystkie te okoliczności legły u podstaw wydania uchwały trzech połączonych izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2019 roku, zgodnie z którą podważono całkowicie zasady funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego uznając, że ma do niej zastosowanie zasada, iż: „obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)”. W tym przypadku udział każdego z sędziów Izby Dyscyplinarnej w składzie orzekającym dotknięty jest wadą, wobec czego orzeczenia wydane przez tę Izbę uznane zostały za nieważne.\nW tym kierunku poszły też zmiany w przedstawionym do oceny senackim projekcie zmiany ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i innych ustaw. W swej istocie prowadzą one do zniesienia tego organu (trudno w tym przypadku wspominać o sądzie), co w konsekwencji skutkowało koniecznością uchylenia szeregu przepisów lub też dokonania korekt w ustawie o Sadzie Najwyższym.\nWprowadzone zmiany na mocy projektowanej ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw przygotowanej w Senacie Rzeczpospolitej Polskiej w swej istocie ograniczają uprawnienia Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego w zakresie uprawnień w postępowaniach dyscyplinarnych. Przede wszystkim likwiduje się „sąd wyjątkowy” jakim jest niewątpliwie Izba Dyscyplinarna. Nie trzeba w sposób szczegółowy uzasadniać nadzwyczajnego charakteru tej Izby wynikającej z jej szczególnej z autonomii w strukturze Sąd Najwyższego, pozycji Prezesa kierującego tą Izbą, a także sędziów.\nW tym aspekcie kluczowe i pożądane zmiany zawarte są w art. 6 projektu, gdzie w pkt 1 (uchylając w art. 3 Ustawy o Sądzie Najwyższym pkt 5) likwiduje się Izbę Dyscyplinarną, a także w art. 15 projektu stanowiącym przepis przejściowy, gdzie wprost znosi się istnienie tego organu. Konsekwencją powyższego jest oczywiście wyeliminowanie z ustawy wszystkich kompetencji Prezesa kierującego pracą tej Izby. Nie przedstawia on już sprawozdania rocznego Prezydentowi, nie ma możliwości informowania o uchybieniach, a także sporządzania odrębnego planu wydatków (art. 7). Uchyla się cały artykuł 20 przyznający szerokie uprawnienia Prezesa ID.\nW ocenie Stowarzyszenia Prokuratorów Lex Super Omnia zniesienie Izby Dyscyplinarnej statuowanej jako sąd specjalny o szczególnej autonomii samej izby jak i jego prezesa, wyłączonych w istocie spod kontroli Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, mającego ogromną autonomie w sprawach kadrowych, budżetowych, a przede wszystkim orzeczniczą uznać należy za rozwiązania słuszne.\nSkutkowało to oczywiście koniecznością dokonania zmian w przepisach ustrojowych, a w tym w art. 110 pkt 1 lit b oraz pkt 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych zmiany dokonano w art. 145 Prawa o prokuraturze, art. 39a ustawy o ustroju sądów wojskowych oraz art. 73 o Sądzie Najwyższym, które dotąd statuowały właściwość Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego jako sądu odwoławczego II instancji.\nPojawia się jednak pytanie, czy w tej sytuacji właściwym rozwiązaniem będzie przekazanie kompetencji Izby Dyscyplinarnej jako sądu odwoławczego II Instancji, a także pozostałych kompetencji wprowadzonych chociażby na gruncie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 2019 roku. Wydaje się, że kontekście oczekiwań społecznych, ale także zapewnienia właściwego trybu rozstrzygania spraw dyscyplinarnych, a przede zapewnienia odpowiedniej sprawności ich rozpoznawania przeniesienie tych kompetencji do Izby Karnej uznać należy za rozwiązanie, które może być poddane krytyce. Z jednej bowiem strony sprawy dyscyplinarne byłyby rozpoznawane przez kompetentnych sędziów, których niezawisłość i bezstronności nie mogłyby być podważane, z drugiej jednak strony przy dość dużej liczbie spraw, które mogłyby trafiać do Izby ich sprawne rozpatrywanie mogłoby napotykać pewne trudności. Z tego też względu należałoby się zastanowić nad ewentualnością utworzenia odrębnego sądu odwoławczego np. na szczeblu Sądu Najwyższego wspólnego dla sędziów i prokuratorów zajmującego się sprawami dyscyplinarnymi, w którym zasiadałyby osoby o dużym zaufaniu, ale także z wszechstronną wiedzą dotyczącą meandrów pracy na stanowisku sędziego lub prokuratora, ewentualnie innych zawodów prawniczych. Oczywiście sąd ten pozbawiony byłby tak wielkiej autonomii jak Izba Dyscyplinarna, a proces powoływania winien być możliwe najbardziej transparentny i obejmować osoby o nie budzących wątpliwości kwalifikacjach. Wydaje się, że powrót do stanu poprzedniego i przywracanie znanych już rozwiązań poprzez odnowienie sądów odwoławczych o charakterze korporacyjnym byłoby rozwiązaniem budzącym powszechnie wątpliwości co do oczekiwanych zmian w tym zakresie. Należy bowiem pamiętać, że istotne zmiany mające na celu wprowadzenie realnej odpowiedzialności winny nastąpić.\nW pozostałym zakresie regulacyjnym istotne jest także ograniczenie kompetencji Prezydenta RP poprzez odebranie mu uprawnienia do nadawania regulaminu pracy Sądu Najwyższego i przyznanie Zgromadzeniu Ogólnemu tego Sądu. Kompetencje Prezydenta dotyczyłyby tylko ustalania liczby stanowisk sędziowskich oraz Prezesów Izb (art. 4b)\nW kontekście zaprezentowanych zamian w projektowanej ustawie kluczowe znaczenie mają rozwiązania zawarte w przepisach przejściowych, począwszy od art. 7 projektu. Przede wszystkim znosząc Izbę Dyscyplinarną kluczową staje się kwestia decyzji co do statusu osób powołanych przez Prezydenta RP na stanowiska sędziów tejże Izby. Nie budzi wątpliwości, iż niewątpliwie polityczny tryb ich wyboru przez Krajową Radę Sądownictwa, a przede wszystkim powiązania z Ministrem Sprawiedliwości Prokuratorem Generalnym budzą powszechny brak zaufania i zasadne zarzuty dotyczące braku niezależności oraz bezstronności. W tym kontekście należy oceniać zaproponowane rozwiązanie o wygaśnięciu ich stosunku służbowego w dniu wejście w życie ustawy, mając na uwadze kontrowersyjność tego zapisu.\nJak wskazano w uzasadnieniu projektu „odrębność i szczególny charakter Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wobec SN i innych organów wymiaru sprawiedliwości w Polsce były wyraźnie podkreślane w toku prac nad ustawą z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Wynika to także z licznych przepisów tej ustawy (pozycja ustrojowa właściwa dla sądu wyjątkowego, odrębność regulaminowa i budżetowa od SN). Orzeczenie TSUE oraz orzeczenie SN potwierdzają, że Izba Dyscyplinarna została ustanowiona obok systemu wymiaru sprawiedliwości w Polsce i nie sposób jej uznać za sąd w rozumieniu prawa UE”.\nPowyższe stanowisko – słuszne w swej istocie – jest jedynym merytorycznym uzasadnieniem sformułowania tak restrykcyjnego zapisu, który należy oceniać w kontekście istniejących wzorców konstytucyjnych.\nArt. 180 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, iż sędziowie są nieusuwalni. Natomiast zgodnie z ust. 2 złożenie sędziego z urzędu, zawieszenie w urzędowaniu, przeniesienie do innej siedziby lub na inne stanowisko wbrew jego woli może nastąpić jedynie na mocy orzeczenia sądu i tylko w przypadkach określonych w ustawie. Wyrażona w art. 180 ust. 1 Konstytucji zasada nieusuwalności sędziego jest, jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 3 listopada 1993 r. (OTK w 1993 r., cz. II, poz. 37, s. 358), najważniejszą gwarancją jego niezawisłości. Realizację tej zasady zapewniają przewidziane w art. 180 ust. 2 konstytucji ograniczenia możliwości złożenia sędziego z urzędu, zawieszenia w urzędowaniu, przeniesienia na inne stanowisko lub do innej siedziby wbrew jego woli.\nOcena propozycji dotyczącej wygaśnięcia statusu sędziów Izby Dyscyplinarnej nie może być dokonywana w oderwaniu od statusu członków innych Izb Sądu Najwyższego, którzy zostali powołani wskutek rekomendacji nieprawidłowo (niezgodnie z Konstytucją) ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa. Oczywiście należy mieć na uwadze, że Izba Dyscyplinarna nie jest sądem w rozumieniu przepisów prawa europejskiego oraz polskiej Konstytucji, jednakże nie może zejść z pola uwagi fakt, iż wszystkie te osoby poddały się tej samej wadliwej procedurze.\nNiewątpliwie należy uwzględniać w tej materii orzeczenie TSUE z dnia 19 listopada 2019 roku, jak i orzeczenia trzech składów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a także uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 roku, przy czym akurat ten ostatni judykat rodzi poważne wątpliwości interpretacyjne. Kwestionując bowiem zasadność działania Izby Dyscyplinarnej nie podważa on statusu sędziowskiego osób powołanych do tej Izby przez Prezydenta RP stosownie do art. 179 Konstytucji. W wyroku tym Sąd Najwyższy zakwestionował bowiem prawidłowość umocowania tworzących określone składy sędziowskie (Sądy) odstępując od zakwestionowania aktów powołań oraz statusu sędziów. W tym stanie rzeczy skutek w postaci „wygaśnięcia stosunku służbowego” na podstawie przepisu ustawy może budzić zastrzeżenia, skoro przepisy Konstytucji, ale także i aktów niższego rzędu przewidują możliwość utraty statusu sędziego (złożenia z urzędu) jedynie w określonych sytuacjach i musi się to łączyć z orzeczeniem sądowym. Nie dotyczy to oczywiście przejścia sędziów w stan spoczynku, czy też przeniesień związanych ze zmianami struktury lub ustroju sądów. Znamienne w tym układzie jest to, że projektodawca sam określa członków wchodzących w skład Izby Dyscyplinarnej mianem „sędziów”, co w kontekście proponowanych rozwiązań uznać należy za pewną niekonsekwencję w sytuacji podważania statusu tego organu. Brak jednolitego podejścia do sędziów powołanych między innymi do Sądu Najwyższego po wejściu w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku dostrzegalny jest w omawianym projekcie, bowiem nie stosuje on tych samym rozwiązań do sędziów Izby Dyscyplinarnej oraz Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, którzy powołani zostali w tym samym trybie i przy uzyskaniu rekomendacji nieprawidłowo powołanej Krajowej Rady Sądownictwa.\nNieco inaczej przedstawia się propozycja dotycząca pozostałych sędziów, którzy zostali powołani na stanowiska sędziowskie, zarówno na pierwsze jak i kolejne szczeble organizacyjne po uzyskaniu rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa, w której skład wchodzili członkowie wybrani na podstawie art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1. Przepis art. 11 stanowi, iż nie mogą oni wykonywać czynności wynikających z tego powołania i de facto zobowiązani są do zrzeczenia się swojego stanowiska, zaś w sytuacji, gdyby tego nie uczynili, ich zachowanie miałoby stanowić delikt dyscyplinarny, za który sąd dyscyplinarny wymierza karę złożenia sędziego z urzędu (art.11 ust. 4).\nRozwiązanie to również budzi pewne zastrzeżenia. Trzeba bowiem podkreślić, iż każdy przypadek złożenia sędziego z urzędu powinien mieć charakter zindywidualizowany i być przedmiotem odrębnej procedury sądowej (TK – K 1/98, K 24/98). Nie może mieć zatem charakteru automatycznego i łączyć się z pewnym przymusem. W uzasadnieniu ustawy nie przedstawiono wyczerpujących argumentów, które eliminowałyby uwagi o charakterze konstytucyjnym.\nIstotne jest w tym przypadku to, że odmiennie aniżeli w przypadku Izby Dyscyplinarnej nie kwestionuje się statusu pozostałych sędziów, którzy zostali powołani przez Prezydenta RP, po przejściu procedury i uzyskaniu rekomendacji politycznej Krajowej Rady Sądownictwa. Otrzymują oni bowiem możliwość powrotu na zajmowane poprzednio stanowisko, a w przypadku sędziów zachowanie de facto statusu sędziego, jednakże będzie to możliwe po złożeniu oświadczenia o zrzeczeniu się urzędu. Pomijając nawet ważną kwestię występującego tu pewnego ustawowego przymus, pojawiają się jednak wątpliwości nie tylko w opisanym aspekcie konstytucyjnym, ale przede wszystkim możliwości zgodnego z prawem przeprowadzenia procesu, o którym mowa w art. 11 projektowanego aktu normatywnego. W istocie rzeczy jest bowiem fasada autonomiczności działania osób, które co prawda uzyskały swoje stanowiska w efekcie działania nieprawidłowo obsadzonej Krajowej Rady Sądownictwa, ale zostały powołane przez Prezydenta RP.\nW związku z powyższym należy sobie zadać pytanie o charakter tego oświadczenia i czy jest ono tożsame ze zrzeczeniem się stanowiska, o którym mowa w art. 68 Prawa o ustroju sądów powszechnych.\nNależy także podkreślić, iż złożenie oświadczenia stosownie do art. 68 § 1 u.s.p. powoduje, że stosunek służbowy sędziego rozwiązuje się z mocy prawa. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia na ręce Ministra Sprawiedliwości oświadczenia, chyba że na wniosek sędziego Minister Sprawiedliwości określi inny termin. Pojawia się wszakże pytanie, w jakim terminie następuje wygaśniecie stosunku służbowego w przypadku projektowanego art. 11 i co się będzie działo w przypadku cofnięcia tego oświadczenia, które jest dopuszczalne (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2003 r., III PZP 15/03). Projektowany przepis stanowi o zrzeczeniu się stanowiska, które – jak się wydaje – ma jednak skutek związany z wygaśnięciem stosunku pracy. O ile przyjąć należy analogiczne jak miało to miejsce w przypadku stosownego zapisu prawa o ustroju sądów powszechnych, to jednak zdecydowanie większy problem dostrzegalny jest na kanwie zgłoszenia zamiaru powrotu na poprzednio zajmowane stanowisko lub równorzędne. Przede wszystkim w ustawie brak jest jakichkolwiek gwarancji takiego powrotu, jak również trybu postępowania w tego typu przypadkach. W przypadku sędziów, którzy złożyli tego rodzaju oświadczenie winna zostać wdrożona procedura począwszy od ogłoszenia wolnych stanowisk sędziowskich, poprzez konkurs i ostatecznie powołanie przez Prezydenta RP, a np. w przypadku prokuratorów powołanie przez Prokuratura Generalnego. Brak jest w tym zakresie jakichkolwiek regulacji, które powodowałyby pewien automatyzm, zaś sam fakt złożenia oświadczenia na ręce określonego podmiotu nie skutkuje „odzyskaniem” dawnego stanowiska lub funkcji. Może się zatem zdarzyć, iż sędziowie nie będą składać stosownych oświadczeń nie mając gwarancji zatrudnienia, ale przede wszystkim opierając się na konstytucyjnej zasadzie nieusuwalności. W tym kontekście pojawi się z całą pewnością konieczność stosowania przepisu art. 11 ust. 4 projektu.\nPrzepisy art. 68 § 2 i 3 i następnie art. 71 stanowią uzupełnienie konstytucyjnej regulacji dotyczącej złożenia sędziego z urzędu. Zgodnie z art. 180 ust. 2 Konstytucji RP złożenie sędziego z urzędu może nastąpić tylko na mocy orzeczenia sądu i tylko w przypadkach określonych w ustawie. Konstytucja RP dopuszcza wyjątkowe odstąpienie od zasady nieusuwalności. Uznano przy tym, że nie ma możliwości enumeratywnego wskazania w Konstytucji RP sytuacji, gdy takie złożenie jest dopuszczalne. Stąd art. 180 ust. 2 Konstytucji RP ujęty został jako norma odsyłająco-gwarancyjna, gdyż powierza on ustawodawcy określenie sytuacji uzasadniających złożenie sędziego z urzędu, a z drugiej strony wskazuje gwarancje, jakie muszą być zachowane. W każdym razie przypadki, kiedy złożenie jest dopuszczalne, może określać tylko akt normatywny rangi co najmniej ustawy. Także w tym zakresie ustawodawca nie ma pełnej swobody w ustalaniu przesłanek utraty urzędu przez sędziego. Sama ustawowa forma nie wystarczy, zarówno merytoryczna podstawa, jak i tryb odsunięcia sędziego od funkcji orzeczniczych musi być zgodny z wymaganiami stawianymi przez zasadę podziału władz oraz zasadę niezawisłości sędziowskiej (zob. L. Garlicki, Komentarz do art. 180 Konstytucji (w:) L. Garlicki, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, t. 4, Warszawa 2005, uw. 5; orzeczenie TK z dnia 9 listopada 1993 r., K 11/93).\nNależy zatem wskazać, iż fakt zajmowania stanowiska wbrew ustawowemu i bardzo kontrowersyjnemu obowiązkowi zrzeczenia się tego stanowiska może być uznany za delikt dyscyplinarny jako oczywiste i rażące naruszenie przepisów prawa i kwestia ta winna być oddana autonomii orzeczniczej konkretnego sądu. Nie wydaje się zatem, aby zasadne było ustawowe narzucanie określonej interpretacji zachowania jako przewinienia dyscyplinarnego połączonej z koniecznością orzeczenia jednej i to najsurowszej kary.\nRozumiejąc intencje projektodawcy co do konieczności odwrócenia negatywnych zmian w sądownictwie, które zaistniały na przestrzeni ostatnich lat należy zastanowić się nad innymi rozwiązaniami w tym zakresie, które zachowałyby standardy demokratycznego państwa prawnego i pozwoliły właściwe ocenić zachowanie konkretnych osób, jak również wyeliminować z obrotu prawnego wadliwe decyzje skutkujące następnie kwestionowanymi powołaniami.\nW tym aspekcie należałoby rozważyć inny tryb uwzględniający zapisy art. 180 ust. 2 i wprowadzenie trybu sądowego do weryfikacji wszystkich sądów, przy zachowaniu wszystkich gwarancji wynikających szczególnie z art. 2 Konstytucji, a także przepisów prawa o ustroju sądów powszechnych. Złożenie sędziego z urzędu może nastąpić tylko „na mocy orzeczenia sądu”. Każdy przypadek złożenia z urzędu musi się stać przedmiotem odrębnej procedury sądowej, pozwalającej na ocenę wszystkich konkretnych okoliczności z poszanowaniem gwarancji rzetelnego procesu. Niedopuszczalny jest w tym zakresie automatyzm utraty urzędu (por. L. Garlicki, Komentarz do art. 180 Konstytucji…, uw. 5). Warto zatem przypomnieć, że wszelkie próby ingerencji władzy ustawodawczej lub wykonawczej były krytykowane, jak miało to miejsce w przypadku orzeczenia TK z dnia 27 stycznia 1999 r., K 1/98), w którym za niekonstytucyjne zostały uznane regulacje dotyczące utraty stanowiska sędziowskiego stwierdzone przez Ministra Sprawiedliwości w razie wykonywania przez małżonka zawodu adwokata lub radcy prawnego na obszarze właściwości sądu wojewódzkiego.\nZastanawiając się nad omawianymi regulacjami należy zwrócić uwagę na kwestie związane z charakterem powołań na określone stanowiska sędziowskie. Wydaje się, że nieco inaczej należałoby patrzeć na powołania na pierwsze stanowiska sędziowskie, gdzie ewentualne decyzje mogły być w mniejszym stopniu determinowane innymi aniżeli merytoryczne względami i powodować zastrzeżenia co do niezależności i bezstronności sędziego od powołań awansowych, a w szczególności tych do izb (w tym nowoutworzonych) Sądu Najwyższego. W tych ostatnich przypadkach procedury przed KRS i ich efekty rzeczywiście budzą poważne zastrzeżenia i winny być kwestionowane., czego dodatkowym potwierdzeniem są chociażby rekomendacje KRS do Izby Dyscyplinarnej z dnia 31 stycznia 2020 roku.\nJak wspomniano, projekt przewiduje, że orzeczenia wydane przez osoby orzekające w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego są nieważne, a stosunek służbowy osób powołanych w skład Izby Dyscyplinarnej wygasa z dniem wejścia w życie ustawy. Jednocześnie sprawy należące do kompetencji tej Izby przekazano według właściwości do Izby Karnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W tym zakresie należy dostrzec brak właściwych przepisów kompetencyjnych w ustawie o Sądzie Najwyższym. Nie wydaje się, aby właściwym rozwiązaniem było tworzenie przepisów kompetencyjnych w akcie przejściowym. Warto na ten aspekt zwrócić uwagę szczególnie przy uwzględnieniu tego, że przepisy projektowanej ustawy w art. 6 pkt 8 uchylają cały Rozdział 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, który dotąd regulował właściwość rzeczową każdej z Izb. Rezygnacja z określania tej właściwości (wydaje się, że błędna) powoduje, iż przepis art. 15 ust 3 dotyczący przekazania spraw niezakończonych do konkretnych Izb da się zrealizować, jednakże nie pozwoli określać tej właściwości na przyszłość.\nZgodnie z art. 13 ustawy kadencje sędziów sądu dyscyplinarnego przy wojskowym sądzie okręgowym oraz przy sądzie apelacyjnym wygasają w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile w terminie tym Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego nie postanowi o dalszym sprawowaniu przez daną osobę obowiązków sędziego sądu dyscyplinarnego. Podobnie – w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy – wygasa mandat Rzecznika Dyscyplinarnego Sądów Wojskowych i Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sądów Wojskowych oraz Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych i Zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych. Rozwiązania te nie budzą zastrzeżeń.


30-lecie Zespołu Ludowego „Zorniczeńka” - Powiat Suwalski\nZespół „Zorniczeńka” działa pod patronatem Gminnego Ośrodka Kultury w Raczkach, jego kierownikiem jest pani Stanisława Czuper. Zespół czynnie uczestniczy w życiu kulturalnym Powiatu Suwalskiego. W swoim dorobku artystycznym posiada różnego rodzaju pieśni o charakterze ludowym, lokalnym, religijnym i patriotycznym. Wielokrotnie reprezentował Suwalszczyznę na Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, gdzie zdobywał pierwsze miejsca i główne nagrody.\nW imieniu Starosty Suwalskiego Witolda Kowalewskiego życzenia złożyła Barbara Cieśluk inspektor ds. kultury i sportu w Starostwie Powiatowym w Suwałkach, która wręczyła na ręce pani Stanisławy Czuper kwiaty i honorowy medal im. hrabiego Ludwika Michała Paca, w uznaniu zasług na rzecz pielęgnowania i upowszechniania naszego lokalnego dziedzictwa kulturowego oraz promocję Powiatu.\nSerdecznie gratulujemy Jubilatom – wszystkim obecnym i byłym Członkom Zespołu Ludowego „Zorniczeńka”. W tym trudnym czasie życzymy dużo zdrowia, szczęścia oraz wszelkiej pomyślności, wytrwałości w krzewieniu kultury oraz doskonalenia swojego kunsztu!


Berneńczyki przejdą ulicami Tarnowa - TARNÓW - Polski Biegun Ciepła\n05.08.2020, 13:09 Wydział Komunikacji Społecznej\nWedług wstępnych zapowiedzi w paradzie udział wziąć ma ponad 60 berneńczyków. Gościem specjalnym VII Tarnowskiego Zjazdu Berneńczyków będzie natomiast małpka w stroju szwajcarskim. – Gościła ona w Tarnowie już w zeszłym roku i cieszyła się wówczas bardzo dużą popularnością – wspomina Barbara Truty.\nOkazją do zobaczenia sporej liczby berneńczyków będzie również piątkowy spacer uczestników Zjazdu po Tarnowie. Zakończy się on ok. godz. 18 wieczorkiem zapoznawczym w restauracji „U Młynarzy”. – Zapraszamy tam wszystkich miłośników psów, a zwłaszcza berneńczyków. Można przyjść z dziećmi, pooglądać pieski czy też je „pomiziać” – dodaje Barbara Truty.\nBerneńczyki są obecnie hodowane jako psy rodzinne, pełnią także rolę stróża. Sprawdzają się w terapii chorych, pracują również z osobami niepełnosprawnymi. Nadają się do szkolenia na psa towarzyszącego, tropiącego, ratowniczo-lawinowego oraz gruzowego. Są łagodne i przyjazne w stosunku do ludzi. Tolerują dzieci i są wobec nich ostrożne, cierpliwe i opiekuńcze. Nie są agresywne w stosunku do gości, przechodniów czy innych zwierząt, ale zaniepokojone alarmują. Wymagają przy tym bliskiego kontaktu z człowiekiem, a pozbawione otoczenia ludzi stają się lękliwe. W Polsce pojawiły się stosunkowo niedawno, przybyły bowiem z Czech pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku.