PISF - Zwariowana „Ostatnia akcja”, ostatnia rola filmowa Jana Machulskiego\n› Aktualności › Zwariowana „Ostatnia akcja”, ostatnia rola filmowa Jana Machulskiego\n– Najpierw oglądam rzeczywistość, a potem ją kreuję. To dla mnie naturalna droga rozwoju – tak o swoim fabularnym debiucie mówił nam przed premierą dokumentalista Michał Rogalski.\nUroczysta premiera jego komedii „Ostatnia akcja” odbyła się w poniedziałkowy wieczór w Multikinie Złote Tarasy w Warszawie. Film od piątku na ekranach kin.\nPrzed wejściem do sali kinowej gości witał sam reżyser, odbierał gratulacje, żartował. Był rozbawiony i podekscytowany całym wydarzeniem.\nWśród gości nie zabrakło grających w filmie gwiazd – Aliny Janowskiej, Barbary Krafftówny, Mariana Kociniaka, Lecha Ordona, Witolda Skarucha.\nFilm opowiada zwariowaną historię więzi między wnukiem, który zadziera z niewłaściwymi ludźmi a dziadkiem, który zamierza wyciągnąć go z opresji. Senior rodu (to ostatnia rola zmarłego niecały rok temu Jana Machulskiego) przy okazji spotkania z kolegami z czasów Powstania Warszawskiego namawia ich do przeprowadzenia ostatniej akcji – w obronie rodziny. 80-latkowie realizują swój plan.\nNa ekranie oglądamy trzy aktorskie pokolenia – Machulskimu, Kociniakowi, Krafftównie, Janowskiej partnerują koledzy ze średniego pokolenia: Piotr Fronczewski, Marek Kalita, Małgorzata Potocka oraz najmłodsi: Antoni Pawlicki i Karolina Gorczyca.\n– Czuję się fantastycznie zarówno jako debiutant jak i gospodarz tej uroczystości – zapewniał reżyser. – Bardzo się cieszę, że wszystkich Państwa tu widzę. O to właśnie chodziło mi przez tych wiele lat, kiedy zdawałem trzy razy do szkoły filmowej i uczyłem się tam cztery lata.\nProducent filmu Juliusz Machulski nie mógł być na premierze. W liście, który przeczytał reżyser, Machulski napisał: – Drodzy widzowie, nie macie pojęcia, jak bardzo chciałem tu być. Na premierze „Ostatniej akcji” Michała Rogalskiego zależało mi bardziej niż na innych. To udany film, a w dodatku zrobiony przez debiutanta, którego nazwisko warto zapamiętać. Kiedy Państwo zasiadają do obejrzenia „Ostatniej akcji”, ja kręcę właśnie nowy film.\nPo chwili Rogalski wyciągnął telefon: – O, Julek właśnie wysłał mi smsa: Michał, myślę o Was, trzymam kciuki.\nDyrektor PISF Agnieszka Odorowicz zadedykowała film Janowi Machulskiemu. – To dla mnie wielka chwila. Jan był wspaniałym aktorem, który całe swoje serce oddał młodym twórcom, wychował mnóstwo aktorów i ukochał Warszawę – mówiła.\nOstatnia akcja. Uroczysta premiera filmu\nBarbara Krafftówna, Lech Ordon, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMarian Kociniak, fot. Marcin Kułakowski PISF\nWojciech Siemion, fot. Marcin Kułakowski PISF\nKarolina Gorczyca, fot. Marcin Kułakowski PISF\nAntoni Pawlicki, fot. Marcin Kułakowski PISF\nWitold Skaruch, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMichał Rogalski, Alina Janowska, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMichał Rogalski, fot. Marcin Kułakowski PISF\nLech Ordon, Marian Kociniak, fot. Marcin Kułakowski PISF\nLech Ordon, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMałgorzata Potocka, fot. Marcin Kułakowski PISF\nKarolina Gorczyca, Barbara Krafftówna, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMałgorzata Potocka, Michał Rogalski, fot. Marcin Kułakowski PISF\nBarbara Krafftówna, Wojciech Siemion, fot. Marcin Kułakowski PISF\nHalina Machulska , fot. Marcin Kułakowski PISF\nEwa Wiśniewska, fot. Marcin Kułakowski PISF\nLidia Popiel, fot. Marcin Kułakowski PISF\nTomasz Raczek, Marcin Szczygielski, fot. Marcin Kułakowski PISF\nKarolina Kozak, fot. Marcin Kułakowski PISF\nHalina Machulska, fot. Marcin Kułakowski PISF\nWojciech Siemion, Małgorzata Potocka, fot. Marcin Kułakowski PISF\nLech Ordon, Karolina Gorczyca, Marian Kociniak, fot. Marcin Kułakowski PISF\nWojciech Siemion, Małgorzata Potocka, Wojciech Kalarus, Dyrektor PISF Agnieszka Odorowicz, Lech Ordon, Witold Skaruch,Karolina Gorczyca, fot. Marcin Kułakowski PISF\nMichał Rogalski wraz z twórcami filmu, fot. Marcin Kułakowski PISF


Zespół Oświatowy w Mikołajkach - Przedszkole Samorządowe\ntel. 0874216717 fax 0874216434\nrok utworzenia ogródka: 1997\npowierzchnia: 20 arów\nOgród powstał w momencie przeniesienia przedszkola ze starej placówki na ul.Kajki i dołączenia do Zespołu Oświatowego w Mikołajkach na ul.Łabędziej w roku 1997. W zagospodarowanie ogrodu przedszkolnego włączyli się rodzice, pracownicy przedszkola , uczniowie Szkoły Rolniczej oraz Leśnictwo w Mikołajkach. Sadzonki drzew i krzewów częściowo pozyskaliśmy z Leśnictwa, częściowo pozyskane z własnej hodowli, częściowo zakupione z funduszy uzyskanych z Festynów organizowanych z Radą Rodziców. Z Fundacji Ochrony Wielkich Jezior Mazurskich pozyskaliśmy fundusze na zakup małej stacji meteorologicznej i pojemników do wstępnej segregacji śmieci.\nZimą funkcjonuje w kilku miejscach ogrodu ptasia stołówka- pożywienie dostarczają dzieci i pracownik z Leśnictwa Mikołajki. Ten piękny karmnik otrzymaliśmy Mazurskiego Centrum Edukacji Ekologicznej w Giżycku. Kilka karmników wykonali rodzice.\nW ogrodzie funkcjonuje miejsce do prowadzenia zajęć przyrodniczych na świeżym powietrzu- zadaszona altanka ze stołem i ławkami. Dzieci mogą obserwować wzrost roślin w ogródku skalnym urządzonym na przedszkolnym patio.\nPrzed dwoma laty ogród przedszkolny został powiększony o 10 arów. Już rosną tu iglaki , dęby i modrzewie- w pracach czynnie uczestniczyły dzieci.\nZa ogród odpowiadają pracownice przedszkola. W zagospodarowywanie ogrodu systematycznie włączają się nauczycielki i rodzice.\nW roku szkolnym 2007/2008 nauczycielki włączyły się aktywnie w realizację programu finansowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - ?Czym skorupka za młodu nasiąknie? czyli jak pokochać przyrodę, żeby pokochała nas?\n1.\tPoznajemy drzewa w okolicy przedszkola: rozpoznawanie liści i kory drzew, nazywanie kilku drzew iglastych i liściastych, uczestniczenie w sadzeniu drzew w ogrodzie, robienie bukietów z jesiennych liści.\n2.\tRozpoznajemy skrzydlatych gości przedszkola: stwarzanie warunków do dokarmiania ptaków zimą, rozpoznawanie kilku ptaków korzystających z ptasiej stołówki, tropienie śladów ptaków na śniegu.\n3.\tMały meteorolog: obserwowanie pogody, odczytywanie ilości opadów atmosferycznych, badanie czystości powietrza, określanie kierunku i siły wiatru.\n4.\tMali ekolodzy: czynne uczestniczenie we wstępnej segregacji śmieci, rozróżnianie pojemników do wstępnej segregacji, samodzielne porządkowanie placu zabaw ? zbieranie papierków, poznawanie sposobów zmniejszania ilości śmieci.\n5.\tMieszkańcy naszego ogrodu: obserwacja mrówek, biedronek, mszycy, pluskwiaków, pająków, dżdżownic, żab- obserwowanie ich przez szkło powiększające.\n6.\tZabawy ruchowe w ogrodzie: naśladowanie ruchów i odgłosów zwierząt.\n7.\tProwadzenie zabaw i zajęć w zielonej klasie: organizowanie zabaw badawczych / poznawanie organizmów żyjących w glebie, badanie różnych rodzajów gleby, porównywanie wyglądu kamieni/ zajęcia plastyczne i konstrukcyjne w plenerze- zabawy piaskiem i wodą.\nPowyższe zajęcia prowadzą wszystkie nauczycielki dostosowując je do możliwości percepcyjnych dzieci przedszkolnych.\n8.\tProjekt długofalowy: założenie ogródka z ziołami, założenie kompostownika, posadzenie pnących roślin przy altanie i pergoli, oddzielenie ogrodu od parkingu żywopłotem- zmniejszenie ilości spalin i kurzu .Założenie wodotrysku lub oczka wodnego- prowadzenie hodowli roślin wodnych.


Praktyki studenckie - KMP Białystok\nW KOMENDZIE MIEJSKIEJ POLICJI W BIAŁYMSTOKU\nOsoby zainteresowane odbywaniem praktyk studenckich w Komendzie Miejskiej Policji w Białymstoku, powinny skompletować następującą dokumentację:\n3. projekt umowy lub porozumienia o odbycie praktyki,\nKomplet dokumentów należy złożyć najpóźniej miesiąc przed planowanym terminem rozpoczęcia praktyk w Wydziale Prezydialnym Kadr i Doskonalenia Zawodowego KMP w Białymstoku lub przesłać drogą pocztową (adres: Wydział Prezydialny Kadr i Doskonalenia Zawodowego KMP w Białymstoku, ul. Bema 4 , 15-369 Białystok).\nIII. KRYTERIA I TERMINY ROZPATRYWANIA WNIOSKÓW O ODBYCIE PRAKTYK STUDENCKICH W KMP W BIAŁYMSTOKU\nWarunki pozytywnego rozpatrzenia wniosku o odbycie praktyki studenckiej w KMP w Białymstoku:\n3. zbieżność programu praktyki z zakresem zadań wskazanej przez studenta komórki organizacyjnej KMP w Białymstoku.\nLiczba miejsc odbywania praktyk jest ograniczona i zależna od zakresu bieżących zadań poszczególnych komórek organizacyjnych KMP w Białymstoku, w związku z tym spełnienie przez studenta wszystkich kryteriów formalnych nie gwarantuje przyjęcia na praktykę. Wniosek o odbycie praktyki może zostać rozpatrzony negatywnie bez podania przyczyn.\nPo pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o wyrażenie zgody na odbycie praktyki studenckiej zawierana jest umowa lub porozumienie między Uczelnią i Komendą Miejską Policji w Białymstoku.\n• odbywa szkolenie bhp i ppoż,\n• zapoznaje się z Regulaminem pracy obowiązującym w KMP w Białymstoku,\n• otrzymuje identyfikator uprawniający do wejścia i przebywania na terenie KMP w Białymstoku w czasie odbywania praktyk, który zobowiązany jest oddać w dniu ukończenia praktyki.\n2. Odbywanie praktyki studenckiej polega na obserwacji i uczestniczeniu w realizacji niektórych zadań wybranej komórki organizacyjnej KMP w Białymstoku.\nPraktyki studenckie realizowane w Komendzie Miejskiej Policji w Białymstoku są nieodpłatne.\nKomenda Miejska Policji w Białymstoku nie pokrywa kosztów dojazdu i zakwaterowania studenta w czasie praktyk.\nInnych informacji na temat odbywania praktyk studenckich w Komendzie Miejskiej Policji w Białymstoku udziela się pod nr tel. 85- 670 33 76.\nWzór wniosku o wyrażenie zgody na odbycie praktyki studenckiej w Komendzie Miejskiej Policji w Białymstoku


Nie taka "eks" straszna, jak on ją maluje | Kafeteria.pl\nNie taka "eks" straszna, jak on ją maluje\nByłych dziewczyn naszych obecnych facetów generalnie nie lubimy. Za dobrze ich wprawdzie nie znamy, ale z jego rozlicznych opowieści wiadomo, że "jakieś" były. Ale najczęściej jest tak, że to faceci robią ze swoich eksdziewczyn kosmiczne potwory po to, by udowodnić sobie i światu, że ich nowe dziewczyny i nowe życia są tysiąc razy lepsze.\nByłych dziewczyn naszych obecnych facetów generalnie nie lubimy. Za dobrze ich wprawdzie nie znamy, ale z jego rozlicznych opowieści wiadomo, że jakieś były.\nMoże i niektóre dobrze gotowały albo dobrze robiły masaż, ale w większości były raczej niesympatyczne. No bo, jak to możliwe, żeby normalna kobieta tak po prostu wzięła i zostawiła naszego misia dla innego faceta, a on przez to tak strasznie cierpiał? Jak to możliwe, żeby jakaś wstrętna baba robiła mu awantury o to, że nie może znaleźć pracy, a inna wymagała, żeby kupował jej drogie prezenty? Co to musiały być za kobiety? My jesteśmy lepsze - ładniejsze, szczuplejsze, mądrzejsze, bardziej dojrzałe. Właściwie nietrudno to zauważyć, skoro on i tak podkreśla to na każdym kroku. I tak sobie trwamy w tym błogim przeświadczeniu. Ale z czasem nadchodzi moment, kiedy musimy stanąć z taką delikwentką twarzą w twarz. A wtedy…\nOtóż obudziliśmy się w pewien piękny niedzielny poranek i mój chłopak od razu wpadł na fantastyczny pomysł, że zabierze mnie do pewnej knajpki na śniadanie. Ponieważ byłam bardzo głodna, niezmiernie mnie ta propozycja ucieszyła:\n— Wskoczę tylko pod prysznic i wrzucę coś na siebie — oznajmiłam wstając z łóżka.\n— Ale zrobisz makijaż? Chociaż taki lekki… – upewnił się mój luby.\n— Mogę zrobić – zgodziłam się uprzejmie.\n— I koniecznie ubierz coś ładnego — usłyszałam jeszcze, kiedy byłam już w drodze do łazienki.\nTo było co najmniej dziwne. Kiedy w panice przeglądałam zawartość szafy, zastanawiałam się dlaczego on tak nagle przejmuje się tym, co mam na sobie. Przecież zawsze kiedy wstaję wymięta i rozczochrana i zaczynam doprowadzać się do ładu, słyszę: Musisz robić ten makijaż? Przecież tak ładnie wyglądasz… Kiedy wybieram się z nim na ważne eleganckie przyjęcie i stoję przed lustrem usiłując się zdecydować czy włożyć czarną sukienkę i czerwone szpilki, czy może tą w kwiaty i skórzane kozaczki, na moje rozpaczliwe prośby o pomoc, on reaguje nieodmiennie: Wybierz sama. Dla mnie wyglądasz szałowo we wszystkim. A kiedy wystoję już swoje przed lustrem i wyjątkowo zadowolona z efektu prezentuję się mu w pełnej krasie, na pytanie, czy ładnie wyglądam, zawsze odpowiada: Cudownie kochanie. I najczęściej nie odrywa przy tym wzroku od komputera.\nPo dłuższej chwili namysłu zdecydowałam, że włożę obcisłe dżinsy i bluzkę z dużym dekoltem.\n— Niedobrze – skwitował mój ukochany – Czasem ładniej się ubierasz do pracy. Włóż tą sukienkę co wczoraj.\nJednak ta też nie była wystarczająco dobra.\n— Te kwiatki są jakieś dziwne – skrzywił się – To dobre na plażę. A pamiętasz, kiedyś jak poszliśmy do teatru, włożyłaś taką szarą sukienkę z koronką…\nOstatecznie na niedzielne śniadanie do knajpy poszłam ubrana w wieczorową sukienkę i szpilki. W pełnym makijażu. Kiedy już zajęliśmy miejsca przy stoliku i przeglądaliśmy menu, mój chłopak rzucił od niechcenia:\n— Widzisz tą dziewczynę przy stoliku obok?\nRzeczywiście, siedziała tam sympatyczna brunetka w spodniach od dresu i koszulce i czytała gazetę popijając kawę.\n— To Kaśka, moja eksdziewczyna – wyjaśnił z uśmiechem — Może zaproponujemy jej, żeby się do nas przysiadła?\nW jednej sekundzie wyjaśnił się cały odzieżowy spisek. On wiedział, że ona tam będzie i wszystko z premedytacją zaplanował. Było już jednak za późno na ucieczkę. Po chwili siedziałam naprzeciwko przerażonej, przyłapanej znienacka w dresie i bez makijażu "eks" - Kaśki, a mój chłopak z zachwytem opowiadał o naszych wakacyjnych planach. Ze zdenerwowania zamówiłam martini, mimo iż pora była delikatnie mówiąc nieodpowiednia i postanowiłam nie dać się wmanewrować.\n— Czy on zawsze był takim strasznym chwalipiętą? — brutalnie przerwałam ekstatyczny wywód mojego chłopaka o tym, jakie nasze życie jest cudowne.\nKaśka uśmiechnęła się do mnie przyjaźnie i od razu rozmowa zeszła na dobre tory. Ale broń boże nie na jego temat. Okazało się, że mamy mnóstwo wspólnych znajomych i właściwie to dziwne, że nie spotkałyśmy się wcześniej, bo chodzimy na te same imprezy i koncerty. Po chwili dyskutowałyśmy zawzięcie popijając martini ku widocznemu niezadowoleniu naszego chłopaka czy też ekschłopaka.\nBo tak to już jest z eksdziewczynami naszych chłopaków, że przy bliższym poznaniu okazują się bardzo fajne. No bo pomyślmy – skoro on jest z nami, a my jesteśmy fajne, co do tego wątpliwości nie ma, to wcześniej z pewnością wybierał podobne dziewczyny. Tylko po drodze coś im się zepsuło. Pomijam tutaj skrajne przypadki, kiedy nasz chłopak akurat chwilowo zwariował i związał się z jakąś nieuleczalną zdzirą — lafiryndą, bo i tak się może zdarzyć. Ale najczęściej jest tak, że to faceci robią ze swoich byłych dziewczyn kosmiczne potwory po to, by udowodnić sobie i światu, że ich nowe dziewczyny i nowe życia są tysiąc razy lepsze. Tylko, że my chyba nie powinnyśmy im w tym pomagać. W imię kobiecej solidarności. W końcu nigdy nic nie wiadomo i być może same też niedługo będziemy "eks"?\nMgła na indiańskim pogrzebie Życie na supełek Molestowała mnie matka Czy cynizm się opłaca? Świąteczny kryzys Uśmiech stewardessy Tanzania - moja miłość Prosty sposób na nastoletnie ciąże! Kocham moją teściową Czy wypada oszczędzać na dziecku? Etatowa kochanka Osiołkowi w żłoby dano


Oferta specjalna: Zdobywanie uznania – Szeregowy - Wiadomości - World of Tanks official forum\nOferta specjalna: Zdobywanie uznania – Szeregowy\nStarted by Community, Sep 04 2015 03:06 PM\nCommunity #1 Posted 04 September 2015 - 03:06 PM\nCzas ruszyć ścieżką kariery! Rozpocznijcie od szeregowca i skorzystajcie z przyjemnych bonusów po drodze!\nqwert12345on #2 Posted 04 September 2015 - 03:13 PM\nserwer ASIA - to samo co my\ndzieki za minusy platfusy\nEdited by qwert12345on, 04 September 2015 - 06:06 PM.\nRev_PL #3 Posted 04 September 2015 - 03:29 PM\nTakie mam małe pytanko jeśli w te 35k expa wchodzi 2x za pierwsze zwycięstwo, premium ? Napisane jest tylko że (premie za pierwsze zwycięstwo dnia, konto premium itd. nie będą brane pod uwagę przy ustalaniu miejsca) to to jest wiadomo że miejsce w teamie jest ustalane na podstawie bazowego expa, chyba że tłumacz się pomylił.\nsyzygy8 #4 Posted 04 September 2015 - 03:32 PM\nDemoN_M4U #5 Posted 04 September 2015 - 03:49 PM\nRev_PL, on 04 September 2015 - 02:29 PM, said:\nMoże pora nauczyć się czytać ze zrozumieniem? Masz wyraźnie napisane, że bonusy nie są brane do ustalania miejsca, co oznacza, że do samej ilości XP już są. Zresztą od x miesięcy w przypadku takich misji jest tak samo i pisze to samo co tutaj.\nsyzygy8, on 04 September 2015 - 02:32 PM, said:\nCzego nie ogarniasz? Przecież od kilku dni wiadomo było, że będzie co weekend 150 golda do zgarnięcia.\nEdited by DemoN_M4U, 04 September 2015 - 03:50 PM.\nELIXIR_THE_CUBA #6 Posted 04 September 2015 - 04:02 PM\nNo i dobrze. Dużo lepiej niż 5 dużych zestawów naprawczych i nie ma ograniczenia na nacje.\nOraz wyniki nie są resetowane o 7 rano\nAngel_of_Apocalipse #7 Posted 04 September 2015 - 04:04 PM\nCzarne__Diably, on 04 September 2015 - 03:02 PM, said:\nTo i tak jest preludium, wstęp do czegoś większego w październiku. I chyba fajnego skoro token to odpowiednik 2500golda.\nWażne: Pamiętajcie, że z opcji bezpieczeństwa możecie skorzystać tylko raz. Jeżeli kupicie więcej żetonów, tylko jeden z nich zostanie wykorzystany w przypadku opuszczonego weekendu, a za resztę otrzymacie rekompensatę w złocie (2500 za każdy żeton) po zakończeniu etapowej oferty specjalnej (29 września lub później).\nEdited by Angel_of_Apocalipse, 04 September 2015 - 04:06 PM.\nEmirOmar #8 Posted 04 September 2015 - 04:08 PM\nŚwietna oferta specjalna, leci zasłużony plus.\nMisja na złoto jest bardzo fajna, a zniżki na VIII i konto premium są również świetne.\nWeles_z_Nawii #9 Posted 04 September 2015 - 04:17 PM\nTrole !! Na pomoc !! Chwalą WG !! A na poważnie: chciałbym widzieć stan waszej psychiki jak będziecie próbowali zrobić te 35k PD . Event to event, żądzi się swoimi, dziwnymi prawami...\nTreevill #10 Posted 04 September 2015 - 04:18 PM\nnajwiększa zagadka to co będzie w październiku\nAngel_of_Apocalipse #11 Posted 04 September 2015 - 04:19 PM\nreydan, on 04 September 2015 - 03:17 PM, said:\nMiejmy nadzieje ze w WoT 2.0 nie będzie już tego problemu\nEdited by Angel_of_Apocalipse, 04 September 2015 - 04:20 PM.\n_PabIo_ #12 Posted 04 September 2015 - 04:30 PM\n35k doświadczenia w 3 dni to w sumie łatwe 150 golda i żeton na nie wiadomo co. Miałem nie grać randomów, ale jeśli ten żeton to furtka do czegoś fajnego to będę sobie później pluł w brodę (tak już było przy misji na IS-6, której nie robiłem) jeśli nie zrobię tak prostego zadania. Nawet kupie premkę na 3 dni by tych randomów grać jak najmniej.\nanonym_HEi71UgNIr1T #13 Posted 04 September 2015 - 04:38 PM\nPrzyzwoity iwent. Krótki i do zrobienia.\nNie trzeba wygrać bitwy, więc hejt na wikendowców będzie mniejszy niż przy konieczności zwycięstwa.\nNic tylko grać i olać spadające WR.\n_neurotransmitter_ #14 Posted 04 September 2015 - 04:40 PM\nSuper typek 64 za 2,5k golda.\nBartekP1990 #15 Posted 04 September 2015 - 06:35 PM\n-Przecena na premke? Duży + pewnie kupię i pogram.\n-Doświadczenie dla załogi x2? Standard jak na ofertę weekendową ale zawsze coś do przodu więc +\n-Te misje na osiągnięcia? Dostaniemy 150 golda, nie abym się czepaił ale jak byście sypneli ze 200 to świat by się nie zawalił. Ale to dopiero pierwsza misja więc liczę na więcej.\n- Brak przeceny na camo -\nPaK_Wagen #16 Posted 04 September 2015 - 07:08 PM\nZłoto!!!!! Dajta wincy!!!!\nyflash #17 Posted 04 September 2015 - 07:23 PM\nZnając sytuacje to w czwarty weekend będzie do zdobycia 4x 35k expa Tylko 140k\nMaharski #18 Posted 04 September 2015 - 07:28 PM\nCzy w przypadku nie zrealizowania np. misji z 1 weekendu będzie możliwość realizacji pozostałych?\nFuZzZzzz #19 Posted 04 September 2015 - 07:40 PM\nA to dlatego nie dodali Tygrysa japońskiego do sklepu chociaż powinien być, jutro zniżki na premki to pieniądze muszą się zgadzać. Frajerzy z Białorusi.\nEl_Matrix #20 Posted 04 September 2015 - 07:56 PM\nNależy się wam pochwała za tą misję, bo w końcu ciekawa.\nZastanawiam się, co będzie jak się zbierze wszystkie żetony?\nEdited by El_Matrix, 04 September 2015 - 07:57 PM.


Muzeum Neonów. Noc Muzeów - cz. 2\nŚwietlne reklamy, to lata mojego dzieciństwa... I nie mam tu na myśli, banalnych ekranów, czy zwykłych masówek, reklamujących ot, chociażby popularne jadłodajnie, obecne pod każdą szerokością geograficzną, wkradających się podstępnie w indywidualizm współczesnych metropolii. Z sentymentem wspominam najprawdziwsze w świecie neony, częstokroć projektowane przez wybitnych artystów-grafików, czyniące z większych miast Polski, mimo PRL-owskiej szarzyzny, miejsca niepowtarzalne, rozjarzające się codziennie po zmroku magią i blichtrem.\nPodczas tegorocznej Nocy Muzeów, miałam możliwość zwiedzenia jednego z nielicznych na świecie muzeów, poświęconego właśnie neonom. Od kilkunastu lat w The Neon Muzeum, możemy podziwiać powojenne reklamy świetlne, których przy ul. Mińskiej 25 zgromadzono przeszło 100 sztuk.\nMuzeum, choć nieduże, ma niesamowitą atmosferę i dzięki świetnym, historycznym opisom eksponatów oraz kontekstu, pozwala nie tylko nacieszyć oczy kolorami, ale też odbyć podróż do nie tak znowu dalekiej przeszłości.\nTo idealna propozycja na Noc Muzeów, kiedy trzeba wziąć pod uwagę długie oczekiwanie w kolejce (tutaj akurat 40 min.) i tłumy odwiedzających.\n(to tylko maleńki fragment tegorocznej kolejki ;-))\nNeony były akurat na ogół na tyle duże i tak wyeksponowane, że można je było śmiało podziwiać nawet w tłoku.\nZ góry przepraszam osoby, które weszły mi w kadr i znalazły się na niniejszych fotografiach. Jeśli ktoś znajdzie siebie na jakimś zdjęciu, a sobie tego nie życzy - proszę o komentarz pod postem.\nDodatkową atrakcją wieczoru, był występ kapeli z Pragi.\nMuzeum jest czynne w godz: pon.-pt: 12-17\nBilet: 13 zł - normalny; 10 zł - ulgowy\nAutor: Kida o 23:59 Brak komentarzy:\nEtykiety: historia, imprezy kulturalne, Warszawa, wyjątkowe miejsca\nNie tylko Jelcz 043. Noc Muzeów cz. 1.\nZ komunikacją miejską jestem związana od początku liceum. Ale jako 3. pokolenie urodzone w Warszawie, a mieszkające w centrum stolicy, długo nie wiedziałam, czym są czasożercze podróże, zmuszające ponadto człowieka do ustawiania całej doby, według rozkładu jazdy. Tę niedogodność poznałam dopiero jako ofiara "dzikiej reprywatyzacji HGW", gdy zmuszono mnie do wyprowadzki z miasta. I skoro 5-6 x w tyg. spędzam 4 godz. w komunikacji miejskiej, naturalną siłą rzeczy, swoją przygodę z warszawską Nocą Muzeów, rozpoczęłam od oglądu dawnych autobusów, które wyeksponowano na Placu Defilad pod Pałacem Kultury i Nauki. Kolejki były na tyle długie, że nie zdecydowałam się na przejażdżkę zabytkiem. W tym roku miałam inne plany...\nTutaj widzimy słynne "ogórki", czyli międzymiastowe autobusy Jelcz 043, produkowane w latach 1959 - 1986, przez przedsiębiorstwo Jelcz. Choć pod koniec ich żywota, żyłam i ja - nie pamiętam podróży "ogórkiem". Być może w ogóle się na nią nie załapałam...\nPamiętam za to doskonale - przestronne i względem dzisiejszych dusznych, albo przesadnie chłodzonych Solarisów - przyjemne w użytkowaniu autobusy Jelcz Berliet PR 100, produkowane w latach 1972 - 75. Trudno oprzeć się wrażeniu, że był to pojazd zaprojektowany na potrzeby Człowieka, a nie tzw. korzyści ekonomicznych, oszczędności, etc. - modnych haseł wyrosłych w epoce żonglowania do znudzenia innym hasłem: "zasoby ludzkie".\nJak wyglądał ten sympatyczny, funkcjonalny autobus???\nMoje poniższe spotkanie z Jelczem, miało miejsce w październiku 2017. Ot, czekałam sobie na krańcach Żoliborza na zawsze spóźnione, ciasne 518, które miało przetransportować mnie dalej. Zamiast niego, jakby nigdy nic, podjechał ten oto zabytek o nieznanym mi numerze i jak oniryczny gość z przeszłości zabrał nawet jednego pasażera ;- )\nA to już pozostałe eksponaty. Urocze, prawda? ;-)\nAutor: Kida o 12:45 Brak komentarzy:\nEtykiety: historia, imprezy kulturalne, Warszawa\n"Charaktery" (1) "Gazeta Polska Codziennie" (40) "Nowa Fantastyka" (2) Antoninów (1) Bośnia i Hercegowina (2) Cegłów (1) ceramika (45) deco (54) decoupage (17) dodatki (25) Egipt (1) Folklor (31) fotografie (4) Frida Kahlo i Diego Rivera (2) Glinianka (3) Hala Banacha (1) Halina Bortnowska (1) hand-made (89) historia (45) imprezy kulturalne (43) Japonia (11) Kazimierz Dolny (3) kiermasze (13) Korea (1) książka (3) Kurpie (14) lalki (9) Legionowo (19) Lublin (1) Łyse (3) Maria Anto (2) Medjugorje (1) Mostar (1) muzyka (7) ODKRYTE (25) ozdoby choinkowe (11) ozdoby wielkanocne (3) pasmanterie (3) pchle targi (10) Pomiechówek (1) Poznań (2) Przasnysz (1) renowacja: Od Grata Do Eksponata (21) rysunek (17) Salvador Dali (1) Smoszewo (3) stemple drewniane (4) stemple silikonowe (1) tkanina (13) torebki (2) UPOLOWANE (16) Warszawa (40) WYCZAROWANE (88) wyjątkowe miejsca (17) wywiad z Artystą (16) zakupy (23) Zoetermeer (1)\nSalvador Dali. Grafika z kolekcji Dariusza Matyjas...


Dzień teatru lublin - artykuły | Nasze Miasto\nDzień Teatru. Złota Maska polubiła aktorki\nNajważniejszą - bo przyznawaną przez przedstawicieli środowiska - aktorską nagrodą wręczaną w Międzynarodowym Dniu Teatru jest Złota Maska.\nMiędzynarodowy Dzień Teatru lublin\nMiędzynarodowy Dzień Teatru w Częstochowie. Przed Teatrem im. A. Mickiewicza zorganizowano specjalny happening\n27 marca 2021, 14:04\nLegnica: Dzisiaj Międzynarodowy Dzień Teatru, zobaczcie Furie - Polacy, nic się nie stało!\nW marcu 2011 roku na scenie legnickiego teatru odbyła się premiera sztuki III Furie - Polacy, nic się nie stało!. Spektakl wyreżyserował Marcin Liber. W dniu święta Dnia Teatru składamy aktorom i pracownikom Teatru im. Heleny Modrzejewskiej wszystkiego naj naj naj i oczywiście powrotu do gry na scenie! Zobaczcie zdjęcia z archiwum naszego fotoreportera Piotra Krzyżanowskiego.\nLegnica teatr furie historia\nteatr w legnicy rocznica\nnagroda jana ciechowicza słupsk\nMiędzynarodowy Dzień Teatru miłośnicy sztuki w Gdyni celebrować będą mogli przez internet. Konsulat Kultury zarasza\nGdyńskie placówki kulturalne niezmiennie pozostają zamknięte, co nie oznacza jednak, że miłośnicy sztuki w mieście nie będą mogli wziąć udziału w przypadającym na dziś, 27 marca, Międzynarodowym Dniu Teatru.\n27 marca 2020, 9:55\nnagrody teatralne miasta gdanska\nKraśnik. Za nami Międzynarodowy Dzień Teatru. Zobacz zdjęcia z "Dotknij teatru" w CKiP w Kraśniku (ZDJĘCIA)\nNiedawno obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Teatru. Z tej okazji w czwartek na scenie CKiP w Kraśniku zorganizowano wyjątkowe widowisko „Dotknij Teatru”. Uczestnicy mieli okazję obejrzeć trzy przedstawienia w wykonaniu grupy młodzieżowej teatru NOTOCO: „A ty?”, „Przypomnij sobie” oraz „Solitude”. Zobaczcie zdjęcia z tego wydarzenia wykonane przez fotografa Grzegorza Żaka.\n29 marca 2019, 18:24\ndotknij teatru kraśnik\nGrodzisk Wielkopolski: Zapraszamy na Międzynarodowy Dzień Teatru\n27 marca w Centrum Kultury Rondo będziemy obchodzić Międzynarodowy Dzień Teatru. Podczas wydarzenia wystąpi Grupa Teatralna "Arlekin". Szczegóły na plakacie.\nmiędzynarodowy dzień teatru grodzisk\nTakiego Teatru Osterwy w Gorzowie na pewno nie widzieliście! Zobaczcie, co się dzieje na scenie i za kulisami [DUŻO ZDJĘĆ]\nTeatr Osterwy w Gorzowie czeka wielki remont. Duża scena będzie czynna tylko do kwietnia. Potem wkroczą na nią fachowcy. Odnowiony zostanie m.in. przepiękny plafon i loże. Remont ma przejść także scena. Przez kilka miesięcy spektakle będziemy oglądać na Scenie Kameralnej i Scenie Letniej. Tymczasem zobaczcie zdjęcia teatru, zanim przejdzie metamorfozę! Fotografie powstały podczas naszej akcji Photoday - zrobili je uczestnicy spotkania. Inne to materiały Teatru Osterwy.


Au Pair w Oslo... trudne początki | Lejdish blog\nNadszedł czas na kontynuację poprzedniego wpisu, w którym opisałam Wam moją historię związaną z poszukiwaniem rodziny goszczącej -> KLIK. Dzisiaj chcę przedstawić Wam moje doświadczenia z pobytu u pierwszej rodziny w Oslo. Polecam usiąść z kubkiem czegoś do picia, bo to długi post, najdłuższy w historii tego bloga. Myślę, że warto go przeczytać... Zwłaszcza ku przestrodze. Może na początek suche fakty o mojej rodzinie goszczącej z Oslo...\nHost mama 40 lat, Tajka, pracuje jako sprzedawczyni w sklepie. Host tata 57 lat, Norweg, pracuje jako konsultant w biurze podróży, poznał swoją żonę w Tajlandii, podczas jednej z podróży. Dzieci to dwie dziewczynki w wieku 17 miesięcy i 5 lat. Rodzina nigdy wcześniej nie miała au pair, ja byłam pierwsza. Miejsce zamieszkania - Oslo. Brzmi ciekawie, czy podejrzanie?\nJak wiecie już z poprzedniego wpisu, byłam zachwycona moją rodziną goszczącą z Oslo i z niecierpliwością odliczałam dni do wyjazdu. Na początku listopada podpisałam 2 letni kontrakt z tą rodziną, a mój wyjazd miał nastąpić dopiero 28 stycznia 2014, więc czas oczekiwania był dosyć długi. W między czasie byłam regularnie w kontakcie z ojcem dzieci, średnio raz na tydzień wysyłaliśmy do siebie maile co tam słychać. Nie raz zastanawiało mnie dlaczego mama dzieci nie chce mnie poznać, nie chce wysłać do mnie maila, nie chce porozmawiać przez telefon. Przecież będę opiekować się jej dziećmi, czyli istnieniom najcenniejszym jej sercu? Tłumaczyłam to sobie w ten sposób, że widocznie musi ufać swojemu mężowi tak bardzo, że nie odczuwa potrzeby poznania mnie. Pod koniec grudnia zakończyłam moją pracę w Niemczech i przyjechałam do Polski. Wtedy też ojciec dzieci wpadł na pomysł, że fajnie byłoby się spotkać na skype, bo dziewczynki mogłyby mnie poznać i oswoić się bardziej z myślą o moim przyjeździe. Pomysł super! Pamiętam jak dziś, że umówiliśmy się na skype 31 grudnia. W sumie nasza pogawędka na skype trwała 30 min i w końcu miałam okazję poznać dziewczynki. Starsza (5 lat) popisywała się przed kamerką i chciała żebym przyjechała do nich najlepiej już, teraz, dzisiaj! Natomiast młodsza (17 miesięcy) bardziej była zaabsorbowana zabawkami niż moją osobą. Obie były niesamowicie słodkie. W końcu ich tata Norweg, a mama Tajka... Takie mieszane dzieci są przeurocze. Podczas tej rozmowy zaskoczyła mnie jedna rzecz, mianowicie mama dziewczynek mimo tej sprzyjającej okazji w ogóle nie chciała mnie poznać. Na początku siedziała gdzieś ukryta za swoim mężem nawet się ze mną nie witając, przynajmniej ja nie usłyszałam z jej strony wyraźnego hi, czy hello. Patrzała na mnie ukradkiem zza jego pleców i co chwile gdzieś odchodziła, tak jakby miała zupełnie gdzieś to, że w ogóle on ze mną rozmawia. Podczas pożegnania zupełnie straciłam ją z horyzontu kamery. Nie przywitała się, nie pożegnała... Dziwne. Kilka minut po zakończeniu rozmowy dostałam wiadomość na skype od ojca dzieci ''Miło było z Tobą porozmawiać. Myślę, że polubicie się z dziećmi. Wygląda na to, że z całego naszego towarzystwa moja żona jest najbardziej nieśmiałą osobą.'' No cóż... Nieśmiała. Starałam się nie myśleć o jej dziwnym zachowaniu, jednak ciągle tkwiło mi to gdzieś na końcu głowy. Pamiętam jeszcze jak dzień przed wyjazdem podzieliłam się z siostrą moimi obawami... Dlaczego ona nigdy nie chciała mnie poznać? Dlaczego na skype nawet się nie przywitała, tylko chwilę spoglądała na mnie ukradkiem? Czy naprawdę jest nieśmiała? A może ludzie z Tajlandii tak mają? Razem z moją siostrą próbowałyśmy rozkminić zachowanie tej kobiety, ale w efekcie końcowym stwierdziłyśmy, że nie ma co rozmyślać i z pewnością na miejscu okaże się, że wszystko z nią OK. Bardzo przeżywałam ten wyjazd, mocno się do niego przygotowałam, dla całej rodziny zakupiłam drobne upominki z Polski, spotykałam się z ludźmi, których nie widziałam bardzo długi okres czasu, po to aby się pożegnać. Czułam, że dzieje się coś ważnego w moim życiu, coś przełomowego. Cieszyłam się, że jadę, w końcu to było spełnieniem moich marzeń, jednak dręczyły mnie jakieś bliżej niezidentyfikowane obawy, które nie raz nie dawały mi spokojnie zasnąć w nocy i o których z nikim się nie podzieliłam. To musiało być jakieś przeczucie, że miejsce, do którego jadę nie jest dla mnie dobre. Ja sama nie wiedziałam jak wytłumaczyć sobie te obawy i dziwne, negatywne odczucia i zrzucałam wszystko na stres.\n28 stycznia 2014 dzień mojego wyjazdu był bardzo stresujący! Stresowałam się bardziej niż na maturze, serio. ;) W każdym razie cała moja rodzinka, to znaczy mama, tata, siostra i brat postanowili odwieźć mnie na lotnisko w Balicach ( Kraków ). Znaczna część stresu zeszła ze mnie po tym, gdy już się z nimi pożegnałam i przeszłam całą odprawę. Lot minął mi dość szybko, odespałam trochę wcześniej nieprzespaną noc i siedziałam sobie sama w rzędzie przy oknie, gdyż leciało niewielu ludzi. Norweska ziemia przywitała mnie znacznie cieplejszym odczuciem zimy i całym mnóstwem śniegu! Odebrałam swój bagaż i już z daleka zauważyłam host ojca razem z najstarszą dziewczynką. Ucieszyłam się na ich widok, przywitałam się, mała była onieśmielona, ale również bardzo zaciekawiona moją osobą. Cała nasza trójka powędrowała w stronę samochodu. Zaskoczył mnie wystrój ich samochodu, ponieważ był dosyć mocno obwieszony wewnątrz różnymi wiszącymi frędzlami, figurkami i tym podobne. Zapomniałam Wam wspomnieć o tym, że ta rodzina wyznawała buddyzm i te ozdoby miały chyba coś wspólnego właśnie z ich religią. Mniejsza o to. Moja rodzina goszcząca mieszkała godzinę czasu drogi od lotniska. W tym czasie nawiązałam z host ojcem jakąś rozmowę. Usiadłam na tylnym siedzeniu obok dziewczynki i musiałam włożyć dużo wysiłku w zrozumienie tego co on do mnie mówi, ponieważ mówił naprawdę bardzo cicho, jakby mrucząc pod nosem. Co mi utkwiło w pamięci to to, że przez większość drogi narzekał na swoją teściową, która przyjechała do nich z Tajlandii. Mówił, że jest leniwa z resztą tak jak większość Tajlandczyków, że nie potrafi gotować, że niedokładnie zmywa, że ciągle tylko siedzi i nie kiwnie nawet palcem w ich domu. Zdziwił mnie ten temat rozmowy i sama nie wiedziałam za bardzo co mu odpowiedzieć. No cóż... Leniwa teściowa. To chyba nie zbyt dobry temat do rozmowy z Twoją pierwszą nową au pair podczas podróży z lotniska do domu? Tym bardziej, że gdy przyjechałam na miejsce poznałam tą kobietę i to ona okazała się być dla mnie najbardziej życzliwą i sympatyczną osobą w ich domu. Poznałam również młodszą dziewczynkę i od razu po wniesieniu wszystkich walizek do mojego pokoju na górę zaczęłam się z nimi bawić. Mamy dzieci nie było, była w pracy i miała wrócić dopiero po 22. W sumie dotarliśmy na miejsce około godziny 15 i od tamtego czasu ciągle bawiłam się z dziewczynkami. Babcia czasem do nas doglądała, a ich tata siedział przy komputerze, albo gdzieś znikał. O godzinie 18 babcia z Tajlandii przyszykowała obiad i wszyscy razem zjedliśmy przy stole makaron z sosem. Po obiedzie w dalszym ciągu zajmowałam się dziewczynkami. Teraz widzę, z perspektywy czasu, że ojciec dzieci zupełnie mnie olał. O godzinie 21 poszedł spać zostawiając mnie z dziećmi w moim pokoju. Po 21 przyszła babcia i zabrała młodszą dziewczynkę do jej łóżeczka, ale starszej pozwoliła zostać razem ze mną w moim pokoju. Byłam tamtego dnia bardzo zmęczona, nie miałam nawet kiedy się rozpakować, marzyłam o prysznicu po podróży, ale najstarsza wytrwale mi adorowała i chciała się bawić. I tak siedziałyśmy do późnego wieczora, podczas gdy reszta domowników smacznie spała w swoich łóżkach... Po godzinie 22 do domu wróciła mama dzieci. Pomyślałam sobie o wreszcie! Zeszłam na dół razem z najstarszą dziewczynką, aby ją przywitać i to był pierwszy raz kiedy tak naprawdę ją poznałam. Podałam jej rękę, powiedziałam że miło mi ją poznać, ona odparła to samo i jakoś tak bez emocji wypakowywała z reklamówek jedzenie do lodówki. Próbowałam do niej zagadać coś więcej i w tym momencie odkryłam, że jej angielski nie jest zbyt dobry. Gdy wypakowała rzeczy z lodówki powiedziała, że najstarsza dziewczynka będzie spać dzisiaj w moim pokoju, w dodatku razem ze mną w łóżku. Byłam w lekkim szoku, ale cóż więcej mogłam zrobić? Tak więc host mama poszła spać, a ja na górę razem z najstarszą dziewczynką. Położyłam ją do łóżka i kazałam zasnąć, bo jest późno. Sama poszłam wziąć wtedy prysznic... W końcu! Co do prysznica... Host ojciec obiecywał zarówno w swojej aplikacji jak i w mailach, które pisał do mnie, że tuż przy pokoju będę mieć swoją własną łazienkę z prysznicem. Tymczasem prysznic znajdował się w piwnicy, fakt był mój, bo oni nie chcieli z niego korzystać. Był cały zardzewiały i obwieszony pajęczynami. Nieważne. Wracając do tematu... To był długi dzień. Nie rozpakowałam się, bo nie miałam nawet wcześniej czasu, aby to zrobić, byłam padnięta, a mimo to trudno było mi zasnąć w nocy. Spałam w zupełnie nowym miejscu, z dzieckiem obok, jej mama nie dała nam dodatkowej pościeli i mała wzięła wszystko... W nocy było mi niewygodnie i zimno. Zasnęłam około 2-3 nad ranem, ponieważ ciągle rozmyślałam o tym, że jest chyba inaczej niż powinno być. W końcu zasnęłam myśląc o tym, że to przecież dopiero pierwszy dzień i jakoś to się ułoży, bo nikt nie mówił, że to będzie dla mnie łatwe. Tak więc nazajutrz dziewczynka urządziła mi pobudkę już o 6 rano.\nNie będę z dokładnością opisywać tutaj każdego dnia, bo trwałoby to wieki i któż chciałby to czytać? W efekcie końcowym wytrzymałam z tą rodziną tylko 4 dni. W ciągu tych czterech dni miałam z nimi wiele nieprzyjemnych sytuacji. Ciągle odnosiłam wrażenie, że nie jestem mile widziana i w pełni akceptowana przez matkę dzieci. Przyczepiała się do mnie o bzdury i mimo złego angielskiego potrafiła być dla mnie złośliwa. Zdałam sobie sprawę, że ona nigdy nie chciała mieć au pair w swoim domu. I właśnie to było powodem, dlaczego nigdy nie chciała mnie poznać. Z ojcem dzieci trudno było mi nawiązać kontakt, był to człowiek bardzo zamknięty w sobie i za każdym razem to ja inicjowałam naszą rozmowę, podczas, gdy jego odpowiedzi często brzmiały w stylu poburkiwania pod nosem ''Uhm, uhm, uhm''. Mieszkając z nimi miałam ogromny problem jeżeli chodzi o jedzenie, ponieważ każdego dnia miałam wydzielone dwie kromki chleba z salami na śniadanie, a później dopiero o 18 dostawałam talerz ryżu zalanego mlekiem i tak dzień w dzień. Nikt mi nie powiedział, że mogę korzystać z lodówki, zrobić sobie jedzenie jakie chcę. Codziennie liczyłam na to, że coś się zmieni w tej kwestii, jednak była to złudna nadzieją, a ja wydawałam swoje pieniądze na jedzenie w sklepie, bo zwyczajnie byłam głodna! Dzieci miały zupełną samowolkę, siedziały w moim pokoju do późnego wieczora, nikt nie zwracał im uwagi na to, że może chciałabym mieć trochę prywatności. Host ojciec już pierwszego dnia powiedział mi, że drzwi z mojego pokoju mają być zawsze otwarte. W ten sposób wychodziło na to, że moja praca to nie tak jak było wcześniej ustalone 30 godzin tygodniowo. Dzieci to tylko dzieci i one były kochane, bardzo samodzielne jak na swój wiek. Dzieciom trudno zrozumieć, że ich au pair w pewnych godzinach ma czas dla siebie, tutaj rodzice dali ciała po całej linii. Odnosiłam wrażenie, że muszę pracować non stop zanim dzieci pójdą do przedszkola i później kiedy z niego wracają aż do późnego wieczora. W czasie kiedy dzieci były w przedszkolu wymagali ode mnie prac domowych. Z tego powodu postanowiłam poprosić hosta o konkretny plan mojej pracy. Jego odpowiedź na moją prośbę to ''Uhmm, uhmm, uhmm''. Mimo to na drugi dzień przygotował dla mnie listę moich obowiązków, która zawierała chyba wszystko co możliwe, w tym odkurzanie codziennie całego mieszkania, dwa razy w tygodniu mycie wszystkich podłóg, dwa razy w tygodniu mycie całych łazienek, pranie zarówno hostów jak i dzieci, gotowanie dla wszystkich każdego dnia, odśnieżanie przed domem, prasowanie i co tylko. W południe przyszedł do mnie jeszcze raz z nową, poprawioną listą, bo wcześniej o czymś zapomniał. W nowej liście umieścił jeszcze więcej obowiązków, oczywiście nie uwzględniając konkretnych godzin mojej pracy. Na pierwszy rzut oka ta lista zawierała przynajmniej 50 godzin pracy tygodniowo! (W Norwegii praca au pair powyżej 30 h tygodniowo jest niezgodna z prawem) W tym momencie moja cierpliwość się skończyła i postanowiłam napisać do agencji o wszystkim, o tym że czuję się wykorzystywana, o warunkach, jak i o tym, że chciałabym zmienić rodzinę goszczącą. Pani z agencji odpisała mi, że rzeczywiście sytuacja przedstawia się źle i że jeżeli chcę to ona zgłosi to norweskiej agencji, a oni porozmawiają z moją host rodziną o tym co tutaj się dzieje. Powiedziała też, że najlepszym rozwiązaniem byłoby, gdybym to ja sama porozmawiała z host ojcem, o tym jak się czuję w ich domu i o tym, że przed moim wyjazdem ustalaliśmy coś zupełnie innego i że może w ten sposób dojdziemy do jakiegoś kompromisu. Trochę trudno było mi sobie wyobrazić rozmowę na ten temat z moim hostem, gdyż jak wspominałam wcześniej on nie był skory do jakichkolwiek rozmów, jednak podświadomie również wiedziałam, że tak będzie najlepiej. Niestety przyszło mi samej zmierzyć się z tym problemem. Naiwna ja chciałam dać jeszcze temu wszystkiemu szansę i przeżyć jakoś weekend, którego bardzo się obawiałam. Ciekawe czy rodzice potrafiliby zapanować nad dziećmi i uszanować mój czas wolny? Wątpię. Nie doczekałam się weekendu, gdyż tamtego wieczoru stało się coś najgorszego. Host ojciec przyszedł do domu i kazał mi przygotować zupę pomidorową dla niego i dla dzieci (proszek, który zalewa się wodą i wychodzi z tego zupa) nawet ucieszyłam się, że nie muszę tego jeść. Przygotowałam tą zupę, naczynia podałam do stołu i wszyscy zasiedli, a ja karmiłam młodszą dziewczynkę. Zaczęli jeść i nagle ojciec dzieci zwrócił mi uwagę nieprzyjemnym tonem, że nie ma na stole szklanek i picia... No ok, wstałam, poszłam po szklanki, podałam mu i dzieciom i przyniosłam wodę. On na to żebym przyniosła mleko, bo on nie pije wody do obiadu?! Ten człowiek siedział metr od kuchni, a ja karmiłam małą i musiałam się odrywać żeby przynieść mu mleko?! Ciśnienie skoczyło mi maksymalnie i z zaciśniętymi zębami poszłam niechętnie po to mleko. Poczułam się jak jego służąca! Gdyby jeszcze mnie poprosił, powiedział grzecznym tonem, ale on traktował mnie chyba jak swoją niewolnicę, jak służącą w domu. Nie wytrzymałam w tamtym momencie i powiedziałam mu, że musimy porozmawiać. Spokojnym tonem powiedziałam mu co mi leży na sercu i o tym co gryzie mnie od samego początku, gdy do nich przyjechałam... Właściwie to nawet nie skończyłam mówić, bo on od razu się na mnie wydarł! Zaczął na mnie krzyczeć jakby był chory psychicznie. Gdy krzyczał pluł się i cały się trząsł... Byłam przerażona jego zachowaniem, a dzieci były przerażone tym wszystkim jeszcze bardziej. Wykrzyczał mi że jestem beznadziejną i głupią osobą, że do niczego się nie nadaję, że nic nie potrafię dobrze zrobić, że jak mi się nie podoba to już w tej chwili jestem bezrobotna, że nie będę u niego w domu za darmo! Kilka razy powiedziałam mu, że ma przestać na mnie unosić głos, ale to go tylko bardziej nakręcało. Wykrzyczał, że chyba nie myślałam, że przyjadę do nich i będę się zajmować dziećmi, że ja jestem u niego w domu głównie od sprzątania. Szok... Powiedziałam mu, że nie mam zamiaru być dłużej ich au pair i jak najszybciej chcę zmienić rodzinę, bo pobyt w ich domu jest dla mnie koszmarem... On mi na to wykrzyczał, że mnie załatwi, że zrobi wszystko, abym nie została w Norwegii, że nie ma tu dla mnie miejsca i że nie znajdę pracy jako au pair ani żadnej innej. Na szczęście nie uwierzyłam w ani jedno jego słowo. Dzieci kompletnie wystraszone patrzały na to wszystko, a ja uciekłam na górę do swojego pokoju i zaczęłam płakać ze złości i z tego co mnie spotkało. To był prawdziwy koszmar. Bałam się tam być, bo nie wiedziałam co jeszcze może odbić temu agresywnemu czubkowi! Od razu postanowiłam napisać do polskiej i norweskiej agencji o tym co się wydarzyło. Nie wychodziłam ze swojego pokoju aż do południa następnego dnia. Przed południem zadzwoniła do mnie kobieta z agencji norweskiej, zapytała co się dzieje, wszystko jej dokładnie opowiedziałam, a ona kazała mi przyjechać do biura, które znajduje się w centrum Oslo. Wysłała mi mailem linie autobusu do jakiego mam wsiąść i czekała na mnie na przystanku, na którym miałam wysiąść. Jakoś dotarłam na miejsce, mimo że było to moje pierwsze takie dalsze wyjście z domu i zupełnie nie wiedziałam jak poruszać się po Oslo. Razem w końcu dotarłyśmy do biura i w sumie spędziłam tam około 3 godzin, pani z agencji norweskiej zadawała mi mnóstwo pytań, następnie zadzwoniła do mojego host ojca, który chciał, abym została z nimi do czasu kiedy oni znajdą sobie nową au pair. Powiedziałam, że po tym co zaszło nie jestem w stanie zostać dłużej z tą rodziną. Tego samego dnia po powrocie z biura agencji musiałam spakować swoje rzeczy i się wyprowadzić. Gdy wróciłam do domu host rodziny, ojciec dzieci powiedział, że mam mu przedstawić konkretną godzinę, o której opuszczam jego dom i że mój pokój zanim go opuszczę ma być cały wysprzątany... Zapytałam go czy podwiezie mnie na przystanek autobusowy, który był 200 m od ich domu, a ja miałam 3 walizki, z którymi musiałam wspiąć się pod ogromną górę, aby tam dotrzeć. Odpowiedział mi: ''A ręcę masz?''. I poszedł. Doskonale wiedział, że przyjechałam do Oslo pierwszy raz w swoim życiu, wiedział że nikogo tam nie mam, zupełnie nie obchodziło go to dokąd pójdę, co się ze mną stanie. Po prostu miałam się wyprowadzić. To były jedne z najgorszych dni w moim życiu...\nPewnie zastanawiacie się teraz co się ze mną stało? Otóż od samego przyjazdu byłam w kontakcie z moją kochaną Moniką, która również jest au pair w Oslo. Na bieżąco pisałam jej o tym co się u mnie dzieje. Ona opowiedziała o całej mojej historii swoim hostom, a oni zaproponowali, abym została u nich na weekend. Monika i jej host rodzinka spadli mi z nieba. Byłam w szoku, że ludzie, którzy mnie praktycznie w ogóle nie znają, są w stanie pomóc mi tak bezinteresownie. Nigdy wcześniej nie znałyśmy się z Monią, wymieniałyśmy ze sobą tylko maile i pisałyśmy na facebooku. Ona jest wspaniałą dziewczyną, której będę wdzięczna do końca życia! Dziękuję Ci jeszcze raz za wszystko i wiedz, że jesteś wspaniała! <3 U Moniki zobaczyłam jak to naprawdę powinno być. Byłam pod wrażeniem jej hostów. Gdybym nie zobaczyła jak w rzeczywistości powinna wyglądać normalna relacja między au pair a host rodziną, być może nie zdecydowałabym się po raz kolejny spróbować. Myślę, że z każdego negatywnego zdarzenia w naszym życiu można wyciągnąć jakąś lekcję i coś dobrego. Gdyby nie to zdarzenie, nie poznałabym tak wspaniałych osób, a moja wiara w ludzi byłaby na poziomie zerowym. Monika przyjechała niemalże pod dom moich byłych hostów i pomogła mi ze wszystkim, z moimi walizkami, z moim humorem i sprawiła, że mam też lepsze wspomnienia z mojego pobytu w Oslo! Monika prowadzi swojego bloga, na którego serdecznie Was zapraszam. -> KLIK\nTutaj po przejściach, ale już z uśmiechniętą buzią... Możecie więc wyobrazić sobie jak towarzystwo Moniki wpływa na człowieka. ;) <3\nCo dalej? W niedzielę wieczorem postanowiłam wziąć z Oslo autokar i pojechać do Szwecji. Tam zatrzymałam się w Goteborgu, ponieważ miałam nadzieję, że agencja znajdzie mi szybko jakąś rodzinę, jednak to nie takie proste znaleźć rodzinę w tydzień. Zazwyczaj rodziny szukają kogoś ze znacznym wyprzedzeniem. Dni mijały, a ja owszem dostawałam jakieś oferty, ale cała sprawa w ogóle nie ruszała do przodu. Próbowałam szukać rodzin na własną rękę przez różne portale, jednak nic to nie dało. Bardzo nie chciałam wracać do Polski, czułam się sfrustrowana tą całą sytuacją, rozczarowana tym co przyniosło mi życie. Moja rodzina i znajomi z Polski bardzo nalegali, abym wróciła i poszukała sobie nowej rodziny właśnie stąd, na spokojnie. W końcu przekonali mnie... przecież nie mogłam siedzieć komuś na głowie tak bezczynnie przez tyle czasu. Do Polski wróciłam autokarem, ponieważ była to dla mnie najtańsza opcja. W sumie jechałam 22 godziny z Goteborgu przez Szwecję, Danię, następnie promem do Niemiec, aż w końcu dotarłam do Polski. Nigdy nie spodziewałam się, że wrócę tak szybko do Polski, do mojego domu. No cóż... Życie bywa przewrotne i nieprzewidywalne. Widocznie czemuś to musiało służyć. Przy okazji mojego pobytu w Szwecji zwiedziłam sobie dokładnie miasto Goteborg... Jest piękne! A w autokarze do Polski poznałam bardzo fajnego człowieka, z którym przegadałam większość czasu!\nCzy uzyskałam jakąś pomoc ze strony agencji? Znaleźli mi nową rodzinę goszczącą tym razem w okolicach Stavanger, do której wylatuję 4 marca. Poza tym nie uzyskałam od nich żadnej innej pomocy. Było im bardzo przykro i tłumaczyli to w ten sposób, że czasem takie rodziny się zdarzają i oni nie mają na to żadnego wpływu. Pani z norweskiej agencji dała mi swój prywatny numer telefonu, powiedziała że mam dzwonić w razie gdybym już naprawdę nie miała gdzie się podziać... Gdybym wylądowała z walizkami na ulicy... A co gdyby przydarzyło mi się to w innym miejscu niż Oslo? Kto by mi pomógł? Dokąd bym poszła? Co gdybym nie miała pieniędzy, aby wykonać ten telefon? Szczerze? Czułam się jakbym znalazła sobie rodzinę na własną rękę. To taki sam stopień ryzyka... Radź sobie sama... Byłam w błędzie sądząc, że wyjazd z agencji to bezpieczniejsza sprawa od znalezienia sobie rodziny na własną rękę. Jeżeli traficie na świrów, którzy chcą Was wykorzystać, a następnie wyrzucić z domu, w razie Waszego buntu, to i tak to zrobią. Agencja nie jest tu absolutnie żadną przeszkodą... No bo co agencja może zrobić takiej rodzinie? Nic. Nikt nikogo za nic nie karze. Domyślam się również, że były host ojciec musiał naopowiadać na mój temat niestworzone rzeczy w agencji. Część z nich usłyszałam będąc w biurze. Żałuję, że nie nagrałam słów, które wykrzyczał do mnie. Niestety wciąż mam je w głowie i szybko o nich nie zapomnę, mimo że nie wzięłam ich sobie do serca. Pani z norweskiej agencji powiedziała, że ta rodzina nie zrozumiała na czym polega program au pair i że najwidoczniej oni mają jakiś problem ze sobą od dłuższego czasu. Osobiście uważam, że host ojciec rozmawiając ze mną przez telefon chciał siebie w jakiś sposób dowartościować. Chciałabym, aby ten post był definitywnym zamknięciem tej sprawy. Napisałam go dla siebie samej, ale również dla innych. Może da przyszłym au pair do myślenia. Wiem gdzie popełniłam błędy i będę starać się nie powielać ich więcej w moim życiu. Bo przecież chyba o to w tym wszystkim chodzi?\nW chwili obecnej jestem w Polsce, w moim rodzinnym domu. Nie jest to dla mnie najlepszy czas, ale wiem że będzie lepiej. W końcu wszystko zmierza w tym dobrym kierunku. Nie ma Oslo, nie ma tamtej rodziny, o której miałam fikcyjne wyobrażenie, nie ma wakacji na Tajlandii, ani studiowania. Moja obecna host mama mówi, że to nie stało się przez przypadek... Tak musiało się zdarzyć, abym trafiła do nich. Aż dziwnie po tym wszystkim jest mi napisać ''host mama''. A jaka jest moja nowa rodzina? Może o tym napiszę kolejny post... :)\nDzięki tej historii zdobyłam wiele doświadczenia, bardzo dużo nauczyłam się o sobie samej, jeszcze więcej o innych ludziach... Niestety taka nauka kosztuje, a spełnianie marzeń to nie taka prosta sprawa. Ale droga Norwegio tak łatwo się mnie nie pozbędziesz! Za tydzień przybywam, więc miej się na uwadze!\nAu-Pair podróże Skandynawia\nsalaga 25 lutego 2014 14:55\nO wow, nawet sobie nie wyobrażam, że dałabym radę tak jak Ty zachować zimną krew. Szlag by mnie trafił, chociaż pewnie też bym się nieźle przestraszyła. Szczęście w nieszczęściu, że kogoś tam znałaś... Naiwnie myślałam, że sytuacja się poprawiła od kiedy to agencje pośredniczą w znalezieniu rodziny. Od nas przecież wymagają bardzo dużo "papierków", więc możnaby przypuszczać, że te rodziny też zostają "sprawdzone" w jakiś sposób. Ten koleś musi być psychiczny skoro potrafił uśpić Twoją czujność i zgrywać normalnego, sympatycznego faceta, a później okazać się takim agresywnym dupkiem. Współczuję Ci tego pierwszego spotkania z wymarzoną Norwegią i programem au pair i podziwiam za wytrwałość mimo wszystko. Tym mocniej trzymam kciuki za kolejną szansę!\nlejdish 26 lutego 2014 11:02\nAgencja nie sprawdza rodzin tak jak nas, a powinni sprawdzać, zwłaszcza te rodziny, które nigdy wcześniej nie miały au pair. Niestety ten facet przysłonił mi zupełnie oczy swoimi obiecankami i z pewnością cierpi na jakieś zaburzenia psychiczne. Dziękuję za komentarz i trzymanie kciuków! <3\nKaprysek 25 lutego 2014 17:17\nKochana moja! Po tym jak się dowiedziałam, co Ci się przytrafiło cały czas myślałam o Tobie! Jestem pewna, że teraz będzie już tylko dobrze! Trzymam kciuku i czekam na kolejną - mega pozytywną notkę ;*\nlejdish 25 lutego 2014 20:11\nwow! Jeszcze niedowierzam, mam nadzieje ze teraz bedzie juz tylko lepiej ;)\nJa też mam nadzieję!\nPatrycja 25 lutego 2014 20:55\nO matko ! Że tacy ludzie jeszcze istnieją :O Ale o Tajkach i Filipinkach nie mam zbyt dobrego zdania od kiedy przyjechałam do Norwegii. Po pierwsze przez to, że to przez nie w większości rodziny traktują au-pair jak służące - bo niestety, ale dziewczyny z Azji to full serwis 24h na dobę i robią dosłownie WSZYSTKO. One uważają, że to dlatego żeby okazać wdzięczność za to że rodzina je ściagnęła do Europy, opłaciła papiery wizowe i wszystko, ale mi się wydaje że są po prostu tak wychowane. Inna sprawa, że przyjeżdżają tu, zeby wyjść za mąż, czasem nawet doprowadzają do rozwodów w host rodzinach i stają się macochami dla dzieci do których pierwotnie przyjechały jako au-pair. A jak juz wyjdą za mąż to ściągają tu całe rodziny. Więc uważam, że Twoja hostka czuła się "zagrożona" - może myślała tym ich tokiem - przyjechałaś odbić jej męża. Tu w Bergen miałam przypadek, że Tajka przyjechała na au-pair do samotnego ojca a po miesiącu już była z nim w związku a hitem tego jest, że werbuje inne au-pair do tańczenia w klubach i bycia prostytutkami - oczywiście ubierając to ładnie w słowa "jeśli lubisz tańczyć i poznawać bliżej innych mężczyzn, a problemem nie jest dla Ciebie mieć kilku mężczyzn w ciągu jednego wieczora to mogę zaoferować Ci dodatkową weekendową pracę". Więc sobie dorabia jako burdel-mama. Pewnie zapytasz skąd to wiem? Bo próbowała mnie zwerbować :D Dlatego mam o nich złe zdanie, wszystkie z którymi miałam styczność są mega pokręcone, a Twoja była hostka tę definicję potwierdza. Mam nadzieję, że ta nowa rodzina okaże się mega świetna! Na przykładzie moim i Moniki widzisz chyba, że nie wszystkie rodziny w Norwegii są tak pokręcone :) Buźka i trzymam za Ciebie kciuki :) :*\nlejdish 25 lutego 2014 21:39\nrobaczeeek 25 lutego 2014 21:13\nSzczerze to nie ciekawa sytuacja ale kurcze dobrze że jeszcze gorzej się to nie skończyło. No zdecydowanie nigy nie wiesz na co natrafisz ale mam nadzieję ze ta rodzina do której teraz pojedziesz będzie zachowywała się tak jak powinna :) Powodzenia :)\nlejdish 25 lutego 2014 22:21\nRzeczywistość weryfikuje wszystko. Dziękuję! :)\nAngela 26 lutego 2014 00:06\nJa się nasłuchałam o Azjatach w Norwegii :/\nNa prawdę Cię podziwiam...teraz mnie czeka przeprawa przez mękę :/\nBTW Co po zadziałałaś to twoje ;)\nlejdish 26 lutego 2014 11:00\nTrzymam za Ciebie kciuki!!! Dasz radę. :)\nmittnorge 26 lutego 2014 22:49\nO matko jedyna. I oni są buddystami? Tylko z wystroju wnętrz. Ja właśnie poznałam moją host familię i są bardzo pozytywni, a jak zaczęłam czytać Twój post to byłam jeszcze przed spotkaniem, więc się meeeega bałam :) Przybywaj więc, na pewno się spotkamy. Tym razem na pewno dobrze trafisz!\nAnonimowy 26 lutego 2014 23:12\nświry są wszędzie . . . ;D\ntrzymam mocno kciuki za nową rodzinę !!!! <3 :)))))\nWhat we love 27 lutego 2014 16:14\nZazdroszcze:(( Zwiedzaj ile się da!!!:) Zapraszam na moją aukcję http://allegro.pl/listing/user/listing.php?us_id=33332417 :)\nAleksandra 28 lutego 2014 14:44\nJa też nie miałam dobrej relacji z host mamą, ale to się zdarza kiedy ludzie chcą zaprosić do siebie au-pair, a nawet nie wiedzą na czym to dokładnie polega. Nie miałam chyba aż tak źle jak Ty, ale swoje przeszłam. Minęło 2 miesiące od mojego powrotu do Polski.. ale nadal nie potrafię zrozumieć tego wszystkiego chociaż nie czuję się już z tym tak okropnie jak np. pierwszego dnia. Obserwuję Twojego bloga, i powodzenia! :* :)\ndesire25 6 marca 2014 00:49\nJaaaaaa :oooo Jestem w szoku! ;/ No i właśnie.. ja chciałam wyjechać do Norwegii (albo USA) jako au pair, ale chyba się nad tym zastanowie :P I jestem w szoku, że agencja nic nie zrobiła! Rozumiem, że nie może w żaden sposób ukarac rodziny... ok. Ale powinni POMÓC Tobie! Zapewnić Ci jakiś nocleg... a nie "radź sobie".\nTeraz tak sobie myslę.. poleciałabym do USA jako au pair i spotkałoby mnie coś takiego... wrócić do domu? Czy błakąć się po ulicach, nie mając tam nikogo.. z daleka od domu... masakra jakas!\nMazur88 23 marca 2014 21:17\neve marie 29 marca 2014 14:33\nHejka! Tutaj Ewa ze spisu blogów au pair. Chciałam poinformować, że właśnie dodałam Twojego bloga do naszej listy i strasznie przepraszam, że zajęło to tak dużo czasu. Przeczytałam tego posta (jest rzeczywiście długi) i strasznie się przeraziłam, jak mogło Cię coś takiego spotkać. Ja wiem, że zdarzają się skrajne przypadki, ale jeszcze niczego takiego nie słyszałam. Ja jestem au pair w Norwegii od tygodnia i moje pierwsze dni też nie były łatwe, ale to ze względu na to, że spędziłam kilkanaście godzin z 2-letnim dzieckiem i to na dodatek bez kawy. Ale w tym momencie wszystko jest dobrze. Mam nadzieję, że u Ciebie też i szkoda, że nie dodałaś żadnego nowego wpisu.Koniecznie to nadrób, albo daj mi znać w komentarzu, że wszystko w porządku! Pozdrawiam gorąco. Ewa xx\nDorota Gut 30 marca 2014 13:06\nniesamowita historia, szkoda, ze zycie nas czasem tak nieprzyjemnie doswiadcza, ale jak dobrze zauwazasz, wszystko nas czegos uczy i nie wolno sie poddawac, zycze powodzenia i duzo usmiechu :)\nPirateKaro 27 kwietnia 2014 11:35\nhej, co tam u Ciebie słychać? Bo widzę że masz niezły zastój na blogu, jak potoczyła się Twoja kariera au -pair? :))\ncos.gdzies.kiedys 25 maja 2014 10:41\nale historia! masakra jakaś. Mam nadzieję, że teraz dobrze trafiłaś i trzymam za to kciuki. Jestem ciekawa jak tym razem potoczyły się twoje losy. Pozdrawiam\nIwona 5 lipca 2014 15:17\nluckywoman 7 lipca 2014 15:06\nPiękne zdjęcia :) Zazdroszczę Ci mimo wszystko tej wizyty w Oslo :)\nAga 27 sierpnia 2014 21:47\nWpadłam tu przypadkiem, a notkę przeczytałam z szeroko otwartymi oczami... Masakra, jacy ludzie potrafią być! Dobrze, że się nie dałaś i postanowiłaś coś z tym zrobić, a ich powinni wyrzucić z programu na zbity pysk.\nesPe 30 października 2014 18:58\nSzczerze podziwiam, że mimo tych negatywnych doświadczeń, postanowiłaś spróbować jeszcze raz :)\nwww.fryzomania.pl 12 stycznia 2015 12:18\nJest czego zazdrościć. Super sprawa.


Czosnek złocisty , ten gatunek jest najczęściej spotykany w ogrodach. Jego ojczyzną jest Południowa Europa. Należy do rodziny czosnkowate (Alliaceae). Cebulka jest niewielka, wydłużona, okryta białą łuską. Intensywnie żółte kwiaty zebrane w płaskie baldachy o średnicy około 10 cm zdobią roślinę w maju i czerwcu. Z jednej cebuli wyrasta po kilka łodyg kwiatostanowych. Liście podłużne, lancetowate w szaro zielonym kolorze po kwitnieniu żółkną i usychają.\nWymiary: Osiąga wysokość około 25-30 cm.\nSłoneczne, ewentualnie półcień. Gleba przepuszczalna w miarę żyzna, wzbogacona próchnicą. Pielęgnacja\nNajlepszą porą na sadzenie cebulek czosnków ozdobnych jest koniec września. Zdążą ukorzenić się przed zimą i będą w następnym sezonie cieszyć nas swoimi kwiatami. Bardzo szybko rozmnaża się poprzez cebule przybyszowe.\nCałkowicie mrozoodporny. Problemy\nBrak. Zaletą czosnków jest to, że nie są porażane przez choroby, które atakują inne rośliny cebulowe. Zawdzięczamy to fitoncydom, które zawarte są w tkankach czosnku. Chronią one roślinę przed wszelkimi chorobami bakteryjnymi i grzybowymi.


Burze w Wielkopolsce: Powalone drzewa, zerwane dachówki - Polskatimes.pl\n2 września 2015 02.09.2015 Aktualizacja: 3 września 2015 21:20 03.09.2015 21:20\nBurze w Wielkopolsce: Powalone drzewa, zerwane dachówki ©Łukasz Gdak\nBurze w Wielkopolsce najbardziej dopiekły mieszkańcom Szamotuł i Nowego Tomyśla. To właśnie tam strażacy najczęściej byli wzywani do powalonych drzew.\nBurze przeszły także nad województwem lubuskim, czego skutki odczuwają również Wielkopolanie. Jak informuje Gazeta Lubuska, nawałnica powaliła około 30 drzew, które zablokowały trasę kolejową Poznań-Szczecin.\nNawet o 3 godziny wydłuża się przejazd pociągiem z Poznania do Szczecina. Jeszcze dzisiaj kolejarze chcą przywrócić ruch na linii Poznań-Szczecin. Ale pociągi pojadą jednym torem.\n- Cały czas pracujemy. Problem w tym, że przewracające się drzewa uszkodziły słupy trakcyjne. Teraz są usuwane drzewa. Gdy zostaną zdjęte z torów zacznie się naprawa, by dzisiaj przejazd możliwy byłby jednym torem spalinowymi lokomotywami - mówi Zbigniew Wolny z PKP PLK.\nPowalone drzewa zablokowały tory\nObecnie pociągi z Poznania do Szczecina jadą przez Zbąszynek Rzepin, a z Krzyża przez Kostrzyn.\n- Opóźnienia mogą wynosi do 10 godzin. Klientom zwracamy koszt biletów dowozimy napoje i kanapki – mówi Zuzanna Szopowska rzeczniczka PKP IC.\nNajbardziej opóźnione są dwa pociągi relacji Szczecin-Warszawa oraz Szczecin-Kraków. Jak mówią kolejarze, wprowadzenie komunikacji zastępczej było niemożliwe z braku przewoźników i zablokowanych dróg. PLK zapewniła lokomotywy spalinowe do przeciągania składów.\nBurze nad Polską:\nŹródło: Głos Wielkopolski - Powalone drzewa, zerwane trakcje


BIP - Urząd Gminy Raszyn: XXX Sesja Rady Gminy\nPrawo lokalne » Uchwały » Kadencja 2014-2018 » XXX Sesja Rady Gminy\nUchwała nr XXX/294/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie uchwalenia "Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Gminie Raszyn na rok 2017\nUchwała nr XXX/293/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie uchwalenia "Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii w Gminie Raszyn na rok 2017"\nUchwała nr XXX/292/ 16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie, oraz odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy, nieruchomości opisanej w ewidencji gruntów i budynków jako działki 1222; 1223; 1217 o łącznej pow. 0,0543 ha, obręb Raszyn01, na czas oznaczony powyżej 3 lat.\nUchwała nr XXX /291/ 16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 roku w sprawie wyrażenia zgody na wynajęcie oraz odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy najmu lokalu znajdującego się w budynku szkoły Podstawowej im. Cypriana Godebskiego w Raszynie na czas oznaczony powyżej 3 lat.\nUchwała Nr XXX / 290 / 16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie : wyrażenia zgody na nieodpłatne przejęcie na rzecz Gminy Raszyn nieruchomości położonej w Raszynie\nUchwała Nr XXX / 289 / 16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie : wyrażenia zgody na nabycie na rzecz Gminy Raszyn nieruchomości, oznaczonej jako działki ewidencyjne nr 76/1, nr 76/8, nr 76/10, nr 77/1, nr 77/10 o łącznej powierzchni 2300m? w obrębie Laszczki, położonej przy ul. Jarzębinowej, ul. Świerkowej i ul. Leśnej\nUchwała Nr XXX/288/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie udzielenia pomocy finansowej i rzeczowej Powiatowi Pruszkowskiemu\nUchwała Nr XXX/287/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie uchwalenia budżetu na rok 2017\nUchwała Nr XXX/286/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie uchwalenia Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Raszyn na lata 2017-2030.\nUchwała Nr XXX/285/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Raszyn na lata 2016-2030\nUchwała Nr XXX/284/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie zmian w budżecie Gminy Raszyn na rok 2016\nUchwała Nr XXX/283/16 Rady Gminy Raszyn z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie ustalenia wykazu wydatków niewygasających z upływem roku budżetowego 2016 oraz ustalenia planu finansowego tych wydatków\nUCHWAŁA NR XXX/282/2016 RADY GMINY RASZYN z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie Aneksu nr 3 do Porozumienia z dnia 29.03.2016. w sprawie powierzenia Gminie Lesznowola przez Gminę Raszyn zadań w zakresie lokalnego transportu zbiorowego w roku 2016.\nUCHWAŁA NR XXX/281/16 RADY GMINY RASZYN z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie przejęcia od Gminy Michałowice zadania w zakresie organizacji lokalnego publicznego transportu zbiorowego.\nUCHWAŁA Nr XXX/280/16 RADY GMINY RASZYN z dnia 29 grudnia 2016r. w sprawie określenia warunków oraz wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie ochrony przed bezdomnymi zwierzętami, prowadzenie schronisk dla bezdomnych zwierząt, a także grzebowisk i spalarni zwłok zwierzęcych i ich części


Redakcja 03 marca 2021, 14:49 (aktualizacja)\nOrlen z okazji Dnia Kobiet przygotował specjalną promocję dla Pań. Do każdego paragonu za paliwo otrzymają one dolewkę płynu do spryskiwaczy do pełna za darmo oraz będą mogły zakupić kawę za złotówkę.\nPromocja na Dzień Kobiet na stacjach Orlen\nPracownicy wszystkich stacji paliw Orlen otrzymali specjalną instrukcję przygotowaną na 8 marca – Dzień Kobiet. Sprzedawcy na podjeździe i pracownicy w sklepach muszą proponować Paniom z okazji ich święta specjalne promocje.\nZ okazji Dnia Kobiet wszystkie Panie, który przyjadą tego dnia na stacje Orlen i zatankują paliwo do samochodu, będą mogły liczyć na darmową dolewkę płynu do spryskiwaczy do pełna oraz na promocję na kawę za złotówkę.\nPracownik tankujący paliwo musi zwrócić się do kobiet takim zdaniem: „Z okazji Dnia Kobiet z najlepszymi życzeniami chętnie uzupełnię płyn do spryskiwaczy – oczywiście płyn w prezencie” lub „Tankuje Pani dziś na Orlenie – płyn do spryskiwaczy w gratisie doleję”.\nNatomiast pracownik obsługi klienta w sklepie dla kobiet, które zatankowały paliwo, musi zaproponować zakup kawy za 1 PLN następującym zwrotem: „Mam dla Pani wyjątkową propozycję – aromatyczna kawa za złotówkę”.\nOferta na Dzień Kobiet wywołała duże oburzenie wśród Internautów, ponieważ jest skierowana… tylko dla kobiet. Orlen nie przygotował promocji z okazji Dnia Mężczyzn, który wypada 10 marca.\nPromocja na Dzień Kobiet na stacjach Orlen | fot. zouzosi / Wykop\nKobieta wjechała BMW w budynek stacji Orlen w Rymaniu\n8 marca Dzień Kobiet orlen PKN Orlen promocja


Jesień cudów - Picoult Jodi | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nJesień cudów (okładka miękka)\nPoczątkowo Mariah lekceważy te rozmowy, jednak kiedy Faith dokonuje kolejnych cudownych uzdrowień, a na jej dłoniach pojawiają się stygmaty, zadaje sobie pytanie, czy córce istotnie nie objawia się Bóg.\nWieść rozchodzi się błyskawicznie - Mariah i Faith wbrew własnej woli stają się bohaterkami medialnego cyrku. Rozwój sytuacji nieuchronnie prowadzi do destabilizacji rodziny dręczonej przez media, lekarzy oraz posiadaczy jedynych słusznych prawd.\nWłaśnie zrecenzowałem Jesień cudów\nMariah przyłapuje męża z inną kobietą i wpada w depresję, a jej córka Faith - świadek zdarzenia - zaczyna zwierzać się wyimaginowanej przyjaciółce. Początkowo Mariah lekceważy te rozmowy, jednak ...\n07-09-2018 o godz 07:57 Asia dodał recenzję:\nPrzepiękna książka, polecam szczególnie na długie jesienne wieczory\n11-07-2017 o godz 11:18 anna.zelek dodał recenzję:\nFikcja, ale dobrze się czyta. Jedna z moich ulubionych jeżeli chodzi o Jodi Picoult.\n05-11-2013 o godz 21:24 Julie dodał recenzję:\nKsiążka bardzo mi się podobała. W ogóle jestem zafascynowana twórczością Jodi Picoult.\nKsiążkę czytałam i nie mogłam się od niej oderwać. :) Napisana prostym językiem, ale głęboko poruszająca i interesująca. :)


Klub Debat Dictorium – Strona 2 – Klub Debat Dictorium\nFaza Finałowa Vl Mistrzostw Polski Debat Oksfordzkich\nW dniu 13.04.2018r. drużyna, która przeszła marcowe eliminacje wraz z członkami Klubu Debat Dictorium i panią Magdaleną Litwinienko, wyruszyła do Poznania walczyć o zdobycie mistrzostwa. Dnia 15.04 po zjedzeniu pysznego poznańskiego śniadania udaliśmy się na Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Czytaj więcej…\nZ Dominika Kowalska, 9 miesięcy przed\nWielki Finał Szkolnej Ligi Debat\nW środę 11 kwietnia zakończyły się zmagania o zwycięstwo w Szkolnej Lidze Debat. Tego dnia, o godzinie 10 na szkolnej auli zmierzyła się klasa IIF z IIID w debacie na temat: Należy wprowadzić w Polsce parytet płci na listy wyborcze Czytaj więcej…\nFinały Szkolnej Ligi Debat\nJuż niebawem zakończą się zmagania klasowych drużyn walczących o puchar Dyrektora Szkoły w Szkolnej Lidze Debat. W środę 3 kwietnia odbył się drugi półfinał, w którym wyłoniliśmy kolejnych finalistów. Zmierzyły się klasy 2C oraz 2F, które debatowały nad tezą: Studia Czytaj więcej…\nPierwszy etap debat IPN\nW dniu 20 marca 2018 roku w I LO miał miejsce szkolny etap debat oksfordzkich pod patronatem Instytutu Pamięci Narodowej. Do zmagań końcowo podeszło 10 drużyn z różnych szkół z województwa Pomorskiego, przy czym część z nich wystawiła podwójne drużyny Czytaj więcej…\nZ Dominika Kowalska, 10 miesięcy przed\nVI Edycja Mistrzostw Polski Debat Oksfordzkich w Poznaniu\n11 marca 2018 roku odbył się ostatni dzień eliminacji do fazy pucharowej VI Mistrzostw Polski Debat Oksfordzkich na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Nasza szkoła wystawiła aż dwa zespoły. W skład zespołu nr 1 wchodzili: Michał Trawicki (3a), Czytaj więcej…\nPółfinały Ligi Szkolnej\n14 marca odbyła się pierwsza debata półfinałowa w ramach Szkolnej Ligi Debat pomiędzy klasą 2a i 3d. Zespoły debatowały nad tezą „Odbudowa suwerennej państwowości po 1918 roku była trudniejszym wyzwaniem niż po 1989 roku.”. Debata zakończyła się wynikiem 3:0 dla Czytaj więcej…\nRezygnacja VIII LO z MGLD\nZ przykrością informujemy, że Viii Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Gdańsku wycofało się z tegorocznego udziału w Międzyszkolnej Gdańskiej Lidze Debat. Jednocześnie dziękujemy za wszystkie zorganizowane debaty i zachęcamy do udziału w przyszłym roku.\nZ Roman Kraiński, 1 rok przed\nGdańska Akademia Debaty\nW piątek 24 listopada odbyło się ostatnie spotkanie z serii szkoleń debatanckich organizowanych przez Instytut Debaty Publicznej. Cały cykl podzielony był na cztery części, każda odbywająca się na Uniwersytecie Gdańskim co dwa tygodnie. Pojedyncze zajęcia składały się z bloku teoretycznego Czytaj więcej…\nTurniej Debat w Europejskim Centrum Solidarności\nW dniach 04-05 grudnia odbył się turniej debat oksfordzkich prowadzony przez Mikroakademię na Sali konferencyjnej w Muzeum II Wojny Światowej. Z naszej szkoły została wytypowana dziesiątka osób: Karolina Gramera, Adam Juźwiak, Martyna Nowaczyk, Wojciech Rosenthal, Bogumiła Szymendera, Maciej Sawczuk, Cyprian Czytaj więcej…\nPrzeniesienie debaty I LO vs IV LO\nInformujemy o przeniesieniu debaty w ramach Międzyszkolnej Gdańskiej Ligi Debat pomiędzy IV LO, a I LO w Gdańsku. Odbędzie się ona w piątek 15. grudnia o godzinie 15:00 w I LO.


Pomieszczenia wielofunkcyjne – czyli jak pogodzić wszystkie funkcje w kawalerce - Feng shui - Projektowanie wnętrz - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Wnętrza > Projektowanie wnętrz > Feng shui > Pomieszczenia wielofunkcyjne – czyli jak pogodzić wszystkie funkcje w kawalerce\nOdpowiednia kolorystyka w pomieszczeniach wielofunkcyjnych to zaledwie jeden z elementów odpowiedzialnych za uzyskanie zamierzonego efektu. Dlatego też, oprócz kolorów uzupełniających lub wspomagających osiągnięcie zamierzonego celu, proponuję odpowiednie ustawienie mebli, a jednocześnie przypominam, że usytuowanie pokoju względem całego mieszkania, również ma ogromny wpływ na sugerowane zmiany, o ile nie decydujący.\nPrzede wszystkim na początek należy ustalić cechy astrologiczne, właściciela kawalerki (czasem może to być wynajmowany pokój), które są podstawową informacją o energiach i ich wzajemnych powiązaniach. Liczba Qua, zwierzę horoskopu chińskiego i element związany z rokiem urodzenia. Z wzajemnych relacji żywiołów wynika, czy układ jest harmonijny, czy wymaga tzw. „uzupełnienia”.\nZobacz także: Gdzie powiesić lustro według feng shui?\nJeśli chodzi o kolory korzystne dla pokoju (rejonu) przeznaczonego do uczenia się, a co za tym idzie wspomagające koncentrację, zrozumienie treści, chęć do nauki są to:\n– żółty, kremowy, pomarańczowy, brązowy (element Ziemi)\n– niebieski i jego odcienie, turkusowy (element Wody)\nPowyższe kolory powinny być zastosowane w tonacji pastelowej, połączone być może za pomocą linii falistej, tak by nie rozpraszały uwagi, a stanowiły harmonijne i spokojne tło.\nOdnośnie ustawienia biurka – można wykorzystać informacje wynikające z liczby Qua, która określa korzystne kierunki, ale jeśli logika zagospodarowania przestrzeni na to nie pozwala należy wybrać miejsce spełniające przynajmniej podstawowe wymagania. Z pewnością koncentracji nie będzie sprzyjało ustawienie na linii drzwi–okno, podobny efekt przyniesie ustawienie, w którym za osobą siedzącą przy biurku będzie ciąg komunikacyjny. Ustawienie pod ścianą, to także nie najlepszy pomysł. Korzystne natomiast jest ustawienie, gdzie przynajmniej częściowo kontrolujemy przestrzeń, a już na pewno drzwi, widok za oknem też może sprzyjać kreatywnemu myśleniu – ale uwaga! Dzieci mogą mieć problem z koncentracją.\nJeżeli natomiast chodzi o część przeznaczoną do wypoczynku, w szczególności należy zadbać o usytuowanie łóżka. Przede wszystkim:\n– unikać ustawienia na linii okno–drzwi,\n– ustawić łóżko, tak by widzieć z niego osoby wchodzące do pokoju,\n– unikać półek i innych przedmiotów wiszących nad głową,\n– jeśli to łóżko małżeńskie najlepiej, żeby był jeden materac.\nWażne będzie to co zobaczymy po przebudzeniu i tuż przed zaśnięciem. Niech więc będzie to w miarę możliwości spokojny i uporządkowany widok – jeśli będą to sterty dokumentów czekających na przejrzenie, czy góra prania przeznaczona do prasowania – nie oczekujmy wysokiej jakości wypoczynku.\nPodsumowując, małe przestrzenie to wyzwanie, ale z drugiej strony chronią nas do pewnego stopnia przed nadmiernym gromadzeniem rzeczy zbędnych, do czego współczesne społeczeństwo ma tendencje. Pamiętajmy, energia żeby płynąć, potrzebuje przestrzeni i powietrza.\nZobacz także: Jak stosować moc kryształowych pryzmatów według feng shui?\nfeng shui, funkcjonalność, wnętrza


Wrotkarze opanują Poznań - Lepszy Poznań - informacje z Twojego fyrtla\nWrotkarze opanują Poznań\nTradycyjnie przejazdem przez miasto poznańscy rolkarze pokażą swoją siłę i ponowią starania o budowę profesjonalnego toru. Organizatorzy zakładają, że w jeździe po mieście udział weźmie nawet kilkaset fanów rolek!\nW sobotę o 18 maja rozpocznie się szósty, ale pierwszy w tym roku przejazd rolkarzy. Start 19:00 w Parku Jana Pawła II na Łęgach Dębińskich.\nTrasa w tempie rekreacyjnym, prowadzić będzie przez centrum, ulicami: Żelazka, Droga Dębińska, Królowej Jadwigi, Aleja Niepodległości, Karola Libelta, Plac Cyryla Ratajskiego, 3 Maja, 27 Grudnia, Kazimierza Kantaka, Święty Marcin, Aleja Niepodległości, Generała Tadeusza Kutrzeby, Północna, Garbary, Aleja Armii Poznań, Aleja Niepodległości, Solna, Małe Garbary, Ewarysta Estkowskiego, Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Jana Pawła II, Berdychowo, Piotrowo, Kórnicka, Mostowa, Marii Magdaleny, Garbary, Droga Dębińska i Park Jana Pawła II\nPoznańscy wrotkarze walczą o tor wrotkarski w Poznaniu, 2 przedstawione wcześniej projekty zostały odrzucone przez władze miasta. Rok temu rolkarze zakładali budowę obiektu na Malcie, który miał być sfinansowany z pieniędzy budżetu obywatelskiego. Przygotowany projekt zakładał koszt budowy na poziomie 2,5 mln złotych.\n17 Maja 2013 o 18:29\nZico, sriko, gość nie potrafi doradzić w wyborze rolek, patrzy na to, byle je tylko sprzedać. Byłem na jednej ich imprezie, to całe stowarzyszenie jest jakieś dziwne, hermetyczne…\nMianują się specjalistami, instruktorami itp. itd. ale nikogo nie nauczają niczego… chyba po prostu nie mają czego nauczać\nMistrzostwa Europy Juniorek w pływaniu synchronicznym


Smutek cinkciarza Audiobook CD Audio - Sylwia Chutnik - Audiobook cd | Gandalf.com.pl\nPreparator 26.49 zł\nSmutek cinkciarza 25.22 zł\nSmutek cinkciarza / Preparator 39.01 zł\nInna dusza - mobi, epub 17.77 zł\nPreparator - mobi, epub 17.77 zł\nSmutek cinkciarza - mobi, epub 17.77 zł\nSmutek cinkciarza Audiobook CD Audio - opis produktu:\nWiesiek to nie byle kto, chłopak z Marymontu, a na Bielanach Król Sprytu, każdy to wie. Całe jego życie to cinkciarskie rzemiosło, pogoń za walutą, dobry kursem, nacinanie klientów pod peweksem, kręcenie wałków i lewe kanapki. Kombinuje, ale przecież to państwo do tego prowokuje, zresztą nie robi tego dla siebie, ale dla rodziny, którą kocha i szanuje. Każdy dzień w szarym mieście szarego kraju kończy się działkowaniem na cztery kupki - dla rodziny, dla oszczędności, na przyszłe zarobki i wreszcie - na przyjemności. Bo coś każdemu od życia się należy - a Wiesiek był zabawowy, oj był. Kiedy zapada zmierzch, wyrusza w noc, świat inny, bajeczny, neonowy - dancingowy. Za kulisami restauracji i barów załatwia szemrane interesy, czatuje, ucha nadstawia i oczami filuje. Wkracza w noc w takt cinkciarskiego bitu, pośród którego pobrzmiewają słowa dawnego hitu: `Bony kupię, ciendź many, ciendź, dobry kurs. Gud prajs, jak nie wierzysz, to zapytaj`. Lektor: Zbigniew Buczkowski\nAudiobook cd Smutek cinkciarza Audiobook CD Audio pochodzi z wydawnictwa Od deski do deski. Autorem książki jest Sylwia Chutnik. Należy do gatunków: sensacja, kryminał. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\n-25% Smutek cinkciarza Audiobook CD Audio audiobook cd


Kuchnia kiszona, czyli wszystko można fermentować « EksMagazyn – ekskluzywny magazyn dla kobiet: seks, mężczyźni, design, zdrowie, uroda, moda, imprezy, kino, recenzje, wywiady\nKuchnia kiszona, czyli wszystko można fermentować\n– Każdy kraj czy kontynent wytwarza swoje produkty fermentowane. Często moi rozmówcy nie wierzą, że można fermentować dosłownie wszystko: owoce, ryby, owoce morza, kwiaty, kamienie, liście czy mleko – mówi Michał Kępiński, kucharz, który kisi m. in. kalafiory, truskawki, stokrotki czy miód, a doświadczenie kulinarne zdobywał w restauracjach z gwiazdkami Michelin.\n- Kiedyś, jakbyśmy powiedzieli, że będziemy kisić kapustę z dodatkiem chilli i imbiru, ktoś pewnie popukałby się w głowę. Dzisiaj robienie własnego domowego kimchi wydaje się zupełnie normalne.\nCo nas zaskoczy w 2019 r.? – Na przykład fermentacja owadów, która dopiero raczkuje, ale których to kiszenie w najbliższych latach będzie dla nas tak samo powszechne jak produkcja własnych ogórków czy domowego kimchi – zapowiada Kępiński, po czym w kwestii osobistych inspiracji na 2019 r. dodaje: – Gdy myślę – znana restauracja i fermentacja na świecie – przychodzi mi do głowy jedna odpowiedź: Faviken. Restauracja Magnusa Nilssona fermentuje świeże owoce, warzywa czy mięso przez cały rok serwując dania, dzięki którym otrzymała dwie gwiazdki Michelin.\nŹródło: Newsrm.tv. Fot: Freepik.com\ntagi: kimchi, kiszenie, kiszona kapusta, kiszonki\nDagmara 07/02/2019 08:26\nKiszonki są super! Do tego są bardzo zdrowe i przepyszne – oczywiście jeśli ktoś lubi takie smaki. Ja najbardziej lubię kiszoną kapustę i kiszone buraczki czerwone z jabłkami i posiekanym czosnkiem. Naprawdę łatwe do zrobienia a pyszne. Polecam jak ktoś nie robił.


Autor Wątek: Historia (Bardzo) Alternatywna (Przeczytany 2977 razy)\n« Odpowiedź #15 dnia: Październik 07, 2017, 13:57:29 »\nCytat: マシオ w Październik 07, 2017, 13:54:32\nSkąd takie wiadomości? Mieliśmy masę książąt w dawnej Rusi, i Ruś zaczęła się rozdrabniać. Przy okazji, nie było przypisywania chłopa do ziemi, jedynie wspólny książęcy fiskalizm.\n« Odpowiedź #16 dnia: Październik 07, 2017, 14:03:49 »\nNo mówiąc feudalizm miałem właśnie głównie na myśli te zniewolenie części ludności jak choćby przywiązanie chłopa do ziemi. Skoro tego nie ma to dobrze.\n« Odpowiedź #17 dnia: Październik 07, 2017, 14:35:02 »\nKultura będzie zupełnie inna.\nPo pierwsze brak Persów, ewolucja filozofii greckiej być może przebiegnie w innym kierunku. Brak potężnego przeciwnika w Azji Mniejszej powinno zmienić procesy zjednoczeniowe wśród Greków – brak przeciwnika, którego można uznawać za głównego wroga; Aleksander (o ile istniałby w tej historii) nie miałby motywu zemsty podczas swoich wojen. Może nawet pokierowałby się w innym kierunku.\nBrak Persów miałby również duże wpływy na późniejszą historię religijną, no ale Żydzi nie przetrwali, nie ma chrześcijaństwa. Ale też nie ma rzymskiego mitraizmu.\nBrak chrześcijaństwa byłby jednak dużo bardziej znaczący dla historii, zwłaszcza Europy i Bliskiego Wschodu. Mam wątpliwości, czy państwowy kult Słońca byłby w stanie zająć jego miejsce. Filozofia, zwłaszcza neoplatonizm (o ile by się pojawił) także nie ma szans, ze względu na przeintelektualizowanie i elitarność, choć może stałby się takim europejskim odpowiednikiem buddyzmu. Zresztą, prawdopodobnie w Europie stałoby się to co w Indiach (pod względem religijnym), powolna ewolucja, przeplatana rewolucjami. Przecież obecny hinduizm jest stosunkowo młodą religią, pochodzi jednak od religii wedyjskiej, z którą nie ma już prawie nic wspólnego.\nCiekawi mnie natomiast, jak rozwiązałeś problem naporu Germanów na Cesarstwo (tu również wkracza kwestia perska, bo bezpośrednią przyczyną kryzysu III wieku – jak i rzymskiej odpowiedzi na niego, czyli dominatu Dioklecjana – było odnowienie imperium perskiego). Przy takich zmianach historia Rzymu mogłaby się potoczyć zupełnie inaczej, zwłaszcza że piszesz o rozpadzie. Jak taki rozpad nastąpił – czy przez interwencję z zewnątrz, czy przez bunt wewnętrzny?\nI tu wkraczamy do średniowiecza. Jak wiemy, wczesne średniowiecze ukształtowało Europę taką, jaką ją teraz znamy. W jego kształtowaniu ważny udział miał Kościół, który niejako zastąpił cesarską administrację, i kontynuował rzymskie idee. Kościół był również głównym przekaźnikiem między starożytną spuścizną, a nowymi, barbarzyńskimi, państwami.\nTo na Zachodzie. Na wschodzie sytuacja byłaby również dziwna, ze względu na fakt, że Bizancjum miało cechy teokracji, oczywiście chrześcijańskiego. Również ideologia cesarska (również na Zachodzie) kładła nacisk na „jedna Ziemia, jeden Rzym, jeden Cesarz” – czyli że cesarz był niejako odpowiednikiem Boga chrześcijańskiego na ziemi – niejako z natury miałby rządzić światem i wszystkimi ludami, a obowiązkiem każdego miałoby być poddanie się jego woli. Takie podejście było pokłosiem wprowadzenia chrześcijaństwa, z jego monoteizmem.\nIdźmy dalej, Słowianie. W rzeczywistości przyjęcie chrztu było równoznaczne ze złożeniem hołdu papieżowi (jako zwierzchnikowi Kościoła) i cesarzowi (jako zwierzchnikowi ziemskiemu), efekt tego, co przedstawiłem wyżej. Coś takiego wprowadzało oficjalnie w strukturę świata boskiego. Tutaj nie byłoby tego – brak mediatora i jakiejś struktury świata.\nPod koniec średniowiecza Kościół (na Zachodzie) przeniósł nacisk z religijności wspólnoty na religijność indywidualną. Jest to przyczyna współczesnego europejskiego nacisku na indywidualizm, a w historii było powodem wielu istotnych wydarzeń, najpierw rewolucji religijno-chłopskich, jak Wiklefa w Anglii, a później reformacji. Protestantyzm, wg Webera, jest główną przyczyną zwycięstwa kapitalizmu w Europie Zachodniej.\nA na wschodzie? Ruś mogłaby się pojawić (i przetrwać zjednoczona), choć stolica w Moskwie jest już przegięciem, takie przejścia są bardzo mało prawdopodobne (równie prawdopodobna byłaby stolica Giecki w Warszawie). Natomiast nie miałaby praktycznie żadnych związków z Konstantynopolem (o ile by istniał, i tak się nazywał), bo przyczyną tego związku była potrzeba szukania ideologicznej podpory tronu.\nDodatkowo jeszcze, dla świadomości europejskiej ważny był również okres krucjat, którego tutaj by oczywiście nie było.\nReasumując, usuwając chrześcijaństwo z równania, zmieniamy Europę nie do poznania. Teraz wszystko byłoby możliwe, włącznie z podbojem przez buddyjskich Persochińczyków. Nie podejmuję się analizy dla czasów późniejszych niż średniowiecze.\n« Ostatnia zmiana: Październik 07, 2017, 14:37:00 wysłana przez Todsmer »\n« Odpowiedź #18 dnia: Październik 08, 2017, 18:48:58 »\n3) (...) Są dwie wiadomości, jedna dobra, druga zła. Dobra: nigdy nie było Żydów. Zła: Nie ma Chrześcijaństwa.\n« Odpowiedź #19 dnia: Październik 08, 2017, 19:53:47 »\nCytat: Todsmer w Październik 07, 2017, 14:35:02\nW miejscu Persji mamy Kutów, i oni będą mieli podobną historię jak Persowie. I będą też bardzo niebezpieczni dla wszystkich innych państw obszaru. Dodatkowo, inaczej niż u nas, kutojęzyczny będzie obszar przyszłego Iraku.\nAno, nie ma. Zastanawiałem się jak to rozwinąć, myślałem nad jakąś alachrześcijańską religią Filistynów stworzoną pod wpływem żydowskim.\nJeżeli chodzi o religie, to na gruncie wcześniejszych wierzeń mają powstać coś, co nazywam "ligami". Przykładem ligii ma być religia brytyjska (dla Hibernii, Brytanii i Piktów), która powstała na bazie wcześniejszych wierzeń celtyckich, a także pod wpływem masy kultów i kulcików ludzi, którzy ściągali do tego jednego z najbardziej bezpiecznych obszarów Imperium Rzymskiego. Innym obszarem religijnym będzie Ruś posiadająca ciągłe wpływy na obszar południowosłowiański. Dodatkowo trzeba pamiętać, że Grecy tak od około X wieku są przeszłością, a całą schedę po nich przejęli Jelanie - przy czym została ona bardzo mocno wykrzywiona. Sama Jel miała bardzo centralistyczne ciągoty, i nie zdziwiłbym się, gdyby jednak niektóre postfilozoficzne nurty mogły się przekształcić w jakąś religię monoteistyczną. Przy okazji trzeba pamiętać o setkach różnych małych wydarzeń, oświeceń itp., które mogłyby wpłynąć na dzieje świata w niewyobrażalny sposób.\nCo do Persów, to mamy dalej Kutów - posiadają podobną co oni rolę w historii (za wyjątkiem może religii). Co do rozpadu Imperium Rzymskiego, to trzeba powiedzieć parę rzeczy: Po pierwsze, na wschodzie Rzymianie poradzili sobie dużo gorzej, a na zachodzie dużo lepiej. To jest mamy podbój całości Wysp Brytyjskich, przy jednoczesnym opóźnionym zajęciu Egiptu, czy nawet Grecji. Rzymianie nigdy nie zajęli Mezopotamii, dodatkowo wnętrze Anatolii też nie zostało nigdy do końca podbite. Jednoczesny napór Kutów i Scytów na niektóre ziemie wschodu był, zgaduję, równie dotkliwy. Scytowie pełnili też podobną rolę co Hunowie w pewnym okresie\nCo do napływu germanów, miał on podobny przebieg jak u nas, może za wyjątkiem braku zdobycia Anglii. Samo Imperium miało wiele problemów, a to gospodarczych, a to narodowościowych (germanie!), dodatkowo Kutowie mieliby zapuścić się aż do Grecji i Egiptu. A sam rozpad polegał na tym, że kiedy poszczególni latyfundyści, czy tam germańscy wodzowie podzielili sobie. O! Wpływ german na łacinę był też zdecydowanie silniejszy i dłuższy! Przy czym sama Italia została zmarginalizowana (długi okres właśnie Brytania czy Grecja były ważniejszymi centrami kulturalnymi), zaczęła się też rozdrabniać. Rzym długo był samodzielnym państwem-miastem, przez co Rzym się rozpadł, a nie upadł, bo insygnia pozostały na miejscu, i pozostał on stolicą Imperium de jure. Potem mieliśmy tendencje narodowe, jak u nas, i zjednoczona Italia przezwała się Rzymem.\nTylko że tu przejście od okresu rzymskiego do barbarzyńskiego było dużo bardziej płynne. Germanie, ze względu na brak chrześcijaństwa, spoili się z resztą społeczeństwa dużo później (niektórzy Wizygoci mówili po swojemu jeszcze w XV wieku!, a u Swebów żywioł germański w ogóle zwyciężył), ale miało też inną stronę medalu: ludność łacińska miała na niektórych obszarach sporą autonomię. Dodatkowo zapaść cywilizacyjna całkowicie ominęła... Brytanię i Hibernię, które stały się głównymi przekaźnikami dawnej cywilizacji.\nTutaj Grecja wyszła z okresu postromańskiego bardzo osłabiona, i dodatkowo jako obszar zależny od Kutów (przy czym jednak cywilizacyjnie to Grecy bardziej wpływali na cywilizację barbarzyńców). Uniezależniła się wraz z upadkiem państwa Kutów (które potem i tak jakoś się zjednoczyło, ale nigdy nie było już tak potężne), wraz z Mitenią. I tu wkraczają Słowianie, którzy nie poszli na zachód (więcej germanów), a bardziej na południe - i wyparli oni i przodków Albańczyków i Rumunów, a także zasiedlili Panonię (dlatego Awarowie zostali w przyszłości tak bardzo zeslawizowani, zresztą, zgaduję że gdzieniegdzie są jakieś małe słowiańskie wyspy językowe), a także zdominowali cały obszar Grecki, w tym też po drugiej stronie morza w Azji. A co oni tam już wymyślili, barbarzyńcy na tej starej ziemi, pomiędzy Zachodem i Wschodem - tego nie wiem\nSądzę, że Chrześcijaństwo było katalizatorem jedynie. Tendencje do centralizacji pojawiały się niezależnie na całym obszarze Słowiańszczyzny, wszak Polska i Ruś są tego dobrymi przykładami - zręby państwowości zostały jedynie zespojone za pomocą Chrześcijaństwa. Przy czym na Rusi starano się wprowadzić jedyny kult państwowy.\nRzeczywiście, to jest poważny problem - indywidualizm jest de facto najbardziej europejską cechą Europy. Należy pamiętać, że tutaj mieliśmy za to przez długi czas silne instytucje rodowe. Należy pomyśleć, na ile erozja tejże instytucji mogłaby doprowadzić do indywidualizmu.\nA na wschodzie? Ruś mogłaby się pojawić (i przetrwać zjednoczona), choć stolica w Moskwie jest już przegięciem, takie przejścia są bardzo mało prawdopodobne (równie prawdopodobna byłaby stolica Giecki w Warszawie). Natomiast nie miałaby praktycznie żadnych związków z Konstantynopolem (o ile by istniał, i tak się nazywał), bo przyczyną tego związku była potrzeba szukania ideologicznej podpory tronu.|\nWiem, wiem, ale jak mówiłem, jest to dość żartobliwy projekt, nie mający być super realistycznie. Przede wszystkim konlangi!\nI jeszcze jako ciekawostkę dodam, że Ruś, obok Brytanii, pod koniec średniowiecza miałaby być jednym z głównych ośrodków kulturalnych w Europie.\nRomańszczyzna będzie u nas silniejsza, i jak mówiłem, mamy Brytanię, która pomoże zachować stare tradycje, dodatkowo romańską Afrykę (północną). Obszar Romański będzie też wzmocniony następnie o Germańszczyznę, a także dość zhellenizowany (ale dalej starosemicki) Egipt, czy Filistynę (jakże piękne królestwa i pięknych pisarzy wyda ten obszar w średniowieczu!), Mitenię (Ugaritów), Armenię czy nawet Kutów, którzy z czasem będą buddyjskie.\nJeżeli o czasy późniejsze, początkowo myślałem o zniwelowaniu skutków kolonializmu lub jego całkowitym wykluczeniu, ale teraz jestem jedynie skłonny, że Indianie oswoili się z europejskimi chorobami dzięki Wikingom, ale z drugiej strony i tak byliby bardzo osłabieni. Więc zgaduję, że kolonizacja by potoczyła się jak u nas (przy większym udziale Skandynawii). I to tyle na razie\n« Odpowiedź #20 dnia: Październik 08, 2017, 21:16:42 »\nNie bedę odpowiadać na każde zdanie z osobna (z jednym wyjątkiem), ale muszę powiedzieć, że to wygląda dość spójnie. Fajny świat. Zresztą, moje uwagi były tylko hipotetyczne.\nAle zrób neoplatoński „buddyzm”\nCytat: Henryk Pruthenia w Październik 08, 2017, 19:53:47\nTak, oczywiście. Mi chodzi tutaj o jakby symboliczne wprowadzenie do świata cywilizowanych ludzi. Należenie do świata chrześcijańskiego niejako nobilitowało dane państwo, podnosiło z klasy nie posiadającej żadnych praw do klasy „równych”. Chrześcijańska Europa miała chrześcijańską wizję świata, która to wizja – dla nas – brzmi jak coś mało istotnego, jednak dla współczesnych było to bardzo istotne. Wyobraźmy sobie chrzest państwa jako nobilitację – nadanie szlachectwa. Osoba nobilitowana nie tylko uzyskuje nowe prawa i równy status. Staje się też częścią wizji, można by powiedzieć, „rycerskości”. Właśnie o tą ideę „rycerskości”, wizję jak miałby wyglądać świat mi chodzi.\n« Odpowiedź #21 dnia: Październik 09, 2017, 08:12:09 »\nJeżeli chodzi o Jelów - to niech i będzie u nich neoplatonski buddyzm Czas chyba przymierzać się do przerzucenia wszystkiego na wiki w takim razie\nTu rzeczywiście wygląda to zupełnie inaczej. Niektóre mikrogręgi kulturowe jednak mają swoje "wizje świata", nie możemy też zapomnieć o wielu odziedziczonych od Arjów cech kulturowych - będących rodzajem IE-skich uniwesalizmów. Dodatkowo Europa będzie ciążyć ku sobie kulturowo - i to rozszerzona o Afrykę i Egipt.\n« Odpowiedź #22 dnia: Październik 09, 2017, 16:20:33 »\nBuu mapy jak nie było tak nie ma.\nW ogóle zapomniałem spytać - Wilno białoruskie czy żmudzkie?\nI na pytanie o Skandynawii pominąłeś Finów - co z nimi? :v\n« Odpowiedź #23 dnia: Październik 09, 2017, 17:27:05 »\nNie ma Białorusi, nigdy tez nie było Wielkiego Księstwa Litewskiego - Ruś się nigdy nie rozpadła do końca, jedność cały czas utrzymana.\nCo do Finów, długo sobie żyli w stanie półdzikim, dopiero potem zaczęli tworzyć jakieś własne zręby państwowości, i koniec końców zostali uzależnieni od Rusi. Co jest zaznaczone zresztą na mapie, której nie ma, bo przemyślam niektóre rzeczy jeszcze\n« Odpowiedź #24 dnia: Październik 09, 2017, 17:57:28 »\nWiem, że nie ma Białorusi czy Litwy ale podałeś na wiki języki i jest wśród nich białoruski, więc mówiąc białoruskie Wilno miałem na myśli Wilno będące w Rusi i co za tym idzie po białorusku mówiące bo niby jakim innym dialektem miałoby mówić z tych przez ciebie wypisanych? Wiadomo, że białoruskim. To pytam ponownie - czyje jest to Wilno? xD Czy może Ci chodzi, że brak Litwy = brak Wilna? Są różne kroniki i informacje o założeniu Krzywego grodu (Крывы Горад) przez Krywiczy, który to był proto-Wilnem, więc brak Litwy w niczym tu nie przeszkadza.\n« Ostatnia zmiana: Październik 09, 2017, 18:10:36 wysłana przez マシオ »