Olsztyn: Kobieta winną jest (Tygodnik Powszechny) | Fundacja Centrum Praw Kobiet\nSkrzywdzone przez prezydenta Małkowskiego kobiety zostały same: bez komitetu obrony, listów otwartych i intencji na niedzielnej Mszy. Od innych kobiet słyszą: suka nie da, to pies nie weźmie.\nPrzemysław Wilczyński / 18.11.2008\nAdres artykułu: http://tygodnik.onet.pl/30,0,17338,artykul.htmlSeksaferę w olsztyńskim ratuszu ujawniła w styczniu „Rzeczpospolita”. Białostocka prokuratura postawiła prezydentowi Olsztyna zarzuty dotyczące przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczaj-ności.Prezydent Czesław Małkowski zapadł się pod ziemię. Nie udziela wywiadów – ze światem rozmawia za pomocą oświadczeń. Oświadcza: jestem niewinny; oskarżenia to polityczny spisek. Na prośbę o rozmowę stanowczy damski głos w domofonie odpowiada: „dziękujemy”. Zamiast prezydenta chętnie wypowiadają się jego sąsiedzi: mieszkańcy gierkowskich bloków na olsztyńskich Nagórkach.\nW sobotnie, przedreferendalne popołudnie między blokami kręci się kilka osób. Każdy wie, gdzie mieszka prezydent: o tam, druga klatka, pokazuje pani pod sklepem. Sto metrów od trzypiętrowego bloku przystaje pani Bożena, sprzątaczka szkolna po pięćdziesiątce. Postawi siatki na chodniku i chętnie opowie, jakim prezydent jest sympatycznym człowiekiem; jak kilka razy przyjechał do jej szkoły; jaki był miły i niczego w zamian nie chciał. Pani Bożenka wesprze jutro prezydenta głosem, bo kobiety, które go oskarżyły, zrobiły całej jego rodzinie świństwo. Zwłaszcza żonie.\nKilkadziesiąt metrów dalej idzie pani Krysia, lat około 40. Na referendum nie pójdzie, ale do Małkowskiego nic nie ma. Człowiek jest tylko człowiekiem i swoje słabości ma. A prezydent? Swój chłop, choć przecież nie bez wad.\nPani Marta, młoda dentystka, zagłosuje przeciw prezydentowi, ale nie z powodu jakichś tam molestowań. – Prawdy niby nie znamy, ale kobity wolną wolę miały. Mogły odmówić, tak czy nie? – pyta.\nDlaczego na Nagórkach bronią prezydenta (dzień później większość mieszkańców osiedla poprze go w referendum)? Czemu tak wielu olsztynianom nie przeszkadzają prokuratorskie zarzuty? Dlaczego jest wśród nich więcej kobiet niż mężczyzn?\nKobieta: prezydent molestował\n– Bo to przeklęte miasto – odpowiada ze łzami w oczach pani Karolina (imię zmienione), jedna z kilku kobiet, które złożyły wniosek o ściganie prezydenta. Zadbana, w średnim wieku, bez śladu uśmiechu na twarzy – opowiada o tym, co zaszło w magistracie.\n– Zaczęło się w 2003 r. Zwróciłam się pisemnie do prezydenta o bezpłatny urlop na wyjazd za granicę. Mój pracodawca bez wahania podpisał. Kiedy chciałam wyjść z gabinetu, usłyszałam: ale to będzie kosztować. Spojrzałam, uśmiechnęłam się i jeszcze raz podziękowałam. Prezydent zastawił mi wyjście, chwycił za ramiona, zaproponował „pocałunek z języczkiem”. Zdecydowanym ruchem udało mi się temu zapobiec. Od tego momentu bałam się, że podobne sytuacje się powtórzą. Siedziałam w sąsiedztwie Małkowskiego, więc jak zostawaliśmy sami, obsługiwałam przedostatniego interesanta i kończyłam pracę. Były też inne sytuacje. Siadał na moim stole, przybliżał się i mówił: „Pani jest rozwiedziona, może byśmy tak razem spróbowali?”.\nZ oświadczenia prezydenta Małkowskiego: „Od kilku miesięcy jestem niszczony przez pełną zemsty politycznej machinę podstępu, kłamstwa i pomówień o czyny, których nie popełniłem. Zapewniam Państwa, że nie jestem przestępcą i malwersantem (…), a za osobisty błąd życiowy, wybaczony przez rodzinę, poniosłem już dotkliwą karę” (za „Rzeczpospolitą” z 14 listopada).\nPani Karolina: – Rozmawiałam też z innymi kobietami. Jedna opowiadała, jak składał jej ohydne propozycje. Inna, że musiała pół godziny zmywać z siebie brud, jakim ją prezydent „obdarzył”. Osobiście krzywdy fizycznej nie dałam sobie nigdy wyrządzić, ale innych krzywd nie uniknęłam. Zostałam szybko zdegradowana, prezydent dwa razy próbował mnie zwolnić. Poza tym popsuł mi opinię. Na schodach słyszałam, że jestem nastojaszczą kurwą urzędową. Te wszystkie opinie strasznie mnie bolą.\nZ oświadczenia: „Nie można było mnie pokonać w sposób cywilizowany, demokratyczny i dlatego zadano mnie i mojej rodzinie trudne do przeżycia cierpienia, zastosowano lincz polityczny i moralny”.\nUlica: ona daje, to on bierze\nDzień przed referendum. Popołudnie, olsztyńska starówka.\nAnia (uśmiechnięta, w kolorowej czapce, krótko po studiach) mówi o tym, co sądzi o aferze i molestowaniu: – Ludzie są chyba kompletnie nieświadomi. Skoro tyle jest oskarżających pań, to coś musi być na rzeczy. U nas w Polsce ludzie nie wiedzą, co to jest molestowanie. Nawet studenci nie mają świadomości. Jak rozmawiam z rówieśnikami, to większości te zarzuty nie przeszkadzają. Nawet taki żart funkcjonuje, że dzięki słynnemu stosunkowi prezydenta z podwładną na ratuszowej wieży Olsztyn został rozsławiony.\nPan Michał (emeryt, sprzedaje pod Wysoką Bramą kwiaty i książki): – Wiele ma zasług prezydent. Poza tym, jak tak stoję pod tą bramą, to on nieraz tu przechodzi. Porozmawia, spyta, jak idzie interes, kilka złotych wrzuci. A z tym molestowaniem jest różnie. Pracowałem dwadzieścia lat temu w „Stomilu” i mistrza zmiany posądzili. Młode były, a mistrz miał fundusz mistrzowski i na ten fundusz molestował. Nikt go wtedy za to nie skazał. A teraz? Molestowanie staje się coraz popularniejsze, tylko że większość jest zmyślona. Bo jak można kobietę molestować? Odda się, a potem ofiarę udaje.\nDwie energiczne emerytki, pani Gabriela i Teresa: – Dajcie spokój, jedna z tych niby pokrzywdzonych wzięła pieniądze, dom jej wybudował, a potem oszkalowała. Tyle lat je molestował? To czemu wcześniej się nie zgłosiły? Wszyscy znają to powiedzenie: jak suka nie da, to pies nie weźmie. A mężczyzna jak mężczyzna. Przystojny jest, nie ma co. Czy jest u nas problem z molestowaniem? Jest, w parkach, na ulicy ciemnej, co rusz się słyszy o jakichś gwałtach. Ale takie tam komplementy w pracy? Każda kobieta to lubi. Że ktoś dłużej rękę po pocałunku przytrzyma? Nie dajmy się zwariować. Żeby to molestowaniem nazwać, to trzeba mieć kosmate myśli.\nZ internetowego forum olsztyńskiego dodatku „Gazety Wyborczej”. Autor podpisujący się Troll bagienny: „Jeśli facet się do baby dobiera, a baba nie chce, to najpierw odmawia, potem używa sygnału głosowego (…), a na koniec wali w mordę. Ale jeśli już pani dała ciała, to trudno się zreflektować po wszystkim i mieć pretensje do całego świata – koleżanek, że nie widziały, męża, że się nie domyślił, faceta, że sobie użył”.\nPsycholog: wypieramy molestowanie\nJedna trzecia Polaków uważa, że molestowanie seksualne w pracy zdarza się w naszym kraju często lub bardzo często. Jedynie 6 proc. jest zdania, że mężczyźni na kierowniczych stanowiskach w ogóle nie wymuszają usług seksualnych (Badanie Instytutu Badawczego Pentor z 2006 r.).\nJednocześnie, jak mówią przedstawicielki organizacji kobiecych, gdy kobieta oskarża szefa, jesteśmy skłonni wierzyć jemu, nie jej. – Z takimi sytuacjami stykam się prawie codziennie – mówi Urszula Nowakowska z Centrum Praw Kobiet. – Jakiś czas temu była kobieta, która pracowała w fabryce i była molestowana przez szefa. Wszyscy o tym wiedzieli, ale tylko ona ujawniła. Reakcją były gesty poparcia dla mężczyzny i agresja w stosunku do kobiety. Szefa wspierała nawet jego żona.\n– Wypieramy w Polsce seksualność – mówi Anna Harasimowicz, psycholog. – Wiele kobiet styka się z przejawami molestowania. Kiedy jedna z nich zdobywa się na odwagę, by o tym mówić, reakcją jest często agresja innych kobiet. O temacie, z którym nic się samemu nie zrobiło, nie chce się słyszeć, bo wtedy trzeba by samemu zacząć działać.\n– Agresja – tłumaczy Harasimowicz – to zamiennik innych, silniejszych uczuć: bólu, smutku, strachu. Strach przed tym, co nam samym może się wydarzyć, sprawia, że wolimy mówić „same chciały, prowokowały, wyzywająco się ubierały”. Gdyby się miało okazać, że tak nie jest, świat stałby się groźny. Bagatelizowanie problemu molestowania to swoista ochrona przed groźnym światem.\nOrganizacje pozarządowe: zawiedliśmy\nPani Karolina: – Dlaczego zgłosiłam się do prokuratury tak późno? Wcześniej prosiłam o pomoc miejscowych polityków, ale bez skutku. Polityk to był dla mnie ktoś, kto jest silny i może coś zrobić. Sprawy oficjalnie nie zgłaszałam, bo bałam się, że i tak mi nikt nie uwierzy. Byłam sama, dokładnie tak jak dziś. Żadna organizacja się do mnie nie zgłosiła. Nikt nie zadzwonił, nie zapytał, nie zaproponował pomocy.\nO bierności lokalnych organizacji mówią też posłanki ziemi olsztyńskiej. – Nie było tu kampanii społecznych, namawiających kobiety, by poszły do referendum i zaprotestowały – mówi Lidia Staroń z PO. – Lokalne organizacje się skompromitowały – dodaje Iwona Arent z PiS. – Do pokrzywdzonych pań nikt nie próbował się nawet dodzwonić.\nPiszący o seksaferze dziennikarz olsztyńskiego dodatku „Gazety Wyborczej” Tomasz Kurs: – Olsztyn ujawnił swoją zaściankowość. Organizacji specjalizujących się w tego typu pomocy prawie nie ma, a jak są, nie interesują się zbytnio problemami kobiet. Pokrzywdzone panie zostały same: tylko politycy, gdy zbliżało się referendum, mówili o ich losie.\nPrzedstawicielka jednej z olsztyńskich organizacji kobiecych (chcąca zachować anonimowość): – Zajmujemy się ekonomiczną aktywizacją kobiet, nie sprawami obyczajowymi. A w ogóle to cała sprawa została w Olsztynie za bardzo rozdmuchana. Tymczasem wiarygodność oskarżających pań jest niepewna.\nMonika Falej z olsztyńskiej Inicjatywy Kobiet Aktywnych przyznaje: – Zawiedliśmy. To dla mnie lekcja na przyszłość. Ale trzeba też powiedzieć, że zawiodła cała społeczność. Lokalne media również. To była nasza wspólna bierność.\nW obronie kobiet nie odezwały się lokalne autorytety (choć takie głosy w obronie prezydenta były), w lokalnych gazetach nie podpisywano listów otwartych (choć prezydenta popierali miejscowi artyści, naukowcy i przedstawiciele Kościoła), w tutejszych kościołach nie było Mszy świętej w intencji kobiet (choć Msza w intencji prezydenta była).\nKościół: sprawa brukowa\nPani Karolina: – Kościół olsztyński nam nie pomógł. Pamiętam łzy i bezradność, kiedy poszłam do jednego z proboszczów. Bez efektu. Potem widziałam go w towarzystwie prezydenta. Arcybiskup z kolei mówił, że molestowanie to amerykański wymysł. Mam do księży żal, bo moim zdaniem rozreklamowali zło. Nawet po kolędzie chodzili i namawiali do poparcia prezydenta.\nW Olsztynie do dziś wspomina się Mszę w intencji prezydenta Małkowskiego w katedrze św. Jakuba. Ksiądz proboszcz Andrzej Lesiński apelował, by „głos sumienia nie został zagłuszony wrzaskiem tłumu” (cytat za olsztyńską „GW”).\nWkrótce po Mszy nabożeństwo w intencji poszkodowanych kobiet chciała zamówić Teresa Rokicka-Morabet, prezes pobliskiej spółdzielni mieszkaniowej. – Odmówiono mi – wspomina. – Ksiądz powiedział, że słyszy w moim głosie agresję i nie ma o czym mówić.\nJak mówi Tomasz Kurs, inicjatywę można było odebrać jako prowokacyjną, trudno się więc dziwić, że proboszcz intencji nie przyjął, jednak niezręczna sytuacja zaczęła się od Mszy za prezydenta.\nKs. Andrzej Lesiński o sprawie nie chce rozmawiać. – Wszystko przedstawiono fałszywie i kłamliwie – ucina.\nIwona Arent z PiS: – Przykro mi to mówić, ale niektórzy przedstawiciele Kościoła zawiedli. My, olsztynianie, wiemy dlaczego. Pan prezydent szukał od dawna poklasku u hierarchów. Zaprzyjaźnił się z nimi i hojnie Kościół obdarowywał.\nTomasz Kurs: – Kościół w końcu odciął się od Małkowskiego. Padły słowa, że nie można niczego rozstrzygać. Ale wśród obywateli miasta pozostało od lat budowane wrażenie, że instytucja popiera prezydenta i się z nim przyjaźni, że prezydent jest nadczłowiekiem i nie dotyczy go szóste przykazanie, że Kościół mu zaskakująco szybko przebaczył, bo coś raz, drugi ufundował i przywiózł różańce z Watykanu.\nArcybiskup Wojciech Ziemba, metropolita warmiński, o sprawie nie chce rozmawiać. – To są sprawy brukowe, Kościół nie powinien o nich mówić. Wszystkie doniesienia pochodzą z publikacji, a wiadomo, jakie te publikacje są. Co do Mszy za prezydenta, skoro proboszcz ją odprawił, widocznie miał powód.\nOlsztyn: odwołać, ale kobiety też winne\nReferendalna niedziela, w centrum Olsztyna większy ruch niż w przeddzień. O głosowaniu przypominają obdarte plakaty na płotach. W siedzibie komisji w SP nr 2, blisko ratusza, po południu coraz większy ruch. Pani Renata (w średnim wieku) właśnie zagłosowała za odwołaniem prezydenta. – Skoro już wydano na referendum nasze pieniądze, trzeba prezydenta odwołać – mówi. – Osoba na takim stanowisku powinna zachowywać się godnie. Skrzywdził wiele osób.\nPan Marcin (młody pracownik naukowy) był za prezydentem, bo prezydent wspierał kulturę, pomógł w wydaniu monografii o Olsztynie. Zarzuty obyczajowe? – Wmanewrowali go. A kobiety – może lubiły być poklepywane? – zastanawia się.\nPani Honorata (rodowita olsztynianka, emerytowany pedagog): – Byłam za odwołaniem, ale sprawy obyczajowe mnie nie obchodzą. Jeśli te panie to z nim robiły, nie powinny teraz o tym mówić. Milczeć powinny. Idzie o to, że nic się w tym naszym Olsztynie nie dzieje. Do czego to doszło, że Olsztyn basenu dobrego nie ma, a Ostróda ma nawet Aquapark!\nPS. Olsztynianie odwołali prezydenta Małkowskiego. Za pozostawieniem go na stanowisku głosowało ponad 40 proc. mieszkańców. Jak wynika z przeprowadzonego przed referendum sondażu SMG/KRC (grupa reprezentatywna 502 mieszkańców), gdyby wybór zależał tylko od kobiet, Czesław Małkowski zachowałby urząd.\nWspółpraca: Rafał Lachowicz


Candle-lite Revere House Jar Glass Candle With Lid 14 oz średnia świeca zapachowa w szklanym słoju 396 g ~ 60 h - Pumpkin Spice Pumpkin Spice - sklep Candle-lite\nCandle-lite Revere House Jar Glass Candle With Lid 14 oz średnia świeca zapachowa w szklanym słoju 396 g ~ 60 h - Pumpkin Spice\nŚrednia świeca zapachowa w klasycznym, szklanym słoju marki Candle-lite. Czas palenia ~ 60 h.\nZapach Pumpkin Spice - ciepła, jesienna dynia z dodatkiem świeżego imbiru, gałki muszkatołowej i laski cynamonu ocieplona kremową, waniliową śmietanką.\nKod produktu: 076001358556\nKto z nas uwielbia szarlotkę? Najbardziej lubicie z lodami czy bitą śmietaną? A może najlepiej ze wszystkimi dodatkami? Teraz możesz cieszyć się zapachem najlepszej, klasycznej amerykańskiej szarlotki z zapachem Apple Pie od Candle-lite. Soczyste, dojrzałe jabłka, korzenne przyprawy i słodycz wanilii decydują o wyjątkowości tego aromatu. Słodycz bez kary? Jak najbardziej!\nŚwieca zapachowa marki Candle-lite w średnim słoju z grubego szkła ze szklaną przykrywką. Każda świeca zapachowa Candle-lite posiada w 100% bawełniany knot i najwyższej jakości kompozycje zapachowe. Klasyczny słój z kolorowym woskiem z charakterystyczną strukturą.


Zbrodnia bez kary. ″Czaszki Polaków i Żydów oferuję po umówionej cenie″ | Nazizm, faszyzm, demokracja – Historia najnowsza Niemiec | DW | 31.08.2019\nHermann Voss: Czaszki Polaków i Żydów oferuję po umówionej cenie\nZ wcześniejszych losów Hermanna Vossa wiadomo tyle: przychodzi na świat 13 października 1894 r. w Berlinie jako syn dzierżawcy majątku. Studiuje medycynę w Monachium, Heidelbergu i Rostocku, gdzie w 1919 broni doktoratu, a w 1923 robi habilitację.\nPosłuchaj audio 30:57\nHermann Voss: Czaszki Polaków i Żydów po umówionej cenie. PODCAST\nW czasie I wojny światowej przez półtora roku służy jako lekarz polowy na froncie zachodnim, później pracuje na uniwersytecie w Lipsku. Na kartach pamiętnika Hermann to człowiek do rany przyłóż, który bierze udział w kwestach charytatywnych. O córeczce Sabinie pisze "jest teraz słodka", "ze swoimi jasnymi blond, prawie białymi włosami i niebieskimi oczami wygląda po prostu wspaniale".\n10 lutego 1933 Voss zachwyca się przemówieniem Fuehrera w Berlinie. 18 sierpnia 1938 pisze o wojnie – że jest straszna, ale i ma w sobie dużo błogosławieństwa. Choć to, że kobiety i dzieci w niej giną, błogosławieństwem nie jest. 8 września 1939 przeżywa drugie za jego życia oblężenie Warszawy przez wojska niemieckie. "Finis Poloniae" - notuje 17 września.\nGilotyna, na której ścinano ofiary dostarczane do Vossa oraz piec w Zakładzie Medycyny Sądowej w Poznaniu, w którym palono zwłoki Polaków i Żydów\nAkurat to działanie Vossa nie odbiega od działań jego kolegów z branży. Jeszcze do lat 30-tych ubiegłego wieku niemieckie uniwersytety rywalizowały ze sobą o zwłoki skazańców.\nVon Hirscheydt nie zdąży sfinalizować transakcji. Umiera na tyfus, którym zaraził się od zwłok Żydów pomordowanych najprawdopodobniej w obozie w Żabikowie. Negocjacje przejmuje więc inicjator biznesu – Hermann Voss. Dopytuje, czy muzeum chce czaszki "z przymocowaną dolną szczęką, czy luzem", oferuje też wykonane przez von Hirschheydta pięć masek i dwa popiersia "łącznie z należącymi do nich czaszkami żydowskimi po umówionej cenie".\n– Zrobiłem superprojekcję (identyfikację zwłok na podstawie czaszki – przyp. red.), losowo zgłaszali się ludzie, których bliscy zginęli w więzieniu przy Młyńskiej, wysyłali ich zdjęcia z przeszłości. Ale nie było żadnego dopasowania. Te ofiary pozostały bezimienne – mówi prof. Czubak.\nPołowa sierpnia 2017 r. Marei Drassdo, nauczycielka literatury i działaczka organizacji na rzecz przywracania pamięci jeńców z obozu w Leonbergu, wiezie do Poznania w bagażniku dwie zapakowane w kartonowe pudło czaszki. Wcześniej przez ponad rok korespondowała z historykiem i dziennikarzem Jarosławem Burchardtem. Teraz, stojąc w korku w upale, otwiera się, opowiada.\nJarosław Burchardt: - Gdy wybuchła wojna, tata Marei Drassdo został powołany do Wermachtu, a ponieważ miał już na koncie rok czy dwa medycyny, został skierowany do Poznania, żeby skończył medycynę wojskową. I był tu przez półtora roku.\n"Obawiam się, że nie mam nic do powiedzenia na temat Hermanna Vossa. Gdybym wiedziała cokolwiek, już bym o tym wspomniała w wywiadzie dla Radia Poznań" - odpisuje. Wyjaśnia też, że czaszki odziedziczyła po ojcu, który "zakupił je celem studiów anatomicznych" - i w taki oto sposób "znalazły się w posiadaniu (jej) rodziny". "Niestety, nigdy nie zapytałam go o ich pochodzenie" - kończy wiadomość. Potem już nie odpisuje.\n"Opus Magnus" prof. Hermanna Vossa to wydany w 1946 r. wspólnie z Robertem Herlingerem podręcznik anatomii, który doczekał się 17 edycji. Przez pół wieku jest biblią każdego studenta medycyny w Niemczech, Polsce i Hiszpanii (w tych językach go wydano). Zapewne mało który z nich wiedział, że jest on "oparty na badaniach przeszło 400 polskich zwłok, które częściowo zaraz po egzekucji były przedmiotem sekcji przy gilotynie (za: Juergen Scholz, "Voss – sługa nazistów czy ludowy naukowiec?", Artikulator, nr 37/4 kwartał 1991).\nWyrok śmierci na ośmiu Polaków\nDopiero pod koniec lat 80. wojenna działalność Vossa zaczyna budzić zainteresowanie. Niemiecki historyk i dziennikarz Götz Aly w oparciu o pamiętniki ujawnia ciemną stronę kariery szanowanego profesora anatomii. Kiedy zaczyna się dyskusja o autentyczności pamiętnika Vossa, on sam nie komentuje sprawy. Ale już wtedy "każdy krytycznie nastawiony czytelnik musiał zdawać sobie sprawę, że chodzi tutaj o człowieka o szczególnie nienawistnym wobec Polaków nastawieniu, który nazistowską ideologię na łamach swego dziennika w pełni popierał" (Juergen Scholz, "Voss – sługa nazistów czy ludowy naukowiec?", Artikulator, nr 37/4 kwartał 1991).\nAutor Aneta Wawrzyńczak (WP), współ. Alexandra Jarecka\nSłowa kluczowe Zbrodnia bez kary, Hermann Voss, anatom, zbrodnia, kara, II wojna światowa


Gdzie wybrać się na wycieczkę? Biuro turystyczne: wycieczki Krynica Zdrój - Koral - noclegi Bukowina Tatrzańska\nHome » Wczasy i wypoczynek » Gdzie wybrać się na wycieczkę? Biuro turystyczne: wycieczki Krynica Zdrój\nPosted By noclegi-koral.pl on cze 25, 2017 |\nPolska to bardzo atrakcyjny i zróżnicowany kraj pod względem walorów turystycznych. Nie musimy wyjeżdżać do obcego kraju, aby cieszyć się urokiem morza, gór, jezior i pięknych miast. Jeśli szukamy pomysłu na ciekawe wycieczki, warto skorzystać z oferty, jaką posiada biuro turystyczne. Dzięki temu nie musimy martwić się o planowanie, organizację, noclegi czy dojazd do określonego miejsca. Wykupując wycieczkę, możemy komfortowo i bez zbędnego stresu udać się na wymarzony urlop. Obecnie dużą popularnością wśród turystów cieszą się uzdrowiska. Jedną z chętnie odwiedzanych miejscowości jest Krynica Zdrój.\nTo niewielkie miasto zlokalizowane w województwie małopolskim. Pierwsze wzmianki na temat właściwości leczniczych krynickich źródeł pojawiły się już w połowie XVIII wieku. W późniejszych czasach badania lekarzy potwierdziły pozytywny wpływ wody na zdrowie. Krynica stała się modnym uzdrowiskiem oraz miejscem pobytu wielu sławnych osobistości, takich jak m. in. Jan Matejko, Józef Piłsudski, Henryk Sienkiewicz, Józef Ignacy Kraszewski, Konstanty Ildefons Gałczyński. Polacy w dalszym ciągu chętnie odwiedzają to niezwykłe miejsce, a miejscowość obecnie jest ważnym ośrodkiem leczenia uzdrowiskowego i sanatoryjnego.


PGE Energia Ciepła, spółka z Grupy PGE, już po raz trzeci zaprosiła do debaty o ciepłownictwie przedstawicieli administracji centralnej, ekspertów z branży i środowiska naukowego na Forum Ciepłowników Polskich w Międzyzdrojach. Tegoroczne spotkanie to już XXIV edycja. Podczas panelu, który odbył się 15 września br. pt. Przyszłość ciepłownictwa systemowego i kogeneracji w nowym modelu rynku ciepła, wpisującym się w transformację polskiej energetyki i wychodzącym naprzeciw wymaganiom polityki klimatycznej UE uczestnicy zastanawiali się nad możliwymi scenariuszami rozwoju ciepłownictwa systemowego i kogeneracji, a także kierunkami transformacji polskiej energetyki.\nForum Ciepłowników Polskich w tym roku odbyło się 13 – 16 września pod hasłem „Ciepłownictwo istotną częścią zielonego ładu”. Hasło to wpisuje się w obecne wymagania UE. Przedstawiciele sektora elektroenergetycznego i ciepłownictwa z uwagą śledzą plany Brukseli w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu. Temat ten zajmuje coraz więcej miejsca w debatach europejskich przywódców. Unia Europejska ma stać się do 2050 r. pierwszym obszarem w całości neutralnym klimatycznie. Jednak żeby osiągnąć ten ambitny cel, wszystkie państwa członkowskie muszą podjąć równie ambitne działania, które pozwolą przeprowadzić zieloną transformację krajowych gospodarek.\n– PGE Energia Ciepła była gospodarzem jednej z debat na której poruszaliśmy wiele ważnych kwestii dla rozwoju ciepłownictwa, m.in. ogromne koszty inwestycyjne, jakie przedsiębiorstwa będą musiały ponieść w związku z transformacją branży. – mówił Przemysław Kołodziejak, Prezes Zarządu PGE Energia Ciepła. - Cała Unia Europejska z końcem 2030 r. ma osiągnąć 32-procentowy udział OZE w sektorze energetycznym. Polska w tym czasie powinna osiągnąć 20 proc. udziału. Jednak z ostatnich danych URE wynika, że w Polsce tylko 8 proc. krajowych ciepłowni korzysta z OZE. Polskie ciepłownictwo czeka czas dużych zmian i związanych z nimi wyzwań w kierunku nowoczesnych technologii i wprowadzania zielonego ładu – dodał.\nJednym z najważniejszych tematów, jakie pojawiły się w rozmowach specjalistów z branży, podczas Forum Ciepłowników Polskich, była transformacja ciepłownictwa. Według szacunków może ona kosztować nawet 100 mld zł.\n– Kierunki dla ciepłownictwa są jasne, czyli zmiana miksu paliwowego. Węgiel nie będzie naszym podstawowym paliwem. W najbliższych latach, w trakcie okresu przejściowego, będziemy korzystali z paliwa gazowego – mówi Przemysław Kołodziejak, Prezes Zarządu PGE Energia Ciepła. - Mamy nadzieję, że m.in. środki z Funduszu Modernizacyjnego pozwolą nam w znacznej mierze sfinansować planowane inwestycje – dodaje.\nZmiany na rynku ciepła w Polsce i nowa strategia Grupy PGE wpisują się w te kierunki. Również PGE Energia Ciepła podąża w kierunku działań Unii Europejskiej, a zgodnie z ww. strategią do roku 2030 zamierza osiągnąć poziom 50-proc. wykorzystania niskoemisyjnych źródeł energii w miksie paliwowym. Ponadto planuje budowę 1000 MW nowych mocy elektrycznych w kogeneracji.\nPGE Energia Ciepła prowadzi obecnie projekty inwestycyjne związane z budową nowych źródeł kogeneracyjnych gazowych w Siechnicach, Bydgoszczy, Kielcach i Zgierzu. Nowa elektrociepłownia EC Czechnica w Siechnicach będzie inwestycją o kluczowym znaczeniu dla aglomeracji wrocławskiej i zastąpi w 2023 r. istniejącą elektrociepłownię węglową. W fazie przygotowania do realizacji podobnych projektów z wykorzystaniem paliwa gazowego są kolejne lokalizacje: EC Gdynia, EC Gdańsk, EC Kraków oraz EC Rzeszów. Spółka chce mieć wpływ na środowisko i na jakość powietrza w lokalizacjach w których ma swoje elektrociepłownie, a przede wszystkim na ciągłość bezpieczeństwa dostaw energii i ciepła.\nTagi: FCP, Forum Ciepłownikow Polskich, zielony ład, PGE, PGE EC, Przemysław Kołodziejak\nWiceminister Ireneusz Zyska o współpracy w zakresie gospodarki wodorowej\nMinister Kurtyka na spotkaniu „Climate Positive – Agenda 2021”\nWiceminister Ireneusz Zyska na webinarium dotyczącym programu NFOŚiGW „Nowa...


Oswietlenie w ogrodzie | Hurtownia szkła – Meble i podłogi drewniane na wymiar\nHome » Nieruchomości » Oswietlenie w ogrodzie\nMusimy się liczyć z tym, że lampy parkowe są bardzo potrzebne, a praktycznie niezbędne. Wiadomo, że nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, co na pewno nie jest odpowiednim podejściem. Trzeba pamiętać, że wszyscy ludzie powinni być świadomi ważnych rzeczy. Jeśli ktoś o tym nie wie, to powinien sobie zapamiętać, że zarówno parki, jak i ogrody powinny posiadać odpowiednie oświetlenie. Niezwykle istotne jest to, aby lampy ogrodowe były odpowiednio rozsadzone, gdyż oświetlenie ogrodu jest kluczowe dla każdego ogrodu. Musimy mieć to na uwadze i nie wolno tego w żadnym wypadku lekceważyć. Jeśli ktoś nie posiada takiej wiedzy, to powinien szybko to nadrobić, gdyż to jest niezwykle charakterystyczne. Jeśli ktoś sobie nie zdaje z tego sprawy, to powinien zostać poinformowany przez specjalne kampanie albo po prostu posłuchać znajomych, którzy na pewno wszystko doradzą w tych kwestiach. Warto mieć tego pełną świadomość, bo to bardzo ważne i specyficzne. Trzeba po prostu to wiedzieć i o tym pamiętać.\nTelewizor to chyba najważniejsze urządzenie w każdym domu na całym świecie. Praktycznie każdy mieszkaniec ziemskiego globu posiada w domu chociażby jeden telewizor. Telewizja to okno na świat bardzo dużej grupy ludzi. Z telewizji można dowiedzieć się wszystkich najważniejszych wiadomości z polski i całego świata ale i nie tylko. Telewizja proponuje nam także wiele programów rozrywkowych, […]


Wiadomości: Szymon Jakubiszak: Wiemy, że z każdym mamy jakieś szanse\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Szymon Jakubiszak: Wiemy, że z każdym mamy jakieś szanse\nSzymon Jakubiszak: Wiemy, że z każdym mamy jakieś szanse\n11 stycznia 2021 16:34\n– W trzecim secie mieliśmy słabsze momenty, ale wygraliśmy ważną końcówkę. Uważam, że w tym nowym roku zagraliśmy równo. Ciężka praca, którą wykonali w ostatnich dniach, przyniosła efekty. Cieszymy się bardzo, bo to były bardzo ważne trzy punkty – powiedział po wygranym bez straty seta meczu z radomianami Paweł Rusek.\nCuprum Lubin w ramach meczu 20. kolejki podejmowało Cerrad Eneę Czarnych Radom. Gospodarze w dwóch pierwszych setach dominowali. Więcej walki pojawiło się w trzeciej odsłonie, ale również ją na swoje konto dopisali lubinianie. – Muszę pogratulować chłopakom, bo zagraliśmy myślę równe spotkanie. W trzecim secie mieliśmy słabsze momenty, ale wygraliśmy ważną końcówkę. Uważam, że w tym nowym roku zagraliśmy równo. Ciężka praca, którą wykonali w ostatnich dniach, przyniosła efekty. Cieszymy się bardzo, bo to były bardzo ważne trzy punkty – przyznał po meczu Paweł Rusek.\n– Wiedzieliśmy na pewno, że z radomianami nie będzie łatwo. Fakt, że w dwóch setach powiedzmy zdominowaliśmy ich i dowieźliśmy je na spokojnie. W trzecim secie zaczęli dobrze bronić, być skutecznym w ataku i mieliśmy sporo problemów, ale dotrzymywaliśmy im kroku i w końcówce udało się przechylić szalę na naszą korzyść – powiedział Szymon Jakubiszak. Siatkarz obecnie gra na pozycji środkowego. W niedzielnym spotkaniu zdobył 8 punktów, notując 73% skuteczność w ataku i został MVP meczu. – Dziękuję za zaufanie trenera i rozgrywającego Tavaresa, bo jak są ciężkie momenty, to wiem, że czasem może wystawić do mnie i daję z siebie 100% – podkreślił.\nW pierwszej części w Radomiu lubinianie przegrali 1:3. – W Radomiu walczyliśmy, ale znowu byliśmy blisko, a nic nie wywieźliśmy, a tutaj mamy trzy punkty. Tak jak powiedziałem, cały czas walczymy, aby być przed zespołem z Będzina i Nysy, to jest taka nasza rywalizacja. Trzy punkty powodują, że dalej gdzieś tam możemy jeszcze powalczyć o oczko wyżej, kto wie, może nawet dwa. Fajnie, bo póki jest nadzieja, że można się dalej piąć – stwierdził Rusek.\nNiedzielny pojedynek z Czarnymi był pierwszym meczem Cuprum w tym roku. – Zawsze jest dobrze wygrać, a że wygraliśmy u siebie i w nowym roku to już w ogóle super. Fajnie przepracowaliśmy tydzień i wydaje mi się, że należało nam się to zwycięstwo, walczyliśmy o te trzy punkty i bardzo cieszymy się, że udało się to wyszarpać – skomentował siatkarz zespołu z Lubina. Dotychczas w sezonie lubinianie rozegrali 19 spotkań, wygrywając 5 z nich i mają na swoim koncie 17 oczek. Obecnie zajmują 12. miejsce. – Na pewno ciężko jest w tym sezonie zwłaszcza przez sytuację z wirusem, ale staramy się tak samo przygotowywać do każdego meczu, walczyć o każde punkty. Wiemy, że z każdym mamy jakieś szanse i na pewno będziemy walczyć o każdy punkt – zapowiedział Jakubiszak.\nCuprum Lubin, Paweł Rusek, PlusLiga, Szymon Jakubiszak


Bitwa o Monte Cassino - opracowanie (geneza, interpretacja)\nPo wybuchu II wojny światowej Melchior Wańkowicz wyjechał do Rumunii i Izraela, gdzie pracował jako dydaktyk, a w latach 1943 – 1946 był wojennym korespondentem w II Korpusie gen. Władysława Andresa. Kiedy wojska alianckie dotarły pod wzgórze Monte Cassino, Wańkowicz rozpoczął intensywną pracę reportażysty. Walczył o wszystkie istotne informacje z pola walki, nie pozostawał z boku – właściwie doświadczał tego samego co żołnierze na froncie. Był narażony na takie samo niebezpieczeństwo.\nRozmawiał z żołnierzami, chciał zebrać jak najwięcej informacji o ich nastrojach i spojrzeniu na bitwę. Po zwycięstwie pisarz zabrał się do pracy nad wielkim, kilkutomowym dziełem „Bitwa o Monte Cassino” (tworzył w latach 1945-1946).\nMelchior Wańkowicz stworzył reportaż, stanowiący świadectwo odwagi polskich żołnierzy. Jest to jeden z najświetniejszych opisów poświęcenia, honoru i determinacji i dzięki temu książka Wańkowicza na stałe weszła do kanonu polskiego reportażu, wzmacniając i przekazując kolejnym pokoleniem legendę bitwy o Monte Cassino.\nZwycięstwo, w którym duży udział miał 2. Korpus Polski pod wodzą gen. Andersa, stało się powodem do dumy pokolenia wojennego, ale


Pewnie wielu pamięta jeszcze tzw. niezniszczalne sprzęty RTV, które potrafiły przetrwać długie lata, a mimo to pracowały na najwyższych obrotach. Kupując urządzenie elektryczne, mogliśmy być pewni, że kupujemy je na lata. Wraz z biegiem czasu niestety ta zależność się troszkę odwróciła. Żywotność sprzętu zamiast się wydłużać, to niestety jest coraz mniejsza. Wielu uważa, że jest to spowodowane specjalnymi działaniami producen\nJak działa osuszacz powietrza?Czy można pożyczć meble w niedzielę handlową?Why industry need rotating connectors?Lumpek lumpeksowi nie równyCo warto wiedzieć o prawieKoparki, betoniarki i tak dalejCiężki sprzęt do budowyOdzysk ciepła z domuJak działa hydraulika siłowaWysoko - tekst o wspinaczkachDo lekarza: wizyty w szpitalach i klinikachA w mieście coraz cieplej... pora na klimęKostka brukowa i jej kładzenieOgrzewanie i nagrzewnice - co to jest?Rozwój twojego dziecka a dobry senDaj się uwieść sztukateriiArticle about oils for carCzy warto zatrudnić specjalistę w danej dziedzinie?Dobre i złe praktyki marketingowePozycjonowanie Łódź - co warto wiedziećOgólnie o stomatologiiWarto znać swoje prawaKilka słów o jednorazowej odzieży medycznejO przewozach międzynarodowychTanie pozycjonowanieDentysta - poradnik pacjentaO zabiegach upiększającychPowszechne awarie komputerów i laptopówZanim przyjdzie faja upałów - o klimatyzacjiTłumacze


"WSPOMNIENIA" Jana Lorenca - Strona 7 z 14 - Ziemia Kępińska\nPo rozwiązaniu szkoły podoficerskiej wylądowałem w Świnoujściu, w batalionie portowym kapitana Żarkowskiego. Człowiek frontowy. Ostatecznie wzmocniłem strażnicę na Warszowie. Pole działania: falochron, plaża, stały posterunek przy promie – dokładnie sprawdzanie samochodów i ludzi wjeżdżających na prom, blokada statków zagranicznych cumowanych w porcie. Dodatkowo tzw teczka B ze zdjęciami ludzi poszukiwanych przez bezpiekę. Ze strażnicy na koniec falochronu (służba w pomieszczeniu trwała 24 godziny) odległość z ominięciem ruskiej bazy, która miała odrzutowe ścigacze morskie wynosiła 15 km, zaś żeby przedostać się przez ich bazę potrzeba było tylko 20 minut czasu. Ruskie sołdaty przez podanie komendy „pastoj kto idziot?” wprowadzali pocisk do komory nabojowej. Odpowiedź polski „pagranicznik” wtedy wołali „hodi suda”. Byli to żołnierze których służba trwała w Świnoujściu już od 6 do 7 lat, a powrót do kołchozu wcale ich nie interesował. Po przybyciu młodego rocznika z Rosji na odpowiedź naszych żołnierzy służba graniczna zaczęła strzelać do naszych żołnierzy. Jednak stary rocznik wopistów krótkimi seriami serwował się ucieczką od drzewa do drzewa. Zanim na odsiecz ruskiego posterunku przyszła ich wartownia motorówką z kapitanatu portu dojechali do swojego punktu obserwacyjno – zamykającego na falochronie. Dochodzenie prowadziła rosyjska kontrozwietka, ale bez skutku. Chłopaki dostali od Żarkowskiego po trzy tygodnie urlopu. Kiedyś spałem po nocnej służbie aż tu przyszedł jakiś kolega wopista i stawiał mi bardzo różne pytania. Ubrałem się w mundur i rzekłem „od tej chwili jestem kapralem, o co właściwie chodzi?” Zaczął stękać i nie potrafił wyjaśnić po co przyszedł. Przywołałem wartownika i podoficera służbowego. Wykręciłem mu rękę i po schodach zaprowadziłem do mocno okratowanego pokoju przyjęć. Wygadywał, że jest oficerem SB, ale mu to nie pomogło. To był człowiek z półki – nie matura lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera. Następny ważniak z UB mignął legitymacją przed wejściem na prom. Na naszą interwencję syknął „Jestem oficerem SB i żadnej legitymacji pokazywał nie będę”. Mój kolega lufą podłożoną pod łopatkę na plecach zmusił go do opuszczenia promu. Wylądował tam gdzie poprzednik. Szef UB za przynoszenie wstydu zwolnił oboje. Patrol WOPu składał się przeważnie z dwóch żołnierzy w tym dowódca to członek PZPR lub ZMP, ale większość z nich to swoje chłopy. Konie można było z nimi kraść. W przyblokowaniu zagranicznego statku, jeśli nie było wtyczki to jedzenia było pod dostatkiem, ale super ostrożność musiała być zachowana. Kiedyś żołnierz ZMP z Częstochowy przyjął z angielskiego statku jedną żyletkę. Organizacja zrobiła nad nim sąd i wyrok. Przewodniczący ZMP krzyczał : Pod prokuratora! Dowódca strażnicy wezwał mnie na ten sabat czarownic i powiedział „Co wy jako człowiek bezpartyjny byście zaproponowali temu żołnierzowi?”. Najpierw go skrytykowałem. Co do kary stwierdziłem: Gdzie była organizacja, a szczególnie przewodniczący przed popełnieniem tego czynu? Jak go upolityczniła? Jak go wychowała? Według mnie, ja jestem bezpartyjny, winna jest tu cała organizacja ZMP. Karą wystarczającą w zupełności to 20 dni ścisłego aresztu – odsiadka u nas na strażnicy, a kluczyki od kicia w moje ręce. Kazano mi opuścić zebranie, ale kluczyki były w moich rękach, a podrobione za moją wiedzą u kucharza. Aresztant po opuszczeniu kicia należycie mi podziękował. Wkrótce ściągnięto mnie do batalionu. Dla wykonania ogródka strzeleckiego, z pomiarami lotu pocisku z Musina i z KBK. W wolnym czasie uszyłem na miarę kapitanowi Żarkowskiemu wojskowy płaszcz zimowy. Urlop był zaklepany. Od razu telefonogram: Kaprala Lorenza oddelegować do Szczecina do brygady – natychmiast!. Żarkowski uważał, że już z powrotem nie wrócę. Miałem objąć stanowisko szefa kompani, ale po sierżancie zawodowym, który za okradanie żołnierzy trafił do więzienia. Odmówiłem stanowczo przyjęcia obowiązków szefa i dlatego po trzech dniach trafiłem przed obliczę samego dowódcy 12 brygady WOP – płk Suchego. Dlaczego nie chcecie przyjąć obowiązku szefa – bo nie wiadomo jakie tam są braki. To jest do ustalenia na apelu mundurowym. Ale ja mam takie uprzedzenie, że to się może źle dla mnie skończyć. Kapralu, czy wy wiecie, że w wojsku istnieją rozkazy. Tak, jeśli taki otrzymam to go wykonam. Jednak regulamin sił zbrojnych określa, że szefem kompani może być tylko podoficer zawodowy. Żona na mnie czeka i nie chce do niej wracać przez więzienie. W mojej ewidencji brak było takiej adnotacji. Krzyczał jak wściekły, że zmyślam, że go oszukuje. Moja odpowiedź: Ja mam, ale tylko ślub kościelny. Dopiero zaczął się ryk – Adamczak zgłoś go do Pikonia i na 123 batalion – nie będzie spał ani jednej nocy. Zgłosiłem się do mojego bardzo dobrego kolegi, który pracował w kancelarii. Przeniesienie z powrotem do Świnoujścia kosztowało mnie trzy litry wódki i zapłata za bilet kolejowy Szczecin – Świnoujście. Chyba Anioł Stróż podpowiedział mi bajkę o ślubie kościelnym. Meldowałem się u Żarkowskiego z uśmiechem i wszystko mu opowiedziałem. Teraz na miesiąc będziesz dowódcą plutonu żołnierzy ściągniętych z granicy na odpoczynek i szkolenie. Obecny dowódca tego plutonu nie potrafi nawet komendy podać. Zamiast ich gonić uczyłem defiladowego kroku i śpiewu różnych wojskowych piosenek. Odwdzięczyli mi się na egzaminie. Żarkowski wręczył mi rozkaz wyjazdu i kartę urlopową na 14 dni ze słowami – Jasiu Ona tam czeka na ciebie. O godzinie 9.30 dnia następnego byłem u Jadzi w domu, ale ona była na polu ze swoją żywicielką – łaciatą krówką. Będący w odwiedzinach Józiu z Torunia zastąpił pasterkę i kazał jej wracać do domu bo na nią czeka komendant „służba Polsce” i to ten u którego ja przed wojskiem załatwiłem jej zwolnienie wyjazdu na brygadę. Wpadła do kuchni i słowami „To cygan”, z pełną uciechą przywitała się ze mną. Janek, a kiedy wrócisz na dobre??? – według wersji szeptanej za trzy miesiące. Pomagałem moim kobietą w czym mogłem, zaś powrót do domu o 22.00 nie został odwołany. Naprawdę ciężko wracało się z powrotem do Świnoujścia.\nWyznaczony do patrolowania zielonej granicy zauważyłem jak niemiecki strażnik jakieś 20 metrów od nas kładł się na ziemie i czołgał. Bał się nas. Partyjny dowódca patrolu prosił bym go zawołał po niemiecku. Po dłuższej chwili powstał i się zbliżył mówiąc: Ja jestem z zachodniej granicy, a tam do nas strzelają. Wymienili się papierosami i było meine kameraden. Niedaleko Międzyzdroji nasz dozorowiec patrolowy – DP zgarnął łódź rybacką NRF, a z nią dwoje rybaków. Powołali się na prawo międzynarodowe, że w razie awarii kutra mają prawo zawinąć do każdego portu. Nas też tak szkolono. Podana przez nich awaria była bardzo błacha, ale była. Jednak ich miejsce urodzenia Międzyzdroje mówiła o wszystkim. Moja znajomość języka niemieckiego w przedmiocie morza była zupełnie zerowa, ale rozkaz być tłumaczem to rozkaz. Protokół spisywał oficer informacji – to co mu podyktowałem. Na zakończenie przesłuchania wszedł kapitan Żarkowski. Rybacy stanęli jak struny i czystym platdeutschem rozmawiał z nimi. Odebrali im wszystkie osobiste rzeczy, papierosy także i zamknęli do kicia na piętrze obok pomieszczenia oficera operacyjnego batalionu. Wieczorem z braku oficerów poszedłem na zastępstwo. Na prośbę rybaków poczęstowałem ich naszymi „mocnymi”. Myślałem, że się uduszą. Po trzech dniach, decyzją Warszawy wypuszczono ich wolno. Rola oficera operacyjnego to dokładna znajomość całego odcinaka zielonej i morskiej granicy batalionu portowego Świnoujście. Zaś zawartość sejfu to proszę uważać – przekroje wszystkich statków zagranicznych, bander jakie wpływały do portu Świnoujście. Każdy statek na redzie był przyjmowany i kontrolowany przez ekipę złożoną z jednego oficera i trzydziestu pięciu żołnierzy z potrzebnym sprzętem, np. długie nawet na 2,5 m szpikulce do przebijania materiałów sypkich. Mały punkt graniczny Albeck obsługiwali koledzy którzy potrafili władać językiem rosyjskim w mowie i piśmie. Poza żołnierzami rosyjskimi nikt nie mógł tamtędy przejeżdżać. Wolno było tylko kontrolować przepustki podpisane przez Koczjerenke – dowódcę grupy wojsk północnych stacjonujących w Polsce. Najważniejsze bazy Marynarki Wojennej należały do nich. Polska MW zajmowała jedynie małe koszary wzdłuż Kanału Szczecińskiego plus jedną wieżę obserwacyjną dla podawania i przyjmowania środków łączności alfabetem morsa. Żarkowski to fanatyk piłki nożnej. Jak jego drużyna dokopała sojusznikom 5 -1 całą drużynę ugościł w restauracji i dał trzy dni wolnego od służby. Przepustkę na miasto miałem stałą ale zwiedzać nie było co. W dalszym ciągu usuwano gruzy. Piękny kościół z witrażem łodzi rybackich zachwycił mnie ogromnie. W razie wpadki to zwiedzałem zabytek. A tak naprawdę to modliłem się o szczęśliwy powrót do domu i do Jadzi. Służba na granicy była bardzo niebezpieczna. Żołnierze którzy nie wytrzymywali ciężkich trudów szkolenia, lub co gorsza znęcania się nad nimi odbierali sobie życie. Wtedy zwoływano odprawę i potępiano ich jako wrogów klasowych. Pierwszy przykład: Port Szczecin, trójka cyganów chce się dostać na statek. Jeden z nich schowany za dziobem statku odcina żołnierzowi głowę, zaś seria automatu puszczona przez drugiego żołnierza zatrzymuje sprawców. W ciągu dwóch miesięcy wykonano wyrok śmierci na całej trójce. Drugi przykład. Śmierć Józefa Stalina – strażnica Rzędziny. Jeden z żołnierzy mówi: „Stalin zmarł, będzie więcej chleba w Polsce.” Ucho konfidenta donosi do informacji. Rozprawa w sądzie gotowa. Jako bezpartyjny ławnik brałem w tym udział. Bardzo mocno przerażał mnie akt oskarżenia mówiony po rosyjsku przez prokuratora w mundurze oficera polskiego. Za wypowiedziane słowa proponował siedem lat. Z życiorysu skazanego wynikało, że jego ojciec zginął w pierwszym dniu wojny w 1939 roku. On był jedynym żywicielem schorowanej matki. Sędzia prosił o propozycję kary. Jednogłośnie mówimy najwyżej rok. Czy wy rozumiecie co on mówi, ja go znam. Jeżeli nasze ustalenie nie przekroczy połowy proponowanej przez niego kary zmienia paragraf i sędziego i osiem lat ten chłopak ma pewne jak w banku. Ugoda została. Cztery lata ze zaznaczeniem wykonania kary w kopalni. Z zaliczeniem jeden rok pracy kopalni za dwa lata odsiadki. Czyli razem z nami wyjdzie on do cywila. Ten judasz z wyglądu odrażał swoją butną postawą i zdradzieckim uśmiechem. Ano dziesięć dni urlopu miał w kieszeni za cztery lata więzienia dla kolegi. W tym samym dniu na innej rozprawie chłopak dostał przez tego Gruzina 15 lat kibitki za słowa: żebym mógł to bym temu skurw…. na grób nasrał.\nA wypowiedział te słowa na stopniach schodów 5 komisariatu MO w Szczecinie, na ulicy Mickiewicza. Popił z radości, że ten kat Polaków umarł.\nKiedyś wracamy całym plutonem wieczorem z kina tramwajem. Wsiada do naszego przedziału taki żylasty facet. Stawia sierżantowi pytanie: Pan mnie zna?? Nie. A może pan pamięta jak mnie pan kopał i bił na strażnicy Dauje? A przy następnej ucieczce z Rzędzinach i dokończył… wiem gdzie pan mieszka i na pełnym biegu wyskoczył z tramwaju. Konsternacja. Sierżant już nigdy nie pojawił się na prywatnej stancji, na mieście nie mieszkał tylko w koszarach. Dużo ludzi uciekało z bronią w ręku.\nRejon strażnicy Dauje: Za słupa ogrodzeniowego przestępca (wg nomenklatury WOP) serią z broni maszynowej postrzelił przewodnika psa 4 mm od serca. Pies lizał krew i nie dopuścił drugiego żołnierza żeby udzielił mu pomocy. Mógł to zrobić dopiero drugi przewodnik. Żołnierz odszedł na rentę bo ręka była niesprawna. Rzecz działa się wieczorem. Żołnierze pogotowania w ciągu 15 minut zablokowali ucieczkę do NRD. Rano tyraliera wypędziła strzelającego z lasu, który z odbezpieczonym automatem szedł na ukrytego za krzakiem żołnierza z blokady. Ten zastrzelił go na miejscu. Nie życzę nikomu takich przeżyć. Odezwał się do mnie: Jasiu zabiłem człowieka, czy ty rozumiesz co to jest? On nie żyje, on też był w mundurze wojskowym. On już nigdy nie wróci do swojego ojca, do swojej matki. Jestem bandytą, jestem mordercą. Oto wymuszona sytuacja jak na wojnie. Żadne wyjaśnienia ze strony kolegów nie trafiały do jego przekonania. Na trzydziestodniowy urlop w ogóle nie pojechał. Jak mógłbym spojrzeć w oczy swoich rodziców, a szczególnie mojej narzeczonej, dziewczyny na wskroś religijnej. Brązowy krzyż za zasługi widniał na jego piersi tylko w trakcie wręczania i natychmiast zaginął.\nStrażnica Dobra Szczecińska: z opowiadań kolegów księgowy PGR ukradł pieniądze przeznaczone na wypłaty dla pracowników. Pies ze strażnicy pieniądze odnalazł i z rozpędu wskoczył na księgowego, który tak się wystraszył, że trochę od niego śmierdziało. Dzieciaki w pasie granicznym często donosiły na strażnicę, że ktoś obcy kręci się po okolicy. Wówczas wydział polityczny 12 brygady WOP ubierał ich kompletnie od stóp do głowy. Ponadto otrzymywali dużo słodyczy. Jak byłem szefem kompani pierwszej to politrukiem był Jan Bartoszek, który trafił do WOP-u z korpusu bezpieczeństwa wewnętrznego – KBW. Bieliznę osobistą wymieniał u mnie w magazynie. Oto jego relacja: Cały batalion KBW jedzie rozgromić Armię Krajową do obszarów leśnych województwa białostockiego. Aż tu zwartym szykiem naprzeciw nam też maszeruje w pełnym uzbrojeniu wojsko. Pada komenda stój!!! Wojsko z przeciwka także się zatrzymuje. Po około 15 minutach wyruszają parlamentariusze z obu stron. Spotkanie trwało około 30 minut. Po powrocie dowódca batalionu rozkazuje. Przy mijaniu zachować zupełny spokój, żadnych incydentów. Rozlewu krwi nie było, ale całą kadrę w batalionie KBW wymieniono i dlatego wylądowałem w 12 brygadzie WOP. Innym razem radził się co ma zrobić bo jego narzeczona zerwie z nim jeśli nie weźmie ślubu kościelnego. Chodzę z nią od szkolnej ławy. Ultimatum upływa za miesiąc, a teraz trwa szkolenie młodego rocznika i nikt mi nie da urlopu. Moja rada: Zamelduj się u majora Adamowicza, ale tylko w cztery oczy i powiedz prawdę o co chodzi. On się zgodzi. Przekonywałem go przez cały tydzień. Wreszcie wypił kieliszek wódki na odwagę i poszedł. Było takie coś do mnie: Jasiu skąd wiedziałeś, że on się zgodzi. Miałem przeczucie bo on ma taki obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej w domu jakiego na pewno nie widziałeś. Poza tym, jeżeli ktoś przez cztery lata walczył na pierwszej linii frontu i Bóg zachował go przy życiu to na pewno jest głęboko wierzący.\nA oto postać politruka na strażnicy Kiełbaskowo. Żołnierze ciągle się żalili że przy rozwalonym moście autostrady Berlin – Szczecin o godzinie 24.00 maszeruje ostro przynajmniej pluton wojska i przy bardzo silnym podmuchu wiatru wszystko się uspokaja przy dojściu do samego mostu. Miałem okazję tam być ale zachowałem się jak mówili starzy ludzie. Po prostu się modliłem i wcale nie było tak groźnie, ale pietra to miałem ogromnego. Politruk „Prawoskos” – takie miał przezwisko, stwierdził, że on sobie z tym całym zmyślonym plutonem poradzi sam. Pięknego wieczoru wziął automat i poszedł w pojedynkę pod ten wiadukt. W prawdzie nie wiadomo jak wypadło to spotkanie ze zmyślonym plutonem, ale już nikt nigdy więcej nie został wyznaczony do pełnienia służby w tym miejscu. Chyba to klerykalne zjawisko popieściło go bardzo solidnie. Z tego wniosek, że nie wolno się naigrywać z ludzkich wierzeń i przekonań.\nLasy Trzebieży to ogromny kompleks leśny. Strażnica 20 km od batalionu w Trzebieży. Polanka w środku lasu. Raptem trzy gospodarstwa – bardzo słaba ziemia. Podatku nie płacili. Jedyny piętrowy budynek to strażnica. Być może poprzednio służył jako leśniczówka. Odcinek granicy zabezpieczony był zasiekami z drutu kolczastego w kształcie litery T. Przedwojenny sierżant kawalerii z Wrocławia miał tam stały punkt przejściowy i kontakt z przewodnikiem NRD. Do przechodzenia służył mu gruby koc który zabezpieczał od drutu kolczastego i ewentualnego prądu oraz łańcuch o długości 30 cm z rękojeścią do obrony. Człowiek bardzo silnie zbudowany. Dlatego przesłuchiwany był przez dowódcę strażnicy przy obecności żołnierza z automatem gotowym do strzału. Pokój przesłuchań to: podłoga i ściana na całej wysokości pomalowana czerwoną olejną farbą. Sufit pomalowany na czarno – normalny horror. Na zewnątrz przy drzwiach stał drugi żołnierz i on przekazywał treść rozmowy przesłuchania kolegom. Za to też było można kiblować w kopalni. „Myślę, że mnie zwolnicie, przecież płynie w was Polska krew. Obu żołnierzom, którzy mnie zatrzymali zacięły się karabiny. Mogłem uciec. Zmyliło mnie światło leśniczówki które odczytałem jako wskazówka z NRD. Pomyliłem drogi.” Modlił się na głos żeby go puszczono. Protokół z przesłuchania był gotowy. Zatrzymany jednak odmówił podpisu. Dowódca strażnicy swoją krótką, odbezpieczoną broń położył na stole. Długo indagowano zatrzymanego by podpisał protokół. Wreszcie się zgodził, zbliżył się do stołu i zamiast odebrać podawane mu do podpisu pióro odbił rękę dowódcy i chwycił za pistolet. Żołnierz jednak obronił dowódcę strażnicy od śmierci. Założone mu kajdanki z łańcuszka zerwał przy lekkim pociągnięciu i stwierdził: To co mi założyłeś to możesz sobie kozę uwiązać. Przy sprowadzaniu do piwnicy – do aresztu żołnierz przynaglał go do schodzenia. Odpowiedź: Chłopcze wejdź trzy stopnie wyżej bo będziesz na dole szybciej ode mnie. Wreszcie pod kluczem, a tu od razu rumor. Nagle było słychać „Wy bandyci – pilnujecie”. Rano przyjechała samochodem po niego spec ekipa – oprawcy ze Szczecina. Założyli kajdanki amerykanki, położyli twarzą do podłogi samochodu i w każdym rogu paki siedział żołnierz z automatem. W połowie drogi wyglądało na to, że dostaje konwulsji. Kajdanki jednak pękły, wyrwał automat, ale użytku z niego nie zdążył zrobić. Katowali go przy udziale oficera informacji aż do Szczecina. Tam jeszcze raz wyrwał kraty w ubikacji i po rynnie zjechał na ziemie i sam wszedł na drugie pięto. Dalszy los nieznany.\nStrażnica Glinki. Podoficer służbowy – Szczęsny z Ostrzeszowa. Odprawia służbę graniczną i wyznacza czas pełnienia od godziny 18.00 do 6.00 rano jako patrol wahadłowy w pobliżu toru kolejowego. Podał im klucze od magazynu broni, żeby się sami obsłużyli. Klucz zwrócili i poszli, ale nie na patrol tylko trzymając się rękami wzajemnie za ramiona po szynach kolejowych do NRD. O godzinie 6.30 ogłoszono alarm na strażnicy. Taki był przymus jeżeli spóźniony powrót elementu wynosił ponad 20 minut – to była w domyśle dezercja. Przez pas zaoranej ziemi śladów ucieczki nie było. Szukano ich na naszym terenie. Sprowadzony jednak z brygady pies tropiący wonią nadgórną ciągnął torami. Po uzgodnieniu z NRD pies doszedł do stacji kolejowej oddalonej o 15 km od granicy skąd dziesięć godzin wcześniej odjechał pociąg osobowy. Dalszy ślad się urwał. Około godziny 12.00 na radiostacji naszej częstotliwości usłyszano głos dowódcy patrolu który nawiał. Panie pułkowniku Bański, jesteśmy w amerykańskiej strefie okupacyjnej. Pościg można odwołać. Efekt ucieczki to brak dwóch automatów i sześć magazynków amunicji oraz trzy lata więzienia dla kaprala Szczęsnego. Takie trzy lata było obligatoryjne jeśli od elementu podsłuchu – 100 metrów w lewo lub prawo wykryto ślady przejścia na zaoranym pasie ziemi. Prawdopodobną pomoc przy przejściu przez NRD w/w otrzymali od ludzi z siatki Gellena – amerykański wywiad, o czym stale nas informowano, że jest bardzo aktywny i niebezpieczny.\nCzas służby zbliżał się do końca Nagle pięciu podoficerów ze mną włącznie pojedynczo na rozmowy do dowódcy Żarkowskiego. Zakaz rozmowy tej piątki między sobą. Wędrowałem jako ostatni. Kapitan Żarkowski pytał urzędowo: Obywatelu Lorenz, partia i dowództwo proponuje awans do stopnia chorążego. Zdecydowana odpowiedź – odmawiam. Usłyszałem poważne ostrzeżenie obym nie wyszedł w wojska przez więzienie przez wzgardzenie zaufania partii i narodu. Kapitanowi powiedziałem: Wolę wyjść przez więzienie niż z gwiazdką. Jadzia to zrozumie – on o tym wiedział. Politruk batalionu usłyszawszy odmowę ryczał jak ranione zwierzę. Rzekłem tylko, że jeżeli dojdzie do jakiegoś teatru działań wojennych i tam się wyróżnię szczególnie to dowództwo na pewno znajdzie pięć minut czasu żeby mnie awansować. Najgorsza w moim pojęciu miała być wizyta u porucznika informacji. Słynne jego powiedzenie siadaj kapralu to porozmawiamy, ale najpierw proszę tak szczegółowo opowiedzieć cały swój życiorys. To mu powtórzyłem od piątego roku życia. Chciał też usłyszeć dlaczego odmawiam przyjęcia awansu. Wyjaśniłem, że narzeczona czeka na mnie prawie 2,5 roku. Żyje z matką, która otrzymuje 60 zł renty (ja 40 zł żołdu na miesiąc) i gospodaruje na 2,5 ha szóstej klasy ziemi, którą obrabia mój ojciec. Jest tam bieda aż piszczy i w tej sytuacji nie mogę się wiązać z wojskiem. Chcę służyć tej naprawdę biednej rodzinie. Słowami: Z niewolnika nie ma robotnika, uścisnął mi rękę i kazał przekazać Żarkowskiemu ażeby wykreślił mnie w listy. Ten mój uścisk dłoni ze szczęścia spowodował lekki grymas na jego twarzy. Zaś moja charakterystyka dla RKU brzmiała wypisana grubą czcionką „oblicze politycznie nieskrystalizowane”. Następnie wszyscy przebrani zostali na cywilów i zapakowano nas na statek patrolowy, podwożąc pod stacje kolejową Odra Port. Do zarezerwowanego wagonu relacji Odra Port – Warszawa wchodziliśmy środkiem szpaleru ochronnego. Konwojował nas dowódca kompani. Za całą służbę 2,5 roku dostałem 15 zł na drogę. Była wolność i co dalej. Wymiar szczęścia jakiego doznałem żadne słowa opisu nie są wstanie tego odzwierciedlić. Przy powitaniu z Jadzią nie mogliśmy się sobą nacieszyć. Dziesięć dni po powrocie wezwanie na MO i propozycja pracy. Wyjaśniłem krótko i stanowczo – lepiej zarobić 500 zł na spocznij niż 1000 zł na baczność. Czasowo zajmowałem się szyciem i to w domu Jadzi, gdzie była maszyna do szycia Synger. Powrót do domu jak dawniej 22.00.


Projektant instalacji elektrycznych Kluczbork | Zlecenia, Oferty, Wyceny - Muratordom.pl\nProjektant instalacji elektrycznych w Kluczborku\n36 Zleceń - Projektant Instalacji Elektrycznych Kluczbork\nSzukam firmy, projekt instalacji elektrycznej, do 50m², Wieluń\nPragniesz znaleźć Zleceniodawcę jako godny uwagi profesjonalista? Twoja firma to najlepszy kandydat dla tego Zleceniodawcy. Zrealizuj zaplanowane przez niego działania. Ofertę prześlij po kontakcie.\nŁódzkie / Wieluń, 38 km od Kluczbork\nDam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 201-300m², Opole\nOdpowiedz na zapytanie dla fenomenalnego biura projektowego instalacji elektrycznych do realizacji zlecenia w dobrej cenie. Pokaż, że Twoja firma to najlepsze rozwiązanie. Jeszcze dziś skontaktuj się z nim.\nOpolskie / Opole, 37 km od Kluczbork\nPotrzebny elektryk, projekt instalacji elektrycznej, 300m², Opole\nPotrzebny elektryk, projekt instalacji elektrycznej, 122m², Brzeg\nOpolskie / Brzeg, 52 km od Kluczbork\nDam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 110m², Niemodlin\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: dom jednorodzinny Liczba punktów elektrycznych: Klient prosi o poradę Powierzchnia obiektu: 110m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie of...\nOpolskie / Niemodlin, 54 km od Kluczbork\nSzukam firmy, projekt instalacji elektrycznej, 180m², Ostrów Wielkopolski\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: dom jednorodzinny Liczba punktów elektrycznych: 51 - 100 Powierzchnia obiektu: 180m² Dostawca materiałów: zleceniodawca Klient składa zapytanie ofertowe jako: o...\nFenomenalni Projektanci Instalacji Elektrycznych\nKlient poszukuje dobrej współpracy i pisze - Szukam firmy, projekt instalacji elektrycznej, 151-200m². To zlecenie jest idealne dla profesjonalisty takiego, jak Ty. Już teraz określ co możesz zaoferować i poznaj dobrego Zleceniodawcę.\nPrzyjmij zlecenie wysokiej klasy projektowania instalacji elektrycznych o treści "Szukam firmy, projekt instalacji elektrycznej, 203m²", jako fachowiec z miejscowości Dolnośląskie. Zyskaj klientów swoimi kwalifikacjami i rzetelnością. Pokaż, że w okolicy Dolnośląskiego jesteś w ścisłej czołówce. Pokaż wyjątkową propozycję dla tego Klienta - skontaktuj się już dziś.\nDolnośląskie / Wierzchowice\nPotrzebny elektryk, projekt instalacji elektrycznej, 151-200m², Wrocław\nZlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, do 50m², Wrocław\nWybór tego Klienta da Ci same korzyści i na pewno Zleceniodawca, który zleca - "Zlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, do 50m²", nie pożałuje współpracy z doradcą z Twojej firmy. Określ jaką ofertą dysponujesz i poznaj dobrego Klienta.\nJeśli dobra cena i solidna realizacja powierzonych zadań to Twoje najważniejsze atuty jako fachowca od projektowania instalacji elektrycznych to zdecyduj się na wykonanie zlecenia - Zlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, do 50m². Nie zwlekaj i skontaktuj się od razu - na pewno będziesz zadowolony!\nSumienne Biuro Projektowe Instalacji Elektrycznych\nZlecający szuka biura projektowego instalacji elektrycznych do szybkiej realizacji zlecenia, pisząc - Dam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 101-150m². Jako profesjonalista w ciągu krótkiego czasu od przyjęcia zamówienia przystąp do wykonania prac. Dłużej nie trać czasu i sporządź wycenę - gwarancja zadowolenia!\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: garaz Liczba punktów elektrycznych: 1 Powierzchnia obiektu: 10m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Info...\nZlecę wykonanie projektu przyłącza instalacji elektrycznej na Ogródkach Działkowych, ok. 40 ogródków. Przyłącze od bramy do ogródków. Termin skorzystania z oferty jak najszybciej. Proszę o oferty....\nProfesjonalne Projektowanie Instalacji Elektrycznych\nTen Zlecający potrzebuje specjalisty od projektów instalacji elektrycznych. Napisał ogłoszenie o treści - Zlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, 101-150m², chcąc wykwalifikowanych specjalistów. Przedzwoń, aby przedstawić ofertę - nie pożałujesz.\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: mieszkanie Liczba punktów elektrycznych: do 50 Powierzchnia obiektu: 70m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywa...\nSzukam firmy, projekt instalacji elektrycznej, 301-400m², Nysa\nWyjątkowi Projektanci Instalacji Elektrycznych\nJako wyjątkowy projektant instalacji elektrycznych pasjonując się tym tematem od dzieciństwa i specjalista zawsze gotowy do podjęcia nowego zlecenia odpisz na to zlecenie. Ten Zleceniodawca zgłosił potrzebę "Zlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, 401-500m²". Gorąco zachęcamy do zapoznania się ze zleceniem - nie pożałujesz.\nTen Zleceniodawca jeszcze potrzebuje profesjonalistów od projektów elektrycznych. Napisał ogłoszenie o treści - Dam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 101-150m², chcąc skorzystać z wykwalifikowanej kadry. Dopasowaną ofertę prześlij po kontakcie, dlatego nie zwlekaj.\nOpolskie / Polska Cerekiew\nDoskonali Projektanci Instalacji Elektrycznych\nZapytanie o treści - Potrzebny elektryk, projekt instalacji elektrycznej, 151-200m² jest zaadresowane do fachowca, który świadczy swoje usługi oraz koncentruje się na Klientach z Dolnośląskiego oraz przyległych powiatów. Przez to, że realizujesz wymagania najbardziej wymagających Klientów, wybór Twojej firmy na pewno będzie dobrą decyzją.\n2020-12-06 do 2020-12-13\nWyjątkowe projektowanie instalacji elektrycznych to Twoja życiowa pasja? Wykonaj powierzone prace jako jeden z najlepszych w fachu projektanta instalacji elektrycznych. Złóż bezkonkurencyjną ofertę temu Zleceniodawcy - nawiąż współpracę jak najszybciej.\nDam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, do 50m², Bełchatów\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: mieszkanie Liczba punktów elektrycznych: do 50 Powierzchnia obiektu: do 50m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe jako: firma (I...\nSolidne Projektowanie Instalacji Elektrycznych\nDam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, do 50m², Ruda Śląska\nZnakomite Projekty Elektryczne\nZlecający napisał zgłoszenie o treści "Potrzebny elektryk, projekt instalacji elektrycznej, 44m²". Jako rzetelny fachowiec w dziedzinie projektów elektrycznych wykonaj powierzone zadanie i przyjmij zlecenie. Zachęcamy do zapoznania się ze zleceniem.\nZlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, 2000m², Katowice\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: obiekt przemysłowy Liczba punktów elektrycznych: powyżej 500 Powierzchnia obiektu: 2000m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe j...\nPerfekcyjne Biuro Projektowe Instalacji Elektrycznych\nWybranie tego Klienta da Ci same korzyści i z pewnością Zleceniodawca, który napisał - "Zlecenie dla elektryka, projekt instalacji elektrycznej, 53m²", nie pożałuje współpracy ze specjalistą z Twojej firmy. Szczegółową ofertę prześlij po kontakcie, dlatego nie zwlekaj.\nZapytanie dla firmy, projekt instalacji elektrycznej, 1m², Katowice\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: Stacja ładowania samochodów Liczba punktów elektrycznych: do 50 Powierzchnia obiektu: 1m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe j...\nZakres zlecenia: projekt instalacji elektrycznej Rodzaj obiektu: mieszkanie Liczba punktów elektrycznych: 51 - 100 Powierzchnia obiektu: 69m² Dostawca materiałów: do uzgodnienia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba pr...\nDam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 151-200m², Sosnowiec\nTen Klient myśli, że doskonałej jakości projekty instalacji elektrycznych to skomplikowany temat. Wysłał zapytanie o treści "Dam zlecenie, projekt instalacji elektrycznej, 151-200m²". Pokaż temu Zleceniodawcy, by nie tracił czasu i jako projektant instalacji elektrycznych pomożesz mu i znajdziesz dostosowane do potrzeb Klienta rozwiązanie. Chwyć za telefon, skontaktuj się i prześlij ofertę, która z całą pewnością będzie godna uwagi Klienta.\nWciąż masz możliwość nawiązać kontakt w odpowiedzi na ogłoszenie Zleceniodawcy jako dobra firma od projektów elektrycznych. Pozwól Zlecającym skorzystać z wykwalifikowanej kadry pracowników oraz cieszyć z dobrze wydanych pieniędzy. Ofertę prześlij po kontakcie.\nRewelacyjne Projekty Instalacji Elektrycznych\nNadal jesteś w stanie złożyć ofertę w odpowiedzi na zlecenie Zlecającego jako dobra firma od projektów instalacji elektrycznych. Pozwól Zleceniodawcom skorzystać z wykwalifikowanej kadry pracowników oraz dołączyć do grona zadowolonych Klientów. Dzięki temu, że realizujesz wymagania najbardziej wymagających Klientów, Twoja firma to doskonały wybór.\nProjektant instalacji elektrycznych w pobliżu miasta Kluczbork\nSzukam fachowca w Kluczborku


TobiaszMalinski.pl analiza finansowa spółek giełdowych sprawozdania finansowe spółek z gpw: Jak Getin Holding radzi sobie z sytuacją w Europie Wschodniej?\nW pierwszych 9 miesiącach 2014 roku w Getin Holdingu miały miejsce jednak bardzo pozytywne wydarzenia, tj.:\nzwiększenie zysku netto o ponad 100% Idea Banku Polska\nbardzo dobre wyniki finansowe Romanian International Bank\nprzejęcie VB Leasing, dzięki czemu Getin stał się liderem sektora leasingowego w Polsce. O szczegółach transakcji przejęcia VB Leasing pisałem w poście Getin Holding blisko przejęcia dwóch spółek z grupy VB Leasing, czyli o tym jak mieć ciastko i zjeść ciastko.\nSytuacja holdingu na dzień bilansowy wyglądała następująco:\ndziałalność Idea Banku Polska przyniosła rekordowe zyski, gdyż wynik netto zwiększył się z 80,2 mln zł w okresie od stycznia do września 2013 roku, do 186,71 mln zł w okresie od stycznia do września 2014 roku, jest to wzrost o 132,8%! Tym samym udział Idea Banku Polska w zysku netto całego holdingu wzrósł z 38,4% do 77,35%,\nbardzo dobra sytuacja Romanian International Bank wynika z tego, że w momencie przejęcia przez holding spółka wykazywała straty, a od stycznia do września 2014 roku wypracowała zysk netto na poziomie 52,65 mln zł,\nw związku z sytuacją na Ukrainie tamtejszy Idea Bank poniósł straty na poziomie -36,9 mln zł. Dalej holding kontroluje sytuację w zakresie płynności na tym obszarze. Na stratę wpłynęła duża wartość odpisów aktualizujących należności kredytowe. Idea Bank Ukraina udziela głównie kredytów konsumpcyjnych, a więc wraz ze spadkiem siły nabywczej hrywny, spadła zdolność do spłaty tych kredytów, stąd pojawiły się rekordowe odpisy aktualizujące i strata netto.\nNa Białorusi oraz w Rosji sytuacja wygląda lepiej niż na Ukrainie, gdyż oba tamtejsze segmenty wypracowały zyski, które jednak były dużo niższe niż w analogicznym okresie roku 2013. Zysk netto segmentu leasingowego w Rosji spadł o 50%, a segmentu bankowego na Białorusi o ponad 180%.\nSytuacja w segmencie usług finansowych, głównie chodzi tutaj o MW Trade oraz Idea Expert, pozostała zbliżona do roku 2013, zysk netto wyniósł nieco ponad 11 mln zł, w roku 2013 było to nieco ponad 10 mln zł.\nNajważniejsze dane finansowe pokazałem w tabeli poniżej:\n(skonsolidowane w tys. zł) 9 m 2013 9 m 2014 Zmiana %\nPrzychody odsetkowe 1 020 188zł 1 173 971zł 15,07%\nKoszty odsetkowe 618 672zł 652 564zł 5,48%\nWynik odsetkowy 401 516zł 521 407zł 29,86%\nPrzychody prowizyjne 397 272zł 399 271zł 0,50%\nKoszy prowizyjne 73 418zł 109 362zł 48,96%\nWynik prowizyjny 323 854zł 289 909zł -10,48%\nZysk strata netto 185 153zł 241 377zł 30,37%\nKredyty i pożyczki klientowskie 5 810 487zł 7 689 380zł 32,34%\nNależności leasing finansowy 1 754 897zł 4 634 601zł 164,10%\nZobowiązania wobec klientów 6 769 510zł 11 287 815zł 66,74%\nKapitał własny 2 224 296zł 2 808 427zł 26,26%\nROE 8,32% 8,59%\nWynik netto/przychody odsetkowe i prowizyjne 13,06% 15,34%\nDepozyty/kredyty 116,51% 146,80%\nOgólnie, zysk netto od stycznia do września 2014 roku poprawił się o 30,37% wobec analogicznego okresu roku poprzedniego. Głównym motorem napędowym były tutaj wyniki Idea Banku Polska oraz tzw. okazyjny zysk z tytułu nabycia VB Leasing wynoszący 132 288 tys. zł. Gdyby nie ta transakcja to wynik netto całej grupy byłby niższy od obecnego o ponad 50%. Nie należy tego jednak poczytywać za negatywną sytuację tylko za duży plus, gdyż holding pozyskał bardzo dochodową grupę leasingową, dzięki której znacznie wzrosną wyniki finansowe w przyszłych kwartałach. Mimo trudnej sytuacji w Europie Wschodniej przychody odsetkowe holdingu zwiększyły się o 15%, a koszty tylko o 5%. Ucierpiał jednak wynik prowizyjny, gdyż znacznie wzrosły koszty prowizyjne. Za taki stan rzeczy odpowiada przede wszystkim wzrost kosztów z tytułu ubezpieczeń oraz pośrednictwa w sprzedaży kredytów oraz produktów inwestycyjnych. Dodatkowo zmniejszeniu uległy przychody ubezpieczeniowe co w ostateczności przełożyło się na spadek wyniku prowizyjnego o 10,48%. W zakresie aktywów zwiększeniu uległy zarówno należności leasingowe jak i kredytowe, a po stronie pasywów holding umocnił pozycję depozytową. Pokrycie kredytów klientowskich depozytami od klientów wyniosło na 30 wrzesień 2014 roku prawie 150%, wobec 116% w analogicznym okresie roku poprzedniego. Rentowność kapitału własnego pozostała stabilna w granicach 8,5%. Zwiększył się również udział wyniku netto w przychodach prowizyjnych oraz odsetkowych do 15% z 13%.\nW kolejnej tabeli pokazałem strukturę udzielonych kredytów z uwzględnieniem tych, z utratą wartości:\nWartość netto ogółem Wartość netto kredytów z utratą wartości Wartość netto ogółem Wartość netto kredytów z utratą wartości\nKredyty inwestycyjne 2 874 451zł 168 209zł 3 192 550zł 145 024zł\nKredyty operacyjne 973 115zł 26 151zł 2 744 194zł 140 204zł\nKredyty samochodowe 897 314zł 47 416zł 691 033zł 64 251zł\nKredyty hipoteczne 1 530zł 505zł 5 067zł 2 192zł\nKredyty konsumpcyjne 930 377zł 96 796zł 769 633zł 139 846zł\nSkupione wierzytelności 133 700zł 72 077zł 286 903zł 0zł\nUdział kredytów netto z utratą wartości w kredytach netto ogółem w danej kategorii\nKredyty inwestycyjne 5,85% 4,54%\nKredyty operacyjne 2,69% 5,11%\nKredyty samochodowe 5,28% 9,30%\nKredyty hipoteczne 33,01% 43,26%\nKredyty konsumpcyjne 10,40% 18,17%\nSkupione wierzytelności 53,91% 0,00%\nPorównując 9 miesięcy roku 2014 z analogicznym okresem roku 2013 widać, że nastąpił wzrost udziału kredytów z utratą wartości w danych kategoriach kredytowych w przypadku kredytów operacyjnych, samochodowych, hipotecznych oraz konsumpcyjnych. Największy wzrost dotyczył kredytów konsumpcyjnych, co nie dziwi, z uwagi na sytuację na Ukrainie. Można zatem uznać, iż nastąpiło ogółem pogorszenie jakości portfela kredytowego, jednak było ono umiarkowane i uzasadnione sytuacją na wschodzie Europy.\nZmieniła się także struktura depozytów od klientów:\nStruktura wymagalności zobowiązań klientowskich\nRachunki bieżące i depozyty ON 763 534zł 1 944 330zł\nDo 1 miesiąca 1 153 804zł 2 134 948zł\nOd 1 do 3 miesięcy 1 746 848zł 3 161 666zł\nOd 3 do 6 miesięcy 1 371 049zł 2 094 886zł\nod 6 miesięcy do 1 roku 741 641zł 975 763zł\nod 1 roku do 5 lat 967 409zł 915 247zł\npowyżej 5 lat 25 119zł 57 555zł\nInne 106zł 3 420zł\nRazem 6 769 510zł 11 287 815zł\nStruktura procentowa zobowiązań klientowskich\nRachunki bieżące i depozyty ON 11,28% 17,23%\nDo 1 miesiąca 17,04% 18,91%\nOd 1 do 3 miesięcy 25,80% 28,01%\nOd 3 do 6 miesięcy 20,25% 18,56%\nod 6 miesięcy do 1 roku 10,96% 8,64%\nod 1 roku do 5 lat 14,29% 8,11%\npowyżej 5 lat 0,37% 0,51%\nInne 0,00% 0,03%\nZ powyższej tabeli wynika, iż nastąpiła zmiana struktury wymagalności zobowiązań wobec klientów na korzyść zobowiązań krótkoterminowych. Zmniejszyła się ilość depozytów z okresem zapadalności powyżej 6 miesięcy na korzyść tych, z terminem zapadalności do 6 miesięcy. Nie zaobserwowałem jednak jakiegoś wzmożonego wycofywania środków długoterminowych na korzyść krótkoterminowych, co jest plusem.\nNa koniec spójrzmy jeszcze na wykres ceny akcji Getin Holdingu:\nW całym roku 2014 cena akcji Getin Holdingu spadła o 42%. Czy był to spadek uzasadniony? Uważam, że wyłącznie w części, a w porównaniu z wynikami finansowymi oraz dobrą sytuacją grupy pomimo zawirowań w Europie Wschodniej, sądzę że spadek ten stwarza okazję do zakupu akcji. Podobna sytuacja pojawiła się na spółka Ukraińskich choćby na Astarcie, ale o niej jeszcze napiszę.\nOstatecznie dokupiłem do swojego portfela inwestycyjnego akcje Getin Holdingu, gdyż uważam, że przecena na GPW wynikła głównie z paniki, a fundamenty grupy pozostają solidne.\nOstatnio wpadłem też na pomysł założenia publicznego portfela w grze giełdowej Biznes.pl (dawna gra giełdowa onetu), który stanowiłby odzwierciedlenie ruchów w moim portfelu prywatnym. Inne jednak pozostaną wartości dokonanych transakcji w obu przypadkach, ale identyczne są momenty kupna i ewentualnych sprzedaży. Portfel publiczny rozpoczął swoje istnienie właśnie od momentu zakupu akcji Getin Holdingu 3 tygodnie temu. Poniżej zrzut ekranu:\nCo kwartał będę prezentował stan tego publicznego portfela inwestycyjnego. Zdałem sobie przy okazji po raz kolejny sprawę z dużego znaczenia marginesu bezpieczeństwa Grahama, im jest on większy tym większe i szybsze zyski z akcji. Jego wielkość zależy po prostu od ceny zakupu. Mając więc spółkę o solidnych fundamentach trzeba czekać na dogodny moment do zakupu jej akcji. Uważam, że najlepszymi tego typu momentami są zawirowania gospodarcze czy militarne, gdyż wtedy panika uczestników rynku jest największa.\nAutor: Tobiasz Maliński o 11:14\nGetin nie ma szczęścia w ostatnim czasie. Teraz frank w nich uderzył. Leszek Czarnecki musi czuć się jak na kacu.\n23 stycznia 2015 16:10\nRzadko z Leszkiem Czarneckim się zarabia! Po wtóre analiza fundamentalna to nie tylko liczby. Liczy się jakich klientów mają i jakie są główne ryzyka biznesu. Niestety nie są to klienci pokroju PKO BP - o czym świadczy ostatnia afera z frankiem.\nChcesz wiedzieć po jakiej cenie jest wyceniania KGHM? wejdź na www.firma-abadon.pl Pomożemy w analizie firm z GPW. Damy narzędzie pomocne w inwestowaniu.\n7 lipca 2016 10:40\nObecnie sobie nie radzi, ale patrząc na wykres z punktu AT, jest duża szansa na mocny wzrost. Ale czy w tym roku warto jest inwestować w banki, kiedy na horyzoncie kolejny duży kryzys ekonomiczny?\n16 stycznia 2017 09:17\nJakieś plotki chodzą, że Idea ma być sprzedana??? Szykuje się jakaś akcja żeby ratować Getin?\n12 lutego 2017 01:07\n25 lutego 2018 12:32\nMoże się odbije niedługo.\n27 czerwca 2018 11:43\nWidać że autor się postarał tworząc wpis;) Dobrze zrobiona analiza:)


Mały 1% to 100% pomocy! | Mama na Tropie\nBy Mama na tropie 3 marca, 2016\n1% podatku – 100% pomocy. Nie wierzycie? Uważacie, że nie warto uzupełniać dodatkowych rubryczek w składanej co roku deklaracji podatkowej? Mam nadzieję, że Was przekonam, że kilkanaście, czy kilkadziesiąt złotych dla potrzebujących, na przykład dla dzieci chorych na raka to naprawdę ogromne wsparcie.\nWedług danych Ministerstwa Finansów na podzielenie się 1% podatku za 2014 rok z organizacjami pożytku publicznego zdecydowało się 47 proc. podatników. To wynik lepszy niż w poprzednich latach, ale oznacza, że wciąż ponad połowa z nas nie korzysta z przywileju decydowania, na co przeznaczone zostaną nasze podatki. Tymczasem naprawdę warto poświęcić chwilkę, aby wypełnić dodatkowe rubryki w zeznaniu podatkowym i przekazać swój podatek wybranej przez siebie organizacji.\nBo przekazanie 1% to największa, ale i zarazem najprostsza pomoc. Jeśli w naszej deklaracji podatkowej wskażemy odpowiednią organizację pożytku publicznego, to 1% naszego podatku nie trafi do budżetu państwa, ale na konto właśnie tej organizacji. To oznacza, że przekazując 1% z własnego PIT, podatnik nie traci ani złotówki – rozdysponowuje on jedynie kwotę, którą i tak musiałby przekazać do „wspólnego worka”, czyli na rzecz Skarbu Państwa.\nSama procedura jest obecnie wyjątkowo prosta – wystarczy, że w składanym zeznaniu rocznym wskażemy po prostu organizację, którą chcemy wesprzeć – podajemy jej nazwę i numer KRS, a 1% podatku Fundacji przekazuje naczelnik urzędu skarbowego. Z własnej kieszeni nie wyciągamy ani złotówki. Po prostu wskazujemy urzędowi, komu powinien pomóc! Pamiętać trzeba o jednym – na jednej deklaracji można wskazać tylko jedną organizację. Ci podatnicy, którzy składają wiele formularzy podatkowych, mogą w każdym z nich wybrać inną Fundację, której przekażą 1% podatku.\nTaki procent naprawdę czyni dobro, bo fundacje pożytku publicznego, które mogą go zmieniać są zobowiązane są do przestrzegania bardziej rygorystycznych zasad niż ogół organizacji pozarządowych. Działają przejrzyście i zgodnie z prawem. Są nieustannie kontrolowane i dlatego mamy gwarancję, że przekazane im pieniądze zostaną spożytkowane zgodnie z przeznaczeniem. Jedną z takich fundacji jest Fundacja „Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową”, która działa we Wrocławiu. W zeszłym roku zasłynęli tym, że w ciągu trzech dni zebrali astronomiczną sumę pół miliona złotych na lek dla swojego podopiecznego. Rozkręcili akcję tak, że było o niej słychać w całym kraju i dokonali niemożliwego – w mig zebrali pieniądze na lek, który miał pomóc 18-letniemu Markowi.\nAle na co dzień Fundacja może pomagać maluchom, którym przyszło stoczyć najcięższą walkę – walkę z rakiem właśnie dzięki środkom z 1%. Kupuje drogie leki i nowoczesne protezy dla dzieci, które ich potrzebują oraz finansuje rehabilitację maluchów i wyjazdy do zagranicznych ośrodków. Czasem leczenie poza granicami Polski sięgające nawet 400 tys. zł jest jedyną nadzieją na wyjście z choroby. To szansa, gdy w Polsce wyczerpały się już możliwości leczenia. Takie przykłady najlepiej pokazują, że warto decydować, na co przeznaczone zostaną podatki!\nPost napisany przy współpracy z Fundacją “Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową”. Jest to jedna z fundacji/organizacji, na którą możecie przekazać swój 1% – czyli pomóc w 100% z 0% wysiłku 🙂\nBeeMammy 5 lat ago\t Reply\nNie rozumien dlaczego tylko 47%. Wedlug mnie powinno byc 100. Jest tak duzo potrzebujacych ktorym na prawde to moze pomoc\nTeż nie rozumiem tego, dlaczego nie 100% osób oddaje ten 1%. Przecież nas to nic nie kosztuje prócz 5 min przy wypełnianiu zeznania?!\ntodoarmo.blogspot. com 5 lat ago\t Reply\nNie wielki krok a może tak wiele.\ndokładnie tak wiele możemy zdziałać dając z naszej perspektywy grosze!\nMy zawsze przekazujemy. Nawet jeśli to jakaś niewielka, symboliczna kwota, a pomnoży się ją przez wszystkich podatników – to może naprawdę wiele dobrego zdziałać i pomóc osobom w trudnej sytuacji. Dlatego dziwi mnie bardzo, że niektórzy ludzie tego nie robią…\nJa też jestem ogromnie zdziwiona iż nie wszyscy oddają to co i tak nic ich nie kosztuje a moze tak bardzo pomóc 🙂\ntarapatka o Gry planszowe na weekend poza domem\nKatarzyna Welka o Teraz Cię rozumiem Mamo! książka na Dzień Mamy.\nKasia o W czarnej zimnej wodzie Jan Godlewski\nKasia o Gry planszowe na weekend poza domem


Wieczór adwentowy dla seniorów w Heimacie\nW drugą sobotę grudnia tradycyjnie już, seniorzy naszego stowarzyszenia spotkali się przy świątecznym stole. Sala została pięknie udekorowana wieńcami adwentowymi i płonącymi świeczkami. Zebranych serdecznie przywitał przewodniczący, Pan Edmund Kuciński. Miłym akcentem było wręczenie przez przewodniczącego nagrody książkowej naszej seniorce, Pani Ruth Wiącek, za udział w konkursie pt. "Śladami przeszłości". Była to wspaniała niespodzianka dla laureatki, która jest wierną swemu pochodzeniu, żywo interesuje się historią i kulturą mazurską.\nGłównym punktem spotkania adwentowego było rozważanie biblijne, przygotowane przez miejscowego pastora Alfreda Tschirschnitz, dotyczące Narodzenia Pańskiego. Spotkało się ono z dużym oddźwiękiem wśród uczestniczących członków naszego stowarzyszenia.\nPo wysłuchaniu Słowa Bożego i wspólnej modlitwie, wszyscy razem zaśpiewali wcześniej przygotowaną pieśń pt. "O gwiazdeczko, coś błyszczała". Śpiewając z ochotą tę piękną, jakże wymowną pieśń, wszyscy czuli się jakby stanowili jedną wspólnotę. Nie obyło się również bez wspomnień. Pani Krystyna Panek, zagajając, opowiedziała jak spędzano dawniej święta w jej rodzinnym domu, jakie potrawy przygotowywano, oczywiście obowiązkowo była pieczona gęś. Natomiast Pani Ruth Wiącek w swoich wspomnieniach ujawniła, że dawniej święta nie były tak bogate jak obecnie. Prezenty były dużo skromniejsze, najczęściej był to talerzyk ze słodyczami, piernikami itp. W wigilię chodziło się na jutrznię, gdzie występowały anioły, Maria, Jozef i Dzieciątko Jezus. Wigilia nie była postna.\nPo tych wspomnieniach nadszedł czas na śpiewanie kolęd i pastorałek, oczywiście w języku niemieckim (m.in. "Stille Nacht", " O Tannenbaum", "Leise rieselt der Schnee"). Tutaj przewodziły Panie z naszego chóru: E. Puschwald, I. Niemyska, E. Massanek, H. Samsel, M. Jarosz, H. Jurewicz). Najgłośniej było słychać Panią E. Zientarę, jedną z najstarszych naszych członkiń. Widać było, że śpiewanie sprawia jej dużą radość. Niebawem przyszła pora na Mikołaja, a właściwie na cztery "Mikołajki": H. Samsel, H. Jurewicz, M. Jerosz i I. Niemyska, które wręczyły wszystkim prezenty w postaci słodkości. Było bardzo miło i wesoło a kawa, ciasto i owoce smakowały wszystkim. I tak w świątecznej atmosferze nasi seniorzy spędzili czas pożytecznie i sympatycznie. Mamy nadzieję, że nie był to czas stracony a przygotowana impreza pozostanie w pamięci uczestników i przyczyni się do dalszej integracji naszego środowiska.


Wrocław na weekend: 7 najciekawszych wydarzeń [25-27 maja 2018]\nStrona główna Czas wolny Atrakcje turystyczne Wrocław na weekend: 7 najciekawszych wydarzeń\nPogoda w ten weekend ma nam wyjątkowo dopisać, dlatego nie ma co spędzać czasu w czterech ścianach. Poniżej znajduje się kilka propozycja na to, gdzie pójść i co zobaczyć. Przygotowaliśmy zestawienie 7 różnych atrakcji i wydarzeń, które mogą zainteresować każdego – począwszy od miłośników starych gier komputerowych, kochających tatuaże, a na ceniących sobie spokojny dzień z rodziną kończąc.\nRuskie jajka i inne mini konsolki w Muzeum Gier\nW Interaktywnym Muzeum Gry i Komputery Minionej Epoki dorośli przypomną sobie lata swojego dzieciństwa, a dzieci będą dobrze się bawić. Podczas weekendowego wydarzenia będzie można zagrać na kilkudziesięciu komputerach, konsolach i automatach arcade. Ponadto zwiedzający dostaną możliwość zobaczenia kolekcji 200 maszyn i zabawek z lat ’70 i ’90.\nDodatkowo w ten weekend każdy odwiedzający przypomni sobie pierwsze elektroniczne gry jajka, jakie pojawiły się w Polsce. Między innymi będzie można zagrać w „ruskie jajka”, „wyścigówkę” i inne.\nDo dyspozycji gości zostaną oddane:\nPonad 20 stanowisk do grania na komputerach i konsolach – w tym legendarne Commodore 64, Amiga i Atari a także dobrze znany Pegasus\nAutomaty arcade i flipery\nMuzeum Gry i Komputery Minionej Epoki, pl. Orląt Lwowskich 20A\nfot. Muzeum Gry i Komputery Minionej Epoki\nTegorocznym centrum festiwalu została Wyspa Słodowa, na której utworzona zostanie Strefa Dzieci ODNFEST (dmuchane zjeżdżalnie, zamki do skakanie i place zabaw, połykacza w kształcie orki, rodeo).\nAtrakcje będą dostępne za darmo w określonych godzinach: 25 maja w godz. 12.00-19.00, a w sobotę i niedzielę 26 i 27 maja od 11.00 do 19.00.\nStrefa dla dzieci to jedna z pierwszych atrakcji, zorganizowana przez Wrocławskie Centrum Rozwoju Społecznego w ramach rozpoczynającego się Miesiąca Rodziny. W ramach projekt zaplanowano rodzinne pikniki, warsztaty plenerowe, animacje dla całych rodzin.\nW festiwalową sobotę na Wyspie Słodowej wystąpi dziecięcy zespół pop-gospelowy Male TGD. Następnie odbędzie się wieczór z gościem specjalnym – Joshem McDowellem, twórcą poradników rodzinnych. Później wystąpi wrocławski chór Gospel Life.\nW niedzielę o 19.00 odbędzie się wyjątkowe nabożeństwo jedności, podczas którego kościoły, wspólnoty i organizacje chrześcijańskie będą modlić się za miasto. Później ponownie będzie można wysłuchać prelekcji Josha McDowella, a następnie posłuchać koncertu zespołu Piotra Płechy.\nTrzecia międzynarodowa konferencja „Medyczna marihuanna w teorii i praktyce” jest organizowana przez Fundację Krok Po Kroku i Koalicję Medycznej Marihuanny.\nSkierowana jest przede wszystkim do lekarzy, personelu medycznego, polityków, pacjentów i osób nimi się opiekujących. Lekarze zdobędą nową wiedzę, która będzie przydatna podczas ich codziennej pracy, natomiast pacjenci poznają alternatywne sposoby leczenia. Politycy zaś poszerzą swoją wiedzę w zakresie systemów prawnych w poszczególnych krajach.\nPrawo – międzynarodowe doświadczenia związane z regulacjami prawnymi dot. wykorzystania marihuany w leczeniu.\nHotel Ibis Styles Wrocław, pl. Konstytucji 3 Maja 3\n25. edycja Tattoo Konwent\nNajwiększy cykl spotkań z tatuażem artystycznym po raz 7 zagości we Wrocławiu. W ten weekend w Zaklętych Rewirach usłyszymy dźwięk maszynek do tatuowania. Na samym festiwalu każdy będzie miał okazję poznać 170 tatuatorów z całego kraju.\nTo jedyna taka okazja, aby znaleźć swój wymarzony projekt i zapytać się, kto wykonuje tak wspaniałe wzory. Oprócz tego zobaczyć kto w ciemno tatuuje sobie banana, a kto wystawia swój tatuaż w konkursie.\nNa scenie natomiast wystąpią takie zespoły jak: Only Attitude Counts, 1125, Podwórkowi Chuligani, Spider Crew, The Cuffs, Old Fashioned, Good Lookin’ Out, Mister X czy Guantanamo Party Program.\nOprócz tatuaży odwiedzający będą poruszać się po strefach tematycznych – zobaczą stare pojazdy, kupią ubrania i napiją się zimnego piwa na dachu.\nTegoroczna edycja odbywa się pod hasłem „Dołącz do rodziny”, czyli zaproszone są całe rodziny z dziećmi, dla których przygotowano specjalne atrakcje.\nPamiętajcie również, że w tym roku Tattoo Konwent wspiera stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce, na rzecz którego przekaże złotówkę od każdego sprzedanego biletu.\nBilety w cenie od 35 zł do 250 zł.\nW ten weekend odbędzie się kolejna edycja corocznego biegu przez 1142 schody Sky Tower. Będzie można pobić swój rekord lub po raz pierwszy spróbować swoich sił. Bieg rozpocznie się 26 maja.\nWszyscy uczestnicy otrzymają pakiet startowy, a na linii mety – medal. Mistrzostwa Polski 26 maja ruszą w godzinach 10.00 – 17.00. Trasa będzie prowadziła na 49. piętro. Liczba miejsc jest ograniczona.\nRozpoczyna się kolejna okazja, dzięki której tym razem będzie można poznać historię Browaru Piastowskiego i zwiedzić Browar Stu Mostów. Spacer rozpocznie się w sobotę 26 maja o 15.00.\nOdkryjecie 130 lat historii Browaru Piastowskiego (ul. Jedności Narodowej 220). Założony w 1872 roku pod nazwą Brauerei Pfeifferhof Carl Scholtz, przez restauratora i przedsiębiorcę Karla Scholtza. Piwo rozprowadzał daleko poza granice państwa, a sam Browar przetrwał oblężenie Festung Breslau. Po wojnie został nazwany Browarem Piastowskim, gdzie następnie warzył pod okiem lwowskich browarników. Niestety w 2004 roku zaprzestano produkcji piwa, a budynek trafił do rejestru zabytków, a pozostałe części zburzono.\nObecnie zwiedzanie wnętrza jest niemożliwe, więc spacer odbędzie się dookoła obiektu.\nO godzinie 16.30 nastąpi przejście do Browaru Stu Mostów, gdzie każdy chętny w dodatkowej cenie 20zł/os. będzie mógł zwiedzić Browar z piwowarem, a następnie spróbować 2 małych piw.\nZapisy trwają do 26.05. g. 12.00 lub do wyczerpania limitu miejsc.\nAudiospacer filmowy po Nadodrzu\nSpacer to świetna okazja do tego, aby poznać historię najbardziej artystycznej dzielnicy Wrocławia. Dzięki aplikacji Audiotrip będzie można posłuchać o filmach, które były kręcone na Nadodrzu, a także poznać stare kina ukryte w podwórkach. Odwiedzając kolejne miejsca i scenerie kręconych na osiedlu filmów, przygotowany audiospacer przywoła nagranie odnoszące się do danej lokacji.\nW niedzielę o 12.00 pod Bramą Nadodrza rozpocznie się premiera audiospaceru. Wraz z organizatorami uczestnicy przejdą szlakiem filmowej historii. Poznają stare kina – Lalka i Pionier, a następnie zobaczą plan filmowy Stevena Spielberga. Oprócz tego dowiedzą się kilku faktów z początku istnienia kina we Wrocławiu. Wyjątkowo prelekcji wszyscy posłuchają na głos, nie zaś dzięki aplikacji Audiotrip.\nNa Nadodrzu nie kręcono tylko Mostu Szpegiów. Szpital przy ul. Rydygiera był kiedyś planem dla filmu wojennego Chłopcy Świętego Piotra, natomiast kamienice przy tej ulicy ukazał Wojciech Jerzy Has w Pętli. Dworzec Nadodrze stał się scenerią dla Siódmego Pokoju. A całkiem niedawno Nadodrze zostało ukazane w filmie Ja, Olga Hepnarova.\nPoprzedni artykułOsiedle Idylla w miejsce stadionu Włókniarza na Stabłowicach\nNastępny artykułTargi Książki dla Dzieci i Młodzieży Dobre Strony [INFORMACJE + PROGRAM]


Travis Kauffman nalega na walkę z Adamem Kownackim (wideo) - Sport WP SportoweFakty\nTravis Kauffman nalega na walkę z Adamem Kownackim (wideo)\nTravis Kauffman (31-2, 23 KO) po raz kolejny rzucił wyzwanie najlepszym zawodnikom wagi ciężkiej na świecie, w tym Adamowi Kownackiemu (17-0, 14 KO). - Jak któryś z was mnie pokona, to przejdę na emeryturę i już nigdy więcej nie będę boksować - mówi.\nWaldemar Ossowski 27 Lutego 2018, 10:22\nTravis Kauffman na zawodowych ringach walczy od 2006 roku. Od tego czasu 32-letni Amerykanin wygrał aż 32 pojedynki, przegrywając tylko 2 razy. Wśród pokonanych rywali w jego rekordzie próżno szukać jednak wielkich nazwisk.\nOstatni raz "My time" walczył w marcu 2017 roku, kiedy na gali w Reading przegrał z Amirem Mansourem. Od tego czasu uporczywie szuka on kolejnych wyzwań, stąd po raz kolejny zgłosił swoją chęć konfrontacji z Adamem Kownackim i Dominikiem Breazealem.\n- Breazeale i Kownacki, to wiadomość dla was. Jak nie chcecie walczyć, to rozumiem. Rozumiem, jeśli się boicie. Mówię też do wszystkich zawodników z pierwszej piętnastki. Zróbmy tę walkę! Jak któryś z was mnie pokona, to przejdę na emeryturę i już nigdy więcej nie będę boksować - powiedział amerykański pięściarz.\nWcześniej Kaufmann wyzwał również do walki Artura Szpilkę, który jego zdaniem, odmówił mu pojedynku ze względu na niską gażę za pojedynek.\nOto film z przesłaniem Travisa Kauffmana:\nCzy chciałbyś, aby Travis Kauffmann był kolejnym rywalem Adama Kownackiego?\n--iki-- 27-02 15:01 Zgłoś komentarz\nTak wyglada piesciarz bez plecow i dobrego PR nikt nie chce z nim walczyc bo albo jest za mocny dla ogorkow takich jak on sam albo jest za slaby dla tych najlpeszych i nie ma nazwiska.\nPokonywanie takich travisow dla kogos typu wilder moze byc traktowane jako nabijanie rekordu "wegrami"\nBoks zawodowy Polska Adam Kownacki Boks Sporty walki Travis Kauffman Dominic Breazeale