Anachoresis: listopada 2014\nWidok starych, wyblakłych, mamroczących, o laskach, ni to mężczyzn, ni to kobiet, bo różnica płci zatarta. A obok lekko przechodzą barczyści chłopcy i łaniokie dziewczyny, najoczywiściej ci sami, tylko o ileś lat wcześniej. Wygląda na to, jakby anonimowy prąd przepływał przez ludzi, opuszczając po kilku obrotach klepsydry ich powłokę i zostawiając zamiast żywych istot zbiorowisko połamanych lalek.\nMiłosz, Metafizyczna pauza\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 04:00 Brak komentarzy:\nChciałbym wam opowiedzieć teraz o\nHistorii znajomego mego, co\nNazywał się Wiesio P.\nPonadto trzeba wiedzieć jeszcze, że\nKobieta oprócz Wiesia wchodzi w grę\nNiejaka Marysia D.\nAktualnie Wiesio wisi\nJuż z powodu tej Marysi\nMieszkała obok niego vis-a-vis\nWięc czasem po sąsiedzku do jej drzwi\nZapukał - Swój! - Wiesio P.\nCzas jakiś trwała sytuacja ta\nAż kiedyś przyniósł kwiaty, fiołki dwa\nNiejakiej Marysi D.\nNie muszę już dodawać chyba, że\nW Marysi  się zakochał Wiesio P. I mawiał:\n- Ja kocham  cię!\nInna by powiedziała wtedy, że:\n- Wiesiu P. pieść mnie, pieść mnie! - ale nie\nNie chciała Wiesia P. Marysia D.\nMówiła: - Wiesiu P. ja nie chcę cię!\nWiesiu P. uspokój się!\nWięc Wiesio poszedł  sobie w ciemny las\nW lesie powiesił się na jakiś czas\nJak dotąd wiemy, że...\n...Aktualnie Wiesio wisi\nWciąż z powodu tej Marysi\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 17:06 Brak komentarzy:\nEtykiety: poezja, Zembaty\nTu w ojczyźnie pięknej i cudownej\nKtórą kiedyś tworzył bój i trud\nUłożyliśmny radosną piosnkę\nJej bohater to nasz wielki wódz\nCóż znaczę przy was towarzyszu Stalin\nW językoznawstwie wy wiedziecie prym\nCóż ja radziecki więzień i zesłaniec\nŻeby trockista no żeby chociaż Żyd.\nDo wszystkich błędów z początku się przyznałem\nEtapem szedłem by spotkać swój zły los\nBo wam ufałem towarzyszu Stalin\nChoć nawet sobie nie ufałem ni za grosz\nZa co ten wyrok po prawdzie nie wiem wcale\nLecz prokurator rację widać miał\nI oto siedzę w Turuchańskim Kraju\nTu gdzie was przecież kiedyś trzymał car\nTo deszcz to grad to śnieżek pada sobie\nPowoli w tajdze mija dzień za dniem\nWy potraficie z iskry wzniecić płomień\nJa przy ognisku wątłym grzeję się\nPodobno w Kremlu cierpicie na bezsenność\nBezssenność wodzów my nie znamy jej\nNa twardych pryczach śpimy snem kamiennym\nWidać problemów mamy od was mniej\nW żołnierskim płaszczu i w leninowskiej czapce\nKroczycie dzielnie na czele prostych mas\nTymczasem my rąbiemy drzewa w tajdze\nI często gęsto wióry lecą z nas\nW Moskwie muzeum wasze własne już otwarto\nSam Isakowski ody pisze wam\nA tutaj czasem czyta nam Petrarkę\nPoeta więzień Oska Mandlesztam\nWczoraj umarło tutaj właśnie dwóch marksistów\nNikt ich zbyt dobrze nie znał jakby co\nPierwszy podobno był rewizjonistą\nA drugi ot po prostu ni pri czom\nStu lat wam życzę towarzyszu Stalin\nChoćbym miał zdechnąć wam nie życzę źle\nIm kraj nasz więcej produkuje stali\nTym lej na sercu i na duszy lżej\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 17:00 Brak komentarzy:\nPóźniej także tam wesoło , ale mniej\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 08:00 Brak komentarzy:\nTrzech ludzi na dziesięciu jest na drodze śmierci.\nTrzech ludzi na dziesięciu jest na drodze życia.\nTrzech ludzi na dziesięciu, którzy byli na drodze życia, zmierza przedwcześnie ku śmierci.\nBo nazbyt kochają życie.\nNiedosyt życia jest nieszczęsny.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 06:14 Brak komentarzy:\n„Oddał ducha" mówią ludzie o tym spośród nich, który skonał. Jak może „oddać ducha", jeżeli nigdy go nie miał, albowiem nigdy nie pozwolił duchowi się urodzić, albowiem nigdy nie umiłował prawdziwie dydymusa swego, czyli bliźniego swego, czyli bezwyjątkowo każdego drugiego człowieka? Więc jak może „oddać ducha"?\nAle coś oddał. Co oddał i komu/czemu oddał?\nA on sam, komu oddał się? Nikomu? Nie, nie nikomu. Ach, gdybyż nikomu. Ale tak łatwo nie umiera się. I nie tak ciężko. Całkowicie wręcz inaczej.\nPewien człowiek powiedział: Człowiek gwałtowny nie umrze śmiercią naturalną.\nBrat mój Stare Dziecko, cytując powyższe słowa, powiedział: Niechaj ten, który to powiedział, będzie moim panem.\nNic innego nie powiem na to, tylko to: Moim zatem panem niechaj będzie ten sługa.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 06:05 Brak komentarzy:\nW ślad za panowaniem barbarzyńców zawsze idzie panowanie Bizancjum. Pewien rodzaj ludzkiej, historycznej prawidłowości, będącej konsekwencją własnego ustroju ludzkiej natury, nakazuje, by za brutalnym najazdem, za podbojem, za zamętem szedł jak cień przerafinowany, zepsuty, sztuczny system, wypełniony służalczymi ceremoniami, trucizną, sztyletem i duszną uprzejmością z jej gładkim gadaniem, kłanianiem się w pas oraz łaszącym się okrucieństwem. Taki jest człowiek — raz barbarzyński, raz bizantyjski. I tylko czasami, w bardzo rzadkich okresach, pod panowaniem nadzwyczajnej jednostki o ambicjach wychowawczych, która potrafi pogodzić surowość doskonałych praw z niepisanymi prawami ludzkiej godności, człowiek się uczłowiecza; lecz są to okresy rzadkie i szybko przemijające.\nprzekład — Feliks Netz\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 08:53 Brak komentarzy:\nGdy patrzę w moje serce i dobrze sprawdzam to wszystko, czego doświadczyłem, żyjąc wśród ludzi, muszę powiedzieć, że każda społeczność jest beznadziejna, i człowiek, chcąc właściwie żyć i samemu doprowadzić do końca swoją pracę, do której los wyznaczył jego, właśnie jego, postępuje rozumnie, gdy żyje zupełnie sam. Wszelkie tkliwe, ludzkie uczucie przekształca się w praktyce w egoizm; postąpisz tedy rozumnie, jeżeli pozostaniesz sam, nawet wtedy, gdy będzie to bardzo bolesne i trudne. Nie ma kobiety, nie ma przyjaciela, nie ma takiego ludzkiego związku, który by z czasem nie upokarzał. Pozostań uprzejmy i samotny, bo ludzie są beznadziejni.\nWłaściciela sklepu z obuwiem albo statecznego finansisty i w ogóle przygniatającej większości ludzi nie możesz nakłaniać, żeby żyli samotnie; znakomita większość ludzi nadaje się do tego, by żyć we wspólnocie, w rodzinie i wśród przyjaciół, i rozmnażać się do końca świata. Taka jest zasada, i tak jest w porządku. Ale dla człowieka twórczego ducha prawdziwym życiowym zadaniem nie jest rodzina ani pielęgnowanie przyjacielskiej wspólnoty, lecz jego dzieło, do którego konieczna jest całkowicie czysta atmosfera. Tam, gdzie ludzie oddychają, powietrze będzie zmącone, zduszone i nieczyste. Dlatego pozostań sam, jeżeli masz swoją sprawę — w pracy i w życiu.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 08:46 Brak komentarzy:\nAby wyzdrowieć z choroby Duszy, co znaczy wyzdrowieć z absolutnie wszelkiej choroby —jest oczywiście nieodzowne najpierw na chorobę Duszy zachorować. Kto tej oczywistej kolejności nie widzi, znaczy, jest zmęczony i temu się radzi, najdelikatniej jak to tylko możliwe, by odpoczął, zdrzemnął się lub wyszedł przewietrzyć się; po czym, ewentualnie, niechaj pochyli się nad tym tekstem.\nZachorowawszy na chorobę Duszy, najzdrowszą rzeczą, jaką można zrobić, jest poczuć, że jest się chorym i co za tym idzie dźwigać swoją chorą Duszę, chodzić z nią, tu, tam, wszędzie, także zachodząc do baru, gdzie, jeżeli topić Duszę w wódce, to ją nazajutrz wyłowić, to znaczy zdać sobie sprawę, że utopić jej w wódce nie dało się. Można próbować pozbyć się tego garbu, tego noża w plecach, na wielorakie sposoby, których w niezliczonej mnogości dostarcza cały dookolny świat „homo sapiens", strojący bardzo rozrywkową minę do bardzo rozpaczliwej gry. Można jechać do Meksyku, do Indii, dookoła świata; można czytać książki, pisać książki, grać w szachy, w brydża, na loterii; można chodzić do kina, do teatru, zwiedzać muzea; można zbierać znaczki pocztowe, obrazy, ceramikę, samowary, stare lampy naftowe; można zajmować się astrologią, tak zwanymi naukami tajemnymi, wierzyć w to, wierzyć w tamto, mieć nadzieję, marzyć, czekać na księcia lub księżniczkę z bajki dla dorosłych; można, ach, czegóż to nie można. I można też zaobserwować ponad tym wszystkim, że te wszystkie poczynania nie wyzwalają Duszy raz na zawsze, raz na trwałe z jej własnej choroby.\nZachorowawszy na chorobę Duszy, najzdrowszą rzeczą, jaką można zrobić, jest poczuć, że jest się chorym i nie udawać, że chorym nie jest się; i nie projektować „przyszłego wyzdrowienia", a jeżeli projektować, to uświadomić sobie, zdać sobie sprawę, że ta projekcja „przyszłego wyzdrowienia"— będąca przecież projekcją osoby chorej — może być, co najwyżej, zmodyfikowaną odmianą choroby; prawdziwym zdrowiem w żadnym razie.\nCzy trudno jest na chorobę Duszy zachorować? Zaprawdę nie ma w tym świecie nic łatwiejszego. Co znaczy zachorować na Duszę? Znaczy poczuć w sobie wewnętrzną niewygodę, rozdarcie jakieś, przerwanie, przełamanie, niepełność, brak jakiś; znaczy poczuć kamień na sercu, szpilkę w głowie; znaczy zauważyć to wszystko, co w nas i dookoła nas skacze nam do oczu, uszu, gardła, a to: rozterki, niepokoje, lęki, udręki, żal, niesmak, żałość, nędza, rozpacz, gniew, wściekłość, kłótnie, bójki, pijaństwo, jeszcze pijaństwo, i jeszcze pijaństwo, nieustające zagłuszanie się, nieustające udawanie, nieustająca gonitwa za pieniędzmi, których nieustająco mało i mało; chciwość, że jeden by drugiego w łyżce wody utopił; bezwstyd, bezczelność, brutalność, chaos, okrucieństwo, wojna za wojną, a pomiędzy wojnami tak zwana walka o pokój, i nieuchronnie, i nieodmiennie w perspektywie tej straszliwej męczarni: — do dołu sterczący grób. Zaprawdę w tej piekielnej nienormalności nie ma nic normalniejszego jak na chorobę Duszy zachorować.\nPosiadać Duszę i na nią nie zachorować —jest najpokraczniejszą ze wszystkich pokraczności Duszy. Posiadać Duszę i na nią nie zachorować jest najstraszliwszą chorobą Duszy, albowiem z tej choroby wyjścia nie ma. Ale czy jest to w ogóle możliwie? Wszystko jest możliwe; tak w jedną, jak w drugą stronę; tak w stronę cudowności, jak w stronę piekielności. Są ludzie, i tych jest najwięcej, tak nieuważni, tak niepoważni, bo udający tak zwanych dorosłych; tak bezwrażliwi, tak ślepi, tak głusi, tak nie-przytomni sobie i światu, tak martwi, że tę wielką, cudotwórczą, zbawienną szansę, jaką jest zachorować na Duszę — zaprzepaszczają. To się nazywa zmarnować, doszczętnie zmarnotrawić pobyt w najpiękniejszej, najniezwyklejszej krainie materialnego świata, co nią jest cielesna postać człowiecza. Puści przychodzą, ale puści odchodzą. A po drodze — od pustki do pustki — ileż nahałasują, nawymyślają, nadziałają, narozrabiają. Spędzają „życie" na wypędzaniu życia. I gdyby tylko sobie. Ale jeszcze wielu, wielu innym.\nZachorować na Duszę jest błogosławieństwem. Albowiem znaczy poczuć Piekło. A poczuć Piekło znaczy być jedną nogą w raju.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 08:28 Brak komentarzy:\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 23:51 Brak komentarzy:\nŁańcuchy przegryziemy, i wyrąbiemy drzwi\nEtykiety: Lechowicz, poezja\nPokażcie prawie-normalnego człowieka. Człowiek-nikt padnie mu do nóg.\nAle gdybyście mogli pokazać prawie-normalnego człowieka, to by znaczyło, że sami jesteście też prawie-normalni, i to wam człowiek-nikt padłby do nóg (i zaprawdę pada Wam do nóg, ale Wy tego nie widzicie), rozpościerając Wam pod stopami najprzestronniejsze, bezkresne kwietne łąki wiecznego życia (i zaprawdę rozpościera Wam, ale Wy tego nie widzicie).\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 15:00 Brak komentarzy:\nZa nieznanym tęsknij, ale nieznanego nie wyobrażaj sobie. Dlaczego? Bo nigdy nie wyobrazisz sobie. Dlaczego? Dlatego że wyobrażać sobie znaczy przypominać sobie. Nieznanego nigdy nie przypomnisz sobie, bo nigdy w tobie nie powstało. Nigdy w tobie nie powstało, bo ty nie powstałeś z tego. Ty jesteś poza tym, poza kwiatem ładu, poza wiecznym tu-i-teraz zakwitaniem. Ty jesteś czasem, tylko i całkowicie tylko czasem, a nieznane jest poza czasem, poza tobą.\nBądź sobą, bądź czasem i uświadom sobie w całej pełni, w całej próżni, że nie ma w czasie, czyli w tobie nic prócz starości, nic prócz wspomnień i marzeń, czyli nic prócz psychicznej rdzy i psychicznej pleśni. Wtedy przyjdzie młode, nowe, dziewicze, nieporównane, nieznane. Przyjdzie niechciane. Nieprzypadkowo a zarazem cudownie niespodzianie.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 14:56 Brak komentarzy:\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 02:24 Brak komentarzy:\nWszystkie historie mówiące o nawróceniu dają wyraz głębokiemu przeświadczeniu o potrzebie i pragnieniu miłosierdzia. Przekonanie, że życie mnicha opiera się na miłosierdziu, było tak silne i powszechne, że powstały nawet opowieści o mnichach, którzy byli po prostu tylko „dobrzy". Jan z Lykopolis opisuje zakonnika prowadzącego przez wiele lat bardzo zdyscyplinowane i uporządkowane życie, który jednak nie nauczył się, że istotą życia na pustyni jest całkowita zależność od Tego, dla którego „wszystkie nasze dobre czyny [są] jak skrwawiona szmata" (Iz 64,5). Dlatego popadł w grzech, a w końcu w rozpacz. Pozwolił kobiecie, która zgubiła drogę na pustyni, wejść do swej celi, rozmawiał z nią, aż wreszcie postanowił spróbować ją posiąść cieleśnie. Nazajutrz, zrozpaczony, zwątpił o swoim zbawieniu i powrócił do świata. Ów człowiek, zanim popełnił grzech, był naprawdę dobrym mnichem. Jednak to nie ten grzech jest powodem jego potępienia, lecz pycha, która nie potrafiła znieść upadku i nie pozwoliła mu prosić o miłosierdzie. Jan z Lykopolis zauważa: „nie należy nadymać się pychą z powodu swoich osiągnięć, lecz zawsze być pokornym i chronić się w najodleglejszych zakątkach pustyni". Prawdziwym problemem mnicha nie są pokusy przeciwko czystości, lecz pycha. Poza tym, nigdy nie należy tracić nadziei na zbawienie.\nNa pustyni opowiadano historie o nierządnicach, które odmieniły swoje życie, przechodząc drogę od upokarzającej niewoli grzechu do wielkiej świętości. Centralnym elementem tych podań jest głęboka świadomość potrzeby Bożego miłosierdzia. Maria, bratanica Abrahama, upadła jak ów „dobry" mnich z opowieści Jana z Lykopolis, ponieważ, chociaż prowadziła dobre życie, nie przyswoiła sobie zasadniczej prawdy o konieczności całkowitego oddania się Bogu. Dlatego popadła w rozpacz i zwątpiła o swoim zbawieniu. Historia Marii Egipcjanki ukazuje Zosimę jako dobrego i pobożnego mnicha. A jednak Zosimie również brakuje owej zasadniczej świadomości grzechu - prawdę tę poznaje dopiero dzięki Marii nierządnicy, która poprzez pokutę i skruchę stała się tym, kim on chciał być, a mimo wszystkich swoich wysiłków być nie mógł. Gdy on próbował dojść do czegoś dzięki swoim własnym wysiłkom, ona otrzymała o wiele więcej, ponieważ umiała z pokorą i wdzięcznością przyjąć miłosierdzie i łaskę od Pana. Uczeń św. Antoniego, Paweł, ujrzał chwałę niebieską przygotowaną dla nierządnicy Tais, chociaż ta ciągle przebywała zamknięta w swej celi i błagała Boga o miłosierdzie, ale to właśnie z powodu tej głębokiej pokory dane jej było wejść do raju jeszcze przed św. Antonim.\nDzieje nierządnic stanowią część literatury ascetycznej traktującej o nawróceniu. U jej początków znajduje się historia wielkiej pokutnicy Nowego Testamentu, św. Marii Magdaleny, oraz biblijny obraz ladacznicy będącej symbolem Izraela łamiącego przymierze z Bogiem. Grzeszna kobieta to również Ewa, matka wszystkich żyjących, dlatego obraz nierządnicy da się odnieść do każdego człowieka, a w końcu do całego rodzaju ludzkiego, który odwrócił się od swego Stwórcy. Aby lepiej przekazać prawdę o grzechu, żywoty nierządnic odwołują się do wyrażeń i przykładów zaczerpniętych z Biblii - a fakt ten nie tylko nie znosi, lecz jeszcze pogłębia ich wartość historyczną. Wszystkie te historie zostały spisane w jednym celu — aby inni, czy to je czytając, czy też ich słuchając, mogli mieć udział w działaniu łaski, o którym opowiadają. Na przykład autor Żywotu Marii Egipcjanki informuje, że mnisi opowiadali historię świętej swoim gościom dla ich duchowego zbudowania, a on ją spisał dla pożytku tych, którzy będą ją czytać. Opowieści o wielkich grzechach i wielkiej pokucie mówią w gruncie rzeczy o wielkiej miłości. Na czytających miały wywrzeć wrażenie podobne do tego, które na św. Janie Klimaku zrobił widok „więzienia" mnichów. Jako młody asceta, Jan odwiedził „mieszkanie pokutników", czyli specjalny klasztor, w którym mnisi oddawali się wyjątkowo surowej pokucie. Jak pisze, „wrócił stamtąd odmieniony". „Wydaje mi się", ciągnie dalej, „że ci, którzy popełnili grzech i pokutują, są szczęśliwsi od tych, którzy nigdy nie upadli i nie muszą płakać nad sobą - ci bowiem, którzy zgrzeszyli i nawrócili się, powstali z grzechu silniejsi". Zdaniem Jana, pamięć o mnichach z „więzienia", którzy dobrowolnie się w nim zamknęli, by prowadzić surowe życie pokutne, może być dla czytelnika źródłem zachęty: „Słuchajmy i uważajmy - my, którzy możemy niespodziewanie upaść. Powstańcie i usiądźcie wy wszyscy, których poniżyły wasze grzechy. Bracia, słuchajcie, co mam wam do powiedzenia. Posłuchajcie wy wszyscy, którzy szczerze pragniecie się nawrócić i pojednać z Bogiem".\nWidok skruszonych penitentów lub historia ich pokuty przedstawia prawdę o nawróceniu i skrusze pewniej i z większą siłą aniżeli teoretyczne rozważania i analizy. Skrucha i pokuta to nie teoria, którą należy sobie opracować, lecz sposób życia. Dlatego historie wielkich pokutników i pokutnic są o wiele bardziej użyteczne niż jakakolwiek wiedza teoretyczna na ten temat - ich dzieje nie pouczają czytelnika, co powinien robić, lecz ukazują różnorodne działania Boga w konkretnym ludzkim życiu; nie prezentują wzoru do naśladowania, lecz dzielą się doświadczeniem Bożej miłości. Ludzie uczestniczący w procesie odkupienia są niedoskonali i bywają głupi, mają swoje wady, popełniają grzechy i upadają. Zarazem jednak dysponują siłą i są zdolni do wewnętrznej przemiany: „Grzesznik jest winny, lecz nie pohańbiony". (Św. Jan Klimak)\nZa: Benedicta Ward SLG, Nierządnice Pustyni. Pokuta we wczesnych źródłach monastycznych, Poznań 2005 (W drodze), przekład Paweł Długosz\nEtykiety: Ojcowie Pustyni, Ward\nCo się dzieje, gdy ktoś starannie i długo wypracowywał swój światopogląd, pozornie użyteczną, realną mapę i oto sytuacja zmusza go do przyznania, że światopogląd ten jest błędny, a mapę trzeba rysować od nowa ? Bolesny trud, jakiego wymaga ten proces, wydaje się przerażający, przekraczający granice naszych możliwości. Zwykle podświadomie staramy się ignorować tą nową sytuację. Często akt owej ignorancji nie jest bynajmniej pasywny. Możemy uznać nową informację za fałszywą, niebezpieczną, za herezję czy działanie diabła. Możemy wytoczyć jej wojnę i nawet tak pokierować światem, żeby skłonny był uznać nasz pogląd za rzeczywistość. Miast korygować mapę, próbujemy burzyć nową rzeczywistość. Smutne,że ktoś potrafi w ostateczności zużyć więcej energii na obronę przestarzałego światopoglądu, niż potrzebowałby na jego rewizję i korektę.\nScott Peck, Bezlitosna łaska\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 16:41 Brak komentarzy:\nDuch troską drżał mu bladą;\nNie błysł kraj snu -\nA gdy juz był\n"O cieniu mów,\nGdzie kraj mych snów -\nMów, gdzie jest Eldorado?"\n"Za szczyty gór,\nŚpiesz noc i dzień -\nOdrzecze cień -\nTam znajdziesz Eldorado!"\nEtykiety: Poe, poezja\nPatrz! to świąteczna noc obiaty\nPowraca z wieku w wiek -\nPatrzą anioły w łzach tonące:\nObok nadziei - lęk.\nZ orkiestry płyną tony drżące -\nMelodii sfer to dźwięk\nBogom podobne marionetki\nCoś gwarzą cichy tworząc szum,\nWśród ciągłej snują się podniety -\nNieszczęsnych lalek rojny tłum.\nScenerię w różny mieniąc wzór,\nStubarwny dramat - i nie łatwo\nZapomnieć go, gdy raz się zna!\nZa nieuchwytnym widmem gna.\nPo jednym kole mknie w pośpiechu,\nCo znów się musi w siebie wpleść.\nI Groza - sztuki treść.\nGasną już światła, rzecz skończona,\nZ hukiem opuszcza się zasłona,\nI z wolna każdy kształt, co kona,\nMówią anioły, z bladych powiek\nŁzy ocierając pierw,\nŻe tytuł owej sztuki - "Człowiek",\nBohater - Zdobywca Czerw.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 09:29 Brak komentarzy:\nOd lat najmłodszych, lat dziecinnych\nZ dna dobra czy też zła dobyty\nI błyskawicą, gdy po niebie\nDemonem mojej wyobraźni.\ntłumaczenie: Roman Klewin\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 09:19 Brak komentarzy:\n“Jeśli weźmiesz szkiełko - powiedział pewnego dnia jakiś inżynier - i obejrzysz wodę, którą pijemy, zobaczysz miliony malutkich robaczków, których nie widać gołym okiem”. Jak je zobaczysz, nie wypijesz wody. Nie wypijesz i zdechniesz z pragnienia. Rozbij szkiełko, szefie, rozbij je zaraz, robaczki znikną i będziesz mógł orzeźwić się wodą.\nNikos Kazantzakis, Grek Zorba,\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 02:01 Brak komentarzy:\nGruboskórny, nieociosany, skalany miłością cielesną i żądzą ród ludzki\nZapadłem w sen. Gdy się ocknąłem, Zorba już wyszedł. Było zimno, nie miałem najmniejszej ochoty wstawać, sięgnąłem na półkę po ukochaną książkę, jaką tu przywiozłem, poezje Mallarmego. Czytałem powoli, urywkami, zamykałem tomik i znowu go otwierałem, wreszcie odłożyłem. Słowa tych wierszy wydały mi się po raz pierwszy anemiczne, wyblakłe, pozbawione ludzkich treści, puste i zawieszone w próżni; były niby destylowana woda pozbawiona nie tylko zarazków, ale i życiodajnych substancji.\nW religiach, które utraciły moc wiary, bogowie stają się tylko figurami retorycznymi, ornamentami dla ludzkiej samotności lub obrazami zdobiącymi ściany. Coś podobnego działo się z tą poezją. Namiętność i tęsknota serca tętniącego żywymi sokami obróciła się w pustą igraszkę i jałową grę intelektu.\nZnów otworzyłem książkę, zacząłem czytać. Dlaczego przez tyle lat pozostawałem pod urokiem tych wierszy? Czysta poezja! Tętniące życie przekształca w błyskotliwą rozrywkę, pozbawioną choćby kropli krwi. Wedle niej gruboskórny, nieociosany, skalany miłością cielesną i żądzą ród ludzki powinien stać się abstrakcyjną ideą i ulegając alchemii mózgu zdematerializować się i rozproszyć.\nJak to się stało, że wszystko, co dotąd uważałem za cenne, tego ranka wydało mi się cyrkową ekwilibrystyką i kłamstwem szarlatana? Tak właśnie zaczyna się upadek każdej kultury - błyskotliwym popisem magika: czystą poezją, czystą muzyką, pustą myślą. I nie ma już człowieka, który wątpi, który wierzy, który na coś oczekuje, czegoś się obawia, ponieważ całą ziemię opanował duch i nie ma skrawka, gdzie by można zapuścić korzenie i czerpać nimi życiodajne soki. Człowiek stał się jałowy, bezpłodny, pozbawiony krwi. Wszystko przekształca się w nim w słowa, a słowa w muzyczną igraszkę, ale ostatni człowiek posuwa się jeszcze dalej, siada na skraju swojej samotni i przeobraża muzykę w puste, matematyczne równanie.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:57 Brak komentarzy:\nWyszedłem z kopalni i ruszyłem w stronę morza. Otwarłem książkę, którą niosłem, zapomniałem o głodzie. “Umysł też jest kopalnią” - myślałem idąc. I zagłębiłem się w niezmierzonych pokładach mózgu.\nPasjonująca książka - o pokrytych śniegiem górach Tybetu, tajemniczych klasztorach, milczących mnichach w żółtych szatach, którzy poprzez koncentrację woli zmuszają eter, aby przyjął upragniony przez nich kształt.\nWysokie szczyty, powietrze pełne duchów. Nie dociera tu zgiełk ludzkiego życia. Oto doskonały asceta gromadzi swych uczniów - chłopców od szesnastu do osiemnastu lat - i wiedzie ich o północy do zamarzniętego jeziora górskiego. Rozbierają się, wyrąbują przerębel, zanurzają szaty w lodowatej wodzie, potem zakładają je, by wysuszyć ciepłem własnego ciała. Powtarzają to siedmiokroć. Wreszcie wracają do klasztoru na jutrznię.\nWspinają się na szczyt górski, wysoki na pięć do sześciu tysięcy stóp. Siadają spokojnie, oddychają głęboko i rytmicznie i mimo iż są półnadzy, nie marzną. Trzymają w dłoniach puchar z zamarzniętą wodą, wpatrzeni weń koncentrują wolę na kryształowej powierzchni lodu - i woda zaczyna wrzeć. Wtedy przygotowują herbatę.\nAsceta doskonały gromadzi wokół siebie uczniów i rzecze:\n“Biada temu, kto nie ma w sobie źródła szczęścia!\nBiada temu, kto pragnie przypodobać się innym!\nBiada temu, kto nie czuje, że obecne i przyszłe życie stanowi jedność!”\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:53 Brak komentarzy:\n- Cóż pozostało z duszy, której nie mieścił świat? Kilka napisanych przez kogoś, kalekich, urwanych wierszy, nie tworzących nawet strof. Błądzę po ziemi. Odwiedzam tych, którzy byli mi drodzy, ale serca ich się zamknęły. Którędy wrócić do życia? Krążę wokół domu o zaryglowanych drzwiach niczym pies... Och, żebym mógł żyć niezależny, nie chwytając się jak topielec waszych żywych ciał.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:50 Brak komentarzy:\nUczynisz cud, jeśli skupisz myśl na jednej tylko sprawie\n- Istnieją góry, których szczyty sięgają nieba - ciągnąłem. - Wznoszą się na nich klasztory. Żyją tam mnisi w żółtych szatach, siedzą na skrzyżowanych nogach miesiąc, dwa, sześć - i rozmyślają o jednej rzeczy. Jednej, słyszysz? Nie o dwóch! Nie myślą jak my o kobietach i węglu czy książkach i węglu. Koncentrują umysł na jednej, tylko jednej rzeczy i czynią cuda. Czy zauważyłeś, Zorbo, co dzieje się, gdy położysz soczewkę na słońcu i wszystkie promienie skupią się w jednym punkcie? Z tego punktu wkrótce bucha ogień. Dlaczego? Bo siła słońca nie rozprasza się, lecz koncentruje na nim. Podobnie ma się rzecz z umysłem człowieka. Uczynisz cud, jeśli skupisz myśl na jednej tylko sprawie. Zrozumiałeś?\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:47 Brak komentarzy:\nJakimi zasadami powinien się kierować człowiek wierny prawdzie?\nWyrażanie opinii, uczuć, przekonań a nawet wiedzy musi być w szczególnych okolicznościach poprzedzone głębokim namysłem. Jakimi zasadami powinien się kierować człowiek wierny prawdzie? Po pierwsze - nigdy nie mówić nieprawdy. Po drugie - mieć na uwadze zarówno fakt, że ukrywanie prawdy zawsze stanowi potencjalne kłamstwo, jak i to, że zatajenie prawdy w każdym wypadku wymaga podjęcia ważnej z moralnego punktu decyzji. Po trzecie - decyzja o zatajeniu prawdy nigdy nie powinna wypływać z osobistych pobudek, takich jak żądza władzy, chęć zdobycia popularności czy ochrona mapy przed konfrontacją z rzeczywistością.\nZasadniczym rysem światopoglądu naszego poety jest agnostycyzm. Człowiek według Omara Chajjama nie rozwiązał i nie rozwiąże nigdy podstawowych zagadnień dotyczących życia i śmierci. Nie wiemy po co się rodzimy i dlaczego umieramy. Nigdy nie przekroczymy mety zakreślonej przez naturę. Ledwo przyszliśmy na świat a już odejść musimy – dlaczego? Nikt nie potrafi odpowiedzieć na to pytanie. Nawet niebiosa, których „obrót jest tak samo jak życie bezmyślny”.\nZ tego źródła płynie niedowiarstwo i sceptycyzm Omara Chajjama. Nie uznaje on religijnych dogmatów każących wierzyć w niebo i piekło. Dobro i zło są wartościami umownymi i względnymi. Dlatego taki pesymizm wieje z czterowierszy. Świat w nich jest pełen smutku i niepokoju; poeta stwierdza: „Szczęśliwi, którzy przyszedłszy na świat odchodzą, ale stokroć szczęśliwsi, którzy nie zjawili się na nim wcale. Motyw przemijania i bezowocności wszelkich ludzkich starań odnajdujemy w wielu czterowierszach; bardzo charakterystyczne są czterowiersze o dzbankach lepionych z gliny, w jaką obraca się człowiek po śmierci. Przechodząc obok pracowni garncarskiej poeta słyszy, jak glina ubijana pięściami garncarza szepce: „Łagodniej, bracie, łagodniej, i ty będziesz gliną”. „Podobnie jak ja – mówi poeta – ten dzban kochał kogoś i był niewolnikiem włosów ukochanej. A to ucho, które widzisz przylepione doń z boku, było ramieniem opasującym szyję kochanka”. Inną wersję stanowią czterowiersze o trawie i kwiatach wyrastających z prochów ludzkich. „Ostrożnie stąpaj po zielonej darni – mówi Omar Chajjam – bo depczesz twarz pięknej dziewczyny”.\nStąd już blisko do tego co my określamy jako horacjuszowskie „carpe diem” i pewnej afirmacji życia. Wino pomaga zapomnieć o smutkach, o zmienności i nieuchronności losu i cieszyć się chwilą bieżącą. Czterowiersze sławiące wino są u Omara Chajjama bardzo częste. Wino, mówi on, jest lekarstwem na gorycz, ból i smutek. „Pij wino i bądź wesół” powtarza się raz po raz. Ortodoksyjne koła muzułmańskie, a także niektórzy z orientalistów dają suficką czyli mistyczną interpretację czterowierszy o winie. Według sufickich poglądów wino jest symbolem upojenia się duszy miłością bożą. Jednakże większość badaczy poezji Omara Chajjama skłonna jest czterowiersze o winie interpretować realistycznie. Suficka konwencja i symbolika do której zresztą Omar Chajjam rzadko się ucieka, służyła zapewne do zawoalowania naturalnej chęci do zakazanego przez Koran napoju pitego przez poetę zapewne w miarę i w gronie przyjaciół.\nSceptycyzm i pesymizm poety przesłaniają mu wszystkie inne sprawy dotyczące życia i działania ludzkiego. Dlatego w jego poezji o nastawieniu zasadniczo realistycznym nie znajdujemy tak charakterystycznych dla jego epoki dociekań sufickich obracających się wokół wzajemnych stosunków duszy ludzkiej do Boga. To samo dotyczy spraw miłości bądź wzajemnego stosunku dwojga kochanków, tematyki dominującej w poezji perskiej. Także element dydaktyczno-moralizatorski, tak typowy dla epoki, jest obcy poezji Omara Chajjama. Zagadnienia społeczne znajdują się również na marginesie jego czterowierszy; ograniczają się do piętnowania i wyśmiewania hipokryzji mułłów i fałszywej moralności aparatu administracyjnego.\n(Ze wstępu), Franciszek Machalski\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:31 Brak komentarzy:\nEtykiety: Chajjam, poezja\nNie jest dzisiaj w twojej mocy dni jutrzejszych scheda,\nI o jutrze myśleć próżno, tylko rośnie bieda....\nTy obecną chwilę chwytaj czuwającym sercem,\nBo za resztę twego życia, nikt grosza nie da.\nNie zgłębić nam odwiecznych tajemnic, niestety!\nNie przekroczyć przyrodą zakreślonej mety -\nWodzę okiem po uczniach i nauczycielach:\nSłaby jest: kto się tylko narodził z kobiety.\nNikt nie zgadł co świat kryje za swą zasłoną,\nAni wie kto, jak duszę w niego złożono,\nNie odpocząć nikomu aż w ziemnym pyle,\n… i tak się ten wątek snuje, bez końca pono -\nPowołał mnie do bytu wśród mąk rodzenia,\nWobec życia postawił pełnym zdumienia,\nAż odchodzę - z urazą i nieświadom celu,\nTego przejścia, tego trwania, tego odchodzenia...\nPrzecóż troskę w tobie niecą przyszłych zdarzeń wici?\nKto daleko myślą sięga, ponad żal nie schwyci,\nNie zacieśniaj światu granic przed radosnym sercem,\nTroski ciebie nie nakarmią i żal nie nasyci.\nPrzeto tylko niebiosa ludzi lepią z ziemi,\nAby ją znów zasypać kształt strzaskanymi -\nGdyby chmury zamiast wody proch z ziemi ssały,\nPo dzień sądny by krwawiły łzami serdecznymi.\nSmutną niebo zgotowało ludziom ziemską dolę,\nWciąż obsiewa i wciąż kosi obsiewaną rolę,\nGdyby ludzie przyszłych wieków wiedzieli co cierpim,\nO, na pewno by nie zeszli żyć na tym padole!\nStwórca, który z nicości wywiódł ten świat cały,\nPrzecież własne swe twory rozbija w kawały,\nAle dlaczego niszy, jeśli się udały.\nŚwiat cały nie ukazał twoim oczom nic a nic,\nZa nic wszystko co mówiłeś, i coś słyszał za nic,\nNa nic ziemię zbiegałeś od granic do granic,\nI to, żeś się przykulił w chacie, także na nic.\nWidzę w pyłu pościeli pokotem śpiące,\nWidzę zakryte ziemią mnogie tysiące,\nOkiem wokół przebiegam pola nicości,\nPustka: tłumy nie nadeszłe tłumy, uchodzące...\nWietrzyk targnął róż płatkami w pojutrzenną chwilę,\nrozkochany w kwiecie róży słowik kląska mile,\nSiądź pod drzewem tym i pomyśl, ile takich róż,\nWzeszło z pyłu, by zakwitnąć, i zwiędnąć w pyle.\nWszystkich mi was druhowie zabrakło powoli,\nZdeptanych po kolei wieczną stopą doli,\nKielich obiegał wokół życia stół biesiadny,\nI zwalił was nieprzytomnych, wcześniej po kolei...\nA choćbyś miał żyć lat dwieście, trzysta, tysiąc cały,\nPrzyjdzie-ć w końcu opuścić ten świat zmurszały,\nI czy żyłeś padyszachem, czy żebrakiem,\nW tym samym prochu będą kości twe leżały.\ntłumaczenie: Andrzej Gawroński\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 01:30 Brak komentarzy:\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 09:32 Brak komentarzy:\nStaruszek, wcale nie łysy, lecz siwy, nadszedł od rogu alei i naszej ulicy, bo przy niej rósł ten klon, zresztą niejeden. Drobny i wielowiekowy człowiek nie stanowił zagrożenia dla żołnierzy kanclerza, którzy od niedawna wznieśli barak przy skrzyżowaniu, by sprawdzać wszystko, cokolwiek mogłoby być przydatne dla kanclerza lub stanowiło dlań zagrożenie. Dziadek, jak błędnie osądziłem, nie był ani przydatny ani groźny, przyznam też, że nie byłem specjalnie dumny, trafiwszy go pierwszą pestką w środek głowy, chłopcy znad stawu strzelali równie dobrze albo lepiej. Niewątpliwie starszy człowiek nie dostarczał takiej zabawy, jak na przykład pies, któremu można było przyczepić raka do jąder, życie w ogrodzie nauczyło mnie jednak poprzestawania na małym w pochmurne, ponure dni.\nWłaśnie Cigi, obdarzona dużym talentem pedagogicznym, postanowiła wysublimować moje skłonności do przykrych zabaw, zaszczepione udatnie przez chłopców z dzielnicy, i nadać im niepostrzeżenie charakter intelektualny, chociaż wątpię w takie intencje. Dziadek dowodząc swej bystrości wyśledził mnie wśród liści i krzyknął:\n- Hej, chłopcze!\nCigi siedziała na gałęzi przy mojej głowie i szepnęła:\n- Salve hospe.\nNie miało to sensu, więc powtórzyłem głośno. Wtedy dziadek zatrzymał się pod klonem, nie spoglądając wcale do góry, podziwiałem go za tę delikatność, następnie usiadł na trawie, jeśli była tam trawa, co dowodzi, że nie padał deszcz, ten człowiek nie usiadłby na mokrej murawie, chociaż była miękka i subtelna jak te w świerkowych lasach, by spytać albo tylko stwierdzić, że jestem szczęśliwy. Cigi kazała mi zapytać, co to jest szczęście, więc przystałem na tą zabawę, zbyt trudną w moim wieku, abstrakcyjne pojęcia nie miały w ogrodzie zastosowania. Starszy pan zaśmiał się suchutko.\n- Siedzieć na drzewie i strzelać pestkami, to jest szczęście – powiedział.\nTak mi się zdaje, że powiedział, lub po prostu dzisiaj tak sądzę, bo cała rozmowa, z wyjątkiem śmierci, zależy teraz ode mnie, wtedy była powtarzaniem niezrozumiałych słów i zadań, takich jak o szczęściu, o którym nadal nie mam pojęcia, oczywiście nie mówię o definicji, których wiele, rzekłem tedy, co kazała powiedzieć Cigi, wtulając całą twarz w moje ucho:\n- Dowiem się, czy było szczęściem.\nDopiero wtedy siwy, łysy staruszek spojrzał do góry na moje nogi, brodę i nos, nie dowierzając skromnemu ciału chłopca dźwigającemu tak wielki rozum. Stwierdził też głośno moją mądrość, a Cigi wymyśliła odpowiedź:\n- Nie jestem mądry, proszę pana – powiedziałem: proszę dziadka – gdyż nie mógłbym być szczęśliwy.\nNie rozumiałem nadal owej zabawy, jednak szacunek w słowach staruszka sprawiał mi przyjemność, chociaż trudno było brać poważnie człowieka wątłego jak brzozowa gałązka, który stwierdził, że iż siedemset lat, może tylko siedemdziesiąt, dochodził do tej prawdy.\n- Ile ty masz lat, chłopcze?\n- Mogłem wreszcie udzielić własnej odpowiedzi:\n- Pięćdziesiąt, panie.\nA on ocenił:\n- Dwanaście – dodając albo ujmując rok życia.\nByłem chudy i drobny jak on, tedy mogliśmy być w tym samym wieku. Poprawiłem go jednak, idąc myślami Cigi, że wiek zależy od rodzaju przestrzeni, bo Cigi miała na myśli teorię względności.\nPotworny świat – wyszeptał starzec.\nWtedy dobiłem go: Atqui certe – powtarzałem powoli za Cigi, co sprawiało pozory namysłu – nihil omnium rerum melius est mundo nihil praestabilius nihil pulchrius.\nStary człowiek myślał w milczeniu, a potem – rzecz widziałem z góry doskonale – wychudłymi palcami prawej dłoni lub lewej, co jest chyba bez znaczenia, z góry trudno zorientować się, która jest która, sprawdził, czy żyje, a wtedy jeszcze żył, gdyż uszczypnął się w ciało, jeśli miał jakieś ciało na tych kościach: stary sposób stwierdzenia, czy nie działamy we śnie, i odpowiedział, również po węgiersku, jak sądziłem:\n- Quid potest esse tam fictum quam tu puer.\nNie jestem pewien końcówek, gdyż wszystko zdarzyło się w starożytności, na szczęście Cigi objaśniła, że ja nie istnieję. W zasadzie miałem co do tego wątpliwości, nie znałem owej niesprecyzowanej treści zawartej w słowie istnieć, ale prztyknąłem drugą pestką w łysinę otoczoną białym puszkiem i przekonałem go o swej fizycznej obecności w tym życiu.\nStary człowiek starł palcem ślad po wilgotnej pestce z czaszki lub włosów, jest tedy faktem, że strzelałem nimi, następnie albo prawie równocześnie rzekł uroczyście:\n- Tożbym się musiał wstydzić przed ludźmi mądrymi, gdybym takiemu jak ty człowiekowi nie folgował.\nOtóż nie przytaczam pełnego zdania, bo zastanawiałem się nad słowem folgować i reszta przepadła na zawsze.\n- Mam w dupie Platona – szepnęła szybko Cigi ze złością.\nPowtórzyłem pięknie tą pierwszą jasną dla mnie myśl: mam Platona. Na ogół dorośli unikają takich wyrazów, wynika to z prostego faktu, iż widzą tylko przed sobą, dupa, znajdująca się z tyłu, bywa zapominana. Starzec zareagował inaczej, gdyż śmiał się skrzekliwie, może tak po raz pierwszy od siedmiuset lat, więc zadrżałem ze strachu, że się rozsypie w drobne kosteczki.\n- Masz wspaniałe wykształcenie antyczne – wykrztusił.\n- No, nie tylko antyczne – rzekła zarozumiale Cigi.\n- No, nie tylko apteczne, dziadku – powtórzyłem.\nChyba już wtedy zaczęła niejasno kiełkować we mnie myśl, którą dziś ze smutkiem wykorzystuję, że aby sprawiać wrażenie człowieka rozumnego, wystarcza powtarzać za kimś niejasne zdania. Nabrałem jednak chęci do uczenia się łaciny, była to bowiem łacina, a nie węgierski, Cigi znała jedno i drugie, chociaż i tak nie urosła.\nBłyszczałem wiedzą z tego drzewa jak żuk gnojownik swoją pokrywą z zasychającego gnoju. Istniała, jak sądzę, szansa, że staruszek przeprowadzi natychmiast moją habilitację, sam był bowiem profesorem wyłączonym przez żołnierzy z działania, co dowodzi przewagi żołnierzy. Wyszedł był z miasta na spacer po kontakt z wątłą przyrodą ogrodu, nigdy nie wiadomo, kiedy spacer jest ostatni. Był zbudowany tkwiącym we mnie fenomenem i obiecywał sobie wiele po przyszłości z takimi jak ja ludźmi, gdy dorosną, nigdy jednak nie dorosłem, chociaż już w ogrodzie opanowałem łacinę, zwłaszcza uczone cytaty, i uwielbiałem, niestety tylko przez pewien czas, opowiadania Cigi o antycznych munus, szczególnie o munera sine missione, na których ginęli wszyscy gladiatorzy, dowodziło to bowiem, że kultura Rzymian była kulturą żołnierzy. Ostatecznie uczono mnie szacunku dla kultury Rzymian. Cigi opowiadając nie angażowała się uczuciowo, zachowywała szlachetny obiektywizm naukowca relacjonującego suche fakty. Miałem nawet zamiar urządzić munus mrówek czarnych i czerwonych, oczywiście sine missione, przykre jednak doświadczenia ze ślimakami odwiodły mnie od wykonania.\nProfesor, skoro był zagłodzonym profesorem żywiącym się wytworami ludzkiego ducha, poprosił o trochę tych owoców, które jadłem, by skłonić mnie do zejścia z klonu, spuściłem mu kilka w chustce zdjętej z głowy Cigi, na sznurku, nie istnieją bowiem chłopcy bez sznurka w kieszeni. Wszystko dokonane zostało pod warunkiem, że w tamtym momencie owoce nie były zjedzone, może nadal nie są zjedzone. Starszy człowiek z rdzawą plamą na szyi – tę wątpliwą ozdobę darowuję mu dla urealnienia i wyjęcia go z milionów staruszków – próbował zachować sceptycyzm wobec mojej erudycji: istniała ewentualność, że byłem debilem o chłonnej pamięci, starożytny dziadek nie czcił faktów wyłącznie, więc chciał mnie obejrzeć, bym nie stanowił jedynie hipotezy, ale skoro nie udał mu się wybieg, zjadł śliwkę i chciał pestką strzelić do góry, bez skutku. Kołnierzyk jego koszuli bielszy ponad śnieg, w którym zbielali Jakob Alte i Matthias Kusse pewnej zimy przedtem albo potem, nadawał mu trumienny wygląd. Spytał czym dla mnie jest świat, być może sądził, iż z wysokości klonu można dać lepszą odpowiedź na to pytanie, niż gdy się patrzy tylko z ziemi, nie potrzebowałem wyręki Cigi, świat był zbiorem wyrąbywanych lub umierających od mrozu drzew.\nCigi jednak nie pozwoliła rozczarować staruszka, rzekła, iż Ziemia, była bowiem ścisła, jest pierdnięciem Istoty Doskonałej. W tym wonnym gazie, zawierającym wszystkie pierwiastki materialne oraz duchowe, człowiek stał się centralnym produktem odchodu, najwyższą niedoskonałością lub, jak bym dziś musiał rzec ująć, doskonałością negatywną. We wspaniałej pożywce rozwinął się i rozmnożył niby szczep bakterii. Ten wulgarny żart odpowiada naturze Cigi i równie dobrze można twierdzić, że go wypowiedziała jak i nie, wśród niezliczonej liczby prawdopodobieństw wolno także założyć, iż rzeczywiście odkryła przyczynę rzeczy. Pewnik, iż tylko powaga gwarantuje prawidłowy wynik dociekań filozoficznych, powoduje, że idziemy tylko niektórymi drogami, zabezpieczając sobie poczucie godności. W każdym razie Cigi oraz starzec wiedzieli coś o początku i o celu rzeczy, ja uchwyciłem tylko trwanie, owo siedzenie na konarze klonu, liście, powietrze, wysuszoność staruszka, zewnętrzność świata. Z właściwości, jaką jest zapominanie, czynię sposób odkrywania minionego, dowolnie rozdzielam, co rzekł starzec, co Cigi i ja, bo nikt nie upomni się o prawdę.\nNiewątpliwie Cigi stwierdziła lub dowiodła niezbicie poprzez moje usta jakiegoś podstawowego sensu bytu, gdyż stary człowiek był zdumiony prostotą prawdy, którą mu ogłosiłem, przekazując sformułowania przyjaciółki. Wstrząśnięty ich słusznością wyciągnął ku mnie rękę, bo sądził, iż ma do czynienia z mędrcem, a ja natychmiast zapomniałem to genialne zdanie, skupiając uwagę na kościstych palcach, nie było we mnie ciekawości celu istnienia i nie ma, można przecież przyjąć jedną z setek koncepcji, najlepiej obowiązującą. Wtedy na drzewie było mi wiadomo ze zgniłej książki pochodzącej z rozkisłej piwnicy, że wszechświat został stworzony przez Boga w niedzielę 23 października 4004 roku przed naszą erą, za przekonaniem takim stał autorytet biskupa Armagh w Irlandii, wielebnego Jamesa Usshera. Później dowidziałam się, że Ziemia liczy sobie cztery miliardy lat, tak twierdził inny człowiek. Otóż problem polegał na tym, w czyj autorytet uwierzyć, prawda była zagadnieniem drugorzędnym, posiadając odpowiednie narzędzia, najlepiej żołnierzy, mogłem dowieść, że wszystko miało swój początek w ogrodzie.\nW zasadzie stary człowiek spełnił już życie, kiedy dowiedział się, ale obiecał sobie następną wizytę już nazajutrz. Pozwolił nawet sobie na siedzenie na drzewie, skoro nie chciałem zeń zejść, mówił o sprowadzeniu jeszcze kilku siwych staruszków i kto wie, czy w oszukańczy sposób, wspierany wiedzą Cigi, nie uzyskałbym poważnego stopnia naukowego siedząc na klonie, lecz żołnierze kanclerza z baraku na rogu wzięli inicjatywę w swe ręce, oczywiście nie wtedy, gdy profesor szedł w ich kierunku, tylko trochę później.\nAnatol Ulman, Cigi de Mantbazon\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 08:10 Brak komentarzy:\nSerce mi rani,\nGrąży w otchłani\nDrżący i siny,\n- Gdy brzmią godziny\nW czasy minione\nI idę smutnie\nW wichr, co okrutnie\nNiby liść suchy\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 16:19 Brak komentarzy:\nEtykiety: poezja, Verlaine\nKobieta wstaje i śpiewa\nWiatr ją swym czarem owiewa\nI na ziemię ją składa\nA ona w sen zapada.\nTa ziemia naga skała\nTa kobieta kochała\nTen wiatr dmie nieprzerwanie\nTen sen to umieranie.\nprzełożył Władysław Lark\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 16:07 Brak komentarzy:\nEtykiety: poezja, Ungaretti\nGdybyś ty mój bracie\nGdybyś wrócił do mnie żywy,\nZ wyciągniętą ręką,\nJakby nigdy nic, uścisnąć\nCi dłoń, bracie.\nAle nic twojego, nic twojego nie otacza\nMnie z wyjątkiem snów - migoczą\nWygasłe płomienie przeszłości.\nPamięć rozwija się tylko w obrazach\nI w sobie tylko sobą jestem,\nNiż znikającą nicością myślenia.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 16:06 Brak komentarzy:\nZamknięty pośród rzeczy\n(Zniknie również niebo\nDlaczego pożądam Boga?\nwidzi że jest\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 16:01 Brak komentarzy:\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 15:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: Beksiński Tomasz\ndługo i starannie ręce\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 15:17 Brak komentarzy:\nCi, którzy przeczytali pięć tysięcy najważniejszych w kulturze książek ...\nMy, Zatraceński, przeczytaliśmy pięć tysięcy najważniejszych w kulturze książek. W ten sposób przejmujemy od ludzkości wszystko, co ludzkie, i posiadamy mnóstwo niepotrzebnych informacji o czymkolwiek. Oczywiście, licząc się z człowieczą właściwością zapominania, gromadzimy te książki w naszym pokoju, by co pewien czas odświeżać szczegóły zawarte w licznych dziełach.\nKsiążki poczynamy nabywać i czytać w odległym momencie przeszłości, kiedy po radościach dzieciństwa, jakich dostarcza nam wojna, i przyjemnościach młodości związanych z odkryciem pewnych właściwości dziewcząt i kobiet, zadajemy sobie odwieczne pytanie: Skąd przyszliśmy, kim jesteśmy i dokąd idziemy? Próbując w sposób pewny rozwiązać ostatecznie tak ważne zagadnienie, zdajemy się na autorytet mędrców oraz wybitnych pisarzy. Upływa sporo lat, zanim odkrywamy najważniejsze pożytki z posiadania znacznej liczby książek, w tym dużego formatu i w solidnych oprawach z płótna, skóry oraz tworzyw sztucznych. Stanowią bowiem one najbardziej praktyczny materiał do tworzenia potrzebnych w codziennym bytowaniu sprzętów, takich jak stół do spożywania posiłków, taboret lub tapczan. Odpowiednio układane pozwalają składać z siebie prawie nieskończoną rozmaitość fantazyjnych mebli. Na zgrabnym filarze z książek poświęconych zdobyczom archeologii, z uwagi na ich duży format, stoi właśnie nasza maszyna do pisania, dzięki której możemy zakomunikować ludziom, do jakich wrednych poglądów dochodzi cywilizacja krasnoludków, których przedstawiciele tak nieoczekiwanie wtargnęli do naszego domu, burząc te artykuły wiary we wspaniałość człowieka, jakie jeszcze w nas ostają po nazbyt obfitej lekturze.\nOn, Jakub Zatraceński, który tkwi w nas, tak jak on, Zatraceński Andrzej, wypełnia nasze biologiczne jestestwo, w szczególny sposób reaguje na obecność krasnoludków w naszym mieszkaniu, gdyż ich po prostu nie widzi. Jego racjonalny umysł, wykształcony przez te dyscypliny naukowe, których początek zawdzięczamy przypuszczeniom Demokryta, rachunkom Deskartes'a i geniuszom XIX wieku, do ostatka wierny pozostaje empirii i logicznym z niej uogólnieniom. Stąd mity oraz bajki ludowe nie stanowią dlań żadnego dowodu na istnienie kiedykolwiek ludzi o wysokości dwudziestu centymetrów, gdyż nawet Pigmeje i karły cyrkowe mają wzrost znacznie większy. Racjonalizm natomiast, dzięki konieczności pogodzenia się z praktycznymi wynikami nauk psychologicznych, w tym psychiatrii, nie wyklucza halucynacji oraz innych arieracji umysłu i stąd on, Jakub, godzi się, że ludzie ze zdezelowanym rozumem widzieć mogą mocą zepsutej wyobraźni, zjawiska oraz istoty przeczące rozsądkowi.\nCały nasz problem polega na niepoważnym stosunku do życia. Zdaje się, że cały nas problem polega właśnie na tym.\nŚciślej biorąc nie potrafimy przyjąć na długo żadnej z funkcjonujących, zarówno starych jak i obecnie tworzonych, konwencji. Po trwającym krótki czas entuzjazmie dostrzegamy w różnych teoriach chwilowość, przemijanie. Sposób na życie może być wiekowy, jak taoizm i chrystianizm, lub zupełnie nowy, stworzony przez guru z rzadką brodą. Obowiązujący pod karą dużych dolegliwości, ewentualnie całkowicie dobrowolny jak uprawianie sportu. On, Jakub, dostrzega w nim prędzej czy później podstawowy błąd logiczny, tkwiący w aksjomatach budujących całą konwencję, tak jak on, Andrzej, pozbawiony jest wiary, by w pełni zaufać jednej, skoro równie dobrych są tysiące.\nWśród mnóstwa książek, rozsianych raczej bezładnie po naszym mieszkaniu, łatwo znaleźć najnowsze wykłady współczesnych kombinacji etycznych, psychologicznych i filozoficznych. Wystarczy kopnąć piętą, by przeczytać: „Ludzie tkwiący w głównym nurcie społeczeństwa technokratycznego podporządkowują się, ponieważ zostali schwytani w pułapkę ograniczonej rzeczywistości, która nie tylko uniemożliwia im dostrzeżenie realnych alternatyw, lecz także utrzymuje ich w przeświadczeniu, że niezadowolenie z czegokolwiek prócz drobnych niewygód jest niedopuszczalne i stanowi oznakę fatalnego nieprzystosowania albo zaburzenia umysłowego”. On, Andrzej, bywa podekscytowany krótko trafnością takiego twierdzenia i próbuje dostrzec realne alternatywy, by wydrzeć się z piekła alienacji i zintegrować swą psychikę, to znaczy, porozumieć się z nim, Jakubem. Lecz on, gdy szukamy właśnie dłuta, które zapodziało się pod warstwą wolumenów, bo potrzebne jest do wyprofilowania toczonego z drewna przedmiotu, podnosi inną książkę, w której dowodzi się niezbicie, że technokracja oraz ograniczenie wybujałego indywidualizmu jednostek za pomocą prymitywnej siły, w tym brutalnego terroru, jest jedyną metodą zapewnienia powszechnego szczęścia zbiorowości, a na szczęściu nam raczej zależy.\n– Zdaje się – mruczy on, Jakub, w szumie silnika tokarki – że najlepszym rozwiązaniem dla większości ludzi jest porządne przeczytanie wyłącznie jednej książki i przyjęcie zawartych w niej prawd na całe istnienie.\nPanna Nu-Nu zna jedną taką książkę i niezachwianie wierzy w wyłożoną w niej teorię. Nie znaczy to, że ją przeczytała. To my zapoznaliśmy się z każdym słowem tego dzieła. Panna Nu-Nu jest mądrzejsza od nas – nie czytając nie zaznaje wątpliwości, nie trwoży jej ani jedna sprzeczność. Przyjmuje cytaty z niej oraz zasady głoszone przez przykład rodziny. W sferze światopoglądu życie panny Nu-Nu jest od dzieciństwa jasne i proste. To my, Jakub Andrzej Zatraceński, wnosimy konflikty w porządek jej bytu.\nAnatol Ulman, Potworne poglądy cynicznych krasnoludków\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 23:48 Brak komentarzy:\nSkoro jesteś człowiekiem i chcesz zachować to miano ...\nI ćwicz swoją duszę w nieubłaganym poczuciu wybredności. To jest najważniejsze. Masy są tylko chciwe, nie zaś wybredne. Ty pozostań umiarkowany i wymagający. Świat coraz bardziej upodabnia się do domu towarowego Woolwortha, gdzie za szóstaka jest do nabycia, w marnym wykonaniu, wszystko, co może zadowolić — szybko, tanio i w lichym gatunku — powszednie marzenia tłumów, skłonnych do rozkoszowania się byle czym. Niebezpieczeństwa owego zaspokajania tłumów już ujawniają się na wszystkich obszarach życia i ducha. Kultura nie tylko wtedy ginie, gdy na wykwintnych placach Aten i Rzymu pojawiają się barbarzyńcy z bojowymi toporami, ale również wtedy, gdy tacy sami barbarzyńcy pojawiają się na publicznych placach kultury i załatwiają sobie, bez jakiejkolwiek wybredności, podaż i popyt oraz wymianę towarową na wielką skalę. Wybieraj! Nie grymasząc i kręcąc nosem, ale surowo i bezlitośnie. Nigdy nie możesz być wystarczająco wybredny w kwestiach moralności i ducha. I nigdy nie możesz być wystarczająco konsekwentny, gdy mówisz — to jest szlachetne, a to fałszywe, to jest wartościowe, a to tandetne. Oto twoja powinność, skoro jesteś człowiekiem i chcesz zachować to miano.\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 17:27 Brak komentarzy:\nDialektyka „Odpoczynek czy praca?” czyli Fumy i Bobry\nFumy chodzą parami albo całymi rodzinami wydając przy tym charakterystyczne fumkanie i cipienie. Fumkanie jest oznaką niezadowolenia, natomiast w przypadku zadowolenia zwierzę cipieje.)\nFumy żywią się wyłącznie konserwami i jajkami na twardo. Na drodze ewolucji przednie zęby wysunęły im się do przodu i służą jako klucz do otwierania konserw. Niestety, jednak do dziś nie wyrobił im się odruch zbierania rozrzuconych skorupek. Na ogół Fumy wędrują utartymi szlakami turystycznymi, ale zdarzyło się raz, że pewna fumia para zawędrowała przez pomyłkę nad jezioro zwane Jeziorem Bobrów.\n- Mój dobry zwierzaku - zwróciła się Fumica do Bobra, który pracował najbliżej – jak się nazywacie?\n- Ja je podgryzam, ponieważ posłużą mi jako budulec na Wielką Tamę – odpowiedział już nieco uprzejmiej Bóbr, bo zrobiło mu się przykro, że ktoś może tak całkowicie nie rozumieć jego pracy.\nBóbr wybałuszył oczy. Nie powiedział ani słowa. Tylko szybko pobiegł w kierunku swojej kolonii. Za chwilę wszystkie Bobry zebrały się na Polanie wokół Fumów, a najstarszy z nich zapytał:\nAutor: Varapanyo Bhikkhu o 17:22 Brak komentarzy:


Trudno opisać ile typów krajobrazów dziś widzieliśmy, ale stwierdziliśmy wspólnie, że na Marsie musi być bardzo podobnie. A to tylko południe Boliwii – przy samej granicy z Chile. Najpierw nasze jeepy wiozą nas do Laguna Verde – laguny o turkusowym kolorze. Potem mijamy pustynię nazywaną pustynią Salvadora Dali, ponieważ skały – uformowane przez piasek i wiatr przypominają obraz słynnego artysty.\nPo kawie z migdałkami i czekoladą jedziemy nad gorące źródła. Tutaj czeka na nas pyszny lunch – codziennie nasi kierowcy i lokalny przewodnik gotują nam pyszne posiłki. A po lunchu lenistwo! Wygrzewamy się w gorących źródłach z widokiem na lagunę, flamingi i wulkany.\nPrzed nami dalsza część przejazdu przez pustynię Siloli do Laguna Colorada. Jest to bardzo rozległa laguna o czerwono-białym kolorze, w której brodzą tysiące flamingów, a na brzegach pasą się ozdobione kolorową włóczką lamy. Tu spędzamy sporo czasu, bo widok jest spektakularny. Jesteśmy na sporej wysokości, więc też nasze ruchy muszą być spokojne i oszczędne.\nOstatni etap naszej drogi do hotelu położonego na pustyni wiedzie przez kolejne nietypowe formacje skalne łącznie ze słynnym Arbol de Piedra. Wieje bardzo silny wiatr, jest zimno, jesteśmy na wysokości ponad 4 000 m n.p.m. Stąd już niedaleko do naszego hotelu, który w środku pustyni i u podnóża wulkanu wygląda jak baza eksploracyjna na Marsie. Czeka nas wspaniała kolacja z nieziemskim widokiem na okoliczne góry i pustynię. A z wieczornych atrakcji na tym odludziu pozostaje tylko obserwacja rozgwieżdżonego nieba.


Rekrutacja podwójnego rocznika. RPO Adam Bodnar pisze do MEN - TVN24\n11 lipca 2019, 11:27\nReforma "może rzutować na całe przyszłe życie", ale "wątpliwości były ignorowane"\nBodnar pisze do ministerstwa edukacji w sprawie podwójnego rocznikatvn24\nPodwójny rocznik w szkołach średnich oznacza ciasnotę i pogorszenie się warunków nauki dla wszystkich uczniów, nie tylko dla pierwszej klasy - stwierdził rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar w liście przesłanym do ministra edukacji narodowej Dariusza Piontkowskiego. RPO wskazuje też, że problematyczna rekrutacja do szkół "spowodowana jest konkretnymi decyzjami rządzących i można było jej uniknąć".\nW tym roku do szkół ponadpodstawowych pójdą uczniowie z dwóch roczników - tego, który skończył ostatnią klasę gimnazjum oraz o rok młodszego, który skończył ósmą klasę szkoły podstawowej. W związku z tym pojawiają się problemy z rekrutacją i miejscem w wybranych przez uczniów szkołach. Rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar skierował w tej sprawie list do ministra edukacji narodowej Dariusza Piontkowskiego.\n"O problemie podwójnych roczników rodzice zaczęli alarmować od razu"\nRzecznik wskazuje, że "o problemie podwójnych roczników rodzice dzieci urodzonych w roku 2003 i 2004 zaczęli alarmować od razu" po przeprowadzeniu reformy. RPO przekazywał te uwagi rządowi, ale - jak pisze - bez skutku.\nCZYTAJ CAŁY LIST RPO DO MEN >\n"Dla obu roczników przewidziane są co prawda odmienne ścieżki edukacyjne w liceach i technikach, ale miejsc w sumie powinno wystarczyć dla wszystkich. W praktyce oznacza to, że miejsca są w szkołach daleko od miejsca zamieszkania albo niezgodnych z profilem edukacji, na jakim zależy młodemu człowiekowi. Uczniowie - nawet ci, którzy uzyskali wysokie wyniki kończąc szkołę podstawową lub gimnazjum - nie dostali się do żadnej z wybranych szkół" - zaznaczył Bodnar. W jego ocenie, "taka sytuacja jest nieakceptowalna i w sposób oczywisty prowadzi do naruszenia gwarantowanego konstytucyjnie (art. 70 Konstytucji) prawa do nauki".\n"Pogorszenie się warunków nauki dla wszystkich uczniów"\nRzecznik zwraca też uwagę ministrowi na kilka innych problemów.\nWskazuje, że "podwójny rocznik oznacza ciasnotę i pogorszenie się warunków nauki dla wszystkich uczniów, nie tylko dla pierwszej klasy".\nPonadto - jak napisał Bodnar - "brak miejsca w wybranej szkole może też oznaczać dużo większe koszty dojazdu do szkoły, w której są miejsca".\nW liście stwierdza też, że "dla uczniów z małych miejscowości nie starcza miejsc w bursach, bo liczba miejsc noclegowych nie uległa podwojeniu". W związku z tym uczniowie "będą musieli wynajmować pokoje po cenach rynkowych, a przez to koszty ich edukacji wzrosną".\nZdaniem rzecznika "może to sprawić, że wielu uczniów zrezygnuje z korzyści, jakie daje nauka w dużym mieście, z bogatą ofertą kulturalną, lepszymi możliwościami zdobycia dodatkowych kwalifikacji i przygotowania się do edukacji na wyższej uczelni".\nNegatywne skutki reformy oświaty mogą zatem znacząco wpłynąć na dalsze plany życiowe uczniów urodzonych w konkretnych rocznikach i rzutować na ich ocenę funkcjonowania państwa. Mogą także spowodować pogłębienie się różnic społecznych.\n"Wątpliwości były ignorowane"\nBodnar przypomina, że "wielokrotnie przestrzegał, że pospieszne przekształcenia ustroju szkolnego, niepoparte rzetelną analizą, mogą doprowadzić do pogorszenia się jakości nauczania i naruszania praw uczniów".\n"Głos w tej sprawie zabierał także Rzecznik Praw Dziecka, przedstawiciele władz samorządowych, eksperci z instytucji zajmujących się edukacją oraz osoby, których zmiany te miały dotknąć bezpośrednio - uczniowie, ich rodzice i nauczyciele. Wielu z nich wskazywało na ryzyko związane z kumulacją roczników, ale ich wątpliwości były ignorowane" - napisał rzecznik.\n"Sytuacja w szkołach spowodowana jest konkretnymi decyzjami rządzących"\nBodnar stwierdził też w liście, że "obecna sytuacja w szkołach nie ma precedensu", a "spowodowana jest konkretnymi decyzjami rządzących i można było jej uniknąć".\n"Młodzi ludzie, których przez lata przekonuje się, jak ważne jest dobre wykształcenie, zdają sobie sprawę, że wybór konkretnego typu szkoły może rzutować na całe przyszłe życie człowieka. Dlatego też słuszne są oczekiwania społeczne, że reformy systemu oświaty poprzedzone będą podsumowaniem korzyści i strat, a następnie wprowadzane z myślą o dobru osób, którym mają w największym stopniu służyć" - czytamy.\n"Z przykrością stwierdzam, że obecna sytuacja dowodzi, że warunki te nie zostały spełnione" - wskazuje Rzecznik.\nPrzy ulicy Dąbrowskiego w Toruniu (Kujawsko-Pomorskie) przechodzień odnalazł zwłoki mężczyzny. Funkcjonariusze potwierdzili, że to 65-latek poszukiwany od początku ubiegłego tygodnia. Wstępnie wykluczają udział osób trzecich.\nW niedzielę przed Kieleckim Centrum Kultury - w którym tego dnia z wyborcami spotykał się Jarosław Kaczyński - protestowali przeciwnicy prezesa Prawa i Sprawiedliwości. Jak relacjonują, po zakończonej manifestacji podeszli do nich nieumundurowani policjanci, wylegitymowali niektóre osoby i zarekwirowali głośnik używany w trakcie pikiety.\nProtestowali przed wizytą Jarosława Kaczyńskiego. Po manifestacji zostali wylegitymowani


You are here: Home / Szybka dieta / Skuteczne odchudzanie\nSkuteczne odchudzanie Reviewed by admin on 13 maja 2018 .\nNadmiar kilogramów to poważny problem dla wielu osób. Dlatego wielką popularnością cieszą się różnego typu diety odchudzające. Wiele osób wybiera dietę kapuścianą albo decyduje się na spożywanie przez określony czas jednego gatunku owoców. Warto pamiętać…\nNadmiar kilogramów to poważny problem dla wielu osób. Dlatego wielką popularnością cieszą się różnego typu diety odchudzające. Wiele osób wybiera dietę kapuścianą albo decyduje się na spożywanie przez określony czas jednego gatunku owoców. Warto pamiętać jednak, że im bardziej dieta jest restrykcyjna, tym większe ryzyko, że jej skuteczność będzie krótkotrwała.\nTakie diety są dobre, jeśli ktoś chce szybko stracić parę kilko, ale jeśli odchudzanie ma przynieść trwałe efekty, to trzeba wprowadzić pewne modyfikacje do codziennego odżywiania i stosować je przez cały czas. Taka dieta nie tylko pozwoli na utrzymanie szczupłej sylwetki, ale będzie też korzystna dla zdrowia. Przede wszystkim trzeba ograniczyć ilość jedzenia. Nie chodzi o to, aby się głodzić, ale by nie jeść więcej niż potrzeba. Lepiej jest jeść częściej a mniej niż raz czy dwa w ciągu dnia, ale duże ilości. Jeśli dieta ma wspomóc odchudzanie, powinna być lekkostrawna. Podstawę diety powinny stanowić warzywa, owoce oraz ciemne pieczywo. Unikać należy potraw tłustych oraz słodyczy.\nWśród dziesiątek, o ile nie setek rozmaitych preparatów wspierających odchudzanie są takie, których nigdy byśmy nie podejrzewali, że mogą spowodować u nas utratę kalorii i kilku kilogramów. Taką naturalną substancją jest olej sezamowy. Jeśli właśnie się uśmiechnęliście, bo zobaczyliście już siebie obżerających się sezamkami z błogą myślą, że właśnie inwestujecie…


Żenujący wpis o Donaldzie i bigosie ośmieszył Andrzeja Dudę. Nowy rzecznik przesadził | Polityka Pikio\nPikio Polityka Żenujący wpis o Donaldzie i bigosie ośmieszył Andrzeja Dudę. Nowy rzecznik przesadził\nŹródło: screen youtube.com/Prezydent.pl\nAndrzej Duda przez swoją wizytę w USA znalazł się na ustach wszystkich, polskich dziennikarzy. Teraz po Internecie krąży żenujący wpis, który ośmieszył prezydenta RP.\nAndrzej Duda nie od dziś jest bohaterem licznych śmiesznych zdjęć w Internecie. Oczywiście nie mogło być inaczej i teraz, ponieważ w sieci już hulają prześmiewcze przeróbki zdjęć Dudy i Trumpa. Jednak to nie to najbardziej ośmieszyło prezydenta. Jego rzecznik Błażej Spychalski opublikował żenujący wpis o Donaldzie i bigosie, który stał się prawdziwym hitem.\nAndrzej Duda ośmieszony przez swojego rzecznika\nSpychalski bez wątpienia chciał pomóc prezydentowi, jednak niestety osiągnął zupełnie inny efekt. Wpis opublikowany na jego profilu na portalu Twitter zaskoczył wszystkich. Nikt nawet by nie podejrzewał, że tak wysoko postawiona osoba będzie pisać o bigosie, chcąc podreperować wizerunek Andrzeja Dudy. - Czy dzisiejsza opozycja spod znaku jedynego Donalda, który ma wystarczyć, czy sławnego bigosu może zaproponować coś lepszego? Andrzej Duda szuka na świecie przyjaciół RP, a nie dąży do konfrontacji z USA, tak jak chcieliby tego politycy opozycji - czytamy.\nBardzo szybko pojawiły się głosy oburzenia ze strony internautów, którzy uważają, że rzecznik prezydenta RP powinien sobą więcej reprezentować niż tego typu wpisy. - To jest oficjalny twitter rzecznika PAD? Ani to mądre, ani zabawne - czytamy w komentarzach. - Zrobi pan karierę, choć raczej krótkotrwałą. To jest wpis rzecznika prezydenta RP, czy internetowego harcownika? - pisze jeden z internautów. Nie da się ukryć, że wyjazd Andrzeja Dudy do Waszyngtonu przez wielu będzie oceniany jako nieprawdopodobna klapa wizerunkowa. Przez bardzo długi czas ludzie będą mu jeszcze wypominać problemy z protokołem dyplomatycznym czy też jego mowę ciała. Oczywiście nie można zapomnieć o już słynnym podpisywaniu deklaracji na stojąco. Teraz do tej karuzeli śmiechu skupionej wokół prezydenta swoje trzy grosze dorzucił jeszcze jego własny rzecznik, któremu najwidoczniej puściły nerwy widząc to, jak ludzie odebrali spotkanie Andrzeja Dudy i Donalda Trumpa. Niestety chcąc pomóc, tylko pogorszył całą sprawę.


Jak napisać list formalny po polsku - ayoy.pl\n2 maja 2020 12:54Wzory\nW jakim celu? Obejrzyj educast, który pozwoli Ci na .• list oficjalny, zgodnie z przyjętymi normami, powinno się kończyć zwrotami typu: Pozostając z szacunkiem, Z uszanowaniem, Z poważaniem lub Z szacunkiem (zwroty tego typu są jak najbardziej na miejscu w listach formalnych, biznesowych, gdyż wyrażają one szacunek, jakim darzymy te druga osobę);Jak zacząć mail i zakończyć mail? Poniżej znajdziecie wskazówki jak napisać list formalny do redakcji po angielsku, przydatne zwroty oraz wzór listu formalnego do redakcji po angielsku. Powodem jest ekspansja mediów elektronicznych, przede wszystkim poczty e-mail, mającej charakter (nawet w korespondencji oficjalnej) dużo luźniejszy i mniej ustrukturyzowany.Przeczytaj zamieszczony poniżej drugi list i odpowiedz na pytania. Przykładowy e-mail po angielsku. Pozdrawiam i życzę miłego popołudnia [i pod spodem podpis] Z wyrazami szacunku i najlepszymi życzeniami imieninowymi [i pod spodem podpis]Bardzo formalny, odbiorca posiada specjalny tytuł, który jest używany zamiast nazwiska. między partnerami w biznesie mówiącymi do siebie po imieniu. Tylko Cześć, Tomku!Jak napisać list. Niektórzy pracodawcy go wymagają, inni nie. O czym należy pamiętać? Często umawiamy spotkania biznesowe lub rozmowy kwalifikacyjne właśnie przez maila. Czy forma Witam to poprawny zwrot grzecznościowy? Jeśli piszemy list formalny, unikajmy wspomnianych wcześniej skrótów i nie używajmy emotikon.\nMożemy włączyć je także do niej (tzn.\numieścić je po właściwej formule), np. W imieniu swoim oraz młodzieży naszej szkoly chciałbym zaapelować do Pana o podjęcie decyzji w sprawie budowy ścieżek rowerowych w naszym mieście. Wskazówki jak napisać list nieformalny po angielsku oraz przydatne zwroty - matura podstawowa z języka angielskiego.Zastanawiałeś się kiedyś, jak w poprawny sposób napisać oficjalny e-mail tak, żeby świadczył o tym, że jesteś profesjonalistą, nawet jeśli brakuje ci jeszcze doświadczenia? W zależności od adresata (tzn. osoby, do której list jest kierowany) lub sytuacji życiowej nadawcy, list może przybierać .Jak napisać list formalny w języku angielskim - praktyczne wskazówki Planując wyjazd za granicę w celu znalezienia pracy albo po prostu pracując w międzynarodowej firmie, musisz liczyć się z koniecznością posiadania bardziej zaawansowanych umiejętności lingwistycznych, które pozwolą Ci na swobodną komunikację z przełożonymi.Jak napisać list formalny w języku angielskim na poziomie rozszerzonym? Nazywany jest on również listem oficjalnym. Używamy tego samego zwrotu, co przy nieznanym odbiorcy. jak to możliwe. Podpowiemy Ci jak pisać maile formalne: do profesora, wykładowcy, szefa itp.Jak napisać mail po angielsku. Z artykułu dowiesz się, jakie zwroty grzecznościowe stosować, a jakich unikać.\nPamiętaj o używaniu wołacza w nagłówku: pisz nie *Cześć, Tomek! Przydatne zwroty.\nWiedza na temat pisania profesjonalnych maili jest bardzo istotna. List oficjalny może zawierać załączniki, które powinny zostać wyszczególnione w liście.Kręgów, 20.10.2006 r. Adam Lewid ul. Wspólna7 94-582 Kręgów Prezydent Miata Kręgowa Janusz Michalski Urząd Miasta ul. -czyli jak "napisać" post i się nie napracować xD.List prywatny po angielsku - wzór. Co prawda, to mój pierwszy odcinek, ale dawajcie łapki w górę i subujcie, aby kanał się rozwijał KLIKAJCIE: https. Jak napisać e-mail po angielsku do kolegi. Uzasadnij swoją odpowiedź, cytując odpowiednie zwroty i wyrażenia.Jak napisać dobrze list po angielsku? Jak napisać list oficjalny? Pamiętaj o stronie formalnej listu: na górze kartki umieść datę i nazwę miejscowości, potem nagłówek, stosuj odpowiednie formy grzecznościowe, zawsze się podpisz. Przykład listu nieformalnego po angielsku - list do przyjaciela, kolegi, przyjaciółki, koleżanki. Że .b) Jak widać, tego typu życzenia mogą zastępować formułę finalną. Kto napisał list? E-mail jest to wiadomość przesyłana drogą elektroniczną od jednego użytkownika Internetu do drugiego. List jest pisemną formą wypowiedzi kierowaną do jednej osoby lub do kilku osób. Jeśli umiesz napisać list motywacyjny po polsku, to dasz sobie radę i z jego angielskim .W tym artykule zostały zebrane wszelkie istotne informacje dotyczące listów formalnych i nieformalnych Rozpoczęcie listu formalnego Istnieją 2 rodzaje rozpoczęcia listu formalnego.\nPowinniśmy jednak .W tym filmie dowiecie się jak napisać list. Poznaj zasady rządzące pisaniem maili. Jakich błędów nie popełnić? Obecnie zdarza nam się pisać dużo mniej listów niż jeszcze kilkanaście lat temu. Zobacz również: List formalny z prośbą o informacje po angielsku i List formalny ze skargą po angielsku.English 4 Matura - Portal dla osób chcących aktywnie komunikować się w języku angielskim, a w szczególności dla maturzystów przystępujących do egzaminu w maturalnego na obu poziomach. Wesoła 31 94-501 Kręgów Szanowny Panie Prezydencie! Życie za granicą Jak znaleźć praktyki w Niemczech Niemcy, w szczególności .Jeśli chcesz dobrze napisać list formalny powinieneś po kolei wykonać czynności opisane niżej. E-mail angielski - matura. Pozdrawiam, Cordialement, Nieformalne, między partnerami w biznesie, którzy często ze sobą pracują. Potem trzeba zwrócić się do odbiorcy , np.List formalny i nieformalny. Umiejętność napisania maila po angielsku jest kluczowa w kontaktach biznesowych. Pozdrawiam,List formalny po niemiecku, jak sama nazwa wskazuje, pisze się językiem formalnym. Dlatego, jeśli ktoś chciałby napisać do mnie list lub e-mail po francusku (bądź po polsku) to napiszcie do mnie w formularzu kontaktowym bądź w komentarzu.\nNawet jeśli napiszecie parę zdań po francusku z błędami, nie przejmujcie się.\nBędę bardzo wdzięczny za zapoznanie się ze sprawą tak szybko, jak to możliwe. Jazda na rowerze staje się coraz popularniejszym sposobem .List formalny po angielsku - wzór List oficjalny po angielsku przykład 1 - list z zapytaniem o szczegóły ogłoszenia. W imieniu jakiej instytucji? chodzi mi jak zacząc , jakich zwrotów uzywac , jak zakończyc itp. po 2. zacznij od Hello <imie> po 3. napisz daty i wgle wszystko to co się pisze jak pisze się list po polsku. Na prawym górnym rogu napisz miejsce zamieszkania i datę. Zastanów się kto jest odbiorcą listu (jedna osoba, czy zbiorowość). Email po angielsku to jedno z praktycznych zastosowań języka angielskiego, które przydaje się w życiu codziennym. Służy do tego, aby zadać pytanie, przekazać informację, wyrazić swoje zdanie itp.Zawiera on nasz komentarz i odczucia względem przeczytanego tekstu. List formalny jest formą pisemną, która, jak nazwa wskazuje, pisana jest w stylu formalnym, a także wymaga przestrzegania sztywnych reguł dotyczących formy.Formalny, adresowany do kilku osób, których nie znamy bądź do całego wydziału. List możemy pisać do konkretnej osoby - znanej z imienia i nazwiska, lub ogólnie, zwracając się do adresata, gdy nie znamy jego personaliów.Posted in Listy formalne, Wypracowania. Zwroty. zależy do kogo jak do koleżanki to takie normalne jak do osoby dorosłej to grzecznościowe. Następnie po lewej stronie napisz swoje dane ( imię,nazwisko,adres,kod pocztowy) , a po prawej dane odbiorcy. Z nami skutecznie przygotujesz się do matury z języka angielskiego, poznasz gramatykę i słownictwo angielskie. między partnerami w biznesie mówiącymi do siebie po imieniu. Czasem to e-mail jest pierwszą formą kontaktu z klientem i to od niego zależy, jakie zrobisz na nim wrażenie.E-mail po angielsku - zasady pisania. Dołącz do naszego grona, zdobądź nowych przyjaciół i rozpocznij na nowo przygodę .Krzysztof Kozioł Jak zredagować list formalny w języku angielskim? Często taki list wysyłamy do osób nam mało znanych lub różnych instytucji, więc nie powinno się używać skrótów oraz mowy potocznej.List jako wypracowanie ma też narzucony temat i musi być z nim zgodny. Bardzo często w angielskim biznesowym odnosimy się do wcześniejszych ustaleń.Cover letter to odpowiednik polskiego listu motywacyjnego, czyli formalny list po angielsku, w którym przedstawiasz pracodawcy swoją kandydaturę.Cover letter zawiera konkretne zwroty grzecznościowe i jest wykorzystywany w rekrutacji jako dodatek do CV..


Strony: 1 ... 229 230  232 233 ... 241\nAutor Wątek: Droga (Przeczytany 297765 razy)\n« Odpowiedź #3450 dnia: Luty 20, 2019, 08:29:55 am »\n« Odpowiedź #3451 dnia: Luty 21, 2019, 08:44:21 am »\n« Odpowiedź #3452 dnia: Luty 21, 2019, 02:34:27 pm »\n« Odpowiedź #3453 dnia: Luty 22, 2019, 08:32:12 am »\n„Ty będziesz nazywał się Kefas - to znaczy: Piotr”(J 1,42) (© Evangelizo.org)\n„Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój”. To imię – Piotr – jest mu dane, bo pierwszy położył on między narodami fundamenty wiary i jest on niezniszczalną skałą, na której spoczywają podwaliny i całość budowli Jezusa Chrystusa. To ze względu na swoją wierność jest nazwany Piotrem, podczas gdy Pan otrzymuje to miano ze względu na swoją moc: „Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała — to był Chrystus”(1 Kor 10,4). Tak, ten apostoł wybrany do współdziałania w dziele Chrystusa zasługiwał na dzielenie tego samego imienia z Nim. Razem zbudowali tę samą budowlę. To Piotr sieje, Pan daje wzrost i także On posyła tych, którzy podleją (por. 1 Kor 3,6nn).\nWiecie, umiłowani bracia, Piotr został wyniesiony poprzez swoje winy, w momencie, kiedy cierpiał jego Zbawiciel. To po tym, jak zaparł się Pana, stał się pierwszy u Niego. Stał się wierniejszy, płacząc nad swoją wiarą, którą zdradził i otrzymał jeszcze większą łaskę niż ta, którą utracił. Chrystus powierzył mu swoją trzodę, aby ją prowadził jak dobry pasterz, a on, który był tak słaby, stał się odtąd podporą wszystkich. Upadł, kiedy miał wyznać swoją wiarę, a teraz miał umacniać innych w niewzruszonym fundamencie wiary. To dlatego jest nazwany podstawową skałą pobożności Kościołów.\n« Odpowiedź #3454 dnia: Luty 22, 2019, 08:43:26 am »\n« Odpowiedź #3455 dnia: Luty 23, 2019, 08:34:17 am »\n« Odpowiedź #3456 dnia: Luty 24, 2019, 08:36:42 am »\n« Odpowiedź #3457 dnia: Luty 25, 2019, 07:32:19 am »\n« Odpowiedź #3458 dnia: Luty 25, 2019, 08:58:47 am »\nOpętanie jest znakiem obecności Boga, danym nam, abyśmy uwierzyli w Niego. Tak! Znakiem obecności Boga, bo tam, gdzie jest Bóg, zły duch ujawnia się, odkrywa, zaczyna krzyczeć, pieni się, zgrzyta zębami i drętwieje. Gdyby Bóg nie przyszedł na świat, zły duch spokojnie egzystowałby sobie pośród nas, udając że go nie ma i skutecznie doprowadzając ludzi do piekła. Gdy zły duch zostaje zdemaskowany, to właściwie już jest przegrany. Nie wiedzą o tym tylko ludzie niewierzący, tacy jak ci wspomniani w dzisiejszej Ewangelii, bo tacy ludzie w walce ze złym duchem są sami, a wierzący w Chrystusa wiedzą, że On jednym skinięciem palca pokonuje złego ducha.\nOpętanie jest więc początkiem końca złego ducha, jeśli pójdziemy z tym do Jezusa.\n« Ostatnia zmiana: Luty 25, 2019, 10:03:09 pm wysłana przez pawel »\n« Odpowiedź #3459 dnia: Luty 26, 2019, 06:33:14 am »\n« Odpowiedź #3460 dnia: Luty 26, 2019, 08:46:44 am »\nWielkość, której nikt nam nie odbierze [Komentarz Mieczysława Łusiaka SJ]\nW tym samym mniej więcej czasie gdy Jezus mówił uczniom o tym, że będzie wydany w ręce ludzi, zabity i następnie zmartwychwstanie, oni sprzeczali się, który z nich jest największy. To może nas dziwić, ale tak właśnie często się dzieje na świecie. Niestety, to stało się normalne, że walka o władzę i wysoką pozycję społeczną determinuje istotnie ludzkie postawy i działania. Dlatego Jezus odwraca powszechnie przyjętą ludzką logikę i mówi, że największą pozycję ma ten, kto służy i przez to wydaje się być "ostatnim".\n« Odpowiedź #3461 dnia: Luty 27, 2019, 08:09:01 am »\n« Odpowiedź #3462 dnia: Luty 27, 2019, 08:49:42 am »\nOdmienność nie jest zagrożeniem [Mieczysław Łusiak SJ]\nBardzo brakuje w świecie postawy wyrażonej przez Pana Jezusa słowami: "Kto nie jest przeciwko nam, ten jest z nami". Ludzie bowiem są i zawsze będą różni, ale odmienność często jest traktowana jak zagrożenie. Świadczy to jednak o słabości. Tylko ludzie słabi nie potrafią poruszać się w zróżnicowanym (pluralistycznym) świecie, dlatego robią wszystko, aby była jednolitość.\nTymczasem Jezus przyszedł zjednoczyć świat, a nie ujednolicić. Zjednoczenie zakłada różnorodność. Jeśli więc zwalczamy odmienność, stajemy się wrogami jedności, a przy okazji Jezusa.\n« Odpowiedź #3463 dnia: Luty 28, 2019, 08:33:43 am »\n« Odpowiedź #3464 dnia: Luty 28, 2019, 09:20:13 am »\nOdrzućmy grzech, a nie siebie [Komentarz Mieczysława Łusiaka SJ]\nAby nie grzeszyć, nie należy niszczyć siebie ani, tym bardziej, nienawidzić siebie. Chodzi o odcięcie się od tego, co nas wiąże i nie pozwala nam być sobą. Grzech bowiem to odrzucenie siebie. A odrzucamy siebie, gdy jesteśmy do czegoś przywiązani, gdy kieruje nami pożądliwość (łapczywość). Nie ma więc problemu w tym, że mamy ręce, albo oczy, ale w tym, że za dużo chcemy tymi rękami brać (i trzymać przy sobie), a oczami za dużo widzieć (nie widząc tego, co naprawdę warto zobaczyć).


Na Pękające Naczynka Na Twarzy - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » na pękające naczynka na twarzy\nArtykuły na temat: na pękające naczynka na twarzy\n...kolor możemy cierpieć na zaburzenia pracy serca oraz płuc. Zmiany na twarzy mogą również świadczyć o niedoborach. Pękające kąciki ust to sygnał, że warto wzbogacić swoją dietę o witaminy z grupy(...). Popękane naczynka? Zielony toner szybko je zatuszuje. Szara, zmęczona twarz? Odrobina różu na kości policzkowe i wszystko wraca do normy! Może jednak warto podejść do problemu od drugiej strony i zamiast...\nWideo na temat: na pękające naczynka na twarzy\nDyskusje na temat: na pękające naczynka na twarzy\nRe: Baza CC Colour&Care FM Group Make Up\nPękające naczynka i zaczerwienienia skóry szczególnie zimą i po umyciu twarzy wodą to mój główny problem i staram się jak mogę zatuszować te niedoskonałości. Przetestowałam już wiele baz pod makijaż i rezultaty bywały różne od całkowicie niezadowalających po średnie zadowolenie aż do czasy wypróbowania Bazy CC. Nie dość, że produkt świetnie pielęgnuje skórę to jeszcze ujednolica jej koloryt\nZ zaczerwieniami na twarzy borykam sie od wielu lat stosujac na ten problem dermokosmetyki, jonoforeze. Znaczna poprawe uzyskalam po zabiegach laserowych skanerem naczyniowym.\nRe: Szczypie w nos i szczypie w uszy\nMaju żel arnikowy przeznaczony jest do likwidacji cieni pod oczami, zapobiega powstawaniu worków pod oczami, może być stosowany również na pękające naczynka . Nigdy nie stosowałam go do całej twarzy . Naprawdę polecam.\nJeśli macie problem z pękającymi naczynkami na twarzy to ja mogę polecić coś co jest bardzo skuteczne zwłaszcza w okresie zimna i mrozów. Na stronie sklepu nantes.pl możecie kupic krem z serii Sensi Line, który będzie odpowiedni jeśli chodzi o pękające naczynka.\nwarzywa gotowane a surowe\nciało obce przewodu pokarmowego\ndieta po operacji biodra\nrak piersi obrazy\npłytki krwi wyniki badań


Choroby nerek - Choroby nerek\nForumowicze o chorobach nerek\nJednym z popularniejszych tematów poruszanych w Internecie są choroby nerek. Jeden z forumowiczów „Gray”stwierdził, że w obecnych czasach jest to istna plaga. Według niego coraz więcej i coraz młodszych ludzi choruje na różne choroby nerek. „Gray” w jednym ze swoich postów wymienił niektóre choroby nerek: odmiedniczkowe lub przewlekłe zapalenie nerek, mocznica (uremia), torbielowatość nerek, rak nerki, kamica nerkowa, stwardnienie tętniczej nerkowych, zapalenie miedniczek nerkowych. Jedną z najczęstszych chorób układu moczowego jest zapalenie pęcherza moczowego.\nWedług internauty „Keane” choroby nerek mają szereg charakterystycznych objawów. Najczęstszymi są:\nbóle zlokalizowane poniżej dolnych żeber, w okolicach lędźwiowych;\nspuchnięte okolice rąk, oczu oraz dolnej partii nóg;\nból podczas oddawania moczu lub trudności z jego oddawaniem,\nnietypowy kolor lub wygląd moczu,\ndzienne lub nocne moczenie,\nzapach amoniaku w moczu.\nChoroby nerek mogą mieć również objawy ogólnoustrojowe takie, jak: gorączka, apatia, zmęczenie, senność, bladość, podwyższone ciśnienie krwi, bóle brzucha lub głowy, wymioty i nudności.\n„Keane” informuje również, że wiele schorzeń nerek w pierwszej fazie przebiega bezobjawowo. W związku z tym zdarza się, że chory dowiaduje się o chorobie będącej już w zaawansowanym stadium. Takimi chorobami są głównie stany zapalne będące wynikiem przeziębień, angin. Ich następstwem jest pobudzenie procesów immunologicznych, co powoduje powstawanie przewlekłych lub ostrych postaci kłębuszkowych zapaleń nerek. W takim przypadku choroba może przebiegać bezobjawowo nawet kilka lat. Zwykle takie choroby są wykrywane przypadkowo podczas standardowego badania krwi. Inną chorobą, niedającą początkowych objawów są nowotwory nerek.\n„Keane” pisze również, że istnieje druga grupa chorób, które przysparzają wiele dolegliwości bólowych. Takimi chorobami są między innymi kamice nerkowe lub zakażenia dróg moczowych. Według internauty cechami charakterystycznymi tych schorzeń są: bóle brzucha albo okolicy lędźwiowej, częste i bolesne oddawanie moczu, gorączka, różne zmiany w moczu.\n„Gray” zwraca uwagę na to, że większe ryzyko zachorowania występuje u osób starszych oraz u dzieci, u których jeszcze dobrze się nie ukształtowała odporność.\nŻeby otrzymywać informacje na temat "Choroby nerek" dopisz się do newslettera.\nWydaje mi się, że nie powonno się ćwiczyć. ...(więcej)\nHej. Mam kamienie w nerkach, dlatego postanowiłam was się podpytać. Jakie macie sposoby na usunięcie kamieni z nerek? Wiem ze napewno leki, trzeba dużo pić i ważna jest aktywność fizyczna. Bardzo...(więcej)


Astygmatyzm - Katalog Stron Gaper.pl\nAstygmatyzmLink nie działa/spam ?\nastygmatyzm, oko, choroby, wady wzroku, wzrok, wzrok\nCzy wiesz, co to jest astygmatyzm? Ogólnie mówiąc, jest to wada wzroku, polegająca na niezbyt ostrym widzeniu, szczegółów danego obrazu. Astygmatyzm może przyjąć dwie swoje postacie: regularną i nieregularną. Wada, jaką jest astygmatyzm może być nieco uciążliwa dla pacjenta, dlatego też ważne jest szybkie jej zdiagnozowanie oraz rozpoczęcie leczenia. Jeżeli jesteś ciekaw, w jaki sposób leczy się astygmatyzm oraz jakie są jego przyczyny a dodatkowo chcesz, dowiedzieć się jak możesz samodzielnie ocenić czy cierpisz na to schorzenie, wejdź koniecznie na naszą stronę. Umieściliśmy na niej, prócz szeregu ważnych informacji takich jak: diagnozowanie astygmatyzmu czy poszczególne rodzaje astygmatyzmu, przydatny i prosty do wykonania test na astygmatyzm. Pamiętaj, że oczy to Twoje największe bogactwo. Zadbaj o nie już dzisiaj, nasza strona Ci w tym pomoże.\nnowy sącz, domy, ciekawe strony, mieszkania, warszawa, katalog stron, katalog, sennik online, katalog stron internetowych, firma, wrocław, Sennik, zbiór stron, szkolenia, biuro rachunkowe


potrzebne sa akty urodzenia obu partnerow, plus ewentualne z - tylko dla abs\nWysłany: Pią 2:54, 11 Kwi 2014 Temat postu: potrzebne sa akty urodzenia obu partnerow, plus ewentualne z\nJa tez tu mieszkam, praktycznie od kilku dni.. szczerze mowiac nie wiem co Ci napisac\nNa moim koncie byĹo ok. [link widoczny dla zalogowanych] UzgodniĹyĹmy, Ĺźe makijaĹź bÄdzie delikatnie powiÄkszajÄ\nCi aparat na udo czy na ĹydkÄ? MoĹźe jesteĹ uczulona na ktĂłryĹ ze skĹadnikĂłw tego leku. Teraz mam brac przez jakis czas na zmiane 50 i 100 a potem 100. zrezygnuj z serka wiejskiego- wiem,ze ma maĹo wÄglowodanĂłw,ale to cukier mleczny- w 1 fazie odpada. caĹy spuchĹ twarz rece nogi zaczeĹy wychodzic mu plamy a oczu juz nie byĹo widac! [link widoczny dla zalogowanych]\nlecz caly czas mialam ochote na kolczyk hehe^^ P.S.sorki za bledy np.zamiast kiel to nipamietam jak to sie nazywa ale to czym gryzie i wszczykuje jad koles z allegro to jarobtm, taki jest jego nick, polecam! Tylko przygotuj siÄ na odchudzanie dĹugofalowe, kilkumiesiÄczne i nie poddawaj po jakiejĹ jedzeniowej wpadce.www.dieta.pl JakoĹÄ usĹug jest na najwyĹźszym poziomie ( Berendowicz, LL i reszta masĂłwek moga sie schowac, wiekszosc fryzjerĂłw ktorzy tam pracuja to amatorzy lub praktykanci ) zresztÄ\ncznie sami stali klienci baza ok 300+ osĂłb z tego co mi wiadomo MyĹlÄ ze mogÄ podaÄ nr. 7 kg w dĂłĹ! Potrzeba kilku miesiÄcy, aby organizm zaczÄ\ntocadisco - your'e no good for me [link widoczny dla zalogowanych] Teraz tez sie przymierzam do kolejnej,miesiac temu mialam tylko 7 dni.\nTam wszyscy sa na plazy. Wyobrazmy sobie teraz islamskich imigrantĂłw w ponowoczesnej Europie, gdzie nie ma juz rycerzy, a chrzescijanstwo zepchniete zostalo na margines. Potem z okazji muzulmanskiego swieta ofiarowania Eid al-Adha pozwolili znajomym âuzywac je dla seksuâ. Ale osoby, ktore wyjechaly do malo znanych miejscowosci przebieraja w pracach. Wg niego miaĹaĹ ostatnie dni pĹodne. [link widoczny dla zalogowanych]\ntam zmiany ale do koĹca nie jestem przekonany czy to trafna ocena. Poza tym naleĹźy zwrĂłciÄ uwagÄ czy ampuĹka otwierana jest tuĹź przed zabiegiem po za tym czÄsto dostaje siÄ naklejke z datÄ\nwaĹźnoĹci i nr tzw paszportu na ulotke kropke tak mnie wymacali ze nawet moj mnie tak nie maca czasami pol litra, a czasami litr. ja tez szukam madra i inteligentna kobiete w wieku po 45 latach. Ale nadal mi siÄ zbiera- pijÄ duĹźo kawy, herbaty i tak juĹź mam. A gdzie spedzacie Swieta?\nZuzia 52, baedzo wspolczuje cĂłrce zĹego wyboru, ale powiem szczerze zaskoczona jestem faktem uznania maĹĹźeĹstea za niewaĹźne z powodu agresywnych zachowaĹ mÄĹźa. A moĹźecie poleciÄ jakieĹ tanie a zarazem dobre lakiery?\nci ksiÄĹźa Sutanna to taki mundur, a za mundurem panny sznurem [link widoczny dla zalogowanych] RodziaĹam na Warszawskiej.\npowĂłrnywalne, a jeĹli chodzi o cycki, to jedna ma pĹasko, a druga ma 2 dojce wielkosci gĹowy Postaraj siÄ wypiÄ przynajmniej 6-8 szklanek wody w tym dniu Ĺźeby wypĹukaÄ wszystkie zanieczyszczenia z organizmu. jej slawa przebrzmiala dawno temu MoĹźe to Ĺmieszne, ale czytaĹam, Ĺźe aby zajĹÄ w ciÄ\nĹźe trzeba obraÄ pewne pozycje. nastrĂłj zmienia siÄ momentalnie raz mam doĹa za chwile jestem [link widoczny dla zalogowanych]\nczy ja tez moglabym prosic o pytania? buziaki ZÄ\nb robiĹem rok temu i nie mam z nich Ĺźadnych problemĂłw. JeĹli chcesz by w sÄ\nÄ latami. oby tylko sie szybko goilo . Preferuje jednak glodowki na wodzie i diety owocowo-warzywne.To dzieki nim jestem zdrowa.Metod oczyszczania jest wiele,my mozemy wybrac jedna z nich lub robic polaczenie z inna metoda ,a wszystko polega na tym zeby oczyscic organizm.Wtedy choroba nie ma miejsca.Samopoczucie jest doskonale i chyba o to chodzi. nigdy nie pilam\nodpowiedĹş. [link widoczny dla zalogowanych] Potem tylko wypeĹnienie kanaĹĂłw.\nU mnie 22 dc, do czwartku czekamy... moja znajoma tak sie odchudzaĹ. i ilu dziewczyny (koleĹźanki, przyjaciĂłli, Ĺźony) w takich chodzÄ\n? Rano i w ciÄ\ngu dnia wszystko ze mnie wypĹywa, ale to chyba normalne. MaĹa nie gorÄ\njak sie wyleczyc z tego przewleklgo suchego zapalenia pochewek sciegien???? witam...od jakiegos roku mieszkam u faceta w Sienie i szukam kolezanek i kolegow do spedzenia wspolnie czasu i poplotkowania gg;3117237 dzieki stary za pocieszenie Bardzo proszÄ o kontakt ze mnÄ\ndĹş proszÄ o maila do specjalisty. dla mnie to straszna mÄka w domu, mĂłj mÄ\nĹź siÄ Ĺmieje, w pracy... Po 2-10 minutach poczujemy parcie, zabieramy ksiÄ\nĹźkÄ lub ulubiona gazetÄ i udajemy siÄ na sedesik. 3.osiem ĹciÄgien zginaczy palcĂłw II-IV


OtokoClub - Rozmowa z dr Mariuszem Semczukiem o pojedynczych układach kwantowych i Nagrodzie Nobla w dziedzinie fizyki z 2012 r.\nRozmowa z dr Mariuszem Semczukiem o pojedynczych układach kwantowych i Nagrodzie Nobla w dziedzinie fizyki z 2012 r.\nRozmowa z dr Mariuszem Semczukiem z Wydziału Fizyki UW o Nagrodzie Nobla w dziedzinie fizyki z 2012 r. za „przełomowe metody umożliwiające pomiar i manipulację pojedynczych układów kwantowych”.\nRedakcja: Jak nagrodzeni w 2012 r. fizycy opracowali swoje przełomowe metody badawcze?\nDr Mariusz Semczuk: Wydaje mi się, że z punktu widzenia wielu osób, jak i np. w popkulturze istnieje takie wyobrażenie, że naukowiec siedzi w wannie, a potem wyskakuje z niej krzycząc EUREKA, po czym odkrywa nowe prawo natury albo coś równie wielkiego. Być może coś takiego się zdarza, ale jeżeli mam być szczery, to nie kojarzę żadnej takiej sytuacji, a spotkałem w swoim życiu wielu wybitnych naukowców. Z reguły są to raczej małe „eureki”. Ktoś zauważy jakiś jeden drobny szczegół, połączy go z drugim szczegółem albo pracą innego człowieka i w ten sposób nadbudowuje kolejną warstwę wiedzy. Są naukowcy, jak na przykład laureaci Nagrody Nobla z 2012 r. Haroche i Wineland, którzy poprzez nadbudowę doprowadzili do powstania potężnej konstrukcji. Wiele osób dokłada do czegoś „klocki” w ramach swoich własnych karier naukowych, ale oni akurat zbudowali rzecz, na jakiej wszyscy starają się wzorować. Wielu ludzi stawia domy, ale tylko niektórzy tworzą wille, które przetrwają wieki i 100-200 lat później zwykły człowiek nadal będzie się taką budowlą zachwycał.\nNie powiedziałbym, więc żeby była to jakaś jedna konkretna rzecz, a raczej praca rozciągnięta na wiele lat i dziesiątki zaangażowanych w nią ludzi. Udział mieli także zwykli doktoranci czy magistranci, którzy pracując nad swoimi tematami realizowali drobne elementy eksperymentów. Właśnie w ten sposób badania Haroche’a i Winelanda posunęły się do przodu, no i w efekcie każde z nich rozwinęło nasze zrozumienie tego, jak możemy manipulować materią przy użyciu fotonów lub światłem przy użyciu materii.\nCzemu osiągnięcia Haroche’a i Winelanda były tak istotne?\nKiedy zajmowałem się pracą magisterską, na ścianie laboratorium, w którym pracowałem widniała sentencja wygłoszona w 1952 r. przez Erwina Schrödingera, jednego z twórców mechaniki kwantowej. Stwierdził on, iż szansa na to, że w laboratorium będziemy w stanie kiedykolwiek przeprowadzić eksperymenty z pojedynczymi cząstkami, pojedynczym atomem, jonem albo fotonem, jest równie duża jak to, że uda nam się wyhodować ichtiozaura w zoo. Mówiąc inaczej, według jednego z najwybitniejszych wówczas żyjących fizyków, praca z pojedynczymi cząstkami była niemożliwa. Z setkami, milionami cząstek może tak, ale nie z pojedynczymi. Serge Haroche David Winelad okazali się zaś pionierami, którzy umożliwili pracę z pojedynczymi atomami i fotonami. To był właśnie przełom, dzięki któremu udało się w celu zrozumienia przyrody wyizolować pojedynczy atom i zbadać, co dokładnie na poziomie tych pojedynczych atomów się dzieje.\nMożna to wszystko porównać do tego, jak zachowuje się tłum. Gdybyśmy chcieli dowiedzieć się czegoś o psychologii tłumu, to na pewno warto byłoby też zdobyć wiedzę na temat psychologii pojedynczego człowieka. Jeśli wiemy chociażby, że istnieje jakiś czynnik, który przeraża jedną osobę i na jego działanie narazimy cały tłum, jest szansa, że ten tłum także się przerazi. Może to też działać w drugą stronę. Coś, co wpływa na pojedynczego człowieka, dla tłumu już nie będzie miało znaczenia. Człowiek np. nie byłby w stanie wyrządzić krzywdy komuś innemu jako jednostka, ale kiedy znajdzie się w tłumie opory z tym związane znikną.\nFizyka, której pionierami są Serge Haroche i David Wineland, to właśnie fizyka tych pojedynczych atomów i fotonów, której pojmowanie umożliwia nam teraz zrozumienie tego, co i jak trzeba robić, aby manipulować zbiorowiskami atomów. Jak się okazało, nie jest to tak trywialne. Przez bardzo długi czas byliśmy w stanie pracować z dużą liczbą cząstek, takich jak np. kawałek metalu albo kawałek drewna. Znane było powiedzenie, „dajcie mi punkt podparcia, a poruszę ziemię”. Wszyscy myśleli w kategoriach dużych obiektów i wydawało nam się, że tymi obiektami potrafimy manipulować, czyli jesteśmy np. w stanie podnieść coś używając dźwigni dwustronnej. Co jednak należy zrobić, żeby zobaczyć jak zachowuje się jeden atom, kiedy poświecimy na niego światłem? Jak zachowują się dwa atomy albo trzy? W którym momencie jakaś konkretna liczba atomów staje się od siebie nierozróżnialna i możemy powiedzieć, że to nie są trzy atomy, a wiele atomów? Takie lingwistyczne rozróżnienie między „kilka” a „wiele”, jak się okazuje, ma w fizyce znaczenie. Z punktu widzenia matematycznego jesteśmy w stanie opisać zachowanie jednej, dwóch, czasem trzech cząstek. Możemy też opisać zachowanie milionów cząstek, ale nie do końca wiemy, jak opisać np. zachowanie pięciu cząstek.\nOkazuje się, że niektóre rzeczy są dla nas zbyt trudne, chociaż na pierwszy rzut oka wydawałyby się proste. Praca z materią i ze światłem na poziomie pojedynczych cząstek, pokazanie jak to robić, rozwinięcie technik eksperymentalnych, inspiracja wielu ludzi do rozwijania teoretycznych i próba zrozumienia, jak materia na poziomie pojedynczych jej cząstek działa, to były właśnie najbardziej istotne kwestie, jeśli chodzi o osiągnięcia Haroche’a i Winelanda.\nGrafen i fizyczny Nobel 2010 Czytaj więcej\nEkonomiczny Nobel 2002\nKto rządzi na Świętokrzyskiej...\nBitwa pod Oliwą 1627 2


Usuń Websearch.goodforsearch.info | PC-Threats\nPrzewodnik usuwania Websearch.goodforsearch.info\nSkoro Strona i domyślnej wyszukiwarki się zmienić, aby Websearch.goodforsearch.info, możesz być pewny, że twój komputer przeniknęły przez porywacza przeglądarki. Intruz będzie zmienić ustawienia w Internet Explorer, Mozilla Firefox i Google Chrome, co oznacza, że nie będzie w stanie uniknąć tego oprogramowania przy użyciu innej przeglądarki. Jednak to nie znaczy, że masz używać nałożone modyfikacje.\nNależy pamiętać, że przeglądarka porywacze somolotu mogą być bardzo niebezpieczne i powoduje wiele problemów dla użytkowników, jeżeli dopuszcza się zatrzymać. Firma Microsoft zaleca, aby przeczytać poniższy artykuł, aby dowiedzieć się więcej na temat tego oprogramowania i nauczyć się jak wobec usunąć Websearch.goodforsearch.info z komputera.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Websearch.goodforsearch.info\nCo Websearch.goodforsearch.info zrobić?\nTak szybko, jak intruz wejdzie nowy system, to natychmiast zmienia ustawienia przeglądarki. Te zmiany pozwalają wpływać na wyniki wyszukiwania, które jest niezbędne do reklamowania promowanych stron trzecich. Ponieważ podstawowym celem takich aplikacji jest do kierowania ruchu do strony partnerskie, nie powinno być zaskoczony, kiedy można zauważyć liczne reklamy i dodatkowe linki dalej yo wyników wyszukiwania. Jednak radzimy się reklamy prezentowane i aby uniknąć klikając linki sponsorowane. Porywacz z pewnością nie dbają o bezpieczeństwo systemu, który jest dlaczego nie ma żadnych gwarancji, że nie zostaniesz przekierowany do złośliwej strony internetowej. Spotkanie z cyber-przestępców prawdopodobnie spowodowałoby infekcji złośliwym oprogramowaniem. Dbać o swój system i usunąć Websearch.goodforsearch.info.\nInnym bardzo podejrzane działania prowadzone przez ten oprogramowanie jest śledzenia nawyków online. Następuje i rejestruje swój adres IP, przeglądanie historii, kwerendy wyszukiwania, ulubionych stron, kliknięć, typ przeglądarki i tak dalej. Wszystkie te informacje będą wykorzystywane najprawdopodobniej dostosować reklamy, aby uczynić je bardziej atrakcyjnym dla Ciebie. Jednak może również dotrzeć do rąk nieznanych stron trzecich, które zasadniczo oznacza, że na tak długo, jak ta aplikacja znajduje się w komputerze, ktoś może dostęp do Twoich danych. Dodatkowo należy pamiętać, że ten natręt wprowadzone komputera za pomocą wprowadzających w błąd metodę o nazwie „wiązanie”. Że sam powinien być więcej niż wystarczająco, aby zdecydować pozbyć się Websearch.goodforsearch.info. Nigdy nie należy tolerować oprogramowania, które przeniknęły systemu bez Twojej zgody.\nJak usunąć Websearch.goodforsearch.info?\nJeśli wybierzesz opcję Usuwanie ręczne Websearch.goodforsearch.info, należy postępować zgodnie z instrukcjami, przedstawione w tym artykule. Jeśli ty raczej zostawić to zadanie dla specjalistów, zainstalować narzędzie bezpieczeństwa komputerowego renomowanych i użyć go do usunięcia Websearch.goodforsearch.info. Sam anty spyware będzie również w stanie chronić komputer po usunięciu Websearch.goodforsearch.info.\nWybrać potencjalnie niechcianych programów.\nKliknij przycisk Odinstaluj usunąć Websearch.goodforsearch.info.\nWybierz aplikację, którą chcesz zakończyć.\nOdinstalować Websearch.goodforsearch.info z przeglądarki\nW oknie dialogowym Nowy dotknij ponownie Reset Firefox.