Może nie wszystko jeszcze stracone | Fundacja LEX NOSTRA\nMirela Krzyżak Nov - 3 - 2016\nZakłady Hipolita Cegielskiego Poznań (HCP) wrosły w życie Wielkopolski i przez dziesiątki lat były dumą jej mieszkańców. W II RP zakłady HCP były potęgą. Produkowały wagony kolejowe, parowozy, tramwaje, „lokomobile”, maszyny rolnicze. Powstawały filię w Inowrocławiu, Chodzieży oraz w Rzeszowie, gdzie założono dział obrabiarek i sprzętu artyleryjskiego – obecny Zelmer SA.\nPodczas wojny i okupacji firma należała do niemieckiego koncernu zbrojeniowego DWM, produkując elementy optyczne dla wojska, motocykle, rowery, zapalniki, lawety, czy też części do samolotów i okrętów podwodnych. Po alianckich bombardowaniach, w strachu przed zbliżającym się frontem, Niemcy ewakuowali fabrykę, zostawiając puste hale. W czerwcu 1956 r. to właśnie z bram tej fabryki wyszli robotnicy z transparentem „Chcemy chleba”, który stał się symbolem tamtego dramatycznego protestu. Założona w czasach zaborów firmy przetrwała trudne czasy obu wojen światowych.\nNastępnie nadeszło upaństwowienie, odbudowa i rozbudowa. Kupiono szwajcarską, a potem duńską licencję na produkcję silników okrętowych. Z parowozów Ceglorz przerzucił się na lokomotywy spalinowe i elektryczne. W latach 70. Cegielski zatrudniał około 20 tys. osób, co w konsekwencji sprawiło, że nie miał żadnej konkurencji.\nPo 1989 r. i związanych z tym zmianach załoga zmalała do 5 tys. osób, ale Cegielski nadal był największym polskim producentem maszyn i urządzeń dla przemysłu stoczniowego. W tym wytwarzał wielkie silniki okrętowe. Powszechnym było, że obcokrajowcy poza granicami Polski słysząc słowo „Poznań”, często odpowiadali „Cegielski”. Przez kilkadziesiąt lat zakład był najlepszą wizytówką miasta. Co więcej bardzo mocno zakorzenił się także w świadomości jego mieszkańców tym bardziej, że praktycznie nie było rodziny w mieście, która nie byłaby związana z zakładami Cegielskiego. Jednak od kilku lat w zakładach nie dzieje się dobrze, a rok 2013 to jedyne 700 pracowników.\nBo Stocznia upadła…\nUpadek stoczni w Szczecinie i Gdyni oraz niejasna sytuacja w Gdańsku spowodowały, że zabrakło zamówień i pracy dla zakładu, co stało się jedną z bezpośrednich przyczyn kłopotów Cegielskiego. A ponieważ stocznie upadały przez wiele lat, Cegielski także dogorywał mówiąc potocznie „na raty”. Zwykle corocznie w Cegielskim produkowano ponad 20 silników okrętowych dla statków. Pierwsze poważne problemy pojawiły się w 2009 roku, kiedy wyprodukowano ostatni silnik okrętowy. W takich warunkach zapadła decyzja o zwolnieniach grupowych. Odkąd jednak zlikwidowano w Polsce przemysł stoczniowy i ponad 80 tys. ludzi z dnia na dzień straciło pracę, Cegielski nie może wyjść na prostą, ponieważ firma nie posiada własnego produktu. Niektórzy twierdzą, że to wina zarządu spółki, który nie znalazł pomysłu na funkcjonowanie w nowych warunkach. Co więcej, widmo bankructwa Zakładów Cegielskiego pociąga za sobą problemy kolejnych firm, którego właśnie na skutek zaniedbań w swoich zobowiązaniach, w tym podatkowych, prowadzi do uniemożliwiania startu w nowych przetargach, a brak kolejnych zleceń grozi bankructwem. W powyżej opisanej sytuacji jest kilkadziesiąt małych i średnich przedsiębiorstw, którym Cegielski nie zapłacił za towary i usługi. Łańcuch wzajemnych zależności gospodarczych sprawia, że upadek stoczni przynosi negatywne skutki dla coraz większej grupy firm i powoli przenosi się na kolejne segmenty gospodarki.\nPonadto, zauważalna na przestrzeni ostatnich lat dominacja azjatyckiej produkcji stoczniowej przelała czarę goryczy, tym samym wywierając istotny, lecz negatywny wpływ na działalność firmy.\nW ciągu lat, w których kryzys nabierał na sile, pojawiały się różne informacje na temat Zakładów Cegielskiego. Jednym z głosów był ten, mówiący o kontrakcie dotyczącym modernizacji czołgów Leoparda na których przedsiębiorstwo mogłoby skorzystać. Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne zajęły się modernizacją 128 czołgów Leopard na podstawie podpisanej umowy. Innym głosem była powolna wyprzedaż majątku. Wielu twierdziło, że sam założyciel, Hipolit Cegielski, byłby zadowolony, że zakłady znów powrócą w prywatne ręce. Początkowo skarb państwa chciał sprzedać cały zakład Cegielskiego, co nie było jednak możliwe, dlatego rozbito sprzedaż na małe spółki. I tak np. w 2010 roku sprzedano Agencji Rozwoju Państwa firmę pojazdów szynowych, a w 2011 fabrykę silników agregatowych libańskiemu holdingowi. Do tego oczywiście doszła sprzedaż innych terenów, ponieważ w ten sposób zakład starał się zmniejszać swoje zadłużenie. Kolejną koncepcją była ta z początku 2013 roku, kiedy media obiegała wiadomość, że zakłady zostaną ocalone i najprawdopodobniej kupi je miliarder Tomasz Domagała. Do tej pory jednak nic takiego się nie wydarzyło, a główni zainteresowani sami mówią, że z utęsknieniem czekają na inwestora, a tym samym pracę, której w tej chwili nie ma. Bo jak po chwili dodają, to jest jedyna szansa na przetrwanie.\nMimo ewidentnego upadku Cegielskiego niektórzy dzisiaj próbują tłumaczyć, że w aktualnym momencie siłą przedsiębiorstwa jest umiejętność elastycznego dostosowywania się do oczekiwań otoczenia biznesowego, a nie wyłącznie takie kategorie, jak zajmowana powierzchnia, posiadana infrastruktura czy wielkość zatrudnienia. Trudno jednak ukryć, że liczba pracowników z ponad 20 tys. zmniejszyła się do zaledwie kilkuset. I to kilkuset osób, które pracują jedynie teoretycznie, bo efektów ich wysiłku – próżno szukać.\nMinister Sprawiedliwości Zbigniew Ziobro stanowczo reaguje na bulwersującą sytuację w poznańskim Sądzie! Jak „zajumać” przedsiębiorstwo… Czy rosyjskie służby zarządzają wizami do Polski? „ … Widzę państwo jako dobro wspólne, wymagające również takiego zaangażowania, które pozwoli mu się rozwijać oraz przetrwać sytuacje trudne … ‘’\nKategorie: Aktualności, Ogólne, Polecamy, Wiadomości\nWięcej w Aktualności, Ogólne, Polecamy, Wiadomości\nZachęcamy Państwa do zapoznania się z treścią wywiadu, jakiego Dyrektor Fundacji LEX NOSTRA Maciej Lisowski udzielił "Gazecie Senior". Rozmowa dotyczyła początków Fundacji, jej obecnych działań i interwencji, społecznej edukacji prawnej, aktywności Fundacji w parlamencie. Oczywiście, pojawiły się też wątki najbardziej interesujące adresatów gazety, czyli sprawy...


Wrzesień, 2012 | Blog o mediacjach\nJak dochodzi do mediacji?\n29 września 2012 Informacje ogólnekiedy mediacje, mediacja pozasądowe, mediacja sądowaadmin\nO mediacji sądowej i pozasądowej czytaj również tutaj.\n29 września 2012 Informacje ogólnemediacje sądowe, pozasądowa, sądowaadmin\nMediacja może być prowadzona bez wnoszenia sprawy do sądu (pozasądowa) albo na podstawie postanowienia sądu (sądowa). W przypadku mediacji pozasądowej mediatora wybierają strony, zgłaszając się do niego razem lub jedna ze stron zgłasza się do mediatora i prosi o kontakt w swoim imieniu z drugą stroną. Mediator kontaktuje się z drugą stroną konfliktu i przekazuje propozycję rozpoczęcia mediacji. Strony ustalają termin spotkania, a mediator proponuje neutralne dla wszystkich miejsce przeprowadzenia mediacji. Natomiast w przypadku sądowej – sąd wyznacza mediatora z listy stałych mediatorów sądowych. Mediator Czytaj dalej →\nW sądowym postępowaniu mediacyjnym (sąd kieruje na mediację lub strony wnoszą do sądu o przeprowadzenie mediacji już po rozpoczęciu postępowania sądowego) jest to zależne od rodzaju mediacji. W przypadku mediacji ds. karnych i ds. nieletnich koszty mediacji pokrywa sąd. Jednak niezależnie od wyniku sprawy, sąd może nałożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych nieusprawiedliwioną odmową udziału w mediacji, na którą strona uprzednio wyraziła zgodę. W sądowym postępowaniu w sprawach cywilnych (rodzinnych, środowiskowych, gospodarczych) za mediację płacą Czytaj dalej →\nPrawo w mediacjach dot. osób nieletnich\nPolskie akty prawne regulujące mediacje dotyczące spraw nieletnich:\n1. Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich ((Dz. U. 2002 r., Nr 11, poz. 109 z późn. zm.)\n3. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 14 sierpnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania kosztów postępowania w sprawach nieletnich Dz. U. Nr 90, poz. 1009\n4. Rozporządzenie Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie wynagrodzeń kuratorów zawodowych i aplikantów kuratorskich Dz. U. nr 239, poz. 2037


II Lubelskie Sympozjum Dermatologiczne • Nowa Medycyna 2/2010 • Czytelnia Medyczna BORGIS\nCzytelnia Medyczna » Nowa Medycyna » 2/2010 » II Lubelskie Sympozjum Dermatologiczne\n© Borgis - Nowa Medycyna 2/2010, s. 33-47\nII Lubelskie Sympozjum Dermatologiczne\nKancerogeneza w rakach skóry\nKatedra i Klinika Dermatologii, Chorób Przenoszonych Drogą Płciową i Immunodermatologii Collegium Medicum w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu\nRak (łac. carcinoma, z łac. cancer – „rak, krab”, z gr. κapκivoç / karkinos / – „rak, krab morski”) – nazwa grupy chorób nowotworowych będących nowotworami złośliwymi wywodzącymi się z tkanki nabłonkowej. Nazwa ta odnosi się do guzów powstających z nabłonków pochodzenia ekto- lub endodermalnego oraz z nabłonka narządów moczowo-płciowych. Nie są nazywane rakami nowotwory złośliwe wywodzące się z „nabłonków” pochodzenia mezodermalnego, np. śródbłonka, międzybłonka, błony maziowej, ani z komórek barwnikowych.\nJest to grupa schorzeń charakteryzujących się niekontrolowanym wzrostem i rozprzestrzenianiem się atypowych komórek mogącym skutkować śmiercią. Komórki rakowe charakteryzuje: niedojrzałość, niekontrolowany rozrost, autonomia proliferacji, „unikanie” apoptozy, zaburzenia różnicowania, nasilenie angiogenezy. Zmiany zachodzące w organizmie, prowadzące do powstawania nowotworu określa się mianem kancerogenezy (karcynogenezy). Na poziomie molekularnym odbywa się cały szereg procesów, które zachodzą w kolejno następujących po sobie fazach: inicjacji, promocji i progresji. Na etapie inicjacji, w wyniku mutacji dochodzi do uszkodzenia DNA, przechodzenia protoonkogenów w onkogeny; następuje inaktywacja (onko) genów supresorowych. Najważniejszymi genami zaangażowanymi w te procesy są: sis, ras, src, raf, myc, fos, Rb, p53 i bcl-2. Na etapie promocji ma miejsce przede wszystkim wzmocnienie uszkodzenia DNA oraz stymulacja proliferacji komórek poprzez indukcję różnych czynników. Progresja charakteryzuje się powstaniem nieodwracalnych zmian w kariotypie i ostatecznie z powstaniem nowotworu. Do czynników (kancerogenów), prowokujących bezpośrednio lub zwiększających zapadalność na nowotwory, należą: substancje chemiczne, promieniowanie jonizujące, promieniowanie ultrafioletowe, wirusy onkogenne, dieta (styl życia), czynniki hormonalne oraz czynniki genetyczne. Ponadto istnieją „niezidentyfikowane” czynniki środowiskowe. Hipotezy dotyczące indukcji neoplazji uwzględniają: zaburzenia homeostazy onkogenów na linii aktywacja – supresja; oddziaływanie wirusów onkogennych, hipotezę epigenetyczną oraz upośledzenie funkcji nadzorczej układu immunologicznego.\nRaki skóry są najczęściej występującymi rakami w populacji krajów uprzemysłowionych. W USA częstość występowania raka podstawnokomórkowego oceniania jest na 725 zachorowań na 100 000 mieszkańców, dla raka kolczystokomórkowego 107-195 na 100 000 osób. Czynniki chemiczne związane z rakami skóry to arsen, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, leki (leczenie immunosupresyjne; psoraleny w połączeniu z promieniowaniem UV). Kancerogenza w tym przypadku może być związana z efektem geno- lub niegenotoksycznym. Genotoksyczność związana jest z bezpośrednim wpływem na DNA komórek, „niegenotoksyczny” mechanizm wiąże się m.in. z indukcją zapalenia, immunosupresją, powstawaniem reaktywnych form tlenu, wpływem na receptory. Zdecydowana większość raków skóry jest ściśle związana z ekspozycją na promieniowanie UV. Promieniowanie UV jest czynnikiem spustowym dla apoptozy i karcynogenezy. Promieniowanie UV w bezpośredni sposób uszkadza DNA, powodując m.in. powstawanie dimerów tymidyny. Kiedy zawodzą mechanizmy naprawcze i mechanizmy eliminacji uszkodzonych komórek dochodzi do powstawania nowotworu. Kluczową rolę w tych procesach pełni gen białka supresorowego p53. Powstawaniu raków skóry w przeszłości sprzyjało zastosowanie promieniowania X. Rentgenoterapia promieniowania X powoduje powstawanie nowotworów 10-30 lat po naświetlaniach, zwłaszcza mięsaków. Do wirusów kancerogennych zaliczamy: herpeswirus-8 (HHV-8) związany z mięsakiem Kaposiego; ludzki wirus brodawczaka (HPV) 16, 18, 31, 33 związane z rakiem szyjki macicy; EV HPV (HPV 5,8) związane z epidermodysplasia verruciformis. Uważa się, że prawdopodobny mechanizm działania kancerogennego wirusów związany jest z blokowaniem produktów genów supresorowych. Wśród chorób genetycznie uwarunkowanych związanych z nowotworami skóry należy wymienić: skórę pergaminową i barwnikową; nerwiakowłókniakowatość; Albinizm; Zespół nabłoniaków znamionowych Gorlina-Goltza, dystroficzną postać pęcherzowego oddzielania się naskórka, Zespół Fergusona-Smitha, Zespół Bazex'a i Zespół Cowdena, Zespół Rombo. Należy podkreślić, że patogeneza powstawania raków jest złożona i na sumaryczne powstanie raka zwykle składa się kilka czynników. Celem pracy jest przedstawienie mechanizmów komórkowych i molekularnych zachodzących podczas karcynogenezy ze szczególnym uwzględnieniem skóry, papierosów na rozwój pierwszych i kolejnych objawów choroby.\nNajczęstsze przyczyny niepowodzeń w leczeniu chorych z rakiem skóry\nKatedra i Klinika Dermatologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego\nKatedra i Klinika Chirurgii Szczćkowo-Twarzowej i Stomatologicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego\nW 3 kolejnych miesiącach 2009 r. badano 177 pacjentów z nieczerniakowymi rakami skóry, którzy zgłosili się w celu konsultacji, ustalenia postępowania i ewentualnego leczenia. Większość osób (131) zgłosiła się z powodu wznowy lub niewyleczonych nowotworów. Nowotwory były zlokalizowane w obrębie głowy i szyi, 56,6% znajdowało się w strefie podwyższonego ryzyka wznowy i przerzutów. Celem pracy jest analiza przyczyn niepowodzenia pierwszego leczenia.\nNiepowodzenie leczenia najczęściej dotyczyło raka podstawnokomórkowego. W tej grupie ponad 66% guzów wykazywało 1 lub więcej cech klinicznych ryzyka wznowy i 11% obraz agresywności histopatologicznej. Ponad 29% wszystkich zmian poddano leczeniu bez zweryfikowania rozpoznania. Wśród osób ze wznowami lub niewyleczonymi rakami 75% poddanych było kriodestrukcji. W wyraźnej mniejszości byli pacjenci poddani wycięciu chirurgicznemu, w tym było 52% nowotworów nieradykalnie usuniętych. Niepowodzenia pierwszego postępowania powodują znaczne trudności w dalszym chirurgicznym leczeniu, wiążą się z dylematami rekonstrukcyjnymi oraz niezbędnością uzupełniającej radioterapii w przypadkach trudności uzyskania „czystości” onkologicznej.\nŁuszczyca stawowa – obraz kliniczny i leczenie\nKlinika Dermatologiczna, Warszawski Uniwersytet Medyczny\nŁuszczyca stawowa ( psoriasis arthropatica, PA) zaliczana jest do grupy seronegatywnych spondyloartropatii. Częstość jej występowania w grupie chorych na łuszczycę oceniana jest bardzo różnie (od 5 do 48%). Wynika to z różnorodnych kryteriów kwalifikacyjnych. Obecnie najpowszechniej stosowanymi są kryteria CASPAR, opracowane w 2006 r. Łuszczyca stawowa najczęściej rozpoczyna się ~40 r.ż., jednakże może wystąpić w każdym wieku. W większości przypadków poprzedza ją (śr. o ok. 10 lat) wystąpienie zmian skórnych. Duży problem diagnostyczny sprawiają chorzy, u których najpierw występują zmiany stawowe (ok. 15% przypadków). Charakterystyczne cechy łuszczycy stawowej to asymetria – częste zajęcie pojedynczych stawów, zajęcie stawów międzypaliczkowych (palce kiełbaskowate), entesitis (zapalenie przyczepów ścięgnistych), częste zajęcie stawów krzyżowo-biodrowych, zesztywniające zmiany zapalne w obrębie kręgosłupa. W większości przypadków nie stwierdza się czynnika reumatoidalnego, a w obrazie radiologicznym powierzchni stawowych obok nieregularnych nadżerek obecne są zmiany wytwórcze. Przebieg choroby jest przewlekły, z charakterystycznymi okresowymi zaostrzeniami. W>50% przypadków PA ma charakter postępujący z tendencją do zajmowania coraz większej liczby stawów. Czynnikami źle rokującymi co do przebiegu choroby są: pierwotne zajęcie dużej liczby stawów, wysokie OB., wczesna obecność zmian nadżerkowych w obrazie rtg. Łuszczyca stawowa wpływa wybitnie niekorzystnie na jakość życia pacjentów. Dodatkowym czynnikiem odgrywającym tu rolę jest częste, do 87% zajęcie paznokci. W patogenezie łuszczycy stawowej zwraca się obecnie uwagę na charakterystyczne, odrębne od obserwowanych w reumatoidalnym zapaleniu stawów, patologie w obrębie błony maziowej Obserwuje się, m.in. zwiększoną ekspresję czynników VEGF i RANKL, które stymulują przekształcanie monocytów (CD14) w osteoklasty i nasilanie procesów resorbcji kości. Istnieją również hipotezy zwracające uwagę na rolę, zapoczątkowanych przez mikrourazy, procesów zapalnych w obrębie przyczepów ścięgnistych i możliwość przeniesienia stanu zapalnego na aparat paznokciowy.\nW terapii łuszczycowego zapalenia stawów można wyróżnić trzy grupy preparatów: niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), leki modyfikujące przebieg choroby i leki biologiczne. Pomimo że NLPZ mogą w pojedynczych przypadkach nasilać zmiany skórne są one na ogół niezbędne, nawet przy włączeniu preparatów bardziej aktywnych. Leki modyfikujące przebieg choroby to przede wszystkim metotreksat, który w PA nie powinien być stosowany w dawkach niższych niż 15-20 mg/tydz., a także cyklosporyna, sulfosalazyna, leflunomid. Prawdziwym przełomem w terapii łuszczycy stawowej jest wprowadzenie leków biologicznych. Z obecnie dostępnych preparatów lekami o udowodnionej skuteczności są preparaty skierowane przeciwko TNF-α: etanercept, infliksimab, adalimumab. Charakteryzują się one nieporównywalnie większą skutecznością niż nawet najsilniejszy dotychczas metotreksat i mogą w sposób istotny zahamować postęp choroby.\nGeny, środowisko a łuszczyca\nKatedra i Klinika Dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie\nŁuszczyca jest chorobą częstą, dotyczącą od 0,6 do 4,8% populacji ogólnej, jest znacznie częstsza wśród ludności kaukaskiej zamieszkującej Europę Północną. Jest to choroba wielogenowa i wieloczynnikowa co oznacza, że przekazywane z pokolenia na pokolenie geny odpowiedzialne są za predyspozycję genetyczną, uwrażliwiając dziedziczącą osobę na działanie czynników zewnętrznych. W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu określonych genów na ryzyko rozwoju łuszczycy. Szacuje się, że geny znajdujące się w obrębie regionu PSORS1 (6p21.3) odpowiadają za predyspozycję genetyczną do łuszczycy aż w 35-50 procentach. W tym obszarze znajduje się gen HLA-Cw6, którego obecność koreluje u chorych z wczesnym rozwojem choroby o ciężkim przebiegu i większej podatności do rozwoju łuszczycy stawowej. Zwrócono także uwagę na wpływ czynników infekcyjnych, zażywanych leków, stres, spożywanie alkoholu i palenie.\nCytokiny i antycytokiny w łuszczycy – aktualny przegląd danych\nAldona Pietrzak, Grażyna Chodorowska, Dorota Krasowska\nKlinika Dermatologii, Wenerologii i Dermatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie\nŁuszczyca jest przewlekłą, autoimmunologiczną, hiperproliferacyją chorobą skóry o zróżnicowanym nasileniu objawów. Choroba ta dotyczy od 125 do 180 milionów ludzi na świecie i około 2-3% populacji w USA i Europie. Liczne dane wskazują na jej ogólnoustrojowy charakter. Jakkolwiek patogeneza choroby nie jest wyjaśniona to jednak wiadomo, że najważniejszym elementem patofizjologii tej choroby są zaburzenia immunologiczne. Wiadomo dotychczas, że w zapoczątkowaniu i rozwoju choroby uczestniczy bardzo wiele mediatorów zapalnych, w tym cytokiny i ich receptory. Możliwości leczenia łuszczycy nie są w pełni zadowalające. Wciąż trwają badania nad nowymi metodami terapii. Duże nadzieje wiąże się z zastosowaniem cytokin i anty-cytokin w leczeniu tej choroby. Wyniki badań pokazują, że w łuszczycy dochodzi do nadmiernej ekspresji różnych cytokin prozapalnych, takich jak interleukiny (IL-1, IL-6, IL-8, IL-12, IL-15, IL-17, IL-18, IL-19, IL-20, IL-22, IL-23) i interferon-gamma (IFN-γ), zarówno w skórze, jak i we krwi. Wydaje się, że cytokiny te wpływają na skład komórkowy nacieku zapalnego w obrębie tarczek łuszczycowych, jak również na hiperproliferację keratynocytów. Mechanizm działania różnych czynników biologicznych opiera się na jednej z czterech następujących strategii: redukcja liczby patogenetycznych komórek T, hamowanie aktywacji komórek T, modyfikacja immunologiczna oraz blokowanie aktywności cytokin zapalnych. Niektóre czynniki biologiczne mogą wykorzystywać różne mechanizmy działania. Celem pracy jest przedstawienie aktualnej wiedzy na temat udziału cytokin i ich receptorów w patogenezie i leczeniu łuszczycy oraz leków antycytokinowych. Przedstawiono rolę danych cytokin w łuszczycy oraz leki blokujące ich działanie.\nAnaliza skuteczności leczenia blokerami TNF-alfa w ciężkiej postaci łuszczycy pospolitej oraz łuszczycy stawowej na podstawie doświadczeń własnych\nOddział Chorób Skóry Szpitala Wojewódzkiego w Poznaniu\nZakład Mikologii Lekarskiej i Dermatologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu\nŁuszczyca ( Psoriasis), mimo postępu, jaki dokonał się w medycynie, pozostaje nadal chorobą o nie do końca wyjaśnionej etiologii. Najnowsze badania wskazują na znaczący udział procesów immunologicznych zachodzących w skórze chorych na łuszczycę. W związku z tym, w ostatnich latach odkryto i udowodniono jak duże znaczenie odgrywają cytokiny prozapalne (w tym czynnik martwic nowotworów, TNF-alfa) oraz patologicznie aktywowane limfocyty T w etiopatogenezie łuszczycy.\nStały postęp wiedzy dotyczącej zjawisk immunologicznych, w połączeniu z rozwojem inżynierii genetycznej, umożliwił stworzenie nowoczesnej terapii biologicznej, która ma coraz szersze zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny, w tym również w dermatologii. Największe doświadczenia związane z leczeniem biologicznym dotyczą łuszczycy, zwłaszcza opornej na dotychczasowe metody leczenia.\nZ dostępnych badań wynika, że terapia biologiczna przy pomocy antagonistów TNF-alfa to niezwykle skuteczny sposób leczenia łuszczycy i co ważne, obarczony mniejszym ryzykiem objawów niepożądanych niż stosowanie tradycyjnych preparatów. Leki biologiczne (np.: infliksymab, etanercept, adalimumab) są zalecane w terapii średnio nasilonej i ciężkiej postaci łuszczycy zwykłej oraz łuszczycy stawowej.\nStrategie radzenia sobie ze stresem u chorych na łuszczycę\nZakład Psychodermatologii, Katedra Immunologii Klinicznej i Mikrobiologii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi\nBadania epidemiologiczne wskazują, że łuszczyca dotyczy 1-3% populacji na całym świecie. Dane ostatnich lat coraz dobitniej podkreślają rolę oceny jakości życia związanej z chorobą oraz innych parametrów psychologicznych w ocenie klinicznej chorych na łuszczycę.\nStres jest nieodłącznym towarzyszem codziennego życia i nie da się go uniknąć, jednakże uczeni wskazują na kluczową rolę strategii radzenia sobie ze stresem w codziennym funkcjonowaniu, także jako pacjent cierpiący na łuszczycę. Strategie radzenia sobie ze stresem można ogólnie podzielić na tzw. aktywne (np. walka z chorobą, traktowanie choroby jako problemu wymagającego rozwiązania) i bierne (np. unikowo-ucieczkowe).\nW badaniach własnych wykazano, że strategie bezradność/beznadziejność oraz unikanie/pesymizm dodatnio korelowały z gorszą jakością życia związaną z chorobą. Natomiast strategia walki z chorobą ujemnie korelowała z jakością życia związaną z chorobą (im częściej pacjenci ją stosowali, tym mieli lepszą jakość życia, zwłaszcza w wymiarze funkcjonowania społecznego).\nRodzaj strategii, jakie chorzy stosują ma istotny wpływ na ich jakość życia związaną z chorobą, stosowanie się do wskazań lekarskich i ich funkcjonowanie w społeczeństwie. Dlatego tez oddziaływania psychologiczne oferowane tym pacjentom powinny uwzględniać problematykę strategii radzenia sobie ze stresem, obniżania poziomu lęku i podwyższania samooceny u chorujących na tę widoczną dla otoczenia chorobę.\nRozpoznanie łuszczycy paznokci – problem kliniczny i psychospołeczny\nJoanna Bartosińska, Grażyna Chodorowska, Maria Juszkiewicz-Borowiec, Anna Michalak-Stoma, Bartłomiej Wawrzycki\nKatedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Dermatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie\nŁuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry o zróżnicowanym przebiegu klinicznym. Wielokrotnie zajmuje rozległe, w tym odsłonięte okolice ciała, co przyczynia się do rozwoju zaburzeń natury psychospołecznej oraz występowania tak zwanej stygmatyzacji. Wyrazem jej są także zmiany łuszczycowe dotyczące płytek paznokciowych.\nPrzeprowadzone dotychczas badania wykazały, że łuszczyca paznokci niekorzystnie wpływa na jakość życia, utrudniając wykonywanie codziennych czynności, pracę zawodową oraz kontakty międzyludzkie. Problemy te są bardziej nasilone u kobiet niż mężczyzn i wiążą się z wcześniejszym początkiem rozwoju choroby.\nMetodą pozwalającą na kliniczną ocenę nasilenia ciężkości zmian paznokciowych jest wskaźnik NAPSI ( Nail Psoriasis Severity Index). Ponadto w rozpoznaniu i ocenie zajęcia aparatu paznokciowego w łuszczycy pomocne może być badanie histopatologiczne oraz nieinwazyjne badanie kapilaroskopowe.\nW postępowaniu u chorych na łuszczycę paznokci szczególnie istotne jest indywidualne podejście do pacjenta, a także zapewnienie mu wsparcia psychologicznego.\nCzy istnieje związek pomiędzy zachorowalnością na łuszczycę a chorobami sercowo-naczyniowymi?\nOstatnio uwaga lekarzy została zwrócona na związek pomiędzy łuszczycą a chorobami sercowo-naczyniowymi, ze szczególnym uwzględnieniem czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak: nadciśnienie tętnicze, otyłość, dyslipidemia, zespół metaboliczny, oporność na insulinę i cukrzyca typu II.\nWyniki większości badań epidemiologicznych wskazały na zwiększone występowanie chorób układu sercowo-naczyniowego (CVD) u chorych na łuszczycę. W dobrze kontrolowanych badaniach, w tej grupie chorych stwierdzono częstsze występowanie chorób przebiegających z zamknięciem naczyń krwionośnych oraz CVD w porównaniu z pacjentami dotkniętymi innymi chorobami skóry.\nWyniki badań prowadzonych z zastosowaniem echokardiografii i elektrokardiografii wykazały większą częstotliwość występowania zaburzeń pracy serca u chorych na łuszczycę w porównaniu z grupą osób zdrowych. Na zwiększoną zapadalność na choroby CVD mogą wpływać:\n? zaburzenia metabolizmu lipidów,\n? ogólnoustrojowy wpływ zmienionej aktywności cytokin prozapalnych,\n? większe zmiany patologiczne serca z powodu chorób towarzyszących łuszczycy,\n? działania uboczne ogólnoustrojowego leczenia łuszczycy.\nDokonano przeglądu najnowszej literatury dotyczącej tej problematyki.\nŁuszczyca u dzieci i młodzieży – obraz kliniczny i leczenie ze szczególnym zwróceniem uwagi na zastosowanie etanerceptu w terapii\nW pracy przedstawiono najbardziej typowe cechy dla łuszczycy wieku dziecięcego oraz omówiono możliwości terapeutyczne ze szczególnym zwróceniem uwagi na zastosowanie etanerceptu w terapii.\nŁuszczyca stanowi 4,1% wszystkich dermatoz u dzieci poniżej 16. roku życia. Wykazuje szereg cech klinicznych, które różnią ją od łuszczycy dorosłych. Wykwity skórne są często rumieniowo-obrzękowe z obecnością grudek i sączenia, obraz kliniczny może sugerować zmiany wypryskowe. Łuszczyca dziecięca rzadko pojawia się w okresie niemowlęcym. Najczęściej lokalizuje się wówczas w okolicy pieluszkowej. U starszych dzieci pierwszy wysiew to zazwyczaj łuszczyca drobnogrudkowa (kroplista), związana z zapaleniem migdałków i gardła, wywoływanym przez paciorkowce beta-hemolizujące. Łuszczyca dziecięca często lokalizuje się na twarzy, u 4% dzieci bywa jedynym objawem chorobowym. W wielu przypadkach łuszczyca na twarzy pojawia się w przebiegu łuszczycy plackowatej lub kroplistej. U dzieci i młodzieży obserwujemy łuszczycę plackowatą (57%), drobnogrudkową (28%), odwróconą (12%), krostkową (3%). Problem stanowi młodzieńcze łuszczycowe zapalenie stawów ( Juvenile psoriatic arthritis), którego szczyt zachorowań przypada między 9. a 12. rokiem życia. Często wyprzedza ono pojawienie się zmian skórnych. Zapalenia stawów są zwykle asymetryczne, mogą być jedno- lub wielostawowe. U dzieci nie obserwuje się zapalenia stawów międzypaliczkowych dalszych, które jest charakterystyczne dla łuszczycowego zapalenia stawów osób dorosłych (ŁZS). Przebieg młodzieńczego łuszczycowego zapalenia stawów bywa cięższy niż ŁZS. Możliwości leczenia łuszczycy u dzieci są ograniczone. Leki stosowane miejscowo są niewystarczające w ciężkich zmianach, a fototerapia ma szereg ograniczeń i nie zawsze jest dobrze tolerowana. W leczeniu ogólnym stosowane bywają retinoidy, metotreksat i cyklosporyna. W styczniu 2009 r. do stosowania u dzieci w wieku od 8. do 17. roku życia z przewlekłą ciężką łuszczycą nie poddającą się leczeniu innymi metodami dopuszczono etanercept. Etanercept jest pierwszym i jedynym lekiem biologicznym zakwalifikowanym do leczenia łuszczycy u dzieci. Przedstawiono wyniki badań wskazujące na bezpieczeństwo stosowania etanerceptu i dobrą tolerancję leczenia u dzieci.\nLeki antyandrogenowe w dermatologii\nGrażyna Broniarczyk-Dyła, Marcin Pełka\nKlinika Dermatologii Ogólnej, Estetycznej i Dermatochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi\nWśród licznych hormonów regulujących procesy metaboliczne organizmu człowieka istotną rolę odgrywają androgeny. Określa się je często mianem hormonów płciowych. Nadmiernie wysoki poziom hormonów płciowych określa się mianem hiperandrogenizmu. Jest on najczęściej konsekwencją nadmiernej endogennej produkcji hormonów (zaburzenia regulacji osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, zepół policystycznych jajników – PCOS, guzy hormonalnie czynne). Rzadziej rozwija się na skutek dostarczania do organizmu hormonów egzogennych (stosowanie dopingu u sportowców, niewłaściwe leczenie stanów niedoboru hormonów płciowych).\nProwadzi on do wystąpienia różnorodnych zaburzeń w wielu narządach i tkankach. Przyczyny podwyższonego stężenia hormonów płciowych są różne, a ich konsekwencje są szczególnie widoczne u kobiet. Obserwuje się m.in. męski typ budowy ciała, zanik sutków, przerost łechtaczki i pogrubienie głosu. Hiperandrogenizm indukuje też charakterystyczne zmiany skórne, tj. nasilenie łojotoku, rozwój trądzika zwłykłego, hirsutyzm i łysienie androgenowe. W leczeniu hiperandrogenizmu stosuje się m.in. preparaty antyandrogenowe.\nW pracy omówiono te grupy leków, które znajdują zastosowanie w leczeniu dermatoz indukowanych nadmiernie wysokimi poziomami hormonów płciowych.\nTerapia lekami antyandrogenowymi jest długotrwała, a uzyskiwane efekty kliniczne dość odległe. Wiąże się to z koniecznością doboru odpowiednich prepatratów, cechujących się zarówno skutecznością, jak i dużym bezpieczeństwem stosowania. Terapia antyandrogenami w dermatologii ma najczęściej charakter wspomagający, a w części przypadków wymaga współpracy z lekarzami innych specjalności, np. z endokrynologami, ginekologami.\nStężenie VEGF i jego rozpuszczalnych receptorów w surowicy i łuskach skórnych pacjentów chorujących na łuszczycę\nPrzemysław Zaniewski, Iwona Flisiak, Bożena Chodynicka\nKlinika Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku\nCel pracy: Śródbłonkowo-naczyniowy czynnik wzrostu (VEGF) wykazuje silne właściwości proangiogenne w tworzeniu nowych naczyń krwionośnych w obrębie zmian łuszczycowych. Celem pracy było oznaczenie stężeń VEGF w surowicy i łuskach, a także jego rozpuszczalnych receptorów sVEGFR1 i sVEGFR2 w surowicy pacjentów chorujących na łuszczycę.\nMateriał i metody: W przeprowadzonym badaniu określano przy pomocy metody immunoenzymatycznej stężenia VEGF i jego rozpuszczalnych receptorów (sVEGFR1 i sVEGFR2) w surowicy krwi, a także stężenie VEGF w łuskach u 59 pacjentów w wieku 18-79 lat, chorujących na łuszczycę plackowatą oraz u 20 zdrowych ochotników. Stężenie VEGF, sVEGFR1, sVEGFR2 w surowicy oraz zawartość VEGF w łuskach było analizowane w odniesieniu do wskaźnika PASI ( Psoriasis Area and Severity Index).\nWyniki: Średnie stężenie VEGF i VEGFR1 w surowicy pacjentów z łuszczycą było odpowiednio 2- i 4-krotnie wyższe niż w grupie kontrolnej. Stężenie VEGF i sVEGFR1 u osób chorych wykazało istotną statystycznie korelację ze wskaźnikiem PASI. Ponadto stwierdzono istotną korelację między poziomem VEGF w surowicy i w łuskach pacjentów chorujących na łuszczycę. Stężenie w surowicy sVEGFR1 było istotnie podwyższone u osób z łuszczycą o słabym nasileniu (PASI<10), podczas gdy stężenie VEGF w surowicy było istotnie wyższe u pacjentów z umiarkowaną łuszczycą (PASI 10-20). Stężenie VEGF i sVEGFR1 w surowicy było najwyższe u pacjentów z PASI>20. Nie stwierdzono wzrostu stężenia sVEGFR2 w surowicy wraz z nasileniem łuszczycy.\nWnioski: W badaniu potwierdzono związek między stężeniem VEGF w surowicy i łuskach a stopniem nasilenia łuszczycy. Ponadto wykazano związek między stężeniem sVEGF R1 w surowicy a nasileniem choroby. Stężenie VEGF i sVEGF R1 w surowicy było istotnie statystycznie wyższe u pacjentów z łuszczycą niż w grupie kontrolnej osób zdrowych.\nBadania nad epidemiologicznymi i klinicznymi aspektami pemfigoidu w województwie podlaskim\nAgnieszka Beata Serwin, Ewa Musiałkowska, Bożena Chodynicka\nCelem pracy była epidemiologiczna i kliniczna analiza przypadków pemfigoidu, leczonych w Klinice w latach 1999-2009.\nWyniki: W badanym okresie zdiagnozowano 77 przypadków pemfigoidu (u 34 mężczyzn – M i 43 kobiet – K). Współczynnik zapadalności wynosił 5,83 na milion mieszkańców województwa, wahał się od 2,50 w 2001 r. do 10,82 w 2009 r. Mieszkańcami wsi było 51,95% pacjentów, a współczynnik zapadalności dla tej grupy wynosił 7,41 na milion mieszkańców terenów wiejskich województwa (najwyższy – 14,29 w 1999 r.). Średni wiek pacjentów wynosił 71,92-12,89 lat i był znacząco wyższy u M niż K (odpowiednio: 75,76-9,54 i 68,65-14,36, p<0,05). Wiek chorych, mieszkańców miast województwa, był niższy niż mieszkańców wsi (odpowiednio: 66,70-14,95 i 76,50-8,37, p<0,05). Najczęstszą postacią był pemfigoid pęcherzowy, u 5 pacjentów rozpoznano pemfigoid bliznowaciejący. Zmiany skórne obejmowały ponad 30% powierzchni ciała u 20 (25,97%), a zmiany śluzówkowe (głównie w jamie ustnej) występowały u 22 (28,57%) chorych. U 50 (64,94%) chorych kliniczne rozpoznanie pemfigoidu potwierdzono wynikiem badania immunofluorescencyjnego bezpośredniego, a u 32 (41,56%) zarówno wynikiem badania bezpośredniego, jak i pośredniego. Przed rozpoznaniem pemfigoidu 79,22% pacjentów leczyło się z powodu więcej niż jednego schorzenia narządów wewnętrznych, najczęściej (62,34%) – chorób układu krążenia. Leki, mogące sprowokować pemfigoid, przyjmowało 37 (48,05%) pacjentów, najczęściej (36,36% chorych) – inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę. Schorzenia nowotworowe zdiagnozowano u 6 pacjentów przed wystąpieniem choroby skóry i u 6 – w trakcie leczenia (15,58%). Wszyscy pacjenci, u których podczas terapii wystąpiły schorzenia układu krążenia, przewodu pokarmowego lub cukrzyca, leczeni byli prednizolonem. Do czasu zakończenia badań 21 chorych (27,27%) zmarło, najwięcej (16,88%), w okresie do roku od rozpoznania pemfigoidu.\nWnioski: Zapadalność na pemfigoid w naszym województwie jest podobna jak w innych regionach Europy, schorzenie występuje częściej wśród mieszkańców wsi. Wyższy wiek pacjentów z terenów wiejskich sugeruje, że później zgłaszają się oni do specjalisty. Powikłania związane z leczeniem pemfigoidu wskazują na potrzebę modyfikacji standardów leczniczych.\nEtanercept w leczeniu łuszczycy w materiale Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Dermatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie w latach 2007-2010\nAgnieszka Gerkowicz, Maria Juszkiewicz-Borowiec, Iwona Jazienicka, Grażyna Chodorowska, Anna Michalak-Stoma\nŁuszczyca jest to przewlekłą i nawrotową zapalną chorobą skóry występującą u około 2-3% populacji. Etiopatogeneza choroby nie jest do końca poznana. Obecnie uważa się, że najważniejszą rolę patogenetyczną w łuszczycy odgrywają procesy immunologiczne, w których aktywacja limfocytów T stanowi główne zdarzenie. W pracy przedstawiono wyniki doświadczenia Kliniki Dermatologii i Wenerologii i Dermatologii Dziecięcej UM w Lublinie, w zakresie prowadzenia terapii etanerceptem u chorych z ciężką i oporną na standardowe leczenie łuszczycą pospolitą oraz z łuszczycą stawową.\nLeczeniem objęto 5 pacjentów, w tym 4 mężczyzn i 1 kobietę z łuszczycą pospolitą. U 3 chorych dodatkowo współwystępowała łuszczyca stawowa. Trzech pacjentów otrzymywało etanercept w dawce 50 mg sc. raz w tygodniu a 2 otrzymywało etanercept 25 mg sc. dwa razy w tygodniu. Nasilenie zmian oceniane było na podstawie wskaźnika PASI.\nNowa Medycyna 2/2010\nPozostałe artykuły z numeru 2/2010:\nKosmetyki do oczu – potencjalne źródło alergenów\nŁupież różowy – osobliwości manifestacji klinicznej\nPrzypadek liszaja lśniącego kończyn górnych i dolnych leczony fototerapią UVB311 i PUVA\nRola Propionibacterium acnes ( P. acnes) w patogenezie trądziku pospolitego


Trattoria La Tavernetta da Piero, Syrakuzy - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Trattoria La Tavernetta da Piero\nAtrakcje w pobliżu obiektu Trattoria La Tavernetta da Piero\nTrattoria La Tavernetta da Piero, Syrakuzy\nNr 105 wśród 583 Restauracje w lokalizacji Syrakuzy\nVia Cavour 59, 96100, Syrakuzy, Sycylia, Włochy\nTrattoria La Tavernetta da Piero nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nNapisz recenzjęRecenzje (2 567)\nSłabo jak nie jesteś mocno głodny szukaj dalej\nWitryna drzwi oklejena naklejkami tripadvisor w środku jakiś certyfikat z 2013 roku i zdjęcia z szefem kuchni którego pewnie już nie ma Stanowczo nie polecam krewetek przesolone nie doprawione i zbyt długo gotowane Z czystym sumieniem polecić można carpacio z tuńczyka lub miecznika\nZupełnie przypadkiem tutaj trafiliśmy\nTrafiliśmy tutaj przypadkiem spacerując po uliczkach Syrakuz. Jak zwykle w porze lunchu było pełno ludzi więc poszliśmy kawałek dalej gdzie jest Tawernetta due po drugiej stronie ulicy. Może mniej stylowa w środku i mniej klimatyczna ale smaczna i czysta z dobrą obsługą. Kobieta niewiele rozumiała...Więcej\nZabawna restauracja w Ortigia (Siracusa) we Włoszech\nPodobało nam się wspaniały i pyszny posiłek tutaj. Patroni to mieszanka miejscowej ludności i turystów. Jedzenie było świetne (mieliśmy carpaccio z włócznika, a następnie linguini tutto di mare (w tym małże, małże, krewetki i jeżowca) i dorady z grzybowym sosem śmietanowym, obsługa była uważna i...sprawna, wszystko było pyszne, a lista win było również świetne. Żałujemy, że nie mieliśmy tej restauracji w naszym sąsiedztwie!Więcej\nmusiałem zarezerwować z wyprzedzeniem\nJest bardzo zajęty i z jakością jedzenia widać, dlaczego. Popularny wśród rodzin, które są dość hałaśliwe, a oświetlenie jest trochę surowe. Możesz zignorować te rzeczy, jeśli jedzenie jest dobre i tak jest! Ostatniej nocy na Sycylii poszliśmy na cały wieprza i zaczęliśmy od Pasta con...Sarde (wspaniałe) i Pesce Spada alla marinara (pyszne). Gorąco polecam rezerwację na kolację.Więcej\nCóż za wspaniałe znaleźć to miejsce. Byliśmy grupą 6 osób i złożyli dla nas stół. Pomidorowy bruschetta był niesamowity, tak jak nasz makaron z owocami tagliatelle. Domowe wina czerwone i białe były tak dobre. Doskonała obsługa i przyjazny personel. Dzięki za wspaniały wieczór.\nHuby i ja zatrzymaliśmy się tu na późny lunch. To było piękne i tanie. Zarówno mój makaron jak i huby były bardzo dobre z winem domowym w sumie było 42 euro.\nProste potrawy, w przystępnej cenie - uniknąć wino\nrodzinna restauracja z świeżo gotowane jedzenie. Nie jeden na specjalne okazje. Stosunkowo tanie. Wino było zbyt tania, aby być pogodny.\nUlubione jedzenie bez dodatków znaleźć lepszy w Ortigia?\nPo pierwsze poszliśmy na obiad bo dzień wcześniej widzieliśmy to pełne mieszkańców i rodziny świetna jakość owoców morza. Labraks z owocami morza był rewelacyjna ale wszystko było super. Pojechaliśmy inną parą na kolację następnej nocy i nie mogli uwierzyć w stosunek jakości do ceny. Inne...restauracje, która jest specjalizująca się w crudo owoców morza, co niestety nie udało nam się ale wyglądało to niesamowicie. Wspaniałe jedzenie w tej cenie. Nie mogę narzekać na jakość i życzliwość personelu.Więcej\nMają dwa miejsca. Jeden jest bardzo zajęty i uważam, że jest dobry. Drugi jest zaledwie 30 m od hotelu. Oba TripAdvisor odznaki doskonałości, ale istnieje wyraźna różnica. Jedzenie jest poniżej normy. Stek był niskiej jakości mięsa. Prawdziwe rozczarowanie.\nNasza ulubiona restauracja w całej naszej 6 tygodniowej podróży! Pycha! Pycha! Pycha!\nJest to doskonała restauracja i rzeczywiście był nasz ulubiony posiłek w całej naszej 6-tygodniowej podróży po Sycylii i Malty. Jest uprzejma obsługa i menu jest bardzo dobrze wykonane. Jesteśmy bardzo zadowoleni z smaczne posiłki z małży, tutti di mare z risotto z krewetkami i i...ryba z grilla. Nie był głodny. Podobało nam się tak bardzo, że wybraliśmy się tam na kolację dwa razy i nie byliśmy rozczarowani. Jest tam również duży wybór wina. Rezerwacje są zalecane na kolację. Biorąc pod uwagę jakość, rozsądne ceny i lokalizacji, Piero trzeba odwiedzić podczas wizyty w piękne Ortigia. Wciąż rozmawiamy o tym jak wspaniałe to było.Więcej\n13 195 recenzji\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Trattoria La Tavernetta da Piero.\nAdres: Via Cavour 59, 96100, Syrakuzy, Sycylia, Włochy\nNumer telefonu: +39 0931 185 5291


Rząd chce razem z samorządami zaszczepić w Polsce elektromobilność (RELACJA) - BiznesAlert.pl\nEnergia elektryczna Infrastruktura 20 lutego, 2017 godz. 13:30\nRząd chce razem z samorządami zaszczepić w Polsce elektromobilność (RELACJA)\nPrzedstawiciele rządu i samorządów zainaugurowali współpracę dotyczącą rozwoju elektromobilności. Jednym z istotnych celów porozumienia jest zwiększenie liczby autobusów elektrycznych w polskich miastach i gminach w ramach istniejących systemów komunikacji zbiorowej. Ponad 5000 autobusy miejskie w gminach uczestniczących w projekcie (43% całego polskiego taboru) wyjedzie na ulice już niebawem. Będzie to możliwe dzięki podpisanemu porozumieniu pomiędzy 41 samorządami i Ministerstwami Rozwoju oraz Energii oraz zapewnieniu finansowania projektu.\nListy intencyjne ws. elektromobilności\n– Dynamiczny rozwój branży e-busów, czy szerzej mówiąc – polskiej branży elektromobilności, to nie tylko czystsze powietrze w naszych miastach. To przede wszystkim tysiące nowych, wysoko płatnych miejsc pracy dla polskich specjalistów, silny impuls innowacyjny dla gospodarki oraz zwiększenie zdolności eksportowych Polski, bo przecież polskie e-busy już zdobywają rynki nie tylko europejskie, ale i światowe. Wiemy, że konkurencja jest wymagająca, chcemy jednak aby polska branża elektromobilna w perspektywie kilku lat stała się istotnym elementem nowej światowej rewolucji przemysłowej – dodał wicepremier.\n– Na elektromobilność stawia coraz więcej europejskich miast. Holendrzy wyznaczyli sobie ambitne zadanie, aby do 2025 roku sto procent ich miejskiego taboru stanowiły bezemisyjne zielone autobusy. Dzięki spójnemu i ponadresortowemu projektowi polskie miasta mogą wyprzedzić europejskich prymusów. Przyczyni się do tego w znacznym stopniu program Bezemisyjny transport publiczny, uruchomiony przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, czyli agencję wykonawczą Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Dzięki niemu na ulicach polskich miast pojawią się nowoczesne pojazdy, będące wytworem polskiej myśli technicznej – powiedział Jarosław Gowin, wicepremier, szef resortu nauki.\n– Chodzi nam o zaangażowanie dzisiejszych i przyszłych miast-sygnatariuszy naszego porozumienia we wszystkie inicjatywy związane z rozwojem elektrycznego transportu miejskiego i samochodów elektrycznych. Chcemy razem wypracować rozwiązania, z których wspólnie będziemy korzystać – podkreślał wiceminister energii, Michał Kurtyka, szef Programu Elektromobilność 2025. Podsekretarz stanu w ME przypomniał, że resort energii prowadzi kompleksowe działania nad stworzeniem warunków dla intensywnego rozwoju elektromobilności – Opracowaliśmy Plan Rozwoju Elektromobilności, pracujemy nad ustawą. Chcemy być częścią światowego przemysłu pojazdów elektrycznych i stymulować powstanie nowego rynku w Polsce – dodał.\nNa koniec 2016 roku, autobusy elektryczne stanowiły zaledwie 0,3 proc. wszystkich autobusów obsługujących komunikację zbiorową w polskich samorządach. W sumie, 31 e-busów jeździ obecnie po ulicach 5 polskich miast: Warszawy (20 autobusów elektrycznych), Krakowa (6), Inowrocławia, Jaworzna (2) oraz Lublina (1). Zgodnie z planami polskich samorządów oraz prognozami rządowymi, za pięć lat, po ulicach polskich miast i gmin będzie jeździć ok. tysiąca autobusów z napędem elektrycznym.\nJuż teraz sygnatariusze porozumienia zadeklarowali chęć zakupu w sumie 780 autobusów elektrycznych.Podpisane dziś w Ministerstwie Rozwoju listy intencyjne pomiędzy stroną rządową, a samorządami, poza kwestią zwiększania udziału elektrycznych autobusów w taborze komunikacji zbiorowej, obejmują też inne obszary współpracy dotyczącej rozwoju elektromobilności w Polsce. Chodzi między innymi o zaplanowanie i zbudowanie infrastruktury do ładowania autobusów i samochodów elektrycznych, wspólny udział w pracach badawczo–rozwojowych dotyczących rozwoju elektromobilności w Polsce, czy przygotowanie księgi dobrych praktyk przy wprowadzaniu w polskich samorządach elektrycznego transportu miejskiego i samochodowego. Samorządy włączą się również w konsultacje projektu ustawy o elektromobilności, która ma stanowić konstytucję dla tworzącego się dopiero rynku.\nPrzede wszystkim ma być w to zaangażowany Polski Fundusz Rozwoju. Trzy miliardy zł na zakup taboru ma przeznaczyć NFOŚiW. 41 miast podpisało to porozumienie pokazując, że współpraca na rzecz rozwoju elektromobilności to nie tylko deklaracje, ale i konkretne działania. Jak należy usprawniać transport? Na to pytanie starał się odpowiedzieć wicepremier Mateusz Morawiecki. „Nie możemy tej rewolucji przespać, chcemy być w awangardzie zmian” mówił. Pojawiła się także w wypowiedzi wicepremiera, jako dobry przykład, Norwegia mająca potężny zasób paliw kopalnych, jednak stawiająca na samochody elektryczne, chcąca wyeliminować do 2025 roku całkowicie samochody spalinowe ze swoich dróg. Według Morawieckiego możemy stać się liderem branży elektrycznego transportu zbiorowego i indywidualnego. „Nagroda „Autobus roku”, pokazuje, że jesteśmy jednym z lepszych producentów autobusów na świecie i mamy co rozwijać”, tak zakończył swoje wystąpienia Morawiecki.\nW Polsce jeździ dziś 30 do 40 autobusów elektrycznych w całym kraju, dzięki projektowi elektromobilności mamy mieć wzrost do 60% transportu miejskiego. Projekt i proces, ma być trwały i na solidnych podstawach finansowych, tylko w taki sposób ma być zapewniony stabilny rozwój całego przedsięwzięcia. Na przykładzie Jaworzna, które ma w swoim taborze już od dwóch lat autobus elektryczny, władze centralne chcą taki model transportu promować. Z badań Jaworzna wynika, że ponad 80% mieszkańców chce takimi autobusami jeździć.\nJarosław Gowin zauważył, że rozwój elektromobilności to zwiększenie innowacyjności naszej gospodarki, to jeden z jej głównych filarów. Między nauką a gospodarką rozciąga się to co nazywane jest „doliną śmierci” mówił Jarosław Gowin. „Dzięki Planowi na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju i Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju w coraz liczniejszych obszarach udaje nam się jakoś pokonać „dolinę śmierci”, za nią jest „morze Darwina, a tam na narybek czekają już giganci”. Startupy często stają się pokarmem dla dużych firm mówił Gowin, w tym obszarze także podejmowane są konkretne działania aby łączyć startupy z dużym biznesem na uczciwych warunkach. Przykłady Solarisa, Newag, Ursusa, firm, które mają potencjał powinny zachęcać do inwestowania i zakupu ich produktów. Gowin zaznaczał, że trzeba stwarzać rynek zbytu na innowacyjne produkty także na polskim rynku. „Polskie miasta mogą być innowacyjne. Budujemy pomosty między samorządami a firmami i nauką” dodał wicepremier Gowin.\nCzas na realizację planów\nMichał Kurtyka mówił o tym, że kiedy rok temu rozpoczynało się myślenie na temat elektromobilności, że może być to szansa i trend, za którym Polska powinna podążać wiele osób było sceptycznych. Dziś wiemy, że to trend, który przyspieszy nasz rozwój. Kurtyka podkreślał wartość współpracy międzyresortowej, która zafunkcjonowała dzięki planowi rozwoju elektromoilności. „Błękitny ocena nowych możliwości” tym według Michała Kurtyki stanie się silna gałąź gospodarki, którą budujemy od podstaw. Mamy szansę, jak mówił Kurtyka, na krok w dobrym kierunku jeśli chodzi o czystość powietrza, zmiejszenie importu paliw kopalnych i ograniczenie emisji. Energia przyszłości to elektryczność. Gaz i ropa to nośniki w rewolucji transportowej na które, nie będzie miejsca w takim wymiarze jak do tej pory. Stawiając sobie za cel rozwój transportu publicznego, należy zwrócić uwagę na potrzeby modyfikacji sieci elektroenergetycznej i mądrze ją rozbudowywać. W 2040 co 4 pojazd będzie elektryczny. Dlatego przygotowane zostały trzy cele rozwoju elektromobilności: 1. zwiększenie ilości pojazdów i popularyzacja elektromobilności; 2. rozwój przemysłu – pretendowanie do miana doliny elektromobilnej; 3. integracja pojazdów z siecią – inteligentne miasta.\nPatronem zaprezentowanego podczas konferencji programu elektromobilności jest minister Krzysztof Tchórzewski, natomiast Michał Kurtyka i Jadwiga Emilewicz tworzą Komitet Sterujący. Dwa podstawowe filary planu to projekt e-Bus, za który odpowiada Włodzimierz Hryniak i e-Car , w którym wiodącą postacią jest Piotr Zaremba. Program elektromobilności jest przedstawiany jako program inkluzywny. Natomiast „Plan rozwoju elektromobilności”, kluczowy dokument, ma być niedługo przyjęty, zapewniała o tym zarówno Jadwiga Emilewicz jak i Michał Kurtyka. Losy ustawy dotyczącej elektromobilności też zostały ujawnione, niedługo ma ona trafić już do konsultacji, a kluczowymi konsultantami mają być przedstawiciel samorządów wchodzących w grupę 41 reprezentowanych na konferencji. Potwierdzono także informacje na temat pojawienia się w kluczowej jeśli chodzi o promocję elektromobilności spółce Electromobility Poland dyrektora zarządzającego Krzysztofa Kowalczyka. Jak można było usłyszeć w czasie konferencji ten projekt ma być integratorem, ma tworzyć przestrzeń do tworzenia małych miejskich samochodów elektrycznych polskich marek.\nZa co to wszystko zrealizujemy? Na to pytanie odpowiedziała Jadwiga Emilewicz, podkreśliła także, że osobista gotowość i wspólne prace w Związku Miast Polskich doprowadziły całe przedsięwzięcie do dzisiejszego sukcesu. Źródła finansowania to m.in. Fundusz Transportu Niskoemisyjnego, fundusze w programie Infrastruktura i środowisko, środki własne samorządów i przedsiębiorstw. „Produkty nowej generacji, dzięki, którym będziemy liderami rynku” to przepis na polski sukces, mówiła Emilewicz. Ministerstwa wraz z FRP mają wspierać akcelerację startupów w zajmujących się elektromobilnością, już w połowie roku pojawi się program realizowany przez przez ARP skierowany do takich właśnie startupów. Inwestycje kapitałowe, złożona i kosztochłonna infrastruktura ładowania to wyzwania a nie problemy. Dodatkowo ma być widoczne wsparcie eksportu i jak podkreśliła Emilewicz „im bardziej spolonizujemy łańcuch dostaw w elektromobilności tym więcej pieniędzy u nas zostanie”.\nŚwiadomość, rynek, przemysł, regulacje\nProgram Strategiczny Rozwoju Elektromobilności to cztery składniki: świadomość, rynek, przemysł i regulacje. Gotowość spółek energetyczny do rozwiązania problemów infrastrukturalnych powinna miastom bardzo pomóc stać się „Miastami sukcesu” wdrażającymi innowacyjne rozwiązania, dodała na koniec.\nRolą Polskiego Funduszu Rozwoju, ma być w tym programie przełamywanie silosowości. Pod parasolem PFR ma być ułatwione samorządowcom finansowanie inwestycji, a szeroka gamę instrumentów finansujących przyspieszyć działania. Paweł Borys z PFR mówił formach finansowania przedsięwzięcia „Może być to partnerstwo publiczno – prywatne, spółki celowej czy wsparcie kapitału i współpraca z firmami energetycznymi, dodał Borys. Elektromobilność ma uzupełnić portfolio projektów priorytetowych PFR wśród, których są m.in.: meblarstwo, produkcja dronów i technologie autonomiczne. W przypadku elektromobilności główne projekty, to już wcześniej wspomniane e-Bus i e-Car. Z perspektywy samorządów finansowanie zarówno taboru i infrastruktury niezbędnej do obsługi jest najważniejsze a fundusze powinny być dopasowywane do potrzeb partnerów. O tym, że współpraca i finansowanie ma tak właśnie przebiegać zapewnił Kazimierz Kujda prezes zarządu NFOŚiW. Finansowanie rozłożone w czasie i na preferencyjnych warunkach.\nupowszechnienia infrastruktury ładowania i pojazdów elektrycznych na polskich drogach;\nrozwoju przemysłu elektromobilności oraz stabilizacji sieci elektroenergetycznej poprzez integrację pojazdów z siecią.\nIstotną rolę w programie Elektromobilności odgrywa Polski Fundusz Rozwoju. PFR kieruje realizacją Programu e-Bus. Ma on na celu budowę ekosystemu, który przyczyni się do powstania polskiego rynku autobusów elektrycznych o wartości ok. 2,5 mld złotych rocznie i tworzącego ok.\n5 tysięcy nowych miejsc pracy. Będzie także impulsem dla „skoku cywilizacyjnego” opartego na rozwiązaniach przemysłu 4.0. Zamiarem jest stworzenie autobusu elektrycznego składającego się w głównej mierze z polskich komponentów, dostępnego cenowo, efektywnego w eksploatacji i dojrzałego technologicznie. Aspiracją programu jest docelowa sprzedaż autobusów elektrycznych na poziomie ok. tysiąca sztuk rocznie oraz zbudowanie mocnej pozycji eksportowej do 2025 roku. – PFR działa w branżach innowacyjnych. Dlatego jesteśmy gotowi aktywnie uczestniczyć we wspieraniu rozwoju elektromobilności w Polsce, zarówno poprzez instrumenty finansowania infrastruktury miejskiej dla samorządów pragnących wprowadzać niskoemisyjny tabor na potrzeby transportu zbiorowego, jak i finansowanie dla innowacyjnych firm z branży elektromobilnej – powiedział Paweł Borys, prezes Polskiego Funduszu Rozwoju.\nW ramach programu Elektromobilność uruchamianych jest szereg inicjatyw konkursowych dedykowanych programowi. Jedną z nich jest ogłoszony 25 stycznia 2017r. przez wicepremiera, ministra nauki i szkolnictwa wyższego Jarosława Gowina Program Bezemisyjny Transport Publiczny. To jeden z elementów działań w ramach rządowej Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju w zakresie pojazdów zero – i niskoemisyjnych, realizowanych przez współpracujące ze sobą ministerstwa rozwoju, energii, nauki i szkolnictwa wyższego oraz środowiska.\nNa początku lutego, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ogłosiła również konkurs z Programu Inteligentny Rozwoju – Badania na rynek. Jeden z naborów jest skierowany wyłącznie do firm z sektora elektromobilności. Przedsiębiorcy mogą starać się o 50 mln zł na uruchomienie linii produkcyjnej dla nowych technologii lub nowych usług. Dodatkowo, dzięki 1,5 mld zł z Programu Polska Wschodnia Białystok, Kielce, Lublin, Olsztyn i Rzeszów otrzymały szanse na realizację 14 inwestycji rozwijających ekologiczną komunikację miejską, wartych łącznie 2,1 mld zł. Wnioski o dofinansowanie wszystkich projektów zostały już złożone. Pierwszą umowę o dofinansowanie podpisał Olsztyn.\nAgata Rzędowska/Ministerstwo Rozwoju\nelektromobilność energetyka Energia elektryczna infrastruktura Polska transport


Administracja Trumpa rezygnuje z kar dla skazanych banków\n10 sty 2018 3 min\nAdministracja Trumpa zrezygnowała z części kary dla pięciu megabanków, których partnerzy zostali skazani i ukarani grzywną za manipulowanie globalnymi stopami procentowymi.\nAdministracja Trumpa zrezygnowała z części kary dla pięciu megabanków, których partnerzy zostali skazani i ukarani grzywną za manipulowanie globalnymi stopami procentowymi. Jedno z wyrzeczeń administracji Trumpa zostało przyznane Deutsche Bank – który udzielił co najmniej 130 milionów dolarów pożyczek dla prezydenta Donalda Trumpa i jego imperium biznesowego. Bank także został ukarany grzywną za jego rolę w rosyjskim schemacie prania pieniędzy.\nZwolnienia zostały wydane w mało zauważonym ogłoszeniu opublikowanym w Rejestrze Federalnym podczas świąt Bożego Narodzenia. Nadeszło niecałe dwa lata po tym jak Trump obiecał: „nie pozwolę Wall Street ujść na sucho z morderstwem”.\nZgodnie z przepisami mającymi na celu ochronę oszczędności emerytalnych, firmy finansowe, których spółki stowarzyszone zostały skazane za łamanie przepisów dotyczących papierów wartościowych, są faktycznie pozbawione lukratywnego biznesu związanego z zarządzaniem tymi oszczędnościami. Jednak tej kary można uniknąć, jeśli firmy zdołają uzyskać specjalne zwolnienie z amerykańskiego Departamentu Pracy, co pozwoli im zachować status "wykwalifikowanych profesjonalnych zarządzających aktywami".\nPod koniec 2016 r. administracja Obamy przedłużyła tymczasowe roczne zrzeczenia dla pięciu banków – Citigroup, JPMorgan, Barclays, UBS i Deutsche Bank. Pod koniec zeszłego miesiąca administracja Trumpa wydała nowe, dłuższe odstąpienie dla tych samych banków, przyznając Citigroup, JPMorgan i Barclays pięcioletnie zwolnienia. UBS i Deutsche Bank otrzymały trzyletnie zwolnienia.\nW roku poprzedzającym nowe odstąpienie dla Deustche Bank, stosunki finansowe Trumpa z firmą wywołały zarzuty o konflikt interesów. Bank nie tylko starał się o zwolnienie Departamentu Pracy od administracji, ale także zmierzył się z kontrolą Departamentu Sprawiedliwości i pięcioma oddzielnymi, niezależnymi monitorami powołanymi przez rząd. Tymczasem New York Times poinformował niedawno, że prokuratorzy federalni wezwali Deutsche do "zapisów bankowych dotyczących podmiotów powiązanych z rodzinnym przedsiębiorstwem Jareda Kushnera, zięcia i doradcy prezydenta Trumpa".\nWszystkie te interakcje z administracją Trumpa i rządem federalnym są jawne, jako że Deutsche jest kluczowym wierzycielem dla biznesu prezydenta.\nTrump zawdzięcza niemieckiemu bankowi co najmniej 130 mln USD pożyczek, zgodnie z najnowszym ujawnieniem finansowym prezydenta. Źródła poinformowały Financial Times, że całkowita suma pieniędzy, jaką Trump ma wobec Deutsche, wynosi prawdopodobnie około 300 milionów dolarów. Relacje prezydenta z bankiem sięgają późnych lat dziewięćdziesiątych, kiedy to był to jeden z głównych banków na Wall Street, skłonny przedłużyć kredyt po serii bankructw. W 2016 roku The Wall Street Journal poinformował, że Trump i jego firmy otrzymały co najmniej 2,5 mld USD pożyczek od Deutsche Bank i współkredytorów od 1998 roku.\nZwiązek miał problemy. Po katastrofie finansowej Trump przekroczył kwotę 640 milionów USD pożyczonych z banku. Deutsche sprowadził Trumpa do sądu, a słynący ze sporów potentat nieruchomości, rościł 3 miliardy dolarów odszkodowania, twierdząc, że kryzys finansowy był wydarzeniem "siły wyższej", z którego skorzystał Deutsche Bank. Ale konflikt był krótkotrwały: partie ustąpiły, pożyczka została spłacona, a Deutsche wkrótce pożyczył Trumpowi ponownie.\nW grudniu Bloomberg i inni poinformowali, że bank przekazał dane finansowe prokuratorowi specjalnemu Robertowi Muellerowi po tym, jak jego biuro załączyło dane w ramach śledztwa w sprawie możliwej zmowy między kampanią Trumpa i Rosją podczas wyborów w 2016 roku. Prawnicy Trumpa nazwali to niedokładnym raportowaniem.\n"Potwierdziliśmy, że doniesienia prasowe dot. złożenia, przez adwokata jako dowodu, raportów finansowych dotyczących prezydenta, są fałszywe", powiedział w oświadczeniu prawnik Trumpa, Jay Sekulow. "Żadne wezwanie do sądu nie zostało wydane ani otrzymane. Potwierdziliśmy to w banku i innych źródłach".\nNiecałe trzy tygodnie później, New York Times poinformował, że prokuratorzy federalni zażądali od Deutsche Bank dokumentów dotyczących doradcy Białego Domu i zięcia Trumpa, Kushnera i jego ogromnych zasobów gospodarczych. Nie ma dowodów na to, że te wezwania były powiązane z dochodzeniem Muellera.\nWezwania przypadają mniej niż rok po tym, jak Deutsche Bank został ukarany grzywną w wysokości 425 milionów dolarów przez Stan Nowy Jork za pranie pieniędzy w wysokości 10 miliardów dolarów.\nWszystkie pięć banków, którym przyznano zwolnienia z administracji Obamy i Trumpa, zostało ukaranych grzywną za udział w skandalu LIBOR, który doprowadził do nałożenia na organy nadzoru na całym świecie grzywien w wysokości 9 miliardów dolarów. Deutsche Bank zapłacił 3,5 miliarda dolarów za swoją rolę w skandalu – więcej niż jakikolwiek inny bank. Skandal polegał na nielegalnym manipulowaniu londyńską stawką międzybankową lub LIBOR, która służy do ustalania kosztu pożyczek dla różnych transakcji finansowych.\nW 2015 r. Deutsche Bank przyznał się do winy w Stanach Zjednoczonych za powiązania z oszustwem i rolę w skandalu.


Racibórz na bocznym torze... - Raciborski Portal Internetowy - raciborz.com.pl\nStrona główna Publicystyka artykuły Racibórz na bocznym torze…\nRacibórz na bocznym torze…\nZastanawia mnie skąd taki opór przed podjęciem próby? Trzeba jedynie trochę chęci i wiary w powodzenie projektu. A korzyść może być ogromna – komentarz Michała Fity do ostatnich doniesień dotyczących wąskotorówki.\nZabytkowa Stacja Kolei Wąskotorowej w Rudach rozwija się z każdym sezonem. Pojawiają się nowe lokomotywy, wagony, remontuje się pomieszczenia i budynki. Stacja przyciąga do Rud turystów z całej aglomeracji górnośląskiej, a także innych zakątków Polski. Dzięki temu zabytkowi techniki, wielu z nich dociera do pozostałych atrakcji Rud: kościoła, klasztoru cystersów, parku przyklasztornego i leśnego parku krajobrazowego, gdzie znajduje się dużo szlaków pieszych i rowerowych.\nDeterminacja zarówno władz Gminy Kuźnia Raciborska, jak również osób zarządzających Stacją doprowadziła do zainteresowania ze strony władz Rybnika i Gliwic. Udało się nawet doprowadzić do spotkania, w którym udział wzięli przedstawiciele władz Gliwic, Knurowa, Pilchowic, Kuźni Raciborskiej, Rybnika i Raciborza (obecni byli Prezydent, Starosta oraz Przewodniczący Rady Miasta – choć ten ostatni tylko na moment, ale jednak był).\nNa spotkaniu postanowiono, opracować studium wykonalności – pierwszy krok do sięgnięcia po unijną dotację. Przedsięwzięcie to ma tym większe szanse powodzenia, im większe jest zainteresowanie projektem i im większa jest liczba samorządów, które będą się o nią ubiegać, podkreślmy to – wspólnie(!).\nRoztoczona wizja rewitalizacji kolejki wąskotorowej staje się coraz bardziej realna. Miasto Gliwice zajęło się formalnościami związanymi z przygotowaniem studium wykonalności. Rybnik, który musi zbudować zupełnie nowy, nie istniejący wcześniej tor – przygotował już odpowiedni plan zagospodarowania przestrzennego.\nTymczasem w Raciborzu… Cisza. Głucha cisza.\nZastanawia mnie skąd taki opór przed podjęciem próby? Skąd niechęć do podjęcia jakichkolwiek starań. Usiąść do partnerskiego stolika z naszymi sąsiadami to przecież niewielki wysiłek. To zabieg, który niewiele kosztuje. Trzeba jedynie trochę chęci i wiary w powodzenie projektu. A korzyść może być ogromna.\nPrezydent Frankiewicz chce, by do Rud można było dojechać z centrum Gliwic. Tam spędzić dzień, zwiedzić klasztor, park, okoliczne lasy, zabytkową stację i spokojnie wrócić. Wąskotorówką, albo np. rowerem. Rybnik rozumie, że ze sporego strumienia turystów, którzy trafią do Rud – warto i należy skorzystać. Jak? Umożliwiając im dojazd do swojego miasta, choć – mówiąc między nami – w tym mieście atrakcji turystycznych jest przecież niewiele. W Raciborzu, dokąd prowadziła historyczna trasa kolejki – mamy do pokazania o wiele więcej: zamek piastowski, stary browar, liczne i ciekawe kościoły, interesujące muzeum, spławną dla kajaków Odrę, bulwary, Arboretum, rezerwat Łężczok, wkrótce gród rycerski.\nDodatkowy, atrakcyjny sam w sobie środek komunikacji dowożący turystów do Raciborza – to nasza ogromna szansa. To szansa na dodatkowych turystów – czyli dodatkowe źródło zarobku dla raciborzan. Trzeba tylko chcieć z tej szansy skorzystać i rozpocząć realną, efektywną współpracę z samorządami, które wiedzą czego chcą i nie przyjmują pozycji „wyczekiwania”. Bo nic nie rozwiązuje się samo. Jeśli w takiej pozycji zastygniemy – obudzimy się wtedy, gdy dotacja będzie przyznana. Ale Racibórz będzie już odstawiony na boczny tor. I zamiast cieszyć się z odwiedzających nas gości (i ich portfeli)… będziemy sami mogli być turystami w Rudach, Gliwicach czy Rybniku. Zamiast czerpać zyski z turystów odwiedzających Racibórz – to my będziemy zostawiać swoje pieniądze gdzie indziej…\nczytaj także: Myśliwy pyta, czy Fita to Wróżbita\nPoprzedni temat:Maraton matematyczny w ZSOMS [ZDJĘCIA]\nNastępny temat:Akademickie Mistrzostwa Śląska w PWSZ [ZDJĘCIA]\nlife style 23 lipca 2021


Duńska marka premium dla niemowląt, która powstała w 1978 roku. Początkowo firma skupiała się wyłącznie na produkcji smoczków gdzie od ponad 40 lat dostosowywano / ulepszano materiały i projekt aby otrzymać smoczek o idealnych właściwościach. Poza popularnymi smoczkami firma oferuje gamę produktów dla niemowląt, przy wykorzystaniu najlepszych materiałów z dużą dbałością o bezpieczeństwo, funkcjonalność i design. Wszystkie smoczki są nadal projektowane i produkowane w Danii.\nSUPREME Smoczek uspokajający z kauczuku Hevea SAGE BIBS\nSmoczek z kauczuku naturalnego WOODCHUCK BIBS Color\nPokazano 1-15 z 34 pozycji Pokaż wszystkie


Gatlinburg — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Gatlinburg Trolley\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Gatlinburg Atrakcje w pobliżu obiektu Gatlinburg Trolley\nStany Zjednoczone Tennessee (TN) Sevier County Gatlinburg Atrakcje w Gatlinburg Gatlinburg Trolley\nLiczba recenzji: 1 431 Nr 2 wśród 5 Transport w lokalizacji Gatlinburg Kolejki linowe, Wycieczki autokarowe, Wycieczki, Transport 88 River Rd Ste 101, Gatlinburg, TN 37738-3261+1 865-436-3897Strona internetowa\nDziękujemy za przesłaną ocenę. Zrecenzowano 1 tydzień temu gingerjarrett, Fayetteville, Georgia\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 1 431Doskonałe62%B. dobre22%Średnie9%Złe5%Okropne2%3 dni temu“Very helpful in gettinig around Gatlinburg.”5 dni temu“Great way to get around.”LOKALIZACJA 88 River Rd Ste 101, Gatlinburg, TN 37738-3261\nKONTAKT Strona internetowa +1 865-436-3897Ulepsz to ogłoszenieCzy ta atrakcja to obowiązkowy punkty programu?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to ukryta perełka lub przykład podróży z dala od utartych szlaków?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest w odległej lokalizacji?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja to dobre miejsce na piknik?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest odpowiednia na podróż poślubną?Tak Nie Nie wiem Czy w tej atrakcji panuje romantyczny klimat?Tak Nie Nie wiem Czy w tej atrakcji obowiązują zasady dotyczące ubioru?Tak Nie Nie wiem Czy ta atrakcja jest ekscytująca, niezwykła lub ryzykowna?Tak Nie Nie wiem Czy w ramach tej atrakcji można podziwiać wschody słońca?Tak Nie Nie wiem Czy w ramach tej atrakcji można podziwiać panoramę lub piękne widoki?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe851B. dobre324Średnie134Złe80Okropne42Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (420)angielski (1424)portugalski (4)Więcej języków Język polski (420)angielski (1424)portugalski (4)holenderski (1)niemiecki (1)tajski (1)\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiegingerjarrettFayetteville, Georgia7Zrecenzowano 1 tydzień temu Wygodny i przyjazny kierowcyJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nLisa SWirginia Zachodnia231Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu Great way to get around the cityTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Lisa S Mark MLemoyne, Pensylwania165Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu Best way to get through the traffic in GatlinburgTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Mark M Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieEmeWheels37Paxton, Massachusetts253Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych WózekJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nshinysideup2dayMount Airy GA3020Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu AVOID unless you have a lot of time to wasteTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, shinysideup2day Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiedisneytrainedPensacola, Floryda10Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu trzeba poprawić niezawodnośćWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nOleSmokey63Danville, Pennsylvania8419Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu "Waste of Time"Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, OleSmokey63 Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAnthony CBath, Nowy Jork127Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu Bardzo wygodne!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nEd HRome, Georgia22065Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu Fun, Cheap and HandyTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Ed H Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCoopJenDayton, Ohio199Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu BAM BAM! zabawy Jazda na małym dzieckiem (i mama i tata)!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeDonut FriarLiczba recenzji: 1 940 w odległości 0,08 km Kilwin'sLiczba recenzji: 670 w odległości 0,1 km Pancake PantryLiczba recenzji: 3 690 w odległości 0,06 km New Orleans Sandwich CompanyLiczba recenzji: 351 w odległości 0,07 km Pobliskie atrakcjeThe Village ShopsLiczba recenzji: 647 w odległości 0,08 km Mountain MallLiczba recenzji: 157 w odległości 0,02 km Ripley's Marvelous Mirror MazeLiczba recenzji: 487 w odległości 0,04 km Guinness World Records AdventureLiczba recenzji: 25 w odległości 0,07 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Gatlinburg Trolley.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijWeryfikacja: PoprzednieNastępne1234


Syn - Jo Nesbo - Książka | Gandalf.com.pl\nSyn - mobi, epub 22.43 zł\nSyn - mp3 25.71 zł\nSYN (twarda) 37.17 zł\nSyn audiobook MP3 28.90 zł\nSonny Lofthus od osiągnięcia pełnoletności odsiaduje wyrok za dwa zabójstwa w norweskim więzieniu. Jako 30-latek jest legendą wśród współwięźniów. Chodzą słuchy, że jego ręce leczą i że jest lepszym spowiednikiem od niejednego kleryka. Dzięki temu mężczyzna dostaje systematycznie porcję zwierzeń, co sprytnie wykorzystuje. Przyznaje się do niepopełnionych zbrodni by mieć zagwarantowaną regularną dawkę heroiny od jednego z najpotężniejszych gangsterów w Oslo. W rzekomo "najlepiej strzeżonej" instytucji ma możliwość do przepustek, podczas których ponoć wymierza sprawiedliwość.\nĆpanie to jego sposób na życie. Robi to od kiedy jego ojciec - zasłużony policjant - popełnia samobójstwo, po oskarżeniu za korupcję. Przyzwyczaił się do życia w samotności, wśród szajki najgorszych przestępców. Kiedy jednak, podczas pewnej spowiedzi, dowiaduje się, że Ab Lofthus został zamordowany jego świat zostaje zburzony. Sonny zmienia zeznania i odmawia przyznania się do kolejnego fikcyjnego morderstwa. Nie chce też kolejnej dawki heroiny. Zamknięty na jakiś czas w izolatce, przeczekując najgorszy narkotykowy głód - doznaje przebudzenia. Ucieka z więzienia, wyposażony w wiedzę o podziemnym świecie Oslo wyrusza w miejską dżunglę by wymierzyć sprawiedliwość i pomścić ojca.\nKsiążka Syn pochodzi z wydawnictwa Dolnośląskie. Autorem książki jest Jo Nesbo. Należy do gatunków: sensacja, kryminał, skandynawski. Książka Syn liczy 432 stron. Jej wymiary to 135x205. Oprawa jest miękka. Syn jest częścią serii Ślady zbrodni - Dolnośląskie. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\n28,37 zł 32.25\nJo Nesbo jako "niekwestionowany król skandynawskiego kryminału" kolejny raz trafia ze swoją książką w samo sedno gatunku, pokazując, że tytuł jaki wielokrotnie otrzymał został mu nadany nie bez powodu.\n"Syn" jest jednym z kilku przeczytanych przeze mnie kryminałów autorstwa "pisarzy północy", jednak ta książka jako jedyna utwierdziła mnie w przekonaniu, że mimo tworzenia tekstów tego samego pokroju zawsze możemy trafić na perłę, która jest w stanie całkowicie odbiec od reszty swoich książkowych rówieśników i ogromnie nas zaskoczyć. Podczas czytania zwróciłam uwagę na wiele aspektów - zarówno w sposobie opisywania, jak i w opisach - które razem powodują, że klimat staje się niezwykły, mroczny, a fabuła trzyma nas za gardło jeszcze jakiś czas po zakończeniu lektury.\nJak dowiadujemy się z opisu głównym bohaterem jest Sonny Lofthus odsiadujący wyrok w najlepiej strzeżonym (czy na pewno?) więzieniu w Oslo. Główny bohater jest charakterystyczny zarówno z wyglądu jak i zachowania. Zostaje z wyczuciem nakreślony dzięki autorowi, który w powieści stawia na opisy wnętrza, monologi i który skupia się na uczuciach Norwega. Ilość scenerii została ilościowo dobrana i opisana tak, by pomieścić kilka różnych scen, dlatego pod koniec lektury widzimy Oslo oczami Sonnyego i potrafimy bohaterów drugoplanowych dobrać do miejsc, jakie reprezentują ich książkowe "domy". Również krajobraz samego miasta wpływa na zmianę atmosfery. Ciemne uliczki, chłodne wiatry i człowiek, który zna charakter Oslo na wylot - tajemniczość jest gwarantowana. Wraz z pojawieniem się Lofthusa pojawia się też temat narkotyków - jesteśmy wprowadzani w codzienność norweskich dilerów, w slang jakim się posługują oraz niebezpieczeństwa jakie im grożą. Mający swoje własne miejsce w tekście detektyw Harry Hole, policjant Simon Kefas oraz młoda pani detektyw Kari Abel przedstawiają nam, równolegle z akcją dotyczącą zemsty Sonnyego, swoje własne historie, które łączą się w jedną, dzięki wspólnym wątkom i powiązaniom.\nNigdy nie doświadczyłam takiej zażyłości w bohaterami książek, jaką odczułam po przeczytaniu "Syna", dlatego polecam ją każdemu, kto chce wybuchnąć falą emocji i wczuć się we wspaniały klimat powiązany z siatką naprawdę przemyślanych i trudnych do rozwiązania zbrodni.\nJo Nesbo. Tyle wystarczy, aby opowiedzieć o tej książce. Jeśli ktoś zna poprzednie pozycje tego autora, to wie co mam na myśli. Kapitalny kryminał. Jak większość ze Skandynawii zresztą. Nie istnieje sposób, który pomaga oderwać się od tej książki. Ją się chwyta i pożera od deski do deski. Naprawdę jedna z lepszych tego autora i w ogóle wszystkich, jakie ostatnio czytałem.\nŚwietna fabuła i bardzo bardzo rozbudowane wątki. Podziwiam kreatywność tego pisarza, bo znany jest z tego, że tworzy powieści, które pochłaniają czytelnika na długie długie godziny. Tym razem trochę odszedł od stereotypów i pierwsze skrzypce gra więzień oskarżony o zabójstwo. I co dziwne, to on jest tutaj tym dobrym gościem. Warto!\nNie tylko najlepszy kryminał ostatnich czasów jaki dane było mi przeczytać, ale też świetna powieść. Znakomicie skonstruowana fabuła, w oparciu o najdrobniejsze szczegóły. Trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Historia heroinisty odsiadującego wyrok w najlepiej strzeżonym więzieniu, który przyznaje się do niepopełnionych morderstw. Koniecznie trzeba przeczytać, dużo lepsze niż kryminały z Harrym Hole!\nJeden z najlepszych kryminałów jaki kiedykolwiek czytałam. Książka jest gruba a mimo to skończyłam ją w parę dni. Czyta się bardzo dobrze. Postaci są wręcz wspaniale, z krwi i kości, nieco pokręcone ale wypadają bardzo realistycznie. Choć to dobry kryminał to ma w sobie jakąś mistyczną atmosferę, nic tu nie jest przypadkowe i ma swoje znaczenie. Główny bohater od razu łapie czytelnika za serce i ma się nadzieję, że dotrwa do końca książki żywy. Polecam każdemu kto che zacząć przygodę z Jo Nesbo, bo Syn nie jest związany z serią o Harrym Hole\nPo raz drugi Jo Nesbo decyduje się na fabułę bez legendarnego już Harrego Hole`a ? niezastąpionego dochodzeniowca. Moim zdaniem, ani książce ani autorowi niczego to nie ujmuje. Wręcz przeciwnie, Nesbo udowadnia, że zmieniając kierunek można stworzyć coś niemalże na miarę arcydzieła! Bez Harry?ego Hole?a autor przesuwa się wzwyż drabiny społecznej, staje się sposobem zdobycia i zabezpieczenia władzy, pieniędzy i prestiżu. Skonstruowany trochę w myśl ?Złego? Leopolda Tyrmanda, swoją grą biblijną (bo trudno nie dostrzec na kartach książki takich nazwisk jak Simon Kefas lub Pontius, które kojarzą się jednoznacznie) wpisuje się w tradycję ostatnio mocno popularną. Nesbo obdarzył głównego bohatera domniemaną mocą uzdrowicielską by przywrócić z martwych: Sonny wydobywa się z piekła na ziemię, by tu sądzić żywych i umarłych. Po oczyszczeniu Oslo z kilku groźnych bandytów staje się oczywiście bohaterem mediów, internet kreuje go na bohatera, przywracającego realną sprawiedliwość w miejsce nieskutecznego prawa. Lofthus prowadzi jednak swoją wojnę w myśl dewizy zupełnie nieewangelicznej. Brzmi ona: zło złem zwyciężaj. Bo inaczej się nie da. "Syn" jest współczesną, przewrotną powieścią, gdzie metaforyczność przewija się na każdej niemal karcie książki. Żaden szczegół nie jest tutaj przypadkowy, wszystko ma swoje miejsce i rozwiązanie. Powieść zasługująca na medal.\nKsiążka Syn to kolejny tom serii "Ślady Zbrodni". Serii kryminałów skandynawskich autorów. O Joe Nesbo mówi się, że jest autorem który "przewidział Beivika". Książka Syn to opowieść o zagubionym młodym kryminaliście, który stara się oczyścić swojego Ojca z zarzutu korupcji oraz rozwiązać zagadkę morderstwa Taty, ponieważ nie wierzy że Ojciec jego popełnił samobójstwo. Polecam warto przeczytać zakończenie zaskoczy każdego.\n-17% Syn książka


Zobacz temat - Ponikła / Ponickel\nPocztówki, zdjęcia, dokumenty - Ponikła / Ponickel\nKösternitz - 2014-10-11, 18:02\nTemat postu: Ponikła / Ponickel\nSerwis Głosu Pomorza GP24.pl, artykuł z dnia 19 kwietnia 2010 roku:\nW maju do kin wejdzie film o pięściarzu Maksie Schmelingu. Mieszkał przed wojną w podmiasteckiej Ponikle. Reżyserem jest Uwe Boll, kontrowersyjny twórca, który wyzwał na pojedynek na pięści słynnego Quentina Tarantino.\nSchmeling mieszkał przez kilka lat w podmiasteckiej Ponikle. Zachował się jeszcze budynek, w którym trenował. Małą osadę odwiedzają licznie niemieccy turyści. Oni będą pierwsi oglądać obraz, którego zapowiedzi już są dostępne w serwisach filmowych. Jego tytuł to "Max Schmeling”.\nSchmeling uznany za najlepszego niemieckiego sportowca XX wieku, pamiętany jest przede wszystkim z dwóch walk z czarnoskórym amerykańskim bokserem Joe Louisem. Były to w swoim wydźwięku nie tylko sportowe pojedynki. W pierwszej walce w czerwcu 1936 roku skazywany na porażkę Schmeling pokonał Louisa w dwunastej rundzie przez nokaut. 70-tysięczna publiczność w nowojorskim Yankee Stadium musiała przełknąć gorycz porażki. Teraz w filmie Bolla stadion w Nowym Jorku udawał obiekt Dinamo w Zagrzebiu w Chorwacji. A Schmelinga gra niemiecki mistrz z igrzysk olimpijskich z Seulu Henry Maske. To już kolejny film o Schmelingu, wcześniej robiono filmy dokumentalne, w których np. Berlin odgrywany był w polskim Wrocławiu. W 2002 roku w USA powstał obraz opisujący dwie walki Schmelinga z Louisem. Teraz za życie mieszkańca Ponikły wziął się Uwe Boll, reżyser kontrowersyjny. On, za pośrednictwem swojej prywatnej firmy, kręci filmy z różnych półek, często obrazuje gry komputerowe. W jednym z filmów chciał nakręcić swój pojedynek z Tarantino i czterema innymi krytykami jego obrazów. Amerykański reżyser nie zgodził się.\nWróćmy do Polski. Niemiecki bokser kupił majątek w Ponikle w 1937 roku. Był jego właścicielem do 1945 roku. Nie ma już pałacu, w którym Schmeling mieszkał. Został zburzony. Można jedynie odnaleźć po nim część fundamentów i fragment schodów. Zachował się za to budynek gospodarczy, w którego piwnicy niemiecki bokser urządził salę do ćwiczeń. – Jest tam jeszcze hak, na którym zawieszane były treningowe worki – mówią mieszkańcy osady.\nNiestety, budynek niszczeje, bo jego obecny właściciel rzadko tu zagląda.\nOd lat ciągną za to do Ponikły autokary z niemieckimi turystami, którzy chcą zobaczyć, gdzie trenował i żył ich wielki i utytułowany rodak. Film, który wejdzie na niemieckie ekrany w maju, może jeszcze bardziej wzmóc to zainteresowanie.\n– Liczyliśmy, że ta salka, w Ponikle będzie oficjalnym turystycznym magnesem w gminie Miastko. Tak się nie stało, bo obiekt jest w prywatnych rękach i trudno nam tam cokolwiek organizować – mówi Konrad Remelski, naczelnik Wydziału Promocji w Urzędzie Miejskim w Miastku.\nW maju 2006 roku Niemcy – byli mieszkańcy Żabna i Ról (to okolice Ponikły), ufundowali obelisk, który stanął w lesie koło drogi niedaleko Żabna.\nÓwcześni mieszkańcy brali też udział w zbiorze ziemniaków na polach Schmelinga. Pięściarz dużo też jeździł rowerem po okolicy. Podobno zapuszczał się aż pod Słupsk.\nHitler nie zapomniał o Schmelingu. Naciskano go, aby zrezygnował z usług trenera Joe Jacobsa, który był Żydem. Słynny bokser odmówił wstąpienia do NSDAP. Za to wcielono go do Wehrmachtu. W 1941 roku został ranny w czasie desantu na Kretę. Po wojnie Schmeling już nigdy nie przyjechał do Ponikły, chociaż kilka razy się do niej wybierał. Byli tu za to jego synowie. Ponikła nie jest jedynym miejscem bytności w gminie Miastko wielkiego sportowca. Bokser miał też domek nad Jeziorem Bobięcińskim. Dzisiaj zostały tylko fundamenty i fragment pomostu.


Historyczne klamstwa? - Historia ogólnie - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nBy Katamito, February 3, 2008 in Historia ogólnie\nnieznalazlem takiego tematu wiec zalozylem...\ninteresuja mnie jakies historyczne klamstewka ,takie rzeczy ktore sa oczywiste dla 99% ludzi i okazuje sie ,ze 99% jest w bledzie\nchodzi mi np o takie rzeczy jak :\nczy husaria ,naprawde istniala ,czy skrzydla naprawde im pomagaly ? (musialy byc naprawde poreczne... ) Gdzies wyczytalem ,ze z ta nasza wspaniala husaria to niedokonca tak bylo jak nam sie wydaje.\nkatyn - do niedawna wiadomo bylo ,ze to niemcy wymordowali naszych oficerow a pozniej okazalo sie ,ze to jednak ruscy\nJesli macie jakies ciekawe ciekawostki ktorymi mozna by "zagiac" niejednego madrego czlowieka to prosze podzielcie sie ta wiedza\nTen "kit" to usiłowali wciskać sami Sowieci, chociaż cały swiat im nie wierzył. Podobny bajer wymyślili sobie celem uwiarygodnienia legendy napaści na IIRP 17 - go września 1939r. - ochrona tamtejszej ... ludności (!). Dla nich też "nic się nie stało" po katastrofie w Czarnobylu (której skutki odczuwamy do dziś), czy "wygranej" wojny w Afganistanie (z którego musieli się wycofać).\nczy husaria ,naprawde istniala ,czy skrzydla naprawde im pomagaly ? (musialy byc naprawde poreczne... )\nNie wymieniano skrzydeł w listach przypowiednich, więc zapewne nie były używane w walce.\nPoczytaj sobie o mitach narodowych, może tam znajdziesz coś co cię zainteresuje.\nA spójrz na „rolkę sztokholmską”, niektóre obrazy np. „Bitwa pod Wiedniem” i ten dokument zalecający Stefanowi Bielawskiemu sformowanie chorągwi husarskiej - w szczegółowy sposób reguluje on kwestie m.in. sposobu uzbrojenia i wyposażenia husarzy. Czytamy w nim:\n"Każdy rotmistrz ma się starać, aby ...[i tu wymieniona jest długa lista niezbędnego wyposażenia husarza], zaś pióra i inne ozdoby dla okazałości i postrachu nieprzyjaciela zależnie od upodobania każdego."\nWięc chyba jednak były.\nA spójrz na „rolkę sztokholmską”\nTo relacja ze ślubu Zygmunta III, a nie z wojny, także to dla mnie żaden dowód.\nniektóre obrazy np. „Bitwa pod Wiedniem”\nI mam malarzy uznać za historyków?\ni ten dokument zalecający Stefanowi Bielawskiemu sformowanie chorągwi husarskiej - w szczegółowy sposób reguluje on kwestie m.in. sposobu uzbrojenia i wyposażenia husarzy. Czytamy w nim:\nKtóry to rok, jaka wojna itd.?\nZ tego co wiem, to przynajmniej w czasach Wazów, nie było. A przynajmniej nie wg oficjalnych listów przypowiednich.\nMoże nie tyle kłamstwo, co błędne rozumienie, które teraz jest wciskane do głowy uczniom w szkołach od podstawówki po liceum: sąd skorupkowy.\nPS. Proponuję temat przenieść do działu "Historia ogólna", może być ciekawy a szkoda aby marnował się tutaj;)\nList ten wyszedł z kancelarii Stefana Batorego i nie jest jedyny gdyż treść ich się nie zmieniała wstawiano jedynie inne nazwisko we właściwym miejscu.\nA wiesz, co to jest źródło historyczne? :twisted:\nWspomniany przeze mnie obraz wyszedł spod pędzla Marcina Altomonte i został namalowany w roku 1694, z kolei obraz Szymona Boguszowicza "Bitwa pod Kłuszynem" malowany przed 1620r. też przydaje husarzom ten charakterystyczny element a to za czasów Wazów.\nCzy te źródła są wiarygodne? Biorąc pod uwagę list przewodni Batorego należy chyba jednak uznać, że tak.\nHusaria zakładała skrzydła „dla okazałości i postrachu”. Okazałość można było uzyskać na paradach, ale postrach tylko w obliczu wroga a gdzie można straszyć przeciwnika jak nie w bitwie.\nI mały cytat:\n„Za husarią szła fama niezwyciężonej jazdy. Zetknięcie w boju z takim przeciwnikiem, musiało prowadzić do znacznie silniejszej reakcji wśród piechoty. Znany jest np. taki fakt. Gdy Karol IX chciał ruszyć na armię Chodkiewicza (pod Kircholmem), to mimo 3-krotnej przewagi liczebnej spotkał się z oporem własnych żołnierzy. Przypomniano mu, że warunki, na jakich zaciągnięto zawodowego żołnierza, zawierały klauzulę, która gwarantowała, że nie będą oni walczyć z Polakami w otwartym polu. Opór ostatecznie przełamano (przez obietnicę wypłaty podwójnego żołdu), lecz sytuacja ta mówi sama za siebie. Strach przed husarią potrafił, więc być bardzo istotnym czynnikiem bojowym. A jakie w tym wszystkim miejsce husarskich skrzydeł? Mogły one (poza wszystkim innym) pełnić także rolę rozpoznawczą, sygnalizującą wrogowi, że oto ma przed sobą właśnie tą a nie inną formację.”\nA skoro od Batorego to mogę się mylić, bo wiem tylko że w czasach Wazów skrzydeł nie używano.\nNie ma dowodów na to, że Boguszewicz był naocznym świadkiem bitwy lub też korzystał z wiarygodnych źródeł (nawet nie wiadomo czy to on naprawdę był autorem obrazu). Takie skrzydełka każdy mógł husarzowi dorobić. Natomiast odnośnie Altomonte, to już prędzej, ale jak wspomniałem w kwestii skrzydeł mogę polemizować tylko jeśli chodzi o czasy Wazów, bo w innych czasach moja wiedza jest trochę mała.\nProfesor Wisner uważa podobnie jak ja, wskazuje na to, że skoro uzbrojenie husarza w listach przypowiednich wymieniano co do szczegółu to nie można było pominąć skrzydeł.\nSłyszałem też, że zrobiono "testy" z tymi skrzydłami i okazało się, że one raczej ani nie furczą, ani nie wydają żadnych dźwięków, więc ich przydatność niewielka.\nPodpowiedzieć? Czy sam doczytasz?\nNie ma dowodów na to, że Boguszewicz był naocznym świadkiem bitwy\nNie musiał być świadkiem tej bitwy wystarczy, że widział jakąkolwiek z udziałem husarii by móc umieścić skrzydła na swym obrazie, to czy on jest autorem nie ma najmniejszego znaczenia.\nA co ma furczenie i jakieś dźwięki do przydatności?\nProfesor Wisner uważa podobnie jak ja\nA nie odwrotnie? :tongue:\nTo, że "furczenie" skrzydeł miało ponoć odstraszać konie wroga, czy jakoś tak. Mówiono nam o tym na lekcji historii. Skoro więc nie "furczały", nie spełniały swego zadania.\nTo, że "furczenie" skrzydeł miało ponoć odstraszać konie wroga, czy jakoś tak.\nTak, a to ewentualne furczenie byłoby doskonale słyszalne w czasie szarży.\nNie zapominaj, że konie mają nieco lepszy słuch od człowieka i słyszą zakres dźwięków przez nas nieosiągalny (jak sprawdzano to furczenie w wspomnianym przez Tofika doświadczeniu, na słuch?). I jeżeli już, to musiałoby chodzić tu właśnie o te nie słyszalne dla człowieka dźwięki, bo furkot nawet dla konia nie byłby do wychwycenia w ogólnym zgiełku.\nDo straszenia koni przeciwnika bardziej przeznaczony był proporzec na kopii i nie chodziło tu o dźwięk, jaki wydawał a o łopot (ruchy), jakie wykonywał.\nNatomiast funkcje skrzydeł nie ograniczały się tylko do ewentualnego wydawania jakichś odgłosów one przede wszystkim zabezpieczały jeźdźca przed arkanem i cięciem przez plecy zwłaszcza w czasach, gdy husaria rezygnowała z napleczników.\nTeraz podkreśla się jeszcze inną rolę skrzydeł.\nMiały one funkcję ideową, miały przekształcić husarza w istotę nadnaturalną obdarzoną wielką mocą wzorem drapieżnych ptaków czy innych zwierząt (skóry).\nSpełniały też funkcję psychologiczną a tego czynnika nie można nie doceniać.\nNo i wspomniana wyżej przeze mnie wizytówka, osławiona jazda pokazuje, że jest w szeregach wojsk i znowu mamy działanie na psychikę.\nNie twierdzę oczywiście, że husaria nosiła skrzydła zawsze i w całości, już Batory daje dowolność, jeśli ktoś chce może je zakładać nie było przymusu i może stąd właśnie wynika brak zapisów o skrzydłach w listach przewodnich z czasów Wazów, ale czy to na pewno świadczy, że w ich czasach skrzydeł nie używano w ogóle? Moim zdaniem nie prawdopodobnie zawsze znalazło się kilku takich, którzy chcieli je założyć.\nMówiono nam o tym na lekcji historii.\nJeśli tak wam powiedział to was zbył tradycyjną informacyjką.\nZdążyłem się do tego przyzwyczaić :roll:\nOdnośnie testów, to wszystko polega na tym, że podobno podstawiono drugiego konia i on jakoś na dźwięki ze skrzydeł nie reagował.\nPodpowiedzieć, nie doczytam.\nA skąd wiadomo, że widział?\nNo cóż, można mówić jak się chce.\nOczywiście, nie twierdzę, że skrzydeł w okresie istnienia RON nie używano w ogóle (jak wspomniałem wcześniej sądzę, że nie używano ich w czasach Wazów), ale myślę również, że paru takich, którzy chcieli się czymś wyróżnić byli wyjątkami.\nOdnośnie zastosowania skrzydeł patrz wyżej.\nTo może prosto z Wikipedii, jeszcze ciepłe: :mrgreen:\n„Źródła historyczne to wszystko to, skąd możemy czerpać wiedzę o przeszłości (Jerzy Topolski), inaczej rzecz biorąc, są to wszelkie zachowane ślady działalności człowieka.\nPojęcie źródła historycznego definiowano różnie w historiografii. Według m.in. M. Handelsmana są to wszystkie ślady pozostawione przez człowieka w przeszłości, które zachowały się do czasów współczesnych. Takie rozumienie wynikało z obowiązującej do niedawna w nauce historycznej modernistycznej koncepcji postrzegania przeszłości, w myśl, której źródło miałoby "odbijać" fakty historyczne, w tym również czyny ludzkie. Dyskurs postmodernistyczny stoi natomiast na stanowisku, że historii nie można w żaden sposób "odbić" jako czegoś, co już nie istnieje, źródło natomiast nie może być śladem przeszłości, ponieważ stanowi ona jedynie konstrukcję zbudowaną przez historyka.”\nA wiadomo, że nie widział? Niestety nie możemy przesądzić ani w jedną ani w drugą stronę. Mieszkał we Lwowie w XVII wieku mógł, więc widzieć, ale czy widział? Zagadnienie chyba nie do rozstrzygnięcia.\nMożna tylko czasami sens jest inny, z Twojej wypowiedzi można wnioskować, że Profesor W. Sugerował się Twoim zdaniem, no to wielki autorytet z Ciebie skoro tacy zawodowcy Cię cytują.\nCzyli właściwie zgoda.


Dopalacze - czy wiesz co kupujesz? - Po godzinach\nDopalacze - czy wiesz co kupujesz?\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 28 sierpnia 2009 20:01\n- Nie jest jasne, czy i w jaki sposób dopalacze mogą zaszkodzić - by to stwierdzić potrzeba długotrwałych badań, a nim się one zakończą, na rynek trafiają nowe środki o nieznanym działaniu - wyjaśnia dr Bogusław Habrat z Instytutu Psychiatrii i Neurologii PAN.\nWielu ekspertów sądzi, że naprawdę szkodliwe jest łączenie dopalaczy z alkoholem - w organizmie mogą z nich powstawać trujące kombinacje. Nie jest jasne, czy i u kogo dopalacze wywołują uzależnienie, jednak jest pewne, że ich przyjmowanie nie może rozwiązać problemów - tylko je pogłębi.\nDopalacze to bardzo niejednorodna grupa, a samo pojęcie pochodzi w zasadzie od dziennikarzy. Odbiorcy to przede wszystkim młodzież. - Największe niebezpieczeństwo wiąże się z kierowaniem pojazdami czy operowaniem ciężkim sprzętem pod wpływem substancji zmieniających świadomość - uważa prof. Jerzy Vetulani z Instytutu Farmakologii PAN w Krakowie.\nDużym problemem jest to, że nabywcy dopalaczy nie wiedzą, co właściwie kupują. Wielu z nich sądzi, że nabyli naturalne "zioła" wykorzystywane od tysiącleci np. do praktyk szamańskich. Tymczasem dr Bogusława Bukowska, wicedyrektor Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii przytacza przykład mieszanki ziołowej o nazwie "spice", w której wykryto duże ilości syntetycznego kannabinoidu JWH-018, znacznie mocniejszego od obecnego w marihuanie THC. Podobnie bywa z innymi środkami, których prawdziwy skład nie zawsze jest podany na opakowaniu.


Przez matt, Sierpień 28, 2008 w Piaskownica\nTak jak w temacie zastanawiam sie nad zakupem ASUS M51TA-AS003C jednak chcialem prosic o opinie innych\nDodam ze w komplecie jest 3gb ramu ja chce rowne 4gb\nPod kontrolą jakiego systemu miałoby to działać? Nie każdy obsłuży 4GB.\nJa od kilku lat korzystam z procków AMD, ale teraz przy wymianie też skłaniałbym się ku Intelowi\nOstatecznie pod XP ale zastanawiam sie nad czyms z pingwinkiem z tego co sie orietuje Asus wspiera linux`a\nMoże jakiś Compal???\nMoze inaczej, co byscie polecili do 3000zl z lekkim nakladem na grafike\nalbo jakiś licytowany na allegro dell xps ;]\nChce cos nowego Moze Asuska na Core poszukam\nto ja też mówię o nowych... tylko że z allegro nie ze sklepu...\nPełno tego wystarczy poszukać ))\nJa polecam IBM'a T61. Dobry sprzęt w solidnej obudowie i zewnętrzną kartą graficzna geforce Quadro NVS 140M.\nTo już lepiej od T wziąć któregoś z nowych DELLi lub biznesowych HP.\nHmm, a mozna jakas dokladniesza oferte?\nJak DELL to http://www1.euro.dell.com/content/topics/t...;l=pl&s=gen wybierasz podświetlaną klawiaturę i 3 letnią gwarancję z czasem naprawy następnego dnia roboczego i masz święty spokój i super sprzęt.\nA jak HP to najnowsza linia EliteBook http://www.notebookcheck.pl/Nowinka.1030+M57dcda9b063.0.html i http://www.engadget.com/photos/hp-goes-wil...-laptop-models/ i http://www.notebookcheck.pl/Nowinka.1030+M52da0096417.0.html.\nTylko te dwie linie jak chcesz mieć sprzęt najwyższej jakości i bezproblemowy.\nLenovo T61 czyli dawne IBM już dawno przestałem komukolwiek polecać, wystarczy że sam się muszę z nim męczyć :/\nP.S. A jak szukasz czegoś taniego i małego to MSI Wind U100 http://www.notebookcheck.pl/Recenzja-MSI-W...100.9874.0.html.\nIBM/Lenovo stosuje jako jeden z nielicznych trackpoint, co jest dużo wygodniejsze niż touchpad. Ja posiadam model T61 i jestem z niego bardzo zadowolony.\nmi osobiście on nie podpasował :PP\nZ zasłyszanych opinii przekażę dalej - jak Asus to raczej seria M50 , a nie M51. Ponoć lepiej wykonana:)\nTo zależy. Przy pierwszych próbach, może być to trochę niezręczne "urządzenie". Ale wystarczyło kilka dni, korzystania tylko z trackpoint'a i już w ogóle nie mogę się przekonać do touchpad'a\nIBM/Lenovo stosuje jako jeden z nielicznych trackpoint, co jest dużo wygodniejsze niż touchpad.\nDELL też to ma, HP też to ma (Jeśli chodzi o modele biznesowe).\nJa posiadam model T61 i jestem z niego bardzo zadowolony.\nJak czytam opinie na necie to moje nie są odosobnione. Lenovo schodzi na psy, robiąc masówkę :/ Miałem T42, T42 i to były laptopy.\nW dodatku strasznie się wku#@$% tą ściemą o 3 letniej gwarancji :/ Okazało się, że ta trzy letnia gwarancja to 1 rok pełnej a przez dwa kolejne lata gratis mamy tylko robociznę / podzespoły (nie pamiętam dokładnie ale sprowadza się to tego samego, musimy część bulić ). Wybierałem między laptopami z 3 letnią gwarancją i nieźle się przejechałem :/\nWiem że lenovo schodzi na psy, ale jeszcze seria T jest całkiem dobra, czego nie można powiedzieć np. o N. N to jest już naprawdę typowa Lenovoska tandeta...\nZastanawia mnie ten DELL polecony przez BOSS`a jednak nie moge sie dopatrzec cenny ...\nA cena do ilu tak w ogóle? ja polecam ten: http://www.digicomp.pl/produkt/xps_m1530_t...=1665&cID=0\nNa tej stronie co Ci podałem masz modele, wybierasz i potem masz już bezpośredni konfigurator wraz z cenami. Chociaż jeśli chodzi o DELLa to warto poszukać jakiegoś przedstawiciela w Polsce i bezpośrednio przez niego zamawiać, słyszałem że można nieźle wytargować końcową cenę\ncena sprzetu do 3k