Witam serdecznie - Krzysztof, alkoholik - Strona 3 - Niepijemy\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/30 19:18\t#71\nDziękuję dziewczyny, Jerzy. Emi, Jaskółko, macie fajne wspomnienia. Ja również sporo takich mam. Wprawdzie mój pieseł raczej nie wstydził się chodzić ze mną do sklepu, ale co do chuchu po spożyciu miał swoje własne, negatywne zdanie, które wyrażał krzywiąc się i parskając mi w twarz coś a la „kuń”.\nPoza tym był jednocześnie i urodzonym farciarzem i pechowcem. Farciarzem, bo wychodził cało z wielu opresji, a pechowcem, bo wiadomo – w nie wpadał. Jako młodziak zjadł trutkę, bo mieliśmy taką sympatyczną inaczej panią, która wyrzucała takie coś na trawnik, 2 psy i kota, który wychodził sobie na spacer wykończyła, ileś zatruła. Ogórek się wylizał. Potem kleszcz mimo zabezpieczenia, żarcie z trawnika, które zapchało mu jelita tak, że trzeba było operować i wiele jeszcze różnych przygód miał, ale do tego nie warto wracać. Chyba, że pod tym kątem jak on to wszystko dzielnie znosił. Poza tymi przykrymi przygodami było dużo radosnych chwil – kiedy się cieszył uśmiechał się pyskiem prawie jak człowiek. W kwiecie wieku czyli ok. 5-6 lat pływał na desce – od razu to załapał. Kurde, był lepszy niż ja Aportował frisbee z wody. Kochał las. Kochał inne psy. Do chłopaków „od nowości” miał anielską cierpliwość, choć mówi się, że jamniki są wredne i zazdrosne o dzieci. On nie był, chociaż dziurawił piłki. Ale ile było radochy zanim przedziurawił toteż te piłki zawsze bez słowa odkupowałem. Masę dobrych wspomnień o nim mam, naprawdę masę.\nMyślę, że w jakiś sposób byłem przygotowany na to, iż odejdzie. Był psim staruszkiem. Pogodnym, absolutnie nie wrednym, ale staruszkiem z widocznymi problemami zdrowotnymi, dogrzewanym lampą, na lekach. Dobrze, że odszedł tak, a nie inaczej czyli szybko, w domu, bez „pomocy”.\nKiepskie epitafium „nawet” dla psa, ale starałem się. Był jakąś tam częścią naszej rodziny, myślę, że istotną. Będzie nam go brakowało, ale zostaną wspomnienia. Tylko dobre wspomnienia.\nZa tę wiadomość podziękował(a): ursa, szekla, Magda, Havana, AgaMars, Jaskolka, Zakapior, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/30 20:15\t#72\nBardzo wspolczuje. Mysle, ze odszedl czujac sie szczesliwym i kochanym. Dobrego wieczoru.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/30 20:18\t#73\nKrzychu, naprawdę Ci współczuję. Zawsze byłem psiarzem, a ostatnio staję się coraz większym miłośnikiem zwierząt wszelkiej maści. Jestem wrażliwy na ich los co najmniej tak samo jak na los ludzi.\nTeraz mieszkam sam, więc na psiaka nie mógłbym sobie pozwolić, ale czasem jeżdżę na "widzenia" do mojego też już sędziwego psa , który mieszka z żoną. Cieszy się na mój widok jak szalony. Ta bezwarunkowa psia miłość jest nie do opisania.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Havana, Jaskolka, Krzysztof Z.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/30 20:55\t#74\nAga, Steppenwolf - dziękuję. I za wsparcie i za zrozumienie.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 20:29\t#75\nDziś króciutko. Byliśmy wraz z babciami na przedszkolnym występie młodszego pociecha z okazji Dnia Babci i Dziadka. Bardzo mi się podobało i… pękam z dumy. Raz, że młody to showman, a dwa – jeszcze z zacięciem plastycznym. Babciom zrobił takie bransoletki, że niech się Apart schowa\nCzeka mnie jeszcze jeden taki występ w piątek w szkole, ale to już będzie poważna impreza pierwszaków. Niby nie muszę na te imprezy chodzić, tym bardziej, że to dla babć, ale chcę. I zauważyłem, że dużo rodziców na nie przychodzi, nie tylko dziadkowie i babcie.\nDziś rano nie tyle chciałem wyjść z psem, ale chciałem dać mu leki no i zonk oczywiście. Smutno, jednak zaraz pomyślałem, że w jakoś przyszłym tygodniu podjadę do wet i to wszystko im zawiozę – może jakiemuś innemu zwierzakowi się przydadzą.\nTeraz mieszkam sam, więc na psiaka nie mógłbym sobie pozwolić\nSteppenwolf, a może pomyślisz o kocie? Koty mogą siedzieć dłużej same, a są takie rasy, że zachowują się prawie jak psy. Koleżanka ma takiego łysola, no piękny to on nie jest, ale pierwszy raz widziałem jak kot leci do drzwi się przywitać z gościem, a potem wskakuje mu na kolana z kocią piłką i domaga się, żeby ją mu rzucać. Dosłownie szok, tzn. ja byłem w szoku, pierwszy raz takiego kota widziałem i takiego mógłbym mieć. Jedyny zaobserwowany minus to jak chyba każdy kot, który mości się na kolanach przy okazji wbija w nie pazury. Ale to można się jakimiś poduszkami poobkładać\nZa tę wiadomość podziękował(a): Moni74, Tsubasano, AgaMars, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 20:36\t#76\nKoty to wspaniałe stworzenia Moim przyjacielem jest Mruczek do którego jestem ogromnie przywiązany,a On do mnie...Bardzo Go kocham\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 20:47\t#77\nMyślę, że sporo ludzi – w tym też ja, głównie psiarz – nie docenia kotów. To też przez te głupie powiedzenia, że koty są fałszywe albo że kochają tylko siebie. Koty jak i psy mają różne charaktery, właściwie poznałem tylko jednego zwariowanego kota, ale teraz zastanawiam się czy nie był taki, bo miał szurniętego właściciela. A ogólnie sporo znajomych ma koty i są to koty przyjazne albo tacy koci indywidualiści, którzy gości obserwują z szaf czy innych mebli, ale do właścicieli przychodzą. Jednak takiego koto-psa jak opisałem wdziałem tylko jednego i mnie urzekł. Choć był brzydki. Ale to akurat nie jest najważniejsze, najważniejszy jest charakter. Zresztą jakby tak krytycznym okiem popatrzeć na urodę mojego psa no to też - parówka na 4 łapach. Ale charakter mega, właściwie dzięki niemu przekonałem się do małych psów, bo wcześniej myślałem, że małe = wredne, jazgocze i gryzie po kostkach.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Moni74, Wera33, Tsubasano, Havana, Waldek, AgaMars, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 20:56\t#78\nDo mnie przychodzą jak im się jeść zachce bo kto im pojemniczek z suchą karmą otworzy albo lodówkę i zawartość puszki do miseczki nałoży.\nZawsze chciałam mieć psa, no i wyszło na odwrót, mogę same zostawić, znajoma przyjdzie raz dziennie, nie martwię się.\nChodzą własnymi ścieżkami, ja też, więc pasuje, można się wiele od nich nauczyć, takie to moje wnioski po latach życia z kociakami.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Havana, Waldek, AgaMars, Krzysztof Z.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 21:03\t#79\nPsiaki też są wspaniałymi stworzeniami.Również bardzo je kocham.Koty są całkowicie różne od psów,ale potrafią żyć we wspaniałej przyjaźni.\nMój kot jest wyjątkowy (jak każdy inny kot).Jest uwielbiany przez sąsiadów.Jest przymiluchem.Lubi sąsiadów odwiedzać...i od czasu do czasu u nich "komara dusić".Naturę kota należy zrozumieć,bowiem kot jest typowym indywidualistą.Chadza swoimi ścieżkami i należy to uszanować...a wówczas On potrafi świetnie się odwdzięczać.Może kogoś to zdziwić...ale mój Mruczek uczy mnie jak mam żyć...\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/01/31 21:46\t#80\nMoni, Waldek odnośnie naszej sympatycznej rozmowy o zwierzakach taki oto fajny cytat o kotach znalazłem:\n"Rzeczą wielkiej wagi jest nieskończona rozmaitość kotów. Można wybrać kota stosownie do wystroju, zestawu kolorów, wysokości dochodów, osobowości, usposobienia itp. Lecz pod futrem, jakiegokolwiek jest koloru, pozostaje absolutnie niezmienny, jedyny na świecie wolny duch."\nI drugi, bardziej żartobliwy:\nmu przykazania, rozum i sumienie, a gdy to nie pomogło wtedy stworzył KOTA."\nZa tę wiadomość podziękował(a): ursa, Moni74, Waldek, AgaMars, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/01 15:26\t#81\nKrzysiek, w tej chwili nie chcę komplikować sobie życia i narzucać sobie ograniczeń związanych z posiadaniem zwierzaka - głównie dotyczy to wyjazdów - służbowych i prywatnych. Ale nie zarzekam się, że nigdy...\nKiedyś koty mogły dla mnie nie istnieć, ostatnio też dostrzegam w nich wielkich przyjaciół człowieka. Tylko okazują to trochę mniej ostentacyjnie, niż psy.\nOstatnio to się wzruszam nawet, jak jakaś zwyczajna ptaszyna przysiądzie na drucie za oknem. W lesie przyglądam się tropom na śniegu, nasłuchuję. Lubię te wszystkie stworzenia obserwować i myśleć, że są tą fajniejszą częścią otaczającego mnie świata.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Havana, Waldek, Jaskolka, Krzysztof Z.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/01 15:37\t#82\nRozumiem, sam na razie nie myślę o żadnym zwierzaku, chociaż powód inny i łatwo się go domyślić. Myślę, że to przyjdzie samo, kiedyś. Na pewno znaczące jest to, że u mnie nie dość, iż "pełna chata" (choć teraz chwilowo pusta - wybyli po zakupy ubraniowe, co za radość, że na mnie nie zaczekali ) to jeszcze mama może zająć się zwierzem w razie wyjazdu. Teściowa też, ale tylko jakby był pies, kotów nie lubi.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/03 17:19\t#83\nDziś zrobiliśmy sobie z bratem spacer po podwarszawskiej miejscowości wg znalezionego w necie przewodnika. Uświadomiłem sobie, że mimo posiadanej jakiejś tam wiedzy ogólnej nie znam ani swojego miasta ani tym bardziej jego okolic, które mają bardzo ciekawą historię. Ale. Uświadomiłem sobie również, że przecież mogę to nadrobić. Choroba mnie ogranicza, a jednocześnie… nie ogranicza. Ograniczało mnie picie. Że niszczyło to wiadomo, ale i ograniczało w takim sensie, iż nic mi się nie chciało, nic mnie nie interesowało, choć sądziłem inaczej.\nOczywiście nie mam w tej chwili żadnych „grubych” planów odnośnie zwiedzania, że co tydzień coś tam. Jednak jest kilka miejsc, osiągalnych, które chciałbym zobaczyć i myślę, że da się to zrobić. Tym bardziej, że nie wiąże się to z jakimiś ekstremalnymi wyjazdami, które trzeba porządnie zaplanować, braniem urlopu, itp.\nPiszę o tym także dlatego, by podkreślić, że wcześniej w początkach abstynencji widziałem zalecenia dla trzeźwiejących jako coś strasznego. Tego nie wolno, tamtego nie wolno, na to uważać, na tamto – no masakra. Wydawało się mi, że jedynymi dostępnymi alternatywami spędzania wolnego czasu jest siedzenie w domu, wypad do kina, McDonalds, itp. Z niedowierzaniem słuchałem i czytałem jak spędzają czas alkoholicy z dłuższym stażem trzeźwienia/trzeźwości, choć ich opowieści jednak coś mi dawały. A mianowicie – nadzieję. Nadzieję, że nie zawsze będę czuł się beznadziejnie. Że skoro tyle osób pomimo tak ciężkich przejść potrafi cieszyć się życiem, a nawet realizować marzenia (szczególnie ujęła mnie historia kolegi Bezia, ale może kiedyś sam tu pochwali się swoim hobby) może i ja kiedyś zacznę się uśmiechać i spojrzę na świat inaczej niż tylko przez pryzmat pustej butelki.\nI to się dzieje. Wraz z czasem, pracą związaną z trzeźwieniem, codziennym, coraz trzeźwiejszym odbiorem rzeczywistości, przeżywaniem chwil dobrych i nie za dobrych horyzont się rozszerza. Odkrywamy siebie, ale też to co jest wokół nas. To wszystko, co niby widzieliśmy, ale jak przez mgłę. Przestajemy być obojętni, zaczynamy cenić dar jakim jest życie. Trzeźwe życie z jego wszystkimi jaśniejszymi i ciemniejszymi stronami.\nOdnośnie tych ostatnich myślę, że moje najcięższe chwile po zaprzestaniu picia, w których najbardziej cierpiałem psychicznie były milion razy bardziej wartościowe niż najweselsza impreza po pijaku. Z perspektywy je doceniam, są dla mnie nauką. Nauką jest także każdy trzeźwy dzień. Nawet ten najtrudniejszy.\nDziś jednak było nieźle, wróciły pozytywne wspomnienia z dzieciństwa i z tego się cieszę.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Jurek, szekla, williwilli55, Waldek, Zakapior, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/03 18:21\t#84\nPozwolę sobie dopisać coś od siebie o kotach. Miałem kiedyś młodego samca Leniucha. Leniuch był ulubieńcem mojej córki. Codziennie regularnie wożony przez nią w wózku dla lalek, co ciekawe leżał na plecach i nigdy nie protestował, szczotkowany przez nią, traktowany niczym Barbie i wszelkim zabiegom poddawał się z uwielbieniem. Nigdy córki nie ugryzł i nie podrapał, zawsze był przy niej, niezwykle cierpliwy i oddany. Oczywiście nikt z dorosłych by nie pozwolił aby któremuś z tej niebanalnej pary coś się stało. Leniuch był kocim gigantem i niepoprawnym żarłokiem. Wyskoczył kiedyś na stół i wypił pół szklanki oleju słonecznikowego. Do dziś zadziwiają mnie niektóre jego zachowania. Później kiedy dorósł, odezwała się w nim natura. No i skończył żywot w polu zabity przez psy bądź lisa. Teściowa znalazła jego szczątki. Bardzo dobrze go wspominam.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/03 20:09\t#85\nKtoś napisał mi na Forum. Albo nie mi tylko komuś innemu Nie pamiętam\nUśmiechaj się rano, uśmiechaj wieczorem, uśmiechaj się cały dzień.\nDo wróbli na dachu, do życia, do słońca. I do Nas uśmiechaj się\n...i ten tekst mi tak fajnie teraz towarzyszy. Może i z Tobą przejdzię się czasem pod rękę\nZdradź mi proszę tę miejscowość, może sie wybiorę jutr?\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/03 22:04\t#86\nEmi, miejscowość to Śródborów/Otwock. Zainteresował mnie ostatnio klimat miast-widm w Polsce. W Śródborowie jest kilka zniszczonych, wymarłych obiektów sanatoryjnych, które robią dość przygnębiające wrażenie, choć akurat nie na mnie. Mnie ciekawią, brata podobnie. Oczywiście nie tylko, można obejrzeć kościół Niepokalanego Serca Maryi, dobrze zachowane domy przed i powojenne z ciekawymi historiami w tym typu „świdermajer” oraz kościół Pallotynów. Ogólnie sam Otwock jest ciekawy architektonicznie, trzeba tylko wiedzieć co warto zobaczyć, ale od czego jest net\nNiestety dopiero teraz szukając dokładnych nazw kościołów, żeby tutaj je napisać przy okazji znalazłem, że będąc na miejscu warto iść na pierogi z nadzieniem orzechowym. Choć z drugiej strony może to i dobrze\nZa tę wiadomość podziękował(a): szekla, AgaMars, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/04 07:19\t#87\nNie wiem czy chcę w tamte okolice? Jest tam ślicznie no i mikroklimat charakterystyczny dla tego miejsca. Świder kojarzy mi się z moją Mamą i Jej dzieciństwem w tamtejszym Domu Dziecka. Chyba nie jestem na etapie głębszego dołowania się,\nCórka właśnie mi daje do wyboru na dzisiaj....kino lub escape room. Wybrałam to drugie bo wydaje mi się ciekawsze.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/04 17:47\t#88\nEmi, z takich zdrowotnych relaksacyjnych spacerów prócz miejsc oklepanych typu Łazienki, Skaryszak, itp. kojarzą się mi tężnie w Konstancinie. Z tym, że nie wiem czy działają w sezonie zimowym.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/04 20:07\t#89\nŁazienki....oklepane??????? Chyba przestane Cie lubić\nToż to moje dzieciństwo, miejsce wagarów i przepięknych randkowych spotkań\nZnam tam każda dziurę chyba a wiewiórki biegusiem przebiegają jak mnie zobaczą.\nMoją szkoła podstawowa jest jakieś 100 m od bramy parku. A Agrykola? Szkoda, że jej nie ma, została tylko ulica a i z ulicy niesamowite zimowe wspomnienia.\nKoło konstancińskich tężni przejeżdżałam dzisiaj tylko. Ale spacer po tamtejszym parku jest fajny.\nWłaśnie namawiam Moni na Wawę jak będzie ciepło, na bulwary nad Wisłą i kluski śląskie\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/04 20:45\t#90\nNo właśnie przez te wagary i randki w kółko w Łazienkach to miejsce mocno mi się opatrzyło Na koncerty czasami tam zaglądam w sezonie. Ale do tamtejszych lodów sprzedawanych na kulki się zraziłem, przyjdzie wiosna to może pomyślę nad takim wątkiem (o ile jeszcze takowego nie ma, nie sprawdzałem), gdzie można u nas pójść, pospacerować i przy okazji zjeść coś dobrego. Na pewno już teraz polecam lody z Limoni Canteri na Saskiej Kępie, ale tylko lody.\nA Bulwary Wiślane teraz faktycznie super, ładnie, czyściutko, fajne miejsce na spacer. Dość fajny jak jest ciepło jest też Multimedialny Park Fonatnn.\nZa tę wiadomość podziękował(a): szekla, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/11 00:11\t#91\nDziś taki szybki i krótki wpis po-urodzinowy. W tym roku impreza z tortem roboty mojej mamy była nietradycyjna o tyle, że prócz rodzinki zaprosiłem troje trzeźwych/trzeźwiejących alko. I luz. Zero problemu. Odwrotnie - były to moje pierwsze uro w domu na takim totalnym luzie, bez wymuszonego siedzenia przy stole w czasie całej imprezy i to mi się bardzo podobało. Było mi też bardzo miło, że jednemu z kolegów, który jest totalnie zamiejscowy, chciało się ruszyć i do nas przyjechać.\nPoza tym chciałem napisać, że moja lepsza połowa jest niesamowita. I, że to nie tak, iż nie mam od niej wsparcia. To wsparcie jest tylko ja nie zawsze je zauważam. Ale to może rozwinę innym razem, na pewno będzie niejedna okazja.\nA – i jeszcze taka uwaga. Brat wcześniej żartował, że jedynym minusem tego, że nie piję jest to, iż nie wiadomo co mi kupić w prezencie. Kiedyś, wiadomo, flaszka, a teraz trzeba się wysilić. Powiem coś innego – nie do końca tak jest, bo ja cieszę się ze wszystkiego co dostałem. Nie liczy się co, ale to, że ktoś chciał mi coś dać od siebie, pofatygował się, pomyślał. To jest bardzo miłe. Jednak najbardziej cieszy mnie, że mam z kim świętować. Prezentów mogłoby nawet nie być.\nChyba po prawie 40 latach żywota zaczynam łapać o co chodzi w imprezach Nie o wysprzątaną na błysk chatę, nie wiadomo jakie wykwintne żarcie, odpicowanie się jak stróż w Boże Ciało czy prezenty tylko o to, żeby być razem z tymi, którym na nas zależy i vice versa.\nNiby w teorii wszyscy o tym wiemy, ale… to trzeba poczuć.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Jurek, ursa, szekla, andrzejej, Magda, Wera33, Havana, Waldek, AgaMars, Jaskolka, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/12 20:00\t#92\nNapiszę tu by nie śmiecić w tak cudownym wątku jakim jest "Dziś się cieszę bo..."\nP.S. Emi, u Ciebie ptaki pięknie śpiewają, a u mnie z samego rana albo kraczą albo gołębie tupią po parapecie\nKrzysiu....goń te towarzystwo. Zacznij już teraz bo może Ci się zejść latami.\nKiedyś sie zlitowałam,bo miały małe, bo, bo, bo....Potem skoro świt pobudka, bo nauka latania na dystansie parapet-barierka balkonu. Dni coraz dłuższe więc i one wcześniej zaczynały buszować.\nNa balkonie syf. Sprzątałam dwa dni. Wrrrrrrrrr\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/12 20:55\t#93\nTa, Emi, goń łatwo powiedzieć. Gorzej skutecznie pogonić. Sąsiedzi zamontowali takie cienkie pręty metalowe, nie wiem jak to fachowo się nazywa, ale chyba wszyscy wiedzą o co chodzi i mieli 2 „nadziewane” gołębie, więc ta opcja odpada. Straszenie ich też słabo działa, można powiedzieć, że się poddaliśmy. Gniazd na szczęście nie konstruują. One w ogóle dziwnie upodobały sobie ten jeden parapet w sąsiedztwie okien sąsiadów (tych od prętów) i tam hałasują. Tak jakby ta konkretna strona bloku im pasowała.\nAczkolwiek gdyby ktoś znał jakieś mniej mordercze sposoby na wykurzenie ich to chętnie je poznam. Bo nie dość, że w sezonie mają tam dom schadzek to poza też siedzą, paskudzą i tupią niemiłosiernie.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/12 21:19\t#94\nMyślę, że żadne pręty. Chyba, że takiego nadzianego na ruszt będziesz chciał wrzucić.\nAle nie polecam, sa bardzo chore i roznoszą choroby.\nKiedyś jednak słyszałam i nawet gdzieś tam widziałam, nawet sporo razy, że dobrze jest jakiegoś wypchanego ptica drapieżnego postawić, powiesić. Widywałam też jakieś tam sztuczne figurki.\nPonoć to działa bo przecież natura sama eliminuje słabszych. Gołąb przestraszy się jastrzębia, sokoła czy czegoś tam innego.\nPrześpij się z tym. Dekoracja żadna ale na won!!! gołębiom może pomóc.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/12 21:22\t#95\nJa borykałem się z podobnym problemem. Pomogło przeniesienie gniazda na pobliskie drzewa. Spokój mam już od 4 lat.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/13 04:54\t#96\nNie, nie, jakoś nie mam ochoty na gołębia. Chociaż wcale nie jestem pewny czy kiedyś jakiegoś nie zjadłem, bo na studiach zdarzało się mi jeść w budkach u Wietnamczyków przy Konstytucji. A o nich krążyły dziwne legendy jakoby personel sobie łowy na miejscowe ptactwo urządzał i serwował je zamiast kurczaka Ale może to konkurencja tego typu ploty rozpuszczała.\nDzięki Emi za podpowiedź. Zajrzałem na Allegro i wpisałem „jastrząb” – i od razu wyskoczyło „jastrząb odstraszasz ptaków”. I są całkiem sympatyczne latawce i figurki na parapet, wieczorem dokładniej na to popatrzę.\nZastanawiam się tylko czy taki gołąb miejski na pewno wie co to jest jastrząb\nKrzysztof, one właśnie gniazd nie budują, chyba za wąsko. Pisklaki pospadałyby, tak mi się wydaje. U mojej mamy budowały kiedyś gniazda, ale na balkonie. Nasz balkon na szczęście jakoś im nie pasuje, może za dużo ruchu na nim jak jest ciepło.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/13 07:45\t#97\nCzekam na wpis o lepszej polowie\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/13 16:02\t#98\nDobrze mowisz Krzysztofie, wazne zeby byc, pamietac, moja kolezanka robi mi niespodzianki, w ten dzien, nie dzwoni, nie uprzedza, tylko wpada niezpowiedziana z czekoladkami, raz stala pol godziny pod drzwiami, hehe bo w tym czasie przyjmowalam zyczenia od corki, mamy, brata, i wciaz tel byl zajety, a ja nie slyszalam pukania, dzwonka nie mamy bo mnie denerwuje. biedna ale kochana\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/13 17:04\t#99\nAga, na pewno coś napiszę, ale na spokojnie – może w niedzielę. Muszę pomyśleć nad tym wpisem. Chciałbym, żeby to miało jakąś wartość tzn. było też pod kątem naszych, alkoholików, problemów w relacjach z nieuzależnionymi. Nieuzależnieni zwykle myślą, że chodzi o samo picie. Nie pijesz wg nich jesteś zdrowy no i o co ci chodzi, czemu taka kwaśna mina, po co terapii cd skoro nie pijesz, po co w ogóle jakaś terapia, to pewnie z nudów albo midlife crisis, itd. Ja to wszystko przerobiłem, niektóre rzeczy jeszcze przerabiamy wspólnie, ale są to bardziej drobiazgi – oczywiście w porównaniu do tego co było na początku. Nie bez znaczenia jest także to, że na początku nie potrafiłem sobie sam radzić z niczym. Z głodami, huśtawą nastrojów, emocjami w tym poczuciem winy, żalem, poczuciem straty co powodowało zwiększoną frustrację. Wtedy nie tyle nie byliśmy w stanie się dogadać co ja nie potrafiłem dogadać się z nikim z wyjątkiem trzeźwych alkoholików, choć i tu były problemy.\nDodatkowo niechcący zafundowałem sobie mętlik we łbie czytając bardzo dużo wątków „czynnych” współuzależnionych. Byłem zdołowany tym, że dziewczyny chcą nieba przychylić swoim alkoholikom, którzy je okłamują i piją po kątach, a ta moja mimo iż nie piję bez przerwy czegoś ode mnie chce i zero litości, nagród, głaskania po główce „biednego” Krzysia. Tak to wtedy widziałem, dziś widzę inaczej. Choć akurat nie za te „kopy” jestem jej najbardziej wdzięczny. Może ich potrzebowałem, może niekoniecznie aż takich, nie umiem tego właściwie ocenić i nawet nie próbuję. Na pewno nie mam o to żalu. Ponadto zdałem sobie sprawę, że dostałem i dostaję bardzo dużo wsparcia. Tylko po prostu często tego nie widzę. To trochę tak jak z bliskością, o której napisałem wcześniej. Z tym, że bliskość to jednak coś innego, chyba bardziej oczywistego. Rzecz jasna nie dla trzeźwiejącego alkoholika, który musi doznać niemalże olśnienia, by taką "oczywistą oczywistość" zauważyć, a co ważniejsze docenić.\nAle to już może rozwinę w następnym wpisie.\nChyba, że połówka nie doceni mojej „Walentynki” to wtedy nie, obrażę się i nic tu o niej miłego nie napiszę przez miesiąc\nZa tę wiadomość podziękował(a): Tsubasano, Tomoe, Waldek, AgaMars, Jaskolka, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/15 20:11\t#100\nKorzystając z tego, że mam melodię na pisanie zabieram się za obiecany wpis. Najpierw jednak parę słów o mnie i mojej lepszej połowie jako parze, bo te szczegóły są istotne.\nZnamy się kilkanaście lat, poznaliśmy w czasach, kiedy nie byłem jeszcze uzależniony. Lubiłem imprezy, dużo piłem, ale nigdy sam. Bardzo rzadko zdarzało się mi sięgać po alkohol w tygodniu. W pracy zachowywałem się normalnie, nie było we mnie takiej złości ani wręcz nienawiści do współpracowników czy klientów jak w ostatnich latach picia. Jedną osobę lubiłem, innej nie, konflikty bywały, ale nie nakręcałem się nimi do tego stopnia, by myśleć o sięgnięciu po alko. To był względnie dobry czas i być może, gdybym wtedy skoncentrował się na pracy oraz pomyślał o założeniu rodziny nie pisałbym teraz na tym forum. Ale było jak było – to, że nie byłem uzależniony nie oznacza, iż myślałem tak jak normalny, zdrowy człowiek. Bardzo często postępowałem wbrew sobie, był we mnie żal, który przykrywałem żartami i uśmiechem. Byłem lubiany, ale nie lubiłem siebie, choć skutecznie udawało się mi wmówić, że jest inaczej. Przeglądałem się w oczach innych, a oni nabierali się na pozory, które stwarzałem. Kobita zostawiła mnie szybko, powód – nie liczę się z jej zdaniem i mam niepoważne podejście do życia.\nZa drugim razem zeszliśmy się na zasadzie, że będziemy się spotykać, ale „tak sobie”, bez zobo. O dziwo to nie wyszło nawet mimo mojego niepoważnego podejścia do życia. Zamieszkaliśmy razem i stworzyliśmy taką dobraną-niedobraną parę. Dobraną, bo prócz chemii, która jak wiadomo ma bardzo duże znaczenie mamy podobne poczucie humoru, od początku nie mieliśmy problemu ani z rozmową ani z milczeniem w swoim towarzystwie. No i ten fenomen, którzy pewnie niektórzy znają – jedno zaczyna zdanie, drugie potrafi je dokończyć. Tak jest do tej pory w sprawach codziennych. Zaś niedobrani byliśmy pod tym kątem, że mnie nosiło, a jej nie. Ja miałem 1500 znajomych, piłem, włóczyłem się, potem wracając nad ranem właziłem na drzewo i zrywałem dla niej bez na przeprosiny. Taki przykład pierwszy z brzegu co potrafi odstawić alko, by uzyskać przebaczenie za to, że kolejny raz się nawalił. Nigdy nie byłem agresywny po pijaku, nie awanturowałem się, w tygodniu pracowałem i wydawało się mi, że wszystko jest ok, ona kuma, że „muszę się wyszaleć”. Nie wiem czy kumała czy nie i nie będę o to pytał – faktem jest, że zostawiła mnie po raz drugi po ciągu, w który wpadłem po śmierci taty. Powiedziała, że ma dość, że za dużo kosztuje ją nasza znajomość, do nie widzenia. Nie potraktowałem tego poważnie, dopiero po 2 miesiącach zorientowałem się, że jednak mówiła poważnie. Numer telefonu zmieniła, jej matka posłała mnie „do diabła” nie udzielając żadnych informacji. W końcu wycisnąłem z jej koleżanki, że jest u ojca, prawie pod czeską granicą. Nowego numeru nikt z jej znajomych nie chciał mi dać, ale wcześniej byłem tam raz, więc co? Pojechałem. No i jeździłem w tę i z powrotem co weekend, spałem w samochodzie, ignorowałem to, że nie jestem tam mile widziany. Ogólnie cyrki niesamowite, a do tego to mała mieścina, więc wyobrażam sobie co ludzie gadali. Nie obchodziło mnie to, jeździłem, prosiłem, obiecywałem, nagle okazało się, że nie mam problemu z wykrztuszeniem „kocham cię”. Czułem, że jak teraz nie wróci to już nie wróci. No i wróciła. Z zastrzeżeniem, że to ostatni raz, kolejnej szansy nie będzie.\nOczywiście warunkiem powrotu były zmiany. I nastąpiły, ale pozorne. Bo mimo, że próbowałem się zmienić to było już za późno – byłem już uzależniony. Włączyło się pijane myślenie i kombinowanie na całego. Ale wtedy nie zdawałem sobie sprawy, że to „to”. W ogóle nie wiedziałem, że istnieje coś takiego.\nPrzez kolejne lata piłem różnie. Mniej, więcej, miałem też kilkumiesięczne okresy abstynencji wymuszone sytuacjami, np. były bardzo duże problemy natury zdrowotnej z moim starszym synem. Ostatni etap wyglądał tak jak już opisywałem – spiąłem się i ograniczyłem się do picia w dni wolne oraz okazjonalnego-imprezowego. Oczywiście w żaden sposób mi to nie pomogło, bo nie mogło już pomóc, na ograniczanie spożycia było za późno. W październiku 2016 trafiłem na forum, z którego tutaj przywędrowałem, resztę pokrótce znacie. Istotne jest to, że przez ten cały czas picia uważałem się za świetnego partnera, dobrego ojca, zaradnego faceta, którego niesłusznie wszyscy się czepiają.\nA potem – bum – iluzja rozsypała się.\nPołówce na początku powiedziałem tylko tyle, że po prostu nie będę pił, bo alkohol to syf, świństwo i wystarczająco już w życiu wypiłem. Nie zareagowała, a raczej zareagowała na to obojętnie. O alkoholizmie nie zająknąłem się ani słowem nawet gdy zostałem już zdiagnozowany. Milczałem również, gdy podjąłem decyzję odnośnie pójścia na terapię. Dlaczego? Mogę podać kilka powodów.\nWstydziłem się. Obawiałem się jej reakcji. Mówiąc od razu prawdę rozwaliłbym sobie doszczętnie i forever komfort picia w domu.\nZ tego ostatniego nie zdawałem sobie sprawy, ale myślę, że to był jeden z powodów dlaczego ciągle przekładałem tę istotną rozmowę, a potem długo między nami były różne niedopowiedzenia.\nCiąg dalszy – będzie.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Jurek, ursa, szekla, Marta74, Magda, Dahud, Wera33, Tsubasano, Havana, Tomoe, Waldek, AgaMars, Jaskolka, Adalbert, AniaKr i jeszcze 1 innych osób również podziękowało.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/21 16:26\t#101\nŻe syn nie ma temperatury (pediatra wczoraj stwierdził, że to taka "trzydniówka"), zagląda do mnie i mnie rozśmiesza\nNo to ja znowu u Ciebie i w ciemno, bo nie wiem co ta trzydniówka ma oznaczać i w jakim wieku jest Twój syn.\nCórka miała kiedyś coś podobnego. Lekarz określił to jako gorączka trzydniowa i ona działa tak, że dziecko nie choruje na tzw. Dzięcięce choroby, czyli ospa, odra, świnka iiiiiiiii.......\nNie oznacza to jednak, że w dorosłym życiu jeśli będzie miało kontakt z jakąś chorobą to, że sie nie zarazi. Pogadaj więc z lekarzem o tym dokładniej. OKI?\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/21 17:05\t#102\nMłody ma 5 lat, ospę miał, na resztę szczepiony. Jeśli miałby gorączkę mieliśmy dzwonić, ale nie ma. Osłuchowo "czysty", uszy "czyste", gardło tyż. W domu ma siedzieć do końca tygodnia.\nJa bardziej tej pediatrze wierzę niż lekarce, u której sam byłem\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/21 17:16\t#103\nTrzydniówka to też choroba, Organizm jest osłabiony i właśnie wtedy może złapać coś poważniejszego, Ale co tam bede mówić, rodzice to wiedzą.\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/21 17:30\t#104\nJaskółko, myśmy już tych chorób trochę przerobili. Tzn. bardziej kobita, bo ja to wiadomo… W dodatku w czasach picia nawet bez % we krwi praktycznie za każdym razem wpadałem w panikę, że dziecko chore, ło matko i odruch – ucieczka. Nawet komuś tam mówiłem, że jak któryś z synów jest chory to ja też jestem „chory” od samego patrzenia.\nByło to bardzo bliskie prawdy, bardziej dosłowne niż myślałem.\nTeraz nie tyle nie przejmuję się co nie kręcę czarnych scenariuszy. Pediatrę mamy naprawdę dobrą. Z tego co czasem się gada czy słyszy od znajomych teraz prawie wszystkie dzieci bez przerwy są na antybiotykach, u nas antybiotyk był raz u starszego pociecha.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Havana, AgaMars, Katarzynka77\nWitam serdecznie - Krzysztof, alkoholik\t2018/02/21 18:00\t#105\nZdziećmi to wiadomo, nie ma co przyzwyczajać do antybiotyku. Ale dorosły czuje że na niego pora. Nie od razu ale na 4-5 dzień choroby, paracetamolu, polopiryny, gorączki, jak nie przechodzi to potrzebne jest coś silniejsze.\nTak się mówi że nasza służba zdrowia jest do niczego, a moja córka, mieszkająca w Holandii nigdy się nie doczekała antybiotyku. Był tylko jeden taki raz , kiedy paracetamol nie pomógł i dostała duszności tak że aż zabrało ją pogotowie. Tak wiec teraz kicha i prycha już trzeci tydzień i na moje oko ma zapalenie oskrzeli ale mówi że do lekarza nie ma po co iść bo ZAWSZE jest zalecany paracetamol. Przegięcie w każdą stronę jest niedobre.


Difference between revisions of "Shadowman's Shade/pl" - Official TF2 Wiki | Official Team Fortress Wiki\nDifference between revisions of "Shadowman's Shade/pl"\nRevision as of 16:09, 27 August 2016 (view source)\nLatest revision as of 04:09, 21 August 2019 (view source)\nLatest revision as of 04:09, 21 August 2019\nNikt nie jest pewien jak ta kombinacja starego, zakurzonego kapelusza i pióra znalazła się w rękach najemnika. Lecz będziemy potępieni, jeśli nie zostanie on ozdobiony.\n— Reklama wydawnicza Cienia Cichociemnego\nCień Cichociemnego (oryg. Shadowman's Shade) jest stworzonym przez społeczność przedmiotem kosmetycznym dla Szpiega. Jest to cylinder w kolorze drużyny z czaszką na jego przodzie, unoszącym się piórem z tyłu i szwem na górze. Dodaje Szpiegowi również złote kolczyki, które poruszają się wraz z ruchem jego głowy.\nCień Cichociemnego został dodany do Warsztatu Steam.\nCień Cichociemnego został dodany do gry.\nWygląd Cienia Cichociemnego i jego oryginalna nazwa bazują na czarnym charakterze Disney'a, Dr. Facilier z filmu Księżniczka i żaba.\nMiniatura Cienia Cichociemnego w Warsztacie Steam.\nRetrieved from "https://wiki.teamfortress.com/w/index.php?title=Shadowman%27s_Shade/pl&oldid=2452742"\nThis page was last modified on 21 August 2019, at 04:09.


„Weekend za pół ceny” w Warszawie – Wszystko o Warszawie\n„Weekend za pół ceny” w Warszawie\nprzez Grzybu · 4 października 2017\nLetni sezon turystyczny już za nami, ale Polska Organizacja Turystyczna zachęcacie Polaków do korzystania z usług turystycznych jesienią.\n– Ogólnopolska akcja „Polska zobacz więcej”, weekend za pół ceny”, ma służyć promocji naszego kraju poza głównym sezonem turystycznym, tłumaczy Jacek Janowski z Polskiej Organizacji Turystycznej, dodaje, że niektórzy uważają, że spotykane w Polsce atrakcje turystyczne sprawiają, że właśnie jesienią niektóre regiony są piękniejsze niż w lecie.\nW październiku turystyka o połowę dzięki akcji przygotowywanej wspólnie z ministerstwem sportu o nazwie „Polska zobacz więcej”, weekend za pół ceny” – można zwiedzać atrakcje turystyczne zdecydowanie taniej. Od 6 do 8 października będzie można skorzystać ze zniżek w hotelach, pensjonatach, muzeach czy restauracjach w ramach akcji „Weekend za pół ceny”.\nAby zobaczyć pełna listę współpracujących obiektów, należy wejść na stronę www.polskazobaczwiecej.pl, gdzie znajduje się lista miejsc ze zniżkami w Polsce podczas tego październikowe weekendu. Na stronie można zarezerwować miejsce zniżkowego pobytu lub zjedzenia taniego posiłku\nTo już trzecia edycja akcji i zgłosiła się do niej rekordowa liczba podmiotów oferujących zniżki na noclegi, pobyt, posiłki, czy atrakcje turystyczne, rekomendowane również przez Polską Organizację Turystyczną.\nW tej edycji do akcji „Polska zobacz więcej – weekend za pół ceny” zgłosiło się 560 partnerów, są to głównie: hotele, pensjonaty, muzea i restauracje. Najwięcej ofert wpłynęło w tym roku z województw małopolskiego oraz pomorskiego.\nIch pełną listę można znaleźć w internecie na stronie www.polskazobaczwiecej.pl\nW poprzedniej – wiosennej – edycji akcji z ofert skorzystało 80 tysięcy osób. Polska Organizacja Turystyczna liczy, ze tej jesieni padnie rekord i z oferty skorzysta 100 tysięcy osób.\n➡Przed nami kolejny weekend za pół ceny!\n➡Trzecia edycja ogólnopolskiej akcji\n➡Nie siedź w domu-#PolskaJestPiekna ?⛰? pic.twitter.com/HmF5fgFt1Z\n— Ministerstwo Sportu (@MSiT_GOV_PL) September 18, 2017\nNastępny post WARSAW DANCE DAYS VI Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego\nPoprzedni post Łazienki Królewskie za pół ceny


Angst with happy ending - Weronika Łodyga - ebook + audiobook - Legimi online\nAngst with happy ending ebook i audiobook\nLektor: Czyta: Marcin Franc\nŚwietna! O tym, że inny, nie znaczy groszy :)\nŚwietna historia, która pokazuje życie młodego człowieka nie jako coś zawsze idealnego. Na plus wątki o poznawaniu własnego ja i zahaczenie o aseksualność, czego brakuje na polskim rynku wydawniczym.\nKojarzycie ten moment, gdy ktoś opowiada Wam o swoich problemach i Wy słuchacie, staracie się pomóc, aż wreszcie na koniec słyszycie słowa "ale Ty przecież nie masz żadnych problemów, więc nie zrozumiesz"? Nie wiem, na ile często to się zdarza, ale w swoim życiu osobiście nieraz i nie dwa coś takiego przeżyłam i widziałam jako obserwator. Gdy o tym myślę, czuję w sobie narastająco frustrację i rodzaj buntu. Czemu ktoś daje sobie prawo oceniać życie innych i to niekoniecznie znając podstawowe fakty z jego życia? Czemu ktoś daje sobie prawo do wartościowania problemów innych? Prawda jest taka, że niektórzy lubią o swoich problemach rozmawiać, bo daje im to ulgę, możliwość wyrzucenia z siebie cierpienia albo dostają współczucie, którego potrzebują. Są też osoby w sobie zamknięte, które w ogóle nie opowiadają o sobie w kontekście cierpienia. Wolą wszystko przeżywać wewnętrznie. Łatwo wtedy zapomnieć, że w ich życiu nie zawsze jest dobrze. Każdy ma prawo radzić sobie na swój własny sposób i...\nMojemu tacie – wie dlaczego\nAleks był podekscytowany.\nNie rozentuzjazmowany, jak na kolejce górskiej, ani buzujący adrenaliną, jak przy „ukradłem coś i czekam, czy bramki zapiszczą”. Wyczekujący. Jak „siedzę tu już pół godziny – gdzie kelner z moim zamówieniem?!”. Skrycie poirytowany. Nie dlatego, że nie widzi tłumów gości w piątkowy wieczór albo nie rozumie, że przygotowanie prawdziwego jedzenia zajmuje dłużej niż pięć minut w mikrofali – po prostu jest głodny i chciałby dostać swoje jedzenie.\nTak jak chciał wreszcie zobaczyć Yuki. Co więcej, uważał to za całkowicie normalne. Kiedy przez ponad trzy miesiące niemal bezustannie wymieniasz z kimś wiadomości, myśli, powody nienawiści do społeczeństwa jako takiego, a ostatecznie również coraz bardziej żenujące historyjki ze swojego życia, masz chyba prawo upewnić się w końcu, że nie jest w rzeczywistości pięćdziesięcioletnim Wojtkiem polującym w internecie na małe dziewczynki. Albo handlarzem organami. Handlarzem małymi dziewczynkami, z organami lub bez. Czy jeszcze gorzej – youtuberem bawiącym się w kampanie społeczne.\nNo dobrze, może trochę dramatyzował. Zasadniczo bardziej bał się chyba małych dziewczynek niż tropiących je pięćdziesięciolatków. Tym drugim mógłby przynajmniej z czystym sumieniem przywalić. Na handel organami również pasował mniej więcej tak, jak kot do działu z pułapkami na myszy; niby rozumowanie prawidłowe, ale w sumie jednak nie. I tylko youtuberzy przerażali go zawsze i zupełnie realnie.\nZaszurał butami i rozłożył się na ławce, zajmując jakieś siedemdziesiąt jej procent i zyskując tym samym plus dziesięć do pozornego wyluzowania. Kątem oka zerknął na kurczowo ściskany w spoconej dłoni telefon. Do umówionej godziny zostały jakieś trzy minuty. Żeby zająć czymś myśli, zaczął wycierać ekran o dżinsy. Może się rozmyśliła? Może od początku nie miała zamiaru przyjść? Może była już w połowie drogi, ale nagle stało się coś złego, jak potrącenie przez samochód albo umierająca babcia, albo czarny kot zbijający lustro pod drabiną?\nAlbo może się stresował i nakręcał bez powodu, jak zawsze?\nWestchnął ciężko, odchylając głowę i przymykając oczy. Zastanawiał się, co by pomyślała, gdyby jej o tym wszystkim napisał. Pewnie uznałaby go za świra i faktycznie nigdy się nie pokazała. Albo może zrobiłoby jej się go żal, bo matko, jak bardzo trzeba być zdesperowanym, żeby aż tak przejmować się internetową znajomością. Chociaż najbardziej prawdopodobne, że nie pomyślałaby niczego konkretnego. Po prostu przysłałaby mu zdjęcie pary znoszonych trampek i wystających z nich nóg odzianych w kolorowe skarpetki. „No przecież idę, idę”.\nBył właśnie w trakcie niezwykle istotnych rozważań, czy byłyby to żółte skarpetki w małe uśmiechnięte awokado czy też zielone w różowe słonie (które w jego opinii były zdecydowanie za bardzo faworyzowane), kiedy zorientował się, że nie jest już sam. Co właściwie niedziwne w publicznym parku, nawet jeśli popołudnie nie należy do najładniejszych. Dziwne było dopiero to, że ktoś stał tuż przed nim, przestępując nerwowo z nogi na nogę i wiercąc mu dziurę w głowie spojrzeniem tak intensywnym, że niemal materialnym. Aleks zmarszczył brwi, niechętnie wracając do realnego świata, przy czym niechęć wzrastała proporcjonalnie do ilości czasu zmarnowanego na nieproszonego gościa.\nStworzenie przed nim mogło mierzyć metr sześćdziesiąt, spod naciągniętego na czoło kaptura wystawała mu kępka ciemnych włosów i gdyby nie typowo chłopięce rysy twarzy, Aleks odruchowo wziąłby je za dziewczynę. Bo też według niego zachowywało się typowo po babsku. Uciekało spłoszonym wzrokiem na wszystkie strony, przygryzało nerwowo wargę i trzymało ręce za plecami. Minęło kilka cichych, budujących napięcie sekund, nim stworzenie w końcu przełknęło głośno ślinę, utkwiło spojrzenie w jednym miejscu (nie w Aleksie, raczej gdzieś poza nim) i nabrało dużo powietrza.\n– Hej – pisnęło, zupełnie psując efekt zbudowanej powagi. Samo zdało sobie z tego sprawę i odchrząknęło. Tym razem zebrało chyba więcej sił, bo zaraz odezwało się już nieco głośniej i pewniej. – Jesteś Aleks – bardziej oznajmiło, niż spytało, i był to chyba limit pewności siebie, bo zaraz się speszyło i dorzuciło: – Prawda…?\nAleks skinął głową bardzo, bardzo powoli, dając sobie czas na dokładne przemyślenie, że nie, zdecydowanie nie ma pojęcia, czym lub kim jest ten dziwny twór natury. Ani też wcale nie chce się tego dowiadywać.\n– Może – rzucił więc wymijająco. Trochę poniewczasie, ale stworzenie przed nim i tak wyglądało na skonsternowane. – Zależy, kto pyta.\nNa odpowiedź musiał poczekać dłuższą chwilę, w której zmieściło się dwukrotne otwarcie i zamknięcie ust, kilka dramatycznych westchnień i więcej dziwnych kombinacji rękoma.\n– Jestem… Beniamin?\nDowiedział się w końcu i tym razem zabrzmiało to jak pytanie. Nigdy wcześniej nie spotkał nikogo, kto tak źle dobierałby znaki interpunkcyjne w rzeczywistej rozmowie. Żył w przekonaniu, że to przypadłość typowa dla internetu.\n– I… Bo… – Stworzenie ponownie zaczęło kolebać się z jednej nogi na drugą.\nW Aleksie rosła potrzeba złapania go za ramiona, przytrzymania w miejscu i zmuszenia do używania pełnych zdań, choćby i pojedynczych. W końcu jednak stworzenie znieruchomiało, wzięło głęboki wdech i na jednym tchu wyrzuciło z siebie:\n– To ja jestem Yuki!\nAleks zesztywniał. Przypomniał sobie, jak kiedyś, za dzieciaka, zleciał z rozbujanej huśtawki i z impetem przywalił plecami w ubity piach. Uderzenie pozbawiło go tchu, zamieszało mu w głowie i sprawiło, że przez dłuższą chwilę odbierał świat jako mieszankę mglistych barw i jednostajny niemy krzyk o oddech. Był zdezorientowany, szumiało mu w uszach i chociaż nie istniało żadne realne fizyczne niebezpieczeństwo, czuł się bardzo, bardzo zagrożony. Dopiero po chwili otrząsnął się na tyle, by znów zacząć myśleć. Choć nie był pewny, czy można to nazwać myśleniem. Raczej wewnętrzny krzyk przybrał w końcu konkretniejszą formę. Mówiąc dokładniej: każda jego komórka wrzeszczała „Nieprawda!”.\nTo musiał być jakiś idiotyczny żart albo toto małe przed nim postradało zmysły. Albo jedno i drugie. Okej, nigdy nie widział Yuki, ani w realu, ani nawet na zdjęciach, ale jeśli czegoś był pewny, to tego, że była dziewczyną. Stworzenie przed nim na sto procent nie mogło tak o sobie powiedzieć. Obok dziewczyny pewnie w życiu nie stało. Stwarzając je, Bóg wyszedł do innego pokoju, by nawet w tamtej chwili nie dzieliło z kobietami choćby powietrza.\nOtworzył usta, żeby coś powiedzieć, coś oscylującego w okolicy „gówno prawda” i „spierdalaj”, ale jego wzrok zdradziecko powędrował w dół, na wreszcie nieruchome stopy tego dziwnego stworzenia.\nTuż pod krawędzią nierówno podwiniętych dżinsów dostrzegł wystające z adidasów żółte skarpetki. I śmiejące mu się prosto w twarz awokado.\nPoderwał się z ławki, a skarpetki nagle zniknęły mu z oczu. Podające się za Yuki stworzenie odskoczyło w tył, skuliło się i utkwiło w nim spojrzenie przerażonego szumem liści zająca. Z tą różnicą, że w tym scenariuszu z kępy krzaków naprawdę lada moment mógł rzucić się na nie wściekły lis.\n– Co jesteś? – warknął Aleks przez zaciśnięte zęby. W wyobraźni już wbijał je w gardło swojej ofiary. Niekoniecznie zająca.\nStworzenie skryło głowę w ramionach, odejmując sobie centymetrów, na których nadmiar i tak nie mogło narzekać.\n– Przepraszamprzepraszamprzepraszam…! – wyrzuciło z siebie jednym długim, przybierającym na piskliwości ciągiem. – Naprawdę nie chciałem, to jakoś tak samo wyszło, przepraszam, bardzo mi przykro, proszę, nie gniewaj się!\nAleks miał ochotę się śmiać. I płakać. Na przemian, a najchętniej jednocześnie.\nTrzy miesiące. Pisali ze sobą trzy miesiące: streszczał temu czemuś swoje życie, nad tymże życiem się użalał, zwierzał się, do cholery! Otworzył się na kogoś, kto okazał się perfidnym kłamcą, mającym czelność stać przed nim i mówić, że „jakoś tak samo wyszło”! Miał ochotę coś roztrzaskać. Najlepiej o głowę tego… tego… czymkolwiek to nazwać!\nZamknął na moment oczy, starając się uspokoić. Miał jeszcze na tyle rozumu, by pamiętać, że zdecydowanie nie może pozwolić sobie na pobicie kogokolwiek, nawet w pełni na to zasługującej catfishingującej pluskwy. Miał już dość problemów jak na jedno życie. Jego matka również.\nStworzenie chyba uznało przedłużające się milczenie za próbę zrozumienia, może proces powolnego godzenia się z faktami, bo ledwo Aleks zwalczył chęć wybicia mu zębów, usłyszał ponownie:\n– Proszę, nie bądź zły… – I tym razem zabrzmiało to nieco mniej jak „nie zabijaj mnie”.\nNa moment wstrzymał powietrze. Zły? On? Ależ skąd! Niby o co miałby być zły? O ten cichy głosik podpowiadający mu, że nie powinien ufać komuś, kogo nie widział na oczy, kompletnie zignorował i od kogo właśnie zbierał zasłużone baty? O wszystkie te sekrety, które teraz nie są już jego sekretami, i o to, jak bardzo podle, źle i głupio się z tym czuje? O te noce, kiedy leżąc w łóżku, wyobrażał sobie, jak to będzie, gdy wreszcie się spotkają? O to, że po raz pierwszy od cholera wie jak dawna uwierzył, że ma przyjaciółkę?\nPowoli wypuścił powietrze i otworzył oczy. Stworzenie wpatrywało się w niego wzrokiem pełnym niewinnej nadziei.\nYuki zawsze trafnie kwitująca jego narzekania. Yuki bombardująca go zdjęciami kotów, ilekroć miał zły humor. Yuki w tych swoich komicznych skarpetkach…\nAleks miał dość.\nOdwrócił się tak gwałtownie, że gdyby ktoś stał tuż obok, najpewniej staranowałby go i nawet tego nie zauważył. Zasadniczo zauważał teraz bardzo niewiele rzeczy. Próbował skupić się tylko na drodze i na przemożnym pragnieniu bycia zupełnie gdzie indziej.\n– Spierdalaj! – wrzasnął, bo stworzenie nadal upierdliwie truchtało za nim i wyrzucało z siebie ciąg przeprosin i błagań.\nKiedy krzyk nie pomógł, Aleks łypnął przez ramię i nie zwalniając kroku, uniósł rękę, jakby naprawdę zamierzał trzepnąć nią na odlew. Sam nie był w sumie do końca pewny, co zamierzał, a nie ufał sobie na tyle, by domniemywać niewinność. Niezależnie od zamiarów cios nie padł, bo stworzenie stanęło jak porażone i w wyraźnym oczekiwaniu na atak odruchowo uniosło dłonie, aby osłonić głowę. Aleks poczuł nieprzyjemny skurcz w żołądku. Przycisnął rękę mocno do piersi, jakby się bał, że własna kończyna lada moment może go zdradzić, i nie oglądając się więcej, popędził do bramy parku.\nYuki za nim nie wołała. Może po prostu nie miała jak. Ostatecznie przestała już dla niego istnieć.\nAleks z zasady brał poprawkę na wszystko, co znajdował w internecie. Zasada opierała się na prostym fakcie, że za czasów gimnazjum sam masowo produkował subkonta i wypisywał niestworzone rzeczy na wszelkiego rodzaju forach i portalach. Obecnie nie bardzo widział sens w podobnym zachowaniu. Zrozumiałby, gdyby mu za to płacili, ale żeby tak za darmo? Za dużo wysiłku, zdecydowanie. Zbyt męczące było też nawiązywanie internetowych znajomości, nawet wówczas, gdy przestał już udawać milionera z francuskimi korzeniami. Internet kojarzył mu się z bezpieczną przestrzenią, do której bezkarnie ucieka od społecznych interakcji – po co miałby więc sprowadzać wilka do owczarni?\nAle w życiu czasami zdarza się ten jeden moment słabości, którego nie da się po prostu przeczekać, zignorować ani nawet samotnie przepłakać. Czasem potrzebny jest drugi człowiek, bo lustra, niestety, nie umieją odpowiadać, a mówienie do siebie sprawia na dłuższą metę, że zaczynasz nienawidzić rozmówcy. Taki właśnie moment dopadł Aleksa na początku listopada. Być może poczucie beznadziei jest swego rodzaju wirusem i zwyczajnie lubuje się w sezonie grypowym, kiedy dni są coraz krótsze, swetry coraz grubsze, a skarpetki łatwiej wilgotnieją. Od skarpetek się zresztą zaczęło, poniekąd. Mówiąc dokładniej: zaczęło się od czatu dla mieszkańców miasta. Aleks był zdziwiony, że czaty jako takie w ogóle jeszcze istnieją. Chciał tylko popatrzeć przez chwilę na migające nicki ludzi, poczytać ich wywody, stracić wiarę w ludzkość i na nowo zagrzebać się w przekonaniu o własnej wyjątkowości i braku potrzeby socjalizacji. Wtedy dostał wiadomość: „Hej, co słychać?”, co zawsze jest najgorszym wstępem świata, ale szczególnie złym wtedy, gdy piszesz do kogoś o nicku „FuckOf31”. Ponieważ jednak na głównym czacie nikt nie był akurat typowym internetowym oblechem ani nikt nie pisał o płaskości Ziemi wywołanej toksycznością szczepionek, Aleks nadal czuł się zdołowany i w akcie desperacji odpisał: „Mam mokre skarpetki”. Co, jakby się nad tym głębiej zastanowić, mogło brzmieć nieco dziwnie. Ale nie na tyle, by błyskawicznie nie otrzymał odpowiedzi: „Zbieram skarpetki! :D” – a to było o jeden poziom dziwniejsze, przy tym jednak jakoś tak pasujące.\nW ten sposób w jego życiu pojawiła się Yuki, z którą przez kolejny tydzień umawiał się o konkretnej godzinie na konkretnym czacie, bo oboje uznali, że w sumie to całkiem zabawne i „takie retro”. Aleks zdradził swoje imię po mniej więcej pięciu minutach rozmowy, bo jego nick średnio nadawał się do faktycznej konwersacji, a na wymyślanie innego nie miał humoru. Yuki upierała się jednak, by zwracał się do niej właśnie w ten sposób, i chociaż kilka razy próbował ją podejść, ostatecznie dał sobie z tym spokój. Właściwie co za różnica? Miała prawo nie lubić własnego imienia. On sam chciał mordować każdego, kto nazwał go „Olek”. Liczył, że dowie się więcej, gdy przeniosą się z rozmową na Messengera, ale jej komunikator nie był podpięty pod konto na Facebooku i nie zmieniło to absolutnie niczego. Może z wyjątkiem tego, że teraz wiadomości napływały już nieprzerwanym strumieniem. No, trochę przesadzał. Czasami musieli spać. Niekoniecznie w tych samych godzinach, bo Yuki potrafiła napisać o trzeciej nad ranem, ale musieli. Niekiedy się zastanawiał, czy ta dziewczyna w ogóle chodzi do szkoły, bo naprawdę nie widział szansy produkowania długich wiadomości, kryjąc telefon przed wzrokiem nauczycieli. Zawsze dochodził jednak do wniosku, że nie ma innej możliwości: tylko ktoś w samym centrum edukacyjnego piekła mógł tak doskonale rozumieć ból i cierpienie drugiego potępieńca.\nYuki była więc Yuki. Miała jak on siedemnaście lat, nie wiedziała, co zrobić ze swoim życiem, a w chwilach wolnych od bólu egzystencji trzaskała obraz za obrazem. Czasami wysyłała mu ich zdjęcia i chociaż absolutnie nie znał się na sztuce, naprawdę mu się podobały. Przynajmniej te, o których umiał powiedzieć, co konkretnie przedstawiają. Czyli zdecydowana mniejszość. Najbardziej przypadł mu do gustu wykonany ołówkami rysunek wyciągniętego na parapecie kota, realistyczny do tego stopnia, że przez sekundę sądził, że patrzy na zdjęcie. Artystka musiała być jednak wybitnie nie w humorze, bo jego podziw skwitowała: „Mój Boże. Więc taka jest moja przyszłość: malowanie kotów, portretów i furry”.\nTamtego dnia więcej do niego nie napisała. Kobiety bywały naprawdę nieprzewidywalne…\nDrugim rodzajem zdjęć, jakie od niej dostawał, były fotki skarpetek. Czasami jeszcze w szufladzie, czasami już na stopach – skarpetki musiały być! Aleks złapał się na tym, że zaczyna tych modowych relacji wręcz wypatrywać. Nie tylko dlatego, że wyrobił w sobie nawyk gapienia się ludziom na stopy, by w razie przypadkowego spotkania móc zidentyfikować te właściwe. Ten poranny rytuał informował go, w jakim nastroju jest Yuki. Wesołe buraki na deskach surfingowych zarezerwowane były na dni wyjątkowo koszmarne, flamingi na granatowym tle – na te spod znaku „mam dziś cztery sprawdziany i wuef, po prostu mnie dobij”. No i były też te dni, o których się nie rozmawiało. Te, w które zdjęcie skarpetek się nie pojawiało. Aleks szybko się domyślił, że Yuki zwyczajnie nie wychodzi wtedy z domu. Nigdy nie chciała o tym mówić, więc chłopak nie pytał, a zamiast tego próbował odwrócić jej uwagę od czarnych myśli.\nZ początku wcale nie chciał się z nią spotkać. Ciężko przychodziło mu otwieranie się przed kimkolwiek, a w świadomości, że nigdy nie będzie musiał spojrzeć jej w oczy, było coś uspokajającego. Jakoś mniej wstydził się własnych emocji i mniej bał się odrzucenia. Z czasem jednak zaczęło mu czegoś brakować. Tęsknił za czymś, czego długo nie umiał nazwać, nim w końcu zrozumiał, że potrzebuje swego rodzaju gwarancji. Ufał Yuki i chciał dać jej to do zrozumienia inaczej niż zbitką słów. Uśmiechnąć się do niej, wziąć ją za rękę, może nawet przytulić… Zastanawiał się, czy przypadkiem się nie zadurzył, ale chociaż spędził na analizowaniu tego dobrych kilka nocy, nie doszedł do żadnych wniosków. Najpewniej dlatego, że nigdy ani nie był zakochany, ani też nie miał pojęcia, jakie są tego objawy. W filmach wyglądało to tak łatwo: ludzie się poznawali, schodzili, kłócili, godzili, a wszystkie te magiczno-miłosne bzdety działy się gdzieś w tle, same z siebie. Jakby ktoś dyktował mu na bieżąco przepis na ciasto i dopiero na koniec napomknął, że już trzy razy dodał szczyptę sekretnego składnika, ale nie powie jakiego, bo na tym polega sekret. Ostatecznie dał sobie spokój z podobnymi przemyśleniami. Zakochał się, to się zakochał, nie zakochał, to nie – na cholerę drążyć? Ważne, żeby w ogóle mógł ją w końcu zobaczyć.\nPrzekonanie Yuki do spotkania zajęło ponad miesiąc. Wykręcała się na wszystkie możliwe sposoby, tworzyła wydumane wymówki, była bliska wciśnięcia mu historyjki o locie w kosmos i zakładaniu kolonii na Marsie. Pozostał jednak nieugięty i ostatecznie, przy licznych lamentach i zapewnieniach, że tylko go rozczaruje, dziewczyna wybrała datę i miejsce.\nAleks zwariował. Tylko tak mógł wyjaśnić, dlaczego spędził całe popołudnie na przekopywaniu swojej szafy w poszukiwaniu czegokolwiek, co w oczach kobiety jawiłoby się jako „ładne”. Albo chociaż „nieodstręczające”. Byłoby to z pewnością łatwiejsze zadanie, gdyby dziewięćdziesięciu procent jego garderoby nie stanowiły rzeczy „brzydkie, ale tanie”, a głównym kryterium przy ich wyborze nie był rozmiar. Koniec końców wygrzebał z samego dna nieco przymaławą bluzę, która może była już trochę znoszona (kupił ją w końcu w lumpeksie), ale za to markowa. Ponoć.\nDokładnie ta sama bluza, markowa czy nie, wylądowała teraz na podłodze, zmięta niedbale w smętną kulkę. Żałośniej prezentował się tylko jej właściciel, rozciągnięty na łóżku, z twarzą wciśniętą w obejmowaną mocno ramionami poduszkę. Miał ochotę wyć, a najlepiej mordować i delektować się wrzaskami swoich wrogów, ale żaden, jak na złość, nie napatoczył się po drodze. Szkoda. Może gdyby sam oberwał kilka razy, ból w sercu przestałby być tak cholernie realny i chociaż na chwilę nie czułby się tak, jakby już nigdy, przenigdy nie miał być szczęśliwy. Może doznałby wstrząsu mózgu i stracił pamięć. Albo po prostu by umarł i problem rozwiązałby się raz a dobrze. No i fajnie, nikt by po nim nie płakał, dziękuję bardzo.\nJego telefon wibrował wściekle. Aleks w końcu zrobił przerwę w rozpaczliwym hamowaniu łez na zmianę z planowaniem własnego pogrzebu i sięgnął do kieszeni. Yuki… Nie, nie Yuki. To małe zakłamane cholera wie co nadal ciskało w niego wiadomościami. Nie przeczytał żadnej z nich i zablokował kontakt. W pokoju wreszcie zrobiło się zupełnie cicho. Pusto. Przekręcił się na plecy i zapatrzył w sufit. Musi wstać i wziąć się w garść, zanim mama wróci do domu. Musi podgrzać obiad, przydałoby się odkurzyć, pranie już praktycznie samo wyłazi z kosza…\nAle to zaraz. Potem. Najpierw zdecyduje, jakie kwiaty będą mu pasować do nagrobka. Z tą ni to myślą, ni to mglistym marzeniem zapadł w płytki niespokojny sen.\nCopyright © 2021 by Weronika Łodyga\nCopyright © 2021, Young


Wielogodzinna praca przed komputrem (Strona 1) - Choroby reumatyczne - Zdrowie Forum - porady medyczne dla kobiet\nWielogodzinna praca przed komputrem\nZdrowie Forum - porady medyczne dla kobiet » Choroby reumatyczne » Wielogodzinna praca przed komputrem\n1 Temat przez Katia 2016-01-28 10:26:12\nTemat: Wielogodzinna praca przed komputrem\nWiele z nas pracuje na co dzień przed komputerem. Spędzamy w ten sposób codziennie wiele godzin... człowiek z natury nie jest przyzwyczajony do osiadłego trybu życia, dlatego polecam od czasu do czasu robić sobie przerwy i wykonywać ćwiczenia. Wiadomo, że nie we wszystkich firmach jest to możliwe. Ba, w niektórych pewnie zostanie to uznane za dziwactwo - ale co tam Od jakiegoś czasu staram się być bardziej aktywna, i rzeczywiście wydziela się więcej endorfin\n2 Odpowiedź przez rotka3 2016-02-17 09:44:44\nOdp: Wielogodzinna praca przed komputrem\nzgadzam się, chyba większość z nas boryka się z tym problemem. ja ostatnio postanowiłam zainwestować w ergonomiczny fotel mildis do pracy i jakoś w ten sposób oszczędzać kręgosłup podczas 8h siedzenia, do tego staram się biegać 3 razy w tygodniu\n3 Odpowiedź przez gosia.z 2016-07-17 16:58:55\nJeśli nie masz jak robić przerw na ćwiczenia podczas wielogodzinnej pracy siedzącej przed komputerem rozwiązaniem mogą być różnego rodzaju poduszki do tzw. dynamicznego siedzenia. Na ortomoda.pl można zobaczyć jak to wygląda.\n4 Odpowiedź przez koszkona23 2016-07-20 08:56:14\nA jak ze skutecznością tych poduszek? Co one takiego ciekawego robią?\n5 Odpowiedź przez modnalisa 2016-07-20 14:48:09\nKiedy mamy przerwę na obiad, najpierw idziemy coś zjeść a później na jakiś mini spacer i rozciąganiem. Taką mamy metodę z moją koleżanką z pracy.Też pracujemy codziennie po 8 - 12 godzin prze komputerem. Takie krótkie ćwiczenia to dobry sposób na regeneracje sił.\n6 Odpowiedź przez Marzenka 2016-07-27 06:14:53\nPolecam robić sobie ćwiczenia co kilka godzin. Tak co 2-3 najlepiej. Chodzi o to, aby się trochę rozruszać.\n7 Odpowiedź przez majka90 2016-07-27 19:54:59\npolecam rozciagac kregoslup.ja sporych spiec sie nabawilam przez siedzenie w zlej pozycji\n8 Odpowiedź przez ua 2016-12-28 22:26:24\nJa pracowałam za pośrednictwem agencji http://www.mg-solutions.pl/ i wszystko było super Szybko zatrudnili mnie już bezpośrednio przez firmę i zarobki wzrosły\nOstatnio edytowany przez ua (2016-12-28 22:26:30)\n9 Odpowiedź przez czekoczeko 2017-09-22 11:04:29\nmnie się endorfiny wydzielają jak wypiję kawkę i przegryzę kawałkiem czekolady wtedy jestem gotowa do działania a tak poważnie-też pracuję przez 8h przed komputerem i można powiedzieć że się zasiedziałam, nogi mi same puchły i były ciężkie jakby mi ktoś kulę przypiął.... ale zaczęłam zażywać maxi3vena i po 2tygodniach po bólu i opuchliźne nie było śladu\n10 Odpowiedź przez Michasia 2018-01-29 21:59:04\nJa za to oprócz ćwiczeń w klubie, na basenie to regularnie odwiedzam moją fizjoterapeutkę. Kiedyś powodem był ból, ale teraz to profilaktycznie chodzę raz na czas. www rehabilitacje org Teraz już jest super, bo jeszcze pokazała mi ćwiczenia jakie mogę wykonywać w pracy, żeby zrobić dobrze mojemu kręgosłupowi\n11 Odpowiedź przez Klaszka 2019-02-21 12:19:50\nU mnie problem polegał na tym, że po pracy nogi bolały mnie tak, że nie miałam sił i ochoty na nic. Mężowi i dzieciom się obrywało, a ja siadałam na kanapie i umierałam... Ale od jakiegoś czasu biorę tabletki maxi3vena, które poprawiają krążenie, więc to sprawia, że przede wszystkim nogi już mnie prawie wcale nie bolą, a ja zaczęłam regularnie biegać, żeby być jeszcze zdrowsza.\n12 Odpowiedź przez WeroNIKA 2019-02-21 14:37:58\nW firmie nie ćwiczę, ale ze względu na siedzący tryb pracy, wieczorami ćwiczę lub biegam.\n13 Odpowiedź przez Pellargoniia 2019-02-21 16:18:59\nja też staram się codziennie trochę poruszać. jak wiem, ze nie dam rady już iść biegać albo poćwiczyć w domu skalpela to ide chociaz na długi spacer z psem tak żeby się dotlenić i coś porobić. ważne, zeby chociaż coś robić to wtedy nie tylko z bólami głowy, kręgosłupa, cellulitem czy oczu ale też z samopoczuciem:)\n14 Odpowiedź przez Daria132 2019-04-26 11:39:49\nZgadza się, praca przy komputerze może powodować bóle kręgosłupa. Ja wybieram się na półgodzinny spacer do lasu lub przez 10 minut używam rowerka stacjonarnego.\n15 Odpowiedź przez windy 2019-05-14 12:11:41\nMnie najczęsciej to bolą plecy od takiego siedzenia, szczególnie w okolicy lędźwiowej, mozna oszaleć czasami, ani siedzieć, ani leżeć się nie da. Trzeba sobie jakoś radzić, na stałe w aptecze mam krem dip hot. Najlepsza rzecz na bolące plecy, od razu czuć przyjemne ciepełko i bol szybko się zmniejsza.\n16 Odpowiedź przez tommy 2019-05-14 12:13:57\nczy bóle nóg mogą też być spowodowane siedzeniem przed kompem?\n17 Odpowiedź przez saasa 2019-05-19 20:49:02\nJak najbardziej, jak siedzisz to nie masz tak dobrego krążenia w nogach i szczególne jeśli przez wiele godzin nie wstajesz to nogi mogą boleć. Ja to też tak mam w podróży, jak jadę z autem bez przerwy kilka godzin to nogi bolą, ale zaczęłam pred podróżą brać maxi3vena, te tabletki wzmacniają żyły i dzieki temu nogi tak nie bolą, może tego spróbuj\n18 Odpowiedź przez lamiska 2019-05-20 04:59:47\nW moim przypadku było tak, że nogi bolały mnie po pracy, a już w weekend nie, więc domyśliłam się, że to przez siedzący tryb. I rzeczywiście okazało się, że za ból odpowiada siedzenie w pracy i słabe krążenie, więc teraz staram się więcej ruszać i biorę tabletki maxi3vena.\n19 Odpowiedź przez pozie 2019-05-21 22:06:00\nMacie tak że po wielu godzinach za biurkiem bolą was nogi? U mnie to tragedia, niby nie chodze tylko siedzę a nogi spuchnięte i bolą, koleżanka w pracy mi podpowiedziała żebym sobie kupiła maxi3vena, podobno super działa na nogi, znacie?


Prezenty na różne okazje? - Strona 5 - www.dallas.pl\nPost autor: bbedsa » pn paź 12, 2020 9:35 pm\nKoniecznie sprawdźcie https://www.prezentzycia.pl/. Jestem pod wrażeniem ile oryginalnych pomysłów na prezent można tam znaleźć.\nPost autor: marzenloka » wt paź 13, 2020 2:42 am\nA co myślicie o voucherze jako prezencie? Moim zdaniem to dobry pomysł.\nPost autor: krystianx » pn paź 19, 2020 5:37 am\nwt paź 13, 2020 2:42 am\njasne, że tak uniwersalny.\nJa wlasnie kupilem sam sobie prezent .. miernik lakieru.\nPost autor: różyczka » wt paź 27, 2020 2:41 am\nZawsze dobrym pomysłem jest prezent w postaci ksiażki. Ja znalazłam ofertę tu https://www.taniaksiazka.pl/hitman-tom-2-p-1404813.html To drugi tom, którego nie ma mój mąż. To komiks dla dorosłych, brutalny, krwawy a czasami wulgarny. Ale nie brakuje w nim też dobrego humoru. Mąż będzie zadowolony z takiego prezentu.\nPost autor: Gość » czw paź 29, 2020 2:51 am\nOstatnio mój chrześniak miał urodziny i dostał najróżniejsze prezenty ale jeden mnie bardziej zaintrygował - chodzi o mini lokalizator do przyczepienia np. do kluczy czy telefonu. Chyba nigdy nie wpadłbym na taki prezent a to takie ciekawe i praktyczne urządzenie. On dostał akurat NotiOne https://notione.com/ ale wiem, że na rynku są również inne. Ten akurat nie potrzebował karty SIM i dlatego jest bardzo malutki. Bardzo ciekawy gadżet i warty rozważenia na prezent dla kogoś\nPost autor: zbigniew03 » czw paź 29, 2020 4:18 pm\nŚwietnym prezentem beda nowe okna\nPost autor: Izka » pt paź 30, 2020 7:56 am\nNa swoją 18-dostałam od rodziców voucher na lot w leszczyńskim tunelu aerodynamicznym. Niesamowite przeżycie! Bardzo mi się tam podobało\nPost autor: niczka123 » ndz lis 01, 2020 10:25 am\nDla kobiety bardzo dobrym pomysłem jest zakupienie zabiegu kosmetycznego w ESDERM! Jest to świetna klinika, w której pracują bardzo dobrzy specjaliści - dermatolodzy, czy z zakresu medycyny estetycznej.\nRejestracja: ndz lis 01, 2020 8:14 am\nSkontaktuj się z russeper\nPost autor: russeper » pn lis 02, 2020 5:52 pm\nSzukasz prezentu? Włącz po prostu film: Czworo dzieci i coś 2020 oraz Listy do M 4 oraz x2 Praktykant\nRejestracja: pn paź 26, 2020 2:38 pm\nPost autor: micfor » wt lis 03, 2020 3:32 pm\nPoszukiwania zaufanej firmy projektującej strony internetowe zakończyły się sukcesem. Wejdź na https://michalkolinski.com/ i sprawdź co mogą dla Ciebie zrobić, zrób prezent samemu sobie i daj się znaleść w internecie. Czy Ty również uważasz, że w sieci można znaleźć już wszystko?\nPost autor: kasiak » ndz lis 08, 2020 5:12 am\nCzasem możesz zadbać bardziej o opakowanie swoich prezentów, bo to potrafi sporo zdziałać jeśli się komuś wręcza jakiś podarek. Ja najczęściej z https://godanparty.pl/ zamawiam wszelkie kokardy czy wstążki, bo mają fajne produkty w dobrych cenach.\nPost autor: wał » pn lis 09, 2020 1:21 am\nA ja dla mojego taty na zbliżające się świata kupiłam kosz prezentowy ze słodkościami https://smaczajama.pl/pl/p/Pudelko-Deli ... cja-/10295 i myślę, że to jeden z lepszych wyborów ponieważ będzie miał coś na osłodzenie gorszych dni, czy też dobry alkohol na wyjątkowe okazje rodzinne jak najbardziej się sprawdzą. Pozdrawiam i daj znać jak już się zdecydujecie\nPost autor: ottis43 » pn lis 09, 2020 7:32 am\nNajważniejsze to kierować się zainteresowaniami danej osoby, aby prezent wpasował się w jej gusta.\nRejestracja: pn lis 09, 2020 8:13 am\nPost autor: kasiawilk » pn lis 09, 2020 8:14 am\nJeden z moich pomysłów to buty bo w sklepie Jejsklep znalazłem dokładnie takie o jakich wspominała moja dziewczyna, ale ktoś też pisał, że butów na prezent się nie daje bo to oznacza, że ta druga osoba od nas odejdzie. Wierzycie w takie coś czy to tylko zwykłe zabobony?\nPost autor: Lopika » pn lis 09, 2020 12:01 pm\nVouchery to spoko prezent


Twój komputer działa wolniej? Nie czekaj, ściągnij serwis komputerowy i raduj się jego bezproblemowym działaniem | buddyicon\nCiężko teraz wyobrazić sobie dobę bez komputerów, są nieodzowne zarówno w pracy, jak także w mieszkaniu. Gdy sprzęt ulega awarii, możemy czuć się jak bez przysłowiowej ręki, gdyż tak dużej ilości czynności nie możemy zrobić i z tak wielu atrakcji musimy zrezygnować. W sytuacji, jeśli zauważamy, że nasz sprzęt coś szwankuje, lepiej natychmiast ukazać go specjaliście oraz zapobiec większej usterce. Jeżeli nie będziemy dbać o komputer, możemy utracić istotne pliki oraz dokumenty.\nNa komputerze mamy ważne pliki!\nTrzeba dbać o kondycję użytkowanego sprzętu, ponieważ jego awaria niesie naprawdę poważne następstwa. Można utracić wszelkie zebrane na dysku pliki, filmy, zdjęcia i dokumenty tekstowe, a to nierzadko bywa wielkim problemem. Komputer okazuje się urządzeniem często używanym oraz poważnie eksploatowanym, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy właściwie wszystko wykonujemy z jego udziałem. Dlatego gdy widzimy, że coś się z wyposażeniem dzieje, na przykład zawiesza się lub działa bardzo wolno, najlepiej wezwać specjalistów i zademonstrować im urządzenie.\nZepsuł się i co teraz?Bywa tak, że komputer (pogotowie komputerowe Gdańsk, jakiej szukasz) nie emituje najmniejszych wcześniejszych sygnałów oraz popsuje się zupełnie niespodziewanie, co wtenczas zrobić? Niezwłocznie wezwać serwis komputerowy lub dostarczyć sprzęt do profesjonalnego warsztatu naprawczego na przykład takiego jak: www.helper.life/o-nas. Fachowiec prędko oceni, jak poważne okazuje się uszkodzenie oraz oszacuje, czy naprawa będzie długa i korzystna cenowo. Jeśli nie chcemy zabierać komputera z mieszkania, możemy wezwać specjalistę pod podany adres, coraz więcej firm świadczy usługi w mieszkaniach kontrahentów.\nZnajdź pogotowie komputerowe\nJeżeli nasz komputer ulegnie usterce, najlepiej szukać serwisu w niedalekiej okolicy. Przykładowo: jeżeli mieszkańcom rejonu lubuskiego niezbędne jest serwis komputerów gorzów okaże się najlepszym punktem, aby szukać usług. Obecnie usługi serwisowe świadczone są według najnowszych standardów, z uwzględnieniem pełnej wygody dla kontrahenta. Profesjonaliści trudnią się usuwaniem usterki, należy jedynie po nich zatelefonować.


Sprzedaż mieszkania po 1 stycznia – co zmieni ustawa uwłaszczeniowa?\nPrawo i ustawy, Sprzedaż nieruchomości\nSprzedaż mieszkania po nowym roku – co zmieni ustawa uwłaszczeniowa?\nOpublikowano przez: Anna Wyka dnia 7 grudnia 2018\n| Prawo i ustawy, Sprzedaż nieruchomości\nWłaściciele nieruchomości znajdujących się na gruntach państwowych już 1 stycznia 2019 roku zderzą się z nowymi przepisami. Wówczas w życie wejdzie ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (tzw. ustawa uwłaszczeniowa). Oznacza to koniec użytkowania wieczystego. Jak wobec tego będzie wyglądała kwestia sprzedaży mieszkań w trakcie uwłaszczania?\nUstawa uwłaszczeniowa spowolni sprzedaż mieszkania w 2019 roku\nNiebawem w życie wejdzie długo wyczekiwana ustawa uwłaszczeniowa. Ma ona na celu przekształcić wszystkie grunty objęte użytkowaniem wieczystym w prawo własności. Według ekspertów, właściciele mieszkań znajdujących się na terenach będących obecnie w użytkowaniu wieczystym mogą mieć problem z ich szybką sprzedażą. Dlaczego? Otóż zgodnie z ustawą uwłaszczeniową, potwierdzeniem dokonania uwłaszczenia, czyli wejścia w posiadanie nieruchomości, ma być zaświadczenie. Na jego podstawie będzie można uzyskać wpis w księgach wieczystych. Trzeba będzie jednak na ten dokument poczekać nawet 12 miesięcy. Zatem wszystkie osoby, które chcą sprzedać bądź zakupić mieszkanie objęte tą ustawą, muszą liczyć się z niedogodnościami. Sprzedaż mieszkania będzie bowiem wymagała wspomnianego dokumentu.\nNadchodzące skutki ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności mogą znacznie skomplikować obrót nieruchomościami. Wszystko przez rozdźwięk między datą przekształcenia a datą potwierdzenia tego faktu – twierdzi adwokat z Instytutu Badań nad Prawem Nieruchomości, Maciej Górski. Może się bowiem okazać, że do czasu uzyskania zaświadczenia nieruchomości objęte ustawą będą niesprzedawalne, a obrót nimi zostanie zamrożony.\nTrzeba więc liczyć się z tym, że sprzedaż mieszkań w 2019 roku może być utrudniona.\nUstawa uwłaszczeniowa – art. 4\nArtykuł 4 ustawy uwłaszczeniowej wyraźnie zaznacza, iż ujawnienie prawa własności gruntu w księdze wieczystej może odbyć się wyłącznie na podstawie zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie. Zaświadczenie to może wydać:\nstarosta – w przypadku gruntów należących do Skarbu Państwa;\ndyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa lub dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego – w przypadku gruntów, do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują te podmioty;\nwójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku gruntów należących do jednostek samorządu terytorialnego.\nZaświadczenia będą wydawane z urzędu, ale za opłatą. Problem tkwi jednak w tym, iż ustawodawca dał wyżej wymienionym organom aż 12 miesięcy na wydanie tego dokumentu. Ustawa uwłaszczeniowa przewiduje jednak skrócenie tego czasu, jeżeli wniesie o niego sam właściciel. Wówczas powinniśmy otrzymać zaświadczenie do 4 miesięcy. Bez tego dokumentu nie ma mowy o zbyciu nieruchomości.\nSkoro użytkowanie wieczyste po 1 stycznia 2019 r. już nie będzie istnieć, bo z mocy prawa stanie się własnością, a nadal ta forma widnieć będzie w księdze wieczystej, to bez urzędowego potwierdzenia, że skutek przekształcenia nastąpił, notariusz nie będzie miał możliwości ustalenia przedmiotu sprzedaży. Nawet gdyby sam dokonał oceny i sporządził umowę sprzedaży z uwzględnieniem skutku przekształcenia, to nie byłoby możliwe późniejsze ujawnienie tego w księdze wieczystej – zauważa Maciej Górski. Przekształcenie może być ujawnione jedynie na podstawie zaświadczenia – dodaje.\nWarto zaznaczyć, że 12 miesięcy, czy 4 w przypadku wniosku właściciela, to maksymalne ustawowe terminy. Nie ma więc żadnych przeszkód, by samorządy wydawały je szybciej. Czy jednak w związku z tak dużymi zmianami, będzie można liczyć na krótszy termin wydania zaświadczenia? Trudno powiedzieć. Raczej trzeba będzie poczekać. Natomiast odpowiednie organy na bieżąco będą wydawać dokumenty informujące właścicieli o objęciu ustawą nieruchomości, na których znajdują się ich nieruchomości. W związku z powyższym sprzedaż mieszkania w przyszłym roku może się nieco przeciągnąć.\nUżytkownicy wieczyści nie staną się jednak właścicielami gruntów za darmo. Opłata przekształceniowa będzie zależała od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Wyniesie ona dokładnie tyle, ile trzeba by było zapłacić za użytkowanie wieczyste w dniu przekształcenia. Należy jednak spodziewać się podwyżek, ponieważ do końca 2018 roku samorządy mogą dokonać aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste. Trzeba zatem liczyć się z tym, że wiele gmin z tej możliwości skorzysta. Nie dotyczy to jednak osób, które dostały podwyżkę w ciągu ostatnich 3 lat. Aktualizacja opłat nie może być bowiem dokonywana częściej niż właśnie raz na 3 lata. W sytuacji, gdy jakaś gmina rozłożyła podwyżkę „na raty”, to wysokość opłaty przekształceniowej będzie zależała od opłaty za użytkowanie wieczyste w trzecim roku od dokonania aktualizacji. Opłatę tę trzeba będzie uiszczać w terminie do końca marca przez 20 lat.\nKredyt hipoteczny a koronawirus – finansowanie transakcji w dobie pandemii\nSprzedaż mieszkań – jak radzić sobie ze spadającym popytem?\nKoronawirus a rynek nieruchomości – jak zmienią się ceny?\nWpływ cen mieszkań na rynek domów jednorodzinnych\nDom na sprzedaż, Nysa ul. Jaśminowa 660 000 zł\nMieszkanie na sprzedaż, Nysa ul. Ro... 330 000 zł\nLokal do wynajęcia, Nysa ul. Bracka 5 000 zł\nDom na sprzedaż, Jędrzychów ul. Żur... 379 000 zł\nMieszkanie na sprzedaż, Nysa Rynek 215 000 zł\nLokal usługowy na sprzedaż, Nysa 166 000 zł\nWynajem mieszkania – jakie podatki zobowiązani jesteśmy zapłacić?\nMieszkanie Plus w 2019 roku – co zmieni się w programie?


Plecak ST.RIGHT Złote tropiki BP32. Ciekawy wzór zwracający uwagę młodzieży. Plecak ma trzy komory, boczne kieszenie i trzy wewnętrzne. Posiada również dodatkowo organizer z zawieszką na klucze.\nKod katalogowy: BP32\nWymiary produktu: 43 x 31 x 21 cm\nPlecak ST.RIGHT złote tropiki\nOto plecak szkolny, z którym uporządkujesz wszystkie szkolne przybory. ST.RIGHT przedstawia plecak model BP32. Posiada 3 komory, kieszeń przednia oraz wiele kieszonek wewnętrznych. Nasi eksperci polecają go do szkoły podstawowej ze względu na dobrą pojemność oraz ergonomiczną konstrukcję. Jeśli szukasz trwałego i przyjaznego dla zdrowia plecaka na kilka sezonów, postaw na ST.RIGHT. Plecak przyciąga wzrok pięknymi, nasyconymi kolorami, które nie zblakną z upływem czasu. Model Back To School 2020.\nPlecak ST.RIGHT Złote tropiki BP32. Ciekawy wzór zwracający uwagę młodzieży. Plecak ma trzy komory, boczne kieszenie i trzy wewnętrzne. Posiada...


Prezydent Koszalina: nie jestem niczyją własnością. Byłem i jestem bezpartyjny | Polskie Radio Koszalin\nPrezydent Koszalina: nie jestem niczyją własnością. Byłem i jestem bezpartyjny\n25/01/2022, 20:26 Źródło: redakcja\nfot. Piotr Jedliński/Facebook\nW ten sposób Piotr Jedliński odniósł się do zarzutów senatora Stanisława Gawłowskiego oraz wicemarszałka województwa i szefa powiatowych struktur PO Tomasza Sobieraja o zdradę oraz sojusz z Prawem i Sprawiedliwością.\nW poniedziałek senator Stanisław Gawłowski skomentował nowy układ sił w koszalińskiej radzie miasta. Skrytykował też decyzję dotyczącą odwołania dwóch członków PO z funkcji przewodniczących komisji w radzie miejskiej. Jego zdaniem w mieście powstała nowa koalicja: - Koalicja radnych Jedlińskiego i PiS-u została zawarta. W radzie miejskiej trwa obsadzanie stołków. Jan Kuriata użył określenia „sojusz”. Do lepszego określenia tej grupy ludzi użyłbym określenia „układ”. Ten układ ludzi pazernych zagłosował wspólnie za podwyżkami podatków dla mieszkańców, czy za maksymalną podwyżką pensji prezydenta miasta.\nWe wtorek do słów senatora odniósł się prezydent Koszalina. Piotr Jedliński podkreślił, że jest niezależny partyjnie i działa dla dobra miasta oraz mieszkańców: - Mam wrażenie, że to forma pasożytnictwa politycznego, czyli promowania siebie na krytykowaniu każdego rozwiązania stosowanego w Koszalinie. Panowie Gawłowski, Kowalik i Sobieraj mają problemy mentalne. Jednego dnia krytykują mnie za korki w mieście, bo nie ma wiaduktu, a drugiego - za pozyskanie pieniędzy na jego budowę. Piotr Jedliński nie jest niczyją własnością. Wiele lat temu, gdy obejmowałem urząd, byłem bezpartyjny. Tak jest do dzisiaj. Jeśli zapiszę się do partii, to ona nazywać się będzie „Koszalin”.\nPiotr Jedliński, który w wyborach samorządowych startował z poparciem koszalińskiej PO, stracił je w listopadzie minionego roku. Wicemarszałek województwa i szef powiatowych struktur partii Tomasz Sobieraj zarzucił mu zdradę i sojusz z PiS-em.\nZ kolei 20 grudnia Platforma Obywatelska straciła większość w koszalińskiej radzie miasta po tym, jak część jej członków nie zastosowała się do forsowanej przez wicemarszałka województwa i szefa powiatowych struktur PO Tomasza Sobieraja uchwały wzywającej do bojkotu głosowań i tym samym uniemożliwienia odwołania wiceprzewodniczących rady miasta z PO Jakuba Kowalika i Barbary Grygorcewicz. Kowalik i Grygorcewicz stracili stanowiska, a zastąpili ich Żaneta Kwapisz ze Wspólnego Koszalina oraz Artur Wiśniewski z PiS-u. W 25-osobowej radzie miasta Koalicja Obywatelska ma dziesięcioro radnych, a rządzi sprzyjająca prezydentowi Piotrowi Jedlińskiemu większość złożona z radnych PiS-u, Wspólnego Koszalina i niezrzeszonych.\nW sądzie koleżeńskim złożono wniosek o wyrzucenie z PO pięciorga radnych, którzy głosowali za odwołaniem wiceprzewodniczących. Jeden z nich złożył już nawet legitymację partyjną. Wcześniej zostali wykluczeni z klubu KO za głosowania za przyjęciem uchwały w sprawie wzrostu opłat podatków lokalnych oraz pensji prezydenta miasta.\nmateriał Katarzyny Chybowskiej\nCo może powstać na Górze Chełmskiej? Władze Koszalina przedstawiły swój pomysł\tKoszalińscy studenci będą ćwiczyć na nowoczesnym fantomie\tPotrzebna pomoc dla pogorzelców z Objazdy w gminie Ustka\tCzy w Koszalinie powstanie cmentarz dla zwierząt? W czwartek radni zajmą się tym tematem\tZakończył się remont kościoła pw. Świętego Stanisława Kostki w Sianowie\tOd środy do 28 lutego ograniczone przyjmowanie interesantów w koszalińskim ratuszu\t„Studio Bałtyk Region”: m.in. o rządowych programach wsparcia oraz przyłączeniu sołectwa Łazy do gminy Sianów\tCzesław Hoc: główną ideą „lex Hoc” jest powszechny dostęp do testów na obecność SARS-CoV-2, który od jutra staje się faktem\tW poniedziałek w Koszalinie rozpoczną się konsultacje społeczne w sprawie poszerzenia granic miasta\tW Rymaniu wręczono por. Gustawowi Dachowi medal Stulecia Odzyskania Niepodległości


Maseczka w płachcie z kolagenem (Cat Animal Mask Series) Berrisom | sklep Shibushi.pl\nMaseczka koreańska w płachcie zawierająca kolagen, propolis, imbir i lukrecję. Płachta wykonana jest w 100% z ekologicznej bawełny. Działa przeciwzmarszczkowo i liftingująco. Maseczka ma print kota - nie zawiera sztucznych barwników, które mogłyby podrażnić skórę.\nOprócz kolagenu, maseczka zawiera hialuronian sodu odpowiedzialny za intensywne nawilżenie, wyciągi z propolisu, imbiru oraz lukrecji. Maseczka ma print kota - kolory użyte w maseczce są naturalne i nie zawierają sztucznych barwników, które mogłyby podrażniać skórę.\nMaseczkę polecamy szczególnie do cery dojrzałej . Jest dobrze dopasowana do twarzy, spełnia obietnice i poza tym ... wygląda bardzo zabawnie! Na 10-20 minut zamienisz się w uroczego kotka :)


E-Commerce B2B - EMP\nSlogan E-Commerce B2B\nE-Commerce to nie tylko klienci detaliczni, ale również klienci B2B. Według danych Forrester Research 56% kontrahentów oczekuje od swoich dostawców możliwości szybkich i łatwych zamówień online. Odpowiadając na potrzebę rynku stworzyliśmy EMP B2B.\nSystem B2B umożliwia klientom wygodne składanie zamówień oraz dostęp do dokumentów i historii transakcji. Dzięki integracji z systemem ERP, klient może zamawiać produkty zgodnie ze swoim indywidualnym cennikiem Właściciel portalu ma z kolei możliwość zachęcania klientów do zakupów przy pomocy wielu narzędzi promocyjnych. Oferowana przez nas platforma B2B to nic innego jak hurtownia internetowa, którą pokochają Twoi klienci.\nEMP wyróżnia się dużą elastycznością i możliwością dopasowania do indywidualnych potrzeb użytkownika.\nDzięki temu staje się aktywną platformą sprzedażową.\npromowania produktów i ustalania indywidualnych warunków sprzedaży\nz ERP i pełen dostęp do dokumentów i historii zamówień\ndziałanie 24 godziny na dobę\n1. Dostęp do pełnej oferty 24/7\nKlienci mogą składać zamówienia w systemie o dowolnej porze.\nDostęp do pełnej oferty 24/7\nWygodny dostęp 24h na dobę do własnych dokumentów (faktury, zamówienia, płatności i należności).\nPortal B2B może służyć jako platforma, na której organizujemy akcje promocyjne (np. wyprzedaże).\nUdostępniając klientom wstęp do platformy EMP, oszczędzamy czas poświęcany na ich indywidualna obsługę.\nE-Commerce EMP B2B charakteryzuje się przejrzystym układem strony, który możemy graficznie dopasować do potrzeb klienta.\n6. Integracja z ERP\nDzięki integracji z systemem ERP, platforma jest źródłem zawsze aktualnych informacji o dostępności produktów i stanach magazynowych.\nUdostępniając klientom dostęp do platformy EMP, oszczędzamy czas poświęcany na ich indywidualna obsługę.\nDowiedz się jak skutecznie prowadzić nowoczesną sprzedaż dzięki E-Commerce B2B!\nNasz doświadczony ekspert przedstawi Ci pełnię możliwości zastosowania i integracji E-Commerce B2B


Dodatkowy pokaz w Multimedialnym Parku Fontann - Warsaw Now! Najciekawsze Wydarzenia i Miejsca w Warszawie\n13 sierpnia 2019 Warsawnow News, Za darmo 0\nDodatkowy pokaz w Multimedialnym Parku Fontann.\nW czwartek, 15 sierpnia, o godz. 21.00, zapraszamy na dodatkowy pokaz widowiska „Wars i Sawa” w Multimedialnym Parku Fontann na Podzamczu.\nZapraszamy na wyjątkowe połączenie obrazu, wody, muzyki i świateł, które tworzy niezapomniane widowisko.\nW spektaklu pod tytułem „Wars i Sawa” wracamy do najdawniejszej historii naszego miasta i odwiecznego pytania: Czy mimo trudności prawdziwa miłość zwycięży? Do spektaklu została przygotowana nowoczesna wizualizacja wyświetlana laserami na kurtynie wodnej oraz choreografia fontann ze specjalnie na tę okazję skomponowaną muzyką z utworem finałowym „Pieśń Syreny”. Inspiracją dla pokazów multimedialnych na Podzamczu od kilku lat są warszawskie legendy i opowieści. W ubiegłym sezonie mogliśmy oglądać historię o księciu Niedźwiedziu, w poprzednich latach bohaterami pokazów byli Bazyliszek oraz warszawskie syreny. Na ekranie wodnym pokazywane są filmy związane z różnymi rocznicami czy wydarzeniami. W tym roku oglądamy film ukazujący nasze 15-lecie w UE.\nPokazy potrwają do 28 września, w każdy sierpniowy piątek i sobotę o godz. 21.00, a we wrześniu – o 20.30. Wstęp wolny.\nMultimedialny Park Fontann został otwarty w 2011 roku na warszawskim Podzamczu, u podnóża Nowego Miasta. To największe tego typu przedsięwzięcie w Polsce, nowoczesna wizytówka stolicy i jedna z najważniejszych atrakcji turystycznych Warszawy. Podczas trwającego pięć miesięcy sezonu (od początku maja do końca września) specjalne widowiska ogląda ponad milion widzów. Dzięki pokazom fontann i imprezom, które Stołeczna Estrada organizuje na tym terenie (Wianki nad Wisłą, Warszawa Dzieciom. Warszawski Dzień Energii oraz wystawy i koncerty w Pawilonie Artystycznym Fontanna), Podzamcze stało się miejscem spotkań, rekreacji oraz relaksu, przez co na stałe wpisało się w artystyczną, kulturalną i rozrywkową architekturę stolicy.\nźródło: UM Warszawa / fot. Pokaz w Multimedialnym Parku Fontann. Fot. Estrada/R.Zawadzki


Konkurs Wiedzy o Finansach i Rachunkowości. Wygraj szkolenia ACCA, CIMA lub CFA - Karierawfinansach.pl\nKonkurs Wiedzy o Finansach i Rachunkowości. Wygraj szkolenia ACCA, CIMA lub CFA\nKonkurs Wiedzy o Finansach i Rachunkowości\nKonkurs przeznaczony jest dla osób pracujących w rachunkowości i finansach lub dopiero planujących swoją przyszłość zawodową w tych obszarach.\nNagrody pomogą zwycięzcom wzmocnić swoją pozycję na rynku pracy. Organizatorzy i Partnerzy ufundowali: kupony szkoleniowe ACCA, CIMA i CFA, płatny staż, konsultacje w zakresie przygotowania dokumentów aplikacyjnych, przygotowanie do rozmowy rekrutacyjnej i autoprezentacji, książki o tematyce biznesowej oraz pamiątkowe gadżety.\n- Międzynarodowe kwalifikacje zawodowe ACCA (Association of Chartered Certified Accountants), CIMA (Chartered Institute of Management Accountants) oraz CFA (Chartered Financial Analyst) to propozycja dla osób, które już są lub aspirują, by wkrótce zostać menedżerami średniego lub wyższego szczebla w obszarze finansów i rachunkowości. W Wielkiej Brytanii i Irlandii zdobycie tych kwalifikacji to już warunek uzyskania pracy na stanowisku decyzyjnym w finansach. W Polsce to jeszcze cecha wyróżniająca, która pozwala obejmować szczególnie eksponowane stanowiska. Należy jednak oczekiwać, że ogólny trend wśród pracodawców będzie taki jak na wyspach. Celem konkursu jest promocja tych kwalifikacji zawodowych wśród osób zainteresowanych karierą w finansach i rachunkowości oraz danie szansy tym najlepszym na rozpoczęcie ACCA, CIMA lub CFA - mówi Katarzyna Misiak z BPP Professional Education.\nW konkursie może wziąć udział każdy, kto w dniach od 27 marca do 17 maja 2012 odwiedzi stronę www.bpp.pl i odpowie na pytania konkursowe. Konkurs składa się z 20 pytań, które pozwolą uczestnikom sprawdzić swoją wiedzę z zakresu rachunkowości finansowej, rachunkowości zarządczej, międzynarodowych kwalifikacji zawodowych oraz wykazać się kreatywnością podczas odpowiedzi na pytania związane z ich rowojem zawodowym.\nOrganizator Partnerzy główni konkursu\nPartnerzy medialni konkursu\nKoniec mobilności zawodowej. Za stabilizację na rynku pracy zapłaci generacja Y Nudny jak finansista? Trzymaj rękę na pulsie. Poznaj plany rekrutacyjne pracodawców


Pomoc dla Polaków mieszkających na Ukrainie! | zrzutka.pl\nJesteśmy młodymi osobami wiążącymi swoją przyszłość z Polską, które od lat działają społecznie. W obliczu wojny jaka dotknęła Ukrainę w Polsce powstało mnóstwo inicjatyw pomagającym uchodźcom z Ukrainy, co jest oczywiście słuszne. Polacy po raz kolejny zdają egzamin!\nJednak my w sposób szczególny, chcemy dotrzeć z pomocą do naszych rodaków na Kresach, którzy zostali zmuszeni do życia poza granicami naszej Ojczyzny. Do tej pory, wspólnie z WASZYM wsparciem zakończyliśmy sukcesem wiele akcji.\nJak we wrześniu 2021, gdzie wspólnie zebraliśmy dla małych Kresowiaków 440 kg artykułów szkolnych!\nMamy nadzieję, że dramat na Ukrainie szybko się skończy. Jednak powrót do pełnej normalności będzie trwał długo.\nNasza pomóc dla rodaków na Kresach jest niezbędna!\nFundacja Wczoraj i Jutro została zarejestrowana w lutym 2018 roku.\nJej celem jest promowanie patriotyzmu, polskiej kultury, tradycji, pamięci o wielkich bohaterach narodowych.\nMłodzież Wszechpolska to ogólnopolska organizacja pozarządowa, łącząca tradycyjne wartości z nowoczesnym patriotyzmem. Zrzesza młodzież celem wychowania i ukształtowania jej zgodnie z ideą narodową i wartościami katolickimi.\n1 679 razy\nMarcin Gach • 03.03.2022 11:38\nNiech Msza Katolicka w Tradycyjnym Rycie Rzymskim wróci do Kościołów w Polsce na Ukrainie i na Świecie jako jedyna Katolicka\nAnia i Paweł • 26.02.2022 23:23\nCałym sercem z 🇺🇦🤝🇵🇱💔\n7 360 zł z 10 000 zł


Henna 100% naturalna roślinna farba 4.3 Orzechowy Brąz 100 g - Sklep eSanatoria\n» roślinna koloryzacja włosów\n» Henna 100% naturalna roślinna farba 4.3 Orzechowy Brąz 100 g\nHenna 100% naturalna roślinna farba 4.3 Orzechowy Brąz 100 g\nKod produktu: 519298\nNaturalne zioła, tradycyjnie wykorzystywane w ajurwedyjskiej medycynie i filozofii zdrowego życia posiadają moc pochodzącą z głębi natury.\nWolne od jakichkolwiek dodatków chemicznych, oddają nam to co najcenniejsze.\ndługotrwały efekt z naturalną niewidoczną linią odrostu\noptymalnie porywają siwe włosy\nmożliwość łączenia składników dla uzyskania indywidualnego koloru\npogrubiają włosy i zwiększają ich objętość\nnie zawierają syntetycznych barwników\nodpowiednie dla osób z wrażliwą skórą\nPiękne, odżywione, zdrowo wyglądające włosy.\nCzysta Cassia (Neutral (Senna/Cassia) idealna do włosów delikatnych oraz osłabionych po zabiegach fryzjerskich. Regeneruje, pogrubia, zwiększa objętość. Na włosach cienkich lub bardzo rozjaśnionych może nadawać lekko żółtawy lub zielonkawy odcień, dlatego zalecamy wykonanie testu na kosmyku przed koloryzacją całych włosów.\nCzyste Indygo - idealne do ciemnych włosów, których kolor pogłębia dodając niebieskawych odcieni. Na włosach blond, siwych lub mocno rozjaśnionych Indygo może nadawać zielonkawe zabarwienie, dlatego zaleca się wykonanie wstępnej koloryzacji włosów czystą henną (6.46). Następnego dnia można zastosować czyste Indygo (1.11) lub mieszanki (3.0,4.0).\nW przypadku zastosowania na włosy siwe, bardzo jasne lub zniszczone uzyskany odcień może odbiegać od katalogowego. Dlatego zalecamy przeprowadzenie próbnego farbowania na pasemku włosów. W tym celu na wybrany kosmyk włosów nałóż odpowiednią ilość preparatu, pozostaw na czas podany w sposobie użycia, spłucz preparat z kosmyka i oceń efekt. Nie używać bezpośrednio przed i po zabiegu trwałej ondulacji, farbowaniu i rozjaśnianiu, w takim przypadku należy odczekać ok. 2 tygodnie. Efekt barwienia uzależniony jest od indywidualnej podatności włosów i ich wyjściowego koloru. Chronić skórę twarzy i szyi przed zabarwieniem np. smarując kremem. Chroń ubrania przed zabrudzeniem.\nAlergie są obecnie powszechnie występującym zjawiskiem. Koniecznie przeprowadź test na alergię skórną 48 godzin przed każdym użyciem produktu. Stosuj rękawice ochronne. Dobrze spłucz włosy po zabiegu koloryzacji.\nTEST NA ALERGIĘ SKÓRNĄ:\nNanieś niewielką ilość przygotowanej masy za uchem. Powtórz czynność 2-3 razy z niewielkimi przerwami i pozostaw preparat do wyschnięcia. Po 60 minutach zmyj wodą. Jeżeli w trakcie testu lub w ciągu 48 godz. od jego przeprowadzenia wystąpi odczyn alergiczny - nie używaj tego produktu do koloryzacji włosów.\nDokładnie wymieszaj zioła z wodą do uzyskania jednolitej, kremowej konsystencji - bez grudek.\nUmyj włosy zwykłym szamponem (bez silikonów).\nWymieszaj z gorącą wodą i nakładaj na włosy od razu po przygotowaniu i uzyskaniu odpowiedniej dla skóry głowy temperatury.\n6.46 Henna (Chna)\nW trakcie mieszania z wodą możesz dodać sok z cytryny i odstawić masę w ciepłe miejsce na 12-24 godziny, ewentualnie na 2 godziny w temp. do 35°C. Dzięki zakwaszeniu Henny uzyskasz intensywniejsze zabarwienie na włosach.\n3.0 Czarna Czekolada\nWymieszaj z ciepłą wodą lub czarną herbatą. Nakładaj na włosy od razu po przygotowaniu i uzyskaniu odpowiedniej dla skóry głowy temperatury. W przypadku włosów opornych na farbowanie możesz dodać łyżeczkę soli. Na włosach blond, siwych lub mocno rozjaśnionych zalecamy wstępne farbowanie Henną (6.46).\n4.34 Orzechowy Brąz\n1.11 Czerń Indygo\nPrzed nałożeniem ziół na włosy, sprawdź czy temperatura masy jest komfortowa dla skóry. Zbyt wysoką temperaturę obniż, a zbyt niską podnieś.\nPo uzyskaniu odpowiedniej dla skóry temperatury, ziołową masę równomiernie nałóż na umyte wilgotne lub suche włosy, od nasady po końcówki, pasmo po paśmie.\nPo nałożeniu ziół, nakryj głowę czepkiem i zawiń ręcznikiem dla utrzymania ciepła.\nIntensywność uzyskanej barwy uzależniona jest od utrzymania odpowiednio wysokiej temperatury i czasu działania na włosy.\nOdżywka Neutral Senna/Cassia) - od 60 minut do maksymalnie 6 godzin\n6.46 Henna, 1.11 Czerń Indygo, 3.0 Czarna Czekolada, 4.0 Brąz, 4.34 Orzechowy Brąz - od 30 minut do 2 godzin\nPo tym czasie spłucz dokładnie włosy ciepłą woda (nie używaj szamponu i odżywki).\nWysusz i ułóż włosy tak jak lubisz.\nNie myj włosów przez 48 godzin, gdyż w tym czasie na włosach tworzy się naturalny kolor. Nie dotyczy Neutral (Senna/Cassia).\nPamiętaj, że finalny kolor może być nieco inny n.z ten uzyskany bezpośrednio po farbowaniu. Nie dotyczy Neutral (Senna/Cassia).\nOpakowanie zawiera: 100 g naturalnych ziół, czepek, rękawiczki ochronne, instrukcję użycia\nHenna 100% naturalna roślinna farba 3.0 Czarna czekolada 100 g\nVenita 100% naturalna roślinna farba 3.0 Czarna Czekolada\nHenna 100% naturalna roślinna farba 6.46 Chna 100 g\npielęgnacja, odżywienie i objętość - kolor 6.46 Chna\nhenna 100% naturalna roślinna Odżywka CASSIA 100 g\npielęgnacja, odżywienie i objętość - Odzywka Cassia\nHenna 100% naturalna roślinna farba 1.11 Czerń Indygo 100 g\npielęgnacja, odżywienie i objętość - kolor 1.11 Czerń Indygo


Pokazali strażnikom dolary. Ale coś było z nimi nie tak - Dziennik Wschodni\nPokazali strażnikom dolary. Ale coś było z nimi nie tak\nPo raz kolejny, tym razem na terenie drogowego przejścia granicznego w Dołhobyczowie podróżni przedstawili do kontroli fałszywe pieniądze. Ich dolary USA nie miały żadnych zabezpieczeń, stosowanych w tego typu środkach płatniczych.\nUkrainiec popełnił przestępstwo w Niemczech. Wpadł w Polsce\nMonety, broń i... ślimaki. Wpadki przemytników na granicy [zdjęcia]\n– Zdarzenie miało miejsce 26 grudnia, kiedy do odprawy granicznej zgłosiło się dwóch obywateli Ukrainy – mówi ppor. Dariusz Sienicki, rzecznik komendanta Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej. – W ramach czynności służbowych ich obowiązkiem było przedstawienie środków finansowych, które miały pokryć koszty utrzymania na terytorium Polski. Niestety banknoty okazały się fałszywe.\nObaj mężczyźni w wieku 19 i 20 lat, zostali zatrzymani i usłyszeli zarzuty próby nielegalnego przekroczenia granicy państwowej, przy wykorzystaniu do tego celu fałszywych środków płatniczych. Czyn ten usankcjonowany jest karą do 3 lat pozbawienia wolności.\n– Były to już kolejne w ostatnim czasie próby przekroczenia granicy państwowej z fałszywymi pieniędzmi – dodaje ppor. Sienicki. - Wcześniej tego typu zdarzenia miały już miejsce również w Dołhobyczowie oraz Terespolu.\nUkraina pieniądze granica Dołhobyczów dolary


Projektanci i Konsultanci\nPoradnik Aplikacyjny TA\nNasze niezrównane, wytrzymałe i innowacyjne produkty HVAC pomogą tworzyć wspaniały klimat we wnętrzach. Są proste w montażu, łatwe do zarządzania oraz idealne dla dzisiejszych i przyszłych wyzwań.\nZaczynając od domowej instalacji a kończąc na olbrzymich projektach jak Burj Khalifa w Dubaju - możemy pomóc każdemu klientowi w każdej potrzebie.\nNasz Hydronic College, gdzie można dowiedzieć się wszystkiego na temat najnowszych osiągnięć w dziedzinie inżynierii hydraulicznej. Wierzymy, że poprzez przekazywanie wiedzy możemy zachęcić do najlepszych praktyk, zmniejszyć zużycie energii i pomóc osiągnąć maksymalną wydajność systemu.\nPoznaj nasz zespół i porozmawiaj z nami. Zawsze jesteśmy chętni, aby usłyszeć Twoją opinię i odpowiedzieć na wszelkie nurtujące Cię pytania.\n[lub] Szukaj według zastosowania Wybierz zastosowanie RÓWNOWAŻENIE HYDRAULICZNE UTRZYMANIE CIŚNIENIA UZDATNIANIE WODY OGRZEWANIE PODŁOGOWE WODA PITNA URZĄDZENIA KLIMATYZACJI REGULACJA HYDRAULICZNA CIEPŁOWNICTWO GRZEJNIKI\nJesteś tutaj: Strona główna / Klienci\nZapewnić klientom kompleksową regulację, to nasze DNA \nZdajemy sobie sprawę z tego, że każdy klient jest inny i potrzebuje rozwiązań dopasowanych do jego indywidualnych potrzeb.\nJeśli chodzi o wyzwania, przed jakimi stoją instalatorzy krajowi oraz odnośnie wymogów stawianych projektantom i konsultantom, a dotyczących tworzenia energooszczędnych i komercyjnych projektów, jesteśmy bardzo dumni z naszych osiągnięć w dostarczaniu innowacyjnych produktów i usług koniecznych dla budowy systemów HVAC, które minimalizują koszty, zwiększają sprawność i zapewniają długoterminową przydatność.\nDostarczamy instalatorom i wykonawcom łatwe do adaptacji produkty o wysokiej wydajności wsparte doskonałą gamą narzędzi, oprogramowania i aplikacji, które pomogą tworzyć energooszczędne, opłacalne instalacje dla nowych projektów i dla modernizacji istniejących rozwiązań.\nTworzymy innowacyjne rozwiązania, które pomagają projektantom i konsultantom określić produkty i konfiguracje instalacji HVAC w celu zapewnienia świetnych, zrównoważonych klimatów we wnętrzach.\nZ imponującą siecią dystrybucyjną oraz punktami sprzedaży w 34 krajach, dajemy hurtownikom produkty najwyższej jakości według zapotrzebowania klientów wtedy, gdy oraz gdzie ich potrzebują.\nPonadto, pomagamy właścicielom budynków, inwestorom i kierownikom obiektów opracować rozwiązania HVAC, które są energooszczędne, ułatwiają przestrzeganie przepisów, minimalizowanie kosztów utrzymania i zapewnienie wspaniałego miejsca do życia, pracy i zabawy.\nDowiedz się więcej o tym, co możemy zrobić dla Ciebie i Twoich klientów.\nOdkryj naszą gamę rozwiązań, które pomogą Ci określić efektywność energetyczną i optymalną wydajność.\nDowiedz się więcej o naszej gamie produktów i rozwiązań w żądanym zakresie.\nSpójrz, jak możemy pomóc Ci tworzyć energooszczędne budynki przyszłości.\nPoznaj nasz bogaty wybór produktów i znajdź w łatwy sposób odpowiednie produkty dla Twoich potrzeb. Można filtrować według marki, zastosowania lub kategorii produktu.


Apartamenty Bieszczady Glinne 64 - Lesko - Infoturystyka\nOferujemy Państwu 5 nowoczesnych i pięknych apartamentów położonych w malowniczej miejscowości Glinne. Każdy apartament ma swoją kuchnię, w której znajdziecie kuchenkę mikrofalową i indukcyjną, lodówkę, czajnik elektryczny, toster, zastawę obiadową, garneczki, szklaneczki, kieliszki, sztućce i inne rzeczy potrzebne do smacznego przygotowania urlopowego posiłku. Jest możliwość skorzystania z krzesełka do karmienia dzieci. W salonie dla każdego Gościa czeka woda Perlage i słodki upominek. W kuchni jest kawa, herbata, cukier, przyprawy, ręcznik papierowy oraz ścierki kuchenne, a w lodówce śmietanka do kawy. W każdej sypialni jest telewizor, wygodne łóżka z pachnącą pościelą, szafa, kilka fajnych książek do poczytania, balkon z stolikiem\n794 375 606