Pałac i park > Kolekcja wilanowska > Kieliszek\nSzkło przezroczyste, szkło opakowe mleczne, filigran a reticello i a retorti\n12,7 x Ø 7,2 cm\nFot. Z Reszka. Kliknij, aby zobaczyć więcej zdjęć.\nZachowany w kolekcji wilanowskiej kieliszek ze szkła sieciowego jest przykładem wytwórczości ośrodka, który w XV w. doprowadził szklarstwo artystyczne w Europie do takiego kunsztu, że dzierżył prymat w tej dziedzinie przez następne dwieście lat. Utrzymaniu takiej pozycji służyło także rozporządzenie władz miejskich, nakazujące pilne strzeżenie tajemnic produkcji szkła w weneckich hutach funkcjonujących na wyspie Murano i wprowadzające surowe kary dla łamiących te zasady. To właśnie tu rzemieślnicy szklarscy potrafili z poddawanych obróbce ogniowej prętów kolorowego szkła, wyciąganych w cienkie nitki, tworzyć w wydmuchanej bańce regularną, misternie krzyżującą się sieć o drobnych oczkach. Europejskich nabywców tych luksusowych przedmiotów, które zdobiono również innymi technikami - malowano emaliami, złocono, pokrywano dekoracją millefiori (tysiąc kwiatów) czy plastyczną – musiała również zadziwiać niebywała lekkość naczyń; w przeciwieństwie bowiem do znanego im cięższego szkła potasowego wykonane były ze szkła sodowego.\nDawne dokumenty, a wśród nich historyczne inwentarze pałacu wilanowskiego, nie zawsze pozwalają zidentyfikować wszystkie obiekty ujęte spisem. Szczególnie wyroby rzemiosła artystycznego odnotowane bywają w sposób lakoniczny – czasem sporządzający wykaz ogranicza się wyłącznie do podania liczby określonego rodzaju przedmiotów i ich nazwy. Stąd trudno jest odtworzyć historię konkretnego zabytku. Z archiwaliów wiemy, że w styczniu 1858 r. sprowadzono do Wilanowa z Wenecji dwie paki zawierające poczynione tam zakupy, lecz wobec braku nawet ogólnikowej ich listy informacja ta stanowi jedyny ślad skłaniający do domniemań. Można przypuszczać, że wśród przedmiotów sprowadzonych ze słynącego ze szkła ośrodka nie mogło zabraknąć tych rzadkich i pożądanych wyrobów. Jednak najbliższy czasowo inwentarz majątku, sporządzony po śmierci Augusta Potockiego w 1867 r., nie stosuje niestety na tyle szerokich opisów, by można było znaleźć w nim jedyny w zbiorach wilanowskich kieliszek z weneckiego szkła.


malgorzata.j.jenekdesigns©: Powrot do “normalnosci“....\nWitam i sciskam Was wszystkie serdecznie w Nowym 2011 Roku!!!!!!!!!! mam mnostwo zaleglosci i jesli chodzi o poczte ( nie otwierajac jej przez okres 3 tygodni, znalazlam tam....1124 nieprzeczytanych wiadomosci!!!!) i Wasze blogi, na ktorych roi sie od nowych interesujacych wpisow i fascynujacych fotek - musze koniecznie nadrobic zaleglosci.... i wrocic do tzw. “pionu“.\nNo wlasnie....z owym “pionem“ roznie bywa....Jak zawsze jestem przeszczesliwa, gdy pakuje nas wszystkich do wyjazdu - natomiast powrot w moim przypadku jest nieodmiennie koszmarna trauma... Ci, ktorzy wiedza co mna tak naprawde“targa“ - twierdza, ze za krotko przebywam poza granicami Kraju, z czym zgodzic sie nie do konca moge, poniewaz uwazam, ze jest to kwestia uswiadomionej dawno juz temu- tozsamosci narodowej.....I niestety, zawsze juz bedzie tak, ze powroty do mojego nowego “domu“ okupione beda i depresja i wiadrem lez.....\nNie chce jednak by moj pierwszy, noworoczny wpis “brzmial“ negatywnie i dolujaco, bo przeciez w Polsce bylo cudownie!!!!\nPogoda prawdziwie swiateczna przywodzila na mysl swiateczne klimaty rodem te z basni H.Ch. Andersena...Prawdziwa magie po prostu...Sypalo za oknem niemilosiernie a ja cieszylam sie jak przyslowiowa wariatka na sama mysl spedzenia najpiekniejszych - moim zdaniem - Swiat Bozego Narodzenia w gronie rodzinnym: z mezem rodzicami...z siostra i Jej rodzinka :-)))) Cos cudownego w swej pozornej prostocie.... Wstyd sie przyznac ale...o dziwo prawie trzytygodniowy brak dostepu do internetu "nie bolal" tak bardzo...\nZnow serce mi roslo, ze moj kochany Bialystok rozwija sie w tak zadziwiajaco szybkim tempie: pojawily sie nowe ulice, biurowce, nowe domy..... CUDNIE!!!!!\nNie przeszkadzalo i to, ze ulice, nawet te glowne sparalizowaly opady sniegu a przemieszczanie sie po nich autem obliczane bylo na godziny, cha cha!! Cudnie! Tym bardziej, ze NIC ale to absolutnie NIC nas nie gonilo:-) Pelna euforia w najczystszej postaci:-))\nA w domu rodzinnym...wspolne ostatnie przygotowania, nakrywanie stolu....na ten jedyny w roku wyjatkowy WIECZOR..... Magia.......\nMamie mojej kochanej popelnilam to....\nPudelko, dosc spore na Jej robotki szydelkowe..... wyszylam haftem 3D i okleilam technika cartonnage...\n...wewnatrz wykonczylam bawelniana tkanina patchworkowa...\nDo pudelka dolaczylam....szal, z angory (spod) i jedwabiu w roznej postaci (wierzch): koronki, satyny, shantung, krepy i szyfonu...udrapowalam oraz srednio nagrzanym zelazkiem "sprasowalam" .Inspiracja byl prawie identyczny szal autorstwa Ralpha Lauren`a..."Podrobilam" go w 95% ....Mam nadzieje, ze piszac te slowa nie narazam sie na prawne konsekwencje mojego "czynu" ;-)))\nMale zblizenie na detale.....\nA ponizsze fotki to "swiateczny kalejdoskop" :-)) Moja starsza siostrzenica jest rowna ze mna;-) a jeszcze niedawno stawiala swoje pierwsze kroczki.....tempus fugit - jak Starozytni mawiali;-)\n"Fragmentaryczne ujecia" wigilijnych potraw....kresowych i polskich....\nOto najbardziej chyba u maluchow wyczekiwany moment tego wyjatkowego Wieczoru....\nRodzinka prawie w komplecie (Tesciowie i Siostry meza pozostaly w Niemczech)\nI......szok....tym razem moj prywatny szok..... Swiety Mikolaj przyniosl mi...MacBook`a.. prezent calkowicie niespodziewany, tym bardziej, ze ow Mikolaj (czytaj: moj Maz, pierwszy i ostatni:-)) ) uraczyl mnie slicznym puchowym plaszczem, ktory w Bialymstoku otulonym zima okazal sie niezastapiony.... Dziekuje raz jeszcze Kochanie:-) . Post ten oczywiscie pisze na nowym sprzecie...idzie cokolwiek mozolnie, zwlaszcza obrobka fotek....- przypis redakcji:-))))\nA tu...z moja jedna z oddanych Przyjaciolek, Takich, co to i na dobre i na zle sa zawsze blisko....Te 40 roz ( z okazji urodzin moich okraglych - nietrudno domyslic sie KTORYCH) - to oczywiscie od Niej ...Dziekuje Basiu:-)\nUsmiech radosci u mojej Siostrzyczki jedynej kochanej:-) Powod? Oczywisty:-) Obie kochamy to samo;-)))))\nA teraz....z okazji tej, ze Nowy Rok zawital ...Zycze Wam Kochane, Wszystkie Wspaniale i bez jakichkolwiek wyjatkow Dziewczyny:\nOby ten Nowy, 2011 Rok byl dla Was wyjatkowy w kazdej postaci i pod kazdym wzgledem, megapozytywny, by spelnil Wszystkie Wasze marzenia, byscie z kazdym dniem rozkwitaly pelnia wewnetrznego blasku, byscie po prostu byly SZCZESLIWE!!!\nTego z calego swego serca zyczy Wam:\nWariatka niepoprawna i szalona - Margott - tak to ja ta, "czterdziestoletnia":-)))))\nBuziaczki i cudownego weekendu Wam wszystkim zycze:-)\nP.S. Ivciu Kochana!!!! Zaskoczylas mnie kartka Bozonarodzeniowa, gdy wrocilam do domu lezala sobie spokojnie na stole w jadalni....gdy otworzylam koperte....zobaczylam od Kogo jest...oczy zaszly lzami....Dziekuje Ci Ivciu -Rzeczywisty Aniele z Zielenca za Twoje serce, ktore wyraza pamiec....Dziekuje:-)\nBestyjeczko Kochana!!!! Jutro wszystko Ci napisze a kolczyki Twoje - zrobione z mysla o mnie wprost CUDOWNE!!!! Musze szybciutko wziac sie za zawieszke...mam nadzieje, ze dorowna choc w czesci Twoim umiejetnosciom!\nKaprysku!!! Nie otwieralam poczty przez trzy tygodnie...teraz zaluje....Przepraszam! Postaram sie jakos Ci to wynagrodzic...:-((((\nAutor: J Margott o 22:42\nEtykiety: hafty, hobby, refleksje, rocznice\nniebieskości 6 stycznia 2011 22:58\na ja wiem dlaczego tak ciężko Ci wracać...bo na wschodzie jest klimat wyjątkowy! wiem coś o tym :)\nŚliczne prezenty! zwłaszcza pudełko :)\nBarbara 7 stycznia 2011 04:06\nPozwol ze wtrace pare slow od siebie... pierwszy raz pisze tutaj :)\nTozsamosc narodowa... cos o tym wiem, i wierz mi, ja tez mam z tym problemy. Mimo ze jestem juz kilkanascie lat poza Polska, to dopada mnie niespodziewanie chandra, tesknota.. sa dni kiedy bym spakowala sie i wrocila. Sa tez takie, kiedy bardzo mi sie na obczyznie podoba i o powrocie nie ma mowy.\nRoznie... ale nie oszukuje siebie... moj dom to Polska i wiem ze tam kiedys wroce.\nOd paru lat uzywam Mac'a, jestem baaaaardzo zadowolona, wierz mi... Ty tez bedziesz, czego Ci zycze :)\nKleine-creative-Welt 7 stycznia 2011 06:56\nich habe leider nicht alles verstanden, was du schreibst - du hast Sehnsucht nach deiner Heimat - es war für dich wunderschön, wieder in der Familie zu sein am Weihnachtsfest - du hattest Geburtstag - ich gratuliere dir herzlich - ich wünsche dir für 2011 Gesundheit und Frieden - viel Glück und Freude in deinem Leben -\ndie Handarbeit ist ganz wundervoll\nbestyjeczka 7 stycznia 2011 08:24\nTakie wyjątkowe święta pewnie podładowały baterie na długo? Aż miło pooglądać rodzinne zdjęcia - mimo że nie moje ;-) Fantastyczne prezenty, zarówno te ofiarowane jak i otrzymane!\nNajlepszego na cały rok i buziaki ode mnie!!!\nps. nie ściemniaj blondyno, masz najwyżej trzy dychy ;P\nABily 7 stycznia 2011 08:56\nja dopiero od paru lat tak wracam i jest ciezko za kazdym razem:( Wszystkiego najlkepszego w Nowym Roku, spedzilas piekne swieta w cudownej atmosferze, oby atmosfera swiat i milosci Cie nie opuszczala:)Szkatulka dla mamy sliczna:)\nMira 7 stycznia 2011 08:56\nMałgosiu, cudowna Kobieto! Przede wszystkim ściskam Cię urodzinowo - służy Ci ta czwórka z przodu, jesteś piękna nie tylko wewnętrznym pięknem i ciepłem. Ściskam Cie również noworocznie. Niech miłość, której zaznajesz od najbliższych towarzyszy Ci jak najdłużej. Widać ją nawet w prezentach, które trafiły w gust obdarowanych, bo były przemyślane i dobrane z sercem. Wszystkiego naj-naj-naj i ...dobrze, że jesteś.\nAnnasza 7 stycznia 2011 09:37\nSzczęście aż bije w twoich zdjęć i wspomnień :) Miałaś cudownie rodzinny, świąteczny czas, kochana :)) Na ten nowy rok życzę ci również dużo szczęścia, uśmiechu i wielu takich magicznych dni :)) Pozdrawiam :*\nAnonimowy 7 stycznia 2011 10:32\nSamych dobroci na caly 2011 rok Pani zycze. Ogromu tworczosci, ktory niesc bedzie przyjemnosc naszym oczom i budzic podziw. Pelnych optymizmu postow jak ten swiatecznych. Plynie z nich radosc i wiele z nas moze czerpac radosc z Pani postow.\nDoskonale Pania rozumiem z tesknota, lzami za Polska. Czytajac teksty widze ogrom podobienstw w powodach wyjazdowych. Rozni nas kraj, a ale powody sa te same ... milosc :-)\nAgatonka 7 stycznia 2011 10:59\nOj serce zawsze jest w Polsce... Zawsze i nie wazne gdzie sie mieszka, ale to co sie czuje. Ja jestem dumna z mojego kraju i uswiadamiam mojego meza, ktory od dziecinstwa na obczyznie. Ciezko mi, bo tesciowa jest pesymistka i zawsze narzeka. Na drogi, na kolejki, na ludzi... A w sumie Polska sie zmienila!! My sie zmienilismy. Osttanio jak wracam do kraju to widze, ze ludzie coraz bardziej zyczliwie podchodza do siebie. A moze to tylko moje wrazenie? Chyba nie :) I tak samo jak Ty widze jak sie zmienia moje rodzinne miasto. Oby tak dlaej :) Zycze Ci wszystekiego najcudownieszego w nadchodzacym roku! I spoznione sto lat!!\nHANNAH - UNE FEMME 7 stycznia 2011 16:57\nTo nie o kraj chodzi lecz o rodzine i najbliższych. To za nimi jest ta tęsknota. Mi została w Polsce tylko Ciocia, która mnie częściej odwiedza niz jak mieszkałam w PL., tych których nie ma mam w sercu obojetnie gdzie jestem.\nPiekne zdjęcia i naj na nowy rok.\nelwira-k 7 stycznia 2011 17:31\nWitaj w Nowym 2011 Roku :))))\nŻyczę Ci, żeby "normalność" każdego dnia była dla Ciebie tak optymistyczna i pełna radosnego spokoju, jak ten post!!!!!\nWszystkiego co piękne, magiczne i niepowtarzalne z okazji urodzin!!!!\nBiała Korona 7 stycznia 2011 18:39\nPudło i szal przecudownie pięknie!!! Cieszę się, że święta się udały i prezenty dopisały. A co do wieku to wyglądasz o wiele młodziej! (tu się zupełnie zgadzam z Bestyjeczką) Szczęśliwego Nowego Roku!!!\nMaja71 7 stycznia 2011 23:03\nWitaj,jak miło Cię znowu "widziec" :-))) Cieszę się,że Twój pobyt w Polsce był udany-sądząc po zdjęciach spędziłaś miłe chwile z rodziną.Życzę Ci wszystkiego,co najlepsze w Nowym Roku ,a także składam Ci serdeczne życzenia urodzinowe-zdrowia,pogody ducha,pociechy z Twojego Ludzika i częstych wypadów do Polski :-))) Sto lat! :-))) Serdecznie Cię pozdrawiam,Maja\nPS-szkatułeczka dla Mamy przepiękna\nZula 7 stycznia 2011 23:21\nPrezenty urocze,pudełeczko jest fantastyczne!\nMargott 8 stycznia 2011 17:25\nI jak tu sie nie wzruszac, gdy czyta sie te wszystkie komentarze pelne zyczliwosci, megapozytywnej energii...otulonych ludzka zyczliwoscia??????? Bardzo ale to bardzo i z calego serca i z uklonem niskim - dziekuje Wam!\nGdyby nie moj blog, gdyby nie internet- nie mialabym szansy poznac nawet w przeciagu najblizszych dziesiecioleci tylu wspanialych Dusz, kreatywnych Babeczek - ktore codzienne zycie ubarwiaja realizujac wlasne pomysly- te male i te baaaardzo duze....\nPisalam juz, jak bardzo sie ciesze, ze jestescie?????\nZ kolei dzieki Waszym komentarzom, mam szanse grono "wirtualnych Kolezanek" po fachu - poszerzyc, czym szczyce sie nieustannie.\nTu...gdzie jestem, kazda nawet wirtualna znajomosc z Kims, kto podobnie jak ja "dlubie, maluje, skrobie, szyje, klei....lub np. pieknie opisuje dawno i niedawno przeczytane ksiazki, znajomosc z Ludzmi o "ludzkich" cechach....- mierzona jest "w zlocie" - o ile da sie to "cos" w ogole poddac jakiejkolwiek wycenie......\nPozdrawiam cieplutko i raz jeszcze: MAGICZNEGO NOWEGO ROKU WAM WSZYSTKIM!!!!\nP.S. Tesknota, o ktorej pisalam owszem i przede wszystkim dotyczy Rodzicow i Przyjaciol....ale nie tylko.... To tesknota do miejsc...to pewnosc i przekonanie, ze jest sie "u siebie"....36 lat mojego zycia pozostalo w Polsce...tu jestem od 4.....\nNina 8 stycznia 2011 18:02\nThank you for your wonderful kind comment, I wish you all the best for 2011, a happy and beautiful year with fabulous works!\nI love your pieces, like this box, all are so perfect and super :)\nAnonimowy 8 stycznia 2011 22:02\nJak dobrze że już jesteś !\nMiło popatrzeć ja spędziłaś święta ze swoją najbliższą rodziną ,trzeba się cieszyć tymi chwilami i ludzmi bo "tak szybko odchodzą" a potem pozostają nam tylko wspomnienia.\nJak zwykle Twoje prace są cudne a nie chcę osładzać , bo myslę że nie o to Ci chodzi ale powiem ... jesteś dla nie inspiracją ...i zacz łam znowu troszkę haftować pozdrawiam Ewa\nUlotne Chwile 9 stycznia 2011 17:20\nWitaj kochana Margott...\nBardzo się cieszę, że wróciłaś i mogę znów podziwiać swoje piękne prace:)\nJa podobnie jak koleżanka wyżej zastanawiam się czy nie wrócić do haftowania, na razie moja starsza córka próbuje sił w tej dziedzinie...haftem krzyżykowym, ale od czegoś trzeba zacząć:)\nAgaB 10 stycznia 2011 07:34\nI pomyśleć, że byłaś w moim rodzinnym mieście, o parę kroków od miejsca w którym teraz mieszkam. Szczęścia w Nowym Roku!\nsavannah 10 stycznia 2011 19:10\nPiekne prezenty i oczywiscie od serca i bezcenne bo robilas je sama :) Podziwiam szczerze !\nZa granica jestem prawie 30 lat i powiem Ci ze nic a nic sie nie zmienilo. Kocham wyjazdy do Polski i w tamta strone jestem zawsze w super humorze, wyjezdzajac z kraju to mam juz dwa dni przed tym depresje i okropna chandre :(\nCo ciekawe, moja dorosla corka, ktora urodzila i wychowala sie tutaj, tez tylko czeka kiedy moze jechac do Polski i najchetniej to bysmy tam zostaly na dobre. Mam nadzieje ze kiedys wreszcie sie uda :)\nWitam w Nowym Roku i wszystkiego dobrego calej rodzinie zycze, pozdrawiam\nKajka 11 stycznia 2011 14:17\nczytając Twoje posty juz dużo wczesniej miałam wrażenie, że Twoja tęsknota nie bierze się tylko i wyłącznie za pozostawionymi w kraju rodzicami ale z czegoś jeszcze. Szczególnie wyraźnie widać to było po poście z 10 kwietnia. Mamy takie same odczucia i wiem, że wiesz o co mi chodzi. Życzę sobie, Tobie i wszystkim Polakom lepszego jutra, optymistycznego spojrzenia na sprawy te trudne i mniej ale przede wszystkim ufności w drugiego człowieka, również Polaka.


Motor control - system failure - Forum Alfa Romeo\nPostautor: nyknow » 13-01-2009 12:04\nDawno nie mialem okazji (na szczescie) pisac tutaj o swoich problemach z alfa ale juz okazja jest. dzisiaj rano jadac do pracy (po przejechaniu juz ok. 40 km. zapalila sie kontrolka silnika a na wyswietlaczu jak w temacie. na razie siedze w pracy ale mam zamiar sie udac dzisiaj do serwisu. co mnie zastanawia to ze po tej informacji auto jechalo normalnie (zadnych szarpniec, spadku mocy - fakt ze przejechalem niewiele bo pewnie jakies 2 km ale wszystko bylo ok). mial ktos moze taki przypadek i jakie akurat w Waszym przypadku bylo rozwiazanie problemu?\nPostautor: Michal » 13-01-2009 14:39\nheh, miałem dokładnie to samo jakis tydzien temu ... ale po zatrzymaniu samochodu i postoju około godziny wszystko przeszło. Ostatecznie nie pojechałem do serwisu ...\nPostautor: nyknow » 13-01-2009 14:48\nMichal pisze: heh, miałem dokładnie to samo jakis tydzien temu ... ale po zatrzymaniu samochodu i postoju około godziny wszystko przeszło. Ostatecznie nie pojechałem do serwisu ...\nJa po zaparkowaniu - za chwile odpalilem jeszcze raz ale blad wciaz byl - po postoju dluzszym moze nie bedzie problemu - miejmy nadzieje - ale obawiam sie ze nie bede mial takiego szczescia.....\nzaraz ide sprawdzic.\nPostautor: nyknow » 13-01-2009 14:59\nPostautor: tomass » 13-01-2009 16:07\nw moim przypadku jest to błąd zgłaszany przez sondę lambda sprawdzajacą sprawność katalizatora. Pojawia się to podczas zmian stylu jazdy. Jadąc w trasie pojawia się to po ok 30km a zniknie po kolejnych 100. Podczas jazdy tylko miejskiej jest identycznie.\nPostautor: Maciek-156 » 13-01-2009 16:13\nJak nie stracił mocy to szkoda kasy na serwis i podpinanie auta pod komputer - to był chwilowy błąd (czujnik się zawiesił lub stracił kontakt elektryczny). Po 10 odpaleniach i/lub przejechaniu 30-50km samo zgaśnie. Profilaktycznie wyczyść czujnik ciśnienia doładowania, EGR i cały kolektor ssący - tu masz przepis:\nhttp://www.forum.alfaholicy.net/topics1 ... t10939.htm\nPostautor: krzysiekzxr » 13-01-2009 17:59\nmiałem taki przypadek, w okresie 3-4m-c jazdy zapaliło mi się to ok3-4 razy ale gasło, oczywiście byłem w serwisie i padło stwierdzenie ze to błąd turbiny. po jakimś czasie nagle turbina przestała działać auto miało jakby 80km mocy i.... okazało się że przewody do czujników ciśnienia turbiny były zawalone nagarem-smołą ze pozostał otwór średnicy 2-3 mm. po zabiegu mycia czyszczenia wszystko wróciło do normy i jest ok. także moja rada przeczyścić przewody ciśnieniowe powietrza za i przed turbiną. dotyczyło to oczywiście AR 156 1,9JTD 140km\nPostautor: nyknow » 14-01-2009 15:18\nMaciek-156 pisze: Jak nie stracił mocy to szkoda kasy na serwis i podpinanie auta pod komputer - to był chwilowy błąd (czujnik się zawiesił lub stracił kontakt elektryczny). Po 10 odpaleniach i/lub przejechaniu 30-50km samo zgaśnie. Profilaktycznie wyczyść czujnik ciśnienia doładowania, EGR i cały kolektor ssący - tu masz przepis:\nBardzo mi sie Twoja diagnoza podoba.\nPojechalem jednak od razu do serwisu (ale nie aso). przejechalem z tym błędem ok. 80km. i nie zginal. Podpiecie pod komputer dalo wynik taki ze to jest nast. błąd: bład nieznany )))))\nudalo sie go wykasowac, potem znowu przejechalem 10km. i znowu komputer - nie ma zadnego bledu. po tym sprawdzaniu przejechalem ok. 100 km i na razie jest OK. ale tak jak piszesz przy okazji przegladu zechce zeby to przeczyscili to co napisales (w sumie tez podobna procedure zaproponowal serwis w ktorym bylem).\nPostautor: Michal » 02-03-2009 07:06\nproblem powraca przy tej okazji włącza się (od razu) drugi stopień wentylatora ochładzając temperaturę silnika dużo poniżej 90stopni ... mam wrażenie, że u mnie ma to jakiś związek ze wskazaniami temperatury (które podczas jazdy na zegarku są zerowe) a w rzeczywistości z termostatem, który (prawdopodobnie) nie zamyka. Pojadę do serwisu to sprawdzą.\nPostautor: Maciek-156 » 02-03-2009 09:57\nUszkodzony termostat/czujnik temperatury może powodować wyswietlenie błędu "motor control system failure" - ECU po prostu wykrywa długotrwałe niedogrzanie silnika. Jak podpinasz auto pod domowego laptopa to odczytasz tylko nr błędów - to nie jest błąd nieznany tylko bład specyficzny dla danego modelu oprogramowany przez producenta i trzeba szukac go w fabrycznym wykazie błędów\nPostautor: Michal » 03-03-2009 17:58\ntak czy owak w serwisie dadzą radę\nPostautor: Michal » 05-03-2009 18:26\nsprawa już chyba załatwiona, choć nie byłem jeszcze w serwisie. Po wymianie chłodnicy układ musiał się sam odpowietrzyć, bo pan w serwisie tego najwyraźniej nie zrobił ale po tym zabiegu i dolaniu 400ml płynu wszystko gra ...\n... no może nie do końca, bo wskaźnik temp chłodziwa nadal blisko zera - tak było jeszcze przed naprawą\nPostautor: Maciek-156 » 06-03-2009 10:24\nNo to albo termostat albo czujnik masz walnięty. S[rawdź czy da się zaobserwowac moment otwarcia termostatu (włącz silnik i kontroluj ręka temperaturę górnego węża chłodnicy) Jesli będzie od razu ciepły to termostat masz non stop otwart i do wymiany, jeśli dopiero po pewnym czasie (np. przejechaniu ok.5km) zrobi się ciepły to jest o.k. i wymieniaj tylko czujnik\nRejestracja: 26-10-2009 11:13\nPostautor: milkyyyy » 26-10-2009 11:17\nkolego od 156 widze Cie juz chyba na 4tym forum i widze ze Twoja wiedza jest piorunujaca\nzaopatrzylem sie w alfe 147 1.9 jtd... auto sliczne.. jestem zakochany po uszy\njest tylko jeden problem....\nczytalem setki wypowiedzi ale z zadnej nie wynika nic konkretnego..wiec prosilbym o porade co mam zrobic\nprzejechalem nia ok 800 km\ni od 2 dni pokazuje mi sie kontrolka check...\ni motor system failure\ndo tego jak zacznie pikac.. z tlumika daje delikatnym basem\npodpial mnie gosc pod komputer\ni komputer krzyczy blad czujnika sterowania turbosprezarka..\nwiec hccialbym wiedziec.. czy mam sie w owy czujnik zaopatrzec? jesli tak to potrzebuje jakis nr katalogowy itp ewentualnie jak wyglada bo nie moge znalezc ;/\nczy mam cos przeczyscic? ...\njak jade w trasie wszystko jest ok.. zapinam mu biegi jeden po drugim i wporzo..\nproblem sie robi jak wjezdzam do miasta.. i auto raz jedzie na wyzszych obrotach raz na nizszych.. jak to w cyklu miejskim..\nPanowie. ratujcie moja Alfke!\nPostautor: Maciek-156 » 26-10-2009 19:19\nMasz przeładowanie. Kolego może to być oczywiście efekt uszkodzenie zaworka elektromagnetycznego sterującego podciśnieniem doprowadzanym do siłownika zmiennej geometrii turbiny turbiny to tez powoduje przeładowanie. Ale taki sam efekt daje:\n-zanieczyszczony czujnik cisnienia doładowania + zanieczyszczony kolektor ssący\n-zestarzałe wężyki podciśnienia\n-uszkodzony siłownik ("grucha") na turbinie\n-zapieczone kierownice zmiennej geometri turbiny\nPostautor: Maciek-156 » 01-11-2009 10:39\nTaka operacja też się przydaje


Czy należy potraktować dodanie godzin świetlicowych jako zmianę stanowiska nauczyciela?\nCzy należy potraktować dodanie godzin...\nNauczycielce zatrudnionej przez mianowanie w wymiarze etatu 18/18 (edukacja wczesnoszkolna) w nowym roku szkolnym 2020/2021 dyrektor przydzielił w arkuszu organizacyjnym dodatkowo 1 godzinę zajęć rozwijających zainteresowania i 1 godzinę jako wychowawca w świetlicy szkolnej. Po uśrednieniu wychodzi etat 20/18 czyli pensum nadal 18 i 2 godziny ponadwymiarowe.\nCzy w tym przypadku należy potraktować dodanie godzin świetlicowych jako zmianę stanowiska nauczyciela (mimo, że pensum jest takie samo)? Czy konieczne będzie przeniesienie na podstawie art. 18 KN, czy też wystarczy poinformować nauczyciela pisemnie, że w tym roku szkolnym będzie realizował w/w pensum?\nInnej nauczycielce edukacji wczesnoszkolnej także zatrudnionej przez mianowanie w wymiarze 18/18 (edukacja wczesnoszkolna) dyrektor zaplanował w nowym arkuszu dodatkowo 3 godziny jako wychowawca świetlicy szkolnej w wyniku czego powstał etat 21/19 czyli pensum 19 i 2 godziny ponadwymiarowe.\nW tym przypadku zmieniło się już pensum, więc pytanie brzmi podobnie czy należy potraktować ten przydział jako zmianę stanowiska i dokonać przeniesienia na podstawie art. 18 KN czy też po prostu sporządzić pisemną informacje o zmianie pensum?


Strzelanina na baby shower\nWskutek wtargnięcia napastników na przyjęcie z okazji baby shower i użycia przez nich broni, ciężarna kobieta z USA straciła swoje dziecko.\nPełna beztroskiej zabawy impreza z okazji spodziewanych narodzin dziecka w Ohio, zakończyła się tragedią. Do domu, w którym w ubiegłą sobotę odbywało się baby shower, dostali się bowiem uzbrojeni i agresywni napastnicy. Z niewiadomych powodów otworzyli ogień do obecnych na przyjęciu gości. Jedna ze świętujących osób nie przeżyła kontaktu z kulą, ośmioro pozostałych gości zostało ciężko rannych i trafiło do szpitali. Wśród poszkodowanych znalazła się trójka dzieci. Jakby tego było mało, wskutek utraty sporej ilości krwi, postrzelona w udo ciężarna, na cześć której odbywało się przyjęcie, straciła swojego potomka. Okoliczności zdarzenia będzie badać w najbliższym czasie miejscowa policja.


Autor: Dariusz Łuciów 08.01.2019\n- Coraz więcej miejskich działań wymaga kontroli. W dzisiejszych czasach największym wzywaniem wciąż jest zużycie energii – przekonuje Victor Cheng, wiceprezes i dyrektor generalny Grupy Biznesowej Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych w firmie Delta.\nMM: Delta działa od 1971 r. i jest globalnym liderem rozwiązań do zarządzania energią elektryczną i cieplną. Wasza firma w ostatnim czasie mocno lansuje ideę smart city (inteligentnego miasta). Co kryje się pod tym hasłem?\nVictor Cheng: – Smart city to obszar miejski, który wykorzystuje różne rodzaje elektronicznych czujników służących do zbierania danych i dostarczania informacji, wykorzystywanych do efektywnego zarządzania zasobami. Istotna jest tutaj koncepcja internetu rzeczy. W miejscach publicznych znajduje się wiele czujników i kamer służących zapewnieniu bezpieczeństwa i detekcji, odpowiedzialnych za monitorowanie ruchu drogowego oraz analizę zużycia energii w ciągu dnia. Myślę, że aby zrównoważyć poszczególne aspekty życia w mieście, w celu zwiększenia bezpieczeństwa możemy użyć technologii kamer rozpoznających wzory i schematy, tak by wykryć charakter danego zdarzenia i odpowiednio wcześnie je przewidzieć. Wszystkie te rozwiązania są częścią internetu rzeczy, do tego dochodzą systemy samouczące i sztuczna inteligencja, które pomagają w zarządzaniu miastem lub sprawami społecznymi.\nCo odgrywa kluczową rolę w idei inteligentnego miasta?\n– Delta skupia się na kilku obszarach, do których należą automatyka przemysłowa, automatyka budynkowa i wreszcie efektywność energetyczna oraz oszczędność energii dla zrównoważonego rozwoju. W kategoriach automatyki budynkowej próbujemy – wewnątrz społeczności i wewnątrz miasta – zautomatyzować funkcjonowanie budynków, aby zapewnić ich bezpieczeństwo, sprawić, że będą wygodne w użytkowaniu, a jednocześnie zmniejszyć ilość zużywanej przez nie energii. Jeśli chodzi o infrastrukturę i zmiany, które już są widoczne i które nastąpią w ciągu najbliższych 10, 20, 30 lat, to największym wyzwaniem jest e-mobilność, w tym m.in. elektryfikacja transportu publicznego. To także stanowi istotny obszar naszej działalności. Konieczne jest bowiem kontrolowanie w coraz większym stopniu zanieczyszczeń w miastach. Jednym ze sposobów jest zmniejszenie wewnętrznego spalania.\nNa zdjęciu od prawej: Victor Cheng, wiceprezes i dyrektor generalny Grupy Biznesowej Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych w Delta, oraz Krzysztof Puczko, dyrektor zarządzający Delta Energy Systems\nKolejny to wspomniana elektryfikacja samochodów, ale tu akurat wiele zależy od strony rządowej, która może na producentach i użytkownikach aut wymusić ograniczenie emisji spalin, a co za tym idzie – stopniowe przesiadanie się do aut elektrycznych, hybrydowych czy typu plug-in. Delta wzbogaca ten obszar produktami charakteryzującymi się wysoką wydajnością. Należą do nich np. pokładowa ładowarka z przetwornicą DC/DC o sprawności 94–95%, falowniki wektorowe, szybkie ładowarki AC/DC o wysokiej, ponad 94-procentowej sprawności. W tym zakresie współpracujemy z lokalnymi firmami na całym świecie, dostarczając stacje szybkiego ładowania i pomagając w integracji systemu. Jedną z nich jest GreenWay, działająca także w Polsce. Oferuje ona rozwiązania systemowe dla poprawy środowiska.\nJakie jest największe wyzwanie związane z inteligentnym miastem?\n- Myślę, że w dzisiejszych czasach jest nim wciąż zużycie energii. Jeżeli będziemy korzystać z szybko zużywanej energii opartej na paliwach kopalnych, to Tajwan może osiągnąć poziom zanieczyszczenia podobny do tego, jaki jest w Polsce. W przeciwieństwie do waszego kraju u nas działa kilka elektrowni atomowych i planowana jest budowa kolejnych, jednak naciski społeczne spowodowały powrót do tradycyjnej produkcji energii elektrycznej z węgla lub gazu ziemnego. Nie tylko więc Polska, ale i wiele innych krajów, w tym nawet Niemcy, może skierować się w stronę energetyki węglowej. I to będzie problem, bo w porównaniu z wcześniejszym okresem jakość ziemi znacząco się pogorszyła, zmniejszają się też jej zasoby i wydajność. Dla nas jako firmy skoncentrowanej na energetyce, analizującej zużycie energii, to jest największy problem dla rozwoju inteligentnych miast.\nNikt nie ma wątpliwości, że musimy dostosować się do nowej rzeczywistości. Tylko jak zacząć?\n- Myślę, że biznes może tu pomóc, ale najwięcej do zrobienia mają rządy. Trzeba bowiem zacząć od prawodawstwa. Widzimy, gdzie są odnawialne źródła energii dla pojazdów elektrycznych, ale niektórzy importerzy potrzebują wsparcia rządu czy też sensownego programu na poziomie samorządowym, lokalnym.\nMoże też jednak ludzie powinni zmienić swoje myślenie?\n– Co do tego nie mam żadnych wątpliwości, ale to nie wystarczy. Edukacja, działanie organizacji pozarządowych – to wszystko ma znaczenie, jednak w każdym kraju najbardziej efektywne działania w tym obszarze, szczególnie na początkowym etapie powstawania koncepcji i wdrażania systemów sprzyjających oszczędności energii, może podjąć rząd. Chodzi o wyraźne, konkretne zaplanowanie przyszłości i rozwoju.\nJaka przyszłość czeka takie kraje jak Polska – która ma duże zasoby węgla, a jej gospodarka oparta jest głównie na tym surowcu?\n- W Polsce 94% energii generuje węgiel – to fakt. Nie ma tu zbyt wielu źródeł energii odnawialnej, a sądzę, że to właśnie jest słusznym kierunkiem na przyszłość. Bardzo ważną ideą jest też np. Elektryfikacja transportu publicznego. Jeśli przestaniemy w miastach i ich centrach używać prywatnych samochodów i pojazdów napędzanych silnikami spalinowymi i przesiądziemy się do autobusów elektrycznych, to automatycznie zanieczyszczenia zostaną zmniejszone, podobnie jak zużycie paliw konwencjonalnych. Trzeba też pamiętać, że transport publiczny jest znacznie wydajniejszy niż transport indywidualny. Zmiany takie wymagają oczywiście dużego nakładu pieniędzy, które muszą szerokim strumieniem popłynąć ze strony rządowej, i mam nadzieję, że tak właśnie się stanie w Polsce w ciągu najbliższych kilku lat. Z drugiej strony bardzo ważne jest wytwarzanie energii odnawialnej. Słyszymy, że Polska ma nowe plany wytwarzania energii elektrycznej z zainstalowanych na morzu farm wiatrowych, a także ponownego wsparcia energii pochodzącej z paneli fotowoltaicznych w celu poprawy koszyka energetycznego – coraz większa jest więc nadzieja, że Polacy będą chcieli korzystać z zielonej energii. Do tego jednak, jak już wspomniałem, potrzeba wsparcia i czasu.\nDelta była jednym z partnerów COP24 – szczytu klimatycznego, który odbył się na początku grudnia w Katowicach. Podczas spotkania podzieliła się własnymi doświadczeniami w zakresie transportu niskoemisyjnego. W dyskusji panelowej Vitor Cheng, przedstawiciele renomowanych instytucji z obszaru e-mobilności, a także reprezentanci takich miast jak Mediolan i Paryż oraz firmy Deutsche Post DHL przedstawili pomysły na przyspieszenie rozwoju infrastruktury ładowania pojazdów elektrycznych. Cheng podkreślił wyjątkowe możliwości Delty w zakresie wspierania transportu niskoemisyjnego poprzez nowoczesne, inteligentne i ekologiczne rozwiązania, w tym ładowanie pojazdów elektrycznych, technologię magazynowania energii i elektronikę samochodową.


Niepublikowane nagranie Chrisa Cornella trafiło do sieci | RockMetalNews\nNiepublikowane nagranie Chrisa Cornella trafiło do sieci\n7 marca 2018 26 lutego 2018\nJedno z ostatnich nagrań Chrisa Cornella trafiło do sieci. To utwór „You Never Knew My Mind”, cover Johnny’ego Casha, który wokalista Audioslave i Soundgarden zarejestrował na potrzeby okolicznościowego wydawnictwa poświęconego pamięci niekwestionowanego króla country.\nTak jak Johnny Cash nigdy nie bał się grać utwory innych artystów, tak i Chris Cornell zostawił po sobie wiele niesamowitych coverów. Do spotkania legend country i grunge’u dochodzi po raz kolejny. Wiele lat temu Cash brał na warsztat utwór Soundgarden „Rusty Cage”. Tuż przed śmiercią Cornell zrewanżował się nieodżałowanemu facetowi w czerni, interpretując jego tekst. Efektem jest nagranie, które promuje projekt „Johnny Cash: Forever Words”.\n„Johnny Cash: Forever Words” to album z wierszami Johnny’ego Casha. Premierę krążka wyznaczono na 6 kwietnia. Oprócz Cornella, który pośmiertnie pojawi się na nim ze swoją interpretacją „You Never Knew My Mind”, na „Johnny Cash: Forever Words” usłyszymy m.in. Williego Nelsona i Krisa Kristoffersoa, dawnych kolegów Casha z formacji Highwayman.\n„You Never Knew My Mind” w wykonaniu Crisa Cornella udostępniamy poniżej.\nPrzypomnijmy: ostatnim jak dotąd opublikowanym utworem wokalisty Audioslave i Soundgarden był utwór „The Promise” napisany na potrzeby filmu „Przyrzeczenie”.\nWokalista zmarł 18 maja 2017 r. w Detroit. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever w Los Angeles.\nChris Cornell popełnił samobójstwo? Policja zabiera głos (Aktualizacja)\nPogrzeb Chrisa Cornella w Los Angeles. Ciało wokalisty zostało skremowane\nZnamy datę i miejsce pogrzebu Chrisa Cornella. Wokalista spocznie na…\nBlack Veil Brides nie wpuszczeni do Kanady. „Jesteśmy wkurzeni”


The Raven (2012): W pogoni za inspiracją | Wiedźma na Orbicie\nThe Raven (2012): W pogoni za inspiracją – Wiedźma na Orbicie\nThe Raven (2012): W pogoni za inspiracją\tListopad 13th, 2012\nO kryminale, w którym centralną postacią jest Edgar Allan Poe słyszałam już jakiś czas temu, ale ostatecznie nie doczekałam się go w polskich kinach. Po obejrzeniu stwierdzam, że to może nawet lepiej. The Raven nie spodoba się masowej widowni, ale miłośnicy klimatycznych, osnutych mgłą thrillerów na tle XIX-wiecznej metropolii. powinni być zadowoleni.\nThe Raven opowiada historię ostatnich dni życia Edgara Allana Poe, wykorzystując nieznane powody, dla których został znaleziony na ławce w stanie agonalnym, majacząc imię „Reynolds”. Szczyty popularności Poe’go (John Cusack) już minęły, a on sam zmaga się z brakiem zatrudnienia, inspiracji i widoków na przyszłość. Przed stoczeniem się na samo dno ratuje go tylko miłość do pięknej Emily Hamilton (Alice Eve), której ojciec jednak kategorycznie zabrania jakiegokolwiek kontaktu z byłym mistrzem pióra. Beznadziejna sytuacja zmienia się diametralnie, gdy do bohatera zgłasza się policja. W Baltimore zaczął bowiem grasować morderca, który popełnia makabryczne zbrodnie na wzór opowiadań Edgara. Poe łączy więc siły z detektywem Fieldsem (Luke Evans), bo tylko jego unikalna wiedza może doprowadzić zbrodniarza przed oblicze sprawiedliwości. Z kolei jego samego śledztwo doprowadzi do stworzenia dzieła zwieńczającego jego życie…\nBardzo się zdziwiłam, gdy po obejrzeniu The Raven zobaczyłam, jak kiepskie zebrał w większości recenzje. Na Rotten Tomatoes zaliczył 22%, na IMDB 6.4, na Filmwebie 6.8. Podobno największym zarzutem, jaki postawiają mu krytycy jest fakt, że pomimo dobrego wykonania, nie posiada głębi, żadnej metafizycznej prawdy zakopanej pomiędzy kadrami. Może to i prawda, ale prawda, która wcale nie oznacza, że nie można filmu obejrzeć z przyjemnością. Ja bawiłam się na nim naprawdę dobrze, bo rzeczywiście jest świetnie zrealizowany, a idealnie wyważone tempo trzyma w napięciu do samego końca, pomimo prawie dwugodzinnego seansu. Czy trzeba czegoś więcej? Czasami naprawdę nie.\nNa początku warto powiedzieć, że The Raven powinien trafić w gusta przede wszystkim fanów prozy Poe’go. Kilka jego opowiadań oczywiście czytałam i mam z nich bardzo dobre wrażenia (szczególnie podobały mi się „Zabójstwo przy Rue Morgue” i „Tajemnica Marii Roget”), a ponieważ morderstwa w filmie są dokładnym odwzorowaniem literackiej wyobraźni autora, trudno nie uśmiechać się tym tajemniczym, porozumiewawczym uśmieszkiem, który dokładnie wie, o co chodzi. Już sam początek filmu otwiera się jedną z najbardziej znanych tajemnic, a dalej jest tylko lepiej – nawet dla osoby, która opowiadania te pamięta tylko mgliście. Dla mnie film był frajdą głównie ze względu właśnie na ten fakt, choć rzeczywiście wcale tych opowiadań dużo nie czytałam. Z kolei trudno powiedzieć mi coś do osób, które martwią się o gwałt na biografii Poe’go, ale z przelotnie przejrzanych komentarzy w necie wynika, że nie ma tu strasznej tragedii.\nZatem od początku, czyli klimat. Jeśli oglądaliście i lubicie Jeźdźca bez głowy czy Z piekła rodem, dwie „XIX-wieczne” produkcje z Johnnym Deppem w roli głównej, można bezpiecznie założyć, że będziecie z The Raven na dobrej stopie. Nie jest tak przerysowany jak ten pierwszy ani tak napięty jak ten drugi – można wręcz rzecz, że jest całkowicie poprawny i nie ryzykuje bawienia się formą – ale prowadzenie kryminalnego śledztwa w roku 1849, gdzie tunele przeszukuje się trzymając latarnie ze świecą, a zbrodniarza ściga bazując na bardzo cienkich faktach, bo brak laboratoriów przeszukujących odciski palców i badających ślady DNA, jest pociągające. Tego klimatu jest tu całe mnóstwo – przez scenerię osnutego w mroku miasta, wnętrz jarzących się od blasku świec czy pełnych detali strojów, po niebezpieczne pościgi w ciemności i tajemniczych jeźdźców w maskach. Lubię od czasu do czasu zagłębić się w takie dawne czasy i pozachwycać ówczesnymi trybami życia, choćby nawet kreatywnie podkolorowanymi. Makabryczne zbrodnie i zabawa w kotka i myszkę są w nich smakowicie atrakcyjne.\nThe Raven nie jest jednak filmem, przy którym człowiek może się przestraszyć, tudzież w ogóle odczuć jakiś specjalny niepokój. Jak pisałam, utrzymuje napięcie do samego końca, ale jest to zasługa raczej dobrego montażu, książkowych zagadek i ciekawego bohatera aniżeli atmosfery strachu. Ten aspekt akurat nie miał czym zaskakiwać – w zasadzie filmowi wręcz brakuje wprawy w zbudowaniu oczekiwanej niepewności i zagrożenia. Wszystko odbywa się w sposób ciekawy i wciągający, ale nie wzbudzający przesadnych wątpliwości. Morderca bawi się z bohaterem i widzimy efekt, jaki ma to na Poe’go, ale nie jest nam dane zagłębić się w profil przeciwnika, ani tym bardziej spróbować odgadnąć jego tożsamość. W efekcie rozwiązanie zagadki jest niezbyt satysfakcjonujące, choć z całą pewnością nie pozbawione emocji. The Raven nie jest oczywiście horrorem, nie jego zadaniem wywołać w widzach strach i przerażenie, ale jako thrillerowi brakuje mu odrobiny iskrzącej energii, która uczyniłaby go jeszcze bardziej intrygującym.\nPochwalę z kolei odtwórców głównych ról. John Cusack jako Poe, arogancki, nieokrzesany i wewnętrznie cierpiący, bardzo mi się w tej roli podobał, głównie przez wzgląd na jego opętany i zarazem pełen desperacji wzrok. Choć na pierwszy rzut oka ciężko polubić bohatera tak zadumanego w sobie, pięć minut patrzenia na Edgara i The Raven już miał mnie w garści. Z drugiej strony Luke Evans jako dystyngowany i ułożony detektyw z pasją ma chyba wszystko, co potrzeba do rozkochania w sobie widzów. On nawet wygląda XIX-wiecznie, zwłaszcza jak mu się każe ubrać we frak i zaczesze loki do tyłu. Poe i Fields współpracują ze sobą niejako z przymusu, ale to nie przeszkadza im w nawiązaniu ciekawej relacji opartej na zaufaniu i zrozumieniu. Pamiętam, że nawet się zdziwiłam, jak świetnie potrafili się dogadać, zadając pewien kłam stereotypowi naburmuszonego detektywa zmuszonego pracować z cywilem, któremu wydaje się, że pozjadał wszystkie rozumy. Mała niespodzianka, a jak miło wpłynęła na odbiór całości.\nOstatecznie nie mam co ukrywać, The Raven autentycznie mi się podobał, nawet z tym swoim stosunkowo płaskim podejściem do intrygi. Dwie godziny minęły mi bardzo szybko, a co więcej, pozwoliły całkowicie odpocząć od wszystkiego, nie zmuszając mnie nawet przelotnie do przypominania sobie, co się wokół mnie dzieje i co mnie jeszcze czeka. Słowem – wciągnęłam się bez żadnego wysiłku. I tego życzę wszystkim.\nObsada: John Cusack, Luke Evans, Alice Eve, Brendan Gleeson, Kevin McNally\nPrzyniosłaś mi filmowe oświecenie: już wiem, co chcę obejrzeć w najbliższym czasie. :)\nA ja sobie chyba obejrzę przy okazji. Ale nie odczuwam przymusu. :D\nJa przyznam szczerze, że troszkę zawiodłem się i na fabule, i na odtwórcy głównej roli, za to wielki plus za scenografię.Porównanie do „Z piekła rodem” trochę na wyrost, ale klimaty rzeczywiście bardzo podobne, mnie bardziej jednak kojarzył się atmosferą z serialem „Morderca z Whitechapel”Generalnie kawał dobrego kina, ale bez rewelacji :)\nTo mniej-więcej właśnie taki film – nie jest żadnym odkryciem, ale też nie traci się na nim czasu. Zgadzam się. I mam nadzieję, że się Wam spodoba, dziewczyny :)\nPrzepraszam, ale mam drastycznie odmienne zdanie na temat tego filmu. Nie wiem jak inaczej określić ten film jak nie „beznadziejny” i kradnący czas (w tym negatywnym sensie). Jeśli chodzi o grę aktorską to najlepiej zagrał kruk w trumnie kobiety i koń na przyjęciu, wypadli w swych rolach najbardziej przekonująco. Brzmi to bardzo ironicznie i złośliwie z mojej strony, ale właśnie takie odczucia pozostały we mnie po seansie, a sam film nie nadaje się nawet na zapychacz czasu i „gumę do żucia dla oczu”. Szczerze mówiąc to już znacznie bardziej podobał mi się „Lincoln – Łowca wampirów” z którego przynajmniej można było się pośmiać :)\nNie masz absolutnie za co przepraszać; to się doskonale rozumie, że każdy ma swoje filmowe upodobania ;)\nZresztą ja nie ukrywam, że „The Raven” jest jakimś szczególnie udanym dziełem – ale czasem po prostu nie chce mi się na filmie myśleć i wystarczy mi w miarę zgrabna produkcja, żebym była zadowolona :)\nW takich sytuacjach wolę zaserwować sobie kilka odcinków Futuramy albo Family Guy. Przynajmniej się pośmieję i nie będę miał poczucia zmarnowania dwóch godzin z życia :)A „The Raven” zgrabną produkcją też bym nie nazwał! :P\nZmykam oglądać Futuramę ;)\nCo za zawziętość ^^ Ale spoko, też lubię powściekać się na wyjątkowo idiotyczne produkcje. Niedługo się nad jedną popastwię ;)\nCzasami tak mam ;)Aż wzbudziłaś moje zainteresowanie i wrodzona ciekawość już teraz chce wiedzieć cóż to za produkcja padnie ofiarą! :D\nPrevious Post\tDragon Age: Redemption: Odkupienie elfów\tNext Post\t(Nie)śmiertelne kino przygodowe\tAgnieszka Jędrzejczyk\tAeth. Geek. Kobieta. Miesza science fiction, fantasy i fantastykę z serialami, filmami i grami video. Wierna miłośniczka Playstation. Reaguje na zombie, muzykę filmową i dobrze napisane postacie kobiecie. Nowe światy odkrywa w książkach, anime i komiksach.


Kolęda +/- warsztaty i akcja\nZapraszamy do udziału w noworocznym rajdzie kolędniczym po Roztoczu\n29 grudnia – 1 stycznia\n– udział w 17 prywatkach sylwestrowych\n– śnieg, błoto, ujadające psy\n– wzruszeń po pachy, 10 rodzajów piroga gryczanego\nw programie warsztatów m.in:\n– tradycyjne kolędy z Roztocza\n– budowa domowego spektaklu herodowego na bazie żywych i archiwalnych przekazów z zachodniego Roztocza\n– ćwiczenia teatralne (ruchowo-głosowe, praca nad interpretacją tekstu, wykorzystaniem maski, przedmiotu, kontaktem z widzem, z przestrzenią sceny- wiejskiej chaty i ze sobą nawzajem\nA w ramach przygotowań zapraszamy też na śpiewy adwentowe na Roztoczu\nNa roztoczański kolędniczy szlak wyruszamy corocznie od 2007 roku, a po innych okolicach tułaliśmy się dużo wcześniej. Nasze kolędowanie nie jest etnograficzną rekonstrukcją obrzędu. Jest żywą praktyką teatru, muzyki, wędrówki. Realnymi odwiedzinami, spotkaniem i zabawą. Z respektem dla kanonu tradycji ale i ze świadomością tu i teraz.\nPrzedsięwzięcie ma charakter tyleż liryczno-obyczajowy co sensacyjno-przygodowy.\nKolędnicy to wojownicy!\nAgnieszka Szokaluk – śpiew tradycyjny, głównie z Lubelszczyzny, praktykuje od 2000 roku. Uczestniczka wielu projektów artystycznych, dokumentacyjnych i edukacyjnych związanych z muzyka tradycyjną (m.in Zespół Fundacji Muzyka Kresów; Muzyka jednej wsi, Studio In Crudo, MuzykaRoztocza.pl). Od 10 lat prowadzi warsztaty śpiewacze oraz podejmuje naukę i wspólne występy z wybitnymi śpiewaczkami z Lubelszczyzny (Łukowa, Wojsławice i in.) Zaprawiona w licznych kolędniczych bojach na terenach płaskich i górzystych.\nKrzysztof Gorczyca – animator projektów artystycznych i edukacyjnych związanych z muzyką tradycyjną (Scena/Studio In Crudo), od początku XXI wieku uczestnik, organizator lub lider kilkunastu wypraw kolędniczych (Polesie, Suwalszczyzna, Łemkowszczyzna, Roztocze) oraz rozlicznych warsztatów i efemerycznych przedsięwzięć z obszaru teatru i tańca współczesnego.\n– zbiórka – 28/29 XII w Gilowie\n– warsztaty i przygotowanie – 29–30.12\n– akcja – 30, 31.12 i 1.01\n– powrót do domu – 1/2.01\nGilów, Jędrzejówka, Hosznia Ordynacka a może gdzie indziej (gm. Goraj)\nInformacje oraz zgłoszenia („parę słów o sobie”) droga mailową krzysztof.gorczyca@ekolublin.pl lu\nUdział bezpłatny. Uczestnicy pokrywają koszty noclegów w gospodarstwie agroturystycznym\nUdział wiąże się z koniecznością wcześniejszego samodzielnego przyswojenia sporej ilości materiału.


Fizykoterapia Gdynia - Darmowy katalog stron www - Ajla.pl\nFirma Paracelsus działa na rynku usług medycznych od 1995 roku. Poleca medycynę naturalną jako pewną i przynoszącą efekty technikę leczenia. Jeden z gabinetów medycznych znajduje się w Gdyni. W propozycji Paracelsusa widnieje wiele zabiegów z zakresu fizykoterapii. Specjaliści stosują między innymi terapię ultradźwiękiem, laserem oraz magnetoterapię. Każda z terapii daje ulgę organizmowi i dobrze oddziałuje na stan zdrowia pacjenta. Szczegółowa oferta gabinetu dostępna jest na stronie www.\nSzczegóły strony www.paracelsus.pl\nTytuł: Fizykoterapia Gdynia\nSłowa kluczowe: fizjoterapia, fizykoterapia, medycyna naturalna, Paracelsus, leczenie\nPodlinkuj stronę www.paracelsus.pl


Powrót do misji samorządowca - Jelonka.com\nPowrót do misji samorządowca\nPoniedziałek, 13 grudnia 2010, 18:25\n13 grudnia 2010 roku pracę w ratuszu rozpoczął Marcin Zawiła, prezydent Jeleniej Góry, zwycięzca jesiennych wyborów samorządowych, który w pierwszym dniu urzędowania był gościem programu „Z czterech stron miasta”.\nMarcin Zawiła wrócił na fotel prezydenta Jeleniej Góry po 16 latach, bowiem rządził już w kadencji 1990 – 1994. Jakie miasto widział z okna swojego gabinetu wtedy? Jakie widzi dziś? Po wygranej kampanii i sukcesie z 5 grudnia 2010 roku nadszedł czas na realizację wyborczych zapowiedzi i spełnienie oczekiwań nie tylko swojego elektoratu, ale ogółu mieszkańców stolicy Karkonoszy. Jak nowy prezydent zamierza to uczynić?\n~Wtedy .... 13-12-2010 19:26\npan Zawiła ze swoimi kolesiami rozpoczął rozkładanie jeleniogórskiego przemysłu PKS towarowy,Fampa,Celwiskoza,Moda Polska,Confex,Zakłady Papiernicze,Huty ,Wielka płyta,Transbud,Anilux ,Polsport ,Zakłady mięsne był pionierem destrukcji tego miasta następcy poszli w jego ślady dziś pan Zawiła wraca wbic ostatni gwóźdź do trumny sprzeda Wodnik ,MPGK,MZK i misja będzie kompletna\n~ 13-12-2010 21:49\nno super, z tym sylwestrem tylko nie do końca jasne? czyżby się szykował jakiś sylwester na rynku jg????\n~do wtedy 13-12-2010 22:11\nkoleś masz szczęście że głupota nie boli bo inaczej to ......:))) dodaj jeszcze może upadek Enronu, rozpad CCCP itd haha kampania sie skończyła ale widać nie potrafisz przyjąć do wiadomości że koryto zabrali i trzeba będzie normalnie pracować\n~ 13-12-2010 22:18\nTeraz te same dachy (o ile jeszcze istnieją) też przeciekają!!!\n~do wtedy 13-12-2010 22:25\n~pytanie 13-12-2010 22:26\na które knajpy w jg mają wolny wstęp bez baletów w sylwestra? jeśli ktoś wie\n~uczen LO 14-12-2010 0:11\nPrezydent był świetnym wykładowcą -umiał tak pięknie przekazać historię ąż miło było słuchać\n~do do wtedy 14-12-2010 8:27\nczytaj ze zrozumieniem półgłówku Zawiła rozpoczął destrukcję tego miasta wszyscy po nim to kontynuowali zaczęło się obsadzanie stanowisk w firmach państwowych tłukami kolesiami tylko po to aby je doprowadzic do upadłości i przejąc za bezcen to była ta niby prywatyzacja ile Ty masz lat 15 a może to ty powróciłeś do koryta i nastał twój czas dorabiania się\n~wróżydło 14-12-2010 9:17\nTeraz po złotoustych obietnicach miotełkę w garść i zamiatamy snieg z palcu ratuszowego z myśla o przybyciu niepełnosparwnych na wizytę do Pana. Gospodarz odśnieża swóje gospodarstwo by przyjąć gości.Owocnej pracy!!\n~diabelek 14-12-2010 9:20\nto może pan o.m.c. pRezydent zainteresuje sie tematem takim na przykład: http://www.jelonka.com/news,single,init,article,31310 ; bo gadanie to mu dobrze wychodzi... ALE TO WSZYSTKIM DOBRZE WYCHODZI. MYSLE, ŻE WSZYSCY JELENIOGÓRZANIE I CIEPLICZANIE OCZEKUJA ZAJECIA STANOWISKA PRZEZ pREZYDENTA ??? CZY JAK DOCIŚNIEMY PYTANIAMI, TO SIĘ WYSTRASZY I ZA ROK ZAWINIE SIE DO WAWKI ??? RUSZ SIE CZŁOWIEKU !!! ZA COS CI PŁACIMY GRUBE NAŚCIE ...\n~wyborca 14-12-2010 9:57\nnie taki żałosny diabełek straszny dla Zawiły\n~diabelek 14-12-2010 10:04\n|~wyborca| ciepłą posadke przytulił, to i ręki co michę daje nie ugryzie ...\n~pleban 14-12-2010 13:19\nZawiła będzie dobry jak będzie mówił prawdę.\n~ 14-12-2010 20:22\noby obecny był lepszy od poprzedniego prezydenta,,, gorzej być nie może ,,, czas inwestowć w społeczeństwo jg, a nie tylko stawiać nowe markety,,,marketów sporo, a ludzi nie stać na nic,,, kto to widział żeby sprzątaczka z um zarabiała więcej niż w szkole,,, przydałoby się zabrać za jakieś wyrównania płac,,;) pożyjemy zobaczymy ;D\n~ 15-12-2010 17:36\nTeż mi MISJONARZ się znalazł....\n~Zdenerwowany 16-12-2010 9:04\nZawiła gdzie są pługi !!!\n~zmarznięty 16-12-2010 9:12\nPanie prezydencie , chyba pan nie sądzi że odśnieżymy sobie Jelenią Górę tymi skrobaczkami do szyb co pan rozdawał na wyborach\n~kier-owca 16-12-2010 10:36\nPanie prezydencie, zrób pan coś z jeleniogórską kasztelanią. Paskudna górka "Kaczorów" czarna, a w Jelonce nawet głowne skrzyżowania po osie w śniegu, o uliczkach osiedlowych nie wspomnę. Do momentu odśnieżenia miasta proponuję zawiesić opłaty parkingowe, gdyż pobieranie pieniędzy od kierowców, którzy sami muszą oczyścić miejsce parkowania jest kuriozalne.\n~Wątpię 17-12-2010 8:33\nPrezydent Komorowski witany jest gwizdami za PR w miejscach kaźni, bo nie dość, że nie rozliczono prawdziwych sprawców ludzkich tragedii to dziś znowu kreuje się politykę swoich, próżniaków, byle lojalnych. Dziś znowu się leje krew niewinnych z powodu decyzji współczesnych oprawców. System jest ułamkowo sprawiedliwy. Wyklucza jawnych zdrajców z podziału łupów, ale karmi niezasłużenie niesprawdzonych i wcześniej przegranych krwiopijców. Wymiar sprawiedliwości nie ma nic wspólnego ze swoją definicją. Tytuł winien brzmieć Powrót do misy samorządowców. Czy będzie kiedyś inaczej, lepiej?\n~Merk 17-12-2010 19:09\nP.Zawila są do posprzątania schody od ul.Drzymały na most nad torami,do ROBOTY.\n~katolik 18-12-2010 12:11\nGdyby Marcin Zawiła opublikował w swoim programie wyborczym, o ile w ogóle jakikolwiek posiadał, że Jelenia Góra jest bezpartyjna, Wybierzmy przyszłość Jelenia Górą! Niech wygra Miasto, jeleniogórzanie zwyciężą oznaczać będzie, iż pierwszą decyzją, czy nagrodą będzie podwyżka dla nowego prezydenta, na stanowiska zastępców powoła Zofię Czernow i Huberta Papaja, do zarządu rady dobiorą Annę Ragiel, to nie byłby prezydentem Jeleniej Góry. Inny oczywiście nie postąpiłby inaczej. Co nie zmienia faktu, że Marcin Zawiła nie jest dobrym, niezależnym menadżerem. Jest marionetką w rękach mafii PO. Mafia go za to wynagradza. Wygrali niegłosujący...\n~~JG 19-12-2010 0:10\nZawiła to kompletny nierób! Opowiada pierdoły, że wybudował Książnicę Karkonoską, a przecież środki załatwił Kusiak, stanowisko dla zawiłego nieudacznika, bezustannie jedynie paplającego, także. Obiecuje tramwaje, jakieś parki, bzdury! Co on samodzielnie w życiu zrobił? Spójrzcie na dorobek i zaangażowanie Obrębalskiego. Jeszcze będziecie żałować bo trio Zawiła-Papaj-Czernow to cyrkowcy, a nie osoby odpowiedzialne za miasto!\n~socjalista 19-12-2010 1:21\nCzy ktoś wie kto jest SZARĄ EMINENCJĄ ,a kto gra nadwornego błazna?\n~PO 19-12-2010 8:20\nDorobek trio Obrębalski-Sajnog-Makieła widać również na ulicach w lodówkach ludzi i w Baronie\n~x 19-12-2010 9:01\nhttp://biznes.onet.pl/ile-zarabiaja-prezydenci-dolnoslaskich-miast,18490,4086089,1,prasa-detal wychodzi na to, że pan prezydent Zawiła dostał najwyższą podwyżkę, spośród prezydentów z Dolnego Śląska. Zarabia niemal jak prezydent Wrocławia. Nie żebym się czepiał, mam tylko nadzieję, że będzie miał osiągnięcia na miarę zarobków. Co do postu powyżej, to przynajmniej coś w tym mieście zaczęło się dziać... choć nie rozumiem czemu w "trio" zamiast pana Lenarda znalazła się pani Makieła. Pewnie pan Lenard był trzymany siłą w zarządzie siłą, zastraszany i nie mógł nic zrobić... inaczej z pewnością "lodówki" do tej pory były by pełne, a ulice Jeleniej Góry wyglądały by jak Fifth Avenue.\n~dorobek PO 19-12-2010 10:59\n~Do ~ 19-12-2010 12:57\n~socjalisty; Za szarą eminencją stoi nie człowiek, ale pan tego świata i jego świta. A nadwornego błazna gra np. ten pan z programu, na który zaprasza pan Przezdzięk. Jak to zostało odkryte? Po owocach życia w grzechu.\noskarl 20-12-2010 10:43\n~kr 20-12-2010 16:09\n...ale w czym problem...?\n~xyz 20-12-2010 22:21\nA kiedy usuniecie bilbordy przed wyborcze?Zawiła się uśmiechał do nas ,a teraz z nas.\n~Obywatel 22-12-2010 18:41\n"Ja mam potrzebę zaangażowania się w rzeczy konkretne" I podniósł sobie pensję po 7 dniach pastowania stanowiska prezydenta naszego miasta.\n~Tadek1 23-12-2010 12:05\nWolałbym, żeby Prezydent Miasta nie spełniał żadnej misji lecz byl dobrym Prezydentem. Na misje to do zakonu a później do Afryki. Tfu do diabła z misjonarzami.\n~Do ~ 23-12-2010 14:32\n~Tadka1; Świetnie objawiesz swój stan ducha i duszy. Masz rację - raporty mocnych w wierze misjonarzy, którzy nie ustawali w głoszeniu Słowa, informują jak rewelacyjnie radzą sobie z nadziemskimi siłami z piekła rodem (m.in. w Pekinie czy Kolar w stanie Karnataka). Oczywiście, przechodzą prześladowania, ale On jest z nimi i ciągle są żywi. Co do misji tego pana, co wrócił na fotel prezydenta Jeleniej Góry, nie jest to żadna misja, ale praca jak każda, tylko z innym stopniem odpowiedzialności i za inne pieniądze.\nhexl 27-12-2010 18:54\nPorównywanie doświadczenia polityków z początku lat 90tych (nawet tych samych) z ich obecnymi doświadczeniami nie ma sensu. Po upadku komuny taki Zawiła nie miał chyba od kogo uczyć się rządzić w tzw. nowej demokracji. Teraz po dwudziestu latach to już na pewno inny polityk z innym doświadczeniem. Mam nadzieję że wciąż z tą sama pasją i zamiłowaniem do miasta. Trzeba dać mu szansę skoro wygrał wybory. Może wreszcie dzięki prezydentowi z Cieplic, mieszkańcy jeleniej Góry zrozumieją, że Cieplice mogą być siłą napędową dla rozwoju miasta, turystyki i wypoczynku.\n~Zośka 27-12-2010 20:14\nMoże Cioska ściągnąć do Jeleniej Góry? To też już inny człowiek...\n~aa 27-12-2010 22:05\nKtos juz kiedys proponowal aby postawic tablice przed ratuszem z zapisanymi obietnicami wyborczymi pana Prezydenta- i zeby tak stala 4 lata! Ja jestem za!\n~cień 28-12-2010 2:02\nA ja jestem za powołanie wzorem angielskim "gabinetu cieni",tak tablica może być na wzór solidarnościowej.tam były żądania tu będą osiągi.\n~alternatywa 30-12-2010 17:38\n~kkk 30-12-2010 19:52\nGłupole głosujący za PO powinni płacić 50% VAT Może taka stawka podatkowa zmusiłaby tych ludzi do myślenia...\n~Sedo 30-12-2010 20:18\np.Zawila jak misja to misja a p.zaczyna od podwyżki 1500zł./m-c.A co w Warszawce byłes AUT.\n~~JG 30-12-2010 20:35\nMister Zawiła, a jak zakończył się przedwyborczy konkurs na logo parku technologicznego czy też inkubatora przedsiębiorczości w Jelonce! Co, znów wyborcza ściema???????? Wstyd??????Kogo wybrano na Prezydenta?????? Odpowiedz! Bujającego w obłokach historyka!!! Brawo:))))))\n~z jeleniej 31-12-2010 11:03\nMISJA! O moj Boze! Wystarczy porządna praca, Panie Prezydencie...\n~jorg0703 1-01-2011 1:11\nNo niestety Pan Prezydent dał ciała z fajerwerkami o północy. Zasłanianie się pożarem w hurtowni - komiczne. Byliśmy od ładnych kilku lat przyzwyczajeni do ładnego pokazu - teraz kupa i łzy u dziecka. Takie oszczędności na pewno nie procentują. Miejmy nadzieję, że to tylko drobna wpadka. Szczęśliwego 2011-go Roku.


Blog autorski Renaty Kosin: Telegraficznie. ;)\nZaniedbałam blog i niedobrze mi z tym.\nW dodatku pewnie jeszcze przez pewien czas nadal będę to robić.\nZałączam jednak powód, i dowód, że piszę.\nIntensywnie pracuję nad kolejną powieścią, a to nie tylko zabiera czas, ale też zajmuje głowę.\nTak skutecznie, że nie ma tam miejsca na nic innego.\nPisać będę pewnie do czerwca, z reguły tyle mi to zajmuje, około roku, choć tym razem chcę to zrobić nieco szybciej, w 10 miesięcy. Stąd ten pośpiech.\nNie zamierzam jednak zaniedbywać bloga aż do czerwca. :)\nMam ważny powód, by tego nie robić.\nJuż bardzo niedługo, bo 15 kwietnia 2015 jest premiera mojej nowej powieści!\nInformacja dla tych, którzy nie czytali wcześniejszych postów - jest to kontynuacja "Tajemnic Luizy Bein". Pisząc "kontynuacja" mam na myśli dokładnie kontynuację, a nie drugi tom, To oznacza, że "Tajemnice Luizy Bein" nie wymuszają konieczności czytania "Kołysanki dla Rosalie",\nnatomiast żeby przeczytać "Kołysankę..." należy znać "Tajemnice Luizy...", z których niektóre wątki są tam kontynuowane.\nJak tylko przestanę zaniedbywać mój blog, czyli pewnie niebawem, napiszę o konkursach, które będą odbywać się w związku z nadchodzącą premierą.\nDo wygrania będą obie wymienione powieści, i pewna bardzo, bardzo, baaaardzo atrakcyjna niespodzianka nieksiążkowa.\nDlatego zachęcam, by mimo wszystko co jakiś czas zaglądać tu i na mój profil autorski na Facebooku.\nAutor: Renata Kosin o 20:20\nejotek 27 lutego 2015 20:34\nA co to się teraz pisze? Ależ jestem ciekawa... :D\nA na Kołysankę ogromnie czekam, niezależnie od tego czy to będzie kontynuacja czy drugi tom! :)\nRenata Kosin 27 lutego 2015 21:19\nA pisze się coś, co pewnie ucieszy zwolenników "Bluszczu prowincjalnego", ale i nie zawiedzie też czytelników Tajemnic i Kołysanki. Czyli: Znów wracam na Podlasie. Będzie klimatycznie i nastrojowo, choć nie zabraknie zagadek, tajemnic, historii i zaskakujących zwrotów akcji. :)\nejotek 27 lutego 2015 21:22\nBluszczu nie znam jeszcze, ale obiecałam sobie go w planie ten rok. Zatem będę czekać na premierę nowości.\nOooo... moje ulubione słowo - tajemnica :) Czyli biorę w ciemno! :)\nżyczę zatem weny :)\nburana25 27 lutego 2015 20:34\nCzekam z wytęsknieniem na nową premierę :-)\nRenata Kosin 27 lutego 2015 21:20\nAvrea 11 marca 2015 14:57


52 dni. - MatkaPrezesa.pl\n6 lutego /\nPo prawie 5 latach wiem, że dla nich byłam tylko kolejnym odbiegającym od normy przypadkiem.\nPrzecież tak się dzieje. Dzieci umierają, organizm kobiety zawodzi. Dochodzi do poronień, do komplikacji. To normalna kolej rzeczy. Tylko, że ten ,,kolejny przypadek” był dla mnie całym światem. I to była ta różnica.\nLekarz, który prowadził moją ciąże nie odpowiedział mi nawet ,,Dzień dobry”. Był jedyną osobą w której pokładałam jakiekolwiek nadzieje. I nagle ostatnia nadzieja, prysnęła jak bańka mydlana.Marzyłam o tym by ktoś powiedział:\nNie chciałam wiele. Chciałam tylko kogoś kto da mi nadzieję.\nObok mnie leżała dziewczyna. W bardzo zaawansowanej ciąży. Na dniach miała rodzić.\nCiągle zastanawiałam się dlaczego tak panicznie boi się porodu. Zazdrościłam jej tego ogromnego brzucha. Miałam ochotę krzyknąć:\n– Dlaczego popłakujesz?! Jesteś w 39tc!\nPotem pokazała mi zdjęcie ciemnowłosego noworodka.\n– To moja córeczka – powiedziała – Zmarła dwa tygodnie po porodzie.\nNie przewieziono mnie od razu do specjalistycznej placówki. Tłumaczono, że można dopiero od 25tc. Że dziecko musi mieć najpierw 700 gramów. A ja im naiwnie wierzyłam.\n[dla tych, którzy nie wiedzą – dzieci ratuje się od 23tc, jest to granica przeżywalności].\nTrafiłam do szpitala o 1 w nocy. Do rana nie spałam. Ciągle żyłam złudzeniem, że to sen, że zaraz się obudzę, że wszystko będzie tak jak dawniej. Przecież dziwne sny w ciąży są normalne.\nNie obudziłam się i nic już nie było takie jak dawniej.\nJedną z nielicznych osób, która miała ludzkie odruchy była salowa. Pomagała mi się najeść, kiedy nikogo przy mnie nie było, a mi zaczynały działać tabletki na podtrzymanie, których mój organizm na początku nie tolerował. Nie byłam w stanie utrzymać łyżeczki.\nMiałam świadomość, że za 48godzin urodzę dziecko. Że nawet nie znam jego płci. Że to będzie pierwszy i ostatni raz jak go zobaczę. Że to ostatnie kopniaki. Ostatnie chwile z nim.\nWylałam morze łez. Krzyczałam, że to niesprawiedliwe.\nA potem zaczęliśmy łamać książkowe teorie. Dotrwałam do 25 tc. Dwa tygodnie z pękniętym pęcherzem?\nPrzychodzi miły mężczyzna. Z karetki. Pomaga mi ułożyć się wygodnie na noszach. Uśmiecha się. Jedziemy do Poznania. Tam będą mieli sprzęt by uratować dziecko. Po raz pierwszy słyszę: ,,Dasz sobie radę!”.\nTylko, że tam miał się zacząć inny koszmar.\nNie było miejsc. Pada stwierdzenie, że jedyne wolne miejsce jest przy sali poporodowej. Leżę z dwoma kobietami, gdzie ta jedna jest w trakcie akcji porodowej.A właściwie ta akcja ma się niebawem rozegrać.\nJest podłączona pod KTG. Bacznie obserwuje cyfry pojawiające się na urządzeniu. A potem zaczyna panikować.\nTętno dziecka zaczyna spadać. Położna ją uspakaja.\nTętno nie spada, tylko ucieka, bo mały strasznie się wierci.\nWszystko w porządku – o tu,tu – jaka ładna akcja serca.\nPołożna wychodzi, kobieta nadal panikuje. Zaczyna płakać. Nic dziwnego. Rok wcześniej straciła dziecko.\nLeżę więc sobie na sali poporodowej. 24h słyszę jak kobiety krzyczą, a nade mną jest dodatkowo remont.\nCo dziennie mam migrenę. PT kupuje mi zatyczki do uszu. Nadal nie mają wolnych miejsc. Jest im przykro. Nikt się nie pyta jak się czuję, właściwie nikt o nic nie pyta.Ja sobie po prostu tam jestem.\nPo kilku dniach dostaję olśnienia. Miejsca są, ale nie dla mnie. Tu panują inne hierarchie. Nie jestem pacjentką tutejszych lekarzy, więc miejsce mi się nie należy.\nW końcu nie wytrzymuje. Mam dość remontu i hałasu, mam dość krzyczenia kobiet. Płaczę, że wypisuje się na własne żądanie. PT wychodzi. Wkurzony do granic możliwości. Po chwili wraca. Z lekarzem.\nMiejsce się znalazło.\nTrafiam na oddział. Ktoś zaczyna się mną interesować. Poznaję kilka dziewczyn – z dwoma mam kontakt po dziś dzień. Spędziłam na tym oddziale wiele cudownych chwil.\nAle potem wszystko zaczęło się psuć. Tabletki przestawały działać, zaczęło się robić rozwarcie.\nPrzeszłam na kroplówkę.\nA potem 17 czerwca na świat przyszedł Prezes.\nNie wiem kto głośniej krzyczał na porodówce – ja – z bólu, czy położna zniesmaczona wszystkim co się właśnie działo. Prezes nie płakał. Wydał jakiś dźwięk, ale to wszystko. Pokazują mi go a potem szybko zabierają.\nNade mną syczy lampa. Wokoło są żółto-niebieskie kafelki. Wpada PT. Spóźniony. Nawet mu nie powiedzieli, że urodziłam …\nSzybka akcja – szycie i łyżeczkowanie. Wszystko dzieje się bardzo szybko.\nNie ma miejsc, trzeba zwolnić porodówkę! Szybko!\nI wracam z powrotem na salę poporodową. Pod oknem jest kobieta. Z mężem. Właśnie urodziła, może nawet w tym samym czasie co ja. Śmieje się do męża, pokazuje mu dziecko. Donoszone dziecko.\nA nade mną stoi lekarka. Z neonatologii. Informuje, że nie jest dobrze. Że mamy się szykować na każdą ewentualność.\nZaczyna mnie boleć brzuch. Przychodzi lekarka, panuje motłoch. Pośpiesznie informuje, że tak ma boleć i może ewentualnie jakieś leki przeciwbólowe podać. Odchodzi.Po jakimś czasie ból się nasila. Nie mogę wytrzymać.PT biegnie po lekarkę. Próbuje mi nacisnąć na brzuch. Ostatkami sił przytrzymuję jej rękę.\n– Jak mam Panią zbadać?!\n– Ale to boli!\n– Po porodzie zawsze boli!\nZabiera mnie na badanie. PT idzie zobaczyć po raz pierwszy Prezesa. Lekarka robi mi USG. Patrzy na mnie i na monitor. Czuję, że coś jest nie tak. Szybka akcja – ląduje na stole. Dostaję narkozę.Miła Pani anestezjolog głaszcze mnie po głowie i mówi:\n– Licz dziecinko do 10.\nNie policzyłam nawet do trzech …\nŚniła mi się łąka. Taka najprawdziwsza. Byłam tam ja i ktoś jeszcze. A potem ktoś krzyczał jakby z oddali:\n– Halo! Halo! Pani Noemi!\nJa nie chcę się budzić …\nZnowu te żółte kafelki. Lampa nade mną wiruje. Zabierają mnie z powrotem na salę poporodową.\nSiedzi już tam PT. Przestraszony,bo nikt mu nie powiedział gdzie mnie zabrano. Powiedzieli tylko, że ma czekać na lekarza, na informacje.\nPokazuje mi Prezesa. Zrobił mu zdjęcie. Pierwsze.\nA potem trafiam na oddział. Jest nas cztery. Ale tylko ja nie mam przy sobie dziecka. Płacz niemowląt jest dla mnie torturą. Nie mam pewności, czy moje kiedykolwiek zapłacze. Widzę ich malujące się szczęście, emanujące z każdej strony, tylko nie z mojej. Przychodzą do nich mężowie, noszą dzieci, podają do karmienia. Przyglądałam się temu i tak bardzo im zazdrościłam …\nA potem przyszła położna laktacyjna.\n– Gdzie Pani ma dziecko?! Przecież było mówione, że za chwilę przyjdę!\n– Na górze. Intensywna Terapia – szepczę\n– Który tydzień?!\n– To szykuj się na butelkę dziewczyno. W tym tygodniu nie ma mleka.\nPo czym ciszej dodaje:\n– O ile w ogóle.\nNie ma płodzika! to tekst, który zainspirował mnie do tego by opowiedzieć własną historię w której pacjent traktowany jest jak towar i nie są przestrzegane żadne prawa człowieka.\nKobiety po poronieniu i po przedwczesnych porodach leżą na salach z kobietami, które rodzą dzieci donoszone.\nNikt się nie martwi o komfort takiej kobiety.\nPrzecież to tylko kolejny, odbiegajacy od normy przypadek.\nCo pod choinkę dla dzieci? Czyli dlaczego tory drewniane to świetny pomysł.\nPosted on 6 lutegoat 8:37 pm\nSzokuje mnie najbardziej to, że jak rodzi się wcześniaka i zamiast słów otuchy to słyszy się: “Nie jet dobrze. To w końcu wcześniak. Proszę przygotować się na najgorsze.” A jednak jest szansa – po wielu zmaganiach … ale jest. Ja z miłą chęcią pójdę za kilka lat do pani “doktor” z moją córcią i powiem jej wprost: “To jest dziecko – które Pani skreśliła na początku swojej ciężkiej drogi.” Ja rozumiem, że bywa gorzej, ale nie ma nic gorszego jak wredna doktor w tak złych momentach … Ale nie ma co gdybać i płakać 😉 Jest SUPEROWY PREZES 😉\nPosted on 7 lutegoat 8:28 pm\nLekarz ginekolog, który nie dawał nam szans, obecnie jest moim lekarzem ginekologiem.\nZa każdym razem pyta o Jasia.\nNawet mi powiedział wprost, że on był święcie przekonany, że nie dam rady.\nPosted on 6 lutegoat 8:39 pm\nMój szpital nie jest świetny, ale mój pobyt w 30 tc był inny – inaczej tam traktowano kobiety, owszem są wyjątki, ale było lepiej.\nTa historia, to przeżycie daje Ci teraz siłę – wiesz, ile jesteś w stanie znieść – trzemam Cię za rękę i wirtualnie przytulam – mocno! Jesteś wielka!\nPosted on 7 lutegoat 8:40 pm\nMoja siła śpi właśnie w drugi pokoju. 🙂\nPosted on 6 lutegoat 8:42 pm\ntekst nie ma płodzika czytałam już kilkakrotnie też za każdym razem ryczałam,\nod początku twojego tekstu widzę siebie, z dwoma wyjątkami (nie napisze o nich), ale u mnie szczęśliwe zakończenie\nPosted on 8 lutegoat 9:05 pm\nTwój tekst też daje wiele do myślenia … A właściwie pokazuje, że od 18 lat nic się nie zmienia.\nTak jakby zmieniała się porodówka tylko wizualnie, a ludzie ze swoją mentalnością nadal stali w miejscu …\nPosted on 6 lutegoat 8:44 pm\nNie wiem nawet co powiedzieć… Hmm… Pozdrawiam tylko ciepło i ocieram łezki….\nPosted on 6 lutegoat 8:45 pm\nBardzo to smutne. Przerażające.\nLeona urodziłam o czasie.\nDziś jestem w prawie 34tc, moja Córeczka waży 1900.\nMam wielkie szczęście.\nMatko Prezesa – szacun. Na nic więcej mnie teraz nie stać bo mi łzy same płyną do oczu.\nPosted on 6 lutegoat 8:49 pm\nWiem że to jest okropne być może nigdy do końca aż tak nie zrozumiem co to znaczy ale mój synek nie był ze mną też na sali nie wychodziłam z nim do sali gdzie chodziły mamy pokazać dzieci ojcom ja byłam sama. też przyszedł u mnie taki moment chyba w 4tej dobie że cały dzień prawie płakałam… I o ile położne i lekarze byli ludźmi i okazywali wsparcie (mówię tu o tych co opiekują się kobietami) tak te pielegniareczki od dzieci bym wystrzelała…\nPosted on 6 lutegoat 8:52 pm\nMiałam ciary jak czytałam.\nTa ciąża była dla mnie całym światem, 4 lata temu…\nleżałam na patologii ciąży z brzuszkami, bijącymi serduszkami. A mnie traktowano jak mięso.\nNa zabieg zawieźli mnie o 2 w nocy, nikt przy mnie nie mógł być, ani przed ani po.\nNajgorsze, że leżałam z mamami, które zaraz urodzą,\na później ja poszłam do domu, z pustką w środku…\nPosted on 6 lutegoat 9:28 pm\nSmutne wspomnienia ale pewnie jednocześnie napawają radością, że Twoje dziecko jest teraz z Tobą. Moje ciąże donoszone, więc mogę sobie wyobrazić jedynie co czułaś…\nPosted on 6 lutegoat 9:42 pm\nJa miałam to “szczęście”, że trafiłam do szpitala, gdy podskoczył mi cukier w 26tc, mieli mi robić krzywą cukrową… Ciąża “książkowa”, w dniu przyjęcia USG, regularnie badany cukier, dieta… Nastała noc, obudziłam się, bo poczułam,że coś mi “cieknie” po nogach, idę do pielęgniarek z informacją,że wody mi chyba odeszły… “za chwilę zadzwonimy po lekarza, proszę wracać do łóżka”. Nim lekarz do mnie dotarł “doczłapałam” się kolejny raz do pielęgniarek, tym razem do lejących się wód doszło krwawienie… pojawił się lekarz, wylądowałam na fotelu, badanie, rozwarcie 4cm, wody się leją… szykujemy salę operacyjną, nie ma już na co czekać… Jestem na stole operacyjnym, zalana łzami, bo to w końcu 26 tydzień, lekarz przed samą narkozą mówi : proszę pamiętać, że to tylko próba ratowania życia płodu”. Obudziłam się na sali, gdzie mamuśki ściskały swoje dzieciaki… Inga jest dziś z nami i każdego dnia walczy o swoją sprawność :D.\nPosted on 6 lutegoat 10:33 pm\nBrak słów. Szklane oczy wpatrujące się w ekran. Czy to jest w ogóle możliwe? Jak widać…tak. Prezes jesteś wielki i masz niesamowicie silna mamę ! Pozdrawiamy\nJa przezylam podobnie odzial patologii ciazy. Ja urodzilam w 39tc przez cc. Zdrowe 3 kg dziecko ale….\nWlasnie ale ciaza byla zagrozona od samego poczatku do samego konca!\nPierwszy raz trafilam na odzial byl to 11tc polozyli mnie z dziewczyna ktora czekala na zabieg lyzeczkowania- ciaza obumarla. Dziwil mnie jej spokoj jej opowiesci do lekarzy byly takie spokojne wywazone. Moje pelne obaw i cierpienia. Juz od tego pobytu do konca mialam leki na potrzymanie.\n2 wizyta leze z dziewczyna ktora jest w ciazy ale ma krwiaka ktory rosnie i caly czas krwawi obficie… ja trafiam z plamieniami…\n3 raz leze sama na pokoju socjalnym spotykam kobiete ktora lezala ze mna na sali z krwiakiem- Pyta co u mnie/ mowie ze ciaza zagrozona ale czuje ruchy wiec damy rade .. pytam co u niej ona ze dziecko umarlo dali jej tab i czeka az urodzi MARTWE!! -nigdy tego nie pojme czemu kaza rodzic dziecko martwe bez narkozy;(\nprzeplakalm 2 dni!\nNastepny raz laduje ze skurczami nie wolno mi wstawac z lozka ani siedziec… klada do mnie na sale dziewczyne 19letnia ktorej ciaza obumarla w 11 tc i czeka na samoistne poronienie po tab. Mloda laska bardzo histeryczna. Caly czas placze opowiada swojemu facetowi o dziecku pokzauje zdjecia usg… opowiada o tym ze szczegolami ze sie zaczyna wracajac z toalety opowiada non stop placzac!!! wiec wstaje i siedze w socjalnym lub chodze po korytarzu by uspokoic swoje dziecko ktore jest zagrozone porodem w 20 kturyms tyg ciazy! dzwonie do matki z placzem by mnie uspokoila!! ja osoba 21 letnia dzwonie do mamy z placzem!!!\nNa szczescie dla mnie zaraz bo poronieniu wypisala sie na wlasne zadanie!\nznow trafiam do szpitala na zabieg wyciecia zewnetrznej torbieli na narzadach plciowych ktora zaczela ropiec i musial odbyc sie zabieg w ciazy! klada mnie na sali poporodowej z dziewczyna ktora urodzila ale jej dziecko wywieziono do innego szpitala w stanie ciezkim… Znow przeplakuje 3 dni o zycie mojego dziecka!!\nTo najgorsze watki- historie patologii ciazy jakie mialam!!! Na szczescie moje dziecko jest malym smieszkiem i te emocje nie wplynely na jego charakter\nPosted on 6 lutegoat 11:31 pm\nCzytam ten wpis i z przerażeniem myślę, że moja koleżanka miała “szczęście”. Też straciła dziecko – musiała urodzić martwego maluszka, ale nie było mowy o takim traktowaniu. Kobiety, które traciły dzieci, bądź te, których dzieci walczyły o życie nie musiały oglądać szczęścia innych mam i nie były traktowane jak zło konieczne. A ból? Ten fizyczny był uśmierzany niemal w 100%. Przeraża mnie tylko to, że w gąszczu ostatnich doniesień (i takich wpisów) o takim oddziale, na jakim ona była, można powiedzieć, że to wyjątek.\nPosted on 7 lutegoat 7:51 am\nMój Boże, Noemi…\nPosted on 7 lutegoat 8:07 am\nPoryczałam się w autobusie…o mały włos bym przejechała przystanek, na którym wysiadamy do pzedszkola…\nTo ból, który zostaje zawsze.\nU nas w szpitalu dziewczyna musiała rodzić dziecko, które umarło jeszcze w łonie, na sali razem ze świeżo upieczonymi matkami… za kotarą… koszmar dla obu stron…\nNa porodówce nie było miejsc dla “umarlaka”… i tak się nie mogło nic spieprzyć :'( bardziej… słowa byłeho ordynatora…\nPosted on 7 lutegoat 10:09 am\nCo za świnia z tego ordynatora sorki ale ciśnienie mi skoczyło, zero empati\nPosted on 7 lutegoat 8:16 am\nTo straszne co piszesz… wiesz, opowiadasz o rzeczach, o których nie miałam bladego pojęcia. Do tej pory urodzenie dziecka w 38-42 tc to było dla mnie coś normalnego, nie brałam nigdy pod uwagę, że może być inaczej. Owszem, słyszało się o takich przypadkach, ale myślisz, że Ciebie to nigdy nie spotka. A spotkać może każdego…\nPrzeraża mnie fakt, jak lekarze traktują kobiety. Lekarze, którzy wybierając zawód, wiedzieli, że będą pracować z LUDŹMI, którzy powinni ich ROZUMIEĆ, zapewnić odpowiednią opiekę…\nCzytam Ciebie od niedawna i wiem, że tu zostanę. Bo dzięki takim wpisom otwieram oczy na rzeczy, których dotąd nie dostrzegałam.\nPosted on 7 lutegoat 8:59 am\nPo prostu brak słów 🙁 jakie to przykre, kiedy przestajemy być ludźmi, a jesteśmy traktowani jak kolejny “medyczny przypadek”…\nPosted on 7 lutegoat 9:34 am\nPrzez ciebie prawie płakałam czytając.\nWspolczuje i tym bardziej sie cieszę ze Prezes wyszedł z tego taki silny. Pokazał im wszystkim że ma facet jaja.\nPosted on 7 lutegoat 10:07 am\nI to jest nasza służba zdrowia jak nie posmarujesz lub nie masz znajomości traktują cie jak powietrze, zrobią co muszą i daj im spokój(zeby nie było nie we wszystkich szpitalach tak jest i nie wszystkie pielęgniarki czy lekarze tacy są).Czytając twoją opowieść co ciebie spotkało jestem w szoku jak tak można traktowac pacjenta.Każdego dnia jestem wdzięczna że losowi że rodziłam w uk.Moje bliźniaki urodziły się w 31tc, opieke prenatalną i poporodową mieliśmy wspanialom, panie troskliwe pomocne cierpliwie tłumaczyły i odpowiadały na pytania.Bardzo fajnie zajęły się moimi wcześniakami innymi dziecmi również, widać było że robią to bo to ich powołanie a nie przykry obowiązek.Żałuje że w naszym kraju daleko do tego, przykre że tobie jako mamie wcześniaka nie udzielili wsparcia którego tak potrzebowałaś.Całe szczęście masz te przykre doświadczenia za sobą, prezes żyje, rośnie na fajnego chłopca.Podziwiam Cię Noemi\nPosted on 7 lutegoat 10:40 am\nJa leżałam na patologii tydzień. Miałam szczęście, bo oddział patologii był oddzielony klatką schodową od dziewczyn tuż przed i po porodzie. Ale na ten oddział trafiały dziewczyny, które nie rodziły. nie miały rozwarcia, pękniętego pęcherza. Tego szczęścia nie miała dziewczyna, która trafiła do szpitala gdy ja urodziłam Tymona. Ja leżałam ze zdrowym dzieckiem, ona z rozwarciem i pękniętym pęcherzem płodowym, w 34 tygodniu ciąży, ze starszą córką , półtoraroczną, czekającą w domu.\nPamiętam jak przykro mi było, i jak bardzo starałam się ukryć swoje szczęście, żeby nie dodawać jej cierpienia. Jak nie wiedziałam co jej powiedzieć, jak pocieszyć. I jak wkurzały mnie pielęgniarki, które połozyły ją na wspólnej sali…\nPosted on 7 lutegoat 11:43 am\nNa patologie trafiłam na kilka godzin. Urodziłam długo po terminie, ale na szczęscie miałam przy sobie swoją znajomą położną, która postawiła na nogi całą porodówkę-która zajęła się mna jak człowiekiem. Na szczęście. Bo widziałąm jak na stole leży dziewczyna. Sama. Krzyczy niemiłosiernie, nie pomaga nikt, tylko dookola polozne plotkuja ” ze drze sie jakby zarzynali, ze jak nie wspolpracuje niech cierpi…”\nPo porodzie z ostrym zapaleniem macicy trafiłam do szpitala. Jakiś ogolny oddział. sami nie wiedzieli gdzie mnie polozyc i co ze mna począć, bo w badaniach po za ostrym zapaleniem w organizmie nie wychodzilo nic. Wiec domyslnie była to macica, skoro bylam po porodzie. Antybiotyk pomogł, ale tydzien spedzilam w szpitalu. Pierwszy dzien bylam sama na sali. Nastepnego przyszla dziewczyna w 21tc. Sączące się wody, skurcze. Lekarze rozkładali ręce. Leżałyśmy razem tydzień, i czułam się niezręcznie jak nigdy. Ja po porodzie, z donoszona ciążą, w domu czekało na mnie moje dziecko. Nie miałam śmiałości się cieszyć, opowiadać. Sama dopytywała mnie, wydawała się być pogodzona z sytuacją. Byłam u niej kilka dni po swoim wyjściu ze szpitala.. Później miałyśmy kontakt telefoniczny. Urodziła w 23 tc. maleństwo zmarło. Ale mimo, że nie było dla niej miejsca na odpowiednim oddziale, to i tak wszyscy zachowywali się z szacunkiem, współczuciem. To chyba tylko mi było niezręcznie, że ja moge sie cieszyć a ona rozpacza.\nJednak wiem, ze takie sytuacje jakie opisujesz maja miejsce na codzien. Wszedzie. Wiem ze lekarze są uodpornieni, ze maja znieczulice, ale do cholery moze mimimum dyskrecji, empatii?!\nPosted on 7 lutegoat 12:14 pm\nZa każdym razem czytając takie wyznania dziękuję Bogu za moje dwa kilkugodzinne porody… Wredna położna, która robiła mi masaż szyjki be zpotrzeby i bez zgody, która kazała być cicho i mówiła, że ona też by chciała już pójsć spać (miałam czelność rodzić w nocy) to nic w porównaniu z tym, co przeżyłaś Ty i wiele Tobie podobnych kobiet.\nWniosków nsuwa się wiele, ale jeden jest najważniejszy: trzeba pokazac lekarzom, że nie są bogami, że pacjentom należy się szacunek, ze nie wolno im wszytskiego… Trzeba tępić znieczulicę, chamstwo i niedoinformowanie. Bo w Polsce pojęcie “rodzić po ludzku” ciągle dotyczy nielicznych (niestety często tych kobiet, które na to po prostu stać…)…\nPosted on 7 lutegoat 1:19 pm\naż mi się łza w oku zakręciła.\nPosted on 7 lutegoat 1:38 pm\nja tylko trzy dni “wytrzymalam, trzy… a mialam ciążę zdrową, niezagrożoną, z braku miejsc położyli mnie na patologii. po tym czasie wypisałam sie na własne żądanie, psychicznie nie wytzymalabym tam kolejnej doby.\nPosted on 7 lutegoat 3:45 pm\njesteś ogromnie dzielną Kobietą..\nPosted on 7 lutegoat 5:35 pm\nPoruszyłaś ten sam temat co ja kilka dni temu… Współczuję Ci z całego serca… po komentarzu Ciebie jak i u mnie wyłania się straszny obraz… nie tak powinno traktować się przyszłe matki. Ręce mi opadają, gdy po raz kolejny czytam jaka wiele złego kogoś spotyka w miejscu, gdzie powinno otrzymać się możliwie jak najwięcej wsparcia i pomocy. http://mama-granda.blogspot.com/2014/01/moj-cud-narodzin.html\nPosted on 7 lutegoat 6:33 pm\nJa byłam po terminie. 42 tydzień. Córka urodziła się sina, 2 pkt apgar na początku bo położna dała mi “pseudo znieczulenie” zamiast do mięśniowo w pupe to do żylnie. Odleciałam niemal jak po przedawkowaniu. W między czasie ordynator wylał na mnie butelkę bo się za bardzo “darłam” a przecież prasa była na oddziale fotki świeżym mamusiom robili i to nie był dobry PR. Na koniec lekarz położył się na mnie żeby dziecko w ogóle się pojawiło na świecie że o nacinaniu po skurczu, rozrywaniu pęcherza płodowego rękami położnej nie wspomnę. Dla mnie poród to masakra i ledwo żywe dziecko. A potem stan zapalny i ropa bo pozszywano mnie brudnymi narzędziami a i kręgosłup do dzisiejszego dnia odczuwam po tym całym pożal się Boże porodzie. Płakać się chce nad matkami w tym kraju, nad tym jak są koszmarnie traktowane bo to woła o pomstę do nieba!\nPosted on 7 lutegoat 7:01 pm\nWażne, że Prezes jest cały i zdrowy!\nPosted on 7 lutegoat 7:04 pm\nNoemi mi się wydaję, że w polskiej służbie zdrowia nigdy nie będzie dobrze…A takich przypadków jest miliony…\nDopóki pacjent będzie towarem nic się nie zmieni.\nAle trzeba pamiętać, że można to zmienić.\nPosted on 7 lutegoat 9:27 pm\nNu, lekarze i położne to chyba w Polsce zbieranina najgorszych charakterów z zerowym odczuciem empatii, albo wręcz czerpaniem radości z cudzego cierpienia. :/\nPosted on 7 lutegoat 10:02 pm\nTeż tam rodziłam, po opisach się domyśliłam. Ja mojego porodu nie pamiętam, w sumie czytając Ciebie to nawet minimalnie mniej mi żal. Jesteś kolejną osobą, która utwierdza mnie w przekonaniu, że powinnam opublikować co się działo ze mną, jak Ci lekarze prawie doprowadzili do śmierci mojej i dziecka. Gdyby nie inny szpital nie napisałabym tego komenarza…poprostu by mnie nie było, nie chce wracać tam nigdy więcej. Cieszy mnie, że dziewczyny coraz częsciej o tym piszą, ja na pewno będę następna. Ściskam!\nPosted on 7 lutegoat 10:31 pm\nI ten personel to często już rodzice… Skąd ta znieczulica ? Ja od kiedy wiem co znaczy być Mama o każdej innej myśle z jeszcze większa empatia…dobrze, ze Twój Prezes śpi w pokoju obok:)\nPosted on 8 lutegoat 8:36 am\nJa też urodziłam na Polnej Fabianka. Trafiłam do.szpitala po odejściu wód w 33 tyg. Na USG okazało.się.że tętno małego jest poniżej 50. Trafiłam na stół i narkoza. Fabianek urodził się w zamartwicy dawali mu 5% szans na przeżycieNa sali poporodowej leżałam z innymi mamami które właśnie urodziły. Na początku było.ok za dużo.do mnie nie docierało. Jak już doszłam do siebie i zrozumiałam co się stało położne przeniosły mnie na inny pokój. Byliśmy tam sami z mezem. Na położnictwie też leżałam sama w pokoju 3 osobowym. Od razu dostałam psychologa i co chwilę zagladaly położne. Jak długo nie wracałem z intensywnej dzwoniły czy tam jestem. Poprost miałam szczęście że trafiłam na taki oddział.\nPosted on 8 lutegoat 11:51 am\nSiedzę i beczę. I nie wiem, co napisać…\nPosted on 8 lutegoat 8:49 pm\nNie do wiary, jak podłym i po prostu głupim można być. Ta doradczyni laktacyjna – ignorantka i chamka! 30 tygodni i taki komentarz – straszne! Mój mąż urodził się w 30 tygodniu, przez pierwsze dwa miesiące dostawał odciągnięte mleko swojej mamy (tyle czasu był w szpitalu Madurowicza). Prawie 30 lat temu. Można było. Od lat ratuje się dzieci półkilogramowe, kiedyś dla wcześniaków były banki mleka kobiecego. Straszne, co Was spotkało.\nPosted on 8 lutegoat 8:59 pm\nWróciłam do domu z pełnymi baniakami i … gorączką. 🙂\nMoja mama była przerażona.\nJa wyłam z bólu, a Artur z moją mamą pomagali mi odciągać najpierw pod prysznicem, a potem laktatorem …\nPosted on 8 lutegoat 9:51 pm\n<3 na szczęście to już za Wami.\n🙁 mój poród w 41 tygodniu też był okropny…lecz ma pewno nie tak.\nPosted on 9 lutegoat 8:56 pm\nJezu jak ja dobrze pamiętam ten dzień, kiedy urodziłam Lenę i nikt nie raczył mi powiedzieć, że moje dziecko leży w inkubatorze i walczy o życie… Leżałam prawie 2 tygodnie z matkami, które miały ze sobą dzieci, a ja dwoje oglądałam przez szybkę inkubatora 🙁 Okropne i nie życzę tego nikomu… Mówili 36 tydzień ciąży to już niemalże donoszone dziecko, ale jak się okazało trzymanie mnie 3 dni z odchodzącymi wodami spowodowało, że moje dziecko cudem przeżyło… Ktoś powinien pomyśleć nad tym czy tak być powinno…\nPosted on 12 lutegoat 10:18 am\nAle pacjentka jest tylko towarem.\nMożna – według nich – robić wszystko na odpierdol.\nKtoś powinien się za to wziąć, no ale z jakimi skutkami?:(\nPosted on 12 lutegoat 10:17 am\nwyciskacz łez ten Twój post, na szczęście nie wszędzie tak jest.\nPosted on 12 lutegoat 8:03 pm\nBo dla lekarza pacjentka to nie człowiek, przykre lecz prawdziwe…\nPosted on 13 lutegoat 12:25 pm\nŁzy napływają do oczu. Za każdym razem kiedy mijam Prezesa na ulicy, mam ochotę go przytulic. A Ciebie Noemi, hmmm w Tobie widze kogoś z kim chętnie poszlabym na kawę 😉 Podziwiam !\nPosted on 28 lutegoat 1:38 pm\nTrafiłam na Twój blog przypadkiem. Mam synka prawie 6 letniego, jestem teraz w kolejnej ciąży i cieszę się każdym tygodniem, który upłynął. Już jest dobrze, bo 30tc minął, więc nie boję się tak bardzo przedwczesnego porodu.\nPrzeczytałam kilka postów. A teraz siedzę przed laptopem zapłakana i się uspokoić nie mogę.\nKobieto jesteś bardzo silna. Podziwiam bardzo. Powodzenia Ci życzę w dalszym życiu osobistym i tym macierzyńskim.\nPosted on 14 marcaat 9:31 pm\nByłam w 8 tc, piętek po południu. coś sie zaczęło dziać. Moją ginekolog złapałam na korytarzu, gdy wychodziła z gabinetu. Zrobiła badanie. Mówi: “natychmiast do szpitala. Nadzieja jest, bo może ja mam słaby aparat USG, słabe o czy i nie widzę…” W szpitalu uśmiechnięta Pani doktor robi mi USG i mówi: “wszystko w porządku nic się nie dzieje, proszę iść w poniedziałek do swojego lekarza do kontroli.” Proszę: chcę zobaczyć dziecko na monitorze USG, lekarka, jeszcze mocniej odwraca monitor w swoją stronę i mówi, że nie. Płaczę. Grozi zawołaniem ochrony. Wychodzę z gabinetu ze złym przeczuciem. W poniedziałek idę do innego lekarza, prywatnie. Nie robi USG, daje leki na podtrzymanie ciąży. We wtorek krwotok, pogotowie, szpital, na szczęście inny. Dziecko nie żyło przynajmniej od tygodnia. Dlaczego tamta lekarka powiedziała, że jest dobrze? Napisałam skargę, dyrektor szpitala odpisał mi, że lekarka już w szpitalu nie pracuje, wiec nie może tego wyjaśnić, ale na pewno było inaczej niż ja napisałam.\nNoemi płaczę przy kolejnym już twoim poście. Dobrze, że piszesz. Może ktoś z pracowników służby zdrowia to przeczyta,może choć dla jednej kobiety będzie po prostu człowiekiem.\nPosted on 17 marcaat 10:12 am\npopłakałam się…kurcze kobieto jesteś silną babką…nie wiem czy ja dałabym radę…pewnie tak bo dla dziecka zrobi się wszystko… jesteś wielka…widać to w każdym calu twojego Prezesa…którego uwielbiam…sama mam Jasia tylko 10 miesięcznego…i wiem że w wielu rzeczach będę brała z ciebie przykład… Pozdrawiam (a tak w ogóle czytam cię już od tak dawna a dodałam pierwszy koment) Zdrówka dla Was!\nPosted on 20 marcaat 9:07 am\ntekst mi bardzo bliski,\nurodziłam wcześniaka w Poznaniu na Polnej 4 czerwca 2010, miałam to szczęście że byłam pacjentką ordynatora, traktowana jak vip, mimo wszystko leżałam na poporodowej bez dziecka, przyznaję, że widok matek karmiących leżących obok to istne tortury, które wspominam jak trauma do dziś…\nPosted on 20 marcaat 9:26 am\nTeż rodziłam na Polnej.\nW czerwcu 2009 roku.\nPosted on 27 kwietniaat 2:17 pm\nPozdrawiamy z Olivierem! 🙂\nPosted on 3 majaat 8:55 pm\nKochana najważniejsze że nasze dzieciaczki są całe piękne i zdrowe !! nie będe opisywać już swojej historii ale uwierz mi wiem co czułaś co przechodziłaś ! ja na Polnej też nie miałam swojego lekarza, moja ciążowa historia jest dramatyczna ale najważniejsze jest dla mnie to że moje największe szczęście moja córka jest ze mną i jest zdrowa !\ntrzymaj się dzielnie i zdrówka wam dużo życzę\nPosted on 13 czerwcaat 5:40 am\nNajważniejsze, że Prezes jest z Wami :*\nPosted on 16 październikaat 9:11 pm\nNoemi 🙁 tak mi przykro, że musiałaś przez to przejść. Przez tygodnie na patologii widziałam takie dziewczyny, sama poniekąd w 33 tyg nią byłam. To czego doświadczyłam w ciąży – co widziałam- dziewczynę roniącą ciążę kiedy mi robią koło niej USG (dzieliła nas kurtynka), kobietę na położnictwie z noworodkami, której dziecko w 37 tyg zgasło. Traktowanie jak szumowin każdej poniżej 24 tyg…. widziałam te dziewczyny, tragedie i baaaardzo cię teraz przytulam i głaszczę po głowie, jak ten duch dawnych czasów szepcze ci do ucha “będzie dobrze, nie trać nadziei.”\nPosted on 8 grudniaat 10:04 am\nBardzo ci współczuję.widziałam wiele takich przypadków.miałam cudownego lekarza który doprowadził moja ciążę do końca.A to nie lada wyzwanie.od 12 tyg z małymi przerwami do 38 prawie cały czas lezalam na patologii.wiele widziałam.sytuacja była u mnie była bardzo zła.w 11 tyg niecały centymetr szyjki.To była 2 ciąża .1 straciłam w 14 tyg.założony pessar leki na podtrzymanie.zakaz chodzenia.od tych wszystkich leków w prawie 39 brak akcji porodowej postępujące rozwarcie.ciężki wywolywany poród.dziś jestem szczęśliwa mama 4 łatki.;) dziękuję lekarzowi który mi pomógł.zawsze znalazło się miejsce w szpitalu Ale….lekarz był prywatny.zastępca ordynatora .policzylam ile to kosztowało ponad 10 tys ze wszystkimi badaniami.1 ciążę prowadziłam na nfz.mówiłam o bólu brzuchu lekarz w ogóle nie słuchał.w nocy pojechałam do szpitala odeslali do domu i nospe kazali wziąść.2 godz później było po wszystkim.dziś moje dziecko miałoby 9 lat.pozdrawiam wszystkich\nPosted on 8 grudniaat 10:14 am\nObliczyłam sobie moją drugą ciąże i wyszło mi ok. 8 tysięcy … Ale wiem, że coś za coś. Spokój byłby dla mnie najważniejszy i nie przeliczyłabym tego na żadne pieniądze. Niestety na początku wydawało mi się, że ciąża na NFZ to najlepszy pomysł, bo byłam teoretycznie u najlepszego lekarza w Śremie. Nigdy więcej nie byłam już u ginekologa na NFZ. Płacę nie mało, ale mam zawsze komfort w trakcie wizyt. Tu jestem Panią S. której pielegniarka za każdym razem proponuje kawę lub herbatę w poczekalni, a nie kolejną X lub Y.\nPosted on 8 grudniaat 10:47 am\nSpędziłam na patologii kawał ciazy, byłam tam już stałym bywalcem więc tylko kobiety w mojej sali się zmieniały a ją wciąż na tym samym łóżku…leżały takie, ktore donosiły i już rodziły, takie które wychodziły do domu po opanowanej sytuacji i niestety takie które traciły dzieci. Dwie z nich zapadły mi w pamięci jedna właśnie straciła 4 ciążę….młoda dziewczyna może z 25 lat…strasznie płakała a ją nie potrafiłam jej pomoc bo co można powiedzieć w takiej sytuacji….Drugą dziewczyna też młoda ok 22 lat ale jej nigdy nie zapomnę gdyby nie była w ciąży to chyba bym siłą woli wstała i przysięgam przywalila w pysk żeby się ocknela. Jest wieczór ją leże pod kolejną kroplowka podtrzymującą staram się zasnąć a ona rozmawia przez telefon. ” ją pierdziele dość mam tej ciąży zrozumiesz? Brzuch ogromny ciężko mi już niech TO ze mnie wyciągną bo oszaleje. A słuchaj Kaśka robi imprezę w sobotę to może jak poskacze i szybciej wyjdzie to byśmy się wybrali? ” mniej wiecej w tym stylu odbywała się jej rozmowa. Byłam załamana jej podejściem i swoją tragedia ale nie bardziej niż po CC kiedy moje dziecko było na neonatologii a koło mnie leżała dziewczyna do której przyszła cała rodzina i podziwiała jej coreczke. Odwróciłam się i płakałam bo moja córeczką właśnie walczyła o życie….\nPosted on 9 grudniaat 8:11 pm\nPoplakalam się. A to dlatego, że przypomniało mi się co było 2 lata temu. 35to, trafiłam do szpitala po całej nocy wymiotowania – przestałam czuć ruchy. Pani doktor która robiła mi usg na izbie na pytanie czy wszystko w porządku potrafiła tylko odburknąć: jakby było wszystko w porządku to nie byłoby tu pani. Dopiero mój lekarz- anioł przeprosił za tą sukę i wszytko wytłumaczył…\nPosted on 17 styczniaat 10:37 pm\nCzasy się zmieniają. Ten sam szpital, wcześniak, 2015rok. Praktycznie większość matek ściąga pokarm i przekazuje do kuchni mlecznej. Lekarze od samego początku każą walczyć o laktację, pielęgniarki laktacyjne na noeonatologii również pomagają i służą wiedzą o laktacji “wcześniaczej”, mam wrażenie że wiedzą więcej niż te z o. poporodowych. Nie mogę nic złego powiedzieć o walce o każdy dzień ciąży i opiece i podejściu lekarzy/pielegniarek w tym samym szpitalu (Polna, Poznań). Wcześniak z raptem dzień wcześniej skończonego 34tc z głęboką hipotrofią (1600g). Z miejscami różnie. Też dane mi było kilka dni leżeć z noworodkami, kiedy ja walczyłam o każdy dzień i przyjmowałam sterydy (30tc). Urok szpitala, który MUSI przyjąć każdą zgłaszającą się “patologię”.\nPosted on 18 styczniaat 5:13 pm\nPrawdopodobnie w przeciągu 2 lat przekonam się jak wiele się zmieniło. 😉\nPosted on 5 lipcaat 3:23 pm\nW kwietniu po 5 tygodniowym pobycie w szpitalu urodzilam bliźniaki w 35 tc. I o ile do lekarzy ktorxy opiekowali sie mna na patologii ciazy nic nie man, to lekarz ktory przeorowadzil cesarke to zupelnie inna historia. Bylam znieczulona od pasa w dol wiec wszystko slyszalam. Wyjal ze mnie dzieci ktore zaplakaly jak kotki i nawet mi ich nie pokazal ! A na moje pytanie dlaczego, odpowiedzial: bo takie malutkir byly. Zanim przyszla polozna powiedziec mi ile waza itd przyszedl do mnie na sale pooperacyjna i powiedzial: dzieci sa duzo za male jak na ten wiek ciazy, gleboka hipotrofia. Ale nie powiedzial ile dokladnie waza i w jakim sa stanie bo miala przyjsc polozna od noworodkow. Zanim przyszla myslalam ze osiwieje.. Mowilam sobie: zeby chociaz po kilogramie wazyly.. Okazalo sie ze synek wazyl 2040 a corka 1500. Spedzily na oiomie 7 tygodni ze wzgledu na wage, brak odruchu ssania i pozniejsze zapalenie pluc. Ja wyszlam po 6 dniach ale zaluje ze nie wypisalam sie w 3 dobie na zadanie: dzieci i tak moglam widywac tylko 4 godziny dziennie a w sali ze mna panie ktore urodzily zdrowe dzieci tylko sie zmienialy. Najgorsze byly te odwiedziny.. A ze urodzilam w Wielki Czwartek to cale rodziny przyjezdzaly zobaczyc maluszki, zdrowe maluszki ! A ja lezalam i plakalam i tylko odliczalam minuty do upragnionej 14 kiedy mogpam pojsc na oiom i dotknac moje dzieci przez okienko inkubatora. Najgorszy okres w moim zyciu. Teraz moje skatby sa juz ze mna w domu na szczescie 🙂\nPosted on 14 czerwcaat 10:52 am\nJestem wcześniakiem z 28 tygodnia. Urodziłam się w 1983 roku. Wtedy było to przed granicą przeżywalności. Moja mama wytrzymała 2 tygodnie z pękniętym pęcherzem. Przeżyłam dzięki dzielności mamy i zaangażowaniu lekarzy, bo miałam te 2 tygodnie na przyśpieszony rozwój płuc po podaniu sterydów. Ponieważ nie było wtedy respiratora dla tak małych noworodków (ważyłam 980g), siedziała przy mnie na stałe pielęgniarka, która szczypała mnie gdy traciłam oddech. Nie było wtedy takiej diagnostyki, jak dziś. Dopiero w dorosłym życiu przy okazji badań po urazie głowy, okazało się, że mam w mózgu ślady po sporych noworodkowych wylewach. A rehabilitant po urazie nogi, stwierdził u mnie obniżone napięcie. Może i dobrze, że rodzice nie wiedzieli. Gdy odebrali mnie ze szpitala po 3 miesiącach byli przekonani, że odbierają zdrowe dziecko. Dziś pewnie byliby przekonani, że będę niepełnosprawna. Tymczasem funkcjonalnie jestem zupełnie sprawna. Moją jedyną wyraźną dolegliwością wcześniaczą była niezbyt nasilona astma. Co ,wraz z obniżonym napięciem, nie zdołało mnie powstrzymać przed sportowym trybem życia. Piszę o tym ku pokrzepieniu. Długo sama nie wiedziałam, jak dużo miałam szczęścia. Tak naprawdę uświadomił mi to dopiero ordynator neonatologii, po narodzinach mojej córki. I jeszcze jedno… Moja mama była bardzo zachęcana, do odciągania mleka i dostawałam jej pokarm codziennie.