Teatr Capitol konkurs. Wygraj bilety na "Gwiazda i ja" [KONKURS ROZWIĄZANY] | Warszawa Nasze Miasto\nTeatr Capitol konkurs. Wygraj bilety na "Gwiazda i ja" [KONKURS ROZWIĄZANY]\nKarolina Kowalska 28.11.2014 Zaktualizowano 13.01.2015\nteatr capitol konkurs gwiazda i ja Teatr Capitol\nTeatr Capitol konkurs. Wygraj bilety na "Gwiazda i ja"\nRewelacyjna komedia oparta na prawdziwym zdarzeniu z 1985 roku, kiedy to legenda ekranu – Bette Davies – przybyła do domu nikomu nieznanej gospodyni domowej Elizabeth Fuller w Connecticut. Gwiazda miała się jedynie zatrzymać na noc, została jednak na cały miesiąc.\nObok głównych bohaterek zobaczycie państwo Barbarę Kurzaj i Cezarego Morawskiego, który jest również reżyserem spektaklu.\nJaką Gwiazdę chętnie byś przyjął u siebie w domu i dlaczego?\nBilety otrzymają autorzy najciekawszych i najbardziej oryginalnych odpowiedzi. Na Wasze zgłoszenia czekamy tylko do 4 grudnia do godz. 10.00. Zgłoszenia osób niezalogowanych oraz nie mających wypełnionego w całości profilu nie będą rozpatrywane.\nSztuka "Dwie połówki pomarańczy" zostanie wystawiona 7 grudnia o godz.18 na Scenie Mniejszej Teatru Capitol\nteatr capitol gwiazd...\nspektakl gwiazda i j...\npaulinaa 04.12.2014 08:13:34\nZaprosiłabym do siebie Adama Małysza - człowieka legendę, osiągnął tak wiele, a nadal pozostał skromny :)\ndyzio23 03.12.2014 23:38:17\nZaprosiłbym osobę nie byle jaką\nGrażynę Torbicką – kobietę z klasą.\nOprócz inteligencji i elokwencji\nA także świetnej prezencji\nOsobę bardzo spokojną i opanowaną\nUrodą Chojnie obdarowaną.\nMiłą nie tylko przed kamerami\nJedna z nielicznych tylko z dobrymi komentarzami.\nMającą osiągnięcia i wiele pasji,\nSkromną, ale znającą swoją wartość.\nUdzieliłaby mi porady\nJak unikać słownej blokady.\nJak ubierać się modnie\nNie przesadnie, a gustownie.\nJak nie zmieniać się z wiekiem\nI być 30 lat z jednym człekiem;)\nisla.bonita 03.12.2014 22:58:14\nW domu mym chciałbym ugościć,\nAktora słynącego ze swej epickości.\nOn zawsze humor mi poprawi\nI całą publikę rozbawi.\nCzy gra księdza, wójta czy Krawczyka,\nMa coś w sobie z romantyka.\nPrzez lata podziwiam go na szklanym ekranie,\nA teraz prawdopodobnie przede mną stanie.\nPędzę napełnić cały barek,\nBo zagości u mnie Żak Czarek!\nJustyna257 03.12.2014 22:15:50\nChucka Norrisa;) Czemu najlepiej zaprosić Chucka Norrisa powody :\n1. Nie musiałabym sprzątać przed jego przyjściem, gdyż Chuck Norris nie zmiata kurzy, to kurze zmiatają przed nim.\n2. Zaoszczędziłabym na zakupach, bo Chuck Norris z samych grzybów potrafi ugotować zupę... pomidorową.\n3. Nie musiałabym się martwić, że podawane gościowi dania są zimne, bo Chuck Norris nie podgrzewa jedzenia. Patrzy na nie aż robi się gorące ze strachu\nspiderpig 03.12.2014 18:09:21\nU siebie w domu z polskich gwiazd chętnie przyjęłabym Bednarka ;> Chociaż od zawsze powtarza On, że "gwiazdy są tylko na niebie, ja gwiazdą nie jestem". A to dlatego, że jest On niesamowicie pozytywnie zakręconym człowiekiem i ma mega pozytywne i indywidualne podejście do każdego człowieka, nie ważne czy jest ich kilka czy kila tysięcy na raz.\nkacha 03.12.2014 11:21:08\nDo swojego domu chętnie zaprosiłabym Marię Curie Skłodowską! Chciałabym usłyszeć jej opowieść o tym jak to było być kobietą naukowcem w tamtych czasach wśród samych mężczyzn. Chciałabym się także dowiedzieć ile rzeczy musiała poświęcić z życia prywatnego nauce i zapytać się czy było warto? A także usłyszeć wskazówki co należy robić by zajść tak daleko.\nkusy04 03.12.2014 07:56:34\nWojciecha Modesta Amaro może w końcu ktoś nauczył by mnie gotować :)\ngamin 02.12.2014 16:00:44\nJima Carryego. ciekawe kto zna więcej dowcipów ja czy on ;)\nwiewiórka 02.12.2014 15:55:33\nŚwiąteczną gwiazdkę z nieba, aby świętaw moim domu trwały przez cały rok\nscamp93 02.12.2014 14:52:05\nGdybym miał możliwość chętnie przyjąłbym do swojego domu Edytę Bartosiewicz, którą cenię od dzieciństwa za to, jaką doskonałą jest Artystką. Jestem przekonany, że w przyjaznej, ciepłej atmosferze miło spędzilibyśmy czas, śpiewając razem jej najpiękniejsze piosenki takie jak "Miłość jak ogień", "Zegar", "Trudno tak...", "Rozbitkowie" czy "Ostatni".\nkawior82 02.12.2014 10:54:06\nZ chęcią ugościłabym na swojej kolacji Katarzynę Pakosa by jej srebrzysty i dżwięczny śmiech umilał święteczne chwilęi dodawałpiękniejszego blasku choince :)\ninvidia 02.12.2014 10:11:34\nJohn Snow :)\nbalbina 01.12.2014 23:26:04\nByłabym zaszczycona, gdybym mogła spędzić wieczór u siebie w domu z największymi polskimi gwiazdami: Januszem Gajosem i Jerzym Stuhrem. Są wybitnymi aktorami, opoką i autorytetem dla młodego pokolenia. Myślę, że byliby zachwyceni moją babką ziemniaczaną. Na rozluźnienie atmosfery zaserwowałabym nalewki produkcji mojej Mamy, pigwówka i aroniówka z pewnością przełamałaby lody ;) Pozdrawiam!\nMi 01.12.2014 22:56:40\nOsoba, którą chętnie gościłabym na kolacji w swoim domu, z pewnością nie byłaby zachwycona statusem "Gwiazdy". Pani Joanna Brodzik - bo o niej mowa - jest świetną aktorką i piękną kobietą. Bardzo szanuję ją za to, że chroni swoje życie prywatne, poświęciła się wychowaniu dzieci, nie bierze udziału w skandalach i ustawkach, show-biznes traktuje z przymrużeniem oka. W moim odczuciu to właśnie Ona jest Gwiazdą, bo nie musi sprzedawać swojego życia prywatnego, by mieć wierne grono fanów.\nczekolada 01.12.2014 22:21:03\nDobra zabawa gwarantowana super impreza do samego rana kto nam to zapewni na 1000 procent BAJM z wokalistką Beatą Kozidrak to jest gwiazda od pokoleń bez żadnych reklam i skandali a fani zawsze z nią śpiewają pozdrawiam


Jakie zalety niesie ze sobą instalacja zamka szyfrowego\nStrona główna » Porady » Korzyści wynikające z montażu zamków szyfrowych\nKorzyści wynikające z montażu zamków szyfrowych\nData: 13 lipca 2017 kategoria: Porady\nJeszcze do stosunkowo niedawna zamki szyfrowe instalowano głównie w instytucjach publicznych, biurowcach czy zakładach przemysłowych. Liczne zalety tej technologii sprawiają jednak, że coraz bardziej się ona rozpowszechnia, pojawiając się również w domach mieszkaniach prywatnych. Co takiego sprawia, że zamki szyfrowe cieszą się rosnącą popularnością?\nIstnieją zasadniczo dwie podgrupy zamków szyfrowych: mechaniczne i elektroniczne. W tych pierwszych klamka odblokowuje się po uruchomieniu odpowiedniej kombinacji zapadek sprężynowych, podczas gdy w drugim przypadku kod jest zapisywany cyfrowo. Pozwala to na ustawienie zarówno kodu powtarzalnego, czyli takiego samego za każdym razem, gdy próbujemy otworzyć dane drzwi, jak i kodu jednorazowego – wtedy do otwarcia potrzebne jest wpisanie tej samej kombinacji numerycznej, którą wprowadzono przy zamykaniu. Wywołuje to impuls elektryczny, który zwalnia blokadę.\nZamki szyfrowe mechaniczne też mają jednak swoje zalety. Bodaj największą przewagę nad elektronicznymi zyskują w momencie awarii zasilania, która uniemożliwia pokonanie tych ostatnich. Z uwagi na możliwość zajścia takiej sytuacji warto więc zaopatrzyć się w szyfrowy zamek elektroniczny, który można otworzyć również przy użyciu klucza. Ma to sens zwłaszcza w przypadku drzwi wejściowych do domu czy mieszkania – montując je tu, trzeba jednak oczywiście uważać, aby nikt nie podpatrzył otwierającej zamek kombinacji cyfr. A jeśli mamy wrażenie, że tak właśnie się stało, niewątpliwie docenimy możliwość stosunkowo łatwej i szybkiej zmiany kolejności szyfru w zamkach elektronicznych.\nZamki szyfrowe bezdyskusyjnie zwiększają bezpieczeństwo osób mieszkających w domu oraz cennych przedmiotów, dokumentów, pieniędzy czy leków schowanych za drzwiami opatrzonymi takim zamkiem. Instaluje się go najczęściej w sejfach, ale też przy wejściu do znajdującego się w domu gabinetu, gdzie zwykle trzyma się szczególnie wartościowe papiery i artefakty. Zabezpiecza się w ten sposób również przejścia pomiędzy garażem i domem, schowki i składziki, a nawet spiżarki (to rozwiązanie sprawdza się zwłaszcza wtedy, gdy któryś z domowników przechodzi na dietę). Wykonany z odpowiednio wytrzymałych materiałów zamek szyfrowy można też zamontować przy wejściu na posesję.\nDobór materiału i gabarytów jest równie istotny co cena urządzenia, kiedy wybieramy spośród dostępnych modeli. Na szczęście oferta jest na tyle szeroka, abyśmy z powodzeniem mogli odnaleźć taki, który wpasuje się w styl i charakter elewacji domu czy wystrój wnętrza, gdzie chcemy zamontować zamek szyfrowy.\nTagi: instalacja zamka szyfrowego, zamek, zamek szyfrowy


Najlepsze wskazówki i triki Apple AirPods Pro - komoorki.pl\nStrona główna Najlepsze wskazówki i triki Apple AirPods Pro\nOdtwarzacze AirPods Pro można jeszcze bardziej cieszyć się ich pełnym użytkowaniem i dostosowaniem do własnych potrzeb. Oto nasze najlepsze wskazówki i triki, które pozwolą Ci w pełni wykorzystać bezprzewodowe wkładki douszne Apple.\nOdtwarzacze AirPods Pro firmy Apple oferują szereg korzyści w porównaniu z poprzednimi modelami, w tym aktywne tłumienie hałasu, tryb przezroczystości oraz trzy zestawy wymiennych końcówek, które lepiej pasują do uszu. Ale AirPods Pro to coś więcej niż tylko kontakt z oczami i uszami. Oto kilka wskazówek i trików, które pomogą Ci w pełni wykorzystać prawdziwe bezprzewodowe wkładki douszne Apple.\nParowanie AirPods Pro z nowym urządzeniem - telefonem iPhone, iPadem lub innym urządzeniem - jest szybkie i proste. Wystarczy otworzyć obudowę, a na urządzeniu pojawi się powiadomienie dotyczące odtwarzacza AirPods Pro. Stuknij przycisk Connect. Przejdź do następnej wiadomości. Włóż odtwarzacz AirPods Pro do ucha i wznów ulubioną muzykę lub inny dźwięk.\nPodłączanie do innych urządzeń\nPo sparowaniu urządzeń AirPods Pro z jednym urządzeniem Apple można je łatwo podłączyć do drugiego. Na przykład, powiedzmy, że korzystałeś z nich z iPhone'a, a teraz chcesz używać ich z iPadem.\nNa iPadzie przejdź do Ustawienia > Bluetooth. Stuknij pozycję dotyczącą odtwarzaczy AirPods Pro, a powinny one przełączyć połączenie z iPadem. Jeśli masz zegarek Apple Watch, odtwarzacz AirPods Pro połączy się automatycznie.\nPodłączanie do urządzeń innych niż Apple\nPodobnie jak w przypadku oryginalnych odtwarzaczy AirPods Pro, urządzenia AirPods Pro można używać z urządzeniami nie należącymi do firmy Apple, takimi jak komputer z systemem Windows lub telefon z systemem Android, które wypróbujemy tutaj. Otworzyć obudowę odtwarzacza AirPods Pro i przytrzymać mały przycisk z tyłu urządzenia. Gdy lampka kontrolna z przodu urządzenia zacznie migać w kolorze białym, zwolnij przycisk. Telefon z systemem Android powinien automatycznie spróbować się sparować. Jeśli nie, przejdź do ustawień Bluetooth w telefonie i naciśnij polecenie Pair new device. Postępuj zgodnie z poleceniami dotyczącymi parowania i podłączenia odtwarzaczy AirPods Pro. Jedynym minusem jest to, że korzystanie z nich w przypadku urządzeń innych niż AirPods Pro ogranicza dostęp do pewnych elementów sterujących i sztuczek.\nOdtwarzacze AirPods Pro są dostarczane z trzema zestawami wymiennych końcówek; te średniej wielkości są domyślnie instalowane. Skąd jednak wiadomo, która z tych trzech końcówek będzie najlepiej pasować do Twoich uszu? Próba i błąd to najlepsza metoda. Aby jednak zacząć, AirPods Pro oferuje test końcówek, który pozwala stwierdzić, czy te, które próbujesz, są odpowiednie dla Twoich uszu. Aby przeprowadzić go z telefonu iPhone lub iPada, przejdź do sekcji Ustawienia > Bluetooth. Stuknij ikonę informacji na odtwarzaczu AirPods Pro. Na następnym ekranie dotknij łącza do testu dopasowania końcówki ucha. Na pierwszym ekranie testu dotknij Continue (Kontynuuj). Upewnij się, że oba urządzenia AirPods są bezpiecznie i wygodnie umieszczone w obu uszach, a następnie dotknij przycisku Odtwarzaj. Zostanie odtworzony klip muzyczny, a test wskaże, czy końcówki uszu są dobrze dopasowane. Stuknij przycisk Gotowe. Możesz wypróbować wszystkie trzy zestawy z testem, aby zobaczyć jego wyniki. Aby usunąć obecne końcówki, po prostu ciągnij je, aż do momentu, w którym odpadną. Umieść nowe końcówki i wsuń je, aż do kliknięcia.\nUrządzenia AirPods Pro są wyposażone w trzy różne rodzaje kontroli hałasu: Aktywna funkcja redukcji szumów, tryb przezroczystości i Wyłączenie.\nAktywna Eliminacja Hałasu blokuje praktycznie wszystkie szumy tła, dzięki czemu można w pełni słyszeć dźwięk z odtwarzacza AirPods Pro. Może to być dobry tryb dla sali gimnastycznej lub innego otoczenia, w którym panują głośne dźwięki.\nTryb przezroczystości redukuje szumy z otoczenia, dzięki czemu można je nadal słyszeć podczas słuchania dźwięku z odtwarzacza AirPods Pro. Jest to dobry wybór w miejscu publicznym, w którym użytkownik chce wyraźnie słyszeć dźwięk, a jednocześnie być otwartym na otaczające go dźwięki.\nWyłączenie powoduje wyłączenie zarówno trybu aktywnej eliminacji szumów, jak i trybu przezroczystości.\nUżytkownik może przełączać się pomiędzy tymi trzema trybami na kilka różnych sposobów. Włączyć muzykę. W telefonie iPhone wybierz kolejno opcje Ustawienia > Bluetooth. Stuknij ikonę informacji dla odtwarzacza AirPods Pro. W sekcji Kontrola hałasu spróbuj skorzystać z funkcji Eliminacji szumów. Słuchaj, jak brzmi muzyka. Następnie dotknij przycisku Wył. Słuchaj dalej. Następnie stuknij przycisk Przejrzystość. Słuchaj dalej.\nSzybszą opcją jest przejście przez Control Center. Centrum Kontroli Dostępu na telefonie iPhone lub iPadzie. Naciśnij ikonę Regulacji głośności, a teraz możesz przełączać się pomiędzy trzema różnymi trybami.\nPrzełączanie trybów przy użyciu AirPod Stem\nMożna również przełączać się pomiędzy trybami, przytrzymując trzpień dowolnego odtwarzacza AirPod. Po przytrzymaniu trzpienia usłyszysz sygnał dźwiękowy oznaczający, że tryb został przełączony. Aby kontrolować sposób działania, należy przejść do pozycji Ustawienia > Bluetooth i dotknąć ikony informacji na odtwarzaczu AirPods Pro. W części dotyczącej Naciskania i przytrzymywania odtwarzacza AirPods, stuknąć pozycję dotyczącą lewego lub prawego odtwarzacza AirPods. Domyślnie, naciśnięcie trzpienia przełącza pomiędzy trybem Aktywnej Eliminacji Hałasu a trybem Przejrzystości. Aby wyłączyć w ten sposób również ten tryb, należy dotknąć pozycję dotyczącą Wyłącz.\nTryby przełączania w Apple Watch\nA jeśli słuchasz dźwięku w Apple Watch, dotknij ikony AirPlay w lewym dolnym rogu ekranu Now Playing. Tutaj możesz przełączać się między trzema różnymi trybami.\nZamiast używać trzpieni obu urządzeń AirPods Pro do przełączania pomiędzy różnymi trybami szumów, można użyć jednego z nich do aktywacji Siri. Aby to skonfigurować, należy znaleźć się na ekranie informacyjnym odtwarzacza AirPods Pro. W części dotyczącej Naciskania i przytrzymywania odtwarzacza AirPods stuknąć pozycję dotyczącą lewego lub prawego odtwarzacza AirPods. Zmienić ustawienie z opcji Sterowanie hałasem na Siri. Następnie przytrzymać trzon wybranego odtwarzacza AirPod, a na wyświetlaczu pojawi się znajomy dzwonek z Siri, informujący o tym, że można teraz rozmawiać z ulubionym asystentem głosowym.


Co powinna mieć w swojej szafie kobieta? - Bąbelkowoo\nStart » Sklepy internetowe » Odzież » Co powinna mieć w swojej szafie kobieta?\nDodano: 2017-08-03Kategoria: Sklepy internetowe / Odzież\nKażda kobieta niezależnie od tego, czym zajmuje się podczas codziennych czynności, posiada w swojej szafie ubrania, które są ponadczasowe i uniwersalne. Wśród nich wymienić można klasyczną czarną sukienkę, która jest idealna na każdą okazję, białą bluzkę oraz eleganckie spodnie. Damskie szafy są zazwyczaj pełne tego typu rzeczy. Pasują one również jako stylizacja do pracy. Eleganckie spodnie damskie zestawione z klasyczną białą koszulą są idealnym zestawieniem na spotkanie biznesowe, imprezę firmową albo ważną uroczystość rodzinną. Warto zatem posiadać wyżej wymienione elementy ubioru w swojej szafie. Stanowią one podstawę do outfitu na każdy dzień. Sklepy obfitują w różnego rodzaju klasyczne, eleganckie ubrania, dlatego też każdy znajdzie coś na siebie.\nDekoracje kupowane są do każdego pomieszczenia mieszkalnego, nadają one bowiem mieszkaniu ciepłego charakteru tak potrzebnego w sytuacji, gdy chcemy w takim miejscu odpocząć i nabrać sił. Salon jest wyjątkowym obszarem, nie może w nim zabraknąć ozdób, ze sklepu inter...


Echo serca płodu Warszawa | Centrum Medyczne Damiana Warszawa\nDamian.pl / Badania / Badania diagnostyczne / Echo serca płodu\nWykonując badania ECHO SERCA płodu uzyskujemy kompletne informacje o dobrostanie płodu, o jego budowie anatomicznej, a tym samym możemy przekazać stosowne informacje kobiecie ciężarnej oraz położnikowi prowadzącemu ciążę.\nBadanie echokardiograficzne może być jedynym sposobem ujawnienia niekorzystnego wpływu leku na układ krążenia płodu lub odwrotnie pozwala udokumentować bezpieczną terapię.\nDzięki badaniu echokardiograficznemu możliwa jest ocena budowy i funkcji płodowego układu krążenia już we wczesnym okresie ciąży. Od 11 tygodnia ciąży można zbadać serce sondą przezpochwową, ale badań tych nie wykonuje się rutynowo. Najlepsze obrazowanie serca uzyskujemy pomiędzy 20-28 tygodniem ciąży. W przesiewowych badaniach usg ważna jest ocena 4 jam serca i zobrazowanie prawidłowych 3 naczyń w śródpiersiu górnym.\nNieprawidłowy obraz 4 jam serca: np. pod postacią hipoplazji prawej lub lewej komory serca czy AV–canal, w dzisiejszej diagnostyce prenatalnej jest często rozpoznawalny. O wiele trudniej w okresie życia prenatalnego rozpoznać np. współistniejący nieprawidłowy spływ żył płucnych (TAVPR), czy przerwany łuk aortalny (IAA), które są stosunkowo rzadkimi wadami serca i uchodzą za trudne diagnostycznie.


DZIEŃ UNII EUROPEJSKIEJ |\n« „ Baśni o pięknej Parysadzie i ptaku Bulbulezarze”\nDzień Książki i Praw Autorskich »\n10 maja cała społeczność szkolna zgromadziła się na „europejskiej sali gimnastycznej” z okazji Dnia Unii Europejskiej. Rozpoczęliśmy od hymnu Unii Europejskiej. „Odę do radości” zagrała przepięknie na skrzypcach Natasza Szablewska z kl. 2B. Poprzez ciekawy program artystyczny zabraliśmy widzów w podróż po krajach UE. Podróżowaliśmy po Grecji- mogliśmy tam podziwiać Greckich Bogów. Włochy oczarowały swoim tańcem, Węgry potrawami. Bułgaria i Holandia przedstawiła trochę historii. Finlandia zadziwiła językiem podobnie jak Czechy. Francja rozbawiła wszystkich wersją tańca „ Kaczuchy” w języku francuskim.\nDodatkowo każda klasa przygotowała plakat i potrawę związaną ze swoim krajem.\nTakie dni pozostaną na długo w pamięci. Poprzez zabawę uczniowie mieli możliwość zaprezentowania swoich różnorakich umiejętności i talentów, poszerzenia i sprawdzenia swej wiedzy z zakresu szeroko rozumianej edukacji europejskiej. Podziwialiśmy wdzięk i barwne stroje tancerzy, którzy przybliżyli nam kulturę różnych krajów. Aktywny udział w zabawie całej społeczności szkoły: dyrekcji, nauczycieli, i uczniów, sprawił, że impreza wypadła znakomicie. Podziw wzbudziło ogromne zaangażowanie uczniów, którzy wykazali się niesamowitą pomysłowością i kreatywnością za co bardzo im dziękujemy!


Statua Wolności jest pomnikiem znajdującym się w porcie w Nowym Jorku. Została zaprezentowana w Stanach Zjednoczonych przez obywateli Francji w 1886 i stała się symbolem wolności dla wszystkich imigrantów przybywających do tego kraju. Francja ofiarowała pomnik, jako prezent, aby uczcić w ten sposób setną rocznicę USA, jako niezależnego państwa. Statua jest to, kobieta ubrana w szaty trzymająca zapalony znicz. Wykonana jest z blachy miedzianej zawieszonej na konstrukcji stalowej. Płomień palnika pokryty jest złotem. Jest to jeden z symboli Stanów Zjednoczonych, który jest rozpoznawany na całym świecie jako symbol kraju, do którego ludzie uciekają aby uniknąć prześladowań i ucisku. Wnętrze rzeźby jest otwarte dla zwiedzających. Musisz wsiąść w prom z Liberty Park w New Jersey, aby dotrzeć do lokalizacji pomnika. Około 30 osób na raz może się zmieścić do korony, która ma 25 okien, z których roztacza się rozległy widok na port. Okna te mają reprezentować klejnoty w diademie. Sam pomnik jest zaprojektowany tak, że może wytrzymać ekstremalne warunki pogodowe, zwłaszcza wiatr. W wietrznych warunkach, statua będzie się kołysać, a nie zostanie uszkodzona.\nCzęsto nawet fotograf amator potrafi zrobić jedno niesamowite zdjęcie. Tak również było w tym przypadku, gdzie autor zdołał uchwycić niesamowity poranek. Jezioro nad którym unosi się mgła wygląda bardzo nastrojowo i sugestywnie. Tajemnicza aura podpowiada wyobraźni, że za chwilę zza drzewa wyłoni się tajemnicza postać, która niekoniecznie należy do świata żywych. Znalezienie odpowiedniego pleneru do zrobienie takiego zdjęcia nie jest trudne. Więcej kłopotów sprawia wyczekiwanie i uchwycenie tej jednej odpowiedniej chwili. Flaga USA prawie zawsze widać, jako powiewającą wysoko na Białym Domu chorągiew, podstawowym miejscu pracy i oficjalnej rezydencji prezydenta USA. Żyd, który nazywał się James Hoban był projektantem gmachu siedziby prezydenta w Waszyngtonie. Budynek utrzymany został w idei klasycystycznej architektury, dom wybudowany został z piaskowca pomalowanym na kolor biały. Ten budynek był domem wszystkich amerykańskich prezydentów. Gdy Thomas Jefferson został prezydentem w 1801 roku, dom został wydłużony na zewnątrz za sprawą Benjamina Henry'ego Latrobe'a, architekta, który zbudował dwa rzędy filarów, które przeznaczone są do maskowania magazynu i stajni. W 1814 roku, w pewnym momencie w czasie wojny w 1812 roku, Armia Brytyjska podpaliła Biały Dom w Waszyngtonie. Remont rozpoczęto prawie od razu, a w październiku 1817 James Monroe przekazane częściowo odbudowanym dom do użytku. Rozbudowę kontynuowano jeszcze w 1824, wtedy to portyk południowy został przyłączony do gmachu i połączony z portykiem północnym w 1829 roku. W 1901 roku Theodore Roosevelt został przeniesiony do świeżo zbudowanego budynku zastępczego z powodu nadmiaru prac remontowych w Białym Domu. Uchwycenie aparatem tego jedynego momentu zawsze sprawia wiele trudności początkującym fotografom. W tym wypadku sztuka udała się znakomicie, bowiem artysta przycisnął spust migawki w odpowiednim momencie. Sugestywne kolory pomarańczowego i żółtego doskonale oddają urok wschodzącego słońca nad Paryżem. W oddali znajduje się Wieża Eiffla, która pomimo tego, że znajduje się niemal w centrum zdjęcia, to nie dominuje nad całością, tylko subtelnie zaznacza swoją obecność. Zdjęcie idealnie nadawałoby się do albumu zatytułowanego Cuda Francji. Istnieje wiele możliwości lotów do Bagdadu z międzynarodowych lotnisk. Bagdad nadal przyciąga miliony turystów z całego świata ze względu na swoją bogatą historie, tradycje i malownicze krajobrazy. Był czasy, gdy Bagdad był największym miastem na świecie, ale został zburzony wielokrotnie przez Mongołów. Bagdad jest pełen zapierających dech w piersiach zabytków, muzeów i zieleni pochodzącej z naturalnych z parków, ogrodów i willi. Znajdziecie tam pomnik Nieznanego Żołnierza, który powstał by upamiętniać czasy wojny irańsko - irackiej. Łuk triumfalny został również zbudowany na część pamięci irackich żołnierzy. Łuk Triumfalny jest jedyny w swoim rodzaju na Bliskim Wschodzie i został skonstruowany dzięki pomocy zagranicznej. Chociaż Bagdad jest prawie w całości pustynia, istnieją liczne dopływy wody z rzeki Tygrys. Oprócz naturalnych atrakcji, Bagdad jest jednym z głównych ośrodków nauki i handlu. W czasach starożytnych, a nawet w ostatnich latach, naukowcy przybywali do Bagdadu, aby rozpocząć pracę nad nowymi tematami i językiem. Każdy, kto kiedykolwiek był świadkiem zorzy polarnej, nigdy nie będzie w stanie zapomnieć tego genialnego widoku. Ponure nocne niebo, nagle zostaje oświetlone mnóstwem pięknych kolorów, co jest naprawdę wizualną ucztą do zapamiętania! Czym dokładnie jest zorza polarna? Gdzie można ją zobaczyć? Jak się tworzy? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie poniżej. Aurora jest wyłącznie naturalnym zjawiskiem, kiedy światła o różnych kształtach i kolorach rozświetlają nocne niebo. Chociaż to zjawisko można zauważyć na całym świecie, to zwykle zorza polarna pojawia się w regionie polarnym. Zorze polarne związane są z powierzchnią słoneczną. Słonecznego wiatry emitują gazy zawierające wolne elektrony i jony dodatnie. Zazwyczaj można zaobserwować zorze polarne w kształcie zasłony wiatru, albo w kształcie łuków, a pozostałe zorze mogą pojawiać się w kształcie fali w świetlnej. Czasami, kiedy promień światła odbija się od określonego punktu, kształt może przypominać koronę światła. Zorze polarne występują zarówno na biegunie północnym, jak i południowym. Zorze pojawiające się na południowym biegunie noszą miano zorzy australijskich. Rozważając powstanie starożytnych piramid, zawsze następuje u nas poczucie zachwytu. Egipskie piramidy, azteckiego piramidy oraz piramidy Majów, to tylko niektóre z najbardziej niesamowitych struktur obserwowanych na Ziemi. Są tajemnicze, mistyczne i dość niezwykłe. Sama skala i precyzja Wielkiej Piramidy w Gizie, nadal jest zagadką dla archeologów i innych naukowców do dziś. Mówi się, że niektóre z gigantycznych bloków wapiennych ważą maksymalnie sześćdziesiąt lub siedemdziesiąt ton. Te kamienie zostały wycięte tak dokładnie, że pasują one do siebie doskonale. W praktyce nasuwa się pytanie, czy starożytne piramidy były zbudowane przez człowieka lub istoty z innego świata? Niektórzy mówią, że zostały zbudowane przez kosmitów za pomocą "siły umysłu" czy telekinezy. Inni mówią, że zostały zbudowane przez nieznane ziemskie istoty, które posiadały zaawansowane zdolności umysłowe i fizyczne. Piramidy chyba zawsze będą stanowiły zagadkę dla współczesnego człowieka. Dlatego badania nas tymi budowlami nadal cieszą się dużą popularnością. Paryż jest świetnym miastem dla studentów na wycieczki szkolne, które związane są ze sztuką sceniczną. W Paryżu można sięgnąć głęboko do różnych form tańca, badając go na przestrzeni wieków, na Ziemi nie ma drugiego takiego miejsca! Chociaż historia sztuki Paryża jest dobrze udokumentowana, dzisiaj jest to idealne miejsce dla młodych artystów, by uporać się z jednymi z bardziej współczesnych stylów tańca, podczas gdy w tym samym czasie, mają oni możliwość poznania jednego z najbardziej ekscytujących miast na Ziemi. Dzięki bliskiej odległości do Polski, Paryż stanowi idealne miejsce na krótką przerwę. Historia miasta mówi sama za siebie. Paryż jest jednym z głównych miejsc, które stanowią centrum handlu, edukacji i sztuki od ponad dwóch tysięcy lat. Podczas gdy uczniowie są w mieście na wycieczkach szkolnych, mogą równocześnie uczyć się o najnowszych stylach w tańcu ulicznym (powszechnie znanym jako breakdance), mogą wykorzystać swój wolny czas na zwiedzanie Wieży Eiffla, Luwru i wielu innych kultowych miejsc turystycznych.\nOdrobina magii, photoshop i jest to coś! W epoce pokolenia komputerowego, edycja zdjęć stała się bardziej interesująca ...\nRelacje damsko męskie to bardzo skomplikowany temat. Nie jeden psychoanalityk nie podołał problemom, z jakimi borykają się ...


Fitocosmetic Maska do włosów dziegciowa regenerująca 155 ml w Bee.pl\n> Naturalne Kosmetyki > Kosmetyki do włosów > Odżywki i maski > Maska do włosów dziegciowa regenerująca\nMarka Fitokosmetik to efekt wieloletnich badań nad kosmetykami składających się z roślinnych składników. Dziegciowa maseczka do włosów jest na bazie naturalnych składników. Dziegć pomaga odbudować strukturę włosów, nadaje im zdrowy wygląd, wzmacnia i stymuluje ich wzrost. Mieszanina wyciągu z igieł...\nMarka Fitokosmetik to efekt wieloletnich badań nad kosmetykami składających się z roślinnych składników. Dziegciowa maseczka do włosów jest na bazie naturalnych składników. Dziegć pomaga odbudować strukturę włosów, nadaje im zdrowy wygląd, wzmacnia i stymuluje ich wzrost. Mieszanina wyciągu z igieł sosnowych i olejku z jałowca sprawia, że włosy stają się gęste i gładkie.\nSkładniki - Fitocosmetic Maska do włosów dziegciowa regenerująca 155 ml\nAqua, Hordeum Vulgare (Barley Germ) Seed Water, Arctium Lappa Root Oil, Glycerin, Behenamidopropyl Dimethylamine, Pinus Silvestris Extract, Linseed Oil, Equisetum Arvense Extract, Salvia Officinalis Extract, Juniperus Communis Fruit Oil, Glyceryl Monostearate, Glyceryl Stearate SE, Oleum Rusci, Parfum, Lactic Acid, Benzoic Acid, Sorbic Acid, Dehydroacetic Acid, Benzyl Alcohol.\nSzczegóły - Fitocosmetic Maska do włosów dziegciowa regenerująca 155 ml


Prezydenta Polski zaatakował… antyfaszysta » Kresy\nAntyfaszysta Iwan Sz., który zaatakował jajkiem Bronisława Komorowskiego\nPrezydenta Polski zaatakował… antyfaszysta\n15 lipca 2013 /0 Komentarze/w polityka, Polska, Ukraina, Wydarzenia /Przez Redakcja2\nMłodym mężczyzną, który zaatakował prezydenta Bronisława Komorowskiego w Łucku, podczas obchodów rocznicy rzezi wołyńskiej, okazał się pochodzący z Zaporoża (wschodnia Ukraina) Iwan Sz., członek antyfaszystowskiej organizacji „Słowiańska Gwardia” – informuje portal internetowy „Nowości Zaporoża”.\nDo zdarzenia doszło 14 lipca br. w Łucku, po wyjściu z katedry Komorowski witał się ze zgromadzonymi ludźmi. W pewnym momencie po ramieniu poklepał go młody chłopak, rozbijając na marynarce jajko.\nNapastnik został niedługo później zwolniony z aresztu, ale wszczęto przeciwko niemu postępowanie dotyczące chuligaństwa, za co grożą mu nawet trzy lata więzienia – poinformowała ukraińska milicja.\nOd wydarzenia odcięła się nacjonalistyczna partia „Swoboda”, informując, że nie przeprowadzała żadnej akcji politycznej w związku z przyjazdem polskiego prezydenta.\nTakże liderzy antyfaszystowskiej organizacji „Słowiańska Gwardia” zapewniają że nic nie wiedzieli o zamiarach swojego działacza.\n„Rzeczywiście, Iwan Sz. był jednym ze stałych uczestników wydarzeń sportowych, organizowanych przez „Słowiańską Gwardię”. Przy tym oficjalnie oświadczamy, że incydent z udziałem Iwana Sz. nie był akcją zaplanowaną i przeprowadzoną za wiedzą kierownictwa „Słowiańskiej Gwardii”. Co więcej, na daną chwilę, z powodu niemożności skontaktowania się z nim, nie mamy możliwości poznania prawdziwych przyczyn, które skłoniły Iwana do tych chuligańskich działań w stosunku do prezydenta Polski pana Komorowskiego” – powiedział przywódca organizacji Władimir Rogow.\n„Prawdopodobną przyczyną tego czynu była prowokacja” – podsumowują „Nowości Zaporoża”.\nTermin „antyfaszyzm” jest w Europie Wschodniej używany głównie przez organizacje prorosyjskie, które za „faszystów” uznają grupy występujące przeciwko czczeniu Armii Czerwonej, komunizmu itp.\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/02/7a34aad15d84fef0795661f54c24b8da..jpg 262 393 Redakcja2 https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Redakcja22013-07-15 21:54:252013-07-15 21:54:25Prezydenta Polski zaatakował… antyfaszysta\nŁapówki wciąż w obiegu. Raport Transparency Internationa... Ukraiński intelektualista przeprasza za jajko


Pomoc w ustawieniach RED PELLET DUO, palnik Xmini35 - FORUM\nPomoc w ustawieniach RED PELLET DUO, palnik Xmini35\nRED PELLET DUO, palnik X Mini 35, ecoSTER 200,\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8746 przez Andmax\nWitam, proszę o pomoc w ustawieniach mego pieca. Powierzchnia domu 200m2, pustak dziurawka + 15 cm styropian. W całym domu podłogówka, w łazience dodatkowo jeden kaloryfer. Temperatura na dole 24st.C, na górze 25st.C. Wydajność podajnika 8,8 kg/h.\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8750 przez SERWIS1\nPraca 100% - 11s\nNadmuch 100% - 40%\nHistereza H2 - 10\nPraca 50% - 8s\nNadmuch 100% - 35%\nHistereza H2 - 5\nNadmuch 100% - 30%\nHistereza kotła - 15\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8751 przez MateuszZurek\nMożesz sam obliczyć parametry nastaw za pomocą arkusza patrola.\nZ powietrzem jest trochę większy problem.\nUstawiasz to na oko. Pomocna może się okazać strona www.moderator.com.pl/pl/serwis/dzial-tec...adawane-pytania.html także zamieszczona przez patrola w komentarzukomentarzu\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8759 przez Andmax\ndziękuję, popróbuję i zobaczę co wyjdzie\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8761 przez Andmax\nUstawienia na standard czy fuzzy logic, kocioł na 65 czy 70 stC ustawić?\n1 rok 1 miesiąc temu\t#8763 przez MateuszZurek\nNa początek ustaw na 70 stopni z histerezą 15 stopni.\nTrybu Fuzzy Logic nie zaleca nawet producent.\n1 rok 1 tydzień temu\t#8894 przez Andmax\nNie wiem co nie tak. Czy ustawię większe czy mniejsze parametry na piecu, to zawsze spala mi podajnik na 4 dni (105kg). Ostatnio nawet w domu zmniejszył temperaturę o 2 stopnie i to samo. Co jest nie tak?\n1 rok 1 tydzień temu\t#8895 przez MateuszZurek\nAndmax napisał: Nie wiem co nie tak. Czy ustawię większe czy mniejsze parametry na piecu, to zawsze spala mi podajnik na 4 dni (105kg). Ostatnio nawet w domu zmniejszył temperaturę o 2 stopnie i to samo. Co jest nie tak?\nJak obniża sz temperaturę? Masz jeden termostat pokojowy os którego obniża sz temperaturę na Mieszacz podłogi?\nOgólnie jest tak, że piec grzeje tak często jak szybko odbierasz ciepło.\nNa poczatu sezonu musisz wygrzać podłogę i nagrzać pomieszczenia.\nCzy w łazience masz termostat na kaloryfery? Jak nie to zakręcie go na jakiś czas.\nJak masz skonfigurowany mieszacz?\nJaka temperaturę dajesz na kaloryfer.\nMasz zawirowywacz spalin?\nMasz regulator ciągu?\nJak masz rozwiązany pobór powietrza do kotłowni?\nU mnie zostało jeszcze rozwiązać temat komina i powinno być ok. Mam komin do pieca na drewno a nie na Pellet i to powoduje wyciaganie ciepła z pieca.\nU mnie przy -20 idzie pojemnik na około 3 do 4 dni.\nPrzy temperaturze w około 0 pojemnik (105kg) wystarczał na około 5 do 7 dni.\n1 rok 1 tydzień temu\t#8916 przez Andmax\nWitam, palnik mam x mini35, więc moc pieca mogę ustalić na 35kW. Wszędzie podłogówka na dole jeden sterownik ecoster 200 plus 1 termostat na oddzielny pokój. Na gorze 4 oddzielne termostaty, łazienka bez regulacji + kaloryfer zakręcony. Zdaje się że dom wygrzany, wilgotność na pozionie 30-40%, wentylacja mechaniczna z gruntowym odzyskiem ciepła. Mam 2 mieszacze, dół (24st.C) i góra (38st.C). Komin fi 200, dwu wentylacyjny 8m (wystający ponad linię dachu, dla lepszego ciągu). Zawirowacz spalin - nie wiem czy mam, a gdzie powinien się znajdować? gdzie go szukać? Regulator ciągu - brak. Pobór powietrza do kotłowni z komina wentylacyjnego plus brak drzwi pomiędzy kotłownią, a garażem.\n1 rok 1 tydzień temu\t#8917 przez Andmax\nzapomniałem dodać że teraz jest ustawiony według tego kalkulatora z chomika i wykorzystuje piec moc około 14kW


Wysłany: Sob 22:13, 20 Cze 2015 Temat postu: Seksizm\nFacet widzi kobietę ubraną w niebieską sukienkę i...\n1. mówi: ale ma pani ładna sukienkę - SEKSIZM zwraca uwagę na elementy podobania się i seksu\n2. mówi: ta pani sukienka nie jest ładna - SEKSIZM znowu ocenia kobietę za jej atrybuty urody\n3. milczy, nic nie mówi - SEKSIZM - bo taki naburmuszony, pewnie nie cierpi kobiet.\n4. wodzi za kobieta wzrokiem - SEKSIZM - interesuje go tylko uroda kobiety\n5. omija wzrokiem tę kobietę - SEKSIZM - chce jej dać do zrozumienia, że mu się nie podoba, że jej nie akceptuje, czyli pewnie nie lubi kobiet.\n6. wiele innych rzeczy robi ten mężczyzna - SEKSIZM...\n- co by facet nie zrobił, to pewnie na zarzut seksizmu się narazi. Najlepiej, żeby w ogóle go nie było...\nchoć gdyby tak jakoś z własnej woli uciekł, motywując to, że nie chce swoimi zachowaniami urażać kobiet, to dopiero byłby SEKSIZM!!!!\nWysłany: Wto 10:31, 23 Cze 2015 Temat postu: Re: Seksizm\nW wikipedii (polskiej) słowo "seksizm" związane jest z dyskryminacją kobiet. Tylko wzmiankę mamy o seksizmie skierowanych w stronę mężczyzn. Jednak coraz więcej słyszy się doniesień o dyskryminowaniu mężczyzn w różnych obszarach życia - w szczególności w przyznawaniu opieki nad dzieckiem, do niedawna wyraźnie w urlopach rodzicielskich.\nCzy dałoby się termin "seksizm" jakoś zdefiniować niezależnie od płci?\nTo chyba nie jest takie trudne. Z resztą w Wikipedii pierwsza część definicji jest niezależna od płci.\nBez zdania od "zazwyczaj" mielibyśmy seksizm ogólnie sformułowany.\nWikipedia dalej wspomina o seksizmie językowym. To pokazuje, że środowiska feministyczne często odchodzą od interpretacji słowa seksizm w kontekście praw stanowionych w państwach. Dość często główną osią oskarżeń o seksizm jest sfera obyczajów, tradycji - również tych niepisanych. I tu się niestety pojawia problem, bo mnóstwo rzeczy robi się uznaniowych, rozkręca się swoisty wyścig na to "kto tu jeszcze więcej wyszuka zjawisk, które można zinterpretować jako seksizm."\nDobrym przykładem jest wrzucenie dżentelmeńskiego zachowania wobec kobiet jako objaw seksizmu. Argumentem jest, że w ten sposób, mężczyźni będący uprzejmi wobec kobiet, podkreślają słabość tych ostatnich. Ale wygląda na to, że twórcy owej koncepcji nie zastanowili sie nad prostym pytanie: to jak w ogóle ludzie powinni wobec siebie się zachowywać - nieuprzejmie, po chamsku?... Dopiero to byłby nie seksizm?...\nWysłany: Wto 12:58, 23 Cze 2015 Temat postu: Re: Seksizm\nMyślę, że dzisiaj nie ma już seksizmu!\nSkruszono już wszystkie mury.\nWysłany: Wto 13:31, 23 Cze 2015 Temat postu:\nKobiety i mężczyźni szybko to odkodowują.\nMożesz być bardzo seksowny/a, ale w pracy musisz być specjalistą. Oczywiście ten zespół pracuje i odkodowuje.\nOdkodowuje w ten sposób - dobrze tańczymy, umiemy i na obcasach i w sportowych. Jesteśmy ładni ale i męscy. Gdyby to był kobiecy zespól jesteśmy ładne (słodkie) czy jakie mają być kobiety??, ale i kobiece.\nOstatnio zmieniony przez Semele dnia Wto 13:33, 23 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 16:27, 23 Cze 2015 Temat postu:\nNo właśnie - jedni odkodowują jako coś naturalnego, że warto rozróżniać się na kobiety i mężczyzn. Dla innych jednak to jest zagrożenie, coś trudnego do przełknięcia.\nTym zaś kobietom, które obawiają się męskiej aktywności w stronę ich seksualności mogę tutaj "sprzedać" pocieszającą informację. Od pewnego wieku (różnego, w zależności od naturalnego seksapilu) dla większości mężczyzn aspekt kobiecości spada w okolice zera. Znajoma mi kobieta określa to jako "przezroczystość" kobiet w spojrzeniach mężczyzn - już nikt się za nimi nie ogląda, nikt nie składa propozycji, nie nagabuje, nie nalega, wzrok szybko przenosi na inne obiekty. Od pewnego wieku kobiet osiąga stan bliski ideału z punktu widzenia feminizmu tropiącego seksistowsko nastawionych mężczyzn. Można by powiedzieć, że emocjonalnie przez mężczyzn taka kobieta jest traktowana jak inni mężczyźni, czyli bez cienia posądzenia o bycie po kobiecemu atrakcyjną...\nDla tych zaś kobiet, którym ów podział na męskość i kobiecość nie przeszkadza, albo wręcz czasem je potrafi bawić, dodawać barwę życia, oczywiście będa też i skutki negatywne.\nJa uważam, że jednak na świecie SĄ SEKSIŚCI. Tacy prawdziwi. To fakt - co któryś tam facet ogłasza swoją "objawioną prawdę", w myśl której miejsce kobiety jest w kuchni, przy dzieciach i wyłącznie tam. On zaś - wielki bonzo - chciałby być panem i bogiem w tym antypartnerskim układzie. Ale takich facetów naprawdę jest mało. Tak jak i innych wariatów maści wszelakiej mamy pewien margines w populacji. Choć przecież są. Jest jeszcze jakaś (nieco już większa grupa), której wygodnie byłoby mieć w domu posłuszną kobietę, więc gdzieś tam podszyci seksizmem domowym są. Ale zwykle czują oni, że to jednak jest nie fair, aby sobie ustalać te lepsze zasady w związku.\nNo i jest cała rzesza zupełnie fajnych, normalnych mężczyzn, którzy domieszkę seksizmu mają mikroskopijną (bo doszukać się jakiejś pewnie zawsze można, jak się uporczywie szuka), są nastawieni partnersko.\nProblemem osobnym są FANATYCZNI ANTYSEKSIŚCI (antyseksistki), czyli osoby, które z uporem godnym śledczych ze stalinowskiego KGB próbują wyśledzić aspekt seksizmu w każdym usłyszanym zdaniu, w każdej ilustracji, tekście w książce itd. Po wyśledzeniu go rozwijają jakąś krucjatę nieproporcjonalną do "zagrożenia", dotąd drążą, aż "winny się przyzna" (żeby już się odczepili), albo tak długo będą wmawiać swoje wymysły, aż część dla sie przekonać, w myśl goebelsowskiej sentencji, że kłamstwo powtórzone odpowiednią ilość razy uzyskuje w świadomości tłumów status prawdy.\nTymczasem chyba po prostu NATURALNE jest to, że FAKTYCZNIE SIĘ RÓŻNIMY (kobiety i mężczyźni). I te różnice można interpretować jako coś fajnego, coś na plus - nawet jeśli czasem to coś ociera się lekki seksizm. Być może faktycznie facet podbiegający ochoczo, aby pomóc kobiecie zapakować na półkę ciężką walizkę jakoś sugeruje swoją siłę fizyczną większą, niż kobieca. Może to seksizmem zalatuje, bo gdzieś tu jest sugestia, że kobieta nie poradzi sobie z takim problemem sama, że jest słabsza. Ale chyba części kobiet wcale to nie przeszkadza i całkowite wyplenienie przez kręgi feministyczne tego rodzaju "seksistowskich" zachowań uznałyby za coś mało sympatycznego.\nPowiem na koniec rzecz bardzo "seksistowską" i politycznie niepoprawną. Ale chyba to tak jest, że pewnym siebie, spełnionym wewnętrznie i zewnętrznie kobietom zwykle ani seksizm, ani inne formy różnicowania płci nie przeszkadzają. Te kobiety czują swoja wewnętrzną siłę, podobnie jak pewny siebie mężczyzna nie musi innym niczego specjalnie udowadniać. Za to wszyscy zakompleksieni, słabi, chwiejni w swojej świadomości poszukują wszędzie wokół winnych, swojej słabości. A jak uparcie poszukają, to oczywiście znajdą, choćby nawet we własnych rojeniach...\nTo jest chyba ogólna psychologiczna prawda - że osoby na pewnym poziomie nie boją się aż tak bardzo poniżania ich przez kogokolwiek i cokolwiek. Bo ich wartość zawiera się nie w czyich ulotnych ocenach, a wewnątrz, w świadomości tego co są w stanie zrobić, czym po prostu są.\nWysłany: Wto 18:09, 23 Cze 2015 Temat postu: Re: Seksizm\nJest przepaść pomiędzy zwykłą uprzejmością a skrajnym dżentelmeństwem. Zwykła uprzejmość to np. przytrzymać drzwi komuś, kto jest tuż za nami, pomóc nieść ciężkie siatki komuś słabszemu, ustąpić miejsca osobie starszej/ciężarnej.\nSkrajne dżentelmeństwo obejmuje takie bonusy jak płacenie za kobietę, całowanie po dłoniach, otwieranie drzwi samochodu, zdejmowanie płaszcza i nietraktowanie kobiety jako równorzędnego partnera.\nJeśli np. niepłacenie za kobietę przez mężczyznę jest nieuprzejme, to równie nieuprzejme jest niepłacenie kobiety za mężczyznę, kobiety za inną kobietę i mężczyzny za innego mężczyznę. Oczywiście jest to absurd, bo z uprzejmością to nie ma nic wspólnego.\nUprzejme jest płacić za osobę zaproszoną (niezależnie od płci i koloru skóry) bądź za osobę, która ma problemy materialne/ nie ma pracy - dzieci, żona na utrzymaniu męża, mąż na utrzymaniu żony.\nWysłany: Wto 18:23, 23 Cze 2015 Temat postu:\nTym zaś kobietom, które obawiają się męskiej aktywności w stronę ich seksualności mogę tutaj "sprzedać" pocieszającą informację. Od pewnego wieku (różnego, w zależności od naturalnego seksapilu) dla większości mężczyzn aspekt kobiecości spada w okolice zera. Znajoma mi kobieta określa to jako "przezroczystość" kobiet w spojrzeniach mężczyzn - już nikt się za nimi nie ogląda, nikt nie składa propozycji, nie nagabuje, nie nalega, wzrok szybko przenosi na inne obiekty. Od pewnego wieku kobiet osiąga stan bliski ideału z punktu widzenia feminizmu tropiącego seksistowsko nastawionych mężczyzn. Można by powiedzieć, że emocjonalnie przez mężczyzn taka kobieta jest traktowana jak inni mężczyźni, czyli bez cienia posądzenia o bycie po kobiecemu atrakcyjną..\nObawiam się, że te kobiety, którym przeszkadza męska aktywność w stronę seksualności np. w miejscu pracy mogą jak najbardziej jej oczekiwać na randce.\nByć może feminizm jest dla wielu zbyt wymagający chcąc doprowadzić do rozdziału sfery prywatnej od sfery zawodowej/ publicznej.\nNiektórym kobietom oczywiście nie na rękę taki rozdział, bo to pozbawia je w ich oczach pewnych przywilejów. A jakaś garstka to nawet zarabia swoją atrakcyjnością.\n[b]pewnym siebie, spełnionym wewnętrznie i zewnętrznie kobietom zwykle ani seksizm, ani inne formy różnicowania płci nie przeszkadzają.\nDo czasu, aż nie walną głową w sufit. Zwykle ;)\nA i warto dodać, ze osobie ambitnej trudniej o spełnienie a często i pewność siebie niż osobie nieambitnej.\nI może coś w tym jest, że te (zwykle) mniej ambitne kobiety seksizmu często nie dostrzegają albo nawet przypisują mu wartość pozytywną (jeśli mają w tym jakiś interes).\nOstatnio zmieniony przez istota dnia Wto 18:30, 23 Cze 2015, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 22:41, 23 Cze 2015 Temat postu: Re: Seksizm\nPewnie bym się i zgodził, że jakiś przymus, naleganie w zakresie np. płacenia przez mężczyznę za kobietę może być odczytane niefajnie. Wszystko powinno być do dogadania.\nAle czy całowanie po dłoniach nalezy odczytywać jako "skrajne" dżentelmeństwo? Ja - jako facet nieraz całujący po dłoniach - widzę w tym po prostu TYLKO zwyczaj, całkowicie bez jakichkolwiek podtekstów. I przyznam, że nawet trochę ten zwyczaj mi uwiera, ale też i zupełnie nie przyszło mi do głowy, że to jest skrajne dżentelmeństwo. Raczej prosta umowa społeczna w stylu branie noża w prawą rękę, a widelca w lewą...\nSkąd się wzięło całowanie w rękę u mnie? Ano mama nieraz powtarzała: starszą panią koniecznie pocałuj w rękę. Przy paru innych okazjach też "tak wypadało". Zwyczaj w sumie jak zwyczaj. Ja bym się zupełnie nie dopatrywał w nim specjalnych podtekstów, a już na pewno nie widzę tu podtekstu poniżania kogokolwiek pocałunkiem. W końcu, jako wyraz szczególnego szacunku, całują po rękach biskupa, papieża (nie wspominając o szefach mafii na filmach...) co chyba naprawdę trudno byłoby uznawać za jakąkolwiek chęć poniżenia.\nAle jako "skrajny dżentelmen" w pewnych zakresach przyznam (a zdarza mi się tez podać kobiecie płaszcz), że mam z tym problem. Bo - nie wiedząc jak kobieta odbiera tę formę szacunku czuję się mocno niekomfortowo. I właściwie jest mi wszystko jedno, czy ten płaszcz podawać, czy tez nie - ale KOBIETY USTALCIE W KOŃCU JEDEN STANDARD!!!\nNie chce wychodzić na gbura, czy idiotę, a to nieraz się zdarza, gdy pomylę konwencje...\nTo jest naprawdę moja wielka prośba.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 6:59, 24 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\n"Kobiecie dłoni nie podaję, kobietę mogę w dłoń pocałować" - podkreśla różnice pozycji. Nie traktuję kobiety jako równorzędnego partnera. Obojętnie, czy uważam kobietę za kogoś lepszego czy gorszego od siebie.\nGdyby był zwyczaj, że całuje się tylko starsze osoby, osoby o szczególnych pozycjach jak papież, albo każdego bez wyjątku, nie byłoby z tym żadnego problemu.\nOczywiście piszę o kontekście oficjalnym. Co kto sobie robi na randce - jego sprawa. Jeśli dwie osoby zgadzają się na całowanie dłoni czy płacenie za drugą stronę - ich broszka.\nWysłany: Śro 10:18, 24 Cze 2015 Temat postu:\n"Kobiecie dłoni nie podaję, kobietę mogę w dłoń pocałować" - podkreśla różnice pozycji. Nie traktuję kobiety jako równorzędnego partnera.\nJa do tej chwili, gdy przeczytałem powyższe nie znam takiego powiedzenia. Uważam jest za głupie. Jeśli ktoś tak powiedział, a do tego jeszcze uważał ów ktoś, że kobieta nie zasługuje na miano równorzędnego partnera, to wg mnie nie jest to mądry człowiek.\nMogę tylko podkreślić WŁASNE INTENCJE. Dla mnie zawsze całowanie kobietę w rękę było albo po prostu formą przywitania, albo przywitania z podwyższonym szacunkiem i uznaniem. Za cudze intencje jednak nie odpowiadam. W końcu każdy może je mieć dowolne, na co nie ma się wpływu.\nJak się ktoś uprze, to również pod podawanie dłoni mężczyźnie może podpiąć dowolną intencję.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 10:20, 24 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nOd pewnego wieku kobiet osiąga stan bliski ideału z punktu widzenia feminizmu tropiącego seksistowsko nastawionych mężczyzn. Można by powiedzieć, że emocjonalnie przez mężczyzn taka kobieta jest traktowana jak inni mężczyźni, czyli bez cienia posądzenia o bycie po kobiecemu atrakcyjną...\nTo dotyczy też facetów moi drodzy!! Od pewnego wieku faceci są aseksualni;-)\nAle..taka Pani Staniszkis-usta zawsze czerwone- oceny dyskusyjne.\nTylko Wy jeszcze nie macie tego ruchu:-)\nOstatnio zmieniony przez Semele dnia Śro 11:01, 24 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 11:48, 24 Cze 2015 Temat postu:\nCzy "ruchem" ma być malowanie?\nTo się przecież zmienia. Coraz więcej mężczyzn jest metroseksualnych, kolczyk w uchu, biżuteria...\nJednak co się tyczy seksualności mężczyzn w starszym wieku, to jednak męska strona ma tu pewną przewagę. I to nie zawdzięcza jej wcale zwyczajom, a biologii.\nSpotkałem gdzieś z takim określeniem, że mężczyzna w starszym wieku zaczyna przypominać Seana Connery. Kobieta w starszym wieku...\nteż zaczyna przypominać Seana Connery.\nW tym samym źródle piszą, że kobiecość jest bardziej dziewczęca, a męskość bardziej dojrzała.\nAle tak szczerze też powiem, że - z punktu widzenia ponad 50latka, jakim się stałem, to chyba nieco zmienia się spojrzenie na atrakcyjność kobiet w róznym wieku. Dla mnie to było pewnym odkryciem, ale teraz całkiem naturalnie odczuwam atrakcyjność kobiet w wieku 30, 40, czy 50 lat. A uroda młódek nieco mi zbladła, czasami wręcz po prostu mnie irytują takie uślicznione laleczki. Też jakoś od kobiety oczekuję charakteru, świadomości bycia sobą, inteligencji. Jakoś tak do piękna ciała doszło mi, silniej niż wcześniej, dostrzeganie piękna ducha i umysłu. Tak mi się porobiło...\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 12:01, 24 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 12:53, 24 Cze 2015 Temat postu:\nAle tak szczerze też powiem, że - z punktu widzenia ponad 50latka, jakim się stałem, to chyba nieco zmienia się spojrzenie na atrakcyjność kobiet w róznym wieku. Dla mnie to było pewnym odkryciem, ale teraz całkiem naturalnie odczuwam atrakcyjność kobiet w wieku 30, 40, czy 50 lat. A uroda młódek nieco mi zbladła, charakteru, świadomości bycia sobą, inteligencji. Jakoś tak do piękna ciała doszło mi, silniej niż wcześniej, dostrzeganie piękna ducha i umysłu. Tak mi się porobiło...\nGdy kobieta przestaje przypominać dziecko, przestaje być kobietą. K.Bunsch\nAle chyba nie chodziło mu o dzidzię piernik?\nOstatnio zmieniony przez Semele dnia Śro 12:54, 24 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 13:20, 24 Cze 2015 Temat postu:\nAle też przyszło mi do głowy jeszcze jedno spostrzeżenie, gdy poczytałem własny post, w którym użyłem określenia "uroda ducha". Mianowicie dotarło do mnie, że chyba są dwie urody ducha: kobieca i męska. Obie są jakoś piękne, ale też jakoś odmienne. I w zrównoważonym umyśle (tak kobiecym, jak i męskim), żaden pierwiastek nie przejmuje pełnej kontroli, nie staje się całkowicie dominującym, jednak jest hmmm...\nUroda ducha męska jest taka (nieco) bardziej konkretna, skupione na tym co ustanowione i powiedziane, a uroda ducha kobieca jest jakoś tak cudownie ogólna, chwytająca te rzeczy, które od konkretu odbiegają, lecz też jakoś stanowią sensowną strukture\nUroda ducha męska dąży (nieco) bardziej do rozwiązania problemu - w stylu zaliczyć i zapomnieć, zaś uroda ducha kobieca nie odhacza już spraw tak łatwo, częściej powracając do tego co rozpoczęte.\nUroda ducha kobieca jest (nieco) bardziej gotowa zapomnieć, wybaczyć to co trudne w relacjach, zaś uroda ducha mężczyzny próbuje wyświetlić każdą sprawę do końca - nawet wbrew pożytkowi i szczęściu.\nW dobrym związku owe aspekty wzajemnie się dopełniają, ROZSZERZAJĄC zakres spraw i wyzwań, z którymi ludzie się spotykają. W dobrym związku jest trochę tak, jak z "dobrym i złym gliną", gdzie strony biorą na siebie przeciwne, w jakimś stopniu sprzeczne, aspekty, dzięki czemu uzyskują nowe możliwości. Ja to zrozumiałem najlepiej wtedy, gdy trzeba było pewne rzeczy przeforsować u dzieci. Tutaj tata mówi: jak jeszcze raz zrobisz TO, to ja się do ciebie nie odezwę (nie ważne, czy o chodzi nie odezwanie, tylko cokolwiek, co by było mocną karą). Niestety, dziecko znowu robi tamto coś złego, a tata, aby nie stracić twarzy, musiałby dotrzymać słowa. Ale wtedy wkracza mama, która "przekonała" tatę, żeby jednak nie karał tak swojego dziecka. Tata zachowuje więc (względną) wiarygodność, a cała sprawa rozgrywa się dalej, aż do skutku...\nTo wydaje się być odległy przykład, ale wg mnie pokazuje podstawową korzyść z owego przesunięcia, polaryzacji pewnych cech - tutaj w ramach płci. Dzięki temu układ dwoje razem działających osób (ale nie dublujących się we wszystkim!) jest znacznie skuteczniejszy, niż w przypadku jednej osoby, czy też dwóch osób o takich samych cechach/"uprawnieniach".\nWysłany: Śro 16:54, 24 Cze 2015 Temat postu:\nRuchu. Chodziło mi o to , że jeszcze nie macie odpowiednika feminizmu - jak by się to nazywało??\nBywa, że mamy to źli policjanci a tato ukoi;-)\nWysłany: Śro 21:32, 24 Cze 2015 Temat postu:\nMichał Dyszyński - w zasadzie zgadzam się z tym, że społeczeństwo, rodzina lepiej funkcjonuje jako organizm, kiedy role są podzielone. Nie bez powodu nie mamy już humanistów z prawdziwego zdarzenia, tylko specjalistów od drobiazgów.\nPonieważ samo reprezentuję podejście indywidualistyczne - czyli rozwój jednostki przedkładam ponad jej użyteczność - zdecydowanie jednak popieram łączenie ról w jednej osobie - androgynię, głęboki humanizm (już rozumiany nie jako wszechstronność czysto intelektualną, lecz przekraczanie m.in. genderowych ograniczeń, oczywiście do stopnia, w jakim jest to możliwe).\nJednostka będąca produktem mojej wizji świata nie musi być szczególnie przydatna, ale jest w dużym stopniu samowystarczalna, zdystansowana od pewnych naturalnych i społecznych więzów.\nWysłany: Czw 13:51, 25 Cze 2015 Temat postu:\nJa też nie postuluję jakiegoś skrajnego różnicowania ról. Raczej subtelne przesunięcia, w którąś ze stron, tak aby nie stracić perspektywy, jako że rzeczy widzimy poprzez wyważanie ich przeciwieństw.\nZ drugiej strony pewne rzeczy są jakby nieprzekraczalne. Nie można być jednocześnie czymś i zaprzeczeniem tego czegoś, więc jeśli zdecydujemy się nadać swojej osobowości jakiś konkretny rys, to z automatu nie będziemy obsługiwać rysu z przeciwnego bieguna. Np. jeśli ktoś wybiera rys - zawsze przykładam wielką wagę do tego, że trzymam się wszystkim moich obietnic i zobowiązań, to bierze on na siebie brzemię problemów powstających, gdy np. wskutek zmiany okoliczności realizacja obietnicy staje się absurdalna.\nAle chcę dodać jeszcze jedną rzecz a propos uzupełniających się ról dwóch współpracujących indywidualności. Oto uważam, że siła takiego układu leży nie tylko w prostym poszerzeniu zakresu oddziaływań o to co brakuje jednej stronie, a ma to druga strona. Porównując to do teorii zbiorów - taki układ nie tylko sumuje (płasko) zbiory możliwości, lecz niejako rozpina je w przestrzeni na zasadzie iloczynu kartezjańskiego.\nCzyli jeśli przykładowo ja mam umiejętności A, B, C, zaś partnerka ma umiejętności B, C, D, to nasz układ jest czymś więcej, niż obsłużeniem umiejętności A, B, C, D, lecz jest rozpięciem bazy umiejętności o:\nAB, AC, AD, BB, BC, BD, CB, CC, CD + plus jeszcze pojedynczo A, B, C, D (gdy druga osoba nie włącza się do działania).\nWysłany: Czw 14:44, 25 Cze 2015 Temat postu:\nA tak dla ilustracji seksizmu - w mediach jest taki tytuł: Jedyna w PiS kobieta z jajami. SYLWETKA Beaty Szydło.\nAbstrahując od polityki mamy tu faktycznie wyraźne utożsamienie zdecydowania, stanowczości w polityce z męskością (bo przecież nie chodzi o komórkę jajową).\njednocześnie to samo utożsamienie z męskością ulega metamorfozie i jest przypisane do kobiety.\nAno wg mnie taki, że choć można mówić o pewnej formie seksizmu kulturowego, to w realnych zastosowaniach jest on słaby, zaprzeczalny. Zbitek słowny "kobieta z jajami" jest od dawna używany na określenie kobiet zdecydowanych, więc choć pierwotnie mamy tu przypisanie do męskości, to można by rzecz, iż jest ono właściwie historyczne.\nTo trochę jak byśmy użyli określenia "pójść na koniec świata". Dziś wiemy, że Ziemia jest kulą, więc nie ma swojego początku i końca, więc zwrot nie ma sensu "fizycznego". Jednak określenie zostało - prawdopodobnie z czasów, gdy ludzie tego nie wiedzieli, a dziś go używamy porzucając pierwotny sens, zostawiając tylko przenośne znaczenie. Znaczy po prostu - dokładnie to co znaczy, jest IDIOMEM, więc nie powinniśmy teraz kruszyć kopii o to, że ktoś, kto użył takiego sformułowania, czyli jest anachronicznym nieukiem, nie znającym elementarnych podstaw astronomii.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Czw 14:45, 25 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 12:37, 27 Cze 2015 Temat postu:\nSeksizm jako gra...\nTo co dalej napiszę, pewnie łatwo da się odczytać jako "szukanie usprawiedliwień", albo próba "oszukiwania", ale - przynajmniej w mojej intencji - takim nie jest.\nDodam tu pewną refleksję ogólną, z boku, która chyba jest potrzebna, aby poprawnie odczytać, to co napiszę jako główną myśl: istnieje fundamentalna różnica pomiędzy dyskusją w trybie intelektualnym, a dyskusją prowadzoną w trybie potocznym! Pewnych rzeczy nie da się chyba w ogóle przekazać w trybie potocznym, bo od razu stoczą się one w niebyt.\nNa czym polega główna różnica pomiędzy intelektualnym, a potocznym trybem dyskusji?\n- Przede wszystkim na tym, czy skupiamy się na TREŚCI, czy na EMOCJACH. Intelektualny tryb dyskusji odsuwa na bok emocje (może nie zapominając o nich całkowicie, ale na pewno jakoś je ukrywając), a zagłębia się w analizę zależności myślowych, bez przejmowania się tym, jak bardzo są one: straszne, denerwujące, nieprawomyślne, okrutne, niesprawiedliwe, krzywdzące, poniżające (kogokolwiek), fałszywe, błędne itp... Intelektualnie można rozważać praktycznie wszystko - także to, że jest się kimś obrzydliwie złym, że pochodzi się z najgorszego pomiotu na ziemi, że wszystkie świętości, jakie się zna i czci, są największym plugastwem. Intelektualnie rozważa się sprzeczność, oszustwo, błędność - a przecież nie powoduje to błędnego myślenia w ostatecznym rozrachunku. Intelekt ODSUWA WARTOŚCIOWANIE ETYCZNO - MORALNE. Ale... odsuwa je NA JAKIŚ CZAS, bo później można będzie takie oceny włączyć. Jednak na pewny etapie prawdziwy intelektualista gotów jest wejść w obszar najbardziej zabroniony, zły, niszczący, plugawy. Jeśli ma taką moc...\nJeśli intelekt jest silny, to przejdzie przez wszystkie zagrożenia, nierozwiązywalne problemy, fałsze, a potem - PATRZĄC Z PERSPEKTYWY - wyda osąd. I będzie to dopiero PRAWIDŁOWY OSĄD.\nW trybie potoczno - emocjonalnym osąd przychodzi przed obiektywnym rozpatrzeniem sprawy. Inaczej mówiąc - absolutnie z konieczności "logicznej" - musi on być po POZORACH. Bo jak możemy coś ocenić poprawnie, jeśli jeszcze tego nie poznalismy, a z drugiej strony nie jesteśmy w stanie czegoś (obiektywnie, bezstronnie) poznać, gdyż już na starcie dokonujemy oceny?...\nTak więc napiszę coś, co wielu wyda się obroną seksizmu i pewnie od razu poczytają mi to za złą wolę, fałsz, pomyłkę itp.... Ale ja mam inną intencję - chcę - trochę w stylu adwokata diabła - pobronić pewien aspekt seksizmu, który chyba pozwoli nam zrozumieć głębiej istotę zagadnienia.\nOtóż twierdzę, że da się sformułować coś, co by dało się nazwać POZYTYWNYM SEKSIZMEM. To taki seksizm jako gra. Jeśli ktoś grał w gry komputerowe, to wie, że frajdą może być mordowanie setek niewinnych postaci wirtualnych. Mimo, że w realu taki "morderca" nie skrzywdziłby muchy. Małym dzieciom opowiada się bajki, w których opisywane historie są nieraz straszne. I dzieci tego chcą - chcą trenować swój mózg i uczucia spojrzeniem na ciemną stronę życia.\nSeksizm - w pewnych granicach - może ubogacać relacje. Powtarzam w pewnych granicach, kontrolowany! Seksizm wyznacza pewne kulturowe schematy, które możemy przymierzać do swojego związku, niczym modnisia w darmowym seansie superprzymierzalni. Oto przymierzamy siebie jako kogoś, kto dominuje. Ale za chwilę kogoś, kto dominacji podlega. A za chwilę jako ktoś, kto chowa się wewnątrz siebie, albo ucieka. Dopóki to wszystko ma wymiar GRY, dopóty jest pouczającą zabawą - uświadamia nam, jakie jeszcze uczucia możemy mieć, być moze jakich uczuć powinniśmy się wyrzec (!). Nie sposób odrzucić (z uczuć, schematów myślowych) czegoś, czego się jakoś w umyśle nie dotknęło, nie wymodelowało. Kultura (nawet ta zła, w sumie szkodliwa) dostarcza nam pewnych schematów, które możemy przymierzyć, chwilę poczuć się z nimi i - być może - powiedzić "podoba mi się", albo "to nie dla mnie". Jest zatem ten potrzebny, pouczający seksizm, który pomoże nam poznać siebie - takie seksizm przymierzony na chwilę, byc może z resztą za chwilę (warto to zrobić!) skontrowany jakimś antyseksizmem, w którym to my przyjmujemy rolę, wcześniej uznawaną za gorszą, poniżającą.\nTak więc seksizmu nie warto jest się wyrzekać do końca. Warto go gdzieś PAMIĘTAĆ, trzymając w zanadrzu - aby jakoś sytuować w przestrzeni emocji błędy i sukcesy - tak własne, jak i innych ludzi. Bez tego przejściowego treningu postaw, emocji, myśli, będziemy po prostu życiowo głupsi.\nWysłany: Śro 12:18, 08 Lip 2015 Temat postu:\nNawet doszedłem do wniosku, że feministki mogą mieć odrobinę rację w podejściu do tradycyjnego modelu rodziny. W końcu ww teksty są WSPÓŁCZESNE. A, ja raczej krytyk feminizmu, niż jego piewca, smrodek jakiejś postaci seksizmu tu dostrzegam. Przy czym widzę tu seksizm "obustronny" - tzn. w moim przekonaniu owe rady dla mężów i żon są dość jednakowo upokarzające dla stron.\nW każdym razie z rad dla mężów:\nwychodzi stąd dla mnie, że facet - mąż, to taki gość niedorozwinięty emocjonalnie wymagający ustawicznej psychoterapii ze strony żony. Kategoryczność owych rad też jest śmieszna - bo jak u nas nie ma trawnika, to mamy problem...\nJednak chyba trzeba owe rady wziąć na humor - w wszak podane i pobrane w żartobliwym sosie, z dystansem robią się bardziej akceptowalne.\nPewnie autorzy nawet coś myśleli w tym stylu, bo mamy też rady:\nIronia i humor czasami powstają tylko w głowie odbiorcy.\nJa np. często czytając artykuły na Frondzie wziełobym je za ironiczne w zamierzeniu autorów, gdyby nie fakt, że znajdują się właśnie na Frondzie.\nWysłany: Śro 12:20, 05 Sie 2015 Temat postu:\nŻycie odbierają sobie przede wszystkim mężczyźni, nigdzie na świecie ta dysproporcja nie jest tak ogromna jak u nas\nZ Newsweeka cytat wzięty [link widoczny dla zalogowanych]\nChyba kupię ten numer. Od lat właściwie nie kupuję gazet i czasopism. Ale temat samobójstw mnie fascynuje. Cóż, wykosztuję się...\nKupiłem ten numer Newsweeka. Kosztował mnie 5,90 zł. To największy mój osobisty wydatek na czasopisma od paru lat.\nAle wracając do sprawy - fascynuje mnie ta różnica pomiędzy kobietami i mężczyznami i ta feministyczna fascynacja męską przebojowością, stylem życia. Feministki chciałyby jakoś tak bardziej po męsku, będą gonić facetów na ich polu. Czy w każdym zakresie dogonią?...\n- Te samobójstwa - w Polsce udanych samobójstw jest 6 razy więcej u mężczyzn, niż u kobiet (prób samobójczych jednak wciaż więcej mają kobiety).\n- ten idiotyczny "honor" - faceci we krwi mają pojedynkowanie się, walkę o dominację. Choć może i feministki też by to "łyknęły", chyba im testosteronu nie brakuje...\nKulturowe wzorce męskie i kobiece...\nNa to nakłada się biologia: androgeny, testosteron, estrogeny...\n- bieżące życie - SKOMPLIKOWANA UKŁADANKA.\nCzym jest "seksizm" w szerszym znaczeniu?\n- Może trochę tym, że jak facet sobie nie radzi, to w pewnym momencie fakt swojej życiowej przegranej "w swoisty sposób" bierze na klatę. Wyszukuje sobie sznur, nie pytając nikogo o zdanie, nie błagając, nie roztkliwiając się nad sobą UZNAJE FAKT. Sznur można zaczepić o konar, hak, czy inny mocny element konstrukcyjny, a potem "obiektywną okoliczność" przegranej życiowej przypieczętować wdzięcznym zwisem za szyję...\nMoże seksizmem jest stwierdzenie "chłopaki nie płaczą", albo przekonanie, że chłopaki nie skarżą się, nie biadolą "jak baba", bo jest im źle?...\nAle skoro wyżalić się nie powinni, a życie wali po kulach, to może "pieprzyć to życie"?....\nCzy to jest "bycie facetem"?\nI czy tego dla siebie chciałyby feministki?\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 14:35, 05 Sie 2015, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: Sob 15:48, 15 Sie 2015 Temat postu:\nMnóstwo kobiet nie akceptuje słabości u mężczyzn. I raczej z feminizmem te kobiety nie mają wiele wspólnego.\nWysłany: Sob 17:41, 15 Sie 2015 Temat postu:\nA może trochę z własnymi nie poukładanymi pragnieniami, odczuciami?...\nChciałbym zobaczyć miny feministek, które zostałyby (powiedzmy, przez jakiegoś małego boga, czy superanioła) wrzucone w świat DOKŁADNIE SKROJONY WG ICH POSTULATÓW (dla pewności, aby nie być posądzonym o brak zaangażowania, anioł może by zafundował drobną przesadę w tym zakresie).\nCzyli z mężczyznami, którzy\n- albo seksu w ogóle nie proponują (żeby nie krzywdzić kobiet swoją dominacją w tym zakresie), albo na na najdrobniejszy wyraz zastanowienia, wątpliwości na twarzy proponowanej osoby, rezygnują z jakichkolwiek dalszych prób "dominowania", czyli w ogóle wspominania o czymś takim jest erotyzm w stosunkach z kobietą (słyszałem o takich feministycznych propozycjach prawnych w USA, aby każdy stosunek seksualny mógł odbyć się wyłącznie po jawnym, otwartym stwierdzeni TAK przez kobietę, a niedopuszczalne tutaj byłyby jakiekolwiek formy domniemania zgody, nie mówiąc już o jakichś naciskach, czy perswazjach ze strony mężczyzny).\n- oddają od razu i bez pytania wszystkie "męskie" zawody, kobietom\n- za to siedzą non stop z dziećmi w domu\n- nie wykazują żadnych zachowań, mogących choćby potencjalnie być uznane za seksistowskie (zero dowcipów, zero uśmiechów, czy spojrzeń mogących przywołać skojarzenie z flirtem - zawsze PEŁEN PROTOKÓŁ GRZECZNOŚCIOWY)\n- ubierają się tak jak kobiety, aby nie odróżniać się męskością (chyba, że feministki im tego zabronią, to natychmiast przyjmują ich punkt widzenia).\nW ogóle byliby to facecie SUPERMEGACIEPŁE KLUCHY, lelum polelum, potakiwacze feministyczni totalni, o zerowej agresji, czy choćby próbie posiadania własnego zdania.\nChciałbym widzieć te feministki w tego rodzaju "antyseksistowskim raju". Jak im jest tam z tymi "facetami" dobrze...\nNie wiem dlaczego tak duża kobiet wciąż wybiera tych najgorszych facetów - takich seksistowskich macho, którzy pomiatają swoimi dziewczynami jak własnością. Dlaczego ich to tak rajcuje?\nPowiem, szczerze, że nie rozumiem, bo ja akurat (co prawda facet), ale właśnie takich macho nie znoszę i trochę uważam macho za przykład męskiego głupka.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Sob 17:44, 15 Sie 2015, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Nie 10:59, 16 Sie 2015 Temat postu:\nZe stereotypami w ogóle. Feminizm to dziś tak szeroki ruch, że trudno ograniczać go nawet do samej kwestii płci. Wybiega w takie rejony jak ekologia, prawa zwierząt, czy mniejszości etniczne. Walka o równość kobiet wobec mężczyzn płynnie przechodzi w walkę o równość nie tylko między jednym człowiekiem a drugim, lecz między człowiekiem a psiakiem.\nJako że pochodzę ze wsi (gdzie wciąż zachowało się sporo prymitywizmu) mam dobry wgląd w przepaść międzypokoleniową pomiędzy tym, jak się podchodzi do np. zwierząt w zależności od wieku. 55-letni rolnik bez pardonu kopie burka, nie widzi nic złego w tym, że pies przywiązany do łańcucha upalnym latem skomle z gorąca, a jak kotka za dużo kociąt urodzi, to naturalną koleją rzeczy jest w oczach takiego rolnika - utopienie "nadwyżkowych" kociąt.\n8-letni wnuk tego rolnika będzie już przejawiał zupełnie inne zachowania, o ile miał dostęp do "cywilizowanego świata" z miasta. Stereotyp zwierzęcia jako przedmiotu, bez żadnych praw należących się zwierzęciu ot tak upada.\nZ kwestią stereotypów dot. kobiet i mężczyzn jest podobnie. Umierają dzięki feminizmowi (dzisiaj też genderyzmowi) , który jest naturalnym przejawem duchowego postępu ludzkości.\nGdyby istotnie w feminizmie chodziło o zdominowanie mężczyzn przez kobiety miałby Pan rację - mężczyźni zmieniliby się w te supermegaciepłekluchy, tak jak dominacja mężczyzn kobiety urabiała przez wieki na takie supermegciepłekluchy. Kiedy kluchy zaczęły się z biegiem czasu oziębiać, mężczyźni zaczęli to odbierać jako chęć zdominowania ich przez lodowate klucho-chłopy.\nJednak z moich obserwacji wynika, ze feminizm promuje androgynię, czerpanie tego co najlepsze z genderowej "męskości" i "kobiecości".\nJa też nie rozumiem. Z to znam całkiem sporą garstkę takich kobiet, które wybierały takich "najgorszych" do czasu. Tak mniej więcej do 30 roku życia, potem dorosły.\nOstatnio zmieniony przez istota dnia Nie 11:02, 16 Sie 2015, w całości zmieniany 1 raz


Inteligencja emocjonalna - Miejskie Przedszkole nr 67 z Oddziałami Integracyjnymi w Katowicach\nJesteś tutaj: Home > Dla rodziców > Poz ... > Ką ... > Intelig ...\n"Sukces w życiu zależy nie tylko od intelektu,\nlecz od umiejętności kierowania emocjami"\nZapraszam Państwa i Dzieci do zgłębiania szerokiego tematu jakim jest inteligencja emocjonalna.\nInteligencja emocjonalna wg Golemana - twórcy tego terminu, to stopień samoświadomości, tj. umiejętności kontrolowania własnych emocji, zapału i wytrwałości w dążeniu do celu, zdolność do empatii i umiejętności zachowań społecznych. Ponieważ, jak pisze autor: "Inteligencja emocjonalna nie jest cechą wrodzoną" należy ją kształtować w dzieciach, aby zapewnić im jak najwłaściwsze wykorzystanie wrodzonych zdolności w odniesieniu sukcesu w życiu.\nRozpoznawanie uczuć oraz umiejętność odróżniania ich od siebie to podstawa kompetencji emocjonalnej. Goleman mówi o "zdolności do tego, by się samodzielnie uspokoić, otrząsnąć ze strachu, melancholii albo rozdrażnienia - i o tym, co się dzieje, gdy człowiek nie opanuje tej elementarnej zdolności emocjonalnej. Ten kto jest w tym słaby, musi wciąż walczyć z przytłaczającymi uczuciami, ten kto jest w tym dobry, o wiele szybciej dochodzi do siebie po niepowodzeniach i stresie życia codziennego".\nDaniel Goleman: "Inteligencja emocjonalna"\nNiektóre materiały pochodzą z programu Innowacji "Przed pierwszym dzwonkiem", który realizowany jest w najstarszej grupie Słoneczka. Pomyślałam jednak, że dobrze będzie podzielić się nimi z pozostałymi rodzicami i dziećmi naszej społeczności przedszkolnej.\nrozwijające inteligencję emocjonalną:\nSeria książeczek o przygodach Misia Remisia autorstwa Pascale Vedere i Denise Chabot Wydawnictwa Paweł Skokowski. Każda książeczka opowiada o innym problemie, z jakim boryka się mały bohater.\nSeria bajek z Misiem Remisiem:\n" Miś Remiś i bolący ząb"\n"Miś Remiś musi nosić okulary"\n"Miś Remiś i nocne strachy"\n"Miś Remiś jest zazdrosny"\nPisze o nich jedna z mam na swoim blogu.\nKsiążeczki są już teraz trudne do kupienia, ale zawsze warto po takie pozycje sięgać w bibliotece, do czego zachęcam. Niektóre filie biblioteki wznowiły już swoją działalność!!!\nPolecam również całą serię bajek z sympatycznym żółwikiem Franklinem\nSeria bajek z Franklinem:\nFranklin idzie do szkoły oraz Franklin się zgubił\nFranklin rządzi się i kryjówka Franklina\nFranklin kłamczuszek oraz Franklin i tajny klub\nFranklin uczy się jeździć na rowerze oraz Franklin bałaganiarz\nFranklin i niania\nTata Kot czyta bajki: Franklin boi się ciemności\nFranklin boi się burzy oraz Franklin bierze udział w konkursie\nJest też wiele innych bajek o Franklinie, które można znaleźć w Internecie.\nPoza tym istnieje cała seria pięknie wydanych książeczek o tym sympatycznym żółwiku.\nJak powstała pierwsza opowieść o żółwiu? Co zainspirowało autorkę, a właściwie dziennikarkę panią Paulette Bourgeois do jej napisania, a także jak ogromny jest zbiór książeczek o Franklinie, można przeczytać nawet na Wikipedii:\nPoniżej przedstawiam artykuły dla rodziców pogłębiające temat inteligencji emocjonalnej oraz bajkowe propozycje dla dzieci rozwijające empatię, wrażliwość i świadomość emocjonalną.\nSposoby na rozwój inteligencji emocjonalnej dziecka\nŚpiewające brzdące, Piosenka: Nasze emocje\nNiepełnosprawna siostra i słowa, które sprawiają ból\nW głowie się nie mieści: fragment o smutnym słoniku i empatycznej Smutnej\nSeria bajek z Tupciem Chrupciem\nTupcio Chrupcio - Precz z regułami\nTupcio Chrupcio - Nie chcę się kąpać\nTupcio Chrupcio - Chcę iść z wami\nTupcio Chrupcio - Hokus pokus\nTupcio Chrupcio - Opiekunki to potwory\nTupcio Chrupcio - Już nie jesteś moim przyjacielem\nTupcio Chrupcio - Nic nie przeraża dzielnych piratów\nJest też wiele innych bajek z serii o Tupciu Chrupciu, które można znaleźć w Internecie.\nPoza tym istnieje cała seria pięknie wydanych bajek o tej myszce. Autorką polskiej wersji jest Eliza Piotrowska, znana ze swoich publikacji w “Misiu” i “Świerszczyku”.\nMożna o tym poczytać na blogu jednej z mam:\nBajka o dmuchawcu\nW ostatnim czasie patrząc przez okno zobaczyłam dmuchawce. Skąd się tu wzięły? Przecież jeszcze niedawno było tu mnóstwo żółtych kwiatków? Skąd biorą się te białe kule?\nDmuchawce powstają z kwiatów rośliny o nazwie mniszek lekarski. Niektórzy nazywają go mleczem, gdyż po zerwaniu wypływa z łodyżki biały płyn przypominający mleko. Ale nie wolno go kosztować, ponieważ jest gorzki i toksyczny.\nŻółte kwiaty mniszka po pewnym czasie przekwitają. Wtedy powstają nasionka, które przyczepione do puszystych spadochroników są rozsiewane przez wiatr albo dmuchające buzie dzieci.\nPamiętaj, że gdy zdmuchniesz kolejnego dmuchawca, wysyłasz właśnie w podróż nowe nasiona tej rośliny.\nCiekawe, gdzie znajdą miejsce na nowe życie?\nI tak zrodziło się we mnie pytanie, co wysyłamy w świat?\nOprócz nasionek dmuchawca możemy posyłać dalej również naszą życzliwość, empatię, radość albo niechęć, nienawiść, złość, brak zrozumienia, smutek.\nCzym dzielimy się z innymi? Posłuchaj bajki o Królu, który nie znosił dmuchawców.\nBajka pochodzi z książki E. Snel: Moja supermoc. Uważność i spokój żabki"\nPewnego razu był sobie król, który żył w wielkim zamku, otoczony wielkim trawnikiem. Był z niego bardzo dumny. Trawnik miał być zawsze soczyście zielony i nie miał prawa na nim rosnąć nawet najmniejszy chwast, najmniejszy dmuchawiec, czy mlecz. Armia ogrodników zajmowała się sumiennie trawnikiem i dopieszczała go dniem i nocą.\nA jednak któregoś ranka, w czasie porannego spaceru, król odkrył kwiat mleczu rosnący na środku jego trawnika! Był żółty i piękny, ale król nie zważał na to, tylko wpadł w srogi gniew, wyrwał z wściekłością kwiat i rozkazał: "Wtrąćcie połowę moich ogrodników do więzienia!". Minęło kilka dni. Połowa królewskich ogrodników czezła w więzieniu, podczas gdy druga połowa w pocie czoła pielęgnowała trawnik. Jednak któregoś ranka król dostrzegł na swoim trawniku trzy mlecze. Straszliwie się zezłościł i rozkazał: "Niechaj wszyscy moi ogrodnicy zgniją w więzieniu! Znajdźcie mi takiego ogrodnika, który będzie potrafił dbać o mój trawnik!"\nWtedy podeszłam do króla ja, żaba, i powiedziałam: "Wasza Wysokość, jeśli pozbędziesz się wszystkich ogrodników, mlecze rozplenią się jeszcze bardziej na twoim trawniku. W życiu tak już jest, że zdarzają się nam rzeczy,\nktórych nie lubimy, i gniew nijak nie może tego zmienić. Choćbyśmy się nie wiem jak złościli, to one i tak będą się przydarzać. Możemy jedynie je zaakceptować. Zresztą bywa tak, że z czasem zaczynamy je lubić".\nMinęło kilka miesięcy. Mlecze i dmuchawce coraz mniej denerwowały króla. W końcu stwierdził, że są całkiem ładne. Słyszałam nawet, że król znalazł sobie nową pasję: uwielbia dmuchać nasiona dmuchawców!\nPowiedz, jakie emocje król wysyłał w świat? A z czym przyszła do niego żaba?\nKról rozsiewał złość i gniew, wściekłość i strach. Żaba przyszła do niego z dobrą radą.\nCzy chciałbyś spotkać na swej drodze takiego króla, czy może żabę dobrą radę?\nPosłuchaj teraz pięknej bajki o ciepłym i puchatym. Można jej posłuchać, klikając w link pod spodem:\nDawno, dawno temu, gdzieś bardzo daleko, było sobie dobre miasto. Jego mieszkańcy żyli szczęśliwie, śmiali się, bawili i nigdy nie chorowali. W mieście tym było bardzo dużo ciepłego i puchatego. Ciepłe i puchate było miękkie, puszyste, bardzo lekkie i miłe w dotyku. Ludzie mieli taki zwyczaj, że kiedy spotykali się ze sobą, dzielili się ciepłym i puchatym mówiąc: „Tobie puchate i mnie puchate, mnie puchate i Tobie puchate”. A kiedy się tak dzielili – ciepłe i puchate rosło i było go jeszcze więcej. Ludzie nauczyli się, że kiedy ciepłe i puchate rośnie – ich życie staje się piękniejsze, serca wypełniają się miłością, a ciało jest zdrowsze. Pewnego dnia do szczęśliwego miasta przybyła czarownica. Jeździła ona po całym świecie i sprzedawała ludziom swoje czary i lekarstwa. Jednak w dobrym mieście nikt nie chciał kupować jej lekarstw, ani nie potrzebował czarów. Wszyscy przecież byli zdrowi i szczęśliwi. Czarownica chodziła po mieście i przyglądała się ludziom, ich zwyczajom i nie rozumiała, dlaczego nie może niczego sprzedać. Po pewnym czasie zorientowała się, że wszystkiemu winne jest ciepłe i puchate. Kiedyś obserwując jak ludzie się nim dzielą postanowiła uwolnić ich od ciepłego i puchatego i powiedziała do jednego z mieszkańców: „Wiesz? To ciepłe i puchate, które dostałeś od swojego przyjaciela, to wcale nie było jego ciepłe i puchate. On oddał Ci tylko to, co wczoraj dostał od Ciebie”. A do innego mieszkańca powiedziała: „Czy zauważyłeś, że Twój sąsiad dał Ci wczoraj mniej ciepłego i puchatego niż Ty dałeś jemu?” Krążyła po mieście tak długo, aż zatruła ludziom serca i ludzie zaczęli nieufnie się sobie przyglądać. Coraz rzadziej dzielili się ciepłym i puchatym i chowali je w domach zazdrośnie strzegąc i bojąc się, że je stracą. A ciepłego i puchatego, którym nikt się nie dzielił było coraz\nmniej. Pewnego dnia czarownica dała jednemu z mieszkańców trochę zimnego i kolczatego i powiedziała: „Tobie kolczaste i mnie kolczaste, mnie kolczaste i Tobie kolczaste”. I kolczaste urosło. Ludzie zaczęli się dzielić ze sobą kolczastym. Pojawiły się choroby, a szczęście zaczęło znikać z dobrego miasta. Ludzie stali się smutni i niemili dla siebie. Mijały dni, miesiące i lata. Czarownica sprzedawała ludziom swoje lekarstwa i stawała się coraz bogatsza. Kiedy potrzebowała więcej pieniędzy dzieliła się z ludźmi zimnym i kolczastym i wtedy ludzie więcej chorowali i częściej przychodzili do niej po leki. Szczęśliwie, dwoje dzieci bawiąc się ze sobą na strychu znalazło w starej skrzyni ciepłe i puchate, które dorośli dawno temu tam schowali, żeby nikt go nie zabrał. Kiedy je oglądali – rozerwali je na dwa kawałki i podzielili między siebie. I ciepłe i puchate natychmiast urosło, a dzieci poczuły, że w ich sercach pojawiła się jakaś radosna nuta. Pobiegły do rodziców i podzieliły się z nimi mówiąc: „Tobie puchate i mnie puchate”. I ciepłe i puchate znów urosło! I od tej chwili ludzie zaczęli ponownie dzielić się ze sobą ciepłym i puchatym i w ich sercach pojawiało się więcej szczęścia i radości, a ciała mniej chorowały. Wtedy przypomnieli sobie o starym zwyczaju i dawnych czasach. Wypędzili złą czarownicę i starali się dzielić jak największą ilością ciepłego i puchatego. Jednak w ich mieście istniało także zimne i kolczaste, które kiedyś podarowała im czarownica. I odtąd ciepłe i puchate krąży między ludźmi na przemian z zimnym i kolczastym. Od tej chwili tylko od ludzi zależy, czym się ze sobą podzielą. A to, czym się podzielą – rośnie i wypełnia ich serca i myśli.\nPomyśl, czym może być ciepłe i puchate?\nMaskotka? Misiu? Uśmiech? Pomoc? Spojrzenie? Słowo? Zachowanie?\nPomyśl, co może być zimne i kolczaste?\nKaktus? Drut kolczasty? Spojrzenie? Słowo? Zachowanie?\nKtóre słowa, zachowania mogą być ciepłe i dobre, takie, które lubimy słyszeć od innych i sprawiają nam radość?\nJakie zachowania, słowa mogą ranić innych, ponieważ są złe i kolczaste?\nZastanów się, czym dzielisz się z innymi, co posyłasz w świat?\nSpróbuj to narysować, namalować...\nCzasami jednak przychodzi do nas dużo zimnego i kolczastego: złe słowa, emocje i robi nam się wtedy bardzo smutno i źle. Czujemy się z tym wszystkim tak niedobrze, że trudno nam zasnąć.\nWtedy możemy posłuchać treści nagrania: "Śpij dobrze", żeby wyciszyć się i zrelaksować (link pod spodem).\nĆwiczenie to pochodzi z książki Eline Snel: Uważność i spokój żabki.\nZałączam również dla rodziców psychozabawę: Jakim kwiatem jest twoje dziecko?"\nSą wśród nich storczyki, dmuchawce i tulipany.\nCzy odnajdujecie Państwo w tym podziale swoje dziecko?\nO co ludzie się gniewają?\nDzieci, posłuchajcie rozmowy, którą usłyszałam kiedyś w przedszkolu. Rozmawiali ze sobą Julia i Kacper. Oni bardzo się lubili, często bawili się razem. Niestety ich zabawy równie często szybko się kończyły. Jedno z nich zabierało swoje zabawki i obrażone odchodziło, a drugie zostawało samo. Żadne z nich nie chciało ustąpić, ponieważ każde uważało, że to ono ma rację...\n Przyniosłem fajne, nowe auta i będziemy się dzisiaj bawić w wyścigi- powiedział Kacper\n Nie- odpowiedziała Julia - bo ja dzisiaj przyniosłam fajną, nową grę planszową i chciałam w nią grać\n Ale ja chcę ścigać się autami- upiera się Kacper\n A ja chcę zagrać w moją grę- nie ustępuje Julia\n To ja się z tobą nie bawię, jak nie chcesz mnie słuchać\n Ja też się nie bawię. Zawsze musi być tak, jak ty chcesz\n Jak ci się nie podoba, to idź sobie\n A właśnie, że pójdę\nI tak najczęściej kończyły się ich wspólne zabawy.\nDzieci, czy jest jakieś rozwiązanie, aby Kacper z Julią mogli razem się bawić i nie gniewać na siebie?\nPrzedszkolaki spierają się o różne rzeczy: o zabawki, o to, kto ma być pierwszy, kto ma z kim iść w parze, itd. A gniewają się, gdy dokucza kolega, gdy nie dostają tego, na co bardzo czekają, gdy ktoś psuje zabawę, a niektórzy złoszczą się, gdy przegrywają,.\nO co jeszcze dzieci gniewają się na siebie?\nJak zachowują się dzieci, które się złoszczą?\nNajczęściej krzyczą, machają rękami, czasami płaczą ze złości, ale też niektóre\npopychają kogoś, a nawet biją. Każdy z nas przeżywa złość; i dorośli i dzieci. Nie\nma w tym nic złego. Złość to taka sama emocja, jak radość, strach, smutek ,\nszczęście i wiele, wiele innych emocji....\nAle, czy to oznacza, że można kogoś ze złości uderzyć albo krzyczeć na niego?\nOczywiście, że nie! Nie można wtedy nikogo bić, ani przezywać!\nNad złością trzeba nauczyć się panować, kontrolować ją, radzić sobie z nią !!!\nJak? Odpowiedź znajdziecie po bajce o Franklinie :)\nZdarza się również, że dorośli gniewają się na dzieci. Dlaczego?\nMama pogniewała się na Marysię. Miała posprzątać zabawki i nie zrobiła tego. Jeszcze nakłamała, że to Jaś nabałaganił, chociaż Jaś w ogóle się nimi nie bawił.\nDzieci, jak myślicie, jak się teraz czuje mama? Jak się czuje Marysia?\nCo Marysia powinna zrobić, aby obie poczuły się lepiej?\nTeraz zapraszam Was do obejrzenia bajki o dniu, w którym Franklin nie miał humoru.\nA dlaczego? Obejrzyjcie sami....\nZaraz po bajce "Franklin nie ma humoru" (w 11 minucie) zaczyna się bajka: "Franklin i święto duchów". Jeżeli ktoś z Państwa nie życzy sobie, aby jego dziecko ją oglądało, to trzeba w odpowiednim momencie wyłączyć.\nBajka: "Franklin nie ma humoru"\n jaki nastrój miał w tej bajce Franklin?\n co spowodowało, że Franklin czuł właśnie tą emocję?\n co tak naprawdę popsuło nastrój Franklina?\n w jaki sposób tata pomógł zrozumieć Franklinowi, co on przeżywa?\nZe złością tak już jest, że nie zawsze wiadomo od razu, co jest jej przyczyną. Są takie dni, kiedy od rana nam coś nie wychodzi. I wtedy bardzo ważne jest, aby z kimś o tym porozmawiać.\nMożna również spróbować narysować swoją złość, np. jak wulkan albo groźne zwierzę. Można również nadmuchać balon albo ugnieść plastelinę albo potargać starą gazetę albo poskakać, czy wytupać złość stopami. Sposobów na pozbycie się złości jest wiele. Dzieci w wielu przedszkolach bardzo lubią zabawy ruchowe. Oto niektóre z nich:\nStań prosto, a następnie zacznij potrząsać całym swoim ciałem: głową, ramionami, nogami i wszystkim, co może się jeszcze poruszać w Twoim ciele, tak mocno, jak tylko potrafisz. Tak jak trzęsąca się galaretka.\nTeraz będziemy naśladować lwa. Uklęknij na podłodze, przysiądź na piętach i oprzyj ręce przed sobą między kolanami. Ważne, by plecy były całkowicie proste. Weź głęboki wdech nosem, otwórz usta, abyś mógł daleko wysunąć język. Wydychając powietrze, rycz jak umiesz najgłośniej: Rrrrrrrrrrrrrhhhhhhhhhhhh !!!\nTeraz będziemy naśladować wulkan. Możesz na niby wybuchnąć i dać upust swojej złości. Stań prosto. Stopy blisko siebie, by się dotykały. Skrzyżuj ręce na piersiach. Gdy wciągasz głęboko powietrze przez nos, twoje ręce wędrują do góry nad głowę. Tak właśnie podnosi się lawa w wulkanie. Energicznie wypuść powietrze ustami, skacząc przy tym i opadając na szeroko rozstawione nogi. Jednocześnie ręce zataczają duży łuk i opadają na boki wzdłuż ciała. Tak wygląda wybuch wulkanu.\nNa koniec zapraszam dzieci do pooglądania piosenki- bajki z cyklu : Przygody Fenka:\nBardzo dobrym sposobem na radzenie sobie z emocjami, w tym na radzenie sobie ze złością jest bajkoterapia. Bajkowych pomysłów „na złość” jest naprawdę sporo i wszystkie na miarę naszych dzieci. Pod spodem zamieszczam linki do ciekawych stron na temat bajek oraz ich przykładów:\nWarsztat z emocjami:\nZłość w krainie bajek: https://dziecisawazne.pl/zlosc-w-krainie-bajek-dlaczego-warto-czytac-bajki-terapeutyczne/\nW materiale wykorzystałam ćwiczenia z programu: "Hej, zabawo" pani Haliny Karwackiej.\nZabawy ruchowe zaczerpnęłam z programu: "Ja to ja" Ch. Krause\nZdjęcia pochodzą z książki: "Uczę się rozumieć innych"\n„Skupienie się na oddechu zawsze pomaga. Pomaga świadomie reagować na stresujące, czy ciężkie sytuacje: zatrzymać się i skupić na oddychaniu.”\nNasze życie w ostatnim miesiącu uległo znacznej zmianie, a zbyt długie spędzanie czasu w domu, razem, stało się dla wielu z nas trudne i frustrujące. Nawet, jeśli nie tak dawno narzekaliśmy na brak wspólnie spędzonych chwil z rodziną. Otaczająca nas rzeczywistość coraz bardziej nas przytłacza, wywołuje w nas napięcie i lęk.\nSą jednak sposoby na obniżenie takich napięć. To zabawy relaksacyjne, masażyki, medytacje, zabawy ruchowe, itp. Na początku proponuję ćwiczenia z oddechem.\nZwykle nie zdajemy sobie sprawy z tego, że oddychamy. To oczywista czynność naszego organizmu. Jednak uwaga skupiona na oddechu może pomóc. Z oddechu można dowiedzieć się, np. czy jesteśmy zdenerwowani, spokojni, senni, zestresowani, czy rozbawieni. Albo kiedy odczuwamy jakieś napięcie. Dzieci dopiero uczą się rozpoznawać swoje emocje, ale wielu dorosłych również ma problem w nazwaniu tego, co czuje. Aby jednak to zrobić, trzeba sobie uświadomić, co się dzieje z naszym ciałem, jakie sygnały z niego płyną. A o tym dużo nam opowie nasz oddech :)\n"Skupienie się na oddechu zawsze pomaga. Dzieciom, rodzicom, babciom i dziadkom. Przy dużych i małych kłopotach. To jest pierwszy i najważniejszy krok do tego, żeby świadomie reagować na stresujące czy ciężkie sytuacje: zatrzymać się i skupić na oddychaniu. W pełni świadomie wziąć kilka głębokich oddechów". "Skupienie uwagi na oddechu i odczuciach pochodzących z naszych zmysłów zatrzymuje nas w chwili obecnej. Uświadomienie sobie swojego ciała jest kolejną metodą. Twoje ciało może ci bardzo dużo powiedzieć, jeśli zechcesz go słuchać. Niczym dobrze nastrojony instrument, twoje ciało reaguje na emocje takie jak strach, podekscytowanie, radość, na dobre myśli i zmartwienia, które siedzą w twojej głowie. Wszystkie te sygnały nie pojawiają się bez powodu. Opowiadają ci o tym, czego właśnie doświadczasz, o twoich ograniczeniach i potrzebach. Napięte mięśnie ramion, kołatanie serca, ścisk w żołądku. To, że jesteś zbyt zmęczony, żeby podnieść się rano z łóżka, albo wręcz przeciwnie – budzisz się skoro świt w świetnej formie. Twoje ciało wszystko obserwuje i przekazuje dalej. Barometr to przy tym nic". https://www.youtube.com/watch?v=DJuLA6lOz1I\nDzisiaj zrób kilka doświadczeń z oddechem.\n Na chwilę przestań robić to, co właśnie robisz.\n Usiądź i zaobserwuj swój oddech.\nJaki jest Twój oddech: szybki, czy wolny? Spokojny, czy nerwowy?\n Teraz zrób 10 przysiadów albo pajacyków.\n Ile czasu upłynęło zanim Twój oddech wrócił do tego przed ćwiczeniem?\n A teraz zatańcz do muzyki jakiejś ulubionej piosenki.\n Ile tym razem czasu upłynęło zanim Twój oddech wrócił do tego przed ćwiczeniem?\n Teraz usiądź albo połóż się wygodnie i posłuchaj opowieści...\n(Rodzic może przeczytać tekst pod spodem, ale równie dobrze można puścić wodze wyobraźni i uzupełnić tę opowieść o szczegóły, które dziecko zna i lubi. Np. można dodać nazwy kwiatów, zwierząt albo wymyśleć kształty chmur na niebie.... Ważne, aby tekst relaksacji czytać powoli i spokojnie. Dziecko ma przyjąć wygodną pozycję: może siedzieć lub leżeć. Najlepiej jeśli wokół jest cicho, panuje spokojna atmosfera)\nWyobraź sobie, że jesteś na zielonej łące. Leżysz sobie na trawie. Obok ciebie rosną kwiaty takie, jakie lubisz.... Nad Tobą wyobraź sobie niebo z chmurkami o różnych kształtach.... Jest ciepło i przyjemnie.... W oddali słyszysz szum wody w strumyku, śpiewające ptaszki.....\nCzujesz, że odpoczywasz....\n A teraz możesz opowiedzieć, co jeszcze widzisz oczami wyobraźni na łące z opowiadania? Jeśli chcesz, możesz to narysować na swoim rysunku :)\nJestem bardzo ciekawa wniosków z Waszych obserwacji?\n"Może zauważyliście, że po każdym wdechu i po każdym wydechu następuje mała przerwa.\nKiedy po chwili oddech staje się spokojniejszy i głębszy, ciało tez się uspokaja.\nUspokajają się też Twoje myśli. Oddychanie uspokaja.\nPrzyjemnie jest skupić się na oddechu. Przyjemnie jest się uspokoić.\nOddychanie nie wymaga wysiłku."\n(za Eline Snel: "Uważność i spokój żabki")\nA teraz w ramach obserwacji swojego oddechu możecie spróbować narysować linię swojego oddechu tak jak proponuje to pani Eline Snel w swojej książce: "Moja SUPERMOC. Uważność i spokój żabki. Historie, gry i zabawy Mindfulness", czyli:\nNarysuj falującą linię swojego oddechu:\n- kiedy jesteś zdenerwowany (-a)\n- kiedy jesteś spokojny (-a)\n- kiedy się czegoś boisz\nProponuję również zabawę z żabką:\nUważność i spokój żabki - CD ćwiczenie "Mała żabka"\nPrzygotowując ten artykuł korzystałam z dwóch pozycji pani Eline Snel: "Uważność i spokój żabki" oraz: "Moja SUPERMOC. Uważność i spokój żabki. Historie, gry i zabawy Mindfulness" https://www.youtube.com/watch?v=Foqb_4i0Kao\nO co się ludzie gniewają\nZabawa z oddechem\nData dodania: 2020-05-11 23:07:58\nData edycji: 2020-06-02 21:04:11


UE58J5200 - sprawdź na Redcoon.pl\nKod produktu: 1287433\n58 Format HD:\nReady (opcjonalnie) Więcej\nOpis produktu Telewizor SAMSUNG UE58J5200\nTelewizor Samsung UE58J5200 został stworzony z myślą o widzach wymagających doskonałego obrazu, realistycznego dźwięku i nowoczesnych rozwiązań. Matryca LED o przekątnej 58 cali i rozdzielczości Full HD uzupełniona została pełnozakresowymi głośnikami stereo o łącznej mocy 20 W. Dolby Digital oraz DTS Virtual Surround zapewnią niezapomniane emocje podczas relaksujących seansów. Model wyposażono w tuner DVB-T/C pozwalający na odbiór kanałów naziemnych i kablowych. Całość zamknięto w eleganckiej obudowie z wąską ramą oraz minimalistyczną podstawą. Doskonały obraz\nKupując telewizor bałem się niskiej jakości obrazu. Ta jest jednak w mojej ocenie wyśmienita. Sam telewizor to bardzo dobry stosunek jakości do ceny - jest po prostu tani przy innych tej wielkości. Ma mało bajerwó, gadgetów, ale właśnie takiego szukałem. Jedyne co w nim mi się nie podoba to jakość wykonania plastików - jest tak wiotki, że strach z kartonu go wyciągnąć - tu samsung mógłby się postarać bardziej. Menu jest ok, łatwo można się w nim poruszać. Drugą wadą to porty usb z tyłu, zamiast z boku - to jest bez sensu i to jest poważny błąd samsunga. Bardzo jestem zadowolony z tego zakupu i uważam że ma bardzo dobry stosunek jakości do ceny - gdyby nie te dwie wady to 5 gwiazdek.\nCzytając opinie trochę bałem się kiepskiego dźwięku; jak się okazało nie było czego się bać. Dodatkowo po włączeniu trybu "piłka nożna" nasycają się kolory i... poprawia się brzmienie dźwięku. Telewizor mam postawiony na szafce, na fabrycznej, centralnie zamontowanej stopce - stoi stabilnie i nie chwieje się.\nBardzo dobry telewizor świetny obraz i wygląd Polecam :)\nMinusy słabe głośniki Wi-Fi dostępne po dokupienia odbiornika Funkcji Smart nie sprawdzałem bo niezalerzy mi na nich\nTV mam od dwóch dni. Odrazu napisze że nie jestem Bardzo wymagającym klientem. Zamierzajac kupić tv


Joao Amaral dłużej w Lechu\n2021-12-22 19:22 Maciej Henszel , PC Przemysław Szyszka\nWielkimi krokami zbliżają się święta Bożego Narodzenia, więc mamy prezent od niebiesko-białego Gwiazdora! Joao Amaral przedłużył właśnie kontrakt z Lechem Poznań o dwa lata. Nowa umowa portugalskiego ofensywnego piłkarza będzie obowiązywać do 30 czerwca 2024 roku z opcją przedłużenia o kolejnych 12 miesięcy.\nPiłkarze Kolejorza od poniedziałku są na urlopach świąteczno-noworocznych. Amaral tego dnia rano poleciał wraz z rodziną do ojczyzny. A nazajutrz w ślad za nim ruszyli pracownicy działu sportu: Wojciech Tabiszewski oraz Tomasz Mendry. "Misja Portugalia" związana była z przedłużeniem kontraktu przez zawodnika. Obie strony wszystkie warunki ustaliły już kilkanaście dni wcześniej, ale przy podpisaniu musiał być obecny menedżer Joao, stąd właśnie wyprawa na Półwysep Iberyjskim.\nTam zostały dopełnione formalności i wicelider klasyfikacji kanadyjskiej PKO BP Ekstraklasy w tym sezonie może być już spokojny o swoją przyszłość przy Bułgarskiej.\n- Joao Amaral związał się z nami nowym kontraktem, który będzie obowiązywały do 30 czerwca 2024 roku. W umowie jest też opcja przedłużenia o kolejnych 12 miesięcy - mówi dyrektor sportowy Lecha, Tomasz Rząsa. - Joao jest w tym sezonie naszym czołowym piłkarzem, świetnie uzupełnia się na boisku z Mikaelem Ishakiem i pozostałymi kolegami w ofensywie. Notuje doskonałe statystyki goli i asyst, już w tym momencie ma pod tym względem najlepszy wynik indywidualny w karierze. Te jego osiągnięcia przekładają się na wynik drużyny, która jest liderem ekstraklasy. Dlatego od dłuższego czasu byliśmy zdecydowani na kontynuowanie współpracy. Rozmowy też poszły bardzo szybko i sprawnie, więc razem możemy szykować się wiosną do walki o trofea - opowiada.\n30-latek trafił do Kolejorza latem 2018 roku i w swoim debiucie strzelił gola - było to w wyjazdowym starciu z Szachtiorem Soligorsk (1:1) w kwalifikacjach Ligi Europy. Wtedy, biorąc pod uwagę całe rozgrywki 2018/19, uzbierał 10 goli i 5 asyst. W samej ekstraklasie było to odpowiednio 8 i 3, co zostało przebite w obecnym sezonie ligowym, w którym w klasyfikacji kanadyjskiej Portugalczyk ma tyle samo bramek, ale o dwa decydujące podania więcej. Trzynaście punktów w klasyfikacji kanadyjskiej daje drugie miejsce, tylko za Ivi Lopezem z Rakowa Częstochowa (16). To pokazuje, jak duży wpływ Amaral znów ma na grę niebiesko-białych po powrocie do Poznania po półtorarocznym pobycie na wypożyczeniu w portugalskiej drużynie FC Paços de Ferreira.\n- To jest ważne wydarzenie, wyjątkowa chwila dla mnie. Wspominałem już o tym wcześniej: moja historia w Lechu nie dobiegła jeszcze końca i to jest w tym wszystkim najważniejsze. Miałem w klubie szczęśliwe chwile, ale oczywiście zdarzały się też gorsze, zanim na pewien czas opuściłem drużynę. Padło wtedy trochę niezbyt dobrych słów na mój temat. Ale akceptuję je i szanuję opinie także fanów. Staram się teraz rozpocząć nowy rozdział tej historii. I mam nadzieję, że zakończymy w taki sposób, w jaki wszyscy chcemy, czyli świętując mistrzostwo Polski - przyznaje po podpisaniu nowego kontraktu Joao Amaral. - Liczę na to, że będę mógł w tym pomóc tak, jak było do tej pory, bo zawsze dawałem z siebie wszystko. Na pewno dam z siebie wszystko. Z taką jakością jaką mamy obecnie jestem przekonany, że jesteśmy w stanie dać radość naszym kibicom i wywalczył tytuł - dodaje ofensywny pomocnik.


Propozycja dżentelmena - Julia Quinn - opinia o książce (268109) - Lubimyczytać.pl\nAn Offer a Gentleman\nromans, romans historyczny, Julia Quinn\nSophie nawet nie marzyła, że znajdzie się na słynnym balu maskowym lady Bridgerton. Choć jest córką hrabiego, zła macocha uczyniła z niej swą służącą. Teraz, wirując w tańcu w ramionach lorda Benedicta Bridgertona, Sophie czuje się jak księżniczka. Lecz wie, że czar musi prysnąć, gdy zegar wybije północ... Kim była czarująca dama? Od tamtej magicznej nocy, gdy ją ujrzał, Benedict pozostaje...\nKim była czarująca dama? Od tamtej magicznej nocy, gdy ją ujrzał, Benedict pozostaje nieczuły na uroki innych kobiet może z wyjątkiem pewnej piękności w stroju służącej, która wydaje się tak niepokojąco znajoma.\nźródło opisu: Wydawnictwo Amber na zlecenie Amercom SA\nAneesa | 2015-09-03\n"Propozycja dżentelmena", którą poznałam pod tytułem "Kusząca propozycja", jest pierwszą książką pani Quinn, na jaką trafiłam i przeczytałam ją jednym tchem. Bardzo lubię od czasu do czasu do niej wrócić, zwłaszcza, że definitywnie jest jednym z najlepszych 'romansideł', jakie miałam okazję przeczytać. Autorka zabiera nas w podróż do świata socjety, pozwala nam razem z bohaterką zmagać się z problemami napotykanymi na jej drodze. Postacie są oryginalne, obdarzone niebanalnym humorem i ciętym językiem, co nie raz doprowadzało mnie do śmiechu. Fabuła, choć momentami trochę przesłodzona, również nie odstrasza 'cukierkowatością', a losy Sophie i Benedicta są historią rodem z dobrze znanego nam "Kopciuszka". Książka jest wciągająca, czyta się ją lekko i przyjemnie.\nSzkoda tylko, że dopiero teraz dowiedziałam się o innych częściach cyklu... A może to i lepiej? Dzięki temu mam pretekst do przeczytania jej po raz kolejny :D