ช่วยสรุปบทความ ไข้อีดำอีแดง ให้หน่อย
ไข้อีดำอีแดง Scarlet fever คือ โรคติดเชื้อแบคทีเรียที่มักเป็นเชื้อชนิดสเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ Group A streptococcus ที่มักเกิดในเด็ก เป็นโรคติดต่อโดยตรงจากคนสู่คนจากสัมผัสเชื้อฯที่อยู่ใน น้ำมูก น้ำลายของผู้ป่วย รวมถึงจากละอองฝอยของน้ำมูก น้ำลายจากการไอ จาม อาการหลัก คือ มีไข้ เจ็บคอ รวมกับขึ้นผื่นแดงที่ผิวหนังได้ทั่วร่างกายหลังมีไข้ 1-2 วัน อาจคันได้ ไข้อีดำอีแดง พบทั่วโลก แต่พบไม่บ่อย มีรายงานจากสหรัฐอเมริกา พบผู้ป่วยที่เป็นคออักเสบจากเชื้อชนิดสเตรปโตคอคคัสกรุ๊ปเอประมาณ 10 ของประชากร และในกลุ่มนี้ประมาณ10ที่เกิดเป็นโรคไข้อีดำอีแดง โรคนี้พบทุกวัย แต่ส่วนใหญ่เกิดในเด็ก ช่วงอายุ 5-15 ปี เพศชาย และเพศหญิงพบใกล้เคียงกัน 
โรคไข้อีดำอีแดงมีสาเหตุจากอะไร ส่วนใหญ่ ไข้อีดำอีแดง เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย ชื่อ สเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ Group A streptococcus หรือ Streptococcus pyogenes ส่วนน้อยเกิดจากเชื้อสแตฟฟิโลคอคคัส Staphylococcusที่มักพบมีการติดเชื้อที่ผิวหนังนำมาก่อน ส่วนเชื้อสเตรปโตคอคคัสมักมีอาการเจ็บคอร่วมด้วย มนุษย์เป็นที่พักพิงหรือรังโรคReservoirของสเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ แบคทีเรียชนิดนี้มีการติดต่อได้สูง และสามารถทำให้เกิดโรคในมนุษย์ได้ทุกอายุ ตั้งแต่เด็ก จนถึงผู้สูงอายุ แต่ในเด็กแรกเกิด จะพบโรคได้น้อย เนื่องจากยังมีภูมิคุ้มกันต้านทานโรคที่ได้จากแม่หลงเหลืออยู่ในร่างกายของเด็ก 
เชื้อสเตรปโตคอกคัสกรุ๊ปเอ เป็นเชื้อที่ชอบทำให้อวัยวะในระบบทางเดินหายใจตอนบนและลำคอคอ อักเสบ Upper respiratory tract infection และ pharyngitis ซึ่งพบบ่อยในเด็กอายุ 5-15 ปี โดยเฉพาะในเด็กนักเรียน การติดต่อของเชื้อเสตรปฯเกิดจากเด็กป่วยแพร่กระจายเชื้อนี้ทาง น้ำลาย น้ำมูก ที่ไอ จาม ออกไป ดังนั้นจึงติดต่อไปยังผู้ที่อยู่ใกล้ๆในบ้าน ในโรงเรียน หรือในค่ายทหาร โดยระยะฟักตัวของเชื้อนี้ประมาณ 2-5 วัน อาหารที่ปนเปื้อนเชื้อเสตรปฯนี้ สามารถทำให้เกิดการระบาดของการอักเสบในลำคอ และของต่อมทอนซิลได้ โรคต่อมทอนซิลอักเสบ 
ในผู้ที่มีการติดเชื้อสเตร็ปฯนี้ การได้รับยาปฏิชีวนะที่เหมาะสม รักษาเพียงวันเดียว ก็จะหยุดแพร่เชื้อฯนี้ได้ เชื้อสเตร็ปฯ นี้ นอกจากจะทำให้เกิดการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจตอนบน และคออักเสบแล้ว ยังอาจทำให้ผิวหนังอักเสบและอาจมีการติดเชื้อรุกรานอย่างรุนแรง Severe invasive group A streptococcal infection เชื้อสเตรปนี้ฯ มีการสร้างสารชีวพิษ Toxin ได้แก่ อีริโธรเจนิก ทอกซิน Erythrogenic toxin หรืออีกชื่อ คือไพโรเจนิกเอกโซทอกซิน Pyrogenic exotoxin ชนิด A B และ C ซึ่งเป็นตัว ทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำอีแดง
ไข้อีดำอีแดง (Scarlet fever) เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรีย สเตรปโตคอคคัส กรุ๊ปเอ (Group A streptococcus) หรือ Streptococcus pyogenes ติดต่อผ่านสัมผัสเชื้อทางน้ำมูก น้ำลาย และละอองฝอย มีอาการหลักคือไข้ เจ็บคอและผื่นแดงที่ผิวหนัง พบทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดในเด็กอายุ 5-15 ปี ทั้งเพศชายและหญิง ระยะฟักตัวประมาณ 2-5 วัน
นอกจากการทำให้เกิดอาการติดเชื้อในระบบหายใจและคออักเสบ ยังอาจทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำ-แดง โดยเชื้อนี้สร้างสารพิษ เช่น อีริโธรเจนิกท็อกซิน (Erythrogenic toxin) ที่ทำให้เกิดผื่นในไข้อีดำ-แดง
ภาวะแทรกซ้อน คือ มีการอักเสบของ ต่อมน้ำเหลือง ต่อมทอนซิล ต่อมทอนซิลอักเสบ หูชั้นกลาง และของอวัยวะในระบบทางเดินหายใจ ภาวะแทรกซ้อนที่เกิดในระยะยาวประมาณ 1-3 สัปดาห์หลังการติดเชื้อสเตรปฯ คือ โรคไข้รูมาติก ซึ่งจะทำให้มีโรคลิ้นหัวใจ เช่น ลิ้นหัวใจอักเสบลิ้นหัวใจติดเชื้อ นอกจาก นั้น คือ ภาวะแทรกซ้อนที่ไต คือ ไตอักเสบเฉียบพลัน (Acute post-streptococcal glomerulonephritis)
1.กุมารเวชศาสตร์ (กุมารเวชศาสตร์) - Pediatrics,12.อายุรศาสตร์ (อายุรศาสตร์) - Internal Medicine