Such acts were indications of mankinds inclination to recognize the existence of a divine power who is able to observe humans and to whom they are accountable.
প্ৰাচীন সময়ৰ পৰাই সত্য উপাসকসকলে জানিছিল যে যিহোৱাই তেওঁলোকে কৰা সকলো কাৰ্য্য আৰু কথাৰ ওপৰত দৃষ্টি কৰে ।