Everything is fair in love and war!
কোৱা হয় – All’s fair in love and war! ইয়াৰ অৰ্থটো আমি এনেকৈ বুজো - প্ৰেম আৰু যুদ্ধত জয়ী হ’বৰ বাবে যি উপায়েই অৱলম্বন কৰা নহওক লাগে, সকলো উপায়েই শুদ্ধ (বুলি তেওঁলোকে ধৰি লয়)। ইয়াত নীতি-নিয়ম, আদৰ্শ, আনুগত্য, ভাল-বেয়া, শুদ্ধ-অশুদ্ধ আদি কোনো কথা নাই। তাৰ সলনি মাত্ৰ এটা উদ্দেশ্যহে আছে আৰু সেই উদ্দেশ্যটো হ’ল – বিজয়। প্ৰেমেই হওক বা যুদ্ধই হওক, বিজয়ী হোৱাটোৱেই হ’ল একমাত্ৰ উদ্দেশ্য। বিজয়ী হ’বৰ বাবে প্ৰেমত পৰা প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাসকলে বা যুদ্ধ কৰা সৈনিকসকলে অৱলম্বন কৰা উপায়টো গৌণ আৰু আনৰ বাবে নহ’লেও তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে সকলো সময়তে শুদ্ধ। আজিকালি সেই বাক্যাংশটো বা সেই ইংৰাজী জতুৱা ঠাঁচটো সলনি কৰি কোৱা হয় - All’s fair in love and war, and politics! অৰ্থাৎ ৰাজনীতিতো আজিকালি বিজয়ী হোৱাটোৱেই, সহজ ভাষাত যেন তেন প্ৰকাৰেণ ক্ষমতা আহৰণেই মুখ্য আৰু একমাত্ৰ উদ্দেশ্য, তাৰ বাবে ৰাজনীতিকসকলে অৱলম্বন কৰা উপায়টো/উপায়বোৰ গৌণ আৰু তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে সকলো সময়তে শুদ্ধ।