Syed Mohammad Ashraf, Founder President, All India Ulama and Mashaik Board Shawki Ibrahim Abdel Karim Allam, Grand Mufti of Egypt, Shaykh Hashimuddin Al Gailani, from Baghdad Syed Minhaj Ur Rehman from Bangladesh Diwan Ahmed Masood Chisti from Pakistan Syed Nizami from Nizamuddin Dargah and Syed Chisti from Ajmer Sharif My ministerial colleagues, Scholars and Sufis from India Our guests from our neighbours and from nations far beyond, Welcome to a land that is a timeless fountain of peace, and an ancient source of traditions and faiths, which has received and nurtured religions from the world.
ছৈয়দ মহম্মদ আশ্ৰফ, প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি, সবৰ্ভাৰতীয় উলেমা আৰু মাশ্বাইক পৰিষদ শ্ব’কী ইব্ৰাহিম আব্দুল কৰিম আলম, গ্ৰেণ্ড মুফ্টি, ইজিপ্ট শ্বেইখ হাছিমুদ্দিন আল গিলানী, বাগদাদ ছৈয়দ মীনাজুৰ ৰহমান, বাংলাদেশ দেৱান আহমেদ মাছুদ ছিষ্টি, পাকিস্থান নিজামুদ্দিন দৰগাহ ছৈয়দ নিজামী আৰু আজমীৰ শ্বৰীফৰ ছৈয়দ ছিষ্টি মোৰ মন্ত্ৰীসভাৰ সতীৰ্থবৃন্দ, ভাৰতৰ বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, লেখক, চিন্তাবিদ আৰু চুফীসকল মই ভাৰত তথা আমাৰ চুবুৰীয়া দেশৰ পৰা অহা প্ৰতিগৰাকী অতিথিলৈ আন্তৰিক অভিনন্দন জনাইছো৷ আপোনালোক সকলোকে এই বিশ্ব চুফী সন্মিলনলৈ স্বাগতম জনাইছো, ভাৰতলৈ স্বাগতম জনাইছো, সেই ভাৰতভুমিলৈ যিয়ে যুগ যুগ ধৰি শান্তিৰ বতৰা বিলাই আহিছে, য’ত পৰম্পৰা আৰু আস্থা-নিষ্ঠাৰ গভীৰ স্ৰোত বৈছে আৰু যিয়ে বিশ্বৰ সকলো ধৰ্মকে সমানেই স্বাগতম জনাইছে আৰু হিয়াত স্থান দিছে৷ আপোনালোক সকলোলৈ সেইখন দেশলৈ মই স্বাগত মজাইছো যিখন দেশে প্ৰাচীন কালৰে পৰাই 'वसुधैव कुटम्बकम्' ৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰি আহিছে, অৰ্থাৎ যাৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্বই এক পৰিয়াল৷ পৱিত্ৰ কোৰাণ শ্বৰীফৰ বাণীৰ দৰেকৈ সমন্বয়ত বিশ্বাস হৈছে বিশ্বমানৱৰ এটাই জাতিসদৃশ মতবাদ, পিছে জন্মৰ পিছত সেই মতবাদ পৰিহাৰ কৰি নিজৰ মাজতে ভাগ ভাগ কৰি লয়৷ বিশ্বাস, যি মহান পাৰ্ছী চুফী কবি ছাদিৰ কবিতাসমূহ প্ৰতিধ্বনিত হোৱা দেখা যায়, ইয়াক ইউনাইটেড নেশ্যনছতো লিখা হৈছে যে প্ৰতিগৰাকী মানুহ, মানৱজাতিৰ উৎপত্তিৰ উৎস এটাই আৰু আমি সকলো এটাই পৰিয়ালৰ লোক৷ এই সুপ্ৰাচীন চহৰ নতুন দিল্লীলৈ আপোনালোক সকলোকে স্বাগতম জনাইছো – যিখন ঠাই অনেক লোক, বৈচিত্ৰময় সংস্কৃতি আৰু বিশ্বাসৰ ভেটিত গঢ়ি উঠিছে৷ এইখন দেশৰ দৰেকৈ দিল্লীৰ হৃদয়তো আছে প্ৰতিটো আস্থা নিষ্ঠাৰ বাবে ঠাই৷ ধৰ্ম অনুসৰণ কৰা লোক কমেই হওঁক বা কোনো ধৰ্ম মতে চলা লোক অসংখ্যই হওঁক, সকলোৰে বাবে আছে স্থান৷ ইয়াৰ সুন্দৰ ধাৰ্মিক স্থানসমূহৰ ভিতৰত চুফী মনিষী মেহবুব-ই-ইলাহী আৰু হজৰত বখতিয়াৰ কাকীৰ দৰগাহ অন্যতম, যিয়ে বছৰ বছৰ ধৰি যিকোনো ধৰ্মৰ লোক তথা বিশ্বৰ যিকোনো স্থানৰ পৰা অহা লোককে আকৰ্ষিত কৰি আহিছে৷ আজি ইয়াত আয়োজিত হোৱা এই চুফী মহোৎসৱ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অসাধাৰণ অনুষ্ঠান হিচাপে বিবেচিত হৈছে৷ এয়া প্ৰকৃততে মানৱ জাতিৰ বাবে সময়ৰ আহ্বান৷ হিংসাই আঁৱৰি ধৰা এই দুঃসময়ত আপোনালোকেই আনিব লাগিব আশাৰ কিৰণ৷ যিসময়ত খিলখিলকৈ বাঢ়ি অহা হাঁহি স্তব্ধ হৈ ৰৈছে বন্দুকৰ শব্দত, তেনে সময়ত আপোনালোকৰ মাতেই তেওঁলোকৰ বাবে হ’ব মহৌষধ৷ যিসময়ত সমগ্ৰ বিশ্বই লগ লাগি ন্যায় আৰু শান্তিৰ বাবে সভাৰ আয়োজন কৰে, তেনেস্থলত এই সভা তেনে লোকৰ সভা য’ত অংশগ্ৰহণ কৰা লোকসকলেই শান্তি, সহনশীলতা আৰু প্ৰেমৰ প্ৰতিভূ৷ আপোনালোক ভিন ভিন দেশৰ ভিন ভিন সংস্কৃতিৰ পৰা আহিছে অথচ আপোনালোক সকলোকেই একেটা আস্থাই বান্ধি ৰাখিছে৷ আপোনালোক সকলোৱেই ভিন ভিন ভাষাৰে কথা পাতে কিন্তু আপোনালোকৰ মাতে, কন্ঠই সৌহাৰ্দ্যৰ বাণী কঢ়িয়াই আনে৷ আপোনালোক ইছলামী সভ্যতাৰ প্ৰতিনিধি, দূত, আপোনালোক সেই মহান ধৰ্মৰ বৈচিত্ৰতাৰে সমৃদ্ধ সভ্যতাৰ একোগৰাকী প্ৰতিনিধি৷ এই সভ্যতা হৈছে সেই প্ৰখ্যাত সভ্যতা, যিয়ে পোন্ধৰ শতিকাতে বিজ্ঞান, চিকিৎসা, সাহিত্য, কলা, বাস্তুকলা তথা বাণিজ্য ক্ষেত্ৰত লাভ কৰিছিল সফলতাৰ শিখৰ৷ আপোনালোকে নিজস্ব বহুমুখী প্ৰতিভা আৰু ইছলামৰ বিভিন্ন সভ্যতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিবলৈ পোৱাৰ জৰিয়তে বৈচিত্ৰময় তথা ঐশ্বৰ্যশালী এক ইতিহাসৰ অধিকাৰী হোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছে, আপোনালোকে প্ৰাচীন মিছৰ, মেছোপটেমিয়া আৰু আফ্ৰিকা, পাৰ্ছী, মধ্য এছিয়া আৰু ককেছীয় ক্ষেত্ৰ, পূৱ এছীয় ক্ষেত্ৰ আৰু বৌদ্ধ দৰ্শন তথা ভাৰতীয় দৰ্শন আৰু বিজ্ঞানৰ ভালেমান সভ্যতা স্পৰ্শ কৰিবলৈ পাইছে৷ আৰু যিদৰে ইছলামৰ সভ্যতা সমৃদ্ধ হৈ পৰিল, তেনেদৰে তেওঁলোকে সমগ্ৰ বিশ্বকো সমৃদ্ধ কৰি তুলিলে৷ আকৌ এবাৰ মানৱ ইতিহাসৰ বাবে এক স্থায়ী শিক্ষা প্ৰদান কৰিছে ইছলামে৷ মুক্ততা আৰু জিজ্ঞাসা, সম্পৰ্ক আৰু স্বীকৃতি তথা ভিন্নতাৰ প্ৰতি সন্মানৰ দ্বাৰাহে মানৱতা অগ্ৰসৰ হয়, দেশে উন্নতি লাভ কৰে আৰু সমাজ সমৃদ্ধ হয়৷ আৰু এই বাৰ্তাৰেই চুফীবাদে ইছলামক সমগ্ৰ বিশ্বতে ধন্য কৰি ৰাখিছে৷ মিছৰ আৰু পশ্চিম এছিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈ এই চুফীবাদ ধাৰণা সমগ্ৰ বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানলৈ প্ৰসাৰিত হৈছে – মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ আৰু আস্থাৰ নিচান উৰুৱাই অন্যান্য সভ্যতাৰ আধ্যাত্মিক বিচাৰধাৰা পৰা বিভিন্ন জ্ঞান আহৰণ কৰি এই ধাৰণাই নিজৰ মাজতে স্থাপিত কৰা সাধুতাৰ জীৱন আৰু দৰ্শনে বছৰ বছৰ ধৰি বিশ্বমানৱক আকৰ্ষিত কৰি আহিছে, সেয়া লাগিলে আফ্ৰিকাৰ চাহাৰাই হওঁক, দক্ষিণ পূৱ এছিয়াৰ তুৰ্কীয়েই হওঁক বা মধ্য এছিয়াৰ ইৰাণ বা ভাৰতেই হওঁক, সকলো পৰিস্থিতিতেই চুফীবাদে মানুহৰ এই ইচ্ছাকেই ব্যক্ত কৰি আহিছে য’ত সেই ধৰ্মীয় নীতিসমূহতকৈও আগলৈ গৈ ঈশ্বৰৰ সৈতে একাত্ম হোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকট হৈ উঠিছে৷ আৰু এই আধ্যাত্মিক জিজ্ঞাসাত চুফীসকলে ঈশ্বৰৰ চিৰন্তন বাৰ্তা অনুভৱ কৰিছে, হিয়াত সংস্থাপিত কৰিছে৷ সেই কথা মানৱ জীৱনৰ উত্তম গুণসমূহৰ ভিতৰত প্ৰস্ফুতিত হয় যিবোৰ ঈশ্বৰৰ অতি প্ৰিয় হৈ পৰে৷ সেই কথা হৈছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতিটো প্ৰাণীৰে সৃষ্টি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা হৈছে আৰু আমি যদিহে ঈশ্বৰ প্ৰেমত ব্ৰতী হওঁ তেন্তে আমি তেওঁৰ দ্বাৰা সৃষ্টি প্ৰতিটো বস্তু বা প্ৰ্তিটো দিশৰ প্ৰ্তিয়েই আমাৰ প্ৰেমৰ দুৱাৰ খোলা ৰাখিব লাগে৷ যিদৰে হজৰত নিজামুদ্দিন আউলিয়াই কৈছিল, ঈশ্বৰে সেয়াই ভাল পায়, যি মানুহৰ হিতৰ বাবে ঈশ্বৰ প্ৰেমত ব্ৰতী হয় আৰু যিয়ে মানুহক ঈশ্বৰৰ বাবে ভাল পাবলৈ লয়৷ এয়া মানৱতা আৰু ঈশ্বৰৰ আটাইবোৰ সৃষ্টিৰ একতাৰ বাৰ্তা৷ চুফীসকলৰ বাবে ঈশ্বৰ সেৱাৰ অৰ্থ হৈছে মানৱ সেৱা৷ খাজা মইনুদ্দিন ছিষ্টিৰ আটাইবোৰ সৃষ্টিৰ ভিতৰত যিসমূহ সৃষ্টিত অসহায় লোক আৰু দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীৰ লোকসকলৰ কথা উল্লেখ আছিল সেই সৃষ্টিসমূহ আছিল ঈশ্বৰৰ আটাইতকৈ প্ৰিয়৷ মানৱীয় মূল্যবোধৰ বিষয়ে তেওঁ অতি সুন্দৰকৈ কেইটিমান কথা উল্লেখ কৰিছে, মানুহৰ মাজত সূৰ্যৰ দৰে স্নেহ, নদীৰ দৰে উদাৰতা আৰু ধৰাৰ দৰে আতিথ্য গুণ থাকিব লাগে৷ কিয়নো এই আটাইকেইটাই কোনো ভেদভাৱ নৰকাকৈয়ে সকলোৰে হিত আৰু উপকাৰ সাধে৷ আৰু এই মানৱীয় কাৰণৰ বাবেই চুফীবাদে মহিলাক সমাজত দিছে উচ্চ স্থান৷ এই সমূহৰো ওপৰত চুফীবাদ বৈচিত্ৰতা আৰু বহুলবাদৰ এক উৎসৱ৷ এই বিষয়ে হজৰত নিজামুদ্দিন আউলিয়াই এইবুলি কৈছে যে প্ৰকতিখন সমাজৰে বিশ্বাস আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিবৰ বাবে নিজস্ব পদ্ধতি থাকে৷ এই শব্দব্ৰহ্মই জগদীশ্বৰ পয়গম্বৰৰ হৃদয় চুই যোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰে আৰু কয় যে ধৰ্মত নাথাকে কোনো বাধ্য-বাধকতা…আৰু সকলো সভ্যতা-সমাজৰ বাবে আমি ভিন ভিন পদ্ধতি উলিয়াই লৈছো, আৰু সেইসমূহ তেওঁলোকে তেনেদৰেই পালন কৰি আহিছে আৰু আগলৈও তেনেদৰেই কৰি যাব৷ আৰু এই দিশটোৰ মিল হিন্দু ধৰ্মৰ ভক্তিবাদৰ সেই কথনৰ মূল আত্মাৰ সৈতেও মিল থাকে, যিদৰে সাগৰ হৈছে সকলো নদীৰ সংগমস্থলী৷ বুল্লে শ্বাহেও কৈছে যে ঈশ্বৰ প্ৰতিগৰাকী লোকৰ হৃদয়তে নিহিত হৈ আছে৷ এয়া সময়ৰ আহ্বান৷ এয়াই প্ৰকৃতি, যি চিৰশ্বাস্বত৷ আৰু আমি এই জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰো অৰণ্যৰ বিশাল বৈচিত্ৰতাৰ মাজত, য’ত সকলো দিশেই ভাৰসাম্যগত, সমন্বয়েৰে চলিছে জীৱন চক্ৰ৷ ইয়াৰ বিষয়ে আমাৰ বিচাৰধাৰা আৰু ধৰ্মৰ সীমাত বাধিত হৈ ৰৈছে৷ এয়া এক আধ্যাত্মিক ধাৰণা, যি সমাহিত হৈ আছে জগদীশ্বৰ পয়গম্বৰৰ হৃদয়ত, পৱিত্ৰ ইছলামত৷ ইছলামৰ বাস্তৱিক অৰ্থই হৈছে শান্তি৷ ই আমাক এই কথা মনত পেলাই দিয়ে যে যেতিয়া আমা আল্লাহৰ ৯৯ টা নামৰ কথা ভাবো তেতিয়া কোনো এটা নামেই শক্তি-হিংসাৰ কথা উনুকিয়াই নিদিয়ে৷ আল্লাই ৰহমান, তেওঁৱেই ৰহিমো৷ চুফীবাদ শান্তি, ক্ষমা, সহ-অস্তিত্ব আৰু সন্তুলনৰ প্ৰতীকস্বৰূপ৷ চুফীবাদে সমগ্ৰ বিশ্বতে ভাতৃত্ববোধৰ বাণী বিলায়৷ যিদৰে ইছলামিক সভ্যতাৰ মুখ্য কেন্দ্ৰ হিচাপে ভাৰত ইতিমধ্যেই জগত বিখ্যাত হৈ পৰিছে, ঠিক তেনেদৰেই চুফী সংস্কৃতিও প্ৰৌজ্জ্বল হৈ জিলিকি উঠিছে এই ভাৰতভুমিত৷ ভাৰত ইতিমধ্যেই চুফীবাদৰ এক পৱিত্ৰ ভুমি হিচাপেও চিহ্নিত হৈছে৷ চউফীবাদে ভাৰতৰ মুক্ততা আৰু বহুলবাদত যে বিশ্বাসী সেই কথা ইতিমধ্যেই প্ৰমাণিত হৈছে আৰু ভাৰতৰ পৌৰাণিক আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাৰ সৈতে সংমিশ্ৰিত হৈ চুফীবাদে এক ভাৰতীয় চিনাকি লাভ কৰিছে৷ ভাৰতৰ পৌৰাণিক ইছলামিক ঐতিহ্য পৰম্পৰা প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো চুফীবাদে ব্যাপক অৰিহণা যোগাই আহিছে৷ আমি এই ঐতিহ্যক কলা, বাস্তুকলা আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত দেখিবলৈ পাওঁ, যিয়ে আমাৰ দেশ আৰু আমাৰ সামূহিক দৈনন্দিন জীৱনৰ ভিন্ন ৰূপৰ এটা ভাগ৷ আমি ইয়াক ভাৰতৰ আধ্যাত্মিক আৰু বৌদ্ধিক পৰম্পৰা হিচাপে গণ্য কৰিছো৷ ইয়েই ভাৰতৰ প্ৰতিবেশী সংস্কৃতিসমূহক আৰু অধিক শক্তিশালী ৰূপত দাঙি ধৰিছে৷ বাবা ফৰীদৰ কবিতা আৰু গুৰু গ্ৰন্থ চাহেবত থকা মহৎ কথাসমূহে আমাক এক আধ্যাত্মিক সম্বন্ধৰ বিষয়ে অনুভৱ প্ৰদান কৰে৷ কিন্তু মৌলানা আজাদৰ দৰে আমাৰ মহানতম নেতাসকলে, মৌলানা হুছেইন মাদানীৰ লেখীয়া মহান আধ্যাত্মিক নেতা তথা লক্ষ লক্ষ সাধাৰণ নাগৰিকে ধৰ্মৰ আধাৰত এচামে আনিব খোজা বিভাজনৰ কালিমাক দূৰৈৰ পৰাই নস্যাৎ কৰিছে৷ আজি আমাৰ এই ভাৰতভুমি বিভিন্ন বৈচিত্ৰতাৰ মাজেৰে ঐক্য স্থাপনেৰে প্ৰতিটো বিচাৰধাৰাৰ প্ৰতিগৰাকী সদস্যকে বলিদান, বীৰতা, জ্ঞান, কৌশল, কলা সংস্কৃতি আদিৰ মাজেৰে আমি প্ৰগতিৰ পথেৰে অগ্ৰসৰ কৰাইছে৷ যিদৰে চেতাৰৰ প্ৰতিডাল তাঁৰেই ভিন ভিন ধ্বনি তোলে যদিও আটাইকেইটা সুৰ মিশ্ৰিত হৈ এক সুমধুৰ সংগীত আমাক উপহাৰ দিয়ে৷ এয়াই ভাৰতৰ আত্মা৷ এয়াই আমাৰ দেশৰ শক্তি৷ আমি সকলোৱে হিন্দু, মুছলমান, শিখ, খ্ৰীষ্টান, জৈন, বৌদ্ধবাদ, পাৰ্ছী আদি ধৰ্মত বিশ্বাসী লোকসকলেই ভাৰতৰ অভিন্ন অংগ৷ তেওঁলোকেই দেশৰ অলংকাৰ৷ এসময়ত ভাৰতলৈ চুপীবাদৰ আগমন ঘটিছিল আৰু আজি এই ধাৰণাই সমগ্ৰ বিশ্বকে একতাৰ দোলেৰে সামৰি লৈছে, সকলোকে স্পৰ্শ কৰি গৈছে৷ যেতিয়া চুফীবাদৰ সন্ত্ৰাসবাদৰ হিংসাত্মক শক্তিবিহীন আধ্যাত্মিক প্ৰেমে প্ৰবাহৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে তেতিয়াই আমিৰ খুচৰুৱে কোৱাৰ দৰেকৈ ই এই ধৰাতে সৃষ্টি কৰে স্বৰ্গ৷ যিদৰে মই পূৰ্বেও উল্লেখ কৰিছো যে সন্ত্ৰাসবাদে আমাৰ মাজত বিভেদ আনি দিয়ে আৰু আমাৰ বিনাশ কৰে৷ প্ৰতিবছৰে আমি ১০০ বিলিয়নতকৈ অধিক ধনৰাশি খৰচ কৰি আহিছো একমাত্ৰ আমাৰ এই বিশ্বখনক সন্ত্ৰাসবাদমুক্ত কৰি তোলাৰ স্বাৰ্থত, এবাৰ ভাবকচোন, আমাৰ এই পৃথিৱীৰ পৰা সন্ত্ৰাসবাদ চিৰকালৰ বাবে শেষ হৈ যোৱাহেতেন আমাৰ এই বৃহৎ ধনৰাশি আমাৰ দেশৰ দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে খৰচ কৰিব পৰা নগ’লহেতেন নে!