The tragic truth was that Kashmiris have only known lesser and greater degrees of harshness from Indian politicians and Indian governments.
কৰুণ সত্যটো হৈছে যে কাশ্মীৰীসকলে ভাৰতীয় ৰাজনীতিক আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা কম মাত্রাৰ আৰু বেছি মাত্রাৰ কঠোৰতাৰ কথাহে জানিব পাৰিছে (খন্তেকীয়াভাৱে তেওঁলোকে মৰম অনুভৱ কৰা দুটি ক্ষণ হয়তো যেতিয়া ৰজ্ঝচ্ছ্রজ্জ চনত মহাত্মা গান্ধী উপত্যকাটোলৈ গৈছিল আৰু যেতিয়া চঙ্মঙ্ম্ব চনত অটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে কাশ্মীৰ ভ্রমণ কৰিছিল)৷ যি কি নহওক, মৰমৰ আগতে কঠোৰ হ’ব লগা কথাটো পুৰণিকলীয়া স্কুল মাষ্টৰ বা ঔপনিৱেশিক বিষয়াই তেওঁৰ তলতীয়া কর্মচাৰী প্রতি লোৱা দৃষ্টিভংগীৰ সৈতে খাপ খায়, ভাৰতীয় সংসদত কথা কোৱা এজন গণতন্ত্রবাদীৰ সৈতে নহয়৷