கூர்கன் கருதுகோளின் படி, வோல்கா-தொன் ஆற்றுப் பகுதி ஆதி இந்தோ-ஐரோப்பிய மக்களின் குடியேற்றப்பகுதியாக கிமு 4000 ஆம் ஆண்டுகளில் இருந்து வந்துள்ளது. தொன் நதி நாகரிகத்தின் வளமான தொட்டிலாக செயல்பட்டது, அங்கு அண்மைக் கிழக்கின் கற்கால உழவர் கலாச்சாரம் சைபீரிய குழுக்களின் வேட்டைக்காரக் கலாச்சாரத்துடன் இணைந்து செயல்பட்டது. இதன் விளைவாக புரோட்டோ-இந்தோ-ஐரோப்பியர்களின் நாடோடிக் கலாசாரம் உருவானது. அந்தீசு மக்களின்  கிழக்கு சிலாவிக் பழங்குடியினர் தொன் மற்றும் தெற்கு, மற்றும் மத்திய உருசியாவிலும் வாழ்ந்து வந்தனர். தொன் ஆற்றைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில் <MASK> செல்வாக்கு அதிகமாக இருந்தது. தொன் ஆறு பைசாந்திய வணிகர்களுக்கு முக்கிய மையமாகத் திகழ்ந்தது. பழங்காலத்தில், இந்த நதி ஐரோப்பாவிற்கும் ஆசியாவிற்கும் இடையிலான எல்லையாக சில பண்டைய கிரேக்க புவியியலாளர்களால் பார்க்கப்பட்டது.
தொன் ஆறு
பைசாந்திய தனஞ்சயர்கள் பைசாந்தியரின் உருசியா