இத்தாலியில்  இருந்த பண்ணுறவாண்மை நடைமுறை <MASK> முழுவதும் பரவியது. 1455 இல் பிரான்சின் அரசவைக்கு ஒரு பிரதிநிதியை மிலன் முதன்முதலாக அனுப்பியிருந்தது. இருப்பினும்,  பிரெஞ்சுப் பிரதிநிதிகள் அதன் உள் விவகாரங்களில் தலையிடுவார்கள் என்பதால் உளவுத்துறையினருக்கு பயந்து பிரெஞ்சு பிரதிநிதிகளை நடத்துவதற்கு மிலன் மறுத்துவிட்டது. பிரான்ஸ் மற்றும் ஸ்பெயின் போன்ற வெளிநாட்டு சக்திகள் இத்தாலிய அரசியலில் முக்கிய பங்காற்றியதால் தூதர்களை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டிய தேவை அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து விரைவில் முக்கிய ஐரோப்பிய நாடுகள் பிரதிநிதிகளை பரிமாறிக் கொண்டன. ஸ்பெயின் நிரந்தர பிரதிநிதிகளை அனுப்பிய முதல் நாடாக இருந்தது  1487 இல் செயின்ட் ஜேம்ஸ் அவைக்கு ( இங்கிலாந்து) ஒரு தூதரை நியமித்தது. 16 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் நிரந்தர தூதுக்குழுக்கள் வழக்க மரபாக மாறியது. எனினும், புனித ரோமானிய பேரரசர், நிரந்தர தூதுவர்களை தவறாமல் அனுப்பவில்லை, ஏனென்றால் அனைத்து செருமானிய இளவரசர்களின் நலன்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்ய முடியாத நிலை இருந்தது.
பண்ணுறவாண்மை
பெரமியம் ஐரோப்பா ஸ்காண்டிநேவிய தீபகற்பத்தில்