9 ஆம் நூற்றாண்டில், பழவேற்காட்டில் அரபு கடல் வணிகர்களின் குடியேற்றங்கள் இருந்தன. 13 ஆம் நூற்றாண்டில், இசுலாமிய நாட்காட்டி 668 (1269 CE)   புதிய கலீஃபாவுக்கு கப்பம் செலுத்த மறுத்ததற்காக <MASK>விலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு பின்னர் மதீனாவிலிருந்து அரபு சுனி-ஷாஃபி கதெம்ஸ் இந்த ஏரிக் கரைக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அவர்கள் தமிழ் மொழியை ஏற்றுக்கொண்டு அப்பகுதியில் முன்னணி வர்த்தகர்களாக மாறினர். 1225 முதல் 1275 வரை, மலாய் தீபகற்பத்தில் இருந்து டை, ஓமான் அல்லது துஃபர் ஆகிய இடங்களுக்கு தகரம் கொண்டு செல்லும் அரபு கப்பல்கள் வாடிக்கையாக பழவேற்காட்டில் நிறுத்தப்பட்டன. 12 மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டில், அராபியத் தீபகற்பம் மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடல் துறைமுகங்களுடனான வர்த்தக தொடர்புகளின் விளைவாக, தென்னிந்தியாவில் பழவேற்காடும்,  சோழமண்டலத்தின் பிற துறைமுக நகரங்களும்  முறையான இஸ்லாத்தின் மையங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டன. அவர்களில் தமிழ் முஸ்லிம்கள் கணிசமானவர்கள் "நிரந்தர முஸ்லிம்கள்" என்று வகைப்படுத்தப்பட்டனர்.
பழவேற்காடு வரலாறு
தென்னிந்தியா பழவேற்காடு மதீனா மக்கா