குமார் 1979ஆம் ஆண்டில் <MASK> உள்ள இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்குச் சென்று தாவர நைட்ரஜன் வளர்சிதை மாற்றத்தில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். இவரது ஆராய்ச்சி பங்களிப்புகள் ஒளிமின்னழுத்த நைட்ரஜன் சுழற்சி ஒரு திறந்த செயல்முறை என்பதைக் கண்டறிய வழிவகுக்கிறது.  நைட்ரேட் ரிடக்டேஸ் என்சைம் அதன் குறைக்கும் சக்தியை ஒளிமின்னழுத்தத்திலிருந்து பெறுகிறது என்பதை இவர் கண்டுபிடித்தார். இது பல தாவர உடலியல் வல்லுநர்களால் வீணான செயல்முறையாகக் கருதப்பட்டது.  பயிர் இனங்களில் ஒளிமின்னழுத்த அம்மோனியா ஒருங்கிணைப்பு குறித்த தனது ஆராய்ச்சிக்காக குமார் தாவர உடலியல் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். குமார் 1991 மற்றும் 1992ஆம் ஆண்டுகளில் ஜெர்மனியின் ஹானோவர் பல்கலைக்கழகத்தில் அலெக்சாண்டர் வான் ஹம்போல்ட்  சக ஊழியராகப் பணியாற்றினார். நைட்ரேட் குறைப்பை ஒளிச்சேர்க்கை எலக்ட்ரான் போக்குவரத்துடன் இணைப்பதற்காக நீலப்பச்சைப்பாசியியல் நைட்ரேட் குறைப்புக்கான பசுங்கனிகம் இலக்கு அடையப்பட்டது. 
பி. ஆனந்த குமார்
குண்டூர் புதுதில்லியில் தெனாலிக்கு தென்னிந்திய