தமிழ் இலக்கியத்தில் பிரதிபலிக்கும் ஓவியக்கலையின் சின்னங்கள், அவை வரையப்பெற்ற கோயில்கள், பள்ளிகள், மாளிகைகள் அழிந்து போக, இப்பொழுது நாம் காண்பவற்றுள் மிகப் பழமைவாய்ந்தவை பல்லவர் காலத்து ஓவியங்களே ஆகும். மாமண்டூர் குகைகளின் வெளிமண்டபத்திலும், தூண்களிலும், <MASK> ஆதிவராக மண்டபத்தில், துர்க்கை விக்கிரகத்தின் மேலுள்ள விதானத்திலும், அருகிலுள்ள தூண்களிலும் ஓவியச் சின்னங்கள் தென்படுகின்றன. இவை மகேந்திரவர்ம பல்லவன் காலத்தவை ஆகும். பனைமலைக் கோயிலின் கிழக்குப் பிராகாரச் சுவரில் காணப்படும் கந்தர்வர்களின் உருவங்களும், காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயிலைச் சுற்றி உள்ள மண்டபங்களிற் சிலவற்றுள் காணப்பெறும் சோமாஸ்கந்தர் முதலிய உருவங்களும் ராஜசிம்மன் என்ற இரண்டாவது நரசிம்மவர்ம பல்லவன்  காலத்தவை ஆகும். அவனிபசேகரன் என்ற பாண்டியன் ஸ்ரீ வல்லபன் காலத்தில் (330-62) சிற்றண்ணல் வாயில் அர்த்தமண்டபம் புதுப்பிக்கப்பட்டு, முகமண்டபம் கட்டப்பட்டது. இவற்றோடு குகை முழுதும் ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்டன.
தமிழ்நாட்டு ஓவியம்
மாமல்லபுர கோயில் சிதம்பரம் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக்குப்