1487 ஆம் ஆண்டில், போர்ச்சுக்கீசிய கண்டுபிடிப்பாளரான பார்டலோமு டயஸ் ஆப்பிரிக்காவின் தெற்கு முனையை அடைந்த முதல் ஐரோப்பியரானார். தொடக்கத்தில் கேப் ஆஃப் ஸ்டார்ம்ஸ் என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த இது இந்தியாவின் செல்வ வளத்திற்கு இட்டுச்செல்கிறது என்பதால் போர்ச்சுக்கீசிய அரசர் இரண்டாம் ஜான் என்பவரால் இதற்கு கேபோ டா போவா எஸ்பரென்கோ அல்லது நன்னம்பிக்கை முனை என்று மறுபெயரிட்டார். டயஸின் மாபெரும் நீண்ட கடல்பயணம் பின்னாளில் கேமியோவின் காவிய போர்ச்சுக்கீசிய கவிதையான தி லூஸியட்ஸில் (1572) அமரத்துவம் பெற்றது. 1652 ஆம் ஆண்டில் ஜேன் வான் ரீபீக் டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் சார்பாக நன்னம்பிக்கை முனையில் புதுப்பி மையம் ஒன்றை நிறுவினார். டச்சுக்காரர்கள் <MASK>, மடகாஸ்கர் மற்றும் இந்தியாவிலிருந்து கேப் டவுனில் உள்ள காலனியவாதிகளுக்கான தொழிலாளர்களாக அடிமைகளை கொண்டுவந்தனர். அவர்கள் கிழக்கில் விரிவடைகையில், டச்சு குடியேறிகள் தென்மேற்காக பரவிய சோசா மக்களை ஃபிஷ் ஆற்றின் பிரதேசத்தில் எதிர்கொண்டனர்.
தென்னாப்பிரிக்கா
ஜெர்மனி பிரிட்டன் இந்தோனேசியா மலாவி