டன்கிர்க் துறைமுகத்தைக் கைப்பற்ற ஒரு முழு அளவு நேரடித் தாக்குதல் தேவை என்பதை உணர்ந்த நேச நாட்டு தளபதிகள் அதனை முற்றுகை மட்டும் இட முடிவு செய்தனர். கால்வாய்க் கடற்கரை துறைமுகங்களைக் கைப்பற்றுவதை விட <MASK> துறைமுகத்தை விடுவிப்பதே நேசநாட்டு தளவாட இறக்குமதிக்கு உதவும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்ததே இதற்கு காரணம். கலே போன்ற பிற துறைமுகங்களில் அமைந்திருந்த கடற்கரை பீரங்கிக் குழுமங்கள் ஆங்கிலக் கால்வாயில் நேச நாட்டுக் கப்பல் போக்குவரத்துக்கு அபாயமாக இருந்ததால் அத்துறைமுகங்களைக் கைப்பற்ற வேண்டியிருந்தது. ஆனால் டன்கிர்கில் அத்தகைய பீரங்கிகள் இல்லாததால் டன்கிர்க்கை கைப்பற்ற அவசியமற்று போனது. செப்டம்பர் 15, 1944ல் டன்கிர்க் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு முற்றுகை தொடங்கியது. பின் சில வாரங்களில் முற்றுகையில் ஈடுப்பட்டிருந்த பல படைப்பிரிவுகள் ஷெல்ட் சண்டையில் பங்கேற்கச் சென்று விட்டன. செக்கஸ்லோவாக்கிய நாடுகடந்த அரசின் 1வது கவச பிரிகேட் மட்டும் டன்கிர்க் முற்றுகையைத் தொடர்ந்தது.
டன்கிர்க் முற்றுகை
டியப் ஆண்ட்வெர்ப் நேசநாட்டுப் பிரான்சின்