1860 வாக்கில் <MASK>, அனந்தபூர், கர்னூல் மற்றும் கடப்பா மாவட்டத்தை உள்ளடக்கிய இராயலசீமை பகுதிகளில் ஏற்பட்ட பஞ்சம் பிரிட்டீஷ் பொறியாளர்கள் கவனத்திற்கு வருகிறது. பஞ்சத்திலிருந்து மீண்டு வர துங்கபத்ரா நதி நீரைத் தேக்கிக் கால்வாய்கள் மூலம் வேளாண்மைக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ள அணைக்கான பரிந்துரையை முன்வைக்கப்பட்டது. 1860 இல் ஆர்தர் காட்டன் என்பவரால் இத்திட்ட வரைவு முதலில் உருவாக்கப்பட்டாலும், படிப்படியாக மேம்படுத்தப்பட்டு, ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த என். பரமேஸ்வரன் பிள்ளை என்பவரால் 1933 இல் புதிய வரைவு முன்வைக்கப்பட்டது. வேளாண்மைக்காக இதற்கு முன்னர் இருந்த நதிநீர் ஒப்பந்தங்கள் அனைத்தும் ஒவ்வொன்றாகத் தீர்த்துவைக்க எட்டாண்டுகள் ஆகின. இறுதியாக மெட்ராஸ் மாகாண அரசு 1940 இல் ஆய்வறிக்கை தயாரிக்க உத்தரவு இட்டது. அப்போதைய பொறியியல் கண்காணிப்பாளர் எல். வெங்கடகிருட்டிண ஐயர், தலைமைப் பொறியாளர் எப். எம். டௌலெய் என பலரது பரிந்துரைகளையும் ஆராய்ந்து எம். எஸ். திருமலை ஐயங்கார் என்பவரால் 1942 இல் ஆய்வறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.
துங்கபத்ரா அணை
கருநாடகம் ஹைதராபாத் கடப்பா பெல்லாரி