சைகல் பள்ளியை விட்டு வெளியேறி, இரயில்வே நேரக்கட்டுப்பாளராக பணியாற்றி பணம் சம்பாதிக்கத் தொடங்கினார். பின்னர், இவர் ரெமிங்டன் தட்டச்சுப்பொறி நிறுவனத்தின் தட்டச்சுப்பொறி விற்பனையாளராக பணியாற்றினார். இப்பணி இவரை இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கு சுற்றுப்பயணம் செய்ய அனுமதித்தது. இவரது பயணங்கள் இவரை <MASK> அழைத்து வந்தது. அங்கு இவர் அனார்கலி கடைவீதியில் மெக்சந்த் ஜெயின் (பின்னர் சில்லாங்கில் அசாம் சோப் தொழிற்சாலையைத் தொடங்கியவர்) என்பவருடன் நட்பு கொண்டார். இருவரும் கல்கத்தாவுக்குச் சென்றபோது மெக்சந்த் மற்றும் குந்தன் இருவரும் நண்பர்களாக இருந்தனர். மேலும் பல மெகபில்-இ-முசைரா என்பவரும் இவர்களுடன் இருந்தார். அந்த நாட்களில் சைகல் ஒரு வளர்ந்து வரும் பாடகராக இருந்தார். மேலும் மெக்சந்த் இவரது திறமையைத் தொடர இவரை ஊக்குவித்தார். மெக்சந்தின் ஊக்கமும் ஆரம்பகால ஆதரவை சைகல் அடிக்கடி குறிப்பிட்டார். சிறுது காலம் ஒரு விடுதியின் மேலாளராகவும் பணியாற்றினார். இதற்கிடையில், பாடுவதில் இவரது ஆர்வம் தொடர்ந்தது. காலப்போக்கில் மேலும் தீவிரமடைந்தது.. 
கே. எல். சைகல்
லாகூருக்கு மும்பையை மும்பைக்குச் ஜம்மு-காஷ்மீர்