1962 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்ட கிழக்கு – மேற்கு நெடுஞ்சாலையே நாட்டின் முதன்மையான சாலை ஆகும். இது உள்ளூரில் பக்கவாட்டுச் சாலை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இச்சாலை, தென்மேற்கு இந்திய எல்லையில் உள்ள புவண்ட்சோலிங்கிலிருந்து தொடங்கி கிழக்கிலுள்ள திராசிகாங்கில் முடிவடைகிறது. இச்சாலையின் நீட்சிகள், பேரோ, <MASK> மற்றும் புனாகா போன்ற பிரதான நகரங்களை இணைத்துச் சென்றன. பக்கச்சாலைகள் நிலையாக 2.5 மீட்டர் அகலம் கொண்டவைகளாகவும் இருபக்கப் போக்குவரத்திற்கு உதவும் வகையிலும் அமைக்கப்பட்டன. இமய மலையின் மத்தியப்பகுதியில் அகலச் சாலைகள் அமைப்பது அந்நேரத்தில் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. பாதுகாப்புத் தடைகள், சாலைக் குறியீடுகள், ஒழுங்குபடுத்தும் வழிகாட்டிகள் முதலியன அடர்த்தியற்று அமைக்கப்பட்டிருந்தன. மோதல் விபத்துகளைத் தவிர்ப்பதற்காக போக்குவரத்தின் வேகம் மிகவும் குறைவாக (மணிக்கு 15 கிலோமீட்டர்) இருந்தது. செங்குத்தான மலைப்பகுதிப் பாதைகள் மிகக் கொடூரமானவை என்பதால் விபத்துகள் அடிக்கடி ஏற்பட்டன. பேரோ விமானநிலையம் மற்றும் திம்பு இடையிலான சாலை சமீபத்தில் இருவழிச் சாலையாக மேம்படுத்தப்பட்டது.
பூட்டானில் போக்குவரத்து
தொடர்வண்டி திம்பு துறைமுகங்கள் ஊர்கள்