இந்தோனேசியர்களும் மற்றவர்களும் பாரம்பரிய குறை அடர்த்தி வழிமுறைகளில் பல நூற்றாண்டுகளாக இறால் விவசாயம் செய்து வந்திருக்கின்றனர். டம்பக்குகள்  எனப்படும் <MASK> வளர்ப்பு நீர்க் குட்டைகள் ஏறக்குறைய 15 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இருந்திருக்கின்றன. சிறு நீர்க்குட்டைகளை ஓரின வளர்ப்புக்கோ அல்லது பால்மீன் போன்ற வகைகளுடன் சேர்த்து பல்லின வளர்ப்புக்கோ பயன்படுத்தினர். வறண்ட கால சமயங்களில், நெல் வளர்க்க முடியாத போது, நெல் வயல்களிலும் சுழற்சி முறையில் இறால் விவசாயத்தை அவர்கள் செய்தனர். இத்தகைய விவசாயங்கள் பெரும்பாலும் கடலோர அல்லது நதிக்கரைப் பகுதிகளில் தான் இருக்கும். சதுப்புநிலக் காட்டுப் பகுதிகள் மிகவும் சாதகமானவை. ஏனென்றால் அவை ஏராளமான இயற்கை இறால்களை கொண்டிருக்கும். குட்டி கடல் இறால்கள் தேக்கங்களில் மாட்டிக் கொள்கின்றன. நீரில் இயற்கையாக இருக்கும் உயிரினங்களை உண்டு வாழும் அவை போதுமான உருவஅளவை எட்டியதும் அறுவடை செய்யப்படுகின்றன.
இறால் பண்ணை
இந்தோனேசிய தாய்லாந்து கொரியா ஆஸ்திரேலியா