கற்காலங்களில் இருந்தே வெப்ப நீரூற்றுகள் குளிப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டில் கின் வம்சத்தால் (Qin dynasty) <MASK>வின் லிசான் மலையில் கட்டப்பட்ட கல் குளமே மிகவும் பழமையான மருந்து நீரூற்றாக அறியப்படுகிறது. பின்னர் அதே இடத்தில் குவிங் சி (Huaqing Chi) அரண்மனை கட்டப்பட்டது. கி.பி. முதல் நூற்றாண்டில் அக்வே சுலிஸை  ரோமானியர்கள் கைப்பற்றினர். தற்போதைய இங்கிலாந்தின் சோமர்செட்டிலுள்ள பாத் என்பதே அந்த இடமாகும். அங்கு பொதுக் குளியல்கள் மற்றும் தளத்திற்கு அடியில் வெப்பமாக்கல் ஆகியவற்றிற்காக வெப்ப நீரூற்றுகளைப் பயன்படுத்தினர். இந்த குளியல்களுக்கான அனுமதிக் கட்டணங்களே பெரும்பாலும் புவிவெப்ப ஆற்றலின் முதல் வணிகரீதியான பயன்பாட்டிற்கு வழிவகுத்து இருந்திருக்கலாம். பிரான்சின் சவுதெஸ்-ஏய்கெஸில் (Chaudes-Aigues) உள்ள உலகின் பழமையான புவிவெப்ப வட்டார வெப்பமாக்கல் அமைப்பானது 14வது நூற்றாண்டில் இருந்து இயக்கப்பட்டு வருகிறது.
புவிவெப்பச் சக்தி
கென்யா ஐஸ்லாந்து சீனா ஆஸ்திரேலியா