உள்ளூர் புராணக்கதைகளின்படி, கடைசியாக பிற்பட்ட <MASK> ஆட்சியாளர் ஒருவர் தெற்கு மலபார் பிரதேசத்தில் தங்கள் ஆளுநர்களில் ஒருவரான வள்ளுவக்கோனிதிரிக்கு ஒரு பரந்த நிலத்தை வழங்கிவிட்டு சன்யாசத்திற்கு புறப்பட்டார். வள்ளுவக்கோனிதிரிக்கு கடைசி பிற்பட்ட சேர ஆட்சியாளரின் கேடயமும் வழங்கப்பட்டது. (மறைமுகமாக மற்றொரு ஆளுநரான கோழிக்கோட்டின் சாமூத்திரி (சாமோரின்) பெற்ற வாளிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்ள). வேளாத்திரி ராஜாக்கள் சாமூத்திரியின் பரம்பரை எதிரிகளாக இருந்ததில் ஆச்சரியமில்லை.  12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும் மாமங்கம் பண்டிகைகளுக்கும், கோழிக்கோட்டின் சாமூத்திரிக்கு எதிரான முடிவற்ற போர்களுக்கும் வள்ளுவநாடு பிரபலமானது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், வேளாத்திரி  ராஜா (வள்ளுவக்கோனாதிரி) மீதமுள்ள பிரதேசமாக வேளாத்திரி அல்லது வள்ளுவநாடு  ஒரு காலத்தில் தெற்கு மலபாரின் பெரும்பகுதி மீது சுழரேன் உரிமைகளைப் பயன்படுத்தியது.
வள்ளுவநாடு (தெற்கு மலபார்)
கேரளாவின் சாமூத்திரிக்கு சேர திருவிதாங்கூருக்கு