இந்தியாவில் சமண மதத்தின் வரலாற்று வேர்கள் கிமு 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பார்சுவநாதரின் எழுச்சி மற்றும் அவரது அகிம்சை தத்துவத்துடன் காணப்படுகின்றன.   இந்த சௌபிஷிக்கு 23 தீர்த்தங்கரர்கள் (ஸ்ரீ ரிசவ்தேவாவிலிருந்து தொடங்கப்பட்டது) அதற்கு முன் மகாவீரர் 24 வது சமண தீர்த்தங்கரர் (கிமு 599–527),  அகிம்சை மற்றும் அஸ்தேய (திருடாத) உள்ளிட்ட ஐந்து சபதங்களை வலியுறுத்தினார்.  பௌத்தத்தை ஸ்தாபித்த கௌதம புத்தர், மகத வம்சம் (இது கிமு 546–324 வரை நீடித்தது) ஆட்சிக்கு வருவதற்கு சற்று முன்பு <MASK> குலத்தில் பிறந்தார். அவரது குடும்பம் இப்போது தெற்கு நேபாளத்தில் உள்ள லும்பினி  சமவெளிக்கு சொந்தமானது. மௌரிய பேரரசின்  பேரரசர் அசோகரின் ஆட்சியின் போது இந்தியாவில் பௌத்தம் உயர்ந்தது. அவர் மதம் மாறியதைத் தொடர்ந்து பௌத்தத்தை ஆதரித்தார் . மேலும் கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்திய துணைக் கண்டத்தை ஒன்றிணைத்தார். அவர் பௌத்தத்தைப் பரப்ப தனது மிஷனரிகளை வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பினார்.
இந்தியாவில் மதம்
சாக்கிய இந்தோனேசியாவை கேரளா மகதம்