1901- ல் பியரி குயூரி (என்றி பெக்கெரல் 1896 - ல் கதிரியக்கத்தை கண்டறிந்த பிறகு) ஐசோடோப்புகளை கட்டிகளினுள்ளே வைக்க முடியுமென என்ரி அலெக்சாண்டர் டான்லோசு (Henri-alexander danlos) விடம் தெரிவித்ததிலிருந்து அண்மை சிகிச்சை முறை ஆரம்பித்தது எனலாம். ஐசோடோப்புகள் கட்டிகளின் பருமனை தன்னிச்சையாகச் சுருக்குவதாக கண்டறிந்தனர். அலெக்சாண்டர் கிரகாம் பெல் அவர்களும் இவ்விதம் கதிரியக்கத்தை உபயோகப்படுத்தலாமெனக் கூறியிருந்தார். இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகாலங்களில் அண்மைய சிகிச்சையின் நுட்பங்களை <MASK> உள்ள கியூரி ஆய்வகத்தில் டான்லசின் மூலமாகவும், நியூயார்க்கில் உள்ள புனித லியூக் நினைவு மருத்துவமனையில் இராபர்ட் அப் என்பவராலும் செயல்முறை படுத்தப்பட்டது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் கதிரியக்கத்தின் வெளிபாடுகளின் மூலம் நுட்பவியலாளர்களுக்கு (கதிரியக்கத் தனிமங்களை நேரடியாகக் கையாண்டதால்) ஏற்பட்ட அபாயத்தினால் இச்சிகிச்சை இடைநிறுத்தப்பட்டது.
அண்மை சிகிச்சை
மருத்துவமனையில் நியூயார்க்கில் ஆய்வகத்தில் பாரிசில்