செவி வழிக் கதையாடல் படி பொது ஊழிக் காலத்தில் இந்திய நாட்டின் <MASK> என்ற பகுதியை ஆண்ட  விக்ரமாதித்தியனுடையஅரசவையில் நவரத்தினங்களாக (Navaratnas) இருந்த அமைச்சரவைப் புலவர்கள் ஒன்பது பேர். இவர்களில் ஒருவரான 'வரருசி' (Vararuchi) என்பவர் தென் திசை நோக்கிவந்தபோது, ஒரு வனத்தில், மரத்தின் கீழ் விளக்கைக் கையிலேந்திய ஒரு பேரழகுப் பெண் நிற்பதைக்கண்டு அவள் மேல் மோகம் கொள்கிறார். வேதங்களை ஓதும் 'நம்பூதிரி' இனத்தைச் சார்ந்த 'வரருசி', தான் கண்ட 'பறயி' குலப் பெண்ணான தேவதையைப் போன்ற அந்தப் பெண்ணை மணமுடித்துக் கொள்கிறார். அவர்கள் இருவரும் கோவில் யாத்திரை செல்கிறார்கள். அந்தக் காலகட்டத்தில் அவர்களுக்குப் பன்னிரண்டு குழந்தைகள் பிறக்கின்றன. வரருசி, அக்குழந்தைகள் ஒவ்வ்வொருவரையும் வேறுவேறு இனத்தவர்களிடம் வளர்வதற்காக ஒப்படைத்துக் கட்டளையிடுகிறார். பதினொரு குழந்தைகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் அம்மக்கள் கடைசியாகப் பிறந்த குழந்தையை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். ஏனெனில் அக்குழந்தை, பிறக்கும்போதே வாய் இல்லாமல் ஊனத்துடன்  பிறந்திருக்கிறது.
பறையிபெற்ற பந்திருகுலம்
ஆற்றங்கரையில் புகார் பாரதப்புழா உஜ்ஜைனி