ಕಪ್ಪು-ಬಿಲುಪು ಟೆಲಿವಿಸನ್ ಗಳ ಹಿನ್ನೆಲ್ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗೆ ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಯು 1938ರಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜೆಸ್ ವೇಲೆನ್ಸಿಯವರು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ ಉಜ್ವಲಕರಣ-ವರ್ಣಕರಣ ಸಂಕೇತಗೊಳಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಉಜ್ವಲಕರಣವು (ಮಿಶ್ರ ವರ್ಣ ಸೂಚಕಗಳಿಂದ ಗಣಿತದ ರೀತ್ಯಾ ಹೊಂದಿದುದು) ಮೂಲ ಮಾನೋಕ್ರೋಮ್ ಸೂಚಕದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವರ್ಣಕರಣವು ವರ್ಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಗ್ರಾಹಕಗಳು, ಸರಳವಾಗಿ ವರ್ಣಕರಣವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ 
ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಕರಣವನ್ನು ಎರಡು 90 ಡಿಗ್ರಿಗಳಷ್ಟು ಘಟ್ಟದಿಂದ ವಾಲಿರುವ 3.579545 ಮೆಗಾಹರ್ಟ್ಝ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಂಕೇತಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ I ಎಂದೂ, ಎರಡನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ Q (ಕ್ವಾಡ್ರೇಚರ್) QAM ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ವರ್ಣವರ್ಧಕಗಳಲ್ಲಿ ಹದಗೊಳಿಸಿ ನಂತರ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಹಕವನ್ನು ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಣಿತರೀತ್ಯಾ, ಒಂದು ಆಕರ ಮತ್ತು ಚರವಾದ ವರ್ಧಕಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿ ಸೈನ್ ತರಂಗವು ಬದಲಾಗುವಂತಹ ವಿಧಿಯಂತೆ ಈ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ಹಂತವು ಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮರಾವು ತಕ್ಷಣ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ವರ್ಣದ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವರ್ಣವರ್ಧಕವು ಹಠಾತ್ ವರ್ಣಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
I/Q ಹಂತದಿಂದ ಒಂದು ಟಿವಿಗೆ ವರ್ಣಛಾಯೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ಅದರಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯ ಹಂತವೆಂಬ ಮೂಲ ಹಂತವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ವಾಹಕವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಸಾಂದ್ರ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ವರ್ಣವರ್ಧಕಕ್ಕೂ ಒಂದು ಆಧಾರಬಿಂದುವಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಈ ಆಧಾರ ಸಿಗ್ನಲ್ ನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕಲರ್ ಬರ್ಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇದು ಪ್ರತಿ ಸಮರೇಖೆಯ 'ಹಿಂದಿನ ಕೈಸಾಲೆ'ಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ(ಸಮರೇಖೆಯ ಸಮಸಾಮಯಿಕ ಸ್ಪಂದನದ ವೇಳೆಯಿಂದ ಶೂನ್ಯಕಾರಕ ಸ್ಪಂದನದ ವರೆಗಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟ.) ಈ ಕಲರ್ ಬರ್ಸ್ಟ್ (ವರ್ಣಸ್ಫೋಟ)ವು ಕನಿಷ್ಠ ಎಂಟು ಹದಗೊಳಿಸಲ್ಪಡದ ವರ್ಣ ಉಪವಾಹಕಗಳ (ನಿಗದಿತ ಹಂತ ಮತ್ತು ವರ್ಧನೆ)ಆವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಟಿವಿ ಗ್ರಾಹಕವು ಒಂದು "ಸ್ಥಾನಿಕ ಹೊಯ್ಡಾಡಕ"ವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದು ವರ್ಣಸ್ಫೋಟಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಮೇಳಯಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ವರ್ಣಕರಣ ವಿಸಂಕೇತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ವರ್ಣಸ್ಫೋಟದಿಂದ ದೊರೆತ ಆಧಾರ ಸಿಗ್ನಲ್ ವರ್ಣಕರಣ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗೆನ ವರ್ಧನೆಗೆ ಮತ್ತು ಹಂತಕ್ಕೆ ರಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ನ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಆ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ (ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ) ಯಾವ ವರ್ಣಕರಣ ಪ್ರದರ್ಶನವು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಆ ಉಪಕರಣವು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಉಜ್ವಲಕರಣ ಸಿಗ್ನಲ್ ನ ವರ್ಧಕದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಗ್ರಾಹಕವು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಯಾವ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಗಣಿಸುತ್ತದೆ; ಎಂದರೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿತವಾಗುವ ಕಿರಣಪುಂಜದ ಆ ತತ್ ಕ್ಷಣದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ. ಕ್ರಮಾವಳಿ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಲಂಬ ಆಯಾಮಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ(ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗೆರೆಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ) ಆದರೆ ಸಮ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರತೆ ಇರುತ್ತದೆ(ಪ್ರತಿ ಬಿಂದುವೂ ಮುಂದಿನ ಬಿಂದುವಿನೊಡನೆ ಸೀಮಾತೀತವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ), ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ರಮಾವಳಿ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಗಳು ಗೋಚರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. (ಡಿಜಿಟಲ್(ಆಂಕಿತ) ಟಿವಿ ಸೆಟ್ ಗಳು ಸಂದ ಕ್ರಮಾವಳಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಸಮವೀಕ್ಷಣರೇಖೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ನಂತರ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವು ಚಿತ್ರಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಳತಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಗಳಿದ್ದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮವು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತಿರುತ್ತದೆ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೆಟ್ ಗಳು ಎಂದರೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ಉಪಕರಣದ ಒಳಗೇ ಎಲ್ ಸಿ ಡಿ, ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ, ಮತ್ತು ಡಿ ಎಲ್ ಪಿಸ್ಕ್ರೀನ್ ಗಳಂತಹ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಗಳ ಮ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದಂತಹ, ಎಲ್ಲಾ ಸೆಟ್ ಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಅದರೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಿ ಆರ್ ಟಿ ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಅಥವಾ ಡಿ ಎಲ್ ಪಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ತೆರೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವ ಶ್ರೇಷ್ಠಮಟ್ಟದ ಬಿಂಬಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದಾದ ಬಿಂಬದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಬಹುದು.)
ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಪ್ರೇಷಕವು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ಈಗತಾನೇ ವಿವರಿಸಿದ ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ನ ಒಂದು ರೇಡಿಯೋ-ಆವರ್ತನ ವಾಹಕವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ-ಮೇಳೈಸುತ್ತದೆ; ತತ್ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಸಿಗ್ನಲ್ 4.5 ಹರ್ಟ್ಝ್ ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರಾವ್ಯ ಸಿಗ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಆವರ್ತನೆ-ಮೇಳೈಸುತ್ತದೆ. ಸರಳರೇಖೆಯಲ್ಲದಂತಹ ವಿರೂಪವು ಪ್ರಸರಣಾ ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದಲ್ಲಿ, 3.579545 ಹರ್ಟ್ಝ್ ವರ್ಣವಾಹಕವು ಶಬ್ದ ವಾಹಕದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಫಲಿತ ಮಾದರಿಯು ಕಡಿಮೆ ಗಮನಸೆಳೆಯುವಂತಾಗಿಸಲು ವಿನ್ಯಾಸಕರು ಮೂಲ 60 ಹರ್ಟ್ಝ್ ಕ್ಷೇತ್ರವೇಗವನ್ನು 1.001 (0.1%)ಪಟ್ಟು ತಗ್ಗಿಸಿ ಸುಮಾಗು ೫೯.೯೪ ಕ್ರೇತ್ರಗಳು ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ನಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಹೊಂದಾವಣೆಯು ಶಬ್ದವಾಹಕದ, ವರ್ಣ ಉಪವಾಹಕಗಳ ಮೊತ್ತಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗುಣಲಬ್ಧಗಳು (ಎಂದರೆ ಎರಡು ವಾಹಕಳ ಅಂತರ್ಧೃವೀಕರಣ ಗುಣಲಬ್ಧಗಳು) ನಿಖರವಾಗಿ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ವೇಗದ ಗುಣಾಂಶಗಳಲ್ಲವೆಂದಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಅಂಶವೇ ಚುಕ್ಕಿಗಳು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಬೇಕಾದವು; ಈ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಅವು ಬಹಳವೇ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
59.94 ರ ವೇಗವನ್ನು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ: ವಿನ್ಯಾಸಕರು ವರ್ಣಕರಣ ಉಪವಾಹಕಗಳ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯ "n" + 0.5 ಗುಣಾಂಶವಾಗಿ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಉಜ್ವಲಕರಣ ಸೂಚಕ ಮತ್ತು ವರ್ಣಕರಣ ಸೂಚಕಗಳ ನಡುವಣ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಯಸಿದರು. (ಇದನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ವರ್ಣ ಉಪವಾಹಕ ಆವರ್ತನೆಯು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯ ಅರ್ಧವನ್ನು ಬೆಸ ಗುಣಾಂಕದಿಂದ ಗುಣಿಸಿದಾಗ ಬರುವ ಗುಣಲಬ್ಧ.) ನಂತರ ಅವರು ಶ್ರಾವ್ಯ ಉಪವಾಹಕದ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನವನ್ನು ಒಂದು ಸರಿ ಅಂಕಿಯಿಂದ ಗುಣಿಸಿ ಶ್ರಾವ್ಯ ಸಿಗ್ನಲ್ ಮತ್ತು ವರ್ಣಕರಣ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗಳ ಗೋಚರವಾದ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು (ಅಂತರ್ಧೃವೀಕರಣ) ಕನಿಷ್ಠವಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಮೂಲ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಗುಣಮಟ್ಟಗಳು, ತಮ್ಮ 15750 ಹರ್ಟ್ಝ್ ಆವರ್ತನೆ ಮತ್ತು 4.5 ಮೆಗಾಹರ್ಟ್ಝ್ ಶ್ರಾವ್ಯ ಉಪವಾಹಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಈ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸದ ಕಾರಣ ವಿನ್ಯಾಸಕರು ಶ್ರಾವ್ಯ ಉಪವಾಹಕಗಳ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ಏರಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಅಥವಾ ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಶ್ರಾವ್ಯ ಉಪವಾಹಕಗಳ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ಏರಿಸಿದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಗ್ರಾಹಕಗಳು ಶಬ್ದ ಸಿಗ್ನಲ್ ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮೇಳಯಿಸುವುದು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಲಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಎನ್ ಟಿ ಎಸ್ ಸಿ ಯ ಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿನ ಸಮ ಹಾಗೂ ಲಂಬ ರೇಖೆಗಳ ಸಮಸಾಮಯಿಕ ಮಾಹಿತಿಯು ಗ್ರಾಹಕವು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ವ್ಯತ್ಯಯಗಳನ್ನು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲು ಅನುವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ವರ್ಣ ಮಟ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರಾವ್ಯ ಉಪವಾಹಕ ಮತ್ತು ರೇಖಾ ಆವರ್ತನೆಗಳ ಪರಿಮಾಣವು 4.5 ಮೆಗಾಹರ್ಟ್ಝ್ / 15,750 = 285.71 ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ವರ್ಣ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಇದು 286 ರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಎಂದರೆ, ವರ್ಣ ಮಾದರಿಯ ರೇಖಾ ವೇಗವು 4.5 ಮೆಗಾಹರ್ಟ್ಝ್ / 286 = ಅಂದಾಜು 15,734 ರೇಖೆಗಳು ಪ್ರತಿr ಸೆಕೆಂಡ್ ಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ (ಮತ್ತು ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ) ಇಂತಿಷ್ಟು ವೀಕ್ಷಣ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬರಬೇಕಿದ್ದು, ರೇಖೆಗಳ ವೇಗವು ಕಡಿಮೆಯಾದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಕ್ಷೇತ್ರ ವೇಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. (4,500,000 / 286)
ಅನ್ನು 262.5 ರೇಖೆಗಳು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಯಿಂದ ಭಾಗಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 59.94 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಕ್ಷೇತ್ರ ವಿಧಿ
NTSC 443
ವರ್ಣ ಸಂಕೇತಕರಣ