ನಗರ-ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದವು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇತರ ನಗರ-ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ವಾದವಿವಾದಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ತೋಡುನಾಲೆಗಳಿಗೆ (ಕಾಲುವೆಗಳಿಗೆ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ವಾದವಿವಾದಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಈ ವಾದವಿವಾದಗಳು ಕೋಷ್ಟಕಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಯುದ್ಧವೊಂದರ ಇಂಥ ಮೊದಲ ದಾಖಲಾತಿಯು ಸುಮಾರು 3200 BCEಯ ವೇಳೆಗೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಸುಮಾರು 2500 BCEಯವರೆಗೂ ಚಿರಪರಿಚಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೆಸೊಪಟ್ಯಾಮಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ಸಂಗ್ರಾಮ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧಸ್ಥಿತಿಯು ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಒಂದು ತಟಸ್ಥ ನಗರವು ಎರಡು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಳಿ ನಗರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರ ಅಥವಾ ತೀರ್ಪುಗಾರನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇದರ ಮುಖ್ಯಾಂಶವಾಗಿತ್ತು. ನಗರಗಳ ನಡುವೆ ಒಕ್ಕೂಟಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಇದು ಕಾರಣವಾಗಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅದು ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಹೊರಗಿನ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಾರ್ಗೋನ್‌ ರಾಜನು ಸುಮೇರುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳು, ಮಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವೊಂದು ನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಸಿರಿಯಾದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ತೆರಳಿದ.
ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯಾದ ಅನೇಕ ಅರಮನೆ ಗೋಡೆಗಳು ಯಶಸ್ವೀ ಕದನಗಳ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಶತ್ರುವು ನಿರಾಶನಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಲಾಳದ ಕಡ್ಡಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಈ ಕದನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಸುಮೇರುವಿನಲ್ಲಿನ ಓರ್ವ ರಾಜನಾದ ಗಿಲ್ಗಮೆಶ್‌ನು, ಮೂರನೇ ಎರಡು ಭಾಗದಷ್ಟು ದೇವರ ಅಂಶ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಮಾನವ ಅಂಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕುರಿತಾದ ಪುರಾಣದಂಥ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಯಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವು ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಏಕೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದವು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಾಹಸಕಾರ್ಯಗಳು ಅವನ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು, ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳು ಹಾಗೂ ಕದನಗಳನ್ನು ಆತ ಗೆದ್ದಿದ್ದ.

ಔಷಧಿ
ಹೂಳುವಿಕೆಗಳು
ಸಂಗ್ರಾಮ
ಅಧಿಕಾರ