ಸ್ವಾಮಿ ಯವರ ನಿಜವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಭಾರತೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ(IIT)ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ಉಚ್ಚಾಟಿಸಿದ ನಂತರ. ಸ್ವಾಮಿ ಯವರು ಕೊಟ್ಟ ಆರ್ಥಿಕ ಉದಾರೀಕರಣದ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾದ ಕಾರಣವೇ ಸ್ವಾಮಿ ಯವರನ್ನು IITಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚಾಟಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಅರ್ಥಿಕ ಉದಾರೀಕರಣ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ವಾಮಿ ಯವರ ನಿಲುವಾದರೆ, ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಸೊವಿಯಟ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಮಾದರಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಉಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಇದು ದೇಶದ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ಸ್ವಾಮಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ "ಸ್ವಾಮಿ ಒಬ್ಬ ಸಂತಾ ಕ್ಲಾಸ್ ನಂತೆ ನಿಜವಾಗಿರದ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವ ಮನುಷ್ಯ" ಎಂದು ಜರೆದಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆದು ಸ್ವಾಮಿ ಯವರನ್ನು IITಯಿಂದ ಉಚ್ಚಾಟಿಸುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಅದೇ ಸಂಬಂಧಿ ಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸ್ವಾಮಿ ಸತತ ೨೨ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿ IITಯಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಉಚ್ಚಾಟಿಸಿದ್ದು ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಎಂದು ಸಾಧಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ೨೨ ವರ್ಷದ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಸಂಬಳ ವನ್ನು IITಯು ಸ್ವಾಮಿ ಯವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕೋರ್ಟ್ IITಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿತು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಉಚ್ಚಾಟನೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ.ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಗ್ಗೆ ಮಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಕಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು IITಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಯವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದು ಬಲ ಪಂಥೀಯ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದ್ದ ಜನಸಂಘ್ ಪಕ್ಷ.

ಅದೇ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಚುನಾಯಿತರಾಗಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೂ ಸ್ವಾಮಿ ಪದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಗೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಕೊರತೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹಾಗು ಸ್ವಾಮಿ ಅದಾಗಲೇ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅರಿತು ಸ್ವಾಮಿಯವರೇ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರ್ರಬಲ ವಿರೋಧವೊಡ್ಡಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಅರಿತು ಜನಸಂಘ್ ಪಕ್ಷ ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಇರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು. ೧೯೭೪ ರಿಂದ ೧೯೯೯ ರವರೆವಿಗೂ ಸಂಸತ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಯೇ ಇದ್ದರು ಸ್ವಾಮಿ, ಎರಡು ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯ ಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಚುನಾಯಿತರಾದರೆ ಇನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಲೋಕಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಮಂತ್ರಿಯ ಪದವಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರು. ಇದೀಗ ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವ ಸ್ವಾಮಿ ಉನ್ನತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪತಿಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂಸತ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮುಂಬಯಿ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮದುರೈ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಜಾರಿಯಾದಾಗ ಸ್ವಾಮಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಗೆ ಹೋಗಿ ಮಿಚಿಗನ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದರು. ೧೯೭೬ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಯವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಅರೆಸ್ಟ್ ವಾರಂಟ್ ಹೊರಡಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ವಾಮಿ ಸಂಸತ್ ಕಾರ್ಯ ಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿ ಯಾಗಲು ಅಮೆರಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದರು. ಬಂಧನ ವಾರಂಟ್ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು ಸ್ವಾಮಿ ಸಂಸತ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರ ಹೊರಟು ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸುದ್ದಿಗಳಿವೆ. ಮುಂದೆ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ಸ್ವಾಮಿ ೨೦೧೩ ರವರೆಗೂ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರಾಗಿದ್ದರು.

೧೯೯೦ - ೯೧ ಕೇಂದ್ರ ಕಾನೂನು ಹಾಗು ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಚಿವರಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿರುವ ಸ್ವಾಮಿ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗದ ಸದಸ್ಯರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಆ ಸಂಧರ್ಬದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ನವೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿಸ್ಮೃತ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ನೀಲಿ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೇ ಆ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ೧೯೯೧ ರಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹ ರಾವ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು.
೧೯೯೪ - ೧೯೯೬ ರವರೆಗೂ ಸ್ವಾಮಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಆಯೋಗದ ಛೇರ್ಮನ್ ಆಗಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ೨೦೧೩ ರವರೆವಿಗೂ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ೧೧ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೧೩ ರಲ್ಲಿ ತಾವೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಮೂಲಕ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬಿ ಜೆ ಪಿ ಯೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿದರು

ಸ್ವಾಮಿ ರಾಜಕೀಯ ಜೀವನ
ಸ್ವಾಮಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ
ಮಾನನಷ್ಟ ಸಂಬಂಧಿ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದಿಂದ ಕೈ ಬಿಡುವಂತೆ ಅರ್ಜಿ
ದೂರವಾಣಿ ಕದ್ದಾಲಿಕೆ ಪ್ರಕರಣದ ಆರೋಪ