ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಪಟೇಲ್ ಮತ್ತು ಮೆನನ್ ತಮ್ಮ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಪ್ರಮುಖವಾದ ಎರಡು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಮೊದಲನೇಯದು ತಟಸ್ಥ ಒಪ್ಪಂದ, ರಾಜ ಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟೀಷ್‌ರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಂತಹ ಒಪ್ಪಂದ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. ಎರಡನೇಯ ಒಪ್ಪಂದ ವಿಲೀನ ಪತ್ರ,ರಾಜ ಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದೊಳಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರತದ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇದರಲ್ಲಿನ ಅಂಶಗಳು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ರಾಜ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಅಧಿಕಾರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜರುಗಳು ವಿಲೀನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಮೂರು ಅಂಶಗಳಾದ ರಕ್ಷಣೆ, ವಿದೇಶಾಂಗ ವ್ಯವಹಾರ, ಮತ್ತು ಸಂವಹನಗಳನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು- ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ೧೯೩೫ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾಯಿದೆ ಇದರ ಪಟ್ಟಿ ೧ ರಿಂದ ಅನುಚ್ಛೇಧ VIIರಲ್ಲಿರುವಂತೆ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ತಾಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ಭಿನ್ನವಾದ ವಿಲೀನ ಪತ್ರ ತಯಾರಿಸಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿಸಲಾಯಿತು ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೂರನೇ ರೀತಿಯ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು.

ವಿಲೀನ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಧಿನಿಯಮ ೭ರ ಪ್ರಕಾರ ಒಪ್ಪಂದವು ಕರಡು ಪ್ರತಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ರಾಜರು ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅಧಿನಿಯಮ ೮ರ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಅವರ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹಲವಾರು ವಾಗ್ದಾನಗಳಿಗೆ ಇದು ಪೂರಕವಾಗಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ರಾಜರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಾಂಗದಿಂದ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಜರಗಿಸುವುದರಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸೀಮಾ ಸುಂಕದಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶ, ಮತ್ತು ಆ ಹದಿನೆಂಟು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಒತ್ತಡ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವರು ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಗೌರವ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ರಾಜರು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ "ವಾಸ್ತವಿಕ ಸ್ವಾಂತಂತ್ರ್ಯ"ವನ್ನು ನೀಡುವ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಪಟೇಲ್ ಮತ್ತು ಮೆನನ್‌ರ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಲಾರ್ಡ್ ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌ ಕೂಡ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು. ರಾಜರು, ನೀಡಿದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕರಾರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಠಿಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮೌಂ‌ಟ್‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌, ಪಟೇಲ್ ಮತ್ತು ಮೆನನ್ ಹೇಳಿದರು. ತಟಸ್ಥ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಕೂಡ ಸಮಾಲೋಚನಾ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ವಿಲೀನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ರಾಜರುಗಳು ಸಹಿ ಮಾಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತ ಅಧಿಕಾರವು ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತಿಲ್ಲದೇ ತಟಸ್ಥ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕುತ್ತದೆ.

ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು
ಮೌಂಟ್‌‌ ಬ್ಯಾಟನ್‌ರ ಪಾತ್ರ
ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ತತ್ವ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತತ್ವ
ವಿಲೀನ ಪತ್ರ