ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಜಯವರ್ದನೆಯವರು ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಪುನಃರಚಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು. ರಚಿಸಲಾದ ದಾಖಲೆಯು, 1978ರ ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನವು, ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಆಡಳಿತದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಇದು ಹಿಂದಿನ ವೆಸ್ಟ್‌ಮಿಂಸ್ಟರ್ ಶೈಲಿಯ ಸಂಸತ್ತಿನ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು, ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ನಂತರ ರೂಪಿಸಲಾದ ಪ್ರಬಲ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಂಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿತು. ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ನೇರ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ಆರು-ವರ್ಷದ ಅವಧಿಗಾಗಿ ಆರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಸಂಸತ್ತಿನ ಅಂಗೀಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರನ್ನು ಆರಿಸುವ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ಸಭೆಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನದಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಯವರ್ದನೆ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದರು ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರದ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ನೇರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆದರು.

ಈ ಹೊಸ ಆಡಳಿತ ವಿಧಾನವು SLFPಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜಯವರ್ದನೆ UNP ಸರ್ಕಾರವು ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಬಂಡರನಾಯಕೆಯವರ 1970ರಿಂದ 1977ರವರೆಗಿನ ಆಡಳಿತದ ಬಗ್ಗೆ ದೂಷಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಆಪಾದಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು. 1980ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಬಂಡರನಾಯಕೆಯವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಏಳು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು SLFP ಹೊಸ ಮುಖಂಡರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಭೇದಕಲ್ಪಿಸುವ ಕಾದಾಟದ ನಂತರ ಈ ಪಕ್ಷವು ಅವರ ಪುತ್ರ ಅನುರಾರರನ್ನು ಮುಖಂಡರನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿತು. ಅನುರಾ ಬಂಡರನಾಯಕೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಪಕ್ಷವು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಛಿದ್ರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿನ ಅದರ ಪಾತ್ರವು ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು.

1978ರ ಸಂವಿಧಾನವು ತಮಿಳು-ಸಂವೇದನಾಶೀಲರಿಗೆ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಸಂವಿಧಾನ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ TULF ಭಾಗವಹಿಸದಿದ್ದರೂ, ತಮಿಳು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸಂಧಾನದ ಮೂಲಕ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು. ದ್ವೀಪದ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ-ಪಕ್ಷಗಳು ಸಭೆ ಸೇರುವ ಮೂಲಕ ಪರಿಹರಿಸುವ ಜಯವರ್ದನೆಯವರ ಸೂಚನೆಯನ್ನೂ TULF ಒಪ್ಪಿತು. ಜಯವರ್ದನೆಯವರ UNP ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಇತರ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಸಿಂಹಳವು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಾದ್ಯಂತ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ತಮಿಳಿಗೆ ಹೊಸ "ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಷೆ"ಯ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ತಮಿಳನ್ನು ಅನೇಕ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಮಿಳರಿಗೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರವೇಶ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸಿದ್ದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಫ್ರಂಟ್ ಸರ್ಕಾರದ "ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡೈಸೇಶನ್(ಮಾನಕೀಕರಣ)" ನೀತಿಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಯವರ್ದನೆಯವರು ತಮಿಳರ ಪ್ರಮುಖ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದರು. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅವರು ತಮಿಳು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಹಲವಾರು ಉನ್ನತ-ದರ್ಜೆಯ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

UNP ಒಟ್ಟಿಗೆ TULF ಎಲ್ಲಾ-ಪಕ್ಷಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮಿಳ್ ಟೈಗರ್ಸ್(ವ್ಯಾಘ್ರಗಳು) ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಇದು ಸಿಂಹಳೀಯರು ತಮಿಳರ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವಂತೆ ಉತ್ತೇಜಿಸಿತು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಯಶಸ್ವಿ ಸಭೆ ಸೇರದಂತೆ ತಡೆಯಿತು. ಜಾಫ್ನಾ ಪೋಲೀಸ್ ಇನ್‌ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್‌ನ ಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಜಯವರ್ದನೆ ಸರ್ಕಾರವು ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ರವಾನಿಸಿತು, ಈ ಸೈನ್ಯವು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಆರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.

ಈ ಸರ್ಕಾರವು 1979ರಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ನಿಗ್ರಹ (ತಾತ್ಕಾಲಿಕಾ ನಿಬಂಧನೆ) ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಈ ಕಾಯಿದೆಯನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕಾನೂನಾಗಿಸಲಾಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಂತರ ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಕಾಯಿದೆಯಾಯಿತು. ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಮಿಷನ್ ಆಫ್ ಜುರಿಸ್ಟ್ಸ್, ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈ ಕಾಯಿದೆಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ದೂಷಿಸಿದವು. ಕಾಯಿದೆಯನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೂ, ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಗೆರಿಲ್ಲಾಗಳು ಅಂಚೆ ಕಛೇರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಲೀಸ್ ಹೊರ ಠಾಣೆಗಳಂತಹ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಮೌಲ್ಯದ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು, ಇದು ಸರ್ಕಾರವೂ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಈ ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ನಾಗರಿಕರು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದರಿಂದ, ತಮಿಳರ ಬೆಂಬಲವು "ಬಾಯ್ಸ್"ವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ಗೆರಿಲ್ಲಾಗಳನ್ನು ಬಾಯ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ-ಸಜ್ಜಿತವಾದ ಇತರ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳು LTTE ಒಂದಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪೀಪಲ್ಸ್ ಲಿಬರೇಶನ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಶನ್ ಆಫ್ ತಮಿಳ್ ಈಲಮ್, ತಮಿಳ್ ಈಲಮ್ ಲಿಬರೇಶನ್ ಆರ್ಮಿ ಮತ್ತು ತಮಿಳ್ ಈಲಮ್ ಲಿಬರೇಶನ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಶನ್. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುಂಪುಗಳು ನೂರಾರು ಮಂದಿಯ ಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಸರ್ಕಾರವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಭಾರತದ ತಮಿಳು ನಾಡು ರಾಜ್ಯದ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಆಪಾದಿಸಿತು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಹಿಂಸೆಯ ಮಟ್ಟವು ಹೆಚ್ಚಾದುದರಿಂದ, ಸಂಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಂಭವವಾಯಿತು.

1978ರ ಸಂವಿಧಾನ
ರುಹುನಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
1971ರ ದಂಗೆ
ಅನುರಾಧಪುರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ