 ವಿಭಜನೆ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿಯು ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಯ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿಯನ್ನು ರಾಸಾಯನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಪಾರ್ಟಿಷನ್ ಕೊಎಫಿಶಿಯಂಟ್ ತತ್ವವನ್ನು ಪೇಪರ್ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ, ಥಿನ್ ಲೆಯರ್ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ, ಗ್ಯಾಸ್ ಹಂತ ಮತ್ತು ಲಿಕ್ವಿಡ್-ಲಿಕ್ವಿಡ್ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್‌ಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಯಿತು. ರ‍ಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ 1952ರಲ್ಲಿ ಅರ್ಚರ್ ಜಾನ್ ಪೊರ್ಟರ್ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ರಿಚರ್ಡ್ ಲಾರೇನ್ಸ್ ಮಿಲಿಂಗ್ಟನ್ ಸಿಂಜ್ ಅವರಿಗೆ ಅಮೀನೋ ಆ‍ಯ್‌ಸಿಡ್‌ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನೋಬೆಲ್ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಲಾಯಿತು. ವಿಭಜನೆ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿಯು ಉಳಿಸಿದ ದ್ರಾವಕವನ್ನು ಮೇಲ್ಮೈ ಅಥವಾ ಧಾನ್ಯದೊಳಗೆ ಅಥವಾ "ಜಡ" ಘನವಾದ ಬೆಂಬಲಿತ ಮ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ನಾರುಗಳ ಮೇಲೆ ಪೇಪರ್ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಇತರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೌಲೊಂಬಿಕ್ ಮತ್ತು/ಅಥವಾ ಘನ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಹೈಡ್ರೊಜನ್ ದಾನಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದ್ರವ ಸ್ಥಿರ ಹಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರೋದ್ಧಾವಕಗಳ ನಡುವೆ ಅಣುಗಳು ಸಮತೂಗಿಸುತ್ತವೆ (ವಿಭಜನೆ). ಜಲಾಕರ್ಷಣೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ (HILIC) ಎಂದು HPLCನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತವಾದ ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಅನಲೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ದೃವ ಭಿನ್ನತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಭಾಜಿಸುತ್ತದೆ. HILICಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ಬಂಧವಿರುವ ದೃವ ಸ್ಥಾಯಿ ಹಂತವನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ದೃವ-ವಲ್ಲದ ನೀರಿನ ಮಿಶ್ರಣಸಾಧ್ಯವಾದ ಮೊಬೈಲ್ ಹಂತವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಭಜನೆ HPLCಯನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಸಿಲಿಕಾ ಅಥವಾ ಅಲ್ಯುಮಿನಾ ಬೆಂಬಲಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎರಡೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ದೃವೀಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಅನಲೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, HILIC ಒಂದೇ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಮ್ಲೀಯ, ಮೂಲಭೂತ ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಅನುಕೂಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಮಾನದಂಡಗಳು
ವಿಭಜನೆ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ
ಸ್ಥಳಾಂತರಿಕ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಂತದ ಕ್ರೊಮ್ಯಾಟೋಗ್ರಫಿ