ಏಲಕ್ಕಿಯು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಪುರಾತನ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. "ಆಯುರ್ವೆದ" (ಕ್ರಿ.ಪೂ.೧೦೦೦) ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿರುವುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ. ಕಾಳಿದಾಸನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ(ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೪ನೇ ಶತಮಾನ) ಏಲಕ್ಕಿಯ ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ ಸುವಾಸನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಇತರ ತಮಿಳು ಕೃತಿಗಳಾದ ಚಲಪತಿಕರಂ (ಕ್ರಿ.ಪೂ.೪ನೆ ಶತಮಾನ), ತೆವರಂ(೭ನೆ ಶತಮಾನ) ಮತ್ತು ಚರಿನ್ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಏಲಕ್ಕಿಗಿಡದ ಗುಚ್ಛ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳಿವೆ. "ಏಲಕ್ಕಿ" ಎಂಬ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ೯ನೆ ಶತಮನದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿದ್ದು, ಮಲಯಾಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯುವ ಏಲಂ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ೧೧ನೆ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಮಲಯಾಳ ಭಾಷೆ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಮಲಯಾಳ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಏಲಕ್ಕಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯಿತು.

ಜನಪದ ಸಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತಿ-ಪತಿಯರ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಕಂಪಿನ ಉಲ್ಲೆಖವಿದೆ. ಜನಪದ ಗರತಿ,ಗಂಡನ ಊಟವೆ ತನ್ನ ಊಟವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮನೊದರ್ಮವುಳ್ಳವಳು. ಗಂಡನಿಲ್ಲದಾಗ ಬಗೆಬಗೆಯ ಭಕ್ಶ್ಯ ಭೊಜ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೊಜನವೇನು? ರಾಯನಿಲ್ಲದ ಊಟ ಆವಳ ಮನಸಿಗೆ ಸಲ್ಲದು. ಅದನ್ನು ಕುರಿತು ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
<poem>
ಯಾಲಕ್ಕಿ ಕಾಯ್ ಸುಲಿದು
ಯಾವಡಿಗೆ ಮಾಡಲಿ
ಊರಿಗೊಗ್ಯರ್ ರಾಯರು 
ಯಾವಡಗೆ ಮಾಡಿ ಫಲವನು?
</poem>

University of Melbourne: Sorting "Elettaria" names
ಸ್ವಾರಸ್ಯ ಕತೆ
ಸಣ್ಣ ಏಲಕ್ಕಿ
ಸಸ್ಯ ಪರಿಚಯ
ದೊಡ್ಡ ಏಲಕ್ಕಿ