ಪದರಹಿತ ಸಂವಹನವೆಂದರೆ ಪದರಹಿತ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂಗಸನ್ನೆ, ದೇಹ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಶಾರೀರಿಕ ನಿಲವು, ಮುಖಭಾವ , ಕಣ್ಣ ನೋಟವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ನಡವಳಿಕೆ/ವರ್ತನೆ ಯಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂವಹನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಡುಪು, ಕೇಶ ವಿನ್ಯಾಸ, ವಾಸ್ತು-ಕಲೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಸಂಕೇತಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿ ನಕ್ಷೆಗಳಂತಹ ಭೌತಿಕ ಸಂವಹನಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಅಳವಡಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ-ಭಾವಪೂರ್ಣ ಸಂದರ್ಭದವರೆಗೆ ಪದರಹಿತ ಸಂವಹನವು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವುದು.
ಭಾಷಣವೆಂದರೆ ಧ್ವನಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಭಾವನೆ, ಮಾತನಾಡುವ ಶೈಲಿ, ಲಯಬದ್ಧತೆ, ಧ್ವನಿಯ ಏರಿಳಿತ ಮತ್ತು ಒತ್ತು ನೀಡುವಿಕೆಯಂತಹ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಪೂರಕ ಭಾಷೆಯಂತಿರುವ ಪದರಹಿತ ಸಂವಹನದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಬರೆದ ಪಠ್ಯವು ಸಹ ಬರವಣಿಗೆ ಶೈಲಿ, ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆ ಅಥವಾ ಎಮೋಟಿಕಾನ್‌ಗಳ(ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಫುರಿಸುವ ಸಂಜ್ಞಾರೂಪಗಳು) ಬಳಕೆಯು ಪದ-ಶಬ್ದರಹಿತ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪದವು ಎಮೋಷನ್‌ (ಅಥವಾ ಎಮೋಟ್‌) ಮತ್ತು ಐಕಾನ್‌ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ರಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಎಮೋಟಿಕಾನ್‌ ಎಂದರೆ ಬರಹ ಅಥವಾ ಸಂದೇಶ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಳಸುವ ಸಂಕೇತ ಅಥವಾ ಸಂಕೇತಗಳ ಸಮೂಹವಾಗಿದೆ.
ಎಮೋಟಿಕಾನ್‌ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾಧ್ಯಮ-ವಾಹಕಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫಿ(ವಿದ್ಯುತ ತಂತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂದೇಶ) ಯಂತಹ ಇತರ ಸಂವಹನಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಪದ, ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಮಾನವನು ಆಂಗಿಕ ಭಾಷೆ, ಧ್ವನಿ ಶೈಲಿ ಮಾರ್ಪಾಡು ಮತ್ತು ಪದಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಬಹುದೆಂದು ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.
ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳು 
G. W. ಪೋರ್ಟರ್‌ ಪದರಹಿತ ಸಂವಹನವನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರು:
ದೈಹಿಕ.(ಶಾರೀರಿಕ) ಇದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಕಾರದ ಸಂವಹನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮುಖ ಭಾವನೆ, ಸ್ವರಭಾವದ ಮಟ್ಟ, ಸ್ಪರ್ಶ,ವಾಸನೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಿಕ ಚಲನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರಕಾರದ ಸಂವಹನ ಉಂಟಾಗುವುದು: ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುವುದು, ನೃತ್ಯ, ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಶಿಲ್ಪಕಲೆ.
ಚಿಹ್ನೆಗಳು.(ಸಂಕೇತಗಳು) ಇದು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸಂವಹನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಸಂಕೇತದ ಬಾವುಟಗಳು, 21-ತುಪಾಕಿ-ನಮನ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಸಾಂಕೇತಿಕ . ಈ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ, ಸ್ಥಾನಮಾನ ಅಥವಾ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿ-ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥಿರ ಲಕ್ಷಣಗಳು 
ಅಂತರ. ಒಂದರಿಂದ ಮತ್ತೊಂದರ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ಪದರಹಿತ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಅಂತರವು ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತ, ಇತರೆಡೆ ವಿನಿಮಯದ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಅಥವಾ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದು.
ನೆಲೆಗಟ್ಟು. ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಮುಖಾಮುಖಿ, ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ, ಅಥವಾ ಬೆನ್ನು ತಿರಿಗಿಸುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಹಕಾರದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಒಂದೇ ಬದಿ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು.ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಫರ್ಧಿಗಳು ಎದುರುಬದುರಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಶಾರೀರಿಕ ನಿಲವು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮಲಗಬಹುದು, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಂತುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವುಗಳು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ದೇಹದ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲ. ನಾವು ಬಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೀವಾ ಅಥವಾ ನೆಟ್ಟಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೀವಾ ? ನಾವು ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಕೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯೇ ? ಸಂವಹನದ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ನಿಲವು-ಭಂಗಿಗಳು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.
ದೈಹಿಕ ಸ್ಪರ್ಶ . ಹಸ್ತಲಾಘವ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಆಲಿಂಗನ, ತಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ಬೆನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸುವುದು ಇವೆಲ್ಲವು ತಮ್ಮದೇಯಾದ ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಪ್ತತೆ, ನಿಕಟತೆಯ ಅಂಶಗಳು ಅಥವಾ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಅಥವಾ ಅನಾಕರ್ಷಣೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು (ಅಥವಾ ಕೊರತೆ) ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಬಲ ಲಕ್ಷಣಗಳು 
ಮೌಖಿಕ ಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಮುಗುಳ್ನಗೆ, ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕು, ಮುಖ ಗಂಟುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಭಾವಾತಿರೇಕದ ಹುಬ್ಬು, ಆಕಳಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿರೋಧೀವರ್ತನೆ ಸಹ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರವಾನಿಸುವುದು. ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವಾಗ ಮುಖದ ಭಾವನೆಗಳು ನಿರಂತರ ಬದಲಾಗುವವು. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಕೇಳುಗನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಗಮನಿಸುವನು. ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅರ್ಥವು ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಾಧಾರಗಳಿವೆ.
ಭಾವ ಸೂಚಕಗಳು ಆಗಾಗ ಕೈ ಚಲನೆಯು ಆಂಗಿಕ ಭಾವಸೂಚಕವಾಗಿದ್ದು ,ಇದರ ಗ್ರಹಿಕೆಯು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಾವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೈಚಲನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವರು. ಕೆಲವು ಅಂಗಸನ್ನೆಗಳು (ಉದಾ., ಮುಷ್ಟಿ ಬಿಗಿಹಿಡಿಯುವುದು) ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅರ್ಥ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಇತರ ಸನ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ತಾವಾಗಿಯೇ ವಿಶೇಷ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. 
ಕಣ್ಣುನೋಟ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಕಣ್ಣ ನೋಟ. ಇದು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಮತ್ತು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಭಾವ, ಸಂಕೇತ/ಸನ್ನೆ, ಮಾತಿನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಮುಗಿತಾಯ ಅಥವಾ ವಿಮುಖತೆಯ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುವುದು. ಈ ಕಣ್ಣದೃಷ್ಟಿಯ ಸಂಪರ್ಕದ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯು ಆಸಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಬೇಸರವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವುದು.

ಪದರಹಿತ/ಮಾತಿಲ್ಲದ ಸಂವಹನ(ಸಂಜ್ಞಾ ಸಂಪರ್ಕ)
ಸಂವಹನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ
ಸಂವಹನದ ವಿಧಗಳು
ಮಾಹಿತಿ ಸಂವಹನ ಕ್ರಾಂತಿ