ಲೂಯಿಸಿಯಾನಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪರಿಶೋಧಕರು 1528ರಲ್ಲಿ ಪಾನ್ಫಿಲೋ ಡೆ ನರ್ವಯೇಜ್ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ಮುಖಭಾಗವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು. ಇಸವಿ 1542ರಲ್ಲಿ, ಹರ್ನಾನ್ಡೋ ಡೆ ಸೋಟೋರ ಯಾನವು ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರ ಹಾಗು ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದುದ್ದಕ್ಕೂ ನಡೆಯಿತು (ಈ ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಡೋ ಹಾಗು ತುನಿಕ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸಂಧಿಸಿತು) ಹಾಗು ನಂತರ ಯಾನವು 1543ರಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯಿಂದ ಗಲ್ಫ್ ಆಫ್ ಮೆಕ್ಸಿಕೋವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. 
ನಂತರ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಆಸಕ್ತಿಯು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಂಡಿತು. ಕಳೆದ 17ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗು ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಫ್ರೆಂಚ್ ಸಮುದ್ರಯಾನಗಳು, ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿ ಹಾಗು ಗಲ್ಫ್ ಕೋಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಲ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವು. ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ವಸತಿ ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಸಾಧಿಸಿತು.ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಗಲ್ಫ್ ಆಫ್ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದಿಂದ ಕೆನಡಾದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

ಇಸವಿ 1682ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಪರಿಶೋಧಕ ರಾಬರ್ಟ್ ಕೆವ್ಯಾಲಿಯರ್ ಡೆ ಲಾ ಸಲ್ಲೇ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ ಕಿಂಗ್ ಲೂಯಿಸ್ XIV ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ. ಮೊದಲ ಶಾಶ್ವತ ನೆಲೆಯಾದ, ಫೋರ್ಟ್ ಮೌರೆಪಾಸ್ (ಇಂದು ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಬಿಲೋಕ್ಸಿ ಸಮೀಪ ಓಶಿಯನ್ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ಸ್, ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿಯಲ್ಲಿದೆ), 1699ರಲ್ಲಿ, ಕೆನಡಾದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಪಿಯೆರ್ರೆ ಲೆ ಮೊಯ್ನೆ ಡ'ಐಬರ್ ವಿಲ್ಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಫ್ರೆಂಚರು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿಯ ನದಿಮುಖದ ವಸಾಹತು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಲಾ ಬಲಿಸೆ(ಅಥವಾ ಲಾ ಬಲಿಜೆ) ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು, ಇದು ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ಕಡಲ ಗುರುತು" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 1721ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಡಗುಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವಾಗಿ ಬೆಳಕುಮನೆ-ಮಾದರಿಯ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.

ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ಎರಡೂ ಇಕ್ಕೆಲಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಉತ್ತರ ಭಾಗದಿಂದ ಕೆನಡಾದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಭೂಪ್ರದೇಶದವರೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು.
ಈ ಕೆಳಕಂಡ ರಾಜ್ಯಗಳು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು: ಲೂಯಿಸಿಯಾನ , ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ, ಅರ್ಕನ್ಸಾಸ್, ಓಕ್ಲಹೋಮ, ಮಿಸ್ಸೌರಿ, ಕನ್ಸಾಸ್, ನೆಬ್ರಾಸ್ಕ, ಐಯೋವ, ಇಲ್ಲಿನಾಯಿಸ್, ಇಂಡಿಯಾನ, ಮಿಚಿಗನ್, ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್, ಮಿನ್ನೇಸೋಟ, ಉತ್ತರ ಡಕೋಟ, ದಕ್ಷಿಣ ಡಕೋಟ. 

ನಾಚಿಟೋಚೆಸ್ನ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯನ್ನು (ಇಂದಿನ ವಾಯವ್ಯ ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ರೆಡ್ ರಿವರ್‌ನಲ್ಲಿದೆ) ಲೂಯಿಸ್ ಜುಚೆರೆಯಾ ಡೆ St. ಡೆನಿಸ್ 1714ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ. ಇದು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಪರ್ಚೇಸ್ ಭೂಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಯುರೋಪಿಯನ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯೆಂಬ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. 
ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯು ಎರಡು ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು: ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಪಾನಿಷರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು, ಹಾಗು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಸ್ಪಾನಿಷರ ಮುನ್ನಡೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದು. ಇದಲ್ಲದೆ, ಓಲ್ಡ್ ಸ್ಯಾನ್ ಅಂಟೋನಿಯೋ ರಸ್ತೆಯ ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಅಂತಿಮ ನಿಲ್ದಾಣವು(ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಕಾಮಿನೋ ರಿಯಲ್, ಅಥವಾ ಕಿಂಗ್ಸ್ ಹೈವೇ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ನಾಟ್ಚಿಟೋಚೆಸ್‌ನಲ್ಲಿತ್ತು. ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಒಂದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಬಂದರು ಹಾಗು ಕೂಡು ದಾರಿಗಳಾಯಿತು, ಇದು ನದಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಹತ್ತಿಯ ಪ್ರದೇಶದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು. ಕಾಲಾನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಪ್ಲಾನ್ಟರುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದರು, ಈ ಮಾದರಿಯು ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಯಿತು.

ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಶೋಧನೆ ಹಾಗು ಹೊರವಸಾಹತುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ನೆರವು ನೀಡಿತು, ಇದನ್ನು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಾಗು ಅದರ ಪ್ರಧಾನ ಉಪನದಿಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ, ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ St. ಲೂಯಿಸ್, ಮಿಸ್ಸೌರಿ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ದೂರದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಇಲ್ಲಿನಾಯಿಸ್ ಕಂಟ್ರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. "ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ" : ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆ 

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಲಬಾಮದ ಮೊಬೈಲ್, ಹಾಗು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿಯ ಬಿಲಾಕ್ಸಿ ವಸಾಹತಿನ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದವು. ವ್ಯಾಪಾರ ಹಾಗು ಮಿಲಿಟರಿ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ನ್ನು 1722ರಲ್ಲಿ ಪೌರ ಹಾಗು ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯಸ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಡಿಸೆಂಬರ್ 20, 1803ರಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಪರ್ಚೆಸ್ ನ ಭೂ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವವರೆಗೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಹಾಗು ಸ್ಪೇನ್ ಪ್ರದೇಶದ ವಸಾಹತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.

ಇಸವಿ 1720ರಲ್ಲಿ, ಜರ್ಮನ್ ವಲಸೆಗಾರರು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಜರ್ಮನ್ ಕೋಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರು. 

ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಉತ್ತರಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಸೆವೆನ್ ಇಯರ್ಸ್ ವಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ನ ವಿಜಯ ಅಥವಾ ಫ್ರೆಂಚ್ ಅಂಡ್ ಇಂಡಿಯನ್ ವಾರ್ ನಂತರ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿಯ ಪೂರ್ವಕ್ಕಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿತು. ಇದು ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹಾಗು ಲೇಕ್ ಪಾಂಟ್ ಚಾರ್ಟ್ರೈನ್ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ಯಾರಿಷ್‌ಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಸೆವೆನ್ ಇಯರ್ಸ್ ವಾರ್ ನ ನಂತರ ಒಪ್ಪಂದವಾದ 1763ರ ಟ್ರೀಟಿ ಆಫ್ ಫಾಂಟೈನೆಬ್ಲೆಯುನಿಂದಾಗಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಸ್ಪೇನ್ ನ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯಾಯಿತು. 

ಇಸವಿ 1765ರಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅಕಾಡಿಯ (ಇದೇ ಇಂದಿನ ನ್ಯೂ ಬ್ರುನ್ಸ್ ವಿಕ್ಕ್ ನಲ್ಲಿರುವ ನೋವ ಸ್ಕಾಟಿಯ ಹಾಗು ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಐಲ್ಯಾಂಡ್, ಕೆನಡಾ) ಪ್ರದೇಶದ ಹಲವಾರು ಸಾವಿರ ಫ್ರೆಂಚ್-ಮಾತನಾಡುವ ನಿರಾಶ್ರಿತರು, ಸೆವೆನ್ ಇಯರ್ಸ್ ವಾರ ನಂತರದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಉಚ್ಚಾಟನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದರು. ಇವರು ಇಂದು ಅಕಾಡಿಯನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನೈಋತ್ಯ ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಸ್ಪಾನಿಷರು, ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು ಹೊಂದುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅಕಾಡಿಯನ್ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಕಾಜುನ್ ಗಳು ಈ ಅಕಾಡಿಯನ್ ನಿರಾಶ್ರಿತ ವಂಶಪರಂಪರೆಯವರು. 

ಐಸಲ್‌ನೋಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಕ್ಯಾನರಿ ಐಲ್ಯಾಂಡರ್ಸ್, 1778 ರಿಂದ 1783ರ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಕ್ಯಾನರಿ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ಲೂಯಿಸಿಯಾನಕ್ಕೆ ವಲಸೆಬಂದರು. 

ಇಸವಿ 1800ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಬೊನಾಪಾರ್ಟೆ ಟ್ರೀಟಿ ಆಫ್ ಸ್ಯಾನ್ ಇಲ್ಡೆಫಾನ್ಸೋ ಒಪ್ಪಂದದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ವನ್ನು ಸ್ಪೇನ್ ನಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ. ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌಪ್ಯವಾಗಿರಿಸಲಾಯಿತು. 

ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳು
ಭಾಷೆಗಳು
ಯುರೋಪಿಯನ್ನರ ಪರಿಶೋಧನೆ ಹಾಗು ವಸಾಹತುಗಾರಿಕೆ
ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶ