14ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಕಾಪರ್ನಿಕಸ್, ಕೆಪ್ಲರ್, ಗೆಲಿಲಿಯೊ ಮತ್ತು ಇತರರು ಭೌತವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಕಾಪರ್ನಿಕಸ್ ಸೌರ ವ್ಯೂಹದ ಹೊಸ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು, ಅವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವಕುಲದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕೆಪ್ಲರ್ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿದರು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಗೆಲಿಲಿಯೊ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪತನದಲ್ಲಿ ಏಕಪ್ರಕಾರದ ವೇಗೋತ್ಕರ್ಷದ ಆತನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರುಜುವಾತನ್ನು ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮಾಡಿದರು.
ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಬೇಕನ್ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆತನ "ನೋವಮ್ ಆರ್ಗನಮ್" ‌ನಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗ ಆಧಾರಿತ ಹಾದಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು, ಅದು ಯಾವುದೇ ಮೂಲಭೂತ ಅಥವಾ ಅಂತಿಮ ಕಾರಣಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಡೆಮೋಕ್ರಿಟಸ್ ಮತ್ತು ಎಪಿಕರಸ್‌ರ ಪುರಾತನ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಭೌತವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ವಿಜ್ಞಾನವು ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಾರದೆಂಬ ಅಂಶವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದರು. ಈ ಎರಡೂ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮತರ್ಕದ ಮ್ಯಾಕಿಯಾವೆಲ್ಲಿಯ ಆರಂಭಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಮುಖಂಡರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕೆಂಬುದು ಆತನ ಸೂಚನೆಯಾಗಿತ್ತು .
ಗೆಲಿಲಿಯೊನ ಹೊಸ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬೇಕನ್‌ರಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ರೇನೆ ಡೆಸ್ಕಾರ್ಟೆಸ್ ಅತಿಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ, ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಯಾಮಿತಿಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಣ್ಣ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದವು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಮಾನವರನ್ನು ಸಂಕೀರ್ಣ ಯಂತ್ರಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದು ಎಂದೂ ಆತ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ . 
ಡೆಸ್ಕಾರ್ಟೆಸ್‌ರಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಆದರೆ ಬೇಕನ್‌ರಂತೆ ಪ್ರಯೋಗ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಾದ ಐಸಾಕ್ ನ್ಯೂಟನ್, ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಟೆಶಿಯನ್ ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ, ಜ್ಯಾಮಿತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಅನುಮಾನ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಕೋನಿಯನ್ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವೀಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಾಂತ ಕೊಡುವುದು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕೃತ್ತಿಯ ಕ್ರಮಬದ್ಧತೆಗಳ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಗತಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಲಮಾದರಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು (ಡಿಅಲೆಂಬರ್ಟ್ 2009 [1751]; ಹೆನ್ರಿ 2004).

ಆಧುನಿಕತೆಯ ನಿರೂಪಣೆ
ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹಂತಗಳು
ಸಂಬಂಧಿತ ಪದಗಳು
ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ