ನೈಟ್ರೋಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್ ಇದು ಜೈವಿಕ ದ್ರಾವಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಈಥರ್ ಮತ್ತು ಆಸಿಟೋನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತಹ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಯು ಜಾರ್ಜ್ಸ್ ಔಡೆಮರ್ಸ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು ೧೮೫೫ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ "ಕೃತಕ ಸಿಲ್ಕ್" ಅನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು, ಆದರೆ ಈ ವಿಧಾನವು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬಳಕೆಗೆ ಅಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿದೆ. ವಾಣಿಜ್ಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ೧೮೯೧ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಹ್ಯವಾಗುವಂತದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಆಸಿಟೇಟ್ ಅಥವಾ ಕ್ಯೂಪ್ರಮೋನಿಯಮ್ ರೇಯಾನ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೆಚ್ಚದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಇದರ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, I ನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ೧೯೧೨ ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಇದು "ಮದರ್-ಇನ್-ಲಾ-ಸಿಲ್ಕ್" ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 

ನಾಥನ್ ರೊಸೆನ್‌ಸ್ಟೈನ್‌ನು ಸ್ಪನೈಜ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸಂಶೋಧಿಸಿದನು, ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ರೇಯನ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಗಡಸು ಫೈಬರ್‌ನಿಂದ ಒಂದು ಉಡುಪಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿದನು. ಇದು ರೇಯನ್ ಅನ್ನು ಬಟ್ಟೆ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಕ್ಯುಪ್ರಮೋನಿಯಮ್ ವಿಧಾನ
ವಿಲೇವಾರಿ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ವಿಘಟನೆ
ನೈಟ್ರೋಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್