ಮೇಲಾವರಣ ಪದರವು ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮರಗಳು 30-45 ಮೀಟರ್ ನಷ್ಟು ಉದ್ದ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯದ ದಟ್ಟವಾದ ಪ್ರದೇಶವು ಮೇಲಾವರಣ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಡು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಎತ್ತರದ ಮರಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಎಲೆಗೊಂಚಲುಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಮೇಲಾವರಣವು 50 ಪ್ರತಿಶತ ದಷ್ಟು ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಪ್ರಬೇಧಗಳ ಆಸರೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಬಹುಶಃ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಭಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಧಿಸಸ್ಯಗಳು, ಕಾಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೇ ನೀರು ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳನ್ನು ಮಳೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅದು ಪೋಷಕ ಸಸ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಗ್ನಾವಶೇಷಗಳಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಗೋಚರವಾಗುವ ಪದರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ ಪ್ರಾಣಿಕೋಟಿಯೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಾಲು ಭಾಗದಷ್ಟು ಕೀಟಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಗಳು ಮೇಲಾವರಣ ಮಳೆಕಾಡಿನಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು , ಮೇಲಾವರಣ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಅದರ ಸಮೃದ್ಧತೆಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ವರೆಗೆ ಅನುಮಾನಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. 1917 ರ ವರೆಗು, ಪ್ರಕೃತಿಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ವಿಲಿಯಂ ಬೀಬೆ "ಜೀವಿಗಳ ಮತ್ತೊಂದು ಭೂಖಂಡವನ್ನು ಶೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಲ್ಲ , ಆದರೆ ಒಂದರಿಂದ ಎರಡುನೂರು ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗು ಸುಮಾರು ಸಾವಿರಾರು ಚದರ ಮೈಲಿಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನಗಳ ನಿಜವಾದ ಪರಿಶೋಧನೆ ಕೇವಲ 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೇಲಾವರಣವನ್ನು ತಲುಪಲು ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಾಗ ಇದರ ಶೋಧನೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮರಗಳಿಗೆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು. ಮೇಲಾವರಣದ ಪರಿಶೋಧನೆಯು ಇನ್ನೂ ಶೈಶವಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು , ಆದರೆ ಇತರ ವಿಧಾನಗಳು ಬಲೂನ್(ಆಕಾಶ ಬುಟ್ಟಿ)ಗಳ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ತೇಲುವ ವಾಯುನೌಕೆಗಳ ಬಳಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಕಾಡಿನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕ್ರೇನುಗಳು ಮತ್ತು ಮತ್ತು ನಡೆದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮೇಲಾವರಣ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವಿಜ್ಞಾನವು ವಾಯುನೌಕೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಡೆಂಡ್ರೋನಾಟಿಕ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಅದೇರೀತಿಯ ವೈಮಾನಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.

ಮೇಲಾವರಣ ಪದರ
ಸಸ್ಯಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಸಂಕುಲ
ಮಾನವ ಬಳಕೆ
ಜಾಗತಿಕ ಹವಾಮಾನದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮಗಳು