 ಧೂಮಪಾನದ ಇತಿಹಾಸವು ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ 5000–3000ದಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಂಬಾಕನ್ನು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನದಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಿನ ದಿನಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅನಂತರ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಬೆಂಕಿ ತಗುಲಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಇದರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿಯೋ ಇದನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸೇವಿಸುವುದು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಈ ರೂಢಿಯು ಶಾಮನಿಸ್ಟಿಕ್ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಬ್ಯಾಬಿಲೋನಿಯನ್ನರು, ಭಾರತೀಯರು ಮತ್ತು ಚೀನೀಯರೇ ಮುಂತಾದ ಹಲವಾರು ನಾಗರೀಕತೆಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಅಂಗವಾಗಿ ಧೂಪ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಈ ಆಚರಣೆಯು ಇಸ್ರೇಲೀಯರು ಮತ್ತು ನಂತರದ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಥೋಡಾಕ್ಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರೂಢಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಧೂಮಪಾನದ ಪದ್ಧತಿಯು ಬಹುಶಃ ಶಾಮನ್ಗಳ ಧೂಪಹಾಕುವ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ ನಂತರ ಇದನ್ನು ಉಪಭೋಗದ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಧನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ತಂಬಾಕು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಭ್ರಾಮಕ ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆತ್ಮಗಳ ಪ್ರಪಂಚದೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು ಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದ ಪೂರ್ವಭಾಗದ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಜನರು ತಂಬಾಕನ್ನು ಯಾವಾಗಲು ದೊಡ್ಡ ಗಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ವ್ಯಾಪಾರವಿನಿಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದಲ್ಲದೆ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರವೊಂದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಆಗಾಗ ಕೊಳವೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅದರ ಧೂಮಪಾನವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಧೂಮಪಾನವು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ತಂಬಾಕು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಕೊಡುಗೆಯೆಂದೂ, ಸೇದಿ ಹೊರಬಿಡಲಾದ ತಂಬಾಕಿನ ಹೊಗೆಯು ಮನಸ್ಸಿನ ಯೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೆಂದೂ ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧೂಮಪಾನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ತಂಬಾಕಿನಿಂದ ಹಲವಾರು ಔಷಧೀಯ ಉಪಯೋಗಗಳೂ ಇದ್ದವು. ನೋವು ನಿವಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಿವಿನೋವು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುನೋವುಗಳ ಉಪಶಮನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಸವರುವ ಮುಲಾಮುಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮರುಭೂಮಿಯ ಇಂಡಿಯನರಲ್ಲಿ ತಂಬಾಕನ್ನು ಶೀತವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯ ಸೇಜ್ ಸಸ್ಯವಾದ "Salvia Dorrii" ಯ ಎಲೆಗಳ ಜತೆಗೆ ಮಿಶ್ರ ಮಾಡಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇಲ್ಲವೇ ಇಂಡಿಯನ್ ಬಾಲ್ಸಾಮ್‌ನ ಬೇರು ಅಥವಾ ಕಾಫ್ ರೂಟ್‌ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ "Leptotaenia multifida" ಜತೆಗೆ ತಂಬಾಕನ್ನು ಬೆರೆಸಿದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಮಾ ಮತ್ತು ಟ್ಯೂಬರ್‌ಕ್ಯುಲೋಸಿಸ್ ಕಾಯಿಲೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಜನಪ್ರಿಯತೆ
ಮೊದಲ ಬಳಕೆ
ವಿಧಾನಗಳು
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಿಯಮಗಳು