ರೋಗ ಮತ್ತು ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಅಪಾಯಗಳು ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ತಲುಪಿವೆ ಹಾಗೂ ಅವನ್ನು 'ಹೆಚ್ಚು ಸಂರಕ್ಷಿತವಲ್ಲದ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿ' ಮಾಡಿವೆ (ಉದಾ. ಯೆಲ್ಲೊಸ್ಟೋನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪಾರ್ಕ್). ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಅಪಾಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಅಳಿವು ಮತ್ತು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಇಂಗಾಲದ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್‌ನ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರತ್ಯಾದಾನದ ಕುಣಿಕೆ ಇದೆ. ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆವರ್ತನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ . ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಜೀವ-ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುವ ಮಹಾದುರಂತದ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿವೆ. 2050ರೊಳಗೆ 15ರಿಂದ 37 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಪ್ರಭೇದಗಳು ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ 50 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 50 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಪ್ರಭೇದಗಳು ನಾಶ ಹೊಂದಬಹುದೆಂಬ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ ಮುಂದುವರೆಯುವ ಅಪಾಯಗಳೆಂದರೆ - ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಭಾರಿ ಕೃಷಿ, ಅರಣ್ಯನಾಶ, ಅತಿಯಾಗಿ ಮೇಯಿಸುವಿಕೆ, ಕಡಿದು-ಸುಡುವ ಕೃಷಿ, ನಗರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ವನ್ಯಪ್ರಭೇದಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ, ಬೆಳಕಿನ ಮಾಲಿನ್ಯ(ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನ ವಿಪರೀತ ಬಳಕೆ) ಮತ್ತು ಕೀಟನಾಶಕಗಳ ಬಳಕೆ.
ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನಗಳ ಛಿದ್ರೀಕರಣವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಜಾಗತಿಕ ಜಾಲವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೆಯ ಕೇವಲ 11.5%ನಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಛಿದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭೇದಗಳ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರಮಾಣವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಶತಕೋಟಿ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಜೀವರಾಶಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶದ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ವಲಸೆಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುವಿಕೆಯು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಮಾನವನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಜೀವಗೋಳಕ್ಕೆ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಂಶವಾಹಿ‌ಗಳಿಂದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮಾನವನು ನಿಸರ್ಗದೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೀಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿ ಸಹಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತದ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಅಳಿವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಮೀರಿ ಹೋಗಿದೆ.
ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆ
ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಲದ ಆರಂಭ
ಜೀವವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಅಪಾಯಗಳು
ಆರನೇ ಅಳಿವು