ಜಲೇಬಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಭಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಹಾಬ್ಸನ್-ಜಾಬ್ಸನ್ ಪ್ರಕಾರ, ಜಿಲೇಬಿ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಅರೇಬಿಕ್ ಶಬ್ದ ಝುಲಾಬಿಯಾ ಅಥವಾ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಝೋಲ್ಬಿಯಾದ ಪದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದ ಫೀಸ್ಟ್ ಆಫ್ ದಿ ಥಿಯೋಫಾನಿ (ಎಪಿಫನಿ) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶುಷ್ಕ ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ದಾಲ್ಚಿನ್ನಿ ಅಥವಾ ಮಿಠಾಯಿ ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇರಾನ್ನಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಝೋಲ್ಬಿಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ರಂಜಾನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಡವರಿಗೆ ಈ ಸಿಹಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಡುಗೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಜುಲುಬಿಯಾ ಹಲವಾರು ಪಾಕವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. 13 ನೇ ಶತಮಾನದ ಹಲವು ಸಿಹಿಖಾದ್ಯಗಳ ಪಾಕವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ಹಸನ್ ಅಲ್-ಬಾಗ್ದಾದಿ ಅವರ ಅಡುಗೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಒಪ್ಪಿತವಾದ ಪಾಕವಿಧಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪರ್ಷಿಯಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಟರ್ಕಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ಈ ಖಾದ್ಯವನ್ನು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಭಾರತಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು. 15 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಜಿಲೇಬಿಯನ್ನು ಕುಂಡಲಿಕ ಅಥವಾ ಜಲವಲ್ಲಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೈನ ಲೇಖಕ ಜಿನಸುರ ಅವರು 1450 ಸಿಇರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ ಕೃತಿ ಪ್ರಿಯಂಕರ ನೃಪ ಕಥಾ ದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಾಪಾರಿ ನಡೆಸಿದ ಭೋಜನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಿಲೇಬಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಉಲ್ಲೇಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ.: 1600 ಸಿಇಗೆ ಮುಂಚಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಕೃತಿ ಗುಣ್ಯಗುಣಬೋಧಿನಿ ಖಾದ್ಯದ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಕವಿಧಾನವನ್ನು ಪಟ್ಟಿಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳು ಆಧುನಿಕ ಜಿಲೇಬಿ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ.

ಅರ್ನೆಸ್ಟ್ ಎ ಹ್ಯಾಮ್ವಿ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ಗೆ ಸಿರಿಯನ್ ವಲಸಿಗರಾಗಿದ್ದು, ಪರ್ಷಿಯನ್ ಆವೃತ್ತಿಯ ಝಲಾಬಿಯಾವನ್ನು ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಕೋನ್ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಭೌಗೋಳಿಕ ಹಂಚಿಕೆ
ಜಲಾಬಿಯಾ
ಝಲ್ಬಿಯಾ (ಮಗ್ರೆಬ್)