"ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯ" ದ ಪರಿಪಾಠವು ಲೆಕ್ಕಗಾರಿಕೆಯ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿನ ಮುಮ್ಮಾರಿಕೆಯ ಸರಕುಗಳ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿನಿಮಯ ವ್ಯಾಪಾರಗಾರಿಕೆಯ ವಿಭಾಗಗಳಿಂದ ದೂರವುಳಿದಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ 1980ರ ದಶಕದವರೆಗೆ ಈ ಪರಿಪಾಠವು ಹಬ್ಬಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು 1990ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯ ಲೆಕ್ಕಗಾರಿಕೆಯು ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು.

ಮೂಲ ಪರಿಪಾಠವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಓರ್ವ ಮುಮ್ಮಾರಿಕೆಯ ಸರಕುಗಳ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು "ಠೇವಣಿ ಹಣ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಹಣವನ್ನು ಠೇವಣಿಯಾಗಿ ಹೂಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಶಯ ಇದರ ಹಿಂದಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ವ್ಯಾಪಾರಗಾರಿಕೆಯ ದಿನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಕರಾರು ತನ್ನ ಪ್ರಸಕ್ತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ವ್ಯವಹಾರವೊಂದರ ಗೆಲ್ಲುವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ದಿನದಂದು ಅವನ ಕರಾರು ಮೌಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ ಕಂಡಿದೆ ಎಂದರ್ಥ, ಮತ್ತು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವು ಈ ಲಾಭವನ್ನು ಅವನ ಖಾತೆಗೆ ಪಾವತಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನ ಕರಾರಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಯು ಕುಸಿದಲ್ಲಿ, ಠೇವಣಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಠೇವಣಿ ಹಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವನ ಖಾತೆಗೆ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವು ಖರ್ಚು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಈ ಖಾತೆಗಳ ಶಿಲ್ಕುಮೊತ್ತವು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವ ಠೇವಣಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಸದರಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಖಾತೆಗೆ ತತ್‌ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಠೇವಣಿ ಹಣವನ್ನು ಪಾವತಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಒಂದು "ಠೇವಣಿ ಹಣದ ಕರೆ" ಎಂದು ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು). ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಚಿಕಾಗೊ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವು ಸದರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ "ಎರಡು ಬಾರಿ" , ಅಂದರೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ 10:00 ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2:00 ಗಂಟೆಗೆ ಸ್ಥಾನಗಳ ಕುರಿತಾದ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದ (OTC) ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಖರೀದಿದಾರರು ಹಾಗೂ ಮಾರಾಟಗಾರರ ನಡುವಿನ ಸೂತ್ರಾಧಾರಿತ ಹಣಕಾಸಿನ ಕರಾರುಗಳಾಗಿದ್ದು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಸಕ್ರಿಯ, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯಾಪಾರಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅವುಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಗಳು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯಗಳು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸರಾಗವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ (ಉತ್ಪನ್ನ ಕರಾರುಗಳ ಖರೀದಿದಾರರಿಗೆ ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌‌ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಗಳು, ಸಕ್ರಿಯವಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ಒದಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಲಾದ ದತ್ತಾಂಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುತ್ತವೆ). ತಮ್ಮ ಆರಂಭಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬಡ್ಡಿದರದ ವಿನಿಮಯ ವಸ್ತುಗಳಂಥ OTC ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಳಿಕೆಗಳು ಅಥವಾ ನಷ್ಟಗಳು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಥವಾ ಪಾವತಿಗಳು ವಿನಿಮಯಗೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅವಧಿಯಾದ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಅಥವಾ ವಾರ್ಷಿಕ ಅವಧಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಪರಿಪಾಠವು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಂತೆ, ಇದು ಲೆಕ್ಕಗಾರಿಕೆಯ ಮೋಸವನ್ನು ಎಸಗಲೆಂದು ಇರುವ ಒಂದು ಪ್ರಲೋಭನಗೊಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೆಲವೊಂದು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದಂತೆ ಕಂಡುಬಂತು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಯು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದಾಗ ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ದೊರಕಿದಂತಾಗಿತ್ತು (ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾಸ್ತವಿಕ ದೈನಂದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮುಮ್ಮಾರಿಕೆಯ ಸರಕುಗಳಂಥ ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕುಗಳಿಂದ ಸ್ವತ್ತು ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು), ಆದ್ದರಿಂದ ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾದರಿ ರೂಪಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಪಡೆಯಲಾದ ಅಂದಾಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾದ ಅಥವಾ ಕೃತಕವಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವತ್ತುಗಳು 'ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು', ಮತ್ತು ಖೋಟಾ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಬಳಸುವ ಮಾರ್ಗವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. "ನೋಡಿ: ಎನ್ರಾನ್‌ ಮತ್ತು ಎನ್ರಾನ್‌ ಹಗರಣ." 

ಆಂತರಿಕ ಆದಾಯ ಸಂಹಿತೆಯ 475ನೇ ಕಲಮು ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯ ಲೆಕ್ಕಗಾರಿಕೆಯ ವಿಧಾನದ ನಿಯಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. 475ನೇ ಕಲಮು ನಿಬಂಧಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಆರಿಸುವ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದ ಭದ್ರತೆಗಳು ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥರು, ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ವ್ಯವಹಾರದ ದಿನದಂದು ಸ್ವತ್ತು ಅದರ ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಮಾರಾಟವಾಗಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಗಳಿಕೆ ಅಥವಾ ನಷ್ಟವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಗಳಿಕೆ ಅಥವಾ ನಷ್ಟವನ್ನು ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಖಾತೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸದರಿ ಕಲಮು ತನ್ನ ನಿಬಂಧನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೂ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ, ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕುಗಳಲ್ಲಿನ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥರು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾರಾಟಗೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಪಾರದ ಸರಕಿಗೆ (ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ) ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯದ ಉಪಚಾರ ಅಥವಾ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ (ಅಂದರೆ, ಸದರಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾರಾಟಗೊಳ್ಳುವ ಸರಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ನೆಲೆಗೊಂಡ ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿದ್ದು, ಅದು ನ್ಯಾಯೋಚಿತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಒಂದು ಸಮಂಜಸವಾದ ಆಧಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ; ದಲ್ಲಾಳಿ/ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥರಿಂದ ನಮೂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಬೆಲೆ ಅಥವಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗಳಿಂದ ಬಂದ ವಾಸ್ತವಿಕ ಬೆಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಇದು ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ). 

ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಸ್ಥಾನವೊಂದರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಿಸುವಿಕೆ
ದಲ್ಲಾಳಿಗಳಿಂದ ಆಗುವ ಬಳಕೆ
FAS 157
ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ