ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೊದಲು ಜೀನ್‌‌ಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾನವನ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಾರ್ಕಿಕ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರು.ಪಿತ್ತಕೋಶದಲ್ಲಿ ನಾರುನಾರಾದ ಊತಕಗಳು ಬೆಳೆಯುವುದು(ಸಿಸ್ಟಿಕ್ ಫೈಬ್ರೋಸಿಸ್), ಹೀಮೊಫಿಲಿಯ, ಸ್ನಾಯುಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಕುಡುಗೋಲಿನಾಕಾರದ ಜೀವಕೋಶ ರಕ್ತಹೀನತೆ(ಸಿಕಲ್ ಸೆಲ್ ಅನೀಮಿಯ) ಮೊದಲಾದ ಏಕೈಕ-ಜೀನ್‌ನ ದೋಷಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. DNAಗಳ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಜೀನೋಮ್‌(ಜೀನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು DNA ಅನುಕ್ರಮ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ)‌ಗಳ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅನೇಕ ತೊಂದರೆಗಳಿಂದಾಗಿ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು. ಇಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀನ್‌ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಜೀನ್ ದೋಷಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ಆನುವಂಶಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿವೆ. ಆಂಟಿಸೆನ್ಸ್ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀನ್‌ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಒಂದು ರೂಪವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಜೀನ್‌-ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿದೆ.

ಮಾನವನ ಜೀನ್‌ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಜೀವವಿಜ್ಞಾನವು ತುಂಬಾ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದುದು ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅನೇಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಜೀನ್‌ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ಹಲವಾರು ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಜೀನ್ ಸಂಪರ್ಕದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ವಂಶವಾಹಿ ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಂಶವನ್ನು ಬಳಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೀತಿಯ ಚರ್ಚೆ ಸಮಾನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮುಖರು ಜೀವವಿಜ್ಞಾನ, ಸರಕಾರ, ಕಾನೂನು, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೊದಲಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು.

ಆಲಿಗೊನ್ಯೂಕ್ಲಿಯೊಟೈಡ್‌ಗಳು
ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿ
ನಕಲು ಮಾಡುವ ವಾಹಕಗಳು
2009