ರಾಜ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ I ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವನ್ನು ೧೯೨೯ರಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಿದರು, ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ದೇಶವನ್ನು ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಇವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿಗಳ ಭಾವೋದ್ರೇಕವನ್ನು ಶಾಂತಿಗೊಳಿಸುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ರ ತತ್ವಗಳು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳಾದ ಬೇರೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಇಟಲಿ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ತೋರಿಸಿದವು, ಫಯಾಶಿಸ್ಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ನಾಟ್ಸೀ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ತೋರಿದರು ಹಾಗೂ ಸೋವಿಯತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅಪ್ಪಟ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯಾದರು. ಪ್ರಭುತ್ವವುಳ್ಳ ಈ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ I ರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಟಲಿ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನಿ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಬಯಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್‌ನವರು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪುನರ್ ಪಡೆಯಲು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಕ್ರಿಯ ಅಂತರ್‌‌‍ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತ್ತು.

ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅವರು ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಳೆದ ಹೊಸ ಆಂತರಿಕ ಗಡಿರೇಖೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಬನೋವಿನಾಸನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದರು. ಬನೋವಿನಾಸಗಳನ್ನು ನದಿಗಳಿಂದ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹಲವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಜೈಲುವಾಸವಾಯಿತು ಅಥವಾ ಪೋಲೀಸರ ಕಣ್ಗಾವಲಿನಲ್ಲಿಡಲಾಯಿತು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ರ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರತ್ವದ ಫಲಿತಾಂಶವು ಸರ್ಬಿಯನ್ ಅಲ್ಲದಿರುವವರನ್ನು ಏಕತೆಯ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚು ದೂರಸರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅವರ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುಗೊಸ್ಲಾವ್ ದೇಶದ ಧ್ವಜವು ನಿಷೇಧಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತು, ಸಮತಾವಾದಿಗಳ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಬಂಧಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತು

ರಾಜರು ೧೯೩೪ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಸೆಯಲ್ಲಿ, ಕುಶಲಗುರಿಕಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಿಯುಳ್ಳ ಐವನ್ ಮಿಹೈಲವ್‌ರ ಆಂತರಿಕ ಮೆಸಿಡೋನಿಯಾದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಂಘಟನೆ ಕ್ರೊಷಿಯಾದ ಒಂದು ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಂಘಟನೆಯ ಉಸ್ತಾಸೆ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಕೊಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ರ ಕ್ರಿಯೆಯು ಅವರ ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದ ಮಗ ಪೀಟರ್ II ಮತ್ತು ಅವರ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಪೌಲ್‌ರ ಒಂದು ಅಧಿಕಾರ ಮಂಡಳಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು.

ಎರಡನೇ ಯುಗೊಸ್ಲಾವಿಯದ ಮುಕ್ತಾಯ
ರಾಜ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಅವಧಿ
ಯುಗೊಸ್ಲವ್ ಯುದ್ಧಗಳು
ಉಳಿದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯ ಬಂಧಗಳು