ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣವು ಟಿಬೆಟರ ಬೌದ್ಧಮತವನ್ನು ಅಡಕಮಾಡಲು ಬಂತು, ಇದರ ಸುಟ್ರಿಕ್ (ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತ್ಯ) ಮಹಾಯಾನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಇದರ ವಜ್ರಾಯಣ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಎರಡೂ, ದಿವಂಗತ (9ನೆಯ–12ನೆಯ ಶತಮಾನ) ನಳಂದ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ. ವಿದ್ವಾಂಸ ಧರ್ಮಕೀರ್ತಿ (ca. 7ನೆಯ ಶತಮಾನ), ಭಾರತೀಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತರ್ಕದ ಬೌದ್ಧ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು, ಹಾಗು ನಳಂದದಲ್ಲಿ ಭೋದಿಸಲಾದ, ಬೌದ್ಧ ಪಾರ್ಥ್ಯಕ್ಯವಾದದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಥೇರಿಸ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ (ಅಮೂರ್ತವಾದದ ತತ್ವವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು) ಒಬ್ಬರು.

ಬೌದ್ಧಮತದ ಇತರ ನಮೂನೆಗಳು, ವಿಯಟ್ನಂ, ಚೈನಾ, ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಮಹಾಯಾನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು.

ಚೈನಾದ ಸಂದರ್ಶಕ ಹ್ವೈ-ಲಿ ಪ್ರಕಾರ, ನಳಂದವನ್ನು ಅದರ ಮಹಾಯಾನ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಗಾಗಿ, ಕೆಲವು ಥೆರವಂದಿನರಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ರಾಜ ಹರ್ಷವರ್ಧನನನ್ನು ಅವನ ಒಡಿಶಾ ಭೇಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಳಂದವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿದ್ದ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು, "ಸ್ಕೈ-ಫ್ಲವರ್" ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಣಕಿಸುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರು ಕಪಾಲಿಕ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತರ ಪೂರ್ಣ ವೈಭವದ ಕಾಲ
ಸ್ಥೂಲ ಸಮೀಕ್ಷೆ
(ಕ್ರಿಶ 500) ಬುದ್ಧನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ
ಬೌದ್ಧಮತದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವ