ಕುಷ್ಟ ರೋಗಿಯ ಮೂಗಿನಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಲೋಳೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಆಗ ಕುಷ್ಠರೋಗವು ಅಂಟುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಸೋಂಕನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಏಕಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಣಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಒಂಬತ್ತು ಪಟ್ಟೆಗಳುಳ್ಳ ಆರ್ಮಾಡಿಲ್ಲೋ. ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲಿಗಳ ಪಾದದ ಮೆತ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚುಚ್ಚು ಮದ್ದು ಮಾಡಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಂ ಅನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಹುದು.
ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಅವಧಿ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳಿಗೆ ಎರಡರಿಂದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಈ ಖಾಯಿಲೆ ಹೊಂದಿರುವವರ ಜೊತೆ ಆರೋಗ್ಯವಂತರು ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೆ ಖಾಯಿಲೆ ಅಂಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ತುಂಬಾ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಖಾಯಿಲೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಹಲವು ವಿಧದ ಸಂಪರ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನಷ್ಟೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುರು ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು,ಆದಾಗ್ಯೂ ಸಂಪರ್ಕದ ನೈಜ ಘಟನೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ತೊಂದರೆ ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಸಂಗಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಾಗುವ ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ಕುಷ್ಠರೋಗ ಸೋಂಕಿನ ಪ್ರಮಾಣವು, ಸೆಬು, ಫಿಲಿಪೈನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 1000ಕ್ಕೆ ವಾರ್ಷಿಕ 6.2 ದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭಾರತದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ 1000ಕ್ಕೆ ವಾರ್ಷಿಕ 55.8ರವರೆಗೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

"M. ಲೆಪ್ರೇಯಿ" ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗುವ ಎರಡು ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಅದು ಮೂಗಿನ ಲೋಳೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಆದಾಗ್ಯೂ ಅದರ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಮಹತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜೀವಿಗಳು ಹೊರ ಚರ್ಮದ ಕೆಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಡರ್ಮಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ನಿಜವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏನೇ ಆದರು ಅವು ಚರ್ಮದ ಹೊರಮೈ ಅನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತಲುಪುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದ. ಆಸಿಡ್-ಫಾಸ್ಟ್ ಬ್ಯಾಸಿಲ್ಲಿಯು ಚರ್ಮದ ಎಪಿಥೆಲೀಯಂ ನಲ್ಲಿ (ಚರ್ಮದ ಹೊರಮೈಯ ಪದರನ್ನು ಕಳಚಿದಾಗ) ಕಂಡು ಬಂತು ಎಂದು ವರದಿಯಾಯಿತು, ಆದರೆ ರೋಗಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕದವರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಸ್ಯಾಂಪಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಿಡ್-ಫಾಸ್ಟ್ ಬ್ಯಾಸಿಲ್ಲಿ ಎಪಿಡರ್ಮಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ವೆಡ್ಡೆಲ್ "et al." 1963ರಲ್ಲಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದನು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ "M. ಲೆಪ್ರೇಯಿ" ಅನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳ ಚರ್ಮದ ಹೊರಮೈ ಕೆರಾಟಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತು ಎಂದು ಜಾಬ್ "et al." ಹೇಳಿ ಆ ಜೀವಿಗಳು ಸೆಬಾಸೀಯಸ್ ಸ್ರಾವದ ಮುಖಾಂತರ ಹೊರ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾನೆ.
1898ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಮೂಗಿನ ಲೋಳೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು,ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ರಣದ ಲೋಳೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಕಾಫರ್ ಮುಖಾಂತರ ಅರಿಯಲಾಯಿತು. ಶೆಪರ್ಡ್, ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಯ ಹಾನಿಯಾದ ಮೂಗಿನ ಲೋಳೆಯ ಬ್ಯಾಸಿಲ್ಲಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಯು 10,000 ದಿಂದ 10,000,000ವರೆಗೂ ಇರುವುದಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ. ಪೆಡ್ಲಿ ವರದಿಸಿದ ಪ್ರಕಾರ, ಬಹುತೇಖ ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ರೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ಸ್ರಾವದಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಬ್ಯಾಸಿಲ್ಲಿಯು ಊದುವ ಮುಖಾಂತರ ಶೇಖರಣೆಗೊಂಡಿತು. ಲೆಪ್ರೊಮಾಟಸ್ ರೋಗಿಗಳ ಮೂಗಿನ ಸ್ರಾವಗಳಿಂದ ಸುಮಾರು 10 ದಶ ಲಕ್ಷ ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರತಿ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಹಾಕಬಹುದೆಂದು ದವೇಯ್ ಮತ್ತು ರೀಸ್ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದೊಳಗೆ "M. ಲೆಪ್ರೇಯಿ" ಯ ಪ್ರವೇಶವು ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ: ಅನೇಕವಾಗಿ ಶ್ವಾಸಕದ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ. ಚರ್ಮದ ಮುಖೇನ ಎಂದು ಹಳೆಯ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನ ಶ್ವಾಸಕದ ಮುಖೇನ ಹೆಚ್ಚು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಒಲವು ತೋರುತ್ತಿದೆ. "M. ಲೆಪ್ರೆಯೀ" ಯನ್ನು ವಾಯುದ್ರವದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಕುಷ್ಠರೋಗವನ್ನು, ಪ್ರತಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅದುಮಿಟ್ಟ ಇಲಿಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸಿ ಪ್ರಯೋಗ ಕೈಗೊಂಡ ರೀಸ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಕ್‌ಡೌಗಲ್ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡರು, ಇದೇ ಪರಿಣಾಮ ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೂ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಸಲಹೆ ಮಾಡಿದರು. ಮಾಂಸ ವರ್ಣದ ಇಲಿಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟವು, ಅವುಗಳ ಮೂಗಿನ ಕುಳಿಗಳಿಗೆ "M. ಲೆಪ್ರೆಯೀ" ಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಯಿತು ಈ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ವೀ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಹೊಮ್ಮಿದವು.
""ಆದಾಗ್ಯೂ, ಹ್ಯಾನ್‌ಸೆನ್ ಖಾಯಿಲೆಯ ರವಾನೆಯ ಮಾದರಿ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧಕರು " M. ಲೆಪ್ರೆಯೀ"ಯು ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಶ್ವಾಸದ ಹೊಳ್ಳೆಗಳಿಂದಲ್ಲೇ ಹರಡುವುದು ಎಂದು ಯೊಚಿಸುತ್ತಾರೆ " ."

ಕುಷ್ಠರೋಗದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿದೆ ಹಾಗೂ ರೋಗದ ದೃಢವಾದ ಆರಂಭ ಖಚಿತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಮೊದಲನೆಯದಕ್ಕೆ ಹೇಳಲಾಗದ ಕಾರಣ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣೆಯ ಪರಿಕರಗಳಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ರೋಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಧಾನಗತಿ. ಆದರೂ ಅನೇಕ ಶೋಧಕರು ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಕಾಲವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವರದಿಯಾಗಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಕಾಲ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಕೆಲವು ವಾರಗಳು ಮತ್ತು ಇದು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಶಿಶುಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಆಧಾರದ ಅನ್ವಯ ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಾಳಲಾಗಿದೆ. ಗರಿಷ್ಠ ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಅವಧಿಯೆಂದರೆ ಅದು 30 ವರ್ಷ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ, ಇಂತಹುವುಗಳು ಗಮನಿಸಿರುವುದು ಸಮರ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಅದೂ ಅವರುಗಳು ರೋಗಗ್ರಸ್ಥ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘ ಅವಧಿ ರೋಗರಹಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್ನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸರಾಸರಿ ರೋಗ ಹೊಮ್ಮುವ ಅವಧಿ ಮೂರರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಒಪ್ಪಲಾಗಿದೆ.

ರೋಗ-ಶರೀರ ವಿಜ್ಞಾನ
ಶಬ್ದವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ಶಾಸ್ತ್ರ
ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಸಧ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ
ಚಿಕಿತ್ಸೆ