ನೀರಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿರುವ ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅದರ ತಾಪದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಐಸ್ ಇನ್ನೂ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವು ತಳದಿಂದ ಮೇಲಿನವರೆಗೂ ಹಿಮಗಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪು ಕರಗುವ ಬಿಂದುವನ್ನು 2 °C ಯಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಗರಿಷ್ಠ ಸಾಂದ್ರತೆಯ ತಾಪವನ್ನು ಕರಗುವ ಬಿಂದುವಿಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದುದರಿಂದಲ್ಲೇ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನ ಕೆಳಮುಖವಾದ ಸಂವಹನವನ್ನು ನೀರಿನ ವಿಸ್ತರಣೆಯು ತಡೆಯುವುದೇ "ಇಲ್ಲ" , ಕರಗುವ ಬಿಂದುವಿನ ಹತ್ತಿರತ್ತಿರ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ. ಕರಗುವ ಬಿಂದುವಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಸಮುದ್ರದ ತಣ್ಣನೆ ನೀರು ಮುಳುಗುವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಸಮುದ್ರ ನಲ್ಲಿಯಂತೆ ತಳದಲ್ಲಿರುವ ತಣ್ಣನೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಚಳಿಗಾಲದ ಕೆರೆ ಮತ್ತು ನದಿಯ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಶುಭ್ರ ನೀರು ಮತ್ತದರ ತಾಪಕ್ಕಿಂತ 4 °C ತಣ್ಣಗಿರುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.

ಉಪ್ಪು ನೀರಿನ ಹೊರಮೈ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ (ಸಾಧಾರಣ ಉಪ್ಪುತನದ 3.5% ಸಮುದ್ರದನೀರು, −1.9 °C ನಲ್ಲಿ), ಮೂಡುವ ಐಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಅಂದಾಜು ಶುಭ್ರ ನೀರಿನ ಐಸ್‌ನಷ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಐಸ್ ಹೊರಮೈ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಉಪ್ಪು ಕೂಡ ಉಪ್ಪುತನಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಆ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು "ಬ್ರೈನ್ ರಿಜೆಕ್ಷನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ" . ಈ ಸಾಂದ್ರತೆಯುಳ್ಳ ಉಪ್ಪು ನೀರು ಸಂವಹನದಿಂದಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತುಂಬುವ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿಗೂ ಕೂಡ ಇದೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಶುಭ್ರನೀರಿನ ಐಸ್ ಅನ್ನು −1.9 °C ಗೆ ಹೊರಮೈ ಮೇಲೆ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಐಸ್ ರೂಪಗೊಳ್ಳುವುದರ ಕೆಳಗೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯು ಏರುತ್ತದೆ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಆಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಲು ಅದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ದೊಡ್ದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬ್ರೈನ್ ರಿಜೆಕ್ಷನ್ ಮತ್ತು ತಣ್ಣಗಿರುವ ಉಪ್ಪು ನೀರಿನ ಮುಳುಗಡೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಮುದ್ರದ ವಿದ್ಯುತ್‌ಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಧ್ರುವದಿಂದ ನೀರನ್ನು ದೂರ ಒಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ತಾಪದ ಸಂಭಾವ್ಯ ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಐಸ್‌ನ ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಮುದ್ರದ ವಿದ್ಯುತ್ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದು, ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಹತ್ತಿರದ ಹವಾಮಾನಗಳನ್ನು ಮುಂಗಾಣಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಉಪ್ಪುನೀರು ಮತ್ತು ಐಸ್‌ನ ಸಾಂದ್ರತೆ
ಶಾಖದ ಧಾರಣ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆವೀಕರಣದ ಶಾಖಗಳು ಹಾಗು ಬೆಸುಗೆ
ದ್ವಿಧ್ರುವಿ ಗುಣ ಲಕ್ಷಣಗಳು
ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ನಾಮಕರಣ