ಆಧುನಿಕ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ - ಕೆಲವು ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಯಾವಾಗಲೂ "ಆನ್" (ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಲೇ) ಇರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೂಡ ಅನೂಕಲಕರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಒಂದು "ಆನ್" ಸ್ವಿಚ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ವಾಹನವು ಚಾಲೂ ಆದ ನಂತರ ಆ ಸ್ವಿಚ್ ಅನ್ನು ಅದುಮಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು "ಸೆಟ್"(ಸ್ಥಾಪಿಸು), "ರೆಸ್ಯೂಮ್" (ಮುಂದುವರೆ), "ಆಕ್ಸಿಲರೇಟ್" (ವೇಗವರ್ಧಿಸು), ಮತ್ತು "ಕೋಸ್ಟ್" (ಇಳಿಜಾರು ಸವಾರಿ) ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಟನ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ವಿನ್ಯಾಸಗಳು "ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್" (ರದ್ದುಮಾಡು) ಬಟನ್‌ಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ಬ್ರೇಕ್ ಅನ್ನು ಟ್ಯಾಪ್ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಕ್ಲಚ್ ಪೆಡಲ್ ಅನ್ನು ಟ್ಯಾಪ್ ಮಾಡುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಚಾಲಕನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಬಂಧಕತೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ವಾಹನದ ವೇಗವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿಯಂತ್ರಕಗಳ ಜೊತೆ ಚಾಲಕನ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಟಿಯರಿಂಗ್ ವೀಲ್ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಟನ್‌ಗಳು ಅಡ್ಡಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಹೊಂಡಾದಂತಹ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್‌ನ (ಚಕ್ರದ ನಡುಭಾಗ) ಎಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ, ತಿರುಗುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಹಳೆಯದಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನ್ ಅನ್ನು ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹಲವಾರು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಟೋಯೊಟಾ ಮತ್ತು ಲೆಕ್ಸಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮುಂಚಿನ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ವೇಗದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಡಯಲ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.

ವಾಹನ ಚಾಲಕನು ಕಾರ್ ಅನ್ನು ವೇಗದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ವೇಗಕ್ಕೆ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಕವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಒಂದು ಬಟನ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಕವು ತನ್ನ ವೇಗದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಒಂದು ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಡ್ರೈವ್‌ಶಾಫ್ಟ್, ಸ್ಪೀಡೋಮೀಟರ್ ಕೇಬಲ್, ವೀಲ್ ಸ್ಪೀಡ್ ಸೆನ್ಸಾರ್ (ಚಕ್ರದ ವೇಗ ಸಂವೇದಕ) ಅಥವಾ ಎಂಜಿನ್‌ನ ಆರ್‌ಪಿಎಮ್ ಮೂಲಕ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ನಗರದ ಚಾಲನೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ (ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೩೫ ಎಮ್‌ಪಿಎಚ್/೫೫ ಕಿಮಿ/ಘಂ.) ಕಡಿಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಕವನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರು ನಿಯಂತ್ರಕದ ಕೇಬಲ್ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಸೋಲೆನಾಯ್ಡ್ ಅನ್ನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಕ್ಯೂಮ್‌ನಿಂದ (ನಿರ್ವಾತ) ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸರ್ವೋಮೆಕ್ಯಾನಿಸಮ್ (ಸರ್ವೋಯಾಂತ್ರಿಕತೆ) ಮೂಲಕ ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 

ಯಾವಾಗ ಚಾಲಕನು ಬ್ರೇಕ್ ಅಥವಾ ಕ್ಲಚ್ ಅನ್ನು ಅದುಮುತ್ತಾನೋ ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಬಾಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬೇಕು. ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ ನಂತರ ಮುಂಚೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೇಗವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೆಮೊರಿ ಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕದೆಯೇ ಕಡಿಮೆ ವೇಗವನ್ನು ಪುನರ್‌ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಒಂದು ಕೋಸ್ಟ್ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ನಿಯಂತ್ರಕವು ಕಾರಿನ ವೇಗವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬಹುದು, ಅದರೆ ವೇಗವರ್ಧಕವು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕಾರು ತನ್ನ ಮುಂಚಿನ ನಿರ್ದೇಶಿತ ವೇಗವನ್ನು ತಲುಪುವ ವರೆಗೂ ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತ ಬರುತ್ತದೆ. 

ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಥ್ರೊಟಲ್ ನಿಯಂತ್ರಕವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಇತ್ತೀಚಿನ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣವು ವಾಹನದ ಎಂಜಿನ್ ನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ "ಅಡಾಪ್ಟೀವ್" (ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ" ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು (ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ) ಮುಂದಿರುವ ಕಾರಿನ ಅಂತರಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಅಥವಾ ವೇಗದ ಮಿತಿಯು ಕಡಿಮೆಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ವಾಹನದ ವೇಗವನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಅಪರಿಚಿತವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಲನೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಉಪಯೋಗಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ವಾಹನಗಳ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಒಂದು "ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಕ" ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ, ಆ "ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಕ"ವು ಒಂದು ಮುಂಚೆ-ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗರಿಷ್ಠ ವೇಗದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೇಗವರ್ಧಕ ಪೆಡಲ್ ಅನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅದುಮುವುದರ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. (ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಾಹನದ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರೇಕ್ ಅನ್ನು ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿಡಬೇಕಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.)

ಅಡಾಪ್ಟೀವ್ ಕ್ರ್ಯೂಸ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ (ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ವೇಗ ನಿಯಂತ್ರಣ)
ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ
ಅನುಕೂಲಗಳು ಹಾಗೂ ಅನಾನುಕೂಲಗಳು
ಇತಿಹಾಸ