ಶ್ರವನ್ ತಾರಾ ಸರವಾಡಾ (೧೯೬೮) ಮತ್ತು ಟಿಮಿರ್ನಾ ಪದ್ಚಾಯಾ (೧೯೬೯) ಅವರ ಆರಂಭಿಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳು, ನಂತರ ಏಕ್ ಪಲ್ನಿ ಪರಾಖ್ (೧೯೬೯). ಪಂಚ್ ನೆ ಎಕ್ ಪಂಚ್ (೧೯೬೯), ಅವಜೋ ಅಕಾರ (೧೯೭೫), ಚೇವತ್ನು ಛೇವತ್ (೧೯೭೬), ಪಚಾ ಫರಾಟಾ (೧೯೯೧) ಮತ್ತು ಪಾಗಲಾ (೧೯೮೩) ಅವರ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಕಾದಂಬರಿಗಳು. ನೀಲಿಮಾ ಮೃದುು ಪಾಮಿ ಚೆಹೆ (೧೯೭೭) ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಕಾದಂಬರಿ. ಅಟಾಶ್ (೧೯೭೬) ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಿನ ಹಿಂಸೆಯ ಕಾದಂಬರಿಯಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಬ್ಯಾಂಡಿವನ್ (೧೯೮೬) ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ. ಅವರ ಇತರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಗಾಂತ್ ಚುತೌನಿ ವೇಲಾ (೧೯೮೦), ಮೃತ್ಯುಂದಂಡ್ (೧೯೯೬), ಮತಿನೂ ಘರ್ (೧೯೯೧), ಶಾಗ್ ರೆ ಶಕೋರು (೨೦೦೪), ಪರತಂ ಪಾಗಲು ಮಾಂಡಿಯು (೨೦೦೮) ಮತ್ತು ಪಾಗಲು ಮಾಂಡು ಹು ಅವಕಾಶ್ಮಾ (೨೦೦೫). ಅವರ ಇತರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮಾರೆ ಪ್ಯಾನ್ ಏಕ್ ಘರ್ ಹೋಯ್ (೧೯೭೧), ರೆಟ್ಪ್ಯಾಂಕಿ (೧೯೭೪) ಮತ್ತು ಖರಿ ಪಾಡೆಲೋ ತಹಕೊ (೧೯೮೩). ಖಾರಿ ಪಾಡೆಲೋ ತಹಕ್ಕೊ ಅವರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಏಕ್ ಕರಗಾರ್ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಕೂಡಾ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಅನ್ಸರ್ (೧೯೯೨) ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕಾದಂಬರಿ. 

ಇವರು ಸಂಜನೆ ಉಂಬರೆ (೧೯೮೩), ಎಂಥಾನಿ (೧೯೮೯), ಬಿಲಿಪತರನ್ ಚೋತು ಪಾನ್ (೧೯೯೪), ಗಾಂಧೇ ಬಾಂಧೈ ಆಕಾಶ್ (೧೯೯೮), ಅನುರಾಧ (೨೦೦೩) ಮತ್ತು ಕೊಯಿ ವಾರ್ ಥೇ ಕೆ ... (೨೦೦೪) . ಅವಳ ಆಯ್ದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಐಲಾ ಅರಬ್ ಮೆಹ್ತಾ ಅವರು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ವರ್ಶಾ ಅದಾಲ್ಜನಿ ಶ್ರೆಶ್ ವರ್ಟಾವೊ (೧೯೯೨) ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಂಡೋದಾರಿ (೧೯೯೮) ಏಕ-ನಾಟಕ ನಾಟಕಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. ಆ ಚೇ ಕರಗಾರ್ (೧೯೮೬), ಟಿರಾದ್, ಶಹೀದ್ (೨೦೦೩), ವಸಂತ್ ಕೊಯಾಲ್ ೨೦೦೬) ಅವರ ನಾಟಕಗಳು. ಅವಳ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮರ್ ಪ್ಯಾನ್ ಏಕ್ ಘರ್ ಹೋಯ್ ಮತ್ತು ರೆಟ್ಪ್ಯಾಂಕಿ ಯನ್ನು ಕಿರು ಟಿವಿ ಸರಣಿಗಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಟಿಮಿರ್ನಾ ಪದ್ಚಾಯವನ್ನು ಮೂರು-ಆಕ್ಟ್ ನಾಟಕವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆಕೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ದರಿದ್ರನಾರಾಯಣ್ ಎಂದು ಟಿವಿ ಸರಣಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ನಾಟಕವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವರು ಕುಷ್ಠರೋಗ, ಅನ್ಸರ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ದೂರದರ್ಶನ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. 

ಅವರ ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಪೃಥ್ವಿ ತೀರ್ಥ (೧೯೯೪) ಮತ್ತು ಅಕು ಆಕಾಶ್ ಏಕ್ ಪಿಂಜರ್ಮಾ (೨೦೦೭) ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ನವ್ ಝುಕ್ಯು (೨೦೦೨), ಘುಘೇವ್ ಚೇ ಜಲ್ (೨೦೦೨), ಶಿವಹಾಮ್ (೨೦೦೬) ಮತ್ತು ಶರಣಗಟ್ (೨೦೦೭) ಅವರ ತಲಾಗ್ನತೆಗಳು. ಅವರು ಅಮರ್ ಪ್ರೇಮ್ಕಥಾವೊ (೨೦೦೦) ಅನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು
ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ
ಅವರು ೨೨ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮತ್ತು ೭ ಸಂಪುಟಗಳ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ೪೦ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ
ಕೃತಿಗಳು