ಒಂದು ಕಾರ್ಬ್ಯುರೇಟರ್ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಒಂದು ತೆರೆದ ಪೈಪ್, ಒಂದು "ಪೆಂಗಿನಾ" ಅಥವಾ "ಬ್ಯಾರೆಲ್" ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಗಾಳಿಯು ಎಂಜಿನ್‌ನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರ ಕವಲುನಳಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಒಳಹೋಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪೈಪ್ ಇದು ಒಂದು ಕೊಳವೆಯ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ: ಇದು ವಿಭಾಗ (ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ)ದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಮತ್ತೆ ವಿಶಾಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಚಿಕ್ಕದಾದ ಪೈಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಯ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೊಳವೆಯ ಕೆಳಗಡೆ ಒಂದು ಪಾತರಗಿತ್ತಿ ಕವಾಟವಿದೆ, ಅದು ಥ್ರೊಟಲ್ ಕವಾಟ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ - ಒಂದು ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಬಿಲ್ಲೆ ಅದು ಹರಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಯ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಇದು (ಬಹುತೇಕ) ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲು ತಿರುಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕವಾಟವು ಕಾರ್ಬ್ಯುರೇಟರ್ ಕಂಠದ ಮುಖಾಂತರ ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನೀಡಬೇಕಾದ ಗಾಳಿ/ಇಂಧನದ ಮಿಶ್ರಣದ ಪರಿಮಾಣ, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಎಂಜಿನ್‌ನ ಬಲ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಥ್ರೊಟಲ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಕೇಬಲ್‌ನ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಒಂದು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸರಳಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಜೋಡಣೆಗಳಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ತೀರ ವಿರಳವಾಗಿ ಕಾರಿನ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಇತರ ವಾಹನಗಳು ಅಥವಾ ಸಲಕರಣೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಮೇಲೆ ವೇಗವರ್ಧಕ ಪೆಡಲ್‌ಗೆ ವಾಯುಚಾಲಿತ ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ.
ಇಂಧನವು ಗಾಳಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಯ ಒಳಗಡೆ ಕೊಳವೆಯ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ ಆಗ ಪೂರ್ತಿ ಥ್ರೊಟಲ್‌ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇಂಧನದ ಪ್ರವಹಿಸುವಿಕೆಯು ಖಚಿತವಾಗಿ-ಕ್ಯಾಲಿಬ್ರೇಟೆಡ್ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ, ಇಂಧನದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, "ಜೆಟ್ಸ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 
ಇತರ ಅಂಶಗಳು (ಘಟಕಗಳು)
ಫ್ಲೋಟ್ ಚೇಂಬರ್
ಬಹು ವಿಧವಾದ ಕಾರ್ಬ್ಯುರೇಟರ್ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗಳು
ಮೂಲಗಳು