ಪಾದಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ಅನೇಕವೇಳೆ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪರಿಸರಗಳನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪರಿಸರಗಳು ಅನೇಕವೇಳೆ ನಾಜೂಕು ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ: ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ತಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಪರಿಸರವನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಬಹುದು. ಓರ್ವ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವರ್ತನೆಯು ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವಾದರೂ, ಒಂದು ಬೃಹತ್‌‌ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರ ಸಮೂಹ ಪ್ರಭಾವವು ಪರಿಸರವನ್ನು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಉನ್ನತ ಪರ್ವತದ ಪ್ರದೇಶವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮರವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಸಲ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗದಿರಬಹುದು (ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ). ಆದಾಗ್ಯೂ, ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಮರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಲ್ಲಿ, ಸದರಿ ಉನ್ನತ ಪರ್ವತದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯಗಳು ನಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಉದ್ಯಾನವನಗಳಂಥ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಹೊಂದಿವೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ಇಂಥ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇಂಥ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಅಂಶಗಳೆಂದರೆ: ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕುವವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವುದು, ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಶಿಬಿರ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಬಿರ ಹೂಡುವಿಕೆಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡುವುದು, ಅಮೇಧ್ಯದ ವಸ್ತುವನ್ನು ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ರವಾನೆ ಮಾಡುವುದು, ಪ್ರತಿ ಮೈಲಿಯ ಅಂತರಕ್ಕೆ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಒಂದು ನಿಯತಾಂಶವನ್ನು ವಿಧಿಸುವುದು.

ಗುರುತನ್ನು ಉಳಿಸದಿರುವ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅನೇಕ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅಂದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರ ಹಾಜರಿಯನ್ನು ಭವಿಷ್ಯದ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಇದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ತತ್ತ್ವದ ಪರಿಪಾಲಕರು ಇದರ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರದೇಶದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಅನುಸರಣೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ಆಹಾರದ ತ್ಯಾಜ್ಯ, ಆಹಾರದ ಪೊಟ್ಟಣ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಪಾಠದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅನೇಕವೇಳೆ, ಮಾನವ ತ್ಯಾಜ್ಯವು ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವಿಕೆಯಿಂದ ಕಂಡುಬರುವ ಪರಿಸರೀಯ ಪ್ರಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಈ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯಗೊಳಿಸಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ಅಸ್ವಸ್ಥಗೊಳಿಸಬಲ್ಲವು. ಸ್ಥಳೀಯ ಮಣ್ಣಿನ ಸಂಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯ ನಂತರ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ೧೦ರಿಂದ ೨೫ ಸೆಂ.ಮೀ. (೪ರಿಂದ ೧೦ ಇಂಚುಗಳಷ್ಟು) ಆಳವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ 'ಶೌಚಗುಂಡಿಗಳನ್ನು' ಅಗೆಯುವ ಮೂಲಕ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು. ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುದಾರಿಗಳಿಂದ ಕನಿಷ್ಟಪಕ್ಷ ೬೦ ಮೀಟರ್‌ನಷ್ಟು (೨೦೦ ಅಡಿಗಳು) ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದುವೇಳೆ ಈ ಶೌಚಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಅಗೆದದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ಮಾಲಿನ್ಯದ ಅಪಾಯವು ತಗ್ಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 

ಅಪರೂಪದ ಅಥವಾ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಸದವಕಾಶವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರಿಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಾಣಿ ಜಾತಿಗಳು (ಮಾರ್ಟಿನ್‌‌‌‌ಗಳು ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡಕೊಂಬಿನ ಕುರಿಗಳಂಥ ಪ್ರಾಣಿಗಳು) ಮಾನವರ ಹಾಜರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂವೇದನಾಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೂಡುವಿಕೆಯ ಋತುವಿನ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ ಜಾತಿಗಳ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಆವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಾದಯಾತ್ರಿಕರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಓರ್ವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಾದಯಾತ್ರಿಕನು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಬೃಹತ್‌‌ ಪ್ರಭಾವವೊಂದನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶವೊಂದಿದೆ: ಅದೇ ಒಂದು ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚನ್ನು ಪ್ರಮಾದವಶಾತ್‌ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ, ಬೆನ್ನಹೊರೆ ಹೊತ್ತು ಪಾದಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಓರ್ವ ಝೆಕ್‌ ನಿವಾಸಿಯು, ಅಕ್ರಮವಾದ ಅನಿಲ-ಚಾಲಿತ ಒಯ್ಯಬಹುದಾದ ಒಲೆ‌‌‌ಯೊಂದನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಚಿಲಿಯಲ್ಲಿನ ಟೋರೆಸ್‌ ಡೆಲ್‌ ಪೈನೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನದ ೭%ನಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದ. ಪ್ರದೇಶದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿಯೋಜಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ (ಅಥವಾ ಒಂದುವೇಳೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಬರಿಯ ನೆಲದ ಮೇಲೆ) ಅಡುಗೆಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಪರಿಪಾಠಗಳಿಂದ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಹುದು.

ಸಲಕರಣೆ
ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ
ಪರಿಸರೀಯ ಪ್ರಭಾವ
ಸಂಬಂಧಿತ ಪರಿಭಾಷೆಗಳು