ಸ್ನೈಪರ್ ಚರ್ಚಿಸಿದ ರೀತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಗುಂಡೇಟು ನಿಯೋಜನೆ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ೩೦೦ ಮೀಟರ್ ಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಯವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದ ಸೇನಾ ಸ್ನೈಪರ್ ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಎದೆಗೆ ಗುರಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಈ ಬಗೆಯ ಹೊಡೆತಗಳು ಅಂಗಾಂಶಗಳನ್ನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸುವುದು, ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ಹಾಗೂ ರಕ್ತನಷ್ಟದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ತಂತ್ರವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿ ಕೂತಿರುತ್ತವೆ. 
ಯಾವಾಗಲೂ ಚಿಕ್ಕ ಅಂತರದಿಂದ ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿ ನಡೆಸುವ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ನೈಪರ್ ಗಳು ದೇಹದ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಉಪಕರಣಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ: ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಸಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ GIPN ಸ್ನೈಪರ್ [120] ಅಂತರದಿಂದ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಅನುವಾಗಿದ್ದ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬನ ರಿವಾಲ್ವಾರ್ ಗೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಕಡಿಮೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು (ಕೈಗೆ ಅಥವಾ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ) ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಚಿತ್ ಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಅವರ ಚಲನೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು. 
ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಒತ್ತೆಯಾಳಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ನೈಪರ್ ಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲು ತಲೆಗೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಗುಂಡು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ನೈಪರ್ ಗಳು ಮೆದುಳಿನ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ, ಮನುಷ್ಯನ ಚಲನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ‘ಎಪ್ರಿಕೋಟ್’ ಅಥವಾ ‘ಮೆಡ್ಯುಲಾ ಅಬ್ಲಾಂಗೇಟಾ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೇ ಸರ್ವಿಕಲ್ ವರ್ಟೆಬ್ರಾ ಕೆಳಗಿರುವ ಬೆನ್ನುಹುರಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯನ ಚಲನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಕೆಲವು ಕ್ಷಿಪಣಿ ತಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ನರಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಈ ಬಗೆಯ ಚರ್ಚೆಗಳು ಕೇವಲ ಅಕ್ಯಾಡೆಮಿಕ್ ವಲಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ.

ಗುಂಡೇಟು ನಿಯೋಜನೆ
ಸಂಗ್ರಾಮ
ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಗ್ರಾಮ
ಒಂದನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧ