যৌৱনত মথুৰালৈ প্ৰত্যাবৰ্তন কৰি কৃষ্ণই তেখেতৰ মামা কংসৰ অনুগামীসকলৰ দ্বাৰা সংঘটিত বহু হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰ পৰা আত্মৰক্ষা কৰি কংসক বধ কৰে। তেওঁ কংসৰ পিতা উগ্ৰসেনক পুনৰ যাদৱকুলৰ ৰজা হিচাপে সিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰে আৰু নিজে তাত অন্যতম যুৱৰাজ হিচাপে অৱস্থান কৰে। এই সময়ত তেখেতৰ সৈতে অৰ্জুন সহ কুৰু ৰাজ্যৰ অন্যান্য পাণ্ডৱ ৰাজপুত্ৰসকলৰ সখ্যতা গঢ়ি উঠে। পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ যাদৱসকলক লৈ দ্বাৰকা নগৰী (অধুনা গুজৰাট)লৈ গুচি আহে আৰু তাতেই তেখেতৰ ৰাজত্ব স্থাপন কৰে।

কৃষ্ণই বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ ৰাজকন্যা ৰুক্মিণীক তেখেতৰ অনুৰোধক্ৰমে শিশুপালৰ সৈতে অনুষ্ঠিত বিবাহ মণ্ডপৰ পৰা হৰণ কৰি নিয়ে আৰু বিবাহ কৰে। ইয়াৰ পাছত কৃষ্ণই ১৬১০০ নাৰীক নৰকাসুৰ নামৰ অসুৰৰ কাৰাগাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি তেওঁলোকৰ সম্মান ৰক্ষাৰ্থে তেওঁলোকক বিবাহ কৰে। কৃষ্ণৰ মহিষীসকলৰ মাজত আঠগৰাকী আছিল প্ৰধান, যাক অষ্টভাৰ্যা নামেৰেও অভিহিত কৰা হয়। এওঁলোক হ’ল ৰুক্মিণী, সত্যভামা, জাম্বৱতী, কালিন্দি, মিত্ৰবৃন্দা, নগ্নাজিতি, ভদ্ৰা আৰু লক্ষণা। কৃষ্ণই নৰকাসুৰক বধ কৰি সমস্ত বন্দী নাৰীক মুক্ত কৰে। তৎকালীন সামাজিক ৰীতি অনুসৰি বন্দী নাৰীৰ সমাজত কোনো সন্মান নাছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিবাহৰ কোনো উপায়ো নাছিল কাৰণ তেওঁলোক ইতিপূৰ্বে নৰকাসুৰৰ অধীনত আছিল। বৈষ্ণৱ ধৰ্ম মতে কৃষ্ণৰ সমস্ত মহিষীগণেই আছিল দেৱী লক্ষ্মীৰ অৱতাৰ অথবা সেই সকলো নাৰী যিসকলে বহু জন্মৰ তপস্যাৰবলত কৃষ্ণৰ স্ত্ৰী হোৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ বাদেও তেখেতৰ আন এক স্ত্ৰী সত্যভামা আছিল ৰাধাৰ অংশ

যেতিয়া যুধিষ্ঠিৰে সিংহাসনত আৰোহণ কৰে তেতিয়া তেওঁ সমস্ত মহান ৰজাক সেই অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। যেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে এজন এজনকৈ সম্মান জ্ঞাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে তেতিয়া তেওঁ সৰ্বপ্ৰথম কৃষ্ণক সন্মান জ্ঞাপন কৰিছিল কাৰণ তেওঁ কৃষ্ণকেই সমস্ত ৰজাসকলৰ মাজত মহান হিচাপে গণ্য কৰিছিল। অনুষ্ঠানত উপস্থিত সকলো ৰজাই এই কথাত সম্মত হলেও কৃষ্ণৰ আত্মীয় শিশুপালে তাতে অসন্তোষ প্ৰকাশ কৰে আৰু কৃষ্ণৰ নিন্দা আৰম্ভ কৰে। কৃষ্ণই শিশুপালৰ মাতৃৰ কাষত প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁ শিশুপালৰ এশতা অপৰাধ ক্ষমা কৰিব। গতিকে যেতিয়াই শিশুপালে শত অপৰাধ অতিক্ৰম কৰিলে তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ বিৰাট ৰূপ ধাৰণ কৰি সুদৰ্শন চক্ৰৰ দ্বাৰা শিশুপালক বধ কৰে। সেইসময়ত অন্ধ ধৃতৰাষ্ট্ৰয়ো দিব্যদৃষ্টি লাভ কৰি কৃষ্ণৰ সেই ৰূপ দৰ্শন কৰাত সক্ষম হৈছিল। পুৰাণ অনুসৰি শিশুপাল আৰু দন্তবক্ৰ নামৰ আন এক ব্যক্তি পূৰ্বজন্মত আছিল স্বৰ্গত দেৱতা বিষ্ণুৰ দ্বাৰৰক্ষক জয় আৰু বিজয়। তেখেতসকলে অভিশপ্ত হৈ পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু আকৌ বিষ্ণুৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ দ্বাৰাই স্বৰ্গলৈ প্ৰত্যাগমন কৰে।

সপৰিয়ালে প্ৰভাস তীৰ্থলৈ গমন আৰু যদুবংশৰ বিনাশ
পূজা আৰু আৰাধনা
বাল্যকাল আৰু কৈশোৰকাল
যৌৱনকাল