আহোম সৈন্যৰ অগ্ৰসনৰ বাতৰি পোৱাৰ পিছত মোগল সকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে বাঁহবাৰী আৰু কুৰুৱা, দক্ষিণ পাৰে কাজলী আৰু পানীখাইটিৰ পৰা ইটাখুলি গড়লৈ আহে। আহোম সেনাৰ সলল বৰগোঁহাই, বান্দৰ বৰফুকন, শদিয়াখোৱা গোহাঁই, মৰঙিখোৱা গোহাঁই আৰু অন্যান্যয়ে উত্তৰ পাৰৰ শ্বাহ বুৰুজৰ ইটাখুলি গড়ক লক্ষ্য কৰে। সেইদৰে দক্ষিণ পাৰত দিহিঙীয়া বৰবৰুৱা, চাৰিং ফুকন আৰু অন্যান্যয়ে শৰণীয়া গড়ক আক্ৰমণ কৰে। নৌসেনাক নেতৃত্ব দিয়া পানী বৰুৱায়ে বৰনদীৰ মুখত সৈন্যসকলক ৰাখিছিল।

আহোমৰ আক্ৰমণত মোগল সৈন্যসকল বিবুদ্ধিত পৰে। তেতিয়া ইটাখুলিৰ সেনাপতি আলি অকবৰে শৰণীয়া গড়ত আহোমৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ লাগে যদিও শোচনীয় পৰাজয় বৰণ কৰাৰ বাবে পিছুৱাবলৈ বাধ্য হয়। ইয়াৰ ফলত ফৌজদাৰে ১৬৮২ চনৰ ১৭ জুলাই তাৰিখে ইটাখুলি এৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু আহোম সৈন্যয়ে ইটাখুলি অধিকাৰ কৰে। ১৬৮২ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে পানীদুৱাৰৰ মোগল আৰু আহোমৰ পানীত যুদ্ধ হয়। যুদ্ধত মোগল নৌসেনাৰ নেতৃত্বত জয়ন্ত সিংহ আৰু আহোমৰ দিহিঙীয়া ৰাজখোৱা আছিল। যুদ্ধত জয়ন্ত সিংহৰ বাহিনীৰ পৰাজয় হয় আৰু তেওঁ আহোমৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে।

নিজৰ পদবী ৰাখিব নোৱাৰি আলি অকবৰে সসৈন্যে ধল-পুৱাতে ইটাখুলি এৰি গুৱাহাটীত বাহৰ পতা মনচুৰ খানক লগ কৰে। তেওঁলোকে মনে মনে নাৱেৰে ৰঙামাটিলৈ পলায়ন কৰে।
তাৰপিছত ইন্দ্ৰদামন, ডালন সিং আৰু কবিৰ খানৰ স্থলসেনাক আহোম বৰবৰুৱাৰ জল-স্থলসেনাক পৰাজিত কৰি মানস নদীলৈ খেদি পঠায়। তাৰপিছত চেতিয়া বৰফুকনে ইটাখুলি গড় অধিগ্ৰহণ কৰে।

মোগলৰ প্ৰতিৰক্ষা
আহোম সকলৰ প্ৰস্তুতি
যুদ্ধৰ বিৱৰণি
যুদ্ধৰ ক্ষয়-ক্ষতি