ব্ৰিটিছ সকল অসমত অহাৰ আগতে অসমৰ আঢ্যৱন্ত লোকসকলে দীঘলীয়া পদূলি মূখত আলহিক আদৰিবলৈ বাটচৰা, বাটচৰা পাৰ হৈ পৰ্য্যায় ক্ৰমে গোঁসাইঘৰ, চৰাঘৰ, বৰঘৰ, মাৰলঘৰ, সৰুঘৰ, শোৱনীঘৰ, ৰান্ধনি ঘৰ, ঢেঁকীঘৰ, তাঁতশাল, গোঁহালী, পুখুৰী আৰু ভড়াল, বাটচৰাৰ পাছতে আগচোঁতাল, পিছফালে এখন ভিতৰ চোতাল, সন্মুখত ফুলনি, পাছফালৰ শাকনি বাৰী আদিৰে ঘৰত বসবাস কৰিছিল। দুখীয়ালোকসকলে খেৰৰ জুপুৰি বা পোৰা মাটিৰ টালিৰ ঘৰত বাস কৰিছিল। মজিয়া কেঁচা আৰু বেৰ মাটিৰে লিপা হৈছিল। এইবোৰৰ নিৰ্মাণকাৰ্যত কাঠ, বাঁহ, আদি স্থানীয় সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ৰজা সকলে পোৰা মাটিৰ ইটা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ব্ৰিটিছ সকল অসমলৈ অহাৰ লগে লগে অসমত বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ আগমন ঘটিল। ব্ৰিটিছ অভিযন্তা সকলে বৈজ্ঞানিক জ্ঞানৰ সহায়ত প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সামগ্ৰীৰে এক নতুন পদ্ধতিৰ উদ্ভাৱন কৰিলে। তেওঁলোকে নতুন শৈলীৰে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰ সমূহক বৰ্তমান "অসম আৰ্হিৰ ঘৰ" বুলি জনা যায়। ঔপনিবেশিক কালৰ পৰা এই স্থাপত্যশৈলীৰ উন্নীতকৰণৰ ফলত বৰ্তমান অৱস্থা লাভ কৰিছে।

ইতিহাস
গঠন
বিন্যাস
অসম আৰ্হিৰ স্থাপত্যৰ উপাদান