উদে সাধাৰণতে ৰাতিহে মাছ মাৰিবলৈ ওলায়৷ কেতিয়াবা দিনৰ ভাগতো নমৰা নহয়৷ মাছ মাৰি গৈ থাকোঁতে খায়ো গৈ থাকে৷ কেতিয়াবা ডাঙৰ মাছ ধৰিলে পাৰলৈ আনিহে খায়৷ উদৰ দাঁতবোৰ জোঙা আৰু মজবুত৷ গুৰি দাঁত মাছৰ মূৰ-খোলা আদি গুৰি কৰিবৰ বাবে সুবিধা হয়৷ ইহঁতৰ নাসাৰন্ধ্ৰত ভালভ থকাৰ বাবে পানী নোসোমায়৷ উদ পানীত বিভিন্ন ভংগিমাত সাঁতুৰিব পাৰে৷ গাটো লাহী কৰি অঁকাই-পকাই সাতুৰি যাব পৰা কৌশল জানে৷ সাঁতুৰি যাওঁতে মুখখন কোঁচ খাই যায়৷ পিছ ঠেং দুখনত পতা থকা বাবে সাঁতুৰিবলৈ সহায় হয়৷ সাঁতুৰি যোৱাৰ সময়ত আগঠেং আৰু নেজেৰেও সহায় কৰে৷ কেতিয়াবা বহুত সময় পানীৰ তলতে থাকিবও পাৰে৷

খাদ্য
চিকাৰৰ কৌশল
জীৱন –চক্ৰ
স্থিতি তথা সংৰক্ষণ