যোগেন্দ্ৰনাথ হাজৰিকা ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। ১৯৫১-১৯৫২ চনত তেওঁ "প্ৰ’ভিশ্যনেল পাৰ্লামেণ্টৰী" সদস্য থকাৰ উপৰিও ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বহিঃ পৰিক্ৰমা দপ্তৰৰ সংসদী সচিব (অবৈতনিক) আছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ, ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ সদস্য আছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সংসদৰ ফালৰ পৰা প্ৰতিনিধি হিচাপে ছোভিয়েট ৰুছিয়া ভ্ৰমণ কৰিছিল। সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সংসদী সচিবৰূপে তেওঁ নেহৰুৰ লগত ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল।

১৯৭৮ চনৰ নিৰ্বাচনত জনতা প্ৰাৰ্থী হিচাপে যোগেন্দ্ৰনাথ হাজৰিকা দুলিয়াজান সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ২১ মাৰ্চত অধ্যক্ষ পদত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। ১৯৭৯ চনৰ চাৰি ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ জনতা দলৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে। তাৰ পিছত তেওঁ অসম জনতা দলত যোগদান দিয়ে আৰু সেই দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

মুখমন্ত্ৰী পদত
ৰাজনৈতিক জীৱন
জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মৃত্যু