এই শিল্পৰ লগত জড়িত শিল্পী সকলক "চিত্ৰগড়" বোলে। পাতল কাঠেৰে পুতলা সমূহ প্ৰস্তুত কৰা হয়। তেতেলীৰ গুটি আৰু শিলগুটিৰে তৈয়াৰ কৰা পিটিকাৰে বিভিন্ন অংশ যোৰা লগোৱা হয়। মৰাপাটৰ কাপোৰক তিয়াই, সৰুকৈ টুকুৰা বনাই, শুকাই গুড়ি কৰি কাঠৰ গুড়ি আৰু তেতেলী গুটিৰ পিটিকাৰ লগত মিহলাই "কিট্টা" প্ৰস্তুত কৰা হয়। তৈয়াৰ কৰা আকৃতিৰ অলংকৰণৰ বাবে শিলগুটি গুড়ি পিটিকা তৰল আঠাৰে সংস্থাপন কৰা হয়। আকৃতিৰ সকলো অংশ ঠিক কৰাৰ পিছত ইয়াৰ গোটেই গাত কিট্টা সানি দিয়া হয় আৰু কপাহৰ সৰু টুকুৰা তেতেলীৰ পিটিকাৰে লগাই দিয়া হয়। তাৰপিছত ইয়াৰ ওপৰত শিলগুটিৰ পিটিকা ব্যৱহাৰ কৰা হয় যি আকৃতিটোক ৰং কৰিবলৈ এক আধাৰ দিয়ে। 

বৰ্তমানে ঘাইকৈ জীৱ-জন্তু , চৰাই আদিৰ আকৃতি এই শিল্পত প্ৰস্তুত কৰা হয়। ঐতিহাসিক পক্ষী গৰুড়ৰ নিৰ্মাণত ১২ বিধ সামগ্ৰী আৰু সিংহাসনত বহি থকা ভগৱান গণেশৰ আকৃতিৰ নিৰ্মাণত ২২ বিধ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ হয়। উৎসৱৰ সময়ত কাঠৰ গুড়ি আৰু গোবৰৰ সলনি চীনা মাটিৰ পুতলা সজা হয়।
ইতিহাস
গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডত কিন্নলাৰ প্ৰতীক
প্ৰস্তুত প্ৰণালী
পৰিবহন