আমূল কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে কাম কৰা থকা অৱস্থাত চলচ্চিত্ৰ পাৰিচালক শ্যাম বেনেগাল-এ ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনৰ আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ 'মন্থন' নামে এখন চলচ্চিত্ৰৰ পৰিকল্পনা কৰে। কিন্তু ছবিখনৰ বাবে আৰ্থিক জোগাৰ কৰিবলৈ অক্ষম হোৱাত কুৰিয়েনে আমূলৰ লগত জড়িত আধা নিযূত খেতিয়কক এটকাকৈ ছবিখনৰ বাবে বৰঙনি আগবঢ়াবলৈ অনুৰোধ জনায়। এই অৰ্থসাহায্যৰে ছবিখন ১৯৭৬ চনত নিৰ্মান হৈ ওলায়। সমালোচকৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে সমাদৃত ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰা উপৰিও অৱশেষত পৰিবেশকৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰ গৃহতো প্ৰদৰ্শিত হয়।

এই চলচ্চিত্ৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ কুৰিয়েনে পশু চিকিৎসক, দুগ্ধ প্ৰযুক্তিবিদ আৰু পশুখাদ্য বিশাৰদৰ একোটা গোট গঠন কৰি ছবিখনৰ লগতে গাঁৱসমূহলৈ প্ৰেৰণ কৰে। তেওঁলোকে ছবিখন দেখুওৱাৰ পাছতে দুগ্ধ উৎপাদন বঢ়াবলৈ সংকৰ গো-ধনৰ উপযোগিতাৰ ওপৰত বাখ্যাকৰে। খেতিয়কসকলক দুগ্ধ আন্দোলনৰ প্ৰতি উন্মুখ কৰিবলৈ কুৰিয়েনে এই ব্যৱস্থা হাতত লৈছিল।
ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ বিকাশ কাৰ্যসূচী (United Nations Development Program) () য়ে এই চলচ্চিত্ৰখন দক্ষিণ আমেৰিকাৰ প্ৰদৰ্শন কৰি একে আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছে।

সমবায় ভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
কৰ্ম জীৱন
মৃত্যু