তেওঁ হিন্দী ভাষাত কেইবাখনো উপন্যাস ৰচনা কৰিছে। তাৰে ভিতৰত মহিলাৰ মুক্তিৰ আধাৰত ৰচিত "সীমান্ত" আৰু চীনা সংস্কৃতিৰ আধাৰত ৰচিত "চিমলীগ" উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ কেইবাখনো নাটক আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী ৰচনা কৰিছে। ঈশোপনিষদৰ বাখ্যা আৰু বিনোৱা ভাৱেৰ জীৱনীয়ো ৰচনা কৰিছিল। 

১৯৮৫ চনত তেওঁ নিত্যনুতান নামৰ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। আলোচনী খনে অহিংসা আৰু বিশ্বশান্তিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই নিয়াত আগভাগ লয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰ জৰিয়তে তেওঁৰ সহযোগী হাৰিয়ানাৰ পানিপথৰ সমাজকৰ্মী ৰাম মোহন ৰায়ে প্ৰতি মাহে আলোচনী খন প্ৰকাশ কৰি আহিছে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মৃত্যু
সাহিত্যৰাজি
সমাজ সেৱা