আহোম ৰজাসকলৰ শাসন কালত এই ঠাইখন পোহৰলৈ আহিছিল। গদাধৰ সিংহই বৈষ্ণৱ মহন্তসকলক নিৰ্যাতন কৰি এতিয়াৰ যোৰহাটৰ ভিতৰত ৰাখিছিল। তেতিয়া যোৰহাট নাম নাছিল। মহন্তসকলক নিৰ্যাতন দিয়াৰ সময়ত ‘চেউনি বচা’ বা ‘টোকোলাইবচা’ বুলিহে জনা গৈছিল। টোকোলাইবচা প্ৰায় হাবি-জংগল, খাল-ডোং আদিৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল। ৰাজনৈতিক দোষীবিলাককো টোকোলাইৰ গভীৰ অৰণ্যত মেলি দিয়া হৈছিল। গদাধৰ সিংহই উত্তৰ কুলৰ বহুতো বেবেজীয়া মানুহ আনি টোকোলাইতে পাতিছিল। মণিৰাম দেৱানে টোকোলাই জৰা-ব্যাধিৰ ঠাই বুলি তেওঁৰ অপ্ৰকাশিত বুৰঞ্জীত লিখি থৈ গৈছিল। কোনো কোনো বৈষ্ণৱ গুৰুৰ চৰিত পুথিতো গদাধৰ সিংহৰ নিৰ্যাতন প্ৰসংগত টোকোলাইৰ নাম পোৱা যায়। ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনৰ পৰাহে টোকোলাইবচা আৰু চেউনি বচা সত্ৰ সভা আৰু ব্ৰাহ্মণ-মহন্তৰ সমাগম বাঢ়িবলৈ ধৰিছিল।

ঔপনিবেশিক
মধ্যযুগ
ৰেল প্ৰৱৰ্তন
মানৰ দিনৰ অৱসান