১৯ শতিকাৰ মাজ ভাগ পৰ্যন্ত বেছি ভাগ নাও প্ৰাকৃতিক পদাৰ্থৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, যদিওবা নল-খাগৰি, গছৰ বাকলি আৰু জন্তুৰ ছালো ব্যৱহাৰ হৈছিল প্ৰাথমিক ভাৱে কাঠেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল৷ পুৰণি ইজিপ্তত দেখা পোৱা নল-খাগৰি আৱদ্ধ ভঙ্গীৰ নাও, ভূৰ্জ বৃক্ষৰ বাকলিৰ সৰু নাও, জন্তুৰ চামৰাৰে আবৃত কয়াক(kayak), আৰু এডুখৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা কাঠৰ সৰু নাওবোৰেই আদিম নাওক সাঙুৰি লয়৷
১৯ শতিকাৰ মাজভাগত লো বা তীখাৰ গাঁথনিৰে বহুতো নাও তৈয়াৰ কৰা হৈছিল কিন্তু তেতিয়াও কাঠৰ তক্টা দিয়া হৈছিল৷ ফৰাচীসকলে ১৮৫৫ চনত লো-চিমেন্ট নাও নিৰ্মাণৰ স্বত্ত্ব ৰেজিষ্টাৰি কৰিছিল৷ তেওঁলোকে ‘ফাৰচিমেন্ট’(ferciment) নামটো তাত খুদিত কৰিছিল৷ ই এক এনে পদ্ধতি যাৰ দ্বাৰা এটা ষ্ট্ৰীল বা লোহাৰ গাঁথনি নাৱৰ চোকোৰা বা খোলাৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু চিমেন্টেৰে আৱৰি(লেপি) দিয়া হয়৷ 
ফাইবাৰগ্লাচ(Fiberglass)নাওবোৰ মজবুট, আৰু মামৰে নধৰে, ক্ষয়কাৰক নহয়, বা পচি নাযায়৷ যেইকিনহওক সেই নাওবোৰৰ জীৱনকালত সূৰ্যৰ পোহৰ আৰু চূড়ান্ত তাপত গাঁথনিগত অধোগতিৰ বাবে সেইবোৰ অনুভৱক্ষম হয়৷ 
নাও বা পানী জাহাজবোৰ ফেন বা প্লাষ্টিকৰ দৰ পদাৰ্থৰে ও নিৰ্মাণ কৰা হ’য়, কিন্তু আজি কালি গৃহ নিৰ্মিত নাও প্লাইউডেৰে সজা হয় আৰু ৰং কৰা হয় নতুবা ফাইবাৰ গ্লাছ আৰু ধূনাৰ এটা প্ৰলেপেৰে আৱৰি দিয়া হয়৷

ওপঙি থাকিব পৰা শক্তি (Buoyancy)
চালন শক্তি (Propulsion)
তৈয়াৰ কৰা পদাৰ্থ
বুৰঞ্জী