যেতিয়া কাৰ্ল লিনিয়াচে (Carl Linnaeus) জীৱবিজ্ঞানত স্থান-ভিত্তিক নামাকৰণ পদ্ধতি প্ৰৱৰ্তন কৰিলে, একেবাৰে উচ্চ স্থানটোক "ৰাজ্য" নাম দিছিল আৰু তাৰ তলতেই অন্য চাৰিটা প্ৰধান স্থান ৰাখিছিল; শ্ৰেণী, বৰ্গ, আৰু জাতি । পাছত বাকী দুটা প্ৰধান স্থান প্ৰৱৰ্তন কৰি, ৰাজ্য, পৰ্ব বা বিভাগ , শ্ৰেণী , বৰ্গ , পৰিয়াল, গণ , আৰু প্ৰজাতি এই ক্ৰমটো সম্পূৰ্ণ কৰিলে । ১৯৬০ চনত ৰাজ্যৰ ওপৰত, অধিজগৎ ( Domain বা Empire) নামে এটা নতুন স্থান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ'ল, সেই বাবে, ৰাজ্য আটাইতকৈ উচ্চ স্থান হৈ নাথাকিল ।

উপসৰ্গ সংযুক্তহৈ উপৰাজ্য আৰু অৱৰাজ্য নামে দুটা নতুন স্থান ৰাজ্যৰ ঠিক তলতেই গঠন হ'ল । অধিৰাজ্যৰ সমান্তৰালভাৱে বা ৰাজ্য আৰু অধিজগৎ বা উপঅধিজগতৰ মাজত স্বতন্ত্ৰভাৱে অতিৰাজ্যক বিবেচনা কৰা হ'ল । কিছুমান বৰ্গীকৰণ পদ্ধতিত উপৰাজ্য আৰু অৱৰাজ্যৰ মাজত অতিৰিক্ত শাখা স্থান (Latin: ramus) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ'ল । ( যেনে:- কেভেলিয়াৰ - স্মিথৰ বৰ্গীকৰণৰ প্ৰ'ট'ষ্ট'মিয়া আৰু ডিউটাৰ'ষ্ট'মিয়া).

আধুনিক দৃষ্টিভঙ্গী
ঐতিহাসিক বিকাশ
সংজ্ঞা আৰু সম্বন্ধিত পদবোৰ
ভাইৰাছ