আৰৱী ভাষা ওমানৰ চৰকাৰী ভাষা। ওমানৰ আৰৱীভাষী সমূহৰ মাজত দ্বিভাষিকতা (diglossia) বিদ্যমান। আনুষ্ঠানিক আৰু চৰকাৰী কাম-কাজত কথিত আৰু লিখিত ভাষা হিচাপে আদৰ্শ আৰৱী ব্যৱহৃত হয়। কিন্তু অনানুষ্ঠানিক কথাবাৰ্তা আৰু ভাৱৰ আদান-প্ৰদানত স্থানীয় আৰৱী উপভাষা সমূহ বেছি ব্যৱহৃত হয়। স্থানীয় আৰৱী উপভাষাসমূহৰ ভিতৰত ওমানী আৰৱী ভাষা, উপসাগৰীয় আৰৱী ভাষা আৰু জোফাৰী আৰৱী ভাষা প্ৰধান। অনেক ওমানী আৰৱীৰ বাহিৰেও আন কেইবাটাও ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। 

ওমানৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ এক সময় নিম্ন আছিল (১৯৯০ চনত ৫৪.৭%)। সম্প্ৰতি সময়ত (২০০২) ই বাঢ়ি ৭৫% হৈছে গৈ। ইয়াতো প্ৰাপ্তবয়স্ক পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মাজত সাক্ষৰতাৰ বৈষম্য দেখা যায়।

আৰৱীৰ বাহিৰেও ওমানৰ দক্ষিণাংশত আধুনিক দক্ষিণী আৰৱী ভাষা প্ৰচলিত। ইয়াৰ বিৰত জিব্বালি ভাষা, মেহৰি ভাষা, হাৰ্ছছি ভাষা আৰু হবিয়ত ভাষা প্ৰধাব। 

হৰমুছ প্ৰণালীৰ ওপৰত অৱস্থিত পৰ্বতময় মুছান্দাম উপদ্বীপত শিহু গোত্ৰৰ লোকসকলে শিহ্‌হি নামেৰ এক ইৰানীয় ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। ভাষাটোত আৰৱীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।

১৯৬০ৰ দশকত বহুতো জানজিবাৰী লোক পূব আফ্ৰিকাৰ পৰা ওমানৰ ৰাজধানী মস্কত আৰু উপকূলীয় চহৰ সমূহত আশ্ৰয় লয়। এওঁলোকৰ মাজত ছোয়াহিলি ভাষা বহুলভাবে প্ৰচলিত।
জনগাঁথনি
ভূগোল
শিক্ষা
ভাষা