పైతీరున వెలువడిన భాషాశాస్త్రమునకు శాస్త్రకర్తల విజ్ఞానాతిశయముచే పెక్కుమంది ప్రయోజనములు కల్పించిరి. ఈ శాస్త్రము స్వల్ప వర్ణోచ్చారణ భేదముచే కల్గు అర్ధములను స్పష్టపరచి వాని వ్యత్యాసములను, పదప్రయోగములోని మూలభూతమగు అర్ధము వ్యుత్పత్యాది ప్రదర్శనముచే వెల్లడించుచు, భాషా స్వరూపము అచిరకాలములోనే సముఖముగ బుద్ధిగోచరమగునట్లు చేయుచు మిగుల ప్రయోజనము కలుగుచున్నదని <MASK> మహాశయుడు తన మహా భాష్యము న తొలుత 'రక్షోహాగమలఘ్వసందేహాః ప్రయోజన' అని చెప్పినాడు. అందులో వ్యాకరణాధ్యయనము వలన కలుగు బాధలను మిగుల చిత్రముగా వర్ణించాడు. 'న చాంతరేణవ్యాకరణం లఘునోపాయేన శబ్దా శ్శక్యా విజ్ఞాతు' అని 'తే సురా హేలయో హేలయ ఇతి కుర్వంతః పరాబభూవుః, తస్మాద్బ్రాహ్మణేన న మ్లేచ్చిత వై, నాపభాషితవై, మ్లేచ్చోహవా ఏష యదపశబ్దః, మ్లేచ్చా మాభూమే త్యధ్యేయం వ్యాకరణ'.
సంస్కృతాంధ్ర వ్యాకరణములు
గౌతముడు పతంజలి నన్నయ పాణిని