తరువాత వెలసింది త్రిపురాంతకోదాహరణం. కాలక్రమేణ ఇది రెండోదైనా, రచనా కోశలములో మాత్రము ఎది అగ్రస్థానము వహిస్తుందని చాలా మంది విమర్సకుల అభిప్రాయము. దీని మూలప్రతి తంజావూరు సరస్వతీ గ్రంథ భాండాగారంలో లేకపోవడము చేత దీనిని రచియించిన వాడు "గుండయ" కవి అయి ఉంటాడని గిడుగు వెంకటరామమూర్తి పంతులుగారు మొదట భావించారు. అటుపై దీనిని పరిశీలించిన నిడదవోలు వెంకటరావు పంతులుగారు ఈ గ్రంథము రావిపాటి త్రిపురాంతకుడు వ్రాసాడని, అతని వాడుక పేరు తిప్పన్న అని నిర్ధారణ చేసారు. ఈకవి 14వ శాతాబ్దములో జీవించాడు. మహాకవి అయిన <MASK> పొగడ్తకు ప్రాతుడైనాడు. ఈ ఉదాహరణనే కాకుండా రావిపాటి తిప్పన్న అంబికాశతకము, చంద్రతారావళి, సంస్కృతములో ప్రేమాభిరామం మొదలైన గ్రంథాలని రచించాడు. త్రిపురాంతకోదాహరణంలో శివలీలల్ని మనోహరముగా వర్ణితమయినాయి. శివాద్వైతానికి కవి ప్రాముఖ్యాన్ని ఇచ్చాడు. సాంఖ్య తొండడు, బల్లహుడు, కన్నప్ప, సేనమరాజు మొదలైన భక్తుల గాథలను కవి ఈ ఉదాహరణంలో మనోహరముగా చిత్రించాడు.
ఉదాహరణ వాజ్మయము
కాళిదాసు శ్రీనాధుడు వి.మధుసూధనరావు అన్నమాచార్యులు