చైనాలో రాజకీయతాత్త్వికత చాలా పురాతనమైనది క్రీ.పూ. 6వ శతాబ్దం నాటి <MASK> కాలమని చెప్పుకోవచ్చు. చైనీయ పాలనాతత్త్వశాస్త్రపు ఆలోచనలు ఆ దేశంలో జరిగిన సామాజిక, రాజకీయ పతనాలకు పర్యవసానంగా పెరిగాయి. కన్‌ఫ్యూషియనిజం, లీగలిజం, మొహిజం, అగ్రేరియనిజం, టాఓఇజం ముఖ్యంగా చైనాలో కనిపించే తాత్త్విక పంథాలు. వీటన్నిటికీ ఒక రాజకీయ కోణం ముడిపడి ఉంది. కన్‌ఫ్యూషియస్, మెన్‌షియస్, మొజి లాంటి తత్త్వవేత్తలు చైనా రాజకీయ ఐక్యతమరియు రాజకీయ స్థిరత్వం వైపుగా తమ పాలనా తాత్త్వికతలను రూపొందించారు. కన్‌ఫ్యూషియనిజం అంచెలంచెలుగా పని చేసే గుణప్రధాన ప్రభుత్వాన్ని సమర్ధించింది. ఆ ప్రభుత్వానికి సహానుభూతి, రాజ్యవిధేయత, పరస్పర సంబంధాలే పునాదులు. లీగలిజం పద్ధతిలో పూర్తి నియంతృత్వ ప్రభుత్వానికి పెద్దపీట వేసారు. అలాంటి పాలనలో కఠినమైన చట్టాలు, అంతకన్నా కఠినమైన శిక్షలు ముఖ్యంగా ఉండేవి. మొహిజం మతతత్త్వ, వికేంద్రీకృత ప్రభుత్వాన్ని సమర్ధించింది. ఈ పాలనా వ్యవస్థ మితవ్యయాన్ని, సన్యసించడాన్ని సమర్ధించింది. అగ్రేరియనిజం రైతే రాజు సిద్ధాంతాన్ని ముందుకు తెచ్చింది.
పాలనా తత్త్వశాస్త్రం
ప్లేటో ప్రాచేతస కౌటిల్యుడు కన్‌ఫ్యూషియస్