పూజ్యభావ తపస్వి మహావీరుడు ఇదే జీవన మార్గంలో పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిపాడు; పదమూడవ సంవత్సరంలోని వేసవికాలంలోని రెండు మాసంలో, నాలుగవ రాత్రి, వైశాఖ కాంతి, సువార్త అని పిలివబడే దాని పదవ రోజున, విఘయ అని పిలిచే ముహర్తంలో, ఆస్ట్రిజమ్ ఉత్తరఫల్గుణలో <MASK> ఉన్నప్పుడు, ఛాయలు తూర్పుదిశగా మారినప్పుడు , గ్రిభికగ్రామం పట్టణం వెలుపల మొదటి వేకువజాము ముగిసిన తర్వాత, రిగుపాలికా నది ఉత్తర ఒడ్డున, సమాగా గృహస్థు భూమిలో, ఒక సాల్ వృక్షానికి ఎక్కువ దూరంగా కాకుండా, పురాతన ఆలయానికి ఈశాన్య దిశలో, సూర్యుని వేడికి బహిర్గతమయ్యే మిశ్రమ మడమలతో ఆక్రమిత స్థానంలో, మోకాలు పైకి, తల క్రిందికి ఉంచి, లోతైన ధ్యానంలో ఉన్నప్పుడు, నైరూప్య ధ్యానం మధ్యలో, ఆయన నిర్వాణానికి చేరుకున్నారు, సంపూర్ణంగా, ఎటువంటి అంతరాయం లేకుండా, ప్రతిబంధకం లేకుండా, అనంతం , ఉత్తమ విజ్ఞానం , సహజవిజ్ఞానం కేవలా అని పిలిచే దాన్ని పొందాడు. 
ధ్యానం
గునుపాడు చంద్రుడు పన్నా భూమి