ते लहान असताना त्यांची आई त्याचे खूप कौतुक करायची. हीच आई त्यांची 'मेट्रोलॅण्ड' (१९८०) ही पहिली कादंबरी वाचून 'काय घाण लिहिलंयस! शिसारी येते' म्हणत त्यांच्यावर तुटून पडली होती. पौगंडावस्थेत बार्न्स मिडलसेक्सच्या नॉर्थवुडमध्ये राहिले होते. तेव्हाच्या जगण्याचं प्रतिबिंब या कादंबरीत पडलं होतं. बार्न्स यांच्या 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' (१९८४), 'इंग्लंड इंग्लंड' (१९९८) आणि 'आर्थर ॲण्ड जॉर्ज' (२००५) या तीन कादंबऱ्यांना मॅन बुकरसाठी नामांकन मिळाले होतं. 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' पासून त्यांनी बहुरेषीय आणि पात्रांची चरित्रं विखंडित स्वरूपात मांडणारी कथनशैली वापरायला सुरुवात केली. भाषाशास्त्राचे पदवीधर असलेल्या बार्न्सनी ऑक्सफर्ड डिक्शनरीसाठी शब्दकोशकार म्हणून काम केलं आणि त्यानंतर न्यू स्टेटस्मन आणि न्यू रिव्ह्यू ह्या नियतकालिकांत पत्रकारिताही केली. डॉन कॅवनॉफ या टोपणनावाने क्राइम फिक्शन लिहिलं. उत्तर आधुनिक युरोपियन लेखकांप्रमाणे त्यांनी पल्प फिक्शनचे घाट कादंबऱ्यांत वापरले. 'फ्लॉबेर्स पॅरोट' आणि 'आर्थर ॲण्ड जॉर्ज' या त्यांच्या कादंबऱ्या तर गुस्ताव फ्लॉबेर आणि आर्थर कॉनन डायल या लेखकांवरच बेतलेल्या आहेत. 

ज्युलियन बार्न्स आज ६५ वर्षांचे आहेत. १० कादंबऱ्या, ३ कथासंग्रह आणि ३ वृत्तपत्रीय लेखनाचे संग्रह असा लेखकीय ऐवज त्यांच्या गाठीशी आहे. ३० भाषांतून त्यांचं साहित्य अनुवादित झालंय. तरीही फ्रान्समध्ये ते विशेष लोकप्रिय आहेत. 

बालपण आणि शिक्षण
पुरस्कार
लेखन
वैयक्तिक