शिकार करणार्या बर्याच पक्ष्यांप्रमाणे सामान्य केस्ट्रेलकडे दुर्लक्ष करून त्यांना लहान अंतरापासून दूर ठेवण्यात सक्षम करते. एकदा शिकार केला गेला की पक्ष्याकडे लक्ष्याकडे एक लहान, भरीव डाईव्ह बनवते. रस्त्यावर आणि मोटरमार्गांच्या बाजूने तो शिकार शोधू शकतो. ही प्रजाती अल्ट्राव्हायलेट लाइट जवळून पाहण्यास सक्षम असतात, ज्यामुळे पक्ष्यांना उन्हाळ्याच्या अल्ट्राव्हायलेट रंगात चमकताना उंदीरांच्या भोवतालच्या मूत्रमार्गांचा शोध घेतात. . जेव्हा पक्षी फिरत असलेल्या प्राण्यांची  शिकार करतात तेव्हा ते त्यांच्यावर उडतात. ते ग्राउंड-हिंगिंग फ्लाईटमध्ये शिकारच्या जमिनीचा एक तुकडाही बांधतात, जेणेकरून ते जे घडते ते शिकार करतात.समुद्राच्या बेटांवर (जिथे सस्तन प्राणी नेहमीच दुर्लक्षित असतात),तिथे लहान पक्षी त्याच्या आहाराचा मोठ्या प्रमाणात वापर करू शकतात. इतर ठिकाणी, प्रत्येक उन्हाळ्यात काही आठवड्यात पक्षी केवळ एक महत्त्वाचे अन्न असतात जेव्हा अननुभवी भागाची वाढ होते.बॅट, स्विफ्ट्स,  मेंढ्या  आणि मांजरीसारख्या इतर उपयुक्त आकाराच्या कशेरुकांना केवळ दुर्मिळ प्रसंगीच खाल्ले जाते. तथापि, दक्षिणेकडील  प्राण्यांवर बळी पडण्याची अधिक शक्यता असते.दुपारच्या दरम्यान आणि वाढत्या सभोवतालच्या तापमानासह त्यांच्या घरातील पिल्लांना चिडचिडे वितरित करण्यासाठी केस्ट्रल अधिक वेळा आढळतात. मौसमी, आर्थ्रोपोड हे मुख्य शिकार असू शकते.

उत्क्रांती आणि पद्धतशीर
वर्णन
अन्न आणि आहार
व्युत्पत्तिशास्त्र