तत्त्वज्ञानाचे ज्येष्ठ प्राध्यापक डॉ. श्रीनिवास हरि दीक्षित यांच्या मते 'भारतीय तत्त्वज्ञान' या संकल्पनेत आस्तिक व नास्तिक असा सर्वच दर्शनांचा समावेश होतो. ते आस्तिक आणि नास्तिक या सज्ञांचा अर्थ पुढीलप्रमाणे करतात. आस्तिक म्हणजे मृत्युनंतर जीवन मान्य करणारे, प्रत्यक्ष जीवनात केलेल्या पापपुण्यानुसार जीवाला गती लाभते, असे समजणारे आणि इहलोकाहून अन्य लोक आहेत, असे स्वीकारणारे ते आस्तिक होत. चार्वाक हे काहीच मानीत नाहीत, म्हणून केवळ चार्वाक हेच एकमेव नास्तिक आहेत आणि बौद्ध व जैन ही दर्शने स्वीकारतात म्हणून ते आस्तिक आहेत. जर आस्तिक म्हणजे आजच्या मराठीतल्या प्रमाणे 'सृष्टीकर्त्या परमेश्वराचे अस्तित्व मानणारे' असा केला तर न्याय, वैशेषिक, योग व वेदान्त या चार दर्शनांना आस्तिक आणि चार्वाक, जैन व बौद्ध, सांख्य व मीमांसा या पाच दर्शनांना नास्तिक म्हणावे लागेल. ,पण दीक्षितानी मात्र भारतीय तत्त्वज्ञान म्हणजे वैदिक आणि अवैदिक अशीच मांडणी मान्य केली आहे.

गना जोशी यांचे मत
भाषांतराच्या अडचणी
श्रीनिवास हरि दीक्षित यांचे मत
भारतीय तत्त्वज्ञान आणि हिंदू तत्त्वज्ञान