कन्याकुमारी हे नाव बंगालच्या उपसागर, अरबी समुद्र आणि हिंद महासागरच्या काठी वसलेल्या कुमारी अम्मन मंदिरापासून आहे. कुमारी हा द्रविड देवतांपैकी एक आहे जो हिंदू धर्माच्या अस्तित्वापूर्वी अस्तित्वात होता.

शतकानुशतके कन्याकुमारी कला व कलेचे केंद्र आहे. कन्याकुमारी हे एक व्यापार केंद्र देखील होते. कन्याकुमारीवर चेरा, चोल, पांड्या आणि नायक राजे होते. नंतर कन्याकुमारी पद्मनाभपुरम-आधारित वेनाडचा भाग बनली. १७२९ ते १७५८ पर्यंत वेनादवर राज्य करणाऱ्या अनिझम थिरुनल मार्थंडा वर्मा यांनी वेनादची सीमा अलुवा पर्यंत वाढवून त्रावणकोर स्थापित केल्यावर कन्याकुमारी जिल्हा दक्षिण त्रावणकोर म्हणून ओळखला जात असे. १७४१ मध्ये कुलाचलच्या प्रसिद्ध युद्धात राजा मार्थंडा वर्माने डच ईस्ट इंडिया कंपनीचा पराभव केला. कन्याकुमारी हे १९४७ पर्यंत त्रावणकोरचा भाग राहिले. १९४७ मध्ये त्रावणकोर भारतीय संघात सामील झाले आणि राजशाही संपुष्टात आली. १९४७ मध्ये, तिरु-कोची राज्य बनले तेव्हा कन्याकुमारी तिरु-कोचीचा एक भाग बनली. १९५६ मध्ये भाषेच्या आधारे राज्यांची पुनर्रचना केली गेली आणि कन्याकुमारीला तामिळनाडू राज्याचा भाग बनविले.

कन्याकुमारीच्या उंच कडावरील सूर्योदय व सूर्यास्त दृश्य हे त्या ठिकाणचे मुख्य आकर्षण आहे.

भूगोल
धरण-जलाशय
इतिहास
नद्या