 या शतकाची अखेर आता जवळ आली आहे
पहिले कडवे कवीची हताश भावना आहे ? की निष्कर्ष ? की कालनिर्णयपर सत्य ? कवीला केवळ याच नव्हे तर पुढील शतकातही हा सूर्य (मानवी मूल्ये) उगवेल याची खात्री नाही. कारण माणसं `सहनिवासात` राहत नाहीत इमारतीत राहतात. एकमेकांना ओळखत नाहीत. ती नुसती स्वार्थी, आत्मकेंद्रित नाही तर संवेदनाहीन आणि खुनशी झाली आहेत- असा कवीचा अनुभव आहे. याच कविता संग्रहातील दुसऱ्या एका कवितेत कवी म्हणतो:

मानवी असंवेदनशीलता, क्रूरता कवीला अस्वस्थ करते. हे वाचले की, कवीने केलेली शतकाच्या शेवटाची घोषणा यथार्थ वाटू लागते.
चौथ कडव
संहितेचे रूप
काव्यानुभूती
पहिले कडवे