ॐ नमस्ते गणपते, तूचि प्रत्यक्ष तत्त्व सत्। 
तूचि केवल कर्ता बा, तूचि धर्ताहि केवल।
तूचि केवल संहर्ता, तूचि ब्रह्महि सर्वहे। 
तू साक्षात् नित्य तो आत्मा॥१॥ 
ऋत मी सत्य मी वदे ॥२॥
करी रक्षण तू माझे, वक्त्या-श्रोत्यांस रक्ष तू।
दात्या-घेत्यांस तू रक्ष, गुरु - शिष्यांस रक्ष तू। 
मागुनी पुढुनी डाव्या, उजव्या बाजूने पण 
वरुनी खालुनी माझे, सर्वथा कर रक्षण॥३॥
जसा वाङ्मय आहेस, तू चिन्मयहि बा तसा। 
जसा आनन्दमय तू, तू ब्रह्ममयही तसा।
देवा तू सच्चिदानन्द, अद्वितीयहि तू तसा। 
प्रत्यक्ष ब्रह्म तू, ज्ञान-विज्ञान-मयही तसा॥
सर्व हे जग उत्पन्न, तुझ्यापासुनि होतसे।
त्याची स्थिती तुझ्यायोगे, विलयेल तुझ्यात ते।
भासते ते तुझ्या ठायी, तू भूमि जल अग्नि तू।
तूचि वायु नि आकाश, वाणी स्थाने ही चार तू॥५॥
तू जसा त्रिगुणां-पार, त्रिदेहांच्याहि पार तू। 
तू अवस्था-त्रयां-पार, त्रिकालांच्याहि पार तू।
तू मूलधार चक्रात, देहाच्या नित्य राहसी।
इच्छा-ज्ञान-क्रिया रूपी, शक्ती त्या तूचि तीनही।
ध्याती नित्य तुला योगी, तू ब्रह्मा तूचि विष्णुही।
तू रुद्र, इंद्र, तू अग्नी, तू वायू, सूर्य ,चन्द्रही
तू ब्रह्म, तूचि भू, तूची अन्तरिक्ष, नि स्वर्गही।
तूचि ॐ कार हे बीज, वर्णिती ज्यास वेदही॥ ६॥
आधी ‘ग’ कार उच्चार, ‘अ’ कार तदनन्तर।
त्यानंतर अनुस्वार, अर्धचन्द्रे सुशोभित।
ॐ कार-युक्त हे बीज, मन्त्ररूपचि हे तव ।
‘ग’ कार रूप हे पूर्व, असे मध्यम रूप ‘अ’।
अन्त्य रूप अनुस्वार, बिन्दू उत्तर रूपसा।
नाद सांधतसे यांना, सन्धीचे नाम संहिता।
गणेश विद्या ती हीच, आहे गणक हा ऋषी।
छन्द हा निचृद्-गायत्री, देवता श्रीगणेश ही ।
ॐ गं रूपी गणेशाला, नमस्कार सदा असो ॥७॥
एकदन्तास त्या आम्ही, देवाधीशास जाणतो।
आणि त्या वक्रतुण्डाते, आम्ही ध्याने उपासतो।
त्यासाठी सर्वदा आम्हा, तो दन्ती प्रेरणा करो ॥ ८॥
एकदन्ता चतुर्हस्ता, पाश - अंकुश धारका ।
द्न्त नी वरदा मुद्रा, धारका मूषक - ध्वजा।
लम्बोदरा रक्तवर्णा , शूर्प-कर्णा गजानना ।
रक्त - वस्त्रा विघ्न-हर्त्या, गिरिजानन्दन-वर्धना।
रक्त-चन्दन-लिप्तांगा, रक्त-पुष्पा-सुपूजिता ।
भक्तावरी दया कर्त्या ,अच्युता जग-कारणा।
सृष्टिपूर्वी प्रकटल्या, प्रकृती पुरूषा परा ।
या ध्यातो नित्य तो योगी, योग्यांमध्ये वरिष्ठसा ॥ ९॥
वन्दन व्रातपतिला, गणाधेशास वन्दन ।
वन्दन प्रमथेशाला, एकदन्तास वन्दन।
लम्बोदरा शिवसुता, विघ्नहर्त्यास वन्दन।
वांछिला वर देणाऱ्या अय, तव मूर्तिस वन्दन ॥१०॥

मराठी अथर्वशीर्ष
अर्थ
फलश्रुती
वर्ण्यविषय