इस्रायलमध्ये देशांतराची पहिली लाट अथवा "अलियाह" (עלייה) [[इ.स. १८८१]] साली आली. ह्याचे कारण ज्यूंचा होणारा छ्ळ किंवा [[समाजवादी]] [[मोझेस हेस]]सह इतरांच्या "इस्रायलच्या भूमीची मुक्तता" करण्याच्या [[झायोनिझम|झायोनिस्ट]] विचारांचा प्रभाव हे होते. जेव्हा ज्यूंनी ऑटोमन व अरब जमीनदारांकडून जमिनी विकत घेतल्या आणि तिथे शेती करण्यास सुरुवात केली, तेव्हा तेथील अरब आणि ज्यूंमध्ये तणाव वाढू लागला.

[[ऑस्ट्रिया|ऑस्ट्रियन]] ज्यू असलेल्या [[थिओडोर हर्झ]]ने (१८६०-१९०४) [[झायोनिस्ट चळवळ|झायोनिस्ट चळवळीचा]] पाया घातला. १८९६ साली त्याने "[[डर ज्यूडेन्स्टॅट]]" (Der Judenstaat अथवा ज्यू राज्य) प्रकाशित केले. त्यामध्ये त्याने ज्यू राष्ट्राची मागणी केली. पुढच्याच वर्षी त्याने [[जागतिक झायोनिस्ट कॉंग्रेस]]ची सभा भरवण्यास मदत केली.

झायोनिझमच्या स्थापनेमुळे [[अलियाह#दुसरे अलियाह (१९०४-१९१४)|दुसरे अलियाह (१९०४-१९१४)]] घडण्यास मदत झाली. यावेळी साधारण ४०००० ज्यूंनी इस्रायलमध्ये स्थलांतर केले. १९१७ साली, ब्रिटिश परराष्ट्र्मंत्री [[आर्थर बलफोर|आर्थर जे. बलफोर]] (Arthur Balfour) यांनी काढलेल्या [[१९१७चे बेलफोर घोषपत्र|बेलफोर घोषपत्रात]] [[पॅलेस्टाईन]]मधील ज्यूंची वसाहत हा ज्यूंचा अधिकार आहे असा दृष्टिकोन स्वीकारला गेला. [[इ.स. १९२०]] साली पॅलेस्टाईनचा समावेश [[ब्रिटिशांचा पॅलेस्टाईनवरील अंमल|ब्रिटिशांच्या अखत्यारीतील]] [[राष्ट्रगट|राष्ट्रांच्या गटात]] (League of Nations mandate administered by Britain) करण्यात आला.

[[प्रथम विश्वयुद्ध|प्रथम विश्वयुद्धानंतर]] पुन्हा ज्यू लोकांचा देशांतराचा ओघ [[अलियाह#तिसरे अलियाह (१९१९-२३)|तिसऱ्या]] आणि [[अलियाह#चौथे अलियाह (१९२४-२९)|चौथ्या]] लाटांमध्ये झाला. [[१९२९ मधील पॅलेस्टाईनची कत्तल|१९२९ साली अरबांनी ज्यूंच्या केलेल्या कत्तलीत]] १३३ ज्यू बळी पडले. त्यांतले ६७ [[हेब्रॉन]]मध्ये बळी पडले.

१९३३ साली झालेल्या [[नाझीवाद|नाझीवादाच्या]] उदयाची परिणती [[अलियाह#पाचवे अलियाह (१९२९-३९)|अलियाहच्या पाचव्या लाटेत]] झाली. अशाप्रकारे त्या प्रांतातील ज्यूंचे प्रमाण १९२२ साली असलेल्या प्रमाणापेक्षा ११% ने वाढून १९४० पर्यंत ३०% वर जाऊन पोचले. इस्रायलचा दक्षिण भूभाग हा मुख्यत्वेकरून पडीक व मोकळा असलेल्या [[नेगेव्ह]] वाळवंटाने व्यापलेला आहे. त्यानंतर युरोपमध्ये झालेल्या [[सर्वनाश|सर्वनाशाच्या]] पार्श्वभूमीवर युरोपच्या इतर भागांमधून [[अलियाह#अलियाह बेट: बेकायदेशीर देशांतर (१९३३-४८)|अजून देशांतर]] झाले. [[दुसरे महायुद्ध|दुसऱ्या महायुद्धाच्या]] अंतानंतर पॅलेस्टाईनमधील ज्यूंची संख्या सुमारे ६,००,००० झाली.

१९३९ साली इंग्रजांनी [[अरबांचा लाक्षणिक विरोध|अरबांच्या लाक्षणिक विरोधाला]] (१९३६-३९) बळी पडून [[१९३९ची श्वेतपत्रिका]] काढली आणि युद्धादरम्यान ज्यूंचे होऊ घातलेले देशांतर ७५,००० वर नियंत्रित केले. त्याच वेळी ज्यू करीत असलेल्या जमीन खरेद्यांवर निर्बंध आणले. ही श्वेतपत्रिका [[१९१७चे बेलफोर घोषपत्र|बेलफोर घोषपत्राशी]] विसंगत असल्यामुळे ज्यूंनी तिच्याकडे एक दगा म्हणूनच पाहिले. अरबांना ज्यूंचे देशांतर पूर्णपणे थांबवायचे असल्यामुळे त्यांचेही ह्या श्वेतपत्रिकेने विशेष समाधान झाले नाही. तरीसुद्धा इंग्रजांनी आपली राजवट तिथे असेपर्यंत हीच श्वेतपत्रिका प्रमाण म्हणून धरली. ह्याचा परिणाम म्हणजे नाझीच्या छळाला आणि [[सर्वनाश|सर्वनाशाला]] घाबरून पॅलेस्टाईनला पळून येणाऱ्या बऱ्याच ज्यूंना इंग्रजांनी पकडून युरोपात परत पाठवले. ह्या धोरणाचे अगदी ठळक उदाहरण म्हणजे "[[स्ट्रूमा]]" आणि [[एक्सोडस]] ही जहाजे. हे धोरण झुगारून युरोपमधून पळण्याच्या ह्या प्रयत्नांना [[अलियाह बेथ]] असे संबोधले गेले.

राष्ट्राची स्थापना
झायोनिझम आणि देशांतर
सरकार
भौगोलिक संरचना