वैष्णव संप्रदायाच्या कृष्णाभक्तीच्या परंपरेत कृष्णदास कविराज लिखित"चैतन्य" चरित्रमृत या ग्रंथामध्ये "भागवत पुराणातील" ७.५.२३-२४ च्या भागामध्ये सांगितलेल्या नऊ प्रकारच्या"भक्तींचे" वर्णन प्रल्हादाच्या शब्दांत केले आहे. डेव्हिड हॅबर्मन यांनी त्यांचे खालीलप्रमाणे भाषांतर केले आहे: (१) "श्रवण" (कृष्ण आणि त्याच्या सवंगड्यांच्या आणि गोपींच्या पौराणिक कथा "ऐकणे"), (२) "कीर्तन" ("स्तुति करणे"; या संदर्भात कृष्णलीलांचे सामूहिक गायन करणे), (३) "स्मरण" ("आठवणे" किंवा विष्णूवर आपले मन स्थिर करणे), (४) "पादसेवन" (सेवा करणे), (५) "अर्चना" (प्रतिमेची किंवा मूर्तीची पूजा करणे), (६) "वंदन" (नमस्कार करणे), (७) "दास्य" (सेवा करणे), (८) "सख्य" (मैत्री), आणि (९) "आत्मा-निवेदन" (स्वतःचे कृष्णचरणी संपूर्णपणे समर्पण करणे) चैतन्य महाप्रभू यांच्या भक्तिमार्गाच्या संकल्पनेशी संबंधित रूपा गोस्वामी यांनी कृष्णभक्तीच्या आध्यात्मिक साधनेचे अविभाज्य अंग म्हणून नवविधा भक्तीची ही नऊ तत्त्वे समाविष्ट केली आहेत. 
वैष्णव भक्ती
भागवत पुराण
तत्वज्ञान
चैतन्य महाप्रभु