ह्या चित्रपटाची अनेक वैशिष्ट्ये आहेत. पहिले म्हणजे हॉलिवूडमध्ये तयार होऊनही ह्यावर हॉलीवूडची छाप नाही. सर्व प्रसंग कृत्रिम नाट्यमयता न आणता नैसर्गिकरीत्या चित्रित केले आहेत. असे असूनही उत्कंठा शेवटपर्यंत कायम राहते. तुरळक अपवाद वगळता कुठल्याही प्रसंगात कॅमेरा फिरत नाही. एक-दोन प्रसंगात कॅमेरा या दोघांपासून झूम-आऊट होत लॉॅंग शॉटमध्ये शहराच्या विशालकाय इमारतींवर स्थिरावतो, एका बाजूला विशाल सत्ता आणि दुसऱ्या बाजूला दोन माणसे यातील विरोधाभास सुचित करणारा. दुसरी जाणवणारी गोष्ट म्हणजे कमीत कमी पार्श्वसंगीत. नेहमी ऐकू येतो तो टंकलेखन यंत्रांचा खडखडाट. त्यामुळेच क्लायमॅक्सच्या वेळी वापरलेले व्हिवाल्डीचे संगीत अत्यंत परिणामकारक ठरते.

या चित्रपटाचे चित्रीकरण दिग्दर्शक गॉडफादर चित्रित करणारे गॉर्डन विलिस होते. त्यांची खासियत म्हणजे कमी प्रकाशातील चित्रीकरण. यासाठीच त्यांचे "प्रिन्स ऑफ डार्कनेस" हे टोपणनाव पडले. या चित्रपटात प्रामुख्याने दोन ठिकाणी घडणारे प्रसंग आहेत. एकतर न्यूझरूम मध्ये किंवा बाहेर. बाहेर घडणाऱ्या गोष्टी पडद्याआड आहेत, त्यातले खरे किती, खोटे किती याची माहिती नाही. याउलट न्यूझरूममध्ये आहे कठोर सत्य. ह्याला अनुसरून विलिस यांनी बाहेरचे बहुतेक सर्व प्रसंग कमी प्रकाशात किंवा जवळजवळ अंधारात चित्रित केले आहेत. आणि न्यूझरूममध्ये आहे भावनाविरहीत, फ्लोरोसंट असा प्रखर प्रकाश. या दोन्हींचा विरोधाभास खूपच प्रभावी झाला आहे.

वैशिष्ट्ये
पुरस्कार
निर्मिती
पार्श्वभूमी