हे शब्द मराठीत लिहिताना त्यांतील ’रू’ दीर्घच राहतो.
आरूढ, ऊरू, क्रूर, रूप(कुरूप, प्रारूप, रूपवान, रूपवती, सुरूप, स्वरूप, सुस्वरूप),

गुरू (पण गुरुकृपा, गुरुवर्य, गुरुभक्ती), चारू (पण चारुदत्त, चारुशीला), जरत्कारू, तरू (पण तरुवर), मेरू (पण मेरुदंड),

रूक्ष (अर्थ : कोरडा, अरसिक)हा मूळ दीर्घ रू असलेला संस्कृत शब्द मराठीत रुक्ष असे लिहिण्याचा प्रघात आहे.

आवरून, उरून, करून, करवून, कोथरूड, खतरूड(खत्रूड), गारूड, घरून, चोरून, जरूर(पण जरुरी), जागरूक (जागरूकता), धरून, पुरून, फतरूड), बुरूज (पण बुरुजावर), बुरूड, भरून, भारूड, भारून, मारून, मुरूड, मुरूडकर, मुरूड जंजिरा, सवरून, स्मरून वगैरे ऊन-प्रत्ययान्त पूर्वकालवाचक शब्दांतला आणि अन्य शब्दांतला उपान्त्य रू दीर्घ. 

करू, भरू, मारू, 

इच्छाधरू, करू, गबरू, गेरू, घारू, जोरू, तरू (पण तरुवर), तारू, दारू (पण दारुड्या), दारूगोळा, दारूबंदी, तारू, नारू, नेहरू, पेरू, पोटभरू, बोरू, भरू, भैरू, मारू, मेरू (पण मेरुदंड), मोरू, यात्रेकरू, वाटसरू, सुरू (पण सुरुवात), होतकरू, वगैरे.

चुरुचुरु, तुरुतुरु, वगैरे

अरुंद, अरुंधती, उरुंडी, कुरुंद, कुरुंदकर, कुरुंदवाड, कुरुंदी, जामरुंग (बोरघाटातले एक रेल्वे स्टेशन), तुरुंग, निरुंद, बुरुंडी, रुंगठा, रुंजी, रुंद (रुंदी), लांबरुंद, सुरुंग, वगैरे.

उरुग्वे, पेरुमल, बरुआ, फारुकी, रुक्साना, रुमानिया, रुमाल (हातरुमाल), वगैरे.

हृ असलेले शब्द
दीर्घ ॠ असलेले मराठी शब्द
ऱ्हस्व रु असलेले मराठी शब्द
दीर्घ रू असलेले संस्कृत शब्द