इजिप्शियन लोकांकडे इ.स.पू. ४०० मध्ये उबवणी पद्धत अस्तित्वात होती, दंडगोलाकार इमारत किंवा ओव्हनचा वापर करून ज्याच्या तळाशी आग लावण्यात येत होती. अंडी उबवण्यासाठी अंडी एका अर्धवट राखेत विणलेल्या शंकूवर ठेवली गेली. त्या इमारतीला छप्पर देखील होते, त्यामुळे धूर बाहेर जाऊ शकत नव्हता.

१७३० मध्ये, फ्रेंच निसर्गशास्त्रज्ञ आणि वैज्ञानिक रेने एन्टोईन फेराचॉल्ट डी रेऊमर यांनी प्रस्तावित केलेले अल्कोहोल-आधारित थर्मामीटर आणि तापमानाचे अचूक मोजमाप करणे आवश्यक होते. रेऊमरने कृत्रिम इनक्यूबेटरच्या रचनेमध्ये थर्मामीटरचा वापर केला, १७४७ मध्ये अ‍ॅकॅडमी देस सायन्सला सादर केला. १७४९ मध्ये कोणत्याही हंगामात सर्व प्रजातींचे पाळीव पक्षी उबवण्याची आणि वाढवण्याची कला म्हणून प्रकाशित केले. 

लायमन बाईस यांनी १८७९ मध्ये कोळशाचा दिवा इनक्यूबेटर तयार केला. पहिले व्यावसायिक मशीन हेअरसन यांनी १८८१ मध्ये बनवले. 

उद्देश
उबवणी पद्धती
शैली
इतिहास