टांझानिया सरकारने साऊथ आफ्रिका एअर लाइन्सला(SAA) बीड विनर म्हणून निवडले. लिखित करारावर दोन्ही बाजूच्या सह्या झाल्यानंतर डिसेंबर २००२मध्ये SAA ने एअर टांझानियाचे ४९% भाग दोन कोटी डॉलर देऊन खरेदी केले. त्यापैकी एक कोटी डॉलर ही समभागांची किमत आणि उरलेले एक कोटी हे एअर टांझानियाचे नियोजित भांडवल आणि प्रशिक्षण योजनेसाठी म्हणून ठरले.

या महत्त्वपूर्ण भागीदारीचा विचार करून SAA ने टांझानियातील दार एस सलाम हे पूर्व आफ्रिकचे मुख्य केंद्र “Golden Triangle” (सोनेरी त्रिकोण) करण्याची योजना आखली.त्यात दक्षिण, पूर्व आणि पश्चिम आफ्रिकेचा समावेश झाला. ATCL यांचेकडे असणार्‍या विमान संचाचे जागी बोईंग 737-800s, 737-200s, आणि 767-300s वापरण्याचा बेत केला. स्थानिक, मध्य पूर्व आणि पश्चिम आफ्रिका यासाठी नवीन मार्ग करण्याची योजना आखली. टांझानिया सरकारची त्यांचेकडे असणारे ५१% समभागा पैकी १०% भाग एका टांझानियाच्या गुंतवणूकदाराला विकून कांही प्रमाणात सरकारचा मालकीहक्क कमी करण्याची व ATCL मधील हितसंबंध कमी करण्याची सरकारची इच्छा होती.

न्यू एअर टांझानियाचा ३१ मार्च २००३ रोजी जोहान्स्बर्ग ते दार एस सलाम ही थेट तसेच झांजिबार आणि किलिमांजारो दरम्यान विमान सेवा देऊन प्रारंभ केला. 

एअर टांझानियाला खाजगीकरणामुळे पहिल्याच वर्षी कर वगळता ७३ लाख डॉलर तोटा झाला. 

सुरवातीला केलेल्या नियोजनाप्रमाणे मुख्यतः दुबई, भारत, युरोपमध्ये विमान सेवा देण्याची योजना होती, पण या सेवांना उशीर झाला, कारण म्हणजे एअर टांझानियाकडे त्यासाठी एकच बोईंग 737-200s होते. विमान सेवेसाठी दूरगामी परिणामांचा अभ्यास, विकासाची योजना, जाहिरात आणि तत्पर निर्णय यांची आवश्यकता होती. पण या बाबींकडे दुर्लक्ष झाले. त्याचबरोबर दार एस सलाममध्ये पूर्व आफ्रिका हब साठी हव्या असणार्‍या सुविधा SAA सहयोग योजनेप्रमाणे जलद गतीने पुढे सरकल्या नाहीत आणि त्यामुळे हा तोटा माथी बसला.

एअर टांझानियाने त्यांच्या कांही तत्काळ विमान सेवा ३१ जानेवारी २००५ रोजी बंद केल्या आणि दार एस सलाम ते दुबई, लंडन, मुंबई आणि मस्कत या दूरच्या विमानसेवा सुरू केल्या. 

७ सप्टेंबर २००६ रोजी सहयोगी सदस्यांचे विचार बदलल्याने ATCL आणि SAA सामिलीकरण उद्ध्वस्त झाले.

मालकी
सध्याचा विमान संच
ATCL (२००२ – २००६)
कायदेशीर सहयोग करार