महाराज 92 वर्षांचे झाल्यावर त्यांनी समाधी घ्यायचं ठरवलं. दिवस निश्‍चित केला. कार्तिक वद्य 14 शके 1800, वार शनिवार. बहुधान्यनाम संवत्सर. ता. 23 नोव्हेंबर 1878. पण शास्त्राप्रमाणे प्रथम संन्यास घ्यायचं ठरविलं. कारण लौकिकार्थाने विवाहित होते. शास्त्राज्ञा प्रमाण मानून संन्यासदीक्षा घेतली. महाराजांचं नाव "योगानंद‘ ठेवण्यात आलं. लोणी गावाच्या दक्षिणेकडील देवीसम्मुख गेले. महाराजांनी आपली मंगल अमृतमय दृष्टी एकवार सर्व भक्तलोकांवर टाकली व हातांनी संकेत केला. मग त्यांनी पद्मासन घातलं. आत्मा ब्रह्मांडी नेला. भक्तांनी महाराजांना सजवलेल्या पालखीत बसवून टाळ-मृदंगाच्या गजरात सिद्ध केलेल्या स्थळी नेऊन समाधी दिली. समाधी घेण्यापूर्वी महाराजांनी समाधीचं स्थळ दाखवलं होतं. ते लोभेश्‍वरासमोरील एका वटवृक्षाखाली होतं. वटवृक्ष तोडून तिथंच समाधिस्थळ तयार करण्यात आलं. त्यावर लिंगप्रतिष्ठा झाली. तेथेच भव्य समाधिमंदिर उभारण्यात आलं. उगवत्या सूर्यनारायणाचा पहिला मंगलकिरण शिवलिंगावरच्या महाराजांच्या मंगल मुखवट्यावर पडतो. मंदिर जवळजवळ 90 फूट उंच असून, त्यावर 7 फूट उंच सुवर्णकळस बसविण्यात आला आहे. मंदिराचे बांधकाम दगडी असून, त्यावर दशावताराच्या सुंदर मूर्ती कोरलेल्या आहेत. समोर भव्य सभामंडप असून, सभोवताली घडवलेल्या चिरेबंदी दगडाचा परकोट बांधण्यात आला. मंदिराला तीन भव्य महाद्वारे असून उत्तर व दक्षिण महाद्वारावरील भव्य दगडी नगारखाने शिवकालीन वास्तूची आठवण करू देतात. समाधिमंदिर, महाद्वार व नगारखान्याचे कोरीव काम अतिशय प्रेक्षणीय आहे. मंदिरात नंदादीप तेवत असून, त्रिकाल चौघडा वाजतो. मुक्त अन्नदान हे लोणी संस्थानचं व्रत आहे. 

"लोणीयात्रा‘
समाधी
जन्म
तीर्थयात्रा करून पुन्हा लोणी