हे हॉटेल १८३० मध्ये बीच हाऊस बांधून प्रथम सुरू झाले. सन १८७८ मध्ये ही इमारत डॉ.चार्ल्स एममेरसोन यांनी भाड्याने घेतली आणि एममेरसोन’स हॉटेल म्हणून हे ओळखले जाऊ लागले. सन १८८३ मध्ये डॉ चार्ल्स यांचा मृत्यू झाला व हे हॉटेल बंद पडले. त्यानंतर डॉ.चार्ल्स यांचा भाडे करार संपेपर्यंत म्हणजे सप्टेंबर १८८७ पर्यन्त रॅफल्स इन्स्टिट्युटने त्याचा वापर बोर्डिंग हाऊस म्हणून केला.

पहीला भाडे करार संपताच सरकीस बंधूंनी ही मालमत्ता भाड्याने घेतली आणि त्याचे हाय एंड हॉटेल मध्ये परावर्तीत केले. कांही महिन्यांनंतर म्हणजेच १ डिसेंबर १८८७ मध्ये त्यांनी १० खोल्यांचे हॉटेल सुरू केले. बीच जवळ असल्याने आणि या हॉटेलचे उच्चतम सेवेची प्रसिद्दी असल्याने आणि राहण्याची व्यवस्था चांगली असल्याने येथे गिर्हाइकात हे प्रसिद्द आहे.

या हॉटेलचे पहिले १० वर्षात मुलाच्या बीच हाऊस मध्ये नवीन तीन इमारतींची भर पडली. सन १८९० मध्ये प्रथम दोन दुमजली विंग उभारल्या, प्रतेक विंग मध्ये २२ अथीती सूट, त्यानंतर लवकरच सन १८९४ मध्ये सरकीस बंधूंनी ३ बीच रोड वरील शेजारील इमारत भाड्याने घेतली, तिचे रेंनोवेशन केले आणि पाम कोर्ट विंग पूर्ण केले. या नवीन सहभागाने या हॉटेलच्या ७५ खोल्या झाल्या.

कांही वर्षांनंतर मुळंचे बीच हाऊसचे जागेवर नवीन इमारत बांधली. तिचा आराखडा रिजेन्ट अल्फ्रेड जॉन बीडवेल्ल ऑफ स्वान आणि मकलेरिण या वास्तुविशारदाणी बनविलेला होता. ही इमारत १८९९ मध्ये पूर्ण झाली. या मुख्य इमारतीत त्या देशातील विविध प्रकारच्या कलाकुसरीची वैशिष्टे रेखाटली होती. तसेच त्यात विध्युत पंखे आणि लाइट्स लावलेले होते. रॅफल्स हॉटेल हे त्या विभागातील विध्युत लाइट असणारे पहीले हॉटेल होते.

सन १९८७ मध्ये म्हणजेच मूळं हॉटेल सुरू झालेल्या दिवसापासून १०० वर्षांनंतर सिंगापूर सरकारने रॅफल्स हॉटेलची राष्ट्रीय स्मारक म्हणून घोषणा केली.

इतिहास
ठिकाण
सुविधा
सारांश