मद्रासी भाषेत परकीय भाषेतील अनेक शब्द, प्रत्यय आणि व्याकरणीय वैशिष्टे घेऊन अनेक शब्द बनले आहेत.यात इंग्रजी, फ्रेंच, डच, तेलुगू, हिंदी आणि कन्नड या भाषांतून जास्त शब्द आहेत.

इतर भाषांतून शब्द घेण्याची वेळ जेव्हा येते त्याबाबतीत असे म्हटले जाते "मेड्रास्सक्क निगर मेड्रास्से"(ह्या बाबतीत मद्रासला कोणी हरवू शकत नाही.).इंग्रजी शब्द अगदी सहजरीत्या परभाषिक नसल्यासारखे कोणत्याही संदर्भात बिनधास्त वापरले जातात.. 'रॉंगु,' 'राईटु,' 'येच्चूस मी,' 'आडजिस्ट्,' 'अबेस,' 'आबस्कॉंड्,' 'बीटिफुल,' 'सुपरा,' 'फ्रूईट्,' 'पिलिम,' 'फिगुरू,' 'एस्केप्,' 'आक्किस्डू'(accused) इ. इ.. हिंदीचे ही थोडेफार योगदान आहेच जसे 'बेजार' (பேஜார்), 'नास्ता' (நாஸ்தா), ई.. तेलूगू: 'नैना' (நைனா), 'बावा' (பாவா), 'एप्पुडु' (எப்புடு), 'चेप्पु', डब्बु, डुड्डु(Money) ई.

व्याकरण
वापर
शब्दार्थ
प्रतीउच्चार