काही काळानंतर व्हिक्टोरिया ('मालका जान') बनारसमध्ये एक कुशल गायिका, कथक नृत्यांगना आणि एक चित्रकार बनल्या आणि स्वतःचे नाव "बादी" मालका जान असे ठेवले.तिला बडी (वृद्ध) म्हणून संबोधले कारण त्या वेळी तीन मालका जान प्रसिद्ध होत्या. मालका जानखेरीज, आगऱ्याच्या मुलके जान, मळक पुखराज आणि मुलुका जान अशा तीन होत्या, आणि बडी मालका त्यांच्यातील सर्वात मोठी होती.

१८८३ मध्ये मालका जान कोलकत्ता येथे परत आल्या आणि त्यांनी नवाब वाजिद अली शाह म्हणजेच त्यांचे पती यांना न्यायालयात स्थानापन्न केले. तेव्हा ते कोलकत्ता जवळील माटाबार्ज (गार्डन रीच) येथे स्थायिक झाले होते. तीन वर्षांच्या आत नवाब वाजिद अली शाह यांनी २४ चित्ताराम रस्ता (आता रवींद्र सरणी) ४०,००० रुपयांत खरेदी केले. तिथे तरुण गौहरने आपले प्रशिक्षण सुरू केले, त्यांनी पतियाळातील काले खान, रामचुरच्या उस्ताद वझीर खान आणि उस्ताद अली बख्च जरनाल (पतियाळा घराण्याचे संस्थापक सदस्य) आणि कल्लू उस्ताद, यांच्याकडून शुद्ध आणि उपशास्त्रीय हिंदुस्तानी संगीत शिक्षण घेतले. बिरंदूना महाराज, श्रीजानबाईचे ध्रुपद धमार आणि बंगाली कीर्तन, रणदासचे कथक यांच्यासाठी.त्यांनी 'हॅमडॅम'या पेन नावाखाली गझला लिहिण्याचे काम केले.

गौहर जान यांनी १८८७ मध्ये दरभंगा राजांच्या शाही कोर्टात पहिली कामगिरी केली आणि बनारस येथील व्यावसायिक नृत्यांगनांकडून व्यापक नृत्य आणि संगीत प्रशिक्षण मिळाल्यानंतर त्यांना शाळेतून संगीतशिकषक म्हणून नियुक्ती मिळाली. .गौहर जान यांनी १८९६ मध्ये कोलकत्ता मध्ये अभिनय करायला सुरुवात केली. त्यांच्या तिच्या रेकॉर्डमध्ये त्यांना 'प्रथम नाचणारी मुलगी' असे म्हटले गेले. १९०४ ते १९०५ या काळात त्यांची गुजराती फारसी नाट्य कलाकार अमृत केशव नायक यांच्याशि भेट झाली आणि १९०७ मध्ये अचानक त्यांचा मृत्यू होण्यापर्यंत त्या त्यांच्यासोबत राहिल्या.

प्रेरणा
बाह्य दुवे
भारतातील पहिले रेकॉर्डिंग सत्र
करिअर