[[जुलै ७|७ जुलै]] [[इ.स. १९८१]] साली [[इस्रायली हवाई दल|इस्रायली हवाई दलाने]] इराकच्या [[ओसिराक]] (Osiraq) येथील [[अणुभट्टी|अणुभट्टीवर]] बॉम्बहल्ला करून इराकच्या [[अणु बॉम्ब]] बनविण्याच्या प्रयत्नांमध्ये खीळ घातली.

१९८२ साली इस्रायलने [[१९८२ सालचा लेबेनॉनवरील इस्रायली हल्ला|लेबेनॉनवर हल्ला]] केला. लेबेनॉन हे १९७५ पासून राजकीय अस्थैर्यामध्ये गुरफटलेले होते. इस्रायलच्या अतिउत्तरेकडील वसाहतींना दहशतवाद्यांच्या सततच्या होणाऱ्या हल्ल्यांपासून संरक्षण देण्यासाठी इस्रायलने हा हल्ला केला असे कारण सांगितले जाते. परंतु ४५ किलोमीटरचा संरक्षित पट्टा स्थापित केल्यावरही [[इस्रायली बचावदल|आय.डी.एफ.ने]] आपली आगेकूच कायम राखली आणि राजधानी [[बैरूट]]सुद्धा (Beirut) काबीज केली. इस्रायलच्या सैन्याने [[पॅलेस्टिनी स्वातंत्र्य संघटना|पॅलेस्टिनी स्वातंत्र्य संघटनेला]] त्या देशातून हुसकावून लावले. त्यानंतर त्या संघटनेला [[ट्युनिस|ट्युनिसला]] स्थलांतरित व्हावे लागले. सततच्या युद्धाचा ताण सहन न झाल्यामुळे [[बेगिन|बेगिन यांनी]] आपल्या पदाचा राजीनामा दिला व [[यित्झाक शामिर]] (Yitzhak Shamir) ह्या पदावर आरूढ झाले. इस्रायलने १९८६ पर्यंत बऱ्याचशा प्रदेशावरचा आपला ताबा सोडला असला तरीही मे २००० पर्यंत इस्रायलने संरक्षक पट्टी कायम ठेवली. त्यानंतर इस्रायलने आपली सैन्ये मागे घेतली.

१९८०च्या दशकातला उरलेला काळ [[यात्झिक शामीर]] आणि [[शिमॉन पेरेस]] (Shimon Peres) मधील राजकीय स्थित्यंतरांमध्ये गेला. पेरेस १९८४ पासून पंतप्रधान होते, पण १९८६ ला त्यांनी हे पद शामीरना सोपवले. १९८७ ला [[पहिले इंतिफादाह]] (First Intifadah) चळवळ सुरू झाली, तिच्यामध्ये [[इस्रायलव्याप्त प्रदेश|इस्रायलव्याप्त प्रदेशांमध्ये]] अनेक ठिकाणी हिंसाचार उफाळून आला. ह्यानंतर १९८८ मध्ये शामिर परत एक्दा पंतप्रधान म्हणून निवडून आले.
लष्कर
२००६ सालची इस्रायल-लेबेनॉन झटापट
१९८०चे दशक
जनसांख्यिकी