दुसरी कथा जरा वेगळी आहे आणि तिचा आधार केवळ एकाच स्रोतात आहे (बहुधा भागवत). या कथेनुसार भगवान विष्णूचा एक भक्त असलेला राजा ( राजा अंबरीष) एकदा द्वादशीस, एकादशीचे व्रत सोडण्यासाठी पूजेस बसला होता. त्यावेळेस दुर्वास ऋषी तेथे आले. त्यांनी राजाला थोडा वेळ वाट पाहण्यास सांगितले आणि ते स्नानास निघून गेले. ऋषी जाऊन बराच वेळ झाला आणि पूजेची वेळ टळून जात होती. द्वादशीला ते व्रत सोडणे अनिवार्य असल्याचे राजाला सांगण्यात आले होते आणि त्याप्रमाणे राजाने पूजेस प्रारंभ केला. तेवढ्यात ऋषींचे तेथे आगमन झाले आणि राजाला पूजा करताना बघून क्रुद्ध झालेल्या ऋषींनी राजास शाप दिला की 'भूतलावर दहा वेळा जन्म घेतल्यानंतरच तो मोक्षास पात्र होईल'. तेव्हा भगवान विष्णू तेथे प्रकट झाले. दुर्वास ऋषींनी, अंबरीष राजाने आणि सर्वांनी त्यांना वंदन केले. राजाला दिलेला शाप हा अन्याय्य असल्याचे सांगून तसेच दिलेला शाप परत घेता येत नसल्याने शेवटी भगवंतांनी तो शाप स्वतःवर घेतला. यामुळे त्यांना दहा वेळा पृथ्वीवर जन्म घेणे प्राप्त झाले आणि त्यामुळे अंती सर्वांचेच कल्याण झाले.

वराह
सोळा अवतार
भूतलावरील अराजक
ऋषींचा शाप