[[पहिले आखाती युद्ध|आखाती युद्धामध्ये]] इस्रायलवर अनेक [[इराक|इराकी]] [[स्कड|स्कड्‌सचा]] मारा झाला. त्यामध्ये दोन इस्रायली नागरिक मृत्युमुखी पडले. इस्रायल इराकविरुद्धच्या मोर्चामध्ये नव्हता व युद्धातही त्याने सहभाग घेतला नाही हे नमूद करण्याजोगे आहे.

१९९०च्या सुरुवातीला सोव्हियेट रशियामधील बऱ्याच ज्यूंनी इस्रायलमध्ये [[अलियाह|देशांतर]] केले. [[परतीचा कायदा|परतीच्या कायद्याप्रमाणे]] (Law of Return) त्यांना इस्रायलमध्ये पोहोचल्यावर इस्रायलचे नागरिकत्व मिळाले. नुसत्या १९९०-९१ मध्ये साधारण ३,८०,००० लोक इस्रायलमध्ये स्थलांतरित झाले. ह्याचा फायदा [[लेबोर (इस्रायल)|लेबोर]] ह्या इस्रायलमधील डाव्या पक्षाने घेतला व नवीन देशांतरित झालेल्या लोकांच्या रोजगार व राहण्याच्या समस्येचे खापर त्यांनी तत्कालीन सतारूढ [[लिकुड]] पक्षावर फोडले. ह्याचा परिणाम नवीन लोकांनी लेबोरला एकगठ्ठा मते देण्यामध्ये झाला व १९९२ मध्ये ६१ विरुद्ध ५९ अशा संख्येने त्यांनी नेसेटवर बहुमत प्रस्थापित केले.

निवडणुकांनंतर [[यित्झाक राबिन]] डाव्या पक्षांना एकत्र घेऊन पंतप्रधान झाले. निवडणुकीच्या काळात त्यांच्या लेबोर पक्षाने लोकांना ६ ते ९ महिन्यात वैयक्तिक संरक्षणात परिणामकारक सुधारणांची हमी दिली व त्याच अवधीत अरब शेजाऱ्यांशी शांतता घडवून आणण्याचेही वचन दिले. १९९३ पर्यंत त्या सरकारने [[१९९१ची माद्रिदची परिषद|माद्रिदच्या धोरणाला]] मूठमाती दिली व [[पॅलेस्टिटिनी स्वातंत्र्य संघटन|पी.एल.ओ.शी]] [[ऑस्लो करार]] केला. १९९४ मध्ये जॉर्डन हे इस्रायलशी शांतता करार करणारे दुसरे अरब राष्ट्र ठरले.

परंतु [[हमास|हमासने]] ऑस्लो कराराला विरोध करून हल्ल्यांची मालिका सुरू केल्यावर ऑस्लो कराराची लोकप्रियता घटू लागली. ४ नोव्हेंबर १९९५ रोजी [[यीगल आमीर]] (Yigal Amir) नावाच्या एका इस्रायली ज्यू दहशतवाद्याने राबिनची [[यित्झाक राबिनची हत्या|हत्या केली]].

ह्या हत्येमुळे लोकांच्या मनात राबिनच्या पक्षाविषयी सहानभूती निर्माण झाली व ऑस्लो कराराच्या विरोधकांबद्दल घृणा उत्पन्न झाली. त्यामुळे ऑस्लो कराचाचे जनक व राबिननंतरचे पक्षाचे अध्यक्ष [[शिमोन पेरेस]] ह्याची १९९६च्या निवडणुकीतील स्थिती मजबूत झाली. परंतु नवीन आत्मघातकी बॉम्बहल्ल्यांच्या लाटेमुळे व अराफातच्या मुस्लिम नागरिक असलेल्या [[याह्या अय्याश|याह्या अय्याशबद्दलच्या]] चिथावणिखोर वक्तव्यांमुळे लोकांचा कल परत बदलला व १९९६ च्या निवडणुकीत पेरेसना आपल्या प्रतिस्पर्धी असलेल्या लिकुड पक्षाचे उमेदवार [[बेन्जामिन नेत्यानाहू|बेन्जामिन नेत्यानाहूकडून]] (Benjamin Netanyahu) निसटत्या फरकाने पराभव स्वीकारावा लागला.

नेत्यानाहूंचा ऑस्लो कराराला जरी विरोध असला, तरी त्यानी [[हेब्रॉन|हेब्रॉनमधून]] आपले सैन्य मागे घेतले व [[पॅलेस्टिनियन नॅशनल ऑथॉरिटी|पॅलेस्टिनियन नॅशनल ऑथॉरिटीबरोबर]] (Palestinian National Authority) [[वाय रिव्हर मेमोरॅन्डम]]वर सह्या केल्या. नेत्यानाहूच्या कारकिर्दीत इस्रायलमध्ये नागरिकांवर होणाऱ्या हल्ल्यांमध्ये घट झाली, पण १९९९ मध्ये त्यांचे सरकार पडले. लेबोरच्या [[एहूद बराक|एहूड बराक]] (Ehud Barak) १९९९च्या निवडणुकीत नेत्यानाहूला मोठ्या फरकाने हरवून पंतप्रधान झाले.

१९९०चे दशक
सरकार
राष्ट्राची स्थापना
कायदेव्यवस्था