चित्पावनांत १४ गोत्रे आहेत, व मूळ कुळे (आडनावे) ६० समजली जातात. स्थलांतर आणि व्यवसायादी कारणांमुळे मूळ आडनावांत अठराव्या शतकानंतर बदल होत जाऊन टिळक पंचांगाधारे सुमारे ३५० आडनावे दिसून येतात.

१. अत्री : आठवले, चितळे, भाडभोळे. (एकूण तीन) <br>
२. कपि : खांबेटे, जाईल, माईल, लिमये. (एकूण चार) <br>
३. काश्यप : गानू, गोखले, जोग, लेले, भोपटराव (एकूण पाच)<br>

४. कौंडिण्य : पटवर्धन, फणसे (फणशे). (एकूण दोन)<br>

५. कौशिक : बरवे, आपटे, गद्रे, खरे, भावे(भाव्ये), वाड<br>

६. गार्ग्य : कर्वे, गाडगीळ, दाबके, माटे, लोंढे (एकूण पाच)<br>

७. भारद्वाज : आचवल, गांधार, घांघुरडे, टेणे, दर्वे, रानडे (रानड्ये). (एकूण सहा)<br>

८. जामदग्नि : कुंटे, पेंडसे. (एकूण दोन)<br>

९. नित्युंदन : भाडभोके, वैशंपायन. (एकूण दोन)<br>

१०. बाभ्रव्य : बाळ, बेहेरे. (एकूण दोन)<br>

११. वत्स : मालशे. गोरे (वत्स पंचप्रवर) (एकूण दोन)<br>

१२. वासिष्ठ : ओक, गोगटे, गोवंड्ये, धारू, पोंगशे, बागल. बापट, बोडस, दाते (दात्ये), भाभे, विंझे, साठे (साठये, साठ्ये). (एकूण बारा)<br>

१३. विष्णुवर्धन : किडमिडे, नेने, परांजपे (परांजप्ये), मेहेंदळे. (एकूण चार)<br>

१४. शांडिल्य : गणपुले, गांगल, डोंगरे, जोशी, दामले, परचुरे, भाटे, सोमण, ताम्हनकर. (एकूण आठ)<br>

चित्पावनांची आडनावे यज्ञविषयक कार्यावरून बनली असाही एक प्रवाद आहे. 'खांडल विप्र महासभा का इतिहास' या ग्रंथातील सूचीत प्रथम संस्कृत अधिकारनामे व नंतर त्यांचे राजस्थानी व मराठी अपभ्रंश दिले आहेत.

व्यवसाय आणि अर्थकारण
खानपान
भाषा
सर्व गोत्रे आणि त्यांतील मूळ आडनावे