अमेरिकेतील न्यू मेक्सिकोतील सांता फे इन्स्टिट्यूट मधल्या सम्यूएल बॉवेल्सच्या अभ्यास, हा काहींच्या मते परार्थाचा गट निवडीचा नवनिर्मित नमुना आहे, ज्याला "सगळ्यात चांगल्याचे अस्थित्व" असे संबोधले जाते. बॉवेल्सनी तात्कालीन चरणाऱ्या गटांचे जनुकात्मक विश्लेषण केले, ज्यात ऑस्ट्रेलियाच्या आदिवासी, सैबेरियाच्या स्थानिक, इंन्युईट आणि आफ्रिकी जमातींचा समावेश होता. ३०एक व्यक्तींच्या शिकाऱ्यांचे समुह पूर्वी समजल्यागेल्या पेक्षा अधिक संबंधित असल्याचे आढळून आले. अश्या परिस्थितींत, मध्य आणि उच्च पेलीयोलीथिक (Paleolithic), समूहाच्या इतर सदस्यांप्रत परार्थ एकूण सामुहिक योग्यता सुधारत असणार. परंतु समावेशक योग्यतेचे रूप आहे - जनुकांचे एक वाहन सारखे जनुक असणाऱ्या दुसऱ्या वाहनास मदत करत असू शकते. 

स्वतः मरणाची जोखीम पत्करून किंवा प्रजोत्पादनाची योग्यता धोक्यात घालून, जर एखादी व्यक्ती समूहाचे संरक्षण करत असेल, तर जे जनुक त्या व्यक्ती आणि संरक्षित व्यक्तींमध्ये(समूहाच्र सदस्य) समान असतील त्यांची वारंवारता वाढेल (त्यांच्या प्रजोत्पादनाच्या संरक्षणामुळे). अशी मदतकार्यांना जर अन्न किंवा लैंगिक परवानगीचे किंवा इतर लाभांचे बक्षीस मिळाले तर परार्थाचा सरासरी "खर्च" नाहीसा होऊ शकतो. बॉवेल्सनी जनुकात्मक, वातावरणणात्मक, पुरातत्वीय, वांशभौगोलिक आणि प्रायोगिक माहिती गोळा करून, प्राचीन मानवी सहकार्याच्या जमा-खर्चाची तपासणी केली. त्याच्या नमुन्यात, परार्थास कारणीभूत जनुक असलेल्या व्यक्ती तेंव्हा परार्थ निवडतात जेंव्हा - स्वतःच्या प्रजोत्पादनाच्या संध्या मर्यादित - करण्याच्या खर्चाचा अन्न आणि माहितीच्या लाभाच्या स्वरूपात परतफेड होते. जर त्यांच्या कृतीने समूहाची सरासरी (अस्थित्वाच्या) योग्यतेत सुधार होत असेल, आणि जोवर समूहाचे सदस्य समूहांतर्गत नाती टिकवतात किंवा वाढवतात (समूहांतर्गत मिलन) तोवर परार्थाची वाढ होते. अश्या परार्थी मानवांचे गट मग केवळ स्वसंरक्षणाकरता नाही तर इतर संसाधने मिळवण्यासाठी आक्रमक कृत्येही करू शकतात.

संकेत सिद्धांत आणि त्याच्याशी निगडीत अडथळ्याच्या तत्वाचे जनक अमोत्झ झाहावी(Amotz Zahavi) ह्यांनी अरेबियन बॅबलर(Arabian Babbler) नामक आश्चर्यजनक (अभिकथित) परार्थी वर्तनाकरता प्रसिद्ध असलेल्या पक्ष्याच्या निरीक्षणावरून, उत्क्रांती विषयक जीवशास्त्रात परार्थाचे सिद्धांत मांडले.

वेदांत
जानुकात्मकता (Genetics)
काब्बालः (Kabbalah)
ख्रिस्ती