या विषयी एक गमतीदार कविता आहे, ती अशी : 
'अनुस्वारी' शुभकुंकुम ते
भाळी सौदामिनी । 

'प्रश्नचिन्ही'डुलती झुमके
सुंदर तव कानी । 

नाकावरती 'स्वल्पविरामी' 
शोभे तव नथनी । 

'काना' काना गुंफुनी माला
खुलवी तुज कामिनी । 

'वेलांटी'चा पदर शोभे
तुझिया माथ्याला । 

'मात्रां'चा मग सुवर्णचाफा
वेणीवर माळिला । 

'उद्गारांचा' तो गे छल्ला
लटके कमरेला । 

'अवतरणां'च्या बटा 
मनोहर भावती चेहऱ्याला । 

'उ'काराचे पैंजण झुमझुम
पदकमलांच्यावरती । 

'पूर्णविरामी'
तिलोत्तम तो
शोभे गालावरी ।। 

विरामचिन्हांनी नटलेली मराठी स्त्री
हिंदी
मराठी
विरामचिन्हांची उपयुक्तता दाखवणारी उदाहरणे