हरिद्वार (१९६०) मधील गंगे कालव्याचे मुख्य काम सॅम्युएल बॉर्न यांचे छायाचित्र आहे.

तिसऱ्या शतकात बीसीई दरम्यान मौर्यांनी भारतावर राज्य केले तेव्हा ग्रीसचे वांशिकशास्त्रज्ञ मेगास्थेनिस यांनी महाकाय मैदानावरील कालव्याचे अस्तित्व वर्णन केले. कौटिल्य (ज्याला चाणक्य देखील म्हटले जाते), चंद्रगुप्त मौर्याचे सल्लागार, मौर्य साम्राज्याचे संस्थापक, युद्धाच्या वेळी धरण आणि कुंड नष्ट करण्याच्या रणनीती म्हणून समाविष्ट होते. फिरोजशाह तुघलकमध्ये बरीच कालवे बांधली गेली, त्यापैकी सर्वात लांब २४०किमी (१५० मैल), यमुना नदीवर १३५६मध्ये बांधले गेले. आता पश्चिम यमुना कालवा म्हणून ओळखला जाणारा, हा मोडकळीस आला आहे आणि बर्‍याच वेळा पूर्ववत झाला आहे. मोगल सम्राट शाहजहांने १७ व्या शतकाच्या सुरूवातीला यमुना नदीवर सिंचन कालवा बांधला. १८३० पर्यंत तो पूर्वीच्या यमुना कालवा म्हणून ब्रिटीशांच्या अखत्यारीत उघडला गेला तेव्हाचा हा उपयोग झाला. पुन्हा सुरू केलेला कालवा अप्पर गंगे कालवा व त्यानंतरच्या सर्व कालव्या प्रकल्पांसाठी एक मॉडेल बनला.

१८४२ ते १८५४ दरम्यान बांधलेला गंगा कालवा - भारतातील पहिला ब्रिटीश कालवा होता. कर्नल जॉन रसेल कोल्विन यांनी १८३६ मध्ये प्रथम चिंतन केले, तेव्हा पहिल्यांदा त्याच्या वास्तुविशारद सर प्रोबी थॉमस काउटली यांनी फारसा उत्साह दाखविला नाही, त्यांनी नदीकाठच्या सुगंधी प्रदेशात जाण्यासाठी विस्तृत सखल भागातून कालवा तोडण्याचा विचार केला गेला. . तथापि, १८३७-१८३८च्या आग्रा दुष्काळानंतर ईस्ट इंडिया कंपनीच्या प्रशासनाने रु. २,3००,००० दुष्काळ निवारणासाठी, कालव्याची कल्पना कंपनीच्या बजेट-जागरूक संचालक कोर्टाला अधिक आकर्षक वाटली. १८३९ मध्ये, भारताचे गव्हर्नर जनरल लॉर्ड ऑकलंड यांनी कोर्टाच्या मान्यतेने कॅटलला कालव्याच्या अंदाजानुसार खोदलेल्या आणि जमीन खोदलेल्या जमिनीचा संपूर्ण सर्वेक्षण करण्यासाठी निधी मंजूर केला. संचालक कोर्टाने त्याव्यतिरिक्त, प्रस्तावित कालव्याची व्याप्ती मोठ्या प्रमाणात वाढविली, ज्यामुळे दुष्काळाची तीव्रता आणि भौगोलिक प्रमाणात परिणाम झाला होता, आता ते संपूर्ण डोआब प्रदेश असल्याचे समजतात.

उत्साह मात्र अल्पकाळ टिकला. गव्हर्नर जनरल म्हणून ऑकलंडचा उत्तराधिकारी, लॉर्ड एलेनबरो, मोठ्या प्रमाणात सार्वजनिक कामांना कमी ग्रहण करणारे दिसले आणि त्यांच्या कार्यकाळात या प्रकल्पासाठी मोठा निधी रोखला. फक्त १८४४ मध्ये, जेव्हा नवीन गव्हर्नर जनरल लॉर्ड हार्डिंग यांची नेमणूक झाली तेव्हा अधिकृत उत्साहाने व गंगा कालवा प्रकल्पात निधी परत आला. मध्यंतरी झालेल्या या गतिविधीचा परिणाम कॅटलीच्या आरोग्यावर दिसू लागला होता आणि त्यांना बरे होण्यासाठी १८४५ मध्ये ब्रिटनला परत जाण्याची आवश्यकता होती, परंतु त्याच्या युरोपियन वास्तव्यामुळे त्यांना युनायटेड किंगडम आणि इटलीमध्ये समकालीन हायड्रॉलिक कामांचा अभ्यास करण्याची संधी मिळाली. भारतात् परत येईपर्यंत उत्तर-पश्चिम प्रांतांमध्ये जेम्स थॉमसन हे लेफ्टिनेंट गव्हर्नर म्हणून आणि ब्रिटिश भारतात लॉर्ड डलहौसी यांच्याकडे गव्हर्नर-जनरल म्हणून काम करणारे अधिक समर्थ पुरुष होते. कॅटलच्या देखरेखीखाली कालव्याचे बांधकाम आता जोरात सुरू झाले. ५६० कि.मी.लांबीचा कालवा, आणखी ४८० किमी शाखा ओळीच्या शेवटी, हरिद्वारमध्ये हेडवर्क दरम्यान पसरली, अलीगढच्या खाली दोन शाखांमध्ये विभागली, आणि त्याचे दोन संगम यमुना (नकाशामध्ये जुम्ना) सह कानपुर मधील इटावा आणि गंगेमध्ये (नकाशामधील कॉनपोर) आहेत. गंगा कालवा, ज्यात एकूण २.१15 दशलक्ष डॉलर्सची भांडवली तरतूद होती, लॉर्ड डलहौजी यांनी १८५४ मध्ये अधिकृतपणे उघडली. 

सिंचन
हिंदू धर्मातील गंगेचे स्थान
गंगेचा उगम
कालवे