भोळे यांच्या सामाजिक कार्यात महाराष्ट्रातील अनेक पुरोगामी चळवळी, संस्था, उपक्रम आणि व्यासपीठे यांच्याशी त्यांनी जवळचा संबंध बांधला. लिहिण्या, बोलण्यातून मराठीचाच वापर करण्याकडे त्यांचा कटाक्ष असे. त्यांच्यावर मार्क्‍स, फुले, शिंदे, गांधी, आंबेडकर यांचा प्रभाव होता. त्यांनी मराठी समाज, साहित्य व संस्कृती यावर तसेच सामाजिक चळवळींविषयी चिकित्सक लेखन केले.

विद्यापीठात पदवी आणि पदव्युत्तर अभ्यासक्रमासाठी राज्यशास्त्र विषय घेणाऱ्या विद्यार्थ्यांसाठी प्रा. डॉ. भास्कर भोळे यांनी काही ग्रंथ लिहिले आहेत आणि या ग्रंथनिर्मितीचे कारण सांगताना त्यांनी म्हटले आहे की, राज्यशास्त्र विषयावर असंख्य संदर्भग्रंथ आहेत पण ते ९० टक्के विद्यार्थ्यांच्या दृष्टीने कुचकामी आहेत; कारण बहुमोल व मूलगामी असूनही विद्यार्थ्यांच्या गरजा व क्षमता, मर्यादा व अवधि लक्षात घेऊन ते ग्रंथ लिहिलेले नाहीत. ही उणीव डॉ. भोळे यांनी भरून काढण्याचा प्रयत्न केला. मात्र गंमत अशी की भोळे यांनी राज्यशास्त्रात स्वतःची अशी जी शब्दावली निर्माण केली ती स्वीकारताना बऱ्याच जणांनी आढेवेढे घेतले.

वाक्यरचना बोजड आणि शब्दसंग्रह उच्चारण्यासही कठीण, अशी या पाठय़पुस्तकांबद्दल अनेक प्राध्यापक हाकाटी पिटत असत पण डॉ. भोळे यांचा आग्रह एवढा की, पुस्तक खपले नाही तरी चालेल पण ‘शब्दावली’शी तडजोड नाही. प्रकाशकांनाही ते ठणकावून सांगायचे की, शब्दावली कठीण असली तरी रुजविलीच पाहिजे. ‘संतुलन प्रतिमान’, ‘परागमन’, ‘अभिजनवर्ग’, ‘विकासलक्षी विश्लेषण’, ‘ संस्थाभवन’, ‘प्राधिकारप्रवण’, ‘आत्मलक्षी’, ‘बहिर्लक्षी’, ‘अतिचारप्रवण’, ‘ छिद्रान्वेषण’, ‘ प्रमाणभिन्नता’, ‘अविष्कार रूप’, ‘ असियुद्ध’, ‘अभिसरण’, ‘मिथक’, ‘अभिमुखजांचा आकृतीबंध’, ‘अभिवृत्ती’, ‘ प्रतिवाद्य’, ‘बौद्धिक विलसिते’, ‘ भ्रांत जाणीव’, ‘समानुभूतीपूर्ण’, ‘ आबंधन’, ‘ विवेकाचे संनिवेशन’ असे यापूर्वी वापरात नसलेले अनेक शब्द डॉ. भोळ्यांनी पाठय़पुस्तकात वापरले. काही इंग्रजी शब्दांना मराठीत पर्यायी शब्द रूढ करायला वेळ लागेल, त्रास होईल पण तो आपण घेतलाच पाहिजे, असा त्यांचा दृष्टिकोण होता.

लोकशाही, समाजवाद, धर्मनिरपेक्षवाद, विवेकवाद आणि सामाजिक न्याय या तत्वांशी बांधिलकी स्वीकारून त्यांनी सामाजिक कार्यात सहभाग घेतला. महाराष्ट्रातील सर्वच पुरोगामी चळवळी, संस्था, उपक्रम आणि व्यासपीठे यांच्याशी त्यांचा जवळचा संबंध हाता. लेखन व भाषण या शक्‍तींचा सामाजिक परिवर्तनाच्या कामासाठी याथायोग्य वापर करण्यावर त्यांचा सदैव भर राहिला. जे लिहायचे, बोलायचे ते शक्‍यतो मराठीतूनच असा त्यांचा निर्धार होता. मार्क्‍स, फुले, शिंदे, गांधी आंबेडकर यांच्या वैचारिक वारशाशी त्यांची नाळ जोडली होती. मराठी समाज, साहित्य व संस्कृती हे त्यांच्या आस्थेचे व चिंतनाचे विषय होते. सामाजिक चळवळींविषयी आस्थेवाईक तरीही चिकित्सक लेखन त्यांनी केले आहे.

सभासदत्व
शिक्षण
निधन
काही पुस्तिका