ठाणे आणि रायगड जिल्ह्यात खाड्या, नदीकाठी आणि भात खाचरांच्या ठिकाणी हा समाज बहुसंख्येने आहे १९३१च्या जनगणनेनुसार आगरी लोकांची जनसंख्या ठाणे जिल्ह्यात ९८ हजार ७१७, तर कुलाबा जिल्ह्यात १ लाख ३७ हजार ५२८ एवढी होती, मुंबई शहर जिल्ह्यात ७,४८६ तर मुंबई उपनगर जिल्ह्यांत ७,३२० , जंजिरासंस्थानात ९,९४२, भोर संस्थानात ४३३, तर कराची जिल्ह्यांत ६,६८० (सध्या पाकिस्तानात असलेला जिल्हा). तत्कालिन मुंबई राज्यातील एकुण लोकसंख्या २,६५,२८५ होती .

संदर्भ.(krishikosh.egranth.ac.in)
आगरी समाजाच्या तीन पोटजाती. शुद्ध आगरी, दास आगरी आणि वरप आगरी आहेत. अलिबाग, उरण, मुरूड, श्रीवर्धन, म्हसळा, मंडणगड, दापोली तालुक्यात जे आगरी राहतात, त्यांना खारकी, खारपाटे म्हणतात. मीठ पिकविणार्‍या आगरी लोकांना खारवी म्हणतात. 
आगरी प्रामुख्याने शेतीचे मालक असून भातशेती मळे पिकवणे फळझाडे पिकवणे, व स्वतःच्या घराच्या बाजूच्या तळ्यात माशांचे संवर्धन करणे हे व्यवसाय करतात. ठाणे, भिवंडी, कल्याण, पनवेल, पेण, अलिबाग, मुरूड, श्रीवर्धन, म्हसळा, माणगाव, महाड, खेड, मंडणगड, दापोली, हा समाज प्रामुख्याने समुद्रकिनारी, खाडी किनारी व डोंगरी भातशेतीच्या भागात वास्तव्य करून आहे. आगरी कुलदैवत बहिरीदेव,तुळजा भवानी माता, जोगेश्वरी, खंडोबा ही आहेत.

एकेकाळी आगरी समाजाची वस्ती मुंबईत चार भागात विखुरली होती. मूळ आगरी लोक चौदा गावांमध्ये राहत होते म्हणून त्यांना चौदा पाटील म्हटले जात असे. या चौदा गावांमध्ये मोठी शिवडी, धाकटी शिवडी, भोईवाडा, ठाकूरवाडी, बामनोली, नायगाव, वडाळा, माटुंगा, खडा माटुंगा, गोवारी (वडाळा स्टेशन), शीव, माहीम, माखाडी आणि परळ यांचा समावेश होता. काही आगरी स्वतःला बावन्न पाटील म्हणत असत. हे आगरी नागोठण्याहून येऊन डोंगरी, चिंचबंदर, भायखळा, उमरखाडी भागात स्थायिक झाले. गोवंडी, मानखुर्द, तुर्भे, गवाण, माहूल, चेंबूर भागात जे आगरी लोक राहत, तेथे त्यांची बारा गावे होती. म्हणून हे आगरी बारा पाटील नावाने ओळखले जात होते. आगरी माणसे प्रामुख्याने अलिबागच्या पोयनाड,चरी,पेझारी, सांबरी, फणसापूर गावातून मुंबईत आली. त्यांच्या पाठोपाठ वडखळ, रोहा, कोलाड, माणगाव, आणि त्यानंतर माणकुळे – रेवस भागातून आगरी मुंबईत आले. अखेरीस रेवदंडा, सुडकोली, श्रीवर्धन, म्हसळा भागातून आलेले आगरी बांधव मुंबई सेंट्रल परिसरात स्थायिक झाले. चेंबूरच्या आरसीएफ (राष्ट्रीय केमिकल्स ॲन्ड फर्टिलायझर्स) आणि बीएआरसी (भाभा ॲटॉमिक रिसर्च सेन्टर) प्रकल्पांमुळे आगरी समाजाची जवळपास बारा गावे उठवली गेली, त्याने समाजाचे मोठे नुकसान झाले.

आगरी बांधवांच्या गावात मधोमध मरीआईचे देऊळ असते. सोबत हनुमान, राधाकृष्ण, विठ्ठलरूक्मिणी, महादेव, गणपती, शंकर यांचीही देवळे असतात. वाघेश्वरी, बापदेव, खंडोबा, भैरी, भवानी, जोगेश्वरी, सालबाई, मोठयाबाया ही समाजाची मुख्य दैवते आहेत. बहुतेकांच्या घरी गौरी गणपती येतो. गौरीगणपती, होळी, लग्नसमारंभ यांत आगरी बांधव नाचतात. गोविंदाही जोशात खेळतात.

समाजकारण आणि राजकारणातील सहभाग
चरी-कोपरचा शेतकरी संप
आगरी समाजाच्या पोटजाती
विधानसभेतील आगरी नेते [आमदार ]