जसजसे पुंथानम वृद्ध झाले, तसतसे त्यांना गुरुवायुरपर्यंत प्रवास करून त्यांच्या इष्ट देवतेचे दर्शन करणे अवघड होऊ लागले. एकदा असेच ते गुरुवायुरच्या वारीला निघाले असताना, घरापासून काही अंतर चालून गेल्यानंतर त्यांना अत्यंत थकवा वाटून वारी सोडावी लागली. त्या क्षणी दुःखातिशयाने पुंथानमने भगवंताला कळवळून हाक मारली आणि स्वतःची असमर्थता व्यक्त केली. पुढच्याच क्षणी त्याने त्याच्या डाव्या बाजूला भगवान गुरुवायुरप्पास पाहिले. भगवंताने त्याला आशीर्वाद देऊन सांगितले, "अरे! तुला गुरुवायुरपर्यंत येण्याची आवश्यकताच नाही. तुझी पूजा स्वीकारायला मी इथेच हजर राहीन. इथेच माझे एक मंदिर बांध आणि माझी पूजा कर." भगवंताच्या आज्ञेबरहुकूम त्याच जागी एक मंदिर निर्माण करण्यात आले (हे मंदिर शोरनूर - निलांबूर रेल्वे मार्गावर, अंगडीपुरम रेल्वे स्थानकाच्या अगदी जवळ आहे). पुंथानमच्या घरापासून मंदिरापर्यंत जाणारा एक आडरस्ता आहे. ह्या मंदिरामध्ये भगवंताने दर्शन दिलेली आणि पुंथानमने आपल्या प्रिय कृष्णाला साष्टांग नमस्कार घातलेली, अशा दोन्ही जागा आजही पहावयास मिळतात. 

पुंथानमच्या अन्य काही रचना
पुंथानम यांचा अंत - आख्यायिका
शोरनूर - निलांबूर रेल्वे मार्गावर मंदिर - आख्यायिका
सुरुवातीचे जीवन