खानदेशातील एक महत्त्वाचे गाव म्हणजे
अमळनेर. या शब्दाची उत्पत्ती अमळनेर म्हणजे
मलविरहीत ग्राम म्हणजे अमळनेर, अशी दिसते.
अमळनेर हे जळगाव जिल्ह्यातील एक सुप्रसिद्ध
शहर आहे. सन १९०६ पुर्वी हल्लीचे जळगाव व
धुळे ( पुर्वीचे पुर्व खानदेश व पश्चिम
खानदेश ) या दोन जिल्ह्याचे मिळून एकच
मोठा जिल्हा होता व त्यास खानदेश
जिल्हा असे नाव होते. त्यावेळच्या खानदेशातील
अमळनेर हे मध्यवर्ती ठिकाण म्हणता येईल.
अमळनेर शहर पश्चिम रेल्वेच्या भुसावळ-सुरत
मार्गावर आहे. ते जळगावपासून पश्चिमेकडे ५६
किलोमीटर व धुळ्यापासून पुर्वेकडे ३५
किलोमीटर अंतरावर आहे. भौगोलिक
दृष्ट्या अमळनेर हे २१.३ उत्तर अक्षांशावर व
७५.१ पुर्व रेखांशावर आहे. हे
तापी नदीच्या खो-यात
बोरी नदीच्या डाव्या काठावर वसले आहे.
नदीमुळे शहराचे दोन भाग झाले असुन
उजव्या तीरावरील वस्तीस पैलाड म्हणतात.
समुद्र सपाटीपासुन गावाची उंची सुमारे ६०८
फूट ( सुमारे १८५ मीटर ) आहे. शहराचा उतार
सामान्यतः दक्षिणेकडून उत्तरेकडे आहे. टाऊन
प्लॅनिंगमुळे हल्ली शहरांची पस्चिमेकडे वाढ होत
आहे. या शहराचे उन्हाळ्यात कमाल उष्णतामान
११२ ( घरात ) व ११६ – ११८ ( बाहेर ) आहे.
पावसाचे मान सरासरी २७ इंच आहे. 

अमळनेर हे शहर बोरी नदीचा काठावर वसलेले
असून. नदी किनारी वाडी संस्थान हे
तीर्थक्षेत्र आहे. ह्या ठिकाणी विठ्ठलाचे मंदिर
असून, संत सखाराम महाराज ह्यांचे
ही कर्मभूमी आहे.
अमळनेरात मंगळ महाराज यांचे देवस्थान आहे, येथे दर मंगळवारी हजारो भाविक येत असतात।
पांडुरंग सदाशिव सानेगुरूजी यांचे येथे वास्तव्य
होते. अमळनेर मधील प्रताप तत्वज्ञान केंद्र येथे साने गुरुजी यांनी शिक्षण घेतले त्यानंतर त्यांना प्रताप शेटजींनी अमळनेरात थांबण्यास सांगितले। स्वातंत्र्यपुर्व काळात साने
गुरूजींनी अमळनेरच्या प्रताप हायस्कुलात
अध्यापन केले. आता ही संस्था खान्देश
एज्युकेशन सोसायटी म्हणून ओळखली जाते.
अमळनेर शहर जळगाव जिल्ह्यात असुन ब वर्ग
नगरपालिका आहे. शहराची लोकसंख्या १ लक्ष
पर्यंत आहे. अमळनेर शहरात आद्य
श्री सखाराम महाराज यांचा यात्रा उत्सव
वैशाख शुद्ध एकादशी पासुन सुरु
होतो एकादशीला रथ उत्सव असतो व
पौर्णिमेला पालखी असते व यात्रा उत्सव
बोरी नदी पात्रात महिनाभर भरते यात्रेस
जळगाव , धुळे, नंदुरबार, अहमदनगर, नासिक
इत्यादी ठिकाणावरुन भाविक व वारकरी येत
असतात.

सुमारे दीडशे-पावणेदोनशे
वर्षापुर्वी अमळनेर येथे श्री सखाराम महाराज
या नावाने एक प्रसिद्ध साधू होऊन गेले.
त्यांच्या स्मरणार्थ बोरी नदीच्या पात्रात
त्यांची समाधी बांधली आहे. वैशाख महिन्यात
येथे मोठी यात्रा भरते. श्री संत सखाराम
महाराजांच्या वास्तव्यामुळे व त्यांच्यानंतर
चालत आलेल्या परंपरेमुळे अमळनेरला एक
क्षेत्र म्हणून
त्यावेळी मिळालेली प्रसिद्धी आज कायम असुन
ते खानदेशचे पंढरपुर समजले जाते.

अमळनेर हे ऐतिहासिक महत्त्वाचे ठिकाण 
होते.नदीच्या काठी हल्ली एक
पडकी गढी आहे.ती गढी म्हणजे भग्नावस्थेतील
लहानशा भुईकोट किल्ल्याचे आजचे स्वरुप
आहे.पेशवाईच्या काळी या किल्याची व्यवस्था
पेशव्यांच्या वतीने मालेगांव येथील
राजेबहाद्दरांकडे होती सन १८१८ मध्ये
ब्रिटीशांनी खानदेशावर
आपला ताबा बसविला.त्यावेळी ह्या किल्ल्यात
असलेल्या अरब
शिपायांनी ब्रिटीशांच्या ताब्यात
हा किल्ला देण्याचे नाकारले.तेव्हा मालेगाव
येथून कर्नल हस्किसन्स
याच्या अधिपत्याखाली ब्रिटाशाची सुमारे एक
हजार फौज तोफखाना व घोडदळ यांसह
किल्ल्यावर चालून आली.अरब
शिपायांनी आरंभी थोडासा प्रतिकार केला.परंतु
एवढ्या मोठ्या फौजेशी सामना देणे त्यांना शक्य
झाले नाही अखेर
त्यांना किल्ला खाबी करावा.त्यांनी आपली
शस्त्रे किल्ल्याबाहेर आणून ठेविली व ते
नदीच्या पात्रात अले.तेथे
त्यांना ब्रिटीशांना कैद केले.त्या वेळेपासुन
अमळनेर हे ब्रिटीशांच्या अमलाखाली आले.
मोठ्या शहरात आढळणा-या सुखसोई
हल्ली अमळनेरात झाल्या असून
राहिलेली अपुर्तता दुर करण्याकडे विशेष लक्ष
पुरविले जात आहे.जुनी व नवी अशा दोन प्रताप
मिल्स,वनस्पती तुपाचे
कारखाना विप्रो,तेलाच्या गिरण्या, जिनिंग फॅक्टरी,
प्रताप कॉलेज, प्रताप हायस्कुल व इतर
माध्यमिक शाळा, अखिल भारतास ललामभीत
ठरलेले व श्रीमंत प्रताप
शेठजींच्या तत्वज्ञानप्रेमाचे द्योतक असलेले
अखिल भारतीय तत्वज्ञान मंदीर,प्रताप
हॉस्पीटल, राम मंदिर इत्यादी अनेक उपयुक्त संस्था येथे
आहेत अणि त्यामुळे अमळनेरचे महत्त्व
दिवसेंदिवस वाढत आहे. राष्ट्रीय व कामगार
चळवळीचे एक महत्त्वाचे केंद्र
म्हणूनही अमळनेरचा लौकीक आहे.
अझीम प्रेमजी यांच्या वडिलांनी अमळनेरात विप्रो ची सुरवात केली होती।
अमळनेरसारख्या तालुक्याच्या व
दळणवळणाच्या दृष्टीने
अडवळणाच्या अशा या गावी नियतकालिकेही
चालविण्याचे प्रयत्न
वेळोवेळी निरनिराळ्या साहित्यिकांकडून
करण्यात आले.त्यात प्रथम श्री वासुदेव कृष्ण
भावे यांच्या बालवसंत व नागरिक या दोन
साप्ताहिकांचा व निकास मासिकाचा उल्लेख
केला पाहिजे.खानदेशबद्दल ज्यांना विशेष
अभिमान व आत्मियता वाटल असे व
ज्यांच्यामुळे खानदेशचे व विशेषतः
अमळनेरचे
नाव घेतले जाते ते सर्वांच्या सुपरिचयाचे व
कट्टे कर्मयोगी कै.पुज्य
सानेगुरुजी यांनी चालविलेल्या कॉंग्रेस
सापातहिकाडे उल्लेख
करताना अमळनेरकरांना विशेष अभिमान वाटणे
साहजिक आहे. कै. पुज्य सानेगुरुजी येथील
हायस्कुलमध्ये शिक्षक असताना त्यांनी प्रौढ
विद्यार्थ्यांकरीता विद्यार्थी मासिक काढले
होते.त्या मासिकाचा दर्जा तात्कालीन
मराठी मासिकात उल्लेखनिय होता. तत्वज्ञान
मंदीरामार्फत तत्वज्ञान मंदिर हे उच्च दर्जाचे
व तत्वज्ञानविषयक तत्वज्ञानास वाहिलेले
त्रैमासिक प्रसिद्ध केले जात असे.
वाङमय विकास मंडळातर्फे सन १९४१ मध्ये
संयुक्त खानदेश साहित्य संमेलन आनंद
मासिकाचे संपादक श्री गोपीनाथ तळवळकर
यांच्या अध्यक्षतेखाली भरले होते.तसेच
मराठी वाङमय मंडळाच्या वतीने सुप्रसिद्ध
साहित्यिक श्री.कृष्णाजी पांडुरंग
कुलकर्णी यांच्या अध्यक्षतेखाली १९५२
साली महाराष्ट्र साहित्य संमेलन भरले होते.
यावरुन व्यापार, उद्योगधंदे यांच्याप्रमाणे
अमळनेर हे शिक्षण व साहित्य
या बाबतीतही प्रसिद्ध असल्याचे दिसून
येईल.

इतिहास
वाहतूक व्यवस्था
अर्थकारण
चित्रपट