चहा, कॉफी, नारळ, रबर व मुळात श्रीलंकेची असलेली दालचिनी या पदार्थांच्या निर्यातीसाठी श्रीलंकेची ख्याती आहे. उष्णकटिबंधीय वने, समुद्रकिनारे यांमुळे लाभलेले निसर्गसौंदर्य हे पर्यटनाच्या दृष्टीने श्रीलंकेचे आकर्षण आहे. येथे नैसर्गिक मौल्यवान खड्यांच्या खाणी आहॆेत. श्रीलंका हा शेतीप्रधान देश आहे. सखल भागात आणि डोंगउतारावर भातशेती केली जाते. डोंगरउतारावर पायऱ्या-पायऱ्याची शेती असते. पूर्वी श्रीलकेत तांदुळ उत्पादन कमी होते; परतू आधुनिक तंत्रज्ञान वापरून तांदळाच्या उत्पादनाच्या बाबतीत स्वावलंबी झाला आहे.
खाणकाम: श्रीलकेत माणिक, टोपाज यांसारख्या मौंल्यवान
रत्नचे खाणकाम चालते. याशिवाय ग्राफाइट टगस्टन, अभ्रक इत्यादीच्या खणीही येथे आहेत.
व्यापार:
श्रीलंका देश खनिज तेल, कापड यत्रे, कोळसा, वाहने इत्यादी वस्तूची आयात करतो. चहा, नारळ, रबराच्या वस्तू, मौल्यवान रत्ने, खोबरे, मसाल्याचे पदार्थ, दोरखड इत्यादी वस्तूची नियार्त करतो.
लोकजीवन:
श्रीलंकेतील सींहली लोकांची सींहली ही प्रमुख भाषा आहे. पश्चिम किनारट्टीवर व उत्तरेकडील मैदानी प्रदेशात सींहली लोकांची दाट लोकवस्ती आहे. या देशाच्या मध्य डोंगराळ भागात वेदद जमातीचे आदिवासी राहतात. श्रीलं केत बहुसंख्य लोक बौदध धर्माचे आहेत.

शेती
इतिहास
मोठी शहरे
नावाची व्युत्पत्ती