नंतरच्या सातवाहन राजांनी (गौतमीपुत्र सताकर्णी, पुलुमावी आणि यज्ञ सत्कर्णी समेत) दिलेली नाणी नागार्जुनकोंडा येथे सापडली. त्याच्या सहाव्या राजवटीतील गौतमपुत्र विजया सताकर्णी यांचे शिलालेख देखील या ठिकाणी सापडले आहे.

तिस-या शतकाच्या पहिल्या तिमाहीत सातवाहनांच्या पतनानंतर ही साइट महत्त्वपूर्ण झाली, जेव्हा इक्ष्वाकू राजा वशिष्ठपुत्र चाममुल्ला यांनी येथे राजधानीपुरीची स्थापना केली. नागार्जुनकोंडा येथे शिलालेख इक्ष्वाकू घराण्यातील चार राजे आहेत: वशिष्ठ-पूत्र चतुमुला, मथारी-पूत्र विरा-पुरुषा-दत्ता, वशिष्ठ-पूत्र इहुवाला चतुमुला, व वशिष्ठ-पूत्र रुद्र-पुरुषा-दत्ता. अभिर राजा वशिष्ठ-पुत्र वसुसेना यांच्या ३० व्या पुनरुत्थानाच्या उत्तरार्धात शिलालेख अष्टब-हजा-स्वमीन मंदिरात सापडला आहे. नाशिकच्या परिसरावर राज्य करणार्या अथिरांनी इक्ष्वाकू साम्राज्यावर आक्रमण केले असा अंदाज आहे. तथापि, निश्चितपणे हे सांगता येत नाही.

इक्ष्वाकू राजांनी सर्व-देव, पुष्पभद्र, कार्तिकेय आणि शिव या देवतांना समर्पित अनेक ब्रह्ममाणिक मंदिरे बांधली. त्यांची राणी, बौद्ध उपसाईक जसे की बोधिरी आणि चंद्रश्री यांनी या ठिकाणी अनेक बौद्ध स्मारके बांधली. असा विश्वास आहे की सद्वाहाने नागार्जुनकोंडा येथे प्रथम मठ निर्माण केले. सुरुवातीच्या शतकांदरम्यान, ३० बौद्ध विहारांनी ही जागा ठेवली; या प्रारंभिक कालखंडातील विद्वानांच्या उत्खननांनी कलाकृतीअभ्यासासाठी महत्त्वपूर्ण शिलालेख लिहिले आहेत.

रुद्र-पुरुषाच्या ११ व्या वर्षाचे (सी. ३०९ सीई) शेवटचे विद्यमान इक्ष्वाकू शिलालेख आहे: त्यानंतर राजवंशांचा भविष्यकाळ ज्ञात नाही, परंतु पल्लावांनी ४ व्या शतकात त्यांचे क्षेत्र जिंकले आहे. ७ व्या आणि 12 व्या शतकादरम्यान कृष्णा नदी व्हॅलीमध्ये काही विटा मंदिर बांधले गेले होते, तेव्हा क्षेत्र वेंगीच्या चालुक्यांनी नियंत्रित केले होते. नंतर, या साइटने काकतिया साम्राज्याचा आणि दिल्ली सल्तनतचा भाग बनविला. १५ व्या आणि १६ व्या शतकात, नागार्जुनकोंडा पुन्हा एकदा एक महत्त्वाची साइट बनली. नागार्जुनकोंडा येथील समकालीन ग्रंथ आणि शिलालेख, जे कदाचित रेड्डी शासकांनी कोंडावीदेवच्या मुख्य किल्ल्याची सुरक्षा करण्यासाठी एक किल्ला बांधले होते. नंतर ते गजापतींच्या नियंत्रणाखाली आले. १४९१ सीई शिलालेख गजपती राजा पुरूषोत्तम यांच्या शासनकाळाच्या कालखंडात लिहिण्यात आला आहे. नागार्जुनकोंडा किल्ला त्याच्या अधीनस्थ श्रीरात्रराज शिंगाराय्या महापत्राद्वारे नियंत्रित होता. १५१५ मध्ये, विजयनगर राजा कृष्णदेवाराय याने गजपती साम्राज्यावर आक्रमण हल्ला केला.

नंतर हा प्रांत कुतुब शाही राजवंश आणि मुघल यांच्यावर होता. नंतर पुष्पगिरी मठाच्या पोटिफला आग्राला देण्यात आले. 

पुरातत्व संशोधन
उत्खननात खंडित
नागर्जुनसागर बांध
इतिहास