इस्रायल राष्ट्राच्या स्थापनेनंतर लगेचच [[इजिप्त]], [[सीरिया]], [[जॉर्डन]], [[लेबेनॉन]] आणि [[इराक|इराकची]] सैन्ये युद्धात उतरली आणि अशाप्रकारे १९४८च्या अरब-इस्रायली युद्धाचा दुसरा टप्पा सुरू झाला. उत्तरेकडून येणाऱ्या सीरिया, लेबेनॉन आणि इराकच्या सैन्याला सीमारेषेजवळ थोपवण्यात आले. जॉर्डनच्या सैन्याने पूर्वेकडून आक्रमण करून पूर्व [[जेरुसलेम]] काबीज केले व शहराच्या पश्चिम भागाला वेढा दिला. परंतु [[हगाना|हगानाच्या]] फौजांनी जवळजवळ सगळ्याच घुसलेल्या शत्रूच्या फौजांना मागे रेटले व [[इरगुन|इरगुनच्या]] फौजेने दक्षिणेकडून होणारे इजिप्तचे अधिक्रमण रोखले. जूनच्या सुरुवातीला [[संयुक्त राष्ट्रसंघ|संयुक्त राष्ट्रसंघाने]] एक महिन्याची युद्धबंदी जाहीर केली व ह्या काळात [[इस्रायली बचाव दल|इस्रायली बचाव दलाची]] अधिकृतपणे स्थापना करण्यात आली. अनेक महिन्यांच्या युद्धानंतर १९४९ साली युद्धबंदी जाहीर करण्यात आली व एक तात्पुरती सीमारेषा आखली गेली, ज्याला [[हरितरेषा (इस्रायल)|हरितरेषा]] असे संबोधले गेले. ह्या युद्धानंतर इस्रायलला मूळ फाळणीच्या ठरावात संमत झालेल्या भूभागापेक्षा २६% अधिक भूभाग ([[जॉर्डन नदी|जॉर्डन नदीच्या]] पश्चिमेला) मिळाला. जॉर्डनला [[ज्यूडिया]] आणि [[समारिया]] परिसरातील डोंगराळ प्रदेश मिळाला.या प्रदेशाला [[वेस्ट बॅंक]] असे नाव पडले. इजिप्तने किनाऱ्यालगत असलेल्या एका चिंचोळ्या भूभागाचा कब्जा घेतला ज्याला [[गाझा पट्टी]] असे नाव पडले.

युद्धाच्या दरम्यान आणि युद्धानंतर तत्कालीन पंतप्रधान [[डेव्हिड बेन-गुरियन]] यांनी कायदा व सुव्यवस्था आणण्यासाठी [[पालमाच]] (Palmach) खालसा केले व [[इरगुन]], [[लेही]] यासारख्या भूमिगत संस्था बरखास्त केल्या. [[स्वीडन|स्वीडिश]] डिप्लोमॅट [[फोल्क बेरनॅडॉट]]च्या (Folke Bernadotte) हत्येनंतर ह्या संघटनांना दहशतवादी संघटनांच्या यादीत टाकण्यात आले.

ह्या [[पॅलेस्टिनियन एक्सोडस]]च्या दरम्यान बऱ्याच अरब लोकांनी ज्यू राष्ट्रामधून पलायन केले. ह्या घटनेला बऱ्याच पॅलेस्टिनी संघटनांनी व लोकांनी "नक्बा" ([[अरबी भाषा|अरबीमध्ये]] النكبة) असे संबोधले. या शब्दाचा अर्थ "आपत्ती" अथवा "सर्वनाश" होतो. पॅलेस्टिनी लोक अरब नेत्यांच्या आदेशाप्रमाणे पळाले असे काही इतिहासकारांचे मत आहे. बऱ्याच पॅलेस्टिनींना असे वाटले की ह्या युद्धात अरब सैन्याचा विजय होईल आणि त्यांना परतण्याची संधी मिळेल. शिवाय इस्रायलने आपल्या — [[इस्रायलच्या स्थापनेचे घोषणापत्र|इस्रायल स्थापनेच्या घोषणापत्रामध्ये]] — इस्रायलमधील "सर्व अरब लोकांना" इस्त्रायलचे पूर्ण आणि समान नागरिकत्व व योग्य ते प्रतिनिधित्व देण्याचा प्रस्ताव ठेवला होता, पण अनेकांनी तो झिडकारला.

निर्वासित लोकसंख्येचा आकडा सुमारे ६,००,००० ते ९,००,००० दरम्यान होता. संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या अधिकृत माहितीनुसार हा आकडा ७,११,००० इतका होता. इस्रायल आणि अरब राष्ट्रांमधील सततच्या तंट्यांमुळे मोठ्या प्रमाणावर लोकांचे स्थलांतर झाले. हा प्रश्न अजूनही सुटू शकलेला नाही.

नाझींच्या छळापासून वाचलेल्या ज्यूंमुळे आणि अरबी भूमीतून येण्याऱ्या ज्यू निर्वासितांच्या लोंढ्यामुळे स्वातंत्र्य मिळाल्यावर एका वर्षाच्या आतच इस्रायलची लोकसंख्या दुप्पट झाली. त्यानंतरच्या काही वर्षांमध्ये साधारण ८,५०,००० [[सेफार्दी ज्यू|सेफार्दी]] आणि [[मिराझी ज्यू]] अभोवतालच्या अरब प्रांतांमधून व [[इराण|इराणमधून]] हाकलले गेले, अथवा पळून आले. त्यापैकी साधारण ६,००,००० इस्रायलमध्ये स्थायिक झाले तर उरलेले युरोपात व अमेरिकेत गेले. पहा: [[अरब प्रांतातून ज्यूंची हकालपट्टी]]

सरकार
भारत आणि इस्रायल
स्वातंत्र्ययुद्ध आणि देशांतर
१९९०चे दशक