त्यांच्या मते बदलते लिंगभाव प्रमाण आणि व्यवहार यांच्या संदर्भामध्ये सामाजिक सुधारणा समजून घेणे गरजेचे आहे. हे लिंगभाव प्रमाण आणि व्यवहार प्रादेशिक आणि भौतिक विशेषतांमधून आणि त्या काळातील छपाई तंत्राचा जो विकास झाला त्यातून आकाराला आले ह्या गोष्टींचा तपशील या खंडातील निबंधांमध्ये जे ऐतिहासिक माहितीविषयी चे उतारे आहेत त्यातून मिळतो. त्यांनी 'मध्यम वर्ग' आणि 'चर्चा ' यांचे चिकित्सकरित्या विश्लेषण केले आहे.

बहुतांश सामाजिक सुधारणांवरील चर्चांमध्ये कशाप्रकारे पुरुष राष्ट्रवादी सुधारकांनी सार्वजनिक आणि खाजगी क्षेत्राच्या सीमा पुनर्रचित केल्या यावर भर दिलेला दिसतो. त्या काळात अशा काही स्त्री समाज सुधारक होत्या ज्यांनी सामाजिक सुधारणामध्ये लक्षणीय कामगिरी करून सार्वजनिक क्षेत्र घडवले जसे की पंडिता रमाबाई; याविषयक खूप कमी अभ्यास आढळून येतात. लेखकांच्या मते, खूप कमी स्त्रिया होत्या पण त्यातही अशा काही स्त्रिया होत्या की ज्यांनी त्यांच्या कौटुंबिक क्षेत्रातून त्यांच्या जीवन जगताविषयक लिहून सार्वजनिक क्षेत्रांना आकार देण्यास सुरुवात केली होती. म्हणून त्यांनी रशसुंदरी देवी आणि ताराबाई शिंदे यांचे उदाहरण घेतले आहे. 
पुस्तकाच्या प्रस्तावनेमध्ये म्हटल्याप्रमाणे एकोणीसाव्या शतकातील सामाजिक सुधारणा या हिंदू सामाजिक सुधारणांविषयक होत्या आणि त्यांनी मुस्लिम व्यक्तिगत कायद्यामधील समस्या विचारात घेतल्या नाहीत. ज्या स्त्रिया पडद्यामध्ये होत्या त्यांना इस्लामिक अध्यापनामध्ये आणण्यासाठी त्यांच्याकरिता उत्तर भारतामध्ये उर्दू भाषेमध्ये शिक्षण खुले केले गेले होते याविषयी कोणत्याही प्रकारची उदाहरणे आढळत नाही.

या खंडातील निबंधामध्ये वेगवेगळया सुधारणांचा समावेश करण्यात आला आहे: सती, विधवा पुनर्विवाह, बंगालमधील विद्यासागर यांच्या सुधारणांवर सनातनी लोकांनी केलेला विरोध, हिंदू स्त्रियांच्या दैनंदिन जीवनावर झालेली प्रखर टिका. स्त्रियांच्या शिक्षणविषयक निबंध भारतातील संपूर्ण भागातील उच्च शिक्षित स्त्रियांविषयक मांडणी करते. इतर निबंध बंगाल ते पंजाब, तामिळनाडू आणि मणिपूर, शीख, ख्रिश्चन, मुस्लिम स्त्रिया तसेच आदिवासी स्त्रिया आणि मातृवांशिक समूह जसे की केरळ मधील नायर यांवर प्रकाश टाकते. 

दोन्ही खंड कशाप्रकारे संघटीत केले गेले याविषयक थोड्या प्रमाणात मांडणी येते. दोन्ही खंडात ऐतिहासिक संशोधन विषयक निबंधांचा समावेश केला आहे. त्यातील १२ निबंध हे पहिल्या खंडात आहेत तर ११ निबंध दुसऱ्या खंडात आहेत. दुसऱ्या खंडातील शेवटच्या भागामध्ये सुधारणावादी काळामध्ये लिहिले गेलेल्या मूळ लेखनातील उतारे आहेत. 

१. राममोहन रॉय 

२. कैलाशबसिनी देवी 

३. ताराबाई शिंदे 

४. एम. जी. रानडे 

५. बेगम रोकेया साखावत होस्सेन 

भारतातील एकोणिसाव्या शतकातील स्त्री विषयक सुधारणा परोपकारी पुरुषांच्याच नेतृत्वाखाली झाल्या या कल्पनेला पुसण्यासाठी या दस्ताऐवजाचा समावेश या खंडामध्ये करण्यात आला आहे. परंतू सुधारणावादी काळातील काही बहुतांश स्त्रियांचे लिखाण प्रादेशिक भाषांमध्ये लिहिले गेले आहेत त्यामूळे संपादकांची निवड मर्यादित होते. पाच लिखाणांपैकी तीन स्त्रियांनी लिहिलेले आहेत.

सन २००८ मध्ये हे खंड प्रकाशित झाले त्यानंतर त्याच लेखकांनी २०१४ मध्ये 'Caste in Modern India' या पुस्तकाचे दोन खंड प्रकाशित केले.

महत्त्वाच्या संकल्पना
संदर्भ सूची
ठळक मुद्दे
प्रस्तावना