महाभारतातील आदिपर्वात हा उत्सव वर्षप्रतिपदेस करण्याचे सुचवले गेले आहे तर इतर ग्रंथातून उत्सव मुख्यत्वे भाद्रपद ते चैत्र या कालावधीत साजरा केला जात असल्याचे संकेत मिळतात. बृहत्संहितेत भाद्रपद शुक्ल अष्टमीला इंद्रध्वजाची यष्टी नगरात आणावी असे म्हटले आहे. परंतु त्याचा पूजनविधी मात्र द्वादशीपासून पौर्णिमेपर्यंत सांगितला आहे आणि पाचव्या दिवशी म्हणजे कृष्ण प्रतिपदेला विधिपूर्वक पूजन करून ध्वज विसर्जित करावा असे सांगितले आहे. बृहत्संहितेत भाद्रपदात इंद्रध्वज महोत्सव होत असल्याचे सांगितले असले तरी महाभारताचे ‘खिल‘ (Supplement) मानल्या गेलेल्या हरिवंशाच्या ‘विष्णुपर्व‘ नामक अध्यायात मात्र हा उत्सव शरद ऋतूत होत असल्याचा उल्लेख पुढील श्लोकात आढळतो- तयोः प्रवृत्तयोरेवं कृष्णस्य च बलस्य च।वने विचरतो मासौ व्यतियातौ स्म वार्षिकौ ॥१॥व्रजमाजग्मतुस्तौ तु व्रजे शुश्रुवतुस्तदा। प्राप्तं शक्रमहं वीरौ गोषांश्चोत्सवलालसान्‌ ॥२॥ अर्थ- (वैशंपायन म्हणतो) ‘‘अशा प्रकारे वनविहार करणार्‍या कृष्णाचे आणि बलरामाचे वर्षाऋतूतील दोन महिने (म्हणजेच श्रावण आणि भाद्रपद) निघून गेले. नंतर ते दोघेजण व्रजात (गोकुळात) आले. त्या वेळी ‘इंद्राचा महोत्सव आहे,‘ असे त्या दोघा वीरांनी ऐकले. सर्व गोपाळ उत्सवाविषयी उत्सुक असलेले त्यांना दिसले. कालिदासाच्या रघुवंशावर ‘शिशुहितैषिणी‘ नामक टीका लिहिणार्‍या चरित्रवर्धनाने रघुवंशातील ‘पुरुहूतध्वज‘ (पुरुहूत = इंद्र) या शब्दाचे स्पष्टीकरण करताना इन्द्र महोत्सव शरदऋतूत साजरा होत असल्याचा उल्लेख केला आहे.

स्वरूप आणि रचना
शक्रोत्सव
जैन आणि बौद्ध धर्मातील इंद्रध्वज आणि उत्सव उल्लेख
शक्रोत्सव ऋतू आणि तिथी