असो वटवृक्ष पोखरांत ।

अंड राहिले दिवस बहूत ।।

अवि होत्र नारायण त्यांत ।

ईश्‍वर सत्ते संचारला ।।९२।।

दिवसेंदिवस अंडात।

वाडी लागले जीववंत ।।

देह होता सामर्थ्यवंत ।

भगन लागे अंड ते ।।९३।।

त्यांत तलवर पोखरांत ।

बाळ रुदन करी अत्यंत ।।

निढळवाणी कोण त्यांते ।

रक्षणाते नसेची ।।९४।। (अध्याय ३६, ओवी ९२, ९३, ९४)

ब्रह्मदेवाचे वीर्य एका सर्पिणीने भक्ष केले. तीच्या पोटी अग्निहोत्र नारायणाने प्रवेश केला. अस्तिक ऋषिंच्या सांगण्यावरून सर्पिण झाडाच्या ढोलीत बसून राहिली. सर्पिणीने एक अंडे घातले. ते फुटून मूल बाहेर आले. ते रडू लागले. याच वेळी कोश धर्मा नावाचा ब्राह्मण तेथून जात होता. त्याने ते बाळ घेतले. पत्‍नी सुरादेवीला दाखविले. त्यांनी त्याचा सांभाळ केला. वडाच्या ढोलीत जन्मला म्हणून त्याचे नाव वटसिद्ध नागनाथ असे ठेवले. दत्तात्रयांनी त्याला नाथपंथाची दीक्षा दिली. नागनाथांचे जन्मस्थान नैमिष्यारण्य येथे आहे. तर संजीवन समाधी वडवळ (ता. चाकूर, जि. लातूर) येथे आहे. येथे जाण्यासाठी लातूरवरून २५ कि.मी. अंतरावर चाकूर तालुक्‍यात वडवळ हे गाव आहे. हैद्राबाद - परळी रेल्वे मार्गावर हे तीर्थस्थान आहे.

वटसिद्ध नागनाथ:
कानिफनाथ:
रेवणनाथ:
नवनाथ (9 नारायण)