समर्थ बाबा जुमदेवजी यांनी १९४६ साली बाबा हनुमानजी ची प्राप्ती केल्यानंतर ते मानवाचे दुःख दूर करू लागले. परंतु त्या कृपेने मानवाचे दु:ख पूर्णपणे नाहीसे झाले नाही म्हणून त्यांनी अशा शक्तीचे संशोधन करण्यास सुरुवात केली की जी मानवाचे सर्व प्रकारचे दुःख हरण करू शकेल. शेवटी त्यांनी १९४८ साली एका भगवंताची प्राप्ती केली. तेव्हापासून परमेश्वराप्रति मानवाला जागविण्याचे कार्य निष्काम भावनेने ते सतत करीत होते. याकरिता बाबा मानवाला रोज मार्गदर्शन करीत होते.

त्यांनी आपल्या सेवकांच्या गरजा भागविता याव्यात म्हणून परमपूज्य परमात्मा एक सेवक मंडळाची स्थापना केली आणि त्या माध्यमाद्वारे परमात्मा एक सेवक नागरीक सहकारी बँक, गोळीबार चौक, नागपूर येथे स्थापन केली. जागनाथ बुधवारी नागपूर येथे 'परमात्मा एक ग्राहक भांडार' उघडले. सलाईमेटा आणि धोप या खेड्यात तेथील सेवकांच्या शेतीबरोबर जोडधंदा मिळावा म्हणून दूध उत्पादक संस्था स्थापन केल्यात.

हे सर्व कार्य करीत असताना त्यांनी सतत निष्काम भावनेने मानव जागृतीचे कार्य केले. याकरिता त्यांनी खेडोपाडी, गावोगावी, उन्हाळा, पावसाळा किंवा थंडीच्या दिवसांची पर्वा न करता पायी, खाचर, बैलगाडी, बस इत्यादी साधनांनी प्रवास केला. याकरिता येणारा खर्च ते स्वतः करीत असत. खेड्यापाड्यात जे काही मिळेल ते खात-पित असत. परंतु मी भगवंताची प्राप्ती केली आहे म्हणून लोकांनी फुकटात खाऊ घालावे असा मोह होऊ दिला नाही. त्यांनी कधीही गुरुपूजा घेतली नाही. आत्मा हाच परमात्मा आहे आणि तो प्रत्येकात आहे हे समजतात. म्हणून कोणालाही स्वतःच्या पाया पडू दिले नाही. कोणाचाही व्यक्तिगत हार स्वीकारला नाही. परमेश्वरी कार्य करताना ते आंघोळीची किंवा जेवणाची सुद्धा पर्वा करत नव्हते.

बाबांनी वरील संस्था स्थापन करून सेवकांना त्यांची गृहस्थी उंच आणण्याकरिता या संस्थांचा लाभ मिळवून दिला. या संस्थेत होणाऱ्या लाभाचा कधी स्वतःकरीत उपयोग केला नाही. किंबहुना कधी साधा चहा या संस्थांकडून त्यांनी घेतला नाही. बँकेची आणि मंडळाची वस्तू तयार करताना स्वतः जातीने बारीक-सारीक गोष्टीवर लक्ष देऊन ते पूर्ण करण्याची पराकाष्टा केली. यावरून त्यांनी केलेल्या त्यागाची कल्पना येते.

त्यांनी आपल्या जीवनात सतत त्याग केल्यामुळे त्यांच्यावर परमेश्‍वरी कृपा होती. या परमेश्वरी कार्याकरिता बाबा सतत त्याग करीत आलेले होते. बाबांचे वरील सर्व प्रकारचे कार्य लक्षात ठेवून परमपूज्य परमात्मा एक सेवक मंडळाच्या दि. ०५/०८/१९८४ च्या कार्यकर्त्यांच्या बैठकीत महानत्यागी बाबा जुमदेवजी असे संबोधण्यात यावे असे ठरले. आणि त्याप्रमाणे सर्व सेवकांतर्फे मंडळाच्या कार्यकारिणीने बाबांना नम्र विनंती केल्यावर सेवकांच्या विनंतीला मान देऊन वरील पदवी स्वीकारण्याला बाबांनी परवानगी दिली. त्याप्रमाणे दि. १६ ऑगस्ट १९८४ रोजी झालेल्या वार्षिक प्रकट दिनाच्या दिवशी बाबांना महानत्यागी बाबा जुमदेवजी ही पदवी सर्व सेवकांतर्फे बहाल करण्यात आली. आणि बाबांनी हसतमुखाने स्वीकारली. त्या दिवसापासून बाबा सद्गुरू समर्थ या नवाऐवजी 'महानत्यागी' बनले.

परिणीती
महानत्यागी
प्रथम सेवक
जीवन