कविव्यापारातून रसप्रतीती येते ती या व्यंग्यार्थामुळेच. या विशिष्ट अर्थाने आनंदवर्धंनाने ‘ध्वनि हाच काव्याचा आत्मा’ आहे हा सिद्धांत मांडला. या नंतर आनंदवर्धनाने ध्वनिची व्याख्या सांगितलेली आहे. त्याने अशा व्यंग्यार्थप्रधान काव्याला ध्वनि किंवा ध्वनिकाव्य म्हटले आहे. या ध्वनि काव्याची व्याख्या आनंदवर्धनाने अशी केली आहे. 

व्याख्या : ज्या काव्यात अर्थ किंवा शब्द दोघे ही आपले स्वरूप म्हणजे आत्मा आणि आपला अर्थ यांना गौण करून व्यंग्यार्थाला म्हणजे तिसऱ्याच सूचित अर्थाला वनिचा अर्थ : शब्दांच्या व्यंजना व्यापाराने रसकाठासी एक विशिष्ट प्रकारची मनोवस्था निर्माण होते. ही अवस्था म्हणजे रसप्रतीती होय. आनंदवर्धनाच्या मते, रस हे प्रत्यक्ष तत्त्व नसून शब्दार्थी घडकांव्दारे ध्वनित होणारे तत्व आहे, यालाच तो रसध्वनी म्हणतो. 

उदा : सूर्य अस्ताला गेला, म्हणजे सूर्य पश्चिम क्षितिजावर बुडाला हा त्याचा वाच्यार्थ होय. याच वाक्यतून भिन्न भिन्न अर्थ ध्वनित होतो. उदा : १. चोराला चोरी करण्याची वेळ झाली अशी सूचना मिळते. तर ब्राम्हणाला संध्या करण्याच्या वेळेची सूचना मिळते आणि प्रेमिकांना प्रिय व्यकीच्या भेटीची वेळ झाल्याचे सूचित होईल. असे सांगून हा ध्वन्यार्थ जास्त मोलाचा असतो. असे आनंदवर्धन म्हणतो. हा ध्वनि काव्यातच असतो. मात्र तो सर्वच कवीला व्यक्त करता येत नाही. त्यासाठी कवीजवळ असामान्य स्वरूपाची प्रतिभाशक्ती असणे आवश्यक आहे. अशा कवींना आनंदवर्धनाने महाकवी म्हटले आहे. ध्वनि काव्यातच असला मात्र तो सर्वच रसिकाला जाणवत नाही. त्यासाठी रसिकाजवळही असामान्य स्वरूपाची प्रतिभाशक्ती असणे आवश्यक आहे. त्याला 'विमलप्रज्ञा' असे म्हणतात. 

संदर्भ
ध्वनिकाव्य
आनंदवर्धनाचे ध्वनिसूत्र
रसादिध्वनि