प्रारंभिक करियर: स्क्रीनप्ले

करियरच्या सुरुवातीला रॉयने दूरदर्शन आणि चित्रपटांसाठी काम केले. त्यांनी एनी गिव्हस इट ऑन (१९८९) चित्रपटाची रचना केली होती, ती वास्तुविशारद विद्यार्थी म्हणून तिच्या अनुभवावर आधारित होती, ज्यामध्ये तिने कलाकार म्हणून आणि इलेक्ट्रिक मून (१९९२) म्हणूनही पाहिले. १९९८ मध्ये रॉयने सर्वोत्कृष्ट पटकथासाठी राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार जिंकला. १९९४ मध्ये शेखर कपूर यांच्या फिल्म बॅंडिट क्वीनची टीका त्यांनी केली तेव्हा ती फुलेन देवीच्या जीवनावर आधारित होती. "द ग्रेट इंडियन बलात्कार ट्रिक" नावाच्या तिच्या चित्रपट समीक्षामध्ये तिने "परवानगीशिवाय जिवंत स्त्रीच्या बलात्काराची पुनरावृत्ती" करण्याचा हक्क सांगितला, आणि कपूर यांना देवीचा शोषण करून तिच्या जीवनाविषयी चुकीचे वर्णन केल्याचा आरोप केला.

द गॉड ऑफ स्मॉल थिंग्ज

१९९६ साली रॉयने त्यांची पहिली कादंबरी द गॉड ऑफ स्मॉल थिंग्ज लिहिली. पुस्तक अर्ध-आत्मचरित्रात्मक आहे आणि आयुमानमध्ये तिच्या बालपणाचा अनुभव घेते. 

द गॉड ऑफ स्मॉल थिंग्जच्या प्रकाशनामुळे रॉयला आंतरराष्ट्रीय प्रसिद्धी मिळाली. याला फिक्शनसाठी १९९७ मध्ये बुकर पुरस्कार मिळाला आणि द न्यूयॉर्क टाइम्स नोटबुक ऑफ द ईयर मध्ये नोंदविण्यात आले. स्वतंत्र कल्पनांसाठी द न्यूयॉर्क टाइम्स बेस्टसेलर्स यादीवर त्यांनी चौथे स्थान पटकावले. सुरुवातीपासून हे पुस्तक व्यावसायिक यशस्वी ठरले, हे पुस्तक मे मध्ये प्रकाशित झाले होते आणि जूनच्या शेवटी १८ देशांमध्ये पुस्तक विकली गेली होती. 

द गॉड ऑफ स्मॉल थिंग्सना द न्यू यॉर्क टाइम्स (एक "चमकदार प्रथम कादंबरी"," विलक्षण "," एकाच वेळी नैतिकदृष्ट्या उग्र आणि इतके कल्पितदृष्ट्या पूरक") यासारख्या मोठ्या अमेरिकन वृत्तपत्रात उत्कृष्ट समीक्षा मिळाल्या. लॉस एंजेलिस टाइम्स ("पोद्दीपणाची एक कादंबरी आणि उल्लेखनीय स्वीप"), आणि कॅनेडियन प्रकाशनांमध्ये जसे टोरांटो स्टार ("एक मस्तक, जादुई कादंबरी"). १९९७ च्या कालवधीत ते पाच सर्वोत्तम पुस्तकांपैकी एक होते. १९९६ च्या बुकर पुरस्कार न्यायाधीश कारमेन कॅलिल यांनी "निष्पाप" असे उपन्यास म्हटले आणि द गार्डियन यांनी "गंभीरपणे निराशाजनक" संदर्भ दिला. भारतात, विशेषतः ई.के.नारायण, यांनी रॉयच्या गृह राज्य केरळचे मुख्यमंत्री म्हणून तिला लैंगिकतेच्या अनियंत्रित वर्णनासाठी टीका केली, जिथे तिला अश्लीलतेचा आरोप द्यावा लागला. 

नंतरचे करियर 

रॉयने आपल्या कादंबरीच्या यशस्वीनंतर, द बॅनियन ट्री आणि डॉक्यूमेंटरी डीएएम / एजीई: फिल्म अरुंधती रॉय (२००२) ही एक दूरदर्शन धारावाहिका लिहिली आहे. 

२००७ च्या सुरुवातीला रॉय यांनी सांगितले की ती दुसऱ्या कादंबरीवर काम करीत होती. 

आम्ही वेअर वन मध्ये योगदान दिले: २००९ मध्ये जारी केलेल्या आदिवासी लोकांचे एक उत्सव, जे जगभरातील लोक या संस्कृतीचा शोध घेतात, त्यांच्या विविधतेचे वर्णन करतात आणि त्यांच्या अस्तित्वाच्या धोक्याचे वर्णन करतात. या पुस्तकाच्या विक्रीतून रॉयल्टी स्वदेशी हक्क संघटना सर्वाइवल इंटरनॅशनलकडे जाते. 

तिने समकालीन राजकारण आणि संस्कृतीवर असंख्य निबंध लिहिले आहेत. त्यांना पाच खंडांच्या सेटमध्ये पेंग्विन इंडिया यांनी एकत्रित केले आहे. 

ऑक्टोबर २०१६ मध्ये पेंग्विन इंडिया आणि हमीश हॅमिल्टनने यूके यांनी जाहीर केले की जून २०१७ मध्ये त्यांनी आपली दुसरी कादंबरी, द मिनिस्टम ऑफ यूटॉम हप्पीनेस प्रकाशित केली. मॅन बुकर पुरस्कार २०१७ लॉंग लिस्टसाठी कादंबरी निवडली गेली. जानेवारी २०१८ मध्ये नॅशनल बुक क्रिटिक्स सर्कल अवॉर्डसाठी सर्वोत्कृष्ट आनंद मंत्रालयाचे नामांकन झाले. 

करियर
साहित्यिक कारकीर्द
वकील
पार्श्वभूमी आणि जीवन