ગિનિ પિગનું સૌપ્રથમ પાલતુ રૂપ છેક ઈ.સ. પૂર્વે 5000માં હોવાનું માલુમ પડે છે, દક્ષિણ અમેરિકા (વર્તમાન સમયના કોલંબિયાનો દક્ષિણ ભાગ, ઇક્વેડૉર, પેરુ અને બોલિવિયા)ના એન્ડન પ્રદેશની આદિવાસી જાતિઓ દ્વારા ખોરાક તરીકે તેનો ઉપયોગ થતો હતો. દક્ષિણ અમેરિકાના ઊંટની પ્રજાત્તિના કેમલિડના ગૃહજીવનના હજારો વર્ષ પછી આમ ઘટ્યું હતું. ઈસુ પૂર્વે પાંચસોથી ઈસુની પાંચસો વર્ષ સુધીની પ્રતિમાઓમાં કે જે પુરાતત્વ વિભાગે કરેલા ખોદકામમાં પેરુ અને ઈક્વેડૉરમાં મળી આવી હતી, તેના પર પણ ગિનિ પિગનું વર્ણન મળી આવે છે. પ્રાચીન પેરુના મોચે લોકો પ્રાણીઓની પૂજા કરતા હતા અને તેમની કળામાં ઘણીવખત ગિનિ પિગનું નિરૂપણ કર્યું છે. 
ઈસુના 1200 વર્ષ પછીથી અને 1532માં સ્પેનના આક્રમણથી, પસંદગીના સંકરણથી ગિનિ પિગની અનેક સ્થાનિક પ્રજાતિઓ અસ્તિત્વમાં આવી હતી. જેણે આધુનિક સમયની કેટલીક સ્થાનિક પ્રજાતિઓ માટે આધાર તૈયાર કર્યો. પ્રાંતમાં ખોરાકના સ્રોત તરીકે તેમને સ્વીકારવામાં આવ્યા; એન્ડીઅન હાઈલેન્ડના મોટા ભાગના ઘરોમાં આ પ્રાણીની સંખ્યા વધવા માંડી, કે જેમણે કુટુંબના અન્ય શાકભાજીઓ પર કાપ મૂકવા માંડ્યો. લોકવાયકા પરંપરામાં અનેક સ્થળો પર ગિનિ પિગનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે; ભેંટ તરીકે તેમની આપ-લે થતી હતી, સામાજિક અને ધાર્મિક પ્રસંગોમાં રીતરિવાજ તરીકે તેમનો ઉપયોગ થતો હતો. 
લોક વૈદ્યો કે "ક્યુરાન્ડેરોસ" ની કમળા, સંધિવા, આર્થ્રાઇટિસ (સાંધાનો સોજો) વિષમ જ્વર જેવા રોગોની સારવાર માટેની પરંપરાગત ઉપચાર પદ્ધતિમાં પણ તેમની ભૂમિકા રહેતી હતી. તેમના (ગિનિ પિગ)ના શરીરને રોગીના શરીર સાથે ઘસવામાં આવે છે અને તેને અલૌકિક માધ્યમ તરીકે જોવામાં આવતું હતું. ખાસ કરીને કાળા ગિનિ પિગને નિદાન માટે ઉપયોગી માનવામાં આવે છે. સારવાર અસરકારક રહી કે નહીં તે નક્કી કરવા માટે પ્રાણીમાં કાપો મૂકીને તેના આંતરડા પણ ચકાસવામાં આવે છે. એન્ડીઝના અનેક વિભાગોમાં, જ્યાં પશ્ચિમી દવાઓ મળતી નથી અથવા તો તેની ઉપર વિશ્વાસ નથી, ત્યાં આ પદ્ધતિ વ્યાપક રીતે સ્વીકાર્ય છે. 

સ્પેનના, ડચના અને અંગ્રેજી વેપારીઓ ગિનિ પિગને યુરોપ લાવ્યા, જ્યાં ઉચ્ચ અને શાહી વર્ગોમાં વિલાયતી પાળતું પ્રાણી તરીકે તેમણે ઝડપથી લોકપ્રિયતા હાંસલ કરી લીધી, જેમાં રાણી એલિઝાબેથ પ્રથમ પણ સામેલ હતા. ગિનિ પિગનો પ્રથમ લેખિત ઉલ્લેખ 1547માં મળે છે, જેને સેન્ટો ડૉમિગોના પ્રાણી તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે, કારણ કે, કેવિસનું મૂળ હિસ્પાનોલિયા નથી, સ્પેનના મુસાફરો આ પ્રાણી લાવ્યા હોય તેવી સંભાવના છે. 1554માં સ્વિત્ઝરલેન્ડના પ્રકૃતિશાસ્ત્રજ્ઞ કૉનાર્ડ ગેસનરે પ્રથમ વખત પશ્ચિમને ગિનિ પિગનું વર્ણન કર્યું હતું. એરેક્સલબેને 1777માં પ્રથમ વખત તેનું જીવ વૈજ્ઞાનિક નામ વાપર્યું હતું; તે પાલાસની વર્ગીય નામકરણ (1766) લિનાઉસના ચોક્કસ સૂચન (1758)નું મિશ્રણ હતું. 

નામ
લાક્ષણિકતાઓ અને પર્યાવરણ
આરોગ્ય
ઇતિહાસ