19મી સદીના અંતમાં, શેર્મન કાયદાએ, ન્યુ જર્સીને હિસ્સાવાળી કંપનીઓ, અને મર્જરો (જોડાણો)ની મંજૂરી આપી હતી, તેના પરિણામે મોટા કોર્પોરેશનોમાં અદ્રશ્ય શેરહોલ્ડરો જોવા મળ્યા હતા. (જુઓ ધી મોર્ડન કોર્પોરેશન એન્ડ પ્રાઇવેટ પ્રોપર્ટી જાણીતા "સાન્ટા ક્લેરા કાઉન્ટી વિ. સધર્ન પેસિફિક રેલબોર્ડ" નિર્ણયે નીતિઘડવૈયાઓ પર પ્રભાવ પાડવાનો પ્રારંભ કર્યો હતો અને આધુનિક કોર્પોરેટ યુગનો પ્રારંભ થયો હતો. 

20મી સદીમાં આખા વિશ્વમાં સમર્થનકારી કાયદાઓનો વિકાસ જોવામાં આવ્યો હતો, જેણે વિશ્વ યુદ્ધ I પહેલા અને પછી આર્થિક તેજીને આગળ ધકેલવામાં સહાય કરી હતી. 1980માં શરૂ થયેલા વિશાળ સરકાર હસ્તકના કોર્પોરેશનો સાથેના ઘણા દેશોએ ખાનગીકરણ તરફ પ્રયાણ કર્યું હતું, તેમજ જાહેર સેવા અને સાહસોનું કોર્પોરેશનોને વેચાણ કર્યું હતું. અનિયમને (કોર્પોરેટ કામકાજના નિયમનમાં ઘટાડો) ઘણીવાર લાઇસેઝ ફેઇર નીતિના ભાગરૂપે ખાનગીકરણનો સાથ આપ્યો હતો. યુદ્ધ બાદ અન્ય મોટો ફેરફાર એ હતો કે કોંગ્લોમરેટ્સ (પેઢીઓ ભેગી થઇને રચાયેલું મંડળ)નો વિકાસ થયો હતો, જેમાં મોટા કોર્પોરેશનોએ પોતાનો ઔદ્યોગિક પાયો વિસ્તારવા માટે નાના કોર્પોરેશનોને ખરીદી લીધા હતા. જાપાનીઝ કંપનીઓએ સમાંતર કોંગ્લોમરેશન મોડેલ કેઇરેત્સુની રચના કરી હતી, જેની બાદમાં અન્ય દેશોમાં પણ નકલ કરવામાં આવી હતી. 

યુનાઇટેડ કિંગ્ડમ અને રિપબ્લિક ઓફ આયર્લેન્ડ
કોર્પોરેટ કાયદા
આધુનિક કોર્પોરેશનો
રચના