જીસ્યૂટ મિશન ઓફ ચાઇનાના સભ્ય ફર્ડિનાન્ડ વર્બિએસ્ટે 1672ની આસપાસ પ્રથમ વરાળથી ચાલતું વાહન બનાવ્યું, જે નાના પાયે હતું અને ચાઇનીઝ સામ્રાજ્ય માટે રમકડા તરીકે બનાવવામાં આવ્યું હતું, અને તે ડ્રાઇવર કે મુસાફરોના પરિવહન માટે સક્ષમ ન હતું, પરંતુ તે પ્રથમ કાર્યરત વરાળથી ચાલતું વાહન હતું ('ઓટો-મોબાઇલ'). 
રશિયાના એક ખેડૂત, લિઓન્ટી શેમશુરેન્કોવે 1752માં માનવના પગ દ્વારા ચલાવવામાં આવતી ચાર પૈડાવાળી ઓટો-રનીંગ કેરેજની રચના કરી, અને ત્યાર બાદ તેણે ઓડોમિટરથી સજ્જ કરવાનું સૂચન કર્યુ અને સ્વયં-સંચાલિત ચાલતી સ્લેજ બનાવવા માટે સમાન સિદ્ધાંતનો ઉપયોગ કર્યો. આમ છતાં, 1769માં ઘોડાથી ચાલતા વાહનના સિદ્ધાંતને સ્વીકારીને પ્રથમ સ્વયં-સંચાલિત યાંત્રિક વાહન અથવા મોટરગાડીની રચના કરવાનો શ્રેય નિકોલસ-જોસેફ કુગનોટને આપવામાં આવે છે, જે દાવાને કેટલાક લોકો ખોટો ગણાવે છે, જેઓ કુગનોટનું ત્રણ પૈડા વાળું વાહન ક્યારેય ચાલ્યું હતું કે નહીં તે વિષે શંકા ધરાવે છે. જેમના પર શંકા ન હતી તેમાં રિચર્ડ ત્રેવિથીકનો સમાવેશ થાય છે, જેમણે 1801માં "પફિંગ ડેવિલ" રોડ લોકોમોટિવનું સર્જન કરીને પ્રદર્શન કર્યું, જે ઘણા લોકો દ્વારા વરાળથી ચાલતું પ્રથમ વાહન મનાય છે, જોકે તે લાંબા સમય સુધી વરાળનું દબાણ ટકાવી રાખવા માટે સક્ષમ ન હતું, અને તેનો ફક્ત થોડો વ્યવહારિક ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. 

1780ના દાયકામાં, રશિયાના મર્ચન્ટ ઓરિજીનના શોધક ઇવાન કુલિબીને પગથી ચાલતી ત્રણ પૈડાવાળી ગાડીની રચના કરી, જેમાં ફ્લાઇવ્હીલ, બ્રેક, ગિયરબોક્સ અને બેરિંગ્ઝ જેવા આધુનિક સાધનોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો; આમ છતાં, તેનો વધુ વિકાસ થયો ન હતો. એક સ્વિસ શોધક, ફ્રાન્કોઇઝ આઇઝેક દે રિવાઝે 1806માં પ્રથમ ઇન્ટર્નલ કમ્બશન એન્જિન બનાવ્યું, જે હાઇડ્રોજન અને ઓક્સિજનના મિશ્રણથી ચાલતું હતું અને વિશ્વના પ્રથમ વાહન, ઓલ્બિટ રૂડિમેન્ટરીના વિકાસ માટે તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો, જેમાં આ પ્રકારના એન્જિનની મદદ લેવામાં આવી હતી. આ ડિઝાઇન ખૂબ સફળ થઇ ન હતી, અને સેમ્યુઅલ બ્રાઉન, સેમ્યુઅલ મોરે અને ઇટિન લિનોઇરની હિપ્પોમોબાઇલ સાથે આ જ બન્યું હતું, જે પ્રત્યેકે (સામાન્ય રીતે ગાડી કે ગાડાનો સ્વીકાર કરીને) અણઘડ ઇન્ટર્નલ કમ્બશન એન્જિન્સથી ચાલતા વાહનો બનાવ્યા હતા. 

નવેમ્બર 1881માં, ફ્રેન્ચ શોધક ગુસ્તાવે ટ્રોવેએ ત્રણ પૈડા વાળી કાર્યરત મોટરગાડીનું પ્રદર્શન કર્યું જે વીજળીથી ચાલતી હતી. પેરિસમાં વીજળીના આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રદર્શન ખાતે તે પ્રદર્શીત કરવામાં આવી હતી.જર્મનીના અન્ય ઇજનેરો (ગોટ્ટલિયબ ડેઇમલર, વિલહેલ્મ મેબેક અને સિગફ્રાઇડ માર્કસ સહિતના) તે જ સમયે આ સમસ્યા પર કામ કરી રહ્યા હતા, કાર્લ બેન્ઝ સામાન્ય રીતે અદ્યતન મોટરગાડીના શોધક તરીકે જાણતા છે. તેના પોતાના ફોર સ્ટ્રોક સાઇકલ ગેસોલિન એન્જિનથી ચાલતી મોટરગાડી કાર્લ બેન્ઝ દ્વારા 1885માં જર્મનીના મેનહેઇમમાં બનાવવામાં આવી હતી, અને 1883માં સ્થપાયેલી તેની મુખ્ય કંપની બેન્ઝ એન્ડ સાઇના આશ્રય હેઠળ પછીના વર્ષે જાન્યુઆરીમાં પેટન્ટ લેવામાં આવી હતી. તે સમયે અસ્તિત્વમાં રહેલા અન્ય સાધનોનો ઉપયોગ કર્યા વિના તે એક અભિન્ન ડિઝાઇન હતી, અને નવી કલ્પનાની રચના કરવા માટે ઘણી નવી તકનીકો સમાવિષ્ટ હતી. આ રચના પેટન્ટ માટે યોગ્ય હતી. તેણે 1888થી ઉત્પાદિત વાહનોના વેચાણની શરૂઆત કરી. 

1879માં, બેન્ઝને તેના પ્રથમ એન્જિન માટે પેટન્ટ આપવામાં આવી, તેની રચના 1878માં કરવામાં આવી હતી. તેમની ઘણી શોધોમાં વાહનોને ઉર્જા આપવાનું શક્ય બનાવવા ઇન્ટર્નલ કમ્બ્શન એન્જિનનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. 

તેનું પ્રથમ "મોટરવેગન" 1885માં બનાવવામાં આવ્યું હતું, અને તેની શોધ માટેની તેની અરજીને 29 જાન્યુઆરી, 1886ના રોજ પેટન્ટ આપવામાં આવી હતી. બેન્ઝે 3 જૂલાઇ, 1886ના રોજ વાહનોના વેચાણની શરૂઆત કરી, અને 1888 અને 1893 વચ્ચે આશરે 25 બેન્ઝ વાહનોનું વેચાણ કરવામાં આવ્યું હતું, જ્યારે તેમના પ્રથમ ચાર પૈડાના વાહનની રજૂઆત પરવડે તેવા મોડેલની સાથે કરવામાં આવી હતી. તેની પોતાની ડિઝાઇનના ફોર-સ્ટ્રોક એન્જિન્સ તેમાં લગાવવામાં આવ્યા હતા. ફ્રાન્સના એમાઇલ રોજર અગાઉથી બેન્ઝ એન્જિન્સ પરવાના હેઠળ બનાવે છે, હવે તેમના ઉત્પાદનોની શ્રેણીમાં બેન્ઝ ઓટોમોબાઇલનો ઉમેરો થયો. કેમકે ફ્રાન્સ શરૂઆતમાં ઓટોમોબાઇલના વિકાસ માટે મુક્ત હતું, પ્રારંભમાં જર્મનીમાં બેન્ઝે વેચાણ કર્યું તેની સરખામણીએ ફ્રાન્સમાં રચના અને વેચાણ વધારે હતું. 

1896માં, બેન્ઝે જર્મનમાં "બોક્સરમોટર" નામના પ્રથમ ઇન્ટર્નલ-કોમ્બ્શન ફ્લેટ એન્જિનની રચના કરીને પેટન્ટ મેળવી. ઓગણીસમી સદીના છેલ્લા વર્ષો દરમિયાન, બેન્ઝ 1899માં 572 એકમોના ઉત્પાદન સાથે વિશ્વની સૌથી મોટી ઓટોમોબાઇલ કંપની હતી, અને તેના કદને કારણે, બેન્ઝઃ એન્ડ સાઇ જોઇન્ટ સ્ટોક કંપની બની. 

ડેમ્લેર અને મેબેકે 1890માં કેન્ન્સ્ટેટ્ટ ખાતે ડેમ્લેર મોટરેન ગેસલશાફ્ટ (ડેમ્લેર મોટર કંપની, ડીએમજી)ની શોધ કરી. અને બ્રાન્ડ નામ, "ડેમ્લેર" હેઠળ 1892માં તેની પ્રથમ મોટરગાડીનું વેચાણ કર્યું, જે અન્ય ઉત્પાદનકાર દ્વારા બનાવવામાં આવેલી હોર્સ-ડ્રોન સ્ટેજકોચ હતી, જેને તેમણે પોતાની ડિઝાઇનના એન્જિન સાથે ફરી તૈયાર કરી હતી. 1895 સુધીમાં ડેમ્લેર અને મેબેકે, ડેમ્લેર વર્ક્સ અથવા હોટેલ હેર્મેન ખાતે આશરે 30 વાહનો બનાવ્યા હતા, જ્યાં તેમણે તેમના ટેકેદારો સાથેના વિવાદો બાદ દુકાનની સ્થાપના કરી હતી. બેન્ઝ અને મેબેક તથા ડેમ્લેર જૂથ એકબીજાના શરૂઆતના કાર્યો અંગે કદાચ અજાણ હોવાનું મનાય છે. તેમણે ક્યારેય એકસાથે કામ કર્યું નથી, કેમકે બે કંપનીઓમાં મર્જર સમયે, ડેમ્લેર અને મેબેક બંને ડીએમજીનો ભાગ રહ્યા ન હતા. 

1900માં ડેમ્લેરનું મૃત્યુ થયું હતું અને તે વર્ષે પાછળથી મેબેકે "ડેમ્લેર-મર્સિડીઝ" નામનું એન્જિન બનાવ્યું હતું, જે એમિલ જેલ્લિનેક દ્વારા નક્કી કરવામાં આવેલા ધારાધોરણો પ્રમાણે વિશેષ રૂપે તૈયાર કરવામાં આવેલી યાદીમાં મુકવામાં આવ્યું હતું. સ્પર્ધા અને તેમના દેશમાં વેચાણ માટે જેલ્લિનેક માટે આ નાના પાયે ઉત્પાદન કરવામાં આવ્યું હતું. તેના બે વર્ષ બાદ, 1902માં, નવું મોડેલ ડીએમજી ઓટોમોબાઇલનું ઉત્પાદન કરવામાં આવ્યું અને મેબેકે એન્જિન બાદ મોડેલનો મર્સિડીઝ નામ આપવામાં આવ્યું, જે 35 એચપી ઉત્પન્ન કરતું હતું. મેબેકે ત્યારબાદ તરત જ ડીએમજી છોડી દીધી હતી અને પોતાના કારોબારની શરૂઆત કરી હતી. "ડેમ્લેર" બ્રાન્ડના હકો અન્ય ઉત્પાદનકારોને વેચી દેવામાં આવ્યા હતા. 

કાર્લ બેન્ઝે ડીએમજી અને બેન્ઝ એન્ડ સાઇ વચ્ચે સહકાર સ્થાપવાની દરખાસ્ત મુકી હતી. પ્રથમ વિશ્વ યુદ્ધ બાદ જર્મનીમાં આર્થિક સ્થિતિ બગડવાની શરૂઆત થઇ, પરંતુ ડીએમજીના ડિરેક્ટરોએ શરૂઆતમાં સ્વીકારવાનો અસ્વીકાર કર્યો હતો. આ સ્થિતિ જ્યારે વધુ વણસી ત્યારે બે કંપનીઓ વચ્ચેની વાટાઘાટો ઘણા વર્ષો પછી ફરી શરૂ થઇ, 1924માં તેમણે વર્ષ 2000 સુધીના "એગ્રીમેન્ટ ઓફ મ્યુચ્યુઅલ ઇન્ટરસ્ટ" પર હસ્તાક્ષર કર્યા. બંને કંપનીઓએ ધારાધોરણો અનુસાર ડિઝાઇન, ઉત્પાદન, ખરીદી અને વેચાણ બનાવી અને તેમણે સંયુક્ત ધોરણે તેમની મોટરગાડીના મોડેલ્સની જાહેરાત કરી અથવા વેચાણ કર્યું. જોકે તેમણે પોતાની બ્રાન્ડ જાળવી રાખી હતી. 

28 જૂન, 1926ના રોજ, બેન્ઝ એન્ડ સાઇ અને ડીએમજી અંતે "ડેમ્લેર-બેન્ઝ" તરીકે ભળી ગયા અને ડીએમજી ઓટોમોબાઇલના સૌથી મહત્ત્વના મોડેલ તરીકેની બ્રાન્ડ તરીકે તેના બધી જ મોટરગાડીઓને "મર્સિડીઝ બેન્ઝ" નામ આપવામાં આવ્યું, મેબેકની ડિઝાઇન પાછળથી બેન્ઝના નામ સાથે "1902 મર્સિડીઝ-35 એચપી" તરીકે ગણાવવામાં આવી. કાર્લ બેન્ઝ 1929માં મૃત્યુ થયું ત્યાં સુધી ડેમ્લેર-બેન્ઝના બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટર્સના સભ્ય રહ્યા, અને તે સમયે તેમના બે પુત્રોએ પણ કંપનીના સંચાલનમંડળમાં ભાગ લેતા હતા. 

1890માં, ફ્રાન્સના એમાઇલ લેવાસ્સર અને આર્મન્ડ પ્યુજટે ડેમ્લેર એન્જિન સાથે વાહનોના ઉત્પાદનની શરૂઆત કરી, અને ફ્રાન્સમાં ઓટોમોબાઇલ ઉદ્યોગનો પાયો નાખ્યો. 

ગેસોલિન ઇન્ટર્નલ કમ્બ્શન એન્જિન સાથેના અમેરિકન ઓટોમોબાઇલ માટેની પ્રથમ ડિઝાઇન 1877માં રોચેસ્ટર, ન્યૂ યોર્કના જ્યોર્જ સેલ્ડન દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવી હતી, જેમણે 1879માં ઓટોમોબાઇલ માટે પેટન્ટની અરજી કરી હતી, પરંતુ પેટન્ટની અરજી રદબાતલ થઇ હતી કેમકે વાહન ક્યારેય બન્યું જ ન હતું. સોળ વર્ષના વિલંબ અને તેમની એપ્લીકેશન્સમાં શ્રેણીબદ્ધ ઉમેરા બાદ, 5 નવેમ્બર, 1895માં, સેલ્ડનને ટુ-સ્ટ્રોક ઓટોમોબાઇલ એન્જિન માટે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ પેટન્ટ () આપવામાં આવી, જેણે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં મોટરગાડીઓના વિકાસમાં પ્રોત્સાહન પુરુ પાડ્યું હતું. તેની પેટન્ટને હેન્રી ફોર્ડ અને અન્ય લોકો દ્વારા પડકારવામાં આવી હતી અને 1911માં ઉથલાવી દેવામાં આવી હતી. 

બ્રિટનમાં તાપમાનના વિવિધ એકમ સાથે વરાળથી ચાલતી કાર બનાવવાના ઘણા પ્રયત્નો કરવામાં આવ્યા હતા, જેમાં થોમસ રિકેટે તો 1860માં ઉત્પાદન કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો. મેલવર્નના સેન્ટલર 1894માં દેશમાં પ્રથમ પેટ્રોલથી ચાલતી કાર બનાવવા બદલ વેટરન કાર ક્લબ ઓફ ગ્રેટ બ્રિટન દ્વારા ઓળખ આપવામાં આવી હતી, ત્યાર બાદ 1895માં ફ્રેડરિક વિલિયમ લેન્ચેસ્ટર દ્વારા પણ પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ તે બંને એક જ વાર શક્ય બન્યું હતું. ગ્રેટ બ્રિટનમાં ડેમ્લેર મોટર કંપની દ્વારા પ્રથમ વાહનનું ઉત્પાદન કરવામાં આવ્યું હતું, જેની સ્થાપના એન્જિનના નામના હકની ખરીદી બાદ હેરી જે. લોસન દ્વારા 1896માં કરવામાં આવી હતી. લોસનની કંપનીએ 1897માં પ્રથમ મોટરગાડી બનાવી અને તેમણે તેને "ડેમ્લેર" નામ આપ્યું હતું. 

1892માં, જર્મન ઇજનેર રૂડોલ્ફ ડિઝલને "ન્યૂ રેશનલ કમ્બ્શન એન્જિન" માટે પેટન્ટ આપવામાં આવી હતી. 1897માં, તેમણે પ્રથમ ડિઝલ એન્જિન બનાવ્યું હતું. વરાળથી ચાલતા-, વીજળીથી ચાલતા- અને ગેસોલિનથી ચાલતા વાહનો દાયકાઓ સુધી સ્પર્ધામાં રહ્યા હતા, જ્યારે ગેસોલિન ઇન્ટર્નલ કમ્બ્શન એન્જિને 1910ના દાયકામાં પ્રભુત્વ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. 

વિવિધ પિસ્ટનલેસ રોટરી એન્જિન પરંપરાગત પિસ્ટન અને ક્રેન્કશાફ્ટ ડિઝાઇન સાથે સ્પર્ધા કરવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા હોવા છતાં, ફક્ત મઝ્દાના વેન્કલ એન્જિને મર્યાદિત કરતા વધારે સફળતા મેળવી હતી. 

ઇંધણ અને પ્રોપલ્શન તકનીકો
વ્યુત્પત્તિ શાસ્ત્ર (એટિમૉલજિ)
ઇતિહાસ
અન્ય નકારાત્મક અસરો