મોટા ભાગની પ્રજાતિઓના પાંદડા 5-16 સેન્ટીમીટર લાંબા, પીચ્છાકાર, (3–) 5–9 (–13) l(3–) 5–9 (–13) પર્ણકો અને આધાર અનુપર્ણો ધરાવે છે. પર્ણકો સામાન્યપણે દંતુર-ધારી હોય છે અને મોટેભાગે કેટલાક નાના કંટકો પ્રકાંડની બાજુએ હોય છે. ગુલાબોની મોટા ભાગની જાતિઓ ખરાઉ પરંતુ કેટલીક (ખાસ કરીને દક્ષિણ-પૂર્વ એશિયા) હંમેશા સદાપર્ણી કે લગભગ એવી હોય છે.

ગુલાબની મોટા ભાગની પ્રજાતિઓને ફુલો પાંચ પાંખડી હોય છે, અપવાદ માત્ર "રોઝા સેરીસીયા " છે, જેને સામાન્યપણે ચાર પાંખડીઓ હોય છે. દરેક પાંખડી બે સ્પષ્ટ ભાગોમાં વહેંચાયેલી હોય છે અને સામાન્યપણે સફેદ કે ગુલાબી હોય છે. જોકે કેટલીક પ્રજાતિઓમાં પીળા કે લાલ રંગની હોય છે. પાંખડીઓની નીચે પાંચ (કે કેટલીક રોઝા સેરીસીયાના કિસ્સામાં ચાર) બાહ્ય દલ હોય છે. ઉપરથી જોવામાં આવે ત્યારે તેઓ જોઈ શકાય તેટલા લાંબા હોય છે અને ગોળાકાર પાંદડીઓ સાથે એકાંતરે લીલા બિન્દુઓ તરીકે જણાય છે. ગુલાબનું અંડાશય પાંદડીઓ અને બાહ્ય દલોની નીચે વિકસે છે. 

ગુલાબનું પુંજફળ બેરી જેવા આકારનું હોય છે. તેને ગુલાબફળ કહે છે. ગુલાબની જે પ્રજાતિઓ ખુલ્લાં ફુલો ધરાવે છે, તેઓ મધમાખીઓ અને અન્ય જંતુઓને પરાગનયન માટે વધારે આકર્ષે છે અને ફળો વધારે પેદા કરે છે. ઘણી સ્થાનિક રીતે ઉછેરેલી જાતિઓમાં પાંદડા એટલા ગીચ હોય છે, કે તેઓ પરાગનયન થવા દેતા નથી.મોટા ભાગની પ્રજાતિઓના હિપ્સ લાલ હોય છે, પરંતુ કેટલાક (દા.ત. "રોઝા પિમ્પિનેલિફોલીયા" ) ગાઢ જાંબુડીયાથી માંડીને કાળા રંગના હિપ્સ ધરાવે છે. દરેક હિપ એક બાહ્ય માંસલ સ્તર, હાઇપેન્થીયમ, ધરાવે છે, જેમાં 5-160 બીજ પાતળા પરંતુ કડક તંતુઓના આધારકમાં હોય છે. (તકનિકી રીતે સૂકા એક બીજવાળા ફળ ચર્મફળ કહેવાય છે.) કેટલીક પ્રજાતિઓના રોઝ હિપ્સ, ખાસ કરીને ડોગ રોઝ ("રોઝા કેનિના" ) અને રુગોસા રોઝ ("રોઝા રુગોસા" )માં કોઈ પણ વનસ્પતિના સૌથી સમૃદ્ધ સ્રોતો પૈકીનું એક એવું વિટામિન સી પુષ્કળ પ્રમાણમાં હોય છે. પાંખડીઓને ચીકણી બાહ્યત્વચા હોય છે અને તે પાંદડાની જેમ કાર્ય કરે છે. ફળો ખાનારા પંખીઓ જેવા કેથ્રસ અને વેક્સવિન્ગહિપ્સ ખાય છે. ત્યાર બાદ તેઓ તેમની હગાર દ્વારા બીજ વિતરિત કરે છે. કેટલાક પંખી, ખાસ કરીને ફિન્ચ પણ બીજ ખાય છે.

ગુલાબના પ્રકાંડ પર આવેલા તીક્ષ્ણ ભાગોને સામાન્યપણએ ‘‘કાંટા’’ કહે છે, પરંતુ તેઓ વાસ્તવમાં તીક્ષ્ણવર્ધો છે, એટલે કે (પ્રકાંડની પેશીના બાહ્ય સ્તર) બાહ્યત્વચાના ઉદવર્ધો છે. "સાઇટ્રસ" કે "પાઇરેકેન્થા" દ્વારા ઉત્પન્ન કરાતા સાચા કાંટા રૂપાંતરિત પ્રકાંડો છે, જે એક ગાંઠ પર ઉદ્ભવે છે અને કાંટાને પોતાને ગાંઠ અને આંતરગાંઠો હોય છે. ગુલાબના કંટકો વિશિષ્ટપણે દાતરડા આકારની આંકડીઓ છે, જેની મદદથી ગુલાબ અન્ય વનસ્પતિઓ પર ચડી શકે છે. "રોઝા રુગોસા " અને "રોઝા પિમ્પિનેલિફોલીઆ" જેવી પ્રજાતિઓ ગીચોગીચ સીધા કંટકો ધરાવે છે, જે સંભવિતપણે પ્રાણીઓથી બચવા માટેનું એક અનુકૂલન હોઈ શકે છે અને સંભવિતપણે પવનથી ઉડી જતી માટીને પકડી રાખવાનું અનુકૂલન પણ હોઈ શકે છે, જેથી ધોવાણ શકાય અને તેમના મૂળીયાં બચાવી શકાય. (આ બંને પ્રજાતિઓ દરિયા કાંઠાના રેતીના ઢુવાઓ પર કુદરતી રીતે ઉગે છે.).કંટકોની હાજરી છતાં ગુલાબોને હરણ ચરી ખાય છે. ગુલાબની કેટલીક પ્રજાતિઓ માત્ર અવશેષરૂપ કાંટા ધરાવે છે, જેમને કોઈ ટોચકાં હોતા નથી. "ગુલાબ

આલ્બા
વનસ્પતિશાસ્ત્ર
વાવેતર
ઇંગ્લીશ / ડેવીડ ઓસ્ટીન