ઉત્તર અમેરિકામાં 1930 અને 1940ના દાયકામાં લાઇબ્રેરી ઓફ કોંગ્રેસે ઉત્તર અમેરિકાના શક્ય હોય તેટલા ક્ષેત્રકાર્યની સામગ્રી એકઠી કરવા પરંપરાગત સંગીત સંગ્રાહકો રોબર્ટ વિન્સ્લો ગોર્ડન, એલન લોમેક્સ અને બીજા લોકોની ઓફિસ મારફત કામગીરી કરી હતી.

પરંપરાગત ગીત પર અભ્યાસ કરનારા લોકોને એવી આશા હતી કે તેમના કાર્યથી લોકો માટે પરંપરાગત સંગીતને પુનસ્થાપિત કરી શકાશે. ઉદાહરણ તરીકે સેસીલ શાર્પે થોડી સફળતા સફળતા સાથે એવો પ્રચાર કર્યો હતો કે અંગ્રેજી પરંપરાગત ગીતો (તેમના દ્વારા મોટા પ્રમાણમાં સંપાદીત કરાયેલા અને કાપકૂપ કરાયેલા સ્વરૂપો)ને શાળાના બાળકોને ભણાવવામાં આવે.

વિદ્વાનોના પરંપરાગત સંગીત સંગ્રહના આ મહાન સમયગાળા દરમિયાન એક ટ્રેન્ડ એવો હતો કે "લોક" સમુદાયના કેટલાંક સભ્યો, કે જેઓ અભ્યાસનો વિષય બને તેવી અપેક્ષા હતી તેઓ વિદ્રાન બને અને પોતાના જ્ઞાનના હિમાયતી બને. ઉદાહરણ તરીકે જીન રિચી વાઇપર, કેન્ટુકીના વિશાળ પરિવારનું સૌથી નાનું સંતાન હતા, જેમણે સંખ્યાબંધ જૂના એપ્પલેચિયન પરંપરાગત ગીતોની જાળવણી કરી હતી. એપ્પલેચિયન સંગીતને બાહ્ય પ્રભાવમાં લાવવામાં આવ્યું તે સમયે જીવન ગુજાનારા રિચીને યુનિવર્સિટીમાં શિક્ષણ આપવામાં આવ્યું હતું અને આખરે ન્યૂ યોર્ક સિટીમાં તેઓ ગયા હતા, જયાં તેણીએ સંખ્યાબંધ કૌટુંબિક ગીતસંગ્રહનું રેકોર્ડિંગ કર્યું હતું અને આ ગીતોના મહત્વના સંગ્રહને પ્રકાશિત કર્યો હતો. (હેડી વેસ્ટ પણ જુઓ) 

વીસમી સદીના મોટા ભાગના સમય દરમિયાન ઉત્તર અમેરિકાના લોકગીત અને પરંપરાગત ગીતોની શિષ્યવૃતિનો અન્ય મહત્વનો મુદ્દો એ હતો કે મોઢેથી પ્રસારિત તથી સામગ્રીને પ્રાધાન્યતાની સાંકળ તરીકે પસાર કરવી (ઘટાડાવાદી મંતવ્ય) કે સંપૂર્ણ ગીત, કાવ્ય, કહેવાત કે વાયકા જેવા સમગ્ર એકમમાં પસાર કરવી (સાકલ્યવાદી મંતવ્ય). અગાઉનું મંતવ્ય બીજા મંતવ્ય કરતા પહેલાનું હોવાથી અને બંને મંતવ્ય તેમના ઉદભવના સમયે અસ્તિત્વમાં રહેલા શિક્ષણના મનોવૈજ્ઞાનિક સિદ્ધાંતો પ્રદર્શિત કરે છે. સંગીત નિષ્ણાતોમાં ઘટાડાવાદી મંતવ્ય ધરાવતા અગ્રણી જ્યોર્જ પુલેન જેકસન હતા જેમણે 1930 અને 40ના દાયકામાં "ટોનલ વેસ્ટમેન્ટ્સ” અથવા લાક્ષણિક સંગીતમય પ્રાધાન્યતાનો વિચાર રજૂ કર્યો હતો અને તેનો બચાવ કર્યો હતો જે વારંવારના ઉપયોગ મારફતે સ્ટોક ફિગર તરીકે સ્થાપિત થયો હતો અને નવી ધૂન રચવા અને હયાત ધૂનમાં સુધારો કરવા શ્રૃંખલિત થયો હતો. 1950માં સેમ્યુઅલ પ્રેસ્ટન બેયાર્ડે એમ કહીને અને સાકલ્યવાદી મંતવ્યનો બચાવ કરીને એથનોમ્યુઝિકોલોજીકલ દુનિયાને આંચકો આપ્યો હતો કે સંગીત શિક્ષણ અને સ્મૃતિ પ્રક્રિયા અન્ય શિક્ષણ અને સ્મૃતિ પ્રક્રિયાની જેમ, જેકસન અને અન્યએ રજૂ કરેલી પ્રક્રિયાની જેમ કામ કરતી નથી. મધ્ય સદીમાં લોકપ્રિય બનેલી ગેસ્ટેલ્ટ સાયકોલોજીમાંથી અંદેશો લેતા બેયાર્ડે દલીલ કરી હતી કે શબ્દસમૂહ અને સમગ્ર ધૂન જેવા મોટા માળખાકીય એકમો કોન્ટોરના વ્યાપક મોર્ફોલોજિકલ નિયમો અનુસરે છે અને સંપૂર્ણ મધુર વક્રીધ્વનિ યુક્ત પંક્તિઓ, ટૂંકી ટોનલ પેટર્ન નહીં, પરંપરાગત સંગીતકારના મગજમાં સ્મૃતિ રચે છે. આ મંતવ્યો સરવોર્ટ પોલાડીયન અને અન્ય દ્વારા સ્વીકારવામાં આવ્યા હતા અને અનેક રીતે સુધારવામાં આવ્યા હતા.

ઘટાડાવાદી અને સાકલ્યવાદી અભિપ્રાયોનું મિશ્રણ
19મી સદીનું યુરોપ
ઉત્તર અમેરિકા
પ્રાદેશિક ભિન્નતા