બેઇજિંગનો સબવે 1971માં ખૂલ્યો, અને 2002માં લાઈન 13ના ખૂલ્યા પહેલા માત્ર બે જ લાઈનો હતી. તે પછીથી, સબવે 6 ભોંયતળિયે અને ત્રણ ભૂમિની ઉપર સાથે, 9 લાઈનોમાં વિસ્તૃત થયો. લાઈન 1 અને બેટોંગ લાઈન, તેનો પૂર્વીય ફેલાવ, લગભગ બધા જ શહેરી બેઇજિંગને પૂર્વથી પશ્ચિમ તરફ ક્રોસ થાય છે. લાઈન 4 અને 5 એ બે ઉત્તર-દક્ષિણ અક્ષીય લાઈનો રૂપે સેવા આપે છે. અમર્યાદિત સ્થાનાંતર માટે ભાડુ 2 યુઆન નિયત હોય છે, સિવાય કે એરપોર્ટ એક્ષપ્રેસ લાઈન હોય, જેની કિંમત 25 યુઆન પ્રતિ ફેરો હોય છે. બેઇજિંગમાં લગભગ 700 બસો અને ટ્રોલી બસોના રસ્તાઓ છે, જેમાં ત્રણ બસ ઝડપી પરિવહન રસ્તાઓ છે. બધા જાહેર પરિવહન "યિકોટોંગ" કાર્ડ સાથે પ્રવેશમય છે, જે સબવે સ્ટેશન અને જાહેર પરિવહન બસોમાં અવલોકન કરવા માટે રેડિયો આવૃતિઓનો ઉપયોગ કરે છે. 
2010 મેમાં, બેઇજિંગની નગરપાલિકા સરકારે વર્ષ 2020 સુધીમાં 21 નવી સબવે લાઇન્સ ઉમેરવાની યોજના જાહેર કરી છે. બેઇજિંગમાં 30 સબવે લાઈન્સની અને 450 સ્ટેશનો માટેની આ યોજના છે, જે અંતરમાં 1050 કિલોમીટર એ પહોંચવાની છે. જ્યારે અમલમાં મૂકાશે ત્યારે ચોથા રીંગરોડ પર રહેતા નિવાસીઓ ચાલતા 10 થી 1પ મિનિટમાં સ્ટેશને પહોંચી શકશે. ઉપનગરોને નવી રેડિયલ લાઈન્સ દ્વારા જોડવામાં આવશે. 

નોંધાયેલી ટેક્ષીઓ સમગ્ર બેઇજિંગમાં મળી શકે છે, મોટી સંખ્યામાં નોંધાયેલ વગરની ટેક્ષીઓ પણ અસ્તિત્વમાં છે. 30 જૂન 2008 સુધીમાં, બધી માન્ય ટેક્ષીઓમાં ભાડું પહેલાં 3 કિ.મી. માટે 10 રિનમિન્બી છે અને વધારાના દરેક કિલોમીટર માટે 2.00 રિનમિન્બી છે, જેમાં ઉભા રહેવાની ફીનો સમાવેશ થતો નથી. મોટાભાગની ટેક્ષીઓ હ્યન્ડાઈ એલાન્ટ્રાસ, હુન્ડાઈ સોનાટા, પ્યુજોટ સાયટ્રોન્સ અને ફોકસવેગન જેટટાસ છે. 15 કિ.મી. પછી, પ્રાથમિક ભાડા 50 % વધે છે, (પરંતુ માત્ર 15 કિ.મી.થી "વધુ" અંતરના ભાગ માટે જ લાગુ કરવામાં આવે છે, જેથી યાત્રીએ પ્રથમ 15 કિ.મી. માટે વધારાનો શુલ્ક ના આપવો પડે). રાત્રે 11 અને સવારના 5 સુધી, આ ભાડું 20 % વધારવામાં આવે છે, જે 11 આરએમબીથી શરૂ કરતાં અને 2.4 આરએમબી પ્રતિ કિ.મી.ના દરે વધે છે. 15 કિમીથી વધુની મુસાફરી અને રાત્રે 11 અને સવારના 6 સુધી, બંને ભાવ લાગુ પડે છે, માટે કુલ 80 % નો વધારો (120 % * 150 % = 180 %) થાય છે.

મધ્યકાલ સમય
જાહેર પરિવહન
ઇતિહાસ
શહેરનો કુદરતી દેખાવ