લગભગ 1-ઈંચનો (25 મિમી) ઘેરાવો ધરાવતું ઠડિયાવાળું નાનું, ગોળ, કાળું-જાંબુડિયું ફળ, જે દ્રાક્ષને મળતું આવતું દેખાય છે પણ તેનાથી નાનું અને ઓછો ગર ધરાવતું હોય છે. આ ફળો 500થી 900ના ઝૂમખાંમાં ડાળીઓ પર લટકતાં હોય છે. દર વર્ષે આ ફળના બે પાક ઊતરે છે. આ ફળોનું ઝૂમખું વચ્ચે 0.25–0.40 ઈંચનું (7–10 મિમી) વ્યાસ ધરાવતું એકમાત્ર વિશાળ બીજ ધરાવે છે. જો પાકેલાં ફળનાં ઝૂમખાંને કાપવામાં આવે તો અસાઈના પ્રકાર અને તેની પરિપકવતાના આધારે, તેની છાલ ઘેરો જાંબુડિયા અથવા લીલા રંગની જોવા મળે છે. વચ્ચેનો ગરવાળો ભાગ (મેસોકાર્પ) ગર્ભદાર અને પાતળું, 1 મિમી અથવા તેથી ઓછી એકધારી જાડાઈ ધરાવે છે. તે અત્યંત મોટા અને સખત બીજાવરણ(એન્ડોકાર્પ)ને વીંટળાયેલું હોય છે, જેમાં એક નાનકડું ભ્રૂણ અને અઢળક ઈન્ડોસ્પર્મ ધરાવતું બીજ રહેલું હોય છે. ફળનો આશરે 80% ભાગ આ બીજનો બનેલો હોય છે (સચુઉસસ, 2006સી).

તેનાં રસ ઝરતાં ફળોની ખોરાક તરીકે ખેતી કરવામાં આવે છે. બ્રાઝિલી ઍમેઝોનના ત્રણ પરંપરાગત કાબોકલો વસાહતોના અભ્યાસમાં, અસાઈ તાડને સૌથી મહત્ત્વની વનસ્પતિ પ્રજાતિ તરીકે વર્ણવવામાં આવી હતી, કારણ કે આ ફળ તેમના આહારમાં એક મુખ્ય ઘટક હોય છે, અને વજન મુજબ તેમના કુલ આહારમાંથી આશરે 42% સુધી જેટલો હિસ્સો બને છે. 

બ્રાઝિલના ઉત્તરે આવેલા રાજય પારામાં, અસાઈના ગરને પરંપરાગત રીતે ટૅપિઓકા સાથે "કુઈઆસ" નામે ઓળખાતા કોળાના સૂકા પાત્રમાં પીરસવામાં આવે છે, અને સ્થાનિક પસંદગી અનુસાર તેને નમક અથવા ગળપણ(ખાંડ, રાપાદુરા અને મધ મિશ્રણમાં વપરાતું હોવાનું જાણીતું છે) સાથે આરોગવામાં આવે છે. દક્ષિણી બ્રાઝિલમાં અસાઈ લોકપ્રિય બન્યું છે, ત્યાં તેને અસાઈ ના ટિગેલા ("વાટકામાં અસાઈ") તરીકે ઠંડું જ લેવામાં આવે છે, અને મોટા ભાગે તેમાં ગ્રેનોલા મિશ્ર કરવામાં આવે છે. આઈસક્રીમના એક પ્રકાર અથવા રસ તરીકે પણ બ્રાઝિલમાં અસાઈ વ્યાપકપણે ઉપયોગમાં લેવાય છે. ખુશ્બોદાર મદ્યમાં પણ તેના રસનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. 1990ના દાયકાથી, વૈશ્વિક ધોરણે વિવિધ રસના મિશ્રણોમાં, સોડામાં, પેસ્ટમાં અને અન્ય પીણાંઓમાં અસાઈના રસ અને તેના અર્કનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.

મે 2009માં, બ્લૂમબર્ગે લખ્યું હતું કે અમેરિકામાં (યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં) અસાઈની વધતી લોકપ્રિયતાના પગલે "બ્રાઝિલના જંગલના રહેવાસીઓ જેમાંથી પેઢીઓની પેઢીઓથી પ્રોટીન-સમૃદ્ધ પોષક-આહાર મેળવતાં આવ્યા હતા તેનાથી હવે વંચિત થઈ રહ્યા છે." 

ફળ
પોષકદ્રવ્યો
અન્ય ઉપયોગો
આહારના પૂરકતત્ત્વ તરીકે