તાલિબાન ભૂતકાળની અફધાન સરકારનો કાયદા જે મહિલાઓને મિશ્રિત લિંગના કાર્યક્ષેત્રમાં નોકરી કરવાની છૂટ આપતો હતો તેની સાથે મતભેદ ધરાવતો હતો. તેમનો દાવો હતો કે આ [[પરદા]] અને [[શરીઆ કાયદા]]નો ભંગ કરે છે. સપ્ટેમ્બર 30, 1996માં, તાલિબાને હુકમનામું બહાર પાડ્યું જેમાં તમામ મહિલાઓને નોકરી કરવા પર પ્રતિબંધ લગાવી દીધો. સરકારી કર્મચારીઓમાં અંદાજે 25 ટકા મહિલાઓ હતી, અને જ્યારે તમામ ક્ષેત્રોમાં થયેલા નુકશાનને મેળવીએ તો, અનેક હજાર મહિલાઓને તેની અસર થઇ હતી. આની અસરથી આખા ઘરનું આવક તંત્ર ઉજડી ગયું, ખાસ કરીને ભેદ્ય કે વિધવાની આગેવાનીથી ચાલતા ઘરતંત્ર પર, જે અફધાનિસ્તાનમાં સામાન્ય છે.

બીજું નુકશાન એ લોકોને થયું જેમને ત્યાં આ મહિલાઓ કામ કરતી હતી. કાબુલમાં બાળકોનું પ્રાથમિક શિક્ષણ, ખાલી છોકરીઓ જ નહીં, બંધ કરી દેવામાં આવ્યું, જ્યાં વાસ્તવિક રીતે તમામ પ્રાથમિક શિક્ષણ શાળાની શિક્ષકાઓ મહિલાઓ હતી. 1996માં જ્યારે તાલિબાને કાબુલને તેના હસ્તકમાં લીધું ત્યારે હજારો શિક્ષિત પરિવારો કાબુલ છોડી પાકિસ્તાન ભાગી ગયા. આમાંથી જે અફધાનિસ્તાનમાં રહી ગયા, તેમાં આવશ્યક આવકના ઘટાડાથી કેટલાય પરિવારોનો જીવતા રહેવાની શક્યતા એક કોર થઇ ગઇ, માતા અને બાળકની ભીખ માંગવાની સંખ્યામાં વધારો થયો. 

તાલિબાન સર્વોચ્ચ વડા [[મોહમ્મદ ઓમરે]] સરકારી નોકરી કરતી મહિલાઓને અને શિક્ષકોને ખાતરી આપી હતી કે તેમને લગભગ 5 યુએસ ડોલરનું વેતન પ્રતિ મહિને મળશે, જોકે આ એક ટૂંકા સમયગાળા માટે કહેલી કિંમત હતી. તાલિબાનના પ્રતિનિધિ જણાવ્યા મુજબ "તાલિબાનના કાયદા પ્રમાણે 30,000 નોકરીમાંથી નીકાળેલી મહિલાઓને દર મહિને પગાર આપવામાં આવે છે, જે હાલ આરામથી ઘરે બેઠી છે, જે તાલિબાનને ઉલ્લેખીને મહિલાઓના અધિકાર અંગે બોલનારાઓના મોઢા પર ચાબુકનો ફટકો મારવા સમાન છે. આવા લોકો આધારવિનાની ભ્રામક માહિતીનો પ્રચાર કરી કાબુલની મહિલાઓને તાલિબાન વિરુદ્ધ ઉશ્કેરી રહ્યા છે".

તાલિબાને વિસ્તૃત કરેલ પરિવારનો લાભ લેવાને પ્રોત્સાહન આપતી હતી, કે [[જકાત]]ની દાન કરવાની પધ્ધતિથી જેમાં મહિલાઓને કામ કરવાની જરૂર ના પડે. જોકે, વર્ષોના ઝગડાઓથી બનેલા બીજકુટુંબો મોટાભાગે તેમના પરિવારને ટકાવી રાખવા સંધર્ષ કરતા હતા તેઓ માટે તેમના વધારાના સંબંધીઓને સહાય કરવી અશક્ય હતી. મોટાભાગે ઘડેલા કાયદા માટે લાયકાત પુરુષોને આધીન હતી, જેમ કે ખોરાકની સહાય માત્ર પુરુષ સંબંધી દ્વારા જ એકત્રિત કરી શકાતું હતું. કોઇ મહિલાને એકપણ પુરુષ સંબંધી ન હોય તેવી શક્યતાને નકારતા મુલ્લાહ ઘૌસ, જે કાર્યરત વિદેશી પ્રધાને, આશ્ચર્ય વ્યક્ત કર્યું કે ખૂબ જ નાની લોકસંખ્યા ધરાવતા અફધાન માટે કેટલી હદે આંતરાષ્ટ્રીય સ્તરે કાળજી અને રસ લેવાઇ રહ્યો છે. ગ્રામીણ મહિલાઓની પરિસ્થિતીમાં આ સામાન્યરીતે ખુબ નાનો બદલાવ હતો, કારણ કે તેમનું જીવન પગાર વિનાના ઘરગથ્થુ, કૃષિ અને ગુજરાન માટે પુનરુત્પાદન શ્રમની જરૂરિયાતની પ્રભાવિત હતું.

મહિલા આરોગ્ય કર્મચારીઓને રોજગારીના પ્રતિબંધમાંથી મુક્તિ આપવામાં આવી હતી, જોકે તેઓ ખૂબ જ નીચલી પાયરીની સ્થિતીમાં કામ કરતા હતા. પ્રત્યક્ષ રીતે કામ મેળવવા માટે અલગ અલગ બસ પ્રણાલી અને મોટાપાયે ફેલાયેલી મહિલાઓની પજવણી તેમના માટે અગ્નિ પરીક્ષા સમાન હતી આ કારણે કેટલીક મહિલાઓએ સ્વૈચ્છાએ તેમની નોકરી છોડી દીધી. આમાંથી જે બાકી રહ્યા, તેમાંથી મોટાભાગના પ્રચલિત વ્યવહાર પદ્ઘતિના ડર અને ચોસમાં જીવતા હતા દવાખાનામાં કામ કરવાના સપ્તાહ દરમિયાન ઓછામાં ઓછા તાલિબાન સેનાના સંપર્કમાં અવાય તેવો તે પ્રયાસ કરતા હતા. આ મહિલાઓની સ્ત્રીરોગવિજ્ઞાન, જન્મ પહેલાના અને દાયાઓની સેવાઓને સુનિશ્ચિત કરવા માટે આવશ્યક હતી, જે જોખમી હોવા છતા ચાલુ રહી. રબ્બાની રાજ્યતંત્રની અંદર, 200 મહિલા કાર્મચારીઓ કાબુલની મુલ્લાલાઇ દવાખાનામાં કામ કરતી હતી, જોકે તાલિબાન હેઠળ આવ્યા બાદ માત્ર 50 જ ટકી રહી. અફધાનિસ્તાનમાં તાલિબાનનું 2002માં પતન થયું ત્યારે અફધાનિસ્તાનમાં કામ કરતા નેજીઓને(NGOs) મહિલા સ્વાસ્થકર્મીઓની અછત ઊભી થઇ જે તેમના કામમાં મહત્વનો વિધ્ન બન્યું.

રોજગાર પર પ્રતિબંધમાં અન્ય અપવાદ મુજબ ઓછી સંખ્યામાં લોકોપકારી કાર્યકરોની સેવાઓને ચાલુ રાખવાની છૂટ આપવામાં આવી હતી. તાલિબાનના અલગ મૂકવાના આચારસંહિતા જે મહિલાઓ માટે બનેલો હતો તેમાં ટકી ન શકનાર મહિલાઓ કે પકડની બહાર રહી સંશોધનનું સંચાલન કરનાર અમૂલ્ય પ્રવેશ મેળવ્યું. આ અપવાદને સમગ્ર તાલિબાન આંદોલન દ્વારા અસંમતિ આપવામાં આવી હતી, જેનું ઉદાહરણ મહિલાની ભાગેદારી, કે ત્યાંબાદની અછત, પ્રત્યેક પરિસ્થિતિ સાથે બદલાતી હતી. તાલિબાનના મહિલાઓના માટે વર્તનની ગોઠવણના લીધે હેરાત નામના શહેરને ખાસ અસર થઇ, કારણકે 1995ના પહેલાના સમયમાં તે અફધાનિસ્તાનનો એક સર્વદેશી અને આઉટવર્ડ દેખતો પ્રદેશ હતો. મહિલાઓને મર્યાદિત સ્થળે નોકરી કરવાની છૂટ હતી, પણ તાલિબાનની સત્તા હેઠળ તેને બંધ કરવામાં આવ્યું. હેરાતના નવા રાજ્યપાલ, મુલ્લાહ રઝાકે, મહિલાઓના ધ્યાન ખેંચવાના સ્વભાવના ડરથી મહિલાઓ માટે આદેશ બહાર પાડ્યો કે મહિલાઓએ તેમના કાર્યલય પાસેથી પસાર ન થવું.

પોશાક અંગેની આચારસંહિતા
આંતરાષ્ટ્રિય પ્રતિક્રિયા
રોજગારી
જબરદસ્તીથી બાંધી રાખવું