1960ના પ્રારંભમાં અધ્યાપક નેઇલ બોર્ડેને હાર્વર્ડ બિઝનેસ સ્કુલ () ખાતે માલની અથવા સેવાઓની ખરીદી માટે ગ્રાહકોના નિર્ણય પર પ્રભાવ પાડી શકે તેવા અસંખ્ય કંપનીઓની કામગીરી પગલાંઓને ઓળખી કાઢ્યા હતા. બોર્ડને એવું સુચન કર્યું હતું કે કંપનીઓના તે તમામ પગલાંઓ “માર્કેટિંગ મિશ્ર ()” વ્યક્ત કરતા હતા. અધ્યાપક ઇ. જેરોમ મેકકાર્થી ()એ 1960ના પ્રારંભમાં હાર્વર્ડ બિઝનેસ સ્કુલ ખાતે સુચન કર્યું હતું કે માર્કેટિંગ મિશ્રમાં ચાર તત્ત્વો સમાવિષ્ટ છેઃ પેદાશ, ભાવ, સ્થળ અને પ્રમોશન. 


આ ચાર તત્ત્વોને ઘણી વખત માર્કેટિંગ મિશ્ર (), તરીકે સુચવવામાં આવે છે, જે માર્કેટિંગ કરતી વ્યક્તિ માર્કેટિંગ યોજના () બનાવવામાં ઉપયોગ કરી શકે છે. ચાર પી મોડેલ ગ્રાહકોને ઓછુ મૂલ્ય આપતી પેદાશોનું માર્કેટિંગ કરતી વખતે ભારે ઉપયોગી છે. ઔદ્યોગિક પેદાશો, સેવાઓ, ઉંચુ મૂલ્ય ધરાવતી ગ્રાહક પેદાશોને આ મોડેલ અનુસાર વ્યવસ્થિત કરવા પડે છે. સેવાઓનું માર્કેટિંગ () સેવાઓના વિશિષ્ટ પ્રકાર માટે મોટે ભાગે જવાબદાર છે. ઔદ્યોગિક કે બીટુબી () માર્કેટિંગ લાંબા ગાળાની કરારી સંધિ માટે જવાબદાર હોવી જોઇએ, જે પુરવઠા ચેઇન () વ્યવહારોમાં ખાસ છે. રિલેશનશીપ માર્કેટિંગ () વ્યક્તિગત વ્યવહારોને બદલે લાંબા ગાળાના રિલેશનશીપ સંજોગોથી માર્કેટિંગ તરફ દ્રષ્ટિપાત કરીને આ કરવાનો પ્રયાસ કરે છે. આની સામે મોર્ગને "રાઇડીંગ ધી વેવ્સ ઓફ ચેઇન્જ" (જોસી-બાસ, 1988)માં એવું સુચવે છે કે ચાર પીના ખ્યાલનો સૌથી મોટી મર્યાદા એ છે કે “તે બેધ્યાનપણે આંતરિક અને એનડેશ:બાહ્ય દેખાવ પર ભાર મૂકે છે (કંપનીના બહાર જતા માલની દ્રષ્ટિએ), જ્યારે માર્કેટિગનો ઉદ્દેશ બાહ્ય અને એનડેશ; ખ્યાલ હોવો જોઇએ”. 

પેદાશ
વ્યક્તિગત વેચાણ
ચાર પી
પ્રોડક્ટ કેન્દ્રિતતા