વિશ્વની લાકડાની માંગને પહોંચી વળવા વનનિર્માણ પરના લેખકો લોટકિન્‍સ અને સેડજોએ સૂચવ્‍યું છે કે વધુ-ઉપજ આપતા વન વાવેતરો યોગ્‍ય છે. વાર્ષિક હેકટર દીઠ 10 ઘન મીટર ઉપજ આપતા વાવેતરો વિશ્વના હાલની વન જમીનના 5% ભાગ પર આંતરાષ્‍ટ્રીય વેપાર માટે જરૂરી તમામ ઇમારતી લાકડું આપી શકે છે. તેનાથી ઉલટું, કુદરતી વનો હેકટરદીડ 1-2 ઘન મીટર ઉત્‍પાદન આપે છે, તેથી, માંગને પહોંચી વળવા 5થી 10 ગણી વનજમીનની જરૂર પડશે. ફોરેસ્‍ટ ચેડ ઓલીવરે પરંપરાગત જમીન સાથે ભળતાં ઉંચા ઉપજ આપતા વન જમીનોના વન આવરણનું સૂચન કર્યું છે. 

FAO માહિતીનું એક પૃથ્‍થકરણ સૂચવે છે કે વનીકરણ અને પુનઃવનીકરણ પ્રોજેકટસ ’’૩૦ વર્ષોમાં વૈશ્‍વિક વનોની પડતીને ઉલટાવી શકે છે’’. 

ઝાડ વાવેતરથી પુનઃવનીકરણ આબોહવામાં ફેરફારથી બદલાતા અવક્ષેપણની પેટર્નના ફાયદા લઇ શકે છે. કયાં અવક્ષેપણ વધવાનું છે તેનો અભ્‍યાસ કરીને(જુઓ ગ્‍લોબલીસે રચેલ ધ 2050 પ્રીસીપીટેશન થીમેટિક નકશો) અને આ સ્‍થળોમાં પુનઃવનીકરણ પ્રોજેકટસ સ્‍થાપી આમ કરી શકાય. નાઇજર, સીએરા લેઓન અને લાઇબેરિયા જેવાં વિસ્‍તારો ખાસ કરીને અગત્‍યના દાવેદારો છે કારણ કે તેઓ વિસ્‍તરતા જતા રણ(ધ સહારા) અને ઘટતી જતી જૈવ વિવિધતા(જૈવ વિવિધતાવાળા અગત્‍યનાં સ્‍થળો હોઈને) પણ સહન કરે છે. 

વન વાવેતરો
નૃવંશશાસ્‍ત્રીય વનનાબૂદીના કારણો
પ્રદેશવાર વનનાબૂદી
લશ્‍કરી સંદર્ભ