શબ્દ "નાભિ" સૌપ્રથમ હિન્દુઓના પવિત્ર ગ્રંથ અથર્વ વેદમાં દેખાયો હતો અને શરીરની તમામ નાડીઓ અહીં કેવી રીતે જોડાયેલી છે તેનું વર્ણન કરવા માટે વપરાતો હતો. અને તેને અહીં નાભિ ચક્ર તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે અને આ મૂલાધાર ચક્રથી ભિન્ન આ શબ્દને પ્રથમવાર અથર્વ વેદમાં વર્ણવવામાં આવ્યો હતો (વેદ કે જેમાં આયુર્વેદનું મૂળ રહેલું છે) 
ઉપનિષદમાં ચક્રનું વર્ણન વધુ વિગતવાર આપવામાં આવ્યું છે, બ્રહ્મોપનિષદમાં નાભિને અગ્નિ અને સૂર્યના ઘર તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યું છે. 
યોગરાજ ઉપનિષદમાં નવ ચક્રોનું વર્ણન આપવામાં આવ્યું છે, જેના નામ બ્રહ્મા, સ્વધિષ્ઠાન, નાભિ, હૃદયા, કંથ, તાલુકા, ભ્રૂ, બ્રહ્મા રંધા, વ્યોમ ચક્ર આપવામાં આવ્યા છે. 
યોગા ચૂડામણીપનિષદમાં શદ ચક્રનું વર્ણન છે,
પતંજલિ યોગ દર્શન વિભુતિપાદમાં શદ ચક્રનું વર્ણન છે અને 12 ચક્રોનું પ્રથણ સૂત્ર વર્ણન કરતી વેળાએ તે મળી આવ્યું હતું 

શારદા તિલકમમાં શદ ચક્રને શિવ અને શક્તિના સ્વરૂપમાં વર્ણવવામાં આવ્યા છે. 
તેજ રીતે ગોરક્ષ સંહિતા અને કૌલા તાંત્રિક ગ્રંથમાં ચક્રને કુંડલિની જાગૃત (સર્પ શક્તિ) કરનાર તરીને વર્ણન પદ્ધતિ આપવામાં આવી છે. 

કિગોન્ગ
તાંત્રિક
હિન્દુ
નાભિ (દુંટી)