માનવ સંસ્કૃતિના વિકાસમાં કૃષિએ ખૂબ ચાવીરૂપ ભાગ ભજવ્યો છે. ઔદ્યોગિક ક્રાંતિ સુધી, માનવ વસ્તીમાંથી મોટા ભાગના લોકો કૃષિ પર નભતા હતા. કૃષિ તકનીકોના વિકાસે કૃષિની ઉત્પાદકતામાં સ્થિર વધારો કર્યો છે, અને આ તકનીકોનો યોગ્ય સમયમાં ફેલાવો થતા તેને કૃષિ ક્રાંતિ પણ કહેવામાં આવે છે. છેલ્લી સદીમાં કૃષિ પ્રક્રિયાઓમાં નવી તકનીકોને કારણે નોંધપાત્ર ફેરફાર નોંધાયો છે. તેમાં, એમોનિયમ નાઇટ્રેટને સેન્દ્રીય પદાર્થ બનાવવાની હેબર-બોશ પદ્ધતિએ પાક ફેરફાર સાથે પોષક તત્વોનો ફરી ઉપયોગ કરવાની પરંપરાગત ક્રિયા શરૂ થઇ અને પ્રાણીનું ખાતર ઓછું જરૂરી બન્યું. 
વીસમી સદીની શરૂઆતમાં, રોક ફોસ્ફેટ, જીવાણુંનાશકો અને યાંત્રીકરણ સાથે સિન્થેટિક નાઇટ્રોજને પાકની ઉપજમાં જંગી વધારો કર્યો હતો. ધાન્યના પુરવઠામાં વધારો થતા પશુધનનું પોષણ પણ સસ્તુ બન્યું. આ ઉપરાંત, વાર્ષિક વધારાનો અનુભવ પાછળથી 20મી સદીમાં ત્યારે થયો જ્યારે ચોખા, ઘઉં અને દાણા (મકાઈ) જેવા ઉચ્ચ ઉપજ ધરાવતી વસ્તુઓના સામાન્ય ખોરાકની રજૂઆત હરિયાળી ક્રાંતિના એક ભાગ તરીકે કરવામાં આવી. હરિયાળી ક્રાંતિને કારણે તકનીકો (જંતુનાશકો અને સિન્થેટીક નાઇટ્રોજન સહિત) વિકસીત દેશોમાંથી વિકાસશીલ દેશોમાં આવી. થોમસ મલ્થુસે એવી આગાહી કરી હતી કે પૃથ્વી તેના પર વધતી જતી વસ્તીને સાચવી નહીં શકે, પરંતુ હરિયાળી ક્રાંતિ જેવી તકનીકોએ ખોરાકના ફાજલ જથ્થાનું ઉત્પાદન કરવામાં સફળતા મળી. 

ઘણી સરકારોએ ખોરાકના પૂરતા જથ્થાની ખાતરી માટે કૃષિ ક્ષેત્રને આર્થિક મદદ કરી હતી. આ કૃષિ સહાયો ઘઉં, દાણા (મકાઈ), ચોખા, સોયાબિન અને દૂધ જેવી કેટલીક ચોક્કસ વસ્તુઓ સાથે જોડાયેલી હોય છે. આ રાહતો જ્યારે વિકસીત રાષ્ટ્રો દ્વારા સંસ્થિત કરવામાં આવે ત્યારે તેને રક્ષણાત્મક, અપૂરતુ અને પર્યાવરણને નુક્શાનકર્તા કહેવામાં આવી છે. છેલ્લી સદીમાં, કૃષિને વધેલી ઉત્પાદકતા, સિન્થેટીક ખાતરો અને જંતુનાશકોના ઉપયોગ, પસંદગીના ઉછેર, યાંત્રીકરણ, પાણીની દૂષિતતા અને ખેતીની રાહતો દ્વારા દર્શાવવામાં આવી છે. સર આલ્બર્ટ હોવાર્ડ જેવા પદ્ધતિસરની ખેતીના સમર્થકોએ 1900ના દાયકાની શરૂઆતમાં એવી દલીલ કરી હતી કે જંતુનાશકો અને સિન્થેટીક ખાતરોનો વધુ પડતો ઉપયોગ જમીનની લાંબા ગાળાની ફળદ્રુપતાને નુક્શાન પહોંચાડે છે. આ લાગણી દાયકાઓ સુધી નિષ્ક્રિય રહી ત્યારે 2000ના દાયકામાં કેટલાક ખેડૂતો અને નીતિઘડનારાઓ દ્વારા ટકાઉ કૃષિ તરફથી પર્યાવરણ અંગેની જાગૃતિ આવી હતી.

તાજેતરના વર્ષોમાં મુખ્ય કૃષિ સ્વીકૃત બાહ્ય પર્યાવરણીય અસરો સામે તીવ્ર નકારાત્મક પ્રતિક્રિયાઓ ઉભી થઇ છે, જેમાં મુખ્યત્વે પાણીના પ્રદૂષણનો સમાવેશ થાય છે, જેને કારણે પદ્ધતિસરની ચળવળનો જન્મ થયો. આ ચળવળ પાછળનું મુખ્ય બળ યુરોપિયન યુનિયન રહ્યું છે, જેણે પ્રથમ 1991માં સંગઠિત ખોરાકને પ્રમાણિત કર્યું અને ડિકપલિંગ તરીકે જાણીતી કોમોડિટી સાથે જોડાયેલી ખેત રાહતોને દૂર કરવા માટે 2005માં તેની કોમન એગ્રીકલ્ચરલ પોલિસીમાં સુધારણાની શરૂઆત કરી. પદ્ધતિસરની ખેતીના વિકાસથી ઇન્ટીગ્રેટેડ પેસ્ટ મેનેજમેન્ટ અને પસંદગીના ઉછેર જેવી વૈકલ્પિક તકનીકોના સંશોધનની ફરી શરૂઆત કરાવી. તાજેતરની મુખ્ય તકનીકોના વિકાસમાં આનુવંશિક ફેરફાર કરેલા ખોરાકનો સમાવેશ થાય છે. 
2007ના અંત ભાગ સુધીમાં, મરઘા અને ડેરીની ગાયો તથા અન્ય ઢોરોને ખવડાવવામાં આવતા ધાન્યોની કિંમતોમાં કેટલાક પરિબળોને કારણે ખૂબ વધારો થયો હતો અને તેને પગલે ઘઉં (58 ટકાનો વધારો), સોયાબિન (32 ટકાનો વધારો) અને મકાઈ (11 ટકાનો વધારો)ની કિંમતોમાં વાર્ષિક ધોરણે વધારો થયો હતો. સમગ્ર વિશ્વના ઘણા દેશોમાં તાજેતરમાં જ ખાદ્ય રમખાણો થયા હતા. Ug99 જાતિને કારણે ઘઉં પર સ્ટેમ રસ્ટ નામનો રોગચાળો સમગ્ર આફ્રિકા અને એશિયામાં ફેલાઇ રહ્યો છે અને તેણે મોટી ચિંતાઓ ઉભી કરી છે.
વિશ્વની ખેતીલાયક જમીનમાંથી 40 ટકા જમીનનું ગંભીર રીતે ધોવાણ થઇ ગયું છે. આફ્રિકામાં, જો જમીનના ધોવાણનો હાલનો સિલસિલો ચાલુ રહેશે તો તે ખંડ 2025 સુધીમાં પોતાની ફક્ત 25 ટકા વસ્તીને ખોરાક પૂરો પાડી શકશે, તેમ UNUની ઘાનાસ્થિત ઇન્સ્ટિટ્યુટ ફોર નેચરલ રિસોર્સીસ ઇન આફ્રિકાએ જણાવ્યું હતું.

જમીનનું રૂપાંતર અને ગુણવત્તામાં ઘટાડો
પ્રાચીન ઉત્પત્તિ
જંતુ-પ્રતિરોધક જીએમઓ (GMO) પાકો
સર્વસામાન્ય નિરીક્ષણ