બુદ્ધિગમ્ય અને સંયમન કાર્યક્રમો જેવા કે મોડરેશન મેનેજમેન્ટ (Moderation Management) અને ડ્રિન્કવાઇઝ (DrinkWise) સંપૂર્ણ ત્યાગ માટે ફરજ પાડતા નથી. જ્યારે મોટાભાગના મદ્યપાન કરનારાં આ માર્ગે તેમની પીવાની આદતને મર્યાદિત કરવા અક્ષમ હોય છે, અમૂક પીવાની મધ્યમ આદત તરફ પાછાં ફરે છે. નેશનલ ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓન આલ્કોહોલ એબ્યુઝ એન્ડ આલ્કોહોલીઝમ (National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism) (NIAAA)ના 2002 ના યુ.એસ. અભ્યાસે દર્શાવ્યું કે દારૂ પરાધીનતાનું નિદાન થયેલ વ્યક્તિઓના 17.7 ટકા એકથી વધુ વર્ષના સમય પહેલાં ઓછાં-જોખમી પીણાં તરફ પાછાં ફર્યાં છે. આ સમૂહે, જોકે, પરાધીનતા થોડાં શરૂઆતના લક્ષણો દર્શાવ્યાં છે. આ જ દર્દીઓનો ઉપયોગ કરી, 2001-2002 માં એક તકેદારી અભ્યાસમાં નિર્ણય કરવામાં આવ્યો, 2004-2005 માં સમસ્યાયુકત મદ્યપાન તરફ પાછાં ફરવાના દરોની તપાસ કરવામાં આવી. અભ્યાસમાં જણાયું કે દારૂનો ત્યાગ મદ્યપાન કરનારને સુધરવા માટેનો ખૂબ સ્થિર પ્રકાર છે. મદ્યપાન કરનાર પુરૂષોના બે જૂથોનો તકેદારી અભ્યાસ લાંબા-ગાળાનો (60 વર્ષ) તકેદારી-અભ્યાસે નિર્ણય દર્શાવ્યો કે “ત્યાગમાં હુમલા અથવા ઉદ્દભવ વિના દસકા કરતાં ઘણા વધુ સમય માટે નિયંત્રિત મદ્યપાન તરફ પાછાં ફરવાની પદ્ધતિ ભાગ્યે જ ચાલુ રહે છે.”

સામાજિક અસરો
ઇતિહાસ
બુદ્ધિગમ્ય અને સંયમન
આનુવંશિક તફાવત