મોટા ભાગની પરંપરાગત ફાર્માસ્યુટિકલ દવાઓ સામાન્ય પરમાણુંઓ હોય છે, જે શરૂઆતના તબક્કામાં રોગ કે બિમારીના ચિહ્નો સામેના નિદાનમાં કસોટી સમયે શોધવામાં આવ્યા હતા.બાયોફાર્માસ્યુટિકલ્સ () એ પ્રોટિન () તરીકે ઓળખાતા વિશાળ બાયોલોજિકલ પરમાણુંઓ છે અને સામાન્ય રીતે તે પાયાના માળખા અને માંદગીના માર્ગો પર અસર કરે છે (પરંતુ ટાઇપ 1 ડાયાબિટીસ મેલિટસની () સારવાર માટે ઇન્સ્યુલિના () ઉપયોગના કિસ્સામાં આવું હંમેશા થતું નથી, કેમકે આ સારવાર ફક્ત રોગના ચિહ્નો પર અસરકારક નિવડે છે, નહીં કે ઓટોઇમ્યુનિટી () જેવા પાયાના કારણને); અન્યની સરખામણીએ તે એક નવી ઇન્ડસ્ટ્રી છે.તેઓ માનવના લક્ષણોનો અસરકારક ઇલાજ આપે છે, જે કદાચ પરંપરાગત દવાઓ સાથે શક્ય બનતું નથી.દર્દીને સામાન્ય રીતે ટેબ્લેટ "દ્વારા" ઓછી માત્રામાં દવા આપવામાં આવે છે, જ્યારે મોટી માત્રા ઇન્જેક્શન દ્વારા અપાય છે.

નાના પરમાણુંઓનું ઉત્પાદન રસાટણ શાસ્ત્ર દ્વારા થાય છે, પરંતુ મોટા પરમાણુંઓનું સર્જન માનવીય શરીરમાં પ્રાપ્ય જીવંત કોષો દ્વારા કરવામાં આવે છે: જેમકે બેક્ટેરિયાના કોષો, યીસ્ટના કોષો, પ્રાણીઓ અથવા છોડના કોષો.

આધુનિક જૈવ તકનીક સિન્થેટીક ઇન્સ્યુલિન () અથવા એન્ટીબાયોટિક્સ () જેવા વિશેષ પદાર્થોના ઉત્પાદન માટેના "ઇ. કોલિ ()" અથવા યીસ્ટ () જેવા આનુવંશિક રીતે સુધારેલા માઇક્રોઓર્ગેનીઝમના () ઉપયોગ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.તે બીટી કોર્ન () જેવા ટ્રાન્સજેનિક પ્રાણીઓ () કે ટ્રાન્સજેનિક પ્લાન્ટને () પણ લાગુ પડે છે.ચાઇનીઝ હેમ્સ્ટર ઓવરી () (સીએચઓ) કોષો જેવા આનુવંશિક રીતે ફેરફાર કરાયેલા સસ્તન પ્રાણીઓના કોષોનો ઉપયોગ પણ કેટલીક ચોક્કસ દવાઓના ઉત્પાદન માટે થાય છે.નવી જૈવ તકનીકની એક વિશ્વાસપાત્ર શોધ વનસ્પતિ દ્વારા ઉત્પાદિત દવાઓનો () વિકાસ છે.

બાયોટેક્નોલોજી એ હીપેટાઇટિસ બી (), હીપેટાઇટિસ સી (), કેન્સર્સ (), આર્થરાઇટિસ (), હિમોફિલીયા (), હાડકાના ફ્રેક્ચર (), મલ્ટિપલ સ્કલરોસિસ () અને કાર્ડિયોવાસ્ક્યુલર () જેવી વિકૃતિઓના નિદાન માટેની નવી મેડીકલ સારવારોની સિમાચિહ્નરૂપ શોધો સાથે પણ સંકળાયેલી છે.જૈવ તકનીક ઉદ્યોગે મોલેક્યૂલર ડાઇગ્નોટિક ડિવાઇસના વિકાસમાં મહત્વનો ફાળો આપ્યો છે, જે આપેલી બાયોફાર્માસ્યુટિકલ માટે નક્કી કરવામાં આવેલા દર્દીઓની સંખ્યા શોધવામાં પણ ઉપયોગમાં લેવાય છે.ઉદાહરણ તરીકે હરસેપ્શન () એ સમાન ડાયગ્નોસિસ પરિક્ષણના ઉપયોગ માટે મંજૂર કરવામાં આવેલી પ્રથમ દવા હતી અને તેનો ઉપયોગ સ્ત્રીઓના સ્તનના કેન્સરની સારવાર માટે થાય છે, જેમના કેન્સર કોષો પ્રોટિન એચઇઆર2 () ધરાવતા હોય છે.

આધુનિક જૈવ તકનીકના ઉપયોગથી હાલની દવાઓને વધુ સરળ અને સસ્તી રીતે ઉત્પાદિત કરી શકાય.માનવીય રોગોની સારવાર માટે રચવામાં આવેલી દવાઓ એ પ્રથમ આનુવંશિક રીતે તૈયાર કરવામાં આવેલી દવા હતી.ઉદાહરણ તરીકે 1978માં જિનનટેકે () જનીનોને પ્લાઝમિડ () સાથે જોડીને સિન્થેટીક હ્યુમનાઇઝ્ડ ઇન્સ્યુલિનનો () વિકાસ કર્યો, જેને બેક્ટેરિયમ "એસ્થેરિચીયા કોલિમાં ()" નાખવામાં આવ્યું.ડાયાબિટસીની સારવાર માટે મોટે પાયે ઉપયોગમાં લેવાતું ઇન્સ્યુલિન શરૂઆતમાં કતલખાનાના પ્રાણીઓના સ્વાદુપિંડમાંથી મેળવવામાં આવ્યું હતું. (ગાય, ભેંસ અને ડુક્કર)આનુવંશિક રીતે રચાયેલા જીવાણુંઓથી સિન્થટીક હ્યુમન ઇન્સ્યુલિનનું તુલનાત્મક રીતે ઓછી પડતરે મોટે પાયે ઉત્પાદન કરી શકાય છે. આમ છતાં પડતરમાં થયેલા ઘટાડાથી ઉત્પાદકોના નફામાં વધારો થયો, પરંતુ હેલ્થકેરની સેવાઓ આપતા લોકોએ તેને ગ્રાહકો સુધી ન પહોંચાડ્યો.ઇન્ટરનેશનલ ડાયાબિટીસ ફેડરેશન (આઇડીએફ) દ્વારા વર્ષ 2003માં હાથ ધરવામાં આવેલા અભ્યાસ મુજબ તેના સભ્ય દેશોમાં ઇન્સ્યુલિનની પ્રાપ્યતા તથા માનવીય ઇન્સ્યુલિન મોટા ભાગના દેશોમાં વધુ ખર્ચાળ હતું, જ્યાં માનવીય અને પ્રાણીના ઇન્સ્યુલિન વ્યાપારી ધોરણે ઉપ્લબ્ધ છે: દા.ત. યુરોપિયન દેશોમાં સિન્થેટીક માનવીય ઇન્સ્યુલિનની સરેરાશ કિંમત પોર્ક ઇન્સ્યુલિનની કિંમતની સરખામણીએ બમણી કિંમત ધરાવતું હતું.આઇડીએફે એક નિવેદનમાં જણાવ્યું હતું કે "એવી કોઇ સાબિતીઓ નથી કે એક જાતિનું ઇન્સ્યુલિન બીજી જાતિના ઇન્સ્યુલિન તરીકે ઉપયોગમાં લઇ શકાય અને" [આધુનિક, ઉચ્ચ શુદ્ધતા ધરાવતા] પ્રાણીઓનું ઇન્સ્યુલિન એ સંપૂર્ણ સ્વીકૃત વિકલ્પ છે.

આધુનિક જૈવ તકનીક વિકસિત થઇ છે અને તેને પગલે માનવીય વૃદ્ધિ હોર્મોન (), હિમોફીલીયોક () માટે ક્લોટીંગ પરિબળ (), પ્રજનન ક્ષમતા માટેની દવા (), એરિથ્રોપોઇટિન () અને અન્ય દવાઓનું વધુ સરળ તથા તુલનાત્મક રીતે સસ્તુ ઉત્પાદન શક્ય બન્યું છે.આજે વધુ દવાઓ આશરે 500 પરમાણું લક્ષ્યાંકો પર આધારિત છે.રોગો, રોગોના માર્ગો અને દવાના પ્રતિભાવ સાથે સંકળાયેલા જનીનોનું વંશસૂત્રીય જ્ઞાન હજારો નવી શોધો તરફ લઇ જાય તેવી શક્યતા છે.

બાયરીમેડિએશન અને બાયોડીગ્રેડેશન
ઔષધિય ઉત્પાદનો
ક્લોનિંગ
માનવીય વંશસૂત્ર પ્રોજેક્ટ