জীৱন জীৱিকাৰ তাগিতাত লেখক মধুপুৰৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ নগৰবাসী হৈছে । তেওঁৰ প্ৰিয় মধুপুৰতকৈ মহানগৰীত থাকি ভাল লাগিব, তেনে ভাব লৈ মধুপুৰ এৰি অহা নাছিল । মধুপুৰ এৰাৰ পিছতো চহৰত তেওঁৰ মন নবহিল । "মধুপুৰৰ কথা চিন্তা কৰিলে মোৰ চকুত আগত যিখন মধুপুৰৰ চিত্ৰ ভাহি আহে সেইখন কেইবা দশকৰ আগৰ চিত্ৰ । মধুপুৰখন স্থিৰ হৈ ৰৈ থকা নাই আৰু এই পৰিবৰ্তনশীল জগতত মধুপুৰৰ মানুহৰো আমূল পৰিবৰ্তন ঘটিছে । যুক্তিৰে বুজি পালেও অন্তৰেৰে মানি ল'ব নোৱাৰো । মুস্কিল এইখিনিতে " মধুপুৰৰ সকলো ঘটনাৰ কেন্দ্ৰত আছিল তাৰ জমিদাৰ । মধুপুৰ অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ গৌৰীপুৰৰ জমিদাৰৰ প্ৰাসাদক মানুহে 'ৰাজবাড়ী' বুলি উল্লেখ কৰিছে । মধুপুৰৰ সকলো ক্ৰিয়াকৰ্ম ৰাজা বাহাদুৰক আৰু ৰাজবাড়ীক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছিল । এই ৰাজা বাহাদুৰেই মধুপুৰৰ নিৰ্মাতা । মধুপুৰ হৈছে শিক্ষা আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ । কিয়নো খেল পথাৰ, ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল, নাট্য সমিতি আদি সকলো মধুপুৰত আছিল । মধুপুৰৰ নাট্য সমিতিৰ পৃষ্টপোষক ৰাজা বাহাদুৰ । মঞ্চস্থ নাটবোৰত জমিদাৰৰ পৰিয়াল আৰু অন্যান্য সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ মানুহে অভিনয় কৰিছিল । স্বাধীনতাৰ পিছত সমগ্ৰ বাতাবৰণ সলনি হয় । জমিদাৰী ব্যৱস্থাৰ অন্ত পৰে, লগে লগে জমিদাৰ বা ৰাজা বাহাদুৰৰ প্ৰতিপত্তি নোহোৱা হৈ পৰে । ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ বা হেঁচা মধুপুৰৰ ওপৰত বেছিকৈ পৰিছিল । কিন্তু লেখকৰ মনত পৰিৱৰ্তিত মধুপুৰখন নহয়, সেই মধুপুৰখনহে সজীব হৈ আছে, যিখন মধুপুৰ তেওঁ সৰুকালত দেখিছে । 

গল্পটোৰ ভাষাশৈলী
বিষয়বস্তু
চৰিত্ৰসমূহ
নামকৰণৰ তাৎপর্য