ভাৰতবৰ্ষই স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পূৰ্বৰে পৰা ভাৰতৰ সমাজ ব্যৱস্থাত প্রচলিত থকা দুর্বল শ্ৰেণীৰ লােকৰ ওপৰত অত্যাচাৰ, উৎপীড়ন, ব্যভিচাৰ আৰু শােষণ প্রতিহত কৰাৰ উদ্দেশ্যে সংবিধান ৰচকসকলে <nowiki>'শােষণৰ বিৰুদ্ধে অধিকাৰ"</nowiki> সংবিধানত সন্নিৱিষ্ট কৰিছে। 

সংবিধানৰ ২৩ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি (ক) মানুহক পণ্য দ্রব্যৰ দৰে ক্রয়-বিক্রয় কৰা; (খ) কোনাে লােকক বিনা-বেতনে কামত নিয়ােগ কৰা; (গ) জোৰ জুলুম কৰি কাম আদায় কৰা আদি নিষিদঅধ কৰা হৈছে।

সংবিধানৰ ২৪ নং অনুচ্ছেদত ১৪ বছৰৰ কম বয়সীয়া ল'ৰা-ছােৱালীক কল-কাৰখানা, খনি নাইবা আন বিপদসংকুল কামত নিয়ােগ কৰা নিষিদ্ধ কৰিছে। এনে নিষেধাজ্ঞা ভংগ কৰা ব্যক্তিক আইন অনুসৰি শাস্তি বিহাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ৰাষ্ট্রৰ বৃহত্তৰ স্বার্থ নাইবা নিৰাপত্তাৰ বাবে প্রয়ােজন হলে চৰকাৰে জাতি, বর্ণ, ধর্ম আদিৰ ভিত্তিত বৈষম্যমূলক আচৰণ প্রদর্শন নকৰি বাধ্যতামূলক কাম আদায় কৰিব পাৰে।
শােষণৰ বিৰুদ্ধে অধিকাৰ (Right Against Exploitaition)
Right to Freedom of Religion
ইতিহাস
স্বাধীনতাৰ অধিকাৰ (Right to Freedom)