১৯৯১ চনৰ পিছৰ পৰা ৰাজনৈতিক বিদ্ৰোহ তথা উদ্যানৰ চাৰিওকাষে অবৈধ ভুমি বেদখলৰ বাবে উদ্যান তথা ইয়াৰ বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে গুৰুতৰ সংকট কঢ়িয়াই আনিছে। অপৰ্যাপ্ত জনবল, চোৰংচিকাৰ, তহল আৰু নিৰাপত্তা অভাৱ, বহল নদী, অপৰ্যাপ্ত অবকাঠামো সুবিধা তথা ৰাইজৰ মাজত সংৰক্ষণ সম্পৰ্কে নূন্যতম সচেতনতা আদিও মূল সংকট হিচাবে চিহ্নিত হৈছে। বন্য প্ৰাণীৰ চোৰংচিকাৰ, বিশেষকৈ এশি‌ঙিয়া গঁড়ৰ বাবে ই যথেষ্ট গুৰুতৰ। চোৰংচিকাৰৰ বাবে ১৯৯১ চনত এশি‌ঙিয়া গঁড় ৯৭ টাৰ পৰা ৪৮ লৈ কমি যায় । চোৰাংচিকাৰৰ বিৰুদ্ধে ব্যবস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে ২০০৬-০৭ ইয়াৰ সংখ্যা কিছু বাঢ়ি ৬৮ টা হয় যদিও চোৰাংচিকাৰ ও গঁড়হত্যা অব্যাহত থাকে। গঁড়হত্যা ৰোধৰ বাবে বন বিভাগ অসমৰ কৰ্মকৰ্তা আৰু দৰং, শোণিতপূৰ আৰু মৰিগাঁও জিলাৰ কৰ্মকৰ্তাসহ এটি "সমন্বয় কমিটি" গঠন কৰা হয়। ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ গঁড় সংৰক্ষণ আৰু উন্নয়নৰ সহায়তা কৰাৰ বাবে নীতি ও কৰ্মসূচী বিকশিত কৰিবলৈ World Association of Zoos and Aquariums (WAZA)ৰ দ্বাৰা এটি উদ্যোগ লোৱা হৈছিল। Zoo Basel (Switzerland) ৰ সহযোগত WWF-India, অসম চৰকাৰ আৰু International Rhino Foundation (IRF) এ Indian Rhino Vision (IRV)2020 কৰ্মসূচী চলি আছে। [3] [9] [10] [11] WWF-India আৰু ভাৰত চৰকাৰে গ্ৰহন কৰা এই Indian Rhino Vision (IRV)2020 কৰ্মসূচীৰ অধীনত ভাৰতত ২০২০ চনৰ ভিতৰত এশি‌ঙিয়া গঁড়ৰ সংখ্যা ৩০০০ লৈ বৃদ্ধি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।[9] 

ঢেঁকীয়াপটীয়া বাঘৰ সংকটৰ বাবে World Association of Zoos and Aquariums (WAZA) আৰু Bush Gardens এ মিলিত হৈ [[Species Survival Plan (SSP)] নামৰ এটি প্ৰকল্প চালিত হয়। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত মূলত [[ঢেঁকীয়াপটীয়া বাঘ]]ৰ [[আনুবংশিক প্ৰকাৰ]] উন্নত কৰাৰ কৰ্মসূচী হাতত লোৱা হয়। তাৰোপৰি স্থানীয় গবেষকৰ দ্বাৰা মনিটৰিং, ৰাইজৰ অংশগ্ৰহণ আদিৰ দ্বাৰা [[ঢেঁকীয়াপটীয়া বাঘ]]ৰ সংৰক্ষণৰ কৰ্মসূচী হাতত লোৱা হৈছে।[12]

স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
ভৌগোলিক বিৱৰণ
ইতিহাস
প্ৰাণীকুল