চিংফৌসকল মংগোলীয় মূলৰ লোক আৰু তেওঁলোকৰ মৌখিক বুৰঞ্জী মতে তেওঁলোকে প্ৰায় ৮০০ৰ পৰা ৭০০ খ্ৰীঃপূঃৰ ভিতৰত মংগোলীয়াৰ "মাজ'ই ছিংৰা বাম" বা "ননৈ ছিংৰা বাম" অৰ্থাৎ মালভূমিৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰি আহি তিব্বতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত বসবাস কৰিছিল। ৩০০ খ্ৰীঃপূঃৰ পৰা ১০০ চনৰ ভিতৰত তেওঁলোকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত প্ৰৱেশ কৰে। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে অসমৰ চিংফৌ আৰু বাৰ্মাৰ কাচিন অঞ্চলৰ জিংফৌ একেই। অসমীয়া লোকে উচ্চাৰণ কৰিব নোৱাৰাৰ ফলত ই জিংফৌ গুচি চিংফৌ হয়। তিনিচুকীয়া জিলাৰ লিডু, মাৰ্ঘেৰিটা, শদিয়া আদি বিভিন্ন অঞ্চলত ঘাইকৈ চিংফৌসকলৰ বসতি দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও শিৱসাগৰ, যোৰহাট,গোলাঘাট আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাতো তেওঁলোকৰ সেৰেঙা বসতি আছে। টিৰাপ নৈ আৰু বুঢ়ীদিহিঙৰ মাজৰ ২৫ খনমান গাৱঁত চিংফৌসকলে বসবাস কৰি আছে। মাৰ্ঘেৰিটাৰ আশে পাশে চিংফৌসকলে বসবাস কৰা গাওঁসমূহ হৈছে- বিছাগাওঁ, কুমচাইকং, হাচাক, ইনঠেম, তিনিসূতি, উলুপ, লংগাওঁ, মুগংপথাৰ, পাংহুম, নিঙগাম, কাম্বাগাওঁ, লংটং, মোংলাং, লালপথাৰ, কথাগাও, বাঁহবাৰী, পাণবাৰী, দুৱাৰমৰা, কেটেটং পাৱৈমুখ, নাকংপথাৰ, গিঠাগুটি, নিঙদাগাও, উবান, দিবাং আদি।

অসম
ভাষা আৰু লিপি
উৎসৱ-পাৰ্বন
সমাজ আৰু সংস্কৃতি