১৯৮৩ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা বিধানসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ বিজয়ী হয়। কংগ্ৰেছ দলৰ সৰ্বসন্মতিক্ৰমে হিতেশ্বৰ শইকীয়াক মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰে। ১৯৮৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে শপত গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ অন্ত পৰে। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰিয়েই তেওঁ অসম আন্দোলনৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰত থকা সকলোকে নিৰাপত্তা সুনিশ্চিত তথা অসমলৈ স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘূৰাই আনিব বুলি অঁনাতাৰ বাণীযোগে প্ৰচাৰ কৰি আশ্বাস দিছিল। 

মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে তেওঁ অসমত বাৰ্ধক্য পেন্সন, নিবনুৱা ভাট্টা, শিক্ষিত নিবনুৱালৈ আত্ম প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে বেংকৰ ঋণ, চন্দ্ৰপুৰত স্থায়ী ৰাজধানীৰ আধাৰশিলা আদি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য কামত হাত দিছিল। তেওঁৰ দিনত কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী, কৰিমগঞ্জ, বৰপেটা, শোণিতপুৰ আৰু যোৰহাট – এই ছয়খন জিলা আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গোঁসাইগাঁও, ৰঙিয়া, মানকাছাৰ, দক্ষিণ শলমাৰা, ওদালগুৰি, চৰাইদেউ, হোজাই – এই আঠটা মহকুমা গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ দিনতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দ্বিতীয়খন দলং নৰনাৰায়ণ সেতুৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল।

মুখ্যমন্ত্ৰী পদত
প্ৰথম কাৰ্যকাল
কৰ্মজীৱন
মৃত্যু