গাওঁত থকা সোণোৱাল কছাৰী সকলে নানা বৰণীয়া আটক ধুনীয়া সাজপাৰ পৰিধান কৰে। সম্ভ্ৰান্ত পুৰষ সকলে সাধাৰণতে ধুতী আৰু কামিজ পিন্ধি কান্ধত চেলেং চাদৰ লয় । সাধাৰণ চহালোকে আঁঠুৰ মূৰলৈকে চুৰীয়া পিন্ধি গাত গামোচা লয়। সোণোৱাল কছাৰী সকলৰ বয়ন শিল্প এক পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি। ঘৰতে সাজি লোৱা তাঁতৰ শালত সোণোৱাল কছাৰী সকলৰ তিৰোতা সকল কাপোৰ বোৱাত বৰ পাকৈত। ছোৱালী বিয়া দিওঁতে ছোৱালীক তাঁতৰ শাল এযোৰ যৌতুক দিয়াতো প্ৰায় বাধ্যতামূলক। সোণোৱাল কছাৰী শিপিনী সকলে ঘৰতে বৈ লোৱা এড়ীচাঁদৰ, বৰকাপোৰ আদি গৰম কাপোৰ আৰু ৰংচঙীয়া ফুল বচা মুগা আৰু পাটৰ চাঁদৰ, মেখেলা, ৰিহাঁ,কপাহি মেখেলা, কপাহী চাঁদৰ, ধুতী,গামুচা, তিয়নি, একাঠীয়া, চেলেং কাপোৰ আদি সোণোৱাল কছাৰী শিপিনী সকলৰ শিল্পীসূলভ প্ৰতীক। সোণোৱাল কছাৰী মহিলা সকলে মূৰ ঢাকিবলৈ সদায় টকয়া ব্যৱহাৰ কৰে। সোণোৱাল কছাৰী সকলৰ সৰহ সংক্ষকেই খেতী-বাতি আৰু কৃষি কাৰ্যত আত্মনিয়োজিত। গাম খাৰু বা হাঁচৰমৰা খাৰু,কেৰু, জাংফাই কেৰু, ঠুৰিয়া, বিৰী, জোনবিৰি,কংকন, ডুগডুগি, লাটুমনি, মাদুলি আদি পৰম্পৰাগত আ-অলঙ্কাৰ সোণোৱাল কছাৰী মহিলা সকলে ব্যৱহাৰ কৰাত ৰুচি দেখুৱায়।

ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান সমুহ
বংশ বৃক্ষ
বস্ত্ৰ আৰু সাজপাৰ
ধৰ্ম