এই ৰোগৰ বিষয়ে প্ৰথম বাৰৰ বাবে জনা গৈছিল ইজিপ্তিয়ান খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭০০ চনত papyrus, যিয়ে পৰামৰ্শ কৰে:
“……প্ৰত্যয়জনক সুৰক্ষাৰ এটা মলমৰ বাবে এটা ৰেচিপি দিয়া; Acacia ৰ পাত, ভূ-পৃষ্ঠ, titurated আৰু সেইবোৰ একেলগে সিজোৱা হয়৷ তাৰ পাছত ইয়াৰ লেপ এটা গুহ্যদ্বাৰত লগালে ই তৎক্ষণাত নিৰাময় কৰে৷" খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৬০ ত, Hippocratic corpus এ আধুনিক ৰাবাৰ বেণ্ড বন্ধা চিকিৎসাৰ দৰে এক চিকিৎসাৰ বিষয়ে মত আগবঢ়ায় এনেদৰে : “And hemorrhoids in like manner you may treat by transfixing them with a needle and tying them with very thick and woolen thread, for application, and do not forment until they drop off, and always leave one behind; and when the patient recovers, let him be put on a course of Hellebore.” অৰ্শৰোগৰ বিষয়ে বাইবেল তো বৰ্ণনা কৰা হ’ব পাৰে৷

Celsus (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫ – ১৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) ই বন্ধা কাৰ্য কৰ্ত্তন প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে আৰু সাম্ভাৱ্য সমস্যাবোৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে৷ Galen এ ধমনীৰ পৰা ৰক্তপ্ৰবাহী শিৰাবোৰৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰাৰ হৈ ওকালতি কৰিছিল, আৰু দাবী কৰিছিল যে ই বিষ আৰু ৰক্ত সঞ্চালনৰ অভাৱত দেহকোষৰ ক্ষয় হোৱা ৰোগৰ বিস্তাৰত কম কৰে৷ 
শুশ্ৰুত সংহিতা, (চতুৰ্থ – পঞ্চম শতিকা)), হিপোক্ৰেটচৰ সমানেই কথা কয় কিন্তু ইয়াত ঘাঁটোক চাফ চিকুন ৰখাত গুৰুত্ৱ আৰোপ কৰা হয়। ১৩তম শতিকাত, ইয়োপীয় চাৰ্জান যেনে Lanfranc of Milan, Guy de Chauliac, Henri de Mondeville আৰু John of Ardene এ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পদ্ধতি বিকাশসাধনত প্ৰভূত প্ৰগতি লাভ কৰে।

ইংৰাজী ভাষাত "hemorrhoid" শব্দৰ প্ৰথম প্ৰয়োগ ১৩৯৮ খৃ.ত হয়। ইয়াৰ উত্পত্তি Old French "emorroides", Latin "hæmorrhoida -ae", তাৰ পিছত Greek "αἱμορροΐς" ("haimorrhois"), "ৰক্তক্ষৰণ হব পৰা", "αἷμα" ("haima"), "blood" পৰা + "ῥόος" ("rhoos"), "প্ৰৱাহ, বৈ যোৱা, গতি ", itself from "ῥέω" ("rheo"), "বৈ যোৱা, প্ৰৱাহিত হোৱা, ".

ৰক্ষণশীলতা
বহিৱৰ্তী অৰ্শ
অস্ত্ৰোপচাৰ
ইতিহাস