মক্কাত আৰু এবছৰ কটাই ইবন বটুটাই ভাৰতৰ সম্ৰাট মহম্মদ বিন টোঘলকৰ অধীনত চাকৰি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।১৩৩০(বা ১৩৩২) চনত তেওঁ ভাৰতলৈ যোৱাৰ স্থলপথ বিচাৰি আনাতোলিয়ালৈ গ’ল।তেওঁ লোহিত সাগৰ আৰু পূব মৰুভূমি পাৰ হৈ নীল(Nile) উপত্যকাত উপস্থিত হ’ল।আৰু তাৰ পৰা কেইৰ’ৰ উত্তৰ পিনে যাত্ৰা কৰিলে।এইদৰে তেওঁ চিনাই উপদ্বীপ অতিক্ৰমি পেলেষ্টাইন আৰু পুনৰ উত্তৰে গতি কৰিলে।তাৰ পিছত ছিৰিয়াৰ লাতাকিয়া(Latakia) বন্দৰৰ পৰা জাহাজত উঠি আলান্যালৈ(আধুনিক তুৰস্কৰ দক্ষিণে) আৰু পিছত আন্তাল্যা(Antalya)লৈ গ’ল।আনাতোলিয়াত পোৱা আতিথ্যি তেওঁক মুগ্ধ কৰিছিল।

ইবন বটুতাই ইয়াৰ পিছত মিলাছ(Milus), কোন্যা(Konya), আৰ্জুৰাম(Erzuram), বিৰ্গি(Birgi) আদি ঠাই ভ্ৰমণ কৰিলে।এইক্ষেত্ৰত তেওঁ দিয়া বৰ্ণনাৰ লগত আধুনিক ইতিহাসবিদৰ মতভেদ দেখা যায়।

চিনোপ পাৰ হৈ আজভ(Azov) নামৰ চহৰখনত ইবন বটুতাই খানসকলৰ আমিৰক লগ কৰিলে।তাৰ পৰা ধনী আৰু বৃহৎ চহৰ মাজাৰ(Majar)লৈ গ’ল।তাৰ পিছত বেস্তউ(Beshtau) পৰ্বতৰ ওচৰত থকা আমিৰ উজবেক খানক তেওঁৰ ভ্ৰাম্যমাণ আদালতত লগ পোৱাৰ আশাৰে মাজাৰ ত্যাগ কৰিলে।উজবেক খানক লগ কৰি বোলঘাৰ নামৰ চহৰখন ভ্ৰমণ কৰিলে আৰু পিছত আমিৰ উজবেক খানৰ ভ্ৰাম্যমাণ আদালতৰ লগত অস্ত্ৰাখান(Astrakhan) চহৰলৈ ঘূৰি আহিল।সেই সময়ত উজবেক খানৰ তৃতীয় পত্নী বায়ালুন() আছিল ৰোমান সম্ৰাট আন্দ্ৰোনিকাছ তৃতীয়ৰ জীয়েক।সেই সময়ত বায়ালুন অন্তঃসত্বা আছিল আৰু নিজৰ পিতৃগৃহত সন্তান প্ৰসৱ কৰাব বিচাৰিছিল।উজবেক খানৰ আদেশত ইবন বটুতাই বায়ালুনৰ লগত কনষ্টাণ্টিপ’ললৈ গ’ল।এইয়াই আছিল তেখেতৰ ইছলামিক সাম্ৰাজ্যৰ বাহিৰত প্ৰথম পদাৰ্পণ।Dunn 2005, pp. 169–171তাতে একমাহ থাকি তেওঁ পুনৰ অস্ত্ৰাখানলৈ ঘূৰি গ’ল।তাৰ পিছত ৰাজধানী চাৰাই-আল-জাডিদত উপস্থিত হৈ উজবেক খানক ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত বিৱৰি ক’লে 

চাহাৰা মৰুভূমি আৰু মালি
মধ্য এছিয়া
ইৰাক
স্বদেশলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু ক’লাজ্বৰ