উচ্চ ৰক্তচাপ খুব বেছি হ'লে (ছিষ্ট'লিক ১৮০ বা ডায়েষ্ট'লিক ১১০ মিমি পাৰা) তাক উচ্চ ৰক্তচাপীয় সংকট (Hypertensive crisis) বোলে। অংগৰ ক্ষয়-ক্ষতি নথকা বা থকাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ক্ৰমে ইয়াক উচ্চ ৰক্তচাপীয় অত্যাৱশ্যকীয়তা (hypertensive urgency) আৰু উচ্চ ৰক্তচাপীয় জৰুৰীকালীনতা বুলিব পাৰি।

উচ্চ ৰক্তচাপীয় অত্যাৱশ্যকীয়তাত অংগৰ ক্ষয় হোৱাৰ প্ৰমাণ নাথাকে। তেতিয়া মুখেৰে খোৱা দৰবেৰে ২৪-৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ৰক্তচাপ কমোৱা হয়।

উচ্চ ৰক্তচাপীয় জৰুৰীকালীনতাত এটা বা ততোধিক অংগৰ ক্ষতি হয়। ইৰায় ভিতৰত মগজু, বৃক্ক, হৃদয় আৰু হাওঁফাওঁ প্ৰধান। বিভ্ৰান্তি, টোপনিৰ ভাৱ, বুকুৰ বিষ আৰু উশাহ নোপোৱাৰ দৰে লক্ষণ হ'ব পাৰে। এনে অৱস্থাত অংগৰ ক্ষতি ৰোধ কৰিবলৈ সোনকালে ৰক্তচাপ কমাব লাগে। কিন্তু এনে কৰাৰ বাবে বিশেষ প্ৰমাণ নাই।

Epidemiology
উচ্চ ৰক্তচাপীয় সংকট
Management
Outcomes