"জনগণমন'ক জাতীয় সংগীতৰূপে দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ ৰাখে নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৱে। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ প্ৰাককালত কোনো জাতীয় সংগীত নিৰ্বাচিত নহ'ল। চন ১৯৪৭ জাতিসংঘ স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী কালত জাতিসংঘ ভাৰতীয় প্ৰতিনিধিসকলৰ ওচৰত কোনো এটা অনুষ্ঠানত বজাবলৈ ভাৰতৰ জাতীয় সংগীতৰ ৰেকৰ্ড বিচৰা হ'ল। তেওঁলোকে তত্ক্ষনণাত বিষয়টো ভাৰত চৰকাৰক অৱগত কৰে আৰু "জনগণমন" বজোৱাৰ মত পোষন কৰে। চৰকাৰৰ অনুমোদনক্ৰমে জাতিসংঘৰ অৰ্কেষ্ট্ৰাবাদনৰ এটা গ্ৰমোফোন ৰেকৰ্ড সেই অনুষ্ঠানত সাফ্যলতাৰে বজোৱা হয়। জৱাহৰলাল নেহৰুৱে পাছত কৈছিল যে সেইদিনা এই গীতৰ সুৰৰ সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিনিধিসকলে এই সুৰটোৰ স্বাতন্ত্ৰ্য আৰু আভিজাতত্যত মুগ্ধ হৈ ইয়াৰ স্বৰলিপি বিচাৰিছিল। পৰৱৰ্তীকালত "গায়নযোগ্যতা" বা "singability"ৰ কাৰণে "বন্দে মাতৰম্‌"ৰ সলনি "জনগণমন"কেই ভাৰতৰ জাতীয় সংগীত কৰাৰ পক্ষে বিশেষজ্ঞসকলে মত পোষন কৰে। ভাৰতৰ মুছলমান সমাজেও এই গীতটো গ্ৰহণ কৰিছিল। "বন্দে মাতৰম্‌"ত দেশক হিন্দু দেৱীৰ ৰূপত বন্দনা কৰাত এই গীতটো তেওঁলোকে গ্ৰহণ নকৰিলে। অৱশেষত ২৪ জানুৱাৰী ১৯৫০ তাৰিখে ভাৰতৰ সংবিধান সভাত এই গীতটোকেই "জাতীয় সংগীত" বা "নেচনেল এন্থেম" হিচাবে গ্ৰহণ কৰে। সভাপতি ডক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে কৈছিল, "জনগণমন" নামে পৰিচিত গীতটো কথা আৰু সুৰসহ ভাৰতৰ জাতীয় সংগীতৰূপে চৰকাৰী গীত হ'ব। কোনো নিৰ্দিষ্ট কাৰণ উপস্থিত হ'লে চৰকাৰে এই গীতৰ কথাত যিকোনো ধৰণৰ পৰিবৰ্তন আনিব পাৰিব। "বন্দে মাতৰম্‌" গীতটো যিহেতু ভাৰতৰ জাতীয় সংগ্ৰামত বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানৰ অধিকাৰী, গতিকে এই গীতটোও জনগণমনৰ সমমৰ্য্যাদাপূৰ্ণ হ'ব।

জনপ্ৰিয় মাধ্যমত জাতীয় সংগীত
পাঠ
জাতীয় সংগীতৰ স্বীকৃতি লাভ
বিদগ্ধজনৰ মত