বাঁহীৰ ১৮৩৫ শকৰ চতুৰ্থ বছৰ, শাওন মাহৰ নৱম সংখ্যাত ফুকননীৰ বিধবা নামৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ এটা প্ৰকাশ পাইছিল। সেইটো তেখেতৰ নিজ অভিজ্ঞতাৰ এক প্ৰতিচ্ছবিৰ দৰে আছিল। এই প্ৰবন্ধটিত সমাজত বিধবা নাৰীৰ মৰ্মভেদি যাতনাৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে। লেখিকাৰ ভাষাত 
" 'বিধবা' এই তিনিটা আখৰ বৰ ভয়ঙ্কৰ। এই শব্দটি বৰ কৰ্কশ। কত জন্মৰ তপস্যাৰ বলেৰেহে ভাগ্যৱতীসকলে স্বামীত চিৰ বিদায় লৈ এই সংসাৰৰ মোহমায়া বিসৰ্জ্জন দি স্বামীৰ অপূৰ্ব্ব প্ৰীতি বুকুত বান্ধি লৈ প্ৰভুৰ শ্ৰী চৰণত স্বামীৰ মঙ্গল প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ স্বৰ্গধামলৈ যাব পাৰে। সধৱা থাকি মৰা কি ধন্য।"

সাহিত্যিক জীৱন
জন্ম আৰু শৈশৱ
মৃত্যু
বিধবা