১৯৬২ চনত, Leon M. Lederman, Melvin Schwartz আৰু Jack Steinberger য়ে মুয়ন নিউট্ৰিন'ৰ সংপ্ৰক্ৰিয়াৰ আৱিস্কাৰৰ জৰিয়তে দেখুৱালে যে, নিউট্ৰিন' একাধিক প্ৰকাৰৰ আছে (মুয়ন নিউট্ৰিন'ক ইতিমধ্যে "neutretto" নামেৰে প্ৰতিপাদ কৰা হৈছিল)। এই আৱিস্কাৰৰ বাবে তেওঁলোকে ১৯৮৮ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত Stanford Linear Accelerator Center-ত লেপ্টনৰ তৃতীয় প্ৰকাৰ টাউ কণিকা আৱিস্কৃত হৈছিল। টাউ কণাৰ আৱিস্কাৰৰ লগে লগে এইটো আশা কৰা হৈছিল যে, এই কণাৰো নিশ্চয় কোনো সংযোজিত নিউট্ৰিন' (পিছৰ পৰ্য্যায়ত টাউ নিউট্ৰিন' নামাংকিত) আছে। বিটা ভংগনৰ সদৃশ ভাৱে টাউ ভংগনতো আপাত দৃষ্টিত শক্তি আৰু ভৰবেগৰ ৰক্ষণশীলতা উলংঘন হোৱা যেন পৰ্যবেক্ষিত হৈছিল। এই অনুদ্দেশ শক্তি আৰু ভৰবেগৰ ব্যাখ্যাৰ জৰিয়তে তৃতীয় প্ৰকাৰৰ নিউট্ৰিন'ৰ সাক্ষ্য প্ৰথমবাৰৰ বাবে পোৱা হৈছিল। ২০০০ চনৰ গ্ৰীস্মকালত ফাৰ্মিলে'বত থকা DONUT collaboration-এ টাউ নিউট্ৰিন'ৰ সংপ্ৰক্ৰিয়া তেওঁলোকৰ পৰীক্ষাগাৰত ধৰা পৰা সৰ্ম্পকে ঘোষণা কৰিছিল। টাউ নিউট্ৰিন'ৰ অস্তিত্বৰ তাত্ত্বিক ব্যাখ্যা আৰু ইয়াৰ প্ৰায়োগিক প্ৰমাণৰ সংগতি Large Electron–Positron Collider-ৰ প্ৰায়োগিক তথ্যৰ পৰা সাব্যস্ত হৈছে।

আৱেশিত ভংগন
প্ৰতি-নিউট্ৰিন'
প্ৰত্যক্ষ সন্ধান
নিউট্ৰিন'ৰ প্ৰকাৰ