তেওঁ সাংবিধানিক সভাৰ সদস্য আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মৌলিক অধিকাৰৰ উপসমিতি আৰু সংখ্যালঘূৰ উপসমিতিৰ সদস্য আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰুৰ প্ৰথম কেবিনেটত স্থান লাভ কৰে। তেওঁ কেবিনেটত স্থান লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা। তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী পদবী প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ বিশ্ব স্বাস্থ্য সভাৰ অধ্যক্ষ2ৰ পদত অধিস্থিত হয়। এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী মহিলা আৰু এছিয়ান।

তেওঁ নতুন দিল্লীত সৰ্ব ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। এই প্ৰতিষ্ঠান স্থাপনৰ বাবে তেওঁ [[নিউজিলেণ্ড], [[অষ্ট্ৰেলিয়া]], পশ্চিম [[জাৰ্মানী]], [[ছুইডেন]] আৰু [[আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ]]ৰ পৰা সাহায্য লাভ কৰিছিল। তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠান প্ৰথম অধ্যক্ষ আছিল।

তদুপৰি অমৃত কৌৰে ভাৰতীয় ৰেড ক্ৰছ ছ'চাইটিৰ ১৪ বছৰকাল সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল। তেওঁৰ নেতৃত্বৰ কালছোৱাত ভাৰতত "ভাৰতীয় যক্ষ্মাৰোগ সংস্থা" আৰু মাদ্ৰাজত "কেন্দ্ৰীয় কুষ্ঠৰোগ শিক্ষণ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান" প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁ "অমৃত কৌৰ নাৰ্ছিং কলেজ" আৰু "নেছনেল স্পৰ্টছ ক্লাৱ অফ ইণ্ডিয়া" আৰম্ভ কৰিছিল। 

১৯৫৭ চনৰ পৰা তেওঁৰ মৃত্যুৰ লৈকে অৰ্থাৎ ১৯৫৪ চনলৈ তেওঁ [[ৰাজ্যসভা]]ৰ সাংসদ আছিল। ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ তেওঁ দিল্লীৰ সৰ্বভাৰতীয় মটৰ যাতায়ত কংগ্ৰেছৰ সভাপতি আছিল। 

তেওঁ "চেইণ্ট জনছ এম্বুলেন্স ক্ৰপছ" আৰু "ৰেনে চেণ্ড মেমৰীয়েল এৱাৰ্ড" লাভ কৰিছিল।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মৃত্যু
বাহ্যিক সংযোগ
কৰ্মজীৱন