মইনাপৰীয়া এখনি পুৰণি গাঁও। গাঁওখনৰ পূ্ৰ্বপুৰুষসকল আগতে লখিমপুৰ অঞ্চলত বসবাস কৰিছিল। ১৫৬২-৬৩ চনত কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণে আহোম ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে চলোৱা অভিযানত সেই সময়ৰ আহোম ৰাজ্যৰ স্বৰ্গদেউ চুখামফা বা খোৰাৰজা কোচ ৰজাৰ হাতত পৰাস্ত হৈ সন্ধি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। এই সন্ধিৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সমগ্ৰ উত্তৰ পাৰ কোঁচ সকলৰ অধীন হৈছিল। নৰনাৰায়ণৰ অভিযানৰ সামৰণিৰ পিছত উভতি যোৱা পিছত কিছুসংখ্যক সৈন্য বাহিনীৰ লোক থাকি গৈছিল। প্ৰবাদ অনুসৰি সেইসকলৰ কিছুমানে লখিমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰত থকা মইন নামে এখন সৰু নৈৰ পাৰত ভূঞা সকলৰ সৈতে সমাজ পাতি বাস কৰিছিল। সেই ঠাইত কিছুকাল থকাৰ পিছত বিভিন্ন কাৰণত ‌আনুমানিক সপ্তদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মৰাচাল, বৰকোঁচ, নেওগ, ভলুকাগুৰিয়া আৰু কমাৰ নামে পাঁচটি পৰিয়াল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰলৈ গুচি আহে। তেওঁলোকে বৰ্তমানৰ গাওঁখনৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ নিলগৰ উত্তৰ দিশত থকা ফেহুমুকলি নামে ঠাইত থাকিবলৈ লৈছিল। পিছলৈ তেওঁলোক বৰ্তমান ঠাইলৈ আহে।ক্ৰমান্বয়ে এই পাঁচোটি পৰিয়ালৰ সৰু গাওঁখনিলৈ ঘৰগিৰি, ৰাগীয়া, বাৰিক আৰু ন-বৰা নামে চাৰিটি পৰিয়ালৰ আগমন ঘটে।

অৱস্থান আৰু পৰিবহন
নামঘৰৰ কাৰ্যসূচী
নামৰ উৎপত্তি
ইতিহাস