'ৰণ' আৰু 'দিয়া' এই দুটা শব্দৰ সংযোগত ৰঙিয়া শব্দৰ উদ্ভৱ হৈছিল। ৰঙিয়া ইতিহাসৰ নিৰৱ সাক্ষী। ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত এই অঞ্চলত বিভিন্ন আহোম, কোঁচ, মোগল, গৌড়ৰ শাসক আদি বিভিন্ন ৰাজশক্তিয়ে নিজৰ শক্তি পৰীক্ষা কৰিছিল। ৰণ দিয়া ঠাই বুলিয়ে ইয়াৰ নাম হৈছিল ৰঙিয়া। গৌড়ৰ সেনাপতি তুবৰ্কে আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহি ৰঙিয়া নগৰৰ পাঁচ কিঃমিঃ আঁতৰত কোঠ সাজিছিল। সেই কোঠ সজা ঠাইখন গৰীয়াকোঠ গাঁও নামেৰে জনাজাত হ'ল। নগৰখনৰ মাত্ৰ তিনি কিঃমিঃ দূৰত আছিল ৰজা আৰিমত্তৰ ৰাজধানী। চাৰিওদিশে এটা প্ৰকাণ্ড গড় সাজি ৰজা আৰিমত্তই তেওঁৰ ৰাজধানীখন সুৰক্ষিত কৰিছিল। গড়টোক বোলা হৈছিল বৈদ্যৰ গড়। এই বৈদ্যৰ গড় আজিও বিৰাজমান। কিংবদন্তী মতে গড়টো সাজিবলৈ লওঁতে অসংখ্য গুৰি পৰুৱাই হেনো গড়ৰ নিৰ্মাণ-কাৰ্য বাধাগ্ৰস্থ কৰি তুলিছিল। তেতিয়া এজন নিঃসন্তান বৈদ্যই মন্ত্ৰবলেৰে গুৰি পৰুৱাবোৰ আঁতৰ কৰি নিৰ্মাণ-কাৰ্য সুচল কৰি তুলিছিল। কিছুমান ইতিহাসবিদৰ মতে ৰজা আৰিমত্তৰে আন এটা নাম বৈদ্যদেৱ। কিছুমানৰ মতে বৈদ্যদেৱ আছিল বংগৰ সেনাপতি। এই সেনাপতিজনে গড়টো নিৰ্মাণ কৰিছিল; আৰিমত্তই মাথোঁ ইয়াৰ পুনৰ্নিমাণ কৰিছিল। ইতিহাসৰ এক ট্ৰেজিক চৰিত্ৰ ৰজা আৰিমত্তৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন কিংবদন্তীৰে ৰঙিয়াৰ বুকু চপচপীয়া হৈ আছে। 
বৃটিছে অন্যায়ভাৱে বঢ়োৱা ভূমি কৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ ঊনৈশ শতিকাৰ শেহৰ পিনে নগাঁও জিলাৰ ফুলগুৰি, দৰং জিলাৰ পথৰুঘাট আদি ঠাইত ৰাইজ সংগঠিত হৈছিল। ৰঙিয়াতো ১৮৯৪ত ৰাইজমেল পাতি চৰকাৰৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছিল আৰু বৃটিছৰ চিপাহীৰ হাতত নিৰিহ কৃষকে প্ৰাণ বলিদান দিছিল। 
ইতিহাস
জনসংখ্যা
উল্লেখযোগ্য শিক্ষানুষ্ঠান
ভৌগোলিক বিৱৰণ