নামঘৰৰ গঠন প্ৰণালী অতি সৰল৷টুপভঙ্গা দুঢলীয়া মণিকূট, নামঘৰৰ মূল গৃহ, বাটচৰা আৰু ছো-ঘৰেৰে গঠিত এই নামঘৰ।নামঘৰ সদায় পূবা-পশ্চিমাকৈ নিৰ্মান কৰা হয়৷ ইয়াৰ পূব দিশত নামঘৰৰ প্ৰধান গৃহ মণিকূট স্থাপন কৰা হয়৷ মনিকূটৰ ভিতৰত সিংহাসন ভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। নামঘৰৰ প্ৰথমে পুতা খুটাটোক লাইখুটা বোলা হয়। সিংহাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ দৰেই কামত সদাচাৰী গুৰু ধৰ্ম্মৰে পৰা শৰণ-ভজন গ্ৰহণ কৰা একান্ত ভকতৰ দ্বাৰাহে এই লাইখুটা স্থাপন কৰা হয়। সিংহাসন প্ৰতিস্থাপনত খোল-প্ৰসঙ্গ, নাম-প্ৰসঙ্গ অপৰিহাৰ্য্য। এই কামৰ বাবে পুৱা ঠিক ৯ বজাৰ ভিতৰত এজন ভজনীয়া সদাচাৰী ভকতৰ দ্বাৰা এভাগ গুণমালা (ভাগৱত পুৰাণৰ পৰিবৰ্তে) ভকতি ভাবে লৈ, গুৰু ভটিমা, দেৱ ভটিমা, তোটয়, চপয়, লীলামালা গুণানুকীৰ্তনেৰে সিংহাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। লগে লগে ধূপ-ধূণা, গুৱা-দণ্ডেৰে সমাপন কৰি অপৰাধ মাৰ্জ্জন বিচাৰি সেৱা ধৰে। ইয়াৰ পিছত খোল-প্ৰসঙ্গ, নাম-প্ৰসঙ্গৰে কাৰ্য্য সমাপন কৰা হয়। এজন সাত্তিক নামাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা পুৱা-গধূলি চৈধ্য প্ৰসঙ্গৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। মণিকূটত পূৰ্ণকৃষ্ণ ভগৱন্তৰ বাঙ্ময় মূৰ্ত্তি ভাগৱত শাস্ত্ৰ বা গুৰুজনাৰ দ্বাৰা ৰচিত ভাগৱতৰ সংক্ষিপ্ত সাৰ গুণমালা পুথিহে যথা নিয়মেৰে সাত বৈকুণ্ঠ সদৃশ সাত খলপীয়া সিংহাসনত স্থাপন কৰা হয়। এই সিংহাসন গুৰু, দেৱ, নাম আৰু ভকত এই চাৰি খুটিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। সিংহাসনৰ তলৰ পৰা কাছ, হাতী আৰু সিংহ অঙ্কিত কৰা হয়। কাছক ধৰিত্ৰী অৰ্থাত্ পৃথিৱী, হাতীক পাপ আৰু সিংহক নামৰ প্ৰতীক হিচাপে ধৰি নাম সিংহই পৃথিৱীৰ ওপৰত থকা পাপসমূহ নিঃশেষ কৰিব বুলি সুদৃঢ় বিশ্বাস ৰাখি ভক্তসকলে হৰিৰ গুণানুকীৰ্তনেৰে ভকতি কৰে। নামঘৰ নিৰ্মানৰ বাবে প্ৰথম অৱস্থাত কাঠ-বাঁহ-খেৰ আদিৰ দৰে সাধাৰণভাৱে উপলভ্য সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও বৰ্তমান ইটা-শিল-বালিৰেও নিৰ্মান কৰা হয়৷ গাঁৱৰ সকলো মানুহে বহি একেলগে নাম-কীৰ্ত্তন কৰিব পৰাকৈ নামঘৰক সাধাৰণতে আহল-বহল, ওখ আৰু মুকলিভাৱে নিৰ্মান কৰা হয়৷ ইয়াৰ সন্মুখ অংশত বাটচ'ৰা নিৰ্মান কৰা হয়৷

ৰাঙলী ঘৰ
নামঘৰৰ গঠন প্ৰণালী
নামঘৰ বা কীৰ্তনঘৰ
গুৰু আসন