দৰঙী খুলীয়া ভাউৰীয়াৰ প্ৰধান ভূমিকা বহনকাৰী চৰিত্ৰটো হ’ল ওজা বা সূত্ৰধাৰ। সূত্ৰধাৰে খুলীয়া ভাউৰীয়াত পৰিৱেশন কৰা কাহিনীটোৰ গীত, পদ, কথা আৰু নৃত্য ভংগিমাৰ সহায়ত দৰ্শকৰ আগত দাঙি ধৰে। সাজ সজ্জা আৰু কাৰ্যাৱলী আদি সকলো দিশৰ পৰাই সমগ্ৰ ভাওনাখনৰে আকষৰ্ণীয় চৰিত্ৰটো হ’ল সূত্ৰধাৰ। সূত্ৰধাৰে মুৰত নানান ৰঙীন কাপোৰ, মণি মুকুতাৰে সুসজ্জিত কৰি ডাঠ কাগজৰে তৈয়াৰ কৰা আগফালে আৰু পিছফালে জোঙা এটি নাওসেৰীয়া টুপী পিন্ধে। টুপীটোৰ পিছফালে গলধনটো আগুৰিব পৰাকৈ টুপীটোৰ লগত খাপ খুৱাই এডোখৰ কাপোৰ অলপকৈ ওলোমাই লয়। পিন্ধনত ওজাৰ দেহত এটি হাত দীঘল চোলা। চোলাটো দীঘল যদিও কঁকাললৈকেহে দেখা পায়, বাকী অংশ তলত পিন্ধা জামাটোৰ তলত সুমুৱাই লয়। চোলাটোৰ পিছফালে ‘ও’ আখৰটো বা আঁহতৰ পাতৰ দৰে এটি চিহ্ন চিলাই লয়। ওজাই পিন্ধা জামাটোৱে ককালৰ পৰা মাটি চোওঁ- নোচোওঁকৈ পিন্ধে, যাতে ভৰি দুখন দেখা নাপায়। জামাটো বগা কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু কঁকালৰ ফালে বহুত কোচ দি চিলোৱা হয়, যাৰ ফলত ওজাই পদ গাই গাই নৃত্য কৰা সময়ত জামাটো সুন্দৰকৈ ফুলি উঠে। ওজাৰ বাওঁহাতত এখন ৰুমাল আৰু সোঁহাতত চোঁৱৰ থাকে। গীত, পদ গাই নৃত্য আৰু অভিনয়ৰ সময়ত ৰুমাল আৰু চোঁৱৰ ঘূৰাই ঘূৰাই বিভিন্ন মুদ্ৰা প্ৰদৰ্শন কৰে। ওজাই ডিঙিত মণি গঠা ঢোল মাদলি সংলগ্ন এঢাৰি মালা, হাতত গামখাৰু নাইবা ৰূপৰ দুপতীয়া খাৰু আৰু কাণত কেৰু পিন্ধা দেখা যায়। ওজাৰ কপালত এটা বগা ফোঁট থাকে। 

ওজাই গীত, পদ গাই বিভিন্ন মুদ্ৰাৰে নৃত্য কৰা সময়ত তেওঁৰ লগত পদ ধৰিবলৈ চাৰি পাচজনমান পালিয়ে সংগ দিয়ে। পালিসকলে সাধাৰণতে দৰ্শকৰ আগলৈ নোলায়। সেয়েহে হয়তো তেওঁলোকৰ সাজ সজ্জাও সাধাৰণ ধূতি-কূৰ্তাহে।

বাদ্যযন্ত্ৰীসকলৰ সাজ-পাৰো সাধাৰণ বগা ধূতি-কূৰ্তাই হয়। মূৰত পাগুৰি থাকে। কপালত ওজাৰ দৰে বগা ফোঁট লয়।

চৰিত্ৰ
পৰিবেশন
বাদ্যযন্ত্ৰ
ওজা, পালি আৰু বাদ্যযন্ত্ৰী