ম'হ মৰাৰ পাচত তাৰ শিং কাটি আনি ৰ'দ পৰা গোবৰৰ ভেৰত ছমাহমান পুতি ৰাখি গেৰিবলৈ হয়। এনে কৰিলে শিংটো কোমল হয়। কোনোৱে শিং গেৰাবলৈ ইয়াক কলগছৰ টুকুৰাতো খুচি থয়। কলগছ পচি শিংটো কোমল কৰে। ইয়াৰ পাচত শিঙৰ ফোঁপোলা অংশৰ বাহিৰভাগ ভগা আইনাৰ টুকুৰা, ব্লেড বা চোকা চুৰীকটাৰীৰে সুসমভাবে চাঁচি লোৱা হয়। এই কাৰ্য্যত যঠেষ্ট সুক্ষ্মতা আৰু দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন হয়, কাৰণ চাঁচোতে হীন-দেড়ি হ'লে পেঁপাৰ মাত বেয়া হ'ব। শিঙৰ আগৰ লিটিকা অংশত আঙঠি বা কৰধনি কটা হয়। ম'হৰ শিং যিহেতু সম্পূৰ্ণ ঘূৰণীয়া নহয়, ইয়াক ঘূৰণীয়া কৰিবলৈ গৰম পানীত সিজাই কোমল কৰি ভিতৰত জোখমতে কাটি লোৱা মৰণীয়া, ভেলেউ বা চটিয়না আদি কোমল কাঠৰ এটা ঘোৰ কাটি লৈ, কোমলে কোমলে শিংটোত জোৰকৈ ভৰাই কেইদিমান ৰখা হয়। ইয়াৰ পাচত গৰপ লগাবৰ বাবে সৰু আগটো জোখত ফুটাই লোৱা হয়। ইয়াৰ বাবে মিস্ত্ৰিৰ আগৰ (dril) বা জুইত ৰঙা কৰি লোৱা লোৰ শলা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়ো যঠেষ্ট সূক্ষ্ম কাম। ইয়াক আৰু সুন্দৰ কৰিবৰ বাবে এতিয়া ইয়াত পিতলৰ বাও লগাব পাৰি।

পেঁপা বাদন
শিং
পেঁপাৰ প্ৰকাৰ
গুটীয়া পেঁপা বা গোৱাল পেঁপা