উনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈ ওদালগুৰি আৰু সমগ্ৰ দৰং জিলাতে বহুসংখ্যক বড়ো জনজাতিৰ লোকে বাস কৰিছিল। উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ গুহৰ "কছাৰীৰ ইতিবৃত্ত"নামৰ কিতাপখন (পৃষ্ঠা-৫৩)-ত উল্লেখ থকা অনুসৰি পুৰাণ আৰু মধ্য যুগৰ সময়ত বড়ো আৰু কছাৰী অধিবাসীৰ মুঠ সংখ্যা আছিল ৬,৩৯,০০০ জন। ১৫৬২ খ্ৰীষ্টাব্দত যেতিয়া কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণে ৬০,০০০ সৈন্যৰ সৈতে আহোম ৰজা চুখাংম্ফা বা খোঁৰা ৰজাৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে, প্ৰধান সেনাপতি শুক্লধ্বজ সিংহ‍ই তাতুমনি নামৰ এক ঠাইত (এতিয়াৰ মঙ্গলদৈ মহকুমা) চাউনি পাতে য'ত ১২ টা জনজাতীয় দল তেওঁৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ওদালগুৰিৰ ওচৰৰ উত্তৰ দিশত ভৈৰবকুণ্ড আৰু আশে পাশে কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ (১৫১৫-১৬১৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰভাব আছিল। ইয়াৰ নলখামাৰাত (কথিত নলখম্ৰা) ৰজাই দুৰ্গা দেৱীৰ মন্দিৰ আৰু ওখ টিলা সজাইছিল। মন্দিৰত দুৰ্গাৰ মূৰ্ত্তি স্থাপন কৰি পূজাৰী দিছিল। ৰাজমোহন নাথৰ "হিষ্টৰী অফ্‌ কোঁচ কিংডম" ৫৫ নম্বৰ পৃষ্ঠাত উল্লেখ যে নৰনাৰায়ণ ৰজাই গোঁসাই কমল আলিৰ উত্তৰে বাস কৰা মেঁছ আৰু কোঁচ নিবাসী সকলক জনজাতিৰ সমৰ্থন লাভ কৰাৰ বাবে পাৰ্ব্যত্য জনজাতিৰ নীতি-আচাৰ মানি চলাৰ আদেশ দিছিল। 

কুৰি শতিকাৰ শেষৰ ফালে অসম ৰাজ্যখনক পুনৰগঠন কৰি তিনিখন নতুন জিলা সৃষ্টি কৰা হয়। জিলা তিনি খনৰ নাম হ’ল চিৰাং, বাক্সা আৰু ওদালগুৰি। দৰং জিলাৰ উত্তৰ অংশ লৈ বড়ো টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ড্ৰিষ্টিক (বি টি এ ডি)-ৰ অধিনত ওদালগুৰি জিলা গঠন কৰা হয়। এনে পুনৰগঠনৰ ফলত ৰাজ্যখনৰ জিলাৰ সংখ্যা ২৩ খনলৈ বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ পাছত অসম চৰকাৰৰ ২০০৩ চনৰ ৩০ অক্টোবৰৰ বিজ্ঞপ্তি নং জিএজি(বি)১৩৭/২০০২/পিটি/১১৭ অনুসৰি "বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল কাউঞ্চিল" (Boroland Teritorial Council) চমুকৈ বিটিচি (BTC)-ৰ অধীনত উক্ত নতুন জিলাকেইখনৰ লগতে কোকৰাঝাৰ জিলাক সাঙুৰি ৪ জিলাক বিটিএডিৰ (BTAD) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

বিটিচি গঠন হোৱাৰ আগলৈকে ওদালগুৰি এখন নগৰ সমিতি আৰু দৰং জিলাৰ এটা মহকুমা আছিল। পিছলৈ বড়ো সংগঠন যেনে বড়ো লিবাৰেচন টাইগাৰচ্‌ (সংক্ষেপে বিএলটি), ভাৰত আৰু অসম চৰকাৰৰ সৈতে ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৩ চনত হোৱা ত্ৰিপক্ষীয় শান্তি চুক্তি মৰ্মে ও ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদ সংশোধন কৰাৰ ফলত অঞ্চলটো ওদালগুৰি জিলা হিচাপে বিটিচিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।

জনবসতি
ইতিহাস
প্ৰশাসনিক বিভাজন
কৃষি