উদ্ধাৰিত বস্তুবোৰৰ মুঠতে ৩৩ টা মূৰ্তি আৰু কিছুমান অন্য বস্তু আছিল। ইয়াৰে বৰ্তমান কিছুমান অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত আৰু বাকীখিনি এই মন্দিৰত আছে। এইবোৰ হ’ল- চাৰিটা বিষ্ণুৰ মূৰ্তি, দুটা সূৰ্যদেৱতাৰ মূৰ্তি, এটা মনসাদেৱীৰ মূৰ্তি, এটা গণেশৰ মূৰ্তি, এটা ইন্দ্ৰদেৱতাৰ মূৰ্তি, শিৱৰ মূৰ্তি, বুদ্ধদেৱৰ মূৰ্তি, ৰাধাৰ মূৰ্তি, নটৰাজৰ মূৰ্তি, কিছুমান অচিনাক্ত মূৰ্তি (টুকুৰা আকাৰত), এটা মুখালিংগ, এটা শংখ আৰু দুটা টিলিঙা। ইয়াৰে ভিতৰত বৃহত্তম মূৰ্তিটো হৈছে ইন্দ্ৰদেৱতাৰ। এই মূৰ্তিটোৰ আকাৰ ৩২ x ১৬ ছে: মি:। এই মূৰ্তিটো গোটেই ভাৰতৰ ভিতৰতে অদ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ। মূৰ্তিবোৰ ঘাইকৈ ব্ৰঞ্জেৰে নিৰ্মিত। বৰ্তমান পুৰাতত্বৰ জগতত সেই মূৰ্তিসমূহ ‘নৰকাসুৰ পাহাৰত আৱিষ্কৃত সমল’ অথবা ইংৰাজীত “আৰ্কিঅ’লজিকেল ফাইণ্ডছ এট নৰকাসুৰ হিলছ” নামেৰে অতিকৈ প্ৰখ্যাত। অসমৰ প্ৰখ্যাত পুৰাতাত্বিক পণ্ডিতদ্বয় ড0ৰবীন্দ্ৰ নাথ চৌধুৰী আৰু ধৰ্মেশ্বৰ চুতিয়াই অসম অনুসন্ধান সমিতিৰ বুলেটিনত (২৯ সংখ্যক) লিখা "এ নোট অন দ্য আৰ্কিঅ’লজিকেল ফাইণ্ডছ এট নৰকাসুৰ হিলছ" শীৰ্ষক বিস্তৃত নিবন্ধত নৰকাসুৰ পাহাৰ অঞ্চলত আৱিষ্কৃত হোৱা এই মূৰ্তিসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে৷

মন্দিৰৰ পৰিচালনা আৰু বৰ্তমান পৰিস্থিতি
দৈনিক পূজা-অৰ্চনা
উদ্ধাৰ হোৱা বস্তুসমূহ
উৎপত্তিৰ ইতিহাস