প্ৰথমে কালকা-চিমলা ৰেলত ৪ টা পৰম্পৰাগত যাত্ৰীবাহী ডবা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এটা 2-6-2T ইঞ্জিনে ৪ টা ডবাৰ ভাৰহে কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯০৮ চনত ডবাৰ ওজন হ্ৰাস কৰি ৰেলৰ ভাৰবহন ক্ষমতা বঢ়াবলৈ ডবাবোৰ ৩৩ ফুট দীঘল আৰু ৭ ফুট বহলকৈ ষ্টীলেৰে পুনৰ্নিমাণ কৰা হৈছিল। ডবাৰ ওজন আৰু হ্ৰাস কৰিবলৈ ডবাৰ চালত এলুমিনিয়াম ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত এটা ইঞ্জিনে ৬ টাকৈ আহল-বহল ডবা কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল। ডবাৰ ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ ষ্টীল ব্যৱহাৰ কৰা পদ্ধতিৰ তেতিয়া আৰম্ভণি হৈছিলহে মাথো।

মালবাহী ডবাবোৰ সাধাৰণ প্ৰেছড্ ষ্টীলেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ জোখ আছিল ৩০ ফুট দীঘল আৰু ৭ ফুট বহল। মুকলি আৰু বন্ধ দুয়োধৰণৰ ডবাই নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মুকলি ডবাৰ ভাৰবহন ক্ষমতা আছিল ১৯ টন আৰু বন্ধ ডবাৰ ভাৰবহন ক্ষমতা আছিল ১৭.৫ টন।

সুৰঙ্গ
আন্তঃ-গাঁথনি
ডবা
ইঞ্জিন