২০১১ চনৰ এক সাক্ষাত্কাৰত ৰাউলিঙে কয় যে ভ’লডেমৰ্টক হেৰী পটাৰৰ প্ৰধান শত্ৰু হিচাপে অংকিত কৰিলেও প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁৰ জীৱন কাহিনীৰ কথা ভবা নাছিল। "প্ৰধান ধাৰণাটো আছিল এনেকুৱা যে হেৰীয়ে নিজে গম পোৱা নাছিল যে সি এক যাদুকৰ [...] আৰু তাৰ পৰা মই ওভোটাকৈ সেই পৰিস্থিতিৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰিলো যিয়ে তাক নিজৰ পৰিচয়ৰ কথা নজনাকৈ ৰাখিলে। [...] যেতিয়া সি এবছৰীয়া আছিল শতিকাৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ যাদুকৰজনে তাক হত্যা কৰিব খুজিলে। তেওঁ হেৰীৰ মাতা-পিতাক হত্যা কৰি তাকো শাপ দি মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে।[...] ইয়াৰ কাৰণ আমি জানিবলৈ পোৱাৰ আগতে নিশ্চয় হেৰীয়ে জানিব লাগিব। আৰু কোনো এক ৰহস্যময় কাৰণৰ বাবে হেৰীৰ মৃত্যু নহ’ল কিন্তু তাৰ কপালত বিজুলীৰ দৰে দাগ এটা ৰৈ গ’ল আৰু সেই শাপ ওলোটাকৈ ভ’লডেমৰ্টৰ গাত লাগিল যিয়ে তেতিয়াৰে পৰা আত্মগোপন কৰি আছে।

দ্বিতীয় কিতাপ খনত ৰাউলিঙে প্ৰকাশ কৰে যে ভ’লডেমৰ্টনিজেই অৰ্ধতেজ জাত। ২০০০ চনত ৰাউলিঙে কয় যে ভ’লডেমৰ্ট প্ৰকৃততে “এক অত্যাচাৰী তথা মানসিক ভাৱে অসূস্থ ব্যক্তি যিয়ে অন্য মানুহৰ দুখ-যন্ত্ৰণাক গুৰুত্ব নিদিয়ে”।. ২০০৪ চনত ৰাউলিঙে এয়া প্ৰকাশ কৰে যে ভ’লডেমৰ্ট কোনো বাস্তৱ চৰিত্ৰৰ ওপৰত আধাৰিত নহয়। ২০০৬ চনত ৰাউলিঙে কয় যে আন ভয় নাথাকিলেও ভ’লডেমৰ্টৰ আন মানুহৰ দৰে মৃত্যু ভয় নিশ্চয় আছে।

গোটেই শৃংখলাটোতেই ৰাউলিঙে ভ’লডেমৰ্টক ইমানেই ভয়ানক যাদুকৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে যে তেওঁৰ নাম লোৱাটোৱেই বিপদজনক বুলি ভবা হয়। উপন্যাসৰ বেছিভাগচৰিত্ৰই ভ’লডেমৰ্টৰ নাম ডাঙৰকৈ কোৱাৰ সলনি “তুমি-জানা-কোন”,”তেওঁ-যাৰ-নাম-ল’ব-নাপায়”আদি নামেৰে তেওঁক বুজাই। "হেৰী পটাৰএণ্ড দ্য ডেডলী হ’ল’জ"ত ভ’লডেমৰ্টৰ নামত এক যাদু স্থাপন কৰা হয় আৰু তেওঁৰনাম কোৱাৰ লগে লগে ভ’লডেমৰ্টৰ সেৱক সকলে হেৰী আৰু বন্ধুসকলৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰি সিহঁতক ধৰা পেলায়। ৰাউলিঙৰ মতে ভ’লডেমৰ্টৰ নামটি এক আৱিস্কৃত নাম। অৱশ্যে ফিলিপ নেলৰ মতে ভ’লডেমৰ্টৰ নামটি ফৰাচী ভাষাত “মৃত্যুৰ উৰণ” বুজোৱা শব্দৰ পৰা আহিছে।
আৰু নিলছেন এণ্ড নিলছেনৰ মতে ফৰাচী “মৰ্ট”(“মৃত্যু”) আৰু লেটিন শব্দ “মৰ্ছ”ৰ লগত ইয়াৰ কিছু সম্পৰ্ক থকা বাবে নামটোৰ পৰা পাঠকে এক “অজীব অনুভৱ” পায়।

হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য চেম্বাৰ অৱ ছিক্ৰেটছ
যাদুকৰী শক্তি আৰু ক্ষমতা
চাৰিত্ৰিক বিকাশ
ৰিডল পৰিয়াল