সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বটো আইনষ্টাইনে ১৯০৭-১৯১৫ কালছোৱাৰ ভিতৰত বিকাশসাধন কৰা এটা মহাকৰ্ষণিক সূত্ৰ। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ ভেটি নিৰ্মাণ হৈছিল সমতুল্যতা নীতিৰ ওপৰত। এই নীতি অনুসৰি ত্বৰিত গতিত থকা আৰু মাধ্যাকৰ্ষণিক ক্ষেত্ৰ এখনত স্থিৰে থকাটো (উদাহৰণস্বৰূপে ধৰাপৃষ্ঠত থিয় দি থকা) সমাৰ্থক কথা। ইয়াৰ পৰিণতিটো হ'ল যে ভূ-পৃষ্ঠলৈ যিকোনো বস্তুৰ বাধাহীন বা মুক্ত পতন এটা জড় গতি, অৰ্থাৎ ই কোনোধৰণৰ বাহ্যিক বলৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত। অৰ্থাৎ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ মতে কোনো বলে ক্ৰিয়া নকৰিলে বস্তু এটাই তেনেভাৱেই গতি কৰে। কিন্তু পূৰ্বে নিউটনৰ ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞানৰ নীতি অনুসৰি ভবা হৈছিল যে বস্তু এটা মাধ্যাকৰ্ষণ বলৰ বাবেহে মুক্তভাৱে তললৈ সৰি পৰে। গতিকে সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ তত্ত্বটো বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদ আৰু ধ্ৰুপদী বলবিজ্ঞানৰ পৰিপন্থী কিয়নো এই দুই তত্ত্ব অনুসৰি জড় গতিত বা কোনো বলে ক্ৰিয়া নকৰিলে বস্তু এটাৰ ত্বৰণ হ'ব নোৱাৰে। অথচ মুক্ত পতনত যিকোনো বস্তুৰ বেগ ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি যায়, অৰ্থাৎ ত্বৰণ হয়। এই সমস্যাটো লাঘৱ কৰিবলৈ আইনষ্টাইনে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে যে স্থানকালৰ পৃষ্ঠখন বক্ৰ। ১৯১৫ চনত আইনষ্টাইনে তেওঁৰ ক্ষেত্ৰ সমীকৰণকেইটা আগবঢ়াইছিল য'ত স্থানকালৰ বক্ৰতাৰ সৈতে ভৰ, শক্তি আৰু ভৰবেগৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা হৈছে।

সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ কেইটামান ফলাফল হৈছে:

কাৰিকৰী দিশৰ পৰা চাব গ'লে, সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব এটা মহাকৰ্ষণৰ সূত্ৰ আৰু ই আইনষ্টাইনৰ ক্ষেত্ৰ সমীকৰণবোৰৰ ওপৰত আধাৰিত। ক্ষেত্ৰ সমীকৰণবোৰৰ সমাধান হৈছে মেট্ৰিক টেনছৰবোৰ। এই মেট্ৰিক টেনছৰবোৰে স্থানকালৰ সংস্থিতি সম্পৰ্কে ধাৰণা দিয়ে আৰু জড় অৱস্থাত বস্তু এটাই কিদৰে গতি কৰে, তাৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়ায়।

সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ
সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ সত্যতা পৰীক্ষা
বিশেষ আপেক্ষিকতাবাদৰ সত্যতা পৰীক্ষা
তত্ত্বটোৰ বিকাশ আৰু প্ৰতিক্ৰিয়া