১৬৭৬ চনৰ মধ্যভাগত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত অম্বৰৰ ৰজা ৰাম সিং মোগলৰ বাবে গুৱাহাটী পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত দিল্লীলৈ উলটি যায়। সম্ৰাট ঔৰংজেৱে তেওঁৰ পুত্ৰ আজম শ্বাহক (বা চুলতান আজমতাৰা) বংগৰ চুবেদাৰ পাতে আৰু গুৱাহাটী পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। ঢাকা অভিমুখে আহি থাকোঁতে ১,০০,০০০ ঘোঁৰা আৰু ৩০০ হাতীৰে সৈতে আজম শ্বাহ ৰাজমহলত ৰয়। আজম শ্বাহে পূৰ্বতে স্বৰ্গদেউ চুতাম্লা বা জয়ধ্বজসিংহৰ কন্যা তথা লাচিত বৰফুকন আৰু লালুকসোলাৰ ভাগিনী ৰমণী গাভৰু বা নাংচেন গাভৰুক (পিছলৈ ৰহমত বানু বেগম) বিয়া কৰাইছিল। ১৬৭৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত আজম শ্বাহে গুৱাহাটীকে ধৰি নামনি অসম মোগলৰ হাতত এৰি দিবলৈ কৈ লালুকসোলা বৰফুকনলৈ কটকী পঠায় আৰু অস্বীকাৰ কৰিলে ভয়াৱহ পৰিণতি হ'ব বুলি সঁকীয়াই দিয়ে।। এই বিষয়ে লিখা পত্ৰখনত তেওঁ নিজৰ সামৰিক বাহিনীত অন্তৰ্ভুক্ত হাতী আৰু ঘোঁৰাৰ সংখ্যাৰ কথাও উল্লেখ কৰে। নীতি অনুসৰি এই বাৰ্তাটো বৰফুকনে স্বৰ্গদেউ আৰু বুঢ়াগোহাঁইলৈ প্ৰেৰণ কৰে। আজমতাৰাৰ এই দাবী অস্বীকাৰ কৰি বুঢ়াগোঁহায়ে চোকা ভাষাত উত্তৰ লিখি পঠিয়ায়।

লালুকসোলাৰ বিদেশীৰ সহায় ভিক্ষা
মোগল ৰাজকুমাৰ আজমৰ গুৱাহাটী দাবী
জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ কটকী
ক্ষমতা পুনৰোদ্ধাৰৰ চেষ্টা