শৈশৱৰ পৰাই ওজাই নাট্যাভিনয়ত অংশগ্ৰহণ কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ "পালা গাহন"ত চোক্ৰা( নৃত্যশিল্পী) হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হয় যদিও পিছলৈ নিয়মিত ভাৱে সত্ৰীয়া যাত্ৰা-ভাওঁনাত উত্তৰা, শৈব্য, ঊষা আদি স্ত্ৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ লয়।নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে ১৯৪৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত তেওঁ "চক্ৰধ্বজ সিংহ" নাটৰ গজপুৰিয়ানীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৫২ চনত তেওঁ প্ৰথমখন একাংকিকা নাট "গুলজাৰ ক্লাৱ" ৰচনা কৰে আৰু ই বৰপেটাৰ মিলন মন্দিৰত অভিনীত হয়। ১৯৫৭ চনত তেওঁ প্ৰথম সম্পূৰ্ণ নাট 'মুক্তিৰ সপোন' ৰচনা কৰে। ১৯৫৮ চন গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁৰালত হেমাংগ বিশ্বাসৰ নিৰ্দেশনাত তেওঁ লিখা পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ নাট "প্ৰশ্ন" মঞ্চস্থ হয়।

অসমৰ অপেছাদাৰী নাট্য আন্দোলনৰ গুৰিধঁৰোতা "গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠী"ৰ লগত ৰত্ন ওজাৰ অভিন্ন সম্পৰ্ক আছিল। উইলিয়াম চেৰোৱানৰ 'দি কেভদুৱেলাৰ্ছ' নাটৰ অনুপ্ৰেৰণাত তেওঁ লিখা "গহ্বৰ" নাটৰ আখৰা কৰাৰ সময়তে "গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠী"ৰ জন্ম হয়। গহ্বৰ নাটখন ১৯৬৮ চনৰ ৯ আগষ্টত মালিগাৱত আৰু পিছলৈ জিলা পুথিভঁৰাল, তেজপুৰ, বৰপেটা আদি ঠাইতো মঞ্চস্থ হৈছিল।গহ্বৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ বেনাৰত তেওঁ ৰচিত আৰু পৰিচালিত আন উল্লেখযোগ্য নাট সমূহ হ'ল- "কবৰ", "অস্থাৱৰ", "পাতনি", "সংলাপ", "প্ৰলাপ", "মামীৰ হাড়" আৰু বেজবৰুৱাৰ "পাচনি"। ইয়াৰে "প্ৰলাপ" নাটখন একক অভিনয়ৰ এঘন্টীয়া নাট য'ত তেওঁৰ পৰিচালনা আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপনাত হেম ভটাচাৰ্যই অভিনয় কৰিছিল। গহ্বৰৰ চতুৰ্থ বৰ্ষপূৰ্তিত ওজাৰ পৰিকল্পনা আৰু পৰিচালনাত কাৰ্টুন নাট "মূকমেল" নিবেদন কৰা হৈছিল। ১৯৭৫ চনত মেক্সিম গৰ্কীৰ উপন্যাস মাৰ আধাৰত পৰিচালিত "মা" নাটখন গুৱাহাটীত একেৰাহে চাৰিটি নাট্য সন্ধিয়াৰ বাবে মঞ্চস্থ হয়। নক্সা আৰু প্ৰগতি শিল্পী সংগৰ যুটীয়া প্ৰযোজনাত ৰূপায়ণ হোৱা নাটখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা আৰু অভিনয়ত আছিল কমল শৰ্মা, ঈষাণ বৰুৱা, গৌতম প্ৰসাদ বৰুৱা, দেৱেন দত্ত আদি শিল্পী|
ৰত্ন ওজা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ নাট্যকাৰ-পৰিচালক হিচাপে বিভিন্ন নাট্যদলৰ লগত জড়িত আছিল। তাৰ ভিতৰত ৰূপকোঁৱৰ থিয়েটাৰৰ "জীয়া জুই" আৰু "আজিৰ অভিমন্যু", কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ ৰচিত "তেজ লগা বাট" আদি উল্লেখযোগ্য। তদুপৰি তেওঁ মঞ্চকোঁৱৰ, ৰাধিকা দেৱী আদি নাট্যদলৰ লগতো জড়িত আছিল। ইয়াৰ উপৰিও জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ৰূপালীম, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ "চক্ৰধ্বজ সিংহ", সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ "শিখা", অৰুণ শৰ্মাৰ "জিন্টি", গৰ্কীৰ "মা" আদিৰ নাট্যৰূপো পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁৰ অনাতাঁৰ নাটসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল- "খং", "অভিমন্যু", "তিনি বনাম তেৰ", "দিখৌ আজিও বয়", "আলাপ", "স্বাধীনতা", "মহানাগৰিক" আদি। টেলি নাটৰ ভিতৰত "ভূত আৰু বাঢ়নী", "থুপৰি হোৰে থুপৰি হো" আদি।

অসমত বাটৰ নাট ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত ওজা প্ৰধান বাটকটীয়া আছিল। মঞ্চত নাট ৰূপায়ণত বিভিধ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ তেওঁ কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, অৰুণ শৰ্মাৰ লগত বাটৰ নাট ৰূপায়ণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। সেই সময়তে নটসূৰ্য ফণী শৰ্মাৰ দেহাৱসান হোৱাত যেতিয়া তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনলৈ অনা হয় কিন্তু মঞ্চলৈ নিবলৈ দিয়া নহয় তেতিয়া এই ঘটনাৱলীক লৈ তেওঁৰ পৰিকল্পনাত অৰুণ শৰ্মাই ককাইদেউ নামৰ বাটৰ নাটখনি ৰচনা কৰে। ১৯৭১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰী তাৰিখে শিল্পী দিৱসত দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত প্ৰথম বাটৰ নাট "ককাইদেউ" মঞ্চস্থ হয়। ইয়াৰ পিছতো "কুমঙৰ পাপ", "অ' ফুল অ' ফুল নুফুল কিয়", "আমাক এজন অসমীয়া লাগে", "চাইনবৰ্ড", "বৃদ্ধস্য তৰুণী ভাৰ্যা" আদি বাটৰ নাট ৰচি নিবেদন কৰে।

বঁটা আৰু সন্মান
বোলছবি জীৱন
নাট্যকাৰ জীৱন
গ্ৰন্থপঞ্জী