বদৌপায়াই এই বাতৰি শুনি কিয়ামিংগি (আলা মিংগি বৰগোহাঁই)ৰ অধীনত ৩০,০০০ সেনা পঠিয়ায়। তেওঁলোকক পটলং সেনাপতিয়ে (মোমাই বৰুৱা) বাট দেখুৱাই নিয়ে। ১৮১৯ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত জগনাথ ঢেকিয়াল ফুকনৰ নেতৃত্বত এদম আহোম সেনাই জাঁজীৰ ওচৰৰ ফুলপানীছিগাত মান সেনাক বাধা দিয়ে। এই যুঁজত মান সেনা পৰাস্ত হয় অলপ পিছুৱাই যায়। কিন্তু আহোম সেনাই মানক খেদি যোৱাৰ সলনি ৰাজধানী যোৰহাটলৈ উলটি যায়। এই গোলমালৰ মাজত ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁই আৰু পুৰন্দৰ সিংহ গুৱাহাটীলৈ ভটিয়াই যায়। দুদিনৰ পাছত মান সেনাই ৰাজধানী অধিকাৰ কৰে।

১৮১৯ চনৰ ৯ মাৰ্চত চন্দ্ৰকান্ত সিংহক পুনৰ ৰজা পতা হয়। ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁইক সমৰ্থন কৰা সকলো আহোম বিষয়াক মৃত্যুদণ্ড বিহা হ'ল। ১৮১৯ চনৰ এপ্ৰিলৰ মাজভাগত মিংগিমাহা তিলোৱাক দায়িত্ব দি কিয়ামিংগি ব্ৰহ্মদেশলৈ উলটি যায়। তিলোৱাৰ আদেশত পটলঙে ৰুচিনাথক দেখি যায়। নগাঁৱক এঘড়ী যুঁজ লগাৰ পাছত শেষত ৰুচিনাথক আহোম চকীৰ বাহিৰ কৰি দিয়ে। পটলঙক বৰবৰুৱা পতা হয় আৰু ১৮২০ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত মান সেনাই নিজ দেশলৈ উলটি যায়। বদৌপায়াক ধন্যবাদ দিবলৈ বুলি চন্দ্ৰকান্ত সিংহ‌ই এজনা কুঁৱৰী উপমা আইদেউ আৰু বহু বিষয়া, লগুৱা পঠিয়াই দিয়ে।

সোনকালেই মানৰ প্ৰতি চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ মনোভাৱ সলনি হ'ল। মূলতঃ নামৰূপৰ ব্যক্তি পটলঙে মানৰ লগত সম্পৰ্ক ছিঙিবলৈ ৰজাক সৈমান কৰে আৰু জয়পুৰ (দীঘলীঘাট)ত এটা দুৰ্গ সজায়।

মানৰ দ্বিতীয় আক্ৰমণ
মানৰ অত্যাচাৰ
মানৰ তৃতীয় আক্ৰমণ
মানৰ প্ৰথম আক্ৰমণ