বাৰ্মাৰ স্বাধীনতাৰ পিছত এই পথটি মেৰামতি আৰু সংৰক্ষণৰ অভাৱত ক্ৰমে ব্যৱহাৰৰ অনুপযোগী হৈ পৰে। ষ্টিলৱেল ৰোডেৰে কৰা অন্তিমটো তথ্যভুক্ত যাত্ৰা কৰা হৈছিল ১৯৫৫ চনত। এই যাত্ৰাতো Oxford-Cambridge Overland Expedition-অৰ এক অংশ আছিল। টিম শ্লেচৰ নামৰ ব্যক্তি গৰাকীয়ে এই যাত্ৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা "ফাৰ্ষ্ট অ’ভাৰলেণ্ড" নামৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছে যে পাংচাউ-পাচ আৰু শ্বিংব্ৱিয়াঙৰ মাজৰ পথছোৱাত দলং বিলাক ভাগি গৈছিল। বাৰ্মাত আশ্ৰয় লোৱা বিভিন্ন ভাৰতীয় আতংকবাদী গোটৰ কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰেও এই পথেৰে যাত্ৰা কৰাত বাধা আৰোপ কৰে।

ভাৰত-ম্যানমাৰ সম্পৰ্কত উন্নতি ঘটাৰ ফলস্বৰূপে এই দুয়োখন দেশৰ মাজত এতিয়া পৰ্যটন আৰম্ভ হৈছে। এই পথ এতিয়াও ভাৰতৰ দিশৰ পৰা বন্ধ আছে, কিন্তু ম্যানমাৰত থকা ষ্টিলৱেল পথছোৱা যাত্ৰাৰ উপযোগী বুলি জনা যায়। এই পথেদি বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন অভিযান আদি চলোৱা হৈছে যদিও সেই অভিযান বিলাকত অংশ লোৱা ব্যক্তিসকলে এই পথটোৰ বৰ্তমান পৰিস্থিতি সম্পৰ্কে কোনো ধৰণৰ মন্তব্য কৰা নাই।

নিৰ্মাণ
লিডু ৰোডত কৰ্মৰত আমেৰিকান সৈন্য’বাহিনীৰ গোটবিলাক
ষ্টিলৱেল পথ নিৰ্মাণকাৰ্য্যৰ ওপৰত কৰা বিভিন্ন উক্তি
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ পৰিস্থিতি