টোৱাইলাইট লিখি উঠাৰ পিছত মেয়াৰে দেখিলে যে তেওঁ বহুকেইটা উপসংহাৰ লিখি পেলালে আৰু ক'লে "মই সোনকালে বুজি পালোঁ যে বেলা আৰু এডৱাৰ্ডৰ প্ৰেমকাহিনী ইমানতে শেষ কৰিবলৈ মই সাজু নাছিলোঁ"। তেওঁ ফৰেভাৰ ডন নামৰ ছিকুৱেল এখন লিখিবলৈ ধৰিলে য'ত বেলাৰ হাইস্কুলৰ অন্তিম বছৰটিৰ বৰ্ণনা আছিল। সেই সময়তে তেওঁ গম পালে যে টোৱাইলাইটে চেমনীয়া উপন্যাস হিচাপে বজাৰত মুক্তি লাভ কৰিব। আৰু সেয়েহে একেই পাঠকলৈ লক্ষ্য কৰি তেওঁ এক নতুন ছিকুৱেল নিউ মুন লিখিবলৈ ল'লে। মেয়াৰে উপন্যাসখনৰ কাহিনী তথা চৰিত্ৰসমূহে কি কৰিব সেয়া ভাবিবলৈ ল'লে। প্ৰথমতে তেওঁ বেলাক এডৱাৰ্ডে এৰি যোৱা ধাৰণাটো ভাল পোৱা নাছিল যদিও শেষত তাক গ্ৰহণ কৰে।

৫ মাহত তেওঁ নিউ মুন লিখি শেষ কৰে। এইবাৰ তেওঁ প্ৰথমৰপৰাই জানিছিল যে ই প্ৰকাশ পাব আৰু লিখি থাকোঁতে "মঞ্চত উঠাৰ দৰে এক ভয়ানক অনুভৱ" হৈছিল। হ'লেও মেয়াৰে জেকব চৰিত্ৰটি কিতাপখনে তেওঁক দিয়া আটাইতকৈ প্ৰিয় উপহাৰ বুলি গণ্য কৰি কয় যে এই চৰিত্ৰটি তেওঁৰ খুব প্ৰিয় আৰু তেওঁ তাৰ উপস্থিতি আৰু চৰিত্ৰৰ পৰিসৰ বঢ়াব খোজে।

কিতাপখনৰ শেষৰপিনে থকা ক্লক টাৱাৰত ভল্ট্চুৰিৰ সৈতে মুখামুখি হোৱা দৃশ্যটো মেয়াৰে প্ৰথমতে লিখিছিল। ফোৰ্কছৰ নিছিনাকৈ তেওঁ ভল্ট্চুৰিৰ বসতি হিচাপে কোনো আচল চহৰখনৰ নাম উল্লেখ কৰিব বিচৰা নাছিল। চহৰখনৰ নাম তেওঁ "ভল্ট্চুৰিন" দিব খুজিছিল। কিন্তু ইটালীৰ মানচিত্ৰত ভল্টেৰা নামৰ চহৰখন দেখি ইয়াকেই তেওঁৰ কল্পনাৰ চহৰ হিচাপে ৰূপ দিয়ে।
নিউ মুনৰ প্ৰথম খচৰাটি প্ৰকৃত উপন্যাসখনতকৈ যথেষ্ট বেলেগ। তাত বেলাই কেতিয়াও বিচাৰি পোৱা নাছিল যে জেকব এটা কুকুৰনেছীয়া মানুহ গতিকে তাত প্ৰায় ৭০ টা পৃষ্ঠা কম আছিল। লগতে উপসংহাৰটিও বেলেগ আছিল। বেলাৰ যন্ত্ৰণা বৰ্ণনা কৰাটো মেয়াৰৰ বাবে বৰ কঠিন আছিল আৰু তেওঁ প্ৰায় কান্দি উঠিছিল। তেওঁ কয় যে তেওঁ কেতিয়াও বেলাৰ দৰে হিয়াভগা যন্ত্ৰনাৰ সন্মুখীন হোৱা নাই গতিকে নিজা অভিজ্ঞতাৰ পৰা এইখিনি কথা তেওঁ লিখিব নোৱাৰে, সেয়েহে তেওঁ নিজৰ সন্তান এটি হেৰুওৱাৰ কথা ভাবি সেইখিনি লিখিছিল কাৰণ তেওঁৰ চৰিত্ৰই তেনেকুৱা, "সুখ আৰু দুখৰ প্ৰতি সমানেই উন্মুখ"। মেয়াৰৰ মতে এই কাহিনীটো শ্বেইকছপীয়েৰৰ ৰোমিও এণ্ড জুলিয়েট নাটৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত।

কাহিনীৰ সাৰাংশ
প্ৰকাশ আৰু সঁহাৰি
বেটুপাত আৰু শীৰ্ষক
বিকাশ