গল্পটোত লেখিকাই নিজে প্ৰথম পুৰুষত থাকি কাহিনীটো বৰ্ণাইছে। প্ৰধান চৰিত্ৰ ফণীভূষণ দাস বন বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত উচ্চপদস্থ চাকৰিয়াল আৰু পৰিৱেশ সচেতন ব্যক্তি। চুবুৰীয়াক সচৰাচৰ পৰৱেশ সম্পৰ্কীয় উপদেশ দিয়াৰ বাবে 'ফৰেষ্ট বুঢ়া' বুলি তেওঁৰ এক উপনামো আছে। পিছে দাসৰ নিজ পুত্ৰয়ে তেওঁৰ চিন্তাধাৰা বুজি নাপাই তেওঁ সযতনে পতা গছ-গছনিৰ বাৰী ভাঙি কোনো বিল্ডাৰ্ছ গ্ৰুপৰ হতুৱাই এপাৰ্টমেন্ট সজোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্যৰ বাবে ওৰে জীৱন যুঁজ দিয়া এই কথাত দাস অত্যন্ত ক্ষোভিত আৰু মৰ্মাহত হৈ গল্পকাৰৰ আগত নিজৰ ক্ষোভ উজাৰে। ইয়াতেই গল্পৰ সামৰণি ঘটে।

ছাঁ
ফৰেষ্ট বুঢ়াৰ বাৰী
অচিনাকি চহৰত বসন্ত
কেথেৰিণাৰ সৈতে এটা নিৰ্জন দুপৰীয়া