১৩৪৬চনত ইবন বটুতাই কুৱানঝৌৰ পৰা মৰক্কোলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে ।১৩৪৬ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ শেষৰ পিনে তেওঁ ভাৰতত উপস্থিত হ’ল।ভাৰতৰ পৰা ঘূৰি যোৱাৰ পথত তেওঁ পুনৰ এবাৰ হজ কৰিবলৈ মক্কালৈ যোৱাৰ মন মেলিলে।১৩৪৮চনৰ শেষৰ পিনে তেওঁ ছিৰিয়াৰ দামাস্কাছত উপস্থিত হ’ল।তাত তেওঁ মৰক্কোৰ তাঞ্জিয়াৰ পৰা অহা এজন শ্বেখৰ লগত সাক্ষাৎ হ’ল।শ্বেখজনৰ পৰা ইবন বটুতাই জানিব পাৰিলে যে তেওঁৰ দেউতাকৰ পোন্ধৰ বছৰ আগতেই মৃত্যু হৈছে।কিন্ত মাক জীয়াই আছে ।সেই সময়ত ছিৰিয়া আৰ গাজাত ক’লাজ্বৰৰ মহামাৰীয়ে ছানি ধৰিছিল।ইবন বটুতাই স্থানীয় কাজীৰ পৰা জানিব পাৰিলে যে প্ৰতিদিনে ২৪০০ জনৰো অধিক লোকে মৃত্যুমুখত পৰিছে।তেওঁ কেইৰ’লৈ আহি দেখিলে যে ইতিমধ্যে মৃতকৰ সংখ্যাই ২১০০০ পাৰ হৈ গৈছে।কেইৰ’ৰ পৰা মিছৰ পাৰ হৈ ১৩৪৮ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত তেওঁ মক্কাত উপস্থিত হ’ল।হজ সম্পন্ন কৰি ১৩৪৯ চনৰ ফেজ চহৰ পাৰ হৈ গৃহভূমি তাঞ্জিয়াৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে।গৈ দেখিলে যে কেইমাহমান আগতে মাকৰো মৃত্যু হৈছে।

মক্কালৈ যাত্ৰা
মালদ্বীপ
স্বদেশলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু ক’লাজ্বৰ
বাংলাদেশ