১৯৬৯ চনত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ কেন্দ্ৰ হিচাপে শ্ৰীহৰিকোটা দ্বীপ বাচনি কৰা হৈছিল। ১৯৭১ চনত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা এখন ‘RH - 125’ ছাউণ্ডিং ৰকেট উৎক্ষেপণ কৰা হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই কেন্দ্ৰটো ব্যৱহাৰোপযোগী হয়। ১৯৭৯ চনৰ ১০ আগষ্টত ৰোহিণী ১এ নামৰ এটা কক্ষীয় উপগ্ৰহ প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰক্ষেপ কৰা হৈছিল যদিও ৰকেটখনৰ দ্বিতীয় স্তৰৰ থ্ৰাষ্ট্ ভেক্টৰিঙত হোৱা এক ব্যৰ্থতাৰ কাৰণে ১৯৭৯ চনৰ ১৯ আগষ্টত উপগ্ৰহটোৰ কক্ষপথ ধ্বংসপ্ৰাপ্তি হয়। ২০০২ চনৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ ভূতপূৰ্ব অধ্যক্ষ সতীশ ধৱনৰ স্মৃতিত "শ্ৰীহৰিকোটা ৰেঞ্জ" (SHAR) নামটো "সতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰ SHAR" লৈ (SDSC) পুনৰ্নামকৰণ কৰা হয়।

শ্ৰীহৰিকোটা ৰেঞ্জ বৰ্তমান দুখনকৈ নিক্ষেপণ মঞ্চৰে (Launch Pad) গঠিত। ইয়াৰে দ্বিতীয়খন নিক্ষেপণ মঞ্চ ২০০৫ চনত নিৰ্মাণ কৰা হয়। দ্বিতীয়খন নিক্ষেপণ মঞ্চ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাই ব্যৱহাৰ কৰা গোটেইবোৰ উৎক্ষেপণ যানৰ উপযোগী এখন সাৰ্বজনীন নিক্ষেপণ মঞ্চ। প্ৰথমাৱস্থাত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা খুব কম সংখ্যক ৰকেটহে উৎক্ষেপণ কৰিব পৰা গৈছিল। কিন্তু দ্বিতীয়খন নিক্ষেপণ মঞ্চ নিৰ্মাণৰ পাছৰে পৰা একেটা বছৰতে দুয়োখন নিক্ষেপণ মঞ্চৰ পৰা বহু সংখ্যক ৰকেট উৎক্ষেপণ কৰিব পৰাটো সম্ভৱ হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে ২০০৮ চনৰ ২২ অক্টোবৰত ভাৰতীয় মান সময় অনুসৰি পুৱা ৬:২২ বজাত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰথম চান্দ্ৰ কক্ষক (Lunar Orbiter) ‘চন্দ্ৰযান-১’ চন্দ্ৰলৈ প্ৰক্ষেপ কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰথম মঙল কক্ষক (Mars Orbiter) ‘মঙ্গলযান’ মঙ্গল গ্ৰহলৈ প্ৰক্ষেপ কৰা হয় আৰু ২০১৪ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত মঙ্গল গ্ৰহৰ কক্ষপথত সফলতাৰে স্থাপন কৰা হৈছিল।

উল্লেখযোগ্য যে ভাৰতীয় মানৱ মহাকাশ-যাত্ৰা কাৰ্য্যক্ৰমৰ মূল ঘাটি হ’ব শ্ৰীহৰিকোটা ৰেঞ্জ। মানৱযুক্ত মহাকাশ অভিযানৰ লক্ষ্যক সম্পূৰ্ণ কৰাৰ অৰ্থে এখন তৃতীয় নিক্ষেপণ মঞ্চ বিশেষভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হ'ব।

এছ এল ভি নিক্ষেপণ মঞ্চ
উৎক্ষেপণ ইতিহাস
সুবিধাসমূহ
ইতিহাস