দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ আৰ্হিৰ ২ ফুট গজৰ নেৰোগজ সেৱাৰেই এই ৰেলপথত প্ৰচলন আছিল। কাৰিকৰী দিশৰপৰা এই ৰেলপথছোৱা সাজি উলিওৱা মুঠেই টান কাম নাছিল। ইয়াত ৰেলপথৰ তলত কোনো শিলৰ বালাষ্ট ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল, সূক্ষ্মতম ভাঁজটো ৪৮০ ফুট আছিল, আৰু কাৰ্যকৰী ঢাল আছিল ১:৮০০। অৱশ্যে যোৰহাট আৰু চিনামৰাৰ মাজত এই ঢাল ১:৪০০ আছিল। প্ৰাৰম্ভণিতে ককিলামখ ষ্টেট ৰেলৱেই পুৰণি ব্যৱহৃত ইঞ্জিন কিনাটোৱেই সস্তা আৰু লাভজনক অনুভৱ কৰিছিল। দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱে এনে বহুতো সামগ্ৰীৰ এক ভঁৰাল আছিল। পুৰণি লোহাৰ ঘোঁৰাবোৰ পুৰণি সৈনিকৰ দৰেই, সহজে মৃত্যু নহয়, কিন্তু মূল কাৰ্যস্থলৰপৰা দূৰত নিৰৱে লোকচক্ষুৰ আঁৰত নোহোৱা হৈ যায়। তেনে এক লৌহ সৈনিকৰ উদাহৰণ আছিল দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ পুৰণি ষ্টীম ইঞ্জিন 'টাইনি' (Tiny)। শিলিগুড়িত দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱে নিৰ্মাণৰ সময়ত ঠিকাদাৰে ব্যৱহাৰৰ কাৰণে অনোৱা সেইটো প্ৰথম ইঞ্জিন আছিল। আৰম্ভণিতে তাৰ নাম 'সূতাৰাম' দিয়া হৈছিল যদিও শিলিগুড়িত আহি উপস্থিত হোৱালৈ তাৰ নাম 'টাইনি' হৈ পৰে। সঠিক তাৰিখ জনা নগ'লেও টাইনিয়ে ১৮৮০ দশকৰ আৰম্ভণিতে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ তথ্য পোৱা যায় কাৰণ তাক ভাইচৰয়ৰ প্ৰথম দাৰ্জিলিং যাত্ৰাৰ দায়িত্বত নিয়োগ কৰা হৈছিল। টাইনিক দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ ইঞ্জিন নম্বৰ দিয়া হোৱা নাছিল বৰঞ্চ অধিক সময় ই শিলিগুড়িত শ্বাণ্টিং কাৰ্যত অতিবাহিত কৰিছিল। ১৮৮৬ চনত তাক যোৰহাট ষ্টেট ৰেলৱেৰ ইঞ্জিন নম্বৰ ৪ হিচাবে চাহবাগানসমূহত সেৱাবৃত্ত কৰা হয়। নিশ্চিতভাৱে ইয়াৰ সেৱাক আদৰণি জনোৱা হৈছিল, কাৰণ পূৰ্বৰ তিনিটা ইঞ্জিন সহজে লাইনচ্যূত হোৱা দেখা গৈছিল। ২-ফুট গজৰ ইঞ্জিনবোৰ সাধাৰণতে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰেলপথসমূহৰ মাজত পাৰস্পৰিক আদান-প্ৰদানৰ মাজেৰে নিয়োজিত হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে ১৯৪২ চনত দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ টিনধাৰিয়া কাৰ্যশালাৰ মেনেজাৰ জিমি শ্বই (Jimmy Shaw) জে. পি. আৰ. পৰিদৰ্শন কৰি ইয়াৰপৰা চাৰিটা ইঞ্জিন কিনাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। কিন্তু পৰিচালন সমিতিয়ে সেই প্ৰস্তাৱত অনুমোদন নজনালে। আনহাতে দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ কেইবাটাও ইঞ্জিনে আসাম ৰেলৱে ট্ৰেডিং কোম্পানীৰ অদীনত অসমলৈ আহি অদ্যপি মাৰ্ঘেৰিটা আৰু টিপংপানীৰ কয়লাখনিত সেৱা আগবঢ়াই আছে। অনুৰূপে জে. পি. আৰ.ৰ দুটা ইঞ্জিন এতিয়াও দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলৱেৰ সেৱাত ব্ৰতী হৈ আছে।

উত্তৰসূৰী
বৰ্তমান
কাৰিকৰী দিশ
ইতিহাস