নামৰূপ এখন ঐতিহাসিক স্থান। টাই-ছান জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন নামৰূপৰ লগতেই জড়িত হৈ আছে। নামৰুপ শব্দটো টাই ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। টাই ভাষাত "নাম" মানে পানী আৰু "ৰূক" বা "ৰূপ" মানে পাঁচ। অৰ্থাৎ "নামৰূপ" মানে পাঁচখন নদীৰ অঞ্চল। আহোম ৰাজত্বকালৰ পূৰ্বে নামৰূপৰ নাম কি আছিল জনা নাযায়। তথাপি যথেষ্ট সংখ্যক কছাৰী আৰু বৰাহী লোক ইয়াত বাস কৰিছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। আহোমৰ শাসন কালত নামৰূপ এখন উল্লেখযোগ্য ঠাই আছিল। এই অঞ্চলটো নামৰূপীয়া ৰজাৰ অধীনত আছিল। "নামৰূপীয়া ৰজা", আহোম সাম্ৰাজ্যৰ এক উল্লেখযোগ্য পদ আছিল। পশ্চিম দিশৰ বাহিৰাগত আক্ৰমণৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবৰ বাবে আহোম ৰজাসকলে নামৰূপৰ "চৰাইখোৰোঙ" নামৰ এটুকুৰা গুপ্ত ঠাইত আশ্ৰয় লৈছিল। আহোমৰ শাসন কালৰ এক বিশেষ ধৰণৰ কাৰাগাৰ "কলিয়াপানী", নামৰূপতে অৱস্থিত। চাৰিশ বছৰ পূৰ্বে তেতিয়াৰ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গড়গাঁও আৰু জয়পুৰক সংযোগ কৰি ধোদৰ আলি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই পথটো জয়পুৰৰ পৰা গোলাঘাট জিলা লৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।

১৯৬০ দশকত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নামৰূপত এটা সাৰ কাৰখানা (বৰ্তমানৰ "ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰৰ্প’ৰেশ্বন লিমিটেড") প্ৰতিষ্ঠা কৰা সিদ্ধান্ত লয়। এয়াই উদ্যোগী নগৰ নামৰূপৰ আধুনিকীকৰণৰ আৰম্ভণি বুলি ক’ব পাৰি। ইয়াৰ পিছত অসম চৰকাৰে এটা ৰাসায়নিক উদ্যোগ (বৰ্তমানৰ " অসম পেট্ৰ’কেমিকেলছ লিমিটেড") আৰু এটা তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্প (বৰ্তমানৰ "নামৰূপ থাৰ্মেল পাৱাৰ ষ্টেশ্যন") প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

ইতিহাস
দিল্লীঘাট
অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা
উদ্যোগ