১৯৪২ চনত এইচ এম ভি কোম্পানীয়ে শিল্পীজনৰ প্ৰথমটো গ্ৰাম'ফ'ন ৰেক'ৰ্ড উলিয়ায়। ১৯৪৪ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ৰেক'ৰ্ড ওলায়। এইখন ৰেকৰ্ডত কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ "মোৰ কবিতাৰ ছন্দ লাগি" শীৰ্ষক গীতটো সন্নিৱিষ্ট আছিল। তাৰপিছত যথাক্ৰমে ১৯৪৬ আৰু ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ আন দুটা ৰেকৰ্ড ওলায়। আটাইকেইটা গীতেই সেইসময়ত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সেইসময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ বিশ বছৰ। 

১৯৪৯ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই জয়মতীৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ সংগীতাংশত সহকাৰী সংগীত পৰিচালকৰ দায়িত্ব দিয়ে দিলীপ শৰ্মাক। এই ছবিখনতে দিলীপ শৰ্মাই "লুইতৰ পানী যাবি অ' বৈ" আৰু "মোৰে ভাৰতৰে মোৰে সপোনৰে" গীত দুটা ভগ্নী আৰতি শৰ্মাৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত পৰিৱেশন কৰিছিল। 

১৯৫০ চনত তেওঁ অসমলৈ আহি ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। ১৯৫২ চনত মুম্বাইত হোৱা সংঘৰ সৰ্বভাৰতীয় সন্মিলনত দিলীপ শৰ্মাই প্ৰতিনিধি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে। তাতেই তেওঁ হেমাংগ বিশ্বাসৰ লগত পৰিচয় ঘটে।
১৯৫৪ চনত ভূপেন হাজৰিকাৰ ভগ্নী কুইন হাজৰিকাৰ লগত তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বিবাহৰ পাছত কুইন হাজৰিকা সুদক্ষিণা শৰ্মা ৰূপে পৰিচিত হৈ পৰে। দুয়োজনা শিল্পীয়ে বহুকেইটা গীত একেলগে গাই আৰু পৰিৱেশন কৰি অসমৰ সংগীত সমাজত এক বিশিষ্ট শিল্পী-দম্পতীৰূপে জনাজাত হৈ পৰে। ১৯৫৫ চনত গুৱাহাটীত হোৱা গণনাট্য সংঘৰ তৃতীয় ৰাজ্যিক সন্মিলনত তেওঁ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ "আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া" গীতটি পৰিৱেশন কৰে। সেই বছৰতে পোলেণ্ডত অনুষ্ঠিত পঞ্চম বিশ্ব উৎসৱত যোগদান কৰি তেওঁ " অ' মোৰ মলুৱাৰে" গীতটো পৰিৱেশন কৰিছিল। 

১৯৬০ চনত হোৱা ভাষা আন্দোলনৰ সময়ত ভূপেন হাজৰিকা, হেমাংগ বিশ্বাসৰ সাংস্কৃতিক দলত অংশগ্ৰহণ কৰি অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। 

১৯৬৪ চনত হীৰেন ভট্টাচাৰ্য,অমিত সৰকাৰ আদিৰ সৈতে "চিত্ৰবন" নামৰ আলোচনী এখন প্ৰকাশ কৰিছিল। পাছলৈ কেশৱ মহন্তৰ সৈতে "প্ৰবাহ" নামৰ অইন এখন আলোচনীও উলিয়ায়। ১৯৮৫ চনৰ পৰা "আৱাহন" পুনৰ প্ৰকাশৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল যদিও ধনৰ অভাৱত আলোচনীখন বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়। মৃত্যুৰ সময়লৈকে তেওঁ "লুইতৰ পৰা টেমছলৈ" আলোচনীখনৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। 

আনহাতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু বঙালীভাষী লোকে দিলীপ শৰ্মাৰ পৰা ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰি পাছলৈ প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। অসমত ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ চৰ্চা, প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰতো তেওঁ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি জ্যোতি সংগীতৰ স্বৰলিপি প্ৰস্তুতকৰণ, জ্যোতি সংগীতৰ কৰ্মশালা আদি অনুষ্ঠিত কৰি জ্যোতি সংগীতক জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ দিলীপ শৰ্মা আৰু সুদক্ষিণা শৰ্মাই আন্তৰিক চেষ্টা চলাইছিল। অসম চৰকাৰৰ জ্যোতি সংগীতৰ স্বৰলিপিকৰণৰ গৱেষণা সমিতিৰ তেওঁ এজন সদস্য আছিল। 







কৰ্মজীৱন
সংগীতৰ প্ৰতি অনুৰাগ
মৃত্যু
পৰিয়াল আৰু শিক্ষা