নগৰ-ৰাজ্যসমূহত কেৱলমাত্ৰ মুক্ত, মাটিৰ গৰাকী, থলুৱা লোকেহে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিছিল। পিছলৈ থলুৱা লোক হোৱাৰ চৰ্তটো শিথিল কৰা হয়। এথেন্সত সম্পত্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জনসাধাৰণক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছিল। স্পাৰ্টাত শিক্ষা সমাপ্ত কৰা সকলো পুৰুষকে সমান মৰ্যদা দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে দুটা ৰাজপৰিয়ালৰ পৰা সামৰিক আৰু ধৰ্মীয় নেতাৰ উদ্ভৱ হৈছিল।


ক্ৰীতদাসসমূহৰ কোনো ক্ষমতা বা মৰ্যদা নাছিল। তেওঁলোকে গৰাকীৰ অনুমতিসাপেক্ষে পৰিয়াল আৰু নিজা সম্পত্তি ৰাখিব পাৰিছিল। তেওঁলোকৰ কোনো ৰাজনৈতিক অধিকাৰ নাছিল। ধ্ৰুপদী এথেন্সৰ জনসংখ্যাৰ ৪০-৮০% ক্ৰীতদাস আছিল। সৰহসংখ্যক পৰিয়ালে ঘৰুৱা পৰিচাৰক বা বনুৱা হিচাপে ক্ৰীতদাস ৰাখিছিল। ক্ৰীতদাসসমূহক মাৰ-ধৰ কৰা বা হত্যা কৰা নিষেধ আছিল। নগৰ-ৰাজ্যসমূহে আইনসঙ্গতভাৱে ক্ৰীতদাস ৰাখিছিল। এনে ক্ৰীতদাসসমূহৰ স্বাধীনতা ব্যক্তিগতভাৱে ৰখা ক্ৰীতদাসতকৈ ওপৰখাপৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ গাইগুটীয়া কামসমূহ কৰিছিল।
স্পাৰ্টাত "হেলট" নামৰ এক বিশেষধৰণৰ ক্ৰীতদাস ৰখা হৈছিল। এওঁলোক শস্য উৎপাদন আৰু ঘৰুৱা কাম-কাজত নিয়োজিত আছিল। প্ৰতিজন স্পাৰ্টান পুৰুষে প্ৰচলিত ৰীতি অনুযায়ী একোজন হেলটক হত্যা কৰিব লাগিছিল। পিছলৈ হেলটসকলে ক্ৰীতদাস বিদ্ৰোহৰ জন্ম দিছিল।

বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা
ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ব্যৱস্থা
সামাজিক গাঁথনি
চিত্ৰ আৰু স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য