সহকৰ্মীসকলৰ মাজত ডিৰাক তেওঁৰ নিখুত আৰু স্বল্পভাষী স্বভাৱটোৰ বাবে পৰিচিত আছিল । কেম্ব্ৰিজত তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে ধেমালিকৈ "ডিৰাক" নামৰ একক এটা উলিয়াইছিল । তেওঁলোকৰ মতে ডিৰাকৰ মান এঘন্টাত মাত্ৰ এটা শব্দ । যেতিয়া নিলছ্ ব'ৰে অভিযোগ কৰিছিল যে ডিৰাকে বৈজ্ঞানিক প্ৰৱন্ধ লিখিলে বাক্য এটা কিদৰে সমাপ্ত কৰিব লাগে, সেইটো নাজানে; তেতিয়া ডিৰাকে প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল, "মোক স্কুলত শিকোৱা হৈছিল যে বাক্য এটাৰ সামৰণিখিনি নাজানিলে বাক্যটো কেতিয়াও আৰম্ভই নকৰিবা" । তেওঁ জে. ৰবাৰ্ট অপেনহেইমাৰৰ কবিতাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহক এইদৰে সমালোচনা কৰিছিল: "বিজ্ঞানৰ উদ্দেশ্য হৈছে কঠিন বিষয়ক সহজ পদ্ধতিৰে বুজাৰ প্ৰয়াস কৰা, কিন্তু কবিতাৰ লক্ষ্য হৈছে জনা-শুনা সহজ কথা এটাকে দুৰ্বোধ্য ভাষাত বৰ্ণনা কৰা । এই দুয়োটা বিষয় সামঞ্জস্যহীন" ।

ডিৰাক সম্পৰ্কে আন এটা কাহিনী শুনা যায় । যেতিয়া তেওঁ পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এখন সন্মিলনত যুৱ বিজ্ঞানী ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনক লগ পাইছিল, বহুসময়ৰ মূৰত নিৰৱতা ভাঙি তেওঁ  ফাইনমেনক কৈছিল, "মোৰ এটা সমীকৰণ আছে । তোমাৰো আছে নেকি বাৰু?"

এবাৰ এখন সন্মিলনত ডিৰাকে এটা বক্তৃতা দিয়াৰ পিছত এজন সহকৰ্মীয়ে হাত দাঙিলে আৰু তেওঁক সুধিলে, "মই ব'ৰ্ডখনৰ ওপৰৰ সোঁফালে লিখা সমীকৰণটো বুজা নাই" । কোনো সঁহাৰি নাপাই দীৰ্ঘ সময়ৰ এটা বিৰতিৰ মূৰত সন্মিলনৰ আয়োজক মানুহজনে ডিৰাকক সুধিলে যে তেওঁ উত্তৰটো দিব নে নিদিয়ে । তেতিয়া ডিৰাকে ক'লে, "সেইটো এটা প্ৰশ্ন নাছিল, মন্তব্যহে আছিল" 

ব্যক্তিগত জীৱন
ব্যক্তিত্ব
শিক্ষা
বঁটা-বাহন