এই গ্ৰন্থত ১৩ বিৰচন আছে। ভাগৱতৰ বাৰস্কন্ধতকৈ এক অধ্যায় বেছি হ'ল। 

ভক্তি ৰত্নাৱলীৰ প্ৰথম বিৰচনভাগ ভক্তি বিৰচন। পদছন্দেৰে আৰম্ভ হোৱা এই বিৰচনত মুঠ ২৯৪ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ, দুলড়ি, ছবি এই তিনিছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ১ ৰ পৰা ৫৬ ফাঁকিলৈকে পদছন্দত, ৫৭ ৰ পৰা ৭১ লৈকে দুলড়ী ছন্দত, ৭২ৰ পৰা ১৫৪ লৈকে পদ ছন্দত, ১৫৫ ৰ পৰা ১৬৮ লৈকে ছবি ছন্দত, ১৬৯ ৰ পৰা ২৭৯ লৈকে পদ ছন্দত আৰু ২৮০ ৰ পৰা ২৯৪ লৈকে দুলড়ি ছন্দত আছে। 

প্ৰথম ফাঁকি হৈছে-<poem>জয় জয় কৃষ্ণ কৃপা অমৃত সাগৰ। 
যাৰপদ সেবন্ত বিৰিঞ্চি মহেশ্বৰ।। 
মহা বিশ্বদ্ৰোহী তৰে যাৰ ভৈল নাম। 
হেন কৃষ্ণপদে কৰো সদায় প্ৰণাম।।১</poem>

সৎসঙ্গ বিৰচনত মুঠ ১৫২ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ ছন্দ আৰু দুলড়ী ছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ২৯৫ৰ পৰা ৪২১ লৈকে পদ ছন্দত আৰু ৪২২ৰ পৰা ৪৪৬ লৈকে দুলড়ি ছন্দত লিখিত। 

সৎসঙ্গ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সৎসংগত থাকিলে ঈশ্বৰৰ কৃপা লাভ কৰে। ইয়াত ভক্তিৰ উপদেশেই শ্ৰেষ্ট বস্তু।

ভক্তি বিশ্লেষণ বিৰচনত মুঠ ৯০ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ভক্তি বিৰচন ৪৪৭ ৰ পৰা ৫৩৬ পদলৈকে সামৰি আছে। 

ভক্তি বিশেষণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ভক্তি বিশেষণৰ যোগেদি শৰীৰৰ ইন্দ্ৰিয়বিলাকক ঈশ্বৰমুখী কৰাই মূল তত্ত্ব।

শ্ৰৱণ বিৰচনত মুঠ ১৪৮ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ দুলড়ি ছন্দ, পদ ছন্দ আৰু ছবি ছন্দত আছে। ইয়াৰে ৫৩৭ ৰ পৰা ৫৫৩ লৈকে দুলড়িছন্দত, ৫৫৪ৰ পৰা ৬৬৭ লৈকে পদ ছন্দত, ৬৬৮ ৰ পৰা ৬৭৭ লৈকে ছবিছন্দত, ৬৭৮ৰ পৰা ৬৮৪ লৈকে দুলড়ি ছন্দত আছে। 

শ্ৰৱণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সাধু সংগত ভগৱন্তৰ পৰম তত্ত্বকথা শুনিলে পৰম নিৰ্মলজ্ঞান হৃদয়ত প্ৰকাশ হয়। আৰু সংসাৰ সুখেৰে তৰি ঈশ্বৰক লাভ কৰিব পাৰি।

কীৰ্ত্তন বিৰচনত মুঠ ১৯৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ আৰু দুলড়ী ছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ৬৮৫ৰ পৰা ৭৭৮ লৈ পদছন্দ, ৭৭৯ৰ পৰা ৮০১ লৈ দুলড়িছন্দ, ৮০২ ৰ পৰা ৮৮১ লৈ পদছন্দত ৰচিত। 

কীৰ্ত্তন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ - উত্তম শ্লোকৰ গুণলীলা মহিমা কীৰ্ত্তনৰ জৰিয়তে অনায়াসে সিদ্ধি লাভ কৰিব পাৰি। ই হ'ল মুখ্য সাধনৰ উত্তম ব্যৱস্থা।

স্মৰণ বিৰচনত মুঠ ৬৯ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ ছবি আৰু পদছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ৮৮২ ৰ পৰা ৮৯৪ লৈকে ছবিছন্দ, ৮৯৫ ৰ পৰা ৯৫০ লৈকে পদছন্দত ৰচিত। 

স্মৰণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ভগৱন্তৰ গুণলীলা মহিমা স্মৰণ কৰিলে স্বভাৱ দূৰ হয় আৰু পৰম কৃতাৰ্থ হৈ ভগৱন্ত পুৰুষক লাভ কৰিব পাৰি।

পদ সেৱন বিৰচনত মুঠ ১১২ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ আৰু দুলড়ি ছন্দত ৰচিত।ইয়াৰে ৯৫১ ৰ পৰা ১০৪০ লৈ পদ ছন্দত আৰু ১০৫০ৰ পৰা ১০৬২ লৈ দুলড়ি ছন্দত ৰচিত। 

পদ সেৱন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ঈশ্বৰৰ চৰণৰ পদ সেৱনৰ জৰিয়তে ইন্দ্ৰিয়ক দমন কৰি সমস্ত ঐশ্বৰ্যৰ গৰাকী হৈ ভগৱন্তৰ কৃপা মিলে।

অৰ্চ্চন বিৰচনত মুঠ ২৫ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত আৰু ১০৬৩ৰ পৰা ১০৮৭ লৈকে বিস্তৃত। 

অৰ্চ্চন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- শুদ্ধভাৱে কৃষ্ণৰ চৰণত কায় বাক্য মনে অৰ্পণ কৰিলেই ভগৱান সন্তুষ্ট হয়।

বন্দন বিৰচনত মুঠ ১৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ইয়াত ১০৮৮ ৰ পৰা ১১০৪ লৈকে আছে যদিও ১০৮৮ ৰ প্ৰথম দুশাৰী অৰ্চ্চন বিৰচনৰ অন্তৰ্গত। 

বন্দন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- মনুষ্য জন্ম সফল হ'বলৈ হ'লে কৃষ্ণৰ পদ পঙ্কজক সদায়ে বন্দন কৰিব লাগে।

দাস্য বিৰচনত মুঠ ১৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত।১১০৫ ৰ পৰা ১১২১ লৈকে এই বিৰচনত আছে। 

দাস্য বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- নিজকে সমস্ত প্ৰাণীতকৈ দাস অৰ্থ্যাৎ নিমিত্ত মাত্ৰ হৈ ঈশ্বৰ সেৱা কৰাই হৈছে দাস্য ভক্তি।

সখ্য বিৰচনত মুঠ ১১ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ ছন্দত ৰচিত। ইয়াত ১১২২ ৰ পৰা ১১৩২ লৈকে অন্তৰ্ভুক্ত। 

সখ্য শব্দই সখীত্ব ভাব, বন্ধুত্ব ভাবক বুজায়। সখ্যা বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- বিশ্বাসেৰে ভগৱন্তৰ লগত মিত্ৰ হৈ সকলো অৰ্পণ কৰাই একমাত্ৰ কৰ্তব্য।

আত্ম নিবেদন বিৰচনংত মুঠ ১১ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত।১১৩৩ৰ পৰা ১১৪৩ লৈকে পদসমূহ এই বিৰচনৰ অন্তৰ্গত। 

আত্ম বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- কায় বাক্য মন ঈশ্বৰৰ চৰণত নিবেদিত হ'লেহে পুৰুষাৰ্থ সিদ্ধি হয়।

ভক্তি ৰত্নাৱলীৰ একেবাৰে অন্তিমভাগ বিৰচন হৈছে শৰণ বিৰচন। ইয়াত মুঠ ৬৫ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দ, ছবি ছন্দ আৰু দুলড়ি ছন্দত বিভক্ত। ইয়াৰে ১১৪৪ৰ পৰা ১১৯২ নম্বৰ শ্লোকলৈকে পদছন্দ, ১১৯৩ ৰ পৰা ১২০৪ লৈকে ছবিছন্দ আৰু ১২০৫ ৰ পৰা ১২০৮ লৈকে দুলড়ি ছন্দত ৰচিত। দুলড়ি ছন্দেৰেই ভক্তি ৰত্নাৱলীৰ সামৰণি মৰা হৈছে। 
শেষৰ শ্লোকফাঁকি হৈছে-
<poem>জানিয়া পৰমদুৰাচাৰ মই
তোমাত লৈলো শৰণ। 
কৈলো সত্য বাক নেৰিবা আমাক
তুমি প্ৰভু নাৰায়ণ।। 
সন্তৰ সঙ্গত সৰ্ব্বভাৱে যেন
থাকো তযু সেৱা কৰি। 
এৰি অনুগ্ৰহ হোক মোক লোক
ডাকি বোলা হৰি হৰি।। </poem>

শৰণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সাগৰত নৌকাত শৰণ লয়। পিতৃ মাতৃৰ ওচৰত বালকে আশ্ৰয় লয়। সংসাৰ সাগৰত ভগৱন্তৰ চৰণত আশ্ৰয় নললে সকলো অসাৰ।

বিষয়বস্ত
ইতিহাস
আৰম্ভণি
ভক্তি-ৰত্নাৱলীৰ গুণ