পকমৌৰ আঞ্জা ৰান্ধি খালে জ্বৰ,গ্ৰহণী,পেটৰ অসুখ,পেটফুলা,পেটৰ বিষ,চকুৰ অসুখত উপকাৰ পোৱা যায়৷ এই আঞ্জাই মূল ক্ষৰণ (secretion) আৰু বৃদ্ধিকাৰক ৰূপেও ক্ৰিয়া কৰে৷ ড্ৰপচি ৰোগীৰ বাবে ই এবিধ উত্তম বনৌষধি শাক৷ উতলোৱা ৰস বা শাক উভয় ধৰণে এই ৰোগৰ চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ ই শক্তিবৰ্ধকৰূপেও ক্ৰিয়া কৰে৷ জলাতংক ৰোগ,লিভাৰ বৃদ্ধি, কেচুমুৰীয়া ৰোগতো এই বনশাক উপকাৰী৷ বৃক্কজনিত ৰোগত পকমৌৰ শিপা জালুকৰ লগত উতলাই খোৱা হয়৷ পকমৌৰ শিপা বায়ু নি:সাৰক হিচাপেও প্ৰয়োগ হয়৷ তদুপৰি ই দাঁতৰ বিষ আৰু কৃমিনাশক ৰূপেও কাৰ্য কৰে৷ শিপাৰ ৰস মৌজোলৰ লগত খালে হুপিং কাঁহ ভাল হয়৷ পাতৰ ৰস আদাৰ ৰসৰ লগত খালে বমি বন্ধ হয়৷ পাতৰ ৰস পিহি খৰ-খজুৱতিত সানিলে ভাল ফল পোৱা যায়৷ এই ঔষধ ঘামচি আৰু বিষাক্ত পোকে বিন্ধা ঠাইত লগালে ভাল হয়৷ কটা-ছিঙাত এই ঔষধে এণ্টিছেপটিকৰূপে কামত দিয়ে৷ গ্ৰহনী ৰোগত আঞ্জা হিচাপে এই বনশাক উত্তম পথ্য হিচাপে ব্যৱহৃত হয়৷ ই হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু অৰুচি নাইকিয়া কৰাত সহায় কৰে৷ ফল ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়৷ ফলবোৰ বলকাৰক তথা জুলাপ হিচাপে খাব পাৰি৷ ভোক বৃদ্ধিতো ফলে সহায় কৰে৷ চৰ্মৰোগ - যেনে বেচু,শালমইনা হ'লে পাত আৰু কাণ্ডৰ ৰস সেই ঠাইত সানিব লাগে৷ শৰীৰৰ কোনো অংশত হোৱা বিষ,ফুলি উঠা,জ্বালা-পোৰা কৰাত পাতৰ প্ৰলেপ সানিব লাগে৷ চোম পৰিলে কেঁচা ফলৰ প্ৰলেপ সেই ঠাইত সানিব লাগে৷

ঔষধি গুণ
ব্যৱহাৰ
আকৃতি
প্ৰকাৰ