গল্পটোত গল্পকাৰে বন্ধু দ্বাৰকা, দেবেন দেৱান আৰু কবি তথা নাট পৰিচালক ৰফিকুল হোছেইনৰ বান্ধোনহীন জীৱনৰ লগত নিজৰ জীৱনৰ তুলনা কৰিছে। গল্প এটা সৃষ্টি কৰিবলৈ আহৰি নেপাই তেওঁ লিখিছে---
মইতো ৰফিকুল হোছেইন হ'ব নোৱাৰোঁ, মই দ্বাৰকা বা দেবেন দেৱান হ'ব নোৱাৰিলোঁ...! পুৱা পাঁচটাত উঠি মৰ্ণিংৱাক, সাতটাৰপৰা নটালৈ লেখা, দহটাত অফিচ, দুটাত লাঞ্চ। এই ৰুটিনত কি সৃষ্টি কৰিব পাৰি!

গল্পকাৰৰ বান্ধোনহীন হোৱাৰ সপোন এটাৰে গল্পটোৰ সামৰণি ঘটিছে।

অনিন্দিতাৰ খণ্ডচিত্ৰ
গল্পসমূহ
কেথেৰিণাৰ সৈতে এটা নিৰ্জন দুপৰীয়া
এটা স্বাধীন সপোনত ৰফিকুল, দ্বাৰকা, দেবেন