কিছু মতভেদ থকা স্বত্বেও চুদৈফা আৰু বুঢ়াগোহাঁইৰ সম্পৰ্ক মোটামোটি ঠিকেই আছিল। কিন্তু ডাঙৰীয়াজনৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক থকা টেপৰতলীয়া ৰাম ফুকন আৰু বেতমালা ভিতৰুৱাল ফুকনে পূৰ্বতে ৰজাই বৰকুঁৱৰীক কৰা ব্যৱহাৰ আৰু অভিযোগৰ কথা ভাল পোৱা নাছিল আৰু তেওঁলোকে ভাবিছিল যে স্বৰ্গদেউ যিকোনো মুহূৰ্ততে তেওঁলোকৰ পতনৰ কাৰণ হৈ উঠিব পাৰে। পিছলৈ বিপদৰ কাৰণ হৈ উঠিব পৰা কোঁৱৰ নিৰ্বাচনৰ কাৰণে তেওঁলোকে বুঢ়াগোহাঁইকে দোষাৰোপ কৰিছিল। এওঁলোক দুজন আৰু বেতমালাৰ পুত্ৰ তথা চুদৈফাৰ ব্যক্তিগত লিগিৰা চিকন তামূলীয়ে গোপনে মন্ত্ৰণা কৰি ৰজাক মাৰিবলৈ পাঙ পাতে। ৰজাৰ এগৰাকী কুঁৱৰী বেতমালাৰ ভানীয়েকেও এই ষড়যন্ত্ৰত ভাগ লৈছিল। অৱশ্যে বুঢ়াগোহাঁইৰ এই ষড়যন্ত্ৰত সমৰ্থন বা হাত আছিল নে নাই সেই সম্পৰ্কে বুৰঞ্জীসমূহ নিমাত।

পৰিকল্পনা অনুসৰি চিকন তামূলী ৰাতি দা লৈ ৰজাৰ শোৱাকোঠাত প্ৰৱেশ কৰি চাকিবোৰ নুমুৱাই পেলায় আৰু কুঁৱৰীয়ে কাপোৰ আঁতৰাই দি ৰজাক আঘাত হানিবলৈ সুবিধা কৰি দিয়ে। কিন্তু চাৰিঘাপ মাৰোঁতে ৰজাই সাৰ পাই নিজকে বচাবলৈ হাত দাঙোতে তেওঁৰ বুঢ়া আঙুলি কটা যায়। এই ঘটনাই কাৰেঙত হুৱাদুৱাৰ সৃষ্টি কৰে আৰু পালি-প্ৰহৰীয়াই আক্ৰমণৰ সম্ভেদ পাই ঢপলিয়াই আহোঁতেই দাখন ৰজাৰ গা-ধোৱা ঘৰত পেলাই চিকন তামূলী পলাই যায়।
এই ঘটনাৰ পিছত বুঢ়াগোহাঁই আৰু ফুকনসকলৰ দ্বাৰা কাৰেঙৰ নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা কটকটীয়া কৰি তোলা হয় আৰু অভিজ্ঞ বৈদ্যৰ হতোৱাই ৰজাৰ চিকিৎসা কৰোৱা হয়। চিকন তামূলী সেই ৰাতিয়েই গুৱাহাটীলৈ পলাই যায়। ক্ৰমাৎ সুস্থ হোৱা ৰজাক বিষয়াসকলে আততায়ীৰ বৰ্ণনা সোধোঁতে তেওঁ দিয়া বৰ্ণনা পূৰ্বৰ বৰবৰুৱা মেচাৰ লিগিৰা যদু তামূলীৰ সৈতে মিল খায়। বেতমালা ফুকনেও ঘটনাৰ আগদিনা যদু তামূলীয়ে তেওঁক বাটত দেখা পাই ফালৰি কাটি যোৱা আৰু সন্ধানহীন হৈ পৰা কাৰেঙৰ মুখ্য দুৱৰীৰ সৈতে তামূলীৰ বন্ধুত্বৰ কথা কৈ এই সন্দেহ বঢ়াই তোলে। বিষয়াসকল এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে মেচাই এই ষড়যন্ত্ৰৰ মূল হোতা আৰু সেয়ে তেওঁক ধৰিবলৈ চন্তৰী পঠোৱা হয়। কিন্তু ৰজাৰ আন এগৰাকী কুঁৱৰী, মেচাৰ জীয়ৰিয়ে এই বিষয়ে সাৱধান কৰি পিতৃলৈ সংবাদ পঠিয়ায়। বাতৰি পাই মেচাই মাছমৰীয়া নাও এখনত লুকাই গুৱাহাটীলৈ পলায়ন কৰে। তাতেই তেওঁ পুৰণি বন্ধু লালুকসোলা বৰফুকন আৰু অন্যান্য বিষয়াক লগ পায় আৰু গড়গাঁৱত চলি থকা ঘটনাৰাজিৰ বিষয়ে অৱগত কৰে। ফুকনসকলে মেচাক সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষা দিবলৈ আশ্বাস দিয়ে।
ইফালে চন্তৰীয়ে আহি মেচা দিহিংৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ পলাই যোৱাৰ বাতৰি লৈ ঘূৰি আহে আৰু বিষয়াবৰ্গই এই কাৰ্যই মেচাৰ দোষৰেই নিশ্চিতি দিয়া বুলি কয়। মেচাক আনিবলৈ কলীয়া নামৰ এজন কটকীক প্ৰেৰণ কৰা হয় যদিও গুৱাহাটীৰ ফুকনসকলে মেচাক গতাই দিবলৈ মান্তি নহয়। তেওঁলোকে জানিবলৈ দিয়ে যে ভালদৰে অনুসন্ধান কৰিলে প্ৰকৃত দোষীক ৰাজধানীতেই পোৱা যাব। ইয়াৰ পিছত মেচাক নিব নোৱাৰিলে ক্ঠোৰ শাস্তিৰ সন্মুখীন হ'ব বুলি ভয় দেখুৱাই ৰামকষ্ণ নামৰ আন এজন কটকী পঠায়। গুৱাহাটীৰ বিষয়ববীয়া নিজ সিদ্ধান্তত অটল থকাৰ বাবে শাস্তিৰ ভয়ত ৰামকৃষ্ণ তেওঁলোকৰ শৰণাপন্ন হয়।
গড়গাৱঁত ৰাজবিষয়াসকলে হত্যাৰ প্ৰচেষ্টাত মেচা জড়িত থকাৰ কথাত চুদৈফাক পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও তেওঁ কয় যে ৰাজধানীৰ কোনো লোকৰ সহায় অবিহনে ৰাতিৰ নিৰাপত্তাবেষ্টিত কাৰেঙৰ ভিতৰত দিহিংৰ পৰা কোনো লোকে আক্ৰমণ সংঘটিত কৰিব নোৱাৰে। যদু তামূলীক মুখ্য দুৱৰীৰ ঘৰত পাই দুয়োকে আটক কৰা হয়। কঠোৰ শাস্তি বিহাৰ পিছতো তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা কোনো স্বীকাৰোক্তি বা তথ্য উলিয়াব পৰা নাযায়। আক্ৰমণৰ ঘটনাত তেও৬লোক জড়িত হোৱা-নোহোৱাটো ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰি চৰম অনিচ্ছাস্বত্বেও ৰজাই তেওঁলোক দুজনক হত্যা কৰিবৰ বাবে বিষয়াসকলক অনুমতি দিয়ে। যদু তামূলী, তেওঁৰ ভাই-ককাই আৰু মুখ্য দুৱৰীৰ লগতে কৰ্তব্যত গাফিলতি কৰাৰ বাবে আন আন দুৱাৰৰখীয়াৰো শিৰচ্ছেদ কৰা হয়।

উত্তৰাধিকাৰ আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
চিন্তামণি গড়
হত্যাৰ প্ৰচেষ্টা
জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ কটকী