আধুনিক প্ৰযুক্তিয়ে স্পৰ্শ কৰিলেও টাইফাকেসকলৰ জনজীৱন সম্পূৰ্ণ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে চলি আহিছে। পূৰ্বৰ নিচিনাকৈ এতিয়াও তেওঁলোকৰ মাজত ভাৱৰ আদান প্ৰদানৰ বাবে নিজা ভাষা, পৰম্পৰাগত গীত-মাত, লোকবিশ্বাস, উত্সতৱ, সাজপাৰ, খাদ্যাভাস আদি প্ৰচলিত হৈ আহিছে। ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত তেওঁলোকৰ দুই এজনে ৰাজনীতিক সুবিধা লাভ কৰি মৌজাদাৰৰ দৰে পথ লাভ কৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকে মিত্ৰ শক্তিৰ অন্যতম পথপ্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মাজৰে এজন আছিল নিংগাম গাঁৱৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আই ক্যা চাখাপ। বিংশশতিকাৰ আৰম্ভণিতে টাইফাকেসকলৰ গাঁওসমূহত শিক্ষা প্ৰসাৰৰ বাবে প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল যদিও সমাজত শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ভালদৰে হোৱা নাছিল। ফলত বৰ্তমান ৰাজ্যৰ শৈক্ষিক মানদণ্ডৰ তুলনাত টাইফাকেসকলৰ শিক্ষাৰ মান বিশেষ আগবঢ়াব পৰা নাই। বৰ্তমান সময়তো তেওঁলোকৰ মাজত উচ্চ পদস্থ চৰকাৰী বিষয়া, ডাক্তৰ, ইঞ্জিনিয়াৰিং ডিগ্ৰীধাৰী লোকৰ সংখ্যা তেনেই সীমিত।

বিবাহ পদ্ধতি
মৃতকৰ সৎকাৰ
ইতিহাসৰ পাতত টাইফাকে জনগোষ্ঠী
টাইফাকে সকলৰ সমাজ জীৱন