সৰুৰে পৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰতি আসক্ত শশীকান্ত গগৈয়ে নিচেই সৰুৰে পৰা কবিতা লিখা আৰম্ভ কৰিছিল। শিৱসাগৰ চৰকাৰী বহুমুখী বিদ্যালয়ত সেই সময়ত সাহিত্য-চৰ্চাৰ পৰিবেশ এটা গঢ় লৈ উঠিছিল আৰু সাহিত্যৰ প্ৰতি আকৃষ্ট ছাত্ৰসকলে কেইবাখনো হাতে-লিখা আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল। সেই সময়ত শশীকান্ত গগৈৰ সহপাঠী আছিল প্ৰাচ্যতত্ববিদ্ পণ্ডিত ৺মহেশ্বৰ নেওগ। ড নেওগ মহোদয়ৰ মতে আলোচনীবোৰৰ কবিতাবোৰ ঘাইকৈ লিখিছিল শশীকান্ত গগৈয়ে। শিৱসাগৰ চৰকাৰী বহুমুখী বিদ্যালয়ৰ হাতে লিখা আলোচনীবোৰৰ এখন আছিল ' নিজৰা'। কটন কলেজত পঢ়ি থকা সময়চোৱাত শশীকান্ত গগৈৰ কবিতা সমূহ ঘাইকৈ আছিল ৰোমান্তিক শৈলীৰ। পাঠক সমাজত সেই কবিতাসমূহে ব্যাপক আদৰ লাভ কৰিছিল। স্বাধীনতা আন্দোলনত জড়িত হৈ পৰাত কবিতাবোৰতো আন্দোলনৰ প্ৰভাব পৰে। দেহ-গংগা, নিয়ৰ, সুৰৰ পোহাৰ, অনন্ত বেদনা,শেষ সুৰ আদি শশীকান্ত গগৈৰ কবিতাৰ পুথি ।
সংকলিত ৰূপত ১৯৯০ চনত এই কবিতাসমূহ প্ৰকাশ পায় । আৱাহন, জোনাকী, বাঁহী, জয়ন্তী আদি আলোচনীত বিভিন্ন সময়ত প্ৰকাশ পোৱা গগৈৰ কবিতাবোৰ পাঠক সমাজত সমাদৃত হৈছিল ।

শিক্ষা আৰু জীৱন
সাহিত্য-কৰ্ম
শিক্ষকতা আৰু সমাজসেৱা
স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু ৰাজনীতি