শৈশৱৰ সোনোৱালী দিনতেই দিলীপ শৰ্মাৰ সংগীতৰ লগত পৰিচয় হৈছিল। সাত বছৰ বয়সতে দেউতাক দীননাথ শৰ্মাই তেওঁক ঘৰতে সংগীতৰ শিক্ষা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়তে তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী আদি বৰেণ্য অসমীয়াসকলৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ পৰা তেওঁ "মোৰে ঘন বনতে তই কি বাঁহী বজালি" শীৰ্ষক গীতটি শিকিছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ পৰা শিকি লোৱা এটা ভজনৰ আৰ্হিৰ গীত গায়েই তেওঁ কলকাতা ৰেডিঅ' কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ভজনৰ আৰ্হিৰ গীতটো আছিল এনেধৰণৰ-"মন ৰাম নাম তই/সোঁৱৰণ কৰি ল/কোনে জানে কালি কি/জগতময় সোণৰ জ্বলে চাকিটি"৷

সংগীতৰ প্ৰতি অনুৰাগ
কৰ্মজীৱন
পৰিয়াল আৰু শিক্ষা
মৃত্যু