১৯৯০ চনৰ মে মাহৰ পূৰ্বে এই দেশ দুখন পৃথক ৰাষ্ট্ৰত বিভক্ত আছিল। উত্তৰ য়েমেন আৰু দক্ষিণ য়েমেন সেই দুখন ৰাষ্ট্ৰ। উভয় দেশ একত্ৰিত হোৱাৰ পূৰ্বে উত্তৰ য়েমেন গণতন্ত্ৰ আৰু দক্ষিণ য়েমেন কমিউনিষ্ট সকলৰ শাসনাধীন আছিল।
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২,০০০ বছৰ আগতে উত্তৰ য়েমেনত প্ৰথম জনবসতি গঢ় লৈ উঠিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪০০ বছৰ আগতে এই অঞ্চল ব্যৱসায়ী সকলৰ বাবে অতি উত্তম পথ হিচাপে বিবেচিত হয়। খ্ৰীষ্টাব্দৰ আৰম্ভণিৰ লগে লগে এই অঞ্চলৰ স্বাভাৱিক গতি মন্থৰ হৈ পৰে। এই সময়ত আবিছিনিয়ায়ে (ইথিওপিয়া) এই অঞ্চল দখল কৰে। পৰৱৰ্তী প্ৰায় ১৩০০ বছৰ এই অঞ্চলত বিভিন্ন উপজাতি, ধৰ্মীয় গোত্ৰ, মিছৰীয় আৰু টাৰ্কছ সকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত আছিল। ৮৯৭ চনৰ গোড়াৰ দিশত এজন ইমামৰ নেতৃত্বত এইদেশ শাসিত হয়।
১৫১৭ চনৰ পৰা ১৯১৮ পৰ্যন্ত উত্তৰ য়েমেন অটোমেন সাম্ৰাজ্যৰ অধিনস্থ আছিল। ১৯২৪ চনত ই লাউছান চুক্তিৰ মাধ্যমত অটোমেন টাৰ্ক সাম্ৰাজ্যৰ পৰা মুক্ত হয়।

প্ৰাচীনকালৰ পৰায়ে লোহিত সাগৰ ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ মাজত সমুদ্ৰপথৰ একমাত্ৰ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্যিক পথ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। ফলত আৰৱ সাগৰৰ তিৰৱৰ্তী য়েমেন বাণিজ্যিক দিশৰ পৰা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱস্থানত থকাৰ উপৰিও এই অঞ্চলৰ জীৱনযাত্ৰাৰ মান উত্তৰোত্তৰ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। আৰৱত ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ হোৱাৰ পৰায়ে এই অঞ্চলত ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচলন আৰম্ভ হয়। বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন মুছলমান উপজাতীয় প্ৰধানসকলে এই অঞ্চল শাসন কৰি আহিছে। ইয়াৰ মাজেৰে সমুদ্ৰপথত এখন ব্ৰিটিছ জাহাজ চুৰ হোৱাৰ অজুহাতত ১৮৩৯ চনত ব্ৰিটেনে এডেন দখল কৰে। ১৯৩৭ চনত এই অঞ্চল ব্ৰিটিছ ৰাজশাসনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে এডেন ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অংশ হিচাপে শাসিত হৈ আহিছিল। ১৯৬৭ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত দক্ষিণ য়েমেনে স্বাধীনতা লাভ কৰে।
ভূগোল
ৰাজনীতি
ইতিহাস
পৰ্যটন