আলোচনীখনে সাধু কোৱাৰ এক অনন্য ধাৰাৰ আৰম্ভণি কৰিছিল, যি নীতিকথাৰ সমৃদ্ধ এই সাধুবোৰ ককাদেউতা-আইতাকে নাতিহঁতক সাধু কোৱাৰ দৰে নমনীয় তৃতীয় পুৰুষত বৰ্ণনা কৰে।

চান্দমামাই ইয়াত সন্নিৱিষ্ট সাধুসমূহ ভাৰত তথা অন্যান্য দেশৰ বিভিন্ন ঐতিহাসিক আৰু আধুনিক সাহিত্যৰ পৰা লৈ আহিছে। কিংবদন্তি, মহাকাব্য, আখ্যান, উপাখ্যান আৰু আনকি জনৰৱসমূহো শিশু-মনৰ উপযোগীকৈ সজোৱা হৈছে।

এক পৌৰাণিক সংস্কৃত সাহিত্য বৈতাল পাঁচিছিৰ আধাৰত ৰচনা কৰা ৰজা বিক্ৰমাদিত্য আৰু বেতালৰ সাধুসমূহে আলোচনীখনলৈ যঠেষ্ট সুনাম কঢ়িয়াই আনে। ৰামায়ণ, মহাভাৰত, কৃষ্ণাৱতাৰ, শিৱ পুৰাণ আদি ইয়াত ধাৰাবাহিক ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল। "জ্বালাদ্বীপ", "কাঁহৰ কিল্লা", "ৰূপধৰৰ যাত্ৰা" আদি অন্যান্য ধাৰাবাহিকসমূহো অলৌকিকতা আৰু এডভেঞ্চাৰধৰ্মীতাৰে সমৃদ্ধ আছিল।

মালিকীস্বত্ব
কাহিনী কথনৰ অনন্য ৰীতি
চান্দমামাৰ অসমীয়া সংস্কৰণ
বাহ্যিক সংযোগ