অসমত চলি থকা বিদেশী খেদা আন্দোলনৰ সময়তে আলফাৰ জন্ম হৈছিল। ৭ এপ্ৰিল ১৯৭৯ চনত জন্ম হোৱা আলফাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সকল আছিল পৰেশ বৰুৱা, অৰবিন্দ ৰাজখোৱা, অনুপ চেতিয়া, প্ৰদীপ গগৈ, ভদ্ৰেশ্বৰ গোহাঁই আৰু বুদ্ধেশ্বৰ গগৈ। এখন সামাজিক, ভৌগলিক আৰু অৰ্থনৈতিক ভাৱে স্বাধীন অসম ৰচাৰ সপোনলৈ জন্ম হৈছিল আলফাৰ। স্থান আছিল আহোম ৰজাই ৰাজত্ব চলোৱা শিৱসাগৰৰ তলা তল ঘৰৰ তলৰ মহলাত।

সামৰিক সদস্যৰ অন্তৰ্ভুক্তি হৈছিল আলফাত ১৯৮৩ লৈকে। ১৯৮৪ চনত তেওঁলোকে সদস্যভুক্তি বন্ধ কৰি দিয়ে। তাৰ পাছতেই তেওঁলোকে কাচিন ইণ্ডিপেণ্ডেছ আৰ্মী (কে.আই.এ) আৰু এন.এছ,চি এনৰ লগলাগি কাচিনত প্ৰশিক্ষন আৰু ভাতৄ সংগঠনসমূহৰ পৰা অস্ত্ৰ সৰবৰাহৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৮৬ চনত তেওঁলোকে ভাৰতত অৰ্থ সংগ্ৰহৰ কাৰণে ধন দাবী আৰম্ভ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে সদস্যসকলৰ প্ৰশিক্ষণ শিবিৰ আৰম্ভ কৰে ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়াত। কিন্তু ভাৰত চৰকাৰৰ তৎপৰgতাত সেই বছৰৰে নবেম্বৰৰ ৭ তাৰিখে সংগঠন আৰু সংগঠনটোৰ শিবিৰবোৰক বেআইনী কাৰ্য্যকলাপ (আগতীয়া সাৱধানতা) আইনৰ অধীনত নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা হয়। 

জন্মৰ এটা দশকৰ ভিতৰতে আলফাই এটা শক্তিশালী সংগঠনৰ ৰূপত দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। সেইসময়ত আলফাৰ প্ৰতি অসমৰ জনসাধাৰণৰ সহাঁৰি আছিল। যাৰ ফলত অৰ্থনৈতিক ভাৱে সৱল হৈ সামৰিক কৰ্মকাণ্ডবোৰ কৰাত সফল হৈ উঠিছিল আলফা। ১৯৯০ চনৰ আগভাগত আলফাই সামৰিক কৰ্মকাণ্ডবোৰ প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰ আৰু ৰাজনৈতিক বিৰোধীক হত্যা, ৰেল বগৰোৱা আদিবোৰেৰে বঢ়াই তোলে। ১৯৯০ৰ পৰাই আলফাই পূৰ্ণ শক্তিৰে নিজৰ উগ্ৰপন্থী কাৰ্য্যকলাপবোৰ কৰা আৰম্ভ কৰে।

বিহাৰী বিৰোধী হত্যাকাণ্ডৰ বিষয়ে অধিক তথ্য
মুখ্য গতিবিধিবোৰ
ইতিহাস
লগতে চাওক