প্ৰাচীন কালৰে পৰা যিবোৰ খেল অসমত প্ৰচলিত তাৰ ভিতৰত নাও খেল অন্যতম ৷ অসম এক নদীমাতৃক দেশ সেয়েহে পানীৰ লগত জড়িত খেলসমুহ অতিপুৰণি ৷ ইয়াৰ ভিতৰত নৌকা চালনা মূখ্য ৷ পুৰণি কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ আশে পাশে উদ্ধাৰ হোৱা শিলালিপি, তাম্ৰপত্ৰৰ অনুদান আৰু সত্ৰীয়া কাকত-দলিলসমুহেও তাকে প্ৰমাণ কৰে ৷ বৰ্তমানেও নাওখেল অত্য়ন্ত জনপ্ৰিয় খেল ৷ বিশেষত বৰ্তমান সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰচাৰৰ ফলত ই বহুলভাৱে প্ৰসাৰ পাইছে ৷ নামনি অসমৰ বৰপেটা, নলবাৰী আৰু পলাশবাৰী লগতে গোৱালপাৰা অঞ্চলত এই খেলে পৰ্যটকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে ৷ এইখেলে বৰ্তমান এক প্ৰতিযোগিতামুলক সাৰ্বজনীন ৰূপ লৈছে ৷ বিহূ আৰু দূৰ্গা পূজা দুয়ো উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি এই অনুষ্ঠান পতা হয় ৷ নামনি অসমৰ নৈ-উপনৈসমূহ এক ৰঙীন ৰূপ লয় ৷ এই নাওখেলৰ নাওসমুহ সাধাৰণ নাওতকৈ দীঘল আৰু ভিন্ন প্ৰতীক আৰু ৰংবিশিষ্ট ৷ নাওখেলৰ লগত জড়িত আন এক লোকাচাৰ হৈছে নাওখেলৰ গীতসমুহ ৷ ইয়াকে নাৱৰীয়া গীত বোলে ৷ এই গীতসমূহত থলুৱা জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখিবলৈ পোৱা যায় ৷ ই অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ এক অন্যতম উপাদান ৷

জোনবিল মেলা
বিহুৰ খাদ্য
উৰুকাত মাছ ধৰাৰ পৰম্পৰা
নাওখেল