সত্যেন্দ্ৰ নাথৰ পাঁচ বছৰ বয়সতে দেউতাকে জোৰাবাগানৰ নৰ্মাল স্কুলত নাম লগাই দিয়ে। কিছুদিনৰ পিছত সুৰেন্দ্ৰনাথে গোৱাবাগানৰ নতুন ঘৰলৈ উঠি যায় আৰু সত্যেন্দ্ৰনাথকো নৰ্মাল স্কুলৰ পৰা লৈ গৈ নিউ ইণ্ডিযান স্কুলত নাম লগাই দিয়ে। তাৰ অলপ দিনৰ পিছত সেই স্কুলৰ পৰা নি হিন্দু স্কুলত নাম লগাই দিয়ে। সৰুৰে পৰাই সত্যেন্দ্ৰনাথৰ দৃষ্টিশক্তি কম আছিল সেয়েহে তেওঁ কোনো খেল-ধেমালিতে অংশগ্ৰহণ নকৰিছিল। সকলো সময়তে তেওঁ কিতাপৰ মাজত মচগুল হৈ আছিল। 
১৯০৯ চনত সত্যেন্দ্ৰনাথে সুখ্যাতিৰে এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজত ইণ্টাৰ মিডিযেট (এফ.এ.) মহলাৰ বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তি কৰে। ছাত্ৰ অৱস্থাত সত্যেন্দ্ৰনাথ যিদৰে পঢ়া-শুনাত চোকা আছিল ঠিক সেইদৰে উতপতীযাও আছিল। ধেমালিৰ চলেৰে সত্যেন্দ্ৰনাথে কৰা উতপাতৰ বাবে অধ্যাপকসকল বহুসময়ত বিমোৰত পৰিছিল। 
১৯১১ চনত সত্যেন্দ্ৰনাথে বিজ্ঞান বিভাগত ইণ্টাৰ মিডিযেট পৰীক্ষাত সমগ্ৰ বঙ্গদেশৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত বি.এছ.চি. আৰু এম.এছ.চি. পৰীক্ষাতো সত্যেন্দ্ৰনাথে আগৰ দৰেই প্ৰথম স্থান লাভ কৰে। সত্যেন্দ্ৰনাথে এম.এছ.চি. মহলাত পঢ়ি থকাৰ সময়তে মাক আমোদিনী দেৱীয়ে ডাক্তৰ যোগেন্দ্ৰনাথ ঘোষৰ জীয়েক ঊষাৱতীৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া পাতি দিয়ে। বিয়াৰ সময়ত ঊষাৱতীৰ বয়স আছিল মাত্ৰ দহবছৰ।

কৰ্মজীৱন
শৈশৱ আৰু শিক্ষা
মৃত্যু
জন্ম