১৯৪৮ চনত চাৰিখন অসমীয়া ছবি নিৰ্মান হৈছিল। তাৰ ভিতৰত ব্যৱসায়িক ভাৱে সফল হোৱা একমাত্ৰ ছবিখন আছিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু ফণী শৰ্মাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছিৰাজ। ইয়াৰ বাহিৰে কেউখন ছবিয়েই সাফল্যৰ মুখ নেদেখাত অসমীয়া ছবি নিৰ্মানত স্থিতাৱস্থা আহি পৰে। সেইসময়তে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে নিজৰ ৰচিত 'নিমিলা অংক' নাটকৰ ভিত্তিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ে। 

১৯৫৪ চনত গুৱাহাটীৰ 'প্ৰাগজ্যোতিষ কলা সংঘ'ৰ পঞ্চম বাৰ্ষিক সভা উপলক্ষ্যে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে ৰছনা কৰে 'নিমিলা অংক' নামৰ নাট এখন। চহৰীয়া নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়াল এটাৰ কাহিনী থকা এই নাটকখন গুৱাহাটীৰ 'কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰ'ত ১৩ আৰু ১৪ মাৰ্চ, ১৯৫৪ তাৰিখে আশাতীত কৃতকাৰ্যতাৰে মঞ্চস্থ কৰা হয়। এই নাটখনক চলচিত্ৰ ৰূপ দিয়াৰ বাবে লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীক প্ৰেৰণা যোগায় সংগীতজ্ঞ পুৰুষোত্তম দাস-এ। কিন্তু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ব্যৱসায়িক বজাৰ বেয়া হোৱা বাবে প্ৰযোজক পোৱাটো কঠিন আছিল। চান্দা বৰঙনিৰে ছবিখন প্ৰযোজনা কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহন কৰি 'নীলাচল চিত্ৰপীঠ' প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। প্ৰথম খেপত প্ৰায় তিনি হাজাৰ টকা যোগাৰ হয়। তাৰ পাছত মাছখোৱাৰ বদিউৰজ্জামাল-এ দহ হাজাৰ টকা চান্দা দিয়ে। এনেকৈ মুঠ বাইছ হাজাৰ টকা সংগ্ৰহ হোৱাৰ পাছত চিত্ৰ নিৰ্মানৰ কামৰ বাবে কলিকতালৈ যোৱা হয়। অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে কলিকতালৈ যোৱা খৰছ নিজেই বহন কৰিছিল। অভিনেত্ৰী অনুপমা ভট্টাচাৰ্যক হে মাননী দি চুক্তিবদ্ধ কৰা হৈছিল, অন্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক পাৰিশ্ৰমিক দিয়া হোৱা নাছিল। কাপোৰৰ টোপোলা উপহাৰ স্বৰূপে দিয়া হৈছিল।

গুৱাহাটীৰ কাষৰ ছয়-মাইল, পাঞ্জাবাৰী, ৰাজগঢ়, ফটাশিল আদি ঠাইত বৰ্হিদৃশ্যৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। 

সৰ্বমুঠ ৬৪,০০০ টকা ব্যয় কৰি ছবিখন নিৰ্মান কৰা হৈছিল।

'নিমিলা অংক'ৰ গান
নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ কাহিনী
ৰাইজৰ সঁহাৰি
কলা-কুশলী