ভাৰতৰ কৃষি পদ্ধতিক জৈৱিক কৃষিলৈ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ বাবে বিজ্ঞানী তথা বিশেষজ্ঞসকলে আশী দশকৰ পৰাই মতপোষণ কৰি আহিছিল। এই সময়চোৱাত প্ৰধানকৈ বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানসমূহে সীমিত পৰিসৰৰ মাজত থাকি জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰ্সাৰৰ বাবে চেষ্টা চলাই আছিল। এনে এক বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান Association for Propagation of Indian Germplasm Resources (APIGR)ৰ সৌজন্যত ১৯৮৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ভাৰতত পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে জৈৱিক কৃষিৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি এখন আলোচনা চক্ৰ অনুষ্ঠিত হয়। ৱাৰ্ধাত অনুষ্ঠিত হোৱা এই আলোচনা চক্ৰখনৰ পাছত দেশৰ আন আন অঞ্চলতো এনে আলোচনা তথা অধ্যয়ন চক্ৰৰ জৰিয়তে জৈৱিক কৃষিৰ সপক্ষে জনমত গঢ়ি তোলা হয়। এনে প্ৰচেষ্টাৰ ফলত মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণৰ ৰাজ্যসমূহত জৈৱিক কৃষিয়ে প্ৰ্সাৰ লাভ কৰে আৰু বহুতো কৃষকে জৈৱিক সামগ্ৰী উৎপাদন কৰিবলৈ লয়। বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানসমূহে আগ ভাগ লৈ এই উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ বিশ্ববাসীক পৰিচয় কৰাই দিয়ে। অতি সোনকালে ভাৰতবৰ্ষৰ জৈৱিক সামগ্ৰীসমূহে বিদেশত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। 

বিদেশত ভাৰতৰ জৈৱিক সামগ্ৰীয়ে সমাদৰ পোৱা দেখি ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনত [[National Programme for Organic Production [[:en:NPOP|NPOP]] নামৰ এখন আঁচনি উন্মোচন কৰাৰ লগতে দেশত উৎপাদিত জৈৱিক সামগ্ৰীসমূহৰ উৎপাদন তথা বিতৰণৰ সকলো দিশ চাবলৈ Agricultural and Processed Food Products Export Development Authority (APEDA) আৰু চাহ ব’ৰ্ডকে ধৰি এনে আন পাঁচটা সংস্থাক কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰে। আনহাতে APEDA ই জৈৱিক কৃষিৰ অধিক প্ৰ্সাৰৰ সুবিধাৰ্থে চাৰিটা অনুষ্ঠানক জৈৱিক প্ৰমাণ পত্ৰ [[:en:Organic Certification| Organic Certification]] প্ৰদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। এনে পদক্ষেপৰ বাবে ২০০২ চনত ভাৰতবৰ্ষই দেশত উৎপাদিত ১৪,০০০ মেট্ৰিক টন জৈৱিক সামগ্ৰীৰ ৮৫% ৰপ্তানি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। 
প্ৰাৰম্ভিক সফলতাত উৎসাহিত হৈ ভাৰত চৰকাৰে ২০০৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত National Institute of Organic Farming (NIOF) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো গঢ়ি তোলে। বৰ্তমান (APEDA) সহ আন পাঁচটা সংস্থাৰ জৰিয়তে NIOF য়ে জৈৱিক সামগ্ৰীৰ উৎপাদনৰ নিয়ম নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ লগতে এইবোৰৰ গুণগত মান নিৰূপণ কৰে।

ভাৰতবৰ্ষত জৈৱিক কৃষক আৰু সামগ্ৰী
ইতিহাস
বাহ্যিক সংযোগ
জৈৱিক কৃষি আৰু ভাৰতবৰ্ষ