১৫৪০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ খোখোৰাগ্ৰামৰ নাচনী ঘাট, বৰ্তমানৰ গড়গাঁৱৰ সমীপৰ বালিঘাটৰ বৰদুৱাৰমুখত গোপাল দেৱৰ জন্ম হৈছিল। 

"খোখোৰাগ্ৰামৰ কোণে নাচনিঘাটত ।
তথাত ভৈলন্ত দেৱ গোপাল বেকত ।।"

তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কামেশ্বৰ আৰু মাতৃৰ নাম বজ্ৰাঙ্গী । পিছলৈ তেওঁলোকৰ পৰিয়াল নাজিৰাৰ পৰা কামৰূপ জিলাৰ ভৱানীপুৰলৈ উঠি যায়। তেওঁ পোন প্ৰথমে এজন ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। গোপালদেৱৰ দুজন পুত্ৰ আৰু আৰু এগৰাকী কণ্যা আছিল ।

"এহিমতে সুখে যেৱে গোপাল আছন্ত ।
তেৱে তান দুই জন সন্ততি ভৈলন্ত ।।
কমললোচন নাম বৰ ঠাকুৰৰ ।
থৈলা দামোদৰ নাম কনিষ্ঠ জনৰ ।।
দুইহন্তৰ ৰূপে গুণে কেহো নোহে সম ।
ভৈল একজন আৰো দুহিতা উত্তম ।।
তান গুণে সমস্তৰে মন সন্তোষিলা ।
অতি দয়াতৰে পদ্মপ্ৰিয়া নাম থৈলা ।।"

দুই পুত্ৰৰ নাম কমললোচন আৰু দামোদৰ । দুহিতা গৰাকীৰ নাম পদ্মপ্ৰিয়া। আই পদ্মপ্ৰিয়া ১৬শ শতিকাৰ প্ৰথম অসমীয়া মহিলা কবি।

তিথি
তথ্যউৎস
কৰ্মৰাজি
জীৱনী