১৯৭০ৰ দশকত বহুকেইজন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাই বাস্তৱবাদী সমান্তৰাল ছবি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ওলাই আহে। বাংলা ভাষাত সত্যজিত ৰায়, ঋত্বিক ঘটক, মৃণাল সেন, বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত, গৌতম ঘোষ; মালায়ালাম ভাষাত আদুৰ গোপালকৃষ্ণন, চাজী এন কৰুণ, জন আব্ৰাহাম, জি অৰবিন্দন; ওৰিয়া ভাষাত নিৰদ মহাপাত্ৰ; হিন্দী ভাষাত মণি কৌল, শ্যাম বেনেগাল, কুমাৰ সাহানী, কেতন মেহতা, গোবিন্দ নিহালিনী আৰু বিজয় মেহতাই সমান্তৰাল ছবি নিৰ্মাণ কৰে। ১৯৭৬ চনত Committee on Public Undertakingsৰ এক অনুসন্ধানত চলচ্চিত্ৰ বিত্ত নিগমৰ দৰদ কলাত্মক ছবিৰ প্ৰতিহে বুলি সমালোচনাৰ সন্মুখীন হয়। নিগমে ব্যৱসায়িক ছবিক উত্সাহিত কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমানে কাম কৰা নাই বুলি দোষাৰোপ কৰা হয়।

১৯৭০ৰ দশকটো ব্যৱসায়িক ছবিৰ উত্থানৰ সময়। ১৯৭৫ ত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অতি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা শ্বোলে ছবিখনে অমিতাভ বচ্চনক এজন মুখ্য অভিনেতা ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰে। ভক্তিমূলক ছবি 'জয় সন্তোষী মা' ছবিখনো ১৯৭৫তে মুক্তি পায়।. একেটা বছৰতে মুক্তি পোৱা আন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি হ'ল য়শ চোপ্ৰা পৰিচালিত 'দীৱাৰ'। মুম্বাইৰ অন্ধকাৰ জগতৰ সম্ৰাট 'হাজী মস্তান'ৰ সঁচা জীৱন কাহিনীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছিল চালিম-জাভেদ যুটীয়ে। মুখ্য ভাওত আছিল অমিতাভ বচ্চন। ডেনী বয়লে এই ছবিখন “absolutely key to Indian cinema” বুলি মন্তব্য কৰিছিল। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ উজ্জীৱিতকৰণৰ বিষয়-বস্তুক লৈ নিৰ্মাণ কৰা তামিল ছবি শঙ্কৰাভৰণম (১৯৭৯) ছবিখন ফ্ৰান্সৰ Besancon Film Festival ত বঁটা লাভ কৰিছিল।.
১৯৮৭ত কানাড়া ভাষাৰ ছবি "" মুক্তি পায়; যাৰ বিষয়বস্তু আছিল চৰকাৰী যন্ত্ৰটোৰ দুৰ্বলতা। এই ছবিখন তাচখণ্ড, Nantes, টকিঅ', ৰাচিয়া চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱকে ধৰি বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত প্ৰদৰ্শিত হয়।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সোণালী যুগৰ অন্ত পৰাৰ পিছত মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ সোণালী যুগৰ আৰম্ভ হয়। মালায়ালাম ছবিৰ এই সোণালী যুগ ১৯৮০ দশকৰ পৰা ১৯৯০ দশকৰ আগভাগলৈ চলে। এই সময়চোৱাৰ ভাৰতৰ বহুকেইজন উচ্চ প্ৰশংসিত ছবি নিৰ্মাতা, যেনে- আদুৰ গোপালকৃষ্ণন, জি অৰবিন্দন, টি ভি চন্দ্ৰন আৰু চাজী এন কৰুণ মালায়ালাম চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰা আহিছিল। সত্যজিত ৰায়ৰ আত্মিক উত্তৰাধিকাৰী বুলি প্ৰায়ে গণ্য কৰা আদুৰ গোপালকৃষ্ণনে এই সময়চোৱাৰ ভিতৰত লণ্ডন চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত "চাডাৰলেণ্ড ট্ৰফী" বিজেতা ""-কে (১৯৮১) ধৰি কেইখনমান উচ্চ প্ৰশংসিত ছবি নিৰ্মাণ কৰে। তেখেত ১৯৮৯ত মুক্তিপ্ৰাপ্ত আন এখন ছবি ""-এ ভেনিচ চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত গুৰুত্বপূৰ্ণ বঁটা লাভ কৰে। চাজী এন কৰুণৰ প্ৰথম ছবি "পিৰাভী"য়ে (১৯৮৯) ১৯৮৯, কেন চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত বঁটা লাভ কৰে। আনহাতে তেওঁৰ আন এখন ছবি "স্বহম"য়ে ১৯৯৪, কেন চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত বঁটাৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়ায়। ষ্টান্ট, অভিনেতা 'জয়ন'ৰ () একচন ছবিৰে ব্যৱসায়িক মালায়ালম ছবিয়েও জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু এই অভিনেতাগৰাকীৰ সফলতাৰ কাহিনী তেনেই চমু। কোলিলাক্কম () নামৰ ছবি এখনৰ ষ্টান্ট দৃশ্য শ্বুটিং কৰিবলৈ গৈ এই এই অভিনেতাগৰাকীৰ মৃত্যু হয়। মোহনলাল অভিনীত ছবিখন ইয়াৰ একচন দৃশ্যসমূহ আৰু কাৰিকৰী দিশটোৰ বাবে প্ৰশংসিত হৈছিল।
১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত "এক দুজে কে লিয়ে" (১৯৮১) "মিঃ ইণ্ডিয়া" (১৯৮৭), "কয়ামত সে কয়ামত তক" (১৯৮৮), "তেজাব" (১৯৮৮), "চান্দনী" (১৯৮৯), "মেইনে প্যাৰ কিয়া" (১৯৮৯), "বাজীগৰ" (১৯৯৩), "ডৰ" !১৯৯৩), "দিলৱালে দুলহনীয়া লে জায়েঙ্গে" (১৯৯৫) and "কুচ কুচ হোতা হ্যায়" (১৯৯৮), আদি ছবিৰ মুক্তিৰে ব্যৱসায়িক হিন্দী চিনেমাৰ পুনৰ শ্ৰীবৃদ্ধি হয়। ইয়াৰে বহুকেইখন ছবিত চাহৰুখ খান, আমিৰ খান আৰু চলমন খানৰ দৰে তাৰকা অভিনেতাই অভিনয় কৰিছিল। 
অনুৰাগ কাশ্যপ ৰচিত আৰু ৰাম গোপাল বাৰ্মা পৰিচালিত মুম্বাইৰ লৈ নিৰ্মাণ কৰা এখন কম বাজেটৰ ছবি "সত্য"ৰ (১৯৯৮) ("") জটিল বিষয়বস্তু আৰু ব্যৱসায়িক সফলতাই ১৯৯০ দশকৰ শেহৰ ফালে সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰৰ পুনৰ-উত্থানৰ আভাষ দিছিল। এই ছবিখনৰ সফলতাই "" বা মাফিয়া বিষয়ক এটা স্পষ্ট শৈলীৰ জন্ম দিছিল।, পিছলৈ নিৰ্মাণ কৰা এই শৈলীৰ কেইখনমান ছবি হ'ল- মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ "চান্দনী বাৰ" (২০০১) আৰু "" (২০০৭), ৰাম গোপাল বাৰ্মা ৰ "" (২০০২) আৰু ইয়াৰ prequel "" (২০০৫), অনুৰাগ কাশ্যপৰ "" (২০০৪), ইৰফান কামালৰ "ঠেংকচ্ মা" (২০০৯), আৰু ৰ "প্ৰশান্তম" (২০১০)।

সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ
বাংলা চলচ্চিত্ৰ
আধুনিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
মালায়ালাম চলচ্চিত্ৰ