মহম্মদ ৰফি ১৯৭০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ ফালে গুৰুতৰভাবে অসুস্থ হৈ পৰে। ফলত সেই দশকৰ প্ৰথম কেই বছৰমান খুব কমসংখ্যক গানহে ৰেকৰ্ড কৰিব পাৰিছিল তেওঁ।

এই সময়ত ভাৰতীয় সঙ্গীত জগতৰ অন্যতম প্ৰবাদ পুৰুষ কিশোৰ কুমাৰৰ উত্তৰণ, জনপ্ৰিয়তা আৰু সুনাম উত্তৰোত্তৰ বৃদ্ধি পায়।
বিশেষকৈ ১৯৬৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত সামাজিক চলচ্চিত্ৰ হিচাবে "আৰাধনা" ছবিৰ গানসমূহৰ কথা, সুৰ আৰু কণ্ঠশিল্পত কিশোৰ কুমাৰৰ অপূৰ্ব দক্ষতা আৰু কণ্ঠশৈলীয়েই ইয়াৰ মূল কাৰণ হিচাবে বিবেচনা কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি, সেই একেই বছৰতে মহম্মদ ৰফিয়ে হজ্‌ব্ৰত পালনৰ উদ্দেশ্যে চৌদি আৰবলৈ গমন কৰিছিল।

অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আৰাধনা চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল এচ. ডি. বৰ্মণ। তেওঁ ৰফিক প্ৰথম দু'টি - "বাগ’ মে বাহাৰ হ্যায়" আৰু "গুনগুনা ৰাহে হে ভ্ৰমৰ" দ্বৈত গানত অংশগ্ৰহণ কৰোৱায়। সেই দুয়োটা গান ৰেকৰ্ড কৰোৱাৰ পাছত এচ. ডি. বৰ্মণ অসুস্থ হৈ পৰে। ফলত গান পৰিচালনাৰ দায়িত্ব অৰ্পিত হয় তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু সহকাৰী সঙ্গীত পৰিচালক আৰ. ডি. বৰ্মণৰ উপৰত। তেওঁ কিশোৰ কুমাৰৰ দ্বাৰা ”ৰূপ তেৰা মাস্তানা” আৰু ”মেৰে স্বপ্নো কি ৰাণী” গান দু'টি বাণীবদ্ধ কৰোৱায়।

১৯৭০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে মহম্মদ ৰফিয়ে লক্ষ্মীকান্ত-পিয়াৰেলাল, মদন মোহন, আৰ. ডি. বৰ্মণ আৰু এচ. ডি. বৰ্মণৰ দৰে সমপৰ্য্যায়ৰ জনপ্ৰিয় সঙ্গীত পৰিচালকসকলৰ গানত কণ্ঠ দিয়ে। তেওঁলোকৰ পৰিচালনাত - "তুম মুঝে ইউ ভুলা না পাওগে" (পাগলা কাহিন কা, ১৯৭১); "ইয়ে দুনিয়া ইয়ে মেহফিল" (হীৰ ৰানঝা, ১৯৭০); লতা মঙ্গেশকৰৰ লগত - "ঝিলমিল সিতাৰো কা" (জীবন মৃত্যু, ১৯৭০); "গুলাবি আঁখে" (দ্য ট্ৰেন, ১৯৭০); "ইয়ে জো চিলমান হ্যায়" আৰু "ইতনা তো ইয়াদ হ্যায় মুঝে" (মেহবুব কি মেহেন্দী, ১৯৭১), "মেৰা মান তেৰা পিয়াসা" (গাম্বলাৰ); "চালাও দিলদাৰ চালাও" (পাকিজা, ১৯৭২); আশা ভোঁসলে'ৰ লগত - "চুৰা লিয়া হ্যায় তুমনে" (ইয়াদো কি বাৰাত, ১৯৭৩); দিলীপ কুমাৰ অভিনীত - "না তু জমীন কি লিয়ে" (দস্তান, ১৯৭৩); "তেৰী বিন্দিয়া ৰে" (অভিমান, ১৯৭৩) আৰু "আজ মৌসুম বড় বেঈমান হ্যায়" (লোফাৰ, ১৯৭৩) গানসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰে তেওঁ।

১৯৭‌১ - ১৯৭৩ সময়কালৰ মাজত মহম্মদ ৰফি'ৰ সঙ্গীত জগতত অংশগ্ৰহণ কম থাকে। যদিও, এই সময়ত তেওঁ কিছুসংখ্যক গানত কণ্ঠ দিছিল।

সঙ্গীত পৰিচালক জয় কিষাণৰ লগত
১৯৭০ দশকৰ আৰম্ভণিত
লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলাল যুটিৰ লগত
পৰৱৰ্তী বছৰসমূহত