নিচেই সৰুৰে পৰা মহানন্দ শৰ্মা অভিনয়ৰ প্ৰতি আসক্ত হয় আৰু ‘মুগকুছি নাট্য সমিতি’ নামৰ যাত্ৰাদলত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৭ চনত তেখেত ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কলকাতালৈ যায় আৰু হাজৰিকাৰ অনুৰোধত সেইসময়ৰ কলকাতাৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী মহেন্দ্ৰ গুপ্তই ‘নট্ট কোম্পানী’ নামৰ নাট্য দলটোত তেখেতক সুমুৱাই লয়। ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনলৈ তেখেতে বহুকেইখন বাংলা নাটকত অভিনয় কৰে। কিন্তু দেউতাকৰ অসুখৰ বাবে তেখেত জন্মস্থান পানীগাঁওলৈ উভতি আহে আৰু ১৯৬৩ চনত চামতাৰ ধৰণী বৰ্মণ প্ৰযোজিত ‘সুৰদেৱী নাট্য সংঘ’ত জড়িত হয়। পৰৱৰ্তী বছৰত তেখেতে হাজোৰ কৰুণা মজুমদাৰে আৰম্ভ কৰা ‘পূৰ্বজ্যোতি থিয়েটাৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰে। এইখন থিয়েটাৰত তেখেতে নায়কৰ ভূমিকাত ভাও লয়। ইয়াতেই তেখেতে লগ পাইছিল ফণী শৰ্মা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান আদিৰ দৰে বৰেণ্য শিল্পীসকলক। ‘৭০-‘৮০ৰ দশকত তেখেতে সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা গ্লেমাৰ শিল্পীত পৰিণত হয়। কহিনুৰ থিয়েটাৰ, নটৰাজ থিয়েটাৰ আদি প্ৰায়বোৰ থিয়েটাৰত তেখেতে অভিনয় কৰিছিল।

তেখেতে নিজাকৈ অপৰূপা থিয়েটাৰ নাম দি এখন থিয়েটাৰো আৰম্ভ কৰে। এইখন থিয়েটাৰতে তেখেতে স্বৰচিত 'কাবুলিৱালা' নাটকৰ নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰি বিশেষ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৮৯ত ঘটা এক ভয়াবহ অগ্নিকাণ্ডৰ পিছত থিয়েটাৰখন বন্ধ গৈ যায়। তাৰ পিছত তেখেতে অন্য থিয়েটাৰত অভিনেতা, নাট্যকাৰ, পৰিচালক ৰূপে কাম কৰিবলৈ লয়।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি
সাংস্কৃতিক জীৱন
মৃত্যু
জন্ম