সনাতন মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা দিনতে ১৯৩৭ চনত উপাধ্যায় তেওঁৰ সহপাঠা বালুজী মহাশব্দেৰ জড়িয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক কে বি হেডগেৱাৰে তেওঁক সংঘৰ এটা শাখাত অনুষ্ঠিত বৌদ্ধিক আলোচনাচক্ৰত নিযুক্ত কৰে। সুন্দৰ সিং ভাণ্ডাৰীও তেওঁৰ কানপুৰৰ সহপাঠীসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল। ১৯৪২ চনত সংঘৰ কামকাজত পূৰ্ণকালীন ৰূপত নিজকে সমৰ্পিত কৰে। তেওঁ গ্ৰীষ্মবন্ধত নাগপুৰত অনুষ্ঠিত হোৱা সংঘৰ এটা ৪০ দিনীয়া প্ৰশিক্ষণ শিৱিৰত অংশ লয়। সংঘৰ শৈক্ষিক শাখাত দ্বিতীয় বৰ্ষৰ প্ৰশিক্ষণ সমাপ্ত কৰাৰ অন্তত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ আজীৱন প্ৰচাৰকৰ দাযিত্ব লাভ কৰে। ১৯৫৫ চনৰ পৰা উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ যুটীয়া প্ৰান্ত প্ৰচাৰকৰ সেৱা আগবঢ়ায়। এজন আদৰ্শ স্বয়ংসেৱক ৰূপে তেওঁ স্বীকৃতি পাইছিল, কাৰণ 'তেওঁৰ বক্তব্যত সংঘৰ বিশুদ্ধ চিন্তা-স্ৰোতৰ প্ৰতিফলন হৈছিল'।

১৯৪০ চনত লক্ষ্ণৌৰ পৰা তেওঁ 'ৰাষ্ট্ৰ ধৰ্ম' নামৰ এখন মাহেকীয়া আৰম্ভ কৰে। কাকতখনৰ উদ্দেশ্য আছিল হিন্দুত্ববাদৰ আদৰ্শৰ প্ৰসাৰ কৰা। কাকতখনৰ কোনো এটা সংখ্যাতে তেওঁৰ নামটো সম্পাদক ৰূপে ছপা কৰা নাছিল। পিছলৈ তেওঁ 'পাঞ্চজন্য' নামৰ সাপ্তাহিক এখন আৰু 'স্বদেশ' নামৰ দৈনিক কাকত এখনো উলিয়ায়।

জৱাহৰলাল নেহৰু মন্ত্ৰীসভাৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী শ্যামাপ্ৰসাদ মুখাৰ্জীয়ে 'নেহৰু-লিয়াকৎ চুক্তিৰ' বিৰোধ কৰি মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা পদত্যাগ কৰে ভাৰতীয় জন সংঘৰ স্থাপনা কৰে। মুখাৰ্জীয়ে দলৰ সাংগাঠনিক কামৰ বাবে উপাধ্যায়ৰ সহায় বিচাৰে। ১৯৫১ৰ ২১ চেপ্তম্বৰৰ দিনা তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশত এখন ৰাজনৈতিক সন্মিলনৰ আয়োজন কৰে আৰু জন সংঘৰ ৰাজ্যিক শাখা গঠন কৰে। একেবছৰৰে ২১ অক্টোৱৰত মুখাৰ্জীৰ সভাপতিত্বত জন সংঘৰ প্ৰথম সৰ্বভাৰতীয় সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়। উপাধ্যায়ৰ সাংগঠনিক দক্ষতা অতুলনীয় আছিল। ১৯৬৭ত তেওঁ দলৰ সভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।

উত্তৰাধিকাৰ
ম়ত্যু
ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ আৰু জনসংঘ
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা