১৯৭১ চনৰ ৯ আৰু ১০ অক্টোবৰত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা তিনিখনকৈ ‘ৰোহিণী-১২৫’ ছাউণ্ডিং ৰকেট উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই শ্ৰীহৰিকোটা ৰেঞ্জ ব্যৱহাৰোপযোগী হয়। ইয়াৰ আগতে ভাৰতত ছাউণ্ডিং ৰকেট উৎক্ষেপণৰ বাবে তিৰুৱনন্তপুৰমত অৱস্থিত থুম্বা বিষুৱীয় ৰকেট উৎক্ষেপণ কেন্দ্ৰ (TERLS) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৯৭৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পূৰ্ণাংগ এছ এল ভি-৩ ৰ প্ৰথম পৰীক্ষণমূলক উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল যদিও ৰকেটখনৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ দিগ্ দৰ্শন পদ্ধতিত হোৱা যান্ত্ৰিক বিজুতিৰ বাবে আংশিকভাৱেহে অভিযান সফল হয়। ১৯৮০ চনৰ ১৮ জুলাইত শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা এছ এল ভি-৩ ৰ দ্বিতীয় পৰীক্ষণমূলক উৎক্ষেপণ কৰা হয়। উল্লেখযোগ্য যে এইখন এছ এল ভি-৩ য়ে লগত কঢ়িয়াই নিয়ে ভাৰতৰ তৃতীয়টো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ আৰু সফলতাৰে উপগ্ৰহটো কক্ষপথত স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। শ্ৰীহৰিকোটাৰ পৰা উৎক্ষেপণ কৰা চাৰিখন উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যানৰ ভিতৰত দুখনহে সফল হৈছিল।

উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান
উৎক্ষেপণ ইতিহাস
ইতিহাস
সুবিধাসমূহ