অঞ্জলীয়ে প্ৰায় এটা দশক নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ এক সন্থাত কাম কৰিছিল। এই সন্থায়ে জৰুৰী কাগজ-পত্ৰ নোহোৱাকৈ আমেৰিকালৈ যোৱা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ মানুহক সহায় কৰে। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতলৈ আহে আৰু নাজ ফাউণ্ডেচন গঠন কৰে। নাজ ফাউণ্ডেচনে এইডছৰ দ্বাৰা পীড়িত বহুতো মহিলা, শিশু আৰু এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰৰ লোকক নতুন জীৱন সলনি কৰে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ দিল্লীত প্ৰথমখন এইছআইভি ক্লিনিক স্থাপন কৰে। ২০০০ চনত তেওঁ দেশৰ প্ৰথমখন এইছআইভিৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত শিশু আৰু মহিলাৰ অনাথলয় স্থাপন কৰে। 

২০০১ চনত তেওঁৰ সংগঠন নাজ ফাউণ্ডেচনে এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰৰ বাবে ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ দফা ৩৭৭ আঁতৰাবলৈ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত এক জনহীতৰ গোচৰ দিয়ে। ২০০৯ চনত উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ পক্ষত ৰায় দিয়ে আৰু এই দফা অসংবিধানিক বুলি ঘোষণা কৰে। 

২০১৩ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ বিপক্ষে ৰায় দিয়ে আৰু ধাৰা ৩৭৭ বাহাল ৰাখে। তেওঁ পুনৰ এই ৰায়ৰ বিবেচনাৰ বাবে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আকৌ গোচৰ দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতে ২০১৮ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পাঁচ গৰাকী ন্যায়াধীশৰ সংবিধানিক পীঠে ধাৰা ৩৭৭ সম্পূৰ্ণ অসংবিধানিক হিচাপে ৰায় দিয়ে।
প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
কৰ্মজীৱন
অঞ্জলী গোপালন সৃষ্টি সামাজিক ন্যায় আৰু সংবাদিকতা বঁটা
বঁটা আৰু সন্মান