এই আঙঠিৰ উৎপত্তি পায়্যন্নুৰ সুভ্ৰামান্য মন্দিৰৰ লগত জড়িত। এই মন্দিৰত পৱিত্ৰ পূজা অৰ্চনাৰ বাবে ঘাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা এই আঙঠি পিন্ধিবলৈ জোৰ দিয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী কালত মন্দিৰৰ পুৰোহিতে স্থায়িত্বৰ বাবে সোণৰ আঙঠি ব্যৱহাৰ কৰা আৰম্ভ কৰিলে। আঙঠি তৈয়াৰ কৰোঁতে এজন পাৰম্পাৰিক কাৰিগৰক সম্পূৰ্ণ এদিন সময় লাগে। এজন পৱিত্ৰ কাৰিগৰ হবলৈ তেওঁ গোটেই জীৱন মাংস বা খাৱ বা মদ্যপান কৰিব নোৱাৰে।

ইতিহাস
যোগ পালন
জনপ্ৰিয়তা
ত্ৰিমূৰ্তি চৈতন্যয়ম