[[চিত্ৰ:Gandhis ashes.jpg|thumb|left|230px|[[ৰাজঘাট আৰু অন্যান্য স্মাৰক|ৰাজঘাট]]: আগা খান প্ৰসাদত গান্ধীৰ দেহভস্ম (পুনে, ভাৰত)।]]
১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে গান্ধীক গুলিয়াই হত্যা কৰা হয়। সেই সময়ত তেওঁ [[নতুন দিল্লী]]ৰ বিৰলা ভৱনৰ সমীপত নৈশকালীন পথসভাত অংশ লৈ আছিল। তেওঁৰ হত্যাকাৰী [[নাথুৰাম গডছে]] এজন হিন্দু মৌলবাদী আছিল আৰু তেওঁৰ চৰমপন্থী হিন্দু মহাসভাৰ সৈতে যোগাযোগ আছিল। পাকিস্তানক অৰ্থ সাহায্য দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দি ভাৰতক দুৰ্বল কৰাৰ কাৰণে হিন্দু মহাসভাই গান্ধীক দোষাৰোপ কৰে। গড্‌ছে আৰু তেওঁৰ সহায়কাৰী [[নাৰায়ণ আপ্তে]]ক গান্ধীৰ হত্যাৰ কাৰণে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু ১৯৪৯ চনত দুয়োকে ফাঁচী দিয়া হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে গান্ধীৰ মুখেৰে উচ্চাৰিত শেষ উক্তিটো আছিল "হে ৰাম", আৰু সেয়ে নতুন দিল্লীৰ [[ৰাজঘাট]]স্থিত গান্ধীৰ স্মৃতিসৌধত এই উক্তিটো খোদিত কৰা আছে। [[জৱাহৰলাল নেহৰু]]ৱে ৰেডিঅ'যোগে জাতিক উদ্দেশ্যি দিয়া ভাষণত কৈছিল :

গান্ধীৰ ইচ্ছানুসৰি তেওঁৰ দেহভষ্মৰ কিছু অংশ [[নীল নদী]], [[ভল্গা]], [[টেম্‌ছ]] আদি পৃথিৱীৰ বহুকেইখন নদীত বিসৰ্জন দিয়া হয়। 

সৎ মূলনীতি
গান্ধীৰ বিষয়ে কিতাপ
গান্ধী আৰু আফ্ৰিকাবাসী
হত্যাকাণ্ড