ಪಶ್ಚಿಮ ಸುಡಾನ್ ನ ಆರಂಭಿಕ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಘಾನ (750–1076), ಮಾಲಿ (1235–1645), ಸೇಗೌ (1712–1861), ಹಾಗು ಸೊಂಘೈ(1275–1591)ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲರಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಸೆನೆಗಾಂಬಿಯಾನಲ್ಲಿ, 1300 ಹಾಗು 1900ರ ನಡುವೆ, ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಯೆರ್ರ ಲೆಯೋನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಗುಲಾಮಿ ಜನರಿದ್ದರು. 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಡೆಪಕ್ಷ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು <MASK> ನ ದುವಾಲ, ಈಗ್ಬೋ ಹಾಗು ಕೆಳ ನೈಗರ್, ಕಾಂಗೋ, ಕಸಂಜೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಹಾಗು ಅಂಗೋಲಾದ ಚೊಕ್ವೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು.  ಅಶಾಂತಿ ಹಾಗು ಯೊರುಬಾಗಳ ನಡುವೆ, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಕಾಲರಷ್ಟು ಜನರು ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದರು. ಕಾನೆಮ್ ನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ  (1600–1800)  ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲರಷ್ಟು ಜನರು ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ಬಹುಶಃ ಬೋರ್ನುನಲ್ಲಿ (1580–1890) 40%ರಷ್ಟಿದ್ದಿರಬಹುದು.  1750ರಿಂದ 1900ರ ನಡುವೆ ಫುಲಾನಿ ಜಿಹಾದ್ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಒಂದರಿಂದ-ಎರಡರಷ್ಟು ಗುಲಾಮರಿದ್ದರು.
ಗುಲಾಮಗಿರಿ
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮೆರೂನ್ ಕ್ಯೂಬಾನಲ್ಲಿ ವರ್ಜೀನಿಯ