19ನೇ ಶತಮಾನದ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಹವಾಗುಣದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಿ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿತ್ತು.  ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಕೇವಲ 200 ಪಾಸುಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ, ಐರೋಪ್ಯ ದೇಶಗಳ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು.  ರಾವಲ್ಪಿಂಡಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಾದ ರೈಲುಮಾರ್ಗ, ಮತ್ತು ಆ ಎಡೆಯಿಂದ <MASK> ಇದ್ದ ಒಂದು ರಸ್ತೆಯು, ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯ ಪ್ರವೇಶಾವಕಾಶವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿಸಿದ್ದವು.  ಜೂನ್‌ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಗರದಲ್ಲಿನ ತಾಪಮಾನವು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು ಗುಲ್‌ಮಾರ್ಗ್‌ಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು. ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೊಗಸುಗಾರಿಕೆಯ ಗಿರಿಧಾಮವಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿನೀಡುವವರ ಒಳಹರಿವಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗಾಗಿರುವ ಆಟದ ಇಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.  ವಿಶೇಷವಾದ ಆಟದ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ನಲ್ಲಾಹ್‌ಗಳನ್ನು  ಒಂದು ನಿದೇಶಿತ ಅವಧಿಗಳವರೆಗೆ, ಉರುಳಿಸಬೇಕಾದ ತಲೆಯ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೇಲಿನ ಕಟ್ಟುಪಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ರಾವಲ್‌ಕೋಟ್‌ ಮತ್ತೊಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ತಾಣವಾಗಿತ್ತು.
ಕಾಶ್ಮೀರ
ಶ್ರೀನಗರಕ್ಕೆ ಭಾರತವು ಶ್ರೀನಗರದಲ್ಲಿ ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ