ಚನ್ನಪ್ಪನವರು ತಾಯಿಯವರು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ದೈವಜ್ಞಾನ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಈ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ವಿದಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮವಸ್ತ್ರಗಳು, ಮುಂಗೈ ತೋಳಿನವು. ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮೋಪದೇಶಕರು, ಅವನ್ನು ಪರದೇಶದಿಂದ ತರಿಸಿ ಹಂಚುತ್ತಿದರು. ಆದರೆ ಚನ್ನಪ್ಪನವರು ಖಾದಿ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಉಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿಷ್ಠದೇಶಾಭಿಮಾನಿಯದ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಖಾದಿಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದರು. ಅವರ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ವಿರೋಧವನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕಾಗಿಬಂತು. ನಿಷ್ಠದೇಶಾಭಿಮಾನಿಯಾದ ಉತ್ತಂಗಿಯವರು, ತಮ್ಮ ಹಠವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಖಾದಿಬಟ್ಟೆಗಳು ಸೋವಿಯಾಗಿದ್ದು, ತಮಗೆ ಖರೀದಿಸಲು ಸುಲಭವೆಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಿತವ್ಯಯದಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಗೆಳೆಯರೂ ಖಾದಿಯನ್ನೇ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಮುಂದೆ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದಾಗಿ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕರಿಗೆಲ್ಲಾ ಖಾದಿಯೇ ಸಮವಸ್ತ್ರವಾಯಿತು. ೧೯೦೪ ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸಾದರು. <MASK>ಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಹುದ್ದೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಚನ್ನಪ್ಪನವರು ಒಬ್ಬ ಸ್ವತ್ರಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಬಾಸೆಲ್ ಮಿಶನ್ ನ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಬಾಸೆಲ್ ಮಿಶನ್ ನವರಿಗೆ ಇದು ಸರಿಬೀಳಲಿಲ್ಲ.
ಉತ್ತಂಗಿ ಚನ್ನಪ್ಪ
ಗದಗ ಹಾವೇರಿ ಹೂವಿನಹಡಗಲಿ ಧಾರವಾಡ