ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ ವಿಶೇಷ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದ. <MASK>ನ ಆಡಳಿತ ಸಾಮ್ರಾಟನ ಅಧಿಕಾರದ ಹೊಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದೆಂದು ನಂಬಿದ್ದ. ಚರ್ಚಿನ ಆಡಳಿತವರ್ಗವನ್ನು ತಾನೇ ನೇಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಚರ್ಚೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಏಳಿಗೆಗೆ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯೂ ಮತೀಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟೂ ಬಹು ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದು ಅವನ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಿರಿಯ, ಪ್ಯಾಲಸ್ಟೀನ್, ಈಜಿಪ್ಟ್ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತೇತರರ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಉಗ್ರನೀತಿ ತಳೆದಿದ್ದ. ಅವನ ರಾಣಿಯಾದ ತೀಯೊಡೋರಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್ ಕ್ರೈಸ್ತೇತರರಿಗೂ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರೂ ಪೋಪ್ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ. ಕ್ರೈಸ್ತೇತರರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದರಿಂದ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಾಚ್ಯಭಾಗಗಳು ಬೇರ್ಪಡೆಯಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಂತಾಗುವುದೆಂದು ಬಗೆದು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮೂಡಿಸಲು ಪೋಪ್ ವಿಜಿಲಸನನ್ನು ರೋಮಿನಿಂದ ಕಾನ್‍ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‍ಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ. ಆದರೂ ಜಸ್ಟಿನಿಯನನ ಒಪ್ಪಂದ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಜಸ್ಟಿನಿಯನರ ಮಧ್ಯೆ ಮನಸ್ತಾಪ ಇತ್ತು. ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತೀಯ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದ. ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್
ದ್ವೀಪ ರಾಜಧಾನಿ ಚರ್ಚಿ ಆಫ್ರಿಕ