ಸಮಾನಕೇಂದ್ರತೆಯ ತತ್ವವು  ಭಾರತೀಯ  ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ವಿಶ್ವವಿಜ್ಞಾನದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ  ಪ್ರಧಾನ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಆದಿ ಕಾಲದ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಯೋಜನಾನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ  ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯ ಏಕಕೇಂದ್ರೀಯತೆಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣವು  ಭಾರತದೊಳಗಿನ ಹಲವು ಹತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ—ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳು , ತಾಜ್‌ ಮಹಲ್‌ ಹಾಗೂ ರಾಜಸ್ಥಾನಿ  ವಾಸ್ತುಶೈಲಿಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕಟ್ಟಡಗಳಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನಿರ್ಮಾಣಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಕೇಂದ್ರೀಯವಾಗಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕೆಂದಿರುವ ವಿನ್ಯಾಸಕಾರನು ಈ ಯೋಜನಾನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಲವು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ  ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಗುಣಲಕ್ಷಣದ ಬಳಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಒಳಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ —ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಭಾರತದ ಸಂಸತ್‌ ಭವನದ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಅಥವಾ (<MASK>ದ) ವಿಧಾನ ಸಭೆ ಯ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದ ವಾಸ್ತುಶೈಲಿ
ಭೋಪಾಲ ಆಗ್ನೇಯ ಸೋಮನಾಥಪುರ ಯೂರೋಪ್‌