ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਇਕ ਸੰਗਠਨ "ਗਰੇਜ਼ਰ ਗਰੱਪੇ" (ਗ੍ਰੇਜ਼ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ) ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ। ਸਮੂਹ ਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਡਾਈਜਸਟ "ਮਾਨੂਸਕ੍ਰਿਪਟੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ" । ਇਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿਚ ਵੋਲਫਗਾਂਗ ਬਾਵਰ ਅਤੇ ਬਾਰਬਾਰਾ ਫਰਿਸ਼ਮੂਥ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ । 

ਜਰਮਨ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਸੁਹਰਕੈਂਪ ਵਰਲਾਗ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ "ਡਾਈ ਹੌਰਨਿਸਨ (ਭਰਿੰਡ)" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1965 ਵਿਚ ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ, ਯੂਐਸਏ ਵਿੱਚ ਗਰੂਪੇ 47 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਐਵਾਂ ਗਾਰਦ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਟਕ "ਪਬਲਿਕਮਸਬੇਸਚਿੰਪਫੰਗ ("ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਨਰਾਜ਼ ਕਰਨਾ")" ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਹੈਂਡਕੇ ਸੰਨ 1969 ਵਿਚ ਵਰਲਾਗ ਡੇਰ ਆਟੋਰੇਨ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣਿਆ ਅਤੇ 1973 ਤੋਂ 1977 ਤਕ ਗਰੇਜ਼ਰ ਆਟੋਰਨਵਰਸਮਲੰਗ, ਲਿਖਾਰੀ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ। ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ "Die linkshändige Frau" ( ਖੱਬੂ ਔਰਤ") ਦਾ" ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ 1978 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। "ਲਿਓਨਾਰਡ ਮਾਲਟਿਨ ਦੀ ਫਿਲਮ ਗਾਈਡ ਦਾ ਫਿਲਮ ਦਾ" ਵੇਰਵਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਹੈ ... ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਫਿਲਮ ਨੂੰ 1978 ਵਿਚ ਕਾਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿਚ ਗੋਲਡਨ ਪਾਮ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1980 ਵਿਚ ਜਰਮਨ ਆਰਟਹਾਊਸ ਸਿਨੇਮਾ ਲਈ ਗੋਲਡ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਹੈਂਡਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪਲੇਅ "ਫਾਲਸ਼ੇ ਬੇਵੇਗੰਗ" ਲਈ 1975 ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਜਰਮਨ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਵਿਮ ਵੇਂਡਰਜ਼ ਦੀ ਫਿਲਮ "ਵਿੰਗਜ਼ ਆ"ਫ "ਡਿਜ਼ਾਇਰ" (1987) ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ; ਫਿਲਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। 1975 ਤੋਂ, ਹੈਂਡਕੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪੇਤਰਾਰਕਾ-ਖਾਇਜ ਦਾ ਜਿਊਰੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। 

ਗ੍ਰੈਜ਼, ਤੋਂ ਬਾਦ ਹੈਂਡਕੇ ਡੋਸਲਡੋਰਫ਼, ਬਰਲਿਨ, ਕਰੋਨਬਰਗ (ਸਭ ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ), ਪੈਰਿਸ, ਫ਼ਰਾਂਸ, ਅਮਰੀਕਾ (1978 ਤੋਂ 1979 ਤੱਕ ) ਅਤੇ ਸਾਲਜ਼ਬਰਗ, ਆਸਟਰੀਆ (1979 ਤੋਂ 1988) ਵਿਚ ਰਿਹਾ। 1991 ਤੋਂ, ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਾਵਿਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਰਿੰਨਾ ਬੇਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ "ਪੀਟਰ ਹੈਂਡਕੇ :" "ਇਨ ਦ ਵੂਡਜ਼, ਮਾਈਟ ਬੀ ਲੇਟ" (2016) "ਦਾ" ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। 

ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਕੈਰੀਅਰ
ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ
ਵਿਵਾਦ