ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ, ਕਾਮ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ, ਜਿਨਸੀ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁਆਰਥੀ ਹੈ। ਕਰੂ ਦਇਆ ਅਤੇ ਰਹਿਮ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਅਡੇਵੀਆ ਅਤੇ ਮੈਟਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਿਆਰ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਵੈ-ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਗਾਵ ਅਤੇ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸਵੈ-ਹਿੱਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਰੁਚੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਯਾਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿਚ ਬੋਧਸਤਵ ਆਦਰਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਦੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਪੂਰਨ ਤਿਆਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਬੋਧੀਸਤਵ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਭਾਵੁਕ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਸਵਾਰਥ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ।

ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ
ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਨਜ਼ਰੀਆ
ਬੁੱਧ ਧਰਮ
ਜੀਵ-ਅਧਾਰਿਤ