ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 14ਵੀਂ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਨਾਰਸ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਪਿੰਡ ਮਾਂਡੁਰ ਵਿਖੇ ਚਮਾਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ।ਉਹਨਾਂ ਦੇ 16ਰਾਗਾਂ ਵਿੱਚ 40ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਦਰਜ ਹੈ।
ਉਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਨੀਵਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪੇ੍ਮਾ ਭਗਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਭੂ ਪਾ੍ਪਤੀ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਜਿਹ ਕੁਲ ਸਾਧੁ ਬੈਸਨੋ ਹੋਇ।।

ਬਰਨ ਅਬਰਨ ਰੰਕੁ ਨਹੀ ਈਸਰੁ ਬਿਮਲ ਬਾਸੁ ਜਾਨੀਐ ਜਗਿ ਸੋਇ।।

ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਨਿਰੰਜਨ ਪਾ੍ਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ,ਗੁਰੂ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਨੂੰ ਮੰਨਿਅਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਪ੍ਸਾਦਿ ਨਿਰੰਜਨ ਪਾਵਉ।।

ਆਪ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰੰਗ ਬਰੰਗੀ ਹੈ।ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਭਾਵ ਹੈ। ਫਾਰਸੀ ,ਗੁਰਮੁਖੀ ਤੇ ਮੁਹਾਵਰੇਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਪ੍ਗਟਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਤੀਕਾ ਦੀ ਆਮ ਵਰਤੋ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਲਟੀ ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਮੇ ਲਾਵੋ।।

ਬਿਨ ਹੀ ਜਲ ਮੰਜਨ ਦੈ ਪਾਵੋ।।

ਭਗਤ ਤਿਰਲੋਚਨ
ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ
ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ
ਛੰਤ