ਸਿਰਫ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਆਧਾਰਿਤ ਖਾਦਾਂ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਪੈਦਾਵਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਰਨ-ਆਊਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਖਾਦ ਦੇ ਹਾਈ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਰੇਟ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਦੀ ਉੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੁਮੇਲਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਲੁਜ਼ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭੂਗੋਲਿਕ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਰਹਿਤ ਖਾਦ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ) ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਪੌਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲਿੱਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨਾਈਟਰੇਟ ਦੇ ਪੱਧਰ 10 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ / ਐਲ (10 ਪੀ ਐੱਮ ਐੱਮ) ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ 'ਨੀਲੀ ਬੇਬੀ ਸਿੰਡਰੋਮ' (ਐਕਸੀਡੇਟ ਮੈਥੇਮੋਗਲੋਬਾਈਨਮੀਆ) ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖਾਦਾਂ ਵਿਚ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟਸ, ਕੁਦਰਤੀ ਆਵਾਸਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿਚ ਧੋਤੀਆਂ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨਾਈਟਰੇਟ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ
ਹੋਰ ਧਾਤੂ
ਮਾਈਕਰੋ ਪੋਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ (ਮਾਈਕਰੋਨਿਊਟਰੇਂਟਸ)
ਐਸਿਡਫਿਕੇਸ਼ਨ