ਸਮਾਨਿਇਤ ਵਿਦਵਾਨ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਪੰਨ ਉੱਤੇ ਅਰਧਲਿਖਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਉੱਤੇ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਈ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਸਿੱਧੂ ਘਾਟੀ ਦੀ ਲਿੱਪੀ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ਼, ਹੇਰੋਡੋਟਸ, ਫ਼ਾ ਹਿਆਨ, ਹਵੇਨ ਸਾਂਗ, ਸੰਗਮ ਸਾਹਿਤ, ਮਾਰਕੋਪੋਲੋ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਲੇਖਕਾਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਧਿਅਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅਲ-ਬੇਰੁਨੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਬਾਬਰਨਾਮਾ, ਆਈਨ-ਏ-ਅਕਬਰੀ ਆਦਿ ਜੀਵਨੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਧਿਅਕਾਲ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਮ ਪ੍ਰਮਾਣ 100,000 ਤੋਂ 80,000 ਸਾਲ ਪੂਰਵ ਦਾ ਹੈ। ਪਾਸ਼ਾਣ ਯੁੱਗ (ਭੀਮਬੇਟਕਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼) ਦੇ ਚਟਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚਿਤਰਾਂ ਦਾ ਕਾਲ ਕ੍ਰਮ 40,000 ਈ੦ਪੂ ਤੋਂ 9000 ਈ੦ਪੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਈ ਬਸਤੀਆਂ ਨੇ 9000 ਸਾਲ ਪੂਰਵ ਸਵਰੁਪ ਲਿਆ। ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੁ ਘਾਟੀ ਸਭਿਅਤਾ 7000 ਈ੦ਪੂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ, ਜੋ 26ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਚਰਮ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਵੈਦਿਕ ਸਭਿਅਤਾ ਦਾ ਕਾਲ ਕ੍ਰਮ ਵੀ ਜੋਤੀਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ 4000 ਈ੦ਪੂ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੈਦਿਕ ਸਭਿਅਤਾ
ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ
ਸਰੋਤ