1985 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ 44 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ, 46 ਅਤੇ 48 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਭਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 1987 ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਵਿਚ ਦੋ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਏ। ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ 46 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਬਦਲਦਿਆਂ ਉਸਨੇ 1994 ਵਿਚ ਪੁਣੇ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨੀਪੁਰ ਵਿਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 48 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਬਣ ਗਈ। 

ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਮਹਿਲਾ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 1989 ਵਿਚ ਮੈਨਚੇਸਟਰ ਐਡੀਸ਼ਨ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਦੇ ਇਨਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 1993 ਵਿੱਚ ਮੈਲਬਰਨ ਐਡੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਸਿਲਵਰ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀ। 

ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗ਼ਮਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ 1990 ਵਿੱਚ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1994 ਵਿੱਚ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿਖੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ 1998 ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਤਗ਼ਮਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ। 

ਕੁੰਜਾਰਨੀ ਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਇਕ ਨਿਯਮਤ ਸੈਲਾਨੀ ਰਹੀ। ਸ਼ੰਘਾਈ ਵਿੱਚ 1989 ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ 1991 ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ 44 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਥਾਈਲੈਂਡ ਅਤੇ 1993 ਵਿਚ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਇੱਕ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 1995 ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿਚ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ 46 ਕਿੱਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਇਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 1996 ਵਿਚ ਉਹ ਜਾਪਾਨ ਵਿਚ ਆਯੋਜਿਤ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇਕ ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਤਗਮਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੀ। 

ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਪਛਾਣ
ਖੇਡ ਇਤਿਹਾਸ