ਸਦੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਧੁਨਿਆਰ ਜਾਂ ਮਲਾਹ ਦੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲੱਬਧ ਰੋਹੂ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕਰ ਜੀਵਿਕੋਪਾਰਜਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਤੋਲਚਾ ਭੋਟੀਆ ਜੋ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਅਰੰਭ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸਨ, ਉਹ ਠੰਡ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਾ ਪਾਰ ਵਲੋਂ ਵਪਾਰ ਲਈ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਬਸ ਗਏ। ਉਹ ਉੱਦਮੀ ਲੋਕ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਸਾਰਾ ਵਪਾਰਕ ਕੰਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦੂਕਾਨੇਂ ਚਲਾਨਾ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨਾਲਏ ਚਲਾਨਾ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਹੋ ਗਏ ਹੈ। ਉਹ ਡਾਕਟਰ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੱਗ ਗਏ। ਕੁਮਾਊਂਨੀ ਲੋਕ ਨੰਦਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਜੋ ਬਦਰੀਨਾਥ ਜਿਵੇਂ ਊਪਰੀ ਹਿਮਾਲਾ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਨੋਂ ਦੀ ਆਪੂਰਤੀ ਕਰਣ ਦੇ ਪੇਸ਼ਾ ਵਲੋਂ ਜੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਮਾਜਕ ਤਾਣ-ਬਾਣੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭਾਗ ਹੋ ਗਏ ਹੈ। ਬਹੁਗੁਣਾ ਜਿਵੇਂ ਬਾਹਮਣ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਬੰਗਾਲ ਵਲੋਂ 9ਵੀਆਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਵਿੱਚ ਕਨਕ ਪਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਅਤੇ ਪੰਵਾਰ ਰਾਜਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਗੁਰੂ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਰਹੇ। ਕਸ਼ਤਰਿਅ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਭੱਜਿਆ ਵਲੋਂ ਆਏ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਜੋ ਕਿ ਨਜੀਬਾਬਾਦ ਅਤੇ ਬਿਜਨੌਰ ਵਲੋਂ ਆਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਬਜੀ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇ ਵਿਕਰੇਤਾ ਸਨ। 
ਅੱਜ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਮਾਜਕ ਗਠਨ ਦੇ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੀੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਅੰਤਰਵਿਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਆਏ ਹਨ। 
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ
ਪਾਰੰਪਰਕ ਸਮਾਜ
ਇਤਹਾਸ
ਜੀਵ-ਜੰਤੁ