ਇਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਾਂਝਾ, ਖੇੜੇ ਸੇਵਾ, ਸਰੱਬਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮੰਗਣ, ਆਪਣੇ ਬਾਜੂ ਵੱਲ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਣ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਕਾਰਣ ਬਹੁਤ ਵਚਿੱਤਰ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਸਾਝਾਂ ਤੋੜਨਾ ਮਿਹਣਾ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਕਾਰਣ ਹੈ ਅੱਜ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਪੁੱਜਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈਅਚੇਤ ਹੀ ਪਰੇਰੇ ਗਏ ਹਨ।

5) ਹਾਰ -ਸ਼ਿੰਗਾਰ
9) ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਏਕਤਾ
8) ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ
2) ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ