<poem>
ମାରିବେ କୋଟି କୋଟି ଧରି ,ପୃଥିବୀ ନିକ୍ଷତ୍ରିୟ କରି I
ଅନେକ ଅନୀତି ହୋଇବ ମହୀ ,କେହି କାହାକୁ ପ୍ରତେ ଯିବେ ନାହିଁ I
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଳିବ ଶସ୍ୟ ଯେ ନୋହିବ ,ଖଣ୍ଡ ପାଳକ ମେଘ କରୁଥିବ I
ପିତାକୁ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱାସ ନୋହିବ , ରାଣ୍ଡୀ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେବ I
ମାଇଁ ଭଣଜା ମାୟେ ପୋୟେ ସଙ୍ଗ , ଭାଇ ଭଉଣୀର ବିନୋଦ ରଙ୍ଗ I
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଣ୍ଡିବେ ନ’ ଦେବେ ଧନ , ଦେଖିଲେ ଲୁଚିବେ ନ’ ଥିବ ମାନ୍ୟ I
ଖେଳିବେ ବିରଜା ମଣ୍ଡଳ ଘେନି , ମହାନଦୀ ଠାରୁ ଗୁପତ ଭୂମି I
ଏଥି ମଧ୍ୟରେ ହେବ ନାନା ଖେଳ , ଚଉପାଶେ ଥିବେ ଗୋପୀ ଗୋପାଳ I
ଜଗନ୍ନାଥ ହେବେ କଳକୀ ରୂପ , ଠାବେ ଠାବେ ହେବ ଲୀଳା ପ୍ରକଟ I
ଚିତ୍ରତୋଳା ତଳେ ମାହାଳ ବନ , କାଠହାରି ବୋଲି ଯେବଣ ଗ୍ରାମ I
ସେହି ନଦୀ ତଟ ଉପରେ ଜ୍ୟୋତି , ଆତୋଢା ବୋଲିଣ ଗ୍ରାମ ଏକଟି I
ଭକତମାନେ ଗୁପତରେ ଥିବେ , କୃପାସିନ୍ଧୁଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଘେନି ଯିବେ I
ଅଣ୍ଡାଇସାହି ଚମ୍ପେତି ସେ ଗ୍ରାମ , ଖଇରାକୁଞ୍ଜ ବୋଲି କରି ଥାନ I
କୁଶଭଦ୍ରା ତଟ ଅଟଇ ସେହି , ଜଗତପୁର ବୋଲି ଗ୍ରାମ କହି I
ସେହି ନିକଟରେ ଗୁପତ ଭୂଇଁ , ବିରୂପା ବୋଲି ଅଛି ଧାରେ ରହି I
କୃଷ୍ଣଶ୍ୱର ବୋଲି ଲିଙ୍ଗେ ପ୍ରମାଣ , ଭକତି ତଟ ଚିତ୍ରେଶ୍ୱର ଜାଣ I
ଚଉଦ୍ୱାର ବୋଲି ଅଟଇ ଗ୍ରାମ , ଧବଳେଶ୍ୱର ଅତି ହିଁ ଅନୁପମ I
ଅନେକ ଭକତ ଥିବେ ସେଠାରେ , ଖେଳ ଖେଳୁଥିବେ ନାନା ପ୍ରକାରେ I
ମହିମା ଉଦେ ହୋଇବଟି ତହିଁ , ଖେଳ ଖେଳିବେ ସାତ ପାଞ୍ଚ ହୋଇ I
ଦାମ୍ଭିକ ନାସ୍ତିକ କପଟୀ ଜନ ,ଏମାନେ ମାୟାରେ ହେବେ ଅଜ୍ଞାନ I
ଯାଙ୍କୁ ଗିରିଜା କରିବେ ଆହାର , ଅନେକ ମରିବେ ଅସୁର ନର I
ଚଉବନରେ ବିରଜା ଖପରେ , ଚାଳିଶ ହଜାର ପଡିବେ ଠୁଳେ I
ହରି ହର ବେନି ହେବେ ପ୍ରକାଶ , ଆଜ୍ଞାରେ କହେ ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ I
ଆହେ ସୁଜନେ ହରି ଆଶ୍ରା କର , ଅଳପ ଦିନରେ ହେବେ ଅନ୍ଧାର I
ଥଳ କୂଳ ଆଉ ଦିଶିବ ନାହିଁ , ବିରଜା ଖପରେ ପଡିବେ ଯାଇଁ I
</poem>
ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସଙ୍କ ମାଳିକା
ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସଙ୍କ ମାଳିକା
ବାହୁଡ଼ା ଦାସ ମାଳିକା
ହାଡ଼ିଦାସଙ୍କ ମାଳିକା