ଟିଫିନ୍ ବାକ୍ସମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ଦାଗଦ୍ୱାରା ସଙ୍କେତୀକରଣ କରାଯାଏ ।

ଏକ ରଙ୍ଗ ସଙ୍କେତୀକରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା (Colour-Coding System)ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳ ଓ ସେବା ଗ୍ରାହକ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଡବାବାଲା ପାଖରେ ଦୁଇଟି ସାଇକେଲ୍, ଟିଫିନ୍ ଡବା ବହନ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାଠପଟାର ବାକ୍ସ ରହିଥାଏ ଓ ସେମାନେ କପାରୁ ତିଆରି କୁର୍ତ୍ତା-ପାଇଜାମା, ଧଳା ଗାନ୍ଧୀ ଟୋପି ପରିଧାନ କରନ୍ତି । ପ୍ରତି ମାସ ଶେଷରେ ନଗରର ସବୁ ସ୍ଥାନରୁ ହୋଇଥିବା ସର୍ବମୋଟ ଆୟକୁ ଭାଗକରି ଡବାବାଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରାଯାଇଥାଏ । ଡବାବାଲାଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମୟରେ ନିଶା ସେବନ, ପରିଧାନରେ ତ୍ରୁଟି ବିଚ୍ୟୁତି କିମ୍ବା ଅନୁପସ୍ଥିତି ପାଇଁ ଜରିମାନା ଦେବାକୁ ପଡ଼େ ।

ସଂଗ୍ରହକାରୀ ଡବାବାଲା ସାଇକେଲ୍ ଯୋଗେ ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଘରୁ ବା ଭୋଜନାଳୟରୁ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି । ସାଧାରଣତଃ ସଂଗ୍ରହକାରୀ ଡବାବାଲାମାନେ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇନଥିବାରୁ (ଡବାବାଲାଙ୍କ ହାରାହାରି ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର) ଡବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନ (ରଙ୍ଗ, ସଂଖ୍ୟା, ଅକ୍ଷର, ଚିହ୍ନ) ଆଦି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।

ସଂଗ୍ରହ କଲା ପରେ ଡବାବାଲାମାନେ ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ସଜ କରିବା ସ୍ଥାନକୁ ନିଅନ୍ତି । ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ବା ସମୂହରେ ବାଣ୍ଟି ଦିଆଯାଏ । ସବୁ ଡବାରେ ରହିଥିବା ରଙ୍ଗ ସଙ୍କେତରୁ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳ ବା ଷ୍ଟେସନ୍ ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣା ପଡ଼େ । ବର୍ଗୀକୃତ ଏହି ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାନୁସାରେ ରେଳଗାଡ଼ିର ଡବା ପରିବହନ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରେଳଡବାରେ ଚଢ଼ାଇ ଦିଆଯାଏ । ଡବାରେ ଥିବା ସାଙ୍କେତିକ ଚିହ୍ନରୁ କେଉଁ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ୍‍ଠାରେ ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ଓହ୍ଲାଯିବ ଓ କେଉଁ ଅଟ୍ଟାଳିକାକୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବ ତାହା ମଧ୍ୟ ଜଣା ପଡ଼ିଥାଏ । ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ “ନୱି ମୁମ୍ବାଇ ମେଟ୍ରୋ” ପରି ଦ୍ରୁତତର ପରିବହନ ମାଧ୍ୟମ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଶହ ଶହ ଡବା ପରିବହନ କରିବା ପାଇଁ ଅଲଗା ଜାଗା ନଥିବାରୁ କେବଳ ପାରମ୍ପରିକ ସ୍ଥାନୀୟ ରେଳଗାଡ଼ି (Local Trains) ହିଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅନ୍ତି ।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଷ୍ଟେସନରେ ସେଠାକାର ସ୍ଥାନୀୟ ଡବାବାଲାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ତ୍ୱରେ ଡବା ଦିଆଯାଏ ଓ ସେମାନେ ଯୋଗାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଥାନ୍ତି । ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପରେ ଡବାଗୁଡ଼ିକୁ ପୁଣି ସଂଗ୍ରହ କରି ରଙ୍ଗ ସଙ୍କେତ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅନୁସରଣ କରି ଯେଉଁଠାରୁ ଆସିଥିଲା ପୁଣି ସେହି ଘର ବା ଭୋଜନାଳୟକୁ ଫେରାଇ ନିଆଯାଏ । ମୋବାଇଲ୍ SMS (Short message service)ଦ୍ୱାରା ସୂଚୀତ କଲେ ବି ଡବାବାଲାମାନେ ଡବା ଯୋଗାଣ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତି ।

କାର୍ଯ୍ୟ ବିଧି
ଆରମ୍ଭ
ନାମକରଣ
ଅର୍ଥନୈତିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ