1990-ഓടെ നജീബുള്ളയുടെ കൂട്ടാളികൾ പലരും മുജാഹിദീനുകളുടെ പക്ഷത്ത് ചേരാനാരംഭിച്ചു. 1986 മുതൽ സൈന്യത്തലവനും, 1988-90 കാലത്ത് പ്രതിരോധമന്ത്രിയുമായിരുന്ന ഷാനവാസ് തനായ് എന്ന ഖൽഖി പക്ഷക്കാരനായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രമുഖൻ. 1990 മാർച്ചിൽ ഇദ്ദേഹം ഹെക്മത്യാറിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഒരു അട്ടിമറിക്ക് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ഇതിനു പിന്നാലെ നിരവധി ഖൽഖികൾ പ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ കൂട്ടത്തിൽച്ചേർന്നു. ഖൽഖി വിമതർ, ഹെക്മത്യാറിന്റെ ഹിസ്ബ്-ഇ ഇസ്ലാമിയിലേക്കാണ് നീങ്ങിയതെങ്കിൽ പാർചം വിഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള വിമതർ, റബ്ബാനിയുടെ ജാമിയത്ത്-ഇ ഇസ്ലാമിയിലേക്കാണ് നീങ്ങിയത്.

ഈ സമയത്തും സോവിയറ്റ് ആയുധങ്ങളുടേയും പണത്തിന്റേയും പിൻബലത്തൊടെ നജീബുള്ള അധികാരത്തിൽ നിലനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 1990 ജൂണിൽ, പി.ഡി.പി.എയുടെ പേര്, ഹോം‌ലാൻഡ് പാർട്ടി (ഹിസ്ബ്-ഇ വതൻ) എന്നാക്കി മാറ്റുകയും പാർട്ടിയുടെ എല്ലാ മാർക്സിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

1991-ന്റെ തുടക്കത്തിൽ, പ്രതിരോധകക്ഷികൾ വിണ്ടും ഒന്നുചേർന്നു. 1991 മാർച്ചിൽ, ഇവർ പാകിസ്താൻ അതിർത്തിയിലുള്ള ഖോസ്ത് പട്ടണവും ജില്ലയും അധീനതയിലാക്കി.1991 ഓഗസ്റ്റിൽ സോവിയറ്റ് യൂനിയൻ ശിഥിലമായതിനെത്തുടർന്ന് നജീബുള്ളയുടെ ഭരണകൂടത്തിന് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സോവിയറ്റ് സഹായം നിലച്ചു. പ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ ശക്തിക്ഷയം ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രം, മാർക്സിസ്റ്റ് സർക്കാർ 1992-ന്റെ തുടക്കം വരെ നിലനിന്നു. 1992 മാർച്ചിൽ രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള സർക്കാർ സൈനികനേതാക്കൾ നജീബുള്ളക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. ജനറൽ അബ്ദുൾ റഷീദ് ദോസ്തം, സയ്യിദ് മൻസൂർ നദീറിൻ എന്നിവർ ഇവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

1988-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ രൂപം കൊടുത്ത ജവ്സ്ജാൻ മിലിഷ്യയുടെ നേതാവായിരുന്നു ജനറൽ ദോസ്തം. രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കും വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമുള്ള ഉസ്ബെക് വിഭാഗങ്ങളായിരുന്നു ഈ സേനയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്. മാർക്സിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെ പിന്തുണച്ച്, ദോസ്തമിന്റെ സേന, രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ പോരാട്ടം നടത്തിയിരുന്നു. ദോസ്തം, വിമതനായി മാറിയത്, നജീബുള്ളക്ക് നേരിട്ട വൻ തിരിച്ചടിയായിരുന്നു. അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഇസ്മാഈലി കുടുംബത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്ന സയ്യിദ് നാദിർഷാ ഹുസൈൻ അഥവാ സയ്യിദി കയാൻ-ന്റെ മകനായിരുന്നു, മറ്റൊരു വിമതനായിരുന്ന സയ്യിദ് മൻസൂർ നദീറി.

സോവിയറ്റ് സേനയുടെ പിന്മാറ്റവും തിരഞ്ഞെടുപ്പും
മുജാഹിദീനുകളുമായുള്ള അനുരഞ്ജനനടപടികൾ
അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുന്നു
അനുയായികളുടെ കൂറുമാറ്റം