1917 നവംബർ 5-ന് പെട്രോഗ്രാഡിലെ പീറ്റർ ആൻഡ് പോൾ കോട്ട കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പടയാളികളെ അഭിസംബോധനചെയ്ത ബോൾഷെവിക് നേതാവ് ട്രോട്സ്കി അവരെ സ്വാധീനിച്ച് സ്വന്തം പക്ഷത്തിലാക്കി. സാറിന്റെ സ്ഥാനത്യാഗ (1917 മാർച്ച് 2) ത്തിനു ശേഷം നിലവിൽ‌‌വന്ന ഭരണകൂടത്തിലെ നീതിന്യായവകുപ്പു മന്ത്രിയായ കെറൻസ്കി, കലാപത്തിന് ആഹ്വാനം നൽകിയതിന്റെ പേരിൽ "വർക്കേഴ്സ് റോഡ്, സോൾജർ" എന്നീ ബോൾഷെവിക്ക് പത്രങ്ങളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം തടയാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1917 ജൂലൈയിലെ കലാപത്തിൽ പങ്കെടുത്ത് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് വിട്ടയച്ചവരെ മുഴുവൻ വീണ്ടും തടവിലാക്കി. ബോൾഷേവിക് നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന മിലിട്ടറി റവല്യൂഷനറി കമ്മറ്റി അഗങ്ങളുടെ മേൽ ക്രിമിനൽ നടപടികളും ആരംഭിച്ചു. നവംബർ 6 ന് പത്രങ്ങളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം ഗവണ്മെന്റു തടഞ്ഞു. എങ്കിലും 7 നു തന്നെ അവ തുടർന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ മിലിട്ടറി റവല്യൂഷണറി കമ്മിറ്റി വിജയിച്ചു.

സ്ഥിതിഗതികളെ നേരിടാൻ കോറൻസ്കി, കൗൺസിൽ ഓഫ് ദി റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ സഹായം തേടി. ഒരു ഇടതുപക്ഷ മെൻഷെവിക്ക് മാർട്ടോവ്, ആസന്നമായ സായുധകലാപത്തെ അപലപിച്ചുകൊണ്ടും ഭൂവിതരണത്തെ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ടുമുള്ള പ്രമേയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. കൗൺസിൽ ഇവ പാസാക്കി. 

നവംബർ 6-നു ചേർന്ന ബോൾഷെവിക് പാർട്ടിയുടെ കേന്ദ്രസമിതി വിപ്ലവപരിപാടിക്ക് അന്തിമ രൂപം നൽകി. വിപ്ലവകാലത്ത് സമിതി അംഗങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകം ചുമതലകൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു; സൈനിക നേതൃത്വം അന്തോനോവ്, പൊഡ്‌‌വോയ്സ്കി, ചഡ്നോവ്സ്കി എന്നിവരിലാണ് നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നത്.

വിപ്ലവത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ
കലാപം
ബോൾഷെവിക്കുകൾ അധികാരത്തിൽ
അടിച്ചമർത്തൽ നടപടികൾ