ശിലായുഗത്തിനും ആയസയുഗത്തിനും (പിച്ചളയുഗം) മധ്യേയുള്ള 'ലർ' കാലഘട്ടത്തിൽ ഡെൻമാർക്കിന് തനതായ ഒരു സംഗീത പാരമ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. ഈ പാരമ്പര്യം നാടോടിപ്പാട്ടുകളുടെ രൂപത്തിലും ദേവാലയ കവിതകൾ, ആസ്ഥാന കവിതകൾ എന്നീ രൂപങ്ങളിലും വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പതിനാറാം ശതകത്തിന്റെ അവസാനത്തോടു കൂടി ആസ്ഥാന കവിതാ വിഭാഗം വളരെ പുഷ്ടി നേടി. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ വളരെ പ്രശസ്തനായ ഡാനിഷ് ഗാനരചയിതാവാണ് ഡെയ്ട്രിച്ച് ബുഹ്തേഹൂസ്. 1722-ൽ ഡാനിഷ് തിയെറ്റർ സ്ഥാപിതമായതോടെ തദ്ദേശിയ-വിദേശീയ സംഗീതജ്ഞരുടെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം കോപ്പൻഹാഗനായിത്തീർന്നു. ദേശീയ സംഗീതത്തിന്റെ വികാസത്തേയും കാല്പനിക കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളേയും ഇത് അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തി.

പതിനേഴാം ശതകത്തിൽ ഡെൻമാർക്കിൽ ധാരാളം വ്യാകരണപണ്ഡിതന്മാരും പുരാവസ്തു സമ്പാദകരും ഉണ്ടായി. ഒലെവോം, പെദർസീവ് എന്നിവർ പ്രത്യേക പരിഗണന അർഹിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രശസ്തമായ ഗദ്യകൃതിയാണ് ലിയനോരാ ക്രിസ്റ്റീനയുടെ ഫാമേഴ്സ് മിൻഡേ. കോപ്പൻഹേഗനിലെ ബ്ലൂ ടവറിൽ ഇരുപതു വർഷക്കാലം തടവറയിലായിരുന്നപ്പോൾ കഥാനായകന് ഉണ്ടായ അനുഭവങ്ങളാണ് ഈ കൃതിയിലെ പ്രമേയം. സോറെൻ തെർകെൽസെൻ, ആൻഡേഴ്സ് അറേബോ, ആൻഡേഴ്സ് ബോർഡിങ്, തോമസ് കിംഗോ എന്നിവർ ഈ കാലയളവിലെ പ്രശ്സതരായ കവികളത്രേ. സ്തോത്രഗീതങ്ങൾ, പ്രബോധനപരമായ കവിതകൾ, ഗോപകാവ്യങ്ങൾ എന്നിവ രചിക്കുന്നതിൽ നിപുണനായ തോമസ് കിംഗോയുടെ സംഭാവനകൾ ഡാനിഷ് സാഹിത്യവികാസത്തെ ഏറെ സഹായിച്ചു.

ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി
പതിനാറും പതിനേഴും ശതകങ്ങൾ
നൃത്യനാടകങ്ങൾ
പതിനെട്ടാം ശതകം