തന്റെ വിഷയത്തെ ബർട്ടൻ ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കുന്നു:

നമ്മുടെ ഈ കൃതിക്ക് വിഷയമായ "വിഷാദം", വീക്ഷണത്തിന്റെയോ സ്വഭാവത്തിന്റെയോ പ്രത്യേകതയാണ്. വീക്ഷണത്തിലെ വിഷാദം താത്കാലികമാണ്. ദുഃഖം, ദാരിദ്ര്യം, രോഗം, വൈഷമ്യം, ഭയം, വ്യസനം, സമ്മർദ്ദം, ബദ്ധപ്പാട്, അസംതൃപ്തി എന്നിവമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന വേദന, വിരസത, ഭാരം, പാരവശ്യം എന്നല്ല, സന്തുഷ്ടി, ആഹ്ലാദം, ഹർഷം, എന്നിവക്ക് വിരുദ്ധമായിട്ടുള്ളതും നമുക്ക് വൈമുഖ്യവും വെറുപ്പും ജനിപ്പിക്കുന്നതുമായിട്ടുള്ളതിനെല്ലാമൊപ്പം വന്നും പോയും ഇരിക്കുന്നതാണത്. ഈ അവസ്ഥയിലുള്ളവനെ, അത്ര ഔചിത്യത്തോടെയോ കൃത്യതയോടെയോ അല്ലെങ്കിലും'വിഷാദി' എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ നാം അർത്ഥമാക്കുന്നത്, വിരസൻ, ദുഃഖിതൻ, ഏകാന്തൻ, മമതാഹീനൻ, ക്ഷിപ്രകോപി, അസന്തുഷ്ടൻ എന്നൊക്കെയാണ്. ഇത്തരം വിഷാദഭാവത്തിൽ നിന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കാർക്കും മുക്തിയില്ല. അതിനുപരിയായിരി‍ക്കാൻ മാത്രം യുക്തനോ, ജ്ഞാനിയോ, തുഷ്ടനോ, ക്ഷമിയോ, മഹാമനസ്കനോ, ഭക്തനോ, ദൈവികനോ ആയി ആരുമില്ല. എത്ര സമ്യക്‌ഭാവിയായവനും വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും അതിന്റെ താഢനം അനുഭവിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. ഇത്തരം വിഷാദം മർത്ത്യാവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ്. . . . . നാം പരിഗണിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന വിഷാദമാകട്ടെ ഒരു സ്വഭാവവും, ഗുരുതരമായ രോഗവും, ഔറേലിയാനസും മറ്റും പറയുന്നതുപോലെ, സ്ഥായീഭാവവും ആണ്. അത് വല്ലപ്പോഴും എത്തുന്നതല്ല, നിത്യസാന്നിദ്ധ്യണ്. വളക്കാലം കൊണ്ട് വളർന്ന്, (സുഖകരമോ ദുഃഖകരമോ ആയ) സ്വഭാവമായി മാറിയിരിക്കുന്ന അതിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുക അസാദ്ധ്യം തന്നെയാണ്.

കുറിപ്പുകൾ
ശാസ്ത്രങ്ങൾ, പൂർവരചനകൾ
നിരൂപണം
നിർവചനം