യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യനായ തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചതാണ് കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രൈസ്തവ സഭ. അതിനാൽ, മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ എന്ന് ഈ സഭാ വിശ്വാസികൾ അറിയപ്പെടുന്നു.

പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ മലബാറിലെ സഭ ബാബിലോണിയയിലെ കൽദായ പാത്രിയാർക്കീസ്മായി തുടർച്ചയായി രമ്യതയിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് വേണം അനുമാനിക്കാൻ. മലബാറിലെ ചിങ്ങള (കൊടുങ്ങലൂർ ) പട്ടണത്തിൽ വച്ച് എഴുതിയ രേഖ പ്രകാരം മാർ യാകോബ് എന്നൊരു മെത്രാൻ അന്ന് മലബാറിലെ നസ്രാണികളുടെ മെത്രാൻ ആയിരുന്നു എന്ന് കാണാം. അതെ രേഖയിൽ അന്നത്തെ കൽദായ കാതോലിക്കാ പാത്രിയാർക്കീസ് ആയിരുന്നു മാർ യാഹാബല്ല മൂന്നാമനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. 1490-ആം ആണ്ടിൽ കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ വീണ്ടും ഒരു മെത്രാന് വേണ്ടി ബാബിലോണിയയിലെ അസിറിയൻ പാത്രിയാർക്കീസിനെ സമീപിച്ചു. സുപ്രസിദ്ധനായ യോഹന്നാൻ കത്തനാർ ഈ സംഗത്തിൽ അംഗം ആയിരുന്നു. ഈ സംഗത്തിന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം പാത്രിയാർക്കീസ് മാർ യുഹനോൻ, മാർ തോമ എന്നി മെത്രാന്മാരെ കേരളത്തിലേക്ക് അയച്ചു. അതിനു ശേഷം 1503-ആം ആണ്ടിൽ മാർ യാകോബ്, 1553-ൽ മാർ ജോസഫ്‌ സുലാക, 1555-ൽ മാർ അബ്രഹാം എന്നി മെത്രാന്മാരും കേരളത്തിൽ എത്തി. ഇതിൽ മാർ ജോസഫ്‌ സുലാക ആദ്യത്തെ കൽദായ കത്തോലിക്കാ പാത്രിയാർക്കീസിന്റെ സഹോദരൻ ആയിരുന്നു. 1558-ൽ റോമിലേക്ക് അയക്കപെട്ട മാർ അബ്രഹാം അവിടെ വച്ച് അങ്കമാലി അതിരൂപതയുടെ മെത്രാൻ ആയി പിയുസ് നാലാമൻ മാർപാപ്പയാൽ വാഴിക്കപെടുകയും ചെയ്തു.

പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ, ഈ സഭയുടെ ചരിത്രത്തെപറ്റി രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ചില സഭാ ചരിത്രകാരന്മാർ വാദിയ്ക്കുന്നത് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപു തന്നെ ഈ സഭ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കൂട്ടായ്മയിലായിരുന്നു എന്നാണ്. പക്ഷേ വാസ്തവത്തിൽ, റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനു വെളിയിലായിരുന്നതിനാൽ ഈ സഭയ്ക്ക് റോമുമായി ശക്തമായ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു വേണം കരുതാൻ. എന്നാൽ, പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പൗരസ്ത്യ നെസ്തോറിയൻ സഭയുമായി ശക്തമായ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. പല പാശ്ചാത്യ ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ വിവാദപരമായ 1599-ലെ ഉദയം‌പേരൂർ സൂനഹദോസാണ് സിറോ മലബാർ സഭയെ കത്തോലിക്കാ സഭയുമായി ഐക്യപ്പെടുത്തിയത്.

സിറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധാനാവത്സരമനുസരിച്ചുള്ള തിരുനാളുകൾ
ചരിത്രം
നാഴികക്കല്ലുകൾ
അതിരൂപതകളും രൂപതകളും