ഇന്ത്യയിലെ ഭാഷകളെ ആര്യഭാഷകളെന്നും ദ്രാവിഡ ഭാഷകളെന്നും ഉള്ള പിരിവു തന്നെ തെറ്റാണെന്നും ചില സാഹിത്യകാരന്മാർ കരുതുന്നു. ആസ്ട്രോ-ഏഷ്യാറ്റിക്, റ്റിബറ്റോ-ബർമീസ് തുടങ്ങിയ ഇന്ത്യയിലെ ഇതര ഭാഷാകുടുംബങ്ങളെയും ഇവർ നിഷേധിക്കുകയോ വിദേശ അധിനിവേശമായി കാണുകയോ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളുടെ ഒരേ രീതിയിലെ കർത്താവ്-കർമ്മം-ക്രിയ എന്ന നിരത്ത് ഇന്ത്യക്കു വെളിയിലുള്ള മറ്റു ഭാഷകളിൽ നിന്നും വ്യത്യാസപ്പെട്ടു കാണുന്നത് ഇതിനുള്ള തെളിവായി അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. എന്നാൽ കൃത്യമായ വാക്യക്രമം വിവിധ യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളെപ്പോലെ തന്നെ ഇന്തോ-ആര്യൻ ഭാഷകൾക്കും നിർബന്ധമുള്ള ഒന്നല്ല. ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിൽ കാണുന്ന ക്രിയകളുടെ ലിംഗഭേദം മറ്റ് യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളുടെ ക്രിയകൾക്ക് തീരെയില്ലാത്തതാണെന്നതും മറ്റൊരു നിരീക്ഷണമാണ്. എന്നാൽ ഇന്തോ-ആര്യൻ ഭാഷകളുടെ പൂർവികനായ സംസ്കൃതത്തിൽ ഈ ലിംഗഭേദം ഇല്ല എന്നത് ഈ വാദത്തെ ഖണ്ഡിക്കുന്നു. എന്തായാലും ആര്യ-ദ്രാവിഡ ഭാഷ വേർതിരിവ് ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ കാലത്തെ ഇന്ത്യയിലെ വിദ്യാഭ്യാസവിചക്ഷണനായ മെക്കാളെയുടെ നിർമ്മിതിയാണെന്നും അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. ദ്രാവിഡ ഭാഷാ ഗോത്രം എന്ന തെറ്റായ പിരിവു കൊണ്ടുവന്നത് കാൽഡ്‌വൽ ആണെന്നും അവകാശപ്പെടുന്നു. പക്ഷെ സംസ്കൃതവും "ഭാഷ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട തമിഴ്-മലയാളവും തമ്മിലുള്ള വിവേചനവും ബോധപൂർവമായ സമന്വയ ശ്രമങ്ങളും മണിപ്രവാള കാലത്തോളം നീണ്ട ചരിത്രം ഉള്ളതാണ്.

പ്രധാന ദ്രാവിഡ ഭാഷകൾ
മണിപ്രവാളകാലം
വിമർശനം
ഇതും കാണുക