നറ്റിണൈ, അകനാനൂറ്, ഐങ്കറുനൂറ്, കുറുന്തൊകൈ, കലിത്തൊകൈ എന്നീ കൃതികളിൽ തിണകളെപ്പറ്റി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. 
കുറിഞ്ചിനിലങ്ങളിൽ ദേശകാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നും കാവലാളന്മാർ രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമിളച്ചിരുന്ന് കുറിഞ്ചിനിലരാഗം പാടി കാവൽ നിർവഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഈ കൃതികളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നെയ്തൽ നിലങ്ങളിലെ കാവൽക്കാർ യാമംതോറും ജനങ്ങളെ മണിയടിച്ചുണർത്തി വാതിലടച്ചു സശ്രദ്ധരായിരിക്കാൻ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നുവത്രേ. 
അകനാനൂറിൽ 80 പാട്ടുകൾ കുറിഞ്ചിയെപ്പറ്റിയുള്ളവയാണ്. പാലൈയെ സംബന്ധിച്ച 200 പാട്ടുകളും, മുല്ലൈയെയും മരുതത്തെയും നെയ്തലിനെയും സംബന്ധിച്ച 40 പാട്ടുകൾ വീതവുമാണുള്ളത്. ഇവയിൽ കുറിഞ്ചി, പാലൈ, മുല്ലൈ, മരുതം, നെയ്തൽ എന്നീ അഞ്ചുവക പ്രദേശങ്ങളുടെ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
മരുതം, നെയ്തൽ, കുറിഞ്ചി, പാലൈ, മുല്ലൈ എന്നീ 5 'ഒഴുക്ക'ങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെയും കുറിച്ച് 100 വീതം ചെറിയ പാട്ടുകൾ ഇതിലുണ്ട്.
സംഘകാലത്തെ നഗരസംവിധാനം, വാർത്താവിതരണം, ഈശ്വരാരാധന, ശില്പവിദ്യ, കുറിഞ്ചിനിലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ, കർമപദ്ധതികൾ മുതലായവയെല്ലാം ഇതിൽനിന്നറിയാം. 
ഇതിൽ പാലൈയെ പെരുങ്കടുങ്കോനും കുറിഞ്ചിയെ കപിലരും മരുതത്തെ മരുതൻ ഇളനാകനും മുല്ലയെ ചോഴൻ നല്ലുരിത്തിരനും നെയ്തലിനെ നല്ലന്തുവനും പാടിയെന്ന് ഒരു വെൺപാ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ വെൺപാ പില്ക്കാല സൃഷ്ടിയാണെന്നും കലിത്തൊകൈയുടെ പഴയ കൈയെഴുത്തു പ്രതികളിൽ ഇത് കാണുന്നില്ലെന്നും ഇതിന്റെ കർത്താവ് നല്ലന്തുവനാർ മാത്രമാണെന്നും ചില ഗവേഷകന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. കലിത്തൊകൈയിൽ കൈക്കിളൈ, പെരുന്തിണൈ എന്നീ തിണകളെ സംബന്ധിച്ചും പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്.

ഭൂമിശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത തിണകൾ
മരുതംതിണ
പുറനാനൂറ്
അകംകൃതികൾ