അമേരിക്കൻ സാഹിത്യം അതിന്റെ മൂന്നാം ഘട്ടത്തിലേക്ക്, രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം പ്രവേശിച്ചു. ലബ്ധപ്രതിഷ്ഠരായ എഴുത്തുകാർ അവരുടെ പ്രഖ്യാതമായ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിന്നപ്പോൾഒരു കൂട്ടം യുവസാഹിത്യകാരന്മാർ രംഗത്തേക്കു വന്നു. അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രമുഖരായ പലരുടെയും നേതൃത്വം ലോകം ഇന്ന് അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഫോക്നർ തന്നെയാണ് ഒരുദാഹരണം. ഫ്രാൻസിലെയും മെക്സിക്കോയിലെയും യുവസാഹിത്യകാരന്മാരിൽ ഇദ്ദേഹം ചെലുത്തിയിട്ടുള്ള സ്വാധീനത പ്രകടമാണ്. എന്നാൽ ഈ സ്വാധീനത എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയല്ല പ്രവഹിക്കുന്നത്. സാഹിത്യപരമായ ഈ ആദാനപ്രദാനങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നു സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല. 

അമേരിക്കൻ സാഹിത്യനവോത്ഥാനത്തിന്റെ ശംഖൊലി മുഴക്കിയ മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രമുഖ സാഹിത്യനായകന്മാരും രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം തങ്ങളുടെ വിശിഷ്ടമായ ഒരു കൃതിയെങ്കിലും രചിക്കുകയുണ്ടായി. കവിതയിൽ ഫ്രോസ്റ്റും നോവലിൽ ഹെമിങ്വേയും ഫോക്നറും (1897-1962) സ്റ്റെയിൻബെക്കും നാടകത്തിൽ ഒനീലും പുതിയ നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി. ഇവരുടെ സാഹിത്യപിന്തുടർച്ചക്കാരാണു നോവലിൽ ജോൺ അപ്ഡൈക്കും (1932-) കവിതയിൽ റോബർട്ടു ലൊവലും (1917-77) നാടകത്തിൽ എഡ്വേഡ് ആൽബി(1928- )യും. അമ്പരിപ്പിക്കുന്ന സങ്കീർണതയിലും വൈവിധ്യങ്ങളിലും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വവും തനിമയുമാണ് ഇവർ നേടുന്നത്. ഈ അന്വേഷണം മൂന്നു പ്രധാന സാംസ്കാരിക ഉപഗ്രൂപ്പുകളുടെ ജീവിതത്തിലൂടെയാണു പ്രകടമായത്. ദാക്ഷിണാത്യ-ആഫ്രോ അമേരിക്കൻ-യഹൂദ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ. 

രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷം
റിയലിസം
നാടകം
ആദ്യകാലസാഹിത്യം