'മനുഷ്യപുത്രൻ' എന്ന സംജ്ഞയുടെ ഏറെ സവിശേഷമായ ഒരു പ്രയോഗവും അതിന്റെ വികാസചരിത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലുമാണ് എബ്രായബൈബിളിൽ ഏറ്റവും അവസാനം രൂപപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നും ഭാഗികമായി അരമായ ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം ഏഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഈ വാക്യം:-

ഈ വാക്യത്തിൽ 'മനുഷ്യപുത്രൻ' ("ബാർ നാശാ") എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നത് തർക്കവിഷയമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധാത്മാക്കളെ പൊതുവേ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള പ്രയോഗമാണതെന്നാണ് ഒരഭിപ്രായം. മനുഷ്യരൂപമെടുത്ത ഒരു ദൈവപുരുഷനെ അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി മറ്റൊരു പക്ഷം കരുതുന്നു. മനുഷ്യപുത്രനെ, വരുവാനിരിക്കുന്ന യുഗസംക്രാന്തിയിലെ കേന്ദ്രവ്യക്തിത്വമായി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ വേദവാക്യമെന്നും, യഹൂദ-ക്രിസ്തീയ ധാർമ്മികതകളിലെ യുഗാന്തപ്രതീക്ഷാപാരമ്പര്യം (apocalyptic tradition) അതിൽ തുടങ്ങുന്നുവെന്നും കരുതുന്നവരുണ്ട്.

സുവിശേഷപാരമ്പര്യങ്ങളിൽ
സങ്കീർത്തനം, എസെക്കിയേൽ
ദാനിയേൽ
യഹൂദലിഖിതങ്ങളിൽ