1839 ൽ 16 അല്ലെങ്കിൽ 19 വയസുള്ളപ്പോൾ മേരി ജെങ്കിൻസ്, 26 വയസുകാരനായ ജോൺ ഹാരിസൺ സറാട്ടുമായി കണ്ടുമുട്ടി. 1600-കളുടെ അവസാനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം മേരിലാന്റിൽ താമസിമുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരു അനാഥനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ ഒരു എസ്റ്റേറ്റിന്റെ ഉടമസ്ഥതയുണ്ടായിരുന്ന വാഷിംഗ്ടൺ ടി.സി.യിൽനിന്നുള്ള ധനാഢ്യരായ റിച്ചാർഡ്, സാറ നീലെ ദമ്പതികൾ ദത്തെടുക്കുകയായിരുന്നു. നീലസ് ദമ്പതിമാർ തങ്ങളുടെ കൃഷിയിടം മക്കൾക്കിടയിൽ പങ്കുവച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഒരോഹരി സറാട്ടിന് അനന്തരാവകാശമായി നൽകിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തെ ചരിത്രകാരനായ കേറ്റ് ക്ലിഫോർഡ് ലാർസൻ "ചോദ്യം ചെയ്യാവുന്നത്" എന്നും വിവാഹേതര ബന്ധത്തിലുള്ള ഒരു കുട്ടിയായിരിക്കാമെന്നും വിവരിക്കുന്നു. 1840 ആഗസ്തിലാണ് മേരിയും സറാട്ടും വിവാഹം കഴിച്ചത്. വിവാഹത്തിനുമുൻപ് ജോൺ കത്തോലിക്കാ മതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനം നടത്തുകയും ദമ്പതികൾ വാഷിങ്ടൺ ഡി.സി.യിലെ ഒരു കത്തോലിക്കാ പള്ളിയിൽവച്ച് വിവാഹിതരാകുകയും ചെയ്തുവെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. മേരിലാൻഡിലെ ഓക്സൺ ഹിൽ എന്ന സ്ഥലത്ത് ജോൺ ഒരു മിൽ വാങ്ങുകയും ദമ്പതികൾ അവിടേയ്ക്കു താമസം മാറ്റുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ഏതാനു വർഷങ്ങളിൽ അവർക്ക് ഇസാക് (ജനനം ജൂൺ 2, 1841), എലിസബത്ത് സൂസന്ന ("അന്ന" എന്ന വിളിപ്പേര്, 1843 ജനുവരി 1), ജോൺ ജുനിയർ (ജനനം ഏപ്രിൽ 1844) എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു കുട്ടികൾ ജനിച്ചു.

1843-ൽ, ജോൺ സറാട്ട് തന്റെ വളർത്തുപിതാവിൽനിന്ന് ഡിസി/മെരിലാൻഡ് അതിർത്തിലെ "ഫോക്സ്ഹാൾ" എന്നുപേരായതും 236 ഏക്കർ (96 ഹെക്ടർ) വിസ്തൃതിയുള്ളതുമായ ഒരു തുണ്ടുഭൂമി (ഏകദേശം ഇന്നത്തെ വീലർ റോഡിനും ഓവൻസ് റോഡിനും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശം) വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയിരുന്നു. റിച്ചാർഡ് നീൽ 1843 സെപ്റ്റംബറിൽ മരണമടയുകയും ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് ഫോക്സ് ഹില്ലിനു ചേർന്നുകിടന്ന 119 ഏക്കർ (48 ഹെക്ടർ) സ്ഥലം ജോൺ വാങ്ങുകയും ചെയ്തു. ജോണിന്റെ മാതാവിനെ നീൽ ഫാം നടത്തിപ്പിൽ സഹായിക്കുന്നതിനായി ജോണും മേരി സറാട്ടും അവരുടെ കുട്ടികളും1845 ൽ കൊളംബിയ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിയിലെ ജോണിന്റെ ബാല്യകാല ഭവനത്തിലേയ്ക്കു തിരിച്ചു വന്നു. എന്നാൽ സാറാ നീൽ രോഗാവസ്ഥയിലാകുകയും 1845 ഓഗസ്റ്റിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ മരണത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ് നീൽ ഫാമിലെ ബാക്കിയുള്ള ഭാഗത്തിന്റെ അവകാശം ജോണിന്റെ പേരിലേയ്ക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഓക്സൺ ഹില്ലിലെ സെന്റ് ഇഗ്നേഷിയസ് പള്ളി നിർമ്മിക്കാൻ പണം സ്വരൂപിക്കുന്നതിൽ മേരി സറാട്ട് ഇടപെട്ടിരുന്നു (1850 ലാണ് ഇത് നിർമിച്ചത്). എന്നാൽ ജോൺ സറാട്ട് തന്റെ പത്നിയുടെ അമിതമായ മത പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വളരെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. അടുത്ത കുറേ വർഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുമാറ്റം മോശമായി വന്നു. പലപ്പോഴും ജോൺ മദ്യപിച്ച് അബോധാവസ്ഥയിലാകുകയും പലപ്പോഴും തന്റെ വായ്പ്പകൾ തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ അത്യന്തം അസ്വസ്ഥമായതും അക്രമാസക്തവും ആയിരുന്നു.

1851 ൽ, നീൽ ഫാംഹൌസ് അഗ്നി വിഴുങ്ങി (ഫാംഹൌസിനു തീവച്ചത് ഒരു രക്ഷപ്പെട്ട കുടുംബ അടിമയാണെന്നു സംശയിക്കപ്പെട്ടു). ജോൺ സറാട്ട്, ഓറഞ്ച് ആന്റ് അലക്സാണ്ട്രിയ റെയിൽറോഡ് കമ്പനിയിൽ ജോലി കണ്ടുപിടിച്ചു. മേരിയും കുട്ടികളും ക്ലിന്റണു സമീപമുള്ള തൻറെ കസിൻ തോമസ് ജെങ്കിൻസിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് താമസം മാറ്റി. ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, ജോൺ ഇപ്പോഴത്തെ ക്ലിന്റണു സമീപം 200 ഏക്കർ (81 ഹെക്ടർ) കൃഷിഭൂമി സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു. 1853 ആയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവിടെ ഒരു മദ്യശാലയും സത്രവും നിർമ്മിച്ചു. മേരിയും കുട്ടികളും പുതിയ താമസസ്ഥലത്തേയ്ക്കു പോകാൻ ആദ്യം തയ്യാറായില്ല. അവർ പഴയ നീൽ കൃഷിയിടത്തിൽത്തന്നെ താമസിച്ചു. എന്നാൽ 1853 മേയ് മാസത്തിൽ കടം വീട്ടുവാനായി ജോൺ നീൽ ഫാമും, ഫോക്സ് ഹാൾ എന്നിവ വിറ്റൊഴിവാക്കിയതോടെ ഡിസംബറിൽ സട്ടറിന്റെ പുതിയ വീട്ടിലേയ്ക്കു മാറുവാൻ അവർ നിർബന്ധിതയായിത്തീർന്നു. മദ്യശാലയിൽനിന്നു നേടിയ പണവും തന്റെ മറ്റു സ്വത്തുക്കൾ വിറ്റുകിട്ടിയ പണവും ഉപയോഗിച്ച് 1853 ഡിസംബർ 6 ന് ജോൺ സറാട്ട് വാഷിംഗ്ടൺ ടി.സി.യിലെ 541 എച്ച് തെരുവിൽ ഒരു നഗരഭവനം വാങ്ങുകയും വീട് വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. 1854-ൽ ജോൺ തന്റെ സത്രത്തോടു ചേർന്ന് ഒരു ഹോട്ടൽ നിർമ്മിക്കുകയും സറാട്ട്സ് ഹോട്ടൽ എന്ന നാമകരണം നടത്തുകയും ചെയ്തു.

വിവാഹജീവിതം
വിചാരണ
ആദ്യകാലം
വധശിക്ഷ