ആദ്യ കാലത്ത് മോനോതീയിസം സാബിസം പാഗനിസം എന്നിങ്ങനെ പല ചിന്താധാരകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച മലയാള കരയിലെ ഗോത്ര സമൂഹങ്ങളിൽ ബിസി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ബുദ്ധമതം ചുവടുറപ്പിക്കുന്നത്. ചേര രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരത്തിൽ പെട്ട ഈ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് മൗര്യ രാജാക്കന്മാർ അയച്ച ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളിലൂടെ ഇവിടം ബുദ്ധ മതം പ്രചരിക്കുകയായിരുന്നു. വിവിധ ഭാഗങ്ങളായി ചേര വംശം ,ആയ് വംശം , നന്നവംശം എന്നിവരുടെ രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു ഇന്നത്തെ കേരളം . മൗര്യ ചേര സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ പതനത്തിനു ശേഷം ബുദ്ധമതത്തിനോടൊപ്പം എ ഡി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജൈന മതവും ഇവിടങ്ങളിൽ പ്രചാരം നേടി. ഖൈറുള്ള , ചേരളം ,തമിഴകം, മഹൽബുഖാർ , മലൈബാർ, മലയാളനാട് എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന മലനാട് ഇടനാട് തീരനാട് എന്നീ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഈ പ്രദേശം തറകളെന്ന ഗോത്ര കൂട്ടങ്ങളിൽ നിന്നും നാടുവാഴികളുടെ കീഴിൽ അനേകം രാജ്യങ്ങളായി മാറി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെയും എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയിൽ ഇവിടങ്ങളിലേക്ക് ആര്യ ബ്രാഹ്മണർ കടന്നു വരികയും ചെയ്തതോട് കൂടി ബുദ്ധ ജൈന മതങ്ങൾക്ക് നാശം സംഭവിക്കുകയും വേദാന്ത ദർശനത്തിലൂടെ ശൈവ വൈഷ്ണവ മതങ്ങൾ പ്രാചാര്യം നേടുകയുമുണ്ടായി. വേദാന്തികളോട് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നവരാണ് അവർണ്ണരായി മാറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടതെന്നു കരുതുന്ന ചരിത്രകാരന്മാരുണ്ട്. വൈദിക മത പ്രചാരണത്തോടെയാണ് വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മം എന്ന ചാതുർവർണ്ണ്യം നിലവിൽ വരുന്നത്. . 

ജാതി വ്യവസ്ഥ രൂപീകൃതമായതോടു കൂടി വിവിധതരം ആചാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു. തൊട്ടുകൂടായ്മ കണ്ടുകൂടായ്മ , ദണ്ഡനമസ്ക്കാരം, അയിത്തം, തീണ്ടൽ തുടങ്ങിയ നിയമങ്ങൾ അതിൽ ചിലതാണ്. ഇതനുസരിച്ചു അവർണ്ണർക്ക് പൊതുവഴികൾ ഉപയോഗിക്കുവാനോ സ്വത്ത് സമ്പാദിക്കുവാനോ പൂർണ്ണമായി വസ്ത്രം ധരിക്കുവാനോ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. പുറം ജാതികളുടെ നിഴലുകൾ ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ നിഴലുകളിൽ പതിക്കാൻ പാടുണ്ടായിരുന്നില്ല. തൊട്ടശുദ്ധമാക്കിയാലോ തീണ്ടാപ്പാട് പാലിക്കാതെയിരുന്നാലോ കൊല്ലപ്പെടുമായിരുന്നു 
ഇത്തരം നിയമങ്ങളുടെ കഠിനത മൂലം പത്ത് - ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ട് കാലയളവുകളിൽ ഒട്ടേറെ കീഴാളർ വിവിധ മതങ്ങളിലേക്ക് പരാവർത്തനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. ഇടക്കാലത്ത് സാമൂതിരി രാജ്യത്ത് മൈസൂർ രാജാക്കന്മാർ നടപ്പാക്കിയ അയിത്ത നിരോധനം, മാറുമറക്കൽ നിയമം , ഹുസൂർ നികുതി പോലുള്ള നിയമങ്ങൾ മൂലം മലബാറിലെ വൈദിക ആചാര കണിശതകളിൽ മാറ്റം വന്നെങ്കിലും ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യം വന്നപ്പോൾ പഴയ പടിയിലേക്ക് തന്നെ ഈ ദേശങ്ങൾ മടങ്ങി.
1931-ലെ സെൻസസിൽ അയിത്തത്തിനും അടിമത്തത്തിനും വിധേയരായ അധഃസ്ഥിതി വർഗ്ഗങ്ങളെ ഹിന്ദു മതത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ വിജ്ഞാപനമിറക്കിയത് കീഴാള വിഭാഗങ്ങൾ കൂടി ചേർന്ന് വിശാലമായ ഹിന്ദു മത രൂപീകരണത്തിന് നാന്ദിയൊരുക്കി.

1947 നു ശേഷം തിരുവിതാകൂറും, തിരുകൊച്ചിയും, മലബാറും അടങ്ങുന്ന രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചു. ഇതോടെ 1950 ഇൽ നിലവിൽ വന്ന ഇന്ത്യൻ ഭരണ ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർണ്ണ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിനു മാറ്റം വരുവാൻ തുടങ്ങി. വർണ്ണാശ്രമ ആചാരങ്ങൾ നിരോധിച്ചും സംവരണം ഏർപ്പെടുത്തിയും പിന്നോക്കമായി പോയ ജാതികളെ ഉയർത്തി കൊണ്ട് വരുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. 1956 ഐക്യ കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതോടെ അധഃസ്ഥിതി വിഭാഗങ്ങളെ മുഖ്യധാരയിലേക്കെത്തിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ സംസ്ഥാന തലത്തിലും ആരംഭിക്കുകയുണ്ടായി. 
കേന്ദ്ര- സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് കീഴിൽ ഇത്തരം ജനവിഭാഗങ്ങളെ മുഖ്യധാരയിലേക്കെത്തിക്കുവാനുള്ള നിരവധി പദ്ധതികൾ നടന്നു വരുന്നുണ്ട്. ഈഴവ തീയ്യ ധീരവ വിശ്വ കർമ്മ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജീവിത നിലവാരത്തിൽ കാര്യമായ പുരോഗതി ദർശിക്കാനാവും. ദളിതരുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങൾ ഇപ്പോഴും കാര്യമായ പുരോഗതി വരാതെ കഴിയുന്നു എന്നൊരാക്ഷേപമുണ്ട്. ശ്രീനാരായണ ഗുരു , അയ്യങ്കാളി, സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ എന്നിവർ ഇവരിലെ നവോത്ഥാന നായകരാണ്. പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ഉന്നമനത്തിനായി നിരവധി സംഘടനകൾ ഇവർക്കിടയിൽ ഇന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു പോരുന്നുണ്ട് എസ്.എൻ.ഡി.പി പുലയ മഹാസഭ , ഡി.എച്.ആർ.എം കേരള പുലയർ മഹാസഭ, അഖില കേരള ധീവര സഭ, കേരള വിശ്വകര്മ്മസഭ തുടങ്ങിവ അതിൽ ചിലതാണ്



സാമൂഹികതലം
ഐതിഹ്യം
മലയാള ഐതിഹ്യം
ചരിത്രം