ക്ലോണ്ടിക് കൂട്ടപ്പാച്ചിലിൽ ഒരു ലക്ഷത്തോളം ആളുകൾ ക്ലോണ്ടെക് സ്വർണ്ണപ്പാടങ്ങളിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ ശ്രമിച്ചതായി കണക്കുകൂട്ടപ്പെടുന്നു, ഇതിൽ 30,000 മുതൽ 40,000 വരെ പേർക്കു മാത്രമേ ഈ ഉദ്യമത്തിൽ  വിജയിക്കുവാൻ സാധിച്ചുള്ളു. 1897 ലെ വേനൽക്കാലം മുതൽ 1898 ലെ വേനൽക്കാലം വരെ ക്ലോണ്ടിക് സ്വർണ്ണവേട്ട അതിന്റെ പാരമ്യതയിൽ നിൽക്കുന്ന കാലമായിരുന്നു.  സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോയിൽ 1897 ജൂലൈ 15 നാണ് അത് ആരംഭിച്ചത്. പിന്നീട് രണ്ടു ദിവസത്തിനുശേഷം സിയാറ്റിലിൽ ആരംഭിച്ചു. എക്സെൽഷ്യർ, പോർട്ട്ലാൻഡ് എന്നീ കപ്പലുകളിൽ വലിയ അളവിലുള്ള സ്വർണ്ണവുമായി ആദ്യകാല ഖനിജാന്വേഷകരുടെ ആദ്യസംഘം ക്ലോണ്ടിക്കിൽനിന്നു മടങ്ങിയെത്തിയതിനുശേഷമായിരുന്നു ഇത്. കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. ഈ കപ്പലുകളാൽ മൊത്തം 1,139,000 ഡോളർ (2010 ലെ 1000 മില്യൺ ഡോളറിൻറെ വിലയ്ക്ക് തുല്യമായ) സ്വർണ്ണ ഈ കപ്പലുകളിൽ കൊണ്ടുവന്നതായി പ്രസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഖനിജാന്വേഷകരുടെ കുടിയേറ്റം എഴുത്തുകാരിലും ഛായാഗ്രഹകരുടേയും ഇടയിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയിരുന്നു.

പെട്ടെന്നുള്ള ഈ ബഹുജന പ്രതികരണത്തിനു പിന്നിൽ പല ഘടകങ്ങളുമുണ്ട്. സാമ്പത്തികമായി, 1890 കളിൽ രാജ്യം സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യങ്ങളുടെയും ബാങ്ക് പരാജയങ്ങളുടേയും പരമ്പരകളുടെ ഉത്തുംഗത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഈ വാർത്ത അമേരിക്കയിൽ എത്തിച്ചേർന്നത്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് കടലാസ് കറൻസിയുടെ മൂല്യത്തിനുമേൽ സ്വർണം അതിവേഗം പിടിമുറുക്കി.  1893 ലെ സംഭ്രാന്തിയ്ക്കും 1896 ലെ സംഭ്രാന്തിയ്ക്കും ഇതു കാരണമായിത്തീരുകയും തൊഴിലില്ലായ്മ സാമ്പത്തിക അനിശ്ചിതത്വം എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണത്തിന് വലിയൊരു പരിഹാരമില്ലാത്ത ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു, ക്ലോണ്ടിക്കിലെ കണ്ടുപിടിത്തം ഈ ആവശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിനു പര്യാപ്തമായിരുന്നു. വ്യക്തികൾക്ക് ഈ മേഖലയിൽനിന്ന് ഉയർന്ന വേതനം അല്ലെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

ഖനിജാന്വേഷകരിൽ അനേകം രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും 60% മുതൽ 80% വരെയുള്ളവർ അമേരിക്കക്കാർ അല്ലെങ്കിൽ അമേരിക്കയിലേയ്ക്കു അടുത്തകാലത്തു കുടിയേറിയവരും ആയിരുന്നു. കൂടുതൽപേരും ഖനന വ്യവസായത്തിൽ യാതൊരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ക്ലർക്കു്, സെയിൽസ്മാൻ വിഭാഗത്തിലുള്ളവരായിരുന്നു. ഗോൾഡ് റഷിൽ പങ്കു ചേരുന്നതിനായി ഓഫീസുകളിൽ ജീവനക്കാരുടെ കൂട്ട രാജി വെല്ലുവിളി ഉയർത്തി. സിയാറ്റിലിൽ മേയർ, പന്ത്രണ്ട് പോലീസുകാർ, നഗരത്തിലെ തെരുവു കാർ ഡ്രൈവർമാരുടെ ഒരു വലിയ ശതമാനം എന്നിവർ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

കൂട്ടപ്പായലുകാർക്കിടയിൽ ചില പ്രശസ്തരുമുണ്ടായിരുന്നു: വാഷിങ്ടണിലെ മുൻ ഗവർണറായിരുന്ന ജോൺ മക്ഗ്രോവിനൊപ്പം പ്രമുഖ അഭിഭാഷകനും കായികതാരവുമായിരുന്ന എ. ബാല്ലിയട്ടും ഈ കൂട്ടപ്പാച്ചിലിൽ പങ്കാളിയായിരുന്നു. ആഫ്രക്കയിൽനിന്നുള്ള ഫ്രെഡറിക്ക് ബർഹാം എന്ന അറിയപ്പെടുന്ന അമേരിക്കാരൻ സ്കൗട്ടും പര്യവേക്ഷകനും ഇതിലേയ്ക്ക് എത്തിയെങ്കിലും രണ്ടാം ബോയർ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ തിരിച്ചു വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഗോൾഡ് റഷ് രേഖപ്പെടുത്തിയവരിൽ സ്വീഡനിൽ ജനിച്ച ഫോട്ടോഗ്രാഫർ എറിക് ഹെഗ്ഗ്, ചിൽകൂട്ട് പാസിലെ ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ച ചില ചിത്രങ്ങളെടുത്തിരുന്നു. അതുപോലെ ലേഖകനായിരുന്ന തപ്പൻ അട്നി ഈ വിരണ്ടോട്ടത്തിന്റെ  ആദ്യചരിത്രം എഴുതി. പിന്നീട് പ്രശസ്ത അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരനായിത്തീർന്ന ജാക്ക് ലണ്ടൻ, സ്വർണം തേടിയിറങ്ങിയെങ്കിലും ഈക്കാലത്ത് ഖനിജാന്വേഷകർക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്തു പണം സ്വരൂപിച്ചു.

സിയാറ്റിൽ, സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ നഗരങ്ങൾതമ്മിൽ വ്യവസായത്തിനായി തീക്ഷ്ണമായ മത്സരമുണ്ടാകുകയും വ്യവസായങ്ങളുടെ സിംഹഭാഗവും കയ്യടക്കുന്നതിൽ സിയാറ്റിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗോൾഡ് റഷിൽ ആദ്യം പങ്കെടുത്തവരിലെ പ്രമുഖരിലൊരാളും സിയാറ്റിലെ മേയറുമായിരുന്ന വില്ല്യം ഡി. വുഡ് തൽസ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കുകയും ക്ലോണ്ടിക്കിലേയ്ക്കു ഖനിജാന്വേഷകരെ എത്തിക്കുന്ന ഒരു കമ്പനി രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗോൾഡ് റഷിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രശസ്തി ബ്രാൻഡഡ് ചരക്കുകളെ മാർക്കറ്റിലെത്തിച്ചു. ക്ലോണ്ടിക്കെയിലേയ്ക്കു സഞ്ചിക്കുന്നവർക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ, ഖനനം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിലുള്ള ഉപദേശം സംരംഭത്തിന് ആവശ്യമായ മൂലധനം എന്നിവ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഗൈഡ് ബുക്കുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അക്കാലത്തെ പത്രങ്ങൾ ഈ പ്രതിഭാസത്തെ "ക്ലോണ്ടിസിറ്റീസ്" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.

വൈറ്റ് പാസ്സ് നടത്താര
ഡൈയ/സ്കാഗ്‍വേ റൂട്ടുകൾ
കൂട്ടപ്പാച്ചിലിന്റെ ആരംഭം (ജൂലൈ 1897)
ക്ലോണ്ടിക്കിലേയ്ക്കുള്ള വഴികൾ