ഒരു വസ്തു മറ്റൊരു വലിയ വസ്തുവിനെ (ഉദാ: ഉപഗ്രഹങ്ങൾ ഭൂമിയെ) ദീർഘകാലം ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നതു് രണ്ടു പ്രധാന ബലങ്ങൾ സമീകരിച്ചുകൊണ്ടാണു്. ഭൂമിയ്ക്കുചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വെക്കുന്ന ഒരു ഉപഗ്രഹത്തിനു്, അപകേന്ദ്രബലം മൂലം പുറത്തേക്കു് (ഭൂമിയിൽനിന്നും അകലേക്കു്) തെറിച്ചുപോകാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ, ഭൂഗുരുത്വാകർഷണം മൂലം ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ തന്നെ ഭാരം അതിനെ എപ്പോഴും ഭൂമിയിലേക്കു പിടിച്ചുവലിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു ബലങ്ങളും സമമാണെങ്കിൽ (മറ്റു ബലങ്ങളൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ) കൂടുതൽ ഇന്ധനം ഇല്ലാതെത്തന്നെ, ഒരു ഉപഗ്രഹത്തിനു് അനന്തകാലം അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാനാവും.ഇവയിൽ അപകേന്ദ്രബലം ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രദക്ഷിണവേഗത്തിനേയും ഗുരുത്വബലം അതിന്റെ ഭാരത്തിനേയും ഭൂമിയിൽനിന്നുള്ള ഉയരത്തിനേയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. അതായതു് നിശ്ചിതഭാരമുള്ള ഒരു ഉപഗ്രഹം നിശ്ചിത ഉയരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണമെങ്കിൽ അതിനു വേണ്ട വേഗതയും നിശ്ചിതമായിരിക്കും.

ഉന്നതിയും വേഗതയും പ്രദക്ഷിണകാലവും
വാൻ അലെൻ വികിരണവലയം(Van Allen radiation belt)
ഭൂഗുരുത്വബലവും അപകേന്ദ്രബലവും
ഭൂസ്ഥിരഭ്രമണപഥം (Geosynchronous Orbit)