പണ്ടത്തെ തമിഴർ (കേരളീയരും) ലോകസുഖത്തെ യഥാർത്ഥ സുഖം എന്ന് കരുതിയവരാണ്‌. ലോകായതം എന്ന് ദർശനം പ്രചരിച്ചിരുന്നത് ഇത്തരം തത്ത്വചിന്തകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു. വിഭവസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണവും കാമകേളികളുമാണ്‌ പരമാനന്ദമെന്ന് അവർ ധരിച്ചു. സമൂഹത്തിൽ അത്തരം ശീലങ്ങൾ പ്രചരിച്ചു. മത്സ്യമാംസാദികൾ അവർ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മണിമേഖല ഇതിനെ ശക്തിയായി എതിർക്കുന്നു. കർമ്മബന്ധം, പുനർജ്ജന്മം, ആത്മാവ്, ജീവകാരുണ്യം, പുണ്യപാപങ്ങൾ, സ്വർഗ്ഗനരകങ്ങൾ, അന്നദാനം, ദൈവികസംഭവങ്ങൾ എന്നീ ബുദ്ധമത ആശയങ്ങളെ മണിമേഖല അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യമനസ്സിനെ നിയമ സംഹിതയെന്നോണം അത് ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ശരീരം നശിക്കും, യൗവനം പോകും, സൗന്ദര്യം ഉണ്ടാകില്ല അനന്ദം ക്ഷണഭംഗുരമാണ്‌ ധർമ്മം മാത്രമേ എന്നും നിലനിൽക്കൂ. അതിനാൽ മരണാനന്തരം നല്ല ജീവിതം ലഭിക്കാൻ ധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് നല്ല വഴിതേടുക. ഇന്ന് നമ്മുടെ ശരീരം ചെയ്യുന്നതെല്ലാം മുജ്ജന്മ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലമാണ്‌ എന്ന് കാവ്യം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആശകളുടെ അന്ത്യമാണ്‌ ജീവിത സുഖത്തിന്റെ നിദാനം എന്നും മണിമേഖല കരുതുന്നു. 

മണിമേഖലയിൽ സന്ദർഭം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം ശ്രീബുദ്ധന്റെ മാഹാത്മ്യം വർണ്ണിക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ ആദർശങ്ങൾ വിശദമാക്കുന്നതിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ ശ്രദ്ധപതിപ്പിക്കുന്നു.

പേരിനു പിന്നിൽ
കഥയുടെ ആശയം
അവലംബം
കഥ