ഉപദ്വീപിന്റെ മധ്യ--ഉന്നതതടത്തിന് സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 900-1500 മീ. ഉയരമുണ്ട്. പൊതുവേ നിരപ്പുള്ള പ്രദേശം ആണെങ്കിലും അങ്ങിങ്ങായി സ്തൂപികാകൃതിയിലുള്ളവയും ചെങ്കുത്തായി ഗോപുരം പോലെ എഴുന്നു നിൽക്കുന്നവയുമായ കുന്നുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഉന്നതതടത്തിന്റെ തെക്കു പടിഞ്ഞാറ് ടാർസ് പർ‌‌വത ശൃഖലയിൽ ഉൾപ്പെട്ട സുൽത്താൻ ദാഗ്‌‌ലാരി, എമീർ ദാഗ്‌‌ലാരി എന്നീ പർവതങ്ങളും ഏർസിയാസ് ദാഗി, ഹസൻ ദാഗ്, കാരക്കാദാസ്, കാരാദാഗ് തുടങ്ങിയ നിർജീവ അഗ്നിപർ‌‌വതങ്ങളുമാണ്. ഇവയിൽ എർസിയാസ് ദാഗി (3,919 മീ.) ആണ് ഏഷ്യാമൈനറിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ ഭാഗം. ഉന്നത തടത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഫ്രിജിയായിൽ ആരംഭിച്ച് വില്ലുപോലെ കിടക്കുന്ന ടാറസ്-ആന്റീടാറസ് പർ‌‌വതനിരകൾ ഏഷ്യാമൈനറിനു പുറത്ത് സൈപ്രസ്സിലേക്ക് തുടർന്നു കാണുന്നു. ഉപദ്വീപിന്റെ വടക്കു ഭാഗത്തുള്ള പോണ്ടീസ് പർ‌‌വതം കരിങ്കടൽ തീരത്തിനു സമാന്തരമായി രണ്ടു നിരകളായി കിടക്കുന്നു; ടാറസ്സിനെയും ആന്റീ ടാറസ്സിനെയും അപേക്ഷിച്ച് പൊക്കം കുറഞ്ഞവയാണ് ഇവ. ഉന്നതതടത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്ത് കിഴക്കു പടിഞ്ഞാറു ദിശയിൽ സമാന്തരമായി കിടക്കുന്ന ഉയരം കുറഞ്ഞ മലനിരകൾ കാണാം. ഇവയ്ക്കിടയിലുള്ള താഴ്വാരങ്ങൾ വിസ്തൃതങ്ങളും തീരപ്രദേശത്തു നിന്ന് ഉന്നതതടങ്ങളിലേക്ക് സുഗമമായ പാതയൊരുക്കുന്നവയുമാണ്; ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ മെഡെരെസ്, ഗെഡിസ് എന്നീ താഴ്വരകളാണ്.

മധ്യഭാഗത്തു നിന്നു നീളുന്ന മലനിരകൾ ഏഷ്യാമൈനറിന്റെ പടിഞ്ഞാറും തെക്കു പടിഞ്ഞാറും തീരങ്ങൾ വരെ ചെന്നെത്തുന്നു; തന്മൂലം ഈ ഭാഗത്തെ തടരേഖ സങ്കീർണമായി കാണപ്പെടുന്നു. തെക്കു പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്ത് അനേകം നൈസർഗിക തുറമുഖങ്ങൾഉണ്ട്.

നദികൾ
ഭൂപ്രകൃതി
ലിഡിയ, കാരിയ, ലൈസിയ സംസ്കാരങ്ങൾ
ചരിത്രം