രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മറ്റൊരു ക്രിസ്തീയലേഖകനും ജസ്റ്റിന്റെ ശിഷ്യനുമായിരുന്ന തേഷന്റെ(Tatian) "യവനരോടുള്ള പ്രഭാഷണം" (Oratio ad Graecos) എന്ന കൃതിയിലാണ് ജസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ലിഖിതസൂചന ഉള്ളത്. തേഷൻ, ജസ്റ്റിനെ "ഏറ്റവും ബഹുമാന്യനായ ജസ്റ്റിൻ" എന്നു പുകഴ്ത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സന്ദേഹവാദിയായ ക്രെസൻസ് ജസ്റ്റിനെ കെണിയിൽ പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെന്നും തേഷൻ പറയുന്നു. ജസ്റ്റിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന ഇരണേവൂസ്(Irenaeus) തേഷനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ജസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ രണ്ടിടത്ത് ഉദ്ധരിച്ചു ചേർക്കുന്ന ഇരണേവൂസ് മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. "വാലന്റീനിയാനൂസിനെതിരെ" എന്ന കൃതിയിൽ തെർത്തുല്യൻ ജസ്റ്റിനെ ദാർശനികനും രക്തസാക്ഷിയും, ക്രിസ്തീയ പാഷണ്ഡികളുടെ ആദ്യത്തെ പ്രതിയോഗിയും എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. റോമിൽ മറ്റു ആറു പേരോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ ചാട്ടവാറിനടിച്ച ശേഷം ശിരഛേദം ചെയ്യുകയാണുണ്ടായതെന്നും തെർത്തുല്യൻ പറയുന്നു.

ജീവിതം
രചനകൾ
വിലയിരുത്തൽ
ജസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ