നളിനി : “ ജനസംഖ്യ എടുക്കുമ്പോൾ കൊട നിവർത്തു പിടിക്കരുതായിരിക്കും . ഈ തീ പോലുള്ള വെയിലത്തു നിന്ന് ജനസംഖ്യയെടുത്താൽ ആളിന്റെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു പോകും. ഈ ബഞ്ചേലേക്ക് കേറിയിരിക്കാവല്ലോ "

എന്യുമ: വയസ്സ് ?

നളിനി : കണ്ടിട്ടെന്ത് തോന്നുന്നു ?

ഭർത്താവുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിന്

“ ഒണ്ടന്നോ ഇല്ലെന്നോ എഴുതിക്കോളൂ”

"ഉണ്ടെന്നെഴുതിയാലും ഇല്ലെന്നെഴുതിയാലും അർത്ഥം ഒന്നല്ലലോ."

“എന്നാൽ  ഒണ്ടെന്ന് തെളിയാതെ എഴുതിക്കോളൂ.”

ഇങ്ങനെ പോകുന്ന സംഭാഷണങ്ങളിൽ നിന്നും ഭർത്തൃമതിയാണെങ്കിലും ദാമ്പത്ത്യ സുഖമോ , സന്തോഷമോ അനുഭവിക്കാൻ വിധിച്ചിട്ടിലാത്തവളാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

കുട്ടികൾ ഇല്ല എന്നറിയിച്ചപ്പോൾ "ഛിദ്രമുണ്ടായിട്ടുണ്ടോ ?" എന്നായി എന്യൂമറേറ്റർ.

<nowiki>"</nowiki>ഒണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ! അവിടെ ചെന്ന് ആറുമാസം തികയുന്നതിനു മുമ്പേ തുടങ്ങിയതല്ലേ ഛിദ്രം ! ഒരു ദിവസം അല്ലേൽ ഒരു ദിവസം ഛിദ്രമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.<nowiki>"</nowiki>

ഗർഭ ഛിദ്രത്തെക്കുറിച്ചാണ് “എന്നു വച്ചാൽ അലസുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ടോന്ന്!

വിശദീകരിച്ച് ചോദ്യത്തിനു 

<nowiki>"</nowiki>എന്തെല്ലാം പോക്കണംകേടുകളാ ചോദിക്കുന്നെ ! ആങ്ങളച്ചെറുക്കന്നിവിടെയില്ലാഞ്ഞതു നന്നായി <nowiki>"</nowiki>

ജീവിതോപാധിയെപറ്റിയുള്ള ചോദ്യത്തിനു നേരിട്ട് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ലെങ്കിലും നളിനി മരപ്പാവകളുണ്ടാക്കി വിൽക്കുന്നവളാണ് എന്ന് നാം അറിയുന്നു. മനോഹരങ്ങളായ ജീവൻ തുളുമ്പുന്ന പാവകൾ അവൾ ഒരോന്നായി കാണിച്ച് കൊടുക്കുന്നു. ഒപ്പം അവളുടെ ജീവിതവും ചിന്തകളും ചുരുളഴിയുന്നു.

സന്ദർശനം  അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പാവ അയാൾക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നു. അയാൾ ആ നേരമത്രയും കുറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്  അവളുടെ ചിത്രമാണ്. ആ ചിത്രം അയാൾ അവൾക്കും സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുവർക്കും ഹൃദ്യാനുഭമായ ആ കൂടിക്കാഴ്ച്ച അവസാനിക്കുന്നതോടെ കഥ തീരുന്നു.

കഥാസാരം
കഥന ശൈലി
ചില സംഭാഷണ ശകലങ്ങൾ
അവലോകനം