ഇതിനകം പികാസോ പ്രശസ്തിയും സമ്പത്തും നേടിയെടുത്തിരുന്നു. പാരിസിൽ ഗോഥിക് മാതൃകയിൽ വലിയൊരു മാളിക പണി കഴിപ്പിച്ചിരുന്നു. തെക്കൻ ഫ്രാൻസിലെ സുഖവാസ കേന്ദ്രങ്ങളായ പല നഗരങ്ങളിലും സ്വന്തമായ ബംഗ്ലാവുകളും വിലക്കു വാങ്ങി. കലയോളം തന്നെ ആഡംബരപൂർണമായ സ്വകാര്യജീവിതവും പികാസോക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. 

കലാപരമായ നേട്ടങ്ങൾക്കുപുറമെ, പിക്കാസോ ചില സിനിമകളിലും സ്വയം താനായിത്തന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, ജീൻ കോക്തു -വിന്റെ ടേസ്റ്റ്മെന്റ് ഓഫ് ഓർഫിയസ് എന്ന സിനിമയിൽ ഒരു ചെറുതും, പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ കഥാപാത്രമായും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.1955-ൽ അദ്ദേഹം ഹെൻറി ജോർജസ് ക്ലൈസോട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത "ലി മിസ്റ്റ്രെ പിക്കാസോ (ദി മിസ്റ്ററി ഓഫ് പിക്കാസോ)" എന്ന സിനിമ നിർമ്മിക്കാനായി സഹായിച്ചു.

1949-ന്റെ മദ്ധ്യേയായി "ഫിലദെൽഫിയ മ്യൂസിയം ഓഫ് ഓഫ് ആർട്ട്" -ൽ വച്ച് നടന്ന "തേർഡ് സ്കൾപ്പ്ച്ചർ ഇന്റെർനാഷ്ണൽ" പ്രദർശിപ്പിച്ച 250 ശിൽപ്പികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു പിക്കാസോ.1950 കളിൽ, പിക്കാസോയുടെ രചനാ ശൈലി വീണ്ടും മാറി, അത് മൺമറഞ്ഞ ചിത്രകാരന്മാരുടെ സൃഷ്ടികളെ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നതിലായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ് ബേലാസ്കെസിന്റെ ലാസ് മെനിനാസിനെ ആധാരമാക്കി ഒരു നിര ചിത്രങ്ങൾ രചിച്ചത് . കൂടാതെ ഫ്രാൻസിസ്കോ ഗോയ,നിക്കോളാസ് പൗസിൻ,എദ്വാർ മാനെ, ഗുസ്താവ് കൂർബെ, യൂജിൻ ഡെലാക്രൂ എന്നിവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയും അദ്ദേഹം ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.

ആഗോളയുദ്ധം, വിവാഹം, പ്രണയബന്ധങ്ങൾ (1914- 1919)
ക്യൂബിസം (1909- 1915)
അവസാനത്തെ രണ്ടര പതിറ്റാണ്ട് ( 1949-1973)
രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകൾ