വിപ്ലവത്തിന് എതിരായുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ, ഫ്രഞ്ചു ജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ഫ്രാൻസിന്റെ അഖണ്ഡതക്കും എതിരായും രാജവാഴ്ച പുന-സ്ഥാപിക്കാനായും ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കാനുള്ള കോടതിയായിരുന്നു ഇത്. നീതിനിർവഹണത്തിനു വേണ്ടിയിരുന്ന ഘടകങ്ങളെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നിയമത്തിലെ അവ്യക്തത കാരണം ദുരുദ്ദേശപരമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. 
നാഷണൽ കൺവെൻഷൻ ഭൂരിപക്ഷവോട്ടിലൂടെ തെരഞ്ഞെടുത്ത നാലു പേരായിരിക്കും ജഡ്ജിമാർ. പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിന്നു തെരഞ്ഞെടുത്ത പന്ത്രണ്ടംഗ ജൂറിയും ഉണ്ടായിരിക്കും. കേസിന്റെ സകലരേഖകളും അതായത് കുറ്റാരോപണം, വിശദവിവരങ്ങൾ, തെളിവുകൾ, അറസ്റ്റു വിവരങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാത്തിന്റേയും പകർപ്പ് കോടതി ഉദ്യോഗസ്ഥർ നാഷണൽ കൺവെൻഷന് സമർപ്പിച്ചിരിക്കണം. ജൂറിയിലാരേയെങ്കിലും കുറിച്ച് കുറ്റവാളിക്ക് വിസമ്മതമുണ്ടെങ്കിൽ ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറിനകം കോടതിയെ രേഖാമൂലം ബോധിപ്പിക്കണം. ക്രിമിനൽ നിയമവ്യവസ്ഥയനുസരിച്ചാവും ശിക്ഷ. തിരുത്താമെന്നു തോന്നുന്നവരെ കോടതിക്ക് ഉചിത ഉപദേശം നല്കി വിട്ടയക്കാം. അല്ലാത്തവർക്ക് കുറ്റത്തിന്റെ ഗൗരവമനുസരിച്ച് തടവോ, നാുടകടത്തലോ, വധശിക്ഷയോ വിധിക്കപ്പെടും.

പിന്നീട് 1793 മാർച്ചിലും 1793 സപ്റ്റമ്പറിലും 1794 ജൂണിലും വന്ന നിയമങ്ങളിലൂടെ(Decree on Press, Law of Suspects, 22 Priarial Law) ഈ ചട്ടവട്ടങ്ങൾ മുഴുവനും പടിപ്പടിയായി റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു, നിയമങ്ങൾ കൂടുതൽ രൂക്ഷവും അയവില്ലാത്തതുമായി. 
1794 മാർച്ച് 31 ഡാന്റൺ: അറസ്റ്റം വധശിക്ഷയും
വിപ്ലവക്കോടതി
1793 ഒക്റ്റോബർ 20-21 മതാധ്യക്ഷന്മാർക്കെതിരെ
1793 മാർച്ച് 10 പ്രത്യേക ക്രിമിനൽ ട്രിബ്യൂണൽ