ചൈതന്യ മഹാപ്രഭു അവതരിപ്പിച്ച ഗൗഡീയ വൈഷ്ണ തത്ത്വചിന്തയുടെ ഒരു പ്രത്യേക ഭാഗമാണ് "അചിന്ത ഭേദ അഭേദ" എന്ന ആശയം, ഇത് കൃഷ്ണനുമായുള്ള ആത്മാവിന്റെ ബന്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ "അചിന്തനീയമായ ഏകത്വവും വ്യത്യാസവും" എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ കൃഷ്ണനുമായുള്ള മറ്റ് ബന്ധവും g ർജ്ജം (അതായത് ഭ world തിക ലോകം). 

"ഗുണനിലവാരത്തിൽ", ആത്മാവിനെ ( "ജീവ" ) ദൈവവുമായി സാമ്യമുള്ളതാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ "അളവനുസരിച്ച്" വ്യക്തിഗത "ജീവികൾ" പരിധിയില്ലാത്ത "പരമമായ" വ്യക്തിയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അനന്തമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ ബന്ധത്തിന്റെ കൃത്യമായ സ്വഭാവം (ഒരേസമയം കൃഷ്ണനുമായി വ്യത്യസ്തവും വ്യത്യസ്തവുമാണ്) മനുഷ്യ മനസ്സിന് അചിന്തനീയമാണ്, പക്ഷേ ഭക്തി യോഗ പ്രക്രിയയിലൂടെ അത് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയും. 

ഈ തത്ത്വചിന്ത ഹിന്ദു തത്ത്വചിന്തയുടെ രണ്ട് എതിർ വിദ്യാലയങ്ങളുടെ ഒരു മീറ്റിംഗായി വർത്തിക്കുന്നു, ശുദ്ധമായ മോണിസം (ദൈവവും ആത്മാവും ഒരു അസ്തിത്വമായി), ശുദ്ധമായ ദ്വൈതവാദം (ദൈവവും ആത്മാവും തികച്ചും വേറിട്ടത്). ഈ തത്ത്വചിന്ത പ്രധാനമായും പഴയ വേദാന്ത വിദ്യാലയം വിശിഷ്ടാദ്വൈതം ആചരിച്ച യോഗ്യതയുള്ള നോൺഡ്യുവലിസത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നു, എന്നാൽ നാരായണനേക്കാളും ബംഗാളിലും പരിസരങ്ങളിലുമുള്ള പുണ്യ സൈറ്റുകളിൽ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ സൈറ്റുകളെ അപേക്ഷിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ രൂപം ഊന്നിപ്പറയുന്നു . പ്രായോഗികമായി, ഗൌഡീയ വൈഷ്ണവ തത്ത്വചിന്ത വളരെ ദ്വൈതപ്രാധാന്യ്ം ഉള്ളതാണ്/ പ്രത്യേകിച്ച് അടുത്ത സ്ഥാപിച്ച ദൈവശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യ ആചാരപ്രകാരം പൊതുവായി കൂടുതൽ മധ്വാചാര്യ ന്റെ ദ്വൈത വേദാന്ത. 

ഭക്തി യോഗ
അചിന്തനീയമായ ഏകത്വവും വ്യത്യാസവും
ഭക്തിപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ഭക്ഷണക്രമവും ജീവിതരീതിയും