ലെസ്സെർ സ്നോ ഗൂസ് ജനസംഖ്യ 5 ദശലക്ഷം പക്ഷികളെ കവിയുന്നു. 1970 കളുടെ പകുതി മുതൽ ഇത് 300% കൂടുതലാണ്. പ്രതിവർഷം അഞ്ച് ശതമാനത്തിൽ കൂടുതൽ എന്ന തോതിൽ ഇവയുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പ്രജനനം നടത്താത്ത ഗൂസ് (ജുവനൈൽസ് അല്ലെങ്കിൽ വിജയകരമായി കൂടുണ്ടാക്കാൻ പരാജയപ്പെടുന്ന മുതിർന്നവർ) ഈ കണക്കിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, അതിനാൽ മൊത്തം ഗൂസ് എണ്ണം കൂടുതലായിരിക്കാം. ജനസംഖ്യാ രേഖകൾ സൂക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ സ്നോ ഗൂസ് പോപ്പുലേഷൻ സൂചികകളാണ് കണ്ടെത്തിയത്. കൂടാതെ തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഹഡ്സൺ ബേ തീരപ്രദേശത്തെ മുമ്പ് കൈയെത്താത്ത വിഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വലിയ ബ്രീഡിംഗ് ജനസംഖ്യ വ്യാപിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വനമേഖലയിൽ നിന്നും പ്രേയരിയിൽ നിന്നും കാർഷിക ഉപയോഗത്തിലേക്ക് ഭൂമി പരിവർത്തനം ചെയ്തതാണ് ഈ അമിത ജനസംഖ്യയുടെ കാരണം.

1990 കളുടെ അവസാനം മുതൽ, ഹഡ്‌സൺ ബേയിലെയും മറ്റ് നെസ്റ്റിംഗ് പ്രദേശങ്ങളിലെയും തുണ്ട്ര ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നാശനഷ്ടങ്ങൾ കാരണം ലെസ്സെർ സ്നോ ഗൂസിന്റെയും റോസെസ് ഗൂസിന്റെയും യു‌എസിലും കാനഡയിലും വടക്കേ അമേരിക്കൻ ജനസംഖ്യ കുറയുന്നതിന് കാരണമായി. ലൈറ്റ് ഗൂസ് കൺസർവേഷൻ ഓർഡർ 1997-ൽ സ്ഥാപിതമാകുകയും 1999-ൽ നിയമപരമാകുകയും ചെയ്തു. ഹണ്ടർ ബാഗ് പരിധി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, വേട്ട സീസണുകളുടെ ദൈർഘ്യം കൂട്ടുകയും പുതിയ വേട്ടയാടൽ രീതികൾ ചേർക്കുകയും എല്ലാം വിജയകരമായി നടപ്പാക്കി. എന്നാൽ വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ സ്നോ ഗീസിന്റെ മൊത്തം ജനസംഖ്യ കുറച്ചിട്ടില്ല.
ഇക്കോളജി
വിവരണം
ലൈറ്റ് ഗീസിന്റെ സംരക്ഷണ ഉത്തരവ്
ജനസംഖ്യ