MDSനെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധേയമായ ഒട്ടേറെ വിമർശനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഇന്ത്യൻ സാമ്പിൾ റെജിസ്ട്രേഷൻ സിസ്റ്റത്തെ വിവരങ്ങൾക്കായി ആശ്രയിക്കുന്നത് വിശാലമായ ഒരു സാമ്പിൾ സാദ്ധ്യമാക്കുന്നു. എന്നാൽ 7 597 സാമ്പ്ലിംഗ് യൂണിറ്റുകളും  24 ലക്ഷം കുടുംബങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ സാമ്പിൾ 100 കോടി ജനങ്ങളും പ്രതിവർഷം 95 ലക്ഷം മരണങ്ങളും ഉള്ള ഇന്ത്യൻ ജനസംഖ്യയുടെ വളരെ ചെറിയ അംശം മാത്രമാണ്.

MDS കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കുന്നത് മുതിർന്നവരുടെ മരണങ്ങളിലാണ്. സാമ്പ്ലിംഗ് ഫ്രെയിംവർക്ക് മാതൃമരണങ്ങൾ വളരെക്കുറച്ചേ കണ്ടെത്തുന്നുള്ളൂ. മാതൃമരണങ്ങളെയും അവയ്ക്ക് നവജാതശിശുമരണങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും  വിശകലനം ചെയ്യാൻ തക്ക സ്ഥിതിവിവരശാസ്ത്രപരമായ ശേഷി ഈ പഠനത്തിനില്ല എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വിവരശേഖരണ ഘട്ടത്തിൽ മാതൃ-ശിശു ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ സൂചകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ അകാല മരണസാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിശദമായ പഠനമായി മാറുമായിരുന്നു.

മരിച്ചയാളിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുവിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ലക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച ചികിത്സകർക്ക് മിക്ക മരണകാരണങ്ങളും തിരിച്ചറിയാനാകും എന്ന ധാരണയിലാണ് വാചിക പോസ്റ്റ്മോട്ടം രീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ടെറ്റനസ് പോലെ വ്യക്തമായ ലക്ഷണങ്ങളുള്ള രോഗങ്ങളിൽ രോഗം തിരിച്ചറിയുന്നത് ലളിതമാണ്. എന്നാൽ മലേറിയ പോലെയുള്ള രോഗങ്ങളിലെ പനി പോലെ പല രോഗങ്ങളിലും പൊതുവായുള്ള രോഗലക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് രോഗം തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രയാസമാണ്. 70 വയസ്സിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ള ആളുകളിൽ മരണകാരണം തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ വാചിക പോസ്റ്റ്മോർട്ടം പ്രയോജനരഹിതമാണ്.

MDS പോലെയുള്ള ബൂട്ട്സ്ട്രാപ്പ് രീതികളെ അപേക്ഷിച്ച് കമ്പ്യൂട്ടർ മോഡലിംഗ് പോലെയുള്ള ആധുനിക രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് രോഗബാധാ ക്രമങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനുള്ള മെച്ചത്തെക്കുറിച്ച് സംവാദങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

MDS ന്റെ പ്രധാന ഫലങ്ങൾ
പശ്ചാത്തലം
രീതിശാസ്ത്രം
വിമർശനങ്ങൾ