വളരെ ചെറിയ അവയവങ്ങളാണിവ. പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ ഒരു മനുഷ്യനിൽ കാണപ്പെടുന്ന അന്തഃസ്രാവികളിൽ ഏറ്റവും വലുത് തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥിയാണ്. തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണിന്റെ കൂടിയ തോതിലുള്ള സാന്നിധ്യമാണ് തൈറോയ്ഡിന്റെ അസാധാരണ വലിപ്പത്തിന് കാരണമായി പറയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ വളർച്ചയുടെ പ്രാരംഭഘട്ടങ്ങളിൽ അഡ്രിനൽ കോർട്ടക്സ് ആണ് ഏറ്റവും വലുത്; ഏറ്റവും ചെറുത് പാരാതൈറോയ്ഡുകളും.

ഏത് കലയിൽനിന്ന് രൂപമെടുക്കുന്നു എന്നതിനെ ആധാരമാക്കി അന്തഃസ്രാവികളെ മൂന്നു തരത്തിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു: #എപ്പിത്തീലിയത്തിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുന്നവ (ഇവയ്ക്ക് ഉദ്ഭവസ്ഥാനവുമായി എപ്പോഴും ബന്ധമുണ്ടായിരിക്കും. ഉദാ. നാക്കിന്റെ ഉള്ളറ്റ (base) വുമായി ബന്ധമുള്ള തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥി) 
നാഡീവ്യൂഹത്തിൽ-നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നവയൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ ഗ്രന്ഥികളുടേയും പ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് രക്തത്തിൽ ലയിച്ചിട്ടുള്ള ഹോർമോണുകളോ പ്ലാസ്മയുടെ ഘടകങ്ങളോ ആണ്. മിക്കവാറും എല്ലാ ഹോർമോണുകളും പ്രോട്ടീനുകളോ പെപ്റ്റൈഡുകളോ അമിനോ അമ്ലങ്ങളോ ആണ്; അപൂർവമായി മാത്രം സ്റ്റീറോയ്ഡുകളും. ഇവയുടെ പ്രവർത്തനം എപ്പോഴും വളരെ വ്യാപകമായിരിക്കും. ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക കലയായിരിക്കും ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനമണ്ഡലം എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള കാരണം (ഉദാ. അസ്ഥികളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പാരാതൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകൾ). പല കലകളുടേയും അവയവങ്ങളുടേയും ഏകോപിച്ചുള്ള സമകാലികപ്രവർത്തനം ആവശ്യമായി വരുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിലും ഹോർമോണിന്റെ വ്യാപക പ്രവർത്തനക്ഷമത കൂടിയേ കഴിയൂ (ഉദാ. രക്തത്തിലുള്ള ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് വ്യത്യസ്തപ്പെടുത്തുന്നതിനാവശ്യമായ കരളിന്റേയും മറ്റവയവങ്ങളുടേയും ഏകോപിച്ചുള്ള പ്രവർത്തനം). പിയൂഷ, തൈറോയ്ഡ്, പാരാതൈറോയ്ഡ്, എപ്പിഫൈസിസ്, ഐലറ്റ്സ് ഒഫ് ലാങ്ങർഹാൻസ്, ജനനഗ്രന്ഥികൾ എന്നിവ പ്രധാന അന്തഃസ്രാവികളിൽ ചിലതു മാത്രമാണ്.
എക്ഡൈഷ്യൽ ഗ്രന്ഥി
അന്തഃസ്രാവികളുടെ പൊതുസ്വഭാവങ്ങൾ
ജനനഗ്രന്ഥി
പ്ലാസന്റ