നവസിനിമയുടെ സ്വാധീനഫലമായി ലോകത്തിലാദ്യമായി, സാമ്പ്രദായിക സിനിമകളിൽനിന്നും മാറിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം ദേശീയാസ്തിത്വം കണ്ടെത്താനാകുംവിധം മൌലികമായ സിനിമകൾ രൂപപ്പെട്ടതും അതിലൂടെ ഒരു പ്രസ്ഥാനം തന്നെ വളർന്നതും ബ്രസീലിലായിരുന്നു. 1964-ൽ അവിടെ ഉദയംകൊണ്ട 'സിനിമാ നോവ' പ്രസ്ഥാനവും അതിന്റെ ശില്പിയായിരുന്ന പ്രമുഖ സംവിധായകൻ ഗ്ലോബർ റോഷെയും സിനിമയെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമരായുധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. റോഷെയുടെ പില്ക്കാല ചിത്രങ്ങളിലൊക്കെയും ഈ മാറ്റം പ്രകടമാണ്. ഇക്കാലത്തുതന്നെ ഫ്രഞ്ച് കാനഡയിലെ ഗ്രൌളിന്റെ സിനിമകളും ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നവസിനിമയുടെ ആവിർഭാവകാലത്തു തന്നെ ഇംഗ്ലണ്ടിലും ഇതിന്റെ അലയൊലികൾ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. ലിൻഡ്സെ ആൻഡേഴ്സൻ, കാറൽ റീസേ, ടോണി റിച്ചാർഡ്സൺ തുടങ്ങിയ ചലച്ചിത്രകാരന്മാരായിരുന്നു ഇംഗ്ളണ്ടിൽ നവസിനിമയുടെ പ്രചാരകൻ.

നവസിനിമയുടെ സ്വാധീനം ഏറ്റവും കൂടുതലുണ്ടായത് മൂന്നാം ലോകരാജ്യങ്ങളിലായിരുന്നു. പ്രമുഖ ഹംഗേറിയൻ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകൻ ഇസ്ത്വാൻ സാബോയുടെ ദി ഏജ് ഒഫ് ഡേ ഡ്രീംസ് (1965) അക്കാലങ്ങളിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട സോഷ്യലിസ്റ്റ് നവസിനിമകളിലൊന്നാണ്. പോളണ്ടിൽ ആന്ദ്രേ വാജ്ദയുടെ സിനിമകളായിരുന്നു മുഖ്യമായും നവസിനിമകളിൽ നിന്നും പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടത്. റഷ്യയിൽ സെർജി പരാദ്നോവും ആന്ദ്രേ തർക്കോവ്സ്കിയുടെയുമെല്ലാം നവസിനിമയുടെ ശൈലിയാണ് തങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളിൽ ആവിഷ്കരിച്ചത്. അർജന്റീനയിൽ ഫെർണാണ്ടോ ഹെറോനസ്, ഒക്റ്റോവിയോ; ക്യൂബയിൽ തോമസ് ഹെയിറസ്, ഹംബർദോ സലാസ്; ചിലിയിൽ മിഗ്വിൽ ലിറ്റിൽ തുടങ്ങിയവരുടെ ചലച്ചിത്രാവിഷ്കാരങ്ങളെല്ലാം നവസിനിമയുടെ ശൈലിയിലായിരുന്നു. ഏറെ സെൻസറിങിന് വിധേയമാക്കപ്പെടാറുള്ള ഇറാൻ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ള സിനിമകൾ അത്തരം പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ചത് നവസിനിമയുടെ രീതി അവലംബിച്ചായിരുന്നു. അബ്ദുൽ ഫസൽ ജലീലിയുടെയും ജാഫർ പനാഹിയുടെയുമെല്ലാം ചിത്രങ്ങൾ ഇതിന്റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. അലൻ റെനെ, റോബർട്ട് ബ്രസൽ, മൈക്കലാഞ്ചലോ അന്റോണിയോണി തുടങ്ങിയവരും തങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളിൽ നവസിനിമാ ശൈലി അവലംബിച്ചിട്ടുണ്ട്.

1960-കളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ രൂപപ്പെട്ട ഇതര ചലച്ചിത്ര പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ഫ്രഞ്ച് ചലച്ചിത്രകാരന്മാരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞതോടെ നവസിനിമയുടെ നിർമ്മാണം ഭാഗികമായി നിലച്ചു. എങ്കിലും ഈ പ്രസ്ഥാനം ലോകസിനിമാരംഗത്ത് ഉണർത്തിവിട്ട നവീന അവബോധം വളരെക്കാലം സജീവമായിത്തന്നെ തുടർന്നു.
ഓഥ്യൂർ തത്ത്വം
ആരംഭം
സ്വാധീനം
ഇന്ത്യയിൽ