കൂത്താണ് മുതുവാന്മാരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കലാരൂപം. കൂത്ത് നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ വേദിയുണ്ടാക്കും. കൂത്തുസമയത്ത് ആണും പെണ്ണും ഒരുമിച്ച് കളിക്കാറില്ല. രണ്ടുപേരും വേദിയില് രണ്ടു സ്ഥലത്തായി നിന്നു കളിക്കും. വേദിയുടെ ഒരു ഭാഗത്തായി ആഴി കൂട്ടിയിരിക്കും. വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഇവർ സ്വയം നിർമ്മിയ്ക്കുകയാണ് പതിവ്. ചെണ്ട, പീക്കി, ഉരുമി, കുഴല് എന്നീ വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവയുടെ താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവച്ചാടുകയാണ് കൂത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്. മുതുവാക്കൂത്തിൽ പാട്ട് പാടാറില്ല. താളമേ ഉണ്ടാകൂ. ഇന്ന് പലരും പാടിക്കൂത്ത് നടത്താറുണ്ട്. 

കുമ്മിയടി, രോരോരോ പാട്ട്, എന്നിവയാണ് മറ്റു കലാരൂപങ്ങൾ. സ്ത്രീകളാണ് കുമ്മിയടി നടത്തിവരുന്നത്. എത്ര പേർക്കും പങ്കെടുക്കാവുന്നതാണ്. തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് പാട്ടുപാടി വട്ടത്തിൽ ചുവടുവച്ചു കൈകൊട്ടി താളാത്മകമായി നടത്തുന്ന ഒരു കലാരൂപമാണ് ഇത്. കാണികളായി ആരും ഉണ്ടാവാറില്ല, എല്ലാവരും കളിക്കാരായിരിക്കും .

ശൃംഗാരവും ലൈംഗികതയും കലർന്ന കൊച്ചുകൊച്ചുപാട്ടുകളാണ് ആശൈപ്പാട്ടുകൾ. ചോദ്യോത്തരരൂപത്തിലും കളിയാക്കുന്ന തരത്തിലുമാണ് പാട്ടുകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വിവാഹദിവസമാണ് ഈ പാട്ടുകൾ പാടുന്നത്. കെന്നഞ്ചിയാട്ടമെന്ന മറ്റൊരു കലാരൂപവും ഇവർക്കിടയില് പ്രചാരമുണ്ട്. വട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഒരു തുണി കയ്യില് പിടിച്ച് ചുവടുവച്ചാടുന്ന നൃത്തമാണിത്. ഇതിലും പാട്ടുണ്ടാകാറില്ല.
മയിലാട്ടം എന്ന പേരിൽ മയിലിന്റെ രൂപം ഉണ്ടാക്കി അതിന്റെ മധ്യഭാഗം അരക്കെട്ടിനോട് ചേർത്ത് കെട്ടുന്ന വിനോദകലാരൂപവും മുതുവാന്മാർക്കിടയിൽ പ്രചാരമുണ്ട്. ഇത് കാണികൾക്കായാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്. 

പേരിനു പിന്നിൽ
കലാരൂപങ്ങൾ
ഭരണക്രമങ്ങൾ
വിശേഷാവസരങ്ങൾ