ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ പോർട്ട് കമ്മീഷണേഴ്സ് ആക്ട് പ്രകാരം 1887-ൽ ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖത്തെ നവീകരിക്കുകയുണ്ടായി. 1888-ൽ ഒരു കമ്മീഷണറുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ തുറമുഖം ഔദ്യോഗികമായി പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. അക്കാലത്ത് കൽക്കട്ട, ധാക്ക, നാരായൺ ഗഞ്ച്, ബർമ്മയിലെ റംഗൂൺ, അക്യാബ് എന്നിവിടങ്ങളുമായി ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖത്തിനു വിപുലമായ വ്യാപാരബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. 1889-90 കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ തുറമുഖത്തിലൂടെ 125000 ടൺ ചരക്കുകൈമാറ്റം നടന്നു. തുറമുഖത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിയ ബ്രിട്ടീഷുകാർ 1905-11 കാലയളവിൽ ഇവിടെ ഒരു സ്ട്രാൻഡ് റോഡ് നിർമ്മിച്ചു. കിഴക്കൻ ബംഗാളിലെയും ആസാമിലെയും ചരക്കുകൈമാറ്റത്തിനായി ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ബർമ്മയും ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുമായുള്ള വ്യാപാരത്തിനായി ഈ തുറമുഖത്തെ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവന്നു. 1928-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖത്തെ ഒരു മേജർ തുറമുഖമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

അരി, ചണം എന്നിവയുടെ വ്യാപാരത്തെയും ആസാമിലെയും ബർമ്മയിലെയും പെട്രോളിയം വ്യവസായത്തെയും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഈ തുറമുഖം പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് ബർമ്മയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖത്ത് അണിനിരന്നിരുന്നു. 

1947-ൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും സ്വതന്ത്രമായതോടെ ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖം പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായി. അക്കാലത്ത് പാക് ഗവർണർ ജനറൽ മുഹമ്മദാലി ജിന്ന ഇവിടം സന്ദർശിക്കുകയും തുറമുഖത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1960-ൽ പൂർവ്വ പാകിസ്താനിൽ ചിറ്റഗോങ് പോർട്ട് ട്രസ്റ്റ് രൂപീകരിച്ചു. 1971-ലെ ബംഗ്ലാദേശ് വിമോചന യുദ്ധത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ച തുറമുഖം ബംഗ്ലാദേശിന്റെ പിറവിയോടെ പാകിസ്താനിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായി. നിലവിൽ ബംഗ്ലാദേശ് സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ് ചിറ്റഗോങ് തുറമുഖം.

ചരിത്രം
ആധുനിക തുറമുഖം
സൗകര്യങ്ങൾ
മേൽനോട്ടം