ചരിത്രാതീതകാലം മുതൽക്കേ മനുഷ്യൻ തിമിംഗിലത്തെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ നീലത്തിമിംഗിലത്തെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങിയത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിനോടടുപ്പിച്ച് മാത്രമാൺ കാരണം ഇവയുടെ വേഗതയേയും ശക്തിയേയും മെരുക്കാൻ അന്നുവരെ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നതാണ്‌. നിരവധി കൊച്ചു വള്ളങ്ങളിൽ തിമിംഗിലങ്ങളെ തുരത്തി കരക്കടുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചെയ്തിരുന്നത്. എന്നാൽ പിന്നീട് ഇതിനായി വിവിധതരം ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഇവയെ വൻതോതിൽ വേട്ടയാടിയതോടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി കുറയുകയുണ്ടായി. 
മുൻകാലത്ത് വേട്ടക്കാർ അധികവും സ്പേം തിമിംഗിലങ്ങളേയോ റൈറ്റ് തിമിംഗിലങ്ങളേയോ ആയിരുന്നു വേട്ടയാടിയിരുന്നത്. 1864-ൽ സ്വെൻഡ് ഫോൻ (Svend Foyn) എന്ന നോർവേക്കാരൻ തന്റെ ആവി ബോട്ടിൽ വലിയ തിമിംഗിലങ്ങളെ പിടിക്കാൻ പ്രാപ്തമായ ചാട്ടുളികൾ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു . ആദ്യമാദ്യം വിജയശതമാനം കുറവായിരുന്നെങ്കിലും ഫോൻ തന്റെ ചാട്ടുളി കുറ്റമറ്റതാക്കി തീര്ത്തെടുക്കുകയും അതേ തുടര്ന്ന് വടക്കൻ നോർവേയിലെ ഫിന്മാര്ക്കിൽ അനേകം തിമിംഗിലപിടുത്ത കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രാദേശിക മുക്കുവരുടെ എതിര്പ്പിനെ തുടര്ന്ന് ഈ പ്രദേശത്തെ അവസാന തിമിംഗിലപിടുത്തകേന്ദ്രവും 1904-ല് അടച്ചു പൂട്ടി.

ഐസ്‌ലൻഡ്(1963) ഫറോ ദ്വീപുകൾ (1894), ഐസ്‌ലൻഡിലെ തന്നെ ന്യൂഫൌൻഡ്‌ലാൻഡ് (1898)തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളേയും വേട്ടയാടൽ ആരംഭിച്ചു. 1904 -1905 കാലത്ത് ദക്ഷിണ ജോർജിയയിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളെ വേട്ടയാടുകയുണ്ടായി. 1925 ആയതോടെ ആവിക്കപ്പലുകളുടെ സഹായത്തോടെ നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളേയും മറ്റു ബലീൻ തിമിംഗിലങ്ങളേയും അന്റാർട്ടിക്ക, അന്റാർട്ടിക്കക്കു സമീപമുള്ള മറ്റുപ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവിടെ നിന്നുമുള്ള വേട്ടയാടൽ വളരെ അധികമായി. 1930നും 31നും ഇടയിൽ ഈ കപ്പലുകൾ 29,400 നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളെ മാത്രം അന്റാർട്ടിക് പ്രദേശത്തുനിന്നുമാത്രം പിടിച്ചെന്നു കരുതുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞിരുന്നു. 1946-ഓടു കൂടി അന്താരാഷ്ട്ര നീലത്തിമിംഗില കച്ചവടം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള പ്രാരംഭനടപടികൾക്കു തുടക്കമായി. പക്ഷേ തിമിംഗിലജാതികളെ ഫലപ്രദമായി തരംതിരിക്കൽ നടത്തിട്ടില്ലായിരുന്നതിനാൽ അന്ന് അതത്ര ഫലപ്രദമായിരുന്നില്ല. നീലത്തിമിംഗില വേട്ട 1960കളിൽ അന്താരാഷ്ട്ര വെയിലിങ് കമീഷൻ പൂർണ്ണമായി നിരോധിച്ചു, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നടത്തിയിരുന്ന വേട്ടയും 1970 കളിൽ അവസാനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഈ സമയം കൊണ്ടു തന്നെ 3,30,000 നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളെ അന്റാർട്ടിക് പ്രദേശത്തും 33,000 എണ്ണം ദക്ഷിണ അർദ്ധഗോളത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും, 8,200 എണ്ണം ദക്ഷിണ ശാന്തസമുദ്രത്തിൽ നിന്നും, 7,000 എണ്ണത്തെ വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് പ്രദേശത്തുനിന്നും കൊന്നൊടുക്കിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അന്റാർട്ടിക്കയിലെ ആകെ എണ്ണം ആദ്യമുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ 0.15% ആയിത്തീർന്നിരുന്നു.

തിമിംഗിലവേട്ടക്കാർ നീലത്തിമിംഗിലങ്ങളെ വംശനാശത്തിന്റെ വക്കുവരെയെത്തിച്ചിരുന്നു. ചെറിയ ഇടവേളകൾ എടുത്താണെങ്കിൽ പോലും വേട്ടക്കാർ ഇവയെ കൊന്നൊടുക്കുന്നത് തുടരുന്നുണ്ട്. സമുദ്രശാസ്ത്രജ്ഞരും മറ്റും ഇക്കാര്യം നിശിതമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട്. വലിയ ജീവിതകാലമുള്ള ജീവികളുടെ വംശനാശഭീഷണി അത്യന്തം ഭീതിജനകമാണ്‌ എന്നതാണ്‌ അതിനു കാരണം. മറ്റു ചെറിയ മത്സ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് നീലത്തിമിമിഗലങ്ങള്ക്കുള്ള നീണ്ട ഗര്ഭകാലവും ഒരു പ്രസവത്തില് ഒന്നോ രണ്ടോ കുട്ടികളേ ഉണ്ടാവൂ എന്നതും വംശനാശഭീഷണി കൂട്ടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരു വര്ഷത്തില് തന്നെ അനേകം തവണ പ്രത്യുത്പാദനം നടത്തുന്ന ചെറു ജീവികളെ അപേക്ഷിച്ച് നീലത്തിമിംഗിലങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാകാൻ കൂടുതൽ കാലമെടുക്കും

ജീവ വർഗ്ഗീകരണം
നീലത്തിമിംഗിലത്തിന്റെ പാട്ട്
പ്രത്യേകതകൾ
വേട്ടയാടൽ കാലഘട്ടം