ബ്രിട്ടനിൽ പാർലമെന്റിനു പരമാധികാരം ലഭിച്ചത് 1688-ലാണെങ്കിലും 1832 വരെ ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റ് ജനപ്രതിനിധിസഭയെന്ന പേരിനു യഥാർത്ഥത്തിൽ അർഹമായിരുന്നില്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ടവകാശമുള്ളവരുടെ സംഖ്യ വളരെ ചെറുതായിരുന്നു. ധനികർക്കു വിൽക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യാവുന്ന ചരക്കുകളായിരുന്നു പാർലമെന്റു സീറ്റുകൾ. 1832-ൽ വോട്ടവകാശം കുറേക്കൂടി വിശാലമായ ഒരടിസ്ഥാനത്തിലാക്കുകയും തെരഞ്ഞെടുപ്പുസമ്പ്രദായങ്ങൾ പരിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണസഭയിലേക്കുള്ള പ്രതിനിധികളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ വോട്ടുചെയ്യുവാനുള്ള അവകാശം പുരുഷന്മാരോടൊപ്പമായി സ്ത്രീകൾക്കു ലഭിച്ചത്, ബ്രിട്ടനിൽ 1928-ലും, ഫ്രാൻസിൽ 1946-ലും, സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിൽ 1971-ലും മാത്രമാണു. വോട്ടവകാശം, നിയോജകമണ്ഡലവിഭജനം, വോട്ടിങ്ങ് സമ്പ്രദായം മുതലായ പലകാര്യങ്ങളും ഇനിയും വളരെ പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കു വകയുള്ളതായിത്തന്നെ ശേഷിക്കുന്നു. പക്ഷെ, പരിഷ്കാരങ്ങളുടെയെല്ലാം ലക്ഷ്യം പ്രതിനിധിസഭയുടെ പ്രാതിനിധ്യം എത്രകണ്ടു കൂടുതൽ പൂർണ്ണമാക്കാമെന്നുള്ളതും പ്രതിനിധിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനു ജനങ്ങൾക്കുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എത്രകണ്ടു വിശാലമാക്കാമെന്നുള്ളതുമായിരിക്കണം.

പ്രത്യക്ഷ ജനാധിപത്യം
സംഘം കൃതികളിൽ
ആധുനിക ജനാധിപത്യം
വോട്ടവകാശത്തിന്റെ വളർച്ച