ഗ്രന്ഥരചനയുടെ ലോകത്തിലേയ്ക്ക് യോഹന്നാൻ കാസിയൻ കടന്നത് വളരെ വൈകിയാണ്‌. പ്രധാനപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടേയോ വ്യക്തികളുടേയോ അഭ്യർത്ഥനയെ മാനിച്ചു മാത്രമേ അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുള്ളു. മറ്റുള്ളവരിൽ സ്വാംശീകരിച്ചവയും കാസിയന്റെ തന്നെ ചിന്തയിൽ ഉദിച്ചവയും ആയ ആശയങ്ങളുടെ രേഖകളാണ്‌ ഈ രചനകൾ.

സ്ഥാപനങ്ങൾ(Institutions), സമ്മേളനങ്ങൾ(Conferences) എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ആധ്യാത്മരചനകളാണ്‌ കാസിയൻ പ്രധാനമായും നിർ‌വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇവവഴി അദ്ദേഹം ഈജിപ്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മരുഭൂമിയിലെ പിതാക്കന്മാരുടെ ജ്ഞാനത്തെ ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും പിൽക്കാലതലമുറകൾക്ക് പകർന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കൃതികൾ അദ്ദേഹം എഴുതിയത് ആപ്റ്റിലെ മെത്രാൻ കാസ്റ്റർ, ഒന്നാം ലിയോ മാർപ്പാപ്പ തുടങ്ങിയവരുടേയും ഗോളിലെ ഒട്ടേറെ മെത്രാന്മാരുടേയും സന്യാസികളുടേയും നിർബ്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങിയാണ്‌. ഇവയിൽ, ആദ്യത്തേതായ സ്ഥാപനങ്ങൾ സന്യാസസമൂഹങ്ങളുടെ ബാഹ്യമായ സംഘടനാക്രമത്തെക്കുറിച്ചാണ്‌‌. ഇതിന്റെ ആദ്യത്തെ നാലു ഭാഗങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം സന്യാസികളുടെ വസ്ത്രധാരണരീതിയേയും പ്രാർത്ഥനകളേയും സന്യാസനിഷ്ഠകളേയും പരിഗണിക്കുന്നു. 5 മുതൽ 12 വരെ ഭാഗങ്ങൾ സന്യാസജീവിതത്തിന്റെ സദാചാരവശത്തെക്കുറിച്ചാണ്‌. എട്ടു മുഖ്യ തിന്മകളായ ഭക്ഷണപ്രിയം, ആഡംബരം, ദുര, കോപം, മടി, ഉപേക്ഷ, നിഗളം, അഹങ്കാരം എന്നിവയെ സന്യാസികൾ എങ്ങനെ ചെറുക്കണമെന്ന് ഈ ഭാഗത്ത് കാസിയൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. സമ്മേളനങ്ങളിൽ വിഷയമായിരിക്കുന്നത് ആന്തരമനുഷ്യന്റെ പരിശീലനവും ഹൃദയപരിപൂർണ്ണതയും ആണ്‌. ഈജിപ്തിലെ പുരാതന തപോഭൂമിയായ സെറ്റിസിലെ(Scetis) താപസപിതാക്കന്മാരുമായി ആധ്യാത്മികജീവിതത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് കാസിയൻ നടത്തിയ സംഭാഷണങ്ങളുടെ സംഗ്രഹമാണ്‌ ഈ കൃതി. ആദ്ധ്യാത്മദൈവശാസ്ത്രത്തിലേയും താപസജീവിതത്തിലേയും പ്രശ്നങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഈ കൃതിയിൽ ഇനം തിരിച്ച് പരിഗണിക്കുന്നു. ബെനഡിക്ടൻ സന്യാസാശ്രമംങ്ങളിൽ ഈ കൃതി ലഘുഭക്ഷണാവസരങ്ങളിൽ വായിക്കുക പതിവായി. അതിനാൽ, ലത്തീനിൽ ഈ കൃതിയുടെ പേരിലുള്ള കോളേഷൻസ്(Collationes) എന്ന പദം കാലക്രമത്തിൽ ലഘുഭക്ഷണത്തിന്റെ പര്യായപദം തന്നെയായി.
കർത്താവിന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ച് (On the Incarnation of the Lord) എന്ന പേരിൽ മൂന്നാമതൊരു കൃതിയും കാസിയൻ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. നെസ്തോറിയൻ "പാഷണ്ഡതയെ" വിമർശിക്കുന്ന ഈ കൃതി, റോമിലെ മെത്രാനായിരുന്ന ലിയോ ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ അഭ്യർത്ഥന അനുസരിച്ച്, എഴുതിയതാണ്‌. 
ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ, നേർക്കുനേരായ ലളിത ശൈലിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കാസിയന്റെ കൃതികൾ, പൗരസ്ത്യദേശത്തെ സന്യാസികളുടെ ഉപയോഗത്തിനായി ഉടനേ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലേയ്ക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. അക്കാലത്ത് ലത്തിനിലുള്ള ക്രിസ്തീയരചനകളുടെ ത്വരിതമായ ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷ അത്ര സാധാരണമല്ലായിരുന്നു. ആ നിലയ്ക്ക്, പാശ്ചാത്യപൗരസ്ത്യസഭകൾ തമ്മിൽ അകലം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇരു സഭകൾക്കും സ്വീകാര്യനായി അവയെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയായി കാസിയൻ നിലകൊണ്ടു.

കാസിയന്റെ സ്വാധീനം
രചനകൾ
കാസിയന്റെ യോഗമാർഗ്ഗം
ആശ്രമാധിപൻ