അയർലണ്ടിലെ കിൽകെന്നി പ്രവിശ്യയിലുള്ള തോമസ്ടൗണിനത്ത്, ബെർക്ക്‌ലിമാരുടെ കുടുംബവീടായ ഡൈസാർട്ട് കാസിലിൽ ആണ് ജോർജ്ജ് ബെർക്ക്‌ലി ജനിച്ചത്. കിൽക്കെന്നി കോളേജിൽ പ്രാധമികവിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം ഡബ്ലിനിലെ ട്രിനിറ്റി കോളേജിൽ ചേർന്ന് 1707-ൽ മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുദം നേടി. പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയതിനു ശേഷവും അദ്ദേഹം ട്രിനിനിറ്റി കോളേജിൽ പരിശീലകനും ഗ്രീക്ക് ട്യൂട്ടറുമായി തുടർന്നു. 

ബെർക്ക്‌ലിയുടെ ആദ്യരചന ഗണിതശാസ്ത്രവിഷയകമായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്, 1709-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "കാഴ്ചയെ സംബന്ധിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തത്തിനു വഴിതുറക്കുന്നു പ്രബന്ധം" ആയിരുന്നു. ഈ രചനയിൽ ബെർക്ക്‌ലി ദൂരം, വ്യാപ്തി, സ്ഥാനം എന്നു തുടങ്ങി കാഴ്ചയും സ്പർശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഗണിച്ചു. അക്കാലത്ത് ഏറെ വിവാദമുണർത്തിയ ആ കൃതിയിലെ നിഗമങ്ങൾ, ഇപ്പോൾ ദർശനശാസ്ത്രത്തിന്റെ(optics) ഭാഗമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അടുത്തതായി അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് "മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച നിബന്ധം" ആയിരുന്നു. 1710-ൽ വെളിച്ചം കണ്ട ആ കൃതിയുടെ തണുപ്പൻ സ്വീകരണത്തെ തുടർന്ന് അതു തന്നെ അദ്ദേഹം 1713-ൽ "ഹൈലാസും ഫിലോണസും തമ്മിലുള്ള മൂന്നു സംവാദങ്ങൾ" എന്ന പേരിൽ സംഭാഷണരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വഴി നാം ഗ്രഹിക്കുന്ന ലോകത്തിന് നമ്മുടെ സംവേദനത്തിനു പുറത്ത് നിലനില്പില്ല എന്ന തന്റെ പേരുകേട്ട സിദ്ധാന്തം ബെർക്ക്‌ലി അവതരിപ്പിച്ചത് ഈ കൃതികളിലാണ്. ആദ്യഗ്രന്ഥം ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അവതരണവും രണ്ടാം ഗ്രന്ഥം അതുയർത്തിയേക്കാവുന്ന വിമർശനങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടിയുമാണ്. അക്കാലത്ത് പ്രചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭൗതികവാദത്തെ നേരിടുകയെന്ന മുഖ്യലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ബെർക്ക്‌ലി ഈ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചത്. എന്നാൽ അതു പൊതുവേ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത് പരിഹാസപൂർവമാണ്. ബെർക്ക്‌ലിയുടെ അസാമാന്യമായ പ്രതിഭ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സാമുവേൽ ക്ലാർക്കിനേയും വില്യം വിസ്റ്റണേയും പോലുള്ളവർ തന്നെയും അതിൽ പരമാർത്ഥം കണ്ടില്ല.

താമസിയാതെ ഇംഗ്ലണ്ട് സന്ദർശിച്ച ബെർക്ക്‌ലി, ജോസഫ് അഡിസൻ, അലക്സാണ്ടർ പോപ്പ്, റിച്ചാർഡ് സ്റ്റീൽ തുടങ്ങിയവരുടെ സുഹൃദ്സംഘത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1714 മുതൽ 1720 വരെയുള്ള കാലം ബെർക്ക്‌ലി ചെലവഴിച്ചത്, അക്കാദമിക വ്യാപാരങ്ങളും യൂറോപ്പിലുടനീളമുള്ള ദീർഘയാത്രകളുമായാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹം ഇറ്റലിയുടെ മുക്കും മൂലയും ചുറ്റിക്കറങ്ങി. 1721-ൽ ഐറിഷ് സഭയിൽ പുരോഹിതനായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ഡോക്ടർ ബിരുദവും സമ്പാദിച്ചു. വീണ്ടും അദ്ദേഹം ഡബ്ലിൻ സർവകലാശാലയിൽ അദ്ധ്യാപകനായി. ഇത്തവണ പഠിപ്പിച്ചത് എബ്രായ ഭാഷ ആയിരുന്നു. 1724-ൽ അദ്ദേഹം അയർലണ്ടിലെ ഡെറി കലാശാലയുടെ അധിപനായി 1000 പൗണ്ട് ശമ്പളത്തോടെ നിയമിക്കപ്പെട്ടു.

1725-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് കോളണിയായ ബെർമുഡായിൽ, തദ്ദേശവാസികൾക്കു വേണ്ടി മിഷനറിമാരേയും പുരോഹിതരേയും പരിശീലിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു കലാലയം തുടങ്ങാൻ പദ്ധതിയട്ട ബെർക്ക്‌ലി ഡെറിയിലെ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു.

1728-ൽ അയർലണ്ടിലെ മുഖ്യ ന്യായാധിപന്റെ മകളായിരുന്ന ആനി ഫോസ്റ്ററെ ബെർക്ക്‌ലി വിവാഹം കഴിച്ചു. തുടർന്ന് ബെർമുഡായിലെ പദ്ധതി നടപ്പാക്കാനായി അദ്ദേഹം അമേരിക്കയിലേക്കു യാത്രതിരിച്ചു. റോഡ് ഐലന്റിലെ ന്യൂപോർട്ടിൽ ഒരു തോട്ടം വിലക്കുവാങ്ങി താമസമാക്കിയ ബെർക്ക്‌ലി, ബെർമുഡായിലെ കലാലയം തുടങ്ങാൻ സർക്കാർ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്ന 20,000 പൗണ്ട് വരുന്നതു കാത്തിരുന്നു. ആ പണം പക്ഷേ വന്നതേയില്ല. ഒടുവിൽ 1732-ൽ, 33 മാസത്തെ അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തിനു ശേഷം ബെർക്ക്‌ലി ലണ്ടണിലേക്കു പോയി. അവിടെ സാവിൽ തെരുവിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, തിരസ്കൃതരായ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി ഒരു ഭവനം നിർമ്മിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയുമായി ബെർക്ക്‌ലി സഹകരിച്ചു. ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1734-ൽ അദ്ദേഹം അയർലണ്ടിലെ ക്ലൊയ്നേയിലെ മെത്രാനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. താമസിയാതെ ബെർക്ക്‌ലി, റോഡ് ഐലന്റിൽ വച്ചെഴുതിയ "അൽസിഫ്രോൺ", "ദ് ക്വീറിസ്റ്റ്" എന്നീ കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

അവസാനകാലത്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'സിറിസ്' (1744) "താർ വെള്ളത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളുടെ തുടർച്ച" (1752) എന്നീ കൃതികളിൽ ബെർക്ക്‌ലി പൈന്മരപ്പശയുടെ വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ ഉപയോഗത്തേയും മറ്റും പറ്റിയുള്ള ദാർശനിക നിരീക്ഷണങ്ങളാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. മുറിവുകളിലും മറ്റും അണുപ്രതിരോധത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പൈന്മരപ്പശയെ ഒരു തരം സർവരോഗസംഹാരിയായി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ കൃതികളിൽ ബെർക്ക്‌ലി ചെയ്തത്. ഈ വിഷയത്തിൽ 1744-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'സിറിസ്' എന്ന ആദ്യഗ്രന്ഥമായിരുന്നു ബെർക്ക്‌ലിയുടെ കൃതികളിൽ ജീവിതകാലത്ത് ഏറ്റവുമേറെ പ്രചാരം കൈവരിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

1752 വരെ ക്ലോയ്നേയിൽ തുടർന്ന അദ്ദേഹം മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തു നിന്നു നിവൃത്തിനേടിക്കഴിഞ്ഞ് ഓക്സ്ഫോർഡിൽ മകനോടൊപ്പം ജീവിച്ചു. ഓക്സ്ഫോർഡിലെ ക്രൈസ്റ്റ് ചർച്ച് ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയിലാണ് ബെർക്ക്‌ലിയെ സംസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഊഷ്മളപ്രകൃതിയും ആകർഷകമായ പെരുമാറ്റവും അദ്ദേഹത്തെ പൊതുവേ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവനാക്കി.

ജീവിതം
കാഴ്ചയുടെ സിദ്ധാന്തം
വിമർശനം
ബെർക്ക്‌ലിയുടെ ചിന്ത