ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടായതോടെ നഗരങ്ങൾക്കുള്ളിലെ തിരക്കുകളെ കുറയ്ക്കാൻ സൈക്കിളുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ലക്ഷ്യസ്ഥലത്തെത്താൻ ഈ വാഹനങ്ങൾ സഹായിച്ചിരുന്നു. കുതിരകലെ ആശ്രയിച്ചത് കുറഞ്ഞു. ഒഴിവു ദിനങ്ങൾ കൂടുതൽ സന്തോഷപര്യാപ്തമാക്കാൻ സൈക്കിളിന് കഴിഞ്ഞു. കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജത്തിൽ ദൂരങ്ങൾ മനുഷ്യൻ‍ താണ്ടി.

നഗരങ്ങളും, കെട്ടിടങ്ങളും വളർന്നുതുടങ്ങിയതോടെയുള്ള മലീനീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം സൈക്കിളിന്റെ വരവോടെ കുറഞ്ഞു. ചില നഗരങ്ങൾ സൈക്കിൾ ഷെയറിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളും, കമ്മ്യൂണിറ്റി സൈക്കിൾ പ്രോഗ്രാംസും നടത്തിയിരുന്നു. ആംസ്റ്റർഡാമിൽ വച്ച് നടന്ന 1965 -ലെ വൈറ്റ് ബൈസൈക്കിൾ പ്ലാനായിരുന്നു അതിലെ ആദ്യത്തേത്. അത് പിന്നീട് കാമ്പ്രിഡ്ജിലെ , ലാ റോച്ചെല്ലെ യിൽ യെല്ലോ ബൈസൈക്കിളും പിൻതുടർന്നു. മോട്ടോർ വാഹനങ്ങൾ കൊണ്ട് മലനികരണം കൂടുതലായ നഗരങ്ങളിൽ ഇത് വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു. സൈക്കിൾ യാത്രകളെ പരിപോഷിക്കാനായി കോപ്പെൻഹോഗനിൽ ഒരു സൈക്കിളിസ്റ്റ് സൈക്കിളിംഗ് എമ്പസി തുടങ്ങിയിരുന്നു. യു.കെയിലെ നികുതി ഇല്ലാ നിയമത്തിലൂടെ(IR 176) സൈക്കിളുകൾക്ക് നികുതി കൊടുക്കാതെ തന്നെ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞു.

നെതർലാന്റിൽ എല്ലാ റെയിൽ‍വേ സ്റ്റേഷനുകളും സൗജന്യമായി അല്ലെങ്കിൽ കുറ‍ഞ്ഞ ചിലവിൽ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതത്തോടെ സൈക്കിൾ പാർക്കിംഗ് സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കി. വലിയ സ്റ്റേഷനുകളിൽ അവിടെതന്നെ സൈക്കിൾ നന്നാക്കുന്ന കടകളും നിർമ്മിച്ചു. ചില ഇടങ്ങളിൽ സൈക്കിളിന്റെ പ്രശസ്തി കാരണം പാർക്കിംഗ് സൗകര്യങ്ങൾ പോലും നിറഞ്ഞ് കവിയാറുണ്ട്. നോർവേ യിലെ ട്രോൻദെയിമിൽ ട്രാമ്പെ സൈക്കിൾ ലിഫ്റ്റ് , സൈക്കിളുകൾക്ക് കൂടുതൽ ഉയരങ്ങളിലേത്തിക്കാനായി പര്യാപ്തമാക്കി. മിക്ക നഗരങ്ങളിലേ ബസുകളിലും മുൻവശത്ത് സൈക്കിൾ കാരിയറുകൾ സ്ഥാപിച്ചു.

ഇപ്പോഴും സൈക്കിൾ തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തിന്റേയും തലമുറകളുടേയും പൊതു സ്വത്തായി നിലനിൽക്കുന്ന നാടുകളുണ്ട്. പോർച്ചുഗലിലെ ല്ലാഹോ ഉദാഹരണമാണ്.

സൈക്കിൾ അത്ര് പ്രാധാന്യമല്ലാത്ത നാടുകളിലും വാഹനങ്ങളിൽ ഇടകലർന്ന് സൈക്കിളുകൾ കാണാം. അടുത്ത സ്റ്റേഷനുകളിലേക്ക് , ഇടങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാൻ അവർ സൈക്കിളുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മടക്കാൻ കഴിയുന്ന സൈക്കിളുകൾ പലപ്പോഴും ഫലപ്രദമാണ്. കുറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളിൽ എളുപ്പത്തിൽ പാർക്ക് ചെയ്യാൻ അതിലൂടെ കഴിയുന്നു. കൈയ്യിൽ കൊണ്ടുപോകാനും എളുപ്പമാകുന്നു.

സാമൂഹ്യവും , ചരിത്രപരവുമായ ദർശനങ്ങൾ
ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ദൂരീകരണം
മോഷണം
നിത്യജീവിതത്തിൽ