ഏറെക്കാലമായി ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ നിലനിന്ന ചില പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ഹബിൾ സഹായമായി, അതുപോലെ തന്നെ കണ്ടെത്തിയ ചില കാര്യങ്ങൾക്കായി പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങളും വേണ്ടി വന്നു. ദൂരദർശിനിയുടെ ഒന്നാമത്തെ ലക്ഷ്യം സെഫിഡ് ചരനക്ഷത്രങ്ങളിലേക്കുള്ള ദൂരം കൃത്യമായി അളക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഹബിൾ സ്ഥിരാങ്കം എന്ന വില കണ്ടെത്തുക. എന്നിട്ട് പ്രപഞ്ചം വികസിക്കുന്നതിന്റെ തോത് അളക്കുക, അത് അതിന്റെ പ്രായത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നതാണ്. വിക്ഷേപണത്തിനു മുമ്പു തന്നെ ഹബിൾ സ്ഥിരാങ്കം 50% വരെ വ്യത്യാസപ്പെടാമെന്നു കണ്ടെത്തിരുന്നു, എന്നാൽ ഹബിളിന്റെ അളവുകൾ 10% കൃത്യതയിലാണ് ലഭിച്ചത്. ഇത് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പല അളവുകളെക്കാളും കൂടുതൽ സ്വീകരണീയമായിരുന്നു.

ഹബിൾ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായത്തെ കുറിച്ചു പഠിച്ചപ്പോൾ അത് ഭാവിയെ കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്തു. സിദ്ധാന്തപരമായി പ്രപഞ്ചം വികസിക്കുന്നതിന്റെ വേഗത ഗുരുത്വാകർഷണ ബലം മൂലം കുറഞ്ഞു വരികയാണു വേണ്ടത്. എന്നാൽ ഹൈ-സെഡ് സൂപ്പർനോവ സേർച്ച് റ്റീംകണ്ടെത്തിയത് ചില അകലെയുള്ള സൂപ്പർനോവകൾക്ക് ത്വരണം സംഭവിക്കുന്നുവെന്നാണ്. ത്വരണത്തിനുള്ള കാരണം ഇന്നും അത്ര വെളിവായിട്ടില്ല.

ഹബിൾ നൽകിയ ഉന്നത ഗുണമുള്ള വർണ്ണരാജികളും ചിത്രങ്ങളും ഗാലക്സികളുടെ മധ്യത്തിൽ തമോദ്വാരം കാണുമെന്നതിനു തെളിവു നൽകി. 1960-കളിൽ തന്നെ സിദ്ധാന്തവത്കരിക്കപ്പെട്ട ഈ കാര്യം 1980-കളിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഏതാനും ഗാലക്സികൾ കണ്ടെത്തിയതോടെ ഉറപ്പായി. മിക്ക ഗാലക്സികളുടേയും മധ്യത്തിൽ തമോദ്വാരം ഉണ്ട് എന്ന് ഹബിൾ തെളിയിച്ചു. ഈ ഗാലക്സികളുടെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകളും തമോദ്വാരത്തിനനുസരിച്ച് മാറുന്നതായും ഹബിൾ കണ്ടെത്തി.

1994-ൽ വ്യാഴവുമായി ഷൂമാക്കർ ലെവി -9 ധൂമകേതു ഇടിച്ചത് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് വീണുകിട്ടിയ ഒരു ഭാഗ്യമായിരുന്നു, അതിന് ഏതാനും മാസങ്ങൾ മാത്രം മുമ്പാണ് ഹബിളിന്റെ ദൃഷ്ടി വൈകല്യം മാറ്റിയെടുത്തത്. ഹബിളെടുത്ത വ്യാഴത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ 1979-ൽ വോയേജർ 2എടുത്തതിലും വ്യക്തമായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾ കൂടുമ്പോൾ മാത്രം നടക്കുന്ന ഇത്തരം ആഘാതങ്ങൾ ജ്യോതിർഗോളങ്ങളുടെ ചലനബലശാസ്ത്ര പഠനത്തിലും നിർണ്ണായക പങ്കു വഹിച്ചു. സൗരയൂഥത്തിന്റെ പുറം അംഗങ്ങളും കുള്ളൻ ഗ്രഹങ്ങളുമായ പ്ലൂട്ടോ, ഈറിസ് എന്നിവയെ കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ നടത്താൻ ഹബിൾ ഉപകാരപ്പെട്ടു.

ഹബിളിന്റെ ഹബിൾ ഡീപ് ഫീൽഡ്, ഹബിൾ അൾട്രാ ഡീപ് ഫീൽഡ് ചിത്രങ്ങൾ, ദൃശ്യപ്രകാശത്തെ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഹബിളിന്റെ കഴിവിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ്. ദൃശ്യപ്രകാശം ഉപയോഗിച്ചെടുത്ത ഏറ്റവും അകലെയുള്ള ആകാശക്കീറാണത്. നൂറ്റുകോടികണക്കിന് പ്രകാശവർഷംഅകലെയുള്ള ഗാലക്സികളുടെ ആ ചിത്രങ്ങൾ ആദ്യകാല പ്രപഞ്ചത്തെകുറിച്ചു പഠിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഇഷ്ടവിഷയങ്ങളാണ്. 375 കോടി വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറംസൗരയൂഥം നിലനിൽക്കുന്ന താരാപഥമായ ആകാശഗംഗ, തൊട്ടടുത്ത താരാപഥമായ ആൻഡ്രോമീഡയുമായി കൂട്ടിയിടിക്കുമെന്നും, 700 കോടി വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് പുതിയൊരു താരാപഥം രൂപപ്പെടുമെന്നും ഹബിൾ നൽകിയ വിവരങ്ങളുടെ പഠനം വെളിവാക്കിയിട്ടുണ്ട് .

രൂപകല്പനയും ലക്ഷ്യവും
നിരീക്ഷണ സമയാസൂത്രണം
ഉപകരണങ്ങൾ
പ്രധാന കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ