കാർഷികോത്പാദനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സമ്പദ്ഘടനയാണ് തായ്ലൻഡിന്റേത്. ഭൂവിസ്തൃതിയുടെ 45 ശ.മാ.വും കൃഷിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു. മൊത്തം പ്രതിശീർഷോത്പാദനത്തിന്റെ 32 ശതമാനത്തിലധികം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന കാർഷിക മേഖല ജനസംഖ്യയിൽ 75 ശതമാനത്തിനും ജീവനോപായം നല്കുന്നു. കർഷകരിൽ 75 ശ.മാ.-ത്തിനും സ്വന്തമായി കൃഷി ഭൂമിയുണ്ട്. കൃഷിയിടങ്ങളുടെ ശ.ശ. വിസ്തൃതി 4 ഹെക്ടറാണ്. ലോകത്തെ പ്രധാന നെല്ല് ഉത്പാദക രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ തായ്ലൻഡിൽ റബ്ബറിനാണ് കാർഷിക വിളകളിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനം. 1960-കളിൽ 11.3 ദശലക്ഷം ടൺ ആയിരുന്നു വാർഷിക നെല്ല് ഉത്പാദനം. 1980 മുതൽ ഉത്പാദനം 20.8 ദശലക്ഷം ടൺ ആയി വർധിച്ചു. മലേഷ്യയും ഇന്തോനേഷ്യയും കഴിഞ്ഞാൽ ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ നൈസർഗിക റബ്ബർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യം തായ്ലൻഡാണ്. ഉപദ്വീപീയ മേഖലയിലാണ് റബ്ബർകൃഷി വ്യാപകമായിട്ടുള്ളത്. പ്രധാന വിളകൾക്കു പുറമേ കസാവ, പരുത്തി, ചണം, ചോളം, കൈതച്ചക്ക, കരിമ്പ്, പുകയില എന്നിവയും ഇവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പട്ടുനൂൽപ്പുഴു വളർത്തൽ, കന്നുകാലി വളർത്തൽ, ഉൾനാടൻ മത്സ്യബന്ധനം എന്നിവയും അടുത്തകാലത്ത് പ്രാധാന്യം നേടി. രാജ്യത്തിന്റെ തെ.-ഉം, തെ.കിഴക്കൻ മേഖലകളിലും കൃഷിയിടങ്ങളോടു ചേർന്ന ജലാശയങ്ങളിലാണ് കർഷകർ മത്സ്യം വളർത്തുന്നത്. പ്രധാനമായും ചെമ്മീനും കക്കവർഗങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യുന്നത്. ഫണലാകൃതിയിലുള്ള വലയുപയോഗിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത മത്സ്യബന്ധന രീതിക്കാണ് ഇപ്പോഴും തായ്ലൻഡിൽ മുൻതൂക്കം.

കലയും സംസ്കാരവും
കൃഷി
ഗതാഗതവും വാർത്താവിനിമയവും
ജലസമ്പത്ത്