കഠിനമായ താപനിഷ്ഠകളേയും ഭക്ഷണത്തിലെ ആചാരപരമായ ത്യാജ്യഗ്രാഹ്യനിഷ്ഠകളേയും ലേഖകൻ വിമർശിക്കുന്നു. അത്തരം നിഷ്ഠകൾക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തോടെ അന്ത്യമായെന്നാണ് വിശദീകരണം. വിശ്വാസികൾ പരിഛേദിതരെന്നോ അപരിഛേദിതരെന്നോ അടിമയെന്നോ സ്വതന്ത്രനെന്നോ ഭേദമില്ലാതെ ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നായിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ലേഖകൻ സഭാംഗങ്ങളോട് അവരുടെ ഗാർഹികവും സാമൂഹികവുമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. 

3, 4 അദ്ധ്യായങ്ങളിലെ പ്രായോഗികനിർദ്ദേശങ്ങൾ ആദ്യഭാഗത്തെ തത്ത്വോപദേശവുമായി ചേർന്നു പോകുന്നതാണ്. സ്വർഗ്ഗീയകാര്യങ്ങളിൽ മനസ്സിരുത്താനും(3:1-4), മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിലെ ദുഷ്പ്രകൃതികൾക്കെതിരെ പൊരുതാനും(3:5-14 ഇവിടെ ലേഖകൻ വായനക്കാരെ ഉപദേശിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയസ്വഭാവത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായ സവിശേഷ ചുമതലകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനവും ലേഖനത്തിലുണ്ട്. പതിവിൻ പടിയുള്ള ഉപസംഹാരപ്രാർത്ഥനയിലും, ഉദ്ബോധനത്തിലും, ആശംസയിലും ലേഖനം സമാപിക്കുന്നു.

ജീവിതചര്യ
ലേഖനം
കർതൃത്വം, കാലം
തത്ത്വോപദേശം