മനുഷ്യരുമായി ഈ ജീവികൾ ശരീരഘടനാസാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നത് താഴെപ്പറയുന്ന സവിശേഷതകളിലൂടെയാണ്. ഇവയുടെ മുഖം പരന്നതും മസ്തിഷ്കം വികസിച്ചതുമാണ്. വികാരങ്ങളെ മുഖത്ത് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഇവയ്ക്കു കഴിവുണ്ട്. മുഖപേശികൾ-പ്രത്യേകിച്ചും ചുണ്ടിലെ പേശികൾ-ചലനക്ഷമങ്ങളാണ്. ബാഹ്യകർണം ചെറുതും ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട സ്ഥിതിയിലുമാണ്. തറയിൽ നിവർന്നു നില്ക്കാൻ ഇവയ്ക്കു കഴിയും. മനുഷ്യരിൽ ദഹനേന്ദ്രിയത്തോട് അനുബന്ധിച്ച് കാണപ്പെടുന്ന വെർമിഫോം അപ്പൻഡിക്സ് ഇവയിലും കണ്ടുവരുന്നു. വാൽ ഇവയിൽ കാണാറില്ല. ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ വികാസമാണ്. വലിപ്പക്കുറവിലല്ലാതെ മനുഷ്യരുടെ മസ്തിഷ്കവുമായി ഇവയുടെ മസ്തിഷ്ക്കത്തിന് ബാഹ്യമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടമല്ല.

ഘടനാപരമായ സാദൃശ്യങ്ങളോടൊപ്പം ജീവരസതന്ത്രപരമായ സാദൃശ്യവും ആൾക്കുരങ്ങിനും മനുഷ്യനും തമ്മിലുണ്ട്. മനുഷ്യരിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ O,A,B,AB എന്നീ നാലിനം രക്തഗ്രൂപ്പുകൾ ഇവയിലും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1900-ൽ ഹാൻസ് ഫ്രൈഡെൻത്താൾ മനുഷ്യരക്തം ചിമ്പാൻസിയുടെ രക്തപര്യയനവ്യൂഹത്തിൽ കടത്തിവിട്ടു നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ വിജയമായിരുന്നു. 1959-ൽ ടി. റോക്സ് നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ രോഗങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും മനുഷ്യരും മനുഷ്യക്കുരങ്ങുകളും തമ്മിൽ സാദൃശ്യമുണ്ടെന്നു കാണുകയുണ്ടായി. ചിമ്പാൻസി, ഗൊറില്ല എന്നിവയുടെ അണ്ഡം, ബീജാണു എന്നിവ വലിപ്പത്തിലോ ആകൃതിയിലോ മനുഷ്യരുടേതിൽ നിന്നും വിഭിന്നമല്ല. മനുഷ്യരിൽ 46 ക്രോമസോമുകളുള്ളപ്പോൾ ആന്ത്രപ്പോയ്ഡുകളിൽ 48 എണ്ണമുണ്ട്. എന്നാൽ മറ്റു കുരങ്ങുകളിൽ ഇതിന്റെ എണ്ണം 54 മുതൽ 78 വരെയാണ്. ഗർഭകാലദൈർഘ്യത്തിലും മനുഷ്യരും മനുഷ്യക്കുരങ്ങുകളും തമ്മിൽ അടുപ്പം കാണപ്പെടുന്നു (മനുഷ്യൻ-265-280 ദിവസങ്ങൾ, ചിമ്പാൻസി-235, ഒറാങ്ങുട്ടാൻ-275, ഗിബ്ബൺ-210). ആൾക്കുരങ്ങുകളുടെ ഭ്രൂണം മനുഷ്യരുടേതിനോട് തികഞ്ഞ സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നു.

വർഗ്ഗീകരണം
മനുഷ്യരുമായുള്ള സാദൃശ്യം
കുരങ്ങുകളുമായുള്ള സദൃശ്യം
ഭക്ഷണരീതി