ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച അറ്റ്ലസ് ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് വില്യം ജാൻസൂൺ ബ്ളൂ (1571-1638) രചിച്ച അറ്റ്ലസ് മേജർ (Atlas Major) ആണ്. ലത്തീൻ വിശദീകരണങ്ങളടക്കം 12 വാല്യങ്ങളിലായി മുദ്രിതമായിരുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 1662-ൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ പുതിയ പതിപ്പ് 600 മാനചിത്രങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. 1663-ൽ ഇതിന്റെ ഫ്രഞ്ചു പതിപ്പ് പുറത്തുവന്നു.

സാങ്കേതികചിഹ്നങ്ങളും പ്രതിരൂപങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് മാനചിത്രണം നിർവഹിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ രീതി വളരെ സാവധാനത്തിലാണ് നിലവിൽ വന്നത്. ചിഹ്നങ്ങളും പ്രതിരൂപങ്ങളും വ്യക്തമായി വരയ്ക്കാനും മുദ്രണം ചെയ്യാനുമുള്ള കലാകാരന്റെ കഴിവും, ഭൂപടശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ ഈ വിഷയത്തിലുള്ള താത്പര്യവും അനുസരിച്ചായിരുന്നു പ്രതിരൂപാത്മകചിത്രീകരണത്തിന്റെ പുരോഗതി. എന്നാൽ ചായക്കൂട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചിത്രണം തുടക്കം മുതലേ നിലവിൽ വന്നു. ചിത്രത്തിനു വർണപ്പകിട്ടിലൂടെ ആകർഷകത്വം വർധിപ്പിക്കാനും, മാനചിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ട വിശദാംശങ്ങളെ സുവ്യക്തമാക്കുന്നതിനും ചായങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നതാണ് ഈ രീതി സ്വീകരിക്കുവാൻ മാനചിത്രകാരന്മാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചത്.

അന്തർദേശീയ-ദേശീയ-മേഖലാ അറ്റ്ലസ്സുകൾ ഇന്നു സുലഭമാണ്. പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന തരത്തിലുള്ള ഭൂപ്രക്ഷേപങ്ങൾ (map projections) ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നു. നിറങ്ങൾ, ചിഹ്നങ്ങൾ, പ്രതീകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ തികച്ചും ശാസ്ത്രീയവും സാർവദേശീയവുമായ സമീപനമാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നത്. ഭൂപടങ്ങളിൽ നിന്നു വിവരങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നതും, അവയുടെ വ്യാഖ്യാനം നടത്തുന്നതും എത്രയും ലളിതമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രതിപാദനരീതിയാണ് ആധുനിക അറ്റ്ലസ്സുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 

കാലഘട്ടത്തിലെ മികച്ച അറ്റ്ലസ്
പുരാണങ്ങളിൽ
അറ്റ്ലസുകളിൽ എന്തെല്ലാം ഉണ്ടായിരിക്കണം
ആധുനിക അറ്റ്ലസിന്റെ ആദ്യമാതൃക