ഭാഷ ദേശീയതയുടെ ഭാഗമായി കാണുന്നതിനനുസരിച്ച്, ഭാഷാപരമായ അവകാശങ്ങൾ കൂടുതൽ ചരിത്രപരമായി വളർന്നു. ആദ്യകാല യൂറോപ്യൻ ചരിത്രത്തിൽ ഭാഷകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നയങ്ങളും നിയമനിർമ്മാണവും ഫലപ്രദമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മിക്ക ഭാഷകളിലും ജനങ്ങൾ ഒരു ഭാഷ മാത്രം ഏറ്റെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതമാവുകയും അത് മൂലം മറ്റു ഭാഷകളും പ്രാദേശിക ഭാഷകളും അവഗണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വൈവിധ്യങ്ങൾ ഭാഷാപരവും ദേശീയപരവുമായ വിഭജനത്തിനും, ഭാഷാ അവകാശങ്ങളുടെ സ്ഥിരത നിലനിർത്തുന്നതിനും കാരണമായി. എന്നിരുന്നാലും 1900-കളിൽ ഭാഷാ അവകാശങ്ങൾക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലും അന്താരാഷ്ട്ര കരാറുകളിലും ഔദ്യോഗിക പദവി ലഭിച്ചു.

വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭാഷാ അവകാശങ്ങൾ
ക്രോയേഷ്യ
താത്വികമായ ചർച്ചകൾ
ചരിത്രം