তেওঁ দৰং মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰি থাকোঁতে অসমত মহিলাৰ বাবে এক সাহিত্যিক সংগঠন গঠন কৰাৰ সপোন পুহি ৰাখিছিল। পিছলৈ তেওঁ ১৯৭৪ চনত অসমৰ লেখিকা সকলৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক উত্থানৰ বাবে সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতি গঠন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে পঢ়া-শুনা এৰি দিয়া প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলৰ বাবে তেওঁ তেজপুৰত পাঁচটা শিক্ষা প্ৰগ্ৰেম গঠনত অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। তেওঁ নলিনীবালা দেৱী, ধৰ্মেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানী আৰু স্নেহ দেৱীৰ তিনিখন গ্ৰন্থৰ সম্পাদনাও কৰিছিল। ২০০৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ সমাজসেৱামূলক অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান <MASK> প্ৰদান কৰে।
শীলা বৰঠাকুৰ
ঢাকা বাংলাদেশ কামৰূপ পদ্মশ্ৰী