১৯৭৪ চনৰ জানুৱাৰী আৰু মে'ৰ ভিতৰত পোন্ধৰহাজাৰতকৈও অধিক ভাৰতীয় লোক এই মহামাৰীত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰিছিল। মৃতকৰ হাৰ সৰ্বাধিক আছিল <MASK>, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিমবংগত। সহস্ৰাধিক মানুহ ৰোগমুক্ত হৈছিল যদিও তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক অৱস্থা পূৰ্বৰ দৰে হৈ থকা নাছিল আৰু কোনো-কোনো লোকে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছিল। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাক ভাৰতে আগবঢ়োৱা প্ৰতিবেদন মতে, সেই পাঁচটা মাহতে দেশত মুঠ ৬১,৪৮২ গৰাকী ব্যক্তি ৰোগটোৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হৈছিল। ১৯৭৪ চনত পৃথিৱীৰ মুঠ ৰোগাক্ৰান্তৰ ৮৬%তকৈও অধিক লোক ভাৰতৰে নিবাসী আছিল।১৯৭৫ চনৰ জানুৱাৰীত টাৰ্গেট জিৰো নামেৰে এটা নতুন কাৰ্যসূচীৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল; যাৰ উদ্দেশ্য আছিল-সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰা বৰআইক নিশ্চিহ্ন কৰা।
১৯৭৪ চনৰ ভাৰতৰ বৰ আইৰ মহামাৰী
ভাৰত উৰিষ্যা পশ্চিমবংগ বিহাৰ