കൂട്ട ബലാത്സംഗ ശിക്ഷയ്കിരയായ മറ്റ് സ്ത്രീകളെ പോലെ മുഖ്താർ ബീബിയും ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ആലോചിച്ചുവെങ്കിലും അവരുടെ മാതാവ് അവരെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കി. സംഭവം കഴിഞ്ഞ് ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും തന്നെ അപമാനിച്ചവരെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരണമെന്ന് മുക്താരന് തോന്നി. അതിനിടെ ഒരു പ്രാദേശിക പത്രം ഈ സംഭവം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഈ വിഷയത്തിൽ പോലീസ് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു. മസ്തോയികളുടെ സ്വാധീനത്തിന് വഴങ്ങി, എഴുത്തും വായനയും അറിയാത്ത മുഖ്താരന്റെ വിരലടയാളം വെള്ളക്കടലാസിൽ പതിപ്പിച്ച് വാങ്ങിയാണ് പോലീസ് പ്രഥമ വിവര റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയത്. ഈ പ്രഥമ വിവര റിപ്പോർട്ടിൽ കുറ്റക്കാരെ രക്ഷപെടുത്താനുതകും വിധം കൃത്രിമങ്ങൾ വരുത്തിയാണ് പ്രാദേശിക പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തത്. പക്ഷേ പത്രങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ മുഖ്താർ മായി വീണ്ടും ചർച്ചകളുയർത്തുകയും ശരിയാംവണ്ണം കേസ് നടത്തുവാൻ സാഹചര്യമൊരുങ്ങുകയും പ്രതികളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി. 
ബി.ബി.സിയും ടൈം മാഗസിനും അടക്കമുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മാദ്ധ്യമങ്ങളും ഈ വിഷയത്തിൽ വാർത്തകൾ നൽകുകയും പാക്കിസ്ഥനുള്ളിലും പുറത്തുമുള്ള പ്രത്യേകിച്ച് ഫ്രാൻസിലെ മനുഷ്യാവകാശ – വനിതാ വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മുഖ്താർ മായിക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കണമെന്ന് മുറവിളി കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് പാകിസ്താൻ ഗവൺമെന്റ് ഗൌരവപൂർവ്വം കേസ് നടത്തുന്നതിന് നിർബന്ധിതമായി. ഇതിനിടയിൽ പ്രതിചേർക്കപ്പെട്ടവരുടേയും മസ്തോയ് ഗോത്രക്കാരുടെയും ഭീഷണി നേരിട്ട മുഖ്താർ മായിക്ക് പോലീസ് സംരക്ഷണം നൽകുവാനും ഈ കേസ് ഭീകര വിരുദ്ധ കോടതിയുടെ വിചാരണയ്കു വിടുന്നതിനും സർക്കാർ ഉത്തരവിട്ടു. മുഖ്താർ, പ്രതികൾക്കെതിരെ സധൈര്യം മൊഴിപറഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് ഗ്രാമക്കോടതി അംഗങ്ങളായിരുന്ന 2 പേരുൾപ്പെടെ 6 പ്രതികളെ വിചാരണക്കോടതി 2002 – ൽ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചു. അതേസമയം എട്ട് പ്രതികളെ കുറ്റക്കാരല്ലെന്ന് കണ്ട് വിട്ടയച്ചു. എന്നാൽ 2005 മാർച്ചിൽ ലാഹോർ ഹൈക്കോടതി അപ്പീൽ പരിഗണിച്ച് മുഴുവൻ പ്രതികളെയും കുറ്റക്കാരല്ലെന്ന് കണ്ട് വെറുതേ വിടുകയാണുണ്ടായത്. നീതി നിർവ്വഹണത്തിലടക്കം ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ സംശയിക്കുന്ന ഈ കേസിലെ ഹൈക്കോടതി വിധിക്കെതിരെ മുഖ്താർ ബീബി, പാകിസ്താൻ സുപ്രീം കോടതിയിൽ അപ്പീൽ നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. 
കുറ്റവാളികൾ നിയമത്തിന് മുന്നിലേക്ക്
കൂട്ട ബലാത്സംഗം എന്ന ക്രൂരത
പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളുടെ പ്രതീകം
നിരക്ഷരയായ സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തക