1569 ൽ മെർക്കാറ്റർ രചിച്ച, 202 സെന്റീമീറ്റർ നീളവും 124 സെന്റീമീറ്റർ വീതിയുമുള്ള ഭൂപടങ്ങൾ പ്രത്യേകം 18 താളുകളിലാണ് അച്ചടിചിരുന്നത്. (ചിത്രം.2. കാണുക) എല്ലാ വൃത്തസ്തംഭ പ്രക്ഷേപത്തിലുമുള്ളതു പോലെ ഈ പടങ്ങളിലും എല്ലാ അക്ഷാശരേഖകളും എല്ലാ രേഖാംശരേഖകളും ഋജുവും സമാന്തരങ്ങളുമായിരുന്നു; അവ പരസ്പരം ലംബങ്ങളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പടങ്ങളിൽ, ഭൂമദ്ധ്യരേഖയിൽ നിന്ന് ധ്രൂവങ്ങളിലെക്കു പോകുന്തോറും, കിഴക്കു-പടിഞ്ഞാറായി പടം അനിവാര്യമായി വലിച്ചു നീട്ടേണ്ടി വന്നു. അതിനനുസരിച്ച്, ക്രമമായി വടക്കു-തെക്കു ദിശയിലും പടം വലിച്ചുനീട്ടി. അതുകൊണ്ട്, ഭൂപടത്തിലേ ഏതു ബിന്ദുവെടുത്താലും, ലംബവും തിരശ്ചീനവുമായ തോതുകൾ (Scales) തുല്യമായിരിക്കും. അപ്രകാരമാണ് മെർക്കാറ്റർ കോണളവുകൾ മാറാതെ സംരക്ഷിച്ചത്. ഇപ്രകാരം കോണളവുകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്ഷേപണസമ്പ്രദായത്തെ സമകോണപ്രക്ഷേപം (Conformal Mapping) എന്നു പറയുന്നു.

നാവികാവശ്യങ്ങൾക്കായിട്ടാണ് മെർക്കാറ്റർ ഇത്തരം ഭൂപടങ്ങൾ രചിച്ചത്. ഈ സമ്പ്രദായം പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു പ്രധാന നേട്ടമായിരുന്നു. അക്കാലത്തെ നാവികോപകരണങ്ങളും ഭൂമാപനരീതിയും ഈ സമ്പ്രദായം നാവികാവശ്യത്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുവാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. രണ്ടു പ്രധാനപ്രശ്നങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്: ഒന്ന്, കടലിൽ ഒരു സ്ഥലത്തെ രേഖാംശം കൃത്യമായി നിർണയിക്കുവാൻ അന്നു കഴിയുമായിരുന്നില്ല; രണ്ട്, ഭൗമദിശാസമ്പ്രദായം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുപകരം അന്ന് കാന്തികദിശാസമ്പ്രദായമാണ് പ്രയോഗത്തിലുണ്ടായുരുന്നത്. ഏതാണ്ട് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാൺറ്റിന്റെ മദ്ധ്യത്തോടെ, ക്രോണോമീറ്റർ കണ്ടുപിടിച്ചതിനും കാന്തികച്ചരിവിനേക്കുരിച്ചുള്ള അറിവുലഭിച്ചതിനും ശേഷം മാത്രമാണ് നാവികർ മെർക്കാറ്റർ പ്രക്ഷേപം സമുദ്രസഞ്ചാരത്തിനായി പൂർണമായി ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയത്.

മാർക്കറ്റർ രിതി
ഉപയോഗങ്ങൾ
ഗണിതശാസ്ത്രാടിസ്ഥാനം
ചരിത്രവും സവിശേഷതകളും