വേണാടിന്റെ അധിപൻ അനിഴം തിരുനാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ 1734 ൽ കായംകുളം പിടിച്ചറക്കാൻ തുടങ്ങി. . ദേശിംഗനാടിന്റെ നാടുവാഴിയായിരുന്ന ഉണ്ണി കേരളവർമ്മയ്ക്ക് കായംകുളം രാജവംശം സഹായങ്ങൾ ചെയ്തുവന്നിരുന്നു. കിഴക്കേ കല്ലട ഉണ്ണികേരളവർമ്മ വേണാടിൽ നിന്നും കയ്യടക്കി ഭരിച്ചിരുന്നത് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ അപ്രീതിക്കിക്ക് കാരണമാകുകയും അദ്ദേഹം കല്ലട തിരിച്ച് വേണാടിനു ഏല്പിക്കാൻ കല്പന ഇറക്കുക്കയും ചെയ്തു. ഇത് ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ കലാശിച്ചു. കായം കുളം രാജാവിൽ നിന്നും സഹായങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടു പോലും ഉണ്ണികേരളവർമ്മയെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ തടവുകാരനാക്കി. നിരാശനായ കായംകുളം രാജാവ് കൊച്ചി, പുറക്കാട്, വടക്കുംകൂർ രാജ്യങ്ങളുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കുകയും ഡച്ചുകാരുടെ സഹായത്തോടെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ കൊല്ലത്തു നിന്നും ഓടിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രതികാരം വീട്ടനിറങ്ങിയ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുമായി നൂറനാട് പടനിലത്ത് വച്ച് യുദ്ധം നടക്കുകയും വിജയിക്കാമായിരുന്നിട്ടു കൂടി ചതിപ്രയോഗത്തിൽ കായംകുളം രാജാവ് മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 1742 ൽ കോയിക്കൽ മാന്നാറിൽ വച്ച് മാർത്താണ്ഡവർമ്മയും കായംകുളം രാജാവുമായി സന്ധി ഉണ്ടായി. എന്നാൽ സന്ധിക്കു വിരുദ്ധമായി വീരകേരള വർമ്മ പിറ്റേ വർഷം തന്നെ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുമായി യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും പരാജയം വരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേ തുടർന്ന് 1743 ൽ കായംകുളം രാജ്യം വേണാട്ടിൽ ലയിച്ചു. 

ഡച്ച് എഴുത്തുകാരനായ ഗല്ലേറ്റി തന്റെ പുസ്തകമായ ദ ഡച്ച് ഇൻ മലബാർ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കായം കുളം രാജാവിന്റെയും മറ്റുമുള്ള വീരയോദ്ധാക്കളെ പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. ചാവേർപടയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതിപാദ്യം ശ്രദ്ധധേയമാണ്. ഒരോ പുതിയ രാജ്യാവകാശിയേയും വാഴിക്കുന്ന വേളയിൽ ചാവേറുകളും തങ്ങളുടെ കൂറു വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ആചാരച്ചടങങ്ങുകളും നടത്തുമായിരുന്നു. കായംകുളം രാജാവിന്റെ ചാവേറുകളിൽ പ്രധാനം പത്തിയൂർത്താാൻ, കാട്ടണാട്ടുത്താൻ, മരുത്തൂർകുളങ്ങരത്താൻ, നൂറനാട്ടുത്താൻ, പുതിയവിള വട്ടപ്പറമ്പിത്താൻ,ഏവൂർ വാഴപ്പള്ളിത്താൻ എന്നിവരായിരുന്നു. 

പിന്നിട് രാമയ്യൻ ദളവ എന്ന സൈന്യാദിപന്റെ കീഴിലായി മാവേലിക്കരയുടെ ഭരണം. രാമയ്യൻ ദളവ മടത്തിൻ കൂർ വീട്ടിൽ നിന്ന് വേളി കഴിക്കുകയും കൂടുതൽ ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം 19 വർഷക്കാലം ഭരണം നടത്തി. ഇതിനിടയിൽ മാവേലിക്കരയിൽ വെട്ടുകല്ലുകൊണ്ട് ഒരു കോട്ട അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചു. ഇറ്റിനുള്ളിൽ കുരുമുളക് സംഭരിക്കാനുള്ള കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പണ്ടകശാലയും അദ്ദേഹം പണികഴിപ്പിച്ചു. 1809 -ൽ ഈ കോട്ട മെക്കളെ പ്രഭു ശക്തിപ്പെടുത്തുകയുൺടായി. ഇന്നും ഈ പ്രദേശത്തെ കോട്ടയുടെ ഭാഗങ്ഗ്നൾ കോട്ടക്കകം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. 

1743 ലെ സന്ധി പൊലേ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു സന്ധിയും മവേലിക്കരയിൽ വച്ച് ഒപ്പ് വക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. വേണാാട്റ്റ് രാജാവും കൊച്ചി രാജാവും തമ്മിലായിരുന്നു അത്. കൊച്ചിയും വേണാടും തമ്മിൽ യുദ്ധമുണ്ടാവാതിരിക്കാനായുള്ള കരാർ ആയിരുന്നു അത്. 1788ന്റെ അവസാനകാലങ്ങളിൽ ടിപ്പു സുൽത്താൻ തിരുവിതാംകൂറിനെ ആക്രമിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയിടുന്നതായി വാർത്തകൾ പരന്നതോടെ അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂർ കാർത്തികാ തിരുനാൾ രാമ വർമ ധർമരാജവ്മാവേലിക്കരയിൽ തമ്പടിക്കുക പതിവാക്കി. 1766 ൽ ഹൈദരലി മലബാറിലേക്ക് പടയോട്ടം നടത്തിയപ്പോൾ മലബാറിലെ മിക്ക രാജകുടുംബാംഗങ്ങളും തിരുവിതാംകൂറിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. ധർമ്മരാജാവ് ഇവർക്ക് അർഹിക്കുന്ന സൗകര്യം ചെയ്തു കൊടുത്തു. ടിപ്പു സുൽതാന്റെ തോൽവിക്ക് ശേഷം ചങ്കക്കോവിലകം ഒഴിച്ചുള്ള എല്ലാ രാജകുടുംബങ്ങളും തിരിച്ച് മലബാറിലേക്ക് കുടിയേറി. ചങ്കക്കോവിലകം തിരുവിതാംകൂറിൽ തന്നെ തങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇവർ മൂന്ന് താവഴി ആയിരുന്നു. ഒന്ന് മാവേലിക്കരയിലും മറ്റൊന്ന് എണ്ണക്കാടും താമസമുറപ്പിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ താവഴി തിരഞ്ഞെടുത്തത് പ്രായിക്കരയാണ്.

തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബം മാവേലിക്കര രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ദത്തെടുക്കുക പതിവായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദത്തെടുക്കൽ 1789 ലായിരുന്നു എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. മാവേലിക്കര കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് ഭരണി തിരുനാൾ പാർവതി തമ്പുരാട്ടിയും ഉത്രം തിരുനാൾ ഉമ തമ്പുരാട്ടിയേയും ദത്തെടുത്തതായി രേഖകൾ കാണുന്നു. . 1857 രണ്ടാമത്തെ ദത്തെടുക്കൽ നടന്നു. ഉത്രം തിരുന്നാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ കാലത്താണിത്. ശ്രീമൂലം തിരുനാളിന്റെ അമ്മ മരണമടഞ്ഞതോടെ ദത്തെടുക്കൽ അനിവാര്യമായിത്തീർന്നു. 1857 ഡിസംബർ 27 നു രേവതി തിരുനാൾ ആചാര്യയുടെ പേരക്കിടാങ്ങളായ ലക്ഷ്മി ബായി, ഭരണി തിരുനാൾ പാർവതി ബായ് എന്നിവരെ തിരുവിതാംകൂറിലെക്ക് ദത്തെടുത്തു. 

തിരുവിതാംക്കൂറിന്റെ ഭാഗമായി
Shree Parabhramodya Temple, Varenickal
ഭൂമിശാസ്ത്രം
പുതിയകാവ് സെന്റ് ജോസഫ് മലങ്കര കത്തോലിക്ക പള്ളി