 സീസ്താൻ-ബലൂചിസ്താൻ പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായ ഷഹർ-ഇ-സൂഖ്‌തെ എന്ന ചരിത്രാതീത കാലത്തെ താമസസ്ഥലത്തുനടന്ന കുഴിച്ചെടുക്കലിൽ (പര്യവേക്ഷണം) തെളിഞ്ഞത്, ബി സി ഇ 4 മുതൽ 5 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ അന്നത്തെ സമുദായത്തിൽ 60% വരുന്ന സ്ത്രീകൾ, സാമൂഹ്യമായും സാമ്പത്തികമായും ഉയർന്ന സ്ഥാനം വഹിച്ചിരുന്നു എന്നാണ്. അവിടെ കണ്ടെത്തിയ ശവകുടീരങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയ സീലുകൾ 90%വും സ്ത്രീകളുടെ സ്വന്തമായിരുന്നുവെന്നുകാണുന്നു. ഇവർക്ക് വലിയ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നുകാണാം. 

ആദ്യ അക്കമെനിഡ് കാലഘട്ടത്തിൽ പെർസെപ്പോലിസ് കോട്ടകളിലും ധനകാര്യകൽപ്പലകകളിലും സ്ത്രീകളെ മൂന്നു പേരിൽ വിളിക്കപ്പെട്ടു: മുതു, ഇർട്ടി, ഡക്സിസ്. ആദ്യത്തേത് സാധാരണ രാജകീയരല്ലാത്ത സ്ത്രീകളെ വിളിക്കുന്ന പേരാണ്. രണ്ടാമത്തേത്, വിവാഹം കഴിക്കാത്ത രാജകീയസ്ത്രീകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്, വിവാഹിതരായ രാജകീയ സ്ത്രീകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത്തരം വ്യതിരിക്ത പദങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്ഗ് സ്ത്രീകളുടെ വൈവാഹികാവസ്ഥയും ഭരണാധികാരിയായ രാജാവിനോടുള്ള അവരുടെ ബന്ധവുമാണ്. ഈ പലകകൾ കാണിക്കുന്നത്, സ്ത്രീകൾ വളരെ വിപുലവും നീണ്ടതുമായ യാത്രകൾ ചെയ്തിരുന്നുവെന്നും അവർ സ്വന്തമായി തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സ്ഥലകാലങ്ങൾ നിലനിർത്തിയിരുന്നുമാണ്. രാജ്ഞിയും അവരുടെ പരിചാരികമാരും രാജാവിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സദസ്യർക്കെതിരെയും പോളോ പോലുള്ള കളികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നുമാണ്. തന്റെ മാതാവിന്റെ അധികാരങ്ങളെ പക്ഷെ, രാജാവ് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നുവെന്നതാണ് ഒരേയൊരു പോരായ്മ. 

ചരിത്രം
ഇസ്ലാമിക് കാലഘട്ടം
വിദേശത്തുള്ള ഇറാനിയൻ സ്ത്രീകൾ
പ്രാചീന ഇറാൻ