മഹാകാവ്യത്തെ സർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കാവ്യത്തിൽ സർഗ്ഗങ്ങൾ ഏഴിൽ കുറയരുത്. ഒരു സർഗ്ഗത്തിൽ അമ്പതിൽ കുറയാതെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം. ഓരോ സർഗ്ഗവും ഓരോ വൃത്തത്തിൽ എഴുതണം. സർഗ്ഗത്തിന്റെ അവസാനപദ്യത്തിനു വൃത്തം വ്യത്യാസപ്പെടുത്താം. സർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിൽ വിഷയപ്രതിപാദനത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കണം. 
വിഷയം മഹത്തായ ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ അഥവാ വംശത്തിന്റെ ചരിത്രമായിരിക്കണം. കാവ്യാരംഭത്തിൽ ആശിസ്സ്, നമസ്കാരം, വസ്തുനിർദ്ദേശം ഇവ വേണം. ധീരോദാത്തനും സദ്കുലജാതനുമാവണം നായകൻ. നായിക മാതൃകാവനിതയായിരിക്കണം. ശൃംഗാരവീരശാന്തങ്ങളിൽ ഒന്ന് അംഗിയായ രസവും മറ്റുള്ളവ അംഗങ്ങളുമാവണം. നായകന് ഉയർച്ചയുണ്ടാവുന്ന തരത്തിലാവണം കഥ. പുരുഷാർത്ഥപ്രാപ്തിക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന കഥകൾക്ക് പ്രാമുഖ്യം നല്കണം. നഗരം, ശൈലം, ഋതു, വിവാഹം, യുദ്ധം, അർണ്ണവം, ഉദയം, അസ്തമയം മുതലായവ വർണ്ണിക്കണം. 

മലയാളത്തിലെ മഹാകാവ്യങ്ങൾ
ലക്ഷണനിർണയം ചെയ്തത്
സംസ്കൃതാലങ്കാരികന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ
കുറിപ്പുകൾ