ദൈവവിശ്വാസവും, മതബോധവും അതിശക്തമായിരുന്ന മദ്ധ്യയുഗത്തിലാണ് ദൈവാസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ വാദം ആദ്യമായി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും, തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഇതിന് കടുത്ത വിമർശനം നേരിടേണ്ടി വന്നു. അൻസമിന്റെ സമകാലികനായിരുന്ന ഗൗണീലോ എന്ന സന്യാസിയായിരുന്നു ഈ വാദത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രധാന വിമർശകൻ. അൻസം ഉപയോഗിച്ച യുക്തി പിന്തുടർന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെയെന്നപോലെ, സങ്കല്പസാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും വലിയ ദ്വീപിന്റെയോ അതു പോലെയുള്ള മറ്റെന്തിന്റെയ്ങ്കിലുമോ ഒക്കെക്കൂടിയും അസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് ഗൗണീലോ വാദിച്ചു. തന്റെ വാദം പഴുതുകളടച്ച് പുതിയ രൂപത്തിൽ വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കാൻ അൻസമിനെ പ്രേരിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ശക്തമായിരുന്നു ഗൗണീലോയുടെ വിമർശനം.

ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം കത്തോലിക്കാദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരിൽ മുൻപനായ തോമസ് അക്വീനാസ്(1224-1274) അതിനെ എതിർത്തതാണ്. ദൈവാസ്തിത്വം സ്വയം സിദ്ധമാണെന്നും, അത് തെളിയിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക നിർ‌വചനത്തെ അശ്രയിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്നും അക്വീനാസ് വാദിച്ചു. ദൈവം എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ, സങ്കല്പ്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത എന്ന ആശയം തന്നെ എല്ലാവർക്കും തോന്നണമെന്നില്ല എന്നും അദ്ദേഹം കരുതി.

അക്വീനാസിന്റെ വിമർശനം ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തെ തളർത്തിയെങ്കിലും, അതിനെ പിന്തുണക്കാൻ പിൽക്കാലങ്ങളിലും ആളുണ്ടായി. പതിനേഴാം നൂറ്റാൺടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന റെനെ ദെക്കാർത്ത്(Rene Descartes)(1596-1650) ഈ വാദത്തെ പിന്തുണച്ചു. സങ്കല്പസാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത ഇല്ലാതിരിക്കുകയെന്നത് ത്രികോണത്തിന്റെ മൂന്നു കോണുകളുടേയും തുക 180 ഡിഗ്രി ആല്ലാതിരിക്കുക എന്നതു പോലെ അസാദ്ധ്യമാണ് എന്നു ദെക്കാർത്ത് വാദിച്ചു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ പ്രമുഖ ചിന്തകനായ ലയ്ബ്നിറ്റ്സും (Gottfried Leibniz 1646-1716) ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തെ, സോപാധികമായാണെങ്കിലും പിന്തുണച്ചു.

ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന്, Onto (സത്ത) എന്ന വാക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആ പേരു നൽകിയത് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാൺടിൽ ‍പ്രമുഖ ജർമ്മൻ ചിന്തകൻ ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റ്(Immanuel Kant 1724-1804) ആണ്. അക്വീനാസിനു ശേഷം ഈ വാദരീതിയെ ഏറ്റവും ശക്തിയായി എതിർത്തതും കാന്റ് തന്നെ. ശുദ്ധയുക്തിയുടെ വിമർശനം (Critique of Pure Reason) എന്ന പ്രഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിൽ ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിനെതിരെ കാന്റ് നടത്തിയ പ്രധാന വിമർശനം അത്, ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നത് ഒരു ഗുണമാണ് എന്ന തെറ്റായ സങ്കല്പത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ് എന്നായിരുന്നു. ഉണ്ടായിരിക്കുകയെന്നത് പൂർണ്ണതയുടെ ലക്ഷണമാണെന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാനാകും എന്ന ചോദ്യമാണ് ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിനെതിരെ ഉയർന്നിട്ടുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വിമർശനമെന്ന് ഉമ്പർട്ടോ എക്കോയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇല്ലാതിരിക്കന്നതാണ് പരമമായ വിശുദ്ധി (absolute purity) എന്ന ന്യായം പിന്തുടർന്ന്, ദൈവികപൂർണ്ണതയുടെ തികവ് ദൈവത്തിന്റെ ഇല്ലായ്മയിലാണെന്നു വാദിക്കാമെന്ന് എക്കോ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാൺടിലെ മറ്റൊരു ചിന്തകനായ ഡേവിഡ് ഹ്യൂമും (1711-1776) ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ വിമർശകനായിരുന്നു.

ആധുനികകാലത്ത്
നുറുങ്ങുകൾ
ചരിത്രം
വിശദീകരണം