1950-കളിൽ അഡ്നൻ മെൻഡജരസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നിലവിൽവന്ന ബഹുകക്ഷി ഭരണകൂടം സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക രംഗങ്ങളിൽ വമ്പിച്ച പരിവർത്തനമുളവാക്കി. ഇസ്താംബുളിലെ ഗ്രീൻപൈൻ സ്ട്രീറ്റിലേക്കു നീങ്ങിയ ബിസിനസുകാർ പുതിയ ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണ കമ്പനികൾക്ക് രൂപംനൽകി. 1917-47 കാലയളവിൽ നിർമിച്ച ചലച്ചിത്രങ്ങൾ 58 ആയിരുന്നെങ്കിൽ 1956 ആയപ്പോഴേക്ക് അത് 359 ആയി വർധിച്ചു. 1957-നുശേഷം വർഷംപ്രതി ആറ് മുതൽ ഇരുനൂറ്വരെ ചിത്രങ്ങൾ റിലീസ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഗ്രീൻ പൈൻ സിനിമ എന്ന പേരിലാണ് ഇവ അറിയപ്പെടുന്നത്. ചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലുള്ള വർധന അവയുടെ ഗുണമേന്മ മെച്ചപ്പെടുത്തുവാനും വഴിയൊരുക്കി.

1949-ൽ പുറത്തുവന്ന ഡെത്ത് റ്റു ദ വോർ എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധേയനായ ഒമർ ലുത്ഫി അകദ് എന്ന യുവസംവിധായകന്റെ ഇൻ ദ് നെയം ഒഫ് ദ് ലാ (1952) തുർക്കി സിനിമയിൽ പുതിയൊരു യുഗത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. സംവിധാനത്തിലും എഡിറ്റിങ്ങിലുമെല്ലാം നൂതനമായ ഒരു ശൈലി പുലർത്തുന്ന ചിത്രമാണിത്. കില്ലർ സിറ്റി (1954), ദ വൈറ്റ് ഹാൻഡ്കർച്ചീഫ് (1955) എന്നിവയാണ് അകദിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റു ചലച്ചിത്രങ്ങൾ. ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമാണ് ദ് വൈറ്റ് ഹാൻഡ്കർച്ചീഫ്. അകദിനെ അനുകരിച്ച് രംഗത്തുവന്ന മെതിൻ എർക്സാൻ, അതിഫ് ഇൽമസ്, ഒസ്മാൻ ഡെഡൻ മുതലായ യുവസംവിധായകർ നവീന ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് രൂപംനൽകി. അതിഫ് ഇൽമാസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ദ് ബ്രൈഡ്സ് മുറത്, അലഗെയ്ക്ക്, ദ് പാഷൻ ഒഫ് കരകാവോഗ്ലാൻ മുതലായ ചിത്രങ്ങൾ തുർക്കി നാടോടി സാഹിത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്.

ത്രി ഫ്രൺഡ്സ് എന്ന ചലച്ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്ത മെമ്ദു ഉൻ ഈ കാലയളവിലെ ഒരു മികച്ച സംവിധായകനാണ്. ചലച്ചിത്രരംഗത്ത് പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തിയ ഒസ്മാൻ ഡെഡന്റെ ദി എനിമി കട്ട് ഡൌൺ ദ് വേസ് (1959), ഫോർ ദ് സേക് ഒഫ് ഓണർ (1960) എന്നീ ചിത്രങ്ങൾ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായി. അക്രമവും ലൈംഗികതയും തുർക്കി സിനിമയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് ഇദ്ദേഹമാണ്. അഭിനേതാക്കൾ എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തിയാർജിച്ചവരിൽ അയ്ഹാൻ ഇഷിക്ക്, ബെൽജിൻദോരുക്, മുഹ്തെരം നൂർ, ഗോസ്കെൽ അർഡോയ് എന്നിവരുൾപ്പെടുന്നു.

1960-ൽ പട്ടാളഭരണം നിലവിൽ വന്ന ശേഷം തുർക്കിയുടെ സാംസ്കാരിക രംഗത്ത് ശ്രദ്ധേയമായ പരിവർത്തനമുണ്ടായി. സാംസ്കാരിക രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനം 1970- കൾ വരെ തുടർന്നു. പ്രശസ്ത സിനിമാ സംവിധായകനായ മെതിൻ എർക്സന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സോഷ്യൽ റിയലിസത്തിലുള്ള കലാസൃഷ്ടികൾ നാടെങ്ങും പ്രചരിച്ചു. എർക്സന്റെ ദ് റിവഞ്ച് ഒഫ് ദ് സർപ്പന്റ്സ് (1962), ഡ്രൈ സമ്മർ (1963) എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രശസ്തി നേടി. 1964-ലെ ബർലിൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഡ്രൈ സമ്മർ എന്ന ചിത്രത്തിന് ഗോൾഡൻ ബെയർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. തുർക്കി ഗ്രാമങ്ങളിലെ ജീവിതവൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയാണ് എർക്സൻ ചിത്രീകരിച്ചത്. സെഡന്റെ ഫോർ ദ് സേക് ഒഫ് ഓണർ, അതിഫ് ഇൽമസിന്റെ ദ് ക്രിമിനൽ (1960) എന്നീ ചിത്രങ്ങളും സോഷ്യൽ റിയലിസ്റ്റ് ശൈലിയിൽ സംവിധാനം ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണ്.

തുർക്കി സാഹിത്യകാരനും ചിന്തകനുമായ കെമാൽ താഹി റിന്റെ ആശയങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായ ഹലിത് റെഫിഗ് എന്ന സിനിമാ സംവിധായകൻ സമാനമനസ്കരുമായി ചേർന്ന് 'നാഷണൽ സിനിമാ മൂവ്മെന്റി'ന് പ്രാരംഭം കുറിച്ചു. തുർക്കി ദേശീയ സിനിമ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ഫൊർബിഡൻ ലൌ (1960), ദ് സ്ട്രേഞ്ചർ ഇൻ ടൌൺ (1963), ഫോർ വിമൻ ഇൻ ദ് ഹാരം (1965), ഐ ലോസ്റ്റ് മൈ ഹാർട്ട് റ്റു എ ടർക്ക് (1969), മദർ ഫാത്ത്(1973) എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ റെഫിഗ് സംവിധാനം ചെയ്തു. മെതിൻ എർക്സന്റെ എ ടൈ റ്റു ലൌ, അകദിന്റെ ദ് ലാ ഒഫ് ദ് ബോർഡർ (1966), റെഡ് റിവർ, ബ്ളാക് ഷിപ്പ് (1967), ദ് റിവർ (1972), ദ് ബ്രൈഡ് ട്രിലജി (1967), ദ് വെഡിങ് (1974), ദ് റിറ്റാലിയേഷൻ (1975), അതിഫ് ഇൽമസിന്റെ കൊസനോഗ്ളു (1967), കൊറോഗ്ളു (1968) എന്നിവയാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ മികച്ച മറ്റ് കലാസൃഷ്ടികൾ.

ഇസ്ലാമിക് ആശയങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ മറ്റൊരു ചലച്ചിത്ര പ്രസ്ഥാനവും ഇക്കാലത്ത് രൂപംകൊള്ളുകയുണ്ടായി. സിനിമാസംവിധായകനും നിരൂപകനുമായ യുസൽ കക്ക്മക്ലിയാണ് ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഈ വിഭാഗക്കാർ നിർമിച്ച ശ്രദ്ധേയമായ ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ ദ് കൺവേർജിങ് പാത്സ്, മൈ കൺട്രി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. 1960-കളിൽ ടെലിവിഷന്റേയും വീഡിയൊയുടേയും ആഗമനത്തോടെ തുർക്കി സിനിമാനിർമ്മാണം മന്ദീഭവിച്ചു. ഈ പ്രതിസന്ധി തരണം ചെയ്യുവാനായി ലൈംഗികാതിപ്രസരമുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങൾ വളരെയേറെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും കുടുംബ സദസ്സുകൾ സിനിമയിൽ നിന്നകലുകയാണുണ്ടായത്.

സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം
ന്യൂവേവ് കാലഘട്ടം
ചരിത്രം
1950-കൾക്ക് മുൻപ്