തൊഴിലാളിയൂണിയനുകളുടെ വളർച്ചയും, ശക്തിയും വ്യവസായികളിലും, ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരിലും നേരിയതല്ലാത്ത ഭയം സൃഷ്ടിച്ചു. സാധ്യമായ എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളുമുപയോഗിച്ച് അവർ പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ നോക്കി. തൊഴിലാളികളെ ദേഹോപദ്രവം ഏൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. വീടുകളിൽ കയറി സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും പോലും ഉപദ്രവിച്ചു. യൂണിയനിൽ ചേർന്നു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് തങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഒഴിപ്പിച്ചു. ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കണ്ട് സർക്കാർ കൂടുതൽ പോലീസുകാരേ ഈ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കയച്ചു. തൊഴിലാളികളുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ജന്മികളുടെ സഹായിയായ രാമൻ എന്നൊരാൾ മരിച്ചു. സൈന്യവും പോലീസും സ്ഥലത്തെത്തി തൊഴിലാളികളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. യൂണിയനാഫീസുകൾ തകർത്തു, അറസ്റ്റ് വാറണ്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. ഇത്തരം ചെയ്തികൾ കൂടുതലായപ്പോൾ ക്യാമ്പുകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് തൊഴിലാളികൾ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ദിവാൻ പ്രഖ്യാപിച്ച പുതിയ ഭരണപരിഷ്കാരങ്ങൾ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ്സും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അവർ തിരുവിതാംകൂറിൽ ഉത്തരവാദഭരണമാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. മാത്രമല്ല, ഉത്തരവാദ ഭരണത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരം ശക്തമാക്കാനും അവർ തീരുമാനിച്ചു. ദിവാനെ തൽസ്ഥാനത്തു നിന്നും മാറ്റാൻ വേണ്ടി 1946 സെപ്തംബർ 15 ആം തീയതി പണിമുടക്കു നടത്തുകയും ചെയ്തു. സർക്കാർ അനുരഞ്ജനത്തിനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങുകയും സമരനേതാക്കളെ ദിവാന്റെ വസതിയായ ഭക്തിവിലാസത്തിൽ ചർച്ചക്കായി വിളിച്ചു വരുത്തുകയും ചെയ്തു. ടി.വി.തോമസ്സും, എൻ.ശ്രീകണ്ഠൻനായരുമാണ് ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തത്. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും പിൻമാറാൻ ദിവാൻ നേതാക്കളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. രാജ്യത്തിന്റെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ കണക്കിലെടുത്ത് ദിവാൻ 1946 ഒക്ടോബർ 1 ന് സംസ്ഥാനത്ത് അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചു. പൗരാവകാശങ്ങൾ റദ്ദു ചെയ്തു. നേതാക്കളെ തുറുങ്കിലടച്ചു.

കലാപത്തിനുള്ള കാരണങ്ങൾ
സമര പശ്ചാത്തലം
വിവാദങ്ങൾ
എപി ഉദയഭാനു റിപ്പോർട്ട്