റെറ്റിനയിൽ ഓപ്സിൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന പ്രത്യേക പ്രോട്ടീൻ തന്മാത്രകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഫോട്ടോറിസപ്റ്റർ കോശങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ സംഖ്യ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ, ബോധപൂർവമായ കാഴ്ചയിൽ റോഡ് ഓപ്‌സിനുകൾ, കോൺ ഓപ്‌സിനുകൾ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ഓപ്‌സിനുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. (മൂന്നാമത്തെ തരമായ മെലനോപ്സിൻ ബോഡി ക്ലോക്ക് മെക്കാനിസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്, ബോധപൂർവമായ കാഴ്ചയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ഒരു ഓപ്‌സിൻ ഒരു ഫോട്ടോൺ (പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു കണിക) ആഗിരണം ചെയ്യുകയും സിഗ്നൽ ട്രാൻസ്‌ഡക്ഷൻ പാതയിലൂടെ സെല്ലിലേക്ക് ഒരു സിഗ്നൽ കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു, അതിന്റെ ഫലമായി ഫോട്ടോറിസെപ്റ്ററിന്റെ ഹൈപ്പർ-പോളറൈസേഷൻ ഉണ്ടാകുന്നു. 

റോഡുകളും കോണുകളും പ്രവർത്തനത്തിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. റോഡുകൾ പ്രാഥമികമായി മാക്യുലക്ക് വെളിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു, ഇത് കുറഞ്ഞ പ്രകാശത്തിലെ കാഴ്ചയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്നു. പ്രധാനമായും റെറ്റിനയുടെ മധ്യഭാഗത്താണ് (അല്ലെങ്കിൽ ഫോവിയ ) കോണുകൾ കാണപ്പെടുന്നത്. ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ തരംഗദൈർഘ്യത്തിൻറെ വ്യത്യാസത്തിനനുസരിച്ച് മൂന്ന് തരം കോണുകൾ ഉണ്ട്. നല്ല പ്രകാശത്തിലെ വ്യക്തമായ കാഴ്ചകൾക്കും, ദൃശ്യ ലോകത്തിന്റെ നിറവും മറ്റ് സവിശേഷതകളും വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രധാനമായും കോണുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. 

റെറ്റിനയിൽ, ഫോട്ടോറിസെപ്റ്ററുകൾ നേരിട്ട് ബൈപോളാർ സെല്ലുകളിലേക്ക് സിനാപ്സ് ചെയ്യുന്നു, അവിടുന്ന് പുറം പാളിയിലെ ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലുകളിലേക്ക് സിനാപ്സ് ചെയ്യുന്നു, അവിടുന്ന് ആക്ഷൻ പൊട്യൻഷലുകൾ തലച്ചോറിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കും. റെറ്റിനയിലെ ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ രീതികളിൽ നിന്ന് ഗണ്യമായ അളവിൽ വിഷ്വൽ പ്രോസസ്സിംഗ് ഉണ്ടാകുന്നു. 130 ദശലക്ഷം ഫോട്ടോ റിസപ്റ്ററുകൾ പ്രകാശത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു, ഏകദേശം 1.2 ദശലക്ഷം ഗാംഗ്ലിയൺ സെൽ ആക്സോണുകൾ റെറ്റിനയിൽ നിന്ന് തലച്ചോറിലേക്ക് വിവരങ്ങൾ കൈമാറുന്നു. റെറ്റിനയിലെ പ്രോസസ്സിംഗിൽ റെറ്റിനയിലെ ബൈപോളാർ, ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലുകളുടെ സെന്റർ-സറൗണ്ട് റിസപ്റ്റീവ് ഫീൽഡുകളുടെ രൂപവത്കരണവും ഫോട്ടോറിസെപ്റ്ററിൽ നിന്ന് ബൈപോളാർ സെല്ലിലേക്ക് ഒത്തുചേരലും വ്യതിചലനവും ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, റെറ്റിനയിലെ മറ്റ് ന്യൂറോണുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് തിരശ്ചീന, അമാക്രിൻ സെല്ലുകൾ, വിവരങ്ങൾ പാർശ്വസ്ഥമായി കൈമാറുന്നു (ഒരു പാളിയിലെ ഒരു ന്യൂറോണിൽ നിന്ന് അതേ പാളിയിലെ അടുത്തുള്ള ന്യൂറോണിലേക്ക്), ഇതിന്റെ ഫലമായി വർണ്ണത്തോട് നിസ്സംഗതയോ ചലനത്തോട് സംവേദനക്ഷമതയോ അല്ലെങ്കിൽ നിറത്തോട് സംവേദനക്ഷമതയോടും ചലനത്തോട് നിസ്സംഗതയോ ഉള്ള കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ സ്വീകാര്യ ഫീൽഡുകളിൽ എത്തിച്ചേരും. 

വിഷ്വൽ സിഗ്നലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള സംവിധാനം : റോഡുകളുടെ ഉപയോഗത്തിലൂടെ പ്രകാശത്തിലെ മാറ്റങ്ങളോട് റെറ്റിന പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇരുട്ടിൽ, ക്രോമോഫോർ റെറ്റിനാലിന്, സിസ്-റെറ്റിനൽ എന്ന് വിളിക്കുന്ന വളഞ്ഞ ആകൃതി ഉണ്ട്. പ്രകാശം റെറ്റിനയുമായി സംവദിക്കുമ്പോൾ, അത് ഓപ്‌സിനിൽ നിന്ന് അകന്ന് ട്രാൻസ്-റെറ്റിന എന്ന നേരായ രൂപത്തിലേക്ക് മാറുന്നു. വെളിച്ചത്തിൽ, ശുദ്ധ റോഡോപ്സിൻ വയലറ്റിൽ നിന്ന് നിറമില്ലാത്തതായി മാറുന്നതിനാൽ ഇതിനെ ബ്ലീച്ചിംഗ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇരുട്ടിൽ റോഡോപ്സിൻ പ്രകാശത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യാതെ ബൈപോളാർ സെല്ലിനെ തടയുന്ന ഗ്ലൂട്ടാമേറ്റ് പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ബൈപോളാർ സെല്ലുകളിൽ നിന്ന് ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലിലേക്ക് ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളുടെ പ്രവേശിക്കുന്നത് തടയുന്നു. പ്രകാശം ഉള്ളപ്പോൾ, ഗ്ലൂട്ടാമേറ്റ് സ്രവണം ബൈപോളാർ സെല്ലിനെ ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലിലേക്ക് ന്യൂറോ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകൾ വിടുന്നത് തടയുന്നില്ല, അതിനാൽ കാഴ്ച ഉണ്ടാകും. 

ഈ പ്രോസസ്സിംഗിന്റെ അന്തിമഫലം വിഷ്വൽ (ഇമേജ് രൂപപ്പെടുത്തൽ, ഇമേജ് രൂപപ്പെടുത്തൽ) വിവരങ്ങൾ തലച്ചോറിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലുകളാണ്: 


2006 ലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് പെൻ‌സിൽ‌വാനിയ പഠനം മനുഷ്യ റെറ്റിനകളുടെ ഏകദേശ ബാൻഡ്‌വിഡ്ത്ത് സെക്കൻഡിൽ 8960 കിലോബിറ്റ് ആയി കണക്കാക്കിയിരുന്നു, അതേസമയം ഗിനിയ പിഗ് റെറ്റിനകളുടേത് 875 കിലോബിറ്റും ആണ് 

2007-ൽ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള സൈദിയും സഹ ഗവേഷകരും, റോഡുകളും കോണുകളും ഇല്ലാത്ത രോഗികളിൽ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ, മനുഷ്യരിലെ ഫോട്ടോറെസെപ്റ്റീവ് ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലിന് ബോധപൂർവവും അബോധാവസ്ഥയിലുള്ളതുമായ വിഷ്വൽ പെർസെപ്ഷനിൽ പങ്കുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്പെക്ട്രൽ സംവേദനക്ഷമത 481 നാനോമീറ്റർ ആയിരുന്നു. റെറ്റിനയിൽ കാഴ്ചയ്ക്കായി രണ്ട് വഴികളുണ്ടെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു - ഒന്നമത്തേത് ക്ലാസിക് ഫോട്ടോറിസെപ്റ്ററുകളെ (റോഡുകളും കോണുകളും) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് മറ്റൊന്ന് പുതുതായി കണ്ടെത്തിയതും അടിസ്ഥാന വിഷ്വൽ ബ്രൈറ്റ്നെസ് ഡിറ്റക്ടറുകളായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഫോട്ടോ-റിസപ്റ്റീവ് ഗാംഗ്ലിയൻ സെല്ലുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതാണ്. 

പ്രായപൂർത്തിയായവർ
വിഷ്വൽ കോർട്ടെക്സ്
റെറ്റിന
ലാറ്ററൽ ജെനിക്യുലേറ്റ് ന്യൂക്ലിയസ്