അങ്കഗണിതത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അടിസ്ഥാനക്രിയയാണ് ഗുണനം. "ഘടകങ്ങൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന രണ്ടു സംഖ്യകളിൽ നിന്ന് അവയുടെ "ഗുണിതം" എന്ന മൂന്നാമതൊരു സംഖ്യ കണ്ടുപിടിയ്ക്കുന്ന ക്രിയയാണിത്. 

ആനുപാതികമായി വികസിപ്പിയ്ക്കുക എന്നൊരു ജ്യാമിതീയ ക്രിയയാണ് ഗുണനം വഴി നടക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു സംഖ്യാരേഖയിൽ ഒരു സംഖ്യയെ 1 നേക്കാൾ വലുതായ "x" എന്ന സംഖ്യ കൊണ്ട് ഗുണിയ്ക്കുന്നു എന്നിരിയ്ക്കട്ടെ. ഇത് സംഖ്യാരേഖയിലെ  0 മുതൽ ആ സംഖ്യ വരെയുള്ള എല്ലാ ഭാഗത്തെയും ഒരേ പോലെ വലിച്ചുനീട്ടുന്ന പ്രക്രിയയാണിത്. 1 എന്ന ഭാഗത്തെ x വരെ വലിച്ചുനീട്ടുന്നു. 2 എന്ന ഭാഗത്തെ 2x വരെ വലിച്ചുനീട്ടുന്നു. അങ്ങനെ ആ സംഖ്യ ഇരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്തെ അതിന്റെ ഗുണിതം വരെ വലിച്ചുനീട്ടുന്നു. അതുപോലെ 1 ൽ താഴെയുള്ള ഒരു സംഖ്യ കൊണ്ട് ഗുണിയ്ക്കുന്നത് ഒരു സങ്കോചപ്രക്രിയയാണ്.

ഗുണനം ക്രമനിയമവും സാഹചര്യനിയമവും പാലിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനെ സങ്കലനത്തിനും വ്യവകലനത്തിനും മേൽ വിതരണം നടത്താനും സാധിയ്ക്കും. ഗുണന അനന്യദം  1 ആണ്. അതായത് ഏതൊരു സംഖ്യയെ  1 കൊണ്ട് ഗുണിച്ചാലും  1 നെ ഏതൊരു സംഖ്യ കൊണ്ട് ഗുണിച്ചാലും അതേ സംഖ്യ തന്നെ ഉത്തരമായി ലഭിയ്ക്കും. 0 ഒഴികെയുള്ള ഏതൊരു സംഖ്യയ്ക്കും ഒരു വ്യുൽക്രമം ഉണ്ടായിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. 0 ഒഴികെയുള്ള ഏതൊരു സംഖ്യയെ അതിന്റെ വ്യുൽക്രമം കൊണ്ട് ഗുണിച്ചാലും ഗുണന അനന്യദം ആയ 1 ലഭിയ്ക്കും. 

"a", "b" എന്നീ രണ്ടു സംഖ്യകളുടെ ഗുണനത്തെ അഥവാ എന്നിങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്താം. കമ്പ്യൂട്ടർ ഭാഷകളിൽ ഇതിനെ പൊതുവെ   എന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഗുണനം (× or · or *)
വ്യവകലനം (−)
അടിസ്ഥാന അങ്കഗണിതക്രിയകൾ
സങ്കലനം (+)