സന്മാർഗോപദേശങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ് സിറാക്ക്. ആ നിലയ്ക്ക് ഈ രചന എബ്രായബൈബിളിലെ സുഭാഷിതങ്ങൾക്കു സമാനമാണ്. എന്നാൽ സുഭാഷിതങ്ങളെപ്പോലെ, പല സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നു സമാഹരിക്കപ്പെട്ടവയല്ല ഇതിലെ ഉപദേശങ്ങൾ. എന്നാൽ ഈ ഉപദേശങ്ങളുടെ കർത്താവ് സിറാപുത്രൻ അല്ലെന്നും അദ്ദേഹം കേവലം സമാഹർത്താവു മാത്രമാണെന്നും കരുതുന്നവരും ഉണ്ട്. 

എല്ലാ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിലുള്ളവരേയും സംബന്ധിച്ച ഉപദേശങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്: മാതാപിതാക്കളും മക്കളും, ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ, യുവാക്കൾ, യജമാനന്മാർ, സുഹൃത്തുക്കൾ, ധനവാന്മർ, ദരിദ്രർ എന്നിവരെയൊക്കെ സിറാപുത്രൻ തന്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു. പല ഉപദേശങ്ങളും പെരുമാറ്റമര്യാദയുടേയും മാന്യതയുടേയും നിയമങ്ങളാണ്; വലിയൊരു പങ്ക്, അവനവനോടും മറ്റുള്ളവരോടും, പ്രത്യേകിച്ച് ദരിദ്രരോടും, സമൂഹത്തോടും രാഷ്ട്രത്തോടും അതിലുപരി ദൈവത്തോടുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചാണ്. പദ്യരൂപത്തിലുള്ള ഈ ഉപദേശങ്ങൾ അവയുടെ ബാഹ്യരൂപത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിഭാഗങ്ങളായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റേയും അവതരണം വിജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്തുതിയിലാണ്. ഈ ജ്ഞാനസ്തുതികൾ നോക്കി വിഭാഗങ്ങളുടെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കാൻ കഴിയും.

സിറാപുത്രന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ജ്ഞാനമെന്നത് ദൈവഭയം തന്നെയാണ്. മോശെയുടെ അനുശാസനങ്ങളോടുള്ള അനുസരണത്തിലാണ് അതു പ്രകടമാകുന്നത്. കൃത്യമായ സമവാക്യങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ ആകഷകമായ ബിംബങ്ങളിൽ പൊതിഞ്ഞാണ് ഈ ഉപദേശങ്ങളുടെ അവതരണം. അഗാധമായ മനുഷ്യഹൃദയജ്ഞാനവും, അനുഭവങ്ങളുടെ തിക്തതയും, ദരിദ്രരോടും അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നവരോടുമുള്ള പിതൃനിർവിശേഷമായ അനുകമ്പയും, സ്ത്രീവർഗ്ഗത്തിന്റെ നേക്കുള്ള അതിരില്ലാത്ത അവിശ്വാസവും അവയിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം. "നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയെ സംശയിക്കരുത്" എന്ന ഉപദേശത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ഒൻപതാമദ്ധ്യായത്തിൽ തുടർന്നു വരുന്ന ഉപദേശങ്ങളിൽ ചിലതാണ് താഴെ:‌

എബ്രായബൈബിൾ കാനോനിൽ പെട്ട സഭാപ്രസംഗിയിൽ എന്നപോലെ ഇതിലും പ്രകടമാകുന്നത്, ഗ്രന്ഥകാരനുള്ളിൽ മല്ലടിക്കുന്ന രണ്ടു വിരുദ്ധപ്രവണതകൾ ആണെന്നു തോന്നാം. പോയ കാലങ്ങളിലെ വിശ്വാസവും സന്മാർഗ്ഗികതയും വർത്തമാനകാലത്തെ ഭോഗലാലസതയും(Epicureanism) ആണ് ഈ പ്രവണതകൾ. ഇടയ്ക്ക്, അപകടകരമെന്നു താൻ കരുതുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ സിറാപുത്രൻ വിഷയത്തിൽ നിന്നു വ്യതിചലിക്കുന്നു; ഉദാഹരണമായി, മനുഷ്യന് ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെന്നും മനുഷ്യകർമ്മങ്ങളെ നിർമ്മമമായി വീക്ഷിക്കുന്ന ദൈവം നന്മയ്ക്ക് പ്രതിഫലം തരുകയില്ലെന്നുമുള്ള വാദത്തെ അദ്ദേഹം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അബദ്ധസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ മേലുള്ള ഈ ആക്രമണങ്ങളിൽ ചിലത് താരതമ്യേന ദീർഘമാണ്.

സന്മാർഗ്ഗവ്യഗ്രതകൾ നിറഞ്ഞ ഈ ഖണ്ഡങ്ങൾക്കിടെ ഇസ്രായേലിനു വേണ്ടി ദൈവത്തോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയും കാണാം. ചിതറിപ്പോയ ദൈവജനത്തെ തിരികെ കൊണ്ടുവരണമെന്നും, പ്രവാചകരുടെ വാക്കുകൾ നിവൃത്തീകരിക്കണമെന്നും ദേവാലയത്തോടും ദൈവജനത്തോടും ദയ കാണിക്കണമെന്നുമാണ് പ്രാർത്ഥന. ദൈവത്തിന്റെ വഴികളുടെ ന്യായീകരണത്തോടെയാണ് ഗ്രന്ഥം സമാപിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വം അവന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിലും തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുവെന്ന ഏറ്റുപറച്ചിലും ഇവിടെയുണ്ട്. ലേഖകന്റെ പേരെഴുതി പൂർത്തിയാകുന്ന ഈ ഭാഗത്തെ തുടന്ന് രണ്ടു സ്തോത്രഗീതങ്ങളാണ്.

മൂലവും ഗ്രീക്കുപരിഭാഷയും
കാനോനികത
കുറിപ്പുകൾ
ഉള്ളടക്കം