1998 ൽ ഹൈ-സെഡ്‌ സൂപ്പർനോവാ അന്വേഷണസംഘം നടത്തിയ ടൈപ്പ്‌ 1 എ സൂപ്പർ നോവ നിരീക്ഷണങ്ങളുടെയും 1999ൽ സൂപ്പർനോവ കോസ്മോളജി പ്രോജക്ടിന്റെ നിരീക്ഷണഫലങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രപഞ്ച വികാസത്തിൻറെ ത്വരണ നിരക്ക് കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ശ്രദ്ധേയമായ കണ്ടെത്തലിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ എത്തിച്ചേർന്നു. ഈ പഠനങ്ങൾക്ക് 2011 ലെ ഭൌതിക ശാസ്ത്ര നൊബേൽ സമ്മാനം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി.

സൂപ്പർ നോവകളുടെ ദ്രിശ്യ ശോഭ അളക്കുന്നതിൽ നിന്നും അതിലേക്കുള്ള ദൂരവും അവിടെ നടന്ന സ്ഫോടനങ്ങളുടെ കാലവും കണക്കാക്കിയെടുക്കാൻ കഴിയും.കൂടാതെ അവയുടെ വർണരാജിയിലെ ചുവപ്പ് നീക്കം (Redshift) അളക്കുന്നതിലൂടെ അതിനു ശേഷമുള്ള പ്രപഞ്ച വികാസത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള രൂപം ലഭിക്കും. പ്രപഞ്ച വികാസ നിരക്ക് സ്ഥിരമാണെങ്കിൽ ചുവപ്പ് നീക്കത്തിന്റെ ശോഭ സ്ഥിരമായിരിക്കും.കുറയുകയാണെങ്കിൽ ചുവപ്പ് നീക്കം കൂടുതൽ ശോഭ കാണിക്കുകയും ചെയ്യും. നിരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ചുവപ്പ് നീക്കത്തിന്റെ ശോഭ കുറയുന്നതായാണ്. അതായത് വികാസ നിരക്കിന്റെ വേഗം കൂടുന്നു. ഇങ്ങനെ ഗാലക്സികളെ അകലുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മർദം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു തള്ളൽ ശക്തി എന്നാ നിലയിൽ അദൃശ്യമായ ഒരു ഊർജ്ജം അഥവാ തമോ ഊർജ്ജം നില നിൽക്കുന്നുണ്ടാവണം എന്ന നിഗമനത്തിൽ ആണ് എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുക. 

ഏകജാതീയം
സൂപ്പർ നോവാ നിരീക്ഷണഫലങ്ങൾ
തമോഊർജ്ജത്തിന്റെ സ്വഭാവം
നിരീക്ഷണങ്ങളും തെളിവുകളും