തേങ്ങ മലയാളികൾക്ക് ഒഴിച്ചുകൂടാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വ്യഞ്ജനമാണ്. വിളഞ്ഞ തേങ്ങയുടെ വെളുത്ത കാമ്പാണ് തേങ്ങയുടെ പ്രധാന ഭാഗം. വിവിധ ഇനം ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളുടെ പ്രധാന ചേരുവയാണ് തേങ്ങ. 

കാമ്പ് ചുരണ്ടിയെടുക്കുന്നതിനെ തേങ്ങാ പീര എന്ന് വിളിക്കുന്നു. തേങ്ങാപ്പീര വെള്ളവും ചേർത്ത് പിഴിഞ്ഞ് അരിച്ചെടുക്കുന്നതാണ് തേങ്ങാപ്പാൽ.ഓരോ തവണ പിഴിയുന്നതിനനുസരിച്ച് ഒന്നാം പാൽ,രണ്ടാം പാൽ എന്നിങ്ങനെ പാചകം ചെയ്യുന്നവർ ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു. തേങ്ങാപ്പീര ഉണങ്ങിയതും,ശീതീകരിച്ച് സൂക്ഷിക്കുന്ന പച്ച തേങ്ങാപ്പീരയും, തേങ്ങാപ്പാൽ പൊടിയും മറ്റും വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്.

ഉണങ്ങിയ തേങ്ങ അഥവാ കൊപ്ര ചക്കിൽ ആട്ടി ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ വെളിച്ചെണ്ണ ഉണ്ടാക്കുന്നു. തലയിലും ശരീരത്തും തേച്ചുകുളിക്കുന്നതിന് വെളിച്ചെണ്ണ ഉത്തമമാണ്. വെളിച്ചെണ്ണ വേർതിരിഞ്ഞ ശേഷം ചക്കിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന കൊപ്രയുടെ അവശിഷ്ടമാണ് കൊപ്ര/തേങ്ങ പിണ്ണാക്ക്. കൊപ്ര പിണ്ണാക്ക് കാലിത്തീറ്റയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഇളം തേങ്ങ കരിക്ക് എന്നറിയപ്പെടുന്നു.കരിക്കിന്റെ കാമ്പും,വെള്ളവും ഒന്നാംതരം ഭക്ഷണമാണ്. 

ഹൈന്ദവ ആചാരങ്ങളുമായും തേങ്ങക്കും കതിരിനും അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. 

തേങ്ങയുടെ മൊട്ട് എന്ന് പറയാവുന്ന ചെറിയ പ്രായപൂർത്തിയാവാത്ത തേങ്ങ (മച്ചിങ്ങ, വെള്ളക്ക)

ഉപയോഗിച്ച് കുട്ടികൾ കളിപ്പാട്ടം ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്. മനുഷ്യശരീരത്തിലുണ്ടാവുന്ന ചിലയിനം പരുക്കൾക്ക്(കുരു,ചൊറി) മരുന്നായി വെള്ളക്ക അരച്ച് പുരട്ടാറുണ്ട്.

ഹൈന്ദവ തീർഥാടന കേന്ദ്രമായ ശബരിമലയിലെ അയ്യപ്പസ്വാമിക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നതിന് ഭക്തർ തയ്യാറാക്കുന്ന ഇരുമുടിക്കെട്ടിലെ ഒരു പ്രധാനഘടകം നെയ്യ് നിറച്ച തേങ്ങയാണ്. ദൈവ പ്രീതിക്കായി ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും, ചില പൂജാ ചടങ്ങുകളിലും‍ ഭക്തർ തേങ്ങ ഉടക്കാറുണ്ട്.
കൃത്രിമ പരാഗണം
പൂക്കുല
വളപ്രയോഗം
തേങ്ങ