ഇറ്റാലിയുടെ ഏകീകരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങളെ പിന്തുണക്കാൻ മസ്സീനിയെപ്പോലുള്ള ദേശീയവാദികൾ മാർപ്പാപ്പയോടാവശ്യപ്പെട്ടു. പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിന്മേലുള്ള മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭരണം നിലനിർത്തേണ്ടത് ആവശ്യമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ അതിനു തയ്യാറായില്ല. ഇറ്റലിയിൽ ദേശീയവാദികളെ പിന്തുണച്ച്, കത്തോലിക്കാ രാഷ്ട്രമായ ഓസ്ട്രിയയുടെ ശത്രുത നേടാനും അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ഇതിനിടെ 1848-ൽ, ദേശീയപക്ഷക്കാരായ ഭീകരവാദികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്ത അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരു വൻ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിച്ചു. മാർപ്പാപ്പയുടെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി പെല്ലെഗ്രിനോ റോസി പോലും ഭീകരപ്രവർത്തകരുടെ ഇരയായി. പേപ്പൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കാര്യാലയത്തിനു മുൻപിൽ, പാർലമെന്റിന്റെ ഉദ്ഘാടനവേളയിലാണ് റോസി കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ഇത് തൽക്കാലത്തേക്ക് റോം വിട്ടുപോകാൻ മാർപ്പാപ്പയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. നേപ്പിൾസിലെ ഗായെറ്റാ നഗരത്തിലാണ് അദ്ദേഹം അഭയം തേടിയത്. മാർപ്പാപ്പയുടെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ദേശീയവാദിനേതാക്കളായ മസീനിയും ഗാരിബാൾഡിയും റോമിൽ ഇറ്റാലിയൻ ഗണരാജ്യത്തിന്റെ പിറവി പ്രഖ്യാപിച്ചു. എങ്കിലും ഫ്രെഞ്ചു സൈന്യത്തിന്റെ ഇടപെടൽ ദേശീയവാദികളെ ബഹിഷ്കരിച്ച് റോമിൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ ഭരണം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

ആദ്യവർഷങ്ങൾ
മരിയഭക്തി
തുടക്കം
പലായനം, മടക്കം