ഇറ്റലിയിലും, പരിഭാഷകളിലൂടെ യൂറോപ്പിലെമ്പാടും പ്രചരിച്ച പെട്രാർക്കിന്റെ പ്രേമഗീതങ്ങൾ ഏറെ ജനപ്രീതി നേടുകയും കവിയ്ക്ക് കണക്കില്ലാത്തെ പ്രശസ്തി നേടിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. 'പാട്ടുപുസ്തകം' എന്നർത്ഥമുള്ള 'കൺസോനിയേരെ' എന്ന പേരിലാണ് ഈ സമാഹാരം അറിയപ്പെട്ടത്. 1341-ൽ, റോമൻ പൗരാണികതയിലെ വിസ്മൃതമായിരുന്ന പതിവു പിന്തുടർന്ന് റോമൻ അധികാരികൾ അദ്ദേഹത്തെ ആസ്ഥാനകവിയുടെ പദവി നൽകി ബഹുമാനിച്ചു. ബഹുമതി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രഭാഷണം "യൂറോപ്യൻ നവോത്ഥനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രകടനപത്രിക" (First Manifesto of Renaissance) എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കലാസാഹിത്യരംഗങ്ങളിലെ നേട്ടങ്ങൾ മാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പുരാതനയുഗത്തിന്റെ പുകഴ്ചയും അതിന്റെ വിസ്മൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖപ്രകടനവും ആയിരുന്നു അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം. മാർപ്പാപ്പായും യൂറോപ്പിലെങ്ങുമുള്ള രാജാക്കന്മാരും കവിയെ മാനിച്ചു. "പുരാതകാലത്തെ മഹത്തുക്കൾക്കു സമനായവൻ" എന്ന് ബൊക്കേച്ചിയോ പെട്രാർക്കിനെ വാഴ്ത്തി. ഇറ്റലിക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ വിർജിലിന്റെ പുനരവതാരമായി കരുതി.

യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഗ്രന്ഥശേഖരങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ ഉടമയായിരുന്ന പെട്രാർക്ക്, അവിഞ്ഞോണിൽ നിന്നു 15 മൈൽ അകലെയുള്ള വൗക്ലൂസ് എന്ന സ്ഥലത്ത് തന്റെ പുസ്തകങ്ങളുമായി താമസമാക്കി. അതിനിടെ തന്റെ രാഷ്ട്രാന്തരയശഃസ്സിന്റെ തിളക്കത്തിൽ നയതന്ത്രദൗത്യങ്ങളും മറ്റുമായി അദ്ദേഹം യൂറോപ്പിലെങ്ങും ചുറ്റി നടന്നു. അത്തരം യാത്രകളിലൊന്നിൽ 1345-ൽ അദ്ദേഹം ഇറ്റലിയിൽ വെറോണ പള്ളിയിലെ ഗ്രന്ഥശാലയിൽ, പുരാതനറോമിലെ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞനും ലേഖകനുമായ സിസറോ, അറ്റിക്കസിനും ബ്രൂട്ടസിനും ക്വിന്റസിനും എഴുതിയ കത്തുകൾ കണ്ടെടുത്തു. നേരത്തെ 1933-ൽ പെട്രാർക്ക്, കാവ്യകലയെ പുകഴ്ത്തി സിസറോ നടത്തിയ 'പ്രോ-ആർക്കിയ' എന്ന പ്രഭാഷണം കണ്ടെടുത്തിരുന്നു. നവോത്ഥാനയുഗത്തിൽ വീണ്ടുകിട്ടിയ റോമൻ പൗരാണികതയുടെ രചനകളിൽ പ്രമുഖമാണ് ഇവ.

മറ്റു ലക്ഷ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തപ്പോഴും യാത്രയുടെ ആനന്ദത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം അദ്ദേഹം സഞ്ചാരങ്ങളിൽ മുഴുകി. ഒരിക്കൾ പെട്രാർക്ക് സഹോദരനൊപ്പം, അവിഞ്ഞോണിനു സമീപമുള്ള വെണ്ടൂക്സ് കൊടുമുടിയുടെ ആറായിരത്തിലേറെ അടികൾ കയറുകപോലും ചെയ്തു.

കുറിപ്പുകൾ
'ആസ്ഥാനകവി', സഞ്ചാരി
ബാല്യം, വിദ്യാഭ്യാസം
ഇതരരചനകൾ