പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ കൊലപാതകം, മോഷണം, രാഷ്ട്രീയക്കുറ്റങ്ങൾ, ശിശുഹത്യ, വിവാഹേതര ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങൾ എന്നീ കുറ്റങ്ങൾക്കൊക്കെ വധശിക്ഷ നൽകാൻ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നു.

1858 വരെ വെടിവച്ചുകൊല്ലൽ, തൂക്കിക്കൊല്ലൽ, ബ്രേക്കിംഗ് ഓൺ ദി വീൽ, ലീഗൽ ഗൗണ്ട്ലറ്റ് (വടിയേന്തി നി‌ൽക്കുന്ന രണ്ടുവരി ആൾക്കാർക്കിടയിലൂടെ കുറ്റവാളിയെ ഓടിക്കുകയും അവർ അയാളെ അടിക്കുകയും ചെയ്യുക), ശിരഛേദം, ശൂലത്തിലേറ്റൽ എന്നീ രീതികൾ വധശിക്ഷയ്ക്കുപയോഗിച്ചിരുന്നു. 1842 വരെ കൊലപാതകികളെ ഏതുമാർഗ്ഗത്തിലാണോ അവർ കൊല നടത്തിയത്, ആ രീതിയിൽ കൊല്ലുന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പൂർണ്ണമായി ചീഞ്ഞുപോകും വരെ ശവശരീരങ്ങൾ ചക്രങ്ങളിൽ പൊതുസ്ഥലത്ത് പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. 1858-ൽ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗമായി വെടിവയ്പ്പിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ശവശരീരങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന രീതി നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു.

1860-ലെ ആദ്യ സെർബിയൻ പീനൽ കോഡ് പ്രകാരം വധശിക്ഷകൾ പൊതുസ്ഥലത്തുവച്ച് വെടിവച്ചായിരിക്കണം നടപ്പാക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. കുറ്റവാളിയുടെ ശരീരം ഉടൻ തന്നെ മറവു ചെയ്യുകയും ചെയ്യണമായിരുന്നു. മരണത്തിലേയ്ക്ക് നയിക്കുന്ന മോഷണം, കൊലപാതകം, രാജ്യദ്രോഹം എന്നിവ തുടങ്ങി ആറു കുറ്റങ്ങ‌ൾക്ക് വധശിക്ഷ നൽകാൻ വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു. 1863-ൽ മോഷണത്തിനുള്ള വധശിക്ഷ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. 1902-ൽ വീണ്ടും മോഷണത്തിന് വധശിക്ഷ നൽകുന്നത് നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു. 1905-ൽ ബെൽഗ്രേഡിൽ വധശിക്ഷകൾ പരസ്യമായി നടപ്പിലാക്കുന്നത് നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടു. രാജ്യത്തെ മറ്റു പട്ടണങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ആൾക്കാർ വധശിക്ഷ കാണുവാൻ കൂടുമായിരുന്നു. 

1889 മുതൽ കൃത്യമായ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ സൂക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിനു മുൻപ് ചില വർഷങ്ങളിലെ വധശിക്ഷകളുടെ കണക്കേ ലഭ്യമായുള്ളൂ. 1844-ൽ 62 ആൾക്കാരെ വധശിക്ഷ നൽകാൻ വിധിക്കുകയും ഇതിൽ 50 ശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു. 1857 – 87 (10), 1868 – 64 (36), 1887 – 34 (23) എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു കണക്കുകൾ. 1883-ൽ സർക്കാരിനെതിരായി കലാപമുണ്ടായ വർഷമായിരുന്നു. 117 ആൾക്കാരെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുകയും ഇതിൽ 47 ശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കുകയുമുണ്ടായി. ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം 1889 മുതൽ 1914 വരെ 600 മരണശിക്ഷാവിധികൾ പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിൽ 344 ശിക്ഷകൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടു. 

ചരിത്രം
സെർബിയ, 1804-1914
ആദ്യകാല ശ്രമങ്ങൾ
പൊതുജനാഭിപ്രായം