വക്വ മുനി ആണു വാണിയരുടെ കുല ഗുരു.വൈശ്യ പുരാണത്തിൽ ഇവരുടെ ഉൽപത്തിയെ കുറിച്ച്‌ പറയുന്നുണ്ട്‌,
വാണിയരുടെ ഉൽപ്പത്തി സംഭന്ധിച്ച ഐതിഹ്യം അനുസ്സരിച്ച്‌ ശിവഭക്തന്മാരായ സൂര്യവംശ ക്ഷത്രിയർ ആയിരുന്നു ഇവർ, ഗുരുവായ കപില മുനിയോടൊപ്പം സ്തിരം ശിവ ക്ഷത്ര സന്ദർശ്ശനം നടത്തിയിരുന്നു ഇവർ, കപില മുനിക്ക്‌ സന്ദർശ്ശനം നടത്താൻ സാധിക്കാതിരിരുന്ന ഒരു ദിവസം മുനി ക്ഷേത്രത്തിൽ പോവുന്ന ക്ഷത്രിയരോട്‌ എള്ള്‌ ഭഗവാനു നേദിക്കുവാനും ഒരു ഭാഗം പ്രസാദം ആയ്‌ തനിക്ക്‌ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരാനും പറഞ്ഞു മുനി പറഞ്ഞത്‌ പോലെ തന്നെ എള്ളു നേദിച്ച ക്ഷത്രിയർ പക്ഷെ മുനിക്ക്‌ കൊടുക്കാൻ ബാക്കി വയ്ക്കാതെ അത്‌ മുഴുവൻ ഭക്ഷിച്ചു . താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പ്രസാദമില്ലാതെ വെറും കയ്യോടെ തിരിച്ചു വന്ന ക്ഷത്രിയരുടെ ധിക്കാര പ്രവൃത്തിയിൽ ഉഗ്രകോപി ആയ മഹാമുനി ഇവരെ എള്ളു ആട്ടി അമ്പലങ്ങളിൽ കൊടുക്കുന്നവരായ്‌ ജീവിക്കട്ടെ എന്ന് ശപിച്ചു.
ഇവരുടെ പിന്മുറക്കാരാണു വാണിയർ എന്നാണു ഐതിഹ്യം
.ഉദയ വർമ്മൻ എന്ന കോലത്തിരി രാജാവ്‌ തുളു ബ്രാഹ്മിണന്മാരായ എമ്പരാന്തിരിമാരെ കോലത്ത്‌ നാട്ടിൽ കുടി ഇരുത്തിയിരുന്നു ,ഉദയ വർമ്മ ചരിതം എന്ന സംസ്കൃത കാവ്യത്തിൽ ഇതിനെ പറ്റി വിസ്തരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ ,എമ്പ്രാന്തിരിമാർക്ക്‌ ചെറു താഴം ഭൂമിയിടെ ഉടമസ്ഥാവകാശവും ക്ഷേത്രാധികാരവും ഉദയവർമ്മൻ നൽകി , എമ്പ്രാന്തിരിമാരൊപ്പം മറ്റു പല സമുദായങ്ങളും വന്നിരുന്നു അവരിൽ പുരാതന സൗരാഷ്ട്രകാരായ ബനിയരുടെ അനന്തര തലമുറയിൽ പെട്ട ഒരു വിഭാഗമാണു ഉത്തര കേരളത്തിലെ വാണിയരുടെ പൂർവ്വികരെന്ന് കരുതപെടുന്നു
ഇവരുടെ കുലദേവതയായ ബാലപാർവ്വതിയേയെ ഇവർ ഇവിടെയും ആരാധിച്ച്‌ പോന്നു ഈ ബാല പാർവ്വതിയാണു പിന്നീട്‌ ഉത്തരകേരളത്തിലെ തെയ്യപാരമ്പര്യം കൊണ്ട്‌ മുച്ചിലോട്ട്‌ ഭഗവതി ആയ്‌ മാറിയത്‌.

വാണിക വൈശ്യർ
ആരാധന
ഐതിഹ്യം
നിരുക്തം