"അധിക വായനയ്ക്ക് ഹരിതവിപ്ലവം, ഇന്ത്യയിലെ ഹരിതവിപ്ലവം എന്നിവ കാണുക"
1961 ലും 1962 ലും അമേരിക്കൻ കൃഷിവകുപ്പിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബോർലോഗിന്റെ കുള്ളൻ ഗോതമ്പിനങ്ങൾ വിവിധയിടങ്ങളിൽ ഇന്റർനാഷണൽ വീറ്റ് റസ്റ്റ് നേഴ്‌സറിയിൽ കൃഷിചെയ്തുപരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി അയച്ചു. 1962 മാർച്ചിൽ ഇവയിൽ കുറച്ചെണ്ണം ന്യൂഡൽഹിയിലെ പുസയിലുള്ള ഇന്ത്യൻ അഗ്രികൾച്ചർ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ (IARI) വയലിലും വളർത്തിനോക്കി. IARI യിലെ ഗോതമ്പ് ഗവേഷണവിഭാഗത്തിലെ അംഗമായിരുന്ന എം എസ് സ്വാമിനാഥൻ പരിപാടിയുടെ ഡിറക്ടർ ആയിരുന്ന ഡോ. ബി. പി. പാലിനോട് ബോർലോഗിനെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനും അതുവഴി നോറിൻ 10 ജീനുകളുള്ള കുള്ളൻ വിത്തുകളുടെ നല്ലൊരു ശേഖരം ലഭ്യമാക്കണമെന്നും അപേക്ഷിച്ചു. ഈ കത്ത് ഇന്ത്യയിലെ കാർഷികവകുപ്പിന്റെ തലവനായിരുന്ന സി. സുബ്രഹ്മണ്യത്തിന് അയച്ചുകൊടുക്കുകയും അവർ വഴി അത് റോക്‌ഫെല്ലർ അസോസിയേഷനിൽ എത്തിക്കുകയും ബോർലോഗിന്റെ സന്ദർശനത്തിന് വഴിയൊരുങ്ങുകയും ചെയ്തു. 1963 മാർച്ചിൽ റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനും മെക്സിക്കൻ സർക്കാരും ബോർലോഗിനെയും ഡോ. റോബർട്ട് ഗ്ലെന്നിനേയും അവരുടെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാനായി ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയച്ചു. ഏറ്റവും മികച്ച് നാല് ഇനങ്ങളിൽ നിന്നായി അദ്ദേഹം നൂറ് കിലോഗ്രാം വീതം വിത്തുകളും ഗവേഷണത്തിന്റെ മുൻനിരയിലുള്ള മറ്റൊരു 630 ഇനങ്ങളും 1963 ഒക്ടോബറിൽ IARI -യ്ക്ക് നൽകി. പരീക്ഷണങ്ങൾക്കായി അവ ഡൽഹി, ലുധിയാന, പന്ത് നഗർ, കാൺപൂർ, പൂനെ, ഇൻഡോർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നട്ടു. 1975 വരെ റോക്‌ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷന്റെ തലവനായി ആൻഡേർസൺ ന്യൂ ഡൽഹിയിൽ തുടർന്നു.

1960 -കളിൽ യുദ്ധവും ക്ഷാമവും പട്ടിണിയും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തെ ഗ്രസിക്കുകയും അമേരിക്ക അവരുടെ ഗോതമ്പ് ഉൽപ്പാദനത്തിന്റെ അഞ്ചിലൊന്നും 1966-67 കാലത്ത് ഇന്ത്യയിലോട്ട് കയറ്റുമതി ചെയ്തതിനാൽ ആ അവസ്ഥയെ തരണം ചെയ്യാൻ കഴിയുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയിലെയും പാകിസ്താനിലെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലപാടുകളും ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ പുതുമാതൃകയിലുള്ള കാർഷികരീതികളോടുള്ള സാംസ്കാരിക എതിർപ്പുകളും കാരണം ഉടൻതന്നെ പുതിയവിത്തുകൾ ഇവിടെ വിതയ്ക്കുന്നതിൽ ബോർലോഗിന് തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. 1965-ൽ ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തെ നേരിടാൻ ബോർലോഗ് 550 ടൺ വിത്തുകൾ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവന്നു.

1968-ലെ വലിയതോതിൽ വിറ്റ തന്റെ "ദി പോപുലേഷൻ ബോംബ്" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ പോൾ ആർ എഹ്ർലിൿ ഇങ്ങനെയെഴുതി "ലോകജനസംഖ്യയെ തീറ്റിപ്പോറ്റാനുള്ള യുദ്ധം തോറ്റുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ...1970-80 കാലത്ത് ഇതിനെ മറികടക്കാൻ നാം എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും കോടിക്കണക്കിന് ആൾക്കാർക്ക് പട്ടിണി മരണം സംഭവിക്കുകതന്നെചെയ്യും." അയാൾ എഴുതി, "1971-ആകുമ്പോഴേക്കും ഭക്ഷ്യകാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന ആരെയും ഞാൻ ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ല, കൂടാതെ 1980-ൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് 20 കോടി ജനങ്ങൾക്കുകൂടി ഭക്ഷണം നൽകാൻ ആവുകയേ ഇല്ല."

1965-ൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾക്കുശേഷം ആൻഡേർസന്റെ കീഴിൽ ബോർലോഗിന്റെ ടീം 450 ടൺ ലെർമാ റോജോ ഇനവും സൊണോറ 64 അർദ്ധകുള്ളൻ ഇനത്തിന്റെയും വിത്തുകൾ ഇന്ത്യയിലേക്കും പാകിസ്താനിലേക്കും കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി: 250 ടൺ പാകിസ്താനിലേക്കും 200 ടൺ ഇന്ത്യയിലേക്കും. എന്നാൽ അവർ നിരവധി തടസ്സങ്ങളാണ് നേരിട്ടത്. മെക്സിക്കോയിലെ ഗെയ്മാസ് തുറമുഖത്ത് കസ്റ്റംസ് തടഞ്ഞതിനാൽ വിത്തുകളുടെ ആദ്യബാച്ച് അവയുടെ വിതയ്ക്കലിനു പറ്റിയ സമയത്ത് എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പകരം 30 ട്രക്കുകളുടെ കോൺവോയ് ആക്കി ലോസ് ആഞ്ചലസ് തുറമുഖത്ത് എത്തിക്കാനുള്ള നീക്കം മെക്സിക്കോ-അമേരിക്ക അതിർത്തിയിൽ ഉണ്ടായ തടസ്സങ്ങളെത്തുടർന്ന് വൈകി. അമേരിക്കയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോഴാവട്ടെ ലോസ് ആഞ്ചലസിൽ ഉണ്ടായ വാട്‌സ് കലാപത്തെത്തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ പോലീസ് ഹൈവേ അടച്ചതിനാൽ വളഞ്ഞ വഴികളിക്കൂടി പോകേണ്ടിയും വന്നു. വിത്തുകൾ ലോസ് ആഞ്ചലസിൽ എത്തിയപ്പോഴാവട്ടെ പാകിസ്താൻ നൽകിയ ഒരു ലക്ഷം അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്റെ ചെക്ക് അതിൽ മൂന്നു വാക്കുകളുടെ സ്പെല്ലിംഗ് തെറ്റായതിനാൽ ഒരു മെക്സിക്കൻ ബാങ്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയുമില്ല. എന്നിട്ടും വിത്തുകൾ ബോംബെയിലേക്കും കറാച്ചിയിലേക്കുമുള്ള ചരക്കുകപ്പലിൽ കയറ്റുവാൻ കഴിഞ്ഞു. കപ്പൽ പുറപ്പെട്ട് 12 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കാശ്മീർ പ്രശ്നത്തിൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. പാകിസ്താൻ കൃഷിമന്ത്രിയായ മാലിക് ഖുദാ ബക്ഷ് ബുച്ചായിൽ നിന്നും ബോർലോഗിന് ഒരു ടെലഗ്രാം ലഭിച്ചു: "എന്റെ ചെക്ക് മൂലം നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായതിൽ ഖേദിക്കുന്നു, എനിക്കും ഇവിടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെയാണ്, എന്റെ മുറ്റത്തുപോലും ബോംബുകൾ വീഴുകയാണ്, ഇത്തിരികൂടി കാക്കൂ, കാശ് ബാങ്കിൽത്തന്നെയുണ്ട് ..."

ഈ കാലതാമസമെല്ലാം കാരണം വിത്തുകളുടെ ഗുണനിലവാരവും മുളയ്ക്കൽശേഷിയുമൊക്കെ പരീക്ഷിക്കാൻ ബോർലോഗിനും കൂട്ടർക്കും സമയം കിട്ടിയില്ല. വിത്ത് എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ അവരത് വിതയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി, പലപ്പോഴും കവചിതസേനയുടെ യുദ്ധമധ്യത്തിൽപ്പോലും ഇത് ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. സാധാരണയിലും പകുതിവിത്തുകൾ മാത്രമേ മുളയ്ക്കുന്നുള്ളൂവെന്നു ഒരാഴ്ചയ്ക്കകം ബോർലോഗ് മനസ്സിലാക്കി. കൂടിയ അളവിൽ മെക്സിക്കോയിലെ സംഭരണശാലയിൽ വച്ച് ഒരു കീടനാശിനി പുകച്ചതുകൊണ്ടാണിതു സംഭവിച്ചതെന്ന് പിന്നീട് ബോധ്യമായി. ഉടൻതന്നെ എല്ലായിടത്തും ഇരട്ടിവിത്തുകൾ വിതയ്ക്കാൻ ബോർലോഗ് നിർദ്ദേശം നൽകി.

അക്കാലം വരെ എന്നെങ്കിലും തെക്കേഷ്യയിൽ ഉണ്ടായ വിളവിനേക്കാൾ ഏറെയായിരുന്നു ബോർലോഗിന്റെ കൃഷിയുടെ ആദ്യവിളവെടുപ്പിൽത്തന്നെ ലഭിച്ചത്. ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനുമടക്കം കൂടുതൽ രാജ്യങ്ങൾ കെർമ റോജോ 64 ന്റെയും സൊണോറ 64 -ന്റെയും വിത്തുകൾ വലിയതോതിൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1966-ൽ ഇന്ത്യ അക്കാലം വരെ ഏതെങ്കിലും രാജ്യം ഏതെങ്കിലും വിത്തുകൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതിൽവച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വിത്ത് ഇറക്കുമതിയായ 18000 ടൺ വിത്തുകൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്തു. 1967-ൽ പാകിസ്താൻ 42000 ടണ്ണും ടർക്കി 21000 ടണ്ണും വിത്തുകൾ വാങ്ങി. പാകിസ്താൻ ഇറക്കുമതിചെയ്ത വിത്തുകളിൽ നിന്നും അടുത്തവർഷം പാകിസ്താന്റെ ഗോതമ്പുപാടങ്ങൾ മുഴുവൻ, ഏതാണ്ട് 15 ലക്ഷം ഏക്കർ കൃഷി ചെയ്യാൻ മാത്രം വിത്തുകളാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. 1968 -ൽ എഹ്ർലിക്കിന്റെ പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അമേരിക്കൻ അന്താരാഷ്ട്രവികസന ഏജൻസിയിലെ വില്യം ഗൗഡ് പറഞ്ഞത് ബോർലോഗിന്റെ പ്രവൃത്തി ഒരു ഹരിതവിപ്ലവം ആണെന്നാണ്. അമിതമായ വിളപ്പെടുപ്പിൽ ഉണ്ടായ പ്രശ്നങ്ങളും വളരെയായിരുന്നു. കൊയ്ത്തിന് വേണ്ടത്ര ആളുകൾ, വിള കൊണ്ടുപോകാൻ ആവശ്യമായത്ര കാളവണ്ടികൾ, ചാക്കുകൾ, ട്രക്കുകൾ, തീവണ്ടികൾ, വിത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഇടങ്ങൾ ഒക്കെയും മതിയാവാതെ വന്നു. പലയിടങ്ങളിലും ഗോതമ്പുസൂക്ഷിക്കാനായി വിദ്യാലയങ്ങൾ പോലും അടച്ചിടേണ്ടിവന്നു.
പാകിസ്താനിൽ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം 1965 ലെ 46 ലക്ഷം ടണ്ണിൽ നിന്നും 1970 ആയപ്പോഴേക്കും 73 ലക്ഷം ടണ്ണായിമാറി. 1968-ൽ പാകിസ്താൻ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടി. 2000 -ത്തിൽ രണ്ടു കോടിയിലേറെ ടണ്ണായിരുന്നു ഉൽപ്പാദനം. ഇന്ത്യയിൽ 1965 -ലെ ഒന്നേകാൽ കോടി ടണ്ണിൽ നിന്നും 1970 ആയപ്പൊഴേക്കും ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം രണ്ടുകോടി ടൺ കഴിഞ്ഞു. 1974 ആവുമ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യ എല്ലാ ധാന്യങ്ങളുടെയും ഉൽപ്പാദനത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തതയിൽ എത്തിയിരുന്നു. 2000 -ത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഗോതമ്പുൽപ്പാദനം ഏഴേമുക്കാൽ കോടി ടണ്ണിനടുത്തെത്തി. 1960 നുശേഷം രണ്ടുരാജ്യങ്ങളിലെയും ഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനം ജനസംഖ്യാവർദ്ധനവിന്റെ നിരക്കിനെ മറികടന്നു. ഇതിനൊക്കെയുപരി ഇന്ത്യയുടെ ഉയർന്നനിലവാരത്തിലുള്ള കൃഷിരീതികാരണം ഏതാണ്ട് നാലുലക്ഷം ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ, ഏതാണ്ട് കേരളത്തിന്റെ പത്തിരട്ടിയോളമുള്ള ഭൂമി, കൃഷിഭൂമിയാക്കിമാറ്റുന്നതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടെന്നും പറയാം. ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ആകെ വിസ്തൃതിയുടെ 13.6 ശതമാനം വരും. ഈ രാജ്യങ്ങൾ കൂടാതെ ബോർലോഗിന്റെ വിത്തുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതുവഴി ആറ് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ആറ് മധ്യപൂർവ്വേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും അവയുടെ സമീപരാജ്യങ്ങളിലും നിരവധി ആഫിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ജീവിതനിലവാരത്തിൽത്തന്നെ വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം ഉണ്ടായി.

ബോർലോഗിന്റെ ഗോതമ്പുഗവേഷണം ഉയർന്ന വിളവുതരുന്ന നെൽഇനങ്ങളിലെ ഗവേഷണത്തേയും വളരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്താരാഷ്ട്രനെല്ലുഗവേഷണ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും ചൈനയിലെ ഹുനാൻ നെല്ലുഗവേഷണ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത നല്ലവിളവുകിട്ടുന്ന അർദ്ധകുള്ളനായ ഇൻഡിക്കയും ജപോണിക്കയും ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഇനങ്ങളാണ്. കൺസൾട്ടേറ്റീവ് ഗ്രൂപ് ഓൺ ഇന്റർനാഷണൽ അഗ്രിക്കൾച്ചർ റിസേർച്ചിലുള്ള ബോർലോഗിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ വൻതോതിൽ വിളവുതരുന്ന ഒരു അരി ഇനം ഏഷ്യയിലെങ്ങും അവതരിപ്പിച്ചു. അർദ്ധകുള്ളൻ ഗോതമ്പും അരിയും ഏഷ്യയിൽ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ 1965 -ൽ 200 ഏക്കർ ആയിരുന്നത് 1970 ആയപ്പോഴേക്കും നാലുകോടി ഏക്കറിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. 1970-ൽ ഇത് ഏഷ്യയിലെ ഉയർന്നവിളവുനൽകുന്നധാന്യങ്ങളുടെ കൃഷിഭൂമിയുടെ 10 ശതമാനത്തിനു മുകളിൽ ആയിരുന്നു..

സങ്കരയിനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി രോഗപ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കൽ
ആഗോള കാർഷികമേഖലയുടെയും ഭക്ഷ്യവിതരണത്തിന്റെയും ഭാവി
തെക്കേഷ്യയിലേക്കുള്ള വ്യാപനം: ഹരിതവിപ്ലവം
അധികവായനയ്ക്ക്