വിവിധ ജനതകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ വളർത്തുന്ന എന്തിനെയും അന്താരാഷ്ട്രീയത എന്ന ആശയത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കരണത്തിനുള്ള സംഭാവനയായി കണക്കാക്കാം. ചരിത്രാരംഭ കാലം മുതൽ ഇന്നു വരെ പലതരം മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ സാധ്യമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പല പദ്ധതികൾക്കും രൂപം കൊടുക്കുവാൻ ചിന്തകന്മാരും ഭരണകർത്താക്കളും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഫ്രഞ്ച് നിയമജ്ഞനും രാഷ്ട്രീയ ലേഖകനുമായ പിയറി ഡുബായ് (1250-1320), ഇറ്റാലിയൻ കവിയും രാഷ്ട്രമീമാംസകനുമായ ദാന്തേ (1265-1321), ഇംഗ്ലീഷ് ക്വേക്കറായ വില്യം പെൻ (1644-1718), ഫ്രഞ്ച് ദാർശനികനായ റൂസോ (1712-78), ഇംഗ്ലീഷ് ജൂറിസ്റ്റും ദാർശനികനുമായ ജറേമി ബന്താം (1748-1832), ജർമൻ ദാർശനികനായ ഇമ്മാനുവൽ കാന്റ് (1724-1804) തുടങ്ങിയവർ നിർദ്ദേശിച്ച സാങ്കല്പിക പദ്ധതികൾ, റഷ്യയിലെ അലക്സാണ്ടർ ക (1777-1825), ആസ്ട്രിയയിലെ മെറ്റേർണിക് (1773-1859) തുടങ്ങിയ ഭരണകർത്താക്കളുടെ ശ്രമങ്ങൾ, ഹേഗ് കോടതി (1899), ഒന്നും രണ്ടും യുദ്ധങ്ങൾക്കുശേഷം നിലവിൽ വന്ന സർവരാഷ്ട്രസഖ്യം, ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടന എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയാണ് ഈ ആശയം സഫലീകരിക്കുന്നതിനുള്ള സംരംഭങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ. ആദ്യകാലത്ത് യൂറോപ്പിലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ മാത്രമേ ഇത്തരം സംരംഭങ്ങളിൽ ഭാഗഭാക്കുകളായിരുന്നുള്ളു. പിൽക്കാലത്ത് എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലുമുള്ള വളരെയധികം രാഷ്ട്രങ്ങൾ ഈ വഴിക്ക് ചിന്തിക്കുകയും സഹകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തുതുടങ്ങി. അന്താരാഷ്ട്ര അരാജകത്വം മാറ്റി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരാവശ്യമായി മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

പ്രവൃത്തിപഥത്തിൽ
ദേശീയതയും അന്താരാഷ്ട്രീയതയും
യുദ്ധഭീതി
പല സംരംഭങ്ങൾ