യോഹാന്നാന്റെ മുഖ്യകൃതിയായ "അറിവിന്റെ ജലധാര" (Fountain of Wisdom) മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്. ഒന്നാം ഭാഗം അരിസ്റ്റോട്ടിലിയൻ യുക്തിയുടെ വിശകലനവും ക്രിസ്തീയചിന്തയിലെ അതിന്റെ പ്രസക്തിയുടെ അന്വേഷണവുമാണ്. രണ്ടാം ഭാഗം വേദവ്യതിചലനങ്ങളിൽ മുഖ്യമായവയുടെ വിവരണവും വിമർശനവുമാണ്. യോഹന്നാന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഇസ്ലാം മതവിമർശനം ഈ ഖണ്ഡത്തിലെ ഒരദ്ധ്യായമാണ്. ഇസ്ലാമിനെ ഒരു വ്യതിരിക്തധർമ്മം എന്നതിനു പകരം ക്രിസ്തീയതയിലെ വിമതധാരകളിലൊന്നായി കണക്കാക്കിയ അദ്ദേഹം അതിനെ "ഇസ്മായേലികളുടെ പാഷണ്ഡത" എന്നു വിളിക്കുന്നു. 'ജലധാര'-യുടെ കാതലായ മൂന്നാം ഭാഗം ക്രിസ്തീയമുഖ്യധാരയിലെ വിശ്വാസങ്ങളുടെ പൗരസ്ത്യവീക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള വിശദീകരണമാണ്. സഭാപിതാക്കന്മാരുടേയും സൂനഹദോസുകളുടേയും പ്രബോധനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സമഗ്രമായ ഒരു ദൈവശാസ്ത്രവ്യവസ്ഥയുടെ തന്നെ അവതരണമാണ് ഈ ഭാഗം. കപ്പദോച്ചിയൻ പിതാക്കന്മാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മുൻകാലചിന്തകന്മാരെ പിന്തുടരുകയാണ് ഇവിടെ ഗ്രന്ഥകാരൻ ചെയ്യുന്നത്.

യോഹാന്നന്റെ ഈ നായകശില്പം അതിന്റെ മികവുമൂലം താമസിയാതെ പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ, മാനകഗ്രന്ഥമായി പ്രതിഷ്ഠ നേടി. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലുണ്ടായ ലത്തീൻ പരിഭാഷ വഴി അത് പാശ്ചാത്യലോകത്തും പ്രചരിച്ചു. പീറ്റർ ലോംബാർഡിനേയും തോമസ് അക്വീനാസിനേയും പോലുള്ള പാശ്ചാത്യചിന്തകരും അതിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വന്നു. യോഹന്നാന്റെ കൃതിയുടെ ഏതാനും പുറങ്ങൾ താൻ എന്നും വായിച്ചിരുന്നു എന്ന് അക്വീനാസ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

മാർ സാബാസിൽ
എഴുത്തും ചിന്തയും
ഉദ്യോഗം, സന്യാസം
'ജലധാര'