ഗ്രാമീണനാടകങ്ങളുടെ പ്രാരംഭം പുരാതനകാലത്ത് അമാനുഷിക ശക്തികൾക്കുള്ള നൃത്തസമർപ്പണങ്ങളിൽ ദർശിക്കാവുന്നതാണ്. ആധുനിക കാലത്തും ദേവപ്രീതിക്കായി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നൃത്തപരിപാടികൾ നടത്തിവരുന്നു. പരമ്പരാഗത രീതിയിലുള്ള വേഷവിധാനങ്ങളാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നൃത്തത്തോടൊപ്പം നാടക രൂപങ്ങളും അരങ്ങേറുന്നു. ഇവയിൽ ഹിന്ദുമതത്തിന്റേയും ബുദ്ധമതത്തിന്റേയും സ്വാധീനം പ്രകടമാണ്. 

14-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ തായ്ലൻഡിലെ ഗ്രാമങ്ങളിലാണ് നാടകത്തിന്റെ ആദ്യരൂപം അരങ്ങേറിയതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ദക്ഷിണമലായിൽ ബുദ്ധമതാനുഷ്ഠാനങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. "നോറ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പുരാതന നാടക രൂപം പിൽക്കാല നാടകവേദിയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ളതായി കാണാം. പരമ്പരാഗത നാടകത്തിൽ മൂന്ന് അഭിനേതാക്കളാണുള്ളത്. നായികാനായകന്മാരായ രാജകുമാരനും രാജകുമാരിയും പിന്നെയൊരു കോമാളിയും. പക്ഷികളുടേയും മൃഗങ്ങളുടേയും മറ്റും മുഖംമൂടി ധരിച്ചുകൊണ്ട് കോമാളി വിഭിന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായി രംഗത്തു വരുന്നു. നർത്തകരുടെ അധ്യാപകനായിരിക്കും നാടകസംഘത്തിന്റെ തലവൻ. ഗാനാലാപനത്തിലൂടെ ആരംഭിച്ച് നൃത്തങ്ങളിലൂടെ മുന്നേറിയശേഷമാണ് നാടകം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പുരാതനനാടകപ്രമേയങ്ങൾ യക്ഷിക്കഥകളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. "മനോറ" എന്ന പക്ഷിരൂപത്തിലുള്ള സ്ത്രീയാണ് ഇതിലെ ഒരു മുഖ്യ കഥാപാത്രം. മന്ത്രവാദിയുടെ പരിവേഷമുണ്ടായിരുന്ന നാടക സംഘത്തലവന്മാർ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്നു. അവരുടെ മാന്ത്രിക ശക്തിയാൽ കാണികൾ നാടക സംഘങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ പാഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് പരിവർത്തനങ്ങൾ പലതുമുണ്ടായെങ്കിലും മന്ത്രവാദത്തിന്റെ സ്വാധീനം നാടകങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണമായും വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല.

ഖോൻ നാടകം
ഇന്ത്യൻ സ്വാധീനം
ആധുനിക നാടകവേദി
ഗ്രാമീണ നാടകങ്ങൾ