NKVD (1937-38) ലെ പോളിഷ് ഓപ്പറേഷൻ സമയത്ത് 1111091 ആൾക്കാരെ വധിച്ചിരുന്നു.

1939 സെപ്റ്റംബർ 1-ന് നാസി ജർമ്മനി പോളണ്ടിന്റെ ആക്രമണം തുടങ്ങി. തുടർന്ന്, ആംഗ്ലോ-പോളിഷ് പട്ടാള കൂട്ടായ്മയും ഫ്രാങ്കോ-പോളിഷ് സഖ്യവും കടന്ന് ബ്രിട്ടനും ഫ്രാൻസും ജർമനിക്കെതിരെ ആക്രമണം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ ജർമ്മനി പിൻവലിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1939 സെപ്തംബർ 3 ന് ജർമ്മനി കീഴടങ്ങിയതിനു ശേഷം ബ്രിട്ടൻ, ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും ജർമ്മനിയിൽ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പോളണ്ടിന് ചെറിയ സൈനിക പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തു. ഫോണി യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാലത്ത് അവർക്ക് ചെറിയ സൈനിക നടപടിയെടുത്തു.

പോളണ്ടിലെ സോവിയറ്റ് അധിനിവേശം സെപ്റ്റംബർ 17 ന് മോലോറ്റോവ്-റിബന്റോപ്റ്റ് കരാറിന് അനുസൃതമായി തുടങ്ങി. ചുവന്ന സൈന്യം പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടു പോവുകയും ചെറിയ പ്രതിരോധത്തെ നേരിടുകയും ചെയ്തു. പോളണ്ടുകാർ അവരെ നേരിടുകയാണുണ്ടായത്. ഏതാണ്ട് 250,000 മുതൽ 454,700 വരെ പോളണ്ടുകാരും പോലീസുകാരും പിടിച്ചെടുത്തു. ചിലരെ മോചിപ്പിച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടു, എന്നാൽ 125,000 തടവുകാരെ എൻകെഡിഡി ക്യാമ്പുകളിൽ തടവിലാക്കി. ഇതിൽ 42,400 സൈനികരും പോളണ്ട് സൈന്യത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പോളിഷ് സൈന്യത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പിടിച്ചടക്കിയ പോളണ്ടിലെ പ്രവിശ്യകളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒക്റ്റോബറിലും വൈറ്റ് റഷ്യൻ വംശജരുടെയും എണ്ണം ഒക്ടോബറിൽ പുറത്തുവന്നിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ പോളണ്ടിൽ ജനിച്ച 43,000 സൈനികർ ജർമ്മൻ നിയന്ത്രണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. അതിനുശേഷം സോവിയറ്റ് യൂണിയന്മാർ 13,575 പോളണ്ടുകാരെ ജർമ്മനിയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പോളിഷ് പൗരന്മാരുടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നിലപാടുകളും നടന്നു. ഒരു സൈനിക റിസർവ് ഓഫീസായിത്തീരാനായി പോളണ്ടിന്റെ നിയമനിർമ്മാണ ശമ്പള സർവകലാശാല ബിരുദധാരികളെല്ലാം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ, എൻ.കെ.വി.ഡിക്ക് പോളിഷ് വിദ്യാസമ്പന്നരായ വിഭാഗത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ഭാഗം വളരെയേറെ വളർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. [48] ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് നാഷണൽ റിമെംബ്രൻസ് (IPN), ഏകദേശം 320,000 പോളണ്ടുകാരായ പൗരന്മാരെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു (ഈ കണക്കുനോക്കിയത്, മറ്റു ചില ചരിത്രകാരന്മാർ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്, ഏകദേശം 700,000-1,000,000 വരെ പഴക്കമുള്ളവ). രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിൻകീഴിൽ 150,000 ത്തിൽ മരണമടഞ്ഞ പോളിഷ് പൌരന്മാരുടെ എണ്ണം (500,000 വരെ പഴക്കമുള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നത്) IPN കണക്കാക്കുന്നു. 1940-1941 കാലഘട്ടത്തിൽ 1200 ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലെ ഡോൾസ്ട്രോയ് ക്യാമ്പിലേക്ക് (കോലിമയ്ക്ക് സമീപം), 583 പേരെ രക്ഷപെടുത്തി. 1942 ൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ഡ്യയിലെ പോളിഷ് സായുധ സേനയില് ചേര്ന്നു. തദേസസ് പിയോറോസ്സ്കിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, "1944-നു ശേഷം, 570,387 പോളിഷ് പൗരന്മാർ സോവിയറ്റ് രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലിന് വിധേയരായിട്ടുണ്ട്".

സെപ്റ്റംബർ 19 ന്, ലൗററിയിയ ബെറിയ, NKVD ന്റെ തലവൻ പോളണ്ടിലെ തടവുകാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്, യുദ്ധ തടവുകാരുടെയും ഇന്റർനാഷണലുകളുടെയും പ്രധാന ഭരണനിർവ്വഹണ നിയമനിർമ്മാണത്തിനായി രഹസ്യ പോലീസിനെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എൻ.കെ.വി.വി പോളണ്ട് തടവുകാരെ റെഡ് ആർമിയിൽ നിന്നും കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു. റിസപ്ഷൻ സെന്ററുകൾ, ട്രാൻസിറ്റ് ക്യാമ്പുകൾ എന്നിവയുടെ ഒരു ശൃംഖല സംഘടിപ്പിക്കുകയും പാശ്ചാത്യ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ തടവുകാരുടെ ക്യാമ്പുകളിൽ തീവണ്ടി ഗതാഗതം ഏർപ്പാടാക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറ്റവും വലിയ ക്യാമ്പുകൾ Kozelsk (Optina Monastery), Ostashkov (Ostashkov സമീപത്തെ Lake Seliger ലുള്ള Stolobny Island), ഒപ്പം Starobelsk സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ജുസ്നോവോ (റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ബാബിനോനോ), യൂസെയ (ടാൽറ്റിസി), റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ടൈറ്റ്കിനോ (Putyvl ൽ നിന്ന് 90 കിലോമീറ്റർ), കോസൽഷൈന, ഓറഞ്ച്, വൊളോഗ്ടാ (റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ സയോണിക്കേവോ), ഗ്ര്യാസൗവേറ്റ്സ് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ്.

കൊസേൽക്, സ്റ്റാർബോൽസ്ക് എന്നിവരെ സൈനിക ഓഫീസർമാർക്ക് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പോളിഷ് സ്കൗട്ടിംഗ്, ജൻഡേർമാർ, പോലീസ് ഓഫീസർമാർ, ജയിൽ ഓഫീസർമാർ എന്നിവർക്കായി പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ചില തടവുകാർ, പോളിഷ് ബുദ്ധിജീവികളുടെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളിലെ അംഗങ്ങൾ, പുരോഹിതന്മാർ, ഭൂവുടമകൾ, നിയമപാലകർ തുടങ്ങിയവർ. ക്യാമ്പുകൾക്കിടയിലെ പുരുഷന്മാരുടെ ഏകദേശ വിതരണം താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്: കൊസെൽസ്ക്, 5000; ഒസ്താഷ്കോവ്, 6570; 4000 പേരെ ഉൾപ്പെടുത്തി.

1939 നവംബർ 19 ന് നടത്തിയ ഒരു റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് 40,000 പോളിഷ് യുദ്ധത്തടവുകാർ: 8000-8,500 ഉദ്യോഗസ്ഥരും വാറന്റ് ഓഫീസർമാരും, 6,000-6,500 പൊലീസ് ഓഫീസർമാരും 25,000 പട്ടാളക്കാരും, ഇപ്പോഴും സൈനിക മേധാവികളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഡിസംബറിൽ അറസ്റ്റുകളുടെ ഒരു തരം സംഘം കൂടുതൽ പോളിഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ജയിലിലടച്ചു. "3,057 പോളിഷ് സൈന്യം മുൻ പോലീസുകാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതായി" ഡിസംബർ 3 ന് ഇവാൻ സെർറോവ് ലവേറേറിയ ബെറിയയോട് പറഞ്ഞു. 25,000 സൈനികരും നിയോഗിക്കപ്പെടാത്ത ഓഫീസർമാരും നിർബ്ബന്ധിത ജോലിയാണ് (റോഡ് നിർമ്മാണം, കനത്ത മെറ്റലർജി).

1939 ഒക്ടോബറിൽ മുതൽ ഫെബ്രുവരി 1940 വരെ ക്യാമ്പുകളിൽ, വോൾസിലി സെറുബിൻ പോലെയുള്ള NKVD ഓഫീസർമാരുടെ ദീർഘദൂര പരിശോധനകളും നിരന്തരമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അവർ ഉടൻ തന്നെ വിട്ടയയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് തടവുകാർ കരുതി. പക്ഷേ, ആരൊക്കെയാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്നും ആരാണ് മരിക്കുമെന്നും തീരുമാനിക്കാൻ ഇൻറർവ്യൂകൾ ഫലപ്രദമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. NKVD റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ഒരു തടവുകാരൻ സോവിയറ്റ് അനുകൂല മനോഭാവം സ്വീകരിക്കാൻ പ്രേരിതനായില്ലെങ്കിൽ, "സോവിയറ്റ് അധികാരികളുടെ കഠിനാധ്വാനവും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുന്ന ശത്രുക്കളും" ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

1940 മാർച്ച് 5 ന് സോവിയറ്റ് പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ - സ്റ്റാലിൻ, വ്യാസ്ലാവ് മോലോറ്റോവ്, ലസാർ കഗാനോവിച്ച്, ക്ലിനിന്റ് വരോഷിലോവ്, അനസ്താസ് മിഖോയ്ൻ, മിഖായൽ കലിനിൻ എന്നീ ആറു അംഗങ്ങൾ ബെറിയയിൽ നിന്നുള്ള ജോസഫ് സ്റ്റാലിനു അയച്ച കുറിപ്പിനൊപ്പം 25,700 പോളിഷ് ദേശീയനേതാക്കളെ എതിർപക്ഷാധിപന്മാർ "അധിനിവേശ പാശ്ചാത്യ ഉക്രൈൻ, വൈറ്റ് റഷ്യയിലെ ക്യാമ്പുകളിലും ജയിലുകളിലും വെച്ചു. ചരിത്രകാരനായ ജെർഹാർഡ് വീൻബർഗ് കൂട്ടിച്ചേർക്കലിലൂടെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് കാരണം, സ്റ്റാലിൻ തന്റെ കഴിവുള്ള ഒരു വലിയ ഭാഗം ഭാവിയിൽ പോളിഷ് പട്ടാളത്തെ നിലനിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു :
സോവിയറ്റ് നേതൃത്വം, പ്രത്യേകിച്ച് സ്റ്റാലിൻ, സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിൻകീഴിൽ തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ പോളച്ചിനെ തടവുകാരെ "ഒരു പ്രശ്നം" എന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, "പ്രത്യേക ക്യാമ്പുകളിൽ" ഉള്ള തടവുകാർ "സോവിയറ്റ് അധികാരികളുടെ എതിർദിശയിൽ ശത്രുക്കളെ" വെടിവെക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തീരുമാനമെടുത്തു.

Revelations
At the Nuremberg trials
Further court hearings
Background