നൂർ മുഹമ്മദ് താരക്കിക്ക് ശേഷം അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ 1979 അവസാനം, അധികാരത്തിലെത്തിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസിഡണ്ടായ ഹഫീസുള്ള അമീൻ, ക്രമേണ സോവിയറ്റ് യൂനിയനുമായുള്ള ബന്ധം പരിമിതപ്പെടുത്താനും, അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പാശ്ചാത്യസഖ്യത്തിലേക്ക് അടുക്കുവാനും തുടങ്ങി. ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമികവിപ്ലവം കഴിഞ്ഞുള്ള കാലമായതിനാൽ, അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ നിയന്ത്രണം തന്ത്രപരമായി പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് സോവിയറ്റ് യൂനിയൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് മാർഷൽ സെർജി സോക്കോലോവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സോവിയറ്റ് സൈന്യം 1979 ഡിസംബറിൽ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ പ്രവേശിക്കുകയും പ്രധാനകേന്ദ്രങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഡിസംബർ 27-ന് കാബൂളിലെ സൈനികകേന്ദ്രങ്ങളെയെല്ലാം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ സോവിയറ്റ് സേന, പ്രസിഡണ്ട് ഹഫീസുള്ള അമീനെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു.

മുൻപ്, മോസ്കോയിൽ അഭയം തേടിയിരുന്ന ബാബ്രക് കാർമാൽ, സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തോടൊപ്പം അഫ്ഗാനിസ്താനിലെത്തിയിരുന്നു. കാബൂളിലെത്തിയ കാർമാൽ പ്രസിഡണ്ടായും പ്രധാനമന്ത്രിയായും വിപ്ലവസമിതിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കേന്ദ്രകമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ ആയും നിയമിക്കപ്പെട്ടു. പാർചം പക്ഷത്തെ സുൽത്താൻ അലി കേഷ്ത്മന്ദ്, ഉപപ്രധാനമന്ത്രി, ആസൂത്രണമന്ത്രി, പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗം എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളിലും അവരോധിക്കപ്പെട്ടു.

ബാബ്രാക് കാർമാൽ അധികാരത്തിലേറിയതിനു തൊട്ടുപുറകേ ഖാദ് എന്ന രഹസ്യപ്പോലീസ് സംവിധാനത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചു. സോവിയറ്റ് സൈന്യവും, കാബൂൾ ഭരണകൂടവും ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രധാനസംവിധാനമായിരുന്നു ഖാദ്.
ഉപപ്രധാനമന്ത്രി പദത്തിലേക്ക്
മുജാഹിദീനുകളുമായുള്ള യുദ്ധം, രാജി
പ്രസിഡണ്ട് പദത്തിൽ
രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം