കോർണിയൽ എൻഡോതീലിയം ഭ്രൂണശാസ്ത്രപരമായി ന്യൂറൽ ക്രസ്റ്റിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. ഗർഭാവസ്ഥയുടെ രണ്ടാം ത്രിമാസത്തിൽ തന്നെ കോർണിയയുടെ മൊത്തം എൻ‌ഡോതെലിയൽ സെല്ലുലാരിറ്റി (ഒരു കോർണിയയ്ക്ക് ഏകദേശം 300,000 സെല്ലുകൾ) കൈവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനുശേഷം ഫീറ്റൽ കോർണ്ണിയ ഉപരിതല വിസ്തൃതിയിൽ വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് സെൽ ഡെൻസിറ്റി (പക്ഷേ സെല്ലുകളുടെ കേവല എണ്ണം അല്ല) അതിവേഗം കുറയുന്നു. അന്തിമമായി മുതിർന്നവരുടെ സാന്ദ്രത ഏകദേശം 2400 - 3200 സെല്ലുകൾ / എംഎം² നേടുന്നു. പൂർണ്ണമായും വികസിച്ച കോർണിയയിലെ എൻ‌ഡോതെലിയൽ സെല്ലുകളുടെ എണ്ണം പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ കുറയുന്നു, എന്നിട്ട് ഏകദേശം 50 വയസ് ആകുന്നതോടെ സ്ഥിരത കൈവരിക്കും. 

പ്രധാനമായും ഷഡ്ഭുജാകൃതിയിലുള്ള ഏകീകൃത വലുപ്പത്തിലുള്ള സെല്ലുകളുടെ ഒരൊറ്റ പാളിയാണ് കോർണിയൽ എൻഡോതീലിയം. തേനീച്ചകൂട് പോല്യുള്ള ഈ രീതി മൊത്തം പരിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഒരു നിശ്ചിത പ്രദേശത്തിന്റെ സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പിൻഭാഗത്തെ കോർണിയ ഉപരിതലം പായ്ക്ക് ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായ രീതിയാണ്. കോർണിയൽ എൻഡോതീലിയം ബാക്കി കോർണിയയുമായി ഡെസിമെറ്റ് മെംബ്രെൻ വഴി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇത് കൊളാജൻ അടങ്ങിയ ഒരു അസെല്ലുലാർ പാളിയാണ്. 

ഫിസിയോളജി
ഭ്രൂണശാസ്ത്രവും ഘടനയും
എൻഡോതീലിയൽ രോഗത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ
എൻഡോതീലിയൽ രോഗത്തിനുള്ള ചികിത്സ