ഭൂപ്രകൃതിയനുസരിച്ച് തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ പ്രാന്തമേഖലകളിലെ നീരുവാർച്ച മിക്കവാറും പൂർണ്ണമായും ഈ പുഴയിലാണു് എത്തിച്ചേരുന്നതു്. ആണ്ടുതോറുമുള്ള സ്വാഭാവികവർഷപാതമാണു് പുഴയുടെ പ്രധാന ജലസ്രോതസ്സ്. മഴക്കാലം കഴിയുന്നതോടെ നീരുറവുകൾ വറ്റിപ്പോകുമെങ്കിലും കരുവന്നൂർ പുഴയിലുള്ള പീച്ചി ജലസേചനപദ്ധതിയുടെ വലതുകര മുഖ്യശാഖാകനാലിൽ വെള്ളം തുറന്നുവിടുന്ന മാസങ്ങളിൽ പുഴയിൽ നേരിയ തോതിലെങ്കിലും പ്രവാഹം തുടരും. 

കള്ളായിച്ചിറ, അക്കരപ്പുറം ചിറ, പെരുംതാന്നിച്ചിറ എന്നിവയാണു് ഈ പുഴയിലെ സ്ഥിരനിർമ്മിതമായ അണക്കെട്ടുകൾ. ഇവയിൽ നിന്നും ലഭ്യമായിരുന്ന ജലം ഉപയോഗിച്ച് സമീപകാലംവരെ ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി ഇരുപ്പൂ (കന്നിക്കൊയ്ത്തും മകരക്കൊയ്ത്തുമായി ആണ്ടിൽ രണ്ടുതവണ) നെൽകൃഷി ചെയ്തിരുന്നു. നെൽകൃഷി ഏതാണ്ടു് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായെങ്കിലും വടക്കൻ‌തൃശ്ശൂരിന്റെ പ്രധാന ഭൂഗർഭജലസ്രോതസ്സ് എന്ന നിലയിൽ ഈ ആറിനു് വളരെ പ്രാധാന്യമുണ്ടു്. പമ്പ് സെറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പുഴയിൽനിന്നും വലിച്ചെടുക്കുന്ന വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് തീരപ്രദേശത്ത് ഉടനീളം നേന്ത്രവാഴ, പച്ചക്കറികൾ, നാളികേരം തുടങ്ങിയ വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. 

വാഴ, കുരുമുളകു്, കശുമാവു്, മരച്ചീനി, അടയ്ക്ക, ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, മലക്കറികൾ, അലങ്കാരച്ചെടികൾ തുടങ്ങിയ ഒട്ടനവധി കാർഷികവിഭവങ്ങൾ കൃഷിചെയ്യുന്ന ഗ്രാമങ്ങളാണു് ഈ പുഴയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ മിക്കതും. കുണ്ടുകാട്, മുട്ടിക്കൽ, താണിക്കുടം, മാടക്കത്ര, വില്ലടം, കുറ്റുമുക്ക് തുടങ്ങിയവ ഇത്തരം പ്രദേശങ്ങളാണു്. 

നേരിട്ട് കുടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും സമീപത്തുള്ള കിണറുകളിലേയും കുളങ്ങളിലേയും ജലലഭ്യത ഒരു വലിയ പരിധിവരെ ഈ പുഴയിലെ ജലനിരപ്പിനേയും ഒഴുക്കിനേയും ആശ്രയിച്ചാണു് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു്. പുഴയിലെ ജലലഭ്യതയെ ആശ്രയിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന വില്ലടത്തേയും മറ്റും പമ്പ് ഹൌസുകൾ അതതു നാടുകളിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട കുടിവെള്ള സ്രോതസ്സുകളാണു്. 

മേൽത്തരമായി കണക്കാക്കിയിരുന്ന താണിക്കുടം പുഴയിലെ മണൽ ഈ അടുത്ത കാലംവരേയ്ക്കും തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിലേയും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലേയും കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തിനു് ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അനിയന്ത്രിതമായ മണൽഖനനവും ഉപഭോഗവും ഒഴുക്കിന്റെ വാർഷികക്രമരാഹിത്യവും മൂലം പുഴയുടെ അടിത്തട്ടിന്റേയും വശങ്ങളുടേയും ഘടനയും സ്വഭാവവും കഴിഞ്ഞ ദശകങ്ങളിൽ ഗണ്യമായിമാറിയിട്ടുണ്ടു്. 

മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ കണ്ടുവരുന്ന മിക്കവാറും ശുദ്ധജലമത്സ്യഇനങ്ങളും കക്ക, ഞവിഞ്ഞി, പലയിനം തവളകൾ, ആമ, നീർപ്പാമ്പുകൾ തുടങ്ങിയ മറ്റുജലജീവികളും ഈ പുഴയിലും സുലഭമായിരുന്നു. ഇവയിൽ പലതും അമിതമായ മണൽ ഖനനം, ജലോപഭോഗം, വനനശീകരണം, മണ്ണൊലിപ്പ് തുടങ്ങിയവയുടെ ഫലമായി ഇപ്പോൾ അപൂർവ്വമായിവരുന്നു
. മുൻ‌കാലങ്ങളിൽ കോരുവല, കുരുത്തി, ചൂണ്ട, ഒറ്റാൽ, നഞ്ച്, പന്നിപ്പടക്കം തുടങ്ങിയ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്ഥലവാസികൾ വ്യാപകമായി മത്സ്യബന്ധനം നടത്തിയിരുന്നു. പരിസരമലിനീകരണവും ജീവിവംശനാശവും പരിഗണിച്ച് ഇത്തരം മീൻ‌പിടുത്തരീതികളിൽ പലതും ഇപ്പോൾ നിയമം വഴി നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

മറ്റു വിവരങ്ങൾ
ജലസമ്പത്തും വിഭവശേഷിയും
ഇതും കാണുക
വിനോദസഞ്ചാരം