ആഭ്യന്തര പരമാധികാരം ഓരോ രാഷ്ട്രത്തിനുമുണ്ട്. ഭൂവിഭാഗങ്ങളിൽ രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു പരമാധികാരം ലഭിക്കുന്നത് പലവിധത്തിലാകാം, കൈവശപ്പെടുത്തൽ (Occupation), കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ (Annexation), കാലപ്പഴക്കംകൊണ്ട് സിദ്ധിക്കുന്ന അവകാശം (Prescription), രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള കൈമാറ്റം (Cession), ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിലും ദേശീയമായ പരമാധികാരം രാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ, വാഴ്സായി സമാധാനസമ്മേളനംകൊണ്ട് ഭൂവിഭാഗങ്ങളിലുള്ള അധികാരം ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനു കിട്ടിയെന്നുവരാം. ആധുനികകാലത്ത് അന്താരാഷ്ട്രവ്യോമയാനത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വമ്പിച്ച പുരോഗതിക്കനുസൃതമായി ദേശീയ പരമാധികാരത്തിൽ ചില വിട്ടുവീഴ്ചകൾക്ക് രാഷ്ട്രങ്ങൾ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1944-ൽ ചിക്കാഗോയിൽ ചേർന്ന 'അന്താരാഷ്ട്ര സിവിൽവ്യോമയാനസമ്മേളനം' പല സുപ്രധാനതത്ത്വങ്ങളും ആവിഷ്കരിച്ചു. വ്യോമയാനം സംബന്ധിച്ച സ്വാതന്ത്യ്രത്തിനും ഉപരി ബഹിരാകാശസഞ്ചാരത്തിന്റേയും മറ്റും ഫലമായി അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന് നൂതനമായ സരണികളിൽകൂടി പ്രവഹിക്കേണ്ടതായിവന്നിട്ടുണ്ട്. ബഹിരാകാശം ഒരു രാജ്യത്തിനും സ്വന്തമാക്കാൻ പാടില്ല എന്നും, ബഹിരാകാശ പര്യവേക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും പൊതുനന്മയെ മുൻനിർത്തി ആയിരിക്കണമെന്നും ബഹിരാകാശത്ത് ഒരു രാജ്യം നടത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരിസ്ഥിതിക്ക് ഹാനികരമാകാൻ പാടില്ല എന്നും സമാധാനപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രമേ ബഹിരാകാശവും അന്യഗോളങ്ങളും ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ പാടുള്ളൂ എന്നും 1967-ലെ ബഹിരാകാശ ഉടമ്പടി അനുശാസിക്കുന്നു. ടെലി-കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ മേഖലയിൽ ഉണ്ടായ വമ്പിച്ച ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക പുരോഗതിയുടെ പ്രയോജനം എല്ലാ രാജ്യങ്ങൾക്കും ലഭ്യമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി 1973-ൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷൻ നിലവിൽ വന്നു. ഉപഗ്രഹങ്ങൾ വഴിയുള്ള സംപ്രേഷണം, ഇന്റർനെറ്റ്, റിമോട്ട് സെൻസിങ് തുടങ്ങിയ നൂതന ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിനു മുന്നിൽ പുതിയ വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തുന്നു. ബഹിരാകാശത്തിന്റെ സമാധാനപരമായ പ്രയോജനപ്പെടുത്തൽ സംബന്ധിച്ച് അന്താരാഷ്ട്രനിയമത്തിനു വിധേയമായി രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ധാരണയെ 1961-ൽ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പൊതുസഭ പാസ്സാക്കിയ പ്രമേയം അനുശാസിക്കുന്നു. ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭൂപരിധി നിർണയിക്കുന്നതു സംബന്ധിച്ച് 1958-ലെ 'ജനീവാ കൺവെൻഷൻ' അന്താരാഷ്ട്രനിയമക്കമ്മിഷന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ചില തത്ത്വങ്ങൾ ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതനുസരിച്ച് കരയോടു ചേർന്നുള്ള സമുദ്രവിഭാഗത്തിൽ 3 മുതൽ 12 മൈൽ വരെ ദൂരം ബന്ധപ്പെട്ട രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അധികാരപരിധിയിൽപ്പെടുന്നതാണ്. അതുപോലതന്നെ കരയോടുതൊട്ടു കിടക്കുന്ന സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടുകൾ സംബന്ധിച്ചും വ്യവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. 1973 മുതൽ 1982 വരെ ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ നടന്ന ചർച്ചകളുടെ പരിണത ഫലമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞ 1982-ലെ സമുദ്ര നിയമങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ഐക്യരാഷ്ട്ര കൺവെൻഷൻ ഈ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ നവീകരിക്കുകയും ക്രോഡീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

പിന്തുടർച്ചാവകാശം
അന്താരാഷ്ട്രസ്ഥാപനങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ
അന്താരാഷ്ട്രക്കരാറുകൾ
പരമാധികാരസങ്കല്പം