ജോലിക്കാരായ തേനീച്ചകളുടെ വയറിന്റെ 4 മുതൽ 7 വരെയുള്ള ഖണ്ഡങ്ങളിലെ ഉൾസ്തരത്തിലെ സ്റ്റെർണൈറ്റ്സ് എന്ന ഭാഗത്തുള്ള എട്ട് വ്യത്യസ്ത ഗ്രന്ഥികളിൽ നിന്നുമാണ് ഇത് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ ഗ്രന്ഥികളുടെ വലിപ്പം അവയുടെ പ്രായത്തെയും അവ ഇതുവരെ എത്ര പ്രാവശ്യം പറന്നിട്ടുണ്ട് എന്നതിനെയും ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. 

ഉണ്ടായ ഉടനെ ഈ മെഴുകിന് സുതാര്യവും വർണരഹിതവുമാണ്. എന്നാൽ കൂട്ടിലെ ജോലിക്കാർ എത്തിയ്ക്കുന്ന പരാഗങ്ങളുമായുള്ള സമ്പർക്കം മുഖേന ഇത് അതാര്യമായിത്തീരുന്നു. മെഴുകിന്റെ പാളികൾക്ക് ഏതാണ്ട് അകലത്തിൽ ആണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇവയ്ക്ക് ഏതാണ്ട് കനം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഒരു ഗ്രാം മെഴുക് ഉണ്ടാകാൻ ഇത്തരം 1100 പാളികൾ വേണ്ടി വരുന്നു.

തേനീച്ചകൾ ഈ മെഴുക് ഉപയോഗിച്ച് അവയുടെ കൂടിന്റെ അറകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ചെറുതേനീച്ചകൾക്ക് ഭക്ഷണമായും പരാഗങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചു വെയ്ക്കാനും അവ ഇത് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. 33 °C മുതൽ 36 °C വരെയുള്ള(91 °F മുതൽ 97 °F വരെ) ഊഷ്മാവിൽ മാത്രമേ ജോലിക്കാർക്ക് ഈ മെഴുക് ഉത്പാദിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിയ്ക്കുകയുള്ളൂ. 

തേനീച്ചകൾ ഇത് ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന തേനിന്റെ അളവ് ഇതുവരെ കൃത്യമായി തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. "ബീ വാക്സ് പ്രൊഡക്ഷൻ, ഹാർവെസ്റ്റിംഗ്, പ്രോസസ്സിംഗ് ആൻഡ് പ്രോഡക്റ്റ്സ്" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഒരു കിലോ മെഴുക് ഉപയോഗിച്ച് 22 കിലോ തേൻ സൂക്ഷിയ്ക്കാം എന്നു പറയുന്നുണ്ട്. വിറ്റ്കോമ്പിന്റെ 1946 ലെ പരീക്ഷണപ്രകാരം 6.66 കിലോ തൊട്ട് 8.80 കിലോ തേൻ ഉപയോഗിച്ചാൽ 1 കിലോ മെഴുക് ലഭിയ്ക്കും എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഉപയോഗങ്ങൾ
ഉത്പാദനം
രാസ-ഭൗതിക സ്വഭാവങ്ങൾ
സംസ്കരണം