1960-കളുടെ പകുതിക്ക് മുൻപ് കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ വളരെ ചെലവേറിയതും അവ പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങൾക്കു മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുമുള്ളൂ. ഒരേ സമയം ഒരു പണി എന്ന രീതിയിൽ ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി ചെയ്യാവുന്ന ബാച്ച് പ്രോസസിങ് രീതിയിലാണ് പ്രോഗ്രാമുകൾ അവയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1960-കളിൽ കൂടുതൽ വേഗതയുള്ളതും വിലകുറഞ്ഞതുമായ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ലഭ്യമായിത്തുടങ്ങി. മാത്രമല്ല ഈ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ടൈം-ഷെയറിങ് പിന്തുണച്ചിരുന്നതിനാൽ ഒരേ സമയം ഒന്നിലധികം ഉപയോക്താക്കൾക്കോ പ്രവൃത്തികൾക്കോ പ്രോസസറും മെമ്മറിയും ഉപയോഗിക്കാനും സൗകര്യം ലഭിച്ചു. ഇത്തരം കമ്പ്യൂട്ടറുകളിലെ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം, ഓരോ പ്രവർത്തിക്കും നിശ്ചിതസമയം മാറിമാറി അനുവദിച്ച് അവ പൂർത്തീകരിക്കുന്നു. ഈ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് അവശ്യം വേഗതയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ മിക്ക ഉപയോക്താക്കൾക്കും അവർക്കുമാത്രമായി ആ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന തോന്നലുളവാക്കി.

ഈ സമയത്ത് കമ്പ്യൂട്ടറുമായി ഇടപഴകുക എന്ന ആശയത്തിന് പ്രസക്തിയേറി. അക്കാലംവരെയുണ്ടായിരുന്ന ബാച്ച് പ്രോസസിങ് രീതിയിൽ ഉപയോക്താവ് കമ്പ്യൂട്ടറുമായി നേരിട്ട് സംവദിച്ചിരുന്നില്ല; പകരം അവരുടെ പ്രോഗ്രാമുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനായി കമ്പ്യൂട്ടർ ഓപ്പറേറ്ററെ ഏൽപിച്ച് ഫലം പിന്നീട് സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. ടൈം-ഷെയറിങ് മാതൃകയിൽ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് പ്രത്യേകം കമ്പ്യൂട്ടർ ടെർമിനലുകൾ നൽകുകയും ഓരോരുത്തരും അതുവഴി കമ്പ്യൂട്ടറുമായി നേരിട്ട് ഇടപഴകാനും ആരംഭിച്ചു. ഇതോടെ സാധാരണ ഉപയോക്താക്കൾക്കും ഉപയോഗിക്കാവുന്ന രീതിയിൽ കമാൻഡ് ലൈൻ ഇന്റർപ്രട്ടർ മുതൽ പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകൾ വരെയുള്ള എല്ലാ തട്ടുകളിലും ലാളിത്യം കൊണ്ടുവരാനുള്ള കൊണ്ടുപിടിച്ച ശ്രമങ്ങൾ 1960-70 കാലങ്ങളിൽ നടന്നു.

ചരിത്രം
വ്യാകരണം
ഐബിഎം പിസിയും അനുരൂപികളും
ഉൽപ്പത്തി