ലോകകപ്പ് ക്രിക്കറ്റിന് അതിന്റെ നടത്തിപ്പു രീതിയിൽ ധാരാളം മാറ്റങ്ങളുണ്ടായിട്ടുള്ളതായി അതിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ കാണാം. ആദ്യത്തെ നാലു ടൂർണമെന്റിലും എട്ടു രാജ്യങ്ങൾ നാലു വീതമുള്ള രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായാണ് മത്സരിച്ചത്. അതിൽ ഗ്രൂപ്പ് മത്സരങ്ങളും നോക്കൌട്ട് മത്സരങ്ങളുമായി രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ഗ്രൂപ്പിലേയും ടീമുകൾ പരസ്പരം മത്സരിക്കുകയും, മികച്ച രണ്ട് ടീമുകൾ സെമി ഫൈനലിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തു. സെമിയിൽ വിജയം നേടുന്ന ടീമുകൾ ഫൈനലിൽ നേരിട്ടു. 1992-ൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക വിലക്കിനു ശേഷം തിരികെ വന്നപ്പോളുണ്ടാ‍യ ഒമ്പത് ടീമുകൾ ഗ്രൂപ്പ് ഘട്ടത്തിൽ മുന്നിൽ വന്ന നാലു ടീമുകൾ സെമി ഫൈനൽ കളിക്കാൻ അർഹത നേടുകയും ചെയ്തു. 1996 -ൽ ആറു ടീമുകൾ വീതമുള്ള രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി ടൂർണമെന്റ് കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചു. അതിൽ ഓരോ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും നാലു ടീമുകൾ വീതം ക്വാർട്ടർ ഫൈനലിൽ കടക്കുകയും തുടർന്ന് സെമി ഫൈനലുകളുമായിരുന്നു അത്തവണ. 

1999, 2003 ലോകകപ്പുകളിൽ ഒരു പുതിയ മത്സരരീതി നിലവിൽ വന്നു. ടീമുകളെ രണ്ട് പൂളുകളിലായി തിരിച്ച് ഓരോ പൂളിൽ നിന്നും മൂന്നു ടീമുകൾ വീതം “സൂപ്പർ സിക്സ്” റൌണ്ടിലേക്ക് കടക്കുന്നതായിരുന്നു അത്. സൂപ്പർ സിക്സിൽ ടീമുകൾ എതിർ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും വന്ന മറ്റ് മൂന്നു ടീമുകളുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്നു. അതേ സമയം പ്രാഥമിക റൌണ്ടിൽ അതേ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും വന്ന ടീമുകളുമായി കളിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച പോയിന്റ് നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും. ഇത് പ്രാഥമിക റൌണ്ടിൽ നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ച വെക്കാൻ പ്രേരണ നൽകും. സൂപ്പർ സിക്സിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നാലു ടീമുകൾ സെമി ഫൈനലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും. 

2007 ലോകകപ്പിൽ 16 ടീമുകൾ അണിനിരക്കുന്നുണ്ട്. ഇവയെ നാലു ടീമുകൾ വീതമുള്ള നാലു ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോ ഗ്രൂപ്പിലേയും ടീമുകൾ റൌണ്ട് റോബിൻ രീതിയിൽ പരസ്പരം കളിക്കുന്നു. ഗ്രൂപ്പിലെ മികച്ച രണ്ട് ടീമുകൾ സൂപ്പർ എട്ട് റൌണ്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. സൂപ്പർ എട്ടിൽ ടീമുകൾ മറ്റു ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്നും വന്ന ആറു ടീമുകളുമായി ഏറ്റുമുട്ടുകയും അതേ സമയം അതേ ഗ്രൂപ്പിലെ ടീമുമായി കളിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച പോയിന്റ് നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സൂപ്പർ എട്ടിലെ മികച്ച നാലു ടീമുകൾ സെമി ഫൈനൽ പ്രവേശനത്തിന് അർഹത നേടുകയും അതിലെ വിജയികൾ ഫൈനൽ മത്സരത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടുകയും ചെയ്യും.

മാധ്യമങ്ങൾ
ഇതും കാണുക
ടൂർണമെന്റ്
ടീമുകളുടെ പ്രകടനം