എ. താലിയാനയെ പുഷ്പങ്ങളുടെ ആവിർഭാവത്തിന്റെ മാതൃകയായി വിശദമായി പഠിച്ചു. പുഷ്പങ്ങളുടെ ആവിർഭാവത്തിന് നാല് അടിസ്ഥാന അവയവങ്ങളുണ്ട്: വിദളങ്ങൾ, ദളപുടങ്ങൾ, കേസരങ്ങൾ, കാർപെലുകൾ (Gynoecium) (അവ ജനി ആയി മാറുന്നു). പുറത്തായി നാല് വിദളങ്ങളും, അതിനകത്ത് നാല് ദളങ്ങൾ, ആറ് കേസരങ്ങൾ, മധ്യഭാഗത്ത് ഒരു കാർപൽ എന്നിവ ശ്രേണിയായി വർത്തുളാകൃതിയിൽ പുഷ്പദളമണ്ഡലത്തിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. എ. താലിയാനയിലെ ഹോമിയോട്ടിക് മ്യൂട്ടേഷനുകൾ ഒരു അവയവത്തെ മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറ്റുന്നു. അഗാമസ് മ്യൂട്ടേഷന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഉദാഹരണത്തിന്, കേസരങ്ങൾ ദളങ്ങളായി മാറുകയും കാർപെലുകൾക്ക് പകരം ഒരു പുതിയ പുഷ്പം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇതിന്റെ ഫലമായി ആവർത്തിച്ചുള്ള വിദളം-ദളപുടം-ദളപുടം പാറ്റേൺ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഹോമിയോട്ടിക് മ്യൂട്ടേഷനുകളുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഇ. കോയനും ഇ. മെയറോവിറ്റ്സും ചേർന്ന് എബിസി മോഡൽ ഓഫ് ഫ്ലവർ ഡെവലപ്മെൻറ് രൂപീകരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു.ഈ മാതൃക അനുസരിച്ച്, പുഷ്പ ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളുടെ തിരിച്ചറിയൽ ജീനുകളെ മൂന്ന് ക്ലാസുകളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: ക്ലാസ് എ ജീനുകൾ (വിദളങ്ങളെയും ദളങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്നു), ക്ലാസ് ബി ജീനുകൾ (ദളങ്ങളെയും കേസരങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്നവ), ക്ലാസ് സി ജീനുകൾ (കേസരങ്ങളെയും കാർപെലുകളെയും ബാധിക്കുന്ന). ട്രാൻസ്ക്രിപ്ഷൻ ഘടകങ്ങൾക്കായുള്ള ഈ ജീനുകളുടെ കോഡ് സംയോജിച്ച് പുഷ്പങ്ങളുടെ ആവിർഭാവ സമയത്ത് അതത് മേഖലകളിൽ ടിഷ്യു സ്പെസിഫിക്കേഷന് കാരണമാകുന്നു. എ. താലിയാന പുഷ്പങ്ങളുടെ പഠനത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതാണെങ്കിലും, ഈ മാതൃക സാധാരണയായി മറ്റ് പൂച്ചെടികൾക്കും ബാധകമാണ്.

സസ്യ-രോഗകാരി പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ
ഒരു മാതൃകാ സസ്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു
പുഷ്പങ്ങളുടെ ആവിർഭാവം
ക്ലോറോപ്ലാസ്റ്റ് ജീനോം