പ്രബോധനത്തിന് ഒന്നും തടസ്സമല്ലെന്ന് ഹദ്ദാദ്(റ) തെളിയിച്ചു. ഉൾക്കാഴിചയിലൂടെ കരസ്ഥമാക്കിയ വിജ്ഞാനം കൊണ്ട് നിരവധിയാളുകളെ സത്യ ദീനിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവശരും നിരാലംബരുമായിരുന്നു സഹവാസികൾ. വിശക്കുന്നവന് ഭക്ഷണവും രോഗിക്കു മരുന്നും നൽകി. ആര് എന്ത് വിഷമം പറഞ്ഞാലും നിരാശരായി തിരിച്ചയക്കാറില്ല. പരിഹസിച്ചവരെ പോലും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാല മനസ്സകത്ത് അങ്ങ് മേലെ തട്ടിലുള്ള രാജാവും താഴെ തട്ടിലുള്ള ഭിക്ഷക്കാരനും അംഗങ്ങളായിരുന്നു. പ്രസംഗം, എഴുത്ത്, അധ്യാപനം എന്ന് തുടങ്ങി എല്ലാ കഴിവുകളും അതിന് വേണ്ടി വിനിയോഗിച്ചു. ദിക്‌റ് മജ്ലിസുകളിലൂടെ അനവധിയാളുകളെ സംസ്‌കരിച്ചു.

മസ്ജിദുൽ ഹുജൈറിൽ നടത്തുന്ന ദർസിൽ പ്രായവ്യത്യാസമന്യെ അനേകം ആളുകൾ പങ്കെടുക്കും. യാത്രാ വേളകളിൽ ശിബാം, സൈഊൻ, ഹുറൈള തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലും ദർസ് നടത്താറുണ്ട്. ഹിജാസിൽ നിന്നും യമനിൽ നിന്നുമെല്ലാം ആളുകൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി ഒഴുകിയെത്തുന്ന സദസ്സ് വളരെ വൈകിയാണ് അവസാനിക്കാറുള്ളത്. ഹജ്ജിന് വേണ്ടി യാത്ര തിരിച്ചപ്പോൾ വഴി മധ്യേ ദർസുകൾക്ക് വേണ്ടി ആളുകൾ കാത്തുനിന്നു.

പ്രബോധനം, അധ്യാപനം
രചനകൾ
മാതാപിതാക്കൾ
വിയോഗം