മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആഴ്ചകളോളം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ചടങ്ങുകളാണുള്ളത്. കാണി നിശ്ചയിക്കുന്ന ദണ്ഡക്കാരനാണ് കുടിയിൽ ആരെങ്കിലും മരിച്ചാൽ വിവരം എല്ലാവരേയും അറിയിക്കേണ്ടത്. മരിച്ചയാളുടെ വീടിനുമുന്നിൽ വെള്ളത്തുണി കെട്ടിനിർത്തുന്നു. വ്യക്തിയുടെ അപദാനങ്ങൾ മരിച്ചയാൾക്കു ചുറ്റുമിരുന്ന് കരയുന്ന സ്ത്രീകൾ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ സ്ത്രീകളെ ഒപ്പാർ എന്നാണു വിളിക്കുക. ശവം കുളിപ്പിച്ച് കുത്തുകട്ടിൽ എന്നു വിളിക്കുന്ന മഞ്ചലിൽ കിടത്തി വായിൽ അരിയിട്ട് ശവപ്പറമ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. മൂത്തമകനാണ് മഞ്ചലിന്റെ മുന്നിൽ പിടിക്കുക. ദഹിപ്പിക്കുകയോ കുഴിച്ചിടുകയോ ചെയ്യാം. ദഹിപ്പിച്ചാൽ ചാരം അടുത്തുള്ള പുഴയിലൊഴുക്കും, മറിച്ചാണെങ്കിൽ മരിച്ചയാളുടെ നിത്യോപയോഗസാധനങ്ങളും തൂമ്പ, വാക്കത്തി, അരിവാൾ തുടങ്ങിയ പണിയായുധങ്ങളും ശവത്തോടൊപ്പം മറവു ചെയ്യുന്നു. കുട്ടികളാണെങ്കിൽ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും മറ്റും കുഴിച്ചിടും. ഈ സാധനങ്ങൾക്കായി അവർ വീണ്ടും കുടിയിലെത്തെരുതെന്ന സങ്കല്പമാണിതിനു പിന്നിൽ. മഹാശിലായുഗ സംസ്കാരത്തിന്റെ പിന്തുടർച്ചയാണിതു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 

ചികിത്സയും ആരോഗ്യവും
കൃഷി, പരമ്പരാഗത തൊഴിൽ
വിശേഷാവസരങ്ങൾ
മരണം