ഗ്രേയുടെ കവിതയ്ക്ക് വിലാപകാവ്യം എന്ന പേരുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം വിലാപമെന്നതിനു പകരം മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിചിന്തനമാണ്. കവിതയുടെ നിലവിലുള്ള രണ്ടു പാഠങ്ങൾ മരണത്തെ സമീപിക്കുന്നത് രണ്ടു രീതിയിലാണ്; ആദ്യപാഠം താരതമ്യേന നിർമ്മമമായ മരണചിന്തയാണ്. എന്നാൽ സാധാരണ അച്ചടിക്കപ്പെടാറുള്ള അന്തിമപാഠം അവസാനിക്കുന്നത് ആഖ്യാതാവ് മരണഭയം അകറ്റാൻ തനിക്കായി സങ്കല്പിക്കുന്ന ചരമലിഖിതത്തിലാണ്. 

അതിവേഗം പ്രചരിച്ച 'എലിജി' ഏറെ ജനപ്രീതി നേടി. അതു തുടരെ അച്ചടിക്കപ്പെടുകയും ഒട്ടേറെ ഭാഷകളിൽ അതിനു മൊഴിമാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഗ്രേയുടെ ഇതരകവിതകൾ വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട ശേഷവും വിമർശകർ 'എലിജി'-യെ പുകഴ്ത്തി. ഈ കവിതയെ വിലയിരുത്തുന്നതിൽ താൻ, "സാഹിത്യലോകത്തിലെ മുൻവിധികളുടെ കളങ്കമേശാത്ത സാധാരണ വായനക്കാരുടെ സാമാന്യബോധം അതിനു കല്പിച്ച മതിപ്പിൽ ആഹ്ലാദപൂർവം പങ്കുപറ്റുന്നു" എന്നാണ് സാഹിത്യനിരൂപകൻ സാമുവൽ ജോൺസൺ നിരീക്ഷിച്ചത്. "എല്ലാ മനസ്സുകളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്ന ബിംബങ്ങളും, എല്ലാ വക്ഷസ്സുകളിലും പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ഭാവങ്ങളും നിറഞ്ഞ സ്ഥലമാണ് ഗ്രേയുടെ ഗ്രാമശ്മശാനം" എന്നും ജോൺസൺ കരുതി.

ഭാഷയുടെ മേന്മയുടേയും ഭാവുകതയുടെ സാർവലൗകികതയുടേയും പേരിൽ 'എലിജി' ഇന്നും പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അറിയപ്പെടാത്തവരും അശക്തരുമായ ഗ്രാമീണരുടേയും പ്രതാപികളായ ഉപരിവർഗ്ഗത്തിന്റേയും ജീവിതഗതികളുടെ താരതമ്യം അടങ്ങുന്ന ഈ കവിതയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയമാനം ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും അത് അവ്യക്തമായിരിക്കുന്നു. ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സമാധാനം നിർദ്ദേശിക്കാതെ സമാപിക്കുന്ന 'ഏലിജി' ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്ത രചനായാണെന്നു കരുതുന്നവരുമുണ്ട്; കവിതയിലെ കേന്ദ്രബിംബമായ അജ്ഞാതഗ്രാമീണന്റെ രക്ഷയ്ക്കുതകുന്ന രാഷ്ട്രീയനിലപാട് അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ കവി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നാണ് വിമർശനം.

കുറിപ്പുകൾ
പ്രസിദ്ധീകരണം
ഉള്ളടക്കം
വിലയിരുത്തൽ