കൊളംബസ് അമേരിക്ക കണ്ടുപിടിച്ചതിനുശേഷം അടിമവ്യാപാരം ആഗോളവ്യാപകമായി. ഈ വ്യാപാരത്തിലെ വിപണിതവസ്തുവിൽ സിംഹഭാഗവും ആഫ്രിക്കൻ ജനങ്ങളും ഇതിൽനിന്ന് ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധിയും ലാഭവും നേടിയവർ ഇംഗ്ളീഷുകാരും അവർക്ക് മുൻപ് ലന്തക്കാരും ആയിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യരുടെ അമേരിക്കൻ കുടിയേറ്റത്തിന്റെ നാനൂറുകൊല്ലത്തെ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗമായി ഈ അടിമവ്യാപാരം ചരിത്രകാരൻമാർ വിവരിക്കാറുണ്ട്. ആ എഴുത്തുകാരെല്ലാം വെള്ളക്കാരാണ്. അടുത്തകാലത്താണ് കറുത്തവർഗ ചരിത്രകാരൻമാരും എഴുത്തുകാരും അവരുടെ ദാരുണമായ കഥ ചർച്ചചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്.

അമേരിക്കയിൽ ആദ്യം എത്തിയ നീഗ്രോകൾ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നല്ല, [[യൂറോപ്പ്|യൂറോപ്പിൽ] നിന്നായിരുന്നു. എ.ഡി. 14-ആം ശതകത്തിൽ [[സ്പെൻ|സ്പെയിൻകാരും]] പോർത്തുഗീസുകാരും വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിൽനിന്ന് നീഗ്രോത്തൊഴിലാളികളെ കൊണ്ടുപോയി വീട്ടുവേലയ്ക്കും മറ്റു പണികൾക്കുമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അധികം താമസിയാതെ യൂറോപ്പിൽ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ള വേറെ ഇറക്കുമതികളോടുകൂടി നീഗ്രോഅടിമകളുടെയും വരവു തുടങ്ങി. ഈ വ്യാപാരത്തിൽ നല്ല ലാഭം ഉണ്ടെന്ന് സ്പെയിൻകാരും പറങ്കികളും മനസ്സിലാക്കി. പുതുതായി കണ്ടുപിടിച്ച പടിഞ്ഞാറൻ അർധഗോളത്തിൽ തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കുവാൻ "നീഗ്രോത്തൊഴിൽ" സഹായകമാകുമെന്നും അവർ കാണാതിരുന്നില്ല. സ്പെയിൻകാരും പറങ്കികളും അമേരിക്കൻ വൻകരകളിൽ 16-ആം ശതകത്തിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ നടത്തിയ ദിഗ് വിജയങ്ങളിലും സാഹസികയാത്രകളിലും നിരവധി നീഗ്രോദാസൻമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. [[കാനഡ|കാനഡയിലും]] [[മിസ്സിസിപ്പി|മിസ്സിസിപ്പിയിലും]] ഫ്രഞ്ചുകാർ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ നീഗ്രോദാസൻമാർ സഹായത്തിനെത്തി. അമേരിക്കയിലെ പുതിയ ഭൂമിയും വിഭവങ്ങളും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിന് അവിടത്തെ ഗോത്രവർഗക്കാരുടെ യത്നം മതിയാവുകയില്ലെന്നും ആഫ്രിക്കൻ കായികശക്തി അതിനാവശ്യമാണെന്നും കണ്ടു.
[[File:L'Exécution de la Punition de Fouet by Jean-Baptiste Debret.jpg|thumb|200px|right|അടിമയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷ]]
ഒരു സ്പാനിഷ് ബിഷപ്പാണ് അമേരിക്കൻ അടിമത്തൊഴിൽ വ്യവസ്ഥ നാന്ദി കുറിച്ചത്. അമേരിക്കൻ ഗോത്രവർഗക്കാരെ സ്പെയിൻ കോളനിക്കാർ നശിപ്പിക്കുന്നതുകണ്ട് സങ്കടം തോന്നി അവർക്കുപകരം യൂറോപ്പിൽനിന്ന് നിഗ്രോ അടിമകളെ ഹെയ്തിയിലേക്കയച്ചുകൊടുക്കാൻ രാജാവിന്റെ കല്പന ബിഷപ്പ് ബാർതൊലൊമെ ദെ ലാസ്കാസാസ് സമ്പാദിച്ചു. ഇതോടുകൂടി യൂറോപ്യൻ അടിമവ്യാപാരം പടിഞ്ഞാറൻ അർധഗോളത്തിൽ ഔദ്യോഗികമായി ആരംഭിച്ചു. അടിമവ്യാപാരത്തിന് വലിയ കമ്പനികൾ 1621 മുതൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യത്തെ പ്രധാന കമ്പനി ഡച്ച് വെസ്റ്റ് ഇന്ത്യാക്കമ്പനിയായിരുന്നു. വെസ്റ്റിൻഡീസിലും അവിടെനിന്ന് വടക്കും തെക്കുമുള്ള എല്ലാ തുറമുഖങ്ങളിലും ആഫ്രിക്കയിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന അടിമകളുടെ വിപണനം ഈ കമ്പനിക്കാർ നടത്തി. ഒരു ഡച്ചുകപ്പലാണ് 1619-ൽ ഒന്നാമതായി യു.എസ്സിലെ വെർജീനിയായിൽ ജെയിംസ്ടൌൺ തുറമുഖത്ത് 20 നീഗ്രോ കൂലിക്കാരെ (അവർ അടിമകളായിരുന്നില്ല) കൊണ്ടുവന്നിറക്കിയത്. ആഫ്രിക്കയുടെ പടിഞ്ഞാറൻതീരത്ത് പറങ്കികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന വ്യാപാരക്കുത്തക ഭേദിച്ച് (1562) അവിടത്തെ കച്ചവടത്തിലെ ഒരു നല്ലഭാഗം സ്വായത്തമാക്കാനും, അമേരിക്കൻ വ്യാപാരത്തിൽ സ്പെയിനിനുള്ള കുത്തക പൊളിക്കാനും ക്യാപ്റ്റൻ ജോൺ ഹോക്കിൻസ് എന്ന ഇംഗ്ളീഷുകാരന് കഴിഞ്ഞു. ഈസ്റ്റിന്ത്യാക്കമ്പനി, റോയൽ ആഫ്രിക്കൻ കമ്പനി മുതലായ ബ്രിട്ടിഷ് കമ്പനികൾ മറ്റുള്ള വ്യാപാരങ്ങളിലെന്നപോലെ അടിമവ്യാപാരത്തിലും [[ഇംഗ്ലണ്ട്|ഇംഗ്ലണ്ടിനെ]] ഒന്നാം സ്ഥാനത്തേക്കുയർത്തി. 18-ആം ശതകത്തിന്റെ രണ്ടാം ദശകം മുതൽ അടിമവ്യാപാരത്തിന്റെ മാതൃകാസമ്പ്രദായം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടേതായിരുന്നു.
[[File:Capitao-mato.jpg|thumb|200px|right|ബ്രസീലിയൻ അടിമവേട്ടക്കാരൻ]]
യൂറോപ്യൻ തുറമുഖങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന [[കപ്പൽ|കപ്പലുകൾ]] [[പരുത്തി|പരുത്തിത്തുണി]], [[ലോഹം|ലോഹങ്ങൾ]], [[മണി|മണികൾ]], [[വെടിമരുന്ന്]], [[മദ്യം|മദ്യങ്ങൾ]] മുതലായ ചരക്കുകളോടുകൂടി ആഫ്രിക്കൻ തീരപ്രദേശത്ത് അവരുടെ കച്ചവടസങ്കേതങ്ങളിൽ എത്തുന്നു; ആ സങ്കേതങ്ങളിലെ വർത്തകർ കപ്പലിൽ വന്ന ചരക്കുകൾ ആഫ്രിക്കക്കാർക്ക് വില്ക്കുന്നു; ഗോത്രപ്രമുഖൻമാരിൽനിന്ന് അവർ പിടിച്ചുവച്ചിട്ടുള്ള അടിമകളെ കപ്പലിൽ നിറയ്ക്കുന്നു - കപ്പൽ നിറയെ അടിമകളെ സംഭരിക്കുന്നതിന് ചിലപ്പോൾ മൂന്നോ നാലോ തുറമുഖങ്ങൾ സന്ദർശിക്കേണ്ടിവരും - പിന്നീട് പടിഞ്ഞാറോട്ടു യാത്ര തിരിക്കുന്നു. അടിമകൾക്ക് കപ്പൽ ജയിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഈരണ്ടടിമകളെ മണിബന്ധത്തിലും കണങ്കാലിലും ചങ്ങലകൊണ്ടു കൂട്ടിക്കെട്ടുകയായിരുന്നു പതിവ്. [[അറ്റ്ലാന്റിക്ക് സമുദ്രം]] തരണം ചെയ്യുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു നല്ല ശതമാനം അടിമകൾ മരിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ തുറമുഖങ്ങളിൽ അടിമക്കപ്പലുകളെ സ്വീകരിക്കുവാൻ ദല്ലാളൻമാർ സദാ സന്നദ്ധരായിരുന്നു. അമേരിക്കയിൽ ഇറക്കുമതി ചെയ്ത അടിമകളുടെ എണ്ണം 17, 18, 19 ശതകങ്ങളിൽ യഥാക്രമം 27,50,000; 70,00,000; 40,00,000 ആണെന്ന് കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വഴിക്കുവച്ചുമരണമടഞ്ഞവരുടെ എണ്ണത്തിനു കണക്കില്ല.

കരീബിയൻ ദ്വീപുകളിലെ വൻകിട തോട്ടങ്ങളിലാണ് പുതിയ ലോകത്തിലെ അടിമവ്യവസ്ഥ രൂപംകൊണ്ടത്. അവിടെ ആദ്യം പുകയിലത്തോട്ടങ്ങളും പിന്നീട് കരിമ്പു തോട്ടങ്ങളും ആണ് വൻകിടവ്യവസായങ്ങളായി വികസിച്ചത്. ഉടമസ്ഥൻമാർ യൂറോപ്പിലായിരിക്കും. അടിമകളെക്കൊണ്ടു പണിയെടുപ്പിച്ചിരുന്നത് തോട്ടം മാനേജർമാരും കങ്കാണികളുമായിരുന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമം വിദൂരസ്ഥരായ ഈ ഉടമസ്ഥൻമാർക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. പണി എടുപ്പിക്കുക, ലാഭം പെരുപ്പിക്കുക എന്നിവ മാത്രമായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം. അടിമകളെ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ മർദിച്ചും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും അത്യധ്വാനം ചെയ്യിച്ചു.

യു.എസ്സിൽ യൂറോപ്യൻമാർ കുടിയേറ്റക്കാരായതുകൊണ്ട് അവരുടെ കൃഷി വൻതോട്ടകൃഷി മാതൃകയിലായിരുന്നില്ല. ഏറ്റവും വലിയ കൃഷിക്കാരന് 100 അടിമകളിലധികം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭൂരിഭാഗം കൃഷിക്കാർക്കും നാലോ അഞ്ചോ അടിമകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കൃഷിക്കാരുടെയും അടിമകളുടെയും എണ്ണം ഓരോ കോളനിയിലും വർധിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, കരീബിയൻ പ്രദേശത്തുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, കർശനമായ അടിമനിയമങ്ങൾ (Slave codes) കൊളോണിയൽ അധികാരികൾ അടിമകളുടെമേൽ അടിച്ചേല്പിക്കുവാൻ തുടങ്ങി (കരോലിനാ കോളനിയുടെ ഉടമസ്ഥൻമാർ നാലുപേർ റോയൽ ആഫ്രിക്കൻ കമ്പനി അംഗങ്ങളായിരുന്നു). അടിമയ്ക്ക് അക്ഷരാഭ്യാസം പാടില്ല എന്നുതൊട്ട് ശരിയായ വിവാഹവും പാടില്ല എന്നതരത്തിൽ പോലും നിഷ്ഠൂരമായിരുന്നു അടിമനിയമാവലി. വിദ്യാഭ്യാസംകൊണ്ടും സാംസ്കാരികജീവിതംകൊണ്ടും അടിമ നന്നായാൽ അടിമത്തം നിലനിർത്താൻ പ്രയാസമായിരിക്കും എന്നറിഞ്ഞ് അതിനു മുൻകരുതലായിട്ടാണ് അടിമനിയമങ്ങളുണ്ടാക്കിയത്.

1808-ൽ അടിമവ്യാപാരം ഔദ്യോഗികമായി തടയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും കള്ളക്കച്ചവടം പണ്ടത്തെപ്പോലെതന്നെ നാട്ടിന് പുറത്തും അകത്തും അരനൂറ്റാണ്ടുകാലം നടന്നു. അടിമവ്യവസ്ഥയ്ക്കെതിരായുള്ള ചലനങ്ങൾ ഇംഗ്ളണ്ടിലും അമേരിക്കയിലും ക്രമേണ ശക്തിയേറിവന്നതും അതിന് എബ്രഹാം ലിങ്കൺ നേതൃത്വം നല്കിയതും 19-ആം ശതകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാന ഏടുകളാണ്. ആഫ്രിക്കയിൽ അബിസീനിയയിലും അറബിരാജ്യങ്ങളിൽ പലതിലും (ഉദാ. സൗദി അറേബ്യ) 20-ആം ശതകത്തിൽ അടിമവ്യാപാരം അവശേഷിച്ചിരുന്നു.


അടിമവ്യാപാരം കേരളത്തിൽ
തമിഴ്നാട്ടിൽ
അടിമകളുടെ പ്രതിഷേധം
വിദേശങ്ങളിൽ