'കിങ്' എന്ന ആംഗ്ലോ-സാക്സൻ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം 'കഴിവുള്ള മനുഷ്യൻ' എന്നാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ മേലുള്ള അധികാരത്തിന്റെ യാതൊരു സൂചനയും ഈ പദത്തിനില്ല. കിങിനു സമാനമായ ലാറ്റിൻ പദം കൈയ്സ് എന്നും ഇന്ത്യൻപദം രാജാവ് എന്നുമാണ്. രാജാവ് മന്ത്രിസഭയുമായി കൂടിയാലോചന നടത്തുന്നതിലോ അതിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലോ ഏകശാസനസംവിധാനത്തിന് നിരക്കാത്ത യാതൊന്നുമില്ല. തന്റെ ഔന്നിത്യത്തിൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും വളരെയധികം ഉയർന്ന ഏകനായ ഭരണാധിപനാണ് മോണാർക്ക്. ഏതുതരം ഏജന്റുകളിലൂടെ ഭരിച്ചാലും ഭരണരീതിയെ മോണാർക്കി (രാജവാഴ്ച) എന്നാണു വിളിക്കുക. 

രാജവാഴ്ച ഒരു പർമ്പരാഗത-രാജവംശീയ-സ്വയംപര്യാപ്ത വർഗത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. വംശാവലിയല്ലാതെ മറ്റൊരു അനുശാനത്തോടും അതിനുത്തരവാദിത്വമില്ല. 'ഞാൻതന്നെ രാഷ്ട്രം' എന്ന ലൂയി xiv-ംന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ താത്പര്യം ഇതാണ്. തന്റെ മതാനുസാരിത്വവും സാമ്പത്തിക-ഏകീകരണ നയങ്ങളും അത്രത്തോളം സമഗ്രാധിപത്യ പരമായിരുന്നു. എന്നാൽ ജപ്പാനിലെ രാജാക്കന്മാർ നിസ്സംഗത പാലിക്കുകയും സൈന്യാധിപന്മാർ യഥാർഥ-അധികാരം കൈയടക്കി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 

ജനങ്ങളുടെ 'ചെറിയച്ഛൻ' എന്നർഥമുള്ള ഷാ എന്ന പദവി, വീടു പോലെ പിതൃപ്രാമുഖ്യ ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള ഒരു കുടുംബമാണ് രാഷ്ട്രം എന്ന ആശയത്തെ ധ്വനിപ്പിക്കുന്നു. സാമാന്യമായ അർത്ഥത്തിൽ മുസ്ലീം രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ പാദുഷ (ബാദ്ശാഹ്), പാഷാ, ഷാ എന്നീ പേരുകളാണ് രാജസ്ഥാനത്തിന് നൽകിയിരുന്നത്. ഇവിടെ രാജാവ് ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനാണ്.

റോമാക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം രാജത്വത്തെ സംബന്ധിച്ച സംബോധന അധികാരത്തിന്റെ ഭഷയിലായിരുന്നു. പ്രാചീന റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിൽ ഒരു പ്രത്യേക യുദ്ധത്തിൽ വിജയിയായ സൈനിക ജനറിന് ഇമ്പറേറ്റർ(imperator) എന്ന പേരു നൽകിയിരുന്നു. ഇതിൽനിന്നാണ് എമ്പറർ(emperor) എന്ന പദം ആവിർഭവിച്ചത്. ആക്രമണങ്ങളും കീഴടക്കലുകളുമാണ് ചക്രവർത്തിയുടെ യശസ്സ് ഉയർത്തുന്നത്. മഹാനായ അൽക്സാണ്ടർ, ചെങ്കിസ്ഖാൻ, നെപ്പോളിയൻ എന്നീ ചക്രവർത്തിമാർ ആ പദത്തിന്റെ എല്ലാ സവിശേഷതകളുടെയും മൂർത്തീകരണങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

സ്വേച്ഛാധിപതി (Tyrant)
വ്യക്ത്യധിഷ്ഠിത ഭരണാധികാരികൾ
വ്യത്യസ്തപദപ്രയോഗങ്ങൾ
ഏകധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾ