നഗരത്തിന് പുറത്തായി ഏകദേശം 25 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള സ്യാംസുദ്ദീൻ നൂർ എയർപോർട്ടാണ് വ്യോമ ഗതാഗതത്തിനായി നഗരം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബാരിറ്റോ നദീതടത്തിലെ ത്രിശക്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആഴമേറിയ തുറമുഖമാണ് ഈ നഗരത്തിലെ ജലഗതാഗതത്തിനും റബ്ബർ, കുരുമുളക്, തടി, പെട്രോളിയം, കൽക്കരി, സ്വർണം, വൈരക്കല്ലുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളുടെ കയറ്റുമതിക്കുമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ജാവയിൽ നിന്നും തിരിച്ചുമുള്ള യാത്രാക്കപ്പലുകളും ഫെറികളും ഇവിടെനിന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

വെള്ളപ്പൊക്ക സാധ്യതയുള്ള ജലഗതാഗത മാർഗ്ഗങ്ങളുമായി ഇഴപിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന നഗരത്തിലെ അനേകം ഭവനങ്ങൾ വെള്ളത്തിനു മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന തരത്തിൽ പൊങ്ങുതടികൾക്കു മുകളിലോ ഊന്നുകാലിനു മുകളിലോ ആണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ജലപാതകളിൽ ചെറു തുഴവഞ്ചികൾ യാത്രയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. (പ്രധാന നദികളിലേയ്ക്ക് സ്പീഡ്ബോട്ടുകൾ, നൗകകൾ, നീളമുള്ള വള്ളങ്ങൾ, ബാർജുകൾ എന്നിവ വഴി മാത്രമേ യാത്രാസൌകര്യം ലഭ്യമാവൂ). വലിയ കൽക്കരി കയറ്റുമതി ദ്വീപസമൂഹ തുറമുഖമായ ടാബോണിയോക്കിന് ഏറ്റവും സമീപസ്ഥമായ നഗരമാണിത്. തഞ്ജംഗ് ബാരയോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇത് ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കൽക്കരി നിറയ്ക്കുന്ന തുറമുഖങ്ങളായി മാറുന്നു.
കാലാവസ്ഥ
ചരിത്രം
സമ്പദ്‍വ്യവസ്ഥ
അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളും ഗതാഗതവും