പ്രസവത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് ഹെകൂബ ഒരു വിചിത്ര സ്വപ്നം കണ്ടു. താൻ ജന്മം നൽകിയത് കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു തീപ്പന്തത്തെയാണെന്ന്. വരാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങളുടെ സൂചനയാണിതെന്ന് രാജപുരോഹിതർ വിധിയെഴുതി. നവജാത ശിശുവിനെ വളരാനനുവദിച്ചുകൂടാ, കൊന്നേ പറ്റൂ എന്ന നിർദ്ദേശം രാജദമ്പതികൾ ശരി വെച്ചെങ്കിലും സ്വയം ആ ക്രൂരകൃത്യം ചെയ്യാൻ ജന്മദാതാക്കളായ അവർക്കു അസാധ്യമായിരുന്നു. പ്രിയാം ഈ ചുമതല ഇടയസംഘത്തിൻറെ തലവനെ ഏല്പിച്ചു. പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ ആയുധമുപയോഗിച്ച് കൊല്ലാൻ ഇടയത്തലവനും മനസ്സു വന്നില്ല. അയാൾ കുഞ്ഞിനെ മലഞ്ചരുവിലുപേക്ഷിച്ചു. നിസ്സഹായനായ ശിശുവിന് സ്വാഭാവികമരണം നിശ്ചയം എന്നയാൾ കരുതി. വിധിനിർണ്ണയം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഒരു പെൺ കരടി കുഞ്ഞിനെ പാലൂട്ടി രക്ഷിച്ചു. ഒമ്പതു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് എന്തായെന്നറിയാൻ തിരിച്ചെത്തിയ ഇടയത്തലവൻ ശിശു ജീവനോടുകൂടി ഇരിക്കുന്നതുകണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അയാൾ അതിനെ പുറത്തേറ്റി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോന്നു. പാരിസ് ഇടയബാലനായി വളർന്നുവന്നു. എങ്കിലും സൌന്ദര്യവും ബുദ്ധിശക്തിയും കാരണം പാരിസ് എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു.
പാലായനം
അന്ത്യം
സ്വർണ്ണ ആപ്പിൾ
ജനനം