1941-ൽ പോളണ്ടിൽ 'ഗ്യാസ് ചേംബറുകൾ' നിർമ്മിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാരണം, അതുവരെ ജൂതഹത്യയ്ക്കുപയോഗിച്ചിരുന്ന കൂട്ടവെടിവയ്പ്, പട്ടിണി, നിർബന്ധിത വേല തുടങ്ങിയ മാർഗങ്ങൾ വേണ്ടത്ര 'കാര്യക്ഷമ'മല്ലെന്ന് നാസികൾ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൂടുതൽ 'കാര്യക്ഷമവും മികവുറ്റ'തുമായ ജൂതഹത്യാ മാർഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നാസിഗവേഷണത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഗ്യാസ് ചേംബറുകൾ. പോളണ്ടിലെ ഓഷ്വിറ്റ്സ്, ബെൽസക്ക്, ഷെൽമ്നോ, ലൂബ്ളിൻ മാസ്ദാ നെക്ക്, സോബിബോൾ, ട്രെബ്ളിൻകാ എന്നീ ആറുകേന്ദ്രങ്ങളിൽ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്കുള്ള ഗ്യാസ് ചേംബറുകൾ നിർമിച്ചു. ഓഷ്വിറ്റ്സിലെ ഗ്യാസ്ചേംബറിൽ ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡും മറ്റ് അഞ്ചുകേന്ദ്രങ്ങളിൽ കാർബൺമോണോക്സൈഡുമാണുപയോഗിച്ചത് 1941 സെപ്റ്റംബറിൽ ജർമനിയിൽനിന്നും ഓസ്ട്രിയയിൽ നിന്നും ജൂതരെ ഈ ക്യാമ്പുകളിലെത്തിച്ചു. 1942-ൽ നാസി കൊലക്കളങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങി. നാസി അധിനിവേശിത മേഖലകളിൽനിന്നെല്ലാം വേട്ടയാടിപ്പിടിക്കുന്ന ജൂതരെ കൊലക്കളങ്ങളിലെത്തിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പ്രത്യേക ട്രെയിൻസർവീസ് ഏർപ്പെടുത്തി. 1942 മുതൽ 1945 വരെ നീണ്ടുനിന്ന കൂട്ടവേട്ടയാടലിൽ ഏതാണ്ട് മൂന്ന് ദശലക്ഷം ജൂതരെ ഈ ഗ്യാസ്ചേംബറുകളിൽ അടച്ചു. ഗ്യാസ് ചേംബറുകളിലെ ജൂതത്തടവുകാരെ ഒന്നൊന്നായി കൊല്ലുന്നതിനു പകരം വിഷവാതകം തുറന്നുവിട്ടുകൊണ്ട് കൂട്ടത്തോടെ ശ്വാസംമുട്ടിച്ചു കൊല്ലുകയെന്ന രീതിയാണവലംബിച്ചത്.

വംശീയതാസിദ്ധാന്തം
ഓഷ് വിറ്റ്സ്
നാസി കൊലക്കളങ്ങൾ
ചരിത്രം 1914-18