രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് തിരുവതാംകൂറിൽ ഉണ്ടായ ക്ഷാമവും മക്കൾക്ക് ഭാഗം നൽകുവാനുള്ള സ്ഥലത്തിൻറെ ലഭ്യതക്കുറവുമാണ് തിരുവതാംകൂറിലുള്ളവരെ കുടിയേറ്റത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത്. മലബാറിലെ സ്ഥലത്തിൻറെ വിലക്കുറവും ഫലഭൂയിഷ്ടതയും അവരെ ഇവിടേക്ക് ആകർഷിച്ചു.

കുടിയേറ്റം ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുൻപ് കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനപ്രദേശമായിരുന്നു ചന്ദനക്കാംപാറ. 1947-ൽ തൊടുപുഴ താലൂക്കിൽ അറക്കുളം ദേശത്ത് നിന്നും വന്ന അബ്രഹാം മാരിപ്പുറത്ത് എന്ന കുഞ്ഞേട്ടൻ ജന്മിയായിരുന്ന കരക്കാട്ടിടത്തിൽ ഉണ്ണുമ്മൻ നായനാരോട് ഏക്കർ ഒന്നിന് 20 രൂപ തോതിൽ സ്ഥലം വാങ്ങിയതാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ ആദ്യ കുടിയേറ്റം. അതേ വർഷം തന്നെ ജോസഫ്‌ കല്ലേക്കാവുങ്കൽ, ചാപ്പക്കടവ് ഭാഗത്ത് സ്ഥലം വാങ്ങിയെങ്കിലും കാട്ടാന ശല്യം മൂലം പിന്നീട് പൈസക്കരിയിലേക്ക് താമസം മാറി.പിന്നീട് പുതിയാപറമ്പിൽ ദേവസ്യ,മുരിക്കനോലിക്കൽ വർക്കിയും ആഗസ്തിയും, കണിയാംകുന്നേൽ മത്തായി, കളരിക്കൽ മത്തായിയും കുഞ്ഞൂഞ്ഞും, വെട്ടത്ത് കുഞ്ഞ് എന്നിവർ ഇവിടേക്ക് വന്നു. ഇവരെ പിന്തുടർന്ന് വരിക്കമാക്കൽ തൊമ്മനും ദേവസ്യയും , കൊച്ചുകൈപ്പേൽ കുര്യനും തോമസും, കലയത്താങ്കൽ തൊമ്മൻ, പിണക്കാട്ട്‌ വർക്കി,ഈന്തോട്ടത്തിൽ ജോസഫ്, ചിലമ്പിക്കുന്നേൽ ആഗസ്തിയും ജോസഫും, പാമ്പാറയിൽ മൈക്കിളും മത്തായിയും, പാട്ടത്തിൽ ആഗസ്തി, കളപ്പുരക്കൽ മത്തായി, തൂനാട്ട് മത്തായി,പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ കുഞ്ഞൂഞ്ഞ് എന്നിവർ ഇവിടെ സ്ഥലം വാങ്ങി താമസമാക്കി.

കുടിയേറ്റ കാലഘട്ടത്തിൽ തിരുവതാംകൂറിൽ നിന്ന് മലബാറിലേക്കുള്ള യാത്ര വളരെ ക്ലേശകരമായിരുന്നു. ആലുവായിൽ നിന്നും തീവണ്ടി കയറി ഷൊർണ്ണൂരിൽ ഇറങ്ങി അവിടെ നിന്നും മറ്റൊരു തീവണ്ടിയിൽ കണ്ണൂര് വന്നിറങ്ങണം. അവിടെനിന്നും ബസിൽ കയറി വളപട്ടണത്ത് ഇറങ്ങി ബോട്ടിൽ കയറി ചെങ്ങളയിയിൽ ഇറങ്ങണം .അന്നത്തെ പ്രധാന അങ്ങാടിയായിരുന്നു ചെങ്ങളായി. അവിടെ നിന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി 22 കിലോമീറ്റർ നടന്ൻ ചന്ദനക്കാംപാറയിൽ എത്തണമായിരുന്നു.

കപ്പ, നെല്ല്, തുവര, പുൽത്തൈലം, കുരുമുളക് എന്നിവയായിരുന്നു ആദ്യകാല കൃഷികൾ.
വിദ്യാലയങ്ങൾ
ജുമാ മസ്ജിദ്
ആരാധനാലയങ്ങൾ
കുടിയേറ്റ ചരിത്രം