ഘർഷണം, പോറൽ, ദ്രവീകരണം എന്നീ കാരണങ്ങൾമൂലം പല്ലുകൾക്ക് തേയ്മാനം ഉണ്ടാകുന്നു. പല്ലുകൾ നിരന്തരമായി കൂട്ടിമുട്ടിയുണ്ടാകുന്ന ഘർഷണം തേയ്മാനത്തിനു കാരണമാകുന്നു. പല്ലുകൾ തമ്മിൽ മുട്ടുന്ന ഭാഗങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ തേഞ്ഞ് ഇനാമലും തുടർന്ന് ഡെന്റിനും തേയുന്നു. തേയ്മാനം പൾപ്പിലെത്തുന്നതോടെ വേദന ആരംഭിക്കുന്നു. ഇതിനു മുമ്പുതന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങുന്ന പുളിപ്പ് ക്രമേണ വർധിതമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ബ്രക്സിസം അഥവാ പല്ലുകടി എന്ന സ്വഭാവവൈകല്യമുള്ളവരുടെ പല്ലുകൾ പെട്ടെന്നു തേഞ്ഞുപോകുന്നു. ബാഹ്യവസ്തുക്കളുമായി ഉരസിയാണ് പല്ലിന് പോറലുണ്ടാകുന്നത്. കടുപ്പമേറിയ വസ്തുക്കൾകൊണ്ട് പല്ല് തേക്കുക, തേക്കുമ്പോൾ അളവിൽ കവിഞ്ഞ ശക്തി പ്രയോഗിക്കുക, തൊഴിലിന്റെ ഭാഗമായോ അല്ലാതെയോ കടുപ്പമുള്ള സാധനങ്ങൾ പതിവായി കടിക്കുക തുടങ്ങിയവ പല്ലുകളിൽ പോറലുണ്ടാക്കുന്നു. ഇതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി രാസവസ്തുക്കൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന തേയ്മാനമാണ് ദ്രവീകരണം. 40 വയസ്സിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ള ആളുകളിൽ മോണയോടു ചേർന്ന ദന്തഗളത്തിൽ തേയ്മാനം ഉണ്ടാകുന്നു. ഉമിനീരിൽ അമ്ലത്തിന്റെ അംശം കൂടുതലുള്ളവരിലും [ജഠരാമ്ലത|ജഠരാമ്ലതയുള്ളവരിലും]] ഇത് കാണാം. ഇത്തരത്തിലുള്ള തേയ്മാനത്തിന് അസഹനീയമായ പുളിപ്പും തുടർന്ന് കടുത്ത വേദനയും ഉണ്ടാകും. ദ്രവീകരണംമൂലം പല്ലിനുണ്ടാകുന്ന തേയ്മാനം വാർധക്യവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തേയ്മാനം വർധിച്ച് പല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞുപോകുന്നു. അമ്ലതയുള്ള പാനീയങ്ങളായ നാരാങ്ങാവെള്ളം, കോള മുതലായവ പതിവായി കുടിക്കുന്നവർക്കും ആമാശയത്തിൽനിന്ന് അമ്ലം പുളിച്ചുതികട്ടി വരുന്നവർക്കും ഈ ദ്രവങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്ന പല്ലിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ദ്രവിച്ചുപോകുന്നു.

പോടുവന്നതും തേയ്മാനമുണ്ടായതും പൊട്ടിപ്പോയതുമായ ദന്തഭാഗങ്ങൾ മുറിച്ചുമാറ്റി പകരം അനുയോജ്യമായ പൂരക പദാർഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പഴയ ഘടന വീണ്ടെടുക്കുന്ന ദന്തപുനർനിർമിതി എന്ന ചികിത്സാരീതിയാണ് ദന്തക്ഷയത്തിനും തേയ്മാനത്തിനും അനുവർത്തിച്ചുവരുന്നത്. ദന്തപുനർനിർമിതി രണ്ടു വിധത്തിലുണ്ട്: താത്കാലിക പൂരണവും സ്ഥിര പൂരണവും. സിങ്ക് ഓക്സൈഡ്-യൂജിനോൾ സിമന്റ്, ഗട്ടാ പെർച്ച എന്നീ പദാർഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള താത്കാലിക പൂരണം ഒരു മാസം മുതൽ അങ്ങേയറ്റം ഒരു കൊല്ലം വരെ നിലനില്ക്കും. സമയ പരിമിതി, പല്ല് സ്ഥിരമായ പൂരണത്തിനു യോഗ്യമല്ലാതിരിക്കുക, ദീർഘമായ ചികിത്സയ്ക്ക് രോഗിയുടെ ആരോഗ്യനില തൃപ്തികരമല്ലാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയവ ഈ ചികിത്സ കൈക്കൊള്ളുന്നതിനുള്ള കാരണങ്ങളാണ്. സ്ഥിരമായ ദന്തപുനർനിർമിതിക്ക് കേടായ ഭാഗം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പാകപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. കേടുവന്ന ഭാഗം മുഴുവൻ മാറ്റിയ ശേഷം നിർമ്മാണപദാർഥം ഇളകിപ്പോകാതെയിരിക്കാൻ സഹായകമായ ഒരു ആകൃതി ഈ ഭാഗത്തിനു നല്കുകയാണ് ആദ്യ പടി. ചവയ്ക്കുമ്പോൾ സമ്മർദം ഏല്ക്കുന്ന പ്രതലമാണോ എന്നതും പല്ലിന്റെ സ്ഥാനവും വശവും ഒക്കെ കണക്കിലെടുത്താണ് അനുയോജ്യമായ പൂരണ പദാർഥം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. പരിശുദ്ധമായ [സ്വർണ്ണം|സ്വർണലോഹം]], 65%-ൽ കൂടുതൽ വെള്ളി എന്നിവ അടങ്ങിയ ലോഹസങ്കരത്തിന്റെ അമാൽഗം, കോംപസിറ്റ് റെസിൻ, ഗ്ലാസ് അയണോമർ എന്നിവ സ്ഥിരമായ പൂരണത്തിന് ഉപയോഗിക്കാം.

ശുദ്ധമായ തങ്കം മൃദുവായ ചെറിയ ഗോളങ്ങളായോ കടലാസ്സിനെക്കാൾ വളരെ കട്ടികുറഞ്ഞ ചെറുപാളികളായോ ലഭ്യമാണ്. ഇത് പല്ലിൽ നേരിട്ട് നിറയ്ക്കാം. നിറം മങ്ങുകയോ ദ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതിനാൽ ഏറ്റവും സ്ഥായിയായി നില്ക്കുന്ന പൂരണപദാർഥം സ്വർണം തന്നെയാണെങ്കിലും ചെലവ് അധികമായതിനാൽ ഉപയോഗം പരിമിതമാണ്. അണപ്പല്ലുകൾക്ക് ഏറ്റവും യോജിച്ചത് സിൽവർ അമാൽഗമാണ്. താരതമ്യേന ചെലവ് കുറവാണെന്നു മാത്രമല്ല ഈ പുനർനിർമിതി 20-30 വർഷം വരെ ഈടു നില്ക്കും. കോംപസിറ്റ് റെസിനുപയോഗിച്ചുള്ള അണപ്പല്ലുകളുടെ പുനർനിർമിതിക്ക് സമീപകാലത്ത് കൂടുതൽ പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസാരിക്കുമ്പോഴും ചിരിക്കുമ്പോഴും ദൃശ്യമാകുന്ന പല്ലുകളിൽ നിറവ്യത്യാസം തോന്നാതിരിക്കാനും ശോഭ കിട്ടാനും ആണ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

മുൻനിരയിലെ പല്ലുകളിൽ ചെറിയ കേടുകൾ മാറ്റുന്നതിനും തേയ്മാനം നികത്തുന്നതിനും ഗ്ളാസ് അയണോമർ ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ പദാർഥം പല്ലിന്റെ ധാതുക്കളുമായി രാസബന്ധം രൂപവത്കരിക്കുന്നതിനാൽ പല്ലിനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നിരിക്കുകയും കാഴ്ചയ്ക്ക് സ്വാഭാവികത തോന്നിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പല്ലിന്റെ കേടുകൾ മുറിച്ചു നീക്കി പാകപ്പെടുത്തിയശേഷം അതിന്റെ അളവുകൾക്കനുസരിച്ച് ലോഹത്തിലോ സിറാമിക്കിലോ വാർത്തെടുക്കുന്ന ഇൻലേ അഥവാ പല്ലിന്റെ പോടിനുള്ളിൽ കൃത്യമായി ഉറച്ചിരിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള ലോഹം/സിറാമിക്ക് കഷണം, ഓൺലേ എന്നിവ പല്ലിൽ ഒട്ടിച്ചുവയ്ക്കാവുന്നതാണ്.
ദന്തമജ്ജാ രോഗങ്ങൾ
വായ്നാറ്റം
സിസ്റ്റുകളും മുഴകളും
പല്ലുകളുടെ തേയ്മാനം