18-ആം നുറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്പിൽ നടന്ന വ്യവസായവിപ്ലവവും തൻമൂലമുണ്ടായ സാമ്പത്തികപുരോഗതിയും ഗതാഗതവികസനപദ്ധതികളുടെ ആവശ്യകതയിലേക്ക് ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിട്ടു. കൂടുതൽ വേഗത്തിലും അളവിലും അസംസ്കൃതസാധനങ്ങൾ എത്തിക്കുക, ഉത്പന്നങ്ങൾ വിപണികളിൽ അയയ്ക്കുക എന്നിവ ആവശ്യമായിത്തീർന്നു. ഗതാഗതത്തിൽ യന്ത്രസഹായം എന്ന നൂതനാശയം അങ്ങനെ ഉടലെടുത്തു. 1802-ൽ വില്യം സൈമിങ്ടൻ (William Symington ) ആവിശക്തികൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന യന്ത്രം ഒരു ബോട്ടിൽ ഘടിപ്പിച്ച് വിജയകരമായി പ്രവർത്തിപ്പിച്ചതോടെയാണ് യന്ത്രവത്കരണം ആരംഭിച്ചത്. അമേരിക്കക്കാരനായ റോബർട് ഫൂൾട്ടൻ (Robert Foulton) ആവിയന്ത്രം ഒരു വലിയ കപ്പലിൽ ഘടിപ്പിച്ചതോടെ സമുദ്രതരണം കൂടുതൽ സുഗമമായി.

കരമാർഗ്ഗമായുള്ള ഗതാഗതം പഴയ നിലയിൽതന്നെ തുടർന്നു. ആവിയന്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ പാളങ്ങളിൽകൂടി സഞ്ചരിക്കാവുന്ന ഒരു വാഹനം ഇംഗ്ളീഷുകാരനായ ജോർജ് സ്റ്റീഫൻസൻ (George Stephenson , 17811848) നിർമിച്ചത് കരമാർഗഗതാഗതത്തിൽ വിപ്ളവകരമായ മാറ്റം സൃഷ്ടിച്ചു. ഇതായിരുന്നു റെയിൽവേയുടെ ആരംഭം കുറിച്ചത്. സ്റ്റീഫൻസൻ ആദ്യമായി നിർമിച്ച ലോക്കോമോട്ടീവ് റോക്കറ്റ് (Locomotive Rocket) ദേശീയപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു പ്രദർശനവസ്തുവായി ഇന്നും സൂക്ഷിച്ചുവരുന്നു. കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും പാളങ്ങളുടെ സംവിധാനത്തിലും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിക്കുകയും അതിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്റ്റീഫൻസന്റെ ഈ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഇംഗ്ളണ്ട് ഒട്ടും അമാന്തം കാണിച്ചില്ല. വിപുലമായ ഒരു റെയിൽവേ നിർമ്മാണപദ്ധതി അവിടെ സമാരംഭിക്കപ്പെട്ടു. മറ്റു യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും അതു പകർത്തിയതോടെ റെയിൽവേ ഗതാഗതം അതിപ്രധാനമായിത്തീർന്നു. ഇന്നും ചില അംശങ്ങളിൽ റെയിൽവേഗതാഗതം മറ്റെല്ലാ കരമാർഗ ഗതാഗതരീതികളെക്കാൾ പ്രധാനമായി വർത്തിക്കുന്നു.
ആവിയന്ത്രങ്ങൾ റെയിൽവേയിൽ ഘടിപ്പിച്ച് ഓടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവയെ ഒരുപടികൂടി പരിഷ്കരിച്ച് പാളങ്ങളില്ലാതെ ഓടിക്കാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന പരീക്ഷണത്തിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ ഏർപ്പെട്ടു. ഇതും വളരെ വേഗം വിജയിച്ചു. 1824-ൽ അപ്രകാരമുള്ള വാഹനങ്ങൾ റോഡിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവ ആളുകളുടെ യാത്രയ്ക്ക് ഉപയോഗപ്പെടത്തക്കവണ്ണം പരിഷ്കരിക്കുന്നതിന് പിന്നെയും വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു. മണിക്കൂറിൽ 16 മുതൽ 26 കി.മീ. വരെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ഈ വാഹനങ്ങൾ പ്രചാരത്തിൽവന്നാൽ സ്റ്റേജ്കോച്ചുകൾ പുറംതള്ളപ്പെടുമെന്ന ഭീതി അവയുടെ ഉടമകളായ പ്രഭുക്കളെ ബാധിച്ചു. അവരുടെ സ്വാധീനശക്തിയുടെ ഫലമായി ഈ പുതിയ വാഹനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു നിയമംതന്നെ ഗവൺമെന്റ് നടപ്പിലാക്കി. 1861-ലെ ഈ നിയമം അനുസരിച്ച്, യന്ത്രം ഘടിപ്പിച്ചു റോഡിൽ ഓടുന്ന ഒരു വണ്ടിയുടെ മുമ്പേ അപകടമുന്നറിയിപ്പിനായി ഒരു ചുവന്നകൊടിയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാൾ പോകണമായിരുന്നു. യന്ത്രവത്കരണം കൊണ്ടുണ്ടാകുമായിരുന്ന യാത്രാസമയലാഭം അങ്ങനെ നിരാകരിക്കപ്പെട്ടതോടെ ആളുകൾക്ക് അവയിൽ താത്പര്യം കുറഞ്ഞു. 35 കൊല്ലത്തോളം ഈ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും റെയിൽവേ അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടു. റോഡു വാഹനങ്ങൾക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട യന്ത്രസംവിധാനങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതോടെ ആവിയന്ത്രങ്ങൾ റോഡുകളിൽനിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി.

ആവിയന്ത്രങ്ങൾ
അന്തർദഹനയന്ത്രങ്ങൾ
ട്രാമും ട്രോളിയും
ഗതാഗതം കേരളത്തിൽ