മുതുവാന്മാർ സ്വസമുദായത്തിൽ നിന്നു മാത്രമേ വിവാഹം കഴിക്കാറുള്ളൂ. ഈ നിയമം ലംഘിക്കുന്നവരെ സമുദായത്തിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയായ സ്ത്രീയെ പുരുഷൻ സ്പർശിക്കരുതെന്നാണ് നിയമം. തൊട്ടാൽ അയാൾ വിവാഹം കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായിത്തീരുന്നു. സ്ത്രീകൾ കുട ചൂടരുതെന്നും കോഴിമുട്ട തിന്നരുതെന്നും വിലക്കുകൾ ഉണ്ട്. വിലക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ സമുദായത്തിൽനിന്ന് പുറന്തള്ളുന്നു. ഇതു മൂലം പല സ്ത്രീകളും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയോ വേശ്യാവൃത്തിയിലകപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. ബാല്യദശ കഴിഞ്ഞാൽ ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും തന്താങ്ങൾക്കായി തീർത്ത ചാവടികളിൽ വേണം അന്തിയുറങ്ങാൻ. ആൺകുട്ടികളുടെ ചാവടികളിൽ മുതിർന്ന കുട്ടിയായിരിക്കും നേതാവ്. മറ്റുള്ളവരെ ശിക്ഷിക്കാനും ശാസിക്കാനും ഇയാൾക്ക് അധികാരമുണ്ട്. വിവാഹത്തോടെ ചാവടിജീവിതം അവസാനിക്കുന്നു. വിവാഹത്തലേന്ന് ചാവടിയോട് ഗാനരൂപത്തിലാണ് വിടചൊല്ലേണ്ടത്.

രണ്ട് മുറിയുള്ളതും ഏകദേശം ഒരേ വലിപ്പമുള്ളതുമായ വീടുകളാണ് മുതുവാന്മാർ പണിയുന്നത്. കാറ്റടിച്ച് വീടുതകരാതിരിക്കാൻ കാറ്റുപട്ട എന്ന പേരിൽ മറച്ചുകെട്ടൽ എല്ലാ വീടുകൾക്കുമുണ്ടാകും. പത്തുമുപ്പതു വീടുകൾ ചേർന്ന പ്രദേശത്തിനു കുടി എന്നു പറയും. ഇങ്ങനെ പല കുടികൾ ചേർന്നതാണ് അവരുടെ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ. 

മുതുവാന്മാർ മലദൈവങ്ങളെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്. മധുരമീനാക്ഷിയെയും മരിച്ചുപോയവരുടെ ആത്മാക്കളേയും ആരാധിക്കുന്നു. മാരിയമ്മൻ പൂജയും ഇവർക്കിടയിൽ പ്രധാനമാണ്‌. എല്ലാ കുടികളിലും ഒരോ കോവിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ അവിടെ പൂജയും ഒരുക്കും. പൊങ്കൽ, കോഴിക്കുരുതി, വഴിപാടുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ചാമിയൂട്ട് എന്ന ഉൽസവമാണ് ഏറ്റവും വിശേഷപ്പെട്ട ആഘോഷം. ഈ ഉൽസവം ഒരാഴ്ചയോളം നീണ്ടുനിൽക്കും. അടുത്തകാലത്തായി ശിവരാത്രിയും ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്.

വിശേഷാവസരങ്ങൾ
ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ
ചികിത്സയും ആരോഗ്യവും
ആചാരങ്ങൾ