ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കാഴ്ച നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതിനാൽ വഴി കാട്ടാനും ഖുർആനും മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഹൃദിസ്ഥമാക്കാനും സഹായിച്ചത് സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് തന്നെ കൂട്ടുകൂടാൻ ഒരുപാട് കൂട്ടുകാർ സന്നദ്ധത കാണിച്ചു.പിൽക്കാലത്ത് സൂഫി സരണിയിൽ അറിയപ്പെട്ടവരായി അതിൽ അധികമാളുകളും. ഖുർആൻ മനഃപാഠമാക്കുക, അത് പരസ്പരം ഓതി കേൾപ്പിക്കുക, ദേഹേഛകളോട് പൊരുതുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ശീലങ്ങൾ. ‘ഞങ്ങൾ തരീമിലെ മലയോരങ്ങളിൽ പോയി ഒന്നിച്ച് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഓതിയോതി സൂറത്ത് യാസീൻ എത്തിയപ്പോൾ അവിടുത്തെ മുഖം വിവർണമായി. മഹാൻ കരഞ്ഞു – ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ അനുഭവം

സയ്യിദ് ഹൻദുവാൻ (റ) ആയിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രധാന സുഹൃത്ത്. ദിക്റ് മജ്ലിസുകളിൽ അധികവും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമായിരുന്നു. ‘ദിക്റ് മജ്ലിസുകളിൽ സ്വയം മറന്ന് റബ്ബിലേക്ക് ലയിക്കും. പലപ്പോഴും എനിക്ക് അവരെ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്’.
കിതാബ് വായിച്ചുകൊടുക്കാൻ വേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് ഉമർ ബിനു ഹുസൈൻ (റ)വിനെയും സയ്യിദ് അഹ്മദ് ബിൻ ഹാശിം (റ)വിനെയും ആയിരുന്നു. ഉപകാരപ്രദമായ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും അവർ വായിച്ചു കൊടുത്തു. ഇബ്നു അത്താഇല്ലാഹിസ്സിക്കന്ദരിയുടെ ലത്വാഇഫുൽ മിനൻ, ഗസാലി ഇമാമിന്റെ ഇഹ്യ ഉലൂമുദ്ദീൻ ഉൾപ്പെടെ.

കൂട്ടുകാർ
പ്രബോധനം, അധ്യാപനം
രചനകൾ
വിയോഗം