ബ്രിട്ടനിലെ ലേബർ പാർട്ടി പ്രധാനമായും തൊഴിലാളി സംഘടനകളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. ട്രേഡ് യൂണിയൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഉപകരണം എന്ന നിലയ്ക്കാണ് ലേബർ പാർട്ടി രൂപം കൊണ്ടതുതന്നെ. ട്രേഡ് യൂണിയനുകൾ ലേബർപാർട്ടിയിൽ അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. വരിസംഖ്യയ്ക്കു പുറമേ യൂണിയനുകൾ ഒരു 'രാഷ്ട്രീയ ലെവി' (Political levy)യും നൽകിയിരുന്നു.

ട്രേഡ് യൂണിയനുകളുടെ രാഷ്ട്രീയ ഉപകരണമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ബ്രിട്ടിഷ് ലേബർ പാർട്ടി സ്ഥാപിതമായത് 1900-ലാണ്. 1918-ൽ സോഷ്യലിസമാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് ലേബർ പാർട്ടി ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1921-22-ൽ ബ്രിട്ടിഷ് പാർലമെന്റിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിപക്ഷകക്ഷിയെന്ന പദവി ലേബർ പാർട്ടിക്കു ലഭിച്ചു. 1924-ൽ ജെ.ആർ. മക്ഡൊണാൾഡിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ലേബർ പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വന്നു. ബ്രിട്ടിഷ് രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് ട്രേഡ് യൂണിയനുകൾ ആർജിച്ച വമ്പിച്ച സ്വാധീനശക്തിയുടെ തെളിവാണിത്. 1929-ലും മക്ഡൊണാൾഡിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ലേബർ പാർട്ടി അധികാരത്തിലെത്തുകയുണ്ടായി. 1940-ലെ വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ മന്ത്രിസഭയിലും ലേബർപാർട്ടിക്ക് പങ്കാളിത്തമുണ്ടായിരുന്നു. 1945-ൽ വീണ്ടും സി.ആർ. ആറ്റ്ലിയുടെ ലേബർ പാർട്ടി മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തിലെത്തി. ആറ്റ്ലി പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോഴാണ്, ഇന്ത്യക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചത്.

സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയൻ
യൂണിയനുകളുടെ പ്രവർത്തനരീതി
തുടക്കം
ലേബർ പാർട്ടി