ഗ്രാജ്വേറ്റ് പ്രോഗ്രാമിന് പ്രിൻസ്ടൺ സർവകലാശാലയിൽ ചേരാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സ്ത്രീയാണെന്ന കാരണത്താൽ അവർക്ക് അഡ്മിഷൻ ലഭിച്ചില്ല. തുടർന്ന് ന്യൂ യോർക്ക് സംസ്ഥാനത്തെ വാസ്സർ കോളേജിൽ അവർ ജ്യോതിഃശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദത്തിനു ചേർന്നു. 1948 ൽ ബാച്ചലർ ബിരുദം നേടിയ അവർ ആ വർഷം തന്നെ വിവാഹിതയായി. തുടർന്ന് കോർണെൽ സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്ന അവർ 1951 ൽ മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുദം നേടി. ഇക്കാലത്ത് അവർ 109 വ്യത്യസ്ത താരാപഥങ്ങളുടെ യാത്രാപഥങ്ങളെ നിരീക്ഷിയ്ക്കുകയും ഹബ്ബിൾ നിയമത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വ്യതിയാനം രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. മാർത്ത കാർപെന്റർ എന്ന ജ്യോതിഃശാസ്ത്രജ്ഞയുടെ കൂടെ താരാപഥങ്ങളുടെ ചലനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിയ്ക്കുകയും ഫിലിപ്പ് മോറിസൺ, ഹാൻസ് ബെതെ, റിച്ചാർഡ് ഫെയ്മാൻ എന്നിവരുടെ കീഴിൽ പ്രവർത്തിയ്ക്കുകയും ചെയ്‌തു. താരാപഥങ്ങൾക്ക് ഒരു ധ്രുവത്തിന് ചുറ്റുമായി ഒരു വർത്തുള ചലനം ഉണ്ടെന്നുള്ള അവരുടെ നിഗമനം തെളിയിയ്ക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും താരാപഥങ്ങൾ ചലിയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള നിരീക്ഷണം കൂടുതൽ ഗവേഷങ്ങൾക്ക് ചുവടു പാകി. സൂപ്പർ ഗാലക്ടിക് പ്രതലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ തെളിവുകളും ഇവരുടെ ഗവേഷണഫലമാണ്. ഇവരുടെ ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളും നിഗമനങ്ങളും വളരെ വിവാദപരമായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ അട്രോണോമിക്കൽ സൊസൈറ്റിയിൽ ഇവർ അവതരിപ്പിച്ച പ്രബന്ധം തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

വാഷിംഗ്‌ടൺ ഡി.സി.യിലെ ജ്യോതിഃശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നൽകുന്ന ഏക സർവ്വകലാശാലയായ ജോർജ്ടൌൺ സർവകലാശാലയിൽ അവർ പി.എഛ്.ഡി യ്ക്ക് ചേർന്നു. 23 വയസ്സിൽ പി.എഛ്.ഡി യ്ക്ക് ചേരുമ്പോൾ അവർ ഗർഭിണിയും അതേ സമയം തന്നെ ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുടെ അമ്മയുമായിരുന്നു. പ്രശസ്ത ജ്യോതിഃശ്ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ജോർജ് ഗാമോവ് ആയിരുന്നു ഇവരുടെ പി.എഛ്.ഡി ഉപദേശകൻ. താരാപഥങ്ങൾ കൂട്ടം ചേർന്നാണ് കാണപ്പെടുന്നത് എന്നായിരുന്നു 1954 ലെ ഇവരുടെ പി.എഛ്.ഡി പ്രബന്ധത്തിലെ പ്രധാന നിഗമനം. എന്നാൽ അതുവരെയുള്ള ആശയം അവ പ്രപഞ്ചത്തിൽ യാതൊരു ക്രമവുമില്ലാതെ ചിതറിക്കിടക്കുകയാണ് എന്നായിരുന്നു. അവരുടെ ഈ വാദം ഉടനെ തന്നെ പിന്തള്ളപ്പെടുക മാത്രമല്ല അടുത്ത ഇരുപത് കൊല്ലത്തോളം കാലം ആരും ഇതേപ്പറ്റി തുടർഗവേഷണം നടത്തുകയും ചെയ്തില്ല. ബിരുദപഠന കാലത്തെല്ലാം ലിംഗ അസമത്വത്തിന് വിധേയായ ഇവർക്ക് അക്കാലത്ത് തന്റെ ഗൈഡിനെ സർവകലാശാലയിൽ നേരിട്ട് കാണാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

വിദ്യാഭ്യാസം
ലേഖനങ്ങൾ/പ്രബന്ധങ്ങൾ
സ്വകാര്യ ജീവിതം
പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ