പിൽക്കാലത്ത് അർദ്ധപെലേജിയനിസം(Semi-pelagianism) എന്നറിയപ്പെട്ട ദൈവശാസ്ത്രനിലപാടിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായി കാസിയൻ കരുതപ്പെടുന്നു. രക്ഷയിലേയ്ക്കുള്ള ആദ്യത്തെ ചുവടുവയ്പ് ദൈവകൃപയെ ആശ്രയിക്കാതെ സ്വതന്ത്രമനസ്സുപയോഗിച്ച് വ്യക്തികൾ നടത്തുന്നതാണെന്ന വാദമാണ്‌ അർദ്ധപെലാജിയനിസം. ആത്മരക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നതിൽ സ്വതന്ത്രമനസ്സുപയോഗിച്ച് ഓരോരുത്തരും നടത്തുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്‌ പ്രാധാന്യം കൊടുത്ത പെലേജിയൂസിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിനും ജന്മപാപത്തിന്റെ ഭാരം പേറി ജനിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ രക്ഷ, ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സൗജന്യമായി ലഭിക്കുന്ന കൃപയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചാണെന്ന ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്തീനോസിന്റെ നിലപാടിനും ഇടയ്ക്കുള്ള മദ്ധ്യമാർഗ്ഗമായിരുന്നു അർദ്ധപെലേജിയയിസം. അർദ്ധപെലാജിയനിസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് നടന്ന വിവാദങ്ങളിൽ കാസിയൻ പങ്കെടുത്തതേയില്ല; ഈ വിഷയത്തിൽ കാസിയന്റെ എതിർചേരിയിലായിരുന്ന അക്വിറ്റേനിലെ പ്രോസ്പർ, കാസിയന്റെ ജീവിതവിശുദ്ധിയെ ഏറെ മാനിക്കുകയും ഈ തർക്കത്തിലേയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ വലിച്ചിഴക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്, ക്രി.വ. 529-ൽ ഓറഞ്ചിൽ നടന്ന പ്രാദേശിക സഭാസമ്മേളനത്തിൽ പാശ്ചാത്യസഭ അർദ്ധപെലേജിയനിസത്തെ ശപിച്ചു. എന്നാൽ, അർദ്ധപെലേജിയനിസത്തെ പൗരസ്ത്യസഭയിലെ സൂനഹദോസുകൾ ഒരിക്കലും തിരസ്കരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, ജന്മപാപത്തെ സംബന്ധിച്ച കാസിയന്റെ നിലപാട്, പൗരസ്ത്യസഭയുടെ വിശ്വാസവുമായി ഇണങ്ങിപ്പോകുന്നതാണെന്ന് പല ഓർത്തഡോക്സ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും കരുതുന്നു.

കാസിയന്റെ രചനകളിൽ അർദ്ധപെലേജിയനിസം എന്നാരോപിക്കപ്പെട്ടവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ "സമ്മേളനങ്ങൾ" എന്ന കൃതിയുടെ മൂന്നും അഞ്ചും പതിമൂന്നും ഭാഗങ്ങളിലാണുള്ളത്.

ആശ്രമാധിപൻ
കാസിയന്റെ സ്വാധീനം
അർദ്ധ പെലേജിയനിസം
ജീവിതരേഖ