ഒരു അൽഗൊരിതത്തിന്റെ സമയ സങ്കീർണ്ണത, അതിലടങ്ങിയ വിവിധ ക്രിയകളുടെ എണ്ണവുമായും, അവ ഓരോന്നും ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ സമയവുമായിയും നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടാണിരിയ്ക്കുന്നത്. ചുവടെ കൊടുത്ത സമവാക്യം അത്തന്മൊരു സമീപനരീതിയാണ് കുറിയ്ക്കുന്നത്.

T = c1A + c2B + c3C + c4D + c5E

A = അറേ ഉപയോഗങ്ങളുടെ എണ്ണം.

B = പൂർണ്ണ സംഖ്യകളുടെ കൂട്ടലുകളൂടെ എണ്ണം.

C = താരതമ്യങ്ങളുടെ എണ്ണം.

D = ഇങ്ക്രിമെന്റുകളുടെ എണ്ണം.

E = താത്കാലിക മൂലകങ്ങളിൽ, മൂല്യം ഇടുന്ന ക്രിയകളുടെ എണ്ണം

c1,c2,c3,c4,c5 എന്നിവ ഇവ ഓരോന്നും ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ സമയം. ഇത് കമ്പ്യൂട്ടറിനെയും, ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന ഭാഷയെയും, കമ്പൈലറിനെയുമൊക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. 

ഇപ്രകാരം ഓരോന്നും കൃത്യമായി കണക്കാക്കി ഒരു കൃത്യമായ ഗണിതമാതൃക സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു പല പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ഉണ്ട്. ഉയർന്ന ഗണിത ക്രിയകൾ ആവശ്യമായ സങ്കീർണ്ണങ്ങളായ ഫോർമുലകളൂം മറ്റും ചിലപ്പോൾ ആവശ്യമായി വരും. അതിനു പുറമേ, അത്ര വിശദമായ ഒരു വിശകലനം വഴി ലഭിയ്ക്കാവുന്ന നിരീക്ഷണത്തിനായി ചിലവിടുന്ന ഊർജ്ജത്തിനനുസരിച്ചുള്ള വലിയ ഗുണം ചിലപ്പോൾ ലഭിച്ചെന്നു വരില്ല. അതിനാൽ പ്രയാസം കുറഞ്ഞ രീതിയിൽ ഏറെ കുറേ കൃത്യമായ സമയ സങ്കീർണ്ണത നിർദ്ധാരണം നടത്താവുന്ന രീതിയിൽ ചില ലളിതമാക്കലുകൾ വിശകലനത്തിൽ വരുത്താവുന്നതാണു.


വളർച്ചാനിരക്കിലുള്ള ക്രമവ്യത്യാസമനുസരിച്ച് വർഗ്ഗീകരണം
ഗണിതമാതൃക സൃഷ്ടിച്ച് വിശകലനം
പ്രയോഗസിദ്ധമായ വിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിശകലനം
സമയ സങ്കീർണ്ണതയുടെ വിശകലനം