1948-ൽ ഗാന്ധിജിയുടെ മരണശേഷം അഹിംസാ സിദ്ധാന്തം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ചുമതല അദ്ദഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും ആത്മീയ പിൻഗാമിയുമായ ആചാര്യ വിനോബാ ഭാവെ ഏറ്റെടുത്തു. ഇതിനായി അദ്ദഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൗണാർ ആശ്രമത്തിൽ നിന്നും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ടതായി വന്നു. സമൂഹത്തിൽ ഏവരുടെയും ഉയർച്ച ലക്ഷ്യമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള സർവ്വോദയ എന്ന ഗാന്ധിയൻ ദർശനത്തിന്റെ വക്താവായിരുന്നു വിനോബാ ഭാവേ. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 1951-ൽ നടന്ന മൂന്നാമത് സർവോദയ സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ അദ്ദേഹം ഹൈദ്രാബാദിനടുത്തുള്ള ശിവറാംപള്ളിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിപ്ലവവും ഭൂവുടമകളുടെ ചൂഷണവും മൂലം ദുരിതമനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഗ്രാമവാസികളെ കാണുവാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.

1951 ഏപ്രിൽ 18-ന് നൽഗൊണ്ട ജില്ലയിലെ പോച്ചംപള്ളി ഗ്രാമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ഗാന്ധിശിഷ്യന് ഊഷ്മളമായ സ്വീകരണമാണ് ഗ്രാമവാസികൾ നൽകിയത്. 700 കുടുംബങ്ങൾ വസിച്ചിരുന്ന ആ ഗ്രാമത്തിൽ മൂന്നിൽ രണ്ടുഭാഗം കുടുംബങ്ങൾക്കും സ്വന്തമായി ഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും അവർക്ക് യാതൊരു സഹായവും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. പോച്ചംപള്ളിയിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ ദലിതർക്കു കൃഷി ചെയ്ത് ജീവിക്കുവാൻ 80 ഏക്കർ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യണമെന്ന് വിനോബാഭാവേ ഗ്രാമവാസികളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഭൂവുടമയായിരുന്ന രാമചന്ദ്ര റെഡ്ഡി മുന്നോട്ടുവരികയും 100 ഏക്കർ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവം വിനോബാ ഭാവയെ ഏറെ സ്വാധീനിക്കുകയും രാജ്യവ്യാപകമായി ഭൂദാന പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിക്കുവാൻ പ്രേരണ നൽകുകയും ചെയ്തു.

ആരംഭം
സ്വാധീനം
ഭൂദാന യാത്രകൾ
ശക്തിക്ഷയം