[2011-ലെ സെൻസസ്]] അനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ ജനസംഖ്യയുടെ നാലിലൊന്ന് (26.56%) മുസ്‌ലിംകളാണ്. കേരള സംസ്ഥാനത്ത് കണക്കാക്കിയ മുസ്‌ലിം ജനസംഖ്യ (2011-ലെ സെൻസസ് പ്രകാരം) 88,73,472 ആണ്. 46,21,685 പേർ നഗരങ്ങളിലും 42,51,787 പേർ ഗ്രാമീണ മേഖലയിലുമാണ് വസിക്കുന്നത്

വടക്കൻ കേരളത്തിൽ (മുൻ മലബാർ ജില്ല) മുസ്‌ലിംകളുടെ എണ്ണം വളരെ കൂടുതലാണ്. അറബിക്കടലിലെ ലക്ഷദ്വീപ് ദ്വീപുകളിൽ മാപ്പിളമാരും ഉണ്ട്. കർണാടകയുടെ തെക്കൻ ജില്ലകളിലും തമിഴ്‌നാടിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിലും മലയാളി മുസ്‌ലിംകൾ വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമേ താമസമാക്കിയിട്ടുള്ളൂ, അതേസമയം ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ സമൂഹത്തിന്റെ ചിതറിയ സാന്നിധ്യം കാണാം. മലബാർ ജില്ലയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് മേധാവിത്വം സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ, ബർമ, അസം തോട്ടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തെക്ക് കിഴക്കൻ ഏഷ്യ ആശങ്കകളിൽ സ്വമേധയാ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനും ധാരാളം മാപ്പിളമാരെ നിയമിച്ചു പാകിസ്താനിലും മലേഷ്യയിലും കുടിയേറിയ മാപ്പിളമാരെ കാണാറുണ്ട്. കൂടാതെ, മുസ്‌ലിംകളിൽ ഗണ്യമായൊരു വിഭാഗം മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സൗദി അറേബ്യ, യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്സ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ തൊഴിൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മുസ്‌ലിംകളെ പോർച്ചുഗീസ് ചരിത്രകാരന്മാർ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകളായി വേർതിരിച്ചിരുന്നു: 


പരദേശി മാപ്പിളമാരെക്കാൾ സാമ്പത്തികമായി തൊട്ടുതാഴെയായിരുന്നു സ്വദേശി മാപ്പിളമാർ. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ, മുസ്‌ലിംകൾ പ്രധാനമായും കേരളത്തിന്റെ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ താമസമാക്കി. (പ്രത്യേകിച്ച് പ്രധാന കേരള തുറമുഖങ്ങളായ കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ, കൊച്ചി, കൊല്ലം എന്നിവിടങ്ങളിൽ) പരമ്പരാഗതമായി വരേണ്യ വ്യാപാരികളായിരുന്നു അവർ. യൂറോപ്യൻ കാലഘട്ടം വരെ മുസ്‌ലിംകൾ മിക്കവാറും തുറമുഖ നഗരങ്ങളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നു. മധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ പശ്ചിമേഷ്യൻ നാവികർക്ക് മിക്ക കേരള തുറമുഖങ്ങളിലും കയറ്റിറക്കത്തിന് നാട്ടുകാരെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നു. പരമ്പരാഗത സമുദ്ര മത്സ്യത്തൊഴിലാളി സമൂഹവുമായി പരസ്പര പ്രയോജനകരമായ ബന്ധത്തിലേക്ക് ഇത് അവരെ നയിച്ചു. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഒരുകാലത്ത് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരായിരുന്ന ഹിന്ദുക്കളായ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഇസ്‌ലാം മതം പിന്തുടർന്നു.

പോർച്ചുഗീസ് കാലഘട്ടത്തിലും അതിനുശേഷവും, ചില മുസ്‌ലിം വ്യാപാരികൾ വാണിജ്യത്തിന് പകരം മറ്റു തൊഴിലുകൾ തേടി ഉൾനാടുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ചിലർ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുകയും ഭൂവുടമകളായിത്തീരുകയും ചിലർ കാർഷിക തൊഴിലാളികളായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിനും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയിൽ, താഴ്ന്നജാതിയിലുള്ള വിഭാഗങ്ങളുടെ മതപരിവർത്തനം മൂലം മലബാറിൽ മുസ്‌ലിംകളുടെ ജനസംഖ്യ അതിവേഗം വർദ്ധിച്ചു.
കേരളത്തിലെ മുസ്‌ലിം ജനത ക്രമേണ മലബാറിന്റെ തീരത്ത് നിന്നും ഉൾഭാഗത്തേക്ക് പരന്നു. 10 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ചെറുമ സമുദായത്തിൽ നിന്നുള്ള 50,000 പേർ (മുൻ തൊട്ടുകൂടാത്തവർ) ഇസ്‌ലാം മതം സ്വീകരിച്ചുവെന്ന് വില്യം ലോഗൻ 1871-ലെയും 1881-ലെയും സെൻസസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് പറയുന്നുണ്ട്.

1807 ൽ ഉണ്ടായിരുന്ന 1,70,113 ൽ നിന്ന് മലബാറിലെ മാപ്പിളമാരുടെ ജനസംഖ്യ 1921 ൽ 10,04,321 ആയി ഉയർന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മുസ്‌ലിം വളർച്ച കേരളത്തിലെ സാധാരണ ജനതയെക്കാൾ കൂടുതലാണ്.
1836-1921 കാലയളവിൽ ബ്രിട്ടീഷ് കാലഘട്ടത്തിലാണ് മാപ്പിള ലഹള എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന സമരങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്. ഇത് മലബാറിനെ ദക്ഷിണ-ഉത്തര ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാനും ഉൾനാടൻ മാപ്പിളമാരെയും മാപ്പിള വ്യാപാരികളെയും വേറെവേറെ പരിഗണനകളാൽ കാണാനും ഇടയാക്കി. ഉയർന്ന ജാതിക്കാരായ ഹിന്ദുക്കളിൽ നിന്നും മതപരിവർത്തനം നടത്തിയവരാണ് - തിരുവിതാംകൂറിലെയും കൊച്ചിയിലെയും മുസ്‌ലിംകൾ. ദക്ഷിണ കേരളത്തിൽ മലയാളി മുസ്‌ലിംകളെ മാപ്പിള എന്ന് വിളിക്കാറില്ല.

ഹിന്ദുക്കളേയും ക്രിസ്ത്യാനികളേയും അപേക്ഷിച്ച് മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ ജാതിവിവേചനം ഇല്ല എന്ന് പറയാമെങ്കിലും, പ്രാദേശികമായ ചില സാമൂഹിക ശ്രേണികൾ നിലവിലുണ്ട്.


ചരിത്രം
പദോൽപ്പത്തി
ജനസംഖ്യാപ്രാതിനിത്യം
മാപ്പിളപ്പാട്ടുകൾ