പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം വേർപ്പെട്ട് 1971ൽ ബംഗ്ലാദേശ് രൂപീകരണം നടന്നപ്പോഴാണ് ബംഗ്ലാദേശ് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയും നിലവിൽ വരുന്നത്. മൗലാനാ അബ്ദുറഹിം സാഹിബിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് കിഴക്കൻ പാകിസ്താനിൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അടിത്തറയിടുന്നത്. 1954 ൽ പ്രഫസർ ഗുലാം അഹ്മദ് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയിൽ ചേർന്നതിന് ശേഷം പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ സജീവമായി.പിന്നീടദ്ദേഹം ജമാഅത്തിന്റെ അമീറുമായി. 1970ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവാമിലീഗിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലായി ജമാഅത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. 1971 ൽ ശൈഖ് മുജീബുറഹ്മാനിന്റെയും അവാമിലീഗിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ വിഘടനവാദം ശക്തിപ്പെട്ടപ്പോൾ പാകിസ്താൻ അഖണ്ഡതക്ക് വേണ്ടി ഉറച്ചു നിന്നു.
അശ്ശംസ്, അൽ ബദർ എന്നീ സംഘടനകൾ രൂപീകരിച്ച് വിഘടനത്തിനെതിരെ പ്രവർത്തനം ശക്തിപ്പെടുത്തി. 7000 ഓളം ജമാഅത്ത് പ്രവർത്തകർ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമായി അഖണ്ഡതക്കെതിരെ പോരാടിയതിനെ തുടർന്ന് രക്തസാക്ഷികളായി. എന്നാൽ വിഘടനവിഭാഗം വിജയിക്കുകയും ബംഗ്ലാദേശ് രൂപീകരിച്ച ശേഷം സംഘടനയെ നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു.ജമാഅത്ത് നേതാവായ പ്രൊഫ.ഗുലാം അഅ്സമിനെ നാട്ടിൽ നിന്നും പുറത്ത് പോവേണ്ടിവന്നു. ജനറൽ സിയാഉറഹ്മാൻ അധികാരത്തിൽ വന്നതിന് ശേഷമാണ് നിരോധനം പിൻവലിച്ചത്. 1978 ൽ നിരോധനം നീങ്ങിയെങ്കിലും പ്രവർത്തനം സജീവമായത് 1980 ഫെബ്രുവരിയിലാണ്. ഭരണപക്ഷത്ത് നിന്നും കടുത്ത എതിർപ്പുകളാണ് ശേഷവും നേരിടേണ്ടി വന്നത്. എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ അതിനെയെല്ലാം അതിജീവിക്കാൻ സംഘടനക്കായി.

മൗലാനാ അബ്ദുറഹീം സാഹിബ്, മൗലാനാ അബ്ദുൽ ഖാലിഖ്, മൗലാനാ അബുൽ കലാം യൂസുഫ്, മൗലാനാ അബ്ബസ് അലി ഖാൻ, മൗലാനാ അബുസ്സുബ്ഹാൻ ഖാൻ, മൗലാനാ ഗുലാം അഅസം മുതലായവരാണ് ബംഗ്ലാദേശ് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ മുഖ്യമായി പങ്ക് വഹിച്ചത്.

ചരിത്രം
ചരിത്രഘട്ടങ്ങൾ
പോഷക സംഘടനകൾ
മറ്റുമേഖലകളിൽ