ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ സ്വാധീനം കൊണ്ട് പ്രകാശത്തിന്റെ സഞ്ചാരദിശക്കുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനമാണ് ഈ പ്രതിഭാസത്തിനാധാരം. ഒരു നിരീകഷകനും പ്രകാശസ്രോതസ്സിനുമിടയിലുള്ള പിണ്ഡമേറിയ വസ്തുവിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണം കാരണം പ്രകാശം വളഞ്ഞു സഞ്ചരിക്കുകയും അങ്ങനെ പ്രകാശസ്രോതസ്സിന്റെ വികലമായ ചിത്രങ്ങൾ (Images) ലഭ്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. പിണ്ഡമേറിയ വസ്തു ഒരു ലെൻസ് ആയി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയാണിവിടെ. ലെൻസിന്റെ പിണ്ഡം, വലിപ്പം, സ്ഥാനം എന്നിവയനുസരിച്ച് ഒന്നോ അതിലധികമോ ചിത്രങ്ങൾ, ചിത്രങ്ങളുടെ ഒരു പൂർണവലയം(ഐൻസ്റ്റീൻ റിംഗ്), ചിത്രങ്ങളുടെ അപൂർണവലയം(ആർക്കുകൾ) എന്നിവയിലേതെങ്കിലും ഉണ്ടാവാം. ആദ്യം ഈ പ്രതിഭാസം നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് 1979ലാണ്. അതിനുശേഷം നൂറിലധികം ഗുരുത്വാകർഷണ ലെൻസുകൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

നിരീക്ഷണ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ തമോദ്രവ്യത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം കണ്ടെത്താൻ ഗുരുത്വാകർഷണ ലെൻസിങ് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. വിദൂര താരാപഥങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കാനും അങ്ങനെ ഹബിൾ സ്ഥിരാങ്കത്തിന്റെ മൂല്യം കണ്ടെത്താനുമുള്ള ഒരു പ്രകൃതിദത്ത ടെലസ്കോപ്പ് ആയും ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു. ലെൻസിങിലൂടെ കിട്ടിയ വിവരങ്ങൾ താരാപഥങ്ങളുടെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചു പഠിക്കാനും ഉപയോഗിക്കാം.

ഗുരുത്വാകർഷണ തരംഗ ജ്യോതിശാസ്ത്രം(Gravitational Wave Astronomy)
Orbital effects and the relativity of direction
ഗുരുത്വാകർഷണ ലെൻസിങ്
ആപേക്ഷികതയുടെ സാമാന്യവൽക്കരണം