പാശ്ചാത്യഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് ജനത ഭാഷാപഠനത്തിന് നൽകിയ സംഭാവനകളിൽ നിന്നാണ്‌. ബി. സി.6-5 നൂറ്റാൺടുകളിൽതന്നെ ഗ്രീസിൽ ഭാഷാപഠനം ആരഭിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രം പറയുന്നു. ബി. സി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഡയനീഷ്യസ് ത്രാക്സ് , എ.ഡി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അപ്പോളോണിയസ് ഡിസ്കോളസ് എന്നീ ഭാഷാചിന്തകന്മാരാണ് ഗ്രീക്ക് വ്യാകരണപദ്ധതിക്ക് അടിത്തറയിട്ടത്. പ്രാചീനഗ്രീക്കുകാർ തങ്ങളുടെ ഭാഷയെ മാത്രമേ പഠനവിഷയമായി കണ്ടിരുന്നുള്ളു. തങ്ങളുടെ ഭാഷ മനുഷ്യചിന്തയുടെ സാർ വലൗകിക മാതൃകാരൂപമാണെന്ന് അവർ കരുതിയിരുന്നു. പ്രപഞ്ചവ്യവസ്ഥയുടെ തന്നെ മാതൃകയായി അവർ തങ്ങളുടെ ഭാഷയെ കരുതിയിരുന്നതായി ഭാഷാചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു ഭാഷണഘടകങ്ങളെപ്പറ്റിയും ആഖ്യ, ആഖ്യാതം എന്നിവയെപ്പറ്റിയും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അതുപോലെ ലിംഗം, വചനം, വിഭക്തി, പുരുഷൻ, കാലം, പ്രകാരം എന്നിവയെപ്പറ്റിയും അമൂർത്തമായ പരികല്പനകളെന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അപരിചിതവും അജ്ഞാതവുമായിരുന്ന പ്രാചീന ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഇലിയഡ്, ഒഡീസി മുതലായ ഗ്രന്ഥങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള അരിസ്റ്റാർക്കസിന്റെ(ബി.സി 216-144) പഠനാന്വേഷണങ്ങളാണ് ഗ്രീക്ക് ഭാഷാപഠനത്തെ കൂടുതൽ സജീവമാക്കിത്തീർത്തത്. ഇതിഹാസങ്ങളുടെ ശരിയായ പകർപ്പുകൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിലും അവയിലെ ഭാഷയെ പഠനവിധേയമാക്കുന്നതിലും അക്കാലത്ത് ഗ്രീക്കുകാർ ഉൽസാഹികളായിരുന്നു കല,തത്ത്വചിന്ത, രാഷ്ട്രമീമാംസ മുതലായമേഖലകളിൽ ഗ്രീക്കുകാർ കൈവരിച്ച നേട്ടത്തിനുസമാനമായ പുരോഗതി അവർ ഭാഷാപഠനരംഗത്തും കൈവരിച്ചു.അന്യനാടുകളുമായി അതിപ്രാചീനകാലം മുതൽക്കേ തുടർന്നു പോന്നിരുന്ന വാണിജ്യ-വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളാണ് ഗ്രീക്ക് വിജ്ഞാനത്തിന്റെ വളർച്ചക്ക് വലിയ പ്രചോദനമായിത്തീർന്നത്. പ്ലേറ്റോയുടെ സുപ്രസിദ്ധങ്ങളായ ഡയലോഗുകളിലൊന്നായ ക്രാറ്റിലസിൽ ഗ്രീക്കുഭാഷയിലേക്ക് പലപദങ്ങളും അന്യഭാഷയിൽ നിന്ന് കടന്നുവന്നതാകാമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.ഹെറോഡോട്ടസും മറ്റുചിലരും പലതരത്തിലുള്ള വൈദേശികപദങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുകയും അവയെപ്പറ്റി ചർച്ച ചെയ്യുകയുംചെയ്യുന്നുണ്ട്. ആലേഖനരീതി വികസിപ്പിച്ചത് ഗ്രീക്കുകാരല്ലെങ്കിലും ഭാഷയിലെ ഓരോ സ്വനഘടകത്തേയും ചിഹ്നം ഉപയോഗിച്ച് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യാവുന്ന സ്വനിമലിപിയുടെ പ്രാഥമികരൂപങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചത് ഗ്രീക്കുകാരായിരിക്കണം. സോക്രട്ടീസിനുമുൻപും ശേഷവും ഗ്രീക്ക് ഭാഷയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭാഷയെപ്പറ്റിപഠിച്ച നിരവധി തത്ത്വചിന്തകരുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അരിസ്റ്റോട്ടിലിനുശേഷമാണ് അത് തത്ത്വചിന്തയുടെ ഒരു പ്രത്യേക ശാഖയായി അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയത്.
ഭാഷാപഠനത്തിന്റെ ഭാരതീയ പാരമ്പര്യം
തമിഴ്വഴിച്ചിട്ട
ഭാഷാപഠനത്തിന്റെ ഗ്രീക്-റോമൻ വഴിത്താരകൾ
ഭാഷാപഠനത്തിലെ മതസ്വാധീനം