സാമാന്യ ആപേക്ഷികതപ്രകാരം ഒരു പിണ്ഡകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റും ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന രണ്ടു വസ്തുക്കളുടെ വ്യൂഹം(ഉദാ.ദ്വന്ദ്വനക്ഷത്രം) ഗുരുത്വാകർഷണതരംഗങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കും. അങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന ഊർജ്ജനഷ്ടം മൂലം അവയ്ക്കിടയിലെ ദൂരവും പരിക്രമണദൈർഘ്യവും കുറയുന്നു. സൗരയൂഥത്തിലെ സാധാരണ ദ്വന്ദ്വനക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഈ പ്രതിഭാസം വളരെച്ചെറുതാണ്. എന്നാൽ ബൈനറി പൾസാറുകൾ, ഒരു പിണ്ഡകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള രണ്ടു ന്യൂട്രോൺ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വ്യൂഹം എന്നിവയിലെല്ലാം ഈ പ്രതിഭാസം നിരീക്ഷിക്കാം.

ഗുരുത്വതരംഗങ്ങൾ ഓർബിറ്റൽ പിരീഡിലുണ്ടാകുന്ന ഈ കുറവ് ആദ്യമായി നിരീക്ഷിച്ചത് റസ്സൽ അലൻ ഹൾസ്, ജോസഫ് ഹൂട്ടൺ ടെയ്‌ലർ എന്നിവരാണ്. PSR1913+16 എന്ന ബൈനറി പൾസാറിൽ 1974-ൽ നടത്തിയ ഈ നിരീക്ഷണത്തിന് 1993-ൽ അവർക്ക് ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനുശേഷം ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരവധി ബൈനറി പൾസാറുകൾ കണ്ടെത്തി.വ്യൂഹത്തിലെ രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങളും പൾസാറുകളായ PSR J0737-3039 അവയിൽ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

വക്രിച്ച സ്ഥലകാലത്തിലെ ക്വാണ്ടം ഫീൽഡ് സിദ്ധാന്തം
ഗുരുത്വാകർഷണ ലെൻസിങ്
Orbital decay
തമോഗർത്തങ്ങൾ,മറ്റു സാന്ദ്രതയേറിയ വസ്തുക്കൾ