ശിലായുഗത്തിനു മുൻപ് കേരളമെന്നു പറയുന്നത് വനങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട പ്രദേശമായിരുന്നു. ലോഹയുഗത്തിൻറെ ആരംഭത്തോട് കൂടിയാണ് കേരളത്തിൽ ചെറിയ തോതിൽ കൃഷി രീതികൾ ആരംഭിച്ചത്. അവതന്നെ നിലനിൽപ്പിനു വേണ്ടി ഉള്ളവയായിരുന്നു. വിദേശികളുടെ വരവോടു കൂടി കേരളത്തിൻറെ കൃഷി രീതികളിൽ വ്യക്തമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഡച്ചുകാരിൽ നിന്നാണ് തെങ്ങിനും, നാളികേരത്തിനും പ്രസിദ്ധി നേടിയ കേരളം തെങ്ങ് കൃഷിയുടെ ശാസ്ത്രീയ വശങ്ങൾ പഠിച്ചത്. കൂടാതെ, ഇന്ന് കേരള സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥയിൽ വലിയൊരു പങ്കും സംഭാവന നൽകുന്ന കയർ മേഖലയെ ഇന്ന് കാണുന്ന രീതിയിൽ വികസിപ്പിച്ചത് ഡച്ചുകാരാണ്. പോർച്ചുഗീസുകാർ കേരള കാർഷിക മേഖലയെ ഒന്നടങ്കം പുനരുദ്ധരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയുണ്ടായി, അതിൻറെ ഫലമായി നമുക്ക് പലതും നേടാനും സാധിച്ചു. എങ്കിൽ കൂടിയും, കോളനിവാഴ്ച നമ്മുടെ കാർഷിക മേഖലയെ കുറച്ചൊന്നും അല്ല ചൂഷണം ചെയ്തത്. കൃഷി ചെയ്തിരുന്ന മണ്ണിനു മേലുള്ള അവകാശം പോലും നൽകാതെ, താങ്ങാവുന്നതിലും അധികം ചുങ്കം ചുമത്തി നമ്മുടെ കർഷകരെ ആത്മഹത്യയിലേക്കും തടവറകളിലേക്കും ആണ് വിദേശികൾ നയിച്ചത്. ബ്രിട്ടീഷ്‌ രാജ്യത്തെക്കാളും സമ്പന്നമായിരുന്ന ബംഗാളിനെ വെറും പട്ടിണികോലമാക്കി അവർ കപ്പൽ കയറി. അവർ നൽകിയ പല കാർഷിക വിളകളും ഇന്നും നമ്മുടെ നാടിൻറെ സമ്പത്ഘടനയുടെ നട്ടെല്ലായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഉദാഹരണം, കാപ്പി,തേയില,റബ്ബർ. അന്നെന്ന പോലെ ഇന്നും കേരളം സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് പേരുകേട്ട നാടാണ്‌. കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു നമ്മുടെ നാടിൻറെ വ്യവസായ മേഖലയും നിലനിന്നു പോയത്. 
കൃഷിയുടെ ചരിത്ര പാതയിലൂടെ
കാലാവസ്ഥ
ആധുനിക കാലത്തിൻറെ കൈകളിൽ കൃഷി
കാർഷിക വിപ്ലവം