1886 അവസാനം കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളെയും പേറ്റന്റുകളെയും പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ച് കമ്പനികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ വിദഗ്ദ്ധരും അവ സാമ്പത്തികലാഭത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നവരുമായ വെസ്റ്റേൺ യൂണിയനിൽ ഒരു സൂപ്രണ്ടായ ആൽഫ്രഡ് എസ് ബ്രൗണിനെയും ന്യൂയോർക്കിലെ ഒരു അഭിഭാഷകനായ ചാൾസ് എഫ് പെക്കിനെയും കണ്ടുമുട്ടി. തെർമോ-മാഗ്നറ്റിൿ മോട്ടോർ അടക്കമുള്ള ടെസ്‌ലയുടെ പുത്തൻ ആശയങ്ങളായ വൈദ്യുത ഉപകരണങ്ങളിൽ തൽപ്പരരായ അവർ, ടെസ്‌ലയെ സാമ്പത്തികമായി പിന്തുണയ്ക്കാനും ടെസ്‌യുടെ പേറ്റന്റുകളെ നോക്കിനടത്താമെന്നും സമ്മതിച്ചു. 1887 ഏപ്രിലിൽ അവർ ഒരുമിച്ച് ടെസ്‌ല ഇലക്ട്രിൿ കമ്പനി രൂപീകരിച്ചു. ലാഭത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് ടെസ്‌ലയ്ക്കും മൂന്നിലൊന്ന് പെക്കിനും ബ്രൗണിനും മൂന്നിലൊന്ന് വികസനങ്ങൾക്കുമായി വകയിരുത്താനും ആയിരുന്നു കരാർ. മാൻഹാട്ടനിലെ 89 ലൈബ്രറി തെരുവിൽ അവർ ഒരു ലാബറട്ടറി സ്ഥാപിക്കുകയും അവിടെ ടെസ്‌ല പുതിയ മോട്ടോറുകളും ജനറേറ്ററുകളും മറ്റു വൈദ്യുത ഉപകരണങ്ങളും ഉണ്ടാക്കാനും നിലവിലുള്ളത് പരിഷ്കരിക്കാനും വേണ്ടിപ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങി.

കൂടുതൽ ദൂരത്തേക്കും ഉയർന്ന വോൾട്ടതയിലും കൊണ്ടുപോകാവുന്നതിനാൽ യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും വളരെവേഗം ജനകീയമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന പ്രത്യാവർത്തിധാരാവൈദ്യുതിയിൽ (AC) പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോർ 1887 -ൽ ടെസ്‌ല വികസിപ്പിച്ചു. പോളിഫേസ് വൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കുന്ന കറങ്ങുന്ന കാന്തികമേഖലയാണ് മോട്ടോറിനെ കറങ്ങാൻ സഹായിച്ചിരുന്നത്. (1882-ൽ ഈ തത്ത്വം താൻ തന്നെയാണ് വികസിപ്പിച്ച്കതെന്ന് ടെസ്‌ല അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു). 1888 മെയ് മാസത്തിൽ പേറ്റന്റെടുത്ത ഈ പുതിയ വൈദ്യുതമോട്ടോർ ഒരു കമ്യൂട്ടേറ്ററിന്റെ സഹായം ആവശ്യമില്ലാതെതന്നെ സ്വയം പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങുന്നതായിരുന്നു. സ്പാർക്കിങ്ങ് ഉണ്ടാവാത്ത ഈ പ്രവർത്തനരീതികാരണം നിരന്തരമായ സർവീസുകളോ യാന്ത്രിക ബുഷുകളുടെ നിരന്തരമായ മാറ്റിവയ്ക്കലുകളോ അതുവഴിയുണ്ടാവുന്ന ഉയർന്ന പരിപാലനച്ചെലവുകളോ വേണ്ടിവന്നില്ല.

മോട്ടോർ പേറ്റന്റ് ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം അതിനെ വ്യാപകമായി പരസ്യപ്പെടുത്താനും അതിനായി സ്വതന്ത്രമായരീതിയിൽ അതൊരു ഗുണപരമായ മികവുതന്നെയാണോ എന്നുപരിശോധിപ്പിക്കാനും പെക്കും ബ്രൗണും കാര്യങ്ങൾ നീക്കി. പ്രസ് റിലീസുകൾ പേറ്റന്റ് വാർത്തയോപ്പം തന്നെ സാങ്കേതിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തു. മോട്ടോറിന്റെ പ്രവർത്തനം പരിശോധിച്ച ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്യം ആർനോൾഡ് അന്തോണിയും "ഇലക്ട്രിക്കൽ വേൾഡ്" മാസികയുടെ എഡിറ്റർതോമസ് കൊമ്മർഫോർഡ് മാർട്ടിനും 1888 മെയ് 16 -ന് മോട്ടോറിന്റെ പ്രവർത്തനം വിശദീകരിക്കാൻ ടെസ്‌ലയ്ക്ക് അമേരിക്കൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഇലക്ട്രീക്കൽ എഞ്ചിനീയേഴ്സിൽ അവസരമൊരുക്കി. അക്കാലത്തുതന്നെ വ്യാവസായിക അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രത്യാവർത്തിധാരാ ഉപകരണങ്ങൾ മാർക്കറ്റിൽ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കാര്യക്ഷമമായ ഒരു ഏസീ മോട്ടോർ ഇറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വെസ്റ്റിൻഹൗസ് ഇലക്ട്രിൿ & മാനുഫാക്ച്ചറിംഗ് കമ്പനിയിലെ എഞ്ചിനീയർമാർ ടെസ്‌ലയുടെ മോട്ടോറിനെപ്പറ്റിയും അതിന്റെ അനുബന്ധ വൈദ്യുതരീതികളെപ്പറ്റിയും ജോർജ് വെസ്റ്റിൻഹൗസിന് റിപ്പോർട്ട് നൽകി. ഇറ്റാലിയൻ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗലീലിയോ ഫെറാറിസ് 1885-ൽ വികസിപ്പിച്ച് 1888 മാർച്ചിൽ ഒരു പേപ്പറായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്ത ഇതുപോലെതന്നെ കറങ്ങുന്ന കാന്തികഫീൽഡ് അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള ഒരു ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിന് പേറ്റന്റ് എടുക്കുന്നതേപ്പറ്റി വെസ്റ്റിൻഹൗസ് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ ടെസ്‌ലയുടെ മാതൃകയാവും മിക്കവാരും മാർക്കറ്റ് നിയന്ത്രിക്കുകയെന്ന് വെറ്റിൻഹൗസ് ഉറപ്പിച്ചു.
1888 ജൂലൈയിൽ ബ്രൗണും പെക്കും ജോർജ് വെസ്റ്റിൻഹൗസുമായി ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറിനും അതിന്റെ മാതൃകയ്ക്കും ഒരു ലൈസൻസ് കരാർ ഉണ്ടാക്കി. അതുപ്രകാരം പണവും സ്റ്റോക്കുമായി 60000 ഡോളറും ഓരോ മോട്ടോറും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓരോ ഏസി കുതിരശക്തിയ്ക്കും 2.50 ഡോളർ പ്രതിഫലവുമായിരുന്നു കരാർ. ഇതുകൂടാതെ വെസ്റ്റിൻഹൗസ് തന്റെ കമ്പനിയുടെ പിറ്റ്‌സ്ബർഗിലെ ലാബിലേക്ക് ടെസ്‌ലയെ ഒരു വർഷത്തേക്ക് അന്നത്തെ വലിയൊരു തുകയായ 2000 ഡോളറിന് (ഇന്നത്തെ 52500 ഡോളർ മൂല്യം) കൺസൾട്ടന്റ് ആയി ജോലിക്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു.

പിറ്റ്സ്ബർഗിൽ ജോലിചെയ്ത ആ വർഷം നഗരത്തിലെ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകളെ ഏസി വൈദ്യുതി ഉപയോഗിച്ച് ഓടിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയിൽ സഹായിച്ചു. എങ്ങനെ മികച്ചരീതിയിൽ ഏസി വൈദ്യുതമാതൃക നടപ്പിലാക്കുമെന്നതെപ്പറ്റി വെസ്റ്റിൻഹൗസിലെ മറ്റു എഞ്ചിനീയർമാരുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടുപോവാനാവാതെ നിരാശാജനകമായ കാലമായി ടെസ്‌ല ഇക്കാലത്തെ വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. ഒടുവിൽ ടെ‌സ്‌ലയുടെ മറ്റു മോട്ടോറുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന 60 ഹെർട്സ് ആവൃത്തിയിൽത്തന്നെ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകളിലും ഏസി വൈദ്യുതസിസ്റ്റം നടപ്പിലാക്കാമെന്നു തീരുമാനമായി, എന്നാൽ വളരെവേഗം തന്നെ ഒരേ വേഗതയിൽത്തന്നെ കറങ്ങുന്ന ടെസ്‌ലയുടെ ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറുകൾ സ്ട്രീറ്റ്കാറുകൾക്ക് അനുയോജ്യമല്ലെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തുകയും അതിനുപകരമായി നേർധാരാ DC ട്രാക്ഷൻ മോട്ടോറുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.

എ സിയും ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറും
ടെസ്‌ല കോയിൽ
പിൽക്കാലവും ബഹുമതികളും
ന്യൂയോർക്കിലെ പരീക്ഷണശാലകൾ