ഇംഗ്ലീഷ് റൊമാന്റിക് കവി വില്യം വേഡ്സ്വർത്ത് "സ്കൈ-പ്രോസ്പെക്റ്റ് - ഫ്രം ദ പ്ലെയിൻ ഓഫ് ഫ്രാൻസ്" എന്ന കവിതയിൽ പെട്ടകം കണ്ടതായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു.

റുസ്സോ-ടർക്കിഷ് യുദ്ധസമയത്ത് (1828–29) കൊക്കേഷ്യയിലേക്കും അർമേനിയയിലേക്കുമുള്ള തന്റെ യാത്രകളെക്കുറിച്ച് പ്രശസ്ത റഷ്യൻ കവി അലക്സാണ്ടർ പുഷ്കിൻ എ ജേർണി ടു അസ്രമിൽ (Путешествие в Арзрум; 1835–36) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

റഷ്യൻ പ്രതീകാത്മക കവി വലേരി ബ്രൂസോവ് പലപ്പോഴും തന്റെ കവിതയിൽ അരരാത്തിനെ പരാമർശിക്കുകയും രണ്ട് കവിതകൾ പർവ്വതത്തിനായി സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 1917-ൽ ഇവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അർമേനിയൻ ജനതയുടെ പുരാതനതയുടെയും അവരുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ബ്രയൂസോവ് അരരാത്തിനെ കണ്ടു.

റഷ്യൻ കവി ഒസിപ്പ് മണ്ടൽസ്റ്റാം 1933-ൽ അർമേനിയയിൽ നടത്തിയ യാത്രകളിൽ അരരാത്തിനെക്കുറിച്ച് സ്നേഹപൂർവ്വം എഴുതി. “ഞാൻ ആറാമിന്ത്രിയത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ 'അരരാത്തിനെ' ഒരു പർവ്വതത്തോടുള്ള ആകർഷണത്തിന്റെ അവബോധത്തോടെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളിലോരോന്നിലും വളർത്തിയെടുത്തു," അർമേനിയയിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടെ, സോവിയറ്റ് റഷ്യൻ എഴുത്തുകാരൻ വാസിലി ഗ്രോസ്മാൻ യെരേവനിൽ നിന്ന് അരരാത്ത് പർവ്വതം "നീലാകാശത്തിൽ ഉയരത്തിൽ" നിൽക്കുന്നത് നിരീക്ഷിച്ചു. "സൗമ്യവും ആർദ്രവുമായ രൂപരേഖകളാൽ അത് ഭൂമിയിൽ നിന്നല്ല, ആകാശത്ത് നിന്ന് വളരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു, അത് വെളുത്ത മേഘങ്ങളിൽ നിന്നും ആഴത്തിലുള്ള നീലയിൽ നിന്നും ഘനീഭവിച്ചതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു. മഞ്ഞുവീഴ്ചയുള്ള ഈ പർവ്വതത്തിൽ നീലകലർന്ന വെളുത്ത സൂര്യപ്രകാശമേറ്റപ്പോൾ ബൈബിൾ എഴുതിയവരുടെ കണ്ണിൽ തിളങ്ങിയിരിക്കാം.

"ദി മാക്സിമസ് പോയംസ്" കവിതകളിൽ (1953) അമേരിക്കൻ കവി ചാൾസ് ഓൾസൺ, മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ വോർസെസ്റ്ററിലെ അർമേനിയൻ പരിസരത്തിന് സമീപം വളർന്നതായി പറയുന്നു. തന്റെ ബാല്യകാല വസതിക്ക് സമീപമുള്ള അരരാത്ത് കുന്നിനെ പർവ്വതവുമായി അദ്ദേഹം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.

ടിം പവേഴ്‌സ് എഴുതിയ ഡിക്ലെയർ (2001) ലെ നിരവധി പ്രധാന എപ്പിസോഡുകൾ പർവ്വതത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്. അരരാത്ത് അമാനുഷിക സംഭവങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

അർമേനിയൻ
അർമേനിയൻ അല്ലാത്തവർ
പ്രതീകാത്മകത
കൊടുമുടിയിലെ മഞ്ഞുപാളികൾ