പാശ്ചാത്യരുടെ ഇടയിൽ ഐതിഹ്യ പഠനത്തിനു വേണ്ടത്ര പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിന്റെ പ്രാധാന്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്. നാടോടിക്കഥകളെയും കലകളെയും അവർ ശാസ്ത്രീയമായി പഠിച്ചു വിലയിരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. 19-ം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ജർമൻ ഇന്തോളജിസ്റ്റായ മാക്സ്മുള്ളറാണ് ഇന്ത്യയിൽ ഐതിഹ്യപഠനത്തിന് അടിത്തറ പാകിയതെന്നു പറയാം. ഇതിനായി ചില സംഘടനകൾ ഇന്ന് പാശ്ചാത്യരുടെ ഇടയിൽ നിലവിലുണ്ട്. ലോകത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിലെ നാടൻ കഥകൾ സമാഹരിച്ചുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ സുലഭമാണ്. പി. സി. റോയ് ചൗധരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ നാടൻ കഥകൾ 20 പുസ്തകങ്ങളായി അച്ചടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ കാശ്മീർ‍, തമിഴ് നാട്, ആസാം, ഒറീസ, ഗുജറാത്ത്, ബീഹാർ‍, നീഫ, കേരളം, നാഗാലാൻഡ്, മണിപ്പൂർ‍, ത്രിപുര, രാജസ്ഥാൻ, ഹിമാചൽപ്രദേശ്, മൈസൂർ‍, പഞ്ചാബ്, മദ്ധ്യപ്രദേശ്, ഉത്തർപ്രദേശ്, ആന്ധ്ര പ്രദേശ്, മഹാരാഷ്ട്ര, ഹരിയാന തുടങ്ങി മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും പ്രചരിക്കുന്ന കഥകളാണ് ശേഖരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഐതിഹ്യങ്ങളടക്കമുള്ള നാടൻ സാഹിത്യം പഠനാർഹമായിട്ടുതന്നെ മലയാളികളും കരുതുന്നു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്ന കഥകൾ മലയാളത്തിൽ പല കാലത്തായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "മലയാളഗ്രന്ഥസൂചി" (1974 രണ്ടാം വാല്യം) യിൽ ഏകദേശം നൂറോളം പുസ്തകങ്ങളുടെ പേരുകൾ നിർദ്ദേശിച്ചുകാണുന്നു. ഇവയിൽ ഏറ്റവും പ്രചാരം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയുടെ എട്ടുഭാഗങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള (1909-34) "ഐതിഹ്യമാല" യ്ക്കാണ്. 

ആദിബിംബ നിർമിതി
ഐതിഹ്യം ചരിത്രത്തിൽ
സമാന പ്രമേയങ്ങൾ
ഐതിഹ്യ പഠനം