പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ സിഖുകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം 1849ൽ ആംഗ്ലോ സിഖ് യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച ബ്രിട്ടീഷുകാർ പിടിച്ചടക്കി. 1880ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസറായിരുന്ന ക്യാപ്ടൻ പോം യങാണ് ഇവിടെ നഗരത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന് മുൻകൈയെടുത്തത്. ബ്രിട്ടന്റെ ദേശീയപതാകയായ യൂണിയൻ ജാക്കിന്റെ ആകൃതിയിലാണ് നഗരനിർമ്മാണം പുരോഗമിച്ചത്
. 1892ൽ നഗരത്തിൽ റെയിൽപാത നിർമ്മിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റ് തീരുമാനിച്ചു. 1895ഓടെ റയില്പാത നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി. ഇക്കാലയളവിൽ പഞ്ചാബ് ഗവർണറായിരുന്ന സർ ജെയിംസ് ബ്രോഡ്വുഡ് ലയാലിനോടുള്ള ആദരസൂചകമായി നഗരത്തിനു ലയാൽപൂർ എന്ന പേർ നൽകി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തോടെ കാർഷികസർവകലാശാലയടക്കം നിരവധി വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ലയാൽപൂരിൽ സ്ഥാപിതമായി. 1906 മുതൽ ലയാൽപൂർ നഗരം അതേപേരിലുള്ള ജില്ലയുടെ ആസ്ഥാനമായി. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ കൈത്തറിവ്യവസായം ലയാൽപൂരിൽ പചപിടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 1943ൽ ഇവിടെയെത്തിയ മുഹമ്മദ് അലി ജിന്ന നഗരചത്വരത്തിൽ ജനങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയും സ്വതന്ത്ര രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ ജനങ്ങളോടാവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് നാലുവർഷത്തോളം ലയാൽപൂരടക്കമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെ ജനരോഷം ആളിപ്പടരുകയും സ്വതന്ത്രരാജ്യമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമാവുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ 1947ലെഇന്ത്യാവിഭജനത്തിന്റെ ഫലമായി പാകിസ്താൻ രൂപംകൊണ്ടു. ഇതോടെ പഞ്ചാബ് മേഖലയിൽനിന്നും ഹിന്ദു, സിഖ് മതസ്ഥർ ഇന്ത്യയിലേക്കും ഇന്ത്യയിലെ ഹരിയാന, കശ്മീർ മേഖലയിൽനിന്നും മുസ്ലീങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ പാകിസ്താനിലേക്കും പലായനം ചെയ്തു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം ലയാൽപൂർ വൻ വ്യാവസായികപുരോഗതി കൈവരിച്ചു. സൗദി അറേബ്യയിലെ സുൽത്താനായിരുന്നഫൈസൽ രാജാവ് വൻ വ്യാവസായിക നിക്ഷേപങ്ങൾ നഗരത്തിൽ നടത്തുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരസൂചകമായി നഗരത്തിനു 1997ൽ ഫൈസലാബാദ് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.
സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ
സഹോദരനഗരങ്ങൾ
ഭൂമിശാസ്ത്രം
ചരിത്രം