ഒരിക്കൽ ചാറ്റർട്ടൻ താൻ എഴുതിയ "ക്രിസ്തുവിന്റെ അവസാനത്തെ ആഗമനം" എന്ന കവിത ബ്രിസ്റ്റളിലെ ഫെലിക്സ് ഫാർളിയുടെ പത്രത്തിന്റെ ഓഫീസ് വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്കിട്ടിരുന്നു. 1763 ജനുവരി 8-ന് അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കാതെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വന്നത് 10 വയസ്സ് മാത്രമായിരുന്ന കവിക്ക് വലിയ പ്രോത്സാഹനമായി. ഇതിനിടയിൽ ചാറ്റർട്ടൻ, കാനിങ്ങിന്റെ പെട്ടിയിലെ പുരാതനരേകൾ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന്, ഒരു കോണിൽ അവയുമായി സമയം ചെലവിടുന്നത് പതിവാക്കി. തുടർന്ന്, അവയിലെ ഭാഷയും അവയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മനുഷ്യരും പരിചയമായി, അദ്ദേഹം ആ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ രേഖകളിലെ മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് അവരുടെ കാലത്തെ ഭാഷയിലും അക്ഷരവടിവിലും ചാറ്റർട്ടൻ കവിതകൾ രചിക്കാൻ തുടങ്ങി. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, വില്യം കാനിങ്ങിന്റെ ആശ്രിതനായി തോമസ് റൗളി എന്നൊരു സന്യാസി ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും അദ്ദേഹമാണ് ഈ കവിതകൾ രചിച്ചതെന്നുമാണ് ചാറ്റർട്ടൺ സ്വന്തം രചനകളെക്കുറിച്ച് അവകാശപ്പെട്ടത്. ഈ കവിതകളിൽ‍ അദ്യത്തേത് എഴുതിയപ്പോൾ കവിക്ക് 12 വയസ്സ് തികഞ്ഞിരുന്നില്ല. ബ്രിസ്റ്റളിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു പാലം ആയിടെ പുതുക്കി പണുതപ്പോൾ, നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുണ്ടായിരുന്ന പഴയ പാലത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനത്തിന്റെ ദൃക്സാക്ഷി വിവരണമെന്ന നാട്യത്തിൽ ചാറ്റർട്ടൺ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആ കവിതയും ഫെലിക്സ് ഫാർളിയുടെ പത്രത്തിലാണ് വന്നത്. 1767-ൽ, പതിനഞ്ച് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ ചാറ്റർട്ടൻ, ഒരു വക്കീലിന്റെ ഓഫീസിൽ ഗുമസ്തനായി ജോലിക്കുചേർന്നു. അതിനുശേഷവും എഴുത്തു തുടർന്നു. സ്വന്തം കവിതകൾ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തോമസ് റൗളി എന്ന സന്യാസി എഴുതിയവയാണെന്ന ചാറ്റർട്ടന്റെ അവകാശവാദം ആരും തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തില്ല. 

കുറിപ്പുകൾ
റൗളി രേഖകൾ
വാൽ‌പോളിന്റെ തിരസ്കാരം
ആത്മഹത്യ