ഭീകരവാഴ്ച പടിപ്പടിയായാണ് ജനജീവിതത്തെ ഗ്രസിച്ചത്. നവജാത റിപബ്ലിക്കിനെതിരായി രാജ്യത്തിനകത്ത് രാജപക്ഷക്കാർ ഗൂഢാലോചനകൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.രാജവാഴ്ച നിലനിന്നിരുന്ന അയൽരാജ്യങ്ങൾ റിപബ്ലിക്കിനെ ഇല്ലായ് ചെയ്യാൻ സൈനികശക്തി സംഘടിപ്പിച്ചു. അകത്തും പുറത്തുമുള്ള ശത്രുക്കൾ സഖ്യം ചേർന്നു. ഈ ഭീഷണിക്കെതിരെ ഫ്രാൻസിന്റെ അഖണ്ഡതയും സുരക്ഷയും ഉറപ്പുവരുത്താനായി വിപ്ലവഭരണകൂടം എടുത്ത സങ്കുചിതവും ദൂരക്കാഴ്ചയില്ലാത്തതുമായ നടപടികൾ നിയന്ത്രണാതീതമായി ഒടുവിൽ ഭീകരഭരണത്തിൽ എത്തിച്ചേരുകയാണ് ഉണ്ടായത്.. 
ഫ്രഞ്ചുറിപബ്ലിക്കിനു വേണ്ടി യുദ്ധവിജയങ്ങൾ നേടിയ ജനറൽ ചാൾസ് ഡുമോറേ തികഞ്ഞ ദേശസ്നേഹിയും വിപ്ലവവാദിയാണെന്നായിരുന്നു പൊതുവേ ധാരണ. എന്നാൽ ലൂയി പതിനാറാമന്റെ ശിരച്ഛേദത്തിന് ഡുമോറ എതിരായിരുന്നു. രാജാവിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ അസഫലനായ ജനറൽ 1793 ഏപ്രിലിൽ സ്ഥാനത്യാഗം ചെയ്ത് ഓസ്ട്രിയയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചത് റിപബ്ലിക്കൻ ഭരണകൂടത്തിന് വലിയ ക്ഷതമായി.. ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലിരിക്കുന്ന ഏവരേയും സംശയദൃഷ്ടിയോടെ മാത്രം വീക്ഷിക്കുന്ന പതിവ് അങ്ങനെ തുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ നാഷണൽ കണവെൻഷനും പിന്നീട് സുരക്ഷാസമിതിയും നടപ്പിലാക്കിയ നിയമങ്ങളിലും പെരുമറ്റച്ചട്ടങ്ങളിലും ഈ വിശ്വാസക്കുറവ് പ്രകടമായിരുന്നു. താനും ഇതിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്ന് ബറാസ്സ് തന്റെ സ്മരണകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.. 
ഹത്യാകാണ്ഡം
1793 മാർച്ച് 21 വിപ്ലവസമിതികൾ
1794 ജൂലൈ 27-28തെർമിഡോറിയൻ പ്രതികരണം
നിയമങ്ങളിലൂടെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ