വൻ‌തോതിൽ ഊർജ്ജം കടത്തിവിടുമ്പോൾ നമുക്കു് നിശ്ചിതമായ ഒരു സർക്യൂട്ട് വോൾട്ടേജ് തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടി വരും. ഈ വോൾട്ടേജ് എത്ര കൂടുന്നോ അതിനനുസരിച്ച് കറന്റ് കുറക്കാം എന്നു മുകളിലെ സൂത്രവാക്യത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലായല്ലോ. കറന്റ് എത്ര കണ്ട് കുറയ്ക്കുവാൻ പറ്റുമോ അത്രയും നല്ലതാണു്. കാരണം കറന്റ് കുറയുംതോറും പ്രസരണനഷ്ടവും കുറയ്ക്കാൻ പറ്റും.
പ്രസരണനഷ്ടം കണക്കാക്കുന്ന സൂത്രവാക്യം ഇതാണു്: :formula_2. ഇതിൽ R എന്നതു് പ്രസരണസർക്യൂട്ടിലെ മൊത്തം പ്രതിരോധത്തിന്റെ അളവാണു്.

ഇവിടെ നമുക്കാവശ്യം പ്രസരണനഷ്ടമാവുന്ന പവർ ഏറ്റവും കുറയ്ക്കുക എന്നുള്ളതാണു്. ഒരു സർക്യൂട്ടിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രതിരോധം R നിശ്ചിതവും സ്ഥിരവുമാണു്. കൂടാതെ ഈ സൂത്രവാക്യങ്ങളിൽ പവർ പ്രതിരോധത്തിനു് ആനുപാതികമായി മാത്രം കൂടുമ്പോൾ കറന്റിനു് വർഗ്ഗാനുപാതികമായാണു് കൂടുന്നതു്. (ഉദാഹരണത്തിനു് കറന്റ് ഇരട്ടിയാവുമ്പോൾ നഷ്ടമാവുന്ന പവർ ഇരട്ടിയല്ല, നാലുമടങ്ങാണു കൂടുന്നതു്. തിരിച്ചുപറഞ്ഞാൽ കറന്റ് പകുതിയാക്കാമെങ്കിൽ നഷ്ടമായിപ്പോവുന്ന പവർ നാലിലൊന്നാക്കി കുറയ്ക്കാം.
ഈ കാരണം കൊണ്ടാണു് ദൂരദിക്കിലേക്കു് വൈദ്യുതോർജ്ജം അയച്ചുകൊടുക്കുന്ന സർക്യൂട്ടുകളിൽ വളരെ ഉയർന്ന വോൾട്ടേജ് ഉപയോഗിക്കുന്നതു്. 11000V, 33000V, 66000V, 110000V, 220000V, 400000V, 765000V എന്നീ വോൾട്ടേജുകളാണു് ഇന്ത്യയിൽ ഇത്തരം സർക്യൂട്ടുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതു്. പ്രായോഗിക സൌകര്യത്തിനു വേണ്ടി കിലോ വോൾട്ടുകളിലാക്കി (1000 V = 1 KV) ഇവയെ യഥാക്രമം 11KV, 33KV, 66KV, 110KV, 220KV, 400KV, 765KV എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കാം.

സന്ദർഭം അനുസരിച്ച് ഇത്തരം സർക്യൂട്ടുകളിലെ വോൾട്ടേജ് ഉയർത്തുവാനും താഴ്ത്തുവാനുമാണു് പവർ ട്രാൻസ്ഫോർമറുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതു്.

ട്രാൻസ്ഫോർമറുകളുടെ ആവശ്യകത
വൈദ്യുതോർജ്ജത്തിന്റെ അളവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില അടിസ്ഥാന വിവരങ്ങൾ
പ്രസരണനഷ്ടം
കൂടുതൽ വോൾട്ടേജിനു് കുറഞ്ഞ കറന്റ്; പക്ഷേ, അതേ ശക്തി!