1881-ൽ സർ അലക്സാണ്ടർ ഓഗ്സ്റ്റൺ എന്ന സ്കോട്ടിഷ് സർജൻ, അദ്ദേഹം നടത്തിയിരുന്ന ശസ്ത്രക്രിയകൾക്കിടയിൽ ശസ്ത്രക്രിയാ കുരുയിൽ നിന്ന് പഴുപ്പുള്ള ബാക്ടീരിയകളുടെ ഗ്രൂപ്പുകൾ ശ്രദ്ധിച്ച ശേഷം സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് മുറിവുകളിൽ അണുബാധയുണ്ടാക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തി. മൈക്രോസ്കോപ്പിനടിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ക്ലസ്റ്റേർഡ് രൂപത്തിന് അദ്ദേഹം സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു. 1884-ൽ ജർമ്മൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഫ്രീഡ്രിക്ക് ജൂലിയസ് റോസെൻ‌ബാക്ക് സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് ഓറിയസിനെ തിരിച്ചറിയുകയും ഈ ബാക്ടീരിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്റ്റാഫൈലോകോക്കസ് ആൽബസിൽ നിന്ന് വിവേചിച്ചറിയുകയും വേർതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1930 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, ഡോക്ടർമാർ എസ്. ഓറിയസ് അണുബാധയുടെ സാന്നിധ്യം കൊയാഗുലേസ് പരീക്ഷണം വഴി കണ്ടെത്തുന്നതിന് കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായ പരിശോധന ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഇത് ബാക്ടീരിയം ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരു എൻസൈമിനെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. 1940 കൾക്ക് മുമ്പ്, ഭൂരിഭാഗം രോഗികളിലും S. ഓറിയസ് അണുബാധ മാരകമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പെൻസിലിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് S. ഓറിയസ് അണുബാധയെ ഭേദമാക്കുമെന്ന് ഡോക്ടർമാർ കണ്ടെത്തി. നിർഭാഗ്യവശാൽ, 1940 കളുടെ അവസാനത്തോടെ, ഈ ബാക്ടീരിയ ജനസംഖ്യയ്ക്കിടയിൽ പെൻസിലിൻ പ്രതിരോധം വ്യാപകമാവുകയും പെൻസിലിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി തകർക്കുകയും ചെയ്തു.
ചരിത്രം
മൈക്രോബയോളജി
കണ്ടെത്തൽ
പരിണാമം