അന്റാർട്ടിക് ജലസഞ്ചയത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും പരിധ്രുവീയ (circumpolar) പ്രവാഹത്തിന്റെ പ്രഭാവം അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇക്കാരണത്താൽ കടൽത്തറയ്ക്ക് ജലപ്രവാഹത്തിൻമേൽ കൂടുതൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താനാകുന്നു. ദ. സമുദ്രത്തിലെ അടിത്തട്ടിൽ നിരപ്പായ മൂന്നു തടങ്ങളും സാമാന്യം ഉയരത്തിലുള്ള മൂന്നു ജലാന്തര മലനിരകളുമുണ്ട്. 4,000 മീ.-ലേറെ ആഴത്തിലുള്ള മൂന്നു തടങ്ങളും (അമുൺസെൻ, ബെലിങ്ഷാസൻ, മോർണിങ്ടൺ) അന്റാർട്ടിക് സമുദ്രത്തിന്റെ പസിഫിക് ഭാഗത്താണ് രൂപംകൊണ്ടിട്ടുള്ളത്. റാസ്കടലിൽ നിന്നു കിഴക്കോട്ട് തെക്കേ അമേരിക്കൻ തീരത്തേക്ക് നീളുന്ന ഇവയെ മൊത്തത്തിൽ പസഫിക്-അന്റാർട്ടിക് തടം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഈ തടങ്ങളുടെ വടക്കേ അതിരു നിർണയിക്കുന്നത് പസിഫിക്-അന്റാർട്ടിക് റിഡ്ജ്, ഈസ്റ്റ് പസിഫിക് റിഡ്ജ്, ചിലിറൈസ് എന്നീ ജലാന്തര മലനിരകളാണ്. ഈ തടങ്ങളോളം വിസ്തൃതമല്ലാത്ത ആഴക്കടൽ തടങ്ങൾ (abyssal basins) അന്റാർട്ടിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ഇന്ത്യൻ, അത്ലാന്തിക് സമുദ്രഭാഗങ്ങളിലും രൂപംകൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. ടാസ്മേനിയയ്ക്കു താഴെനിന്ന് കെർഗുലൻ പീഠഭൂമിയുടെ ദിശയിൽ നീളുന്ന 4,000 മീ. ലേറെ താഴ്ചയുള്ള തടത്തിന് ആസ്റ്റ്രേലിയൻ-അന്റാർട്ടിക് എന്ന വിശേഷണമാണു നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. വെഡൽ കടലിനടിയിൽനിന്ന് കെർഗുലൻ പീഠപ്രദേശം വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന തടങ്ങൾ എൻഡർബി, വെഡൽ എന്നീ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അന്റാർട്ടിക്കിന്റെ ഇന്ത്യൻ, അത്ലാന്തിക് ശാഖകളിൽ ഉപസ്ഥിതമായിട്ടുള്ള ഇവയെ പൊതുവേ അത്ലാന്തിക്-ഇന്ത്യൻ തടം എന്നു വിളിക്കാറുണ്ട്. 4,000 മീ. ആഴത്തിൽ ഈ തടങ്ങൾ അത്ലാന്തിക്, ഇന്ത്യൻ സമുദ്രങ്ങളുടെ പശ്ചിമഭാഗ അധസ്തലങ്ങളുമായി നേരിട്ടുബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈദൃശമായ തുടർച്ച പൂർവ അത്ലാന്തിക്, പസിഫിക് ഭാഗങ്ങളിൽ പൂർണമായും ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നുവെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

അന്റാർട്ടിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ഗതികസ്വഭാവങ്ങൾ (dynamic characters) നിർണയിക്കുന്നതിൽ തടങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്വാധീനമുള്ളത് സമുദ്രാന്തര-വരമ്പുകൾക്കാണ്. അന്റാർട്ടിക്കയെ തെ. അമേരിക്കയുമായിബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സ്കോഷ്യാ-വരമ്പിന്റെ സ്ഥാനം ഡ്രേക്പാസ്സേജിന് 2,000 കി.മീ. കിഴക്കായിട്ടാണ്. ഈ ഭാഗത്ത് തെ. അമേരിക്കയുടെ ദക്ഷിണാഗ്രം 56° തെ. അക്ഷാംശത്തിലും അന്റാർട്ടിക് ഉപദ്വീപിന്റെ ഒരു ഭാഗം 63° തെ. അക്ഷാംശത്തിലും എത്തുന്നു. ഇവയ്ക്കിടയിൽ 2,000 മീറ്ററോളം താഴ്ചയിലാണ് സ്കോഷ്യാ വരമ്പിന്റെ അവസ്ഥിതി. അനേകം ദ്വീപുകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ സമുദ്രാന്തര വരമ്പിൽ അപൂർവമായി 3,000 മീറ്ററിലേറെ ആഴത്തിലുള്ള വിള്ളലുകളുമുണ്ട്. ഏതാണ്ട് 500 മീ. ആഴത്തിൽ, 780 കി.മീ. വീതിയിലാണ് ഡ്രേക്പാസ്സേജിന്റെ അവസ്ഥിതി. ഇതും സ്കോഷ്യാ വരമ്പും ചേർന്ന് പരിധ്രുവീയ പ്രവാഹത്തെ വലുതായി സ്വാധീനിക്കുന്നു. നന്നെ ആഴം കുറഞ്ഞ ഡ്രേക്പാസ്സേജിലൂടെ തിങ്ങിഞെരുങ്ങി പുറത്തുവരുന്നതോടെ അതിവേഗം പ്രവഹിക്കുന്ന ജലം വരമ്പിനാൽ പ്രതിരോധിക്കപ്പെടുന്നത് പ്രവാഹദിശയിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നതോടൊപ്പം സങ്കീർണമായ അനേകം പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് ഹേതുവുമാകുന്നു.

കെർഗുലെൻ പീഠഭൂമിയുടെ ഒട്ടുമുക്കാലും ഭാഗങ്ങൾ 2,000-3,000 മീ. ആഴത്തിലാണു കിടക്കുന്നത്; ഒറ്റപ്പെട്ട നിലയിൽ ഏതാനും ചെറുദ്വീപുകളും ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നതുകാണാം. പീഠഭൂമിയുടെ നിമഗ്നഭാഗങ്ങൾക്കും അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്കുമിടയിൽ ഇടുങ്ങിയ വിടവുള്ളതിലൂടെ 3,000 മീ. താഴ്ചയിൽ ജലസഞ്ചലനത്തിന് സാധ്യതയുണ്ട്. കി. ആസ്റ്റ്രേലിയയ്ക്കും ന്യൂസിലൻഡിനും തെക്കായി പസിഫിക്-അന്റാർട്ടിക്, ദക്ഷിണ-പൂർവ ഇന്ത്യൻ, മക്വാറീ എന്നീ പേരുകളിലറിയപ്പെടുന്ന സമുദ്രാന്തരവരമ്പുകൾ അവസ്ഥിതമായിരിക്കുന്നു. 3,000 മീ. താഴ്ചയിൽ ഒഴുകിവരുന്ന പരിധ്രുവീയ പ്രവാഹത്തിന് ഇവ പ്രതിബന്ധം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മക്വാറീ വരമ്പിന്റെ തെ.ഭാഗത്ത് (59° തെ.) മാത്രമേ കടൽത്തറ 3,000 മീ. ആഴത്തിൽ തുറസ്സായി കിടക്കുന്നുള്ളൂ. ഈ വരമ്പിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ 2,000 മീ.-ൽ കുറഞ്ഞ താഴ്ചയിലാണ് കിടക്കുന്നത്; ഏതാനും ദ്വീപുകളേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇതിനു തൊട്ടു തെ. (54° തെ.) വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ക്യാംപ്ബെൽ പീഠപ്രദേശം 1,000 മീ. ആഴത്തിലുള്ള വിസ്തൃതമായ ജലപ്പരപ്പിന് രൂപം നല്കുന്നു. സങ്കീർണമായ അധസ്തലപ്രകൃതിയും കോരിയോലിസ്ബല(coriolis force)വും ചേർന്ന്, ഈ ഭാഗത്തു വച്ച് പരിധ്രുവീയ പ്രവാഹത്തിനു വടക്കോട്ടു ദിശാമാറ്റം സംഭവിക്കുന്നതിന് കാരണമാവുന്നു. 

വർഷണവും ഹിമപാതവും
അധസ്തല പ്രകൃതി
അന്റാർട്ടിക് ജലത്തിന്റെ സവിശേഷതകളും ജലപിണ്ഡങ്ങളും
ജൈവസമ്പത്ത്