രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ റങ്കൂണിന്റെ ഏതാണ്ട് പകുതി ജനസംഖ്യയും ഇന്ത്യക്കാർ ആയിരുന്നു. ബർമ്മയുടെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയിൽ 16 ശതമാനവും ഇന്ത്യക്കാരായിരുന്നു. and about 16% of the population of Burma was ethnically Indian. 1942ലെ ജപ്പാന്റെ ബർമ്മാ അധിനിവേശത്തിന്റെ ഫലമായി 5 ലക്ഷത്തോളം ഇത്യൻ വംശജർ ബർമ്മ വിട്ട് ഇന്ത്യയിലെ അസാമിലേയ്ക്കു കൂടുതലും കാൽനടയായിത്തന്നെ പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. ഈ അഭയാർത്ഥികൾ, അതിദയനീയമായ സാഹചര്യങ്ങളാണ് നേരിടേണ്ടിവന്നത്. ആയിരക്കണക്കിനു പേർ മരണമടഞ്ഞു. ചിലർ ആ യുദ്ധത്തിൽബർമ്മയിൽത്തന്നെ വസിച്ചു. എന്നാൽ പോയ ചിലർ യുദ്ധശേഷം മടങ്ങിവന്നു. കൂടുതൽ-പേരും തിരികെയെത്തിയില്ല. ബർമ്മയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യശേഷം വലിഅയ് എണ്ണം ഇന്ത്യക്കാരെയും ബർമ്മക്കാർ സ്ഥലവാസികളായ അപരന്മാരായി കരുതി. 1982ലെ ബർമ്മാ പൗരത്വ നിയമം അനുസരിച്ച് 1823ന് മുമ്പ് വന്നരെ മാത്രമേ അവിടത്തെ പൗരന്മാരായി ഗണിച്ചുള്ളു. 
1962ലെ പട്ടാളാട്ടിമറിയിലൂടെ അധികാരത്തില്വന്ന ജെനറൽ നെവിൻ ഭരണം കിട്ടിയ ഉടനെ വലിയ ഒരു വിഭാഗം ഇന്ത്യക്കാരെ രാജ്യത്തുനിന്നും ഒഴിപ്പിക്കാനാണ് ഉത്തരവിട്ടത്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ബർമ്മയിൽ വസിച്ചുവന്നിരുന്ന അവിടത്തെ സാഹചര്യങ്ങളുമായി ഇണങ്ങിയ ഇന്ത്യക്കാരോട് വിവ്വേചനത്തോടെ പെരുമാറാനും അവരെ അടിച്ചമർത്താനുമാണ് പട്ടാളഭരണകൂടം ശ്രമിച്ചത്. ഇതും 1964ലെ സ്വകാര്യസ്ഥാപനങ്ങളുടെ നാഷണലൈസേഷനും 300,000 ഇത്യക്കാരുടെ പലായനത്തിനിടയാക്കി. ഇന്ത്യക്കാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയപ്പോൾ അവയുടെ ഉടമകളെ 175 ക്യാത് (ബർമ്മീസ് നാണ്യം) മാത്രം നൽകി തിരിച്ചയയ്ക്കുകയാണ് പട്ടാളഭരണകൂടം ചെയ്തത്. ഇത് ഇന്ത്യ-ബർമ്മ ബന്ധത്തിൽ വിള്ളൽ വീഴ്ത്തി. ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റ് അന്ന് കടത്തു സൗകര്യങ്ങളും വിമാന സൗകര്യവും എർപ്പെടുത്തിയാണ് ഇന്ത്യക്കാരെ കൊണ്ടുവന്നത്. 
ഭാഷ
സംസ്കാരം
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും അതിനുശേഷവും
ഇന്ത്യാ വിരുദ്ധവികാരം