യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയമായ തുറവിയുടെ (liberalization) പാതയിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, അതിനെ പിന്തുണച്ച കർദ്ദിനാളന്മാരുടെ സമ്മതിയിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പീയൂസ് ഒൻപതാമന്റെ ആദ്യകാലനയങ്ങൾ ആ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു പിന്നിലെ പ്രതീക്ഷക്കനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിബറൽ ചായ്‌വ് പ്രകടിപ്പിച്ചു: പുതിയ മാർപ്പാപ്പായുടെ നിർദ്ദേശത്തിൽ പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിൽ പലതരക്കാരായ രാഷ്ട്രീയത്തടവുകാർ മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇറ്റാലിയൻ പ്രദേശമായ ഫെറാറയുടെ മേലുള്ള ഓസ്ട്രിയയുടെ ആക്രമണത്തെ വിമർശിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേശീയചായ്‌വ് പ്രകടമാക്കി. മാർപ്പാപ്പയുടെ സുഹൃത്ത്, ദാർശനികരാജകുമാരൻ അന്തോണിയോ റോസ്മിനി സെർബറ്റിയുടെ മാർഗ്ഗദർശനത്തിൽ റോമാനഗരത്തിന്റെ ഭരണം ഒരു ഭരണഘടനയുടെ ചട്ടക്കൂടിലാക്കി. ലിബറൽ പക്ഷത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി, സ്വതന്ത്രചിന്തകനായപെല്ലെഗ്രിനോ റോസിയുടെ മാർപ്പാപ്പ തന്റെ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായി നിയമിക്കുക പോലും ചെയ്തിരുന്നു. ഋസിയുടെ പത്നി, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതവിശ്വാസി ആയിരുന്നു.

തുടക്കം
"വത്തിക്കാനിലെ തടവുകാരൻ"
മാർപ്പാപ്പ തെരെഞ്ഞെടുപ്പ്
ആദ്യവർഷങ്ങൾ