ടാപ് നർത്തകർ ധരിക്കുന്ന ഷൂസിൽ ലോഹത്തകിടു കൊണ്ടുള്ള സോൾ നിലവിൽ വന്നത് 1912-ലാണെന്നും 1920-ലാണെന്നും രണ്ട് അഭിപ്രായമുണ്ട്. എങ്ങനെയായാലും 1910-നും 25-നും ഇടയ്ക്കാണ് അതു നിലവിൽ വന്നതെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. അതുവരെ പൊതുവേ തുകൽസോളുള്ള ഷൂകളായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ബില്ലും റോബിൻസനുമാണ് ഈ പരിഷ്കാരം നടപ്പിലാക്കിയത്. 1930-ൽ സങ്കേതപരമായ ചില പരിഷ്കാരങ്ങൾ വരുത്തിക്കൊണ്ട് ഇതിനെ കോറൽ ഡാൻസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. 1940-ലും ചില പരിഷ്കാരങ്ങൾ നിലവിൽ വന്നു. പ്രധാനമായും ബാലെയിൽ നിന്നുള്ള ചില ഘടകങ്ങളാണ് അക്കാലത്ത് ടാപ് നൃത്തത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നത്. അതോടെ ഒരു താള-ദൃശ്യവിരുന്നായി മാറിയ ഈ കലാരൂപത്തിന് ചലച്ചിത്രങ്ങളിലും സ്ഥാനം ലഭിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രമുഖ നർത്തകർ ഫ്രെഡ് ആസ്ടെയർ, ജീൻ കെല്ലി, റേ ബോൾഗെർ, ജിഞ്ചർ റോഹേഴ്സ്, പവ്വൽ എന്നിവരായിരുന്നു. ഇവരിൽ ഫ്രെഡ് ആസ്ടെയർ അമേരിക്കയിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ടാപ് നർത്തകനായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. മോർട്ടൻ ഗോൾഡ് എ കൺസെർട്ടോ ഫോർ ടാപ്ഡാൻസ് രചിച്ചതോടെയാണ്, ഓർക്കെസ്ട്രയിലും ഇത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. പോൾ ഡ്രോപ്പർ ക്ലാസ്സിക്കൽ കൺസേർട്ടുകളിലും ആധുനികജാസിലും ഒരുപോലെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ടാപ് നൃത്തത്തിന്റെ ലോകം വിപുലമാക്കി.

1962-ൽ നടന്ന ന്യൂപോർട്ട് ജാസ് ഫെസ്റ്റിവൽ ടാപ് നൃത്ത ത്തിന് പുത്തനുണർവു നൽകി. അതിന്റെ അനന്തരഫലമാണ് 1970-കളിൽപ്പിറന്ന 'ജാസ് ടാപ്' അഥവാ 'റിഥം ടാപ്' എന്ന സവിശേഷ ടാപ് നൃത്തം. '80-കളിൽ വർണപ്പകിട്ടാർന്ന വേഷവിധാനങ്ങൾ ടാപ്നർത്തകർ ഉപയോഗിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അക്കാലത്ത് അമേരിക്കയിൽ ദേശീയ ടാപ് നൃത്തോത്സവങ്ങൾ നടത്തുക പതിവായിത്തീർന്നു. '90-കളിൽ നൃത്തസംഗീതരംഗത്തുണ്ടായ ചടുലമായ മാറ്റങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ടാപ് നൃത്തവും മാറുകയുണ്ടായി. ആ മാറ്റങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം വഹിച്ചവരിൽ പ്രമുഖൻ സാവിയോൺ ഗ്ലോവർ ആണ്. 1996-ൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച നവീന ടാപ് നൃത്തത്തെ 'പവർ ടാപ്' എന്നാണ് വിമർശകർ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

മുഖ്യധാരകൾ
പ്രശസ്ത ടാപ്പ് നർത്തകർ
ചരിത്രം
പരിഷ്കാരങ്ങൾ