"ഡിഡൊ, ക്വീൻ ഒഫ് കാർത്തെജ്" ആയിരുന്നു മാർലോവിന്റെ ആദ്യ നാടകം. എന്നാൽ ആദ്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാ‍ടകം "ടാമ്പർറ്റേയ്ൻ" (1587) ആണ്. ആട്ടിടയനിൽ നിന്നും യോദ്ധാവിലെക്കുള്ള ടിമുറിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ആ നാടകം. ബ്ലാങ്ക് വേഴ്സ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുൾല ആദ്യ നാടകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. ടാമ്പർലെയ്ൻ തോമസ് കിഡിന്റെ ദ സ്പാനിഷ് ട്രാജഡി എന്ന നാടകവുമാണ് എലിസബത്തിയൻ നാടകവേദിയുടെ പക്വകാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമായി കരുതുന്നത്. "ടാമ്പർറ്റേയ്ൻ" ഒരു വിജയമായിരുന്നതിനാൽ, അതിന് ഒരു രണ്ടാം ഭാഗവുമുണ്ടായിരുന്നു(" ടാമ്പർലെയ്ൻ II"). ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടകങ്ങളുടെ അനുക്രമം അജ്ഞാതമാണ്‌ എങ്കിലും ഇവയെല്ലാം വിവാദപരമായ വിഷയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചായിരുന്നു. 

പട്ടണാധികാരികൾക്കെതിരെ ഒരു യഹൂദന്റെ പ്രതികാരത്തിന്റെ കഥ പറയുന്ന "ദ ജ്യൂ ഒഫ് മാൾറ്റ" എന്ന നാടകത്തിന്റെ പുരോവചനം പറയുന്നത് മാക്യവെല്ലിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ്‌.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജാവായിരുന്ന ഏഡ്വർഡ് രണ്ടാമന്റെ സ്ഥാനനഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചും രാജാവിന് പ്രിയരായ ആളുകൾക്ക് രാജസദസ്സിൽ അമിത പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ അദ്ദേഹത്തെ പുറത്താക്കിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്ഞിയെയും. മാടമ്പിമാരെയും(ബാരൺ) കുറിച്ച് മാർലോ എഴുതിയ നാടകമാണ്‌ "ഏഡ്വർഡ് ദ സെക്കന്റ്."

സെയ്ന്റ് ബർത്തലോമിയോ ദിനത്തിലെ കൂട്ടക്കൊലയെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള, "ദ മാസക്കർ അറ്റ് പാരിസ്" എന്ന ചെറുതും കരാളത്വം നിറഞ്ഞതുമായ കൃതി, മൂലകൃതിയെ ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് പുനസൃഷ്ടിച്ചതാണ്‌ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ആ കൃതിയിലെ നിശ്ശബ്ദനായ 'ഇംഗ്ലിഷ് ഏജന്റ്' എന്ന കഥാപാത്രം, മാർലോ തന്നെയാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രഹസ്യാന്വേഷണപ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അനന്തര പാരമ്പര്യങ്ങൾ പറയുന്നു. "ദ ട്രാജിക്കൽ ഹിസ്റ്ററി ഒഫ് ഡോക്ടർ ഫോസ്റ്റസ്" എന്ന കൃതിയും ഈ കൃതിയുമാണ്‌ മാർലോവിന്റെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ നാടകമായി കരുതുന്നത്. കാരണം ലണ്ടനിലെ സമരക്കാൾ ഈ നാടകത്തിന്റെ ആശയമുയർത്തിപ്പിടിച്ച് അഭയാർത്ഥികളെ കൊല്ലുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുമെന്ന് നാടകത്ത്തിന്റെ അവസാനം എലിസബത്ത് രാജ്ഞിക്ക് താക്കീത് നൽകുകയും, അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ദ ട്രാജിക്കൽ ഹിസ്റ്ററി ഒഫ് ഡോക്ടർ ഫോസ്റ്റസ്" എന്ന കൃതി, ഫോസ്റ്റ്ബക് എന്ന ജെർമൻ പുസ്തകത്തിലെ ഫോസ്റ്റ് എന്ന ചെകുത്താനുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന പണ്ഡിതനെക്കുറിച്ചാണ്‌. ചെകുത്താനുമായി ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കുന്ന ആളുകളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ നാലാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ടെങ്കിലും, മാർലോവിന്റെ ഫോസ് എന്ന കഥാപാത്രം തന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ കത്തിക്കുവാൻ ആവാത്തവനും, ചെകുത്താനുമായുള്ള ഉടമ്പടി റദ്ദാക്കാനും അതുവഴി തന്റെ രക്ഷക്കായി ദൈവത്തോട് പശ്ചാത്തപിക്കുവാൻ തയ്യാറാവാത്തവനും ആണ്‌. നാടകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഫോസ്‌റ്റിനെ ചെകുത്താന്മാർ വലിച്ചു കീറുകയും നരകത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോവുകയുമാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്. ഈ നാടകത്തിന്റെ രണ്ട് ഭാഷ്യങ്ങളുണ്ട്. 1604 ക്വാർട്ടോ എന്ന ഏ കൃതിയും, 1616 ക്വാർട്ടോ എന്ന ബ് കൃതിയും ആണ്‌ അവ. പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ 1604 ക്വാർട്ടോ മാർലോയുടെ മൂലകൃതി. കാരണം ആ ക്വാർട്ടോയിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് പല പേരുകളും വ്യക്തിപരമായ ചില അക്ഷരപ്പിശകുകളും ഉണ്ട്. ഇവയൊക്കെ ഈ കൃതി എഴുത്തുകാരന്റെ കൈയ്യെഴുത്തു പ്രതിയിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പകർത്തിയതാണ്‌ എന്നതിന്റെ തെളിവുകളാണ്‌.

മാർലോവിന്റെ നാടകങ്ങൾ വളരെ വിജയകരമായിരുന്നു. ഇതിന്‌ ഒരു കാരണം എഡ്വർഡ് അല്ലെൻ എന്ന ഇംഗ്ലിഷ് നടന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടിക്കൊണ്ടായിരുന്നു. അസാധാരണ ഉയരമുണ്ടായിരുന്ന അല്ലെനുവേണ്ടിയാവണം ധിക്കാരഭാവമുണ്ടായിരുന്ന ടമ്പർറ്റെയ്ൻ, ഫോസ്റ്റസ്, ബറാബസ് മുതലായ കഥാപാത്രങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടത്. "അഡ്മിറെൽസ് മെൻ" എന്ന അല്ലെന്റെ നാടകക്കമ്പനിയുടെ ആയിരത്തിഅഞ്ഞൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറുകളിൽ കളിച്ച നാടകങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനമായത് മാർലോയുടെ നാടകങ്ങളാണ്‌.

പ്രശസ്തമായ "ദ പാഷനെറ്റ് ഷെപ്പെർഡ് റ്റു ഹിസ് ലവ്", ഓവിഡിന്റെ "ആമോറെസി"ന്റെ പരിഭാഷ, ലുകന്റെ "ഫർസാലിയ"യുടെ ആദ്യ ഭാഗം, ഹീറൊ ആന്റ് ലിയാണ്ടർ, എന്നീ രചനകളും മാർലോവിന്റേതാണ്‌.
ടാമ്പർലെയ്ന്റെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും 1590-ലാണ്‌ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റ് രചനകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷമാണ്‌ ഇറങ്ങിയത്. നിന്ദ്യമായ ഉള്ളടക്കമുണ്ട് എന്ന കാരണത്താൽ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് വിറ്റ്ഗിഫ്റ്റ് അത്തരത്തിലുള്ള മറ്റ് രചനകളോടൊപ്പം 1599-ൽ മാർലോവിന്റെ ഒവിദ് എന്ന രചനയുടെ പരിഭാഷ നിരോധിക്കുകയും പരസ്യമായി കത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആദ്യകാലം
ജീവിതരേഖ
സാഹിത്യ ജീവിതം
ഐതിഹ്യങ്ങൾ