പുരാതന കാലം മുതലേ മനുഷ്യവാസമുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യമാണ് ബഹ്റൈൻ. 'രണ്ട് കടലുകൾ' എന്നാണ് ബഹ്റൈൻ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിലെ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ നയതന്ത്രപ്രധാനമായ സ്ഥാനം അസ്സീറിയൻ , ബാബിലോണിയൻ , പേർഷ്യൻ , അറബ് വംശജരെ ഈ രാജ്യത്തെ സ്വന്തം അധീനതയിൽ നിർത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, മെസൊപൊട്ടേമിയൻ സംസ്കാര കാലത്ത് ഡിൽമൻ എന്ന പ്രദേശവുമായി ബഹ്റൈനു കച്ചവട ബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. ബി.സി ആറു മുതൽ മൂന്നു വരെയുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഈ രാജ്യം ഇറാനിലെ ഹഖാമനിഷിയാൻ പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ രാജ്യം അവാൽ (Awal), മിഷ്മാഹിഗ് (Mishmahig) എന്നീ നാമങ്ങളിലായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ബി.സി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ എ.ഡി. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവേശം വരെ ബഹ്റൈന്റെ നിയന്ത്രണം ഇറാനിലെ പാർഥിയ, സസാനിഡ് എന്നീ രണ്ട് സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കായിരുന്നു. 25 ബി.സിയോടു കൂടി പാർഥിയൻ സാമ്രാജ്യം അതിന്റെ അതിരുകൾ ഒമാൻ വരെ വ്യാപിപ്പിച്ചിരുന്നു. 

വ്യാപാര നിയന്ത്രണം കൈക്കലാക്കാനായി പേർഷ്യൻ ഗൾഫിലെ തെക്കൻ തീരത്തു മുഴുവൻ പാർഥിയൻ സാമ്രാജ്യം പട്ടാളത്തെ വിന്യസിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ എ.ഡി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാർഥിയൻ സമ്രാജ്യത്തിനു മേൽ സസാനിഡുകൾ മേൽക്കൈ നേടി. പിന്നീട് ഇസ്ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ഘട്ടങ്ങൾ വരെ സസാനിഡ് സാമ്രാജ്യം ഈ മേൽക്കൈ നിലനിർത്തി. സസാനിയൻ സാമ്രാജ്യാധിപനായിരുന്ന അർദാശിർ (Ardashir) ഒമാനിലേക്കും ബഹ്റൈനിലേക്കും പട നയിക്കുകയും ബഹ്റൈനിലെ പാർഥിയൻ ഗവർണർ ആയിരുന്ന സനാട്രുക്കിനെ (Sanatruq) പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇതിനു ശേഷം ബഹ്റൈൻ ദ്വീപുസമൂഹം സസാനിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കൻ പ്രവിശ്യയായി മാറി. 

ഇസ്ലാമിന്റെ ആഗമനം വരെ ബഹ്റൈൻ നെസ്റ്റോറിയൻ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഒരു കേന്ദ്രമായിരുന്നു. എ.ഡി. 899-ൽ ബഹ്റൈൻ കാർമാതിയൻ അധീനതയിലായി. 1076-ൽ അൽ ഹാസയിലെ ഉയുനിഡ് എന്ന അറബ് സാമ്രാജ്യം കാർമാതിയൻ ആധിപത്യത്തെ പൂർണമായും കീഴടക്കുന്നത് വരെ ഈ ഭരണം തുടർന്നു. കഅബയിലെ കറുത്ത കല്ല് കവർന്നതും പിന്നീട് തിരിച്ചെത്തിച്ചും ബഹ്റൈനിലെ കാർമാതിയൻ ആധിപത്യക്കാലത്താണ്. 

പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ ബഹ്റൈനിന്റെ ഭരണം കൈയാളിയത് അൽ ഖലീഫ കുടുംബമാണ്. 1820-ൽ ഒരു സമാധാന ഉടമ്പടി ഒപ്പുവെച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യവുമായി ഒരു അടുത്ത ബന്ധം ബഹ്‌റൈൻ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു. മറ്റു പേർഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായും സമാനമായ കരാറുകൾ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യം ഇക്കാലത്ത് നിലനിർത്തിപ്പോന്നിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനല്ലാതെ മറ്റാർക്കും രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ വിട്ടു കൊടുക്കരുതെന്നും ബ്രിട്ടനുമായല്ലാതെയോ ബ്രിട്ടന്റെ സമ്മതത്തോടു കൂടിയല്ലാതെയോ മറ്റൊരു രാജ്യവുമായും ബന്ധങ്ങളുണ്ടാക്കരുതെന്നുമാണ് ഈ കരാറിന്റെ കാതൽ. അതിരുകൾക്കപ്പുറത്തു നിന്നുള്ള ആക്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് ബഹ്റൈനെ സംരക്ഷിക്കാമെന്ന് ബ്രിട്ടൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തు. 

രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം പേർഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായി ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കാനു
ള്ള‍ കേന്ദ്രമായി ബ്രിട്ടൻ തെരഞ്ഞെടുത്തത് ബഹ്റൈനെയായിരുന്നു. 1968-ൽ ഈ ഉടമ്പടി കരാറുകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് ബ്രിട്ടൺ പിന്മാറിയപ്പോൾ ഖത്തർ ഉൾപ്പെടെ എട്ട് അറബ് രാജ്യങ്ങളുടെ ഒരു സഖ്യത്തിൽ ബഹ്‌റൈൻ അംഗമായി. പിന്നീട് 1971 ആഗസ്റ്റ് 15-ന് ബഹ്‌റൈൻ സ്വാതന്ത്ര䵍യപ്രഖ്യാപനം നടത്തി സ്വതന്ത്ര്യ രാജ്യമായി മാറി. പരിമിതമായ ജനാധിപത്യം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന ബഹ്റൈനിൽ ജനപ്രതിനിധികളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വോട്ടവകാശമുള്ള പൗരന്മാരാണ്. അമേരിക്കയുടെ മധ്യേഷ്യൻ സായുധപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള നാവികസേനാ കേന്ദ്രമായി ഇന്ന് ബഹ്‌റൈൻ വർത്തിക്കുന്നു.

സുന്നി- ഷിയാ സംഘർഷം വളരെ മൂർച്ഛിച്ച രാജ്യമാണ് ബഹ്റൈൻ . ഭരണം നടത്തുന്ന അൽ ഖലീഫാ കുടുംബം ഉൾപ്പെടുന്ന ന്യൂനപക്ഷമായ സുന്നി വിഭാഗമാണ് രാജ്യത്തെ എല്ലാ അധികാരങ്ങളും സമ്പത്തും കൈയാളുന്നത്. കൂടുതൽ അധികാരങ്ങൾ വിട്ടു കിട്ടാൻ ശിയാ വിഭാഗം നടത്തുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ പലപ്പോഴും അക്രമാസക്തമാറുണ്ട്.

സമ്പദ്ഘടന
ചരിത്രം
അവലംബം
സംസ്കാരം