അവസാദങ്ങളിലെ ലയനസ്വഭാവമുള്ള ധാതവ ഘടകങ്ങൾ, അവയിലൂടെ ഊറിയിറങ്ങുന്ന ലായനിയിൽ (മിക്കപ്പോഴും ജലം) ലയിക്കുകയോ ലായനിയാൽ മാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയോ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. അവസാദ ഘടകങ്ങൾക്കിടയിലെ രന്ധ്രങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും ലായനിയിൽ നിന്നും ഘനീഭവിക്കപ്പെടുന്ന ധാതവങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ ഇത് ധാതുക്കളുടെ അമിത വളർച്ചയ്ക്കും കാരണമാകാം. അസ്ഥിരധാതവങ്ങളാണ് പൊതുവേ ലായനിയാൽ മാറ്റംചെയ്യപ്പെട്ട് പുനഃക്രിസ്റ്റലീകരണത്തിന് വിധേയമാകുന്നത്. പുനഃക്രിസ്റ്റലീകരണത്തോടെ ഇവയ്ക്ക് കൂടുതൽ കാഠിന്യവും സ്ഥിരതയും ലഭിക്കുന്നു. പുനഃസ്ഥാപന പ്രക്രിയയിൽ ധാതവങ്ങളുടെ ലയനവും ഘനീഭവനവും ഒരേസമയത്ത് നടക്കുന്നതിനാൽ അവസാദ ധാതവ ഘടകങ്ങൾ രാസികവും ഘടനാപരവുമായ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും വിധേയമാകുന്നു. എന്നാൽ പുനഃക്രിസ്റ്റലീകരണത്തിൽ ഒരു ധാതു മാത്രമാണ് ലയനത്തിനും പുനഃഘനീഭവനത്തിനും വിധേയമാകുന്നത്. ഈ പ്രക്രിയയിൽ ധാതുസംയോഗത്തിനും ആന്തരിക ഘടനയ്ക്കും വിരളമായി മാത്രമേ പരിവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നുള്ളൂ.

അവസാദ ശിലാരൂപീകരണം
അവസാദങ്ങളിലെ ലയനസ്വഭാവം
അവക്ഷേപണം
പ്രധാന ഭൗദിക പ്രതിഭാസങ്ങൾ