എ. ഡി. 945-ൽ മധ്യയൂറോപ്പിൽ "ഹോളീ ഫയർ" എന്ന പേരിൽ ഒരു പകർച്ചവ്യാധി പടർന്നു പിടിക്കുകയുണ്ടായി. എരിച്ചിൽ, കൈകാൽ വിർലുകളുടെ മരവിപ്പ്, ശരീരം കോച്ചിവലിക്കൽ എന്നിവയായിരുന്നു രോഗലക്ഷണങ്ങൾ. സെയ്ന്റ് ആന്റണിയുടെ അനുയായികളായ ക്രിസ്ത്യൻ സന്യാസിമാർ സംഘടിച്ച് വ്യാധിപ്രദേശങ്ങളിൽ ആശുപത്രികൾ സ്ഥാപിച്ച് ചികിത്സകൾ ചെയ്ത് രോഗനിവാരണം നടത്തുകയുണ്ടായി ഇതിനുശേഷമാണ് "സെയ്ന്റ് ആന്റണീസ് ഫയർ" എന്ന പേരിൽ ഈ രോഗം അറിയപ്പെടൻ തുടങ്ങിയത്.

എർഗട്ട്-വിഷം രക്തധമനികളെ ചുരുക്കുന്നതു മൂലം അവയവാഗ്രങ്ങൾക്ക് രക്തം ലഭിക്കാതെ വന്ന് ആ ഭാഗങ്ങൾ നിർജീവമാകുന്നു. (gangrenous). ഈ വിഷ ബാധയുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അവയവാഗ്രങ്ങളിലെ സിരകൾ നിർജീവമാകുന്നു (convulsive) എന്നതാണ്. രണ്ട് രീതിയിലുള്ള വിഷബാധമൂലവും ദുസ്സഹമായ വേദന അനുഭവപ്പെടും. ശ്വാസകോശ പേശികളിൽ എർഗട്ട്-വിഷബാധയുണ്ടായാൽ പെട്ടെന്നു മരണം സംഭവിക്കാനിടയുണ്ട്.

1816-ൽ ലൊറേയ്നിലും ബർഗണ്ടിയിലും പകർച്ചവ്യാധിപോലെ എർഗട്ടിസം വ്യാപിച്ചതിനു ശേഷം പടർന്നു പിടിക്കുന്ന നിലയിൽ ഈ രോഗം ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ധാന്യശേഖരങ്ങളിൽ നിന്ന് എർഗട്ട് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള ശാസ്ത്രീയ മാർഗങ്ങൾ വികസിച്ചതോടെയാണ് ഈ രോഗം വ്യാപകമായ തോതിൽ പകരാതെയായത്.

രോഗലക്ഷണങ്ങൾ
രാസഘടന
എർഗട്ടിസം
രോഗം പരക്കുന്നവിധം