പൂർവബംഗാളിൽ നിന്ന് പലപ്പോഴായി പശ്ചിമബംഗാളിലേക്ക് അഭയാർഥി പ്രവാഹങ്ങളുണ്ടായി. 1947-ൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും രണ്ടു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രങ്ങളാവുകയും പൂർവബംഗാൾ പാകിസ്താൻറെ പ്രവിശ്യയായി, പൂർവപാകിസ്താനായിത്തീരുകയും ചെയ്തതോടെ അസംഖ്യം ഹിന്ദുക്കൾ ഇന്ത്യൻ പ്രവിശ്യയായ പശ്ചിമബംഗാളിൽ അഭയം തേടി. അഭയാർഥി പ്രവാഹം തടുക്കാനായി പൂർവ പാകിസ്താനിലെ ഹിന്ദുക്കളുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്ന നെഹറു-ലിയാഖത് ഉടമ്പടി 1950 -ൽ ഒപ്പു വെക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും വലിയ ഫലമുണ്ടായില്ല. ആദ്യ ഘട്ടത്തിലെ അഭയാർഥികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അഭ്യസ്തവിദ്യരും മധ്യവർഗക്കാരുമായ സവർണരായിരുന്നു. കൊൽക്കത്തയിലും പശ്ചിമബംഗാളിലെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലുമായി സർക്കാറിറെ സഹായമില്ലാതെത്തന്നെ അവർ പാർപിടവും ഉപജീവനമാർഗവും കണ്ടത്തി. കുറെയേറെ പേർ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലെ പുനരധിവാസ കാംപിലുമെത്തി. ഇവർക്കെല്ലാം പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1971-ൽ ബംഗ്ലാദേശ് നിലവിൽ വന്നപ്പോഴും പിന്നീട് 1975-ൽ ബംഗ്ലാദേശിൽ രാഷ്ട്രിയ-പട്ടാള കോളിളക്കങ്ങളുണ്ടായപ്പോഴും പശ്ചിമബംഗാളിലേക്ക് അഭയാർഥി പ്രവാഹമുണ്ടായി. ഈ പ്രവാഹങ്ങളിൽ മുഖ്യമായും കൃഷിപ്പണിക്കാരും നാമശുദ്ര സമുദായത്തിൽ പെട്ടവരുമായ ദളിതരുമായിരുന്നു. ഇവരെ ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരായി അംഗീകരിച്ച് ദണ്ഡകാരണ്യ പുനരധിവാസ കാംപിലേക്ക് മാറ്റാനുള്ള സകല നടപടികളും അന്നത്തെ പശ്ചിമബംഗാളിൽ അധികാരത്തിലിരുന്ന കോൺഗ്രസ് ഗവണ്മെൻറ് കൈക്കൊണ്ടു. ദണ്ഡകാരണ്യ മേഖലയിൽ കൃഷിഭൂമിയും പട്ടയങ്ങളും നല്കാമെന്ന് കേന്ദ്ര സർക്കാർ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ബംഗാളിഭാഷയും സംസ്കാരവും പൈതൃകമായുള്ള ഇവരെ പശ്ചിമബംഗാളിൽത്തന്നെ, സുന്ദർബൻ കാടുകളിൽ പാർപ്പിക്കണമെന്ന് സി.പി.എം നേതാവ് ജ്യോതിബാസു നിയമസഭക്കകത്തും പുറത്തും വാദിച്ചു.,. 

അഭയാർഥികൾക്ക് ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം ലഭിച്ചെങ്കിലും ദണ്ഡാകാരണ്യ പുനരധിവാസ പദ്ധതി ഉദ്ദേശിച്ച വിധം വിജയിച്ചില്ല, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലെ വരണ്ട കാലാവസ്ഥയും ഈർപ്പവും വളക്കൂറും ഇല്ലാത്ത മണ്ണും കൃഷിപ്പണിക്കാരായ അഭയാർഥികളെ നിരാശപ്പെടുത്തി. 1977-ലെ പശ്ചിമബംഗാൾ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സി.പി.എമ്മിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇടതുപക്ഷ കൂട്ടു മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തിൽ വന്നു. സ്ഥിതിഗതികൾ തങ്ങൾക്കനുകൂലമായിരിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അഭയാർഥികൾ കൂട്ടത്തോടെ ദണ്ഡകാരണ്യ കാംപ് ഉപേക്ഷിച്ച് പശ്ചിമബംഗാളിലെത്തി. ഇവരെ തിരികെ ദണ്ഡകാരണ്യകാംപിലേക്കെത്തിക്കാൻ സംസ്ഥാന സർക്കാർ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ വലിയൊരു ഭാഗം, ഏതാണ്ട് മുപ്പതിനായിരത്തോളം അഭയാർഥികൾ, 1978 മെയ് മാസത്തിൽ സുന്ദർബന്നിലെ മരിച്ഝാംപി ദ്വീപിൽ കുടിയേറി. സ്കൂളും പ്രാഥമികാരോഗ്യ കേന്ദ്രവുമടക്കം തങ്ങൾക്കാവശ്യമായ സംവിധാനങ്ങൾ സ്വരൂപിച്ചെടുത്തു,

പശ്ചാത്തലം
സംഭവവികാസങ്ങൾ
പ്രതിപക്ഷ നിലപാട്
ഔദ്യോഗിക നിലപാട്