പുരാതന ഗ്രീക്കിലെ പ്ലാറ്റോയുടെ ശിഷ്യനായിരുന്ന അരിസ്റ്റോട്ടിൽ തന്റെ ഗുരുവിന്റെ നിലപാടിനെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ട് സ്വവർഗരതി ഒരു പ്രശ്നമല്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു. ഗ്രീസിലെ സാഫോ എന്ന കവയിത്രിയുടെ കവിതകളിൽ സ്ത്രീസ്വവർഗാനുരാഗം യഥേഷ്ടം കാണാം. സ്ത്രീസ്വവർഗാനുരാഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഇവരുടെ പേരിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സാഫോയിസം എന്നും ഇവർ ജനിച്ച ലെസ്ബോസ് എന്ന ദ്വീപിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ലെസ്ബിയനിസം എന്നും ഇന്നും ഉപയോഗിച്ചു പോരുന്നു. പുരാതന ഗ്രീസിലും റോമിലും ഒരു മുതിർന്ന പുരുഷനും ഒരു യുവാവും തമ്മിലുള്ള ലൈംഗികബന്ധം സാധാരണമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം വന്ന റോമൻ ചക്രവർത്തി ഥിയോഡോസിയസ് ഒന്നാമൻ A.D.390ൽ സ്വവർഗരതി ഒരു കുറ്റമാക്കിയെങ്കിലും പുരുഷ ലൈംഗികതൊഴിലാളികളുടെ മേലുള്ള നികുതി AD498 വരെ തുടർന്നു.

നവോത്ഥനകാലത്ത് ഫ്ലോറൻസ്, വെനീസ് പോലുള്ള പട്ടണങ്ങളിൽ ചില ശിക്ഷകൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും സ്വവർഗരതി പതിവായിരുന്നു. എന്നാൽ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രഭാഷകനായ ജിറോലമോ സവോനറോല സ്വവർഗരതി തെറ്റാണെന്നു വാദിച്ചതോടെ യൂറോപ്പിലെങ്ങും ഇത് ഒരു കുറ്റകൃത്യമായി മാറി.

ആധുനികകാലത്ത് ഇംഗ്ലീഷ് എഴുത്തുകാരൻ തോമസ് കാനൻ സ്വവർഗരതിയെ അനുകൂലിച്ച് 1749ൽ പ്രബന്ധം എഴുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു. 1785ൽ ജെറമി ബെന്തം മറ്റൊരു പ്രബന്ധം എഴുതിയെങ്കിലും ഇത് 1978ൽ മാത്രമേ പുറത്തു വന്നുള്ളൂ. ഗുദഭോഗം 1803 വരെ നെതർലന്റ്സിലും 1835 വരെ ഇംഗ്ലണ്ടിലും ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമായി തുടർന്നു. ഇന്ന് ഇംഗ്ലണ്ട്, ഫ്രാൻസ്, സ്പെയിൻ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ സ്വവർഗവിവാഹം ഒരു അവകാശമാണ്. 

പദപരിചയം
മതപരമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ
യൂറോപ്പ്
കുറിപ്പുകൾ