ഉദ്ഗാരങ്ങളെ വിദരം (fissure), കേന്ദ്രസ്ഥം (central) എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി വിഭജിക്കാം. വിദര-ഉദ്ഗാരങ്ങളിൽ ഒഴുകി വ്യാപിക്കുന്ന ലാവ അനുപ്രസ്ഥമായ അട്ടികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ അട്ടികൾ ഘനീഭവിച്ചു വിസ്തൃതമായ ലാവാപീഠഭൂമികളായിത്തീരും (ഉദാ. ഡെക്കാൻ പീഠഭൂമി). ഇത്തരം ഉദ്ഗാരങ്ങളിൽ പൈറോക്ളാസ്റ്റികങ്ങൾ കുറവായിരിക്കും. അപൂർവം ചിലപ്പോൾ ഒഴുകിപ്പരക്കുന്ന ലാവാതലങ്ങളിൽനിന്നും വാതകങ്ങൾ സ്ഫോടനത്തോടെ രക്ഷപ്പെട്ട് പൈറോക്ളാസിറ്റികങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ചുകൂടെന്നുമില്ല.

കേന്ദ്രസ്ഥ-ഉദ്ഗാരങ്ങളെ ശിലാപ്രസ്തരപരമായി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്. സൂചലമായ ലാവ പരന്നൊഴുകി ക്രമമായ ചരിവുകളുള്ള കോണുകൾ (cones) സൃഷ്ടിക്കുന്നു -- ഇവയാണ് ലാവാകോണുകൾ (lava cones). പൈറോക്ളാസ്റ്റികങ്ങളുടെ ആധിക്യമുള്ളപ്പോൾ വശങ്ങൾ കുത്തനെയുള്ളതാകും (പൈറോക്ളാസ്റ്റിക കോണുകൾ). സിൻഡെറു (cinder)കളുടെ ബാഹുല്യമുള്ളപ്പോൾ ഇവയെ 'സിൻഡെർ കോണുകളെ'ന്നു വിളിക്കുന്നു. കുത്തനെ ചരിഞ്ഞ ലാവാകോണുകളുമുണ്ടാകാം (ഹോർണിതോ--Hornito). മിക്കപ്പോഴും ലാവയും പൈറോക്ളാസ്റ്റികങ്ങളും ഒന്നിടവിട്ട് അടുക്കിയ നിലയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവയെ സ്തരീയകോണുകൾ (Strato cones) എന്നോ മിശ്രകോണുകൾ (Mixed cones) എന്നോ പറയുന്നു. ശ്യാനത കൂടിയ ലാവ പരന്നൊഴുകാനാകാതെ തളംകെട്ടി നിർമിതമാകുന്ന ഘടനകളാണ് അഗ്നിപർവത കുംഭകങ്ങൾ (Volcanic domes). ചിലപ്പോൾ മേല്പ്പറഞ്ഞവയിൽ ഒന്നിലധികം രൂപങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്നും കാണാം.

ലാവയും വാതകങ്ങളും
കാരണങ്ങൾ
അഗ്നിപർവത ശിലകൾ
വർഗീകരണം