1945-ൽ യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച രണ്ടു നിയമങ്ങൾ നിലവിൽ വന്നു. അടുത്തവർഷം ആന്റൊണെസ്കുവിനെയും അടുത്ത അനുയായികളെയും ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് വധിക്കുകയുണ്ടായി. 1945-നും 1964-നും മധ്യെ 137 ആൾക്കാർ റൊമേനിയയിൽ വധിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഝെയോർഝെ ഝെയോർഝിയു-ഡേജ് ആയിരുന്നു ഈ കാലയളവിന്റെ സിംഹഭാഗത്തും ഭരണനേതാവ്. റൊമാനിയൻ കമ്യൂണിസ്റ്റു വിരുദ്ധ പ്രതിരോധ പ്രവർത്തകരും, 1956-ൽ ഹങ്കേറിയൻ വിപ്ലവസമയത്ത് പ്രതിഷേധപ്രകടനം നടത്തിയവരും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പെടും. 1949-നിലവിൽ വന്ന ഒരു നിയമം (കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണത്തിനും ആസൂത്രിത സമ്പത് ഘടനയ്ക്കുമെതിരായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന നിയമമായിരുന്നു ഇത്) ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു ശിക്ഷകൾ നൽകപ്പെട്ടത്. 1936-ലെ പരിഷ്കരിച്ച കോഡ് ഭരണകൂടം, സമാധാനം, മനുഷ്യരാശി എന്നിവയ്ക്കെതിരായുള്ള കുറ്റങ്ങൾക്കും, അക്രമത്തോടെയുള്ള കൊലപാതകത്തിനും, കൊള്ളയ്ക്കിടെ കൊലപാതകം നടത്തുന്നതിനും വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു. 1957-ൽ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുന്ന വലിയ തട്ടിപ്പുകൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകാൻ നിയമം കൊണ്ടുവന്നു. 1958-ൽ രാജ്യത്തെ യുദ്ധത്തിന്റെയോ മദ്ധ്യവർത്തിത്വത്തിന്റെയോ പാതയിലേയ്ക്ക് നിർബന്ധപൂർവ്വം നയിക്കാനുദ്ദേശിച്ച് വിദേശികളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നവർക്ക് വധശിക്ഷ നൽകാൻ തീരുമാനമായി. ഇത് ഹങ്കേറിയൻ വിപ്ലവത്തിനിടെ ഇമ്രേ നാഗി എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ പോലെയുള്ള നീക്കങ്ങൾ റൊമാനിയയിൽ ആരും എടുക്കാതിരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. നിക്കോളായ് ചൗഷസ്ക്യൂവിന്റെ കീഴിൽ 1969-ൽ കൊണ്ടുവന്ന പുതിയ പീനൽ കോഡിൽ വധശിക്ഷയർഹിക്കുന്ന 28 കുറ്റങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. വസ്തുവകകൾക്കെതിരെയുള്ള കുറ്റങ്ങളും സാമ്പത്തികക്കുറ്റങ്ങളും ഇതിലുൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 1970-കളിൽ ഈ കുറ്റങ്ങളുടെ എണ്ണം നന്നേകുറഞ്ഞു. സാമ്പത്തികക്കുറ്റങ്ങൾക്കുള്ള വധശിക്ഷ എടുത്തു കളയപ്പെട്ടു. 1980 മുതൽ 1989 വരെ 57 വധശിക്ഷാവിധികൾ വന്നു; ഇതിൽ 50 എണ്ണമെങ്കിലും നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടു. മിക്ക വധശിക്ഷകളും കൊലപാതകക്കുറ്റത്തിനായിരുന്നു നൽകപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചിലവ വൻ മോഷണങ്ങൾക്കും രാജ്യത്തിന്റെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിച്ചതിനുമായിരുന്നു. 1983-ൽ അഞ്ചു പേരെ സംഘടിതമായി മാംസം മോഷ്ടിച്ചതിന് വധശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചിരുന്നു. 

ചൗഷസ്ക്യൂ ഭരണത്തിലിരുന്ന സമയത്ത് (1965 മുതൽ 1989 വരെ), 104 പേരെ ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് ജിലാവ, റഹോവ എന്നീ ജയിലുകളിലായി വധിക്കുകയുണ്ടായി. വധശിക്ഷകൾ ചിലപ്പോൾ ഇളവു ചെയ്യുന്നത് ചൗഷസ്ക്യൂ കണിശക്കാരനും അതേസമയം തന്നെ ദയാവാനുമായ രാഷ്ട്രപിതാവാണ് എന്ന പ്രതിച്ഛായ ഉണ്ടാകാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ടത്രേ. ജിലാവ ജയിലിൽ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രറ്റികളെ ഒരു കുറ്റിയിൽ കെട്ടിയിട്ട ശേഷം വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. റഹോവ ജയിലിൽ ഒരു ഭൂഗർഭ മുറിയിലായിരുന്നു ആൾക്കാരെ കൊന്നിരുന്നത്. വധശിക്ഷ അതീവരഹസ്യമായായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്. 

പ്രായപൂർത്തിയെത്താത്തവരെയും ഗർഭിണികളെയും വധശിക്ഷയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. റൊമാനിയൻ വിപ്ലവത്തിനിടെയാണ് (1989) അവസാന വധശിക്ഷകൾ നടപ്പിലാക്കിയത്. നിക്കോളായ് ചൗഷസ്ക്യൂ, എലീന ചൗഷസ്ക്യൂ എന്നിവരെയായിരുന്നു അവസാനമായി വധിച്ചത്. 

കമ്യൂണിസ്റ്റ് റോമാനിയ
റൊമാനിയ രാജഭരണത്തിൽ
പൂർവകാലം
റൊമാനിയ 1989-നു ശേഷം