ചരിത്രം, ഭാഷാവിജ്ഞാനീയം, പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ പഠനത്തെ സഹായിക്കുന്ന ആംഗ്ലോസാക്സൻ രചന എന്ന നിലയിലാണ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിനുമുൻപ് ബെയൊവുൾഫ് വിലമതിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. കഥാശില്പമെന്ന നിലയിൽ അത് ഏറെ മാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ബെയൊവുൾഫിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായ ഗ്രെൻഡൽ, അമ്മസത്വം, വ്യാളി എന്നിവരെ കൃതിയുടെ ചരിത്രമൂല്യത്തിൽ ശ്രദ്ധയൂന്നിയ പഴയ പഠനങ്ങൾ പൊതുവേ അവഗണിച്ചു. 
ഈ നിലയ്ക്ക് മാറ്റം വന്നത്, ഫാന്റസി ഇതിഹാസമായ ലോർഡ് ഓഫ് ദ റിങ്സിന്റേയും മറ്റും സ്രഷ്ടാവെന്ന നിലയിൽ പിന്നീട് പ്രശസ്തനായ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ ജെ.ആർ.ആർ.റ്റോൾകീൻ, ഓക്സ്ഫോർഡ് സർവകലാശാലയിൽ നടത്തിയ പ്രഭാഷണപരമ്പരയുടെ സംഗ്രഹമായ "സത്വങ്ങളും വിമർശകരും" എന്ന പ്രബന്ധം 1936-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതോടെയാണ്. സത്വങ്ങൾ ബെയൊവുൾഫിന്റെ ഘടനയിൽ ഒഴിവാക്കാനാവാത്തവയാണെന്നും അവയെ അവഗണിച്ച്, ചരിത്രമൂല്യമുള്ള കാവ്യമോ ദുരന്തകഥയോ മാത്രമായി വായിച്ചാൽ അത് വിലകുറഞ്ഞതും ദിശാരഹിതവുമായി അനുഭവപ്പെടുമെന്നും ടോൾകീൻ വാദിച്ചു. സാഹിത്യസൃഷ്ടിയെന്ന നിലയിലുള്ള ബെയൊവുൾഫിന്റെ വായന അങ്ങേയറ്റം പ്രയോജനപ്രദമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്ഷം. കവിതയെന്ന നിലയിലെ പ്രാധാന്യവുമായി താരതമ്യം ചെയ്താൽ, അതിനുണ്ടായിരിക്കാവുന്ന ചരിത്രമൂല്യം ആനുഷംഗികം മാത്രമാണെന്നും റ്റോൾകീൻ എഴുതി. കവിതയെ കവിതയായി പരിഗണിക്കാതിരുന്നതിന് ബെയൊവുൾഫിന്റെ പഴയ വിമർശകരെ റ്റോൾകീൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

വ്യാളി
കഥ
ആസ്വാദനചരിത്രം
അമ്മസത്വം