പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനത്തുനിന്നും ദാവൂദ് ഖാൻ രാജിവച്ചതിനെത്തുടർന്ന്, രാജ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയസ്ഥിതിയിൽ വൻ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. 1964-ൽ രാജ്യത്ത് പുതിയ ഭരണഘടന പ്രഖ്യാപിക്കുകയും 1965-ൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുകയും ചെയ്തു. ഇക്കാലയളവിൽ രാജ്യത്ത് ഇടതുപക്ഷ-വലതുപക്ഷരാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉടലെടുക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 1970-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ സോവിയറ്റ് യൂനിയൻ, അഫ്ഗാനിസ്താനിലേക്ക് കൂടുതൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ തുടങ്ങി. ഇക്കാലയളവിൽ രാജ്യത്ത് ഒരു വൻ ക്ഷാമം അനുഭവപ്പെടുകയും ജനങ്ങളിൽ സർക്കാരിനെതിരെ അസംതൃപ്തി ഉടലെടുക്കാനും തുടങ്ങി.

1973 ജൂലൈ 17-ന് തന്റെ മാതുലനായ സഹീർ ഷാ രാജാവ്, റോമിൽ ഒരു വൈദ്യചികിത്സക്ക് പോയ അവസരത്തിൽ, മുഹമ്മദ് ദാവൂദ് ഖാൻ രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. ഏവരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ ഈ നടപടിക്കു പിന്നിലെ അന്തർനാടകങ്ങൾ ഇന്നും അജ്ഞാതമാണ്. സേനാത്തലവനും സഹീർഷായുടെ മരുമകനുമായിരുന്ന അബ്ദ് അൽ വാലി ഖാനെ തടവിലാക്കുകയും പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ അധികാരങ്ങളും ദാവൂദ് ഖാൻ ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ അട്ടിമറിയിൽ ദാവൂദിന് സൈന്യത്തിന്റേയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിലെ (പി.ഡി.പി.എ.) പാർചം വിഭാഗത്തിന്റേയും പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു. വ്യോമസേനയിലെ മേജർ ജനറൽ അബ്ദ് അൽ ഖാദിർ എന്ന താജിക് സൈന്യാധിപനും ദാവൂദിന്റെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

രാജഭരണം അവസാനിപ്പിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിച്ച ദാവൂദ് ഖാൻ, റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്ന് രാജ്യത്തെ പുനർനാമകരണം ചെയ്തു. അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത് രണ്ടു ദിവസത്തിനകം സോവിയറ്റ് യൂനിയനും ഇന്ത്യയും പുതിയ സർക്കാരിനെ അംഗീകരിച്ചു. പ്രസിഡണ്ട്, പ്രധാനമന്ത്രി, പ്രതിരോധമന്ത്രി, വിദേശകാര്യമന്ത്രി എന്നീ സ്ഥാനങ്ങൾ ദാവൂദ് സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. നാല് പി.ഡി.പി.എ. അംഗങ്ങൾ ദാവൂദിന്റെ സർക്കാരിൽ അംഗങ്ങളായി. കൂടാതെ നിരവധി പി.ഡി.പി.എ. അംഗങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് പാർചം വിഭാഗക്കാർ ദാവൂദിന്റെ സർക്കാരിലും സൈന്യത്തിലും ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇടം പിടിച്ചു. 1975 ഒക്ടോബറിൽ മേജർ ജനറൽ അബ്ദുൾ ഖാദിർ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയായി.

സർക്കാരിലെ മാറ്റം, പാകിസ്താനോടുള്ള സമീപനത്തിലും മാറ്റം വരുത്തി. പഷ്തൂണിസ്താന് വേണ്ടി ദാവൂദ് ഖാൻ ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കുകയും ബലൂചിസ്താനിലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ അഫ്ഗാൻ ജനതയുടേയും സോവിയറ്റ് യൂനിയന്റേയും മമത നേടുകയായിരുന്നു ദാവൂദിന്റെ ലക്ഷ്യം.

ഇതിനു പുറമേ ഇസ്ലാമികപ്രസ്ഥാനങ്ങളെ തന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട എതിരാളികളായി ദാവൂദ് കണക്കാക്കുകയും ചെയ്തു. 1974 ജൂണിൽ 200-ഓളം ഇസ്ലാമികപ്രസ്ഥാനനേതാക്കളെ കാബൂളിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഗുൽബ് ഉദ് ദീൻ ഹെക്മത്യാറും, റബ്ബാനിയും പാകിസ്താനിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ ഗുലാം മുഹമ്മദ് നിയാസി പിടിയിലായി. അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ഇന്നും തുടരുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം ഈ സംഭവവികാസങ്ങളിൽ നിന്നാണ്. 1975 ജൂലൈ മാസം പാകിസ്താനിലേക്ക് കടന്ന അഫ്ഗാൻ നേതാക്കൾ ഒത്തുചേർന്ന് ദാവൂദിന്റെ ഭരനത്തിനെതിരെ പോരാടാൻ ആരംഭിച്ചത്. എങ്കിലും തുടക്കത്തിൽ ഇവരുടെ കലാപനടപടികൾ പരാജയത്തിലവസാനിച്ചു.

പ്രസിഡണ്ട് പദത്തിൽ
സോവിയറ്റ് യൂനിയനുമായുള്ള ബന്ധം
സോർ വിപ്ലവം - അന്ത്യം
പ്രധാനമന്ത്രിപദത്തിൽ