അമേരിക്കൻ സ്വാധീനത്തിന്റെ ഫലമായി ഭരണം കൂടുതൽ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കുവാനും പ്രതിപക്ഷകക്ഷികളുടെ രൂപീകരണത്തിനുള്ള നിരോധനം നീക്കുവാനും കമാലിന്റെ പിൻഗാമിയായ ഇസ്മത് ഇനോനു തയ്യാറായി.

പുതുതായി രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളിൽ മുൻ ആർ.പി.പി. അംഗങ്ങൾ തന്നെ അടങ്ങിയ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി (ഡി.പി.) ആയിരുന്നു പ്രമുഖസ്ഥാനത്ത്. ജലാൽ ബയാർ, അദ്നാൻ മെൻഡെരസ് എന്നിവരായിരുന്നു ഇതിന്റെ നേതൃസ്ഥാനത്ത്. ഡി.പി. കമാലിസം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സാമ്പത്തികവും മതപരവുമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടൽ ലഘൂകരിക്കുന്നതിന് പ്രാമുഖ്യം നൽകി. 1946-ൽ നടന്ന ആദ്യത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റിപ്പബ്ളിക്കൻ പാർട്ടി വൻ ഭൂരിപക്ഷം നേടിയെങ്കിലും 1950-ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഡെമോക്രാറ്റ് പാർട്ടി വൻഭൂരിപക്ഷം നേടീ. പാർലമെന്റിൽ ആർ.പി.പി.യുഎടെ 75 സ്ഥാനങ്ങൾക്കെതിരെ 408 സ്ഥാനങ്ങളാണ് ഡി.പി.ക്ക് ലഭിച്ചത്. ജനങ്ങളിൽ 55 ശതമാനം പേരുടെ പിന്തുണയും ഡി.പിക്ക് ലഭിച്ചു. പാർലമെന്റ് ബയാറിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. മെൻഡരസ് പ്രധാനമന്ത്രിയുമായി.

ഡെമോക്രാറ്റിക് ഭരണകൂടം സമ്പദ്ഘടനയ്ക്കുമേലുള്ള സർക്കാർ നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ അയവു വരുത്തുകയും സ്വകാര്യ സംരംഭങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 10 വർഷം അധികാരത്തിലിരുന്ന ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടി അമേരിക്കൻ സാമ്പത്തിക സഹായത്തോടെ ത്വരിതഗതിയിലുള്ള സാമ്പത്തിക വികസനമാണ് ഇവിടെ നടപ്പിലാക്കിയത്. 

ഈ സർക്കാറിന്റെ കാലത്ത് പള്ളികളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുകയും നിയമവിരുദ്ധമായി പലയിടങ്ങളിലും അറബി അക്ഷരങ്ങളുടെ ഉപയോഗമാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിനു പുറമേ പള്ളികളിൽ അറബിയിൽ ബാങ്ക് വിളിക്കുന്നതിന് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന പിഴശിക്ഷ, മെൻഡരസ് നിർത്തലാക്കി. ഈ നടപടികളെ രാജ്യത്തെ ഇസ്ലാമികഭൂരിപക്ഷം വ്യാപകമായി സ്വാഗതം ചെയ്തു. 1954-ലെ അടുത്ത പാർലമെന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഡി.പിയുടെ ജനപിന്തുണ 58.4 ശതമാനം ആയി ഉയർന്നു. തുടർന്ന് സർക്കാർ പ്രാഥമികതലത്തിൽ മതവിദ്യാഭ്യാസം നിർബന്ധിതവും ദ്വിതീയതലത്തിൽ ഐഛികവുമാക്കി. മാത്രമല്ല ഇമാം ഖതിബ് എന്നറീയപ്പെടുന്ന ദൈവശാസ്ത്രസ്കൂളുകളേയ്യും കലാലയങ്ങളേയും അംഗീകൃതമാക്കുകയും ചെയ്തു. സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള റേഡിയോ, ഖുറാൻ വചനങ്ങൾ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യാനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. സയിദ് നൂർസിയുടെ നൂർജുലുക് പ്രസ്ഥാനം പോലുള്ള നിയമവിരുദ്ധമായിരുന്ന ഇസ്ലാമികപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളേയും ഡി.പി. സർക്കാർ വളരാനനുവദിച്ചു.

ഭക്ഷ്യക്ഷാമവും വിലക്കയറ്റവും രാജ്യത്തെ നഗരവാസികളെ വലച്ചതിനെത്തുടർന്ന് 1958-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഡി.പിയുടെ ജനപിന്തുണ കുറച്ചു. എങ്കിലും അവർക്ക് അധികാരത്തിൽ തുടരാൻ സാധിച്ചിരുന്നു. ഇക്കാലയളവിൽ പ്രതിപക്ഷം പ്രക്ഷോഭങ്ങളാരംഭിച്ചെങ്കിലും ഇവയെ സർക്കാർ നിഷ്കരുണം അടീച്ചമർത്തി. വെല്ലുവിളിയെ എതിരിടാൻ മെൻഡെരസ് സർക്കാർ പുതിയ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. അതുവഴി ജഡ്ജിമാരേയും സർക്കാരുദ്യോഗസ്ഥരേയും പിരിച്ചുവിടാനുള്ള അധികാരം, രാഷ്ട്രീയയോഗങ്ങൾ, രാഷ്ട്രീയസഖ്യങ്ങൾ എന്നിവയെ നിരോധിക്കാനുള്ള അധികാരം തുടങ്ങിയവ സർക്കാരിനു ലഭിച്ചു. എങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങളുടെ കാതലായ സാമ്പത്തികകെടുകാര്യസ്ഥത പരിഹരിക്കപ്പെടാനാവാതെ കിടന്നു. 1960 ഏപ്രിലിൽ പ്രതിപക്ഷക്കാരേയും ഒരു വിഭാഗം പത്രസ്ഥാപനങ്ങളേയും കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നതിനും സംശയമുള്ളവരെ തടവിലാക്കുന്നതിനുമായി ഒരു സമിതിയെ മെൻഡരസിന്റെ ആശിർവാദത്തോടെ പാർലമെന്റ് നിയോഗിച്ചു. നിയമനിർമ്മാണസംവിധാനവും നിർവഹണവിഭാഗവും തമ്മിലുള്ള ഈ സമ്മേളനം, ഭരണഘടനയുടെ അടിത്തറയെത്തന്നെ ലംഘിച്ചു. 

ബഹുകക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തുടക്കം
പുരാതനചരിത്രം
ആദ്യത്തെ സൈനിക അട്ടിമറിയും പുതിയ ഭരണഘടനയും
സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം