1982ൽ ഡാൻ ഷെക്റ്റ്മാൻ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, പരലുപോലിരിക്കുന്നതും എന്നാൽ സൂക്ഷ്മതലത്തിൽ ക്രമാവർത്തനമില്ലാത്തതുമായ അണുകകളുടെ അടുക്കുകൾ കണ്ടെത്തി. പരലുകളുടെ അതുവരെയുണ്ടായിരുന്ന ‍പരമ്പരാഗത നിർവചനം ഈ കണ്ടെത്തൽ കാരണം മറ്റേണ്ടതായി വന്നു. "പാതിപ്പരലുകൾ" (Quasicrystals) എന്നൊരു ആശയവും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്റർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഓഫ് ക്രിസ്റ്റലോഗ്രഫി സ്ഥാനസമഷ്ടി ആധാരമായ പരമ്പരാഗത നിർവചനം മാറ്റി, ഫൂറിയർ സമഷ്ടി ആധാരമാക്കി "അനന്യമായ വിഭംഗനചിത്രം (Diffraction Diagram) നൽകുന്ന ഏതൊരു ഖരവസ്തുവും പരലാണെന്ന്" പുനർനിർവചിച്ചു. അപ്രകാരം, പരലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ക്രമാവർത്തിതഘടനയുള്ള സാധാരണ പരലുകളൂം, ആവർത്തനസ്വഭാവമില്ലാത്ത പരലുകളെയും വെവ്വേറേ ഉൾപ്പെടുത്തി. സൂക്ഷ്മതലത്തിലുള്ള തനിയാവർത്തനം, ഒരു വസ്തു പരലായി പരിഗണിക്കാനുള്ള പര്യാപ്തനിബന്ധനയാണെങ്കിലും (Sufficient Condition), 1996 ലെ ഈ പുതിയ നിർവചനമനുസരിച്ച് ഒരു അവശ്യനിബ്ബന്ധനയല്ല (Necessary Condition).

ചില പരൽവസ്തുക്കൾ അയോവൈദ്യുതപ്രഭാവം (Ferroelectric effect), പീസ്സോവൈദ്യുതപ്രഭാവം (Piezoelectric effect) തുടങ്ങിയ ചില സവിശേഷഗുണങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. പരലുകളിൽക്കൂടി പ്രകാശം കടന്നുപൊകുമ്പോൾ അതിന് അപവർത്തനം (വിവിധ ദിശകളിൽ പ്രകാശം വളയുന്നത്) സംഭവിച്ച് വിവിധ വർണ്ണരാജികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പരൽപ്രകാശികം (Crystal Optics) എന്ന ശാസ്ത്രശാഖ ഇത്തരം പ്രഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ്; പരലുകളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ രൂപപ്പെടലിനെക്കുറിച്ചും പഠിക്കുന്ന ശാഖയാണു ക്രിസ്റ്റലോഗ്രഫി, അഥവാ പരൽശാസ്ത്രം.

പരൽരൂപവത്കരണം
മറ്റുകാര്യങ്ങൾ
പരൽപ്പാറകൾ
പരൽഘടനകളും രൂപങ്ങളും