1970-കളിൽ ആൻസി എക്സ്.3ജെ.3 ഉപസമിതി (ഫോർട്രാൻ ഭാഷാമാനകവിഭാഗം) ഫോർട്രാൻ ഭാഷക്ക് ഒരു പുതിയ മാനകരൂപം (ഫോർട്രാൻ 77) വികസിപ്പിച്ചു. 1978-ലാണ് ഇത് ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഈ മാനകമനുസരിച്ച് ഫോർട്രാൻ ഭാഷയിൽ നിരവധി പുതിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചു. ഇതിനു മുമ്പത്തെ മാനകമായ ഫോർട്രാൻ 66 വളരെച്ചെറിയ ഒരു പ്രമാണമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് നിലവിലിരുന്ന കമ്പൈലറുകളിൽ വളരെക്കുറച്ചെണ്ണം മാത്രമേ ആ മാനകപ്രകാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉദാഹരണമായി വാട്ട്ഫൈവും വാട്ട്ഫോർ-11-മൊക്കെ ഐ.ബി.എമ്മിന്റെ ഫോർട്രാൻ-IV അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു.

ഫോർട്രാൻ 77 മാനകപ്രകാരം പ്രോഗ്രാമുകൾ എഴുതപ്പെടാനാരംഭിച്ചതോടെ പുതിയ മാനകത്തിലെ സവിശേഷതകൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു വാട്ട്ഫോർ കമ്പൈലറിന് ആവശ്യമേറി. ഫോർട്രാൻ 77 മാനകപ്രകാരമുള്ള കമ്പൈലർ നിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പദ്ധതി 1983-ൽ വാട്ട്കോം സിസ്റ്റംസിൽ ആരംഭിച്ചു. ജാക്ക് ഷ്യൂലറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വാട്ട്കോം ജോലിക്കാരും വാട്ടർലൂ സർവകലാശാലയുടെ കോ-ഓപ്പറേറ്റിവ് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് പരിപാടിയിലെ ബിരുദവിദ്യാർത്ഥികളും വാട്ട്ഫോർ-77 എന്ന ഈ കമ്പൈലറിന്റെ വികസനപ്രക്രിയയിൽ പങ്കുചേർന്നു. ഗെനോ ചോഷ്ചി, ഫ്രെഡ് ക്രിഗ്ഗർ, ജോൺ ദാംസ്, ജിം ഗ്രഹാം, ജാക്ക് ഷ്യൂലർ, അന്തോണി സിയാൻ, പോൾ വാൻ ഊർഷോട്ട് എന്നിവരാണ് ഇതിനുപിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവരിലെ പ്രധാനികൾ.

ആദ്യകാല വാട്ട്ഫോർ കമ്പൈലറുകൾ പൂർണ്ണമായും യന്ത്രബന്ധിതമായ അസെംബ്ലിഭാഷയിലായിരുന്നു തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വാട്ട്ഫോർ-77-ന്റെ കുറേ ഭാഗവും ഒരു വഹനീയമായ ഭാഷയിലാണ് (portable systems language) എഴുതിയത്. അതുകൊണ്ട് വിവിധ കമ്പ്യൂട്ടർ വ്യൂഹങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഈ കമ്പൈലർ ഒരുക്കുന്നത് വളരെ എളുപ്പമായിരുന്നു. വാട്ട്ഫോർ-77-ന്റെ ആദ്യപതിപ്പ് ഐ.ബി.എം. 370 കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കായായിരുന്നു തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടത്. വേഗത കണക്കിലെടുത്ത്, പ്രോഗ്രാം പ്രവർത്തനസമയത്തെ പല ധർമ്മങ്ങളും (നിർവചിക്കാത്ത ചരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക, സബ്സ്ക്രിപ്റ്റ് ഇവാല്യുവേഷൻ, ആന്തരിക ഫങ്ഷനുകൾ തുടങ്ങിയവ) അസെംബ്ലി ഭാഷയിൽത്തന്നെയാണ് എഴുതിയിരുന്നത്.

1984 സെപ്റ്റംബറിൽ വാട്ട്ഫോർ-77-ന്റെ ആദ്യപതിപ്പ് വാട്ടർലൂ സർവകലാശാലയിലെ കമ്പ്യൂട്ടിങ് സെർവീസെസ് വിഭാഗത്തിൽ ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്തു. വി.എം./എസ്.പി. സി.എം.എസ്. ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റത്തിലോടുന്ന ഐ.ബി.എം. 370 കമ്പ്യൂട്ടറിനുവേണ്ടിയുള്ള പതിപ്പായിരുന്നു ഇത്.

ഐ.ബി.എം. പി.സിക്കു വേണ്ടിയുള്ള വാട്ട്ഫോർ-77 കമ്പൈലർ ഒരുക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പദ്ധതി 1984 മേയ് മാസത്തിൽ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. ഗെനോ കോസ്ഷി, ഫ്രെഡ് ക്രിഗർ, ടിം ഗാൽവിൻ, ഏതോസ് കസാപി, ജാക്ക് ഷ്യൂലർ, ടെറി സ്കോമോറോവ്സ്കി, ബ്രയാൻ സ്റ്റെച്ചർ എന്നിവരായിരുന്നു ഈ പദ്ധതിയിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നത്. വാട്ട്ഫോറിന്റെ ഈ പതിപ്പ്, 1985 ഏപ്രിലിൽ വാട്ടർലൂ സർവകലാശാലയിൽ ഇൻസ്റ്റോൾ ചെയ്തു. ഈ പതിപ്പ്, ഐ.ബി.എം. പി.സി. ഡോസ് 2.0 ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റത്തിലോടുന്ന 256കെ ഐ.ബി.എം. പി.സികളിൽ ഓടുമായിരുന്നു. ഇതിനായി പ്രത്യേകം ഫ്ലോട്ടിങ് പോയിന്റ് ഹാർഡ്വെയറിന്റെ ആവശ്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മറ്റു തട്ടകങ്ങളിൽ
വാട്ട്ഫോർ-77
ചരിത്രം
വാട്ട്ഫൈവ്