അപ്പെൻഡിക്സ് (Vermiform appendix), സീക്കം (Caecum) തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങൾ മനുഷ്യനിൽ വളരെ ചെറുതായും ഉപയോഗശൂന്യമായും ആണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മുയൽ തുടങ്ങിയ ചില ജന്തുക്കളിൽ ഇവ വളരെ വികസിച്ച അവസ്ഥയിലും ദഹനേന്ദ്രിയവ്യൂഹത്തിലെ പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഒരു ഭാഗമായും കാണാം. നിമേഷകപടലം (nictitating membrane) അഥവാ മൂന്നാമത്തെ കൺപോള മനുഷ്യനിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. പക്ഷേ പക്ഷികൾ, ഇഴജന്തുക്കൾ, ഉഭയജീവികൾ (Amphibians) എന്നിവയിൽ ഇതു കൂടുതൽ വികസിച്ചിരിക്കുന്നു. ചെവികളും വാലുകളും ചലിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള മാംസപേശികൾ പല കശേരുകികളിലും നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെങ്കിലും മനുഷ്യനിൽ പ്രായേണ പ്രവർത്തനശൂന്യമാണ്. മുൻതലമുറക്കാരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതും ഉപയോഗരാഹിത്യം മൂലം ശോഷിച്ചുപോയതുമായ ഈ അവയവങ്ങൾ പാരമ്പര്യസിദ്ധിമൂലമാണ് കാണാനിടയാകുന്നത്. മനുഷ്യനിൽ കാണുന്ന 150-ഓളം 'അവശോഷാവയവങ്ങൾ' (vestigial organs) പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിനു തെളിവായി നിലനില്ക്കുന്നു. ഭ്രൂണത്തിലും ഇപ്രകാരമുള്ള അവശോഷാവയവങ്ങൾ കാണാം. ഉരുളക്കിഴങ്ങിന്റെ 'കണ്ണി'ന് അടുത്തുകാണുന്ന സൂക്ഷ്മമായ ഇലകൾ, കള്ളിച്ചെടിയുടെ മുള്ളുകൾ എന്നിവ സസ്യങ്ങളിലെ അവശോഷാവയവങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഒരേതരത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ച അവയവങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഉപരിപ്ളവമായ വ്യത്യാസങ്ങളും അവയുടെ ധർമങ്ങളിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളും ജൈവപരിണാമത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 

അവയവവ്യൂഹങ്ങൾ
അവശോഷാവയവങ്ങൾ
വിവിധതരം അവയവങ്ങൾ
അപ്രധാനാവയവങ്ങൾ