യുഎസിൽ ക്ലെമന്റ്സ് ആരംഭിച്ച ക്ലാസിക്കൽ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ജപ്പാനിലെ നഗ്നമായ മണ്ണിൽ സ്വയം പുന restore സ്ഥാപിക്കാൻ മൾട്ടി-ലേയേർഡ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയുള്ള ഒരു യുവ സ്വദേശി വനത്തിന് 150 മുതൽ 200 വർഷം വരെ ആവശ്യമാണ്, ഇതിന് 300–500 വർഷമോ അതിൽ കൂടുതലോ എടുക്കും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ. 

ഓരോ സന്ദർഭത്തിലും പ്രാഥമിക വനത്തിന്റെ സാധാരണ ഘടന പരമാവധി അനുകരിച്ചുകൊണ്ട് പാരിസ്ഥിതിക രോഗശാന്തി പ്രക്രിയ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ മിയാവാക്കി ശ്രമിക്കുന്നു. 20 മുതൽ 30 വർഷത്തിനുള്ളിൽ, പുന ored സ്ഥാപിച്ച മിതശീതോഷ്ണ വനം ലഭിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. 

മിയാവാക്കി ഇനിപ്പറയുന്ന രീതി വിശദമായി പരീക്ഷിച്ചു: 


ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും, നേറ്റീവ് വനത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന മേലാപ്പ് വേഗത്തിൽ പുന restore സ്ഥാപിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. 

1998-ൽ മിയാവാക്കി ചൈനയിലെ വലിയ മതിലിനടുത്തുള്ള മംഗോളിയൻ ഓക്ക് (ക്വർക്കസ് മംഗോളിക്ക ) ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു വനത്തിന്റെ പുനർനിർമ്മാണ പദ്ധതിക്ക് പൈലറ്റ് നൽകി, 400,000 വൃക്ഷത്തൈകൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ 4000 പേരെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, അയോൺ എൻവയോൺമെന്റ് ഫ Foundation ണ്ടേഷന്റെയും ബീജിംഗ് നഗരത്തിന്റെയും പിന്തുണയോടെ. ചൈനീസ്, ജാപ്പനീസ് ഗ്രൂപ്പുകൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ആദ്യത്തെ മരങ്ങൾ 2004 മുതൽ 3 മീറ്ററിലധികം ഉയരത്തിൽ വളർന്നു, ഒരു ഭാഗം ഒഴികെ - 2007 ലും വളർന്നു. 

ഗവൺമെന്റും ചൈനീസ് പ citizens രന്മാരും ചൈനയിലെ വൻതോതിലുള്ള വനനശീകരണത്തിന് മിയാവാക്കി സംഭാവന ചെയ്യുന്നു, വാണിജ്യ അല്ലെങ്കിൽ അലങ്കാര ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മാത്രം വാണിജ്യ ഇനങ്ങളെ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് പുഡോൺ (പടിഞ്ഞാറൻ തീര ജില്ലയിലെ പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖലയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ തീര ജില്ല) ഷാങ്ഹായ്), സിങ്‌താവോ (ക്വിങ്‌ദാവോ), നിങ്‌ബോ, മൻ‌ഷാൻ. 

പ്രകൃതി സംരക്ഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടതിന് മിയാവാക്കിക്ക് 2006 ലെ ബ്ലൂ പ്ലാനറ്റ് അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 

1992 ലെ ഭൗമ ഉച്ചകോടിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു തയ്യാറെടുപ്പ് റിപ്പോർട്ടിലും 1994 1994 ൽ പാരീസിലെ യുനെസ്കോയുടെ ജൈവവൈവിധ്യ കോൺഗ്രസിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി മാതൃകാപരമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1991 ൽ ബോൺ സർവകലാശാലയുടെ സിമ്പോസിയത്തിലും "ഉഷ്ണമേഖലാ വന പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥകളുടെ പുന oration സ്ഥാപനം", ഇന്റർനാഷണൽ അസോസിയേഷൻ ഫോർ ഇക്കോളജി, ഇന്റർനാഷണൽ സൊസൈറ്റി ഫോർ വെജിറ്റേഷൻ സയൻസ്, ഇന്റർനാഷണൽ ബൊട്ടാണിക്കൽ കോൺഗ്രസ് എന്നിവയുടെ കോൺഗ്രസുകളിലും ഈ രീതി അവതരിപ്പിച്ചു. വളർച്ച, സ്വാഭാവിക ആവാസ വ്യവസ്ഥ, കണക്കാക്കിയ കാർബൺ ഫിക്സേഷൻ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഉൾപ്പെടെ. 

കൗതുകകരമെന്നു പറയട്ടെ, ആയിരത്തിലധികം വിജയകരവും ചിലപ്പോൾ അതിമനോഹരവുമായ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പാശ്ചാത്യ വനം അല്ലെങ്കിൽ ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് ലോകം "മിയാവാക്കി രീതി" പ്രയോഗിക്കാനോ പരീക്ഷിക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. 

മിയാവാക്കി രീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചില വിമർശനങ്ങളിൽ ഒന്ന് (1994-ൽ പാരീസിലെ യുനെസ്കോയിൽ നടന്ന ജൈവവൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കോൺഫറൻസ് പോലുള്ളവ), ആദ്യ തലമുറയിലെ വൃക്ഷങ്ങളെല്ലാം ഒരേ പ്രായമുള്ളതിനാൽ ഇത് അല്പം ഏകതാനമായ ദൃശ്യരൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നതാണ്. 10 അല്ലെങ്കിൽ 20 വർഷത്തിനുശേഷം എടുത്ത ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ വിമർശനം പൊതുവേ നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു വരിയിലോ തുല്യ അകലത്തിലോ മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കരുതെന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം ആദ്യമായി emphas ന്നിപ്പറഞ്ഞവരിൽ ഒരാളാണ് മിയാവാക്കി (ക്രമരഹിതത പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി പൊതുജനങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ കൊച്ചുകുട്ടികൾ പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു). നേറ്റീവ് ആവാസവ്യവസ്ഥയിലെ സസ്യസമൂഹത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതയും അർദ്ധ ക്രമരഹിത സ്വഭാവവും അനുകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സസ്യങ്ങൾ, പ്രകൃതി തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, പ്ലാന്റ് അസോസിയേഷനുകൾ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള മത്സരം അദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിവേഗം വളരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും, തകർന്നവയും, സസ്യഭുക്കുകളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നവയും വേഗത്തിൽ പുതിയ ചിനപ്പുപൊട്ടൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും അതിന്റെ ഫലമായി താഴ്ന്നതും ഇടത്തരവുമായ തലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. 

മറ്റൊരു വിമർശനം ആദ്യ ഘട്ടത്തിലെ ഉയർന്ന വിലയാണ് ( നഴ്സറി, മണ്ണ് തയ്യാറാക്കൽ, ഇടതൂർന്ന നടീൽ), എന്നാൽ പരമ്പരാഗത രീതികൾ പരാജയപ്പെടുന്നിടത്ത് വിജയനിരക്ക് വളരെ മികച്ചതാണ്. വനങ്ങൾക്കും അറ്റകുറ്റപ്പണികളും ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമാണ്. ചിലർക്ക് ചുഴലിക്കാറ്റിൽ ഇലകളുടെ ഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവ ചെറുത്തുനിൽക്കുകയും അവ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച കെട്ടിടങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. 


ജീവചരിത്രം
ഫലം
ആദ്യ അനുഭവങ്ങൾ
പാഠ്യപദ്ധതി