1851-ൽ ഹെൽ‌മോൾട്ട്സ്, മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിന്റെ അകം പരിശോധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉപകരണം ഒഫ്താൽമോസ്കോപ്പ് കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നേത്രരോഗ രംഗത്ത് വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ചു. ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് ലോകപ്രശസ്തനാക്കി. അക്കാലത്ത് ഹെൽംഹോൾട്ട്സിന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ഫിസിയോളജിയിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രസിദ്ധീകരണം, "Handbuch der Physiologischen Optik"( "ഹാൻഡ്‌ബുക്ക് ഓഫ് ഫിസിയോളജിക്കൽ ഒപ്റ്റിക്‌സ്"), ആഴത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ, വർണ്ണ ദർശനം, ചലനാത്മകത എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അനുഭവ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നൽകി, പത്തൊൻപതാം നൊറ്റാണ്ടിൻറെ രണ്ടാം പകുതി വരെ ഈ മേഖലയിലെ അടിസ്ഥാന റഫറൻസ് രചനയായിരുന്നു ആ പുസ്തകം. 1867-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും വാല്യത്തിൽ, കാഴ്ചയിൽ അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള നിഗമനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഹെൽ‌മോൾട്ട്സ് വിവരിച്ചു. അമേരിക്കൻ ഒപ്റ്റിക്കൽ സൊസൈറ്റിയ്ക്കു വേണ്ടി 1924-5 ൽ ജെയിംസ് പിസി സൌത്ഹാൾ എന്ന എഡിറ്ററിനു കീഴിൽ ഈ ഹാൻഡ്ബുക്ക് ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകം വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അക്കൊമഡേഷൻ സിദ്ധാന്തം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ പോയി. 

വർ‌ണ്ണ ദർശനം എന്നിവയിൽ‌ വിപരീത വീക്ഷണം പുലർത്തുന്ന ഇവാൾഡ് ഹെറിങ്ങുമായുള്ള തർക്കം കാരണം ഹെൽ‌മോൾട്ട്സ്, ഹാൻഡ്‌ബുക്കിന്റെ നിരവധി പതിപ്പുകളിൽ‌ പതിവായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികൾ‌ അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്തുവന്നു. 

ജീവചരിത്രം
മെക്കാനിക്സ്
വൈദ്യുതകാന്തികത
ഒഫ്താൽമിക് ഒപ്റ്റിക്സ്