ഫ്രഞ്ചു ജനത പരമ്പരാഗതമായി മൂന്നു ശ്രേണികളിലായി വിഭാഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒന്നാം ശ്രേണിയിൽ പുരോഹിതരും(clergy) ,രണ്ടാമത്തേതിൽ പ്രഭുവംശവും (Nobles) ,മൂന്നാം ശ്രേണിയിൽ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണക്കാരും (Commoners) ഉൾപ്പെട്ടു. ന്യൂനപക്ഷക്കാരായ ഒന്നും രണ്ടും വിഭാഗങ്ങൾ നികുതിയിൽ നിന്ന് ഒഴി വാക്കപ്പെട്ടതു കൂടാതെ പലേ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കും അധികാരാവകാശങ്ങൾക്കും അർഹരുമായിരുന്നു. നികുതിഭാരം ചുമക്കേണ്ടി വന്നത് മൂന്നാം വിഭാഗത്തിനു മാത്രമായിരുന്നു.എറ്റാ ജെനെറോ (états généraux) എന്ന ഫ്രാൻസിന്റെ ജനപ്രതിനിധി സഭയിൽ ഈ മൂന്നു വിഭാഗത്തിലേയും പ്രതിനിധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ ജനപ്രതിനിധിസഭ അവസാനമായി സമ്മേളിച്ചത് 1614-ൽ ആയിരുന്നു. 175 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1789-ൽ സാമ്പത്തിക ഞെരുക്കങ്ങളെ മറികടക്കാനായി പുതിയ നികുതികൾ ചുമത്തണമെന്ന നില വന്നപ്പോൾ പുതിയ ജനപ്രതിനിധിസഭ വിളിച്ചുകൂട്ടാൻ [[ലൂയി പതിനാറാമൻ] നിർബന്ധിതനായി. സാധാരണക്കാരെ പ്രീണിപ്പിക്കാനായി നിലവിലുള്ളതിന്റെ ഇരട്ടി പ്രതിനിധികളായി തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അനുവാദവും നല്തി. സാധാരണജനതയോട് അനുഭാവമുണ്ടായിരുന്ന പുരോഹിതൻ [[ഇമ്മാന്വേൽ ജോസേഫ് സീയെസ് |സിയെസിന്റെ]] എന്താണ് മൂന്നാം വിഭാഗം? (Qu'est-ce que le tiers-état?(French)) എന്ന ലഘുലേഖ ജനങ്ങൾക്ക് വഴികാട്ടിയായി. സാധാരണക്കാർ നിസ്സഹായരല്ലെന്നും, അവരാണ് യഥാർഥരാഷ്ട്രമെന്നും സ്ഥിതിഗതികൾ മാറ്റിയെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് അവർക്കുണ്ടെന്നും ലഘുലേഖയിൽ സിയെസ് വിശദീകരിച്ചിരുന്നു . 
1789 മെയ് 5-ന് ജനപ്രതിനിധിസഭ സമ്മേളിച്ചു. മൂന്നു ശ്രേണികളിലേയും പ്രതിനിധികൾ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. പുരോഹിതപ്രതിനിധികളായി 293 പേരും പ്രഭുവംശത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായി 270പേരും വീതവും സാധാരണജനതയുടെ പ്രതിനിധികളായി 565പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരാൾക്ക് ഒരു വോട്ടല്ലെന്നും ഒരു വിഭാഗത്തിന് ഒരു വോട്ടെന്നുമുള്ള വരേണ്യരുടെ നിലപാട് സാധാരണക്കാർക്കു സമ്മതമായിരുന്നില്ല. സഭ അലസിപ്പിരിഞ്ഞു. സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ ഏകകണ്ഠമായി തീരുമാനിച്ചുറപ്പിക്കാനായി മൂന്നാംവിഭാഗം വേറിട്ട് സമ്മേളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒന്നും രണ്ടും വിഭാഗത്തിലെ ഒട്ടേറെ പ്രതിനിധികൾ സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾക്കെതിരായി ശബ്ദമുയർത്തി സാധാരണജനതയോടൊപ്പം നിന്നു. ഇവരിൽ മുഖ്യരായിരുന്നു ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിക്കാരായിരുന്ന [[മാക്സിമിലിയൻ റോബേസ്പിയർ |റോബേസ്പിയർ]], [[ഒണോറെ ഗബ്രിയേൽ റിക്കെറ്റി|മിറാബോ]], ലഫായെറ്റ് പ്രഭുഎന്നിവർ. സാധാരണക്കാരുടെ പ്രതിനിധികൾ സ്വന്തം നിലക്ക് സമ്മേളനം നടത്താൻ ഒരുക്കം കൂട്ടി. പക്ഷെ സഭാമണ്ഡപത്തിലേക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. പ്രക്ഷുബ്ധരായ അംഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളും അവകാശങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഭരണഘടന രൂപീകരിക്കുംവരെ പിരിഞ്ഞുപോകില്ലെന്ന ശപഥവുമായി അടുത്തു തന്നെയുള്ള ടെന്നിസ് കോർട്ടിൽ സമ്മേളിച്ചു, ഫ്രഞ്ചു വിപ്ലവചരിത്രത്തിൽ "ടെന്നിസ് കോർട്ട് ശപഥം" ഒരു നാഴികക്കല്ലായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണജനതയുടെ പ്രതിനിധികളായ തങ്ങളാണ് യഥാർഥത്തിൽ ജനപ്രതിനിധികളെന്ന് ഉദ്ഘോഷിച്ച് നാഷണൽ അസംബ്ലി എന്ന പുതിയ പേരും സ്വീകരിച്ചു. . എന്നാൽ ഭരണഘടന എഴുതിയുണ്ടാക്കുംമുമ്പ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ എന്തൊക്കെയെന്നതിനെപ്പറ്റി ഒരു തീരുമാനമുണ്ടാകുന്നത് അത്യവശ്യമാണെന്ന് നാഷണൽ അസംബ്ലിക്ക് ബോധ്യമായി. കൂട്ടായ ചർച്ചകൾ നടത്തി അവർ പ്രമാണം എഴുതിയുണ്ടാക്കി. 
[[File:Estatesgeneral.jpg|thumb|250px|right|ജനപ്രതിനിധിസഭ 5 May 1789: മുദ്രണം- ശില്പി -ഹെൽമാൻ ]]

പതിനേഴു പ്രസ്താവങ്ങളുണ്ടായിരുന്ന പ്രമാണത്തിൽ റുസ്സോക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചന, [[സാമൂഹ്യ ഉടമ്പടി (റുസ്സോ) |സാമൂഹ്യ ഉടമ്പടിക്കുമുള്ള]] സ്വാധീനം സുവ്യക്തമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ പ്രമാണം തന്നെ റുസ്സോവിന്റെ വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ "മനുഷ്യൻ സ്വതന്ത്രനായി ജനിക്കുന്നു" എന്ന വാചകത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു.
പ്രാധാന്യം
പോരായ്മകൾ
മറ്റു സാഹചര്യങ്ങൾ
പ്രഖ്യാപനം