ഒസിറിയോ ആറുവർഷം പ്രസിഡന്റായി തുടർന്നു. ഈ കാലത്ത് രാജ്യം ഗണ്യമായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചു. 1957-ൽ എൽ സാൽ‌‌വഡോറിന് അതി ഭീകരമായ രണ്ടു ദുരന്തങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. മേയ് 6-നു 1,200 പേരെ ജീവാപായപ്പെടുത്തുകയും 4,000 പേർക്ക് അംഗഭംഗം ഉണ്ടാക്കുകയും 40,000 പേരെ ഭവനരഹിതരാക്കുകയും ചെയ്ത വലിയ ഒരു ഭൂകമ്പമുണ്ടായി; ആഗസ്റ്റ് 8-നു എൽ സാൽ‌‌വഡോറിന്റെ മധ്യ മേഖലയാകെ അഗ്നിബാധയ്ക്കിരയായി.

ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള യു. എൻ. സാമ്പത്തിക കമ്മീഷന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങളെ തുടർന്ന് 1951-ൽ എൽ സാൽ‌‌വഡോർ മധ്യ അമേരിക്കൻ രജ്യങ്ങളിലെ വിദേശകാര്യ മന്ത്രിമാരുടെ ഒരു സമ്മേളനം വിളിച്ചുകൂട്ടി."സാൻ സാൽ‌‌വഡോർ ചാർട്ടർ" എന്നറിയപ്പെടുന്ന നിയമാവലിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മധ്യ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സംഘടന (organization de estatos centro americanos ODECA) രൂപവത്കരിച്ചു. മധ്യ അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധമുറപ്പിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചു പഠിക്കുവാൻ കമ്മിറ്റികളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. സാൻസാൽ‌‌വഡോറിലാണ് സംഘടനയുടെ കേന്ദ്ര ഓഫീസ്. സംഘടനയുടെ ആദ്യ സെക്രട്ടറി ജനറലായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് എൽ സാൽ‌‌വഡോറിലെ ജോസ് ഗ്വില്ലർ മോട്രാബാനിനോ ആയിരുന്നു. 1955 മേയിൽ യു. എൻ. കമ്മീഷന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ എൽ സാൽ‌‌വഡോറിൽ ഒരു സാമ്പത്തിക സമ്മേളനം നടന്നു. രണ്ട് ഗോട്ടിമാലൻ വിഭാഗങ്ങളും തമ്മിൽ 1954-ൽ ആരംഭിച്ച യുദ്ധത്തിൽ എൽ സാൽ‌‌വഡോർ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുകയുണ്ടായി. സാൽ‌‌വഡോറിൽ വച്ചുനടന്ന സന്ധിസംഭാഷണം വിജയിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രസിഡന്റ് ഒസീറിയോ ഒരു നല്ല പങ്കു വഹിച്ചു.

പി. ആർ. യു. ഡി. സ്ഥാനാർഥിയായ ലഫ്. കേണൽ ജോസ്മറ്യാ ലെമസ് 1956-ൽ പുതിയ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അന്ന് മറ്റു കക്ഷികൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയോ അഥവാ സ്വന്തം സ്ഥാനാർഥിയെ പിൻ‌‌വലിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നു. 1956, 1958, 1960 വർഷങ്ങളിൽ ദേശീയ നിയമസഭയിലേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും പി. ആർ. യു. ഡി. സ്ഥാനർഥികൾ എല്ലാ സീറ്റും നേടി. എന്നാൽ സമ്പത്തികക്കുഴപ്പം മൂലം ഈ ഗണ്മെന്റ് അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു (1960). തുടർന്ന് മൂന്നു മാസം അധികാരത്തിലിരുന്ന ആറംഗ സൈനിക ഭരണകൂടം ജനാധിപത്യപരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് തയ്യാറെടുത്തു; മറ്റൊരു സൈനിക വിഭാഗം 1961 ജനുവരിയിൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. തുടർന്ന് ഇടതുപക്ഷ ചായ്‌‌വുള്ള കക്ഷികളെ പങ്കെടുപ്പിക്കാതെ ഭരണഘടനാ കൺ‌‌വെൻഷനെ നിയോഗിക്കുന്നതിനു നടത്തിയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പുതിയ നഷണൽ കൺസിലിയേഷൻ പാർട്ടി (Partido Conciliation Nacional) എല്ലാ സീറ്റുകളും നേടി. പാർട്ടി സ്ഥാനാർഥിയായ കേണൽ ജൂലിയോ അടൽ ബർട്ടോ റിവേര 1962 മുതൽ അഞ്ചു വർഷത്തേക്ക് പ്രസിഡന്റായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1967-ലെ പ്രസിഡന്റു തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഒരു വലതുപക്ഷ കക്ഷിയേയും രണ്ട് ഇടതുപക്ഷ കക്ഷികളെയും മത്സരിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. ഭരണകക്ഷി സ്ഥാനാർഥിയായ കേണൽ ഫിദൽ സാൻഷെയിസ് ഫെർണാണ്ടസ് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

സമീപകാലസംഭവങ്ങൾ
സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനം
ഭൂപ്രകൃതി
ഭൂമിശാസ്ത്രം