അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ 1980-കളുടെ തുടക്കം മുതൽ സോവിയറ്റ് സൈനികസാന്നിധ്യത്തിനെതിരെയും, സോവിയറ്റ് യൂനിയന്റെ പിന്തുണയോടെ രാജ്യത്ത് ഭരണത്തിലിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെതിരെയും ഇസ്ലാമികപ്രതിരോധകക്ഷികൾ (മുജാഹിദീൻ) യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നു. ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മുജാഹിദീനുകളുടെ പോരാട്ടത്തിന് അമേരിക്കയടക്കുമുള്ള പാശ്ചാത്യശക്തികളുടേയും, അറബി രാജ്യങ്ങളുടേയും പിന്തുണയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സോവിയറ്റ് യൂനിയന്റെ ശിഥിലീകരണത്തിനു ശേഷം, 1992-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെ അധികാരത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി മുജാഹിദീനുകൾ കാബൂളിൽ സർക്കാർ സ്ഥാപിച്ചു. എന്നാൽ വിവിധ പ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ പരസ്പരമത്സരം മൂലം ഈ സർക്കാർ ഫലപ്രദമായിരുന്നില്ല. 1996-ഓടെ പാകിസ്താന്റെ പരോക്ഷപിന്തുണയോടുകൂടി, മൗലിക ഇസ്ലാമികവാദികളായ താലിബാൻ, പ്രതിരോധകക്ഷികളെ ഒന്നൊന്നായി പരാജയപ്പെടുത്തി, കാബൂളിൽ അധികാരത്തിലെത്തി.

1996 ഒക്ടോബറിൽ കാബൂളിന് വടക്കുള്ള ബാഖ്‌ലാൻ പ്രവിശ്യയിലെ ഖിൻ‌ജാനിൽ വച്ച് അഹ്മദ് ഷാ മസൂദും അബ്ദുൾ റഷീദ് ദോസ്തവും, താലിബാനെതിരെ ഒരു സഖ്യമുണ്ടാക്കാനുള്ള ഒരു കരാറിലെത്തി. ഇതാണ് വടക്കൻ സഖ്യത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ നിർണ്ണായകമായത്. അന്ന് ഇരുവരുടേയും നിയന്ത്രണത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒമ്പത് വടക്കൻ പ്രവിശ്യകളിൽ പരമ്പരാഗതരീതിയിലുള്ള ഒരു സർക്കാർ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുമായിരുന്നു ഈ കരാർ. ഒരു പ്രവിശ്യയുടെ നിയന്ത്രണം കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഷിയകളുടെ നേതാവായ അബ്ദുൾ കരീം ഖലീലിയും ഈ കരാറിൽ ഒപ്പുവച്ചു. മസാർ-ഇ ശരീഫിലെ റഷ്യൻ കോൺസുൽ ജനറൽ ആയിരുന്ന ഒലെഗ് നെവെലയേവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നടന്ന ഈ കരാറിന് റഷ്യയുടെ നയതന്ത്രപിന്തുണയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ സമയത്ത് പത്തൊമ്പത് പ്രവിശ്യകൾ താലിബാന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.

തളർച്ചയും ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പും
വടക്കൻ സഖ്യത്തിലെ കക്ഷികൾ
താലിബാൻ നിയന്ത്രിത പ്രദേശങ്ങൾ‌ അധീനതയിലാക്കുന്നു
പശ്ചാത്തലം