എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ എഴുത്തുകാരനായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ ബലം ചിന്തയുടെ മൗലികതയോ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളോ ആയിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നേ നിർവചിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതിയ അദ്ദേഹം, പൂർവഗാമികൾ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച തത്ത്വങ്ങളെ ചിട്ടയോടെ സംഗ്രഹിച്ച് അവതരിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്.

ക്രിസ്തീയതയുടെ പൗരസ്ത്യപാരമ്പര്യത്തിലെ അവസാനത്തെ സഭാപിതാവായി യോഹന്നാൻ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ "അറിവിന്റെ ജലധാര" എന്ന മുഖ്യകൃതി, പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിൽ ഏറെക്കാലമായി പ്രചാരത്തിലിരുന്ന ക്രൈസ്തവ നവപ്ലേറ്റോണികതയുടെ ആധികാരികമായ അവതരണമായിരുന്നു. ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാനു ശേഷം പൗരസ്ത്യസഭയിൽ ദൈവാശാസ്ത്രചിന്തയുടേയും സംവാദങ്ങളുടേയും പിന്തുടർച്ച മിക്കവാറും ഇല്ലാതായി, ബുദ്ധിപരമായ മുരടിപ്പിന്റെ കാലം തുടങ്ങി. പൗരസ്ത്യക്രിസ്ത്രീയതയുടെ ഊർജ്ജം പിന്നീടു പ്രവഹിച്ചത് ആരാധനാമുറയുടെ (liturgy) വഴിക്കാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസം
വിലയിരുത്തൽ
മാർ സാബാസിൽ
ഉദ്യോഗം, സന്യാസം