പുരാതനകാലം മുതൽകേ കയ്യോന്ന്യത്തിന്റെ ഔഷധഗുണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. പരസ്കര ഗൃഹ്യസൂത്രം, കേശവ പദ്ധതി, ഷോണക്യ അഥർവം, കൗശിക സൂത്രം തുടങ്ങിയ ആയുർവേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കയ്യോന്ന്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവർദ്ധകതെയും മറ്റു ഔഷധശക്തിയെയും പറ്റി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യലെ പാരമ്പര്യ വൈദ്യശാസ്ത്രമേഖലയിലും ആദിവാസിവൈദ്യത്തിലും കയ്യോന്ന്യം വളരെയധികം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രധാനമായും വയറിന്റെ രോഗങ്ങൾ, ശ്വാസകോശ സംബന്ധിയായ രോഗങ്ങൾ (ആസ്ത്മയടക്കം) ജ്വരം, മുടികൊഴിച്ചിൽ, അകാലനര. മഞ്ഞപ്പിത്തം അടക്കമുള്ള കരൾ രോഗങ്ങൾ, തൊലിക്കുണ്ടാവുന്ന രോഗങ്ങൾ, മുറിവുകൾ, വൃണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ചികിത്സക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. 

ബൃഹത് ത്രയീയിൽ ബൃംഗയെക്കുറിച്ച് ഗണങ്ങളിലും വർഗ്ഗങ്ങളിലും വിവരണം ഇല്ലെങ്കിലും പ്രധാന ഔഷധമായി സൂചനയുണ്ട്. ചരകൻ രക്തപിത്തത്തിനും വാഗ്‌ഭടൻ രാസായനഗുണങ്ങൾക്കായും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

നിരവധി വർഗ്ഗങ്ങളിലുള്ള ബൃംഗരാജ ഇന്ത്യയിൽ ഉണ്ട്. ഏതാണ് യഥാർത്ഥ ബ്രൃംഗരാജ എന്നതിനെ ചൊല്ലി ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിലും വൈദ്യന്മാർക്കിടയിലും തർക്കം നിലനിൽകുന്നുണ്ട്. മഞ്ഞ കയ്യോന്ന്യം കേരളത്തിലെ വൈദ്യന്മാരാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്. 

രാ നിഘണ്ടുവിൽ 3 തരം കയ്യോന്ന്യത്തെക്കുറിച്ചു വിവരിക്കുന്നു. 1. ശ്വേത ബൃംഗരാജ (വെള്ള കയ്യോന്ന്യം (E. alba) 2. പീത ബൃംഗരാജ (Wadelia calendulacea Lee) (മഞ്ഞ കയ്യോന്ന്യം) 3. നീലി ബൃംഗരാജ (E. alba) (നീലക്കയ്യോന്ന്യം) 

ബാപ്പലാൽജി ഇതു കൂടതെ മൂന്നാമതൊരു തരം കയോന്ന്യത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ഇത് 4. രക്ത ബൃംഗരാജ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. (Flaviera rependa) 
ചരിത്രം
ഔഷധപ്രയോഗങ്ങൾ
ഔഷധയോഗങ്ങൾ
രസാദി ഗുണങ്ങൾ