വേളിർ, വേളാർ, ചെട്ടി, നായ്ക്കർ, മുതലിയാർ, റെഡ്ഡി, കരാളർ, പെരുക്കാളർ, നാട്ടാർ, കോനാർ, പിള്ള എന്നീ പേരുകളിൽ വെള്ളാളർ അറിയപ്പെടുന്നു. ചെട്ടി "ശ്രേഷ്ഠി" എന്നതിന്റെ തദ്ഭവമാണെന്ന് കരുതുന്നു. കവി കമ്പർ, ഏർ എഴുപത്‌ എന്ന കൃതിയിൽ വെള്ളാളരേക്കാൾ ഉയർന്ന വംശം മറ്റൊന്നില്ല എന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ചേക്കിഴാതർ പിള്ളത്തമിഴ്‌ എന്ന കൃതിയിലും അതു തന്നെ പറയുന്നു. 

വേദാദ്ധ്യയനം, ദാനം, കൃഷി, ഗോപാലനം, വാണിജ്യം, ദൈവപൂജ എന്നീ ആറു കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്‌ഠിക്കുന്നവരാണ് വെള്ളാളർ. "വേളാൺ മാന്തർക്കു ഉഴുതൂൺ അല്ലതു ഇല്ലെന മൊഴിപ പിറവ കൈനികഴ്‌ചി" എന്നു തൊൽകാപ്പിയം പറയുന്നു. ഉഴുതുണ്ടു ജീവിക്കുക മാത്രമാണ്‌ വെള്ളാളർക്കുള്ളത്‌ എന്നർഥം. എല്ലാ ജീവിതവൃത്തിയിലും അവർ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും മുഖ്യം കാർഷികവൃത്തി തന്നെയായിരുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷുകാരുടേയും പാശ്ചാത്യരുടേയും വരവോടെ വെള്ളാളരിൽ ഗണ്യമായ സംഖ്യ ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ലയിച്ചു. "കോയിയൻമാരെ" ഓടിച്ച, കടത്തനാടൻ മല്ലയോദ്ധാകൾക്കു "കർത്താവു സ്ഥാനം" (ചിങ്ങരു) കൊടുത്തു തെക്കുംകൂർ രാജാവ്‌ ഇടപ്രഭുക്കളാക്കുകയും, കർത്താക്കൻമാർ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യമേതോ ചെയ്തപ്പോൾ, തെക്കുംകൂർ രാജാവിനോടുള്ള പ്രതിഷേധമായി പഴയ തെക്കുംകൂർ പ്രദേശത്തെ വെള്ളാളരിൽ നല്ലൊരു പങ്ക്‌ കൊല്ലത്തു പോയി ക്രിസ്ത്യാനികളായിമാറി എന്നും പഴമക്കാർ പറയുന്നു. മീനച്ചിൽ പ്രദേശത്തെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ, വെള്ളാളരുടെ പാരമ്പര്യം കാത്തു സൂക്ഷിച്ച്‌ കാർഷികവൃത്തി തുടരുകയും പ്രമുഖ കൃഷിക്കാരും തോട്ടമുടമകളും ആയി മാറുകയും ചെയ്തു.

വെള്ളാളർ - പല പേരുകളിൽ
മുതലിയാർ ഓലച്ചുവടികൾ
വെള്ളാളരെക്കുറിച്ച് സംഘസാഹിത്യത്തിൽ
ചോഴിയ വെള്ളാളർ