യഹൂദമതത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ തൽമൂദിനു നൽകപ്പെടുന്ന പ്രാധാന്യം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തോറ ഒഴിച്ചുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങളേയും വാചികനിയമങ്ങളേയും തിരസ്കരിച്ച സദൂക്യരുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ പെട്ട 7-9 നൂറ്റാണ്ടുകാലത്തെ കാരൈറ്റ് യഹൂദർ തൽമൂദിനെ അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നു. 12-13 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യഹൂദമതത്തിനുള്ളിൽ പ്രചരിച്ച കബ്ബല്ല പ്രബോധനവും താൽമൂദിന്റെ പ്രാധാന്യം അംഗീകരിച്ചില്ല. 

പൊതുവർഷാരംഭകാലത്ത് യഹൂദമതത്തിനുള്ളിലെ ഒരു വിമതമുന്നേറ്റമായി ആരംഭിച്ച ക്രിസ്തുമതം യഹൂദതയുമായി വഴിപിരിഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് യഹൂദ-ക്രൈസ്തവ ധാർമ്മികതകൾക്കിടയിൽ നടന്ന കലഹങ്ങളിലും സംവാദങ്ങളിലും തൽമൂദ് കടന്നു വന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ദൈവികപദ്ധതിയിൽ പ്രത്യേകസ്ഥാനം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരായി യഹൂദരെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന തൽമൂദ് ഇതരമതങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്തുമതത്തെ നിന്ദിക്കുന്നതായി ആരോപണമുണ്ടായി. താൽമുദിലെ ചില ഖണ്ഡങ്ങളിലെ സൂചനകൾ യേശുക്രിസ്തുവിനേയും കന്യാമറിയത്തേയും പരിഹാസപൂർവം പരാമർശിക്കുന്നതായി ചില ക്രിസ്തീയവിമർശകർ കരുതിയത് ഈ രചനയുടെ സെൻസർഷിപ്പിനും നിരോധനത്തിനും പോലും അവസരമൊരുക്കി.

യൂറോപ്യൻ ജ്ഞാനോദയത്തിലെ യുക്തിചിന്തകന്മാരിൽ ചിലർ വ്യവസ്ഥാപിത ക്രിസ്തീയതയെ എന്ന പോലെ താൽമുദീയ യഹൂദതയേയും വിമർശിച്ചു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഫ്രെഞ്ചു ചിന്തകനും വിജ്ഞാനകോശ സ്രഷ്ടാവുമായിരുന്ന ഡെനിസ് ദിദറോ താൽമുദിന്റെ നിശിതവിമർശകനായിരുന്നു. താൽമുദിൽ നല്ലതെന്നു പറയാൻ ഒന്നുമില്ലെന്നും, ക്രിസ്ത്യാനികളെ മൃഗങ്ങളായി പരിഗണിച്ച് കൊല്ലുകയോ കൊള്ളയടിക്കുകയോ ചെയ്യാൻ യഹൂദരെ അത് അതനുവദിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ദിദറോ വിമർശിച്ചു. താൽമുദിൽ തെളിയുന്ന യഹൂദദർശനം അസംബന്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണെന്നും തീവ്രവാദത്തിനും അധികാരസ്ഥാനങ്ങളുടെ അന്ധമായ അനുസരണത്തിനും പ്രേരണ നൽകുന്നതാണതെന്നും ദിദറോ കരുതിയതായി ചരിത്രകാരനായ ലിയോൺ ഷ്വാർട്ട്സ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ബാബ്ലി
തന്നായിമാർ
വിമർശനങ്ങൾ
ഗെമാറകളിലേയ്ക്ക്