അന്ത്യോക്യായ്ക്കും സിലീസിയായ്ക്കും ഇടയിലുള്ള ഗീസായിൽ ജനിച്ച ശിമയോൻ ആട്ടിടയനായിരുന്നെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ ആടുമേയിച്ചു നടക്കെ, വലിയ ഹിമപാതമുണ്ടായപ്പോൾ സമീപത്തുള്ള ദേവാലയത്തിൽ അഭയം തേടിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ, ദേവാലയത്തിൽ വായിച്ചുകേട്ട സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ (beatitudes) അദ്ധ്യാത്മചിന്ത വളർത്തി. തുടർന്ന് ഒരു സന്യാസഭവനത്തിൽ അംഗമായ ശിമയോൻ തീവ്രമായ തപക്രിയകൾ പരിശീലിച്ചു. ഉയിർപ്പുതിരുനാളിനു മുൻപുള്ള നോയമ്പുകാലത്തെ നാല്പതു ദിവസം അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്രെ. ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് സഹതാപസന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ നോയമ്പാരംഭത്തിൽ, അലപം ജലവും അപ്പവുമായി ഒരു വേലിവളപ്പിൽ ആക്കി. ഉയിർപ്പുതിരുന്നാളിനു വേലി പൊളിച്ചു നോക്കിയ മറ്റുള്ളവർ, അപ്പവും ഭക്ഷണവും കുറവില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ശിമയോന്റെ തപസ്സ്, തീവ്രതയുടെ അതിരുകൾ ലംഘിക്കുന്നതായി കരുതിയ ആശ്രമാധികാരികൾ ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തെ ബഹിഷ്കരിച്ചു.

മരണം
തുടക്കം
വിമർശനം
സ്തംഭജീവിതം