ശസ്ത്രക്രീയയിലൂടെ ഷണ്ഡരാക്കുകയോ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ജയിലിലടയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിലും കൂടുതൽ മനുഷ്യത്വമുള്ള ശിക്ഷയാണ് ഇതെന്ന് ഒരുപക്ഷം വാദിക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്കൻ സിവിൽ ലിബർട്ടീസ് യൂണിയൻ പോലുള്ള സംഘടനകൾ ഇതിനുപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുൾപ്പെടെ ഒരു മരുന്നും നിർബന്ധത്തിലൂടെയോ പ്രേരണയിലൂടെയോ ഏതൊരു മനുഷ്യനും നൽകുന്നതിനെ എതിർക്കുന്നു. ഇത് ക്രൂരവും അസാധാരണവുമായ ശിക്ഷാരീതിയാണെന്നാണ് അവരുടെ അഭിപ്രായം. അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ എട്ടാം ഭേദഗതി പ്രകാരം ഇത്തരം ശിക്ഷാരീതി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അതിനാൽ ഈ ശിക്ഷ നിർത്തലാക്കണമെന്നും അവർ വാദിക്കുന്നു. സന്താനോൽപ്പാദനം എന്ന അവകാശത്തെ ഈ ശിക്ഷ തടയുന്നു എന്നും പലതരം ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഇതുമൂലം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട് എന്നുമാണ് അവരുടെ വാദം. 

അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ പതിനാലാം ഭേദഗതി പ്രകാരമുള്ള തുല്യസംരക്ഷണം എന്ന തത്ത്വവും ഈ ശിക്ഷാരീതി ലംഘിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന വാദമുണ്ട്. ഈ ശിക്ഷയ്ക്കുപയോഗിക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കളുടെ ഫലം സ്ത്രീകളേക്കാൾ കൂടുതൽ പുരുഷന്മാരെയാണ് ബാധിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഈ വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. സന്നദ്ധരായ ആൾക്കാരിലേ ഈ മരുന്നുകൾ പ്രയോഗിക്കാവൂ എന്ന് ചട്ടമുണ്ടെങ്കിലും വിശദാംശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി സമ്മതം നൽകാനുള്ള പ്രതികളുടെ കഴിവ് ഒരു പ്രശ്നമാണ്. തടവു ശിക്ഷയിൽ ഇളവു കിട്ടാൻ രാസ ഷണ്ഡീകരണത്തിനു തയ്യാറാകണം എന്ന വ്യവസ്ഥ നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് 1984-ൽ മിച്ചിഗണിലെ അപ്പീൽ കോടതി വിധിക്കുകയുണ്ടായി. മെഡ്രോക്സി പ്രൊജസ്റ്ററോൺ അസറ്റേറ്റ് എന്ന മരുന്ന് സുരക്ഷിതമാണെന്ന രീതിയിൽ പൊതു സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തതാണെന്നതും വിവരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള സമ്മതം ലഭിക്കാനുള്ള തടസ്സവുമാണ് വിധിക്കുള്ള കാരണങ്ങൾ. 

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ
എതിർപ്പുകൾ
യൂറോപ്പ്
ചരിത്രവും ഓരോ പ്രദേശത്തുമുള്ള ഉപയോഗവും