ഈ നോവൽ മാതൃഭൂമി വാരാന്ത്യപതിപ്പിൽ ഖണ്ഠശ്ശപ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന്റെ ആരംഭം മുതൽ തന്നെ ഈ നോവലിന്റെ ചരിത്രപരതയെ ചോദ്യം ചെയ്തു കൊണ്ടും തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ടും പ്രതികരണങ്ങൾ വായനക്കാരിൽ നിന്നും ഉയരുകയുണ്ടായി. തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ സ്വന്തം പൂർവികരിൽ ഒരാളാണെന്ന സി. രാധാകൃഷ്ണന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ തുടർന്ന്, തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെ എഴുത്തച്ഛൻ സാമുദായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നും മാറ്റി നായർ സമുദായാംഗമാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ നോവൽ രചനയെന്ന് എഴുത്തച്ഛൻ സമാജം വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ആയ പ്രൊഫ. ടി. ബി. വിജയകുമാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. കെ. ബാലകൃഷ്ണ കുറുപ്പിന്റെ "വിശ്വാസത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ എന്ന ഉപന്യാസ സമാഹാരത്തിലെ നിഗമനങ്ങളുമായി ഈ നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരുകളിലെ സാദൃശ്യം(തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ) പോലുള്ള കാര്യങ്ങളും മറ്റും ഇതിന് തെളിവുകളായി പ്രൊഫ. ടി. ബി. വിജയകുമാർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. അതേസമയം ഇതൊരു നോവൽ മാത്രമാണെന്നും ഇതിനെ ചരിത്രമായി കാണേണ്ടതില്ലെന്നും ഉള്ള അഭിപ്രായവും ചില വായനക്കാർ പ്രകടിപ്പിച്ചു. 

മലയാളഭാഷയുടെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകവ്യക്തിത്വമായ എഴുത്തച്ഛന്റെ പ്രതിബദ്ധതകളേയും പശ്ചാത്തലത്തേയും പറ്റിയുള്ള ചർച്ചകൾക്ക് ഈ കൃതിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം അവസരമൊരുക്കി. വൈദേശികാക്രമണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ധാർമ്മികരോഷമെങ്കിലും തോന്നുന്ന ഒരാളായി എഴുത്തച്ഛൻ നമ്മുടെ സാഹിത്യഭാവനയിൽ പോലും കടന്നുവരുന്നില്ല എന്നതിനു തെളിവായി ഈ ജീവിതാഖ്യായിക എടുത്തുകാട്ടുന്ന വി.സി. ശ്രീജൻ, കേരളത്തിൽ പോർത്തുഗീസുകാരുടെ അതിക്രമങ്ങൾ നടന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ച കവി എന്തുകൊണ്ട് വിദേശാക്രമണങ്ങളെ അവഗണിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം അനുമാനിച്ചെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഈ കൃതിയിലുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നു. തന്റെ ജന്മദേശമായ വെട്ടത്തുനാടിനെ നിരന്തരം ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന സാമൂതിരിയോടും കോഴിക്കോടിനോടും എഴുത്തച്ഛന്‌ സ്വാഭാവികമായും വിദ്വേഷം തോന്നിയിരിക്കാം. സാമൂതിരിയും കോഴിക്കോടും തുലഞ്ഞുപോകട്ടെ എന്നു കരുതുന്ന ഒരാൾക്ക്, കോഴിക്കോടിനെതിരെയുള്ള പോർത്തുഗീസുകാരുടെ അതിക്രമം വലിയ കാര്യമായി തോന്നണമെന്നില്ല. നായർ സമുദായത്തിൽ ജനിച്ച എഴുത്തച്ഛൻ തന്റെ കൃതികൾ വഴി സ്വാധീനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് സ്വന്തം സമുദായത്തെ തന്നെ ആയിരുന്നു. അക്കാലത്തെ രണശൂരരായ നായന്മാരെ ഭക്തിയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വിടുന്നത് അവരെക്കൊണ്ട് വാളുകൾ താഴെ വെപ്പിക്കുന്നതിനു തുല്യമാവും. മുസ്ലിങ്ങളുടേയും സാമൂതിരിയുടേയും എതിർപ്പുകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് പോർത്തുഗീസുകാർക്ക് കീഴടങ്ങുന്നതാണ്‌ നല്ലതെന്ന് കരുതിയ ഒരു വിഭാഗം കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും അവരുടെ താത്പര്യങ്ങൾക്കിണങ്ങിയ ഭക്തിവാദമായിരുന്നു എഴുത്തച്ഛന്റേതെന്നും ഈ വിമർശകൻ വിലയിരുന്നു.

തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛന്റെ ചരിത്രത്തെ പറ്റി ഗൗരവമായ പഠനങ്ങൾ ഒന്നും ഇതുവരെ നടന്നിട്ടില്ല എന്നിരിക്കെ, ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വം ശൂദ്രർക്ക് വിദ്യ നിഷേധിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ നായർ സമുദായത്തിൽ പെട്ട ആളായിരിക്കാൻ സാധ്യത ഇല്ലെന്നും, മഹാഭാരതം, ശാന്തിപർവത്തിൽ ശൂദ്രധർമങ്ങളായി 
എന്ന് പറയുന്ന എഴുത്തച്ഛൻ തന്റെ കാലത്തെ നായർ സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ പരിമിതിക്ക് സാക്ഷിയാണ്. ഡച്ച്‌-ബ്രിട്ടീഷ് കാലഘട്ടത്തിലാണ് നായർ സമുദായം വിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്(അതിനു മുൻപ് അവർ ആയോധന കലകൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നത്). ചോള, പല്ലവ പശ്ചാത്തത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മലബാറിലേയ്ക്കു കുടിയേറിയ ഇന്നത്തെ എഴുത്തച്ഛൻ സമുദായത്തിന്റെ പൂർ‌വികരായ കടുപട്ടർ എന്ന ഉന്നത ജാതിയിൽ പെട്ടയാളായിരുന്നു തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെന്നും, സ്വന്തം പൂർവികർക്ക് ചോള, പല്ലവ ദേശങ്ങളുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധങ്ങളാണ് തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിന് സഹായകമായത്, അദ്ദേഹത്തെ ജാതി മാറ്റി കേരളത്തിൽ ഇന്ന് ഭരണവർഗ്ഗമായിരിക്കുന്ന നായർ സമുദായത്തിൽ പെട്ടയാളായി ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമം ഫാസിസമാണെന്നും പ്രൊഫ.ടി.ബി.വിജയകുമാർ പരാതിപ്പെടുന്നു. ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ ദോഷങ്ങൾ അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിലുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് 
എന്ന് അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടിൽ പറഞ്ഞ തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായിരുന്ന 'ജാതി വിരുദ്ധത' സ്വന്തം കൃതികളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു, അതിനാൽ തന്നെ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തോട് തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ പ്രതികരിച്ചില്ല എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല എന്ന വാദവും പ്രൊഫ.ടി.ബി.വിജയകുമാർ മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നു.

ഈ കൃതിയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ തുടർന്ന് എഴുത്തച്ഛന്റെ ജാതിയെ സംബന്ധിച്ചുണ്ടായ തർക്കത്തിൽ ഇടപെട്ട്, കേരള സർക്കാരിന്റെ മുൻ അഡീഷനൽ സെക്രട്ടറി എൻ എസ്. മന്നാടിയാർ "ജാതിത്തർക്കം അനാവശ്യം" എന്ന പേരിൽ എഴുതിയ പ്രബന്ധം, പുസ്തകത്തിൽ മൂന്നാം അനുബന്ധമായി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛൻ എന്നത് ജാതിപ്പേരല്ലാതെ, കളരിയാശാന്മാരുടെ സ്ഥാനപ്പേരു മാത്രമായിരുന്നെന്നും എഴുത്തച്ഛൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു ജാതി കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായത് കടുപട്ടർ സമുദായം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആ പേര്‌ അവരുടെ സമുദായനാമമായി ഏറ്റെടുത്തതോടെ മാത്രമാണെന്നും ആ പ്രബന്ധത്തിൽ മന്നാടിയാർ വാദിക്കുന്നു.

എൻ എസ്. മന്നാടിയാരുടെ വാദങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമായി ഭാഷാപോഷിണിയിൽ "എഴുത്തച്ഛന്റെ ജാതി" എന്ന പേരിൽ പ്രൊഫ. ടി. ബി. വിജയകുമാർ ഒരു പ്രബന്ധം എഴുതുകയുണ്ടായി. സ്ഥാനപ്പേരുകളും, തൊഴിൽപ്പേരുകളും തന്നെയാണ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ജാതിനാമങ്ങളായിമാറിയത് 1914 ൽ ആണ് മന്നത്ത് പദ്മനാഭൻ തിരുവിതാംകൂറിൽ "മലയാള ശൂദ്രർ" എന്നത് "നായർ" എന്നാക്കിമാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് തരകൻ, കൈമൾ, പണിക്കർ തുടങ്ങി നൂറുകണക്കിന് ജാതിനാമങ്ങൾ തൊഴിൽ നാമത്തിൽ നിന്നും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെ രൂപപ്പെട്ടതാണ്. 1926 ൽ മാത്രമാണ് "നായർ" എന്ന ജാതിനാമം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ 1926 നു മുൻപ് "നായർ" സമുദായം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് വരുന്നില്ല. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ആണ് തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ "പട്ടർ" എന്ന പേരുപേക്ഷിച്ച് "അയ്യർ" എന്ന നാമം സ്വീകരിച്ചത് അതുകൊണ്ട് തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രൂപപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗമാണ് എന്നും വരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇതൊന്നും എഴുത്തച്ഛൻ സമുദായത്തിനുമാത്രം ബാധകമല്ല എന്ന വാദം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണ് എന്ന് പ്രൊഫ. ടി. ബി. വിജയകുമാർ പ്രതികരിക്കുന്നു. 

നോവൽ പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിനുശേഷവും എഴുത്തച്ഛൻ സമാജത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നോവലിനെതിരെ പ്രതിഷേധങ്ങളുണ്ടായി. എം. ജി. എസ് നാരായണനെപ്പോലെയുള്ള ചരിത്രഗവേഷകരും മറ്റും പലപ്പോഴായി ഈ നോവലിന്റെ ചരിത്രപരത തള്ളിക്കളയുകയും ചരിത്രമെഴുത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തെ ഈ കൃതി പിന്തുടരുന്നില്ല എന്ന അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ നോവൽ തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെ ഇന്നു കേരളത്തിൽ ഭരണവർഗമായിരിക്കുന്ന നായർ സമുദായാംഗമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നാരോപിച്ച് എഴുത്തച്ഛൻ സമാജത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ സി. രാധാകൃഷ്ണന് എഴുത്തച്ഛൻ പുരസ്കാരം നിരസിക്കുന്നതിനു കാരണമാവുകയുണ്ടായി.

വിമർശനം, പ്രതിഷേധം
ചക്കുന്തൽ ശിക്ഷ
ദുരന്തങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസം
ദാരിദ്ര്യം