പ്രാചീന ഭാരതത്തിൽ വിദ്യാലയങ്ങൾ ഗുരുകുലങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികൾ അദ്ധ്യാപകനോടൊപ്പം അദ്ധ്യാപകന്റെ മഠത്തിൽ താമസിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയിരുന്ന രീതിയായിരുന്നു ഇത്. 

മുഗൾ ഭരണകാലത്ത് മുസ്ലിം വിദ്യാർത്ഥികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ്ത്തിനായി മദ്രസകൾ രൂപംകൊണ്ടു. ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകൾ അനുസരിച്ച് 18-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഭാരതത്തിന് തനതായ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസരീതി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ രീതിയിൽ ഓരോ അമ്പലങ്ങൾക്കും അനുബന്ധമായി പാഠശാലകളും, ബുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളോട് അനുബന്ധമായുള്ള വിഹാരങ്ങളും, മസ്ജിദുകൾക്ക് അനുബന്ധമായി മദ്രസകളും രാജ്യമൊട്ടുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. എഴുത്ത്, വായന, ബീജഗണിതം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, നിയമം, അതിഭൗതികം, ന്യായം, തർക്കം, ചികിത്സാ ശാസ്ത്രം, ആദ്ധ്യാത്മികവിദ്യ, മതം, മുതലായ വിഷയങ്ങൾ ഈ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ അഭ്യസിപ്പിച്ചിരുന്നു. 

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാർ രാജ്യമൊട്ടാകെ പള്ളിക്കൂടങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ഈ പള്ളിക്കൂടങ്ങൾ ഭാരതത്തിലെ ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസരീതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. 

അനേകായിരും വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പഠിക്കാവുന്ന വിശാലമായ വളപ്പുള്ള വിദ്യാലയങ്ങൾ മുതൽ ഒരു വൃക്ഷത്തണലിലെ നാമമാത്രമായ വളപ്പിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിദ്യലയം വരെ ആധുനികഭാരതത്തിൽ ഉണ്ട്. ഭാരതത്തിൽ, കേന്ദ്രീയ മാധ്യമിക ശിക്ഷാ സമിതി (Central Board for Secondary Education (CBSE)), ഭാരതീയ വിദ്യാഭ്യാസ പ്രമാണപത്ര പരീക്ഷാ സഭ (Council for the Indian School Certificate Examinations (CISCE)), വ്യത്യസ്ത സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ മദ്രസ സമിതികൾ, വ്യത്യസ്ത സംസ്ഥനങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സമിതികൾ, ആംഗല-ഭാരതീയ സമിതി എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത വിദ്യാഭ്യാസ സമിതികൾ ഉണ്ട്. ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു മാതൃകാ പാഠ്യക്രമം ഭാഷകൾ, ഗണിതം, ഭൗതികശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ജീവശാസ്ത്രം, ചരിത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, പൊതവിജ്ഞാനം, വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ, സംഗണകശാസ്ത്രം,തുടങ്ങിയവ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ശാരീരിക വിദ്യാഭ്യാസം, കായികവിനോദങ്ങൾ, ആരോഗ്യവിദ്യാഭ്യാസം, സംഗീതം, നാടകം, നൃത്തം തുടങ്ങ്നിയ അനേകം പാഠ്യപദ്ധതി-ഇതര പ്രവർത്തനങ്ങളും ഇവയ്ക്കൊപ്പ്ം ഉണ്ട്.

ഭാരതം
ചരിത്രം
വിദ്യാലയങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയും പ്രവർത്തനവും
വടക്കേ അമേരിക്കയും ഐക്യനാടുകളും