പണ്ട് പാലാ മീനച്ചിൽ കർത്താക്കന്മാർ എന്ന പ്രാദേശിക നാടുവാഴികളുടെ ഭരണത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു. പാലയൂർ, നിലക്കൽ മുതലായ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ക്രിസ്ത്യൻ കുടിയേറ്റം ആരംഭിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നാടുവാഴികളുടെ പിന്തുണ, നാണ്യവിളകളുടെ കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമായ കാലാവസ്ഥയും ഭൂപ്രകൃതിയും, ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ക്രയവിക്രയം നടക്കുന്ന അതിരമ്പുഴ, ആലപ്പുഴ എന്നീ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് മീനച്ചിലാറിൽ കൂടിയുണ്ടായിരുന്ന ഗതാഗതസൗകര്യം എന്നിവ കുടിയേറ്റത്തിന് അനുകൂലഘടകങ്ങളായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ക്രി.വ. 1002-ൽ പാലാ വലിയപള്ളി സ്ഥാപിതമായി.ക്രി.വ. 1683-ൽ ളാലം പഴയപള്ളി സ്ഥാപിതമായി.

പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാലാ അങ്ങാടി സ്ഥാപിതമായതോടെ തമിഴ്‌നാട്, മധ്യപൂർവ്വദേശങ്ങൾ എന്നിവയുമായി വ്യാപാരബന്ധം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ചെട്ടിയാർ, വെള്ളാളർ മുതലായ തമിഴ് സമുദായങ്ങൾ അങ്ങാടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പാലായിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി. പാലാത്ത് ചെട്ടിയാർ ആണ് പാലാ അങ്ങാടി സ്ഥാപിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
1749-ൽ മാർത്താണ്ഡ വർമ തെക്കുംകൂർ പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ അതിന്റെ സാമന്തരാജ്യമായ മീനച്ചിലിനെയും തിരുവിതാംകൂറിനോടു ചേർത്തു. തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ്‌ തന്റെ 11-12-1947ലെ ഉത്തരവു പ്രകാരം വില്ലേജ് യൂണിയൻ ആയിരുന്ന പാലായെ നഗരസഭ ആയി ഉയർത്തി. 
പാലായിൽനിന്നുള്ള കുരുമുളക്, നാളികേരം എന്നിവക്ക് അധികമേന്മ ഒരുകാലത്ത് കല്പിക്കപ്പെടിരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടോടെ റബർ കൃഷി വ്യാപകമായി. അതോടൊപ്പം ഇടുക്കി, മലബാർ മേഖലകളിലേക്ക് ജനങ്ങൾ വ്യാപകമായി കുടിയേറുകയും ചെയ്തു.

സമ്പദ്ഘടന
ആരാധനാലയങ്ങൾ
ചരിത്രം
ഭൂപ്രകൃതി