രണ്ടാമത്തെ പ്രധാന അറബി യഹൂദസംഘട്ടനം 1956 ഒക്ടോബർ-നവംബർ മാസങ്ങളിലാണ് നടന്നത്. സൂയസ് പ്രതിസന്ധി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ഈ യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടനും ഫ്രാൻസും ഇസ്രയേലും ചേർന്ന് ഈജിപ്തിനെതിരായി ഒരു ത്രിശക്തി പ്രകടനം നടത്തുകയാണുണ്ടായത്. സൂയസ്തോടിനെ സാമ്രാജ്യശക്തികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനും ഈജിപ്തിലെ ഗമാൽ അബ്ദുൽ നാസറുടെ ഭരണത്തെ തകിടം മറിക്കാനും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഒരു ആക്രമണമായിരുന്നു അത്. ഇതിനു തുടക്കമിട്ടുകൊണ്ട് 1956 ഒക്ടോബർ 29-നു ഇസ്രയേലി സൈന്യം സിനായ് പ്രദേശത്തെ ഈജിപ്ഷ്യൻ സൈനികനിരകളെ ആക്രമിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം ആംഗ്ളോ-ഫ്രഞ്ചു ഗവൺമെന്റുകൾ 12 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അറബി-ഇസ്രയേലി സൈന്യങ്ങൾ യുദ്ധശ്രമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു സൂയസ്സിന്റെ തീരം വിട്ടുമാറണമെന്ന അന്ത്യശാസനം നൽകി. സൂയസ്തോടിന്റെ തീരത്ത് അതിലൂടെയുള്ള ഗതാഗതസുരക്ഷിതത്വം ഉദ്ദേശിച്ച് താത്കാലികമായി ആംഗ്ളോ-ഫ്രഞ്ചുസൈന്യങ്ങളെ നിർത്താൻ സമ്മതിക്കണമെന്നും അവർ ഈജിപ്തിനോടാവശ്യപ്പെട്ടു.

ഈജിപ്ത് അന്ത്യശാസനം നിരസിച്ചതുമൂലം അവരുടെ വിമാനത്താവളങ്ങൾക്കും സൈനികശേഖരങ്ങൾക്കും നേരെ ബ്രിട്ടീഷ് വ്യോമസേന ആക്രമണം നടത്തി (ഒക്ടോബർ 31 മുതൽ നവംബർ 4 വരെ). ഇതേത്തുടർന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് വിമാനങ്ങൾ സൂയസ് കനാൽ മേഖലയിൽ ഇറങ്ങി. പോർട്ട് സയ്യിദിലും മറ്റു ദിക്കുകളിലും ഈജിപ്റ്റുകാർ അവരെ എതിർത്തു. ലോകജനത ഒന്നടങ്കം ആക്രമണങ്ങൾക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തി. യു.എസ്സും യു.എസ്.എസ്.ആറും യോജിച്ച് ഇസ്രയേലിന്റെയും സഖ്യരാഷ്ട്രങ്ങളുടെയും മേൽ സമ്മർദം ചെലുത്തി അവരെ ആക്രമണത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിപ്പിച്ചു. ഇന്ത്യയും മറ്റ് ആഫ്രോ-ഏഷ്യൻ രാഷ്ട്രങ്ങളും അറബികളെ അനുകൂലിച്ചുള്ള നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്.

നവംബർ 6-7-ന് വെടിനിർത്തൽ നിലവിൽവന്നപ്പോഴേക്കും സിനായ് ഉപദ്വീപും ഗാസാപ്രദേശവും പൂർണമായും ഇസ്രയേലിനധീനമായിരുന്നു. ഷറം അൽഷെയിക്കും അക്വാബാ ഉൾക്കടലിന്റെ പ്രവേശനദ്വാരത്തിലുള്ള ടിറാൻ ദ്വീപും അവർ കൈയടക്കി. സംഘട്ടനങ്ങളവസാനിപ്പിക്കാനും സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനുമായി ഒരു അടിയന്തരസേനയെ (emergency force) അങ്ങോട്ടയയ്ക്കാൻ യു.എൻ. പൊതുസഭ (നവംബർ 5-ന്) തീരുമാനിച്ചു. നവംബർ 15-ന് അവരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ്-ഫ്രഞ്ച് സൈന്യങ്ങൾ പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. 1957 മാർച്ചിൽ മാത്രമേ ഇസ്രയേൽ 1949-ലെ യുദ്ധവിരാമരേഖയ്ക്കു പിന്നിലേക്കു പോയുള്ളു.

ഒന്നാം സംഘട്ടനം
പശ്ചാത്തലം
രണ്ടാം സംഘട്ടനം
സംഘട്ടനങ്ങൾ