ശാസ്ത്രീയമായി പറഞ്ഞാൽ ദ്വിതീയസൈലമാണ് തടി. ഏറെ വൈവിധ്യമാർന്നതും സങ്കീർണമായതുമായ പദാർഥമാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ തടിക്ക് പലവിധ ഉപയോഗങ്ങളുമുണ്ട്. ഇതിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള സെല്ലുലോസ്, ഹെമിസെല്ലുലോസ്, ലിഗ്നിൻ, എണ്ണകൾ, പശകൾ എന്നീ കാർബണിക പാദാർഥങ്ങളും മറ്റ് അജൈവ ലവണങ്ങളും തടിയെ നിർമ്മാണാവശ്യങ്ങൾക്കുപരി കടലാസ്, രാസവസ്തുക്കൾ എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണത്തിനും ഇന്ധനത്തിനും ചില ഔഷധങ്ങൾക്കും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. സ്പെർമാറ്റോഫൈറ്റ്സ്(വിത്തുചെടികൾ) എന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വാണിജ്യപ്രാധാന്യമുള്ള തടി ലഭിക്കുന്നത്. സ്പെർമാറ്റോഫൈറ്റ്സിൽ അനാവൃതബീജികൾ (Gymnosperms), ആവൃതബീജികൾ (Angiosperms) എന്നീ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്. പൈൻമരങ്ങളും മറ്റും ഉൾപ്പെടുന്ന സ്തൂപികാഗ്രിതവൃക്ഷങ്ങൾ (കോണിഫെറുകൾ) അനാവൃതബീജിവിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ഇവ മിതോഷ്ണമേഖലാ ആൽപൈൻ മേഖലകളിലാണ് പ്രധാനമായും കണ്ടുവരുന്നത്. മരങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഒരു വിഭാഗമാണ് അനാവൃതബീജികൾ. ഇവയുടെ തടി വ്യാവസായികാവശ്യങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. നേർത്തു മൃദുവായ തടിയായതിനാൽ ഇതിൽ പണിചെയ്യാൻ എളുപ്പമാണ്. അതിനാൽ കോണിഫറസ് തടികളെ വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിൽ സോഫ്റ്റ് വുഡ് അഥവാ മൃദുനാരുകൾ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. ഔഷധികളും വള്ളിച്ചെടികളും കുറ്റിച്ചെടികളും മുതൽ കൂറ്റൻ വൃക്ഷങ്ങൾ വരെ ഉൾപ്പെട്ട ബൃഹത്തായ ഗോത്രമാണ് ആവൃതബീജികൾ. ലോകവ്യാപനമുള്ളതാണിതിന്റെ ആവാസ വ്യവസ്ഥ. ഇതിന് ഏകബീജപത്രികൾ, ദ്വിബീജപത്രികൾ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. പുല്ലുവർഗങ്ങൾ, മുളകൾ, പനകൾ എന്നിവ ഏകബീജപത്രികളിലെ അംഗങ്ങളാണ്. പരന്ന ഇലകളുള്ള സ്പീഷീസ് ദ്വിബീജപത്രികളിൽപ്പെടുന്നു. നാരുകൾ നിറഞ്ഞ പ്രത്യേക ഘടനകാരണം വൃക്ഷസ്വഭാവമുളള ഏകബീജപത്രികളിലെ മിക്കതും അറുത്ത് തടിയാക്കുന്നത് ക്ലേശകരമായ ജോലിയാണ്. അതിനാൽ ആവൃതബീജികളിൽ ദ്വിബീജപത്രികൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം. തടി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ദ്വിബീജപത്രികൾ അവയുടെ രൂപത്തിൽ ഏറെ വൈവിധ്യം പുലർത്തുന്നവയാണ്. ഉഷ്ണമേഖലയിലാണ് ഇവയുടെ എണ്ണം അധികമുള്ളത്. വൃക്ഷങ്ങൾക്കു പുറമേ വലിയ വള്ളികളിലും ചെടികളിലും തടി ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ വാണിജ്യ പ്രാധാന്യമുള്ള തടി ഉണ്ടാകുന്നത് വൃക്ഷങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്.
ദ്വിബീജപത്രികളുടെ തടിക്ക് പൊതുവേ കോണിഫറുകളുടേതിനേക്കാൾ ഭാരവും ഘനവും കൂടുതലാണ്. അതിനാൽ തടി വാണിജ്യ വ്യാപാര രംഗത്ത് ദൃഢദാരുകൾ (hard wood) എന്നറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഭാരക്കുറവിൽ ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ ബാർസയും ("ഒക്റ കാലിരകിഡേൽ") പപ്പിതയും("റ്റിറോസിംബിയം റ്റിങ്റ്റോറിയം") ദ്വിബീജപത്രികളിൽപ്പെടുന്ന മരങ്ങളാണ്. 

ഒരു വൃക്ഷത്തിലെ മിക്ക കോശങ്ങളും പൂർണവളർച്ചയെത്തിയാൽ പിന്നീട് വിഭജിക്കപ്പെടുന്നില്ല. കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും അഗ്രഭാഗത്തുള്ള കോശങ്ങൾക്കും, തൊലിയുടേയും തടിയുടേയും ഇടയിലുള്ള കോശങ്ങൾക്കും മാത്രമേ വിഭജനശേഷി ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളൂ. ഇവ മെരിസ്ററമാറ്റിക് കോശങ്ങളെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. 

കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും അറ്റത്തുള്ള വിഭജനകോശങ്ങളെ അഗ്രമെരിസ്റ്റമെന്നും തൊലിയുടേയും തടിയുടേയും ഇടയിലുള്ളതിനെ കേമ്പിയമെന്നും പറയുന്നു. അഗ്രമെരിസ്റ്റം വൃക്ഷത്തിന്റെ ഉയരം വർധിപ്പിക്കാൻ കാരണമാകുമ്പോൾ വൃക്ഷത്തിന്റെ വണ്ണം വർധിപ്പിക്കുന്നത് കേമ്പിയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മൂലമാണ്.

കേമ്പിയം കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും ഉള്ളിലേക്കും പുറമേക്കും കോശങ്ങൾ വിഭജിച്ചു തള്ളുന്നു. സാധാരണയായി കൂടുതൽ കോശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഉൾവശത്തേക്കാണ്. ഈ കല ക്രമേണ തടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയും മുമ്പുണ്ടായിട്ടുള്ള തടിയുടെ തുടർച്ചയായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാ വർഷവും ഒരു പുതിയ നിര തടി കൂടി പഴയ തടിയോടു ചേരുകയും കേമ്പിയം പുറത്തേക്കു വിന്യസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കേമ്പിയത്തിൽനിന്ന് തൊലിയുടെ പുറത്തേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന കോശങ്ങൾ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തൊലിയുമായി യോജിച്ചുചേരുന്നു. പുറമേയുള്ള തൊലി പൊളിഞ്ഞുപോകുന്നതിനാൽ പ്രായത്തിന്അനുസരിച്ച് മരത്തൊലിക്കു കട്ടി കൂടുന്നില്ല.

ദ്വിബീജപത്രികളുടെ തടികളിലെ രണ്ടാംഘട്ട വളർച്ച
കേമ്പിയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം
ശാസ്ത്രപരം
തടിയുടെ വെള്ളയും കാതലും