ആദ്യകാലത്ത് നെൽകൃഷി ആയിരുന്നു ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിന്റേയും പ്രധാന ജീവിതമാർഗ്ഗം. ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ റബ്ബർ, കശുമാവു്, കുരുമുളകു്, ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്നിവയും ജനങ്ങൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഇടനിലങ്ങളിൽ തെങ്ങ്, വാഴ, കവുങ്ങ്, മലക്കറികൾ എന്നിവയും വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു. മാംസം, മുട്ട, പാൽ ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ആട്, കോഴി, കന്നുകാലി തുടങ്ങിയ കൃഷികളും സാധാരണമായിരുന്നു. മണ്ണുത്തി കാർഷികസർവ്വകലാശാല, വെറ്ററിനറി കോളേജ്, പട്ടാമ്പി നെല്ലുഗവേഷണകേന്ദ്രം തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മികച്ച ഗവേഷണഫലങ്ങൾ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആദ്യം കൃഷിചെയ്യാൻ അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നതു് ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ കർഷകർക്കായിരുന്നു.

ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകങ്ങളിൽ ഈ അവസ്ഥക്കു് പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. നെൽകൃഷി ഏകദേശം പൂർണ്ണമായും നിലച്ചു. തോട്ടവിളകൾ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന മേപ്പാടം തുടങ്ങിയ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങൾ പുരയിടങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി വൻ‌തോതിൽ മുറിച്ചുവിൽക്കപ്പെട്ടു. സമതലങ്ങളിൽ വാഴ, മലക്കറികൾ, തെങ്ങ്, മരച്ചീനി തുടങ്ങിയ കൃഷികൾക്കു വഴിമാറി. ഇതിനുപരി, ഉദ്യാനസസ്യങ്ങളും അലങ്കാരപ്പൂച്ചെടികളും മറ്റും പ്രജനനം ചെയ്തു വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ധാരാളം നഴ്‌സറികളും സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ആകർഷണകേന്ദ്രങ്ങളായി മാറി.

വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപുതന്നെ, റബ്ബർ, ചൂള ഇഷ്ടിക, മണൽ, സ്വർണ്ണാഭരണനിർമ്മാണം തുടങ്ങിയ വ്യവസായങ്ങൾ താണിക്കുടത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷുകാർ തുടങ്ങിവെച്ച മേപ്പാടം റബ്ബർ ഫാക്ടറിയിൽ ബലൂണുകൾ, കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, റബ്ബർ റോളറുകൾ, യന്ത്രഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ നിർമ്മിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ 1950 കളിൽ ഇതൊരു സാധാരണ റബ്ബർപാൽ സംസ്കരണകേന്ദ്രമായി മാറി. ഇടക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട ഇഷ്ടികച്ചൂളകളും മണൽഖനനവും അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ തീർന്നതോടെ ഇല്ലാതായി. 1980കളിൽ മേപ്പാടത്തുതുടങ്ങിവെച്ച താണിക്കുടം ഭഗവതി മിൽ‌സ് എന്ന ടെക്സ്റ്റൈൽ (സ്പിന്നിങ്ങ്) ഫാക്ടറിയാണു് എടുത്തുപറയാവുന്ന ഒരു വ്യവസായസ്ഥാപനം.

കൃഷിയും വ്യവസായവും
ജനങ്ങൾ
കാലാവസ്ഥ
ഭൂപ്രകൃതി