പ്രത്യേക പരിശീലനം നൽകിയ പൂവൻകോഴികളെയാണ് പോരിനിറക്കുക. ചെറുപ്പത്തിലേ കോഴികളെ പിടികൂടി, ചെറിയ കൂടുകളിലടക്കുകയും നന്നായി തീറ്റയും മരുന്നുകളും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. പേശികൾ പെട്ടെന്നു വികസിപ്പിക്കാൻ സ്റെറോയിഡുകൾ വരെ നൽകുന്നു. നേരമ്പോക്കിനായി തുടങ്ങിയ ഈ വിനോദം ഇന്ന് ചൂതുകളി വ്യവസായമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. മെയ്യൊതുക്കവും സമരാസക്തിയുമുള്ള പോരുകോഴികളെ പ്രത്യേകം വളർത്തിയെടുക്കുന്നു. കോഴികളുടെ കാലുകളിൽ അള്ളുകൾ എന്ന പേരിലുള്ള കൂർത്തുമൂർത്ത ലോഹനിർമിതമായ നഖങ്ങളും മുള്ളുകളും വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നു.
കാലുകളിലെ പിൻനഖം വെട്ടിക്കളഞ്ഞ് മുറിവുണങ്ങുമ്പോൾ തൽസ്ഥാനത്ത് മൂന്നിഞ്ചുവരെ വലിപ്പമുള്ള കത്തികളോ അഗ്രം വളഞ്ഞ കൊളുത്തുകളോ ഘടിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ചോളവും കോറയുമാണ് പ്രധാന ഭക്ഷണം.

അങ്കത്തട്ട് പോലെ തയ്യാറാക്കിയ അഞ്ചോ ആറോ മീറ്റർ വ്യാസത്തിലുള്ള വൃത്താകൃതിയിൽ സജ്ജമാക്കിയ പോർക്കളത്തിലാണ് മത്സരം. പോരിനു മുമ്പേ അല്പം മദ്യം ഇവയ്ക്കു നൽകാറുണ്ട്. തുടർന്ന് മലദ്വാരങ്ങളിൽ മുളകുപുരട്ടും. ഒന്നിന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു, രണ്ടാമത്തേതിനെക്കൊണ്ടു കൊത്തിച്ച് ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കും. ഓടിയടുത്തു കൊത്തുക, ഒഴിഞ്ഞുമാറി തലയുടെ പലഭാഗത്തും പൂവിലും മുതുകിലും കഴുത്തിലും കൊത്തുക, മുള്ളുകൊണ്ടള്ളുക തുടങ്ങിയവയാണ് പയറ്റുമുറകൾ. മുറിവേറ്റ് കൊക്കിലൂടെ രക്തമൊഴുക്കി ഒന്ന് മരിച്ചുവീഴുന്നതു വരെ പേര് തുടരും. രണ്ടാമത്തേതിനു മാരകമായി മുറിവേറ്റിട്ടുണ്ടാകും. പിന്നെയും പോരാട്ടത്തിനു ശേഷിയുണ്ടെങ്കിൽ തിരികെ കൂട്ടിലാക്കും. കാലൊടിയുകയോ കണ്ണ് തകരുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഉടമ അതിന്റെ കഴുത്തു ഞെരിക്കും. അങ്കം ജയിച്ച കോഴിയും ചിലപ്പോൾ ചത്തുവീഴാറുണ്ട്. അവയുടെ ഇറച്ചിയാണ് ജേതാവിനും അനുയായികൾക്കും അന്നത്തെ സദ്യ.

ഇറാഖിൽ
മത്സര രീതി
ചരിത്രം
ഇന്ത്യയിൽ