1921 ഒക്ടോബർ 5-ന് ആദ്യത്തെ വിമാനം ആലീസ് സ്പ്രിംഗ്സ് ടൗൺ‌ഷിപ്പിലുള്ള യഥാർത്ഥ വിമാനത്താവളത്തിൽ എത്തി. 1939 മുതൽ കോന്നല്ലൻ എയർവേയ്‌സ് അവിടെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചത് (പിന്നീട് കൊന്നെയർ എന്നാക്കി.) 1930-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഓസ്‌ട്രേലിയയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്ത് സൈനിക ശക്തിപ്പെടുത്തലിനായും മറ്റും വലിയതും ഭാരമേറിയതുമായ വിമാനങ്ങൾ വഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ആവശ്യകത നിലവിൽ വന്നു. ഇത് സെവൻ മൈൽ എയറോഡ്രോമിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. 1946 മുതൽ 1968-ൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുവരെ ടൗൺ സൈറ്റ് ഡ്രോമിന്റെ പങ്ക് കുറഞ്ഞു വന്നു. ഇത് ഇപ്പോൾ സെൻട്രൽ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ ഏവിയേഷൻ മ്യൂസിയത്തിന്റെ സ്ഥലമാണ്. ഏവിയേഷൻ മ്യൂസിയത്തിന്റെ മുൻവശത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന മെമ്മോറിയൽ ഡ്രൈവിലായിരുന്നു യഥാർത്ഥ നോർത്ത് സൗത്ത് റൺവേ. അതേസമയം യഥാർത്ഥ ഈസ്റ്റ് വെസ്റ്റ് റൺവേ വാൻ സെൻഡൻ അവന്യൂവിലെ റെസിഡൻഷ്യൽ സ്ട്രീറ്റിലായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.

1940-ൽ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ പ്രതിരോധ വകുപ്പാണ് സെവൻ മൈൽ എയറോഡ്രോം നിർമ്മിച്ചത്. പ്രധാനമായും റോയൽ ഓസ്‌ട്രേലിയൻ എയർഫോഴ്‌സും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എയർഫോഴ്‌സും ചേർന്നാണ് സൈനികരും സാധനങ്ങളും ഈ പ്രദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് വിമാനത്താവളം RAAF വിമാനങ്ങളുടെ പ്രധാന ഗതാഗത കേന്ദ്രമായി മാറി. വിമാനത്താവളത്തിൽ നിരവധി സിവിലിയൻ വിമാനങ്ങൾക്ക് അനുമതിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും യുദ്ധസമയത്ത് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം ഇന്ധനം നിറയ്ക്കുന്നതിനും സ്റ്റേജിംഗ് സൗകര്യത്തിനുമായി സൈനിക ആവശ്യങ്ങൾക്കു മാത്രമായിരുന്നു. വിമാനത്താവളം പസഫിക് തിയേറ്റർ ഓഫ് ഓപ്പറേഷന് സമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതിനാലാണ് ഇത്തരം ആവശ്യങ്ങൾക്കു മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയത്. നമ്പർ 57 ഓപ്പറേഷൻ ബേസ് യൂണിറ്റ് (RAAF) ഇവിടം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തു.

1958 ൽ ഇത് ഔദ്യോഗികമായി ആലീസ് സ്പ്രിംഗ്സ് വിമാനത്താവളമായി മാറി. പ്രധാന റൺ‌വേ 1961-ൽ ഇന്ന് കാണുന്ന 2,438 മീറ്റർ നീളത്തിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിച്ചു.

ചരിത്രം
എയർക്രാഫ്റ്റ് ബോണിയാർഡ്
1972-ലെ ഹൈജാക്കിംഗ്
1977-ലെ പൈലറ്റിന്റെ ആത്മഹത്യ