ക്ഷാമബാധിതരായ ദരിദ്രർ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ചുരുങ്ങിയ തുകയ്ക്ക് വില്ക്കുന്ന പതിവ് ചൈനയിൽ 1930 വരെയുണ്ടായിരുന്നു. ഒറീസയിലെ പിന്നോക്കംനില്ക്കുന്ന ചില ജില്ലകളിൽ 1966-67-ലെ ക്ഷാമകാലത്ത് നിരവധി കുട്ടികൾ ഇങ്ങനെ വില്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 15 മുതൽ 50 വരെ രൂപാ വിലയ്ക്കാണ് അവർ വില്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അടുത്തകാലംവരെ നരബലിക്കായി കുട്ടികളെ വാങ്ങി വളർത്തുന്ന സമ്പ്രദായം 'ഗോണ്ട്' ഗിരിവാസികളുടെ സമുദായത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

'ആഹിതകൻ' (പണയംവയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ) എന്ന ഒരുതരം അടിമകളെപ്പറ്റി അർത്ഥശാസ്ത്രം പറയുന്നുണ്ട്. കടംവീട്ടാൻവേണ്ടി തന്നത്താൻ 'ഒറ്റി'കൊടുക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ഇന്നും ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ നിലവിലുണ്ട്. 'ഒറ്റിപ്പെണ്ണ്' എന്ന പ്രയോഗം ഭാഷാകൗടലീയത്തിൽ കാണുന്നതിൽനിന്ന് കേരളത്തിലും ആഹിതകർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഊഹിക്കാം. തമിഴ്നാട്ടിൽ ചോളരുടെ വാഴ്ചക്കാലത്ത് കടംവീട്ടാൻ ഭാര്യയെ ചിലർ ഒറ്റിപ്പെണ്ണായി ഉത്തമർണർക്ക് കൊടുത്തിരുന്നതും ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ആഹിതകർ (ഗൊത്തി) ഉള്ളത് ഗിരിജനങ്ങളുടെ ഇടയിലാണ്. എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന ഈ സമ്പ്രദായം പിന്നോക്കപ്രദേശങ്ങളിൽ നിയമവിരുദ്ധമായി തുടർന്നുവരുന്നു എന്നുമാത്രം.

സ്ത്രീധനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെന്നോണം അടിമപ്പെണ്ണുങ്ങളെയും കൊടുക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നാട്ടുമ്പുറങ്ങളിൽനിന്ന് തീരെ അസ്തമിച്ചിട്ടില്ല. രജപുത്രർവഴി ഈ സമ്പ്രദായം ഉത്തരേന്ത്യയിൽ പല രാജ്യങ്ങളിലും പ്രചരിച്ചതായിക്കാണാം. അടിമപ്പെണ്ണിന് 'പൊയിലി' എന്നാണ് ഒറിയഭാഷയിൽ പറയുക.

ജൻമിമാർക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥൻമാർക്കും അവരുടെ ചൊല്പടിക്ക് യാതൊരു വേതനവുമില്ലാതെ പണിയെടുക്കുക എന്ന ഒരു ഭാരവുംകൂടി ഇന്ത്യയിൽ ചില താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിന് അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ 'വിഷ്ടി' എന്നാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ആധുനികകാലത്ത് ഇതിന് 'വെട്ടി' എന്നു പറയുന്നു. ബ്രിട്ടിഷ് ഗവൺമെന്റ് ഇതിനെ നിയമംവഴി തടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 

അടിമലഹളകൾ
അടിമത്താവശിഷ്ടങ്ങൾ
കേരളത്തിൽ
അടിമത്ത നിർമ്മാർജ്ജന ദിനം