പോളണ്ടുകാരും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വർദ്ധിച്ചുവരികയായിരുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ സഖ്യശക്തികൾ പ്രാധാന്യം നൽകിയപ്പോൾ, പോളണ്ടുകളുടെ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മന്ദഗതിയിലായതോടെ, പടിഞ്ഞാറൻ-സോവിയറ്റ് ബന്ധങ്ങൾ വളർന്നുവന്നു. വ്യവസായ ഭീമന്മാർ, സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, യുനൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് പ്രധാനമന്ത്രി വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിലും യു.എസ്. പ്രസിഡന്റുമായ ഫ്രാങ്ക്ലിൻ ഡി റൂസ്വെൽറ്റും തങ്ങളുടെ പോളിഷ് സഖ്യകക്ഷികൾക്കും സ്റ്റാലിൻെറയും നയതന്ത്രജ്ഞരുടെയും ആവശ്യങ്ങൾക്കിടയിലും തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളെ തഴഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.

പോളിഷ് നയതന്ത്രജ്ഞൻ എഡ്വേർഡ് ബെർണാർഡ് റാസൻസ്കിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, റാസ്സാൻസ്കി, ജനറൽ സിക്കോർസ്കി എന്നിവർ ചർച്ചിൽ, അലക്സാണ്ടർ കാഡോഗൻ എന്നിവരുമായി 1943 ഏപ്രിൽ 15 ന് സ്വകാര്യമായി കണ്ടുമുട്ടി. സോസേഴ്സ് കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ഉത്തരവാദികളാണെന്ന് പോൾമാർക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ടെന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു. ചർച്ചിൽ, ചർച്ചിൽ, "സ്വയം തന്നെ ചെയ്യാതെ തന്നെ അദ്ദേഹം അതിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയവുമില്ലെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തി." "ബോൾഷെവികൾ വളരെ ക്രൂരമായിരിക്കും" എന്ന് ചർച്ചിൽ പറഞ്ഞു. അതേ സമയം, 24 ഏപ്രിൽ 1943 ൽ, ചർച്ചിൽ സോവിയറ്റുകൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകി: "അന്താരാഷ്ട്ര സെഡ് ക്രോസ് അഥവാ ജർമൻ അധികാരികളിലുള്ള ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്തിലെ മറ്റേതെങ്കിലും ശരീരത്തെ ഞങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഏത് അന്വേഷണത്തെയും ശക്തമായി എതിർക്കും.ഈ അന്വേഷണം ഒരു വഞ്ചനയും അതിന്റെ ഭീകരത ഭീകരതയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു ". സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കുറ്റവാളി ഒരു "ഉറപ്പായ ഉറച്ച" ആണെന്ന് അനൗദ്യോഗിക അല്ലെങ്കിൽ വർഗ്ഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകൾ നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നുവെങ്കിലും, സാർവദേശീയ പ്രശ്നങ്ങളേക്കാൾ സോവിയറ്റുകാരുമായുള്ള സഖ്യം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അങ്ങനെ ഔദ്യോഗിക പതിപ്പ് സോവിയറ്റിനെ പിന്തുണച്ചു, ഏതൊരു പരസ്പരവിരുദ്ധമായ അക്കൗണ്ടുകളും സെൻസർ ചെയ്യാൻ. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാൻ ചർച്ചിൽ ഓവൻ ഓമലി എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ വിദേശകാര്യ സെക്രട്ടറിയെ സംബന്ധിച്ച ഒരു കുറിപ്പിൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധിച്ചു: "ഇതെല്ലാം വസ്തുതകളെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ മാത്രമായിട്ടാണ്. പല വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും സോവിയറ്റ് പതിപ്പിനുള്ള അസാധാരണസാധ്യതകളുമൊക്കെയായി O'Malley ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പിന്നീട്, 1943 ഓഗസ്റ്റ് 13 ന് റൂസ്വെൽറ്റിന് റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയ ചർച്ചിൽ ചാരൾ അയച്ചുകൊടുത്തു. ഈ കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ചുള്ള സോവിയറ്റ് വിവരത്തെ ഈ റിപ്പോർട്ട് അപലപിക്കുകയും ശക്തമായ ഒരു ധാർമ്മിക ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ നിന്നുണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കി, പക്ഷേ നിലവിലുള്ള നയത്തിന് യാതൊരു പ്രായോഗികമായ ബദൽ ഇല്ലെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. റൂസ്വെൽറ്റ് ഓ മ്ലിലി റിപ്പോർട്ടിൽ വന്ന വിവരമൊന്നും കണ്ടില്ല. ചർച്ചൻ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യുദ്ധാനന്തര ചർച്ചകൾ ചർച്ചാവിഷയത്തെ കൂടുതൽ ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുന്നു. തന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ, 1944 ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ അന്വേഷണത്തെ അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിച്ചു. ജർമനികൾ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത്, "വിശ്വാസം വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയായി തോന്നുന്നു" എന്ന് കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

1944 ന്റെ ആരംഭത്തിൽ പോളണ്ടിലെ പോളണ്ടിലെ ബ്രിട്ടീഷ്, പോളിഷ് ഇന്റലിജൻസ് ഏജൻറുമായ റോൺ ജെഫറി, അബ്ദെറിനെയെ പിന്തുടർന്ന് പോളണ്ടിൽ നിന്നും ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ലണ്ടനിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിശ്രമങ്ങളെ ആദ്യം ബഹുമാനിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷുകാർ അവഗണിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാരിൽ പരിതപിക്കുന്ന കിം ഫിലിബിയുടെയും മറ്റു ഉന്നത കമ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെയും വഞ്ചനയെക്കുറിച്ച് ജെഫ്രി ആരോപിച്ചു. കാറ്റൈൻ കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ച് ജെഫ്രി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനെ അറിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നിരുന്നു.

1947-ൽ പോളണ്ടിന്റെ ഗവൺമെന്റ് 1944-46 കാലത്തെ കാറ്റൈനെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ട് ടെൽഫോർഡ് ടെയ്ലറിലേക്ക് കൈമാറി

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സമാനമായ ഒരു ലൈൻ എടുത്തുവച്ചിരുന്നു. കാറ്റൈൻ കൂട്ടക്കുരുതിക്കുനേരെ രണ്ട് ഔദ്യോഗിക ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഔദ്യോഗിക പദവി നിഷേധിച്ചു. 1944 ൽ റൗൾവെൽറ്റ് ബാൾക്കൻ, നേവി ലഫ്റ്റനൻറ് കമാൻഡർ ജോർജ് ഇർലെ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പ്രത്യേക ദൂതനെ നിയമിച്ചു. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കൂട്ടക്കൊല നടത്തിയെന്ന നിഗമനം ശരിയുമാണ്. യുഎസ് ഓഫീസ് ഓഫ് വാർ വിവരത്തിന്റെ ഡയറക്ടർ എമർമർ ഡേവിസുമായി ആലോചിച്ച്, റൂസ്വെൽറ്റ് ഈ നിഗമനത്തെ (ഔദ്യോഗികമായി) നിരസിച്ചു, അദ്ദേഹം നാസി ജർമനിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തി, ഇർലേയുടെ റിപ്പോർട്ട് അടിച്ചമർത്താക്കാൻ ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള അനുമതി എലി ബ്രാഹ്മണർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ പ്രസിഡന്റ് ഒരു നിർദ്ദേശം പുറപ്പെടുവിച്ചു. അമേരിക്കൻ സമോവയിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഏറ്റെടുത്തു.

ഇതേ നിഗമനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന, 1945-ൽ മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ട് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. 1943 ൽ, രണ്ട് യുഎസ് പവർസ് ലഫ്. കൊളംബോ ഡൊണാൾഡ് ബി. സ്റ്റ്യൂവർട്ട്, കേണൽ ജോൺ എച്ച്. വാൻ വിറ്റ്റ്റ് എന്നിവർ ജർമനിക്കാർ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര വാർത്താ സമ്മേളനത്തിനായി കാറ്റൈൻ ഏറ്റെടുത്തു. 2012 സെപ്തംബറിൽ നാഷണൽ ആർക്കൈവ്സ് ആന്റ് റെക്കോർഡ്സ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ പുറത്തുവിട്ട രേഖകൾ പുറത്തുവിട്ടു. സ്റ്റീവാർഡും വാൻ വിലിയറ്റും തങ്ങളുടെ അമേരിക്കൻ മേധാവികൾക്ക് അയച്ച സന്ദേശങ്ങൾ സോവിയറ്റുകൾക്ക് തെളിവുനൽകുന്നുവെന്നതിന്റെ സൂചനയാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നുതരം തെളിവുകൾ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടു. ഒന്നാമതായി, പോളണ്ടിലെ ശവശരീരങ്ങൾ അത്തരമൊരു വിനാശകരമായ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു, നാസികൾ പോൾസിനെ കൊല്ലാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലായിരുന്നു, 1941-ൽ അവർ ഏറ്റെടുത്ത പ്രദേശങ്ങൾ മാത്രമാണ്. രണ്ടാമതായി, അക്ഷരങ്ങൾ, ഡയറി, ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ തുടങ്ങിയ നിരവധി പോളിഷ് ആർട്ടിഫാക്റ്റുകളിൽ ഒന്നുപോലും ശവകുടീരങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറംതള്ളപ്പെട്ട തിരിച്ചറിയൽ ടാഗുകൾ 1940-ലെ വസന്തകാലത്തേക്കാൾ പഴയതിലേറെ പഴക്കമുള്ളവയാണ്. പുരുഷന്മാരുടെ യൂണിഫോമുകളും ബൂട്ട്കളും താരതമ്യേന മെച്ചപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നു ഏറ്റവും കൂടുതൽ നടക്കുന്നത്. പിന്നീട്, 1945-ൽ വാൻ വിറ്റ്റ്റ് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കൂട്ടക്കൊലയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തതായി ഒരു റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേലുദ്യോഗസ്ഥനായ മേജർ ജനറൽ ക്ലേറ്റൺ ലോറൻസ് ബിസ്സൽ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗം മേധാവി ജനറൽ ജോർജ് മാർഷലിന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ചീഫ് എക്സിക്യുട്ടീവ് ആണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. നാസിസിക്കെതിരെയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് സ്റ്റാലിൻ പ്രീണിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം വാഷിങ്ങ്ടൺ വിവരങ്ങൾ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നു. 1951-52 കാലത്ത് നടന്ന കാറ്റിന്റെ അന്വേഷണ സമയത്ത് ബിസ്സൽ അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസിനു മുന്നിൽ നടപടിയെ ന്യായീകരിച്ചു. ജപ്പാനിലെ സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരായി ഇപ്പോഴും സഹായം ആവശ്യമുള്ള ഒരു സഖ്യകക്ഷിയെ (യുഎസ്എസ്ആർ) എതിർക്കാനുള്ള യുഎസ് താൽപര്യം ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് വാദിച്ചു. 1950-ൽ വാൻ വിറ്റ്റ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുദ്ധകാലത്തെ റിപ്പോർട്ട് പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 2014-ൽ ഫ്രാൻസിൽ 1945-ൽ നടത്തിയ Vliet ന്റെ ഒരു പകർപ്പിന്റെ പകർപ്പ് കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി.

Executions
Notes
Western response
Revelations