ഹ്യാൻ കാലഘട്ടം ജപാന്റെ ചരിത്രത്തിൽ കലയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും ഒരു സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം ആയിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ജാപ്പനീസ് സാഹിത്യം പ്രഭുക്കളുടെയും സന്യാസികളുടെയും ഇടയിൽ കേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നു. 

മുറസാക്കി ഷിക്കിബു എന്ന എഴുത്തുകാരി ലോക സാഹിത്യത്തിലെതന്നെ ആദ്യ നോവൽ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഗെഞ്ചിയുടെ കഥ(ജാപാനി :源氏物語 ഗെൻജി മൊനൊഗതരി) പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ രചിച്ചു. 905-ൽ രചിക്കപ്പെട്ട കൊകിൻ വകാഷു("Kokin Wakashū"), 990കളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട മകുറ നൊ സൊഷി ("Makura no Sōshi" ,The Pillow Book) എന്നിവയാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട മറ്റ് ജാപനീസ് കൃതികൾ.

മുറസാക്കി ഷിക്കിബുവിന്റെ സമകാലീനനായിരുന്ന സെയ് ഷൊനാഗൺ (Sei Shōnagon) ആണ് മകുറ നൊ സൊഷിയുടെ രചയിതാവ്, ജാപനീസ് ചക്രവർത്തിയൊടെ കൊട്ടരസദസ്സിലെ ജീവിതം, പ്രണയം, പ്രഭുക്കന്മാരുടെ നേരമ്പോക്കുകൾ എന്നിവയാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം. മറ്റൊരു പ്രധാന കൃതി മുപ്പത്തി ഒന്നു വാല്യങ്ങളിലായി ആയിരത്തിലധികം കഥകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന "കൊഞ്ജാകു മോനോഗതരിഷു" (Konjaku Monogatarishū") ആയിരുന്നു, ഇന്ത്യ, ചൈന ജപാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലെ കഥകൾ ആയിരുന്നു ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്.

പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ടകെടോരി മൊനൊഗതാരി ആദ്യകാല ശാസ്ത്രകഥകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ പറ്റിയ ഒരി കൃതിയായി കരുതപ്പെടുന്നു. കഥാനായിക, ചന്ദ്രനിലെ രാജകുമാരിനായ കഗുയാ ഹൈം, ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ യുദ്ധ സമയത്ത് ഭൂമിയിലേക്ക് അയക്കപ്പെടുകയും, ഒരു മുളവെട്ടുകാരൻ അവരെ വളർത്തുകയും പിന്നീട് രാജകുമാരി പറക്കും തളികയുടെ രുപത്തിലുള്ള ഒരു വാഹനത്തിൽ തിരികെ പോകുന്നതുമായാണ് കഥ.

നാറ കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യം (എ ഡി 794-നു മുമ്പ്)
ഹ്യാൻ സാഹിത്യം (794–1185)
കമാകുറ - മുറോമാചി കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യം (1185–1603)
ചരിത്രം