ഷർദന്റെ "മനുഷ്യനെന്ന പ്രതിഭാസം" (The Phenomenon of Man) എന്ന മുഖ്യരചന, പ്രപഞ്ചവികാസത്തിന്റെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഉല്പത്തിപ്പുസ്തകത്തിലെ സൃഷ്ടി വിവരണത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വ്യാഖ്യാനത്തിനു പകരം സ്വതന്ത്രമായ മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം അദ്ദേഹം ഈ കൃതിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ അധികാരകേന്ദ്രമായ റോമൻ കൂരിയായിലെ പ്രധാനികളിൽ ചിലരും, ഷർദൻ അംഗമായിരുന്നു ഈശോസഭയുടെ നേതൃത്വവും ഇതിനെ എതിർത്തു. വിശുദ്ധ ആഗസ്തീനോസ് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത മൂലപാപം (original sin) എന്ന സങ്കല്പത്തിന്റെ തിരസ്കാരമായി അവർ ഇതിനെ വിലയിരുത്തി. പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അംഗീകാരം ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ നിരാകരണത്തിനു വഴിവയ്ക്കില്ലെന്നു തെളിയിക്കാനും മതാധികാരികളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താനും ഷർദൻ പരിശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പരിശ്രമത്തെ മതാധികാരികൾ നിരാകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ പലതിനും ജീവിതകാലത്ത് പ്രസിദ്ധീകരണാനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. 1950-ൽ പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ പുറപ്പെടുവിച്ച "ഹ്യൂമനി ജെനറിസ്"(Humani Generis) എന്ന ചാക്രികലേഖനം ഷർദന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ചിലതിനെ അപലപിക്കുകയും മറ്റു ചിലതിനോടൊക്കെ നിഷ്പക്ഷ നിലപാടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഷർദന്റെ പ്രപഞ്ചവീക്ഷണം, സൃഷ്ടപ്രപഞ്ചം ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷമാണെന്ന (Immanentism) വിശ്വാസഭ്രംശത്തോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതായി ചാക്രികലേഖനം കരുതി.

തുടക്കം
മരണാനന്തരം
പുരാജീവശാസ്ത്രം
സഭയുടെ പ്രതികരണം