ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ സാധുതയെ പറ്റി വളരെ വത്യസ്തമായ അഭിപ്രായങ്ങളാണ് ചരിത്ര പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.

അതിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ അഭിപ്രായ പ്രകാരം, കേരളത്തിന്റെ പ്രാചീനചരിത്രമെന്നോണം ധാരാളം ഐതിഹ്യങ്ങളും കേട്ടുകേൾവികളും ഉൾച്ചേർത്തു് വിവരിക്കുന്ന ഒരു പ്രാചീനഗ്രന്ഥമാണിത്. സംസ്കൃതത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട കേരളമാഹാത്മ്യം മുതലായ ഐതിഹ്യഗ്രന്ഥങ്ങളെ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ട് കേരളചരിത്രത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങൾ കൃത്യമായ ദേശകാലക്രമമില്ലാതെ അലക്ഷ്യമായി കുത്തിക്കെട്ടിയ ഒരു സംഗ്രഹമാണു് ഈ കൃതി. അർഥശൂന്യമായ കെട്ടുകഥകളുടെ ഒരു കൂമ്പാരമാണിതെന്നും അവർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ മറ്റിടങ്ങളിൽ ചരിത്രാലേഖനാ രൂപമായി പ്രശസ്തികളെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നപ്പോഴും കേരളത്തിൽ അത് നിലവിലില്ലായിരുന്നു. പ്രശസ്തി, രാജക്കന്മാരുടെ വംശപാരമ്പര്യവും മഹിമയും വിളിച്ചോതിയിരുന്നപ്പോൾ കേരളത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രത്യേകമായ ബ്രാഹ്മണ മേൽക്കോയ്മയെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാൻ ആ രൂപത്തിലെ ചരിത്രാലേഖനം ഉചിതമല്ലെന്നത്, കേരളോല്പത്തികൾ പോലെയുള്ള ഐതിഹ്യരൂപത്തിലുള്ള രചനകളെ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുകയും ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിലെ രാജക്കന്മാരിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ബൃഹത്തായ ബ്രാഹ്മണ സ്വാധീനം, കേരളോല്പത്തികളിലെ പ്രക്ഷിപ്തതയ്ക്കും ദുർവ്യാഖ്യാനത്തിനും രാജാവിനും രാജവംശത്തിനും ബ്രാഹ്മണരോടുള്ള കടപ്പാട് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന രേഖയായുള്ള മാറ്റത്തിനും കാരണമായി.

വില്ല്യം ലോഗൻ തന്റെ പുസ്തകമായ മലബാർ മാനുവലിൽ ഈ ഗ്രന്ഥത്തെ കെട്ടുകഥകളുടെ കൂമ്പാരമായി തള്ളിക്കളയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ചരിത്രരചനാ സാമഗ്രിയായി ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇതിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.

മറ്റൊരെ വിഭാഗം പ്രാചീനമായി കേരളത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നതും പാശ്ചാത്യ ചരിത്ര രചനാ രീതിയിൽ തുലോം വത്യസ്തവുമായ ഒരു ചരിത്രരേഖയായോ ചരിത്രരചനാ സങ്കേതമായോ കണക്കാക്കുന്നു. ഇതുപയോഗിച്ച് മറ്റു രീതിയിൽ ലഭ്യമായ പല ചരിത്രപരമായ നിഗമനങ്ങൾക്കും സമർഥനം നൽകാനും ഉപയോഗിക്കാമെന്നും കരുതുന്നു. ഡോ. എം.ജി.എസ് നാരായണനെ പോലെയുള്ള ചരിത്രകാരന്മാർ; കേരളോല്പത്തിയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന പെരുമാക്കന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ കെട്ടുകഥകൾ എന്നു തള്ളിക്കളയാവതല്ലെന്ന് മറ്റു തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

തമ്പുരാക്കന്മാർ
പെരുമാക്കന്മാർ
ചരിത്രപരത
ശങ്കരാചാര്യർ