സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ആഢംമ്പരപൂർണ്ണമായ നിർമിതികളിലൊന്നായിരുന്നു മോസ്കോ മെട്രോ. മെട്രോയിൽ 'സ്വെറ്റ്' (പ്രകാശം, ജ്യോതി) നിറഞ്ഞുനിൽക്കണമെന്നായിരുന്നു. സ്റ്റാലിന്റെ ആഗ്രഹം. ഇതിലൂടെ ഒരു 'പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ഭാവി' റഷ്യൻ ജനതയെ കാണിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. വെണ്ണക്കല്ല് പാകിയ ഹാളുകളും ഉയർന്ന മേൽക്കൂരയും മനോഹരമായ വിളക്കുകളും മെട്രോയെ ഒരു ഭൂഗർഭ കൊട്ടാരസമുച്ചയത്തോടുപമിക്കാൻ പലരേയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
1935-ൽ മെട്രോ പൊതുജനങ്ങൾക്കായി തുറന്നപ്പോൾ അത് നഗരത്തിനുള്ളിലെ യാത്രാസംവിധാനത്തിന്റെ നട്ടെല്ലായി മാറി. സ്റ്റാലിനേയും പാർട്ടിയേയും പ്രശംസിച്ചും, പുതിയ ജീവിതരീതിയെ ഉദ്ഘോഷിച്ചും ജനങ്ങളെ അധികാരികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മൂല്യങ്ങളിലേക്ക് ആകർഷിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യവും മെട്രോയുടെ നിർമ്മാണശൈലിയിൽ പ്രകടമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഡൈനാമോ സ്റ്റേഡിയത്തിനടുത്തുള്ള മെട്രോ നിലയത്തിലെ ചിത്രങ്ങൾ കായികശക്തി ആഘോഷിക്കുന്നവയാണ്. കലാപരമായ മികവ്, സാങ്കേതികമികവ്, സ്റ്റാലിനിസ്റ്റ് 'മൂല്യങ്ങൾ' - ഇവയെല്ലാം മെട്രോയിൽ കാണാം. അങ്ങനെ "Art is no use unless it serves politics" എന്ന നികോലായ് ചെർണിഷെവ്സ്കിയുടെ വചനം അക്ഷരംപ്രതി നടപ്പിലാക്കുകയാണ് മെട്രോ ചെയ്യുന്നത്.

നിർമ്മാണം
ഭാവി വികസനം
യന്ത്രവത്കരണം
2000 ബോംബുസ്ഫോടനം