സിഗിരിയ സമുച്ചയത്തിന്റെ അസാമാന്യമായ ആകർഷണീയതയുടേയും പ്രാധാന്യത്തിന്റേയും ഒരു മുഖ്യകാരണം അവിടെ പാറയിലെ ഒരു ഗുഹയുടെ പ്രതലത്തിൽ വരച്ചിട്ടുള്ള ചുവർ ചിത്രങ്ങളാണ്. സിഗിരിയയിലെ കണ്ണാടിമതിലിൽ പൂർവകാലസന്ദർശകർ അവശേഷിപ്പിച്ചുപോയ കുറിപ്പുകൾ നൽകുന്ന സൂചന അനുസരിച്ച് ഒരു കാലത്ത് ഇവിടെ അഞ്ഞൂറോളം ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവശേഷിക്കുന്നത് മുപ്പതിൽ താഴെ എണ്ണം മാത്രമാണ്. ഒന്നര സഹസ്രാബ്ദത്തിനു ശേഷവും സൗന്ദര്യവും വർണ്ണപ്പകിട്ടും നിലനിർത്തുന്ന ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും സ്ത്രീരൂപങ്ങളാണ്. അസാമാന്യസൗന്ദര്യമുള്ള ഈ രൂപങ്ങളെ കഴുത്തിലും കാതിലും, കയ്യിലും അണിഞ്ഞിട്ടുള്ള ആഭരണങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കുന്നു. ചിത്രങ്ങളിൽ മിക്കവയിലും ഒന്നോ രണ്ടോ രൂപങ്ങളാണുള്ളത്. കണ്ണാടിമതിലിൽ പഴയകാലത്തെ സന്ദർശകർ കുറിച്ചുപോയ കവിതകളിൽ വലിയൊരു ഭാഗം ഈ ചിത്രങ്ങളിലെ സുന്ദരിമാരെ പരാമർശിച്ചാണ്.
ഈ ചിത്രങ്ങളെ ആധുനികകാലത്ത് ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിച്ചതും ലോകശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടു വന്നതും ശ്രീലങ്കൻ പൊതുമരാമത്തുവകുപ്പിലെ മുറേ എന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. ഈ ചിത്രങ്ങളുടെ പകർപ്പെടുത്ത അദ്ദേഹം 1891-ൽ അവയെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. കൂടുതൽ വിശദമായ പഠനങ്ങൾ ആദ്യമായി നടത്തിയത് പുരാവസ്തു കമ്മീഷണർ ആയിരുന്നു എച്ച്.സി.പി. ബെൽ 1894-ൽ ആണ്. 
ഈ ചിത്രങ്ങളിലെ സുന്ദരിമാർ ആരായിരുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പുഷ്പാർച്ചനക്കായി സമീപത്തെ പിതുരംഗല ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്ന രാജവനിതകളാണ് ഇവരെന്നാണ് ഒരു പക്ഷം. കശ്യപന്റെ മരണത്തിൽ വിലപിക്കുന്ന ഭാര്യമാരാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളിലെന്നാണ് മറ്റുചിലരുടെ നിഗമനം. ഇതിന് നേർവിപരീതമായ മറ്റൊരഭിപ്രായം അനുസരിച്ച് ജലക്രീഡയിലേർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സുന്ദരിമാരാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളിൽ. ഏറെ സ്വീകാര്യത കിട്ടിയിട്ടുള്ളത് പ്രമുഖ ശ്രീലങ്കൻ കലാനിരൂപകനും ചിന്തകനുമായ ആനന്ദകുമാരസ്വാമിയുടെ അഭിപ്രായത്തിനാണ്. ദക്ഷിണേഷ്യൻ കലാപാർമ്പര്യം അനുസരിച്ചുള്ള അപ്സരമാരും ദേവാംഗനമാരുമാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളിലെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.

ശിലാരാമം
ആരാമങ്ങൾ
ചുവർചിത്രങ്ങൾ
കഥാഭേദങ്ങൾ