ആശ്രമത്തിലെ ജീവിതം അബലാർഡിന്‌ തീരെ അസഹ്യമായിത്തീരുകയും ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തെ അവിടം വിട്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. നോജന്റ് സർ സൈനിനടുത്തുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹം മുളയും പുല്ലും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു കുടിൽ കെട്ടി സന്യാസം തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ ആവാസസ്ഥനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത പരന്നപ്പോൾ, പാരീസിൽ നിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ അവിടെയെത്തി സമീപത്തുള്ള കാടു തെളിച്ച് അവിടെ തമ്പടിച്ചു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും അദ്ധ്യാപനത്തിന്റെ സംതൃപ്തി അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ പുതിയ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് അബലാർഡ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സമൂഹം എന്നു പേരിട്ടു. 

എന്നാൽ ഈ പുതിയ സ്ഥലത്തും പീഡനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നു ഭയന്ന അബലാർഡ് ഒടുവിൽ അവിടം വിട്ട്, അകലെ ബ്രിട്ടണിയിലെ മറ്റൊരാശ്രമത്തിന്റെ അധിപനാകാനുള്ള ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു പോയി. അവിടേയും അദ്ദേഹം കാലാവസ്ഥയുടെ കാഠിന്യവും, ചുറ്റുപാടുമുണ്ടായിരുന്ന അരാജകത്വവും കൊണ്ട് വിഷമിച്ചു. ആശ്രമം തന്നെ പ്രാകൃതവും ക്രമമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. എങ്കിലും പത്തു വർഷത്തോളം അതൊക്കെ സഹിച്ച് കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ്‌ അദ്ദേഹം അവിടം വിട്ടുപോയത്. 

പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആശ്രമം, ബ്രിട്ടണി
സന്യാസജീവിതം
മരണം
യൗവനം