ഭവഭൂതിയുടെ നായകശില്പമായി കരുതപ്പെടുന്ന ഈ കൃതി, കരുണരസപ്രധാനമാണ്. രാമായണകഥയുടെ എണ്ണമറ്റ ശ്രോതസ്സുകളിൽ ഏതിനെയാണ് ഭവഭൂതി ഇതിന്റെ രചനയിൽ അവലംബിച്ചതെന്നു പറയുക വയ്യ. മൂലകഥയിൽ അദ്ദേഹം വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ കരുണരസത്തിൽ ഊന്നൽ കൊറ്റുക്കുന്നവയാണ്. ഏഴംഗങ്ങളുള്ള ഈ നാടകത്തിൽ കവി, രാമായണം ഉത്തരകാണ്ഡത്തിലെ സീതാരാമന്മാരുടെ വേർപിരിയലിന്റെ ദുരന്തസമാപ്തിയെ ശുഭമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. സീതയുടെ നിരപാരധിത്വം ജനങ്ങൾ സമ്മതിച്ചതിനെ തുടർന്ന് അവർ ഒന്നിക്കുന്നതോടെയാണ് നാടകം സമാപിക്കുന്നത്. കരുണരസത്തിന്റെ ഇത്ര ഹൃദയസ്പർശിയായ പ്രയോഗത്തിനു സാഹിത്യത്തിൽ വേറെ ഉദാഹരണമില്ല എന്നു തന്നെ കരുതുന്നവരുണ്ട്. 

സംസ്കൃതനാടകങ്ങളിൽ യശ്ശസുകൊണ്ട് ഉത്തരരാമചരിതത്തെ വെല്ലുന്നതായി കാളിദാസന്റെ അഭിജ്ഞാനശാകുന്തളം മാത്രമേയുള്ളു. അതേസമയം അമിതവൈകാരികതയുടെ പേരിൽ ഈ കൃതി ആധുനിക കാലത്ത് വിമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്. വാല്മീകിയുടെ ഇതിഹാസനായകനെ ഭവഭൂതി വികാരജീവിയായി തരംതാഴ്ത്തി എന്നാണ് ഈ വിമർശകന്മാരുടെ പരാതി.

ആസ്വാദനം
ഉത്തരരാമചരിതം
മഹാവീരചരിത്രം
കുറിപ്പുകൾ