യഹൂദബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ എബ്രായമൂലം പരിരക്ഷിക്കാൻ യഹൂദസമൂഹം ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നതിനാൽ ഗ്രന്ഥകാരനായ സിറാപുത്രന്റെ പൗത്രൻ നിർവഹിച്ച ഗ്രീക്കു പരിഭാഷയിൽ മാത്രമാണ് ഇതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണപാഠം ഇന്നു ലഭ്യമായുള്ളത്. ക്രി.വ. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യഹൂദലിഖിതങ്ങളുടെ അംഗീകൃത സംഹിതയെ നിർവചിച്ച ഫരിസേയർക്ക് മരണാനന്തരമുള്ള വിധിയെ നിഷേധിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്യുന്ന ഇതിലെ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ സദ്ദൂക്കിയ ചായ്‌വ് അസ്വീകാര്യമായിരുന്നതിനാലാണ് വിശുദ്ധലിഖിതസഞ്ചയത്തിൽ ഇത് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും യഹൂദരുടെ താൽമൂദിലും റബൈനികസാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ രചനകളിലും ഇതിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികൾ കാണാം. യഹുദരുടെ ബൈബിൾകാനോനിൽ ഉൾപ്പെടാതെ പോയെങ്കിലും രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എബ്രായ ബൈബിളിനുണ്ടായ ഗ്രീക്കു പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റിൽ സിറാക്ക് ഇടം കണ്ടെത്തി. കത്തോലിക്കരും, പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളും ഇതിനെ ക്രിസ്തീയബൈബിൾ സംഹിതയുടെ ഭാഗമായി അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളുടെ ബൈബിൾ സംഹിതയിൽ ഇതൊഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആംഗ്ലിക്കൻ സഭയുടെ 39 വകുപ്പുകളടങ്ങുന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ആറാം വകുപ്പ് ഇതിനെ ബൈബിളിലെ ഒരു ഉത്തരകാനോനിക(Deutero-Canonical) രചനയായി കണക്കാക്കുന്നു. ഗ്രീക്കു ക്രിസ്തീയസഭാപിതാക്കന്മാർ ഈ ഗ്രന്ഥത്തെ "സർവനന്മയുടെ വിജ്ഞാനം"(All-Virtuous Wisdom) എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ കാർത്തേജിലെ സിപ്രിയനെപ്പോലുള്ള ലത്തീൻ സഭാപിതാക്കന്മാർ സഭാഗ്രന്ഥം എന്നർത്ഥമുള്ള "എക്ലീസിയാസ്റ്റിക്കസ്" എന്ന പേരാണ് സ്വീകരിച്ചത്. സഭാസമ്മേളനങ്ങളിലെ ഇതിന്റെ പതിവുവായനയിൽ നിന്നാണ് ഈ പേരിന്റെ ഉത്ഭവം.

നാമ, പാഠഭേദങ്ങൾ
ഉള്ളടക്കം
കാനോനികത
കുറിപ്പുകൾ