ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനവും പാരമ്പര്യങ്ങളും അഭ്യസിക്കുന്നതിനായി നാല്പതാമത്തെ വയസ്സിൽ ഹില്ലൽ യെരുശലേമിലെത്തിയെന്നാണ് മിഷ്‌നയുടെ സാക്ഷ്യം. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ചിത്രം താൽമുദിലെ ഒരു ഖണ്ഡം വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ദാരിദ്ര്യം ദൈവവചനത്തിന്റെ പഠനത്തിന് തടസമല്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനാണ് അവിടെ താൽമുദ് ശ്രമിക്കുന്നത്. വേദപാഠശാലയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് കൊടുക്കാൻ പണമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഹില്ലൽ, വെളിയിൽ ജനാലയ്ക്കു സമീപം നിന്ന് പാഠം ശ്രവിച്ചെന്നും, ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നതിനാൽ ഇടയ്ക്ക് മഞ്ഞുപെയ്തതുപോലും അറിയാതെ മഞ്ഞിൽ മൂടി മരവിച്ചുപോയെന്നും അതു ശ്രദ്ധിച്ച മറ്റുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷപെടുത്തിയെന്നും മറ്റുമാണ് കഥ. പഠനത്തിനൊടുവിൽ കലാശാലയുടെ അദ്ധ്യക്ഷസ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് ഹില്ലൽ ഉയർത്തപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും കഥകളുണ്ട്. ഒരു വർഷം പെസഹാ തിരുനാളിന്റെ തലേന്ന് സാബത്തുദിവസമായിരുന്നു. പെസഹാ ആഘോഷത്തിനുവേണ്ട ആട്ടിൻ കുട്ടിയെ സാബത്തുനാളിൽ തയ്യാറാക്കുന്നത് ശരിയോ എന്നത് തർക്കമായി. ആ തർക്കം പരിഹരിക്കാൻ യെരുശലേമിലെ രണ്ടു പ്രധാന റബൈമാർക്ക് കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ, അതിന് സ്വീകാര്യമായ സമാധാനം കണ്ടെത്താൽ ഹില്ലലിനായെന്നും തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വേദകലാശാലയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി തെരഞ്ഞെടുത്തെന്നുമാണ് കഥ. അതോടെ യെരുശലേമിലെ ഫരിസേയരിൽ പ്രധാനിയായി ഹില്ലൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമശീർഷനും പ്രതിയോഗിയും ആയ പ്രഖ്യാത റബൈ ഷാമായ് ആയിരുന്നു.

കുറിപ്പുകൾ
പഠനം, ഉയർച്ച
വ്യാഖ്യാതാവ്
പശ്ചാത്തലം