അതേവർഷം സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ നവീകൃതസഭയിലെ സുവിശേഷപ്രചാരകനായിരുന്ന വില്യം ഫാരെൽ കാൽവിനെ ജെനീവയിലെ സഭയുടെ നവീകരണത്തിനു ചുമതലെപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും നഗരത്തിലെ ജീവിതത്തിൽ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റം വരുത്തുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടു കൂടി അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടു വച്ച പദ്ധതിയോടുള്ള എതിർപ്പ് ഒടുവിൽ ജനീവയിൽ നിന്നുള്ള കാൽവിന്റേയും ഫാരെലിന്റേയും നാടുകടത്തലിൽ കലാശിച്ചു. തുടർന്ന്, ജർമ്മനിയിൽ സ്ട്രാസ്ബർഗിലെ നവീകർത്താവ് മാർട്ടിൻ ബൂസറുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് അവിടെയെത്തിയ കാൽവിൻ ഫ്രാൻസിൽ നിന്നുള്ള അഭയാർത്ഥികളുടെ സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയനേതാവായി. ഇക്കാലത്ത്, വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ചിരുന്ന അല്പവരുമാനത്തിൽ ഞെരുങ്ങിയ കാൽവിന് സ്വന്തം ഗ്രന്ഥശേഖരം വിൽക്കുകയും വാടകക്കാരായി വിദ്യാർത്ഥികളെ ഒപ്പം താമസിപ്പിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. അദ്ദേഹം വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചാലോചിച്ചതും ഇക്കാലത്താണ്. വധുവിനെ കണ്ടെത്താൻ സുഹൃത്തുക്കളോടാവശ്യപ്പെട്ട കാൽവിൻ തന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ ഇങ്ങനെ വ്യക്തമാക്കി:-

ഏറെ അന്വേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ 1540-ൽ കാൽവിൻ, കുറേ മക്കളുടെ അമ്മയും വിധവയും ആയിരുന്ന "ഇദെലെത്തെ ദെ ബൂറെ" എന്നെ ദരിദ്രസ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർക്കു പിറന്ന ഏകസന്താനം ശൈശവത്തിൽ മരിച്ചു. 1549-ൽ 'ഇദെലെത്തെ'-യുടെ മരണം കാൽവിനെ ദുഖവിവശനാക്കി. അവശേഷിച്ച 15 വർഷക്കാലത്തെ ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം പിന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല.

ജീവിതാന്ത്യം
നുറുങ്ങുകൾ
വിലയിരുത്തൽ
സ്ട്രാസ്‌ബർഗ്ഗ്, വിവാഹം