കേരളത്തിൽ ചെങ്കൽ കുന്നുകൾ കാണപ്പെടുന്നത് പ്രധാനമായും ഉത്തരകേരളത്തിലാണ്.മഞ്ചേശ്വരം മുതൽ മലപ്പുറം വരെ കണ്ണൂർ കാസർകോട് ജില്ലകളിലെ 16 നദികളിൽ ഷിറിയ, ചന്ദ്രഗിരി, കാര്യങ്കോട്, കുപ്പം, വളപട്ടണം പുഴകൾ ഒഴികെയുള്ള പുഴകളെല്ലാം ഉത്ഭവിക്കുന്നത് ഇടനാടൻ ചെങ്കൽക്കുന്നുകളിൽ നിന്നാണ്. മേൽ സൂചിപ്പിച്ച 5 പുഴകളേയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന നീർച്ചാലുകളുടെ പ്രഭവ കേന്ദ്രങ്ങളും ചെങ്കൽ കുന്നുകൾ തന്നെയാണ്.
ഒരു കാലത്ത് നിത്യഹരിത സസ്യ സമൂഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ഇടനാടൻ കുന്നുകൾ മനുഷ്യന്റെ നിരന്തരമായ ഇടപെടൽ മൂലം മുൾപ്പെന്തകളും (scrub jungle) പുൽമേടുകളും ആയിത്തീർന്നു. മുങ്കാലങ്ങളിൽ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കുറുക്കൻ (Indian Fox-Vulpus bengalensis) ഇന്ന് നാമാവശേഷമായിരിക്കുന്നു.
ഇടനാടൻ ചെങ്കൽ കുന്നുകൾ ജൈവ വൈവിധ്യത്തിന്റെ കലവറകൾ എന്നതിലുപരി ശുദ്ധജലത്തിന്റെ അപാരസ്രോതസ്സുകളുമാണ്.ചെങ്കൽകുന്നുകളുടെ നാശം നമ്മുടെ നാടിനെ കടുത്ത ജലദൗർലഭ്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
ഉത്തര കേരളത്തിലെ നൂറുകണക്കിനു കുന്നുകൾ ഇല്ലാതായിക്കഴിഞ്ഞു. അവശേഷിക്കുന്ന കുന്നുകളും – ക്വാറി- മണ്ണെടുപ്പ് ഭീഷണിയിലുമാണ്. മാടായിപ്പാറ, കാനായി കുന്നുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ ഇതിനകം പുറത്ത് വന്ന് കഴിഞ്ഞു.ഇടനാടൻ ചെങ്കൽ കുന്നുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ പഠനം നടത്തിയത് സീക്ക് (SEEK) ആയിരുന്നു. ഈ പഠനം പുസ്തകരൂപത്തിൽ ലഭ്യമാണ്.(ഇടനാടൻ ചെങ്കൽകുന്നുകൾ-ഒരു പാരിസ്ഥിതിക പഠനം)
ഉയർന്ന പാറപ്പരപ്പുകൾ ജൈവ വൈവിധ്യത്താൽ സമ്പന്നമായ ആവാസവ്യവസ്ഥകളാണ്. നിത്യ ഹരിത വനങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകൾ, കാവുകൾ, പുൽമേടുകൾ, താത്കാലിക നീർക്കെട്ടുകൾ(Temporary pools) എന്നിവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യമാണ് ഇത്രമാത്രം ജൈവവൈവിധ്യത്തിനു കാരണം. ബ്ലാത്തൂരിലേയും സമീപത്തുള്ള കല്ല്യാട്, ഊരത്തൂർ പ്രദേശങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്ന നൂറുകണക്കിനു ഹെക്ടർ വിസ്താരമുള്ള പാറപ്പരപ്പുകളിലും മറ്റുമായി നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ ബ്ലാത്തൂരിന്റെ ജൈവവൈവിധ്യ സമ്പന്നത വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. 450 ൽ അധികം സപുഷ്പി സസ്യങ്ങളെ ഈ പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ സ്ഥാനികവും വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്നതുമായ നായുരിപ്പ് (Hopea parviflora), കൂനൻ പാല (Tabernaemenans alternifolia) ,ലോഹിനപ്പൂ (Neonatis rheadei), മുർഡാനിയപ്പുല്ല് (Murdania crocea) എന്നിവയെ ഇവിടെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞു. പുൽവർഗ്ഗസസ്യങ്ങളോട് രൂപസാദൃശ്യമുള്ളതും മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമായ ഹോർത്തൂസ് മലബാറിക്കൂസ് എന്ന പ്രശസ്ത സസ്യപഠന പുസ്തകത്തിൽ “നീർമുറി” എന്നു പേരുനൽകീട്ടുള്ളതുമായ (Alysicarpus bupleurifolius)എന്ന സസ്യവും ഇവിടെ ധാരാളമായി വളരുന്നുണ്ട്. കാസർകോട്-കണ്ണൂർ ജില്ലകളിലെ ചെങ്കൽ പാറക്കുളങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടു വരുന്ന കുഞ്ഞു നെയ്തൽ (Nymphoides parvifolia.) എന്ന ചെറു സസ്യവും ഇവിടെ കണ്ടെത്തി. പശ്ചിമഘട്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രം വളരുന്ന ചേര് (Holigarna arnottiana) [[ചിറ്റിലപ്ലാവ് (Pterospermum rubiginosum) [[മരോട്ടി]] (Hydnocarpus pentandra) , [[മലയിലഞ്ഞി]] (Chiyonanthes mala elanji), [[ജടാമജ്ജി]] (Dalbergia horrida), [[ഏകനായകം]] (Salacia fruticosa), [[വള്ളിക്കാഞ്ഞിരം]] (Strychnos vanprukii) എന്നിവയും ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ പുതിയ സപുഷ്പി സസ്യങ്ങളായ [[റൊട്ടാല മലബാറിക്ക]], [[ജസ്റ്റിഷ്യ ഏക കുസുമ]], [[ലൊപിഡാഗാത്തിസ് കേരളൻസിസ്]] , [[യൂഫോർബിയ കത്രാജൻസിസ് വെറൈറ്റി കാസർകോഡെൻസിസ്]] എന്നിവയും പഠനസമയത്ത് ബ്ലാത്തൂരിൽ നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ വർഷം കാസർകോട് ജില്ലയിലെ സീതാംഗോളിയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ [[കാൻസ്കോറ ഭട്ടിയാന]] യും ഈ വർഷം മാടായിപ്പാറയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ [[പാറസൊപ്പൂബിയ ഹോഫ്മാനിയ വറൈറ്റി ആൽബിഫ്ലോറ]] (Parasopubia hofmannii var. albiflora.)എന്നീ സസ്യങ്ങളും ബ്ലാത്തൂർ-ഊരത്തൂർ പാറയിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നത് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സമ്പന്നമായ സസ്യ വൈവിധ്യത്തിന്റെ സൂചകങ്ങളാണ്.
2012 ൽ കേരളത്തിൽ നിന്ന് പുതുതായി കണ്ടെത്തിയ Purple spotted Flitter എന്ന അത്യപൂർവ ചിത്രശലഭത്തിന്റെ ലാർവകൾ ഭക്ഷണമാക്കുന്ന [[വേട്ടുവക്കുറ്റി]] (Aganope thyrsiflora var enalata) ഈ പ്രദേശത്ത് വളരുന്നുണ്ട്.
സസ്യ വൈവിധ്യം ശലഭവൈവിധ്യത്തിന്റെ സൂചന കൂടിയാണ്.അതിനാൽ നൂറിലധികം ഇനം ചിത്ര ശലഭങ്ങൾ ഈ പ്രദേശത്ത് കാണാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.ഇപ്പോൾ നടത്തിയ പഠനത്തിൽ തന്നെ 50 ൽ അധികം ചിത്രശലഭജാതികളെ നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
വയൽ പ്രദേശങ്ങളും നീർച്ചാലുകളും തുമ്പികളുടെ പ്രജനനകേന്ദ്രങ്ങളാണല്ലൊ.ഒരു ദിവസത്തെ നിരീക്ഷണ പഠനത്തിൽ തന്നെ 20 ൽ അധികം തുമ്പി ഇനങ്ങളെ പഠനസംഘത്തിണ് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഇനിയും കൂടുതൽ നിരീക്ഷണ പഠനങ്ങൾ നടത്തേണ്ട ഒരു പ്രദേശമാണ് ബ്ലാത്തൂർ.എന്നാൽ മാത്രമേ ബ്ലാത്തൂരിന്റെ സമഗ്രമായ ജൈവവൈവിധ്യ സമ്പന്നത പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെടുകയുള്ളു.ഈ നാടിന്റെ ജലസംഭരണി എന്ന നിലയിലും ജൈവവൈവിധ്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എന്ന നിലയിലും ബ്ലാത്തൂറിന്റെയും അനുബന്ധപ്രദേശങ്ങളായ കല്ല്യാട് ഊരത്തൂർ എന്നിവിടങ്ങളിലേയും പാറപ്പരപ്പുകൾ സംരക്ഷിച്ചേ മതിയാവൂ.ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന അനിയന്ത്രിത ചെങ്കൽ ഖനനം കർശനമായി പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും വിശാലമായതും സർക്കാർ അധീനതയിലുള്ളതുമായ പാറ ഭൂമികൾ സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾ കൈയേറി ചെങ്കൽ പണകളാക്കുന്നത് തടയുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഇത് സാദ്ധ്യമാവുകയുള്ളു. ഇതിനായി ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള പ്രകൃതിഅവബോധം വളർന്നുവരേണ്ടതുണ്ട്. പൊതുവെ ചെങ്കൽ പാറകളെ വെറും തരിശു നിലങ്ങളായി മാത്രമാണ് പലരും കണക്കാക്കുന്നത്. ഈ ധാരണകൾ മാറ്റുന്നതിനായി ജനകീയമായ ഒരു ബോധവത്കരണം ആവശ്യമാണ്.സീക്ക്- [[കേരള ശാസ്ത്ര സാഹിത്യ പരിഷത്ത്]], [[വിക്കിപീഡിയ]] പ്രവർത്തകർ ഉൾപ്പെടുന്ന സംഘമാണ് പ്രാഥമിക പഠനങ്ങൾ നടത്തിയത്. [[വി.സി.ബാലകൃഷ്ണൻ]],പി.കെ.ഗിരീഷ്മോഹൻ, വിനയ രാജ്, വിജയകുമാർ ബ്ലാത്തൂർ തുടങ്ങിയവരാണ് സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നത്. 

ഒന്നാം ഘട്ട പഠനറിപ്പോർട്ട് സംഗ്രഹം, നവമ്പർ 2013
താഴെപള്ളിയത്ത് ഭൈരവൻ കോട്ടം
മുയ്യേരി പൊട്ടൻസ്ഥാനം
മറ്റു പ്രത്യേകതകൾ