ജീവിതകാലത്തിലുടനീളം പികാസോ നിരന്തരം നിർലോഭം ഉത്തമകലാസൃഷ്ടികൾക്ക് രൂപം നല്കി. വിശ്വസനീയമായ കണക്കുകളനുസരിച്ച് ഏകദേശം 50,000-ൽ പരം. , അതിൽ 1,885 പെയിന്റിങ്ങുകളും, 1228 ശിൽപ്പങ്ങളും; 2880 സെറാമിക്കുകളും, 12,000 ഡ്രോയിങ്ങുകളും, പതിനായിരരകണക്കിന് പ്രിന്റുകളും, കൂടാതെ അസംഖ്യം ചിത്രത്തിരശ്ശീലകളും, ചവിട്ടു മെത്തകളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

പക്ഷെ അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകളിൽ ഏറ്റവും മുന്തിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെയിന്റിങ്ങുകൾ തന്നെയാണ്. പെയിന്റിങ്ങുകളിൽ പികാസോ നിറത്തെ ആശയപ്രകാശനത്തിനുള്ള ഉപാധിയായി ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും രൂപവും(ഫോം) ഇടവും (സ്പേസ്) ആവിഷ്കരിച്ചത് വരകളിലൂടേയാണ്, നിറങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മവിവേചനത്തിലൂടെയല്ല. നിറത്തിൻറെ സ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താനായി പിക്കാസോ പലപ്പോഴും പെയിൻറിൽ മണൽ കലർത്തുമായിരുന്നു. പിക്കാസോയുടെ "ദി റെഡ് ആംചെയർ" എന്ന ചിത്രത്തിൽ സാധാരണ വീട്ടു പെയിന്റുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് ആർഗോൺ നാഷ്ണല് ലബോറട്ടോറിയിലെ ഊർജ്ജതന്ത്ര ശാസ്ത്ര്ജ്ഞന്മാർ 2012-ൽ സ്ഥിരീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം മിക്ക പെയിന്റിങ്ങുകളും പൂർത്തിയായത് രാത്രിയിൽ കൃത്രിമ പ്രകാശത്തിലായിരുന്നു.

പികാസോയുടെ ആദ്യകാല ശിൽപ്പങ്ങളെല്ലാം മരത്തിൽ നിന്ന് ചെത്തിയെടുത്തതോ, മണ്ണോ,മെഴുകോ കൊണ്ടു തീർത്തവയോ ആയിരുന്നു. പക്ഷെ 1909 മുതൽ 1928 വരെയുള്ള കാലത്ത് പികാസോ ഈ പതിവു മാറ്റി, മറ്റു പല മാധ്യമങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ശിൽപ്പങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉദാഹരണത്തിന് "ഗിത്താർ"(1912) എന്ന സൃഷ്ടി. ലോഹത്തകിടും, വയറും കൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ ഈ ത്രിമാനരചന "ക്യൂബിസ്റ്റ് പെയിന്റിങ്ങുകളുടെ ത്രിമാന പ്രതിരൂപമാണെന്നും ശിൽപ്പനിർമ്മാണത്തിലും, ചെത്തിയെടുക്കലിലും അക്കാലത്ത് നിലവിലിരുന്ന സാമ്പ്രദായിക ശൈലികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തവും വിപ്ലവകരമായ രീതിയിൽ വേറിട്ടു നില്ക്കുന്നു " എന്ന് ജെയിൻ ഫ്ലൂഗെൽ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. 

കലാജീവിതത്തിൻറെ ആരംഭനാളുകളിൽ പികാസോ എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും താത്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. അനിതരസാധാരണമായ സർഗഭാവനയുടെ ഉടമയായ പികാസോ ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം രീതികളിൽ, ശൈലികളിൽ പ്രകടമാക്കാൻ കഴിവുള്ള ബഹുമുഖപ്രതിഭ കൂടിയായിരുന്നു.1917 കളിലെ "വുമൺ വിത്ത് എ മാൻഡെല", പോയിൻറിലിസം ശൈലിയിലും "ഫിഗർ ഇൻ ആൻ ആംചെയർ", ക്യൂബിസ്റ്റ് ശൈലിയിലും "ഹാർലെക്ക്വിൻ" നായ്വറിലിസ്റ്റിക് ശൈലിയിലും രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. ഈ ചിത്രങ്ങളെല്ലാം ബാർസലോണയിലെ മുസ്യു പിക്കാസോയിലാണ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. 1919 -ൽ അദ്ദേഹം ചിത്രപോസ്റ്റ്കാർഡുകളും , ഫോട്ടോകളും മാതൃകയാക്കി വരക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് പികാസോക്ക് നിശ്ചല ചിത്രങ്ങളിലുള്ള താത്പര്യം പ്രകടമാക്കുന്നു. 1921-ൽ നിരവധി വലിയ നിയോക്ലാസ്സിക്കൽ പെയിന്റിങ്ങുകളും , "ത്രീ മ്യുസീഷൻസ്",(മ്യൂസിയം ഓഫ് മോഡേൺ ആർട്ട്, ന്യൂയോർക്ക്, ഫിൽഡാൽഫിയ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ട്) എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ക്യൂബിസ്റ്റ് സമ്മിശ്രമുള്ള രണ്ട് പതിപ്പുകളും രചിച്ചു. 1923 -ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പികാസോ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, "ഞാനെന്റ ചിത്രങ്ങളിൽ കൈക്കൊണ്ട രീതികളെ ഒരു പരിണാമം എന്നോ, അജ്ഞാതവും ആദർശപരവുമായ രചനാശൈലിയിലേക്കുള്ള ചുവടുവെയ്പുകളാണെന്നോ കണക്കാക്കാനാവില്ല. ... ഒരു ആശയത്തെ, വിഷയത്തെ, പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ വ്യത്യസ്ത രീതികളോ ശൈലികളോ ആവശ്യമായിവന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ ഞാനൊരിക്കലും മടിച്ചിട്ടില്ല." 

ക്യൂബിസം ശൈലിയിലുള്ള പികാസോ രചനകൾ അമൂർത്തമായിരുന്നെങ്കിലും ( അബ്സറ്റ്രാക്റ്റ്) യഥാർത്ഥ ലോകത്തിലെ ബിംബങ്ങളെ അദ്ദേഹം തീരെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. പികാസോയുടെ ക്യൂബിസ്റ്റ് പെയിന്റിങ്ങുകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ പെട്ടെന്നുതന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ആകാരങ്ങളായിരുന്നു- ഗിത്താറുകൾ, വയലിനുകൾ, കുപ്പികൾ എന്നിവ അതിനുദാരണമാണ്. സങ്കീർണവും വിവരണാത്മകവുമായ ദൃശ്യങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിന് വരകൾ ഉപയോഗിച്ചു. നഅത്തരം ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ഗ്വേർണിക്ക.

ഓർമ്മയിൽ നിന്നോ, ഭാവനയിൽ നിന്നോ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ദൃശ്യങ്ങളാണ് പികാസോ കാൻവാസിലേക്കു പകർത്തിയത്. വില്ല്യം റൂബിന്റെ വാക്കുകൾക്കനുസരിച്ച്, "തനിക്ക് അനുഭവിച്ചറിയാനായ വിഷയങ്ങളെ ആധാരമാക്കിയെ പികാസോക്ക് ശ്രേഷ്ഠമായ കല നിർമ്മിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ... മാറ്റിസിൽ നിന്നു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി , പികാസോ ആരംഭനാളുകളില്ലാതെ പിന്നീട് ഒരിക്കലും മോഡലുകളെ ഉപയോഗിച്ചില്ല. തന്നെ ആകർഷിച്ച, തന്നെ സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തികളെ, സംഭവങ്ങളെയാണ് അദ്ദേഹം ചിത്രീകരിച്ചത്." കലാ നിരൂപകനായ ആർതർ ദാന്തോ പറയുന്നതിങ്ങനെ- " പികാസോ തന്റെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ ആത്മകഥ പറയുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഓരോ തവണ പുതിയൊരു സ്ത്രീയിൽ അനുരക്തനാവുമ്പോഴും പികാസോ പുതിയ പെയിന്റിങ്ങ് രീതികൾ കണ്ടെത്തി" എന്ന പൊതു അഭിപ്രായത്തെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പെയിൻറിംഗുകൾ സാധൂകരിക്കുന്നു. പികാസോ തൻറെ ചിത്രങ്ങളിൽ തിയതി രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നത് അവയുടെ ആത്മകഥാ സ്വഭാവം ബലപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ വഴക്കത്തെ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ്, " ഭാവി തലമുറക്കായി എല്ലാവിധത്തിലും സമ്പൂർണമായൊരു ഒരു പ്രമാണം തയ്യാറാക്കണമെന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനെന്റെ എല്ലാ ചിത്രങ്ങളിലും തിയതി കുറിക്കുന്നത്." 
ആഫ്രിക്കൻ സ്വാധീനം (1907 - 1909)
സാഹിത്യരചനകൾ
രീതിയും, രീതിശാസ്ത്രവും
അവസാനത്തെ രണ്ടര പതിറ്റാണ്ട് ( 1949-1973)