ഈ തർക്കത്തിൽ പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയിലെ പ്രദേശികസഭകളു ചായ്‌വ് അവരുടെ രാഷ്ട്രീയപരിഗണനകൾ അനുസരിച്ചിരുന്നു. പൊതുവേ ഇറ്റലി, ഇംഗ്ലണ്ട്, ജർമ്മനി, പോളണ്ട്, ബൊഹീമിയ, ഹങ്കറി, പോർച്ചുഗൽ എന്നീ നാടുകൾ റോമിലെ മാർപ്പാപ്പയെ പിന്തുണച്ചു. ഫ്രാൻസ്, സ്പെയിൻ, സ്കോട്ട്ലണ്ട്, എന്നിവിടങ്ങൾ അവിഞ്ഞോൺ-പക്ഷപാതികളായി. ക്രൈസ്തവലോകത്തെ ഈ പിളർപ്പിൽ ഇരുപക്ഷവും എതിർപക്ഷികളെ വേദവിപരീതക്കാരും, ദൈവദോഷികളും, സഭാഭ്രഷ്ടരുമായി മുദ്രകുത്തി. എതിർപക്ഷത്തെ പുരോഹിതന്മാരിൽ നിന്നു സ്വീകരിക്കുന്ന കൂദാശകൾ അസാധുവാണെന്നും എതിരാളികളുടെ കുമ്പസാരത്തിനും ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനും പാപവിമോചനശക്തി ഇല്ലാത്തതിനാൽ വിശ്വാസികൾ നിത്യനാശത്തിന്റെ ഭീഷണിയിലാണെന്നും ഇരുപക്ഷവും കരുതി.

കർദ്ദിനാൾ സംഘത്തിൽ പിന്തുണ തീരെ ഇല്ലാതായ അർബൻ ആറാമൻ പുതിയ കർദ്ദിനാളന്മാരെ വാഴിച്ചു. അവരിൽ ചിലർ തനിക്കെതിരെ നീങ്ങുന്നുവെന്നറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം അവരിൽ ഏഴു അറസ്റ്റു ചെയ്യിച്ചു വധശിക്ഷ നൽകി. 1380-ൽ അർബൻ ആറാമൻ മരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയ കർദ്ദിനാളന്മാരിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന 14 പേർ അവരിലൊരാളായ ബോണിഫേസ് എട്ടാമനെ റോമിൽ മാർപ്പാപ്പയാക്കി. 1394-ൽ ക്ല്ലെമന്റ് ഏഴാമൻ അവിഞ്ഞോണിൽ മരിച്ചപ്പോൾ ബെനഡിക്ട് പതിമൂന്നാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി.

അതിനിടെ, ശീശ്മയുടെ പ്രക്ഷുബ്ധസാഹചര്യത്തിൽ ജൂബിലി വർഷമായ 1400-ആണ്ടിൽ റോം സന്ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്ത തീർത്ഥാടകരിൽ നിന്ന്, റോമിലേക്കുള്ള യാത്രച്ചെലവു സംഭാവനയായി വാങ്ങി പൂർണ്ണദണ്ഡവിമോചനം നൽകാൻ ബോണിഫസ് മാർപ്പാപ്പ പിരിവുകാരെ നിയോഗിച്ചു. തീർത്ഥാടകരുടെ വരവു മുടങ്ങിയതിലും സംഭാവനപിരിവിലെ തിരിമറികളിലും രോഷാകുലരായ റോമിലെ പൗരാവലി ലഹളകൂട്ടിയപ്പോൾ ബോണിഫസിന് വത്തിക്കാനു പുറത്ത് അഭയം തേടേണ്ടി വന്നു. 1404-ൽ ബോണിഫസ് എട്ടാമൻ മരിച്ചപ്പോൾ ഇന്നസെന്റ് ഏഴാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി. 1406-ൽ ഗ്രിഗോരിയോസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി.

പശ്ചാത്തലം
വിഭക്തസഭ
മൂന്നു മാർപ്പാപ്പമാർ
കോൺസ്റ്റൻസ്