ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ഏറ്റുമാനൂർ കേന്ദ്രമാക്കി സർവശ്രീ. ടി.എസ്. കൊച്ചുപിള്ള വയല, കോതനല്ലൂർ വി. എൻ. അയ്യപ്പൻ, മാത്തശ്ശേരി വി.ഇ. ഈച്ചരൻ, വയല എസ്. വേലായുധൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ “കേരളീയ വേലൻ മഹാസഭ” എന്ന പേരിൽ ഒരു സംഘടന പ്രധാനമായും ഏറ്റുമാനൂർ, കോട്ടയം താലൂക്കുകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ൧൧൦൩ ചിങ്ങമാസത്തിൽ (Septmber 1927) ശ്രീ. തലപ്പുലം ടി. കെ. ഗോവിന്ദൻറെ ശ്രമഫലമായി രണ്ടു സംഘടനകളും കൂടി യോജിക്കുകയും “സന്മാർഗ്ഗ പോഷിണി സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാസഭ” എന്ന പേരിൽ ഒറ്റ സംഘടനയായി പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി. പുതിയ ഭാരവാഹികൾ ശ്രീ. തലപ്പുലം ടി. കെ. ഗോവിന്ദൻ (പ്രസിഡന്റ്), ടി. എസ്. കൊച്ചുപിള്ള വയല (സെക്രട്ടറി), കോതനല്ലൂർ വി. എൻ. അയ്യപ്പൻ (ഖജാൻജി) എന്നിവരായിരുന്നു. സമുദായത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന അടിമതൊഴിൽ, എച്ചിൽസ്വീകരണം എന്നീ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ സഭ ശക്തമായ നടപടികൾ സീകരിക്കുകയും പ്രസ്താവനകൾ വഴി വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ സമുദായാംഗങ്ങലുടെ ഇടയിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു. എച്ചിൽ സ്വീകരിക്കാഞ്ഞതിന് പൂഞ്ഞാറിൽ ഉണ്ടായ അടിപടി കേസിൽ കോടതിയിൽ പോവുകയും അതോടെ എച്ചിൽ സ്വീകരണം നിർത്തലാക്കുവാനും കഴിഞ്ഞു. സമുദായാംഗങ്ങലുടെ ഇടയിലെ വിവാഹാദി കാര്യങ്ങൾക്ക് അടുക്കും ചിട്ടയും ഉണ്ടാക്കുവാൻ വിവാഹ പത്രിക, വിവാഹ രജിസ്റ്റർ തുടങ്ങിയ റിക്കാർഡുകളും വിവാഹം, മരണം, പേരിടൽ, ചോറൂണ് എന്നിത്യാദി ചടങ്ങുകൾ നടത്തിന്നതിനു വേണ്ട പൂജ കർമ്മാദികളുടെ വിവരങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന കൈപ്പുസ്തകവും ശാഖായോഗങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുത്തി.
മലയാള വർഷം ൧൧൦൭ (1931) ആയപ്പോഴേയ്ക്കും “സന്മാർഗ്ഗ പോഷിണി സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാസഭ” ഏറണാകുളം ജില്ലയിൽ ആലുവ, മൂവാറ്റുപുഴ പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്കുകൂടി വ്യാപിച്ചു. ആലുവ ഗോപാലൻ ശാസ്ത്രികൾ, കെ. ശങ്കരൻ വൈദ്യൻ, വി. കെ. പപ്പൻ എന്നിവർ സമുദായരംഗത്തിറങ്ങി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. നമ്മുടെ സമുദായങ്ങളെ അന്ൻ പട്ടിക ജാതിയിലൊ പിന്നോക്ക ജാതിയിലൊ പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. ആയതിനാൽ അപൂർവമായുള്ള സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ ഫീസുകൊടുത്തുവേണം പഠിക്കാൻ. അക്കാരണത്താൽ നമ്മുടെ ഇടയിൽ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചവർ നന്നെ കുറവായിരുന്നു. മഹാസഭയുടെ പ്രാരംഭ കാലം മുതൽ തന്നെ സൌജന്യ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി അനേകം നിവേദനങ്ങൾ അധികാരികൾ മുൻപാകെ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 

“സന്മാർഗ്ഗ പോഷിണി സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാസഭ”യ്ക്കു വേണ്ടി ശ്രീ. തലപ്പുലം ടി. കെ. ഗോവിന്ദൻ ൧൧൦൯ ചിങ്ങം ൯ ന് (24-8-1933) രാവിലെ 10 മണിക്ക് കവടിയാർ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തി അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് ശ്രീ. ചിത്തിര തിരുനാൾ ബാലരാമവർമ്മ മഹാരാജാവിനെ മുഖം കാണിക്കുകയുണ്ടായി. സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമത്തിനുശേഷം മംഗള പത്രവും സമുദായാംഗങ്ങലുടെ ദയനീയ സ്ഥിതി വിവരിക്കുന്ന ശ്രീ. ടി. എസ്. കൊച്ചുപിള്ള വേലവർ രചിച്ച ‘അവശവിലാപം’ എന്ന കാവ്യത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ പട്ടിൽ ഗിൽറ്റ് അക്ഷരങ്ങളാൽ ആലേഖനം ചെയ്തതും അടിയറ വച്ചു. അതിലെ ഏതാനും വരികൾ ചുവടെ ചേർക്കുന്നു.

“വിദ്യയ്കില്ല വശം വിഭോ 
അവശരിൽ ഫീസാദി സൌജന്യ-
മന്നാദ്യം തൊട്ടഥമൂല ഭൂപമഹിതൻ 
കൽപ്പിച്ചു കാട്ടിച്ചതോ, 
വേദ്യം ചെയ് വതു പുസ്തകങ്ങൾ 
വില കൂടീട്ടു വാങ്ങാവതോ? - 
വേദ്യാധീശർ ചിലർക്ക് കൃപയില്ല 
പോറ്റേണമേ തമ്പുരാനേ”

പിറ്റേന്ന് ദിവാൻ സർ. സി. പി. രാമസ്വാമി അയ്യരേയും കണ്ട് മംഗളപത്രവും അവശവിലാപവും ഓരോ പകർപ്പുകൾ സമർപ്പിച്ചു. പക്ഷെ അവശവിലാപം വിലാപമായി തന്നെ അവശേഷിച്ചു. എങ്കിലും വേലവാദി അവശസമുദായക്കാരുടെ ഒരു മാഗ്നാകാർട്ടയായി മംഗളപത്ര സമർപ്പണവും അവശവിലാപവും ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടി.

തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ജാതീയമായ അസമത്വങ്ങൾക്കും ദുരവസ്ഥകൾക്കും പരിഹാരം തേടി തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും വിവിധ സമുദായാംഗങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മകളും വിവിധ പേരുകളിൽ സംഘടനകളും നിലവിൽ വന്നു. അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് എറണാകുളം കലൂർ കേന്ദ്രീകരിച്ച് സ്വാമി ആനന്ദയോഗിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ രൂപീകരിച്ച “വേലൻ (മണ്ണാൻ) സമുദായോദ്ധാരണ സംഘം” (പ്രധാന പ്രവർത്തകർ സർവശ്രീ. ഏരൂർ എൻ. കെ. കേളൻ, കെ. കെ. കൊച്ചുണ്ണി കലൂർ, സി. എൻ. കുമാരൻ ഇടപ്പള്ളി, എ. വി. കാർത്ത്യായിനി ടാറ്റാപുരം), “സമസ്ത കൊച്ചി വേലൻ മഹാസഭ”, പള്ളൂരുത്തി, “മണ്ണാൻ പരിഷ്കരണി സഭ”, ചെറായി, “കേരള വേലൻ മണ്ണാൻ സമാജം”, ഞാറക്കൽ, “രുദ്രക്രുപാവലംബിനി ശുദ്ധമണ്ണാൻ സമാജം”, തൃപ്പൂണിത്തുറ, “മുകുന്ദപുരം വേലൻ സമാജം”, ഇരിഞ്ഞാലക്കുട, “പെരുമണ്ണാൻ സംഘം”, തൃശ്ശൂർ, “കേരളീയ വേലൻ സമാജം”, ചേർത്തല-വൈക്കം, “സമസ്ത തിരുവിതാംകൂർ വർണ്ണവ സമാജം”, ചങ്ങനാശ്ശേരി, “പെരുവണ്ണാൻ വേലൻ സമാജം”, മലബാർ എന്നിവയായിരുന്നു.

നവംബർ 12, 1936 (൨൭ തുലാം ൧൧൧൨) ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരം തിരുവിതാംകൂറിൽ നടപ്പിലായി. അതിൻറെ അനുരണനങ്ങൾ കൊച്ചിയിലും അലയടിച്ചു. വഴിനടക്കുവാനും ക്ഷേത്രത്തിൽ കയറുവാനും സാധിച്ചതോടെ സംഘടിത ശ്രമങ്ങളുടെ വിജയം വീണ്ടും പല പുതിയ സംഘടനകൾ രൂപം കൊള്ളുവാനും പഴയതിന് പുരുജ്ജീവനം കൊടുക്കുവാനും വഴിയൊരുക്കി. ഇതിൽ പ്രധാനം ചേർത്തല ശ്രീ. അങ്കൻ വൈദ്യരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ച “സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാജന സഭ” (൧൧൧൨) ആയിരുന്നു. ചേർത്തല, വൈക്കം, എറണാകുളം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ശക്തിപ്രാപിച്ച “സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാജന സഭ” സർവശ്രീ. സി. എൻ. കുമാരൻ ഇടപ്പള്ളി, എ. വി. കാർത്ത്യായിനി ടാറ്റാപുരം, കൂത്താട്ടുകുളം നീലകണ്ഠൻ, അർത്തുങ്കൽ കെ. ആർ. വേലായുധൻ വൈദ്യർ, കെ. സി. കാട്ടിപ്പറമ്പൻ മുഹമ്മ, കോടന്തുരുത്തു കെ. ഈ. വേലു, എ. വി. കൃഷ്ണശാസ്ത്രി, വിദ്വാൻ കെ. നീലകണ്ഠൻ കോടനാട്, തുടങ്ങി ഒരുപാട് സമുദായ പ്രവർത്തകരെ രംഗത്തുകൊണ്ടു വന്നു. “സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാജന സഭ”യുടെ പ്രവർത്തനഭലമായി അന്ൻ കൊച്ചി രാജാവായിരുന്ന ചൊവ്വരയിൽ തീപ്പെട്ട ശ്രീ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവിനും ദിവാൻ സർ ആർ. കെ. ഷണ്മുഖൻ ചെട്ടിയ്ക്കും നിരന്തരമായി നിവേദനങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചതിൻറെ ഭലമായി ൧൧൧൫ (1939) ൽ കൊച്ചി രാജ്യത്ത് വേലൻ സമുദായത്തിന് സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ സൌജന്യ വിദ്യാഭ്യാസം അനുവദിച്ചു. ഈ സൌജന്യ വിദ്യാഭ്യാസം 1949 ൽ തിരുവിതാംകൂർ - കൊച്ചി സംയോജനം വരെ തുടർന്നു.

ഒരേ ഗോത്രവംശത്തിൻറെ ഭാഗവും അലക്ക് മുഖ്യതൊഴിലും ആയ സമുദായങ്ങളെ ഒരു പേരിൽ, ഒരു കുടകീഴിൽ കൊണ്ടുവരുവാൻ ആദ്യശ്രമം തുടങ്ങിവച്ചത് കവിയൂർ ശ്രീ. കെ. കെ. കൊച്ചുകുഞ്ഞ് അവർകളായിരുന്നു. അദ്ദേഹവും ഇരിങ്ങോൾ വി. സി. വേലായുധൻ വൈദ്യർ, പി. അറുമുഖം, എം. കെ. കുട്ടി മുട്ടാർ, സി. കെ. കിട്ടൻ എരുമേലി, എം. അച്യുതൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ൧൧൧൧ ഇടവമാസം ൬ (19 – 5 – 1936) ന് രൂപീകരിച്ച “സമസ്ത തിരുവിതാംകൂർ വർണ്ണവ സമാജം” ഇക്കാര്യത്തിലുള്ള ആദ്യത്തെ കാൽവയ്പ്പായിരുന്നു. സരസകവി മൂലൂർ എസ്. പത്മനാഭ പണിക്കർ അലക്കുതൊഴിൽ ചെയ്യുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് പൊതുനാമമായി സരസമായി നിർദ്ദേശിച്ചതാണ് ‘വർണ്ണവൻ’ എന്ന നാമധേയം. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം ബഹുഭൂരിപക്ഷം സമുദായങ്ങൾക്കും അത് അംഗീകരിക്കുവാൻ കഴിയാതെ പോയത്. “സമസ്ത തിരുവിതാംകൂർ വർണ്ണവ സമാജം” കോട്ടയം മേഖലയിലും, ആലപ്പുഴ-കുട്ടനാട് മേഖലയിലും നല്ല സ്വാധീനം ഉണ്ടാക്കി. സമാജത്തിൻറെ നിർദ്ദേശാനുസാരം ഒരുപാടു കുട്ടികളെ വർണ്ണവൻ എന്ന പുതിയ ജാതിയിൽ സ്കൂൾ റിക്കാർഡുകളിൽ ചേർത്തു. തുടർന്ൻ വർണ്ണവ ജാതി സർക്കാരിനെ കൊണ്ട് അംഗീകരിപ്പിച്ചു. 1940 ലെ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് മാനുവലിലും 1941, 1951 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ നടന്ന സെൻസസുകളിലും വർണ്ണവൻ എന്ന പുതിയ ജാതി ഉൾപ്പെടുത്തി. വർണ്ണവ സമൂഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കവിയൂർ ശ്രീ. കെ. കെ. കൊച്ചുകുഞ്ഞ് രണ്ടാം ശ്രീമൂലം അസംബ്ലിയിലേയ്ക്ക് (1937 – 1944) നോമിനേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഈ കാലയളവിൽ അദ്ദേഹം ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ വർണ്ണവ ബില്ല് അവതരിപ്പിച്ചു. തിരുവിതാംകൂറിൽ മണ്ണാൻ, പതിയാൻ, പെരുമണ്ണാൻ, വണ്ണാൻ, പരവൻ, നേര്യൻ, ഏറ്റാളി, വേലൻ എന്നീ സമുദായങ്ങൾ മേലിൽ വർണ്ണവൻ എന്ന പൊതുനാമധേയത്തിൽ അറിയപ്പെടണം എന്ൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്ന വർണ്ണവ ബിൽ പൊതുവെ ഈ സമുദായങ്ങളിൽ നിന്ന് അമർഷവും എതിർപ്പും ഉണ്ടാക്കി.

“സന്മാർഗ്ഗ പോഷിണി സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാസഭയും” “സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാജനസഭ”യും യോജിച്ച് വർണ്ണവ ബില്ലിനെതിരായ സമരത്തിൽ അണിചേർന്നു. പൂഞ്ഞാർ രാജാക്കന്മാരുടെ ശുപാർശയിൽ തലപ്പുലം ശ്രീ. ടി. കെ. ഗോവിന്ദനെ 1939ൽ രണ്ടാം ശ്രീമൂലം അസ്സംബ്ലിയിലേയ്ക്ക് നോമിനേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും അദ്ദേഹം ഉണ്ടാക്കിയ തടസവാദങ്ങൾ മൂലം വർണ്ണവബില്ല് തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വർണ്ണവ ബില്ല് പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും വർണ്ണവരുടെയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുവാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട സമുദായങ്ങളുടെയും സാമൂഹ്യ, സാമ്പത്തിക, വിദ്യാഭ്യാസപരമായ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുവാൻ അവശസമുദായ കമ്മീഷണറെ ചുമതലപ്പെടുത്തി ഉത്തരവുണ്ടായി. അതിൻപ്രകാരം ൧൧൧൬ ചിങ്ങമാസ(1940 ആഗസ്റ്റ്)ത്തിൽ അവശസമുദായ കമ്മീഷണർ ബോട്ടുമാർഗ്ഗം ചങ്ങനാശ്ശേരി സന്ദർശിച്ചു. ബോട്ട് ജട്ടി മുതൽ അദ്ദേഹത്തെ താലപ്പൊലിയോടെ സ്വീകരിക്കുവാൻ വർണ്ണവസമാജവും മറ്റ് സമുദായ സഭക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. വലത്തുവശത്തു വർണ്ണവ സമാജത്തിലെ താലപ്പൊലി എടുത്ത സ്ത്രീകൾ ചട്ടയും കസവുമുണ്ടും കസവുനേര്യതും (ഇരവു വാങ്ങിയതോ, അലക്കുവാൻ കിട്ടിയതോ ആയ) ധരിച്ച് വളരെ കുലീനമായ രീതിയിലും, ഇടതുവശത്ത് വേലൻ, മണ്ണാൻ, പതിയാൻ, വണ്ണാൻ സമുദായാംഗങ്ങളായ സ്ത്രീകൾ സെക്രട്ടറി വയല ടി. എസ്. കൊച്ചുപിള്ളയുടെ പ്രത്യേക നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഒറ്റ മുണ്ടുടുത്തും ചുട്ടിതോർത്തുകൊണ്ട് മാറ് മറച്ചും കൊണ്ടാണ് താലപ്പൊലിയേന്തിയത്. ഇതു പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച അവശസമുദായ കമ്മീഷണരുടെ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം ൧൧൧൬ കുംഭമാസം ൭ (18-2-1941) ന് തിരുവിതാംകൂറിൽ വേലൻ മണ്ണാൻ പതിയാൻ വണ്ണാൻ സമുദായങ്ങളെ അവശസമുദായ പട്ടികയിൽ പെടുത്തി വിദ്യാഭ്യാസാനുകൂല്യങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു. വർണ്ണവരെയാകട്ടെ മറ്റു പിന്നോക്ക സമുദായത്തിൽ പെടുത്തിയും ഗവണ്മേന്റ് ഉത്തരവുണ്ടായി.

അഖില തിരുവിതാംകൂർ പെരുമണ്ണാർ വേലവർ മഹാസഭ
കേരള വേലൻ മഹാസഭ
സന്മാർഗ്ഗ പോഷിണി സമസ്ത കേരള വേലൻ മഹാസഭ
വേലൻ സമുദായം