തേങ്ങയുടെ തൊണ്ട് ചതച്ചോ ചതക്കാതെയോ വെള്ളത്തിലിട്ട് ചീയിക്കുന്നു. കയറുകൊണ്ടു കെട്ടി കൂട്ടമായണ് വെള്ളത്തിലിടുക. തോടുകൾ, ചെറിയ ജലാശങ്ങൾ, കടൽ എന്നിങ്ങനെ പലതരത്തിൽ വെള്ളം ലഭ്യമായ രീതിയിൽ തൊണ്ട് ചീയിക്കുന്നു. 10 മാസമെങ്കിലും വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടു ബാക്റ്റീരിയയുടെ പ്രവർത്തനം മൂല നാരിൽ നിന്ന് ചകിരിച്ചോർ വേർപെടുത്തിയെടുക്കാവുന്ന അവസ്ഥ വരുന്നു. ബാക്റ്റീരിയ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഹൈഡ്രജൻ സൽഫൈഡ് പോലുള്ള വാതകങ്ങൾ പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവയാണ്. കേരളത്തിലെ പല ഉൾനാടൻ ജലാശയങ്ങളും തോടുകളും തൊണ്ടു ചീയിക്കാൻ ഉപയോഗിക്ക്നതു കൊണ്ട് ഉപയോഗശൂന്യമായിട്ടുണ്ട്.

വെളുത്ത കയറിനു കൂടുതൽ സമയം ചീയാൻ വേണ്ടിവരുംപ്പോൾ തവിട്ടു കയറിനു കുറഞ്ഞ സമയം മതി. 

10 മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം ചീഞ്ഞ തൊണ്ട് സംഭരിച്ച് തല്ലുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നു. കൈകൊണ്ടോ യന്ത്ര സഹായത്തല്ലോ തൊണ്ടുകൾ തല്ലി ചകിരിച്ചോറിൽ നിന്ന് ചകിരി വേർപെടുത്തിയെടുക്കുന്നു, ഇതിനെ ചകിരി എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ നാരിനെ പിരിച്ചെടുത്താണ്‌ കയർ നിർമ്മിക്കുന്നത്. ചകിരിച്ചോർ വളമായും കൂണുകൾ വളർത്താനും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

യന്ത്രസഹായത്താൽ ചകിരിയെ വേർതിരിച്ചെടുക്കാവുന്നതാണ്. ഇതിനു പാരമ്പര്യരീതിയിൽ തൊണ്ടു ചീയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്ന പ്രത്യേകതയുണ്ട്.

നിർമ്മാണം
ഉപയോഗങ്ങൾ
തരങ്ങൾ
പേരിനു പിന്നിൽ