കിഴക്കൻ മാൽവയിൽ നിരവധി ശിലായുഗങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ലോവർ പാലിയോലിത്തിക് വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഖനനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പുരാതന ഇന്ത്യൻ ഗോത്രമായ "മലവാസിൽ" നിന്നാണ് "മാൽവ" എന്ന പേര് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്. “ "ലക്ഷ്മിയുടെ" വാസസ്ഥലത്തിന്റെ ഭാഗം” എന്നർഥമുള്ള "മാലവ്" എന്ന സംസ്കൃത പദത്തിൽ നിന്നാണ് "മാലവ" എന്ന പേര് ഉണ്ടായത്. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചൈനീസ് സഞ്ചാരിയായ സുവാൻസാങ് പരാമർശിച്ച മാൽവ അല്ലെങ്കിൽ "മൊഹോളോയുടെ" സ്ഥാനം ഇന്നത്തെ ഗുജറാത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അറബി രേഖകളിൽ ഈ പ്രദേശത്തെ "മാലിബ" എന്ന് ഉദ്ധരിക്കുന്നു, ഇബ്നു "ആസിറിന്റെ കമിലു-ടി തവാരിഖ്" . 

ക്രി.മു. രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിൽ മാൽവ മേഖലയിലും തെക്ക് മഹാരാഷ്ട്രയുടെ സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ചാൽക്കോലിത്തിക് പുരാവസ്തു സംസ്കാരമായിരുന്നു മാൽവ സംസ്കാരം . 

ഉജ്ജയിൻ, പുറമേ "ഉജ്ജൈയിനി" ആൻഡ് "അവന്തി" എന്ന ചരിത്രപരമായ അറിയപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യയുടെ രണ്ടാം തിരമാല സമയത്ത് മാൾവ പ്രദേശത്തെ ആദ്യ പ്രധാന കേന്ദ്രമായി ഉയർന്നുവന്നു നഗരവൽക്കരണം 7 നൂറ്റാണ്ടിൽ (ആദ്യത്തെ വേവ് ആയിരുന്നു സിന്ധു നദീതട സംസ്കാരം ). ബിസി 600 ഓടെ ഉജ്ജൈനിന് ചുറ്റും ഒരു മൺപാത്രം നിർമ്മിച്ചു. പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ മഹാജനപദങ്ങളിലൊന്നായ അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരമായിരുന്നു ഉജ്ജൈൻ. പൊസ്ത്- ൽ മഹാഭാരത കാലഘട്ടം-500 ബിസി-അവന്തി പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രധാന രാജ്യം ആയിരുന്നു; പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിൽ നാഗാ ശക്തിയുടെ നാശത്തിന് ഉത്തരവാദികളായ ഹൈഹായകളാണ് ഇത് ഭരിച്ചിരുന്നത്. 

ബിസി നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഈ പ്രദേശം നന്ദ സാമ്രാജ്യം കീഴടക്കി, തുടർന്ന് മൗര്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി. പിൽക്കാലത്ത് മൗര്യ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന അശോകൻ ചെറുപ്പത്തിൽ ഉജ്ജൈനിന്റെ ഗവർണറായിരുന്നു. ബിസി 232 ൽ അശോകന്റെ മരണശേഷം മൗര്യ സാമ്രാജ്യം തകർന്നുതുടങ്ങി. തെളിവുകൾ വിരളമാണ് ആണെങ്കിലും, മാൾവ ഒരുപക്ഷേ ഭരിച്ചിരുന്നത് കുശനസ്, വീണതിന് ആൻഡ് ശതവാഹന രാജവംശം 1st ആൻഡ് 2nd നൂറ്റാണ്ടിൽ എ.ഡി.. മേഖലയിലെ ഉടമസ്ഥാവകാശം തർക്കം വിഷയം ആയിരുന്നു പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപരിലെ ആൻഡ് ശതവാഹനർ ആദ്യ മൂന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പരസ്യത്തിനിടെ. എ ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉജ്ജൈൻ ഒരു പ്രധാന വ്യാപാര കേന്ദ്രമായി മാറി. 

മാൽവ ഭാഗമായി ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ചന്ദ്രഗുപ്തൻ രണ്ടാമൻ പുറമേ, മേഖല പിടിച്ചടക്കുകയും ആരാണ് ഡ്രൈവിംഗ് "വിക്രമാദിത്യ," അറിയപ്പെടുന്ന (൩൭൫-൪൧൩) പടിഞ്ഞാറൻ സത്രപരിലെ . സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ തലസ്ഥാനമായി ഉജ്ജൈൻ പ്രവർത്തിച്ച മാൽവയുടെ ചരിത്രത്തിലെ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടമായി ഗുപ്ത കാലഘട്ടം പരക്കെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കാളിദാസ, ആര്യഭട്ട, വരാഹമിഹിര എന്നിവയെല്ലാം ഉജ്ജൈനിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു, അവ ഒരു പ്രധാന പഠനകേന്ദ്രമായി ഉയർന്നുവന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലും ഗണിതത്തിലും . അഞ്ഞൂറോളം മാൽവ അലിഞ്ഞുപോയ ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യമായി വീണ്ടും ഉയർന്നുവന്നു; 528 ൽ, യസൊധര്മന് മാൾവയിലെയും പരാജയപ്പെടുത്തി ഹൂണർ വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് നിന്ന് ഇന്ത്യ ആക്രമിച്ചു ആർ. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ പ്രദേശം ഹർഷയുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീർന്നു, അവർ ഡെക്കാനിലെ ബദാമിയിലെ ചാലൂക്യ രാജാവായ പുലാകെസിൻ രണ്ടാമനുമായി തർക്കിച്ചു. 

എ ഡി 756 ൽ ഗുജാര-പ്രതിഹാരസ് മാൽവയിലേക്ക് മുന്നേറി. 786-ൽ പ്രദേശം പിടിച്ചെടുത്തു രാഷ്ട്രകൂട ഡെക്കാൻ രാജാക്കന്മാരെയും രാഷ്ട്രകൂടർ ഓഫ് .ഇവരണ്ടിലും പ്രതിഹാരർ രാജാക്കന്മാർ തമ്മിൽ ചെയ്തു കനൗജ് പത്താം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഭാഗം വരെ. രാഷ്ട്രകൂട രാജവംശത്തിലെ ചക്രവർത്തിമാർ പരമര ഭരണാധികാരികളെ മാൽവയുടെ ഗവർണറായി നിയമിച്ചു. പത്താം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതി മുതൽ, ധാർ എന്ന തലസ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ച പരമരന്മാരാണ് മാൽവ ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഏകദേശം 1010 മുതൽ 1060 വരെ ഭരിച്ച ഭോജ് രാജാവ് മധ്യകാല ഇന്ത്യയിലെ മഹാനായ പോളിമാത്ത് തത്ത്വചിന്തകനും രാജാവുമായി അറിയപ്പെട്ടു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിപുലമായ രചനകളിൽ തത്ത്വചിന്ത, കവിത, വൈദ്യം, വാസ്തുവിദ്യ, നിർമ്മാണം, നഗര ആസൂത്രണം, വെറ്റിനറി സയൻസ്, ഫൊണറ്റിക്സ്, യോഗ, അമ്പെയ്ത്ത് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിൽ മാൽവ ഇന്ത്യയുടെ ബ ual ദ്ധിക കേന്ദ്രമായി മാറി. 1305-ൽ ദില്ലി സുൽത്താനത്ത് മാൽവയെ കീഴടക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികൾ ഭരിച്ചു. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ പടിഞ്ഞാറൻ ചാലൂക്യ സാമ്രാജ്യം മാൽവ പലതവണ ആക്രമിച്ചു. 

ഗുജറാത്ത് 1518 ൽ മണ്ടുവിനെ ആക്രമിച്ചു. 1531 ൽ ഗുജറാത്തിലെ ബഹാദൂർ ഷാ മണ്ടു പിടിച്ചെടുത്തു, മഹ്മൂദ് രണ്ടാമനെ വധിച്ചു (1511–31), താമസിയാതെ മാൽവ സുൽത്താനേറ്റ് തകർന്നു. മുഗൾ ചക്രവർത്തി അക്ബർ 1562 ൽ മാൽവ പിടിച്ചടക്കി അതിനെ തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഉപപ്രദേശമാക്കി മാറ്റി . 1568 മുതൽ 1743 വരെ മാൽവ സുബാ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടോടെ മണ്ടു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. 17 നൂറ്റാണ്ടിൽ വളരെ പടിഞ്ഞാറൻ മാൾവയിലെയും പേരിലായിരുന്നു രഥൊര്സ് രതനവത് ബ്രാഞ്ച്. രതനാവത് പിന്നീട് പല സംസ്ഥാനങ്ങളായി വിഭജിച്ച് പിന്നീട് രത്‌ലം സ്റ്റേറ്റ്, സീതാമ au സ്റ്റേറ്റ്, സൈലാന സ്റ്റേറ്റ് എന്നിവയായി . മുൾത്താൻ, കാച്ചി-ബറോഡ എന്നിവയായിരുന്നു ചില സംസ്ഥാനങ്ങൾ. 

1947 ലെ ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം, ഹോൾക്കറുകളും മറ്റ് നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും ഇന്ത്യയുമായി യോജിച്ചു, മാൽവയുടെ ഭൂരിഭാഗവും മധ്യഭാരതത്തിന്റെ പുതിയ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി. 1956 ൽ മധ്യപ്രദേശിൽ ലയിച്ചു. 

മാൾവ പ്രദേശത്തെ പടിഞ്ഞാറൻ മദ്ധ്യപ്രദേശ്, തെക്ക്-കിഴക്കൻ ഒരു പീഠഭൂമിയിൽ കയ്യേറുന്നയാൾ രാജസ്ഥാൻ (തമ്മിലുള്ള ഉം ), ഉപയോഗിച്ച് ഗുജറാത്ത് പടിഞ്ഞാറ്. മേഖലയിലെ മധ്യപ്രദേശ് ജില്ലകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു അഗർ, ദേവാസ്, ധാർ, ഇൻഡോർ, ജബുവ, മംദ്സൌര്, നീമച്ച്, രജ്ഗര്ഹ്, രത്ലം, ശജപുര്, ഉജ്ജയിൻ, ഒപ്പം ഭാഗങ്ങൾ ഗുണ ആൻഡ് സെഹൊരെ, ഓഫ് രാജസ്ഥാൻ ജില്ലകളിൽ ജലവാര് ആൻഡ് ഭാഗങ്ങൾ കോട്ട, ബംസ്വാര ആൻഡ് പ്രതാപ്ഗഡ് . 
കത്തിയവാർ-ഗിർ വരണ്ട ഇലപൊഴിയും വനങ്ങളുടെ പരിസ്ഥിതി മേഖലയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ പ്രദേശം. 

സസ്യജാലങ്ങൾ : ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തേക്ക് "(ടെക്റ്റോണ ഗ്രാൻഡിസ്)" വനങ്ങളുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ വരണ്ട വനമാണ് പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങൾ. "ബ്യൂട്ടിയ", "ബോംബാക്സ്", "അനോഗിസ്സസ്", "അക്കേഷ്യ", "ബുക്കാനാനിയ", "ബോസ്വെല്ലിയ" എന്നിവയാണ് പ്രധാന മരങ്ങൾ. കുറ്റിച്ചെടികൾ അല്ലെങ്കിൽ മരങ്ങൾക്കും ഇനം എന്നിവ "ഗ്രെവിഅ, ജിജിഫുസ് മൌരിതിഅന, ചസെഅരിഅ, പ്രൊസൊപിസ്, ചപ്പരിസ്, വൊഒദ്ഫൊര്ദിഅ ," Phyllanthus, "ഒപ്പം" ചരിഷ "." 

വന്യജീവി : സാംബാർ "(സെർവസ് യൂണികോളർ)", ബ്ലാക്ക്ബക്ക് "(ആന്റിലോപ് സെർവികാപ്ര)", ചിങ്കാര "(ഗസെല്ല ബെന്നറ്റി)" എന്നിവയാണ് സാധാരണ അൺഗുലേറ്റുകൾ . കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ, വനനശീകരണം അതിവേഗം സംഭവിച്ചു, ഇത് പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്‌നങ്ങളായ കടുത്ത ജലദൗർലഭ്യം, ഈ പ്രദേശം മരുഭൂമിയാക്കപ്പെടുന്ന അപകടം എന്നിവയിലേക്ക് നയിച്ചു. 

സമ്പദ്
ചരിത്രം
ടൂറിസം
സ്പോർട്സ്