സാമവേദത്തിൽ നിന്നുമാണ് സംഗീതം രൂപംകൊള്ളുന്നത്. യാജ്ഞവൽക്യസംഹിത ഇപ്രകാരം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു എന്തെന്നാൽ യാതൊരുവൻ വീണവായന, ശ്രുതി,ജതികൾ,താളം ഇവയെക്കുറിച്ച് അറിവുള്ളവനാണോ അവന് മുക്തി ലഭിക്കും. നിലവിൽ പിന്തുടർന്നുപോരുന്ന കർണാടകസംഗീതത്തിന്റെ ഘടന മേളകർത്താരാഗങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. മേളകർത്താരാഗപദ്ധതി ആദ്യം വെങ്കടമഖിയും(എ.ഡി 17) ശേഷം ഗോവിന്ദാചാര്യനും ക്രമപ്പെടുത്തി. വെങ്കടമഖിയുടെ സമ്പ്രദായത്തിൽ അസമ്പൂർണ്ണരാഗങ്ങൾ അതായത് സ്വരാഷ്ടകങ്ങളൾക്ക് പരിപൂരകം ഇല്ലാത്ത രാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു

രാഗങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി വർഗ്ഗീകരിക്കാഞ്ഞതിനാൽ ആദ്യ കാലത്ത് പലപ്പോഴും പലതായിരുന്നു മേളകർത്താരാഗങ്ങളുടെ എണ്ണം. വെങ്കിടമഖിയുടെ ചതുർദണ്ഡീപ്രകാശികയിലാണു ആദ്യമായി ഇന്നു പരക്കെ പ്രചാരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന 72 മേളകർത്താരാഗങ്ങൾ ആവിഷ്ക്കരിച്ചത്. സപ്തസ്വരങ്ങളെ പതിനാറായി വിഭജിച്ച് അവയെ പന്ത്രണ്ടു സ്വരസ്ഥാനങ്ങളിലായി നിവേശിപ്പിച്ച് അവയുടെ പരസ്പരമേളനം നിമിത്തം എഴുപത്തിരണ്ട് മേളകർത്താ രാഗങ്ങളെ കെട്ടിയുണ്ടാക്കി ആധുനിക മേളകർത്താജന്യരാഗപദ്ധതി ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയാണ് വെങ്കടമഖി ചതുർദണ്ഡീപ്രകാശികയിലൂടെ ചെയതത്. 

ഈ അവസ്ഥ ഗോവിന്ദാചാര്യൻ സ്വരാഷ്ടകങ്ങൾ മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമ്പ്രദായമാക്കി പരിഹരിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏത് സംഗീതസമ്പ്രദായവും 7സ്വരങ്ങളുള്ള സ്വരാഷ്ടകമാണ് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത്.

ഈ പദ്ധതിപ്രകാരം സ,പ എന്നിവ സ്ഥിരസ്വരങ്ങളായും മ എന്ന സ്വരത്തിന് രണ്ട് ഭേദങ്ങളും ബാക്കി വരുന്ന രി,ഗ,ധ,നി ഇവക്ക് 3 ഭേദങ്ങളും കല്പിക്കുന്നു.ഇപ്രകരം 72 മേളകർത്താരാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ഒന്നോ രണ്ടോ സ്വരങ്ങളുടെ ആരോഹണത്തിലോ അവരോഹണത്തിലോ രണ്ടിലുമോ ഉള്ള ഉപേക്ഷയാണ് ജന്യരാഗങ്ങളായി മാറുന്നത്.

മേളകർത്താരാഗങ്ങളോ ജന്യരാഗങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് നിരവധി ഗീതം, വർണം, കീർത്തനം, പദം, പല്ലവി, തില്ലാന ഇവ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം സൃഷ്ടികളിൽ വിശദമായ ആലാപനസാദ്ധ്യതയും രാഗവിസ്താരവും തൽക്ഷണാലാപനവും (improvization) സാദ്ധ്യമാണ്. മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട സൃഷ്ടിയാണ് രാഗമാലിക. ഒന്നിൽക്കൂടുതൽ രാഗങ്ങൾ ഒരേ കൃതിയിൽ തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്ന സമ്പ്രദായമാണിത്.


പേരു നിർണ്ണയിക്കുന്ന വിധം
നാമകരണരീതി
പൂർവാംഗം,ഉത്തരാംഗം
ചരിത്രം