ആദ്യകാലങ്ങളിൽ റോമിനടുത്തുള്ള മുതിർന്ന വൈദികരായിരുന്നു മാർപ്പാപ്പയെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. 1059-ൽ സമ്മതിദാനാവകാശം പരിശുദ്ധ റോമാ സഭയിലെ കർദ്ദിനാളന്മാർക്കായി നിജപ്പെടുത്തി. 1179-ൽ എല്ലാ കർദ്ദിനാളന്മാരുടെയും വോട്ടിന്റെ മൂല്യം തുല്യമാക്കി. കാനോൻ നിയമമനുസരിച്ച് ഏതൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയെയും മാർപ്പാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുക്കാം, എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പ്രസ്തുത വ്യക്തിയെ കർദ്ദിനാൾ തിരുസംഘം കർദ്ദിനാളായി വാഴിക്കേണ്ടതാണ്‌. 1378-ൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഊർബൻ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പയാണ്‌ കർദ്ദിനാളല്ലാതിരിക്കെ മാർപ്പാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അവസാന വ്യക്തി. നിലവിലുള്ള കാനോൻ നിയമപ്രകാരം 80 വയസ്സിൽ താഴെ പ്രായമുള്ള കർദ്ദിനാളന്മാർക്കാണ്‌ മാർപ്പാപ്പയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവകാശം.

പരമ്പരാഗതമായി മാർപ്പാപ്പയെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്‌ ശബ്ദവോട്ടോടെയോ, ഒരു കമ്മിറ്റിയുടെ തീരുമാനത്തിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ പ്ലീനറി വോട്ടിലൂടെയോ ആയിരുന്നു. ശബ്ദവോട്ട്‌ അവസാനാമായി ഉപയോഗിച്ചത്‌ 1621-ൽ ആയിരുന്നു. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ ശബ്ദവോട്ടുവഴിയും കമ്മിറ്റിയുടെ തീരുമാനം വഴിയുമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നിർത്തലാക്കി. തന്മൂലം, വരുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ, കർദ്ദിനാൾ തിരുസംഘം ബാലറ്റ്‌ വഴി മാത്രമേ മാർപ്പാപ്പയെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.

മാർപ്പാപ്പയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ എല്ലായെപ്പോഴുംതന്നെ സിസ്റ്റീൻ ചാപ്പലിനുള്ളിൽ വച്ച്‌ നടക്കുന്ന കോൺക്ലേവ്‌ എന്നറിയപ്പെടുന്ന സമ്മേളനത്തിൽവച്ചാണ്‌. ആദ്യം തന്നെ മൂന്നു കർദ്ദിനാളന്മാരെ (രോഗം മൂലം) ഹാജരാവാൻ പറ്റാതിരുന്ന കർദ്ദിനാളന്മാരുടെ വോട്ട്‌ ശേഖരിക്കാനും, മൂന്നു കർദ്ദിനാളന്മാരെ വോട്ടെണ്ണാനും മൂന്നു കർദ്ദിനാളന്മാരെ വോട്ടുകളുടെ എണ്ണം പരിശോധിക്കാനും ചുമതലപ്പെടുത്തും. അതിനുശേഷം ബാലറ്റുകൾ വിതരണം ചെയ്യുകയും കർദ്ദിനാളായ ഓരോ സമ്മതിദായകനും മാർപ്പാപ്പയാവുന്നതിന്‌ തങ്ങൾ പ്രഥമഗണന നൽകിയ കർദ്ദിനാളിൻന്റെപേര്‌ അതിൽ എഴുതുകയും ചെയ്യുന്നു. "ദൈവത്തിനുകീഴിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടേണ്ടവനെന്ന് ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നവന്‌" താൻ വോട്ട്‌ ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തതിനുശേഷം ബാലറ്റ്‌ മടക്കി പ്രത്യേക പാത്രത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ബാലറ്റിലെ വോട്ട്‌ പരിശോധിക്കുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ ബാലറ്റുകളുടെ എണ്ണം പരിശോധിക്കും. എണ്ണം മൊത്തം സമ്മതിദായകരുടേ എണ്ണത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായാൽ ബാലറ്റുകളൊന്നും തുറക്കാതെ എല്ലാ ബാലറ്റുകളും കത്തിച്ചുകളയുകയും ഒരു പുതിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ നടത്തുകയും ചെയ്യും. എണ്ണം തുല്യമായാൽ ഓരോ ബാലറ്റും തുറക്കുകയും ഉച്ചത്തിൽ വായിക്കുകയും ചെയ്യും. വായിച്ചശേഷം, സത്യസന്ധതയും കൃത്യതയും ഉറപ്പുവരുത്താനായി ഓരോ ബാലറ്റും സൂചികൊണ്ട്‌ തുളച്ച്‌ ഒരുമിച്ചുതുന്നിക്കെട്ടുന്നു. ഒരു മാർപ്പാപ്പ മൂന്നിൽരണ്ടു ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതുവരെ പലവട്ടം ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ പ്രക്രിയ ആവർത്തിക്കുന്നു.

പേപ്പൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ഭാഗം മാർപ്പാപ്പയെ തെരഞ്ഞെടുത്തോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയിക്കുന്ന രീതിയാണ്‌. ബാലറ്റുകൾ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തിയശേഷം അവ സിസ്റ്റീൻ ചാപ്പലിലെ ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റൗവിൽ ഉചിതമായവണ്ണം ചില പ്രത്യേക രാസവസ്തുക്കൾ കൂട്ടിക്കലർത്തി കത്തിക്കുന്നു. ഈ സ്റ്റൗവിൽനിന്നു പുക സെൻറ് പീറ്റേഴ്സ്‌ സ്ക്വയറിൽനിന്ന് കാണാവുന്ന ഒരു ചിമ്മിനിയിൽക്കൂടി പുറത്തുവരുന്നു. തീരുമാനമാകാത്ത ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം ബാലറ്റുകൾ കത്തിക്കുമ്പോൾ അതിൽ ചേർക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കളുടെ പ്രവർത്തനഫലമായി കറുത്ത പുകയും തീരുമാനമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷം കത്തിക്കുമ്പോൾ വെളുത്ത പുകയും ഈ ചിമ്മിനിയിൽക്കൂടി പുറത്തുവരും. പലപ്പോഴും പുകയുടെ നിറം കറുത്തതോ വെളുത്തതോ എന്നു സംശയലേശമെന്യേ മനസ്സിലാക്കുക പ്രയാസമാണ്‌. അതിനാൽ പുതിയൊരു കീഴ്‌വഴക്കമെന്ന നിലയിൽ ബെനഡിക്ട്‌ പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ സൂചിപ്പിക്കാൻ സിസ്റ്റീൻ ചാപ്പലിലെ മണികളും മുഴക്കുകയുണ്ടായി.

കർദ്ദിനാൾ തിരുസംഘത്തിൻന്റെഡീൻ പുതുതായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പാപ്പയോട്‌ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കും. "താങ്കൾ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്‌ സ്വീകരിക്കുന്നുവോ?" അതെയെന്നാണ്‌ ഉത്തരമെങ്കിൽ അപ്പോൾ മുതൽ പാപ്പായുടെ ഭരണം ആരംഭിച്ചതായി കണക്കാക്കും.("അല്ലാതെ കുറേ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം നടക്കുന്ന സ്ഥാനാരോഹണച്ചടങ്ങുമുതൽ അല്ല") അതിനുശേഷം "താങ്കൾ ഏതു നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടണം?" എന്നു ചോദിക്കും. ("ഡീൻ ആണ്‌ പാപ്പയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതെങ്കിൽ വൈസ്‌-ഡീൻ ഈ കടമ നിർവഹിക്കും.")

പുതിയ പാപ്പയെ അതിനുശേഷം "കണീരിൻന്റെവാതിലിൽ" കൂടി വസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക്‌ ആനയിക്കുന്നു. അവിടെ മൂന്നുതരം പേപ്പൽ വസ്ത്രങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിവച്ചിരിക്കും: ചെറുത്‌, ഇടത്തരം, വലുത്‌ എന്നീ വലിപ്പത്തിലുള്ളവ. ഔദ്യോഗികവസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ്‌ പോപ്പ്‌ സിസ്റ്റീൻ ചാപ്പലിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ ചാമ്പർലെയിൽ അദ്ദേഹത്തെ മുക്കുവൻന്റെമോതിരം അണിയിക്കുന്നു. പുതിയ പാപ്പ ചാമ്പർലെയിൻന്റെസ്ഥാനം സ്ഥിരീകരിക്കുകയോ പുതിയൊരാളെ നിയമിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. അതിനുശേഷം ആദരണീയമായ ഒരു സ്ഥാനത്ത്‌ ഉപവിഷ്ടനായ പാപ്പയുടെ സമീപത്ത്‌ കർദ്ദിനാളന്മാർ ഓരോരുത്തരായി അദ്ദേഹത്തോട്‌ വിധേയത്വം പ്രകടിപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിൻന്റെആശീർവാദം വാങ്ങാനും എത്തുന്നു.

സീനിയർ കർദ്ദിനാൾ ഡീക്കൻ അതിനുശേഷം സെന്റ്‌ പീറ്റഴ്സ്‌ ചത്വരത്തിൻന്റെബാൽക്കണിയിൽനിന്ന് വിളംബരം ചെയ്യുന്നു: "Annuntio vobis gaudium magnum! Habemus Papam!" ("അതീവ സന്തോഷത്തോടെ നിങ്ങളെ ഞാൻ അറിയിക്കുന്നു! നമുക്ക്‌ ഒരു പുതിയ പാപ്പയെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു"). അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം പുതിയ പാപ്പയുടെ ക്രിസ്തീയ നാമവും അദ്ദേഹം പാപ്പായായി സ്വീകരിച്ച നാമവും അറിയിക്കുന്നു.

1978 വരെ പാപ്പയുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം പേപ്പൽ കിരീടധാരണച്ചടങ്ങു നടന്നിരുന്നു. പ്രസ്തുത ചടങ്ങിൽ കിരീടധാരണച്ചടങ്ങിനായി പുതിയ പാപ്പയെ പല്ലക്കിലേറ്റി സിസ്റ്റീൻ ചാപ്പലിൽനിന്ന് വിശുദ്ധ പത്രോസിൻന്റെബസലിക്കയിലേക്ക് ഗംഭീരമായ ഒരു പ്രദക്ഷിണമായി ആനയിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം പാപ്പയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പേപ്പൽ കുർബാന നടക്കുന്നു. പിന്നീട്‌ കിരീടധാരണവും പാപ്പയുടെ "Urbi et Orbi" ("റോമാനഗരത്തിനും ലോകത്തിനും") ആശീർവാദവും. കിരീടധാരണച്ചടങ്ങിലെ ഒരു പ്രസിദ്ധമായ ഭാഗം സ്വർണ്ണംപൂശിയ തൂണിന്മേൽ ഒരു കെട്ട്‌ ചണം കത്തിക്കുന്നതാണ്‌. ഇത്‌ ഒരു നിമിഷം ആളിക്കത്തിയശേഷം "Sic transit gloria mundi" ("അങ്ങനെ ലോകത്തിൻന്റെമഹത്ത്വം കടന്നുപോകുന്നു") എന്ന ഉദ്ഘോഷത്തോടെ കെട്ടുപോകുന്നു. പേപ്പൽ അഹങ്കാരത്തിനെതിരെ ""Annos Petri non videbis"" എന്ന ഗൗരവത്തിലുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ഈ ചടങ്ങിൻന്റെഭാഗമായിരുന്നു. ഇത്‌ പുതിയ പാപ്പയെ തൻന്റെഭരണം 35 വർഷത്തോളം സഭയെ ഭരിച്ചെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധ പത്രോസിൻന്റെഭരണകാലത്തിൻന്റെത്രയും നീണ്ട ഭരണം കാണാൻ മാത്രം പുതിയ പാപ്പ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല എന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

നൂറ്റണ്ടുകളോളം ഇറ്റലിക്കാർ മാത്രമായിരുന്നു പാപ്പമാർ. 1978-ൽ പോളിഷ്‌ കർദ്ദിനാളായ കരോൾ വോയ്റ്റിവ ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ്‌ 1522-ൽ അഡ്രിയാൻ ആറാമൻ മാർപ്പാപ്പയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നെതർലൻഡുകാരൻ കർദ്ദിനാൾ മാത്രമായിരുന്നു ഇറ്റലിക്കു പുറത്തുനിന്നുള്ള പാപ്പ. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനുശേഷം ജർമനിയിൽ ജനിച്ച ബെനഡിക്ട്‌ പതിനാറാമൻ പാപ്പായായത്‌ പാപ്പത്വത്തിനു മേലുള്ള ഇറ്റാലിയൻ അധീശത്വത്തിൻന്റെഅവസാനമായി ചിലർ കണക്കാക്കുന്നു.

റ്റിയാറ
തിരഞ്ഞെടുപ്പ്
ഔദ്യോഗികവസ്ത്രങ്ങളും ആദരസൂചനകളും
പാല്ലിയം