തുറന്ന താരവ്യൂഹങ്ങളും നെബുലകളും അവ്വപുരുഷനിൽ ഇല്ല. ഒരു ഗോളീയ താരവ്യൂഹവും ഏതാനും താരാപഥങ്ങളുമാണ് ഇതിലുള്ളത്. എൻ.ജി.സി. 5466 എന്ന ഗോളീയ താരവ്യൂഹത്തിന്റെ കാന്തിമാനം 9.1ഉം വ്യാസം 11 കോണീയമിനിറ്റും ആണ്. വളരെ കുറച്ചു നക്ഷത്രങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഒരു താരവ്യൂഹമാണിത്. ഒരു അമേച്വർ ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഏകദേശം 12 നക്ഷത്രങ്ങളെ മാത്രമേ നമുക്കു കണ്ടെത്താൻ കഴിയു.

അവ്വപുരുഷനിലെ തിളക്കം കൂടിയ രണ്ടു താരാപഥങ്ങളാണ് എൻ.ജി.സി.5248, എൻ.ജി.സി.5676 എന്നിവ. ഭൂമിയിൽ നിന്നും 5 കോടി പ്രകാശവർഷങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന എൻ.ജി.സി.5248ന്റെ കാന്തിമാനം 10.2 ആണ്. വിർഗോ ക്ലസ്റ്ററിലെ ഒരംഗമാണ് ഈ സർപ്പിള താരാപഥം. ഇതിന്റെ മങ്ങിയ ബാഹ്യഭുജത്തിൽ വ്യക്തമായ എച്ച് II പ്രദേശങ്ങളും ധൂളീരേഖകളും ഉണ്ട്. എൻ.ജി.സി.5676 ആണ് തിളക്കമുള്ള മറ്റൊരു താരാപഥം. 10.9 ആണ് ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം. എൻ.ജി.സി.5008, എൻ.ജി.സി.5548, എൻ.ജി.സി.5653, എൻ.ജി.സി.5778, എൻ.ജി.സി.5886, എൻ.ജി.സി.5888, എൻ.ജി.സി.5698 എന്നിവയാണ് മറ്റു താരാപഥങ്ങൾ. ഇതിൽ എൻ.ജി.സി.5698ലാണ് 2005ൽ എസ്.എൻ. 2005 ബി.സി എന്ന സൂപ്പർനോവ കണ്ടെത്തിയത്. ഏറ്റവും തിളക്കം കൂടിയ സമയത്ത് ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം 15.3ആയിരുന്നു.

അവ്വപുരുഷൻ ശൂന്യത എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രതിഭാസം ഈ രാശിയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. 2കോടി 50ലക്ഷം പ്രകാശവർഷം വ്യാസമുള്ള ഒരു ഭാഗം താരാപഥങ്ങൾ, നീഹാരികകൾ തുടങ്ങിയ ബഹിരാകാശ വസ്തുക്കളൊന്നുമില്ലാതെ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. റോബർട്ട് കിർഷ്ണർ ആണ് 1981ൽ ഈ പ്രതിഭാസം കണ്ടെത്തിയത്. ഭൂമിയിൽ നിന്നും 70 കോടി പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ് ഈ പ്രദേശം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.

പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രൂപമായി ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹെർക്കുലീസ്-കൊറോണ ബൊറിയാലിസ് വൻമതിലിന്റെ ഒരു പ്രധാനഭാഗം അവ്വപുരുഷനിലാണുള്ളത്.

അവലംബം
ഗ്രഹങ്ങളുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ
ചരിത്രവും ഐതിഹ്യവും
ജ്യോതിശാസ്ത്രവസ്തുക്കൾ