പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന വെള്ളപ്പൈൻ കടുത്ത വംശനാശഭീഷണിയിലാണ്. കാസർകോട് കേന്ദ്രസർവകലാശാലയുടെ പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയ പ്രകാരം വീഴുന്ന കായകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മുളയ്ക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ ശേഖരിച്ച് വിൽക്കുന്നതാണ് പ്രധാന കാരണം. തോടിൽ നിന്നും വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന എണ്ണ പെയിന്റ് ഉത്പാദനത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ എണ്ണ ഭക്ഷ്യയോഗ്യവുമാണ്. കേരള-കർണാടക അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളായ സുള്ള്യ, കുടക്, ശൃംഗേരി, ആഗുംബെ, കുതരെമുഖ് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് വെള്ളപ്പൈൻ മരങ്ങൾ ധാരാളമായി കാണുന്നത്. ഓരോ വർഷവും ഇടവിട്ടാണ് മരങ്ങൾ കായ്ക്കുന്നത്. നല്ല മഴക്കാലത്തു നിലത്തുവീഴുന്ന കായ്കൾ ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ മുളയ്ക്കും. പക്ഷികൾ, മരപ്പട്ടി, വവ്വാലുകൾ തുടങ്ങിയവ ജീവികൾ ഈ കായകൾ ഭക്ഷിക്കാത്തതിനാൽ വിത്ത് വിതരണം ദൂരങ്ങളിലേക്കു നടക്കുന്നില്ല. കുറച്ച് വിത്തുകൾ കാട്ടരുവിയിലൂടെ ഒഴുകി മറ്റിടങ്ങളിൽ മുളയ്ക്കുന്നു. അതിനാൽ, പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ കുറച്ച് ഭാഗത്തേ ഇവ കാണുന്നുള്ളൂ. വീഴുന്ന കായകൾ മനുഷ്യർ വ്യാപകമായി ശേഖരിക്കുന്നതിനാൽ ഏതാണ്ട് മൂന്നു ശതമാനം തൈകളേ മുളയ്ക്കുന്നുള്ളൂ. ദക്ഷിണകർണാടകയിലെ ഒരു താലൂക്കിൽനിന്ന് മാത്രം 820 ടൺ കായ്കളാണ് മഹാരാഷ്ട്രയിലേക്ക് കയറ്റിയയക്കുന്നത്. വലിയ മരത്തിൽനിന്ന് വെള്ളപ്പൈനിന്റെ കറ ശേഖരിക്കുന്നതിനാൽ ഇവയും നാശത്തിലാണ്. കായ്കൾ നോൺ ടിമ്പർ ഫോറസ്റ്റ് പ്രൊഡ്യൂസിൽ (എൻ.എഫ്.എഫ്.പി.) വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്.

വെള്ളപ്പൈൻ എണ്ണ
വംശനാശഭീഷണി
ഔഷധ ഉപയോഗം
മതത്തിൽ