ഹെഡ്രെനും ഹിച്ച്കോക്കും സഹകരിച്ച രണ്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ചിത്രമായിരുന്നു മാർനീ. 1973 ൽ, ജീവിത ശൈലിയിലുള്ള വലിയ അന്തരം അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ പിളർപ്പ് സൃഷ്ടിച്ചുവെന്ന് അവർ സമ്മതിച്ചിരുന്നു. "അദ്ദേഹത്തിനു കൂടുതൽ അധീശത്വവും നിയന്ത്രണവും ആവശ്യമായിരുന്നു, എന്നാൽ എനിക്ക് ആരുടേയും അധീശത്വം അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. 1983-ൽ, ഡൊണാൾഡ് സ്പോട്ടോ എന്ന ഗ്രന്ഥകാരിൻ ഹിച്കോക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം ദി ഡാർക്ക് സൈഡ് ഓഫ് എ ജീനിയസ് എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരുണത്തിൽ, ഹെഡ്രെൻ ആദ്യമായി സംവിധായകനോടുള്ള തന്റെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നു. ഈ പുസ്തകത്തിലെ ഇതിവൃത്തം വിവാദമുണ്ടായിരുന്നു. തങ്ങൾക്ക് പരിചയമുള്ള ഒരു ഹിച്കോക്കിനെയല്ല ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഈ പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങിയതിനു ശേഷം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹെഡ്റൻ ഇതേക്കുറിച്ച് അഭിമുഖങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കാതെയിരിക്കുവാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, പുസ്തകത്തിൽ തനിക്കായി അവതിരിപ്പിച്ച അധ്യായത്തിൽ " അദ്ദേഹം എന്തായിരുന്നുവെന്നു അതിൽ പറയുന്നുവോ, അതു കൃത്യതയുള്ളതാണ്" എന്നായിരുന്നു അവരുടെ മറുപടി. പിന്നീട് സംഭവങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പായി അവരുടെ നീണ്ട നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കുള്ള കാരണവും വിശദീകരിച്ചിരുന്നു. " അത് ലജ്ജാശീലവും അപമാനകരവുമായിരുന്നു, ഞാൻ പറയാതിരുന്നതിനു നിരവധി കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽനിന്ന് പ്രയോജനങ്ങളോ മുൻതൂക്കമോ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, അതിനെക്കാളുപരി വളരെ മ്ലേഛമായ ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്.” സ്പോട്ടോയുടെ പുസ്തകം പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ദ ബേർഡിന്റെ ചിത്രീകരണ സമയത്ത്, ഹിച്ച്കോക്ക് തന്റെ സിനിമാ സംഘത്തിലെ രണ്ട് അംഗങ്ങളെ ഹെഡ്രെന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികലെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നിരീക്ഷിക്കുവാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. സെറ്റിൽനിന്ന് അവർ എപ്പോൾ പോയി, എവിടെ പോയി, ആരെയാണ് അവർ സന്ദർശിച്ചത്, അവരുടെ വിശ്രമവേള എങ്ങനെ ചിലവഴിച്ചു എന്നത്യാദി കാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷമായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്താണു കഴിക്കേണ്ടത്, ആരെയൊക്കെയാണ് കാണേണ്ടത്, എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്നീ കാര്യങ്ങിലും ഹിച്ച്കോക്ക് ഉപദേശിച്ചിരുന്നു. ചിത്രീകരണ യൂണിറ്റിലെ അംഗങ്ങൾ ഹെഡ്രെനോടു സംസാരിക്കുവാൻ പാടില്ലായെന്ന കർശനനിർദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു. ദ ബേർഡ്സിലെ അവരുടെ സഹനടനായിരുന്ന റോഡ് ടെയ്ലർ ഓർമ്മയിൽനിന്നു സ്മരിച്ചു, “ടിപ്പിയുടെമേൽ ഹിച്ച്കോക്ക് മേധാവിത്വവും മോഹാവേശവും പുലർത്തിയിരുന്നു. അത് അവർക്കു സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറത്തായിരുന്നു. ചിത്രീകരണ സമയത്ത് ഭൗതികമായി ടിപ്പിയുടെ സമീപത്തേയ്ക്കു പോലും ആരും അടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നോടുതന്നെ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നത് ‘ഞാൻ കട്ട് പറഞ്ഞതിനുശേഷം ആ പെൺകുട്ടിയെ സ്പർശിക്കരുത്’ എന്നാണ്”. ഹിച്ച്കോക്ക് ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ, സെറ്റിലേയ്ക്കു കാറോടിച്ചു പോകവേ പിൻസീറ്റിൽവച്ച് അവരെ പ്രചണ്ഡമായി കടന്നുപിടിക്കാനും ചുംബിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹെഡ്രെൻ തന്റെ അസിസ്റ്റന്റായിരുന്ന പെഗ്ഗി റോബർട്സണോടും സ്റ്റുഡിയോ മേധാവിയായിരുന്ന ല്യൂ വാസ്സർമാനോടും പറഞ്ഞത്, മുഴുവൻ സാഹചര്യങ്ങളിലും താൻ വളരെ അസന്തുഷ്ടയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോന്നാണ്. “എന്നാൽ അദ്ദേഹം അതിപ്രശസ്തനായ സംവിധായകൻ ആൽഫ്രെഡ് ഹിച്കോക്ക് ആണ്. ഞാൻ അനുഭവജ്ഞാനമില്ലാത്ത  ടിപ്പി ഹൈഡെൻ എന്ന സ്വാധീനമില്ലാത്ത ഒരു നടി മാത്രവുമാണ്." കരിമ്പട്ടികയിലുൾപ്പെടാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ളതിനാലും മറ്റൊരു ജോലി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തതിനാലും അവർ കരാർ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഹെഡ്രെന്റെ സ്വന്തം മകൾ മെലാനി ഗ്രിഫിത്ത് ഓർമ്മിക്കുന്നത്,  ദ ബേർഡ്ന്റെ ചിത്രീകരണ സമയത്ത് ഹിച്കോക്ക് അവളുടെ മാതാവിനെ തന്നിൽനിന്ന് അടർത്തിക്കൊണ്ടു പോകുമെന്നു കരുതിയെന്നാണ് "പെട്ടെന്നുള്ള തീരുമാനത്തിൽ, എന്റെ മാതാവിനെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ ചെന്നു കാണാൻ പോലും എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല."

മാർനീയുടെ ചിത്രീകരണം പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ തന്നോടുള്ള  പെരുമാറ്റം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായിരിക്കുന്നതായും സഹനത്തിന്റ പരിധി കൈവിട്ടുകഴിഞ്ഞതായും ഹെഡ്രെൻ മനസ്സിലാക്കി. “എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം അദ്ദേഹത്ത വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതായി കാണാമായിരുന്നു. ഓരോ ദിവസത്തിനും ഒടുവിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് വൈനോ ഷാമ്പൈനോ കയ്യിലേന്തി ഏകയായി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനുടുത്തുണ്ടാവണമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരിൽനിന്നെല്ലാം അദ്ദേഹം എന്നെ അകറ്റി നിർത്തിയിരുന്നു.” മാർനീയിൽ ടിപ്പിയോടൊപ്പം അഭിനയിച്ച് ഡയാനേ ബേക്കർ പിൽക്കാലത്ത് ഓർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്, “ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഒരുമിച്ചുകൂടി നിൽക്കാൻ അവൾക്ക് അനുവാദമില്ലായിരുന്നു, അതുപോലെതന്നെ ഹെഡ്നും ഹിച്ചും തമ്മിലുള്ള ഓരോ സംഭാഷണങ്ങളും സ്വകാര്യമായിട്ടായിരിക്കണമെന്നും നിഷ്‍ക്കർഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു... ഏറ്റവും ഭീതിജനകമായി എനിക്കു തോന്നിയത്,  ആ സിനിമയുടെ സെറ്റിലെത്തി അവളെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന നിമിഷം അവൾ അർഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ പരിഗണിക്കാൻ പോലും ഞങ്ങൾക്കു സാധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ്”. ഹിച്ച്കോക്ക് തനിക്ക് ഹെഡ്രനോടുള്ള സമീപനം ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ തുറന്നു കാണിക്കുകകൂടി ചെയ്തു. തനിക്ക് ഹെഡ്രെനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽ തികട്ടിത്തിട്ടി വരുന്ന ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടെന്ന് ഹിച്ച് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, “നീ ഒരുദിവസം എന്റെ മുന്നിലേയ്ക്കു വന്നു പറയണം, “ഹിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു..” എന്ന്. ഇതു കേട്ടതും താമസംവിനാ ഹെഡ്രെന്റെ മറുപടിയു എത്തി. “എന്നാൽ ഇത് സ്വപ്നമാണ്, ഒരു സ്വപ്നം മാത്രമാണ്”. തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് ഹിച്ച്കോക്ക് യാതൊരു വിലയും കൽപ്പിക്കുന്നില്ല എന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. ഒരു രംഗം ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹത്തെ സ്പർശിക്കുവാൻ തന്നോടാവശ്യപ്പെട്ടത്  അപമാനിതായയതുപോലെയാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു. "മറ്റാരും കേൾക്കുകയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പുവരുത്തിയിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തരളിത ഭാവവും കടാക്ഷവും സ്വരഭേദവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലിരുപ്പു  വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ദ മോസ്റ്റ് പ്രോമിസിംഗ് ന്യൂ സ്റ്റാർ പുരസ്കാരം ഏറ്റുവാങ്ങുവാനായി താൻ നിർബന്ധമായും സംബന്ധിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ദ ടുനൈറ്റ് ഷോയിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ ന്യൂയോർക്കിലേയ്ക്കു പോകുവാനുള്ള അനുവാദം ഹെഡ്രെൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അത് അനുവദിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചിരിത്രകാരൻ പറയുന്നതുപ്രകാരം യാത്രകാരണം ചിത്രത്തിനുണ്ടാകുന്ന ഇടവേള അവരുടെ പ്രകടനത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചിരുന്നു. ആ കൂടിക്കാഴ്ചയിലായിരുന്നു തള്ളിക്കളയാനോ കേവല മറുപടി നൽകുവാനോ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ ഹെഡ്രെനോട് ഹിച്ച് ഒരു തുറന്ന ലൈഗിംക താത്പര്യം തന്റെ മുമ്പത്തേതുപോലുള്ള സംജ്ഞകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിച്ചത്. ഹിച്കോക്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്പോട്ടോയുടെ മൂന്നാമത്തെ പുസ്തകമായ സ്പെൽബൌണ്ട് ബൈ ബ്യൂട്ടിയിൽ (2008) ഹിച്കോക്ക് ഹെഡ്രെനോട് യഥാർത്ഥത്തിൽ വളരെ അനിഷ്ടകരമായ ആവശ്യങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നുവെന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. “അദ്ദേഹം എന്ന തുറിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ട് സ്വതേയെന്ന മട്ടിൽ, അത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാഭാവികമായ സംഗതിയാണ് എന്നതുപോലെ പറയുകയും, ആ സമയം മുതൽ ഞാൻ‌ എവിടെയായിരുന്നാലും എപ്പോഴായിരുന്നാലും അദ്ദേഹത്തിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴൊക്കെ ലൈംഗികമായി ലഭ്യമായിരിക്കുവാനും എത്തിച്ചേരാനും എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചിരുന്നു”. ഹെഡ്രെൻ വിവരിച്ചതനുസരിച്ച്, ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ ഒരു "ഒരു ഭീകരമായ ഏറ്റുമുട്ടലിലേയ്ക്കു" അവരെ നയിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം എനിക്കു നേരേ ഈ ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുകയും അവയോടു സമ്മതിക്കുകയല്ലാതെ എനിക്കു വേറേ വഴിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ സഹകരിക്കുന്ന അവസാന ചിത്രമായിരിക്കും മാർനീ എന്ന് ഹെഡ്രെൻ ഹിച്ച്കോക്കിനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഹെഡ്രെനോട്, തന്റെ കരിയർ തകർക്കുമെന്നുള്ള ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ മറുപടി അവർ ഓർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നു. താങ്കളുമായുള്ള കരാറിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന ആവശ്യത്തിന്  ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു  “പറ്റില്ല, നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മകളെ വളർത്തേണ്ടതുണ്ട്, അതുപോലെ നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ പ്രായമായവരാണ്.' 'ഞാൻ പറഞ്ഞു:  ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ തുടരാൻ ഒരുത്തരും ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല”. പുറത്തു പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ ഹെഡ്രെൻ ഉറച്ചുനിന്നതോടെ ഹിച്ച്കോക്ക് പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭാവി നഷ്ടപ്പെടുത്തും.' “നിങ്ങൾക്കു ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതു ചെയ്യുക.” എന്നു ഹെഡ്രെനും പറഞ്ഞു.  പറഞ്ഞതുപോലെതന്നെ അദ്ദേഹം ഔദ്യോഗിക ജീവിതം നശിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത് എന്ന് ഹെഡ്രെൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. “അദ്ദേഹം എന്നെ കരാറെന്ന കുരുക്കിൽ തളച്ചിച്ചിട്ടു. രണ്ടു വർഷങ്ങളോളം ജോലിയിലേർപ്പെടുത്താതെ കരാർപ്രകാരം ശമ്പളം നൽകി.” അപമാനിക്കപ്പെടുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ട ഹെഡ്രെൻ ഒരിക്കൽ സെറ്റിലുണ്ടായിരുന്നവരുടെ മുന്നിൽവച്ചു സംവിധായകനെ ‘തടിച്ച പന്നി’ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. ജീവചരിത്രകാരനായ ജോൺ റസ്സെൽ ടെയ്ലർക്കു മുന്നിൽ ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഹിച്ച്കോക്ക് ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞത്, “അവൾ എന്റെ ഭാരത്തെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചു" എന്നാണ്. സിനിമയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണ സമയത്ത് ഇരുവരും ആശയവിനിമയം നടത്തിയത് മൂന്നാമതൊരാളുടെ സഹായത്തോടെയായിരുന്നു.   മാർനീയുടെ തിരക്കഥാകൃത്തായ ജേ പ്രെസ്സൻ അല്ലൻ പറഞ്ഞത്, ഹെഡ്രന്റെ മേൽ ഹിച്ചകോക്കിന് ഭ്രാന്തു പിടിച്ചതുപോലെയാണെന്നാണ്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജേ പ്രെസ്നന് രണ്ടുപേരോടും അത്യധികം അതൃപ്തി തോന്നിയിരുന്നു, ഒരു വൃദ്ധന്റെ ഹൃദയവിലാപം എന്നാണ് അവർ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ഹിച്ചകോക്കിന് അവരോടുള്ളത് “പിഗ്മാലിയൻ കോപ്ലക്സ് (സ്വയം കൊത്തിയെടുത്ത പ്രതിമയുടെ സൌന്ദര്യത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസത്തിലെ ശിൽപ്പി പിഗ്മോലിയോണിന്റെ പ്രതിമയോടുള്ള പ്രണയം)” ആണെന്ന് അവർ അതോടൊപ്പം കൂട്ടിച്ചേർത്തു പറഞ്ഞു. സിനിമ പൂർത്തിയാക്കി തന്റേതായ ഒരു ജീവിതത്തിലേയ്ക്കു പ്രവേശിക്കുവാൻ ജേ പ്രെസ്സെൻ ഹെഡ്രെനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഹെഡ്രെന്റെ കേശാലങ്കാര വിദഗ്ദ്ധയായിരുന്ന വിർജീനിയ ഡാർസി ഹിച്ച്കോക്കിനോട് അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല എന്നു ഉണർത്തിക്കുകപോലും ചെയ്തിരുന്നു. താൻ ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല എന്നു ടിപ്പിക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും കരാർ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് “എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു കരാറുണ്ട്” എന്നാണ്." ഹെഡ്രെനു ചുറ്റും ഒരു വേലി കെട്ടിയതുപോലെ സ്വയം ആനന്ദം അനുഭവിച്ച ഹിച്ച്, ഹെഡ്രെനെ ഉപയോഗിപ്പെടുത്തി മറ്റൊരു സിനിമയ്ക്കു കോപ്പുകൂട്ടിയിരുന്നെങ്കിലും അവർ തന്റെ വിസമ്മതം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും തന്റെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്തു. കരാർ വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം ഹെഡ്രെൻ ഏറ്റെടുക്കുന്ന എല്ലാ ജോലിയുടേയും അന്തിമതീരുമാനം ഹിച്ചിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.  ഹെഡ്രെന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അവരെ തേടിയെത്തിയ നിരവധി വേഷങ്ങൾ ഹിച്ചിനാൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ഫ്രഞ്ച് സംവിധായകൻ ഫ്രാങ്കോയിസ് ട്രുഫൗട്ടിൽനിന്നുള്ള ഒരു വേഷം നിരസിക്കപ്പെട്ടത് അവരിൽ അത്യധികമായ അതൃപ്തിയുണ്ടാക്കുന്നതിനു കാരണമായി. യൂണിവേഴ്സലിന്റെ ക്രാഫ്റ്റ് സസ്പെൻസ് തീയേറ്റർ (1965), റൺ ഫോർ യുവർ ലൈഫ് എന്നീ ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളെ അഭിനയത്തിനു ശേഷം1966 ൽ ഹിച്ച്കോക്ക് ഹെഡ്രെന്റെ കരാർ അവസാനമായി യൂണിവേഴ്സൽ സ്റ്റുഡിയോയ്ക്ക് കൈമാറ്റം നടത്തി. യൂണിവേഴ്സലിന്റെ ഒരു ടെലിവിഷൻ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനു വിസമ്മതം പ്രകടിപ്പിച്ചതിനുശേഷം യൂണിവേഴ്സൽ സ്റ്റുഡിയോ അവർക്ക് കരാറിൽനിന്ന് അവരെ മോചിപ്പിച്ചു.2012-ൽ, ഹിച്കോക്കും ഹെഡ്രെനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന HBO/BBC ചിത്രം 'ദ ഗേൾ' എന്ന പേരിൽ പുറത്തിറങ്ങി.  2009 ൽ ഡോണാൾഡ് സ്പോട്ടോ രചിച്ച എന്ന പുസ്തകത്തെ ആധാരമാക്കി നിർമ്മിച്ച ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്.  ഈ പ്രൊജക്റ്റിനെക്കുറിച്ച് ഹെഡ്രെനോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ അതെക്കുറിച്ച് മിശ്രവികാരങ്ങളാണുള്ളതെന്ന് അവർ പ്രതികരിച്ചിരുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തു തന്നെ ഒരാളെക്കുറിച്ച് സിനിമ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് വിസ്മയാവഹവും അവിശ്വസനീയവും ഭീതിദവുമായ അനുഭവമാണ് എന്നവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഹെഡ്രെൻ, ഹിച്ച്കോക്ക് എന്നിവരെ യഥാക്രമം സിയന്ന മില്ലെർ, ടോബി ജോൺസ് എന്നിവരാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. കഥാപാത്രമായുള്ള മില്ലറുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും, ചിത്രത്തിലെ തന്നെ ഒരു ശക്തമായ കഥാപാത്രമായി ആവിഷ്കരിക്കാതിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവർ അസ്വസ്ഥയാകാതെയിരുന്നില്ല.  "ഞാൻ എപ്പോഴും ശക്തയായിരുന്നു – ഇന്നും അങ്ങനെതന്നെയാണ്. മിസ്റ്റർ ഹിച്കോക്കിനെ നേരിടുന്നതിന് എനിക്ക് വളരെ ശക്തയായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ഈ സിനിമ കണ്ട നിമിഷത്തേക്കുറിച്ച് അവർ പ്രതികരിച്ചതിങ്ങനെയാണ്, “എന്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതത്തിലെ ഒരുപക്ഷേ, ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മുഴുകിയ, വൈകാരികമായി പിരിമുറുക്കമുള്ള 90 മിനിറ്റുകളായിരുന്നു അത്.” ചിത്രത്തിന്റെ റിലീസ് സമയത്ത്, ഹെഡ്രെൻ പ്രിതിവചിച്ചത്, ഹിച്ച്കോക്കിന്റെ തന്നോടുള്ള മനോഭാവം കൃത്യമായി ചിത്രീകരിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിലും വെറും 90 മിനിറ്റുമാത്രം ദൈർഘ്യമുള്ള സിനിമയുടെ സമയപരിധി, ഹിച്ച്കോക്കുമായുള്ള തന്റെ ഔദ്യോഗികജീവിതത്തിലെ മുഴുവൻ കഥയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനു തടസമായി എന്നാണ്. ഇതിനിടെ തികച്ചും മനോഹരവും വിസ്മയവും എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാവുന്ന കാലങ്ങളുണ്ടെന്ന് അവർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.  ചിലപ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹം വളരെ തമാശക്കാരനാവുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർമ്മരംഗത്ത് അദ്ദേഹം അവിശ്വസനീയമായ മികവു പുലർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതു വിവാദം നിറഞ്ഞ ഒരു ചലച്ചിത്രമായിരുന്നു. ഹിച്ച്കോക്കുമായി നേരിട്ടു പരിചയുമുള്ളവരും ജോലി ചെയ്തിട്ടുള്ളവരുടേയും പ്രതികരണം അനുകൂലമായിരുന്നില്ല. വെർട്ടിഗോ (1958) എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഹിച്ച്കോക്കിനോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ച കിം നൊവാക്ക്, അദ്ദേഹത്തെ ദ ഗേൾ എന്ന ഈ ചിത്രത്തിൽ ഒരു ലൈംഗിക വേട്ടക്കാരിനായി ചിത്രീകരിച്ചതിൽ തർക്കമുന്നയിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ആരെയെങ്കിലും അപമാനിക്കുകയോ ആരോടെങ്കിലും വിചിത്രമായി പെരുമാറിയതായോ തനിക്ക് അറിയില്ല. അദ്ദേഹം അങ്ങനെയുള്ള ആളായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാൻ നേരിട്ടു കാണേണ്ടതാണ് അല്ലെങ്കിൽ മോശെ സാഹചര്യത്തിൽ  മറ്റൊരാളോടൊപ്പം  അദ്ദേഹത്തെ  കാണേണ്ടതാണല്ലോ. തന്നെ പ്രതിരോധിക്കാൻ നിലവിലില്ലാത്ത ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഇത്തരത്തിൽ വാർത്തകൾ പരക്കുന്നത് ദൗർഭാഗ്യകരമാണെന്ന് താൻ കരുതുന്നുവെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. ഹിച്ച്കോക്ക് ഒരു മാന്യനായ വ്യക്തിയെന്നായിരുന്നു നൊവാക്കിന്റെ മുൻനിലപാടിൽനിന്നു വിരുദ്ധമായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തരംതാണ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ നൊവാക്കിന്റെ പ്രതികരണം "ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെപ്പോലുള്ള ആൾ അല്ല" എന്നായിരുന്നു.

ലൈംഗിക പീഡനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ തീവ്ര വിവരണങ്ങൾ 1979 ൽ ഹിച്ച്കോക്കിനെ ആദരിച്ചുള്ള AFI ലൈഫ് അച്ചീവ്മെന്റ് അവാർഡിലെ ചടങ്ങിലും  ഹിച്കോക്കിന്റെ ശവസംസ്കാരച്ചടങ്ങിൽ സംബന്ധിച്ച് സമയത്തുമുള്ള അവരോട് അഭിമുഖത്തിൽ ചോദിച്ചിരുന്നു. ഹെഡ്രെൻ വിശദീകരിച്ചു: "എന്റെ കരിയർ അദ്ദേഹം നശിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ എന്റെ ജീവിതത്തെ അദ്ദേഹം നശിച്ചിപ്പിച്ചില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആ മോശം സമയം അവസാനിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും ആ മനുഷ്യനെ ഞാൻ ഇപ്പോഴും ബഹുമാനിക്കുന്നു. ആ മനുഷ്യനിലെ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ഭാഗങ്ങളേയും വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞു, കലാകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ആ മനുഷ്യൻ, സിനിമാ വ്യവസായത്തിനു നൽകയ സംഭാവനകളെ ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല, ഞാൻ തീർച്ചയായും അതിനു ശ്രമിക്കില്ല. മറുവശത്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ഇരുണ്ട വശം ശരിക്കും നടുക്കമുളവാക്കുന്നതാണത് ".

ഷമ്പാല പ്രിസർവ്വ്
അസ്വസ്ഥമായ ബന്ധങ്ങൾ
ആദ്യകാലജീവിതം
പിൽക്കാല കരിയർ (1982–മുതൽ)