മിക്ക നൂതന മയക്കുമരുന്ന് കാൻഡിഡേറ്റുകളും (എൻ‌സി‌ഇ) മയക്കുമരുന്ന് വികസന സമയത്ത് പരാജയപ്പെടുന്നു, ഒന്നുകിൽ അവർക്ക് അസ്വീകാര്യമായ വിഷാംശം ഉള്ളതിനാലോ അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാം ഘട്ട ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ടാർഗെറ്റുചെയ്‌ത രോഗത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി തെളിയിക്കാത്തതിനാലോ. മയക്കുമരുന്ന് വികസന പരിപാടികളുടെ വിമർശനാത്മക അവലോകനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും അജ്ഞാതമായ വിഷ പാർശ്വഫലങ്ങൾ (രണ്ടാം ഘട്ട കാർഡിയോളജി ട്രയലുകളുടെ 50% പരാജയം) കാരണം രണ്ടാം ഘട്ട ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ അപര്യാപ്തമായ ധനസഹായം, ട്രയൽ ഡിസൈൻ ബലഹീനതകൾ അല്ലെങ്കിൽ ട്രയൽ എക്സിക്യൂഷൻ മോശമാണ്. 

1980-90 കളിലെ ക്ലിനിക്കൽ ഗവേഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഠനത്തിൽ, ഒന്നാം ഘട്ട പരീക്ഷണങ്ങൾ ആരംഭിച്ച മയക്കുമരുന്ന് അപേക്ഷകരിൽ 21.5% പേർക്ക് മാത്രമേ മാർക്കറ്റിംഗിന് അംഗീകാരം ലഭിച്ചുള്ളൂ. 2006–15 കാലയളവിൽ, ഒന്നാം ഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് വിജയകരമായ മൂന്നാം ഘട്ട പരീക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് അംഗീകാരം നേടുന്നതിനുള്ള വിജയ നിരക്ക് ശരാശരി 10% ൽ താഴെയായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും വാക്സിനുകൾക്ക് 16.2%. ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ വികസനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉയർന്ന പരാജയ നിരക്കുകളെ "ആട്രിബ്യൂഷൻ റേറ്റ്" എന്ന് വിളിക്കുന്നു, മയക്കുമരുന്ന് വികസനത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ തീരുമാനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്, വിലകൂടിയ പരാജയങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ പദ്ധതികളെ നേരത്തേ "കൊല്ലാൻ". 

പരാജയതോത്
COVID-19 ട്രയലുകൾക്കായുള്ള അഡാപ്റ്റീവ് ഡിസൈനുകൾ
ഹൈഡ്രോക്സിക്ലോറോക്വിൻ, ക്ലോറോക്വിൻ
ഘട്ടം III-IV പരീക്ഷണങ്ങൾ