അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പണ്ഡിത രചയിതാവിന്റെ ഗ്രന്ഥം സ്കൊളാസ്റ്റിക്കുകൾ അവരുടെ അന്വേഷണത്തിന്റെ വിഷയമായി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. അതിനെ അഴത്തിലും വിമർശനബുദ്ധിയോടുകൂടിയും വായിക്കുന്ന പഠിതാവ്, ഗ്രന്ഥകാരന്റെ അശയങ്ങളുമായി ഇണങ്ങിച്ചേരുന്നു. വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സഭാസമ്മേളനങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ, മാർപ്പാപ്പാമാരുടെ ലിഖിതങ്ങൾ, തുടങ്ങിയ സമകാലീനമോ പൗരാണികമോ ആയ രേഖകളും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഒപ്പം വിവിധ ശ്രോതസ്സുകൾ തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും ഭിന്നതകളും, വാക്യരൂപത്തിലോ പ്രാതിനിധ്യസ്വഭാവമുള്ള പാഠഭാഗങ്ങളായോ രേഖപ്പെടുത്തി വയ്ക്കുന്നു. 

ഉറവിടങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുകയും അവയിൽ പ്രതിഭലിക്കുന്ന ഭിന്നാഭിപ്രായങ്ങളുടേയും വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടേയും കാര്യത്തിൽ വ്യക്തത കിട്ടുകയും ചെയ്തു കഴിയുമ്പോൾ, പ്രശ്നത്തിന്റെ വിവിധ നിലപാടുകളെ സമന്വയിപ്പിച്ച് ഒന്നാക്കി വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണുന്നു. (ചില വാദങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടെന്നും വരാം.) വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ പരിഹാരത്തിന്‌ സാധാരണ അവലംബിക്കാറുള്ളത് രണ്ടു വഴികളാണ്‌. 

നിലപാടുകളുടെ ഭാഷാപരമായ വിശകലനമാണ്‌ (philological analysis) ഒരു വഴി . ഇവിടെ, വാക്കുകളെ പരിശോധിച്ച് അവയ്ക്ക് വിവിധങ്ങളായ അർത്ഥം ഉണ്ടാകാമെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഗ്രന്ഥകാരൻ ഒരു വാക്കിന്‌ ഉദ്ദേശിച്ചത് സാധാരണ സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്നതിൽ നിന്ന് ഭിന്നമായ അർത്ഥമാണെന്നായിരിക്കും വാദം. സാധാരണദൃഷ്ടിയിൽ പരസ്പരവിരുദ്ധമെന്നു തോന്നുന്ന രണ്ടു പ്രസ്താവനകളുടെ അർത്ഥം ഒന്നു തന്നെയാണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ, പ്രസ്താവനകളിലെ അവ്യക്തതകളെ ആശ്രയിക്കുകയാണ്‌ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്. 

യുക്തിപരമായ വിശകലനമാണ്‌(logical analysis) രണ്ടാമത്തെ മാർഗ്ഗം. ഇവിടെ ഔപചാരികയുക്തിയുടെ നിയമങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചുള്ള വാദത്തിലൂടെ, വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ളവയല്ലെന്നും, വായനക്കാരന്റെ വ്യക്തിനിഷ്ടമായ തോന്നൽ മാത്രമാണെന്നും സ്ഥാപിക്കുന്നു.

വിലയിരുത്തൽ
ചരിത്രം
അദ്ധ്യാപന രീതി
സ്കൊളാസ്റ്റിക ശൈലി