റബ്ബർ ഒരു ഇലകൊഴിയും വൃക്ഷമാണ്. ഏറെ ബലമില്ലാത്ത ഇതിന്റെ തടി അധികം വളവില്ലാതെ നേരെ വളരുന്നു. സാധാരണ ചുവട്ടിൽ നിന്നും ശാഖകളുണ്ടാകില്ല. ജനുവരി-ഫെബ്രുവരി മാസങ്ങളിൽ റബ്ബർ ഇലകൊഴിക്കുകയും ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ വീണ്ടും തളിർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കമ്പുകളുടെ അഗ്രഭാഗങ്ങളിലും ഇലകളുടെ കക്ഷങ്ങളിലും പൂങ്കുലകളിലായി പൂക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഏകലിംഗികളായ ആൺപൂക്കളും പെൺപൂക്കളും ഒരേ പൂങ്കുലയിൽ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്നു. പൂക്കൾ ചെറുതും മണമുള്ളതും ആയിരിക്കും. ഒരു ശരാശരി വൃക്ഷത്തിൽ 300 കായ്ക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഓരോ കായിലും ഓരോ വിത്തുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മൂന്നറകൾ ഉണ്ടാകും. ഉണങ്ങിയ കായ്കൾ ശബ്ദത്തോടുകൂടി പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും വിത്തുകൾ ഒരു പുതിയവൃക്ഷത്തിനനുയോജ്യമായ ദൂരത്തിൽ ചിതറി വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു.

വിത്തുവഴിയാണ് പ്രവർദ്ധനം നടക്കുന്നത്. അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആറേഴ് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വിത്തു മുളക്കുന്നു. കാലാവസ്ഥാ വ്യത്യാസമനുസരിച്ച് വിവിധസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രവർദ്ധന സമയം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ മൺസൂൺ മഴക്കാലത്തിനു അവസാനമാകുമ്പോഴേക്കും വിത്തുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു

റബ്ബർ ച്ചെടികൾക്ക് കുറഞ്ഞത് 200 സെന്റീമീറ്റർ വാർഷിക വർഷപാതവും 21 °C-ൽ കൂടിയ താപനിലയും ആവശ്യമാണ്. വരൾച്ചയെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇതിനില്ല. മാത്രമല്ല വെള്ളക്കെട്ടിനെ ചേറുക്കാനും ഇതിന് കഴിവില്ല. തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ കാലവർഷം ശക്തമായി ലഭിക്കുന്ന ശ്രീലങ്കയിലെ പടിഞ്ഞാറോട്ട അഭിമുഖമായുള്ള കുന്നുകളും കേരളത്തിലെ പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ ചെരിവുകളും റബ്ബർ കൃഷിക്ക് വളരെ പറ്റിയതാണ്.

റബറും തേനും
പ്രത്യേകതകൾ
ഉപയോഗങ്ങൾ
കൈതച്ചക്ക