കതോലികോസ് കോമിറ്റാസ് (മ. 628) രചിച്ച നിഗൂഢാർഥകവിതകളും സ്തോത്രഗാനങ്ങളുമാണ് ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ അർമീനിയൻ പദ്യസാഹിത്യമാതൃകകൾ. ഗ്രിഗോർനരെകാത്സി (950-1010) അർമീനിയയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായ മിസ്റ്റിക് കവിയായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. അർമീനിയൻ സാംസ്കാരിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ കാലമെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന 11-16 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഉത്കൃഷ്ടമായ പല കാവ്യങ്ങളുടെയും ആവിർഭാവത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. നെർസസ് ഷ്നോർഹാലി (1098-1173) ദേശചരിത്രം പദ്യത്തിലെഴുതി. മതത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ അതിപ്രസരങ്ങളിൽനിന്നും സാഹിത്യം വിമോചിതമായിത്തുടങ്ങിയതിന്റെ സൂചനകൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു. "പൌരസ്ത്യദേശത്തിലെ പറുദീസാനഷ്ടം" എന്ന ബഹുമതി ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ആദാമിന്റെ പുസ്തകം എന്ന മഹാകാവ്യം എഴുതിയ അരാക്വേൽ സിയൂനെത്സി ജീവിച്ചിരുന്നത് 15ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പൂർവാർധത്തിലാണ്.

"അഷൂഘ്" (അറബിയിൽ "കാമുകൻ" എന്ന് അർഥം) എന്ന പേരിൽ പ്രചാരം നേടിയ ധാരാളം ജനകീയ കവികൾ 16-18 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ എണ്ണമറ്റ നാടൻ പാട്ടുകൾ എഴുതി രാജ്യമെങ്ങും ആലപിച്ചുക്കൊണ്ടു നടന്നു. താരാട്ടുപാട്ടുകൾ, പ്രേമഗാനങ്ങൾ, വിലാപഗാനങ്ങൾ, വിവാഹഗാനങ്ങൾ തുടങ്ങി ഇക്കാലത്തു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഇത്തരം പാട്ടുകളുടെ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ അർമീനിയനിൽ സുലഭമാണ്. 10- ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നു സാഹിത്യചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്ന സസൂൻട്ഷി ദേവിദ് (സസൂനിലെ ദാവീദ്) എന്ന വീരഗാഥ ഇക്കാലത്താണു സാർവത്രികപ്രചാരം നേടിയത്. 

കവിത
സാഹിത്യം
യുദ്ധകാല രചനകൾ
യഥാതഥസാഹിത്യം