ബുദ്ധമതപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന ആധാരശിലകളിൽ ഒന്ന് അവർ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തെ സാമൂഹിക ജീവിതവുമായി ഇണക്കി ചെർത്തു എന്നതാണ്. വൈദ്യവും മരുന്നു നിർമ്മാണവും ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളും ചൈത്യങ്ങളും വഴി സമൂഹത്തിന്റെ എല്ലാ കോണുകളിലേക്കും അവർ എത്തിച്ചു. അന്നുവരെ മന്ത്രവാദവും ചില കാട്ടു ചെടികളും മാത്രം ശീലിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതക്കു മുന്നിലേക്ക് അവർ അറിവിന്റെയും ഗവേഷണങ്ങളുടേയും ശക്തി പകർന്നു നൽകി. അശോകൻ തന്നെ നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ മരുന്നുചെടികൾ വളർത്തുന്ന ഔഷധ കേന്ദ്രങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. കണ്ണിന്റെ കാഴ്ചക്കു വേണ്ട ശസ്ത്രക്രിയയിലും മരുന്നുകളിലും അഗ്രഗണ്യരായിരുന്നു ബുദ്ധമതവൈദ്യന്മാർ. തമിഴ്നാട്ടിലുള്ള മരുത്വമല ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രസിദ്ധ ഔഷധ പഠനകേന്ദ്രമായിരുന്ന്. ബേദാന്ത നാഗാർജ്ജുന എന്ന പ്രസിദ്ധനായ ബുദ്ധസന്യാസി (ഭിഷഗ്വരനും) 18 വർഷം ഈ പഠനകേന്ദ്രത്തിൽ പഠിച്ച ശേഷം ചേർത്തലയിലെ തിരുവിഴ എന്ന സ്ഥലത്ത് വരികയും അവിടെ വച്ച് വൈദ്യശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുകയും രോഗീശുശ്രൂഷ ചെയ്യുകയും ചെയ്തതായി രേഖകൾ ഉണ്ട്. നാട്ടുകാരിലേക്ക് വൈദ്യശാസ്ത്രത്ത്റ്റിന്റെ അറിവുകൾ പകർന്ന് നൽകുക വഴി അതിന്റെ സാർവ്വത്രികമാക്കാൻ വലിയ പങ്ക് ബുദ്ധസന്യാസിമാർക്ക് സാധിച്ചു. ഇന്ന് മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൽ അധികം ആയുർവേദം കേരളത്തിൽ പ്രബലമായിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഇത് തന്നെയാണ്.

ബേദാന്ത നാഗാർജ്ജുനന്റെ ഏറ്റവും അമൂല്യമായ സംഭാവനയായി കണക്കാപ്പെട്ടുന്നത് രാസവൈശേഷിക സൂത്ര എന്ന ക്രുതിയാണ്. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും ബുദ്ധഭിക്ഷുവായ നരസിംഹനാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഇതേ നരസിംഹന്റെ അക്ഷീണപ്രയത്നമാണന്നത്തെ കേരളീയ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഔഷധസസ്യങ്ങലെക്കുറിച്ച് അഗാധമായ ജ്ഞാനം ഉണ്ടായത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. 

ക്ഷേത്രാചാരങ്ങൾ
ആയുർവേദം
ബുദ്ധപ്രതിമകൾ
സ്ഥലനാമകാരകങ്ങൾ