1815 ആയപ്പോഴേയ്ക്കും മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പല വധശിക്ഷാരീതികളും നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ശിരഛേദമോ, വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷയോ മാത്രമായിരുന്നു അവശേഷിക്കുന്ന വധശിക്ഷാരീതികൾ. മുന്നൊരുക്കത്തോടു കൂടിയതോ അതിക്രൂരമായതോ ആയ കൊലപാതകങ്ങളോ രാജ്യദ്രോഹമോ മാത്രമായിരുന്നു വധശിക്ഷയർഹിക്കുന്ന കുറ്റങ്ങൾ. 

ജർമൻ അധിനിവേശക്കാലത്ത് വിഡ്കുൺ ക്വിസ്ലിങ് സർക്കാർ 1942 സെപ്റ്റംബറിൽ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കന്നതു സംബന്ധിച്ച തീരുമാനമെടുത്തു. 1943 ആഗസ്റ്റ് 16-നു മാത്രം 19 വധശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു. ഇതിനു മുൻപ് ജർമൻ നിയമത്തിൻ കീഴിൽ 400 നോർവേക്കാരെ വധിച്ചിരുന്നു. 1941-ൽ ബ്രിട്ടനിൽ അഭയം തേടിയിരുന്ന കാബിനറ്റ് യുദ്ധാനന്തരം വധശിക്ഷ നടത്താനുള്ള തീരുമാനമെടുത്തു. 1942 ൽ ശാരീരിക പീഠനത്തിനും കൊലപാതകത്തിനും വധശിക്ഷ നൽകാൻ തീരുമാനമായി. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള ശുദ്ധീകരണത്തിൽ പല വധശിക്ഷകളും നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിൽ 25 നോർവേക്കാരെയും 12 ജർമനിക്കാരെയും വധിക്കുകയുണ്ടായി. 1948 ആഗസ്റ്റ് 27-നാണ് അവസാന വധശിക്ഷ നടപ്പായത്. റാഗ്നർ സ്കാങ്കെ എന്നയാളെ ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് വെടിവച്ച് കൊല്ലുകയായിരുന്നു. 

ആധുനിക കാലത്തെ ഉപയോഗം
പൊതുജനാഭിപ്രായം
മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടി
ചരിത്രം