ലോകത്തിലെ തൊഴിലാളികളേയും അവരോട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾക്കുള്ള ബന്ധവും ആണ് ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ലോകത്തിലെ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ രാജ്യഭേദമില്ലാതെ, വർണ്ണവ്യത്യാസമില്ലാതെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയും സമൂഹത്തിനു മുമ്പാകെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബൂർഷ്വാസിക്കെതിരേ തൊഴിലാളി വർഗ്ഗം നടത്തുന്ന സമരത്തിൽ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ താൽപര്യങ്ങളെ അവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുകയും പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തൊഴിലാളികളെ ഒരു വർഗ്ഗമായി സംഘടിപ്പിക്കുക, ബൂർഷ്വാ മേൽക്കോയ്മയെ മറിച്ചിടുക, തൊഴിലാളിവർഗ്ഗം രാഷ്ട്രീയാധികാരം പിടിച്ചുപറ്റുക എന്നതാണ് അടിസ്ഥാനപരമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ലക്ഷ്യം എന്ന് മാർക്സ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നിലവിലുള്ള സമൂഹത്തിലെ പത്തിലൊമ്പതുപേരുടേയും സ്വകാര്യ സ്വത്ത് പത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പേരുടെ കയ്യിലായിരിക്കുന്നു. ഇത് നശിപ്പിക്കപ്പെടണം, സ്വകാര്യ സ്വത്ത് എന്ന ആശയം തന്നെ ഇല്ലാതാവണം.

ഈ വികാസഗതിയിൽ വർഗ്ഗവ്യത്യാസമെല്ലാം ഇല്ലാതാവുകയും ഒരു വിപുലസമാജമായി സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഉല്പാദനമെല്ലാം കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഭരണാധികാരത്തിനു് അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയസ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെടും. രാഷ്ട്രീയാധികാരം , ശരിയായി പറഞ്ഞാൽ, മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തെ മർദ്ദിക്കാനുള്ള ഒരു വർഗ്ഗത്തിന്റെ സംഘടിതശക്തിമാത്രമാണ്. ബൂർഷ്വാസിയുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ, പരിതസ്ഥിതകളുടെ നിർബന്ധംകൊണ്ട് തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിനു് ഒരു വർഗ്ഗമെന്ന നിലയ്ക്ക് സ്വയം സംഘടിക്കേണ്ടിവരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു വിപ്ലവം മൂലം ത് സ്വയം ഭരണാധികാരിവർഗ്ഗമായിത്തീരുകയും ആ നിലയ്ക്ക് ഉല്പാദനത്തിന്റെ പഴയ ബന്ധങ്ങളെബലം പ്രയോഗിച്ചു തുടച്ചുനീക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ , ഈ ബന്ധങ്ങളോടൊപ്പം വർഗ്ഗവൈരങ്ങളുടേയും പൊതുവിൽ വർഗ്ഗങ്ങളുടേയും നിലനില്പിനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളേയും അതു തുടച്ചുനീക്കുന്നതായിരിക്കും. അങ്ങനെ ഒരു വർഗ്ഗമെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള സ്വന്തം ആധിപത്യത്തേയും അത് അവസാനിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും.

രചന
പ്രസിദ്ധീകരണ ചരിത്രം
II തൊഴിലാളികളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളും
പ്രാധാന്യം