1965-ലെ വേനൽക്കാലത്ത് വാട്ടർലൂ സർവകലാശാലയിലെ ഗസ് ജെർമൻ, ജെയിംസ് ജി. മിച്ചൽ, റിച്ചാഡ് ഷേർലി, റോബർട്ട് സാങ്കേ എന്നീ നാലു ബിരുദവിദ്യാർത്ഥികൾ പീറ്റർ ഷാന്റ്സിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഐ.ബി.എം. 7040 കമ്പ്യൂട്ടറിനുവേണ്ടി ഒരു ഫോർട്രാൻ കമ്പൈലർ വികസിപ്പിച്ചു. ഇതാണ് വാട്ട്ഫോർ. അതിവേഗത്തിലുള്ള കമ്പൈലിങ്ങും, കമ്പൈൽ ചെയ്യുന്ന സമയത്തും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന സമയത്തുമുള്ള പ്രോഗ്രാമിലെ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ഫലപ്രദമായ സൗകര്യങ്ങളുമായിരുന്നു ഈ കമ്പൈലർ സൃഷ്ടിക്കുപിന്നിലെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ. ഈ കമ്പൈലറിലിൽ ലിങ്കിങിന് പ്രത്യേകഘട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് സിന്റാക്സ് കുഴപ്പങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ഫോർട്രാൻ പ്രോഗ്രാമുകൾ നേരിട്ട് പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നു. പ്രൊഫസർ ജെ. വെസ്ലി ഗ്രാഹാം ആയിരുന്നു ഈ പദ്ധതിക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിച്ചിരുന്നത്.

ലളിതമായ ഒറ്റഘട്ടമുള്ള ഈ പ്രക്രിയ പുതിയ പ്രോഗ്രാമർമാർക്ക് കാര്യമായ സമയവും കമ്പ്യൂട്ടർ വിഭശേഷിയും ചെലവാക്കാതെ പ്രോഗ്രാമിങ് പഠിക്കുന്നതിന് ഏറെ സഹായിച്ചു. പ്രോഗ്രാമിൽ ചരങ്ങൾ നിർവചിക്കാതെ ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് തുടക്കക്കാരായ പ്രോഗ്രാമർമാർക്ക് സാധാരണ സംഭവിക്കുന്ന തെറ്റാണ്. നിർവചിക്കാത്ത ചരങ്ങളെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് നൂതനമായ ഒരു രീതിയാണ് വാട്ട്ഫോറിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ചരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന മെമ്മറി സ്ഥാനത്തെ പാരിറ്റി ബിറ്റിനെ തെറ്റായി രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചരങ്ങളിൽ നിന്നും വിവരങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോളുണ്ടാകുന്ന പാരിറ്റി എറർ ഇന്ററപ്റ്റിനെ കൈകാര്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിർവചിക്കാത്ത ചരങ്ങളെ കണ്ടെത്തി ഉപയോക്താവിന് സന്ദേശം രീതിയായിരുന്നു ഇത്. സി.പി.യുവിന് കാര്യമായ പ്രവർത്തനഭാരം ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നില്ലെന്നത് ഈ രീതിയുടെ മേന്മയായിരുന്നു.

വാട്ട്ഫോർ വളരെപ്പെട്ടെന്ന് പ്രശസ്തിയാർജ്ജിക്കുകയും 75-ഓളം സ്ഥാപനങ്ങളിലെ ഐ.ബി.എം. 7040 സിസ്റ്റങ്ങളിൽ അത് ഉപയോഗിക്കാനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

വാട്ട്ഫോർ 7040
ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ
മറ്റു തട്ടകങ്ങളിൽ
വാട്ട്ഫൈവ്