ആദ്യത്തെ ഡാർട്ട്മൗത്ത് ബേസിക്കിന് (പതിപ്പ് 3 മുതൽ), അസാധാരണമായി, MAT എന്ന ഒരു മാട്രിക്സ് കീവേഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ കീവേഡ് പിൽക്കാലത്തെ മിക്ക മൈക്രോകമ്പ്യൂട്ടർ ബേസിക് വകഭേദങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും 1968-ലെ മാന്വലിൽനിന്നെടുത്ത താഴെക്കാണുന്ന ഉദാഹരണത്തിൽ ഇൻപുട്ട്സംഖ്യകൾ സ്വീകരിച്ച് ശേഖരിക്കാനായി ഈ കീവേഡ് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വീകരിക്കുന്ന സംഖ്യകളുടെ ശരാശരി കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള പ്രോഗ്രാമാണ് താഴെക്കാണുന്നത്:
5 LET S = 0
10 MAT INPUT V
20 LET N = NUM
30 IF N = 0 THEN 99
40 FOR I = 1 TO N
45 LET S = S + V(I)
50 NEXT I
60 PRINT S/N
70 GO TO 5
99 END
ഹോം കമ്പ്യുട്ടറുകളിലെ പുതിയ ബേസിക് പ്രോഗ്രാമർമാർ, കെർണിങ്ഹാനും റിച്ചിയും ചേർന്ന് പ്രശസ്തമാക്കിയ, ഹലോ വേൾഡ് പോലെയുള്ള ലളിതമായ പ്രോഗ്രാമുകളാണ് തുടക്കത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്.
10 PRINT "Hello, World!"
140 END
ബേസികിന്റെ PRINT നിർദ്ദേശമുപയോഗിച്ച് ഒരു സന്ദേശം സ്ക്രീനിൽ വരുത്തുക എന്നതാണ് ഇത്തരം പ്രോഗ്രാമുകളുടെ ഉദ്ദേശ്യം. പലപ്പോഴും ഒരു അനന്ത ലൂപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് സ്ക്രീനിൽ മുഴുവനായും ഒരു സന്ദേശം നിറക്കാനുള്ള പ്രോഗ്രാമുകളും തുടക്കക്കാർ ചെയ്തുകാണുന്നു.

എം.എസ്.എക്സ്. ബേസിക്, ജി.ഡബ്ല്യു. ബേസിക് മിക്ക ഒന്നാംതലമുറയിലെ ബേസിക് ഇന്റർപ്രട്ടറുകളും ലളിതമായ ഡാറ്റാടൈപ്പുകളും, ലൂപ്പുകളും അരേകളും പിന്തുണച്ചിരുന്നു. താഴെക്കാണുന്ന ഉദാഹരണം ജി.ഡബ്ല്യു. ബേസിക്കിനുവേണ്ടി എഴുതിയിരിക്കുന്നതാണെങ്കിലും ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി മിക്ക ബേസിക് വകഭേദങ്ങളിലും പ്രവർത്തിക്കും.
10 INPUT "What is your name: ", U$
20 PRINT "Hello "; U$
30 INPUT "How many stars do you want: ", N
40 S$ = ""
50 FOR I = 1 TO N
60 S$ = S$ + "*"
70 NEXT I
80 PRINT S$
90 INPUT "Do you want more stars? ", A$
100 IF LEN(A$) = 0 THEN GOTO 90
110 A$ = LEFT$(A$, 1)
120 IF A$ = "Y" OR A$ = "y" THEN GOTO 30
130 PRINT "Goodbye "; U$
140 END

ഈ പ്രോഗ്രാമിന്റെ പ്രവർത്തനഫലം താഴെക്കാണുന്നരീതിലാണ്:

രണ്ടാംതലമുറ ബേസിക്കുകളിൽ (ഉദാഹരണങ്ങൾ: ക്വിക്ക്ബേസിക്, പവർബേസിക്) നിരവധി പ്രത്യേകതകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു. പ്രധാനമായും ഘടനാപരമായതും (structured) പ്രോസീജർ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയതുമായ (procedure-oriented) പ്രോഗ്രാമിങ്ങിനുള്ള ഘടകങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. ബേസിക്കിന്റെ തുടക്കം മുതലേയുള്ള പ്രത്യേകതയായ വരികൾക്ക് ക്രമസംഖ്യയിടുക എന്ന രീതി ഉപേക്ഷിക്കുകയും (ക്രമസംഖ്യ വേണമെങ്കിൽ ഉപയോഗിക്കാം) പകരം ലേബലുകൾ (GOTO നിർദ്ദേശത്തിനു വേണ്ടി) ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രോസീജ്യറുകളുടെ അഥവാ സബ്റൂട്ടീനുകളുടെ ഉപയോഗം കൊണ്ടുവരുകയും, ഈ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ പ്രോഗ്രാമുകൾക്ക് കൂടുതൽ ലളിതവും വഴക്കമുള്ളതുമായ രൂപം കൈവരുകയും ചെയ്തു.
INPUT "What is your name: ", UserName$
PRINT "Hello "; UserName$
DO
LOOP WHILE UCASE$(Answer$) = "Y"
PRINT "Goodbye "; UserName$
വിഷ്വൽ ബേസിക്, റിയൽബേസിക്, സ്റ്റാർഓഫീസ് ബേസിക്, ബ്ലിറ്റ്സ്‌മാക്സ് എന്നിവപോലുള്ള മൂന്നാംതലമുറ ബേസിക് വകഭേദങ്ങളിൽ [[Object-oriented programming|ഓബ്ജക്റ്റ് ഓറിയെന്റഡ്, [[Event-driven programming|ഇവന്റ്-ഡ്രിവൺ]] പ്രോഗ്രാമിങ്ങിനുള്ള പിന്തുണ നൽകി. ഇവിടെ പ്രൊസീജ്യറുകളും ഫങ്ഷനുകളും ഏതെങ്കിലും ഓബ്ജക്റ്റിന്റെ മെത്തേഡ് ആയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. (ഉദാഹരണത്തിന് സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന ഒരു ബട്ടൺ ഓബ്ജക്റ്റിന്റെ ക്ലിക്ക് എന്ന മെത്തേഡ്, ബട്ടണിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.)

താഴെക്കാണുന്നത് [[Visual Basic .NET|വിഷ്വൽബേസിക് ഡോട്ട് നെറ്റിലുള്ള]] ഉദാഹരണമാണ്:
Public Class StarsProgram
End Class



ഐബിഎം പിസിയും അനുരൂപികളും
ചരിത്രം
വൻവളർച്ച: ഗാർഹിക കമ്പ്യൂട്ടർ യുഗം
ഉദാഹരണങ്ങൾ