യെൻഡാബൂസന്ധിയിലൊപ്പുവച്ച ബർമീസ് രാജാവ് പഗിയിഡോവ (Hpagyidoa) ആയിരുന്നു. പുതിയ ബർമീസ് രാജാവായ തറവഡി (ഭ. കാ. 1837-45) ഈ സന്ധിവ്യവസ്ഥകൾ മാനിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അവായിലെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റിന് സൗഹൃദപൂർണമായ പെരുമാറ്റം ബർമീസ് ഭരണാധികളിൽനിന്നും ലഭ്യമാകാഞ്ഞതിനാൽ 1840-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡൻസി അടച്ചുപൂട്ടേണ്ടിവന്നു. 1826-ലെ സന്ധിക്കുശേഷം ബർമയുടെ ദക്ഷിണതീരങ്ങളിൽ പാർത്തിരുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കച്ചവടക്കാർക്ക് റംഗൂൺ ഗവർണർ പ്രോത്സാഹനങ്ങളൊന്നും ചെയ്തു കൊടുത്തില്ല. കച്ചവടക്കാരുടെ സങ്കടനിവാരണത്തിനായി ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റ് ഇടപെടണമെന്ന് ഇവർ അഭ്യർഥിച്ചു. തുടർന്ന് ഗവർണർ ജനറൽ ഡൽഹൗസി (1812-60) കൊമഡോർ ലാംബെർട്ടിനെ ബർമയിലെ രാജാവായ പാഗന്റെ (ഭ.കാ. 1845-52)യുമായി സംഭാഷണങ്ങൾക്കായി അയച്ചു. ലാംബെർട്ട് നിർദ്ദേശിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ, യുദ്ധമൊഴിവാക്കാൻവേണ്ടി, ബർമാരാജാവ് സമ്മതിച്ചു. റംഗൂൺ ഗവർണറെ മാറ്റി, പുതിയ ഗവർണറെ നിയമിച്ചു. എന്നാൽ ചില ഇംഗ്ലീഷ് നാവികോദ്യോഗസ്ഥൻമാരെ പുതിയ ഗവർണർ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്താൻ സമ്മതിച്ചില്ല എന്ന കാരണംപറഞ്ഞ് ലാംബെർട്ട് റംഗൂൺ തുറമുഖത്തെ ഉപരോധിച്ചു; ഒരു ബർമീസ് കപ്പൽ പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. 1852 ഏപ്രിൽ 1-ഓടുകൂടി നഷ്ടപരിഹാരമായി ഒരു ലക്ഷം പവൻ ബർമാക്കാർ നൽകണമെന്നുള്ള ലാംബെർട്ടിന്റെ അന്ത്യശാസനം തിരസ്കരിച്ചതോടെ രണ്ടാം ആംഗ്ലോ-ബർമീസ് യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ജനറൽ ഗോഡ്വിന്റെയും അഡ്മിറൽ ഓസ്റ്റന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളം റംഗൂണിലെത്തി; മർതബാൻ കീഴടക്കി. റംഗൂണിലെ പ്രസിദ്ധ പഗോഡ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം നശിപ്പിച്ചു; ബസ്സീനും കീഴടക്കി. ഡൽഹൗസി നേരിട്ട് 1852 സെപ്റ്റംബറിൽ-ൽ റംഗൂണിലെത്തി. ഒക്ടോബറിൽ പ്രോമും, നവംബർ-ൽ പെഗുവും കീഴടക്കി. 1852 ഡിസംബർ 20-ന് ഡൽഹൗസി ഒരു വിളംബരം മൂലം, ലോവർ ബർമ (പെഗു) ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യയോടു ചേർത്തു; അതോടെ ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിന്റെ പൂർണമായ അധീശത്വം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കു ലഭിച്ചു. പുതിയതായി ലഭിച്ച പ്രദേശത്തിന്റെ ചുമതല മേജർ ആർതർ ഫെയറിനെ ഏല്പിച്ചു.

യെൻഡാബൂ സന്ധി
മൂന്നാം യുദ്ധം (1886)
രണ്ടാം യുദ്ധം (1852)
ഒന്നാം യുദ്ധം (1824-26)