ലീയുടെ കഥപറയാനുള്ള കഴിവിനെ അവരുടെ രചനാശൈലിയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ അംശമായി നിരൂപകർ കണക്കാക്കുന്നു. ഒരു നിരൂപണം "തന്ത്രപരമായ അത്യുജ്ജ്വലത" (tactical brilliance) എന്നാണ്‌ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. മറ്റൊരു പണ്ഡിതൻ ഇപ്രകാരം എഴുതി : "കഥ പറയാനുള്ള അസാമാന്യമായ കഴിവ് ഹാർപ്പർ ലീക്കുണ്ട്. അവരുടെ കല ദൃശ്യവും ചലച്ചിത്രസമാനമായ ഒഴുക്കുള്ളതുമാണ്‌. പരിണാമത്തിന്റെ ഏച്ചുകെട്ടലുകളില്ലാതെ ഒരു രംഗം മറ്റൊന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുന്നു." ചുറ്റുപാടുകളെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന കുട്ടിയും ബാല്യകാലം അയവിറക്കുന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയും ചേർന്ന വ്യക്തിയാണ്‌ നോവലിലെ കാഥിക. ആഖ്യാനത്തിലെ ഈ മിശ്രണവും ഫ്ലാഷ്ബാക്കിന്റെ ഉപയോഗവും വീക്ഷണകോണുകൾ കൊണ്ട് കളിക്കാൻ നോവലിസ്റ്റിനെ സഹായിക്കുന്നു. കുട്ടികളുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ, മുതിർന്നവരുടെ പരിതഃസ്ഥിതികൾ, മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ, ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത സാമ്പ്രദായികത എന്നിവയെയെല്ലാം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ആഖ്യാനരീതി "ആനന്ദജനകമാംവിധം വഞ്ചിക്കുന്ന" (delightfully deceptive) നോവലായി "റ്റു കിൽ എ മോക്കിങ്ങ്ബേർഡിനെ" മാറ്റുന്നു. എന്നാൽ സ്കൗട്ടിന്റെ ഭാഷയിലെ സങ്കീർണ്ണതയെയും കാര്യങ്ങൾ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവിനെയും വായനക്കാർ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനും ഇത് വഴിവയ്ക്കുന്നു. സ്കൗട്ടിനെയും ജെമിനെയും പോലെ പൂർണ്ണമായ സംരക്ഷണത്തിൽ വളരുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ടോമിന്റെ ജീവൻ തന്നെ തുലാസിലായുള്ള വിചാരണയുടെ ഗുരുത്വം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശേഷിയെ ഹാർഡിങ്ങ് ലെമേ, നോവലിസ്റ്റും വിമർശകനുമായ ഗ്രാൻവിൽ ഹിക്ക്സ് എന്നിവർ ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ദുഃഖപര്യവസായിയായ കഥയിലും ഹാസ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ലീയുടെ രീതിയെപ്പറ്റി ജാക്വലിൻ ടാവെർണിയെർ-കർബിൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു : "ചിരി സുന്ദരമായ പുറംതൊലിക്കടിയിലുള്ള പഴുപ്പിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു, അതിനെ വിലകുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: ഒരാൾ നോക്കിച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നിനും അയാളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധ്യമല്ല." ആൺകുട്ടികളെ തല്ലുകയും സാധാരണ പെൺകുട്ടികളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതിരിക്കുകയും വെറുതെ തെറിപറയുകയും ചെയ്യുന്ന സ്കൗട്ട് ചിരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രമാണ്‌. എന്നാൽ സ്കൗട്ടിന്റെ വീക്ഷണകോണിലൂടെ കഥ പറയുന്ന ലീ ഹാസ്യാനുകരണം, ആക്ഷേപഹാസ്യം, നിന്ദാസ്തുതി എന്നിവയിലൂടെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങളെയാണ്‌ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതെന്ന് ടാവെർണിയെർ-കർബിൻ പറയുന്നു. തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് വാക്കുനൽകിയ ഡിൽ ജെമിനോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത സ്കൗട്ട് ഡിൽ തന്നെ ഗൗനിക്കാനുള്ള എറ്റവും നല്ല മാർഗ്ഗം അവനെ തല്ലുകയാണെന്ന് കരുതുന്നു - അനേകം തവണ ഇത് പ്രവൃത്തിയിൽ കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്കൗട്ടിന്റെ സ്കൂളിലെ ആദ്യ ദിനം അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ ലീ ആക്ഷേപഹാസ്യമാണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ആറ്റികസ് അവളെ എഴുത്തും വായനയും പഠിപ്പിച്ചതിനാലുണ്ടായ "നാശം" ഇല്ലാതാക്കണമെന്നും ആറ്റികസിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ പഠിക്കരുതെന്നുമാണ്‌ അദ്ധ്യാപിക സ്കൗട്ടിനോട് പറയുന്നത്. തമാശയല്ലാത്ത സംഭവങ്ങളെ നിന്ദാസ്തുതിയിലൂടെയാണ്‌ ലീ വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. വർണ്ണവിവേചനത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന മേകോംബ് സമൂഹം എന്നിട്ടും എങ്ങനെ "നന്നായിരിക്കാൻ" ആത്മാർത്ഥമായി പരിശ്രമിക്കുന്നു എന്ന് സ്കൗട്ടും ജെമും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആക്ഷേപഹാസ്യവും നിന്ദാസ്തുതിയും ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ നോവലിന്റെ പേരിന്‌ സാധ്യമായ മറ്റൊരു വിശദീകരണവും ടാവെർണിയെർ-കർബിൻ നൽകുന്നു : പുസ്തകത്തിലൂടെ ലീ വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും നീതിന്യയവ്യവസ്ഥയെയും എല്ലാം കളിയാക്കുകയാണ്‌ (mocking).

കഥ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ ലീ ഉപയോഗിക്കുന്ന രസമുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളെയും നിരൂപകർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആറ്റികസ് പട്ടണത്തിനു പുറത്തുപോകുമ്പോൾ ജെം കളിക്കിടെ പള്ളിയിലെ സഹപാഠിയെ പള്ളിയിലെ ചൂളയ്ക്കടുത്തായി പൂട്ടിയിടുന്നു. വീട്ടുജോലിക്കാരിയായ കാല്പൂർണിയ കുട്ടികളെ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്കായുള്ള പള്ളിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവരുടെയും ടോമിന്റെയും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കുട്ടികൾക്ക് ധാരണ നൽകാൻ ഈ സംഭവം സഹായിക്കുന്നു. ഹാലോവീൻ പരിപാടികൾക്കിടെ ഉറങ്ങിപ്പോകുന്ന സ്കൗട്ട് നാടകത്തിൽ രംഗത്തെത്തുന്നത് കാണികൾക്കിടയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്ക് കാരണമാകുന്നു. നാടകവേഷത്തിൽ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ സ്കൗട്ട് തീരുമാനിക്കുന്നു. ബോബ് യൂവെൽ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ ഈ വേഷമാണ്‌ സ്കൗട്ടിനെ രക്ഷിക്കുന്നത്

ചലച്ചിത്രം
ആവിഷ്കാരങ്ങൾ
പ്രതിപാദ്യവിഷയങ്ങൾ
രചനാശൈലി