സംസ്കൃത കാവ്യങ്ങൾ എഴുതാൻ ദ്രാവിഡ ഭാഷയിൽ ഗ്രന്ഥ ലിപി സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു. അത് പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഒരു വളച്ചൊടിക്കൽ ആ വാനാണ് സാധ്യത. കുടാതെ മലയാള തുല്യമായ ഗ്രന്ഥ ലിപിയിൽ  തമിഴ് എഴുതി എന്നത് കൊണ്ട് അത് മലയാളം ആവുക ഇല്ല.

മലയാള ഭാഷ എഴുതുന്നതിനായി ഗ്രന്ഥ ലിപി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കാം. ഒരു കാലത്ത് തമിഴ് എഴുതുന്നതിനും ഉപയോഗിച്ചു എന്നാൽ ചെന്തമിഴ് എഴുതാൻ 30 അക്ഷരങ്ങൾ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാനാകൂ, 50 അക്ഷരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ അത് ചെന്തമിഴിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് മലയാള സമാനമായ പുർവ്വ തമിഴ് ആകും. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭാഷാ സംസ്കൃതം ആണെന്നുള്ളത് പണ്ഡിതന്മാരുടെ തെറ്റിദ്ധാരണമാണ് മൂല തമിഴിന്റെ സ്വത്വം അത് തന്നെയാണ്. സംസ്കൃതം എഴുതുന്നതിന് അത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു മറ്റ് ലിഖിതങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ മറവ് ചെയ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്തു എന്ന് മാത്രം. 30 അക്ഷരം ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് ചെന്തമിഴിന്റെ വ്യവസ്ഥ. ദക്ഷിണ പ്രാകൃതം അഥവാ മൂലദ്രാവിഡം എഴുതുന്നതിനും ബ്രഹ്മ ലിപിയാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് ദേശം നാടുകളായി ചുരുങ്ങിയപ്പോൾ കാലം, കല, ദേശം ഇവയുടെ പ്രേരണയിൽ ബ്രഹ്മി ലിപി ദക്ഷിണ മേഖലയിൽ പരിണവിച്ച് ഗ്രന്ഥ ലിപിയായി മാറുകയാണ് സംഭവിച്ചത്. കാലക്രമേണ ഇങ്ങനെ പരിണമിച്ചതിനെ സംസ്കൃതം എഴുതുന്നതിനായി രു പപ്പെടുത്തി എന്നുെത് തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടാണ്. കണ്ട് കിട്ടിയ ഗ്രന്ഥമലയാളത്തിന് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതലെ ലഭ്യമാണ്. ഗ്രന്ഥ ലിപിയിൽ നിന്ന് പരിണാമ പ്രകാരം ആധുനിക മലയാള ലിപി എന്നതിൽ നിരവധി തെളിവുകൾ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. കുടാതെ മലയാള ലിപിയുമായുള്ള സാമ്യത ഗ്രന്ഥ ലിപി മലയാള ഭാഷയിൽ നിലനിന്ന ലിപി അനുകരിച്ച് തമിഴിൽ ഗ്രന്ഥം എഴുതാനുള്ള അക്ഷരങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചതും അവയ്ക്ക് ഗ്രന്ഥ ലിപി എന്ന പേര് നൽകിയതും ആവാം. മലയാളത്തിൽ മുന്നേ തന്നെ  "ഴ "അടക്കം എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു വാഴപ്പള്ളി ശാസനം ഇതിന് തെളിവാണ്, എന്ന വസ്തുത മുന്നിൽ നിൽക്കെ ഗ്രന്ഥ ഭാഷ  മലയാള അനുകരണ ഭാഷയായി കണക്കാക്കാം.
ബ്രഹ്മി ലിപിയിൽ 50 ഓളം അക്ഷരങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ തന്നെ അതിൽ നിന്ന് പരിണാമം കൊണ്ട ഗ്രന്ഥ ലിപിക്ക് 50 അക്ഷരങ്ങൾ തന്നെ സ്വഭാവികമായി ഉണ്ടാവും.ചെന്തമിഴ് കാവ്യഭാഷയായി നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ നയപ്രകാരം 30 അക്ഷരങ്ങളായി ചുരുക്കി എന്നതാണ് സത്യം.

മലയാള ലിപി
വട്ടെഴുത്ത് ലിപി
ഗ്രന്ഥ ലിപി
ബ്രഹ്മി ലിപി