പാഷണ്ഡത ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരുന്നു മതദ്രോഹവിചാരണകളുടെ മുഖ്യമായ ലക്ഷ്യം. അതിനാൽത്തന്നെ മതംമാറ്റിയ ക്രൈസ്തവർ തങ്ങളുടെ പൂർവ്വമതത്തിലെ രീതികൾ പിന്തുടരുന്നതിനെ മിക്കപ്പോഴും ഹിന്ദുക്കളോടും മുസ്ലീമുകളോടും ചെയ്തതിലും കൂടുതൽ ക്രൂരമായിട്ടാണ് മതദ്രോഹവിചാരകർ നേരിട്ടത്. മുൻമതങ്ങളിലെ രീതി എന്തെങ്കിലും പിന്തുടരുന്നത് അക്രൈസ്തവവും നയവിരുദ്ധവുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

തിരിച്ച് സ്വമതത്തിലേക്ക് പോകുന്നതു തടയാനാണ് പ്രധാനമായും മതദ്രോഹവിചാരണകൾ നടത്തിയിരുന്നത്. ഇതിന് ദൂരവ്യാപകങ്ങളായ ഫലങ്ങളാണ് പലപ്പോഴും ഉണ്ടായത്. 1736 -ൽ ഉണ്ടാക്കിയ നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം 42 -ലേറേ ഹിന്ദു മതാചാരങ്ങൾ നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവയിൽ കുടുമ വയ്ക്കുന്നതും പൂണൂൽ ധരിക്കുന്നതും നമസ്തേ പറഞ്ഞു ഉപചാരം ചെയ്യുന്നതും, ചെരിപ്പിടുന്നതും, പള്ളിയിൽ കയറുമ്പോൾ ചെരിപ്പ് പുറത്ത് ഊരി വയ്ക്കുന്നതും വീടിന് മുൻപിൽ തുളസി നടുന്നതുമെല്ലാം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത്, പരമ്പരാഗതമായ സാംസ്കാരികരീതികളായ വ്രതമെടുക്കുന്നത്, വീട്ടുമുറ്റത്ത് തുളസി നടുന്നത്, ആഘോഷങ്ങൾക്കും അലങ്കാരങ്ങൾക്കും പൂക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്, വിവാഹം പോലുള്ള ചടങ്ങുകളിൽ അടക്കയും വെറ്റിലയും ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നിവയെല്ലാം വേരോടെ പിഴുതെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആയിരുന്നു (റോബിൻസൺ, 2000). അടിച്ചൊതുക്കാനുള്ള നിയമങ്ങൾ, അമ്പലങ്ങളും മുസ്ലീം ആരാധനാലയങ്ങളും തകർക്കൽ, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾ കത്തിക്കൽ, പിഴകൾ, അനാഥരെ നിർബന്ധമായി മതംമാറ്റൽ എന്നീ രീതികളെല്ലാം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതമുണ്ടാക്കുന്ന മറ്റു ചില നിയമങ്ങൾ പാരമ്പര്യസംഗീതം നിരോധിച്ചതും ആഘോഷാവസരങ്ങളിലുള്ള സംഗീതം നിരോധിച്ചതുമൊക്കെയാണ്. പകരം അവിടെ പാശ്ചാത്യസംഗീതമേ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മതംമാറ്റത്തോടെ സ്വന്തം പേരും മാറ്റപ്പെടുന്നവർക്ക് അവരുടെ പഴയ പേര് ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭക്ഷണശീലങ്ങളിലും നാടകീയമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ഒരു കാലത്ത് ഉപയോഗിക്കാനേ പാടില്ലാതിരുന്ന പന്നിമാംസവും പശുമാംസവും ഗോവയിലെ ഭക്ഷണശീലങ്ങളുടെ ഭാഗമായി. മദ്യവും ഭക്ഷണശീലങ്ങളിൽ എത്തി.

പോർച്ചുഗലിൽ നിലവിലിരുന്ന ബറോക് രീതി കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തിലും ജനകീയരീതിയായി. അങ്ങനെ ഗോവയുടെ തനതായ രീതികളെല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞ് ഗോവക്കാർ പാശ്ചാത്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്താനികളിലെ വരേണ്യർ തങ്ങളെത്തന്നെ കുറെക്കൂടി സാംസ്കരികമായി ഉയർന്ന പോർച്ചുഗീസ് സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൊണ്ടാടാൻ തുടങ്ങി.

എങ്കിലും പല ഗോവക്കാരും തങ്ങളുടെ പഴയ ഹൈന്ദവാചാരങ്ങളെ വിട്ടുപോവാതെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയുണ്ടായി, അങ്ങനെയുള്ളവരെ മതംവിട്ടുപോയവരായിക്കരുതി വധശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതിനാൽ ധാരാളം പേർ ഗോവ വിട്ടു പലായനം ചെയ്യുകയും അടുത്തുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുകയും ചെയ്തു. ചെറിയൊരു ഭാഗം ഡെക്കാനിലേക്കും വലിയൊരു ഭാഗം കാനറയിലേക്കും രക്ഷപ്പെട്ടു.

മതദ്രോഹവിചാരണകളാൽ നാടുവിട്ടവരെല്ലാം ക്രിസ്തുമതം ഉപേക്ഷിക്കുവാനല്ല അങ്ങനെ ചെയ്തത്, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യരീതികളായ ഹിന്ദുമതത്തിലെ ശീലങ്ങൾ തുടരാൻ കൂടിയുള്ള അവകാശത്തിനായാണ്.

ഇത്തരം നാടുവിടൽ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹങ്ങൾക്കു രൂപം കൊടുത്തു: ഉത്തരകാനറയിൽ കർവാരി കത്തോലിക്കരും, ദക്ഷിണ കാനറയിൽ മംഗലാപുരം ക്രിസ്ത്യാനികളും.

മതദ്രോഹവിചാരണകൾ ഗോവയിലേക്ക് വരുന്നു
ഹൈന്ദവപീഡനം
ഗോവയിലെ ക്രൈസ്തവരെ പീഡിപ്പിച്ചത്
പോർചുഗീസിലെ മതദ്രോഹവിചാരണകൾ