1947 ജൂലൈയിൽ ചന്ദാമാമയുടെ ആദ്യത്തെ പതിപ്പ് പുറത്തിറങ്ങി. മാഗസിൻ സ്ഥാപകൻ എഡിറ്റർ ബി. നാഗി റെഡ്ഡി പിന്നീട് തെന്നിന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രമുഖ ചലച്ചിത്ര നിർമാതാവായി മാറി. നാഗി റെഡ്ഡിയുടെ സുഹൃത്തായ ചക്രപാണി മാസികയ്ക്കു പിന്നിലുള്ള ശക്തിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം, ലക്ഷ്യം വായനക്കാരനെ മനസ്സിലാക്കൽ എന്നിവയും മാസികയ്ക്ക് പേരും പ്രശസ്തിയും നേടിക്കൊടുത്തു.1947 ജൂലൈയിൽ തെലുങ്കിലും തമിഴിലും ആദ്യമായി "അംബുലിമാമ" എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1949 ജൂലൈയിൽ കന്നഡ പതിപ്പ് ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് 1949 ആഗസ്ത് [ഹിന്ദി]]യിലും. 1952 ഏപ്രിലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മറാത്തി (ചന്ദോബ), മലയാളം (അമ്പിളി അമ്മാവൻ എന്ന പേരിൽ), 1954 ൽ ഗുജറാത്തി, 1955- ൽ ഇംഗ്ലീഷ്, 1955, ഒറിയ (ജഹ്നനാമം), 1956 -ൽ സിന്ധി 1972- ൽ ബംഗാളി, 1975- ൽ പഞ്ചാബി, 1976- ൽ ആസാമീസ്, 1978 -ൽ സിംഹള, 1984- ൽ സംസ്കൃതം, 2004- ൽ സാൻഡലി എന്നിവയിലും പ്രസിദ്ധീകരണം നടത്തി. പഞ്ചാബി, സിന്ധി, സിൻല എഡിഷനുകൾ ഒരു ചെറിയ കാലയളവിൽ മാത്രമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. 1957 ഒക്ടോബർ മുതൽ 1970 ജൂൺ വരെ ഇംഗ്ലീഷിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല. തൊഴിൽ തർക്കങ്ങൾ കാരണം 1998-ൽ മാസിക പ്രസിദ്ധീകരണം അവസാനിപ്പിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും ഒരു മാസത്തിനുശേഷം മാസിക വീണ്ടും പുനഃരാരംഭിച്ചിരുന്നു. ഇത് 12 ഇന്ത്യൻ, ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷകളിലും ലഭ്യമായിരുന്നു.

പല പതിറ്റാണ്ടുകളായി ചന്ദാമാമയുടെ ചിത്രകാരന്മാർ മാസികയുടെ രൂപം നിർവ്വചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർ എം.ടി.വി. ആചാര്യ, ടി. വീര രാഘവൻ. വാപ്പാ എന്ന് ഒപ്പുവച്ച വദ്ദാദി പാപ്പയ്യ; കേശവ എന്ന് ഒപ്പുവച്ച കേശവ റാവു; എം ഗോഖലെ എന്നിവരായിരുന്നു. 1951-ൽ ചന്ദാമാമയിൽ ചേർന്ന ശങ്കർ എന്ന കെ. ശിവശങ്കരൻ എന്നിവർ 1951 മുതൽ 2011വരെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. 6 ദശാബ്ദങ്ങളുടെ അനിയന്ത്രിത ബന്ധത്തിൽ! ശക്തിദാസ് പോലുള്ള പിൽക്കാല കലാകാരന്മാർ, റസി ആയി ഒപ്പുവച്ച എം. കെ. ബാഷ; ഗാന്ധി അയ്യ, അക്ക ഗാന്ധി, പി മഹേഷ് (മാഹി) എന്നിവരും മാസിക നിലവിലുള്ള സമയത്ത് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.തുടക്കത്തിൽ, കവറുകൾ നാലു നിറങ്ങളിലാണ് അച്ചടിച്ചത്. ഉൾപേജുകളിൽ ചിത്രീകരണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ പദത്തിന്റെ കർശനമായ അർത്ഥത്തിൽ, ചന്ദമാമയുടെ ഓരോ പേജിലും ഒരു ചിത്രത്തോടൊപ്പം ഒരു ചിത്രകഥ നിര തന്നെയുണ്ടെങ്കിലും ചന്ദമാമ ഒരു കോമിക്ക് പുസ്തകമായിരുന്നില്ല. 

തനതായ ശൈലിയിലെ കഥപറച്ചിൽ
21-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചന്ദാമാമ
ചരിത്രം
ഉടമസ്ഥാവകാശം