നോയൽ ബ്രൗൺ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള ഒരു സ്വകാര്യ ബിൽ 1981 മാർച്ചിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ഫിയന ഫൈൽ സർക്കാർ ബില്ലിന്റെ ആദ്യവായനയിൽ തന്നെ വോട്ടെടുപ്പിലൂടെ ഇത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ഫൈൻ ഗേൽ പാർട്ടി ഇതിന്റെ ആദ്യവായനയിൽ പിന്തുണച്ചിരുന്നു. ലേബർ പാർട്ടി വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുന്നതിനെ പിന്തുണച്ചു. നിയമമന്ത്രി ജെറി കോളിൻസ് ബില്ലിനെ എതിർത്തു സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അപ്പോൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന നാലു കേസുകളിലെ വധശിക്ഷയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിച്ചു. "നാം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അടുത്ത കാലത്തു നടക്കുന്ന അക്രമങ്ങൾ കാരണം പോലീസിനെ ആയുധമണിയിക്കാനുള്ള സമ്മർദ്ദം ശക്തമാകും" എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. 1981-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം ഗേൽ-ലേബർ കൂട്ടുകക്ഷി മന്ത്രിസഭ സമാനമായൊരു ബിൽ സെനദിൽ (സഭ) അവതരിപ്പിച്ചു. അത് പാസാകുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ ബിൽ ഡൈലിൽ (സഭ) എത്തും മുൻപ് സർക്കാർ വീണു. അടുത്ത ഇലക്ഷനു ശേഷം മറ്റൊരു സ്വകാര്യ ബിൽ (ഷേൻ റോസ് അവതരിപ്പിച്ചത്) പാർലമന്റിലെത്തി. പക്ഷേ 1990-ലും ഇത് ചുവപ്പുനാടയിൽ കുരുങ്ങിക്കിടപ്പായിരുന്നു. 1988-ൽ പ്രോഗ്രസ്സീവ് ഡെമോക്രാറ്റുകൾ ഒരു "പുതിയ റിപ്പബ്ലിക്കിനായുള്ള ഭരണഘടന" പുറത്തിറക്കി. ഇതിൽ വധശിക്ഷ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 

പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടി ഐർലാന്റ് 1989-ൽ അംഗീകരിച്ചതോടൊപ്പം ഉടമ്പടിയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 6(5)-ന് ഒരു ഭേദഗതി കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇതുപ്രകാരം "18 വയസിൽ താഴെയുള്ളവർക്കും ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീകൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകാൻ പാടില്ല" എന്ന ചട്ടം നിലവിൽ വന്നു. ഈ ചട്ടത്തിന് പൂർണമായ പ്രാബല്യം വരാനുള്ള നിയമനിർമ്മാണം നടക്കുന്നതുവരെ സംശയമുള്ള കേസുകളിൽ സർക്കാർ മരണശിക്ഷ ഇളവു ചെയ്യും എന്ന് പ്രസ്താവനയുണ്ടായി. ചൈൽഡ് കെയർ ബിൽ 1988 എന്ന നിയമത്തിൽ (ഇത് 1991-ൽ നിയമമായി); വധശിക്ഷ നൽകാവുന്ന പ്രായം 17-ൽ നിന്ന് 18 ആക്കി ഉയർത്തേണ്ടിയിരുന്നു. 1989 മേയിൽ ഫിയാന ഫൈൽ മന്ത്രി മൈക്കൽ വുഡ്സ് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
1989-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനു ശേഷം ഫിയന്ന ഫൈൽ ഒരു മുന്നണി സർക്കാരുണ്ടാക്കി. ഭരണപരിപാടിയിൽ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കലും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. എല്ലാം കുറ്റങ്ങൾക്കുമുള്ള വധശിക്ഷ 1990-ലെ ക്രിമിനൽ ജസ്റ്റിസ് നിയമപ്രകാരം നിർത്തലാക്കി. ഇതു പ്രകാരം കൊലപാതകത്തിനും രാജ്യദ്രോഹത്തിനും ശിക്ഷ 40 വർഷത്തേയ്ക്ക് പരോൾ ലഭിക്കാത്ത ജീവപര്യന്തം തടവായി മാറി. ചൈൽഡ് കെയർ ബില്ലിലെ വധശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള ഭാഗം നീക്കം ചെയ്തു. 1993-ൽ ഭരണഘടനാ ഭേദഗതിയിലൂടെ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ സ്ഥിരമാക്കണമെന്ന ആവശ്യമുയർന്നു. പക്ഷേ സർക്കാർ 6 മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം താഴെ വീണു. .

1996-ലെ ഭരണഘടനാ റിവ്യൂവിന്റെ ഒരു നിർദ്ദേശം ഇതായിരുന്നു:
ആർട്ടിക്കിൾ 40.4.5° വധശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ടവരെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാമെന്നും; ആർട്ടിക്കിൾ 28.3.3° അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതാവുന്നതും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളാണ്. 2001 ജൂൺ 7-ന് ഭരണഘടനയുടെ 21-ആം ഭേദഗതി പാസായി. ഇത് ആർട്ടിക്കിൾ 15.5.2° കൊണ്ടുവന്നു (വധശിക്ഷ നിരോധിക്കുന്ന ആർട്ടിക്കിൾ). ആർട്ടിക്കിൾ 40.4.5° നീക്കം ചെയ്തു. ആർട്ടിക്കിൾ 28.3.3° മാറ്റം വരുത്തി അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ മരണശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നത് തടഞ്ഞു. 34.79% വോട്ടർമാർ റെഫറണ്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. 610,455 പേർ അനുകൂലമായും 372,950 പേർ എതിരായും വോട്ടു ചെയ്തു. 38% പേർ എതിർത്തു വോട്ടു ചെയ്തത് പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതലായിരുന്നു. 

പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ നിർബന്ധമല്ലാത്ത രണ്ടാം അധിക പ്രോട്ടോക്കോൾ 1993 -ൽ ഐർലാന്റ് അംഗീകരിച്ചു. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയുടെ ആറാം പ്രോട്ടോക്കോൾ 1994-ൽ അംഗീകരിച്ചു. ഇവ രണ്ടും വധശിക്ഷ സമാധാനകാലത്ത് നിരോധിക്കുന്നുണ്ട്. പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 6(5) ന്റെ ഭേദഗതി 1994-ൽ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. 2002-ൽ ഐർലാന്റ് മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയുടെ പതിമൂന്നാം പ്രോട്ടോക്കോൾ അംഗീകരിച്ചു. 

ഇളവുചെയ്ത വധശിക്ഷകൾ
വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ
നിയമരംഗത്തെ സംഭവവികാസങ്ങൾ
പിന്നീടുണ്ടായ വധശിക്ഷകൾ