യുദ്ധത്തിനായി അമ്മോനിയരുടെ അതിരുകടക്കുമ്പോൾ ജഫ്‌താ കർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ ശപഥം ചെയ്തു പറഞ്ഞു: "അമ്മോനിയരെ നീ എന്റെ കയ്യിൽ അകപ്പെടുത്തുമെങ്കിൽ ഞാൻ അവരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് വിജയിയായി മടങ്ങി വരുമ്പോൾ എന്റെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ നിന്ന് എന്നെ കാണാൻ ആദ്യമായി ഇറങ്ങി വരുന്നത് ആരായാലും അയാൾ കർത്താവിനുള്ളതായിരിക്കും. ഞാൻ അയാളെ ഹോമബലിയായി അർപ്പിക്കും."

യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് വീട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ ജഫ്‌താ ആദ്യം കണ്ടത് നൃത്തവാദ്യങ്ങളുമായി തന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ ഇറങ്ങിവന്ന ഏകസന്താനമായ മകളെയാണ്. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറിക്കൊണ്ട് അയാൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഹാ! എന്റെ മകളേ! നീ എന്നെ കഷ്ടത്തിലാക്കിയല്ലോ! നീ എനിക്കു മഹാ ദുരിതത്തിനു കാരണമായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ കർത്താവിനോടു വാക്കു പറഞ്ഞുപോയി. അത് പിൻവലിക്കാൻ എനിക്കു സാധിക്കുകയുമില്ല." അതിന് അവളുടെ മറുപടി ഇതായിരുന്നു: "എന്റെ അപ്പാ, കർത്താവിന് അങ്ങു വാക്കു കൊടുത്തുവെങ്കിൽ അങ്ങു വാക്കു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ എന്നോടു പ്രവർത്തിക്കുക...(എന്നാൽ) എനിക്കുവേണ്ടി ഈ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുക. എന്റെ കന്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് വിലപിച്ചു കൊണ്ട് പർവതങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുനടക്കാൻ എന്നെയും എന്റെ സഖിമാരെയും രണ്ടുമാസത്തേയ്ക്ക് സ്വൈരമായി വിടുക." മകളുടെ അഭ്യർത്ഥന ജഫ്‌താ അനുവദിച്ചു. പർവതങ്ങളിൽ രണ്ടു മാസത്തെ വിലാപം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അവൾ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങി വന്നു. അയാൾ കർത്താവിനോടുള്ള തന്റെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് അവളോടു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ വർഷം തോടും ഇസ്രായേൽ പുത്രിമാർ ജഫ്‌തായുടെ പുത്രിയെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കുകയെന്നത് ഇസ്രായേലിൽ ആചാരമായിത്തീർന്നു.

കഥ
'ശിബ്ബോലെത്'
ശപഥവും പരിണാമവും
വിലയിരുത്തൽ