അനന്തത്തെപ്പറ്റി ആദ്യമായി പരാമർശിച്ച പാശ്ചാത്യ ദാർശനികൻ അനക്സിമാണ്ടർ ആണ്. പരിമിതികളുള്ള നിരവധി വസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൂലകാരണം അനന്തമായ ഒരു വസ്തുവാണെന്ന് അദ്ദേഹം സിദ്ധാന്തിച്ചു. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ ചുറ്റിയുള്ള അപരിമേയമായ ഗഗനതലത്തെ അനന്തമായി പരിഗണിച്ചു. എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ബീജവസ്തുക്കൾ (spermatikoi seeds) ചേർന്നതാണ് ഈ വിശ്വം എന്ന് അഥീനിയൻ ദാർശനികനായ അനക്സഗോറസ് സിദ്ധാന്തിച്ചു. അപരിമേയമായ, രൂപമില്ലാത്ത, അചേതനമായ ഒരു ഏകത്തെ (one monos)-സ്വായത്തമാക്കേണ്ട ഒരനന്തവസ്തുവിനെ-മിസ്റ്റിക്കുകളായ പ്ലേറ്റോണിസ്റ്റുകളും വിഭാവന ചെയ്തതായി കാണുന്നു. എന്നാൽ അനന്തതയെ സംബന്ധിച്ച് അരിസ്റ്റോട്ടിൽ (ബി.സി. 384-322) ആണ് താരതമ്യേന വ്യക്തമായ ആശയങ്ങൾ ആവിഷ്കരിച്ചത്. അനന്തത എന്നത് ഒരു നിഷേധാശയം മാത്രമാണെന്നും അനന്തത എന്ന ഒരു ഭാവരൂപം (positive entity) ഇല്ലെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ അനന്തമാണെന്നു പറയുമ്പോൾ അർഥമാക്കേണ്ടത് ഇപ്പോൾ ഉള്ള നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എത്രകോടി നക്ഷത്രങ്ങൾ വേണമെങ്കിലും കൂട്ടിച്ചേർക്കാം എന്നാണ്. എണ്ണത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെപ്പോലെ അളവിന്റെയും തൂക്കത്തിന്റെയും മറ്റു ഗുണവിശേഷങ്ങളുടെയും കാര്യത്തിലും സിദ്ധാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കാത്ത ഒരു സാധ്യാവസ്ഥയെയാണ് അനന്തത സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം സിദ്ധാന്തിക്കുന്നു.

ആധുനിക ദാർശനികർ
പുരാതന ദർശനങ്ങൾ
തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ
ഭാസ്കരാചാര്യന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ