പാമ്പുകളെ ഇവ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. അവസരം കിട്ടിയാൽ അവയെ ഭക്ഷണമാക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. വെള്ളമില്ലാതെ ദിവസങ്ങൾ കഴയുവാൻ സാധിക്കും. രാത്രിയായാൽ ഇവ ഇര തേടാനിറങ്ങുകയായി. ഇവ വളർത്തു പുച്ചകളേപ്പോല കരയുകയും പട്ടികളേപ്പോലെ കുരയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇരപിടിക്കുന്നതിൽ വളരെ സമർത്ഥരാണിവർ. രോമാവൃതമായി കാല്പാദങ്ങളും ഭാരം കുറഞ്ഞതും ഒതുക്കമുള്ളതുമായ ചെറിയ ശരീരം മണലിലൂടെ പറക്കും വേഗതയിൽ അനായാസമായി കുതിക്കുവാൻ ഇവയെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നു. ഇതു മിക്കവാറം പറക്കുന്നതു പോലയാണ് അനുഭവപ്പെടുക. 

മണൽപ്പൂച്ചകളുടെ ഘ്രാണശക്തി വളരെ അപാരമാണ്. ശക്തമായതും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ മുൻകാലുകൾ മണൽ കുഴിച്ച് ഉള്ളിലൊളിച്ചിരിക്കുന്ന ഇരയെ പുറത്തെടുക്കാൻ സഹായകമാണ്. പ്രാഥമികമായി ഇവയുടെ ഭക്ഷണമായിത്തീരാറുള്ളത് മരുഭൂമിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ജെർബിൽ എന്ന ഒരുതരം ചെറു എലികളാണ്. കണ്ണിൽപ്പെടുന്ന ഇരകളെ മിന്നൽപ്പിണരിന്റെ വേഗത്തിൽ അവ പിടിയിലൊതുക്കാറുണ്ട്. പാമ്പിനെ പിടികൂടുന്നതിൽ അഗ്രഗണ്യരാണ് ഈ ജീവികൾ. തലയിലേൽപ്പിക്കുന്ന അതിവേഗമുള്ള ഉഗ്രമായ അടിയിലൂടെയും കഴുത്തിലെ കടിയിലൂടെയും ഇരയുടെ മരണം ഇവ ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു.   ആക്രമണ സ്വഭാവമുള്ള ഇവ ഹോൺഡ് സാൻഡ് വൈപ്പർ പോലുള്ള വിഷമുള്ള പാമ്പുകളെയും ഇരയാക്കി ഭക്ഷിക്കുന്നു.

രാത്രിഞ്ജരന്മാരായ ഇവർ സൂര്യനസ്ഥമിക്കുന്നതോടെ ഇരതേടിയിറങ്ങുന്നു. നിലം കുഴിക്കുന്നതിൽ അഗ്രഗണ്യരാണിവർ. ഇവർ പിടിയ്ക്കുന്ന ഇരകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും മാളങ്ങളിൽ കഴിയുന്ന സസ്തനികളാണ്. മണൽപ്പൂച്ചകൾ ഇര ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മാളം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നിടം കുഴിച്ച് അവയെ നിർബന്ധപൂർവ്വം പുറത്തു ചാടിക്കുന്നു. അണ്ണാനേപ്പോലെ മണൽപ്പൂച്ചകളും പിന്നീട് വന്നു ഭക്ഷിക്കുവാനായി കൂടുതലായി വേട്ടയാടിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ കുഴിച്ചിടുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്.

ഒരുദിവസം ഏകദേശം അഞ്ചുകിലോമീറ്റർ ദൂരമൊക്കെ ഇവ ഇരതേടി സഞ്ചരിക്കാറുണ്ട്. ചെറു പക്ഷികൾ, മണലിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരിനം എലികൾ, മുയലുകള്, ഇഴജന്തുക്കൾ, കീടങ്ങൾ എന്നിവ ഇവയുടെ ആഹാരമായിത്തീരുന്നു. ഇവ സാധാരണഗതിയിൽ വെള്ളം കുടിക്കാറില്ല. ഇവയുടെ ശരീരധർമ്മങ്ങൾക്കാവശ്യമായി ജലം അവ ഇരയായി പിടിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അതിനാൽ വെള്ളം തീരെയില്ലാത്ത ദേശങ്ങളിൽക്കൂടി ഏറെദൂരം സഞ്ചരിക്കുവാൻ ഇവയ്ക്കു സാധിക്കുന്നു.

യൂറോപ്യൻ കാട്ടുപൂച്ചകളായ ഫെലിസ് സിൽവെസ്ട്രിസിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളാണിവർ. മണൽപ്പൂച്ചകൾ കുഴിക്കുന്നതിൽ മിടുക്കന്മാരാണ്. മാളങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും നവീകരിക്കുന്നതിനും ഈ കുഴിക്കൽ അത്യന്താപേക്ഷിതവുമാണ്. കുഴിക്കലിന്റെ ഫലമായി ഇവയുടെ നഖങ്ങൾ എപ്പോഴും മൂർച്ച കുറവായിരിക്കുന്നു. മരുഭൂമികളില് ഇവ രാകി മൂർച്ച കൂട്ടുന്നതിനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു വിരളമായേ കിട്ടാറുള്ളു. ഇവയുടെ പ്രധാന ശത്രുക്കൾ വിഷമുള്ള പാമ്പുകളും, ചെന്നായ്ക്കളും വലിയ മൂങ്ങകളും പിന്നെ മനുഷ്യനുമാണ്.

സഹാറാ മരുഭൂമിയ്ക്കു സമീപമുള്ളവർ ഇവയെ ‘മാളമുണ്ടാക്കുന്ന പൂച്ചകൾ’ എന്നാണ് പറയുന്നത്. സഹാറാ മരുഭൂമിയിലെ നാടോടികളുടെയിടയിൽ ഇവ വളരെ മതിപ്പുളവാക്കുന്ന ജീവികളാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ ഇവയുടെ പാമ്പിനെ വേട്ടായാടുന്നതിലുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യമാണിതിനു കാരണം, പ്രത്യേകിച്ച് മണൽ അണലി പോലുള്ള വിഷപ്പാമ്പുകളെ വേട്ടയാടുന്നതിൽ. അമിതമായി വേട്ടയാടുന്ന സ്വഭാവമുള്ള ഇവ ബാക്കിയുള്ള ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ മണൽ മൂടി സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ചൂടുകൂടിയ പകൽ ഇവർ മണൽക്കുന്നുകളിൽ സ്വയം നിർമ്മിച്ച അഴം കുറഞ്ഞ മാളങ്ങളിലോ കുറ്റിച്ചെടികളുടെ ഇടയിലോ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അപൂർവ്വമായി മാത്രം ഇവയെ മാളങ്ങൾക്കു പുറത്തു പകൽസമയത്തു കാണാം. രാത്രി വേട്ടക്കിറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് മാളത്തിനു പ്രവേശനകവാടത്തിനു സമീപം നിന്ന് ഏകേദശം 15 മിനിട്ടുകൾ പരിസരനിരീക്ഷണം നടത്തിയതിനു ശേഷമാണ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നത്. രാത്രിമുഴുവൻ ഇവ പ്രവർത്തന നിരതമായിരിക്കും. വേട്ടയാടലും മറ്റുമായി 5 മുതൽ 10 വരെ കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഇവ സഞ്ചരിക്കാറുണ്ട്.

സംരക്ഷണം
ഇരതേടലും ഭക്ഷണവും
കാണപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ
പ്രകൃതം