1886-ൽ തെക്കുകിഴക്കൻ ലണ്ടനിലെ വൂൾവിച്ചിൽ റോയൽ ആഴ്സണലിലെ തൊഴിലാളികളാണ് "ഡയൽ സ്ക്വയർ" എന്ന പേരിൽ ആഴ്സണൽ ഫുട്ബോൾ ക്ലബ് സ്ഥാപിച്ചത്. ക്ലബ്ബിനെ "റോയൽ ആഴ്സണൽ" എന്ന പേരിൽ താമസിയാതെ പുനർനാമകരണം ചെയ്തു. ക്ലിപ്‌തബാദ്ധ്യതയുള്ള സ്ഥാപനമായി മാറിയതിനുശേഷം ക്ലബ്ബിനെ 1893-ൽ "വൂൾവിച്ച് ആഴ്സണൽ" എന്ന പേരിൽ വീണ്ടും പുനർനാമകരണം ചെയ്തു. 1893-ൽ ഫുട്ബോൾ ലീഗിൽ തെക്കേ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ അംഗമായി. രണ്ടാം ഡിവിഷനിൽ കളിച്ചുതുടങ്ങിയ ക്ലബ്ബിന് 1904-ൽ ഒന്നാം ഡിവിഷനിലേക്കു സ്ഥാനക്കയറ്റം കിട്ടി. മറ്റു ക്ലബുകളെ അപേക്ഷിച്ചുള്ള ഭൂമിശാസ്‌ത്രപരമായ ഒറ്റപ്പെടൽ കാരണം ക്ലബ്ബിന്റെ കളികൾക്ക് കാണികൾ കുറവാകുകയും സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ട് 1910-ൽ പാപ്പരാകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് വ്യവസായികളായ ഹെൻറി നോറിസും വില്യം ഹോളും ചേർന്ന് ക്ലബ്ബിനെ ഏറ്റെടുത്തു. 1913-ൽ രണ്ടാം ഡിവിഷനിലേക്കു തരംതാഴ്ത്തപ്പെട്ടതിനുശേഷം അവർ ക്ലബ്ബിനെ വടക്കേ ലണ്ടനിലുള്ള ഹൈബറിയിലെ പുതിയ ആഴ്സണൽ സ്റ്റേഡിയത്തിലേക്കു മാറ്റി. അടുത്ത വർഷത്തിൽ അവർ ക്ലബ്ബിന്റെ പേരിൽനിന്ന് "വൂൾവിച്ച്" ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു.

1925-ൽ ഹെർബേട്ട് ചാപ്മാൻ ആഴ്സണലിന്റെ മാനേജറായി നിയമിതനായി. ചാപ്മാന്റെ വിപ്ലവകരമായ തന്ത്രങ്ങളും പരിശീലനവും, അലക്സ് ജെയിംസ്, ക്ലിഫ് ബേസ്റ്റിൻ തുടങ്ങിയ താരങ്ങളെ ടീമിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതും 1930-കളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഫുട്ബോളിലെ ആഴ്സണലിന്റെ ആധിപത്യത്തിന് അടിത്തറയായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ ആഴ്സണൽ ആദ്യ കിരീടങ്ങൾ നേടി. 1930-ലെ എഫ്.എ. കപ്പും 1930-31, 1932-33 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ ഒന്നാം ഡിവിഷൻ കിരീടങ്ങളുമായിരുന്നു ക്ലബ്ബിന്റെ ആദ്യ നേട്ടങ്ങൾ. 1932-ൽ പ്രദേശത്തെ ഭൂഗർഭ റെയിൽവേസ്റ്റേഷന്റെ പേര് "ഗില്ലെസ്പി റോഡ്" എന്നതിൽനിന്നും "ആഴ്സണൽ" എന്നാക്കി മാറ്റുന്നതിനു പിന്നിലും ചാപ്മാനായിരുന്നു. ഒരു ഫുട്ബോൾ ക്ലബ്ബിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഏക ട്യൂബ് സ്റ്റേഷനായി അതു മാറി.

1934-ൽ ന്യുമോണിയ ബാധിച്ച് ചാപ്മാൻ അകാലത്തിൽ അന്തരിച്ചപ്പോൾ, ജോ ഷോയും ജോർജ്ജ് ആലിസണും ചേർന്ന് ചാപ്മാന്റെ വിജയകരമായ പ്രവർത്തനം തുടർന്നു. 1933–34, 1934–35, 1937–38 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ ഒന്നാം ഡിവിഷൻ കിരീടങ്ങളും ആഴ്സണൽ ആ ദശകത്തിൽ നേടി. കൂടാതെ 1936-ലെ എഫ്.എ. കപ്പും അവർ സ്വന്തമാക്കി. പ്രധാന താരങ്ങളെല്ലാം വിരമിച്ചപ്പോൾ ആ ദശകത്തിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി ക്ലബ്ബിന്റെ പ്രകടനം മങ്ങാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്ന് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ വരവോടുകൂടി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പ്രൊഫഷണൽ ഫുട്ബോൾ താൽക്കാലികമായി നിലച്ചു.

യുദ്ധത്തിനുശേഷം ആലിസണിന്റെ പിൻഗാമിയായ ടോം വിറ്റക്കറുടെ കീഴിൽ ആഴ്സണൽ വീണ്ടും നേട്ടങ്ങൾ കൊയ്തു. 1947-48, 1952-53 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ ലീഗ് കിരീടങ്ങൾ അവർ സ്വന്തമാക്കി. 1950-ലെ എഫ്.എ. കപ്പും അവർ വിജയിച്ചു. 1930-കളിലേതുപോലുള്ള കഴിവുള്ള താരങ്ങളുടെ അഭാവം തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ ക്ലബ്ബിന്റെ പ്രകടനത്തെ സാരമായി ബാധിച്ചു. മുൻ ഇംഗ്ലണ്ട് ക്യാപ്റ്റനായ ബില്ലി റൈറ്റിനു പോലും അദ്ദേഹം മാനേജറായിരുന്ന 1962 മുതൽ 1966 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ക്ലബ്ബിനു കിരീടങ്ങൾ നേടിക്കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

1966-ൽ ടീമിന്റെ ഫിസിയോതെറാപിസ്റ്റ് ആയിരുന്ന ബേർറ്റി മീയെ മാനേജറായി നിയമിച്ചതിനെത്തുടർന്നാണ് ആഴ്സണൽ വീണ്ടും കിരീടങ്ങൾ നേടിത്തുടങ്ങിയത്. രണ്ടു ലീഗ് കപ്പ് ഫൈനലുകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനുശേഷം 1969-70-ൽ അവരുടെ ആദ്യ യൂറോപ്യൻ കിരീടമായ ഇന്റർ-സിറ്റീസ് ഫെയേഴ്സ് കപ്പ് നേടി. 1970-71-ൽ ആഴ്സണൽ ആദ്യമായി ലീഗ് കിരീടവും എഫ്.എ. കപ്പും ഒരുമിച്ചു നേടി. എന്നാൽ ഇരട്ടനേട്ടം കരസ്ഥമാക്കിയ ടീമിൽനിന്നു പല കളിക്കാരും താമസിയാതെ പിരിഞ്ഞുപോവുകയും തുടർന്നുള്ള ദശകത്തിൽ നേരിയ വ്യത്യാസത്തിൽ ക്ലബ്ബിനു പല കിരീടങ്ങൾ നഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തു. 1972-73-ലെ ഒന്നാം ഡിവിഷൻ ലീഗിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനത്തെത്തിയ ആഴ്സണൽ 1972, 1978, 1980 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ മൂന്ന് എഫ്.എ. കപ്പ് ഫൈനലുകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. കൂടാതെ 1980-ലെ യുവേഫ കപ്പ് വിന്നേഴ്സ് കപ്പ് ഫൈനലിൽ വാലൻസിയയോട് പെനാൽറ്റിയിൽ തോൽക്കുകയും ചെയ്തു. 1979 എഫ്.എ. കപ്പ് ഫൈനലിൽ മാഞ്ചെസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡിനെതിരെയുള്ള അവസാനനിമിഷവിജയമായിരുന്നു (3-2) ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ക്ലബ്ബിന്റെ ഏകനേട്ടം.

മുൻ കളിക്കാരനായിരുന്ന ജോർജ്ജ് ഗ്രഹാം 1986-ൽ മാനേജറായി എത്തിയ ശേഷം ആഴ്സണൽ വീണ്ടും പ്രതാപത്തിലേക്കുയർന്നു. ഗ്രഹാമിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആദ്യ സീസണായ 1986-87-ൽ തന്നെ ആഴ്സണൽ ആദ്യമായി ലീഗ് കപ്പ് നേടി. തുടർന്ന് 1988-89-ൽ ലിവർപൂളിനെതിരെ സീസണിലെ അവസാനകളിയിലെ അവസാനനിമിഷഗോളിലൂടെ അവർ ലീഗ് കിരീടം നേടി. ഗ്രഹാമിന്റെ കീഴിൽ ആഴ്സണൽ 1990-91-ൽ ഒരു മത്സരത്തിൽ മാത്രം തോൽവിയറിഞ്ഞ് വീണ്ടും ലീഗ് കിരീടം കരസ്ഥമാക്കി. 1993-ൽ എഫ്.എ. കപ്പും ലീഗ് കപ്പും അവർ ഒരുമിച്ചു നേടി. 1994-ൽ കപ്പ് വിന്നേഴ്സ് കപ്പ് ജയിച്ച് ആഴ്സണൽ അവരുടെ രണ്ടാം യൂറോപ്യൻ കിരീടം നേടി. എന്നാൽ അഴിമതി വിവാദത്തിൽ അകപ്പെട്ട് ഗ്രഹാമിന്റെ സൽപേര് കളങ്കപ്പെടുകയും 1995-ൽ അദ്ദേഹത്തെ പിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു. ഗ്രഹാമിനു പകരം നിയമിതനായ ബ്രൂസ് റീയോക്ക് ഒരു സീസൺ മാത്രമാണ് ആഴ്സണലിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചത്. ഭരണസമിതിയുമായുള്ള തർക്കത്തെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ക്ലബ്ബിൽനിന്നു വിടവാങ്ങി.
തൊണ്ണൂറുകളുടെ അവസാനത്തിലും ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തിലുമുള്ള ക്ലബ്ബിന്റെ വിജയഗാഥയ്ക്ക് മുഖ്യപങ്കു വഹിച്ചത് 1996-ൽ മാനേജറായി നിയമിതനായ ആഴ്സൻ വെംഗറായിരുന്നു. പുതിയ തന്ത്രങ്ങൾക്കും പരിശീലനശൈലികൾക്കും പുറമെ അനവധി വിദേശതാരങ്ങളെയും വെംഗർ ആഴ്സണിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. 1997-98 സീസണലിൽ ആഴ്സണൽ രണ്ടാമതും ലീഗ് - എഫ്.എ. കപ്പ് ഇരട്ടനേട്ടം സ്വന്തമാക്കി. 2001-02-ൽ ആഴ്സണൽ മൂന്നാമതും ഈ നേട്ടം ആവർത്തിച്ചു. ഇതിനുപുറമെ അവർ 1999-2000-ൽ യുവേഫ കപ്പിന്റെ ഫൈനലിൽ എത്തുകയും 2003, 2005 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ എഫ്.എ. കപ്പ് ജേതാക്കളാകുകയും ചെയ്തു. 2003-04 സീസണലിൽ തോൽവിയറിയാതെ പ്രീമിയർ ലീഗ് കിരീടം നേടി ആഴ്സണൽ ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ നേട്ടം അവർക്ക് "ദ ഇൻവിൻസിബിൾസ്" (അജയ്യർ) എന്ന വിളിപ്പേരു നേടിക്കൊടുത്തു. ആ സീസണിലേതുൾപ്പടെ 49 ലീഗ് മത്സരങ്ങളാണ് ആഴ്സണൽ തോൽവിയറിയാതെ തുടരെ കളിച്ചത്. ഇതൊരു ദേശീയ റെക്കാർഡാണ്.

വെംഗർ ചുമതലയേറ്റതിനു ശേഷമുള്ള ആദ്യ പതിനൊന്നു വർഷങ്ങളിൽ എട്ടെണ്ണത്തിലും ആഴ്സണൽ ലീഗിൽ ആദ്യ രണ്ടു സ്ഥാനങ്ങളിലെത്തി. എന്നാൽ ഒരവസരത്തിൽപ്പോലും അവർക്കു കിരീടം നിലനിർത്താൻ സാധിച്ചില്ല. മാഞ്ചെസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡ്, ബ്ലാക്ക്ബേൺ റോവേഴ്സ്, ചെൽസി, മാഞ്ചസ്റ്റർ സിറ്റി ലെസ്റ്റർ സിറ്റി എഫ്.സി. എന്നീ അഞ്ചു ക്ലബ്ബുകൾക്കും പുറമെ പ്രീമിയർ ലീഗ് ജയിച്ചിട്ടുള്ള ഏക ക്ലബ്ബും ആഴ്സണലാണ്. 2005-06 സീസണലിൽ ആഴ്സണൽ ആദ്യമായി യുവേഫ ചാമ്പ്യൻസ് ലീഗിന്റെ ഫൈനലിലെത്തി. ഈ ടൂർണമെന്റിന്റെ ഫൈനലിലെത്തുന്ന ലണ്ടനിൽനിന്നുള്ള ആദ്യ ക്ലബ്ബും ആഴ്സണലാണ്. ഫൈനലിൽ അവർ ബാഴ്സലോണയോട് 2-1 എന്ന സ്കോറിനു പരാജയപ്പെട്ടു. 2006 ജൂലൈയിൽ ഹൈബറിയിൽനിന്നും ഹോളോവേയിലെ എമിറേറ്റ്സ് സ്റ്റേഡിയത്തിലേക്ക് ആഴ്സണൽ കൂടുമാറി.

2007-ലെയും 2011-ലെയും ലീഗ് കപ്പ് ഫൈനലിലെത്തിയ അവർ യഥാക്രമം ചെൽസിയോടും ബർമിങ്ഹാം സിറ്റിയോടും 2-1 എന്ന സ്കോറിനു പരാജയപ്പെട്ടു. 2005-ലെ എഫ്.എ. കപ്പ് വിജയത്തിനുശേഷം ഒൻപതു വർഷത്തോളം പ്രധാന ട്രോഫികളൊന്നും ആഴ്സണൽ നേടിയില്ല. 2014 എഫ്.എ. കപ്പ് ഫൈനലിൽ ഹൾ സിറ്റിയോട് രണ്ടു ഗോളിനു പിന്നിട്ടുനിന്ന ശേഷം 3-2ന് വിജയിച്ച ആഴ്സണൽ കിരീടദാരിദ്ര്യത്തിന് അവസാനംകുറിച്ചു.

ഉടമസ്ഥത
ചരിത്രം
ആരാധകർ
നിറങ്ങൾ