മൂന്നോ അതിലധികമോ ജൂത-മുത്തച്ഛന്മാരുള്ളവരെ ജൂതരായിത്തന്നെ കണക്കാക്കാമെന്നും ഒരേയൊരു ജൂത-മുത്തച്ഛൻ ഉള്ളയാളെ (രണ്ടാം ഡിഗ്രി "സങ്കരവംശം") ജൂതനായി കണക്കാക്കേണ്ടെന്നും ആഭ്യന്തമന്ത്രാലയവും നാസിപ്പാർട്ടിയും യോജിപ്പിലെത്തിയെങ്കിലും രണ്ടു ജൂത-മുത്തച്ഛന്മാരുള്ളവരെ (രണ്ടാം ഡിഗ്രി "സങ്കരയിനം") ഏതുരീതിയിൽ ആണ് കണക്കാക്കേണ്ടതെന്നകാര്യത്തിൽ സംവാദം നടന്നു. കൂടുതൽ കർക്കശനിലപാടുള്ള നാസിപ്പാർട്ടി ഈ നിയമം ഒന്നും രണ്ടും ഡിഗ്രി സങ്കരവംശത്തെ ഇതിൽപ്പെടുത്തണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇക്കാരണത്താൽ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ഹിറ്റ്‌ലർ 1935 നവംബർ വരെ വൈകിച്ചു. മൂന്നു ജൂത-മുത്തച്ഛന്മാരുള്ളവർ ജൂതന്മാരാണെന്നും രണ്ടുമുത്തച്ഛന്മാരുള്ളവരെ ജൂതമതരീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ അല്ലെങ്കിൽ ജൂതമതത്തിൽപ്പെട്ടവരെ വിവാഹം കഴിച്ചെങ്കിലോ മാത്രം ജൂതരായി കരുതിയാൽ മതിയെന്നും ഹിറ്റ്‌ലർ അന്തിമമായി തീരുമാനമെടുത്തു. ആരാണ് ജൂതനെന്നുള്ള ഈ അനുബന്ധപ്പട്ടികയടക്കം നവംബർ 14-ന് നിയമമാവുകയും സാമ്രാജ്യപൗരത്വനിയമം അന്നുതന്നെ പ്രാബല്യത്തിൽ വരികയും ചെയ്തു. ജൂതർ അന്നുമുതൽ ജർമ്മൻ പൗരന്മാർ അല്ലാതാവുകയും വോട്ടവകാശം ഇല്ലാത്തവരായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ജൂതരും ജിപ്സികളും അങ്ങനെ ഗവണ്മെന്റിലോ പുതുതായി കയ്യേറിയ രാജ്യങ്ങളിലോ വോട്ടവകാശമില്ലാത്തവരായിമാറി. പഴയ യുദ്ധപ്പോരാളികൾ എന്നനിലയിൽ സർക്കാർ ജോലികളിൽ പ്രാതിനിധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നവരും ആ ദിവസം മുതൽ അവരുടെ ജോലികളിൽ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. ഡിസംബർ 21-ന് അനുബന്ധമായിച്ചേർത്ത ഉത്തരവുപ്രകാരം പഴയ ജൂതയുദ്ധപ്പോരാളികളെ വൈദ്യവും വിദ്യാഭ്യാസവുമടക്കം സർക്കാർ പ്രാതിനിധ്യമുള്ള എല്ലാ തൊഴിലുകളിൽനിന്നും പുറത്താക്കാൻ ഉത്തരവായി.

ഒരു പൗരത്വ ട്രൈബ്യൂണലിനുമുന്നിൽ ഓരോ ജർമ്മൻകാരനും തങ്ങൾ ആര്യന്മാരാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ നിരന്തരം തങ്ങളുടെ വംശശുദ്ധി ഓരോരുത്തരും തെളിയിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് ഫ്രിക്ക് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. സർക്കാരിതര സ്ഥാപനങ്ങൾ തങ്ങൾ ജോലിയ്ക്കുവയ്ക്കുന്നവരിൽ സങ്കരവംശജരോ ജൂതന്മാരോ ഇല്ലെന്നുള്ള ആര്യൻ വാചകങ്ങൾ അവരുടെ നിയമാവലിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടിയിരുന്നു. ആര്യൻ വംശശുദ്ധിതെളിയിക്കാൻ ഒരു ആര്യൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ലഭ്യമായിരുന്നു. അതിനുള്ള ഒരുവഴി നാലുമുത്തച്ഛന്മാരും ആര്യൻ വംശജരാണെന്നുള്ള ജനന മാമോദീസാ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കൊടുത്തുകൊണ്ടുള്ള "ആര്യൻപാസ്" കരസ്ഥമാക്കലായിരുന്നു. ജർമ്മൻ അല്ലെങ്കിൽ ജർമ്മൻ ബന്ധുത്തമുള്ള മറ്റുരാജ്യങ്ങളിലെ ആൾക്കാർക്കും ആര്യൻപാസ് സ്വന്തമാക്കാമായിരുന്നു.

1935 സെപ്തംബർ 15-നു പാസ്സാക്കിയ "ജർമ്മൻ രക്തവും ജർമ്മൻ അഭിമാനവും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള നിയമങ്ങൾ" പ്രകാരം ജൂതന്മാരും ജർമ്മൻകാരും തമ്മിലും, ഒന്നാം ഡിഗ്രി സങ്കരവംശജരും ജർമ്മൻകാർ തമ്മിലും, ജൂതന്മാരും രണ്ടാം ഡിഗ്രി സങ്കരവംശജരും തമ്മിലും, രണ്ട് രണ്ടാം ഡിഗ്രി സങ്കരവംശജരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒന്നാം ഡിഗ്രി സങ്കരവംശജർ ജൂതന്മാരെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിനുവിലക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല, പക്ഷേ അങ്ങനെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നപക്ഷം അന്നുമുതൽ അവരെയും ജൂതരായി മാത്രമേ പരിഗണിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അർദ്ധ-ജൂതരും ജർമ്മൻകാരും തമ്മിലുള്ള എല്ലാ വിവാഹങ്ങളും ജർമ്മൻ വംശശുദ്ധിസംരക്ഷണക്കമ്മറ്റിയുടെ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. അത്തരം അനുമതികളൊന്നും പക്ഷേ നൽകിയിരുന്നില്ല. 1935 നവംബർ 26-ന് ഇറങ്ങിയ ഒരു അനുബന്ധപ്പട്ടികയിൽ ഈ നിയമത്തിൽ "ജിപ്സികളെയും, നീഗ്രോകളെയും, പിന്നെ അവരുടെ തന്തയില്ലാത്തവന്മാരെയും" ഉൾപ്പെടുത്തി."
അനാര്യന്മാരുമായി ലൈംഗികബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ടെന്നു സംശയിക്കുന്നവരെ "സമൂഹഭ്രഷ്ടരാക്കി" കോടതികളിൽ വിചാരണ ചെയ്തിരുന്നു. അയൽക്കാരെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണ പൗരന്മാരും സഹപ്രവർത്തകരും മറ്റുതരത്തിൽ വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നവരുമൊക്കെയായിരുന്നു ഗെസ്റ്റപ്പോയ്ക്ക് തെളിവുകൾ നൽകിയിരുന്നത്. ഭ്രഷ്ടരാക്കിയവരെ കഴുത്തിൽ അവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കാർഡുകളും തൂക്കി സമൂഹമധ്യത്തിൽ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് നടത്തിയിരുന്നു. ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് സാധാരണ ജയിൽവാസവും (1938 മാർച്ച് 8 മുതൽ) ശിക്ഷാകാലാവധിക്കു ശേഷം ഗസ്റ്റപ്പോ അവരെ വീണ്ടും അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് പീഡനകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും അയയ്ക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത് വംശശുദ്ധിയ്ക്ക് കളങ്കമേൽപ്പിക്കുന്ന പരിപാടികൾക്ക് മരണശിക്ഷ വിധിക്കാൻ നിയമം ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകകോടതികൾ വിളിച്ചുചേർത്ത് ചില അവസരങ്ങളിൽ മരണശിക്ഷയും വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്.1935 മുതൽ 1940 വരെയുള്ള കാലത്ത് 1911 പേരെ ഇങ്ങനെ സമൂഹഭ്രഷ്ടരാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സമയംപോകെ ഈ നിയമത്തിൽ ലൈംഗികരീതിയിൽ അല്ലാതെപോലും ആരെയെങ്കിലും ചുംബിക്കുന്നതോ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതോ കുറ്റകരമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.

നാസിഭരണകാലത്തെ മിക്കവാറും സമയങ്ങളിൽ ജർമ്മൻ ജനത ന്യൂറംബർഗ് നിയമങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. രണ്ടുകാരണങ്ങളാണ് ഇതിനുണ്ടായിരുന്നത്. ജൂതന്മാർ ഒരു പ്രത്യേകവംശമാണെന്നുള്ള നാസി പ്രൊപഗണ്ട പൊതുജനാഭിപ്രായത്തെ ആ രീതിയിൽ ചിന്തിക്കാൻ, അതു ശരിയാണെന്നു ചിന്തിപ്പിക്കാൻ പോലും പര്യാപ്തമായിരുന്നു. രണ്ടാമതായി, നാസിഭരണകൂടത്തെ എതിർക്കുക എന്നത് ഗസ്റ്റപ്പോയാൽ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടാനും അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടാനും കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെടാനും സാധ്യത വളരെയേറെയായതിനാൽ ആരുംതന്നെ തുറന്ന് എതിർത്തുമില്ല. ഈ നിയമങ്ങൾ നിലവിൽവന്നതോടെ ജൂതവിരുദ്ധഅക്രമങ്ങളിൽ അയവുവന്നതിൽ ജർമ്മൻകാർക്ക് ആശ്വാസമായി. ജൂതരല്ലാത്തവർ ജൂതരോട് ഇടപെടുന്നത് നിർത്തി, അവരുടെ കടകളിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതുപോലും ഇല്ലാതെയായി. ജൂതന്മാർക്ക് സാധനങ്ങൾ കൊടുക്കുന്ന മൊത്തവിതരണക്കാരെ കഴുത്തിൽ രാജ്യദ്രോഹികളാണെന്ന ബോർഡ് കെട്ടിത്തൂക്കി തെരുവിൽക്കൂടി നടത്തി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും കത്തോലിൿ ചർച്ചിലെ ചില വിഭാഗവും ഈ നിയമങ്ങളെപ്പറ്റി ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര അഭിപ്രായം എതിരാകുമെന്ന് ഭയന്ന് ബെർളിനിൽ ആ ആഗസ്റ്റിൽ നടന്ന ഒളിപിക്സ് വരെ ഈ നിയമങ്ങൾ ആഭ്യന്തരമന്ത്രാലയം വലിയതോതിൽ നടപ്പിലാക്കിയില്ല.

ആഭ്യന്തരമന്ത്രാലയത്തിന്റെ കണക്കുപ്രകാരം സങ്കരവംശത്തിലുള്ള അംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം 1935 ഏപ്രിലെ കണക്കനുസരിച്ച് ഏതാണ്ട് 750000 വരുമായിരുന്നു (യുദ്ധാനന്തരം നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ ഇത് ഏതാണ്ട് 200000 ആയിരുന്നു.) പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിന്നും കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടതോടെ ജൂതന്മാർ സ്വന്തമായിത്തന്നെ സാമൂഹിക പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും സ്കൂളുകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. സാമ്പത്തികപ്രശ്നങ്ങൾ എളുപ്പമൊന്നും പരിഹരിക്കപ്പെട്ടില്ലെന്നുമാത്രമല്ല, പല ജൂതസംരംഭങ്ങൾക്കും ഇടപാടുകാരുടെ അഭാവത്താൽ കച്ചവടമില്ലാതായി. 1933-ൽ നാസികൾ തുടങ്ങിയ ആര്യവൽക്കരണത്തിന്റെ (സ്ഥാപനങ്ങൾ ജൂതരല്ലാത്തവർക്ക് മാർക്കറ്റ് വിലയെക്കാൾ ഏറെ വിലകുറച്ച് കൈമാറുന്ന പരിപാടി) ഭാഗമായിരുന്നു ഇതും. ന്യൂറംബർഗ് നിയമങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതോടെ ഇത് ശക്തിപ്രാപിച്ചു. മുൻപ് ധനികരായിരുന്നവരും സമൂഹത്തിൽ നല്ലരീതിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നവരും കുടുംബം നിലനിർത്താൻ തരംതാണ ജോലികൾ ചെയ്യേണ്ടിവരികയും പലർക്കും തൊഴിലുകൾ ഒന്നുംതന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പോലും സാധിക്കാതെ വരികയും ചെയ്തു.

ജൂതന്മാർ മുഴുവൻ നാടുവിടണമെന്നതായിരുന്നു നാസികളുടെ പ്രഖ്യാപിതലക്ഷ്യമെങ്കിലും കുടിയേറ്റനിയമങ്ങൾ കർക്കശമായിരുന്നു. രാജ്യം വിടണമെങ്കിൽ ജൂതർ തങ്ങളുടെ സമ്പത്തിന്റെ 90 ശതമാനം വരെ നികുതിയായി നൽകേണ്ടിയിരുന്നു. രാജ്യത്തിനു പുറത്തേക്ക് ആരെങ്കിലും പണം കൈമാറുന്നത് കണ്ടെത്തിയാൽ അവരെ സാമ്പത്തികക്കുറ്റവാളികളായി പ്രഖ്യാപിച്ച് നീണ്ടകാലം തടവിൽ ഇട്ടിരുന്നു. ഇതിനാകെ അപവാദം ആയിരുന്നത് ഹാവന കരാർ അനുസരിച്ച് ജൂതർക്ക് അവരുടെ സമ്പത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പാലസ്തീനിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും അങ്ങോട്ട് കുടിയേറാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നതുമാണ്. 1933 -39 കാലത്ത് ഏതാണ്ട് 52000 ജൂതന്മാർ ഈ കരാർ പ്രകാരം പാലസ്തീനിലേക്ക് കുടിയേറി.

1939-ൽ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം തുടങ്ങുന്നകാലമായപ്പോഴേക്കും ജർമ്മനിയിലെ 437000 ജൂതന്മാരിൽ 250000 പേരും അമേരിക്കയിലേക്കും ബ്രിട്ടനിലേക്കും പാലസ്തീനിലേക്കും മറ്റുരാജ്യങ്ങളിലേക്കും കുടിയേറിയിരുന്നു. 1938 ആയപ്പോഴേക്കും ജൂതർക്ക് തങ്ങളെ കുടിയേറാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തെപ്പോലും കണ്ടുപിടിക്കാൻ ആവുമായിരുന്നില്ല. 1936–39 ലെ അറബ് കലാപത്തിനുശേഷം ബ്രിട്ടീഷുകാർ മേഖല കൂടുതൽ അസ്ഥിരമാക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് പാലസ്തീനിലേക്കും കൂടുതൽ കുടിയേറ്റക്കാരെ സ്വീകരിക്കാൻ വിമുഖത കാണിച്ചു. ദേശീയവാദികളും മറ്റുരാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ വെറുക്കുന്നവരും ആയ മറ്റു പലരാജ്യങ്ങളിലെ പൗരന്മാരും തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തേക്ക് വലിയതോതിലുള്ള ജൂതകുടിയേറ്റത്തെ, പ്രത്യേകിച്ചും ദരിദ്രരായവർ കുടിയേറുന്നത് തടയാൻ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി. യൂറോപ്പിലെ ജൂതന്മാരെ മൊത്തം മഡഗാസ്കറിലേക്ക് നാടുകടത്താനുള്ള മഡഗാസ്കർ പദ്ധതിയും നടപ്പിലാക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. 1941 -മധ്യത്തോടെ ജർമ്മൻ സർക്കാർ യൂറോപ്പിലെ ജൂതരെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. തുടർന്നുണ്ടായ ഹോളോകോസ്റ്റിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ആകെ ജൂതരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 55 ലക്ഷത്തിനും 60 ലക്ഷത്തിനും ഇടയിൽ ആയിരുന്നു. പൊരജ്മോസിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ജിപ്സികളുടെ എണ്ണം ഒന്നരലക്ഷത്തിനും പതിനഞ്ചുലക്ഷത്തിനും ഇടയിലാണെന്നു കരുതുന്നു.

കുറിപ്പ്
അനന്തരഫലം
ജർമ്മൻ രക്തവും ജർമ്മൻ അഭിമാനവും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള നിയമങ്ങൾ
ന്യൂറംബർഗിലെ സംഭവങ്ങൾ