ട്യൂമർ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണം തുടരുന്നതിനായി 1993-ൽ കെയ്‌ലിൻ ഡാന-ഫാർബറിൽ ഒരു ലബോറട്ടറി സ്ഥാപിച്ചു. വോൺ ഹിപ്പൽ-ലിൻഡൗ രോഗത്തിൽ (വിഎച്ച്എൽ) അദ്ദേഹത്തിന് താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ജീൻ മ്യൂട്ടേഷൻ മൂലമുണ്ടായ വിഎച്ച്എൽ ട്യൂമറുകൾ രക്തക്കുഴലുകളിൽ എറിത്രോപോയിറ്റിൻ (ഇപിഒ) സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആൻജിയോജനിക് ആണെന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ ഹോർമോൺ ഹൈപ്പോക്സിയയോ അല്ലെങ്കിൽ രക്തത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കുറയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശരീരത്തിലെ മെക്കാനിക്കിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. വിഎച്ച്എൽ ട്യൂമറുകളുടെ രൂപവത്കരണവും ഓക്സിജൻ കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ കുറവും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കെയ്‌ലിൻ അനുമാനിച്ചു. വി‌എച്ച്‌എൽ വിഷയങ്ങളിൽ, ഇപി‌ഒ പ്രക്രിയയിൽ നിർണായകമായ ഒരു പ്രോട്ടീന്റെ രൂപീകരണം ജീനുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചതായി കെയ്‌ലിന്റെ ഗവേഷണം കണ്ടെത്തി. പക്ഷേ ഇത് മ്യൂട്ടേഷൻ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു. കെയ്‌ലിൻെറ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പീറ്റർ ജെ. റാറ്റ്ക്ലിഫ്, ഗ്രെഗ് എൽ. സെമെൻസ എന്നിവരുമായി ചേർന്ന് രണ്ട് ഭാഗങ്ങളുള്ള പ്രോട്ടീൻ, ഹൈപ്പോക്സിയ-ഇൻഡ്യൂസിബിൾ ഘടകങ്ങൾ (എച്ച്ഐഎഫ്) പ്രത്യേകം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് ഇപി‌ഒ ഉൽ‌പാദനത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതവും രക്തത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ് മൂലം പ്രവർത്തനക്ഷമവുമാകുന്നു. വി‌എച്ച്‌എൽ‌ പ്രോട്ടീൻ‌ എച്ച്‌ഐ‌എഫിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ‌ സഹായിക്കുമെന്ന് കെയ്‌ലിൻ‌ കണ്ടെത്തി. വി‌എച്ച്‌എൽ‌ പ്രോട്ടീനുകൾ‌ ഇല്ലാത്ത വിഷയങ്ങളിൽ‌ എച്ച്‌ഐ‌എഫ് ഇ‌പി‌ഒയെ അമിതമായി ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുകയും കാൻസറിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കെയ്‌ലിൻ, റാറ്റ്ക്ലിഫ്, സെമെൻസ എന്നിവരുടെ സംയോജിത പ്രവർത്തനങ്ങൾ രക്തത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കോശങ്ങൾ എങ്ങനെ കണ്ടെത്തുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിന്റെ വഴി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കൂടാതെ വിളർച്ച, വൃക്കയുടെ പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കൽ എന്നിവയുള്ള രോഗികളെ സഹായിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള മരുന്നുകളുടെ വികസനത്തിന് കാരണമായി.

സ്വകാര്യ ജീവിതം
ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും
കരിയർ
ഗവേഷണം