1565 മുതൽ 87 വരെയുള്ള ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷക്കാലം അഹ്മദ്നഗർ ഭരിച്ചത് ചാന്ദ് ബീബിയുടെ സഹോദരൻ മുർതസാ ഒന്നാമൻ ആയിരുന്നു. അക്രമസ്വഭാവിയായ മുർതസാ അവസാനകാലത്ത് ഭ്രാന്തനായിത്തീർന്നതായും സ്വന്തം പുത്രൻ മീരാൻ ഹുസൈന്റെ കിടപ്പറക്ക് തീവെച്ചതായും ഫെരിഷ്ട തന്റെ കുറിപ്പുകളിൽ പറയുന്നു. മീരാൻ പിതാവിനെ കൊലപ്പെടുത്തി സിംഹാസനം കൈക്കലാക്കിയെങ്കിലും പൊതുജനം മീരാനെതിരായിരുന്നു. ഒരു വർഷത്തിനകം1589- മീരാൻ വധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് അഹ്മദ്നഗറിൽ അധികാരവടം വലി ആരംഭിച്ചു. 1589 - 1595 വരേയുള്ള ആറു വർഷത്തെ കാലയളവിൽ ഇഷ്മായെൽ നിസാം ഷാ,( 1589-90); ബുർഹാൻ നിസാം ഷാ ( 1590-94); ഇബ്രാഹിം നിസാം ഷാ (1594); അഹ്മദ് ബിൻ താഹിർ(1594-95) എന്നിവരൊക്കെ അല്പകാലത്തേക്ക് സിംഹാസനത്തിലിരുന്നു. ഡക്കാനികളും ഹബ്ഷികളും വിദേശികളും പല പല ചേരികളായിത്തിരിഞ്ഞ് അവകാശവാദവുമായി രംഗത്തെത്തി. 

ഇബ്രാഹിം നിസാം ഷായുടെ പുത്രൻ ബഹാദൂർ നിസാം ഷായുടെ താത്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനായി അഹ്മദ്നഗറിലെ ഒരു ചേരി ചാന്ദ് ബീബിയുടെ സഹായം തേടി. ചാന്ദ് ബീബി അഹ്മദ് നഗറിലെത്തി. ഈയവസരത്തിലാണ് മുഗൾ ചക്രവർത്തി അക്ബറുടെ പുത്രൻ മുറാദിന്ററെ നേതൃത്വത്തിൽ മുഗൾസൈന്യം അഹ്മദ് നഗർ വളഞ്ഞത്. യുദ്ധക്കോപ്പുകളണിഞ്ഞ് ചാന്ദ് ബീബിയും കളത്തിലിറങ്ങി, പട നയിച്ചു. ബീജപൂരിലേയും ഗോൽക്കൊണ്ടയിലേയും സൈന്യങ്ങൾ അഹ്മദ്നഗറിന്റെ സഹായത്തിനെത്തിയതോടെ മുറാദ് പിന്മാറി, ഒത്തു തീർപ്പിനു തയ്യാറായി. 

അന്ത്യം
രാജപ്രതിനിധി
പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ
അഹ്മദ്നഗറിലേക്ക്