ക്രിസ്ത്വബ്ദം 1900-നോടടുപ്പിച്ചും അതിനു മുൻപും ഇവർക്ക് സ്കൂൾ, ആശുപത്രി, പൊതുസ്ഥലങ്ങൾ മുതലായവയിൽ മേൽജാതിക്കാർ വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. തീണ്ടലും കൽപ്പിച്ചിരുന്നു. അധഃസ്ഥിതർ രോഗബാധിരായാൽ ഡോക്ടർമാർ തൊട്ടുപരിശോധിക്കില്ല; ഗുളികകൾ എറിഞ്ഞുകൊടുക്കും. ഇപ്രകാരം ഭീകരമായ ബഹിഷ്കരണങ്ങളാൽ ദുരിതപൂർവമായിരുന്നു അയ്യൻ‌കാളി ഉൾപ്പെടുന്ന അധഃസ്ഥിതരുടെ ജീ‍വിതം. ഇവയ്ക്കു പുറമേ ജാതിയുടെ അടയാളമായ കല്ലുമാലകൾ കഴുത്തിലണിഞ്ഞു നടക്കാനും അവർ നിർബന്ധിതരായി. അരയ്ക്കു മുകളിലും മുട്ടിനുതാഴെയും വസ്ത്രം ധരിക്കുവാനും അന്നത്തെ അയിത്താചാരങ്ങൾ പിന്നോക്ക ജനവിഭാഗങ്ങളെ അനുവദിച്ചില്ല.

അക്കാലത്ത് മേൽ ജാതിക്കാരെ പുലയർ തീണ്ടിയാൽ മേൽജാതിക്കാർക്ക് കുളിച്ചു ശുദ്ധം വരുത്തിയിട്ടേ തറവാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശനം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അഥവാ പോകുമായിരുന്നുള്ളൂ. പുലയന്മാർക്കും, പുലയസ്ത്രീകൾക്കും, മേൽ ജാതിക്കാരെ തീണ്ടിയതുകാരണം അക്കാലത് അടി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് . അതുകൊണ്ട് തീണ്ടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി ഇവർ (ചെറുമർ ) എവിടെക്കെങ്കിലും പോകുമ്പോൾ " ഓയ്..ഹൊയ് ...ഓയ് ..ഹൊയ് എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ടായിരിക്കും നടക്കുക. ഇത് കേട്ടാൽ മേൽജാതിക്കാർ തീണ്ടൽപ്പാട് അകലേയ്ക്ക് മാറിനിൽക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. 

ഉയർന്ന ജാതിക്കാരിൽ നിന്ന് വളരെയധികം ചൂഷണങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ ഒരു സമുദായം ആണെന്ന് പറയാം. ജോലിക്ക് കൂലിയായി ഭക്ഷണം ആണ് അക്കാലത്ത് കൊടുത്തിരുന്നത് . മേൽജാതിക്കാരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കുറച്ചുമാറി ദൂരെ പറമ്പിൽ കുഴികൾ കുഴിച്ച് അതിൽ വട്ടയില (മലബാർ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഉപ്പൂത്തിയില) വെച്ച് അതിലാണ് നെല്ലുകുത്തിയ അരിയുടെ കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും കൊടുത്തിരുന്നത്. .ചക്ക, കപ്പ, കായ്ച്ചിൽ , ചേന, ചേമ്പ് , ഏത്തയ്ക്ക, വാഴക്കണ്ട, ചെറു കിഴങ്ങ്, കണ്ടിക്കിഴങ്ങ് (കായ്ച്ചിലിന്റെ മണ്ണിനടിയിലുള്ള വലിയ കിഴങ്ങ് ), തവിട് കാച്ചിയത്‌, ഉണ്ണിക്കാമ്പും(കുലച്ച വാഴയുടെ ഉള്ളിലെ വെളുത്ത ട്യൂബ് പോലുള്ള സാധനം), കപ്പയും, പിന്നെ മത്തി ഇവ മൂന്നും ചേർത്ത് പുഴുങ്ങിയ പുഴുക്ക് (മലബാർ മേഖലകളിൽ) ഇവയിലേതെങ്കിലും ഒന്നോ, വിരളമായി ഒന്നിൽ കൂടുതലോ പുഴുക്കുകൾ കൊടുത്തിരുന്നു. ക്രിസ്തുവർഷം (1880 - 1900) - കളിൽ ഭക്ഷണം പറമ്പിൽ വെച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഈ രീതിക്ക് മാറ്റം വന്ന് അത് പിന്നീട്‌ മുറ്റത്ത് കുഴി കുഴിച്ചു അതിൽ ഇല വെച്ച് കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മത്തിത്തലയോ അല്ലെങ്കിൽ മത്തിയോ ഇട്ടു കാച്ചിയ തവിട് അക്കാലത്തെ സ്വാദേറിയ ഒരു പുഴുക്ക് ആയിരുന്നു. (ഈ പുഴുക്കുകളെല്ലാം തന്നെ എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥരും അക്കാലത്ത് സ്വന്തം വീട്ടിൽ വെച്ചുണ്ടാക്കി കഴിച്ചിരുന്നു . ഇതിനൊരപവാദം ബ്രാഹ്മണർ മാത്രമാണ്. മത്സ്യം നിഷിദ്ധം ആയതിനാൽ മത്സ്യം ചേർത്ത പുഴുക്കുകൾ അവർ കഴിക്കുമായിരുന്നില്ല).
കൃഷി, കായൽ മത്സ്യബന്ധനം, തേങ്ങയിടീൽ മുതലായവ കൂടാതെ പരമ്പരാഗതമായ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന കൈവേലകളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരാണിവർ :-

1. കൊമ്മി - ഓണക്കാലത്ത് പൂ പറിക്കാൻ വേണ്ടി മുള്ളുപോക്കി ഉണക്കിച്ചീന്തിയെടുത്ത കൈതോലകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന (കൈയില്ലാത്ത) ചെറിയ സഞ്ചി. തെങ്ങോല ചീന്തിയിട്ടോ വാഴനാരുകൊണ്ടോ തൂക്കിപ്പിടിക്കാൻ അവരവരുടെ സൗകര്യാർത്ഥം പിന്നീട് ഇവയുടെ കൈകൾ പിടിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യാറ്‌ .

2. പാട്ടി - കൈതോല കൊണ്ടുതന്നെ മെടഞ്ഞ് ഉണ്ടാക്കിയ പിടിക്കാൻ പിടി (കൈയില്ലാത്ത) വലിയ സഞ്ചി. പണ്ടുകാലത്ത് ഇവ അരിയും പലവ്യഞ്ജനങ്ങളും വാങ്ങാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

3. പായ - കൈതോലകൊണ്ടുള്ള ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന പായ. ഇതു സദ്യക്ക് ചോറ് ചൂരൽകൂട്ടയിൽ ഊറ്റിയ ശേഷം "അമ്പാറ" -യ്ക്കിടാൻ (ഒന്നിച്ച് കൂട്ടിയിടാൻ ) വേണ്ടിയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു 

4. പുൽപ്പായ - ഒരുതരം വളരെ നീളമുള്ള പുൽത്തൺട് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇവ പണ്ടുകാലത്ത് (1970- 1980 കാലഘട്ടത്തിനു മുമ്പ്) പൊതുവെ ഇരിക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം 6 അടി നീളവും 2 1/2, 3 അടി വീതിയും ഉണ്ടാവും ഈ പായകൾക്ക്.

5. പന്തിപ്പായ - പണ്ടത്തെ തറവാടുകളിലും മറ്റും സദ്യയ്ക്കും മറ്റ് അടിയന്തരങ്ങൾക്കും ചമ്രം പടിഞ്ഞ്‌ ഇരുന്ന് ഉണ്ണാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നവ. പുൽപ്പായയുടെ രണ്ട് ഇരട്ടിയിലധികം നീളവും അതിൻറെ ഏകദേശം പകുതി വീതിയും ഉണ്ടാവും ഈ പായകൾക്ക്. 

6. മീൻകൊട്ട - ഒരു തെങ്ങോലയിലെ ഏകദേശം എട്ടുപത്തു കണ്ണികൾ കൊണ്ടു മെടയുന്ന തൂക്കിപ്പിടിക്കാൻ പിടിയുള്ള ഇവ പണ്ടുകാലത്ത് പ്രധാനമായും മത്സ്യം വാങ്ങി കൊണ്ടുവരാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

7. മൺകൊട്ട - മണ്ണും ചാണകവും മറ്റും കോരിക്കൊണ്ടുപോകാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇതിനും പിടിക്കാൻ പിടിയുണ്ട്.

8. വല്ലം - പകുതി തെങ്ങോല കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പിടിയില്ലാത്ത ഇവ പുല്ല് അരിഞ്ഞിടാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നു . 

9. മീൻകൂട് - മുള, ഈർക്കിൽ , ചൂടി അല്ലെങ്കിൽ ചണനാര് (ചാക്ക് നൂൽ ) എന്നിവകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നു. മഴക്കാലത്ത് പാടങ്ങളിലും തോടുകളിലും മറ്റും ഒഴുക്കിന് അനുകൂലമായ് വെച്ച് മീൻ പിടിക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്നു.

(മേൽപ്പറഞ്ഞ മിക്കവാറും എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഇപ്പോഴും (ക്രിസ്തുവർഷം 2013) കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലും ജാതി ഭേദമെന്യേ ഉണ്ടാക്കുകയും ഉപയോഗിക്കയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

സംബോധന
പേരിനു പിന്നിൽ
ആര്യാധിനിവിശേത്തിനുശേഷം
തെയ്യങ്ങൾ