ഉപരിതലത്തിലേക്ക് രക്ഷപ്പെടുന്ന എണ്ണയെ എണ്ണ ഭക്ഷിക്കുന്ന ബാക്ടീരിയകൾ ജൈവീകവിഘടനത്തിന്‌ വിധേയമാക്കുന്നു. എണ്ണ മണലുകളിലെ എണ്ണ നിക്ഷേപം ഭാഗികമായി ഇങ്ങനെ ജൈവീകവിഘടനം നടന്നവയായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ തുടർച്ചയായി പുറതള്ളപ്പെട്ട എണ്ണയിൽ കുറേ ഭാഗം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും വലിയൊരുഭാഗം ഇപ്പോഴും നിലവിലുണ്ട്- ഇത് പാരമ്പര്യ എണ്ണ നിക്ഷേപങ്ങളിലുള്ളതിനേക്കാൾ കൂടുതലായിരിക്കും. ആദ്യം ചെറിയൊരു ഭാഗം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട് വളരെ വലിയ അളവിലുള്ള എണ്ണ നിക്ഷേപങ്ങളാണ്‌ കാനഡയിലുള്ള സ്വാഭാവിക ബിറ്റുമിൻ, വെനുൻസ്വെലയിലെ കൂടുതൽ ഘനത്വമുള്ള സ്വാഭാവിക എണ്ണ. ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളിലാണ്‌ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ എണ്ണ മണൽ നിക്ഷേപങ്ങളുള്ളത്.

അത് പോലെ എണ്ണ ചാലുകൾ എന്നാൽ എണ്ണയുടെ ഉറവിടങ്ങളായ ശിലകളാണ്‌, ഇവയിലുള്ള ഹൈഡ്രോകാർബണുകൾ സ്വാഭാവിക എണ്ണ രൂപവത്കരണത്തിന്‌ സഹായകമായ ഉന്നത മർദ്ദത്തിനോ തപീകരണത്തിനോ വിധേയമാവാത്തവയാണ്‌. സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ ഇത്തരം എണ്ണച്ചാലുകളിൽ സ്വാഭാവിക എണ്ണയില്ല എന്നുതന്നെ പറയാം, മറിച്ച് ഇവ കളിമണ്ണുകളാൽ രൂപപ്പെട്ട കാഠിന്യമേറിയ ശിലകളാണ്‌ ഇവയിൽ മെഴുകിന്‌ സമാനമായ കെറോജീൻ അടങ്ങിയിരിക്കും. ഇവയിലുള്ള കെറോജീനെ പ്രകൃതി പ്രവർത്തനങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം മർദ്ദത്തിനും താപത്തിനും വിധേയമാക്കി സ്വാഭാവിക എണ്ണയാക്കി മാറ്റാം. ഈ വിദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ അറിവുള്ളതാണ്‌. 1694 ലെ ബ്രിട്ടീഷ് ക്രൗൺ പേറ്റന്റ് നമ്പർ 330 ഇതിന്‌ പേറ്റന്റ് നൽകിയതും കാണാം. എണ്ണ ചാലുകൾ ലോകത്തിൽ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ കണ്ട് വരുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലാണ്‌ ഇവയുടെ ഏറ്റവും വലിയ നിക്ഷേപം ഉള്ളത്.

രസതന്ത്രം
സ്വാഭാവിക എണ്ണ നിക്ഷേപങ്ങൾ
ഉപഭോഗം
പാരമ്പര്യേതര എണ്ണ നിക്ഷേപങ്ങൾ