1831 ജനുവരിയിൽ സിവെർഡ് സ്റ്റേറ്റ് സെനറ്റർ ആയി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. അബേർണിലെ ഫ്രാൻസെസിനേയും അവരുടെ കുട്ടികളേയും അദ്ദേഹം ഔബണിൽത്തന്നെ താമസിപ്പിക്കുകയും തന്റെ പുതിയ അനുഭവങ്ങളേക്കുറിച്ച് അവർക്ക് എഴുതുകയും ചെയ്തു. ഈ കുറിപ്പുകളിൽ, അലക്സാണ്ടർ ഹാമിൽട്ടണുമായി നടത്തിയ ഒരു ദ്വന്ദ യുദ്ധത്തിനുശേഷം രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റത്തിനു വിചാരണ നേരിടുകയും തനിക്കുമേൽ സ്വയമേവ ചാർത്തിയ വനവാസ ജീവിതത്തിനുശേഷം യൂറോപ്പിൽനിന്നു ന്യൂ യോർക്കിലേയ്ക്ക് നിയമം പരിശീലിക്കുവാനായി മടങ്ങിയെത്തിയ മുൻ വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ആരൺ ബറുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച്ചയും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. റീജൻസി (അഥവാ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ, ജാക്ക്സൺ നയിച്ചതും വാൻ ബ്യൂറൻ പിന്തുണച്ചതുമായ ദേശീയ പാർട്ടിയെന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്) സെനറ്റിനെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു. സിവാർഡും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്ടിയും സിവാർഡ് ഏറെ അറിയപ്പെട്ട വിഷയമായ പീനൽ പരിഷ്കരണ നടപടികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില നിയമങ്ങൾ പാസാക്കുവാനായി വിമതരായ ഡെമോക്രാറ്റുകളോടും മറ്റുള്ളവരോടും ഒത്തുചേർന്നിരുന്നു.

സംസ്ഥാന സെനറ്റർ ആയിരുന്ന കാലത്ത് സിവാർഡ് വ്യാപകമായ സഞ്ചരിക്കുകയും മുൻ പ്രസിഡന്റ് ആഡംസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് ജാക്ക്സൺ വിരുദ്ധ നേതാക്കളെ സന്ദർശിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. യൂറോപ്പിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയിൽ പിതാവ് സാമുവൽ സീവാർഡിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുകയും അവിടെ അവർ സമകാലികരായ നിരവധി രാഷ്ട്രീയക്കാരുമായി കണ്ടുമുട്ടുകയും ചെയ്തു. 1832 ൽ ജാക്സന്റെ പുനർ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ആവശ്യത്തിൽ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് സുപ്രീം കോടതി ജസ്റ്റീസായിരുന്ന ജോൺ മക്ലീനെ ആന്റി-മേസൻ പാർട്ടി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു സിവാർഡ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും മുൻ അറ്റോർണി ജനറൽ വില്യം വർട്ട് ആസ്ഥാനത്തേയ്ക്കു നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജാക്ക്സന്റെ ഒരു എതിരാളിയായിരുന്ന കെന്റക്കി സെനറ്റർ ഹെൻറി ക്ലേ ഒരു മേസൺ ആയിരുന്നതിനാൽ പാർട്ടി പതാകാവാഹകനാകുന്നതിന് അസ്വീകാര്യനായി. ജാക്സന്റെ ലളിതമായ വിജയത്തിനുശേഷം എതിർത്തവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം പേരും ഡെമോക്രാറ്റുകളെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ യോജിച്ച ഒരു മുന്നണിയിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വിഗ് പാർട്ടി ക്രമേണ നിലവിൽ വരുകയും ചെയ്തു. രാജ്യത്തെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനു നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ വിഗ്സ് പാർട്ടി വിശ്വസിക്കുകയും ജാക്സന്റെ ഒരു പ്രസിഡന്റ് എന്ന നിലയിലുള്ള ഏകപക്ഷീയമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ എതിർക്കുകയും അവ അവർ സാമ്രാജ്യത്വപരമെന്നു നിരൂപിക്കുകയും ചെയ്തു. സിവാർഡും വീഡും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല ആന്റി-മേസനുകളും പുതിയ പാർട്ടിയിൽ ഉടനടി ചേർന്നു.

1834 ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു മുന്നോടിയായി, ന്യൂയോർക്കിലെ വിഗ്സ് നേതാക്കൾ ഒരു സംസ്ഥാനഗവർണ്ണർ സ്ഥാനാർത്ഥിയെ തീരുമാനിക്കുന്നതിനായി യുട്ടിക്കയിൽ ഒത്തുകൂടി. ഡെമോക്രാറ്റിക് ഗവർണറായിരുന്ന വില്യം മഴ്സി വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഏതാനും ചില പ്രമുഖ വിഗ്ഗ്സ് നേതാക്കൾ ഒരുപക്ഷേ നഷ്ടമാകാനിടയുള്ള ഒരു കാമ്പയിൻ നടത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. തന്റെ നിയമസംബന്ധിയായ ജോലിയിൽനിന്നു വരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാനായി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് വിരമിക്കണമെന്നു സെവാഡിന്റെ പത്നിയും പിതാവും അദ്ദേഹത്തിൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിയിരുന്നു. സ്റ്റേറ്റ് സെനറ്റിലേക്ക് വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വീഡ് അദ്ദേഹത്തിൽ പ്രേരണ ചെലുത്തി. എന്നിരുന്നാലും മറ്റുള്ളവരുടെ വിമുഖത സിവാർഡിനെ ഒരു പ്രധാന സ്ഥാനാർത്ഥിയായി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാൻ ഇടയാക്കി. യുട്ടിക്ക കൺവെൻഷനിൽ  സീവാർഡിന്റെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വം വീഡ് വിജയകരമായി നേടിയെടുത്തു. തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പ്രത്യേകമായി പ്രസിഡന്റ് ജാക്സന്റെ നയങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേശീയ വിഷയങ്ങളാണ് ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടത്. ഇതു വളരെ ജനപ്രിയമായിരുന്നു. ഡെമോക്രാറ്റുകൾ ശക്തരായ ആ വർഷത്തിൽ സെവാർഡ് 11,000 വോട്ടുകൾക്കു തോൽവിയടഞ്ഞു. നിയമവിരുദ്ധമായി കാസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ട വോട്ടുകൾ വിഗുകളെ സംഭ്രമിപ്പിച്ചുവെന്ന് വീഡ് എഴുതി.

ഗവർണർ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പരാജയം രുചിക്കുകയും സംസ്ഥാന സെനറ്റിലെ തന്റെ കാലാവധി അവസാനിക്കുകയും ചെയ്ത സമയത്ത് സിവാർഡ് ഔബണിലേയ്ക്കു തിരിച്ചുപോകുകയും 1835 ന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിയമ സംബന്ധിയായ ജോലിയിലേയ്ക്കു മടങ്ങിയെത്തുകയും ചെയ്തു. ആ വർഷം സെവാർഡും പത്നിയും ദീർഘദൂര യാത്രകൾ നടത്തുകയും, തെക്ക്  വിർജീനിയക്ക് അപ്പുറത്തേയ്ക്കുവരെ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്തു. തെക്കൻ സംസ്ഥാനക്കാർ അവർക്ക് ഹൃദ്യമായ ആതിഥ്യമരുളിയെങ്കിലും അടിമത്തത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ, അവരെ ഈ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ എതിരാളികളാക്കുകയെന്ന കൃത്യത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. അടുത്ത വർഷം, പടിഞ്ഞാറൻ ന്യൂയോർക്കിലെ പല ഭൂപ്രദേശങ്ങളും സ്വന്തമാക്കിയിരുന്ന ഹോളണ്ട് ലാൻഡ് കമ്പനിയുടെ പുതിയ ഉടമസ്ഥരുടെ ഏജന്റ് എന്ന ജോലി സെവാർഡ് സ്വീകരിച്ചു. അക്കാലത്ത് അനേകം കുടിയേറ്റക്കാർ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഉടമകളിൽനിന്ന് ഭൂമി തവണ വ്യവസ്ഥയിൽ വാങ്ങിയിരുന്നു. പഴയ ഭൂവുടമകളേക്കാൾ കർക്കശക്കാരായി കാണപ്പെട്ട പുതിയ ഭൂവുടമകൾ  അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങൾ പുകയുന്ന സമയത്ത് പ്രശ്നങ്ങളെ പരിഹരിക്കാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ പടിഞ്ഞാറൻ ന്യൂയോർക്കിൽ അക്കാലത്തു ജനശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്ന സിവാർഡിനെ ജോലിക്കെടുത്തു. അദ്ദേഹം ഈ ജോലിയിൽ ശോഭിക്കുകയും 1837-ലെ സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധിയുടെ തുടക്കത്തിൽ സാധ്യമായ ഇടങ്ങളിൽ ഏറ്റെടുക്കൽ നടപടികൾ ഒഴിവാക്കാൻ ഉടമകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 1838 ൽ ഈ കമ്പനിയുടെ കൈവശമുള്ള ഭൂമികളും ഓഹരകളും താനുംകൂടി ഉൾപ്പെട്ട ഒരു കൺസോർട്ടിയം മുഖേന വാങ്ങുന്നതിനും അദ്ദേഹമായിരുന്നു ഏർപ്പാടുകൾ ചെയ്തിരുന്നത്.

1836 ൽ വാൻ ബ്യൂറൻ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. തന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നതിനൊപ്പംതന്നെ സെവാർഡ് അദ്ദേഹത്തെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തുന്നതിനും സമയം കണ്ടെത്തി. ഉദ്ഘാടനത്തിനുശേഷം അധികം താമസിയാതെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ഉടലെടുക്കുകയും ന്യൂയോർക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന റീജൻസിയുടെ നിലനിൽപ്പിനു ഭീഷണി ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. 1836 ലെ ഗവർണർ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ സീവാർഡ് പങ്കെടുത്തില്ല. എന്നാൽ ഡെമോക്രാറ്റുകളുടെ ജനപ്രീതി ഇടിഞ്ഞതോടെ 1838 ൽ വിജയത്തിലേയ്ക്കുള്ള പാത തിരിച്ചറിഞ്ഞു (തെരഞ്ഞടുപ്പു നടന്നിട്ടു അപ്പോൾ രണ്ട് വർഷമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ). മറ്റ് പ്രമുഖ വിഗ്സ് നേതാക്കളും നാമനിർദ്ദേശം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. 1834-ൽ സീവേഡ് മറ്റ് വിഗ് സ്ഥാനാർത്ഥികളെക്കാൾ മുന്നിലാണെന്ന് കൺവെൻഷനിലെ പ്രതിനിധികളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിൽ വീഡ് വിജയം കണ്ടു. നാലാം ബാലറ്റിൽ സീവാർഡ് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു. സെവാർഡിന്റെ എതിരാളി വീണ്ടും മാർസിതന്നെ ആയിരുന്നു, സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പ്രധാന വിഷയവുമായിരുന്നു. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരവാദികൾ ഡെമോക്രാറ്റുകളാണെന്ന് വിഗ്സ് വാദിച്ചു. പ്രധാന ഓഫീസുകളിൽ സ്ഥാനാർഥികൾ വ്യക്തിപരമായി പ്രചാരണം നടത്തുന്നത് അനുചിതമാണെന്നു കരുതിയിരുന്നതിനാൽ, സെവാർഡ് അതിൽ അധികവും വീഡിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിനുവിട്ടു. 400,000 വോട്ടുകൾ കാസ്റ്റു ചെയ്തതിൽനിന്ന് ഏകദേശം പതിനായിരത്തിലേറെ വോട്ടുകളുടെ ഒരു മാർജിനിൽ സെവാർഡ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. വിഗ്പാർട്ടിക്ക് ഏറ്റവും പരമപ്രധാനമായിരുന്ന ആ വിജയത്തോടെ  ന്യൂയോർക്ക് സംസ്ഥാനത്തെ റീജൻസിയുടെ  അധികാരസ്ഥാനത്തെ പൂർണ്ണമായി തൂത്തെറിയുന്നതിനും വിഗ് പാർട്ടിക്കു സാധിച്ചു.

അഭിഭാഷകൻ, സംസ്ഥാന സെനറ്റർ
സംസ്ഥാന സെനറ്റർ, ഗവർണർ സ്ഥാനാർത്ഥി എന്നിവ
ജീവിതരേഖ
ന്യൂയോർക്കിലെ ഗവർണ്ണർ