പതിനൊന്നു വയസ്സിൽ തന്നെ റൗത്ത് റായ് കവിതകൾ എഴുതാൻ ആരംഭിച്ചു. സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിയ്ക്കുമ്പോൾ തന്നെ സ്വാതന്ത്ര സമരത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില കവിതകൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം അക്കാലത്ത് നിരോധിച്ചിരുന്നു. പുസ്തകരൂപത്തിൽ വന്ന ആദ്യത്തെ കൃതി "പാഥേയം" ആണ്.

കവി എന്ന നിലയിൽ റൗത്ത് റായിയ്ക്ക് അംഗീകാരം നേടിക്കൊടുത്തത് 1939 ൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ "ബാജി റാവുത്" എന്ന കൃതിയാണ്. തോണി തുഴഞ്ഞ് ഉപജീവനം കഴിയ്ക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടുകാരനായ ഒരു ദരിദ്രബാലനെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു ഈ കവിത. ബ്രീട്ടിഷ് ആധിപത്യത്തിനെതിരായ ജാഥയിൽ പങ്കെടുത്ത ഈ ബാലൻ വെടിയുണ്ടയേറ്റ് പിടഞ്ഞുവീഴുന്നു. സാമ്രാജ്യത്വവിരോധം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന ഈ കവിത ഓഡിഷയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് ഉണർവ്വും ഉത്തേജനവും പ്രദാനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ റൗത്ത് റായ് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികളുടെ നോട്ടപ്പുള്ളിയാകാനും അധികം കാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. 

ഉൾനാടൻ ഗ്രാമീണജീവിതത്തിന്റെ ഛവിയും ഛന്ദസ്സും ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതിൽ റൗത്ത് റായ് അതീവ സൂക്ഷ്മതയാണ് പുലർത്തിയത്.


ജനനം
സാഹിത്യജീവിതം
മരണം
ആത്മകഥ