ന്യായവിദ്യപ്രകാരം ശരിയായ അറിവുലഭിക്കുന്നത് നാലുവിധത്തിലാണ്: 
യഥാർത്ഥവസ്തുക്കളുടെ മാനസികാവിഷ്കാരമാണു ജ്ഞാനം, ബുദ്ധി (Knowledge/Cognition). അത് യഥാർത്ഥമോ (valid), അയഥാർത്ഥമോ (Non-Valid) ആകാം. ഒരു വസ്തുക്കളുടെ യഥാർത്ഥവും, അസന്ദിഗ്ദ്ധവുമായ അനുഭവമാണ്, യഥാർത്ഥജ്ഞാനം അഥവാ പ്രമ. അല്ലാത്തത് അപ്രമകളാണ്. അവ സംശയമോ, ഭ്രമമോ (വിപര്യയമോ), തർക്കമോ ആണ്. ഒരു കയറു കണ്ട് പാമ്പാണെന്ന് നിസ്സംശയം ധരിച്ചേക്കാം. അതു ഭ്രമമാണ്, അതു തെറ്റായ അറിവാണ്, പ്രമയല്ല. മലമുകളിൽ പുകകാണുന്നത് തീയുള്ളതുകൊണ്ടാണെന്നും, അല്ലെങ്കിൽ പുകയുണ്ടാവുകയില്ലെന്നും വാദിക്കുന്നതാണു തർക്കം. അത് തീയും പുകയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നേരനുഭവത്തിന്റെയോ മുന്നനുമാനത്തിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിലെടുക്കുന്ന മറ്റോരു അനുമാനമാണ്. തുടരെയുള്ള പരിശോധനകൊണ്ടാണ് ശരിതെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് (പ്രവൃത്തിസാമർത്ഥ്യം, പ്രത്യക്ഷസം‌വാദം). ശരിയായ അറിവ്, പ്രായോഗികഗുണം ചെയ്യുന്നു. തെറ്റായത്, പരാജയത്തിലേക്കും നിരാശയിലേക്കും നയിക്കുന്നു.

ധർമ്മശാസ്ത്രം (Ethics)
ജ്ഞാനശാസ്ത്രം (Epistemology)
കേവലദർശനം (Metaphysics)
ഉപമാനം (Comparison)