1914 ൽ പേൾ എസ്. ബക്ക് ചൈനയിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി. 1917 മെയ് 30 ന് അവർ ഒരു കാർഷിക സാമ്പത്തിക വിദഗ്‌ദ്ധനും മിഷനറിയുമായിരുന്ന ജോൺ ലോസിംഗ് ബക്കിനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും അവർ ഹുവായ് നദിയോരത്തെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണമായ അൻഹുയി പ്രവിശ്യയിലെ സുഷുവിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയും ചെയ്തു (കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്ന ജിയാങ്‌സു പ്രവിശ്യയിലെ സുഷൌയുമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്). ഈ പ്രദേശം അവളുടെ ദി ഗുഡ് എർത്ത്, സൺസ് എന്നീ പുസ്തകങ്ങളിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.

1920 മുതൽ 1933 വരെയുള്ള​കാലത്ത് ഇരുവർക്കും അദ്ധ്യാപകരായിരുന്ന നാൻകിംഗ് സർവകലാശാലാ കാമ്പസിലെ നാൻജിംഗിൽ ബക്ക് കുടുംബം അവരുടെ ഭവനം നിർമ്മിച്ചു. സ്വകാര്യ ചർച്ച് നടത്തുന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് നാൻകിംഗിലെ ജിൻലിംഗ് കോളേജ്, നാഷണൽ സെൻട്രൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി എന്നിവിടങ്ങളിൽ അവർ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം പഠിപ്പിച്ചു. 1920-ൽ ബക്ക് ദമ്പതിമാർക്ക് കരോൾ എന്ന പേരിൽ ഒരു മകളുണ്ടാവുകയും ഫെനൈൽകെറ്റോണൂറിയ (തലച്ചോറിനും നാഡികൾക്കും നാശമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു രോഗം) ബാധിക്കുകയും ചെയ്തു. 1921-ൽ ബക്കിന്റെ ഒരു ഉഷ്ണമേഖലാ രോഗമായ സ്പ്രൂസ് ബാധിച്ചു മരണമടയുകയും താമസിയാതെ അവളുടെ പിതാവ് താമസം മാറ്റുകയും ചെയ്തു. 1924-ൽ, ജോൺ ബക്കിന്റെ ജോലി ഇളവ് ലഭിച്ച വർഷം അവർ ചൈന വിട്ട് കുറച്ച് സമയത്തേക്ക് അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങിയ സമയത്ത് പേൾ ബക്ക് കോർനെൽ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടി. 1925-ൽ ബക്ക് കുടുംബം ജാനീസിനെ ദത്തെടുത്തു (പിന്നീട് വാൾഷ് എന്ന വിളിപ്പേരിൽ). ആ ശരത്കാലത്ത് അവർ ചൈനയിലേക്ക് മടങ്ങി.

1920 കളിൽ ബക്ക് അനുഭവിച്ച ദുരന്തങ്ങളും സ്ഥലംമാറ്റങ്ങളും 1927 മാർച്ചിൽ "നാൻകിംഗ് സംഭവം" സമയത്ത് അതിന്റെ പാരമ്യതയിലെത്തി. ചിയാങ് കെഅ-ഷെക്കിന്റെ നാഷണലിസ്റ്റ് സൈനികർ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സേന, വിവിധ യുദ്ധപ്രഭുക്കൾ എന്നിവർ പങ്കുചേർന്ന് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കിയ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ നിരവധി പാശ്ചാത്യവംശജർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. 1900 ൽ ബോക്സർ യുദ്ധകാലത്തേതുപോലെ അവളുടെ പിതാവ് അബ്സലോം നിർബന്ധിച്ചതിനാൽ, യുദ്ധം തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നതുവരെ കുടുംബം നാൻജിംഗിൽ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. അക്രമം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സമയത്ത് കുടുംബ വീട് കൊള്ളയടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട ചൈനീസ് കുടുംബം അവരുടെ കുടിലിൽ ഒളിക്കാൻ അവരെ ക്ഷണിച്ചു. കുടുംബം ഒരു ദിവസം പരിഭ്രാന്തരായി ഒളിവിൽ കഴിയുകയയും അതിനുശേഷം അവരെ അമേരിക്കൻ ഗൺബോട്ടുകൾ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവർ ഷാങ്ഹായിലേക്ക് യാത്രചെയ്യുകയും പിന്നീട് ജപ്പാനിലേക്ക് കപ്പൽ കയറി, അവിടെ അവർ ഒരു വർഷം താമസിച്ചശേഷം നാൻജിംഗിലേക്ക് മടങ്ങി. എല്ലാ ജപ്പാൻകാരും സൈനികവാദികളല്ലെന്ന് ജപ്പാനിൽ ജീവിച്ച വർഷം തനിക്കു വെളിവാക്കിയതായി ബക്ക് പിന്നീട് പറഞ്ഞു. 1927 ന്റെ അവസാനത്തിൽ ജപ്പാനിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, ബക്ക് എഴുത്തെന്ന തൊഴിലിലേയ്ക്ക് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രവേശിച്ചു. അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ ചൈനീസ് എഴുത്തുകാരായ ക്സൂ ഷിമോ, ലിൻ യുറ്റാങ് എന്നിവരുമായുള്ള സൗഹൃദബന്ധം ഒരു പ്രൊഫഷണൽ എഴുത്തുകാരിയായി സ്വയം ചിന്തിക്കാൻ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. മാതാവിനോടു നിഷേധിക്കപ്പെട്ട അഭിലാഷങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചുവെങ്കിലും താൻ വിവാഹബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സ്വയം പര്യാപ്തത നേടുവാൻ പണം ആവശ്യമാണെന്ന ചിന്ത അവളെ കൂടുതൽ ഏകാന്തതയിലാക്കിത്തീർത്തു. മിഷൻ ബോർഡിന് പണം നൽകാൻ സാധിക്കാതെയിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ കരോളിന്റെ പ്രത്യേക പരിചരണത്തിനും പണം ആവശ്യമായിരുന്നു. കരോളിന് ദീർഘകാല പരിചരണം കണ്ടെത്താനായി ബക്ക് 1929 ൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ഐക്യനാടുകളിലേയ്ക്കു പോകുകയും അവിടെ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ന്യൂയോർക്കിലെ ജോൺ ഡേ പ്രസാധകരുടെ എഡിറ്റർ റിച്ചാർഡ് ജെ. വാൽഷ് അവളുടെ "" എന്ന നോവൽ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവളും വാൽഷും തമ്മിൽ വിവാഹത്തിലേയ്ക്കെത്താവുന്നതും നിരവധി വർഷത്തെ പ്രൊഫഷണൽ ടീം വർക്കിനും കാരണമാകുന്ന ഒരു ബന്ധം ആരംഭിച്ചു. നാൻകിംഗിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവൾ എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ തന്റെ സർവകലാശാല ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പിൻതിരിയുകയും അവിടെയിരുന്ന്, ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ "ദ ഗുഡ് എർത്ത്" എന്ന കൃതിയുടെ കയ്യെഴുത്തുപ്രതി പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു.

ചൈനയിലെ ഔദ്യോഗികജീവിതം
അവസാന വർഷങ്ങൾ
നോവലുകൾ
തിരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ