അടിയുറച്ച ഇസ്ലാമികവിശ്വാസിയായിരുന്ന ഓസലിനെ തന്റെ ജപമാലയില്ലാതെ കാണുന്നത് അപൂർവ്വമായിരുന്നു. ഓസലിന്റെ ഭരണകാലത്ത് തുർക്കിയിലെ ഇസ്ലാമികവൽക്കരണം വർദ്ധിച്ചു. ഒരു ലഹരിവിരുദ്ധനും യാഥാസ്ഥിതികരാഷ്ട്രീയക്കാരനും ആയിരുന്ന ഓസൽ, സൂഫികളടക്കമുള്ള ഇസ്ലാമികപ്രസ്ഥാനങ്ങളോട് അനുഭാവപൂർണ്ണമായ നിലപാടിലായിരുന്നു. നക്ഷ്ബന്ദി, നൂർജു, സുലൈമാൻജി തുടങ്ങിയ സൂഫി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഇക്കാലത്ത് തുർക്കിയിൽ കൂടുതൽ ജനകീയമായി.

1988 ജൂലൈയിൽ ഓസൽ മെക്കയിലേക്ക് തീർത്ഥാടനം നടത്തി. തുർക്കി റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ അന്നു വരെയുള്ള 65 വർഷത്തെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു ഉന്നത രാഷ്ട്രീയനേതാവിന്റെ ഈ നടപടി ആദ്യമായായിരുന്നു.

സ്ത്രീകൾക്ക് പൊതുകാര്യാലയങ്ങളിൽ തട്ടം ധരിച്ചെത്തുന്നതിലുള്ള വിലക്കിനെ സംബന്ധിച്ച് തുർക്കിയിൽ ദശാബ്ദങ്ങളായി തുടരുന്ന വിവാദങ്ങൾ ഓസൽ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരിക്കുന്ന കാലത്താണ് ആരംഭിച്ചത്. ഈ വിലക്ക് നീക്കുന്നതിനായി 1989-ൽ തുർഗുത് ഓസൽ പാർലമെന്റിൽ ഒരു നിയമം പാസാക്കിയെങ്കിലും പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന കെനാൻ എവ്രനും, ഭരണഘടനാകോടതിയും ഇടപെട്ട് ഈ നിയമം റദ്ദാക്കുകയായിരുന്നു. കമാലിസ്റ്റ് നയങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായി, ഇസ്ലാമികധനകാര്യസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ഓസലിന്റെ സർക്കാർ അനുമതി നൽകി.

ഓസലിന്റെ കാലത്തെ സാമ്പത്തിക ഉദാരവൽക്കരണം മൂലം ജനങ്ങളുടെ ജീവിതസൗകര്യങ്ങളിലുണ്ടായ പുരോഗതി, കമാലിസത്തിന്റെ പ്രസക്തി കുറക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായകഘടകമായി. എന്നാൽ മതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ, രാജ്യത്ത് മതമൗലികവാദം വ്യാപിക്കാൻ കാരണമായി. 1990 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഇസ്ലാമികമൗലികവാദം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നാരോപിച്ച് 40 ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രാലയത്തിൽ നിന്നും 15 വ്യോമസേന ഉദ്യോഗസ്ഥരേയും സർക്കാർ പുറത്താക്കുന്നതിലേക്കു വരെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങി.

രാഷ്ട്രീയത്തിൽ
ജീവചരിത്രം
മതവിശ്വാസം
അസ്തമയം