ജീവശാസ്ത്രപരമായും, യന്ത്രപരമായും, വളരെയധികം കാര്യക്ഷമമായ വാഹനമാണ് സൈക്കിൾ. ഒരു മനുഷ്യൻ‍ യാത്ര ചെയ്യാനായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്ന ഊർജ്ജത്തിനെ ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യ പ്രവർത്തിത വാഹനം കൂടിയാണിത്. ഒരു യന്ത്ര കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് നൽകുന്ന ഊർജ്ജത്തിന്റെ 99% വും പെഡലുകളിൽ‍ നിന്ന് വീലുകളിലേക്ക് നൽകപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ഗിയറിംഗ് മെക്കാനിസം കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ ഇതിന്റെ 10-15% വരെ പ്രവർത്തനഭാരം കുറക്കുന്നു. കാർഗോ വെയിറ്റിന്റെ അനുപാതമനുസരിച്ച് മുഴുവൻ ഭാരവും സൈക്കിളിനെ താങ്ങാൻ കഴിയും. ഇതുതന്നെയാണ് കാര്യക്ഷമമായ കാർഗോ ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷനും.

ഒരു നിരപ്പിലൂടെ ശരാരശരി വേഗതയിൽ (16-24 km/h) സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്ന ആൾക്ക് 
അയാൾ നടക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നുള്ളു. വേഗതയുടെ ഇരട്ടിക്ക് (സ്ക്വെയർ) തുല്യമായ എയർ‍ ഡ്രാഗിന് വേഗത കൂടുന്തോറും കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ഔട്ട്പുട്ടായി നൽകേണ്ടിവരുന്നു. സൈക്കിളിൽ ലംബമായി ഇരിക്കുന്ന ആൾ 75% എയർ ഡ്രാഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഏയറോഡൈനാമിക് രീതിയിൽ താഴ്ന്നിരുന്ന് ഇത് കുറക്കാം. എയറോഡൈനാമിക് ഫെയറിങ്ങ് കൊണ്ട് സൈക്കിളിനെ മൂടുക വഴിയും ഇത് കുറക്കാം. സമതലത്തിലൂടെ സൈക്കിളിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഏറ്റവും കൂടിയ വേഗത 144.18 km/h ആണ്.

സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യൻ പുറത്തുവിടുന്ന കാർബൺഡൈഓക്സൈഡിന്റെ തോത് ഒരു കാറിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്ന കാർബൺഡൈഓക്സൈഡിന്റെ പത്തിലൊരുഭാഗമാണ്.

മോഷണം
നിർമ്മാണം
പ്രവർത്തനം
ഉപകരണങ്ങൾ