കേരളത്തിനു മൊത്തമെന്നപോലെത്തന്നെ ക്രി.വ. 1500 വരെയുള്ള ചരിത്രം തൃശ്ശൂരിന്റെ കാര്യത്തിലും വളരെ അവ്യക്തമാണു്. ഒട്ടും ചരിത്രബോധമില്ലാത്തതും അതിന്റെ അഭാവം കൊണ്ടുതന്നെ വളരെ പരിമിതമായ ലൗകികജീവിതവീക്ഷണങ്ങളുമുള്ള ഒരു ജനത എന്ന കേരളീയരെക്കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യമായ വിലയിരുത്തൽ തന്നെ തൃശ്ശൂരിനെ സംബന്ധിച്ചും അനുമാനിക്കാവുന്നതാണു്. വാസ്തവവും നിഷ്പക്ഷവുമായ ചരിത്രം വാമൊഴിയായോ വരമൊഴിയായോ ചിത്രങ്ങളായോ രേഖപ്പെടുത്തിവെക്കുക എന്ന ശീലം കേരളീയർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. സാന്ദർഭികമായി സൂചനകൾ മാത്രം നൽകുന്ന ശിലാലിഖിതങ്ങളും ചെപ്പേടുകളും ശാസനങ്ങളും മാത്രമാണു് രേഖകൾ എന്ന നിലയിൽ കണ്ടെടുക്കാവുന്നതു്. ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ഗുഹകൾ, കോട്ടകൾ, മറ്റു തരത്തിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളോ സ്മാരകങ്ങളോ കാലാകാലം കേടുതീർത്തു സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും അവർ ശ്രദ്ധേയരായിരുന്നില്ല. പലപ്പോഴും മരം, മണ്ണു് തുടങ്ങിയ ക്ഷിപ്രജീർണ്ണമായ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടായിരുന്നു ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ വാസ്തുവിദ്യയും കരകൗശലവേലകളും നിലനിർത്തിപ്പോന്നിരുന്നതു്. അധികാരവർഗ്ഗത്തിൽ നടക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ പോലും ഭൂതകാലത്തിന്റെ നന്മകളും തിന്മകളും തമസ്കരണം ചെയ്യുന്നതിൽ അതിയായ ശ്രദ്ധ പാലിച്ചുപോന്നു.

ചരിത്രഗവേഷണത്തിനു ലഭ്യമായ സാമഗ്രികൾ
പുലച്ചിക്കല്ല്
ചരിത്രാതീതകാലം
കുടക്കല്ലുകൾ