വെസ്റ്റ്ഫാലിയ നാട്ടിലെ ഒരു മാടമ്പിപ്രഭുവിന്റെ ആശ്രിതനായിരുന്നു കാൻഡീഡ് എന്ന പയ്യൻ. നാട്ടിലെ കൊള്ളാവുന്ന മനുഷ്യരിൽ ഒരുവന് പ്രഭുവിന്റെ സഹോദരിയിൽ പിറന്ന സന്തതിയാണ് അവനെന്ന ശ്രുതി ഉണ്ടായിരുന്നു. മധുരസ്വഭാവിയായ കാൻഡീഡ് സാമാന്യം ബുദ്ധിമാനായിരുന്നെങ്കിലും ശുദ്ധഗതിക്കാരനായിരുന്നു. "അയാളുടെ മനസ്സ് മുഖത്തു വായിക്കാമായിരുന്നു". അതിനാലാവാം നിഷ്കളങ്കൻ എന്നർത്ഥമുള്ള 'കാൻഡീഡ്' എന്ന പേര് അയാൾക്കു കൊടുത്തത്. ധനികനും പ്രതാപിയുമായിരുന്നു പ്രഭു. 350 റാത്തലോളം തൂക്കമുണ്ടായിരുന്ന അയാളുടെ പ്രഭ്വിയും അവഗണിക്കാനാകാത്ത മഹതി ആയിരുന്നു. പ്രഭുവിന്റെ പുത്രി ക്യുനഗോണ്ട്, പുഷ്ടിയും അഴകുമുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു. പ്രഭുവിന് സ്വന്തം അച്ചിൽ വാർത്തെടുത്ത ഒരു മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

പ്രഭുഹർമ്മ്യത്തിലെ ആസ്ഥാനദാർശനികനായിരുന്നു 'പാൻഗ്ലോസ്' എന്ന ജ്ഞാനി. പാൻഗ്ലോസിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ സ്വാംശീകരിച്ചാണ് കാൻഡീഡ് വളർന്നത്. വെള്ളം തീണ്ടാത്ത ശുഭാപ്തിവിശ്വാസമായിരുന്നു ആ പ്രബോധനങ്ങളുടെ കാതൽ. എല്ലാം നന്മയ്ക്കു വേണ്ടിയാണെന്നും നാം ജീവിക്കുന്ന ലോകം സാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും നല്ല ലോകമാണെന്നും പ്രഭുദമ്പദിമാർ സാദ്ധ്യമായതിൽ എറ്റവും നല്ല പ്രഭുവും പ്രഭ്വിയും ആണെന്നും പ്രഭുഹർമ്മ്യം സാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും നല്ല ഹർമ്മ്യമാണെന്നും അയാൾ പഠിപ്പിച്ചു. അയാളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, സംഗതികൾ ആയിരിക്കുന്നതു പോലെയല്ലാതെ അസാദ്ധ്യമാണ്. എല്ലാം ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ഉണ്ടായതാണ്. മൂക്കുകൾ കണ്ണാടി വയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയും, കാലുകൾ കാലുറ ധരിക്കാൻ വേണ്ടിയും, പന്നികൾ നമ്മുടെ തീറ്റക്കു വേണ്ടിയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നാം കണ്ണാടി വയ്ക്കുകയും, കാലുറ ധരിക്കുകയും എന്നും പന്നിയിറച്ചി തിന്നുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗുരുവിന്റെ ഈ പ്രബോധനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ച കാൻഡീഡ്, പ്രഭുപുത്രി ക്യുനഗോണ്ട് പ്രകൃതിയുടെ അനുപമസൃഷ്ടിയാണെന്നു കൂടി വിശ്വസിച്ചു. എങ്കിലും അവളോട് അതു പറയാൻ അയാൾക്കു ധൈര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരുദിവസം പാൻഗ്ലോസ് തന്റെ 'സവിശേഷജ്ഞാനം' പ്രഭ്വിയുടെ വേലക്കാരിക്കു പകർന്നുകൊടുക്കുന്നത് ക്യൂനഗോണ്ട് കാണാൻ ഇടവന്നു. അതോടെ അവൾ കാൻഡീഡിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ ക്യുനഗോണ്ട് നൽകിയ ഒരേയൊരു ചുംബനം കാൻഡീഡിനു വിനയായി. അവരെ കയ്യോടെ പിടിച്ച പ്രഭു, അയാളെ വീട്ടിൽ നിന്നു ചവുട്ടിപ്പുറത്താക്കി.

അലച്ചിൽ
ലിസ്ബൺ
'ഉത്തമലോകം'
തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ