യെരുശലേമിലെ യഹൂദരുടെ രണ്ടാം ദേവാലയ-യുഗത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിനടുത്താണ് ഹില്ലൽ ജീവിച്ചിരുന്നത്.യഹൂദരുടെ ആത്മീയനേതൃത്വം രണ്ടു വ്യക്തികൾ ചേർന്നു വഹിക്കുന്നത് രണ്ടാം ദേവാലയ യുഗത്തിൽ പതിവായിരുന്നു. ഹില്ലലിനോപ്പം നേതൃത്വം പങ്കിട്ടത് യാഥാസ്ഥിതികനായ യൂദയാക്കാരൻ റബൈ, ഷാമായ് ആയിരുന്നു. യഹൂദമനസ്സിൽ ഹില്ലൽ ഇന്ന് ജീവിക്കുന്നത് യഹൂമതത്തിന്റെ പരമ്പരാഗതനിയമങ്ങളിൽ ഒരു വലിയ ഭാഗത്തിന് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് എന്നതിനൊപ്പം തന്റെ സഹപ്രവർത്തകനും പ്രതിയോഗിയുമായ ഷാമായിയിൽ നിന്ന് ഭിന്നമായി പരുഷത കുറഞ്ഞതും പ്രായോഗികവും ആയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ച വ്യക്തി എന്ന നിലയിലും ആണ്. ഹില്ലലിന്റേയും ഷാമായിയുടേയും വ്യാഖ്യാനപദ്ധതികൾക്കിടയിൽ യഹൂദറബൈനിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ഭാഗം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത് അക്കാലത്താണ്. പിൽക്കാലങ്ങളിൽ ഹില്ലലിന്റേയും ഷാമായിയുടേയും അനുയായികളും രണ്ടു വ്യാഖ്യാനപദ്ധതികൾ‍ പിന്തുടരുന്ന ചേരികളായി തിരിഞ്ഞു. അവരുടെ കാലശേഷം, റോമിനെതിരായുള്ള യഹൂദരുടെ ക്രി.വ. 66-70-ലെ ആദ്യകലാപത്തിന് മുൻപുള്ള കാലത്ത്, ഹില്ലലിന്റെ വ്യാഖ്യാനപദ്ധതിയേക്കാൾ സ്വീകാര്യത നേടിയത് ഷാമായിയുടെ തീവ്രയാഥാസ്ഥിതിക രീതിയാണ്. എന്നാൽ കലാപത്തിന്റെ പരാജയത്തെ തുറന്ന് ഷാമായിയുടെ നിലപാടുകൾ തിരസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ഹില്ലലിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യത വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ റാബൈനിക വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ യൂദയായിലെ യാംനിയയിലെ വിദ്യാകേന്ദ്രത്തിൽ റബൈ അഖീവയുടേയും മറ്റും മേൽനോട്ടത്തിൽ ക്രി.വ. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് മിക്കവാറും ഹില്ലലിന്റെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളായിരുന്നു.

ഹില്ലലും ഷാമായിയും
പശ്ചാത്തലം
വ്യാഖ്യാതാവ്
പഠനം, ഉയർച്ച