എഡിറ്റിങ് അനിവര്യമായ മറ്റൊരു മേഖലയാണ് പുസ്തകപ്രസാധനം. കൈയെഴുത്തു പ്രതി പ്രസിദ്ധീകരണക്ഷമമാക്കുന്നതിന് എഡിറ്റിങ് കൂടിയേ കഴിയൂ. ഭാഷാപരമായ ന്യൂനതകൾ ദൂരീകരിക്കുക, വിഷയപരമായ പിശകുകൾപരിഹരിക്കുക, വിഷയക്രമത്തിൽ ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുക, ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കാതെ വിട്ടുപോയ അത്യാവശ്യ വിവരങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുക, അവശ്യമായ ചിത്രങ്ങളും ഗ്രാഫുകളും പട്ടികകളും ഉൾപ്പെടുത്തുക തുടങ്ങിയ പല കാര്യങ്ങളും എഡിറ്റിങ് വേളയിലാണ് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗ്രന്ഥകർത്തവിന്റെ സമ്മതത്തോടുകൂടി ആയിരിക്കും എഡിറ്റിങ്ങിനു ചുമതലപ്പെട്ടയാൾ ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്. എഡിറ്റിങ് നടത്തുമ്പോൾ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മൗലികതയ്ക്കും മാറ്റം വരാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കും.

ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന വിഷയത്തിന്റെ ഗൗരവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് എഡിറ്റിങ്ങിന്റെ തോത് നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. സാഹിത്യഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പാഠപുസ്തകങ്ങൾ, സാധാരണ വായനയ്ക്കുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ, പ്രബന്ധങ്ങൾ, ഗവേഷണഗ്രന്ഥങ്ങൾ, നിഘണ്ടുക്കൾ, വിജ്ഞാനകോശങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ പല നിലവാരത്തിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളുണ്ട്. ഇവയ്ക്കെല്ലാം കൂടി ഒരേ എഡിറ്റിങ് നിലവാരം സാദ്ധ്യമല്ല; പ്രായോഗികവുമല്ല. ഓരോന്നിന്റെയും സ്വഭാവത്തിന് അനുസൃതമായി എഡിറ്റിങ്ങിൽ മാറ്റം വരുത്തേണ്ടതുണ്ട്. വിദ്യാർത്ഥികൾക്കാവശ്യമായ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസനിലവാരം ഒരു നിർണായക ഘടകമാണ്. കുട്ടികളെ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശിശുമനഃശാസ്ത്രത്തിന് ഊന്നൽ ഉണ്ടായിരിക്കും; പദാവലിയുടെ ഘട്ടം ഘട്ടമായുള്ള നിലവാരപ്പെടുത്തലിനും പ്രധാനസ്ഥാനമുണ്ട്. ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ വിഷയപരമായ വൈകല്യങ്ങളും യുക്തിരഹിതമായ പ്രസ്താവനകളും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുന്നത് മിക്കവാറും എഡിറ്റിങ് ഘട്ടത്തിലായിരിക്കും.

ഗവേഷണ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ചില ചിട്ടകൾതന്നെയുണ്ട്. അടിക്കുറിപ്പ്, ഉദ്ധരണി, പട്ടിക, ഗ്രാഫ് എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിൽ നിശ്ചിത മാനദണ്ഡങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുപോരുന്നു. ഇവ സംബന്ധിച്ച ചില ആധികാരിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്. ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ഈ കാര്യങ്ങളിൽ നിഷ്കർഷത പാലിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽപോലും എഡിറ്ററുടെ ചുമതല ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിജ്ഞാനകോശം, നിഘണ്ടു എന്നിവയുടെ എഡിറ്റിങ് ഇതിലും സങ്കീർണമാണ്.

ഗ്രന്ഥകർത്താക്കളുടെ നിലവാരം അനുസരിച്ച് എഡിറ്റിങ്ങിന് ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾഉണ്ടാകാം. സാധാരണയായി ഓരോ വാചകവും അനേകം തവണ പരിശോധിച്ചും വെട്ടിയും തിരുത്തിയും ആണ് ഒരു ഗ്രന്ഥകർത്തവ് ഗ്രന്ഥത്തിന് അവസാനരൂപം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ ആധുനികകാലത്ത് ചില ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ ഇതിൽനിന്നും തികച്ചും വിഭിന്നമായ ഒരു നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവർ ഗ്രന്ഥങ്ങൾരചിക്കുമ്പോൾ ആദ്യത്തെ നക്കൽ തയ്യാറാക്കുകയോ പകർപ്പെഴുത്തുകാരന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. എഡിറ്റിങ് മറ്റൊരാളായിരിക്കും നിർവഹിക്കുന്നത്. ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അന്തഃസത്ത നഷ്ടപ്പെടാതെ അതു പൂർണമാക്കുക ക്ലേശകരമാണ്. അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരുകൾ, സ്വഭാവം, സ്ഥലവർണന, അധ്യായ-ഖണ്ഡികവിഭജനം, ശീർഷകനിർണയം എന്നിവ നിർവഹിക്കേണ്ടത് എഡിറ്ററാണ്.

ഒന്നിലധികം ഭാഗങ്ങളുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ എഡിറ്ററുടെ ചുമതല ഇതിലും വലുതാണ്. ഒന്നിലധികം ഗ്രന്ഥകാരന്മാർചേർന്നു രചിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും എഡിറ്റിങ്ങിന് നിർണായകമായ പങ്കാണുള്ളത്. ആവർത്തനം ഒഴിവാക്കുക, ആധാരഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിശോധിക്കുക, ആശയപരമായ പൊരുത്തക്കേട് വരാതെ സൂക്ഷിക്കുക, ശൈലിയുടെ ഏകതാനത കൈവരുത്തുക എന്നിങ്ങനെ പല കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

മിക്ക പ്രസിദ്ധീകരണ സ്ഥപനങ്ങൾക്കും സ്വന്തമായി ഒരു എഡിറ്റോറിയൽ സമിതി തന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കും. എഡിറ്റിങ്ങുൾപ്പെടെ പുസ്തക സംവിധാനത്തിനാവശ്യമായ എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും നൽകുന്നത് ഈ സമിതിയാണ്.

ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണത്തിൽ
കോപ്പി ടേസ്റ്റർ
നിഘണ്ടുക്കളിൽ
പുസ്തകപ്രസാധനത്തിൽ