ഏതൊരു ലൈംഗികബന്ധത്തിലും സമ്മതം(Consent) വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഉഭയസമ്മതത്തോടെ അല്ലാതെ നടക്കുന്ന ലൈംഗികബന്ധം ഇരയ്ക്ക് പൂർണ്ണമായും ഒരു പീഡനമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ബലാത്സംഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതൊരു ആരോപണത്തിലും, പീഡിതന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ലൈംഗികബന്ധത്തിനുള്ള സമ്മതത്തിന്റെ അഭാവം നിർണ്ണായകമാണ്. ഇവിടെ സമ്മതം സൂചിപ്പിക്കണമെന്നില്ല, മറിച്ച് ആരോപണവിധേയമായ സന്ദർഭത്തിലും, പക്ഷക്കാർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിലും സമ്മതത്തിന്റെ ധ്വനി ഉണ്ടായാലും മതി. എന്നുവച്ച് എതിർപ്പിന്റെ അഭാവം മാത്രം സമ്മതത്തിന് തെളിവാവുന്നില്ല. 

ബലാൽക്കാരം അഥവാ പീഡിതനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയോ, ബലം പ്രയോഗിച്ചോ, ആക്രമിച്ചുകീഴ്പ്പെടുത്തിയോ ബലാത്സംഗം ചെയ്യുന്ന അവസരങ്ങളിൽ ലൈംഗികബന്ധത്തിന് എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടാവാതിരുന്നാലും, അത് സമ്മതമില്ലായ്മയായി കണക്കാക്കാം. റുവാണ്ടയിലെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ ന്യായസഭ 1998 -ലെ ഒരു സുപ്രധാ‍ന വിധിന്യായത്തിൽ “സമ്മതം” എന്ന വാക്കുപയോഗിക്കാതെ തന്നെ ബലാത്സംഗത്തെ നിർവചിക്കുകയുണ്ടായി. 

കുട്ടികൾ, മാനസികവൈകല്യമുള്ളവർ എന്നിവർ ഉൾപ്പെട്ട സന്ദർഭങ്ങളിലും നിയമസാധുതയുള്ള സമ്മതത്തിന്റെ അഭാവം അപര്യാപ്തമാണ്. ഒരിക്കൽ നൽകപ്പെട്ട സമ്മതം എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പിൻ‌വലിക്കാവുന്നതും, പിൻ‌വലിച്ചതിനു ശേഷമുള്ള ലൈംഗിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ ബലാത്സംഗത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നതുമാണ്. 

പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവരുമായി മുതിർന്നവർ നടത്തുന്ന ലൈംഗികചൂഷണങ്ങളിൽ, കുട്ടികൾ നൽകുന്ന സമ്മതം നിയമപ്രകാരം അസാധുവാകുകയും, അത്തരം പ്രവർത്തികളെ ബലാത്സംഗമായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളെ ചിലപ്പോൾ നിയമപരമായ ബലാത്സംഗം എന്നു വിളിക്കുന്നു. 

നിലവിൽ മിക്ക രാജ്യങ്ങളിലും വിവാഹം ലൈംഗികബന്ധത്തിനുള്ള സമ്മതമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ബലാത്സംഗമോ, ലൈംഗികാക്രമണമോ, ബാലപീഡനമോ നടക്കുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ വിവാഹം ആന്തരർത്ഥമായ സമ്മതം എന്ന രീതിയിൽ ഒരു എതിർവാദമായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. 

മാനസിക ഘടകങ്ങൾ
സമ്മതം
തടവറ ബലാത്സംഗം
കാരണങ്ങൾ