ഒരു ദിവസം വെസ്സന്താര തന്റെ രാജ്യത്തു മഴയെത്തിച്ച ആ മാന്ത്രിക ആനയെ വരൾച്ച കൊണ്ടു പൊറുതിമുട്ടിയ കലിംഗം എന്ന അയൽരാജ്യത്തിനു സമ്മാനിച്ചു. ആ ആനയുടെ നഷ്ടം മൂലം തങ്ങളുടെ രാജ്യത്ത് വരൾചയുണ്ടാകുമോ എന്ന് ജനങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, അവർ സഞ്ചയ രാജാവിനെ സമിപിച്ച്, ആനയെ കൊടുത്തുവിട്ട വെസ്സന്താരയെ ഉപേക്ഷിച്ച് രാജ്യഭാരം സ്വയം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. 

എന്നാൽ വെസ്സന്തരയാകട്ടെ തന്റെ രാജ്യം തന്റെ പിതാവിനു തന്നെ നൽകി. തന്റെ ഭാര്യയായ മഡ്ഡി രാജ്ഞിയും രണ്ടു കുട്ടികളുമായി കാട്ടിൽ താമസിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. വിട്ടുപൊകുന്നതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹം തന്റെ സ്വത്തൊക്കെ ദാനംചെയ്തു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിസ്വസ്തനായ ഒരു സഭാവാസിയുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം വംക പർവ്വതത്തിൽ താമസിക്കാൻ തിരുമാനിച്ചു. നാലു കുതിരകളെ കെട്ടിയ ഒരു രഥത്തിലാണവർ പട്ടണം വിട്ടത്. വഴിയിൽ വെസ്സന്തര വണ്ടിയിൽ നിന്നും കുതിരകളെ അഴിച്ചുമാറ്റി. അപ്പോൾ നാലു ദേവതകൾ മാനിന്റെ രുപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ആ വണ്ടിയെ വലിച്ചു. പിന്നെ അദ്ദേഹം ആ രഥം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ കുടുംബം കാട്ടിലൂടെ നടന്നു. 
കുഞ്ഞു രാജകുമാരനും രാജകുമാരിയും കാട്ടുമരങ്ങലുടെ ഉയരമുള്ള കൊമ്പിൽ കാട്ടുപഴങ്ങൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുകണ്ടു. 
പക്ഷെ, അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവ പരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. 
ദിവ്യാത്ഭുതം പോലെ, എല്ലാ മരങ്ങലും തങ്ങളുടെ ചില്ലകൾ അവർക്കു വേണ്ടി താഴ്ത്തിക്കൊടുത്തു. 

ആ കുടുംബം അടുത്ത രാജ്യമായ കെറ്റയിലെത്തി. കെറ്റ രാജ്യത്തെ രാജാവ് അവർ വരുന്നതറിഞ്ഞ് അവരെ സ്വീകരിക്കാനായി തിടുക്കം കൂട്ടി. അദ്ദേഹം അവരുടെ കഥകേട്ട് തന്റെ കിരീടം അവർക്കായി സമർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ഇതറിഞ്ഞ അവർ അത് നിരസിച്ചു. ആ കൊട്ടാരത്തിൽ താംസമാക്കുന്നതിലും അവർക്കു താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കെറ്റ രാജാവ് അവരുടെ വംക പർവ്വതത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയിൽ അവരെ ആരും ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കാനായി തന്റെ ഒരു വേട്ടക്കാരനെ അവരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി അയച്ചു. 

ഈ സമയം, ജുജക എന്ന ഭിക്ഷക്കാരനായ ദുരാഗ്രഹിയായ ബ്രാഹ്മണൻ, യുവതിയും കഠിനാദ്ധ്വാനിയും സുന്ദരിയുമായ തന്റെ ഭാര്യയായ അമിത്തദയുടെ കൂടെ താമസിച്ചുവന്നിരുന്നു. വരൾച്ചാസമയത്ത്, തന്റെ വൃദ്ധനായ ഭർത്താവിനായി കിണറിൽ നിന്നും വെള്ളം കൊണ്ടുക്കൊടുത്തുവന്നിരുന്നു. 
ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റു സ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ അവളെ ഒരു മാതൃകാഭാര്യയായി ഉദാഹരിച്ചിരുന്നു. 
ഒരു ദിവസം, അസൂയമൂത്ത ആ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും ഗ്രാമക്കിണറിനടുത്ത് ഒത്തുകൂടി ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ യുവതിയായ ഭാര്യയെ മർദ്ദിച്ച് അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറി. 

ആ ദിനംതൊട്ട് ആ പെൺകുട്ടി, ആ കിണറിനടുത്ത് ഇനിമുതൽ പോകില്ല എന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ശാഠ്യം പിടിച്ചു. അമിത്തദ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് തനിക്കു ജോലിക്കായി വേലക്കാരെ വേണമെന്നും ശഠിച്ചു. അവൾക്ക് കൂടുതൽ അപമാനകരമായ കാര്യങ്ങളിലെർപ്പെടാനുള്ള സമയത്തിനായാണത്രെ അവൾ അവൾക്ക് ജോലിക്കാർ വേണമെന്ന് ഭർത്താവായ ജുലകനോട് ശഠിച്ചത്. അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിന് ഒരു സ്വസ്ഥതയും നൽകിയില്ല.

ആഘോഷങ്ങളും കലയും
ഉപേക്ഷിക്കലും സന്യാസജീവിതവും
വെസ്സന്തരയുടെ ജനനവും യവ്വനവും
കഥയുടെ രൂപരേഖ