ബാബേൽ ഗോപുരത്തിൻറെ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് ഉൽപ്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലാണ്.

പ്രളയത്തിനു ശേഷം ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചത് നോഹയുടെ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവരായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ആളുകൾ സംസാരിച്ചത് ഒരേയൊരു ഭാഷയായിരുന്നു. 

ജനങ്ങൾ കിഴക്കുനിന്നും നീങ്ങി ശിനാർ () 
രാജ്യത്തെത്തുകയും അവിടെ ഒരു സമതലത്തിൽ താമസിക്കുവാനും തുടങ്ങി. ഇഷ്ടികയും പശമണ്ണും ഉപയോഗിച്ച് അവർ വീടുകൾ നിർമ്മിച്ചു. ഭൂമിയിൽ പലയിടത്തായി കഴിയാതെ എല്ലാവരും ഒരു സ്ഥലത്തു ഒരുമിച്ചു കഴിയണമെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അതിനായി ഒരു നഗരവും, ആകാശം വരെയെത്തുന്ന വിധത്തിൽ ഒരു ഗോപുരവും നിർമ്മിക്കുവാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. അതിലൂടെ തങ്ങൾക്കു പ്രശസ്തിയുണ്ടാകുമെന്ന് ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു.

അങ്ങനെ നഗരത്തിന്റെയും ഗോപുരത്തിൻറെയും നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. പുതിയ നഗരവും ഗോപുരവും കാണുവാനായി ദൈവം അവിടെയെത്തി. മനുഷ്യരെല്ലാവരും ഐക്യത്തോടെ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നത് ദൈവം കണ്ടു. 

ആളുകളെല്ലാം സംസാരിച്ചിരുന്നത് ഒരേയൊരു ഭാഷയായിരുന്നു എന്നതാണ് അവരുടെ ഐക്യത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്ന് ദൈവം മനസ്സിലാക്കി. ഈ അവസ്ഥ തുടരുകയാണെങ്കിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യുവാൻ മനുഷ്യർക്കു സാധിക്കുമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ദൈവം അവരുടെ ഭാഷയെ കലക്കിക്കളഞ്ഞു. അതോടെ മനുഷ്യർ തമ്മിൽ വ്യത്യസ്ത ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഒരാൾ പറയുന്നത് മറ്റൊരാൾക്കു മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയാതെ വന്നു. പരസ്പ്പരമുള്ള ആശയവിനിമയം അസാദ്ധ്യമായി. അങ്ങനെ നഗരത്തിന്റെ പണി പൂർത്തിയാക്കുവാൻ കഴിയാതെ അവർക്ക് വിവിധ ദേശങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. ലോകത്തിൽ വിവിധതരം ഭാഷകളുണ്ടായത് ഇങ്ങനെയാണെന്നാണ് ബൈബിൾ പറയുന്നത്.

ഒരു ഭാഷയെ കലക്കിക്കൊണ്ട് ദൈവം വിവിധ ഭാഷകൾ സൃഷ്ടിച്ച ആ സ്ഥലത്തെ 'ബാബേൽ' എന്നു വിളിക്കുന്നു. നഗരത്തോടു ചേർന്ന് നിർമ്മിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഗോപുരത്തെ 'ബാബേൽ ഗോപുരം' എന്നും പറയുന്നു. 

ബൈബിൾ പ്രകാരം നിമ്രോദ് എന്ന രാജാവിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു 'ബാബേൽ' നഗരം.(ഉൽപ്പത്തി 10:10) 

പേരിനു പിന്നിൽ
ഗോപുരത്തെപ്പറ്റി
ബൈബിളിലെ കഥ
ബൈബിൾ ഭാഗം