ചോസറുടെ രചനകളിൽ മിക്കവയുടേയും ആശയബീജം കടമെടുത്തതാണ്. ഫ്രെഞ്ച് സാഹിത്യകാരന്മാരോടും, ഡാന്റേ, പെട്രാർക്ക്, ബൊക്കേച്ചിയോ തുടങ്ങിയ ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യകാരന്മാരോടുമാണ് ചോസറുടെ പ്രധാന കടപ്പാട്. ഒരു കഥയുടെ ചട്ടക്കൂടിനകത്ത് ഒട്ടേറെ കഥകൾ എന്ന കാന്റർബറി കഥകളുടെ ശില്പരൂപം തന്നെ ബൊക്കേച്ചിയോയുടെ ഡെക്കാമറൺ കഥകളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ആശയം ചോസർ ബൊക്കേച്ചിയോയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചതാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അഭിപ്രായൈക്യമില്ല. ചോസർ ഡെക്കാമറൺ കണ്ടിട്ടുതന്നെയുണ്ടാവില്ല എന്നുപോലും വാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കടമെടുത്ത ആശയങ്ങൾതന്നെ ചോസറുടെ പ്രതിഭയുടെ മൂശയിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നത് തീർത്തും വ്യത്യസ്തവും സംസ്കൃതവുമായ രൂപത്തിലാണ്.

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഉപരിവർഗം ഫ്രെഞ്ച് ഭാഷയുടേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും പ്രഭാവത്തിലായിരുന്ന കാലത്താണ് ചോസർ എഴുതിയത്. തന്റെ രചനകളുടെ മാധ്യമമായി ഫ്രെഞ്ചിനു പകരം ഇംഗ്ലീഷ് സ്വീകരിക്കാനുള്ള ചോസറുടെ തീരുമാനം ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയുടെ ചരിത്രത്തെ കാര്യമായി ബാധിച്ച ഒന്നായിരുന്നു. കാവ്യരചനയുടെ മാധ്യമമാകാനുള്ള യോഗ്യത സാധാരണക്കാരുടെ ഭാഷയായ ഇംഗ്ലീഷിനുണ്ട് എന്ന് സ്ഥാപിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. പിൽക്കാലത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് എഴുത്തുകാരിൽ പലരും സ്വന്തം രചനകളിലെ ആശയങ്ങൾ ചോസറിൽ നിന്ന് കടംകൊണ്ടു. ഷേക്സ്പിയർ പോലും ടോയ്‌ലസും ക്രെസിഡായും എന്ന നാടകത്തിന്റെ കഥക്ക് കടപ്പെട്ടിരുക്കുന്നത് ചോസറോടാണ്. ഷേക്സ്പിയർക്കു ശേഷം വന്നവരായ ജോൺ‍ ഡ്രൈഡൻ, അലക്സാണ്ടർ പോപ്പ് തുടങ്ങിയവർക്ക് ചോസറോട് ആരാധന തന്നെയായിരുന്നു. ഡ്രൈഡനും പോപ്പും ചോസറുടെ രചനകളെ മൊഴിമാറ്റം നടത്തി സാധാരണ വായനക്കാരിൽ എത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. 

കുറിപ്പുകൾ
വിലയിരുത്തൽ
നയതന്ത്രദൗത്യങ്ങൾ
ജീവചരിത്രം, തത്ത്വചിന്ത