അധഃസ്ഥിതരുടെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടുന്ന പൊതുപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനാകുവാനും ശുദ്ധവും സ്വതന്ത്രവുമായ ജീവിതം ലഭ്യമാക്കാൻ അവരെ ഉന്നിദ്രരാക്കുവാനും ബാപ്പാ ഉദ്യുക്തനായി. ഈ ലക്ഷ്യം സഫലീകരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഇദ്ദേഹം "സെർവന്റ്സ് ഒഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റി"യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങി. പുതിയൊരു ജീവിത ലക്ഷ്യത്തോടു കൂടിയ സമാരംഭം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും മകനും ആകസ്മികമായി മരണമടഞ്ഞു. രണ്ടാമതൊരു വിവാഹം കഴിച്ചുവെങ്കിലും അവരും കുട്ടികളില്ലാതെ മരണമടയുകയാണുണ്ടായത്. 1913-ൽ പിതാവും നിര്യാതനായി. അസ്വസ്ഥമായ ഈ ഏകാന്ത ജീവിതം മുമ്പോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നത് ദുഷ്കരവും അർഥശ്യൂന്യവുമാണെന്ന് ബോധ്യമായ ബാപ്പാ 1914-ൽ ജോലി രാജിവച്ച് പൊതുപ്രവർത്തനത്തിൽ പൂർണമായും മുഴുകി. ഇതേ വർഷംതന്നെ "സർവന്റ്സ് ഒഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റിയിൽ" അംഗവുമായി. മഥുരയിലെ ഭീകരമായ ക്ഷാമകാലത്ത് നിരന്തരം ദുരിതാശ്വാസപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായി. അധഃകൃതരുടെ ഉന്നമനത്തിനായി സ്കൂളും സൊസൈറ്റിയും സ്ഥാപിച്ചു (1915-16). കച്ചിലെ ക്ഷാമദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനത്തിനു (1916) നേതൃത്വം നല്കി. ഇക്കാലം മുതൽ മഹാത്മാഗാന്ധിയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്താനും സന്ദർഭമുണ്ടായി. 1918-ൽ ബോംബേ ലെജിസ്ളേറ്റിവ് കൌൺസിലിൽ നിർബന്ധ വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ അവതരിപ്പിക്കാനാവശ്യമായ വിവര സമാഹരണം നടത്തുന്നതിനുള്ള ചുമതല നിർവഹിച്ചത് ബാപ്പാ ആയിരുന്നു. ജാംഷഡ്പൂരിലെ ടാറ്റാ അയൺ ആൻഡ് സ്റ്റീൽ കമ്പനിയിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമകാര്യങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നല്കാനും ഇദ്ദേഹം നിയുക്തനായി. ഒറീസയിൽ 1920-ൽ ക്ഷാമബാധിതർക്കായുള്ള ദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനത്തിനു നേതൃത്വം നല്കിയതും തക്കർബാപ്പാ ആയിരുന്നു. ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിലാരംഭിച്ച വിദേശവസ്ത്ര ബഹിഷ്കരണ സമരത്തിലും സ്വദേശി പ്രസ്ഥാനത്തിലും ഇദ്ദേഹം സജീവമായി പങ്കെടുത്തു. ഗുജറാത്തിലെ പഞ്ചമഹലിലും ക്ഷാമബാധിതർക്കുവേണ്ടി അർപ്പണബോധത്തോടെ പ്രയത്നിച്ചു. 1923-ൽ ഭീൽ സേവാമണ്ഡലം രൂപവത്കരിച്ച് അധഃസ്ഥിതർക്കു വേണ്ടിയുള്ള ജനസേവന പ്രവത്തനങ്ങൾക്ക് ആക്കം കൂട്ടി.

ഔദ്യോഗികജീവിതം
രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം
പൊതുപ്രവർത്തനം
ഹരിജനോദ്ധാരണം