സാധാരണ പൊതുജനങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ വച്ച് ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ വീഴ്ച്ചയുള്ള തുക്കിക്കൊല്ലലായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ലൂക്കാറിനെന്റെ കേസിലേതുപോലെ മരക്കൊമ്പിലോ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കിയ തൂക്കുമരത്തിലോ ആയിരുന്നു തൂക്കിക്കൊന്നിരുന്നത്. 

1917-ലെ വിപ്ലവത്തിന് ശേഷം മരണശിക്ഷ കടലാസിൽ നിറുത്തലാക്കിയെങ്കിലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശത്രുക്കളെന്നു കരുതുന്നവർക്കെതിരെ തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിച്ചു വന്നിരുന്നു. ബോൾഷെവിക്കുകൾക്ക് കീഴിൽ മിക്ക വധശിക്ഷകളും വെടിവയ്പ്പിലൂടെയായിരുന്നു നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്. റഷ്യയിൽ അവസാനം തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെട്ടത് 1946-ൽ ആന്ദ്രേ വ്ലാസോവ് എന്നയാളും അനുയായികളുമായിരുന്നു.

റഷ്യയിൽ ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ള ശിക്ഷാരീതി വെടിവച്ചുള്ള വധശിക്ഷയാണ്. എങ്ങനെയാണ് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കേണ്ടത് എന്ന് ഇതുസംബന്ധിച്ച ചട്ടം വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല. രഹസ്യസ്വഭാവം കാരണം ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതെങ്ങിനെ എന്ന് വ്യക്തമല്ല. സോവിയറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കുകളിൽ നടന്നിരുന്ന ശിക്ഷാരീതി ഇങ്ങനെയാണ്. പ്രതിയ വധശിക്ഷയെക്കുറിച്ചറിയിക്കാതെ ശബ്ദം പുറത്തു കടക്കാത്ത ശിക്ഷാമുറിയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകും. ഇവിടെവച്ച് അപ്പീൽ തള്ളപ്പെട്ടകാര്യം വെളിപ്പെടുത്തും. ഉടൻ തന്നെ കണ്ണ് മൂടിക്കെട്ടി മണൽച്ചാക്കുകൾക്കു മുന്നിൽ മുട്ടു കുത്തിയിരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട ശേഷം കഴുത്തിൽ ഒറ്റ വെടി വയ്ക്കും. പിസ്റ്റൾ കൊണ്ടാണ് വെടിയുതിർക്കുക. വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കപ്പെട്ട ശേഷമായിരിക്കും കുടുംബത്തിനെ വിവരമറിയിക്കുക. ശവശരീരം രഹസ്യമായി കുഴിച്ചുമൂടുകയും ചെയ്യും. ജയിലുദ്യോഗസ്ഥരല്ലാതെ ആരെയും വധശിക്ഷ കാണാനനുവദിക്കുകയുമില്ല. 

നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ
രീതി
പൊതുജനാഭിപ്രായം
ചരിത്രം