19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ മിക്ക ഭാരതീയ ഭാഷകളിലും ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ എഴുതുന്നത് പ്രചാരത്തിൽ വന്നെങ്കിലും ഗുജറാത്തി ഭാഷയിലും ഹിന്ദിയിലുമാണ് ഇത് ഒരു സാഹിത്യരൂപമെന്ന നിലയിൽ ആദ്യം അംഗീകാരം നേടിയത്. മുഗൾ ദർബാറുകളിലും മഹാരാജാ രഞ്ജിത് സിംഹിന്റെ രാജസദസ്സിലും ഡയറി എഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. ഇവ പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലാണ് എഴുതിയിരുന്നത്. സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവും ഗുജറാത്തിലെ മാനവ ധർമ സഭയുടെ സ്ഥാപകനുമായ ദുർഗാറാം മേത്താജി ദീർഘകാലം ഡയറിക്കുറിപ്പ് എഴുതിയിരുന്നെങ്കിലും 1843 ജനുവരി മുതൽ 45 ജനുവരി വരെ എഴുതിയ ഡയറിക്കുറിപ്പു മാത്രമേ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ. ഇദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച വിദ്യാലയം അഗ്നിക്കിരയായപ്പോൾ അവിടെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അന്നുവരെയുള്ള ഡയറിക്കുറിപ്പുകളും നഷ്ടപ്പെടുകയുണ്ടായി.

പ്രാർഥനാസമാജത്തിന്റെ സ്ഥാപകരിലൊരാളായ ഭോലാനാഥ സാരാഭായി 27-ആം വയസ്സു മുതൽ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ എഴുതി വന്നു. ആദ്യം കുറച്ചുകാലം പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലും പിന്നീട് ഇംഗ്ലീഷിലും അതിനുശേഷം ഗുജറാത്തിയിലും ആണ് ഡയറി എഴുതിയത്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനും, കവി, നിരൂപകൻ, ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ, തത്ത്വചിന്തകൻ, സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ് തുടങ്ങിയ നിലകളിൽ ബഹുമുഖപ്രതിഭനുമായ നരസിംഹറാവുവും ഡയറി എഴുതുന്ന ശീലം തുടർന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ റോജ്നിശി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായി.

ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ മലയാളത്തിൽ
പ്രശസ്തരുടെ ഡയറി കുറിപ്പുകൾ
ഗുജറാത്തിയിലും ഹിന്ദിയിലും
സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ