1963-ൽ ഒരുനാൾ അബൂബക്കർ അധ്യാപകനായ മത പാഠശാലയിൽ പുലി തോൽ പുതച്ച ഒരപരിചിതനെത്തി. ഭട്കൽ ഭാഷയിൽ ഏതാനും ഈരടികൾ ഈ ആഗതൻ ചൊല്ലി കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തി. ആഗതനെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന അബൂബക്കറിന് ഗാനഭാഷ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും നബിയുടെ പേര് വരുന്ന സമയം നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് വലത് കൈപടം വെക്കുന്നതും, വരികളിൽ മഅ്‌രിഫത്ത് (അധ്യാത്മ അറിവ് ) എന്ന പദം ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നു വരുന്നതും മനസ്സിലുടക്കി. 
ഈരടികൾ ചൊല്ലി വന്നയാൾ പോയി. വിദ്യാർത്ഥികളും നാട്ടുകാരും ഭ്രാന്തനാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചെങ്കിലും അബൂബക്കർ അയാളെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ആഗതൻ വീണ്ടുംവന്നു.വിനിമയ ചാനൽ പഴയത് തന്നെ , ഈരടികൾ ആലപിച്ചു വന്നയാൾ തിരിച്ചു പോയി . ചിന്താവിഷ്ടനായ അബൂബക്കർ ദിവസങ്ങൾ പിന്നിട്ടപ്പോൾ ആഗതനെയും തേടിയിറങ്ങി. ഏറെ കറക്കത്തിന് ശേഷം കോഴിക്കോട് വെച്ചു കണ്ടെത്തി. താൻ അന്വേഷിച്ചു നടന്നയാൾ നക്ഷബന്ധി സൂഫി ധാരയുടെ യോഗി വലി മുഹ്യുദ്ധീൻ സാഹിബ്' ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പുലി തോൽ പുതക്കുന്നതിനാൽ പുലി മൊയ്തീനെന്നാണ് വിളിപ്പേര്. രണ്ടു ദിവസം ഒന്നിച്ചു സഹവസിച്ചതിന് ശേഷം അബൂബക്കർ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. മാസങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ള രണ്ടാമത്തെ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ സഹവാസം 8 ദിവസമായി നീണ്ടു. മൂന്നാം സന്ദർശനത്തിൽ 29 ദിവസം. നാലാം കൂടിക്കാഴ്ച പിരിഞ്ഞത് നീണ്ട എട്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും സൂഫിസത്തിലെ കഠിനമായ റിയാള അബൂബക്കർ പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുഹ്യുദ്ധീന്റെ വർഷങ്ങളുടെ ശിഷ്വത്തിനു ശേഷം അൽപ്പ നാൾ മറ്റൊരു സൂഫി വര്യനായ ആലുവായി അബൂബക്കർ മുസ്‌ലിയാർ ക്കരികെ താമസിച്ചു അബൂബക്കർ ആത്മീയ പഠനം തുടർന്നു. അതിനു ശേഷം മൂന്ന് വർഷം നീണ്ടു നിന്ന ദേശ സഞ്ചാരത്തിന് ഇറങ്ങി. 

ഈ കാലയളവിലാണ് അബൂബക്കർ മുസ്ലിയാർ വലിയ്യ് (പുണ്യ പുരുഷൻ) എന്ന നിലയിൽ അറിയപ്പെട്ടത്, വയനാടൻ കാട്ടിൽ ധ്യാനമിരുന്ന ഗുഹയും പ്രദേശവും അവിടുത്തെ ആദിവാസികൾ ഭക്ത്യാധാരവുകളോടെ ആയിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. വന്യ മൃഗങ്ങൾ കാവൽ നിൽക്കുന്ന കഥാ പുരുഷൻ തങ്ങളുടെ കുല ദൈവ അവതാരമാണ് എന്നായിരുന്നു അവരുടെ വിശ്വാസം.

വിയോഗം
സൂഫിസത്തിലേക്ക്
ജനനവും വളർച്ചയും
ആത്മീയ ഗുരുവുമായുള്ള സമാഗമം