വിവേചകാർഥത്തിൽ സർവനാമങ്ങളുടെ ആദ്യഭാഗമായി കാണപ്പെടുന്ന അ ഇ ഉ എന്നിവയിൽ പെട്ട ഒരു ചുട്ടെഴുത്താണ് 'അ' എന്ന അക്ഷരം. വിവേചകമായി ദൂരെയുള്ള ഒരു വസ്തുവിനെ നിർദ്ദേശിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചുട്ടെഴുത്തായി 'അ' വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ‘അവൻ’, ‘അവൾ’, ‘അക്കര’, ‘അപ്പുറം’ തുടങ്ങിയവ പരിഗണിച്ചാൽ 'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിന് ‘അടുത്തല്ലാത്ത’ എന്നർഥം ലഭിക്കും.

ഉദാ. 

അ + ഇടം = അവിടം
അ + കുതിര = അക്കുതിര
അ + തരം = അത്തരം
പേരെച്ചപ്രത്യയം എന്ന നിലയിലും 'അ' മലയാളത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചുപോരുന്നു.
ഉദാ. 

വരുന്നു + അ = വരുന്ന
വന്നു + അ = വന്ന
വിശേഷണ പ്രത്യയം:
ഉദാ. 

നല് + അ = നല്ല
ഒരു + അ = ഒറ്റ
നപുംസക ബഹുവചന പ്രത്യയം :
ഉദാ. 

അ + അ = അവ് = അവ
നിഷേധാർഥകനിപാതം. ഇത് സംസ്കൃതത്തിലെ സമ്പ്രദായമാണ്. സമാസമുള്ളിടത്തു മാത്രമേ ഈ നിപാതം പ്രയോഗിക്കാറുള്ളു.
ഉദാ. 

അ + ധർമം = അധർമം
അ + ശുദ്ധം = അശുദ്ധം
നിയോജകപ്രകാരാർഥത്തിലുള്ള ഒരു പ്രത്യയം:
ഉദാ. 

പോക് + അ = പോക
അറിക് + അ = അറിക
ഒരു ആശംസകപ്രകാരപ്രത്യയം
ഉദാ. 

വാഴ്ക് + അ = വാഴ്ക
വിജയിക്ക് + അ = വിജയിക്ക

പ്രാധാന്യം
അർത്ഥങ്ങൾ
ഉച്ചാരണവും ഉച്ചാരണഭേദങ്ങളും
പ്രയോഗങ്ങൾ