എസെക്കിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലുള്ള ദൈവരഥദർ‍ശനം പ്രസിദ്ധമാണ്. പിൽക്കാലത്തെ യഹൂദചിന്തയേയും മിസ്റ്റിസിസത്തെയും ആ ദർശനം ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദർശനത്തിൽ എസെക്കിയേൽ, വടക്കുനിന്ന് കൊടുങ്കാറ്റിലേറി വന്ന ഒരു മേഘവും അതിനു ചുറ്റും ജ്വലിക്കുന്ന തീയുടെ നടുവിൽ വെള്ളോടുപോലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന എന്തോ ഒന്നും കണ്ടു. അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ, തേച്ചുമിനുക്കിയ ഓടുപോലെയും, ജ്വലിക്കുന്ന തീക്കനൽ പോലെയും തിളങ്ങി, നാലു ജീവിരൂപങ്ങൾ മനുഷ്യാകൃതിയിൽ ദൃശ്യമായി. ഓരോ ജീവിക്കും നാലുദിക്കുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് മനുഷ്യൻ, സിംഹം, കാള, കഴുകൻ എന്നിവയുടേതായ നാലു മുഖങ്ങളും രണ്ടു ജോഡി ചിറകുകളും, ചിറകുകൾക്കു കീഴിൽ മനുഷ്യകരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ജോഡി ചിറകുകൾ കൊണ്ട് അവ ശരീരം മറച്ചു. പിന്നെയുള്ള ജോഡി ചിറകുകൾ വിടർ‍ത്തി അഗ്രം ഇരുവശത്തുമുള്ള ജീവികളുടെ ചിറകുകളുടെ അഗ്രത്തെ സ്പർശിച്ച് ചതുരാകാരം സൃഷ്ടിച്ചു. കാളക്കുട്ടിയുടെ കുളമ്പുകൾ പോലെയുള്ള കാലടികളായിരുന്നു ജീവികൾക്ക്. ഇടം‌വലം തിരിയാതെ ഇടിമിന്നൽ പോലെ അവ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പാഞ്ഞു. ജീവികൾക്കിടയിൽ മിന്നൽ പിണർ പുറപ്പെടുവിച്ച് ചലിക്കുന്ന തീപ്പന്തം പോലെ എന്തോ ഒന്നു ശോഭിച്ചു.
ജീവികളോരോന്നിനും സമീപം, ഒരു ചക്രത്തിനുള്ളിൽ മറ്റുന്നു ചേർന്ന് കാണപ്പെട്ട ഓരോ ചക്രദ്വയമുണ്ടായിരുന്നു. ഗോമേദകം പോലെ ശോഭിച്ച ആ ചക്രങ്ങളുടെ പട്ടകൾ നിറയെ കണ്ണുകളായിരുന്നു. ഇടം വലം തിരിയാതെ ഇഷ്ടമുള്ള ദിക്കിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കത്തക്ക ഘടനയായിരുന്നു ആ ചക്രദ്വയങ്ങൾക്ക്. ജീവികൾക്കൊപ്പം ചക്രങ്ങളും നീങ്ങി. ചക്രങ്ങളിലായിരുന്നു ജീവികളുടെ ആത്മാവ്.
ജീവികളുടെ തല‍ക്കുമീതേ സ്ഫടികസമാനം തിളങ്ങുന്ന ഒരു വിതാനമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെമീതെ ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലിന്റെ ശോഭയുള്ള ഒരു സിംഹാസനത്തിൽ മനുഷ്യന്റേതുപോലെയുള്ള ഒരു രൂപം ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ അരക്കെട്ടിനുമുകൾഭാഗം അഗ്നികൊണ്ടുപൊതിയപ്പെട്ടും താഴെയുള്ള ഭാഗം അഗ്നിപോലെയും കാണപ്പെട്ടു. അതിനുചുറ്റും മഴവില്ലുപോലെ പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ രൂപമായിരുന്നു അത്. അത് ദർശിച്ചമാത്രയിൽ എസെക്കിയേൽ കമിഴ്ന്നുവീണു.

വിട്ടുപോകുന്ന ദൈവമഹത്ത്വം
ദൈവരഥം
പുന:സ്ഥാപനം
ഉള്ളടക്കം