പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ സെൽ‌ജുക് തുർക്കികൾ മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്ന് ഷിർവാനെ ആക്രമിക്കുകയും അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഷിർവാനിലെ അബ്ബാസിദ് നിയന്ത്രണത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു. സെൽജുക്കുകൾ തുർക്കി ഭാഷയും തുർക്കി ആചാരങ്ങളും അവിടേയ്ക്കു കൊണ്ടുവന്നു. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം വരെ ഇറാനും അസർബൈജാനും ഉൾപ്പെട്ട വിശാലമായ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഭരണാധികാരികളായി സെൽജുക്കുകൾ മാറിയിരുന്നു. സെൽ‌ജുക് സുൽത്താന്മാരിൽ സ്വാധീനമുള്ള ഒരു വസീറായിരുന്ന നിസാം ഉൽ മുൽക്ക് നിരവധി വിദ്യാഭ്യാസ, ബ്യൂറോക്രാറ്റിക് പരിഷ്കാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചതിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ്. 1092-ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം ഒരിക്കൽ സുസംഘടിതമായിരുന്ന സെൽജുക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്കു തുടക്കമിടുകയും 1153-ൽ സുൽത്താൻ അഹ്മദ് സഞ്ജാറിന്റെ മരണം സെൽജുക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തകർച്ചക്ക് ആക്കം കൂട്ടുകയും ചെയ്തു.

പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും സെൽജുക്കിഡ് രാജവംശത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളുടെ സിംഹാസനത്തിനായുള്ള ആഭ്യന്തര പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഫലമായി സെൽജുക്കിഡ് സാമ്രാജ്യം തകർച്ചയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, ഈ സാഹചര്യം മുതലെടുത്തുകൊണ്ട് സെൽജുകിഡ് ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിലുള്ള നിരവധി ഗവർണർമാർ സുൽത്താന്മാരുടെ അധികാരം അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. 

വാസ്തുവിദ്യ
ജോർജിയൻ ഭരണം
സെൽജുക്കിഡ് ഭരണം
ചരിത്രം