ജപ്പാനിലെ മുഖ്യ വാണിജ്യ-സാമ്പത്തിക കേന്ദ്രമാണ് ടോക്യോ. രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഭോക്തൃകമ്പോളവും വിദേശ വാണിജ്യകേന്ദ്രവും പ്രമുഖ ഉത്പാദക നഗരവും ടോക്യോ തന്നെ. നഗരത്തിലുടനീളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന വ്യവസായ ശൃംഖലകളാണ് നഗര സമ്പദ്ഘടനയുടെ അടിത്തറയായി വർത്തിക്കുന്നത്. യോകോഹാമ മുതൽ ടോക്യോ വരെ, ഉൾക്കടൽ തീരത്തായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന വ്യാവസായിക-നഗരമേഖലയുടെ ഒരു ഭാഗമാണ് ടോക്യോ എന്നതും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. കീ-ഹിൻ (kei-hin) എന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ മേഖലയിലാണ് ഇരുമ്പുരുക്ക് ഉൾപ്പെടെ രാജ്യത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം ഘനവ്യവസായങ്ങളും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങൾ, ഫർണിച്ചർ, രാസവസ്തുക്കൾ, തുകൽ സാമഗ്രികൾ, ലോഹോത്പന്നങ്ങൾ, യന്ത്രസാമഗ്രികൾ, വൈദ്യുതോപകരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയാണ് ടോക്യോയിലെ പ്രധാന ചെറുകിട വ്യാവസായികോത്പന്നങ്ങൾ.

ഷോഗൺ ഭരണത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ (1800 ശതകം) ഗവൺമെന്റധീനതയിൽ ഒരു ഫാക്ടറി സ്ഥാപിച്ചതോടെയാണ് ടോക്യോയിൽ വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിനു നാന്ദി കുറിച്ചത്. ടോക്യോ തുറമുഖം വഴിയുള്ള വിദേശയന്ത്രസാമഗ്രികളുടെ ഇറക്കുമതി ടോക്യോയുടെ വ്യാവസായിക പുരോഗതി ദ്രുതഗതിയിലാക്കി. തത്ഫലമായി നിരവധി പ്ലാന്റുകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. പുതിയ യന്ത്രസാമഗ്രികൾ അതേ മാതൃകയിൽ പണിയുക, കേടുപാടുകൾ തീർക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ പ്ളാന്റുകളുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ചൈനയും (1894-'95) റഷ്യയുമായി (1904-'05) നടന്ന യുദ്ധങ്ങൾ ടോക്യോ ഉൾക്കടൽ തീരത്ത് യുദ്ധ സാമഗ്രികളുടെ നിർമ്മാണ വ്യവസായത്തിന് ഉദയം കുറിച്ചു. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധാനന്തരമുണ്ടായ വ്യവസായ പുരോഗതിയുടെ ഫലമായി 1965-ൽ ജപ്പാന്റെ 13 ശതമാനത്തോളം വ്യാവസായികോത്പാദനം ടോക്യോയിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുവാൻ സഹായിച്ചു.

ഭൂമിശാസ്ത്രം
പേര്‌
സാമ്പത്തികം
ഗതാഗതം