പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ദുബായ്‌ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമപ്രദേശം മാത്രമായിരുന്നു. ക്രീക്ക് സമുദ്രവുമായി സംഗമിക്കുന്ന സ്ഥാനത്താണ് ആദ്യ ജനവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ വളർന്നുവന്നത്. മത്സ്യബന്ധനവും, മുത്തും പവിഴവും കടലിൽ നിന്നു ശേഖരിക്കുന്നതും, കച്ചവടവുമായിരുന്നു ഗ്രാമവാസികളുടെ പ്രധാന തൊഴിൽ. 1833 മുതൽ ഷെയ്ഖ്‌ മക്തൂം ബിൻ ബുഥി ദുബായുടെ ഭരണസാരധ്യം ഏറ്റെടുത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത്‌ ദുബായ്‌ ഒരു പട്ടണപ്രദേശമായി ഉയർന്നുവന്നു. അക്കാലത്ത് പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലിലെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും, ഇറാൻ, ഇന്ത്യ, യൂറോപ്പ്‌ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കു പോയിരുന്ന കപ്പലുകളും ഉരുക്കളും (dhow) ദുബായിൽ എത്താറുണ്ടായിരുന്നു. അത്തരം ചെറിയ ഉരുക്കളും കപ്പലുകളും ദുബായ്‌ ക്രീക്കിലായിരുന്നു നങ്കൂരമിട്ടിരുന്നത്‌. വലിയ കപ്പലുകളിൽനിന്ന് ചെറുവള്ളങ്ങളിലേക്ക്‌ സാധനങ്ങൾ കയറ്റിയായിരുന്നു ക്രീക്കിന്റെ ഓരങ്ങളിലേക്ക്‌ എത്തിച്ചിരുന്നത്‌. അങ്ങനെ ദുബായ്‌ നാഗരികത ക്രീക്കിനു ചുറ്റുമായി വികസിച്ചുവന്നു. 
1954 ൽ മുഹമ്മദ് ബിൻ റാഷിദ് അൽ മഖ്തും , മേഖലയുടെ വികസനത്തിൽ ക്രീക്കിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട്‌ അതിന്റെ ആഴവും വീതിയും കൂട്ടുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. ഈ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ 1958 ൽ പൂർത്തിയാവുകയും, ഇതേത്തുടർന്ന് 500 ടൺ വരെ ഭാരംകയറ്റാവുന്ന കപ്പലുകൾക്ക്‌ ക്രീക്കിനുള്ളിൽ പ്രവേശനം സാധ്യമാവുകയും ചെയ്തു.

വാണിജ്യപരമായ പ്രാധാന്യം
അബ്ര സർവീസ്
വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രം
ചരിത്രം