കുറഞ്ഞത് 20,000 പേരെങ്കിലും സ്ഥിരമായി പാർത്തുവരുന്ന അധിവാസ കേന്ദ്രങ്ങളെയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ "നഗരം" ആയി നിർവചിച്ചിട്ടുള്ളത് (1979). വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇതിന് വ്യത്യാസം വരാം. അൽബേനിയയിൽ 400 പേരുള്ള അധിവാസകേന്ദ്രത്തെപ്പോലും പട്ടണമായി ഗണിക്കുന്നു. ഡന്മാർക്കിൽ പട്ടണത്തിനുവേണ്ട കുറഞ്ഞ ജനസംഖ്യ 250 ആണ്. ഫ്രാൻസിലേത് 2,000 ആയിരിക്കുമ്പോൾ യു.എസ്സിൽ 20,000-ത്തിലേറെ ജനസംഖ്യയുള്ളയിടങ്ങളെ മാത്രമേ നഗരങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ. ഇസ്രയേലിൽ കാർഷികേതരവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ഏത് അധിവാസകേന്ദ്രത്തെയും പട്ടണമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പട്ടണ/നഗരങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ അതിവേഗത്തിൽ വർധിക്കുന്നുവെന്നത് സാർവദേശീയ വസ്തുതയാണ്. മുൻകാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അതിദ്രുതമായ വളർച്ചയാണ് ഇക്കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദശകങ്ങളിൽ നഗരങ്ങൾ കാഴ്ചവച്ചത്. ഇതിനു സമാന്തരമായി കാർഷികേതര പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വികാസം, സാർവത്രിക വിദ്യാഭ്യാസം, സാങ്കേതിക വിജ്ഞാനവ്യാപനം, സാംസ്കാരിക -വിനോദോപാധികളുടെ വ്യാപനം, പരിഷ്കൃത ജീവിതചര്യയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം തുടങ്ങിയവയിലും അതിവേഗത്തിലുള്ള പുരോഗതി ദൃശ്യമാണ്. ധനസമ്പാദനം ലക്ഷ്യമാക്കി നഗരങ്ങളിലേക്കു ചേക്കേറുന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് ആക്കം കൂടിയതും നഗരങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കു കാരണമായി.

നഗരവത്കരണം
അതിർവരമ്പുകൾ
ജനങ്ങൾ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു
നഗരങ്ങളുടെ നിർവചന വ്യവസ്ഥ