(Traumatic injuries to anterior teeth).

കുട്ടികളിൽ ഓട്ടത്തിനും ചാട്ടത്തിനും കളിക്കും ഇടയ്ക്ക് മറിഞ്ഞുവീഴലും മുൻവരിപല്ല് പൊട്ടലും ഒക്കെ സ്വാഭാവികമാണ്. അതിവേഗം ഓടുന്ന അതലറ്റുകളിലും സൈക്ളിങ് താരങ്ങളിലും മുൻവരിപ്പല്ലുകളുടെ പരിക്ക് കൂടുതലായി കാണാറുണ്ട്. മോണയിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവിൽനിന്ന് അമിത രക്തസ്രാവം ഉണ്ടായാൽ വൃത്തിയുള്ള പഞ്ഞിയോ തുണിയോ ഉപയോഗിച്ച് രക്തം വരുന്ന ഭാഗത്ത് അമർത്തി പിടിച്ചാൽ രക്തസ്രാവം തടയാൻ സാധിക്കും. അപകടം പിണയുമ്പോൾ ബോധക്ഷയം ഉണ്ടാകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ അവസരത്തിൽ തല ചരിച്ചുപിടിച്ച് കിടത്തുകയും വായ്ക്കകത്ത് രക്തം കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത് നീക്കം ചെയ്യുകയും വേണം. ഈ അവസ്ഥ സംജാതമായാലുടൻതന്നെ പ്രാഥമിക വൈദ്യപരിചരണവും തുടർന്ന് ദന്തചികിത്സയും ആവശ്യമുണ്ട്.

പല്ലിനുണ്ടാകുന്ന ആഘാതംമൂലം പല്ലിന്റെ മുകൾഭാഗത്തോ വേരിന്റെ ഭാഗത്തോ പല്ലിന് മൊത്തത്തിലോ പരിക്ക് സംഭവിക്കാം. പല്ലിന്റെ അനുബന്ധ കലകൾ, പല്ലുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്ന എല്ലുകൾ, മോണ എന്നീ ഭാഗങ്ങൾക്കും കേടുവരാം. താടിയെല്ലുകൾക്കും മുൻവരി പല്ലുകൾക്കും ഉണ്ടാകുന്ന ക്ഷതങ്ങൾ കൂടുതലും 6-12 വയസ്സ് പ്രായമുള്ള കുട്ടികളിലാണ് കണ്ടുവരുന്നത്. പെൺകുട്ടികളേക്കാൾ ആൺകുട്ടികളിലാണ് വീഴ്ച കൊണ്ടുള്ള അപകടങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ചും മുൻവരിയിലെ സ്ഥിരം പല്ലുകളുടെ പൊട്ടൽ കണ്ടുവരുന്നത്. കീഴ്ത്താടിയെല്ലിനും മിക്കപ്പോഴും പൊട്ടൽ സംഭവിക്കാറുണ്ട്.

1 മുതൽ 3 വരെ വയസ്സു പ്രായമുള്ള കുട്ടികളിലെ പാൽപ്പല്ലുകൾക്കും താടിയെല്ലിനും ക്ഷതം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. പിച്ചവച്ചു നടക്കുമ്പോഴും ഓടിക്കളിക്കുമ്പോഴും ആണ് ഇതിനുള്ള സാധ്യത ഏറുന്നത്. ഇങ്ങനെയുണ്ടാകുമ്പോൾ നിർബന്ധമായും ശിശു ദന്തരോഗ ചികിത്സാവിദഗ്ദ്ധന്റെ ഉപദേശം തേടുകയും ആവശ്യമെങ്കിൽ വിദഗ്ദ്ധചികിത്സ നടത്തുകയും വേണം. മുളച്ചുവരുന്ന സ്ഥിരം പല്ലുകൾക്ക് കേടുപാടുണ്ടാകാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നതിനുകൂടി വേണ്ടിയാണിത്.

മുൻവരിപ്പല്ലുകൾക്ക് സംഭവിക്കുന്ന പൊട്ടലുകൾ പലതരത്തിൽ ഉണ്ടാകാം. പല്ലിന്റെ ഒരറ്റം പൊട്ടിപ്പോവുകയോ പല്ലിന്റെ ക്രൌൺ (ദന്തശീർഷം) പൂർണമായി പൊട്ടിപ്പോവുകയോ ആകാം. പല്ലിന്റെ പൊട്ടൽ ചിലപ്പോൾ ഇനാമലിനെ മാത്രം ബാധിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഇനാമലും ഡെന്റിനും ചേർന്ന് ക്രൌൺ പൊട്ടിപ്പോകും. പല്ലിന്റെ ജീവനുള്ള ഭാഗമായ പൾപ്പ് പുറത്തുവരുന്ന തരത്തിലുള്ള പൊട്ടലും ഉണ്ടാകാം. പല്ലിന്റെ ക്ഷതം ഇനാമലിനെ മാത്രമോ, ഇനാമലിനെയും ഡെന്റിനെയും ഒരുമിച്ചോ ബാധിച്ചാൽ പല്ലിന്റെ അതേ നിറത്തിലുള്ള കോമ്പോസിറ്റ് (composite) പോലുള്ള പദാർഥം ഉപയോഗിച്ച് പുനഃസൃഷ്ടി നടത്താനാവും. പൊട്ടൽ പൾപ്പിനെയുംകൂടി ബാധിച്ചാൽ വേരുചികിത്സയും തുടർന്ന് ക്യാപ് (Jacket crown) ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചികിത്സാവിധികളും സ്വീകരിച്ച് പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുകയും മുഖസൗന്ദര്യം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യാം. ആഘാതത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അനുസരിച്ച് കുറേക്കാലത്തിനുശേഷം മുൻവരിപ്പല്ലുകൾക്ക് നിറവ്യത്യാസം കണ്ടെന്നുവരാം.

കുട്ടികളുടെ പല്ലുകൾക്ക് ക്ഷതം സംഭവിക്കുമ്പോൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു വസ്തുതയുണ്ട്. പല്ലിന്റെ പൊട്ടിപ്പോയ ഭാഗങ്ങൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങാതെ വായ്ക്കുള്ളിൽനിന്ന് നിശ്ശേഷം എടുത്തുമാറ്റൻ ശ്രദ്ധിക്കണം. വായ്ക്കുള്ളിൽനിന്നും പരിസരത്തുനിന്നും എടുത്തു മാറ്റുന്ന പൊട്ടിപ്പോയ ഭാഗങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കി നനഞ്ഞ പഞ്ഞിയിൽ പൊതിഞ്ഞോ വെള്ളത്തിലിട്ടോ സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കണം. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒരു ശിശു ദന്തരോഗചികിത്സാവിദഗ്ദ്ധന്റെ സേവനം നേടുകയും വേണം. ചികിത്സയ്ക്കു പോകുമ്പോൾ പൊട്ടിയ പല്ലിന്റെ ഭാഗം നിർബന്ധമായും കൊണ്ടുപോകേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് രണ്ടുതരത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടും. തൊണ്ടയ്ക്കുള്ളിലോ മുറിവുകൾക്കുള്ളിലോ പല്ലിന്റെ പൊട്ടിയ കഷണങ്ങൾ കുടുങ്ങികിടക്കാതെ പൂർണമായും പുറത്ത് എടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ കഴിയുമെന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ പ്രയോജനം. ഒപ്പം ചില രാസപദാർഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിയാനാകാത്തവിധം, പൊട്ടിപ്പോയ ഭാഗങ്ങൾ ഒട്ടിച്ചു ചേർക്കാനാകുമോ എന്നും പരിശോധിക്കാൻ കഴിയും.

ഇടിയുടെ ആഘാതംമൂലം പല്ലുകൾ താടിയെല്ലിനുള്ളിലേക്കോ പുറത്തേക്കോ നീങ്ങാനിടയുണ്ട് (displacement of teeth). പല്ലിനെ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന ആൽവിയോളാർ അസ്ഥിക്കുണ്ടാകുന്ന ഒടിവാണ് പല്ലിന്റെ നീക്കത്തിനു കാരണമാകാറുള്ളത്. ഇങ്ങനെ വന്നാൽ പല്ലിനെ പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കി 'സ്പ്ളിന്റിങ്' (splinting) അല്ലെങ്കിൽ കമ്പിയുപയോഗിച്ചു കെട്ടി (wiring) ദന്തമൂലം ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്ന ചികിത്സാവിധി നിലവിലുണ്ട്. ഇതുമൂലം നാല് മുതൽ ആറ് വരെ ആഴ്ചകൊണ്ട് പല്ലിനെ പൂർണമായി താടിയെല്ലിൽ ഉറപ്പിക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ മുൻവരിപ്പല്ലുകൾ പൂർണമായി താടിയെല്ലിൽനിന്ന് ഇളകിപ്പോയി എന്നു വരാം. നഷ്ടപ്പെട്ട പല്ലുകൾ കണ്ടെടുത്താൽ ഈ പല്ലുകൾ തിരികെ തത്സ്ഥാനത്ത് പല്ലിന്റെ സോക്കറ്റിൽ (socket) ഉറപ്പിക്കുവാൻ കഴിയും. ഈ ചികിത്സാവിധിയെ റീഇംപ്ലാന്റേഷൻ (Reimplantation) എന്നു പറയുന്നു. ഇതിനായി ഊരിപ്പോയ പല്ലുകൾ കഴുകിയെടുത്ത് നനഞ്ഞ പഞ്ഞിയിൽ പൊതിഞ്ഞുവയ്ക്കുകയോ, ഉപ്പുകലർന്ന വെള്ളത്തിലോ പാലിലോ അപകടം സംഭവിച്ച കുട്ടിയുടെ ഉമിനീരിലോ മുക്കിവയ്ക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് പല്ലിന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാതെ താടിയെല്ലിൽ നിലനിർത്തുന്നതിന് സഹായകമാകും. ഇത്തരം ചികിത്സയുടെ വിജയസാധ്യത ഊരിപ്പോയ പല്ലുകൾ എത്രയുംവേഗം തത്സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ഇളകിപ്പോയ പല്ലുകൾ മുപ്പതു മിനിറ്റുകൾക്കകംതന്നെ താടിയെല്ലിനുള്ളിൽ ഉറപ്പിച്ചു വയ്ക്കാൻ സാധിച്ചാൽ 90% വിജയസാധ്യതയുണ്ട്.

എന്നാൽ പാൽപ്പല്ലുകളാണ് താടിയെല്ലുകളിൽനിന്ന് ഊരിപ്പോയത് എങ്കിൽ അവ തത്സ്ഥാനത്ത് തിരിച്ച് ഉറപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.

മേൽവിവരിച്ച ചികിത്സാവിധികളൊക്കെ കാലതാമസം കൂടാതെയും വിദഗ്ദ്ധോപദേശം തേടിയും നടത്താൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ മാത്രമേ വിജയം കൈവരിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.

മിശ്രദന്ത സംവിധാനം
ആപ്തസ് വ്രണങ്ങൾ
ചുണ്ട് കടിക്കൽ
മുൻവരിപ്പല്ലുകൾക്കുണ്ടാകുന്ന ദന്തക്ഷതം