രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിന്റെ ഊറ്റമായ തുടക്കത്തോടെ രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തേക്കുള്ള വിതരണ റോഡുകൾ ഫെഡറൽ സർക്കാർ അതീവ നിർണായകമായി കണക്കാക്കി. ആലീസ് സ്പ്രിംഗ്സ്, ബേർഡം എന്നിവിടങ്ങളിലെ റെയിൽപാതകളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഒരു മധ്യ വടക്ക്-തെക്ക് ഹൈവേ ആസൂത്രണം ചെയ്യപ്പെടുകയും 1940 ഓഗസ്റ്റിൽ ഇതിന്റെ സർവേ നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത മഴക്കാലത്തിനുമുമ്പ് പാതയുടെ നിർമ്മാണ പൂർത്തീകരണം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനായി ദേശീയപാതാ നിർമ്മാണത്തിന്റെ ചുമതല മൂന്ന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ പ്രധാന റോഡ് വകുപ്പുകൾക്കിടയിൽ വിഭജിച്ചു നൽകി.  91 മൈൽ (146 കിലോമീറ്റർ) വരുന്ന ഈ പാതയുടെ വടക്കൻ ഭാഗം ന്യൂ സൗത്ത് വെയിൽസിനും  90 മൈൽ (145 കിലോമീറ്റർ) നീളംവരുന്ന മധ്യഭാഗം ക്വീൻസ്‌ലാന്റിനും 131 മൈൽ (211 കിലോമീറ്റർ) നീളമുള്ള തെക്കു ഭാഗം തെക്കൻ ഓസ്ട്രേലിയ നിർമ്മിക്കുവാനും ധാരണയായി.

1940 ഡിസംബറോടെ ആലീസ് സ്പ്രിംഗ്സ്-ബേർ‌ഡം പാതയുടെ നിർമ്മാണം പൂർ‌ത്തിയാക്കുകയും മിക്കപ്പോഴും മുറിച്ചുകടക്കാൻ പ്രയാസം നേരിട്ടിരുന്ന ഈ പാത കനത്ത സൈനിക ഗതാഗതം നേരിടാൻ‌ കഴിയുന്നതും എല്ലാ കാലാവസ്ഥക്കും അനുയോജ്യമായ നിലയിൽ നവീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 306 മൈൽ (492 കിലോമീറ്റർ) നീളത്തിലുള്ള ഈ ഹൈവേ 90 ദിവസത്തിനുള്ളിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിലായി 11 മൈൽ (18 കിലോമീറ്റർ) ദൂരത്തിൽ പാത നിർമ്മിക്കുകയും അത് ഒരു ലോക റെക്കോർഡായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. റെയിൽ‌വേയുമായി ഇരുവശത്തും  ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഈ പുതിയ പാത ‘ഡാർ‌വിൻസ് ഐസൊലേഷൻ’ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ആഘാതം കുറച്ചു. മഴക്കാലത്തുടനീളം റോഡ് തുറന്നുകിടക്കുന്നതിനാൽ സൈനിക ഉപകരണങ്ങളുമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന സൈനികർക്ക് ഇതുവഴി വേഗത്തിലും കാര്യക്ഷമമായും സഞ്ചരിക്കാൻ സാധിച്ചു.

1941 മാർച്ചോടെ സൈനിക അധികാരികൾ ആലീസ് സ്പ്രിംഗ്സ്- ബേർ‌ഡം റോഡ് ഡാർവിനിലേക്ക് നീട്ടണമെന്ന് വാദിച്ചു. മഴക്കാലത്ത്, ബേർ‌ഡമിനു വടക്കുഭാഗത്തേയ്ക്കുള്ള റോഡ് തീരെ സഞ്ചാരയോഗ്യമല്ലായിരുന്നു. അതിനർത്ഥം ഡാർവിനുമായി ആകെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഒരു ഒറ്റവരി റെയിൽ‌വേ പാത മാത്രമായിരുന്നു. അടുത്ത മഴക്കാലത്തിനുമുമ്പ് പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള ശ്രമത്തന്റെ ഭാഗമായി 1941 ഒക്ടോബറോടെ നിർമ്മാണം അതിവേഗത്തിൽ നടന്നു. 1942 ജൂലൈയിൽ‌ പാതയുടെ നിർമ്മാണം പൂർ‌ത്തിയായിരുന്നെങ്കിലും ചില വിഭാഗങ്ങൾ ബിറ്റുമെനൈസ് ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. 

പശ്ചാത്തലം
റൂട്ട് വിവരണം
വേഗപരിധി
ദേശീയപാത ആസൂത്രണവും നിർമ്മാണവും