ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിന്റെ തീരപ്രദേശമായതിനാൽ, മൗര്യ സാമ്രാജ്യകാലം മുതൽത്തന്നെ ബർമൻ പ്രദേശങ്ങളും പുറംലോകവും തമ്മിലുള്ള സമുദ്ര വ്യാപാരത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക കൈമാറ്റത്തിന്റെയും ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമായിരുന്നു അരാകാൻ. അറേബ്യൻ വ്യാപാരികൾ അരകാനുമായി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ബന്ധപ്പെടുകയും അരകാനിലേക്ക് ബംഗാൾ ഉൾക്കടൽ വഴി എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തുടങ്ങി, അറബ് വ്യാപാരികൾ മിഷനറി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുകയും ധാരാളം നാട്ടുകാർ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയിലേയ്ക്കും ചൈനയിലേയ്ക്കും യാത്രകൾ നടത്താൻ ഈ മേഖലയിലെ വാണിജ്യ മാർഗ്ഗങ്ങൾ മുസ്ലീങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവെന്നാണ് ചില ഗവേഷകരുടെ അഭിപ്രായം. സിൽക്ക് റോഡിന്റെ ഒരു തെക്കൻ ശാഖ, അക്കാലത്തെ ഇന്ത്യ, ബർമ്മ, ചൈന എന്നിവയെ ബന്ധിപ്പിച്ച് നിയോലിത്തിൽ കാലഘട്ടംമുതൽ നിലനിന്നിരുന്നു. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ അരക്കാൻ അതിർത്തിയിലുള്ള തെക്കൻ ബംഗാൾ തീരപ്രദേശങ്ങൾ അറേബ്യൻ കച്ചവടക്കാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. റോഹിങ്ക്യ ജനത അവരുടെ ചരിത്രത്തെ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തുന്നു. നാട്ടുകാരെ ഇസ്ലാമിലേയ്ക്കാ ആകർഷിക്കുന്നതിനുപുറമേ അറബ് വ്യാപാരികൾ പ്രാദേശിക വനിതകളെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും അരകാനിൽ സ്ഥിരതാമസം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. വിവാഹവും മതപരിവർത്തനവും മൂലം, അറഖാനിലെ മുസ്ലീം ജനസംഖ്യ ക്രമേണ വർധിച്ചു. ആധുനികകാല രോഹിങ്ക്യ ജനത ആദ്യകാല മുസ്ലിം അധിവാസകരുടെ പന്തുടർച്ചക്കാരെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.

രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള കുടിയേറ്റം
കപ്പൽവ്യാപാരം
ഇസ്ലാമിന്റെ വരവ് (8 മുതൽ 9 വരെയുള്ള നൂറ്റാണ്ട്)
ആരോഗ്യം