ആദ്യമായി അർമീനിയൻ ഭാഷയിൽ മുദ്രിതമായ പുസ്തകം (1512) പള്ളിയിലെ പെരുന്നാളുകളുടെ ഒരു പട്ടികയാണ്. അർമീനിയൻ ഭാഷയിലുള്ള ബൈബിൾ അച്ചടിപ്പിച്ചത് (1666) യെരവാനിലെ ഓസ്കൻ (1614-75) ആയിരുന്നു. 17- ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ട മറ്റുകൃതികളിൽ 1602-60 കാലത്ത് അർമീനിയയിൽ നടന്ന യുദ്ധങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളാണ് മുഖ്യം; ഇവയുടെ കർത്താവ് തബ്രീസിലെ അരാക്വേൽ എന്ന പുരോഹിതനും.

18-ആം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി അച്ചടിവിദ്യ അർമീനിയയിലെങ്ങും പ്രചരിക്കുകയും പല പ്രാചീന കൃതികളും സാമാന്യജനങ്ങൾക്കു ലഭ്യമായിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിലാണ് പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭം; ആധുനികരീതിയിലുള്ള പാഠശാലകളും ഇക്കാലത്ത് ആവിർഭവിച്ചുതുടങ്ങി. എന്നാൽ യഥാക്രമം തുർക്കിയുടെയും റഷ്യയുടെയും കീഴിലമർന്നിരുന്ന അർമീനിയൻ ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ പലതരത്തിലുള്ള തർക്കങ്ങളും സൌന്ദര്യപ്പിണക്കങ്ങളും ഈ കാലത്തോടടുപ്പിച്ച് ഉടലെടുക്കാനാരംഭിച്ചു. പാശ്ചാത്യസാഹിത്യങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രചോദനം നേടാൻ ശ്രമിച്ച തുർക്കി-അർമീനിയൻ എഴുത്തുകാരിൽ തോവ്മ ടെഴ്സിയാൻ (1840-1909), മൃക്തിച് പെഷിക്താഷ്ലിയാൻ (1828-68), ഹാകോബ് പരോണിയാൻ (1842-91), എറുവാണ്ട് ഓടിയാൻ (1869-1929), ഗ്രിഗോർ സൊറാസ് (1861-1915) തുടങ്ങിയവരുൾപ്പെടുന്നു.

റഷ്യൻ സാഹിത്യധാരകളെ അനുകരിച്ചും ഉപജീവിച്ചും നോവലുകളെഴുതി പ്രശസ്തിനേടിയ വചാതുർ അബോവിയാൻ (1805-48) ആണ് ആധുനിക അർമീനിയൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ പിതാവെന്നനിലയിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഹോവ്ഹാന്നസ് തുമേനിയൻ (1869-1923) എന്ന കവിക്കും ഗബ്രിയേൽ സുന്ദുകിയാൻ എന്ന നാടകകൃത്തിനും (1825-1912) അർമീനിയൻ സാഹിത്യത്തിലുള്ള പദവി സമുന്നതമാണ്.

അർമീനിയൻ സംസ്കാരധാരകളുടെ പ്രഭവകേന്ദ്രം എന്ന സ്ഥാനം ചരിത്രപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായ കാരണങ്ങളാൽ 20-ആം നൂറ്റാണ്ടീന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടി ഇസ്താംബൂളിനു നഷ്ടമായി. ഇന്ന് പാരിസും ബെയ്റൂട്ടും ബോസ്റ്റണും ആസ്ഥാനമാക്കി അർമീനിയനിൽ സാഹിത്യസൃഷ്ടി ചെയ്യുന്നവർ ധാരാളമുണ്ട്.

നവീനകാലം
ഭാഷ-വികാസം
യുദ്ധാനന്തര കൃതികൾ
കവിത