ഹൃദയമിടിപ്പ് വൈദ്യുത് സിഗ്നലുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത 18-മാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും അതിസൂക്ഷ്മമായ അളവിൽ മാത്രം ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പ്രവാഹം അളക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള മാപിനികൾ വിദൂരമായിരുന്നു. യന്ത്രം ഹൃദയത്തിലേക്ക് നേരിട്ട് ഘടിപ്പിച്ചാല്ലലാതെ ഈ സിഗ്നലുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുക അസാധ്യമായതിനാൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ തവളകളിലും മറ്റു ജന്തുക്കളിലും ഒതുങ്ങുകയാണുണ്ടായത്. 

സ്വതേ വളരെ ചെറിയ അളവിൽ മാത്രം ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുക്കുന്ന സിഗനലുകൾ രക്ത, മാംസ, അസ്ഥി മണ്ഡലത്തിലൂടെ കടന്ന് തൊലിപ്പുറത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും തീർത്തും ദുർബലമായ സിഗ്നലുകളാവുന്നതു മൂലം അവ രേഖപ്പെടുത്താനോ അവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം സ്ഥിരീകരിക്കാൻ പോലുമോ സാധ്യമായിരുന്നില്ല. ഈ ന്യൂനതമറികടക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായകമായ കാൽവെയ്പ്പായിരുന്നു ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പിറവിയോടെ വില്യം ഐന്തോവൻ രൂപകല്പനചെയ്തെടുത്ത യന്ത്രസംവിധാനം. ഇലക്ടോ കാർഡിയോഗ്രാഫ് എന്ന പദവും ശാസ്ത്രത്തിനു സംഭാവന ചെയ്തതും അദ്ദേഹമാണ്.ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒട്ടിക്കാവുന്ന ഇളക്രോടുകലിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ഐന്തോവൻ ഉപ്പുവെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങളിൽ രോഗികളുടെ കൈ മുക്കികൊണ്ടാണ് പരിക്ഷണം നടത്തിയത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിനൊപ്പം പിറന്ന ഇ.സി.ജി യന്ത്രം അതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവിനു 1924ലെ നൊബേൽ സമ്മാനവും നേടികൊടുത്തു.

ചരിത്രം
ഇസിജിയുടെ പ്രാധാന്യം
പരിശോധന സംവിധാനം
ഹൃദയവും വിദ്യുത് സിഗ്നലുകളും