ഭരണഘടനാപരമായ ഈ ആശയം രാഷ്ട്രീയവിചിന്തനത്തിൽ പണ്ടുമുതല്ക്കേ പരിഗണനാവിഷയമായിരുന്നു. സമ്മിശ്രഭരണകൂടമെന്ന ആശയത്തിന് പ്ലേറ്റോയുടെ നിയമങ്ങളോളം പഴക്കമുണ്ട്. അരിസ്റ്റോട്ടിൽ (ബി.സി. 384-322), പോളിബിയസ് (ബി.സി. 204-122) തുടങ്ങിയ ദാർശനികരുടെ കാലത്തുതന്നെ രാജാവ്, കുലീനർ (പ്രഭുക്കൾ), സാമാന്യജനങ്ങൾ എന്നിവർ ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ഭരണക്രമം പ്രാധാന്യം അർഹിച്ചിരുന്നു. മാഴ്സീലിയസ് (ബി.സി. 268-208), തോമസ് അക്വിനാസ് (1225-74), മാക്ക്യവെല്ലി (1469-1527) തുടങ്ങിയ ചിന്തകരും ഈ ആശയത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്നു. മധ്യകാല ഭരണഘടനാതത്ത്വങ്ങളിലും ഇതു വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ രാജാവും കോടതികളും തമ്മിലും രാജാവും പാർലമെന്റും തമ്മിലും ഉണ്ടായ തർക്കങ്ങൾ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വർധിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. നിയമനിർമ്മാണപരമായ അധികാരം രാജാവിനും പാർലമെന്റിനുമായി വിഭജിക്കപ്പെടണമെന്ന് ജോൺലോക്ക് (1632-1704) വാദിച്ചു. എന്നാൽ ഈ സമ്പ്രദായത്തിൽ വ്യക്തമായ നിർവചനവും പ്രായോഗിക മാർഗ നിർദ്ദേശങ്ങളും മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നത് 18-ആം ശതകത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് സൈദ്ധാന്തികനായ മൊണ്ടേസ്ക്യു(1689-1755)വാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്പിരിറ്റ് ഒഫ് ലാസ് (Spirit of Laws) എന്ന കൃതിയിലാണ് ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കുശേഷം, 1950-ൽ നിലവിൽ വന്ന ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ 40-ആം വകുപ്പിൽ പഞ്ചായത്തുകൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനാവശ്യമായ നടപടി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അലിഖിതമായ ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണഘടനയെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സമഗ്രപ്രതിപാദനത്തിൽ, നിയമനിർമ്മാണസമിതി, ഭരണനിർവഹണവിഭാഗം, നീതിന്യായവകുപ്പ് എന്നിവയും ഓരോന്നിന്റെയും അധികാര പരിധിയും യുക്തിസഹമായി വേർതിരിക്കപ്പെടണമെന്ന് മോണ്ടേസ്ക്യൂ സമർഥിച്ചു.

ഭരണഘടനാപരമായ ആശയം
പ്രായോഗികത
ഭരണകൂടത്തിന്റെ മൂന്നു ഘടകങ്ങൾ
അധികാര പൃഥക്കരണസിദ്ധാന്തം