ചെറുപ്പകാലത്ത് തന്നെ അദ്ദേഹം കർണാടകയിലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന നാടകവേദിയായ നാടകമണ്ഡലിയുമായി പരിചയപ്പെട്ടു. തൻറെ ഗ്രാമത്തിലെ നാടകസമ്പ്രദായമായ യക്ഷഗാനത്തിൻറെ ആരാധകനുമായിരുന്നു ബാലനായ ഗിരീഷ്. ചെന്നൈയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹം ദ മദ്രാസ് പ്ലേയേഴ്സ് എന്ന അമച്വർ തിയേറ്റർ ഗ്രൂപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. ചിക്കാഗോയിലായിരുന്ന കാലത്ത് അദ്ദേഹം തന്നെ ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ നാഗമണ്ഡല എന്ന സ്വന്തം നാടകത്തിൻറെ ഗ്ലോബൽ പ്രിമിയർ മിന്നെപോളിസിലെ ഗുത്രീ തിയേറ്ററിൽ നടന്നു.

കർണാഡ് നാടകങ്ങളെഴുതാൻ തുടങ്ങുന്ന കാലത്ത് കന്നഡ സാഹിത്യം പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യത്തിലെ നവോത്ഥാനത്തിൻറെ സ്വാധീനവലയത്തിലായിരുന്നു. തദ്ദേശ സംസ്കാരത്തിന് തികച്ചും അന്യമായ വിഷയങ്ങളാണ് എഴുത്തുകാർ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. 1951ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ മബാഭാരതം അദ്ദേഹത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. 1950കളുടെ മദ്ധ്യത്തിലുള്ള ഒരു ദിവസം മഹാധാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ തന്നോട് കന്നടയിൽ സംസാരിക്കുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. "അവർ സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് എൻറെ ചെവി കൊണ്ട് കേൾക്കാമായിരുന്നു... ഞാൻ വെറും ഒരു കേട്ടെഴുത്തുകാരൻ മാത്രമായിരുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം പിൽക്കാലത്ത് ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറയുകയുണ്ടായി. 1961ലാണ് യയാതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അന്നദ്ദേഹത്തിന് 23 വയസ്സായിരുന്നു. പാണ്ഡവരുടെ പൂർവികരിൽ ഒരാളായ യയാതി രാജാവിൻറെ കഥയായിരുന്നു അത്. യയാതിയുടെ അവിഹിതബന്ധങ്ങളിൽ കുപിതനായ ഗുരു യയാതിക്ക് അകാലവാർദ്ധക്യമുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ശപിച്ചു. യയാതി തൻറെ മക്കളോട് തൻറെ വാർദ്ധക്യം ഏറ്റെടുക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചു. അവരിൽ ഒരാൾ അത് ചെവിക്കൊണ്ടു. മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ച് സമകാലികജീവിതത്തിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ തുറന്നുകാട്ടുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്. വൻവിജയമായ ഈ നാടകം മറ്റ് ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലും തർജമ ചെയ്യപ്പെട്ടു.

ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും പുരാണങ്ങളിൽ നിന്നും ഊർജ്ജം ഉൾക്കൊണ്ട അദ്ദേഹം സമകാലീനമായ കഥാസന്ദർഭങ്ങൾക്കായി അവയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. മാനസികവും തത്ത്വശാസ്ത്രപരവുമായ സംഘർഷങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം ആധുനിക മനുഷ്യൻറെ അസ്തിത്വ വ്യഥകളെ ആവിഷ്കരിച്ചു. 14-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ദില്ലിയുടെ സുൽത്താനായിരുന്ന മുഹമ്മദ് ബിൻ തുഗ്ലക്കിനെപ്പറ്റിയുള്ള തുഗ്ലക്ക് (1964) ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ അടുത്ത നാടകം. അഭ്യുദയകാംക്ഷയുടെ ആദർശാത്മകതയിൽ ആരംഭിക്കുകയും മോഹഭംഗത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്ത നെഹ്രു യുഗത്തെയാണ് അദ്ദേഹം ഭംഗ്യന്തരേണ അതിലൂടെ ചിത്രീകരിച്ചത്. ഈ നാടകം 26കാരനായ കർണാഡിനെ രാജ്യത്തെ നാടകകൃത്തുക്കളുടെ മുൻനിരയിൽ എത്തിച്ചു. ഈ നാടകം ഇബ്രാഹിം അൽകാസി സംവിധാനം ചെയ്ത് നാഷണൽ സ്കൂൾ‌ ഒഫ് ഡ്രാമ അവതരിപ്പിച്ചു. മനോഹർ സിംഗാണ് സപൽത്താൻറെ വേഷം അവതരിപ്പിച്ചത്. 1982ൽ ഫെസ്റ്റിവൽ ഒഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായി ഈ നാടകം ലണ്ടനിൽ നാഷണൽ സ്കൂൾ ഒഫ് ഡ്രാമ അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.

1940ൽ തോമസ് മൻ എഴുതിയ "ദ ട്രാൻസ്പോസ്ഡ് ഹെഡ്സ്" എന്ന നോവലിനെ ആധാരമാക്കി അദ്ദേഹം രചിച്ച നാടകമാണ് ഹയവദന (1971).11-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിക്കപ്പെട്ട "കഥാസരിത്സാഗരത്തിൽ" ഉൾപ്പെട്ട ഒരു കഥയാണിത്. ഈ നാടകത്തിനായി അദ്ദേഹം യക്ഷഗാനം എന്ന നാടൻകലാരൂപത്തെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. ഈ നാടകത്തിൻറെ ജർമൻ പരിഭാഷ വിജയ മേത്ത സംവിധാനം ചെയ്ത് ജർമനിയിലെ വെയ്മർ നഗരത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.

എ. കെ. രാമാനുജൻ പറഞ്ഞ ഒരു നാടോടിക്കഥയിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് കർണാഡ് രചിച്ച "നാഗമണ്ഡല" (1988) എന്ന കൃതിക്ക് മികച്ച സർഗസൃഷ്ടിക്കുള്ള കർണാടക സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. മിനിയാപോളിസിലെ ഗുത്രീ തിയേറ്ററിൻറെ 30-ാം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഈ നാടകം ജെ. ഗാർലാൻഡ് റൈറ്റ് സംവിധാനം ചെയ്ത് അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ഈ തിയേറ്ററിൻറെ അഭ്യർത്ഥന അനുസരിച്ചാണ് അദ്ദേഹം പിൽക്കാലത്ത് അഗ്നി മാട്ടു മാലെ (അഗ്നിയും മഴയും) എന്ന നാടകം രചിച്ചത്. എന്നാൽ അതിനു മുമ്പ് തന്നെ അദ്ദേഹം "തലെദന്ത" (1990) എന്ന നാടകം രചിച്ചിരുന്നു. 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കർണാടകയിൽ പ്രചരിച്ച വീരശൈവിസത്തെ ആധാരമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു ഈ രചന. സമകാലീന സംഭവങ്ങളെ തുറന്നുകാട്ടാനാണ് അദ്ദേഹം അത് ഉപയോഗിച്ചത്.

വിവാദങ്ങൾ
സാഹിത്യം
ആദ്യകാല ജീവിതം വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ
മറ്റ് കൃതികൾ