കോൺസ്റ്റാന്റൈൻ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്ത് പശ്ചിമയൂറൊപ്പിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദേവാലയങ്ങളിൽ ആപ്സിൻ്റെ ദർശനം പടിഞ്ഞാറഭിമുഖമായിട്ടായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് പൗരസ്ത്യരെ അനുകരിച്ച് കിഴക്കോട്ടഭിമുഖമായി ആപ്സ് നിർമിച്ചു വന്നു. ഇന്നു മിക്ക ദേവാലയങ്ങളിലും ഈ സമ്പ്രദായമാണ് തുടർന്നു വരുന്നത്. കുരിശിന്റെ ആകൃതിയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പലദേവാലയങ്ങളിലും വശങ്ങളിലേക്കുള്ള എടുപ്പുകൾ പ്രധാന ശാലയുമായി സന്ധിക്കുന്ന സ്ഥാനത്ത് കമാനാകൃതിയിലുള്ള തുറന്ന വാതായനങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു ശില്പശൈലി സീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ സന്ധി സ്ഥാനത്ത് ആൾത്താരയോ പ്രതിമയോ സ്ഥാപിക്കാം. മേൽക്കൂര കുംഭാകൃതിയിലും ആയിരിക്കും. ഈ കുംഭത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് നിന്നും അർധവൃത്തകൃതിയിലുള്ള ചുവരുകളിൽ ചെന്നവസനിക്കതക്കവണ്ണം ഉണ്ടാക്കുന്ന എടുപ്പിനും ആപ്സ് എന്നു പറയാം. ദേവാലയ ഗായക സഘങ്ങളുടെ ആവിർഭാവത്തൊടെ പുരോഹിതന്മാർക്കിരിക്കൻ പണിത ശിലാതല്പത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഗയകർക്കായി ഒഴിച്ചിടേണ്ടി വന്നു. അതോടെ ആൾത്താര കുറെക്കൂടി പിന്നിലേക്കു മാറ്റിസ്ഥപിക്കുകയും അലങ്കാരവസ്തുക്കൾ വൈക്കുവനുള്ള സ്ഥലമായി ആസ്പേ മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ ഭാഗം മിക്കവാറും വെണ്ണക്കല്ലുകൾ പാകി മോടിപിടിപ്പിച്ചിരിക്കും. കമാനാകൃതിയിൽ ഉൾവളവോടെ ഭിത്തിക്കുള്ളിലെക്കു പണിഞ്ഞിട്ടുള്ള അറകളുടെ ഉപരിതലം വിവിധവർണ്ണങ്ങളിലുള്ള സ്ഫടിക കഷണങ്ങൾ ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന മൊസെക്കുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കും.

പുരോഹിതന്മാരുടെ ഇരിപ്പിടം
കോൺസ്റ്റാന്റൈൻ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലം
അരാധനാക്രമങ്ങളിൽ ഉണ്ടായമാറ്റം
പ്രതിമാശില്പം പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള വേദി