ഏത് വിവാദപ്രശ്നത്തിലും തീർപ്പ് കല്പിക്കാനും ഉപദേശരൂപേണയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ (advisory opinion) നല്കാനും കോടതിക്ക് അധികാരമുണ്ട്. തർക്കപ്രശ്നങ്ങളിൽ അംഗരാഷ്ട്രങ്ങൾ മാത്രമാണ് കക്ഷികൾ. രാഷ്ട്രങ്ങളോ വ്യക്തികളോ അല്ലാത്ത അന്താരാഷ്ട്ര സ്ഥാപന(International Entity)ങ്ങൾക്ക് കോടതിയിൽ കക്ഷിചേരാൻ അർഹതയില്ലെന്നാണ് ഇതിന് അർഥമെങ്കിലും ഏതു കേസിലും ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ഹാജരാക്കാൻ പൊതുസ്വഭാവമുള്ള അന്താരാഷ്ട്രസംഘടനകളോട് കോടതിക്ക് ആവശ്യപ്പെടാം. തങ്ങളുടെ അവകാശവാദങ്ങൾക്കുള്ള നിയമപരമായ അർഹതയേയും തങ്ങളുടെ താത്പര്യങ്ങളേയും രാഷ്ട്രങ്ങൾ പോലും കോടതിയെ ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. നിയമത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ ഒതുക്കിയില്ലെങ്കിൽ മാനുഷികമായ പരിഗണനകൾപോലും നിയമവിധേയമായ കർത്തവ്യാവകാശങ്ങൾ ഉദിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്ന് തെ.പ.-ൻ ആഫ്രിക്കയുടെ കേസിൽ (രണ്ടാംഘട്ടം) കോടതി വിധിച്ചത് അങ്ങനെയാണ്. മുൻപിലത്തെ സർവരാജ്യസഖ്യത്തിലെ ഒരംഗമെന്നനിലയിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക കർത്തവ്യലോപം വരുത്തിയെന്ന് വാദിക്കാൻ എത്യോപ്യയ്ക്കും സൈബീരിയയ്ക്കും നിയമപരമായ അവകാശമില്ലാതായത് ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഹർജിക്കാർ പഴയസഖ്യത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നിരിക്കാമെങ്കിലും സഖ്യത്തിന്റെ ഒരു 'സംരക്ഷിത' (Mandatory) മേഖലയിൽ തങ്ങൾക്ക് നിയമപരമായ അവകാശമുണ്ടെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ അവർക്ക് അർഹതയുണ്ടായിരുന്നില്ല. കോടതിനിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമല്ലാത്ത ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനുപോലും രക്ഷാസമിതി കല്പിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകൾക്കു വിധേയമായി കക്ഷി ചേരാമെന്ന് 35(2)-ാം വകുപ്പ് അനുശാസിക്കുന്നു. അംഗരാഷ്ട്രങ്ങളുമായി അവർക്ക് ഒരു കാര്യത്തിലും അസമത്വമുണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല.

ഒരു നിയമപ്രശ്നത്തിൻമേൽ ഉപദേശപരമായ അഭിപ്രായം തരുന്നതിന് അന്താരാഷ്ട്രകോടതിയോട് അഭ്യർഥിക്കുവാൻ പൊതുസഭയേയും രക്ഷാസമിതിയേയും, പൊതുസഭ അധികാരപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അതിന്റെ ഉപസംഘടനകളെയും, ചാർട്ടറിന്റെ 96-ാം വകുപ്പ് അർഹമാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉപദേശാഭിപ്രായങ്ങൾ നല്കാൻ കോടതി ബാധ്യസ്ഥമല്ല. ഉപദേശത്തിന്റെ പ്രസക്തിയേ അഭിപ്രായത്തിനുള്ളൂവെന്നതിനാൽ, അതിനാവശ്യപ്പെട്ട സമിതി അതനുസരിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന് നിർബന്ധവുമില്ല. ഐക്യരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ചില ആയവ്യയങ്ങളെ ആധാരമാക്കി കോടതിയുടെ ഉപദേശവും അഭിപ്രായവും ആരാഞ്ഞപ്പോൾ, ആ അഭ്യർഥനയെക്കുറിച്ച് പരിഗണിക്കുവാൻ കോടതി വിസമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിയമപ്രശ്നങ്ങളിൽ മാത്രമേ കോടതി അഭിപ്രായം പുറപ്പെടുവിക്കാറുള്ളുവെങ്കിലും, ഒരു പ്രശ്നം രാഷ്ട്രീയ പരിഗണനകളുമായി സങ്കീർണമായിക്കിടക്കുകയാണെന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ അഭിപ്രായം പറയാൻ കോടതി വിസമ്മതിക്കരുതെന്നാണ് വഴക്കം. ഐക്യരാഷ്ട്രചാർട്ടറിന്റെ മിക്ക വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയ പ്രസക്തികളുള്ളതാണെന്ന് കോടതി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ഒരു സഖ്യവ്യവസ്ഥയുടെ വ്യാഖ്യാനംപോലുള്ള തികച്ചും നിയമപരമായ ഒരു പ്രശ്നത്തിൻമേൽ കോടതിയുടെ അഭിപ്രായം ആരാഞ്ഞ ഒരു കക്ഷിയോട് അതിന് രാഷ്ട്രീയസ്വഭാവമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയാൻ കോടതിക്ക് സാധ്യമല്ല. ഐക്യരാഷ്ട്രസംഘടനയുടെ ഒരു ജിഹ്വയായ കോടതി, ഉപദേശാഭിപ്രായങ്ങൾക്കുള്ള അപേക്ഷയിൻമേൽ നടത്തുന്ന പരിഗണന സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അത് നടത്തുന്ന ഭാഗഭാഗിത്വം വെളിവാക്കുകമാത്രമേ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. ചാർട്ടറിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് പ്രാമാണികമായ വ്യാഖ്യാനവും സ്വന്തം കർത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ വിവിധ അംഗസംഘടനകൾക്ക് മാർഗദർശനവും നല്കുക എന്നതാണ് കോടതിയുടെ ഉപദേശപരമായ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളുടെ മുഖ്യലക്ഷ്യങ്ങൾ. കോടതിയിൽ വരുന്ന വിവാദപ്രശ്നങ്ങളിൽമേൽ രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു മാത്രമേ കക്ഷികളാകാൻ അനുവാദമുള്ളുവെങ്കിലും ഉപദേശപരമായ അഭിപ്രായങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവ തരണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുവാൻ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനും സാധ്യമല്ല.

പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ഘടന
കോടതിയുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും
കോടതിയുടെ നിയമവ്യവസ്ഥകൾ