അടുത്ത പതിനൊന്ന് വർഷങ്ങളിൽ റൂബിൻ പല അധ്യാപന തസ്തികകളിലും ഇരുന്നിരുന്നു. ഒരു വർഷം മോണ്ട്ഗോമറി കൗണ്ടി കമ്മ്യൂണിറ്റി കോളേജിൽ ഗണിതവും ഭൗതികവും പഠിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം 1955 മുതൽ 65 വരെ ജോർജ് ടൌൺ സർവകലാശാലയിൽ റിസർച്ച് അസ്സോസിയേറ്റ് അസ്ട്രോണോമെർ ആയും ലെക്ച്ചറർ ആയും (1959-1962) ജ്യോതിഃശാസ്ത്രത്തിന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസർ (1962-1965) ആയും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1965 ൽ അവർ കാർനെഗി ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടിൽ ഭൗമകാന്തികതയുടെ വിഭാഗത്തിൽ ചേർന്നു. ഇവിടെ വെച്ചാണ് ഇവർ ദീർഘകാലം അവരുടെ സഹായിയായി പ്രവർത്തിച്ച കെന്റ് ഫോർഡിനെ പരിചയപ്പെട്ടത്.

1963 ൽ റൂബിൻ ജെഫ്‌റി ബുർബിഡ്‌ജ്‌, മാർഗരററ് ബുർബിഡ്‌ജ്‌ എന്നിവരുമായി ഒരു വർഷം ചേർന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു. ഇക്കാലത്താണ് മക്ഡൊണാൾഡ് ഒബ്സർവേറ്ററിയിലെ 82 ഇഞ്ച് ദൂരദർശിനി ഉപയോഗിച്ച് അവർ താരാപഥങ്ങളുടെ ഭ്രമണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യനിരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയത്. തുടർന്ന് ഇവിടെ വെച്ച് കെന്റ് ഫോർഡിന്റെ 'ഇമേജ് ട്യൂബ്' സ്‌പെക്‌ട്രോഗ്രാഫുകൾ ഉപയോഗിച്ച് താരാപഥങ്ങളുടെ സമൂഹത്തെ (ഗാലക്ടിക് ക്ലസ്റ്റർ) കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വിവാദ പ്രബന്ധത്തിനു വേണ്ടി തയ്യാറെടുത്തത്. ഈ ഉപകരണം ഉപയോഗിച്ച് ദൂരദർശിനിയിലൂടെ ലഭിയ്ക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിന്റെ തീവ്രത വർദ്ധിപ്പിയ്ക്കാൻ സാധിച്ചു. ഇവർ നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്തു കിടക്കുന്ന ആൻഡ്രോമീഡ ഗാലക്സി എന്ന താരാപഥത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു സർപ്പിളാകൃതിയിലുള്ള താരാപഥങ്ങളുടെ പഠനം തുടങ്ങി. ഈ പഠനത്തിലൂടെ താരാപഥങ്ങൾ പ്രപഞ്ചത്തിൽ എല്ലാ ദിശയിലും ഒരേ ക്രമത്തിൽ അല്ല വിതരണം ചെയ്തിട്ടുള്ളതെന്നും ചില പ്രത്യേക ദിശകളിൽ അവ കൂടുതൽ കാണപ്പെടുന്നു (anisotropy) എന്നും അവർ കണ്ടെത്തി. 1976 ൽ പുറത്തുവന്ന ഈ പഠനം ഏതാണ്ട് 100 ദശലക്ഷം പ്രകാശവർഷങ്ങൾ ഒരു യൂണിറ്റ് ആയി എടുത്താൽ മാത്രം കാണാൻ സാധിയ്ക്കുന്ന ഈ അസാധാരണ അസമമിതി(asymmetry) വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചുവെങ്കിലും അന്നത്തെ ശാസ്ത്രലോകത്തിന് അംഗീകരിയ്ക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു അതിന്റെ സ്ഥാനം. അവരുടെ മറ്റു കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ പോലെ ലാർജ് സ്കെയിൽ സ്ട്രീമിംഗ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പ്രതിഭാസവും കാലക്രമേണ അംഗീകരിയ്ക്കപ്പെട്ടു.

വിവാദങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാനായി അവർ താരാപഥങ്ങളുടെ ചലനം, ക്വാസാറുകൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകൾ വിട്ട് കൂടുതൽ ലളിതമായ മേഖലകളിലേക്ക് ചുവടുമാറി. ബുർബിഡ്‌ജ്‌ ദമ്പതികളുമായുള്ള ചങ്ങാത്തം മൂലം അവർ താരാപഥങ്ങളുടെ പുറത്തെ അരികുകളിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ സഞ്ചരിയ്ക്കുന്നു എന്ന വിഷയത്തിൽ തല്പരയായി. സർപ്പിളാകൃതിയിലുള്ള താരാപഥങ്ങളിലെ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു അവർ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. ഇത്തവണയും ആൻഡ്രോമിഡ ഗാലക്സി തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ ആദ്യ ലക്‌ഷ്യം. ക്രമേണ ഗാലക്സികളുടെ പുറമെ ഉള്ള നക്ഷത്രങ്ങളും ഉള്ളിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അതേ നിരക്കിൽ തന്നെയാണ് താരാപഥകേന്ദ്രത്തെ ചുറ്റുന്നതെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തി. താരാപഥങ്ങൾ തമോദ്രവ്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു (ഡാർക്ക് മാറ്റർ ഹാലോ) എന്ന ആധുനിക നിഗമനത്തിന്റെ ആദ്യകാല സൂചനയായിരുന്നു ഇത്. ഇത്തരം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കെപ്ലർ നിയമം ഉപയോഗിച്ച് കണക്കുകൂട്ടിയെടുക്കുന്ന വർത്തുളചലന നിരക്കും ഇവർ രേഖപ്പെടുത്തിയ നിരക്കുകളും ഒത്തുപോയിരുന്നില്ല. താരാപഥങ്ങളിലെ കാണാവുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പിണ്ഡത്തിൽ നിന്നുമാണ് താരാപഥത്തിന്റെ പിണ്ഡം കണക്കാക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ പിണ്ഡം ഉപയോഗിച്ച് കെപ്ലർ നിയമം പ്രയോഗിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന വേഗതയെക്കാളും ഉയർന്ന വേഗതയിൽ ആയിരുന്നു ഈ നക്ഷത്രങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നത്. ഇത്ര വേഗതയിൽ പുറംഭാഗത്തുള്ള നക്ഷത്രങ്ങൾ താരാപഥകേന്ദ്രത്തെ ചുറ്റുകയാണെങ്കിൽ അവ വളരെ വേഗം തന്നെ തെറിച്ചു പോകേണ്ടതാണ്. അത് സംഭവിയ്ക്കാത്തതിനാൽ, താരാപഥത്തിന്റെ പിണ്ഡം നമ്മൾ കാണുന്ന പിണ്ഡത്തെക്കാൾ വളരെ കൂടുതൽ ആയിരിയ്ക്കണം. ഒരു താരാപഥത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം പിണ്ഡവും നമുക്ക് ദൃശ്യമല്ലെന്നുള്ള അവരുടെ നിഗമനം ആണ് ഗാലക്സി റോടേഷൻ പ്രോബ്ലം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.

അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ പ്രകാരം താരാപഥങ്ങളിൽ സാധാരണ ദ്രവ്യത്തെ അപേക്ഷിച്ച് അഞ്ചു മുതൽ 10 മടങ്ങുവരെ തമോദ്രവ്യം കാണണം. തുടർന്നുള്ള ദശകങ്ങളിൽ അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ ശരിയാണെന്നു തെളിയിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഫ്രിറ്റ്സ് സ്വിക്കി എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ 1930 കളിൽ മുന്നോട്ടു വെച്ച തമോദ്രവ്യത്തിന്റെ നിഗമനങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ ആദ്യ തെളിവുകളായിരുന്നു അവരുടെ ഗവേഷണഫലങ്ങൾ. ഈ ഡാറ്റാ പിന്നീട് റേഡിയോ അസ്‌ട്രോണോമെർമാരും, പിന്നീട് കണ്ടുപിടിയ്ക്കപ്പെട്ട കോസ്മിക് പശ്ചാത്തല വികിരണവും ഗ്രാവിറ്റേഷണൽ ലെൻസിന്റെ ഇമേജുകളും ശരിവെച്ചു. ന്യൂട്ടൺ'ന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണസിദ്ധാന്തത്തെ ഭേദപ്പെടുത്തി അവർ ഒരു പുതിയ സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടു വെച്ചെങ്കിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞമാർ ഇത് അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല.

താരാപഥങ്ങളുടെ എതിർ-ഭ്രമണം ആയിരുന്നു അവരുടെ മറ്റൊരു പഠനമേഖല. ഗാലക്സിയിലെ ചില വാതകങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും ഗാലക്സിയുടെ പൊതുവെയുള്ള ചലനത്തിന് വിപരീതദിശയിൽ ചലിയ്ക്കുന്നുണ്ട് എന്നതായിരുന്ന ഇവർ ഇതിൽ നിന്നും എത്തിയ നിഗമനം. ഗാലക്സികൾ രൂപപ്പെടാൻ ഇടവരുത്തുന്നു ചില ആദ്യകാല പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തുടർച്ചയാകാം ഇതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

"പബ്ലിക്കേഷൻസ് ഓഫ് ദി അസ്‌ട്രോണോമിക്കൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ദി പസിഫിക്" എന്ന മാഗസിന്റെ 2000-മാണ്ടിലെ ലക്കത്തിൽ "വൺ ഹൻഡ്രഡ് യേഴ്സ് ഓഫ് റൊട്ടേറ്റിങ് ഗാലക്സിസ്" എന്ന ഒരു ലേഖനം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 1996 ൽ റോയൽ അസ്ട്രോണോമിക്കൽ സൊസൈറ്റിയുടെ സ്വർണമെഡൽ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന വേളയിൽ ഇവർ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിന്റെ ലേഖനരൂപം ആയിരുന്നു ഇത്. 1828 ൽ കരോളിൻ ഹെർഷെൽ ഈ മെഡൽ ഏറ്റുവാങ്ങിയതിന് 168 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആദ്യമായാണ് ഒരു സ്ത്രീയ്ക്ക് ഈ മെഡൽ ലഭിയ്ക്കുന്നത്.

പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം
ആദ്യകാല ജീവിതം
സ്വകാര്യ ജീവിതം