സാമാന്യം നന്നായി ജലത്തിൽ ലയിക്കുന്ന ഒരു വാതകമാണു് . ലയിച്ച അവസ്ഥയിൽ അതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം കാർബോണിൿ അമ്ലം ()ആയി മാറുന്നു. ഇതൊരുഉഭയദിശാപ്രവർത്തനം ആണു്. വാതകങ്ങളുടെ ഭാഗികമർദ്ദത്തെ സംബന്ധിച്ച ഹെന്രി നിയമം പരിഗണിച്ചാൽ 25°C താപനിലയിൽ formula_1 ആണു് കാർബോണിൿ അമ്ലത്തിന്റെ ജലലയനസ്ഥിരാങ്കം (hydration equilibrium constant). ഇതിനർത്ഥം, വാതകാവസ്ഥയിൽ ലയിച്ചുചേർന്നതിനേക്കാൾ വളരെ ചെറിയ ഒരു ഭാഗം മാത്രമേ കാർബോണിൿ ആസിഡായി മാറുന്നുള്ളൂ എന്നാണു്. ലയിച്ചുചേർന്ന, എന്നാൽ കാർബോണിൿ അമ്ലമായി മാറാതെ അവശേഷിക്കുന്ന കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ് ലായനിയുടെ അമ്ലാവസ്ഥയെ (pH) ബാധിക്കുന്നില്ല.

എന്നാൽ, ലായനിയുടെ ആകമാനമുള്ള pH അനുസരിച്ച് അതിലടങ്ങിയ കാർബോണിൿ അമ്ലം, CO വാതകം, കാർബണേറ്റ്, ബൈ കാർബണേറ്റ് ലവണാംശങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പരസ്പരമുള്ള അനുപാതം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. ക്ഷാരാവസ്ഥ തീരെയില്ലാത്തതോ അത്യന്തം കുറഞ്ഞതോ ആയ ലായനിയിൽ (6.5-നു മുകളിൽ pH) ബൈകാർബണേറ്റ് അംശവും ക്ഷാരാവസ്ഥ വളരെ ഉയർന്ന ലായനിയിൽ (pH>10.4) കാർബണേറ്റ് അംശവും കൂടുതലായി കാണാം. ഏകദേശം 8.2 മുതൽ 8.5 വരെ pH ഉള്ള, നേരിയ ക്ഷാരാവസ്ഥയുള്ള സമുദ്രജലത്തിൽ ഒരു ലിറ്ററിനു് ഏകദേശം 120 മില്ലിഗ്രാം എന്ന കണക്കിൽ ബൈകാർബണേറ്റുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.

ജലത്തിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ
കാർബൺ ചക്രം
ഘടനയും രാസസംയോജനശീലവും
ഭൗതികഗുണങ്ങൾ