18 ഏപ്രിൽ 1930 രാത്രി 10.00 മണിയോടെ ഗണേഷ് ഘോഷിന്റെ നേതൃത്ത്വത്തിലുള്ള വിപ്ലവസേന പ്രധാന ആയുധപ്പുരയും ലോക്നാഥ് ബാലിന്റെ നേതൃത്ത്വത്തിലുണ്ടായിരുന്ന പത്തു പേരടങ്ങുന്ന രണ്ടാം സേന അനുബന്ധസേനകളുടെ ആയുധപ്പുരയും പിടിച്ചെടുത്തു. പക്ഷെ അവർക്ക് വെടിക്കോപ്പുകൾ കണ്ടെടുക്കാനായില്ല. ടെലിഫോൺ, ടെലിഗ്രാഫ് ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കുന്നതിലും പാളങ്ങൾ തകർത്ത് ട്രെയിൻ ഗതാതതം താറുമാറാക്കാനും അവർക്കായി. പതിന്നാറോളം വരുന്ന വിപ്ലവ സേനാംഗങ്ങൾ യൂറോപ്യൻ ക്ലബ് ആസ്ഥാനം പിടിച്ചെടുത്തെങ്കിലും അന്ന് ദുഃഖവെള്ളിയായതിനാൽ മിക്കവാറും ക്ലബംഗങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതിനാൽ കൽക്കത്തയിൽ നിന്നും അധിക സേനകളെ വിളിച്ചു വരുത്തി പ്രത്യാക്രമണത്തിനു നേതൃത്ത്വം നൽകാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കായി. ഇത് വിപ്ലവ സേന പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇന്ത്യൻ റിപ്പബ്ലിക് ആർമി ചിറ്റഗോങ് ബ്രാഞ്ചിന്റെ നേതൃത്ത്വത്തിൽ അറുപതോളം പേരാണ് ഈ ആക്രമണത്തിൽ പങ്കെടുത്തത്. ആയുധപ്പുരയുടെ പിടിച്ചെടുക്കലിനു ശേഷം സൂര്യസെന്നിന്റെ നേതൃത്ത്വത്തിൽ ദേശീയ പതാക ഉയർത്തുകയും അദ്ദേഹം പോരാളികളുടെ പട്ടാള സല്യൂട്ട് സ്വീകരിച്ച് ഇടക്കാല വിപ്ലവ ഗവൺമെന്റ് സ്ഥാപിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. നേരം വെളുക്കുന്നതിനു മുന്നേ അവർ ചിറ്റഗോങ് പട്ടണം വിട്ട് ചിറ്റഗോങ് മലനിരകളിലേക്കു സുരക്ഷിത സ്ഥാനം നോക്കി മാർച്ച് ചെയ്തു.

നൂറു കണക്കിന് വരുന്ന പോലീസ് സേന നാലു നാൾ കഴിഞ്ഞ് 22 ഏപ്രിൽ 1930 ന് ജലാലബാദ് കുന്നുകളിൽ അഭയം തേടിയിരുന്ന ചില വിപ്ലവകാരികളെ പിടികൂടുകയുണ്ടായി. രൂക്ഷ സംഘട്ടത്തിനൊടുവിൽ എൺപതോളം സേനാംഘങ്ങളും പന്ത്രണ്ടോളം വിപ്ലവകാരികളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. സഹ പോരാളികളെ സമീപസ്ഥ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കു മാറ്റി സൂര്യ സെന്നും മറ്റ് പോരാളികളും ഒളിവിൽ പോയി. കൽക്കത്തയിലേക്കു പോയ ചിലർ അവിടെ വച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പട്ടു. ഒളിവിലിരുന്ന് അടുത്ത ആക്രമണണത്തിന് തയ്യാറെടുത്ത അവരിൽ ചിലർ പ്രീതിലത വദേദാറുടെ നേതൃത്ത്വത്തിൽ 24 സെപ്റ്റംബർ 1932 ന് യൂറോപ്യൻ ക്ലബ് വീണ്ടും ആക്രമിക്കുകയും ഒരു സ്ത്രീയെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു. 1930 - 32 കാലത്ത് ഈ സായുധ വിപ്ലവ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ അനുരണനമെന്നോണം നടന്ന വിവിധ ആക്രമണങ്ങളിൽ ഇരുപത്തി രണ്ടോളം ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഇരുന്നൂറ്റി ഇരുപതോളം മറ്റുള്ളവരും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ആക്രമണം
അറസ്റ്റും സൂര്യസെന്നിന്റെ വധശിക്ഷയും
ആയുധപ്പുര ആക്രമണക്കേസ്
പദ്ധതി