1849-ൽ, കൊനിഗ്സ്ബെർഗിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ഹെൽ‌മോൾട്ട്സ് ഒരു നാഡി ഫൈബറിലെ സിഗ്നൽ വേഗത അളന്നു. ഞരമ്പുകളിലൂടെ നാഡി സിഗ്നലുകൾ വളരെ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നുവെന്ന് അക്കാലത്ത് മിക്കവരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഒരു തവളയുടെ വിഘടിച്ച സിയാറ്റിക് നാഡിയും അത് ഘടിപ്പിച്ച പശുക്കിടാവിന്റെ പേശിയും ഉപയോഗിച്ചു. അതിനോടൊപ്പം ഒരു ഗാൽ‌വാനോമീറ്റർ‌ ഒരു സെൻ‌സിറ്റീവ് ടൈമിംഗ് ഉപകരണമായി ഉപയോഗിച്ചു, മുറിയിലുടനീളം ഒരു പ്രകാശകിരണം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനായി സൂചിയിലേക്ക് ഒരു കണ്ണാടി ഘടിപ്പിച്ച് അതിന് കൂടുതൽ‌ സംവേദനക്ഷമത നൽകി. ഹെൽംഹോൾട്ട്സ് തൻറെ പരീക്ഷണത്തിൽ സംപ്രേഷണ വേഗത സെക്കൻഡിൽ 24.6 - 38.4 മീറ്റർ പരിധിയിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. 

ഒഫ്താൽമിക് ഒപ്റ്റിക്സ്
ജീവചരിത്രം
നാഡി ഫിസിയോളജി
ഗവേഷണം