നെറ്റ്വെയർ പുറത്തിറങ്ങുന്നകാലത്തെ മിക്ക നെറ്റ്വർക്ക് പ്രോട്ടോക്കോളുകളും, കൈമാറുന്ന വിവരങ്ങൾ, ശൃംഖലയിൽ നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതക്ക് ഏറെ പ്രാധാന്യം കൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഓരോ തവണ വിവരങ്ങൾ കൈമാറിയതിനു ശേഷവും അത് ലഭിച്ചു എന്നുറപ്പുവരുത്താൻ മറുപടിയും (acknowledgement) അയക്കുമായിരുന്നു. ഇവയിൽ, സെർവറിൽനിന്നും ഒരു ക്ലൈന്റ് വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന സാമാന്യരീതി താഴെപ്പറയുന്നു:


ഈ രീതിയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ശൃംഖല കൂടുതൽ സമയവും നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുമെന്നും വിവരനഷ്ടം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണെന്നും കണക്കാക്കിക്കൊണ്ടാണ് നെറ്റ്വെയറിന്റെ നെറ്റ്വയർ കോർ പ്രോട്ടോക്കോൾ (എൻ.സി.പി.) രൂപകൽപന ചെയ്തത്. ഇതിൽ ക്ലൈന്റ് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ അപ്പോൾത്തന്നെ നൽകി പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുന്നു:


ക്ലൈന്റിന്റെ എല്ലാ അഭ്യർത്ഥനകളിലും ഒരു ക്രമസംഖ്യ അടങ്ങിയിരിക്കും. ഒരു പ്രത്യേക സമയത്തിനകം അഭ്യർത്ഥിക്കപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ സെർവറിൽ നിന്ന് ലഭ്യമായില്ലെങ്കിൽ ക്ലൈന്റ് മുൻപത്തെ അതേ ക്രമസംഖ്യയിൽത്തന്നെയുള്ള അഭ്യർത്ഥന വീണ്ടും സെർവറിനയക്കും. സെർവർ ഇതിനകം ക്ലൈന്റ് അഭ്യർത്ഥിച്ച വിവരങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ശേഖരിച്ചുവച്ച വിവരങ്ങൾ അത് അയച്ചുകൊടുക്കും, തിരക്കുമൂലം വിവരങ്ങൾ അതുവരെ തയ്യാറായിട്ടില്ലെങ്കിൽ അതു സൂചിപ്പിക്കുവാൻ ഒരു പോസിറ്റീവ് മറുപടി (positive acknowledgement) നൽകുകയും ചെയ്യും. നെറ്റ്വർക്കിനെ വിശ്വസിച്ചൂള്ള ഈ രൂപകൽപ്പനമൂലം ശൃംഖലയിലൂടെയുള്ള വിവരവിനിമയം മൂന്നിലൊന്നായി കുറക്കാനും അങ്ങനെ വേഗത ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സാധിച്ചു.
കാര്യക്ഷമമായ നെറ്റ്വെയർ കോർ പ്രോട്ടോകോൾ (എൻസിപി)
നെറ്റ്വെയർ 41x-ഉം നെറ്റ്വെയർ ഫോർ സ്മോൾ ബിസിനസും
ചരിത്രം
വൻതോതിലുള്ള ഡിസ്ക് കാഷിങ്