കിറ്റലിനാൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ബിബ്ലിയ ഹെബ്രായിക്ക എന്ന അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട മൂല എബ്രായ ഭാഷാപാഠമാണ് ഈ പരിഭാഷയുടെ പഴയനിയമത്തിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടം. 1984-ലെ പുതുക്കപ്പെട്ട വാല്യത്തിൽ ബിബ്ലിയ ഹെബ്രായിക്ക സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടെൻസിയ (1977) അടിക്കുറിപ്പുകൾ പുതുക്കന്നതിന് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. അരാമ്യ താർഗുംസ്, ചാവുകടൽ ചുരുളുകൾ, ശമര്യാ തോറ, ലാറ്റിൻ വൾഗേറ്റ്, മസോറട്ടിക് പാഠം, കായിറോ കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതി, പെട്ട്റോപോലിറ്റാനുസ് കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതി, അലെപ്പോ കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതി, ക്രിസ്ത്യൻ ഡേവിഡ് ഗിൻസ്ബർഗിനാലുള്ള എബ്രായപാഠം, ലെനിൻഗ്രാഡ് കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതി എന്നിവയും പരിഭാഷകർ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി.

ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളോട് പറ്റിനിൽകുന്ന, കേംബ്രിഡ്ജ് സർവ്വകലാശാലയിലെ പണ്ഡിതന്മാരായ ബി.എഫ് വെസ്റ്റ്കോട്ടിന്റെയും എഫ്.ജെ.എ ഹോർട്ടിന്റെയും ഗ്രീക്ക്പാഠമാണ് (1877) മുഖ്യമായും ഈ പരിഭാഷയുടെ പുതിയനിയമത്തിന്റെ ആധാരം. നോവും ടെസ്റ്റാമെന്റും ഗ്രായീസ് (വാല്യം 18, 1948), കത്തോലിക ജീസ്യുറ്റ് പണ്ഡിതന്മാരായ ജോസ് എം. ബോവർ (1943), അഗസ്റ്റിനസ് മെർക്ക് (1948) എന്നിവരുടെ പരിഭാഷകളും തർജ്ജമ കമ്മിറ്റി ഉപയോഗിച്ചു. 1984-ലെ പുതുക്കപ്പെട്ട വാല്യത്തിൽ യുണെറ്റട് ബൈബിൾ സൊസൈറ്റിയുടെ പാഠം (1975) നെസ്റ്റിൽ അലന്റെ പാഠം (1979) എന്നിവ അടിക്കുറിപ്പ് പുതുക്കന്നതിന് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. അർമീനിയൻ ഭാഷാന്തരം, കോപ്റ്റിക് ഭാഷാന്തരം, ലാറ്റിൻ വാൾഗേറ്റ്, സിക്സ്റ്റീനും ക്ലെമെന്റൈനാലിമുള്ള ലാറ്റിൻ ഭാഷാന്തരം, ടെക്സ്റ്റസ് റിസെപ്റ്റസ്, ജോഹൻ ജാകുബ് ഗ്രിസ്ബാക്കിന്റെ ഗ്രീക്ക് പാഠം, എംഫാറ്റിക് ഡയഗ്ഗ്ലട്ട് (ഗ്രീക്ക്- ഇംഗ്ലിഷ് വാക്യാനുവാക്യം) എന്നിവ കൂടാതെ മറ്റ് ഓലയെഴുത്തുകൾ പരിഭാഷകർ ഉപയോഗിച്ചു.

ചരിത്രം
അധാരപാഠം
പ്രത്യേകത
തർജ്ജമ