പാൻകുറോണിയം തയോപെന്റാലിന്റെ സാന്ദ്രത കുറയ്ക്കുമെന്ന വാദം തെറ്റാണെന്നാണ് വധശിക്ഷാനുകൂലികളുടെ അഭിപ്രായം. ശസ്ത്രക്രീയയിൽ സാധാരണ ഒരുമിച്ച് കൊടുത്തിട്ടും ഇത്തരം പ്രതിഭാസം കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 

മരുന്നുകൾ തമ്മിലുള്ള പ്രവർത്തനം ഒരു സങ്കീർണ വിഷയമാണ്. ഒരു മരുന്ന് മറ്റൊന്നിന്റെ പ്രവർത്തനം കൂട്ടുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യാം. ഇത്തരം പരസ്പര സ്വാധീനം ശരീരത്തിൽ മരുന്നിന്റെ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തുവച്ചോ മരുന്നിനെ ഉപാപചയ പ്രക്രീയയ്ക്ക് വിധേയമാക്കുന്ന ശരീരഭാഗത്തുവച്ചോ നടക്കാം. പാൻകുറോണിയവും തയോപെന്റാലും ശരീരത്തിന്റെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളിലാണ് (ഒന്ന് തലച്ചോറിലും രണ്ടാമത്തേത് നാഡികൾ പേശികളുമായി യോജിക്കുന്നിടത്തും) പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഉപാപചയപ്രവർത്തനങ്ങൾ മൂലവും ഇത്തരം പരസ്പര സ്വാധീനമുണ്ടാക്കാനുള്ള സാധ്യതയില്ല. പരസ്പര സ്വാധീനമുണ്ടാകാനുള്ള മറ്റൊരേയോരു സാദ്ധ്യത നേരിട്ടുള്ള രാസപ്രവർത്തനമാണ്. ഇതിന് സാദ്ധ്യതയില്ലെന്ന് മരണശിക്ഷാനുകൂലികൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. 100 mg പാൻകുറോണിയം 500 mg തയോപെന്റാലിനെ പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞാലും 50 മണിക്കൂർ അബോധാവസ്ഥയുണ്ടാക്കാനുള്ള അളവ് തയോപെന്റാൽ ബാക്കിയുണ്ടാവുമെന്നാണ് അവരുടെ കണക്ക്. ശസ്ത്രക്രീയയ്ക്കായുള്ള അനസ്തേഷ്യയിൽ ഇത്തരം പ്രതിപ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകുന്നുമില്ല.

ഡൈല്യൂഷൻ എഫക്ട്
വിഷം കുത്തിവച്ച് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതിന്റെ പുതിയ നടപടിക്രമങ്ങൾ
പൊട്ടാസ്യം ക്ലോറൈഡ്
സാധാരണത്വം