1951 ൽ മെഡിക്കൽ ലൈസൻസ് നേടിയ ശേഷം, ഡോ. റൗളി മേരിലാൻഡിലെ മോണ്ട്ഗോമറി കൗണ്ടിയിലെ പബ്ലിക് ഹെൽത്ത് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിലെ ശിശുപരിചരണക്ലിനിക്കുകളിൽ ഫിസിഷ്യനായി ജോലി നോക്കി. 1955-ൽ ചിക്കാഗോയിലെ ഡോ. ജൂലിയൻ ലെവിൻസൺ ഫൗണ്ടേഷനിൽ ഒരു ഗവേഷണപോസ്റ്റ് ഏറ്റെടുത്തു. വൈകല്യമുള്ള കുട്ടികൾക്കുള്ള ക്ലിനിക്കായിരുന്നു അത്. 1961 വരെ അവർ അവിടെ തുടർന്നു. ഇല്ലിനോയിസ് കോളേജ് ഓഫ് മെഡിസിനിൽ ന്യൂറോളജി അദ്ധ്യാപികയായും സേവനം ചെയ്തു. 

1962 ൽ, റൗലിയുടെ ക്യാൻസറിനെയും ക്രോമസോമുകളെയും കുറിച്ചുള്ള താത്പര്യം ഒരു എൻ‌ഐഎച്ച് ട്രെയിനിയായി ഉയർത്തി. സാധാരണവും അസാധാരണവുമായ മനുഷ്യ ക്രോമസോമുകളിൽ ഡി‌എൻ‌എ വിഭജന രീതി പഠിച്ചു. പിന്നീട് ചിക്കാഗോ സർവകലാശാലയിൽ ഹെമറ്റോളജി വിഭാഗത്തിൽ റിസർച്ച് അസോസിയേറ്റായി ചേർന്നു. 1969 ൽ അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസറും 1977 ൽ പ്രൊഫസറുമായി. 1970 കളിൽ, ക്രോമസോമുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി ക്വിനാക്രൈൻ ഫ്ലൂറസെൻസിന്റെയും ഗീംസ സ്റ്റെയിനിംഗിന്റെയും നിലവിലുള്ള രീതികൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു, കൂടാതെ ചിലതരം രക്താർബുദത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുള്ള അസാധാരണമായ ഫിലാഡൽഫിയ ക്രോമസോം ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ക്രോമസോം 9 ഉള്ള ഒരു ട്രാൻസ്ലോക്കേഷനിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് തെളിയിച്ചു. ഒരു ക്രോമസോമിലെ ഒരു ഭാഗം വിഘടിച്ച് മറ്റൊരു ക്രോമസോമിൽ ചേരുന്ന പ്രക്രിയയാണ് ട്രാൻസ്ലോക്കേഷൻ. അക്യൂട്ട് മൈലോജെനസ് രക്താർബുദത്തിൽ 8 നും 21 നും ഇടയിലുള്ള ക്രോമസോമുകൾക്കും പ്രോമിലോസൈറ്റിക് രക്താർബുദത്തിൽ 15 നും 17 നും ഇടയിലുള്ള ട്രാൻസ്ലോക്കേഷനും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചില പ്രോട്ടീൻ റിസപ്റ്ററുകളിലേക്ക് സാധാരണ പ്രവർത്തനം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ സഹായിക്കുന്ന റെറ്റിനോയിഡ് ആസിഡ് എന്ന മരുന്ന് തന്റെ ഗവേഷണത്തിലൂടെ കണ്ടെത്താൻ റൗളി സഹായിച്ചു. 

അക്യൂട്ട് മൈലോജെനസ് രക്താർബുദത്തിൽ 1972 ൽ റൗളി ആദ്യമായി ക്രോമസോം ട്രാൻസ്ലോക്കേഷൻ കണ്ടെത്തി. 1970 കളിൽ തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, നിർദ്ദിഷ്ട ട്രാൻസ്ലോക്കേഷനുകൾ നിർദ്ദിഷ്ട രോഗങ്ങൾക്ക് കാരണമായെന്ന് അവർ വാദിച്ചു. ക്യാൻസറിനുള്ള കാരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻവീക്ഷണത്തിന് വിരുദ്ധമായി ഇത് ക്രോമസോം തകരാറുകൾ മൂലമാണെന്ന് സ്ഥാപിച്ചു. ആദ്യം റൗളിയുടെ ആശയങ്ങളോട് ചില ചെറുത്തുനിൽപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവളുടെ രചനകൾ വളരെയധികം സ്വാധീനം ചെലുത്തി. 1990 ആയപ്പോഴേക്കും വിവിധ കാൻസറുകളിൽ എഴുപതിലധികം ട്രാൻസ്ലോക്കേഷനുകൾ കണ്ടെത്തി. 

മരണം
പ്രവർത്തനമേഖല
അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും
ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും