1949 - ൽ എഡ്വിൻ എ ഗോൾഡ്ബെർഗ് "(Edwin A. Goldberg)" ചോപ്പർ-സ്റ്റെബിലൈസ്ഡ് ഓപാം‌മ്പിനു രൂപകല്പന നൽകിയത്. ഈ ഓപാം‌മ്പിൽ സാധാരണ ഓപാം‌മ്പിനെ കൂടാതെ ഒരു പ്രത്യാവർത്തിധാരാ വൈദ്യുതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റൊരു ആം‌പ്ലിഫയർ കൂടി ഉണ്ട്. ചോപ്പർ നേർധാരാ വൈദ്യുതിയിലേക്കും ഗ്രൗണ്ടിലേക്കും പ്രെത്യേക ആവൃത്തിയിൽ (60 Hz or 400 Hz) മാറുമ്പോൾ പ്രത്യാവർത്തിധാരാ വൈദ്യുതി ഉണ്ടാകുന്നു. ഈ സിഗ്നലുകൾ ആം‌പ്ലിഫിക്കേഷനും, റെക്ടിഫിക്കേഷനും, ഫിൽറ്ററിങ്ങിനും വിധേയമാക്കിയ ശേഷം ഓപാം‌ബിന്റെ നോൺ ഇൻ‌വേർട്ടിങ്ങ് ഇൻപുട്ടിലേക്ക് വിടുന്നു. ഈ സംവിധാനം ഗെയിൻ വളരെ അധികം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാൻ സഹായകമായി മാത്രമല്ല ഔട്ട്പുട്ടിലെ ഡ്രിഫ്റ്റും ഡി.സി ഓഫ്സെറ്റും കുറച്ചു. പക്ഷേ നോൺ ഇൻ‌വേർട്ടിങ്ങ് ഇൻപുട്ട് മറ്റൊന്നിനും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നുള്ളത് ഇതിന്റെ ഒരു കുറവായിരുന്നു.

1953 - ൽ ജോർജ്ജ് എ ഫിൽബ്രിക്ക് ഇൻ‌കോർപറേറ്റഡ് "(George A. Philbrick)" പുതിയ രൂപമായ K2-W പുറത്തിറക്കിയതോടെ വാക്വം ട്യൂബ് ഓപാം‌മ്പ് വളരെ കൂടുതൽ ഉപയോഗത്തിൽ വന്നു. ഇതിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്ന GAP/R എന്നത് കമ്പനിയുടെ മുഴുവൻ ചുരുക്കപ്പേരാണ്‌. നോൺ ഇൻ‌വേർട്ടിങ്ങ് പിന്നുകളുടെ ഉപയോഗം കൂടുതലാകുകയും പുതിയരീതിയിലുള്ള ഓപാം‌മ്പ് ഉപയോഗത്തിൽ വന്നതും, ഇവയുടെ ഉപയോഗം കുറച്ചു

1949: ആദ്യ ചോപ്പർ-സ്റ്റെബിലൈസ്ഡ് ഓപാം‌മ്പ്
1942: ആദ്യത്തെ ഓപ്പാമ്പ് (വാക്വം ട്യൂബ്)
ഇൻ‌വേർട്ടിങ്ങ് ആം‌പ്ലിഫയർ
പ്രവർത്തനം