1540 ൽ ഇന്നത്തെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ തെക്കു കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ സ്പാനീഷ് പര്യവേക്ഷകനായ ഹെർനാൻഡോ ഡെ-സോട്ടോ പര്യവേക്ഷണ യാത്ര നടത്തുകയും ഇന്നത്തെ കഡ്ഡോ വില്ലേജുകളിലുൾപ്പെട്ട നഗ്വാറ്റെക്സ്, നിഷോണ്, ഹകാനാക്, നൊൻഡകാവോ പ്രദേശങ്ങളിലെ തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യൻ വിഭാഗങ്ങളുമായി സമ്പർക്കത്തിലാകുകയും ചെയ്തു. 1520 ൽ ഈ പ്രദേശത്തെ വിവിധ ഗോത്ര വിഭാഗക്കാരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 250,000 ആയി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീടുള്ള 250 വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കഡ്ഡോയൻ ഭാക്ഷ സംസാരിക്കുന്ന ഇവരുടെ എണ്ണം നാടകീയമായി താഴ്ന്നു. സ്പെയിൻ, ഫ്രാൻസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റക്കാരോടൊപ്പം എത്തിയ യൂറോപ്യൻ സാംക്രമിക രോഗങ്ങളാണ് ഇവരുടെ എണ്ണം പെട്ടെന്നു കുറയുവാൻ കാരണം. സാംക്രമിക രോഗങ്ങളുടെ അണുക്കളടങ്ങിയ പുതപ്പുകളും മറ്റും യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാർ ഇവരുടെയിടയിൽ വിതരണം ചെയ്തിരുന്നു. തദ്ദേശവാസികൾക്ക് അപരിചിതമായ പുതിയ രോഗങ്ങളോട് പ്രതിരോധ ശേഷിയില്ലാത്ത ഗോത്രജനത കൂടുതലും ചത്തൊടുങ്ങി. ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നവർ യൂറോപ്പ്യൻ കയ്യേറ്റക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിനും ഇരയായിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാരും അവരോടൊപ്പം എത്തിയ ആഫ്രിക്കൻ വംശജരും വൻകരയിലെത്തിയതിനു ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കഡ്ഡോ വർഗ്ഗക്കാർ നാറ്റ്ചിറ്റോച്ചെസ് (Natchitoches), ഹസിനായി (Hasinai), കഡോഹഡാച്ചോ (Kadohadacho) മൂന്നു കോൺഫെഡറസികൾ രൂപവൽക്കരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാംതന്നെ ഒരു പൊതു ഭാക്ഷവഴി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

സാമൂഹ്യജീവിതം
കഡ്ഡോ ഭൂമി
യൂറോപ്യൻ സമ്പർക്കാനന്തരമുള്ള ചരിത്രം
യൂറോപ്യൻ സമ്പർക്കം