1921-ൽ അന്നയുടെ മുൻഭർത്താവ് നിക്കോളായ് ഗൂമില്യോവിനെ, ബോൾഷെവിക് ഭരണത്തിനെതിരെ രാജപക്ഷ ഗൂഢാലോചനയിൽ പങ്കുചേർന്നതായി ആരോപിച്ച് സർക്കാർ വിചാരണ ചെയ്തു. ആഗസ്റ്റ് 25-ന്‌ മറ്റ് 61 പേരോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ വെടിവെച്ചു കൊന്നു. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം അഖ്മത്തോവ ഇങ്ങനെ എഴുതി:

ഇരുട്ടിൽ, ഭീകരത എല്ലാത്തിനേയും തപ്പിനോക്കുന്നു, 
ചന്ദ്രകാന്തിയെ കോടാലിയിലേയ്ക്കു നടത്തുന്നു.
ചുവരിനു പുറത്ത് പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മുട്ടുകേൾക്കുന്നു
അതു പ്രേതമോ, ചുണ്ടനെലിയോ...
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വീക്ഷണകോണിൽ നിന്നുള്ള നിരൂപണം അഖ്മത്തോവയുടെ കവിതയെ, പുതിയ വിപ്ലവബോധവുമായി ഒത്തുപോകാത്ത, "ആത്മനിഷ്ടമായ ബൂർഷ്വാ സൗന്ദര്യബോധത്തിന്റെ സൃഷ്ടി" ആയി വിലയിരുത്തി. ഭരണകൂടവും, പഴയ ആരാധകരും, സുഹൃത്തുക്കളും അവരെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞുപോയൊരു കാലത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന അധികപ്പറ്റായി അവർ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. 1925-ൽ അവരുടെ കൃതികൾ, ഒരു പാർട്ടി പ്രമേയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അനൗദ്യോഗികമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടതോടെ, കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക അവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി. എന്നിട്ടും അവർ കവിതയെഴുത്തു തുടർന്നു. കൂടാതെ, പുഷ്കിനേയും, ദോസ്റ്റോവ്സ്കിയേയും സംബന്ധിച്ച അക്കാദമിക രചനകൾക്കും, പരിഭാഷകൾക്കും നിരൂപണത്തിനും, പ്രബന്ധരചനയ്ക്കും മറ്റും അവർ സമയം കണ്ടെത്തി. റഷ്യയ്ക്കകത്തും പുറത്തുമുള്ള പല നിരീക്ഷകരും അവർ മരിച്ചുപോയതായി കരുതിയിരുന്നു. വിക്ടർ യൂഗോ, രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ, ഗിയാകോമോ ലിയോപാർദി തുടങ്ങിയവരുടെ രചനകൾ അവർ ഇക്കാലത്ത് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
രാജ്യവ്യാപകമായ അടിച്ചമർത്തലിന്റേയും, "ശുദ്ധീകരണത്തിന്റേയും" ഫലമായി, സെയ്ന്റ് പീറ്റേഴ്സ്ബർഗ്ഗിലെ അവരുടെ സുഹൃദ്‌വൃന്ദം ശോഷിച്ചു. ഉറ്റസുഹൃം സഹകവിയും ആയിരുന്ന ജോസെഫ് മെൻഡസ്റ്റാം നാടുകടത്തപ്പെടുകയും ഗുലാഗിലെ തടങ്കല്പാളയത്തിൽ പിന്നീട് മരിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്റ്റാലിൻ ഭരണകൂടം അവരുടെ മകൻ ലെവിനെ പ്രതിവിപ്ലവപ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരോപിച്ച് പലവട്ടം അറസ്റ്റു ചെയ്ത് ജയിലിലിട്ടു. മകനു ഭക്ഷണപ്പോതികൾ കൊടുക്കാനും അവനുവേണ്ടി വാദിക്കാനുമായി അവർ പലപ്പോഴും മണിക്കൂറുകളോളം ക്യൂവിൽ നിന്നു. 1935 ആയപ്പോഴേയ്ക്ക്, നാടുകടത്തപ്പെട്ടുപോകുന്ന ആരെയെങ്കിലും യാത്രയയക്കാനായി തീവണ്ടി സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോഴൊക്കെ തനിക്ക്, നോക്കുന്നിടത്തോക്കെ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണേണ്ടിവന്നെന്ന് അവർ പറയുന്നു - പീറ്റേഴ്സ്ബർഗ്ഗിലെ ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരികജീവിതത്തിന്റെ നായകന്മാർ പലപ്പോഴും ഒരേ തീവണ്ടിയിൽ തന്നെയാണ്‌ നാടുകടത്തപ്പെട്ടുപോയത്.
ഇതിനിടെ കലാനിരൂപകനും ആജീവനാന്തസുഹൃത്തുമായിരുന്ന നിക്കോളായ് പൂണിനെ വിവാഹം കഴിച്ച അഖ്മത്തോവ, 1935 വരെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞു. പലവട്ടം അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ട അദ്ദേഹവും ഒടുവിൽ മരിച്ചത് ഗുലാഗിലെ തടവിലാണ്‌. അഖ്മത്തോവയുടെ "റെക്വിയം" എന്ന ദുരുന്തകവിതകളുടെ പരമ്പര, ഇക്കാലത്തെ അനുഭവങ്ങളുടെ രേഖയാണ്‌; താൻ എഴുതുമ്പോൾ, പീഡിതമായ തന്റെ നാവിലൂടെ, "ശതകോടി സ്വരങ്ങൾ ആർത്തലയ്ക്കുന്നതായി" അവർ എഴുതി.
പതിനേഴുമാസങ്ങൾ ഞാൻ
നിന്റെ തിരിച്ചുവരവിനായി കേണു. 
ആരാച്ചാരുടെ കാലിൽ കുമ്പിട്ടു വീണു.
എന്റെ ഭീതി, എന്റെ മകൻ
എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാക്കാനാവുന്നില്ല. 
എല്ലാം നിത്യമായ ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലാണ്‌. 
ആരാണു മൃഗം, ആരാണു മനുഷ്യൻ? 
വധശിക്ഷയ്ക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പ് എത്രനാൾ?
ശപ്തവർഷങ്ങൾ
ആദ്യകാലജീവിതം
അന്തിമവർഷങ്ങൾ
"രജതയുഗം"