ബി.സി.650 യോട് കൂടി ബാബിലോണിയക്കാർ മേഘനിരീക്ഷണത്തിലൂടെയും ജ്യോതിഷ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം നടത്തിയിരുന്നു. ബി.സി.340 ൽ ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തകനായ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ വിവിധ കാലാവസ്ഥാക്രമങ്ങളെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബന്ധമായ "മീറ്റിയോറോളജിക്ക"യിൽ വിവരിക്കുകയുണ്ടായി.. പിന്നീട്, അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ പിന്തുടർച്ചക്കാരനായ തിയോഫ്രാസ്റ്റസ്, കാലാവസ്ഥാപ്രവചനത്തെ പറ്റി "അടയാളങ്ങളുടെ പുസ്തകം" എന്ന ഒരു പുസ്തകം എഴുതുകയുണ്ടായി. ചൈനീസ് കാലാവസ്ഥപ്രവചന വിദ്യയ്ക്ക് ബി.സി.300 വരെ നീളുന്ന ചരിത്രമുണ്ട്ഏതാണ്ട് അതേ സമയത്താണ് പൗരാണിക ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞർ കാലാവസ്ഥാ പ്രവചന മാതൃകകൾ രൂപീകരിച്ചു തുടങ്ങിയത്..എ.ഡി.904ൽ, ഇബ്ന് വാഹ്സിയയുടെ നബാറ്റീയൻ കൃഷി എന്ന പുസ്തകത്തിൽ, ഗ്രഹങ്ങളുടേയും നക്ഷത്രങ്ങളുടേയും ചലനങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചുള്ള കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം, ചാന്ദ്രഘട്ടങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ചുള്ള വർഷപാതപ്രവചനം, കാറ്റുകളുടെ ചലനത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള കാലാവസ്ഥാനിരീക്ഷണം എന്നിവയെ പറ്റി വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പൗരാണിക കാലത്ത്, നിരീക്ഷിത സംഭവക്രമങ്ങളെ (ക്രമം തിരിച്ചറിയൽ ശേഷി) അടിസ്ഥാനമാക്കി മാത്രമായിരുന്നു കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു ദിവസം സൂര്യാസ്തമനസമയത്ത് പതിവിലേറെ ചുവപ്പ് ദൃശ്യമാണെങ്കിൽ, പിറ്റേന്ന് സ്വച്ഛമായ കാലാവസ്ഥ ആയിരിക്കുമെന്ന് നിരീക്ഷണം നടത്താം. ഇത്തരത്തിൽ തലമുറകളോളം സ്വരൂപിക്കപ്പെടുന്ന നിരീക്ഷണങ്ങൾ പരമ്പരാഗത കാലാവസ്ഥാ വിജ്ഞാനീയത്തിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഇത്തരത്തിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന എല്ലാ പ്രവചനങ്ങൾക്കും ശാസ്ത്രീയമായ വിശ്വാസ്യത ഉണ്ടായിരിക്കില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, നിശിതമായ സ്ഥിതിവിവരശാസ്ത്ര മാതൃകകൾ ഉപയോഗിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, പലതും പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ആധുനിക കാലാവസ്ഥാ പ്രവചനരീതികൾ 1835ലെ ഇലക്ട്രിക് ടെലഗ്രാഫിന്റെ കണ്ടു പിടിത്തത്തിനു ശേഷമാണ് വികാസം പ്രാപിച്ചത്. അതിനു മുൻപ്, എത്ര വേഗതയിൽ എത്തിച്ചാലും, ഒരു ദിവസം 160 കിലോമീറ്ററുകൾക്കുള്ളിൽ മാത്രമേ കാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷണ വിവരങ്ങൾ എത്തിക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ സാധാരണഗതിയിൽ ഇത് 60 മുതൽ 120 കിലോമീറ്ററുകൾ വരെ മാത്രമേ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.(കടൽ മാർഗ്ഗമാണെങ്കിലും കര മാർഗ്ഗമാണെങ്കിലും) 1840ന്റെ അവസാനത്തോടു കൂടി, വിപുലമായ പ്രദേശങ്ങളിലെ കാലാവസ്ഥാ വിവരങ്ങൾ ഏതാണ്ട് തത്സമയം തന്നെ ലഭ്യമാക്കുന്നതിന് ടെലഗ്രാഫ് സംവിധാനം സഹായകരമായി, ഇത് കാലാവസ്ഥാ വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി കാലാവസ്ഥാ പ്രവചനം നടത്തുന്നതിന് തുണയായി.

"ഒട്ടാവാ പ്രവാചകൻ" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കനേഡിയൻ കാലാവസ്ഥാപ്രവാചകനായിരുന്നു എസക്കിയൽ സ്റ്റോൺ വിഗ്ഗിൻസ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തങ്ങളായ പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നു "ആകാശത്തിന്റെ തച്ചുശാസ്ത്രം", "വിഗ്ഗിൻസിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് വിളംബരവും പഞ്ചാംഗവും, 1883" എന്നിവ. കൊടുങ്കാറ്റുകളും, സമുദ്രവിക്ഷോഭങ്ങളും, ഭൂമികുലുക്കങ്ങളും, ചുഴലിക്കാറ്റുകളുമെല്ലാം ഗ്രഹങ്ങളുടെ ആകർഷണത്താൽ സംഭവിക്കുന്നതാണെന്നും, കാണപ്പെടുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വ കേന്ദ്രം മാറ്റാൻ കഴിയുമെന്നും അദ്ദേഹം പരികല്പന ചെയ്തു.1883 മാർച്ച് 9ലെ വലിയ ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റിനും തിരയേറ്റത്തിനും ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന തീവ്രത അവയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു അതിനു കാരണം.. ഇതിനെ തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ, കനേഡിയൻ പത്രങ്ങളിൽ വിഗ്ഗിൻസിനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനായ മാർക്ക് ട്വെയിൻ ലേഖനങ്ങൾ എഴുതുക വരെയുണ്ടായി. 

കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം ഒരു ശാസ്ത്രശാഖയായി വളർന്നു വരാൻ കാരണക്കാരായവരിൽ പ്രമുഖരായ രണ്ടു പേർ ഐറിഷ് ജലമാപകനായ (hydrographer) ഫ്രാൻസിസ് ബോഫർട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും ഇംഗ്ലീഷ് നാവികനും, കാലാവസ്ഥാശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ റോബർട്ട് ഫിറ്റ്സ്റോയിയുമാണ്. ബോഫർട്ട്, കാറ്റിന്റെ വേഗതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ബോഫർട്ട് മാനദണ്ഡത്തിന്റെ പേരിലും ഫിറ്റ്സ്റോയ്, അന്തരീക്ഷമർദ്ദം അളക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന ഫിറ്റ്സ്റോയ് ബാരോമീറ്ററിന്റെ പേരിലും പ്രശസ്തരാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് നാവിക / ഭരണകൂട തലങ്ങളിൽ ഇരുവരും അതീവ സ്വാധീനമുള്ളവരായിരുന്നു. പലപ്പോഴും പത്രങ്ങളുടെ പരിഹാസമേൽക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇവരിരുവരുടേയും ശാസ്ത്രീയ പിൻബലമുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകളും നിരീക്ഷണങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ് രാജകീയ നാവികസേന (Royal Navy) അംഗീകരിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതാണ് ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയമായ കാലാവസ്ഥാപ്രവചനത്തിന് അടിത്തറ പാകിയത്. വിവരങ്ങളെ കൃത്യതയോടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യണമെങ്കിൽ, മേഘങ്ങളെ വിവരിക്കുന്ന പ്രാമാണികമായ ഒരു പദസഞ്ചയം ഉണ്ടാവേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ഇത് അനുക്രമമായ വർഗീകരണ പദ്ധതികളിലൂടെ സാധ്യമാക്കുകയുണ്ടായി.1890 കളിൽ, ചിത്രിതമായ മേഘഭൂപടങ്ങൾ തന്നെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നു
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കാലാവസ്ഥാവിജ്ഞാനീയത്തിൽ വളരെ വലിയ പുരോഗതിയാണുണ്ടായത്. 1922ൽ ലൂയീസ് ഫ്രൈ റിച്ചാർഡ്സൺ, സംഖ്യാശാസ്ത്ര പരമായി കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം നടത്തുവാൻ കഴിയുമെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു എന്നാൽ അക്കാലത്ത് മുൻകൂർ പ്രവചനം നടത്താനാവശ്യമായ വിപുലമായ ഗണനപ്രക്രിയകൾ നടത്താൻ വേണ്ട സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദ്യത്തെ കമ്പ്യൂട്ടർ അധിഷ്ഠിത കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം ജോൺ വോൺ ന്യൂമാൻ എന്ന ഗണിതജ്ഞന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു സംഘം കാലാവസ്ഥാ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരായിരുന്നു നടത്തിയത്. ന്യൂമാൻ "ബാരോട്രോപിക് വോർട്ടിസിറ്റി സമവാക്യത്തിന്റെ സംഖ്യാശാസ്ത്രപരമായ സമാകലനം" എന്ന പ്രബന്ധം 1950ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1955 ൽ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യാവുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ആവിർഭാവത്തോട് കൂടി സംഖ്യാശാസ്ത്രപരമായ കാലാവസ്ഥാപ്രവചനത്തിന്റെ പ്രായോഗികമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് തുടക്കമായി, 

അമേരിക്കയിൽ ആദ്യത്തെ റേഡിയോ പ്രവചനങ്ങൾ 1925ൽ എഡ്വാർഡ് ബി. "ഇ.ബി" റൈഡൗട്ട്, ബോസ്റ്റണിലെ ഡബ്ല്യൂ ഇ ഇ ഐ, എഡിസൺ ഇലക്ട്രിക് ഇലൂമിനേറ്റിങ്ങ് സ്റ്റേഷനിലൂടെയാണ് നടത്തിയത്. അമേരിക്കൻ കാലാവസ്ഥാ ബ്യൂറോയുടെ സംഭാവനകളായിരുന്നു റൈഡൗട്ട്, കാലാവസ്ഥാ പ്രവാചകനായ ജി ഹാരോൾഡ് നോയ്സ് എന്നിവർ. സിൻസിനാറ്റിയിലെ ഡ്യൂമോണ്ട് ടെലിവിഷൻ നെറ്റ്‌വർക്കിലൂടെ ജെയിംസ് സി ഫിഡ്‌ലർ ടെലിവിഷൻ പ്രവചനങ്ങൾ തുടർന്നു. 1982ൽ പ്രക്ഷേപണം ആരംഭിച്ച ഒരു 24-മണിക്കൂർ കേബിൾ നെറ്റ്‌വർക്കാണ് വെതർ ചാനൽ.

ചരിത്രം
കാലാവസ്ഥാവിജ്ഞാനീയ സ്ഥാപനങ്ങൾ
മാതൃകകൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവചനം നടത്തുന്ന രീതികൾ
അവലംബം