മണിക്കൊടിയിൽ പതിവായി കഥയെഴുതിയിരുന്ന മറ്റൊരാൾ തമിഴ് ചെറുകഥാകാരന്മാരിൽ ആഗ്രഗണ്യനെന്നു പറയാവുന്ന പുതുമൈപ്പിത്തൻ (സി. വൃദ്ധാചലം: 1906-48) ആയിരുന്നു. തമിഴ്സാഹിത്യത്തിൽ ശാശ്വതമുദ്ര അർപ്പിച്ചിട്ടുളള എഴുത്തുകാരനാണ് പുതുമൈപ്പിത്തൻ. ലോകത്തിലെ പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ വിഖ്യാതകഥകളോട് താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്ന അനേകം കൃതികൾ അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പ്രമേയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലും യാഥാർഥ്യബോധം ജനിപ്പിക്കത്തക്കവണ്ണം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹത്തിനുളള അസാമാന്യമായ കഴിവിന് എല്ലാ കഥകളും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഖ്യാനരീതി ഏതൊരു വായനക്കാരന്റേയും മനസ്സിൽ പതിയത്തക്കവണ്ണം ആകർഷകമാണ്.

പുതുമൈപ്പിത്തന് സമശീർഷനായി കണക്കാക്കാവുന്ന മറ്റൊരു ചെറുകഥാകൃത്താണ് കു.പ. രാജഗോപാൽ (1902-44). തന്റെ ഓരോ കഥയുടേയും അന്തർഭാവത്തിനൊത്ത ചിത്രീകരണരീതി കണ്ടെത്തി പ്രയോഗിക്കാൻ രാജഗോപാലിനുണ്ടായിരുന്ന കഴിവ് അദ്ദേഹത്തിന് തമിഴ് ചെറുകഥാ സാഹിത്യത്തിൽ ഉന്നതസ്ഥാനം നേടിക്കൊടുത്തു. വിടിയുമാ?(പുലരുമോ) എന്ന ശീർഷകത്തോടുകൂടിയ കഥ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യപ്രമേയങ്ങൾക്കുള്ള തീക്ഷ്ണതയും ആഖ്യാനരീതി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുളള പാടവവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

പുതുമൈപ്പിത്തനേയും രാജഗോപാലനേയും പോലെ കഥാപ്രമേയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കാര്യത്തിലും അവ ചിത്രീകരിക്കുന്ന രീതിയിലും ഉന്നതമാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്ന കഥാകാരനായിരുന്നു പിച്ചമൂർത്തി. കഥാരചനയ്ക്ക് അനുയോജ്യങ്ങളായ സംഭവങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോവ്യാപാരങ്ങളും പരസ്പരം ഇഴുകി ചേരത്തക്കവണ്ണം കലാപരമായി വിഭാവനം ചെയ്ത് ചിത്രീകരിച്ച മറ്റൊരു മികവുറ്റ എഴുത്തുകാരനാണ് മൌനി. മിക്കപ്പോഴും കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് പേരുകൾ നല്കാതെ അവൻ എന്നോ അവൾ എന്നോ ഉളള സർവനാമങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാത്രചിത്രീകരണം നടത്തിയ എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ ഇദ്ദേഹം അനന്യ സദൃശനാണ്. മൌനിയുടെ അവതരണരീതി തന്നെ അനുവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോവ്യാപാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യമുളള കഥകൾ രചിച്ച ഒരാളാണ് എൽ. എസ്. രാമാമൃതം. അദ്ദേഹം തന്റെ മിക്ക കഥകളിലും ഒരുതരം ബോധധാരാ രീതിയാണ് ആഖ്യാനത്തിൽ അവലംബിച്ചിട്ടുള്ളത്.

കഥാപാത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഉളളിലേക്കുതന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി സ്വയം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ച ക. നാ. സുബ്രഹ്മണ്യം ഒരു പ്രമുഖ നിരൂപകനും കൂടിയാണ്. മനോതത്വം എന്ന കഥയിൽ ഇദ്ദേഹം തന്റെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കുറ്റബോധം മിഴിവോടുകൂടി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നടക്കുന്ന വ്യാപാരങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് കഥകൾ എഴുതിയ മറ്റു മൂന്നുപേരാണ് സി.എസ്. ചെല്ലപ്പയും എൻ. ചിദംബര സുബ്രഹ്മണ്യവും പി.ജി. സുന്ദരരാജനും.

മണിക്കൊടിക്കുവേണ്ടി കഥകൾ എഴുതിത്തുടങ്ങിയ ടി. ജാനകീരാമൻ (1921-82) ചെറുകഥയുടെ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും പുതുമ കൈവരുത്തി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നാലെ വന്ന പല പുതിയ എഴുത്തുകാരും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മാർഗ്ഗം പിൻതുടരുകയും ചെയ്തു. ജാനകീരാമന്റെ രചനാശൈലിയുടെ ഒരു ഉത്തമമാതൃകയാണ് മുൾമുടി എന്ന കഥ. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാവുന്ന രണ്ട് എഴുത്തുകാരാണ് എം.വി. വേങ്കടരാമുവും കരിച്ചാൻ കുഞ്ചുവും. പുതുമൈപ്പിത്തന്റെ സ്വാധീനത പ്രകടമാക്കുന്ന എഴുത്തുകാരാനായ രഘുനാഥൻ പ്രതിഷേധം തന്റെ കൃതികളിലൂടെ ശക്തമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാശൈലി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കഥകൾ രചിച്ച ശ്രദ്ധേയനായ ഒരു കഥകൃത്താണ് ജി. അഴഗിരി സ്വാമി.

വൈരുദ്ധ്യമാർന്ന മാനുഷികാനുഭവങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്ത് തമിഴ് കഥാസാഹിത്യത്തിൽ സംശ്ളേഷമായ ഒരു സ്ഥാനം ആർജിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് ജയകാന്തൻ. തികഞ്ഞ യാഥാർഥ്യ പ്രതീതിയോടു കൂടിയാണ് ഇദ്ദേഹം കഥകൾ രചിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും അവയിലെല്ലാം തന്നെ ശില്പസൗഷ്ഠവം പാലിക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 'നാൻ ഇരുക്കിറേൻ' എന്ന കഥ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ തികച്ചും മാനുഷികമായ സമീപനം അവശത അനുഭവിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളോടു പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അനേകം കഥകൾ ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സാമൂഹികോന്നമനത്തിനുവേണ്ടി കഥകൾ രചിച്ചവരാണ് അറിഞ്ഞർ അണ്ണാ, കലൈഞ്ഞർ കരുണാനിധി, ടി.കെ. ശ്രീനിവാസൻ, തില്ലൈ വില്ലാളൻ തുടങ്ങിയവർ. അഖിലനും നാ. പാർഥസാരഥിയും നോവലെഴുത്തുകാരായിട്ടാണ് പ്രസിദ്ധി ആർജിച്ചിട്ടുളളതെങ്കിലും ശ്രദ്ധാർഹങ്ങളായ ചെറുകഥകളുടെ കർത്താക്കളും കൂടിയാണ് അവർ. അവശജനവിഭാഗങ്ങളോടുളള സഹാനുഭൂതി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവയാണ് അവരുടെ മുഖ്യകഥകൾ എന്നു പറയാം.

രാജം കൃഷ്ണൻ, ആർ. ചൂഡാമണി, അനുത്തമ, ലക്ഷ്മി, ശിവശങ്കരി, ഇന്ദുമതി, വാസന്തി, കോമകൾ, താമരൈ, വിമലാരമണി, ജ്യോതിർലത ഗിരിജ എന്നിവർ സ്ത്രീകഥാകൃത്തുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ സവിശേഷ ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നവരാണ്. അംബ എന്ന എഴുത്തുകാരിയെപ്പോലെ വേറേയും പല സ്ത്രീകഥാകൃത്തുക്കളുടേയും കൃതികൾ ആനുകാലികങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ അധികം പേരും കുടുംബജീവിതാനുഭവങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിലാണ് താത്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുളളത്. സ്ത്രീകളുടെ പേര് തൂലികാനാമങ്ങളായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുളള ചെറുകഥാകൃത്തുക്കളും ഉണ്ട്. പുഷ്പാതങ്കുതുരൈ, കുമാരി പ്രേമലത, സുജാത, ഡബ്ള്യു.ആർ. സ്വർണലത, സവിത, പ്രതീപ രാജഗോപാലൻ എന്നിവർ ഇവരിൽ പ്രമുഖരാണ്.

പ്രസ്ഥാനങ്ങളും സംഘടനകളും
ചരിത്രനോവലുകൾ
സംഘകാല സാഹിത്യം
പുതുമൈപ്പിത്തനും ചെറുകഥയുടെ പുതിയ മാതൃകയും