ആദ്യകാല വിമാനങ്ങളിൽ പിസ്റ്റൺ എൻ‌ജിൻ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു പ്രൊപ്പല്ലർ തിരിച്ചിരുന്നത്.എന്നാൽ ജെറ്റ് എൻ‌ജിൻ ഉപയോഗിച്ച് തിരിക്കുന്ന പ്രൊപ്പല്ലറുകളുള്ള ടർബോപ്രോപ് എൻ‌ജിനുകളാണ് ഇന്ന് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.റൈറ്റ് സഹോദരന്മാർക്ക് ശേഷം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം വരെ (1940) പിസ്റ്റൺ എൻ‌ജിനുകൾ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.ഇന്ന് സ്വകാര്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കും മറ്റുമുള്ള ഭാരം കുറഞ്ഞ വിമാനങ്ങളിൽ മാത്രമേ പിസ്റ്റൺ എൻ‌ജിൻ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.ഒരു അമേരിക്കൻ പോർ‌വിമാനമായ "Grumman F8F Bearcat" ആണ് പിസ്റ്റൺ എൻ‌ജിൻ വിമാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വേഗം കൈവരിക്കാൻ സാധിച്ചവ.മണിക്കൂറിൽ 850 കിലോമീറ്ററോളം വേഗതയിൽ അവയ്ക്ക് പറക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നു.

ജെറ്റ് എൻ‌ജിനുകളേക്കാൾ ശബ്ദം കുറവായിരിക്കും പ്രൊപ്പല്ലർ എൻജിനുകൾക്ക്.സമാന വലിപ്പമുള്ള ജെറ്റ് എൻ‌ജിനുകളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറഞ്ഞ വേഗതയും,ചെറിയ ലോഡ് കപ്പാസിറ്റിയും,ചെറിയ ഉന്നതിയും കൈവരിക്കാൻ മാത്രമേ ഈ എൻ‌ജിനുകൾ കൊണ്ട് കഴിയൂ. ധനചെലവ് കുറവായതിനാൽ കുറച്ചു യാത്രക്കാരും ചരക്കും മാത്രമുള്ള യാത്രകൾക്ക് പ്രൊപ്പല്ലർ എൻ‌ജിനുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ജെറ്റ് എൻ‌ജിനുകളുടേയും പ്രൊപ്പല്ലർ എൻ‌ജിനുകളുടേയും സാധ്യതകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന എൻ‌ജിനുകളാണ് ടർബോപ്രോപ്.
ഇവയിൽ റെസിപ്രൊകേറ്റിംഗ് അഥവാ പിസ്റ്റൺ എൻ‌ജിനുകൾക്ക് പകരം (ജെറ്റ് എൻ‌ജിനുകളിലുപയോഗിക്കുന്ന) ടർബൈൻ ആണ് പ്രൊപ്പല്ലർ കറക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.ചെറിയ യാത്രകൾക്കും മറ്റും ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ എയർക്രാഫ്റ്റ് എൻജിനുകളാണിവ.

ചിറകുകളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി
വിമാനത്തിന്റെ അക്ഷങ്ങൾ
ഹൈപ്പർ സോണിക്
പ്രൊപ്പല്ലർ എൻ‌ജിൻ