ബേൺസിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനവർഷങ്ങൾ കഷ്ടത നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അല്പമായ വരുമാനത്തിൽ ജീവിക്കേണ്ടിയിരുന്നിട്ടും മദ്യശാലകളിൽ നിന്നു വിട്ടുനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനായില്ല. എന്നാൽ കഷ്ടതയുടേയും ജീർണ്ണതയുടേയും ഇക്കാലത്തും പ്രതിഭാവിലാസത്തിന്റെ ഇടവേളകൾ ഉണ്ടായി. "എന്റെ കാമുകി ചുവന്നു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവാണ്‌"(My love is like a red red rose) എന്ന പ്രഖ്യാതമായ തുടക്കത്തോടുകൂടിയ എ റെഡ് റോസ്, വർഷാവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പാടാറുള്ള ആൾഡ് ലാങ്ങ് സിൻ(Auld Lang Syne), സ്കോട്ട്‌ലണ്ടിന്റെ ദേശീയഗാനമായി മാനിക്കപ്പെടുന്ന സ്കോട്ട്സ് വാ ഹേ(Scots wha hae) തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധരചനകൾ അദ്ദേഹം നിർ‌വഹിച്ചത് ഇക്കാലത്താണ്‌. മലം‌പ്രദേശത്ത് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിൽ നടത്തിയ കുതിരസവാരിക്കിടെയാണ്‌ സ്കോട്ട്സ് വാ ഹേ രൂപപ്പെട്ടതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ബേൺസിന്റെ അവസാനത്തെ കത്ത് ജപ്തി ഭീഷണി മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ ധനസഹായമാവശ്യപ്പെട്ട് ഒരു സുഹൃത്തിനെഴുതിയതാണ്‌. അദ്ദേഹം അവസാനമായെഴുതിയ ഗാനം, ജെസ്സി ലീവാർസ് എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ സൗമനസ്യത്തോടുള്ള കൃതജ്ഞതയിൽ രചിച്ചതാണ്‌. കവി മരണാവസ്ഥയിലെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി പൂർണ്ണഗർഭിണിയായിരുന്നു. ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നേയും കുടുംബത്തെയും സഹായിക്കാൻ ജെസ്സി ലീവാർസ് മുന്നോട്ടുവന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്‌ അദ്ദേഹം വികാരഭരിതമായ ആ വരികൾ എഴുതിയത്. "നീ ശീതക്കൊടുങ്കാറ്റിൽ ആയിരുന്നാലും" (Oh wert thou in the cauld blast) എന്ന ആ കവിതയുടെ സംഗീതാവിഷ്കരണം ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. 

1796 ജൂലൈ 21 പ്രഭാതത്തിൽ, 37 വയസ്സു മാത്രമുള്ള റോബർട്ട് ബേൺസ് ഡംഫ്രീസിൽ മരിച്ചു. ജൂലൈ 25-നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചത്. അതേദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഇളയ മകൻ മാക്സ്‌വെൽ ബേൺസ് ജനിച്ചു. ഡൈഫ്രീസിലെ വിശുദ്ധ മിഖായേലിന്റെ പള്ളി സിമിത്തേരിയുടെ ഒരു മൂല ആയിരുന്നു ആദ്യ സംസ്കാരസ്ഥാനം. എന്നാൽ 1815 സെപ്തംബർ മാസത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം, പ്രത്യേകമായൊരു കബറിടത്തിലേയ്ക്കു മാറ്റി സംസ്കരിച്ചു. 1834-ൽ മരിച്ച പത്നി ജീൻ ആർമർക്കും അത് അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥാനമായി.

കുറിപ്പുകൾ
ജീവിതം
രചനകൾ
ജീവിതാന്ത്യം