1976-ൽ ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായ രാഷ്ട്രപതിസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള മത്സരവേദിയിൽ പ്രവേശിച്ച കാർട്ടറെ ആരും ഗൗരവമായെടുത്തില്ല. ദേശീയതലത്തിൽ രണ്ടു ശതമാനം ആളുകൾക്ക് മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തെ അറിയാമായിരുന്നത്. മത്സരിക്കാനുള്ള മകന്റെ തീരുമാനം കേട്ട അമ്മ ലില്ലിയൻ ചോദിച്ചത്, "എന്തിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്കാണ്"(President of What?) മത്സരിക്കുന്നതെന്നാണ്. എന്നാൽ വാട്ടർഗേറ്റ് വിവാദത്തിന്റെ സ്മരണ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നതിനാൽ വാഷിങ്ടൺ ഡി.സി.-യിലെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിന്ന സ്ഥാനാർത്ഥിയെന്ന സ്ഥിതി കാർട്ടർക്ക് മുതൽക്കൂട്ടായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന്റെ മുഖ്യ ഊന്നൽ ഭരണവ്യവസ്ഥയുടെ പുന:സംഘടന എന്ന ആശയത്തിലായിരുന്നു. ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അയോവ കോക്കസും, ന്യൂഹാമ്പ്‌ഷയർ പ്രൈമറിയും വിജയിച്ചതോടെ കാർട്ടർ മുൻനിരയിലുള്ള സ്ഥാനാർത്ഥിയായി. 

ദേശീയരാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയ 'കണ്ടെത്തലായ' കാർട്ടറെ മാധ്യമലോകം പൊതുവേ പിന്തുണച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. "കാർട്ടറുടെ രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനവും അതിനപ്പുറവും" എന്ന 1980-ലെ പുസ്തകത്തിൽ ലോറൻസ് ഷൂപ്പ് ഇക്കാര്യം ഇങ്ങനെ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്:

"മാധ്യമരംഗത്തെ മുമ്പന്മാരുടെ സ്വീകരണവും പിന്തുണയാണ് കാർട്ടർക്കുണ്ടായിരുന്നതും മറ്റുള്ളവർക്കില്ലാതിരുന്നതും. കാർട്ടറുടേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന്റേയും നേർക്കുള്ള മാധ്യമങ്ങളുടെ അനുകൂലനിലപാടുമൂലമാണ് ദേശീയതലത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളിൽ കുതിച്ചുയരാൻ കാർട്ടർക്ക് കഴിഞ്ഞത്. 9 മാസത്തെ കൊണ്ട്, ഏറെയൊന്നും അറിയപ്പെടാത്തെ പൊതുപ്രവർത്തകനെന്ന നിലയിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രപതിസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള കാർട്ടറുടെ മുന്നേറ്റം സാധ്യമായത് അങ്ങനെയാണ്."

1976 ജനുവരി 26-ലെ ഒരു ഗാല്ലപ്പ് വോട്ടെടുപ്പിലും നാലു ശതമാനം ഡെമോക്രറ്റിക് സമ്മതിദായകർ മാത്രമാണ് കാർട്ടറെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി കണ്ടത്. എന്നാൽ മാർച്ച് പകുതിയായപ്പോൾ കാർട്ടർ ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിപദകാംക്ഷികളിൽ മുമ്പനായതിനു പുറമേ, അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളിൽ രാഷ്ട്രപതി ഫോർഡിനും മുമ്പിലായെന്ന് ഷൂപ്പ് പറയുന്നു.

സെനറ്റർ വാൾട്ടർ മോണ്ഡേലിനെ തന്റെ സഹസ്ഥാനാർത്ഥിയായി ഉപരാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനത്തേക്ക് തെരഞ്ഞെടുത്തു. പ്രചാരണപ്രസംങ്ങളിൽ, വാഷിങ്ടണിലെ സ്ഥാപനവത്കരിക്കപ്പെട്ട നേതൃത്വത്തെ വിമർശിച്ച കാർട്ടർ വിയറ്റ്നാം യുദ്ധവും വാട്ടർഗേറ്റും അമേരിക്കക്ക് ഏല്പ്പിച്ച മുറിവുകൾക്ക് ധാർമ്മികമായ പരിഹാരം നിർദ്ദേശിച്ചു.

പ്രൈമറികൾക്കുശേഷം ഫോർഡിനേക്കാൾ ഏറെ മുമ്പിലായിരുന്നു കാർട്ടർ. പ്രചാരണം മുന്നേറിയതോടെ അവർ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം കുറഞ്ഞെങ്കിലും തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കാർട്ടർ ഫോർഡിനെ നേരിയ ഭൂരിപക്ഷത്തിന് പരാജയപ്പെടുത്തി.

തെരഞ്ഞെടുപ്പുവിജയം(1976)
തോൽവി(1980), സ്ഥാനമുക്തി
ആദ്യകാലജീവിതം
സ്ഥാനമുക്തിക്കുശേഷം