ദേശീയോദ്യാനത്തിലെ മോവായികൾ 2 മുതൽ 20 മീറ്റർ വരെ (6 മുതൽ 65 അടി വരെ) വ്യത്യസ്ത ഉയരമുള്ളവയാണ്. ശിൽപ്പവേലകൾക്കായി വെട്ടിയെടുക്കപ്പെട്ട ഈ അഗ്നിപർവത ശിലകൾ ദ്വീപിൻറെ തെക്ക് കിഴക്കായുള്ള രണു രറാക്കുവിൽ മാത്രം സവിശേഷമായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക മഞ്ഞ-തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള അഗ്നിപർവത ശിലകളാണ്. ഏതാനും ചില മോവായികൾ ചുവന്ന ധാതുശിലകളിലും കാണപ്പെടുന്നു. ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നതിനായി ദേവാലയങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഇത്തരം കൽപ്രതിമകൾ "അഹു" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആകർഷണീയമായ വലിപ്പവും രൂപവുമുള്ള അവ സാധാരണയായി തീരത്തോട് അടുത്തും തീരത്തിനു സമാന്തരമായുമാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പൂർത്തിയാകാത്ത അവസ്ഥയിലുള്ള നിരവധി മോവായികൾ ക്വാറികളിലായും കാണാവുന്നതാണ്. 887 പ്രതിമകളുടെ നിർമ്മാണം സർഗ്ഗാത്മകവും അതിൻറെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമുള്ള നീക്കത്തിനു വേണ്ടിവന്ന ശാരീരിക അദ്ധ്വാനം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്.

1950 മുതൽ മോവായികളുടെ പുനരുദ്ധാരണത്തിനുള്ള പദ്ധതികൾ നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. 1837 നും 1864 നും ഇടക്കുള്ള കാലഘട്ടം വളരെ നിർണായകമായിരുന്നു. അജ്ഞാതമായി തുടരുന്ന കാരണങ്ങളാൽ, എല്ലാ പ്രതിമകളും മറിച്ചിടപ്പെട്ടുവെങ്കിലും നിസാരമായ കേടുപാടുകളേ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ഒരുപക്ഷേ ഗോത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിനിടെയായിരിക്കാം ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്. പിന്നീട് അവ നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന അവസ്ഥയിലേയ്ക്കു അന്താരാഷ്ട്ര സഹായത്തോടെ പുനസ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ദേശീയോദ്യാനത്തിൽ ഏതാനും ശിലാലിഖിതങ്ങളും ചുവർചിത്രങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ബേർഡ്മാൻ സംസ്കാരത്തെ പിന്തള്ളി വന്ന മൊവായി സംസ്കാരത്തിൻരെ ആചാരങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത് ഓറോങ്കോ ഗ്രാമത്തിലെ Mata Ngarau എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആചാരകേന്ദ്രത്തിലായിരുന്നു. ഈ കേന്ദ്രം നിലനിന്നിരുന്നത് 250 മീറ്റർ (820 അടി) ഉയരത്തിൽ ഇരുവശത്തും കടലുള്ള വീതികുറഞ്ഞ വരമ്പിൽ ആഴമുള്ള റാനോ കാവു ആഗ്നിപർവ്വത മുഖത്തിനു സമീപമായിരുന്നു.  ഈ അഗ്നിപർവ്വതം അവസാനമായി പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് 150,000 മുതൽ 210,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപായിരുന്നുവെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

ദ്വീപിലെ ആദിമനിവാസികൾ അതിനെ "Te Pito o TeHenua" (the navel/end of the world) എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഈ ദ്വീപിൻറെ നിലനിൽപ്പ് ആദ്യ മനസ്സിലാക്കിയത്  1722 ലെ ഈസ്റ്റർ ദിനത്തൽ, ഡച്ച് പര്യവേക്ഷകനായിരുന്ന ജേക്കബ് റോഗ്ഗെവീൻ ആയിരുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം ദ്വീപിനെ ഈസ്റ്റർ ദ്വീപ് എന്നു പേരിട്ടുവിളിച്ചു. ഇവിടെയുള്ള നിവാസികൾ മൂന്നു വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവരാണെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചു. കറുത്ത തൊലുയുളളവർ, ചുവന്ന തൊലിയുള്ളവർ, വളരെ ഇളം നിറമുള്ള ചുവന്ന മുടിയുള്ളവർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ മൂന്നു വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ. 

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു താഹിതിയൻ സന്ദർശകൻ,  ഈ ദ്വീപ് റാപായ്ക്കു സമാനമായിരുന്നുവെന്ന കരുതുകയും എന്നാൽ വലിപ്പത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പോളിനേഷൻ നാമമായ റപാ നൂയി (nui എന്ന പദം വലിപ്പമുള്ളത് എന്നർത്ഥമാക്കുന്നു) എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. ചിലിയിൽ ഈ ദ്വീപിൻറെ പേര് സ്പാനിഷ് ഭാഷയിൽ "Isla De Pascua എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

സസ്യജാലം
ചരിത്രം
സംസ്കാരം
ഭൂമിശാസ്ത്രം