ഷിക്കാഗോ സർവകലാശാലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 1950-കളിൽ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യനിരൂപണരംഗത്ത് കടന്നുവന്ന ഒരു കൂട്ടം എഴുത്തുകാർ 'ഷിക്കാഗോ നിരൂപകർ' (Chicago critics) എന്ന പേരിൽ ഖ്യാതി നേടി. 1952-ൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ക്രിറ്റിക്സ് അൻഡ് ക്രിറ്റിസിസം: എയ്ൻഷ്യന്റ് അൻഡ് മോഡേൺ എന്ന നിരൂപണഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ലേഖകരെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് ഈ പദം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത്; ക്രമേണ ഇവരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ വളർന്നുവന്ന നിരൂപകരും ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. റൊണാൾഡ് എസ്.ക്രെയ്ൻ, എൽഡർ ഓൾസൻ, വെയ്ൻ ബൂഥ്, നോർമൻ ഫ്രീഡ്മാൻ എന്നിവർ ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു. ഒരു സാഹിത്യനിരൂപണരീതിക്കും മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ഔത്കൃഷ്ട്യം അവകാശപ്പെടാനില്ലെന്നു വിശ്വസിച്ച ഇവരുടെ വിമർശനസമീപനത്തെ ബഹുമുഖമെന്നു (pluralist) വിശേഷിപ്പിക്കാം. ആദ്യകാലത്ത് അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ കാവ്യശാസ്ത്രത്തോട് ആഭിമുഖ്യം പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇവർ നിയോ-അരിസ്റ്റോട്ടലിയൻസ് (Neo-Aristotelians) എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. കാവ്യപാഠത്തെ മാത്രം നിരൂപണാധിഷ്ഠാനമാക്കിയ 'നവനിരൂപണ' സിദ്ധാന്തത്തോട് ഇക്കൂട്ടർക്ക് പൊതുവേ വിയോജിപ്പായിരുന്നു.

നിരൂപണരംഗം
ചെറുകഥ
റിയലിസം
നാടകം