1967 ജൂൺ 5-ന് ഈജിപ്തിലെയും സിറിയയിലെയും വിമാനത്താവളങ്ങളെ ഇസ്രയേൽ പെട്ടെന്ന് ആക്രമിച്ചു. പഴയ ജറുസലേം പട്ടണവും ഗാസായും സിനായ് മരുഭൂമിയും ജോർദാന്റെ പടിഞ്ഞാറെ കരയും സിറിയയിലെ ഗോലാൻ കുന്നുകളും അവർ കൈവശപ്പെടുത്തി. യു.എൻ. രക്ഷാസമിതി വെടിനിർത്തലിന് നാലു പ്രമേയങ്ങൾ പാസാക്കി. തങ്ങൾക്കുവേണ്ട ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ കൈയിലായതോടെ ഇസ്രയേൽ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഈ ആറുദിനയുദ്ധം അറബിലോകത്തെ അപ്പാടെ നടുക്കിക്കളഞ്ഞു. ഈജിപ്താണ് ജൂൺ 5-ന് യുദ്ധം തുടങ്ങിയതെന്നാണ് ഇസ്രയേൽ ആരോപിച്ചതെങ്കിലും സത്യം നേരെ മറിച്ചായിരുന്നു; ആത്മരക്ഷാർഥവുമായിരുന്നില്ല ഇസ്രയേലിന്റെ നടപടി. ടിറാൻ കടലിടുക്ക് തങ്ങളുടെ കപ്പലുകൾക്ക് പോകാൻ പറ്റാത്തവിധം ഈജിപ്ത് അടച്ചപ്പോഴാണ് യുദ്ധം തുടങ്ങിയതെന്ന് ഇസ്രയേൽ വാദിച്ചു. എന്നാൽ അത് യുദ്ധം തുടങ്ങാനുള്ള കാരണമാക്കി ഇസ്രയേൽ സ്വീകരിച്ച നടപടിയായിരുന്നു. ഇസ്രയേലിന്റെ പ്രകോപനപരമായ നടപടികൾമൂലം ഈജിപ്ത് ടിറാൻ മാർഗ്ഗം അടയ്ക്കുകയാണുണ്ടായത്.

സിറിയൻ-ഇസ്രയേൽ അതിർത്തിയിലെ യുദ്ധവിരാമമേഖലയായിരുന്നു യുദ്ധകാരണങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച സംഭവങ്ങൾക്കു കളമൊരുക്കിയത്. വെടിനിർത്തൽ കരാറുപ്രകാരം 1948-ലെ യുദ്ധകാലത്ത് ഓടിപ്പോയ അറബികൾ മടങ്ങിവന്ന് സ്വന്തം സ്വത്തും വീടുകളും വീണ്ടെടുത്തപ്പോൾ ഇസ്രയേൽ അതു തടഞ്ഞു. കൂടാതെ യുദ്ധവിരാമമേഖലയിൽ തങ്ങിയിരുന്ന അറബികളെ അവർ ഒഴിപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ചു. അറബികളുടെ കൃഷിഭൂമികൾ യഹൂദന്മാർ കൈയേറി കൃഷിചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു. സിറിയക്കാർക്കെതിരെ പല സന്ദർഭങ്ങളിലും പട്ടാളനടപടികൾ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. രക്ഷാസമിതി ഈ സംരംഭങ്ങൾ അറിയുകയും ഇസ്രയേലികളെ അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നു പിൻതിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഇസ്രയേലിന്റെ അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെ സിറിയ 1966-ലെ ഉടമ്പടി (Mutual Defence Pact) അനുസരിച്ച് ഈജിപ്തിന്റെ സഹായം തേടി. അതുപ്രകാരം ഈജിപ്റ്റ് അലക്സാൺഡ്രിയയിലേക്കും ഇസ്മാലിയയിലേക്കും സൈന്യങ്ങളെ അയച്ചു. യു.എൻ. സേനയെ ഈജിപ്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു പിൻവലിക്കാൻ പ്രസിഡണ്ട് നാസർ സെക്രട്ടറി ജനറലിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. യു.എൻ.സൈന്യങ്ങൾ യുദ്ധവിരാമമേഖലയിലെ ഷറം അൽഷെയിക്കിൽ നിന്നും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈജിപ്ത് അവിടെ സൈന്യങ്ങളെ അണിനിരത്തി. ടിറാൻ കടലിടുക്കിനു സമീപമായിരുന്നതുകൊണ്ട് അത് ഈജിപ്തിന്റെ അധികാരപരിധിക്കുള്ളിൽ (Territorial Waters)പ്പെട്ടതായിരുന്നു. 1967 മേയ് 22-ന് ഈ ജലമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ഇസ്രയേലിന് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു.

ഇതേത്തുടർന്ന് സംഘർഷം വർധിക്കുകയും ഇരുഭാഗവും യുദ്ധത്തിനു തയ്യാറാവുകയും ചെയ്തു. ബ്രിട്ടനും യു.എസ്സും ഇസ്രയേലിനു ടിറാന്റെമേലുള്ള അവകാശമുറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വൈസ് പ്രസിഡണ്ട് സക്കറിയാ മൊഹിയുദ്ദീനെ ജൂൺ ആദ്യത്തിൽ വാഷിങ്ടനിലേക്കയച്ച് പ്രശ്നം സമാധാനപരമായി പരിഹരിക്കാൻ ഈജിപ്ത് ശ്രമിച്ചു. 1966 മുതൽ ഇസ്രയേലിൽനിന്നു ധാരാളം യഹൂദന്മാർ ഒഴിഞ്ഞുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. തൊഴിലില്ലായ്മയും മറ്റു സാമ്പത്തികപരാധീനതകളും ഏറുകയും വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയെ രാഷ്ട്രം നേരിടുകയും ചെയ്തിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. അറബികളെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നതിനും ആഭ്യന്തരമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കു പരിഹാരം കാണുന്നതിനും സയോണിസത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിനും യുദ്ധം തന്നെയാണ് പോംവഴിയെന്ന് ഇസ്രയേൽ കരുതി. 1967 ജൂൺ 5-ന് പ്രഭാതത്തിൽ ഈജിപ്തിനും സിറിയയ്ക്കും ജോർദാനും എതിരായി ഇസ്രയേൽ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇത് പശ്ചിമേഷ്യയിൽ നടന്ന മൂന്നാമത്തെ യുദ്ധമായിരുന്നു.

1967 ജൂണിലെ യുദ്ധത്തിനു മുൻപ് അറബി-യഹൂദ സംഘർഷം പലസ്തീൻ പ്രശ്നത്തെച്ചൊല്ലിയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ യുദ്ധത്തിനുശേഷം പ്രശ്നം കൂടുതൽ സങ്കീർണമായിത്തീർന്നു. അറബികളുടെ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ കൈയടക്കിയതും അഭയാർഥി പ്രശ്നം ഗുരുതരമാക്കിയതും പഴയ ജറുസലേം നഗരം കീഴടക്കിയതും മറ്റും കൂടുതൽ സംഘർഷാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു.

ക്രൈസ്തവ മുസ്ലീം ആധിപത്യം
മൂന്നാം സംഘട്ടനം
ആറാം സംഘട്ടനം
നാലാം സംഘട്ടനം