പരീക്ഷണമായിട്ട്‌ അടുത്ത ദിവസം കുറച്ചുനാളായി തന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെതന്നെ ഒരു പല്ലുപറിക്കാൻ വെൽസ്‌ തീരുമാനിച്ചു. നൈട്രസ്‌ ഓക്സൈഡ്‌ ഉപയോഗിച്ചശേഷം ഡോക്ടർ റിഗ്‌സിനോട്‌ തന്റെ പല്ല് പറിക്കാൻ വെൽസ്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ആദ്യം മടിച്ചെങ്കിലും റിഗ്‌സ്‌ ഡോക്ടറുടെ പല്ല് എടുത്തു. അതിന്റെ വിജയത്തെത്തുടർന്ന് ഏതാണ്ട്‌ 12 രോഗികളുടെ പല്ലുകൾ ആ രീതിയിൽ പറിക്കുകയും അതൊരു വലിയ വിജയമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ താൻ പണ്ടുപഠിച്ച ബോസ്റ്റണിൽ വെൽസ്‌ എത്തുകയും തന്റെ ശിഷ്യനും പഴയസഹപ്രവർത്തകനുമായ മോർട്ടൺ അവിടെയുള്ളത്‌ ഒരു അനുകൂലഘടകമായി കാണുകയും ചെയ്തു. തലേവർഷം അവർ ഒരുമിച്ചുള്ള ചികിൽസ അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സുഹൃത്തുക്കളായിത്തന്നെ തുടരുകയായിരുന്നു. വെൽസിനെ പ്രദർശനത്തിൽ സഹായിക്കാമെന്നേറ്റെങ്കിലും അതിന്റെ വിജയത്തിൽ മോർട്ടനു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. 1845 ജനുവരി 20 -ന്‌ വൈദ്യശാസ്ത്രവിദ്യാർത്ഥികൾ അടങ്ങിയ വലിയൊരു വേദിക്കുമുൻപിൽ വെൽസ്‌ ഒരു രോഗിക്ക്‌ നൈട്രസ്‌ ഓക്സിഡ്‌ നൽകി പല്ലുപറിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അതുശ്വസിപ്പിച്ച രീതിയിൽ വന്ന തകരാറുകൊണ്ടോ എന്തോ രോഗി വേദനയാൽ അലറിക്കരയുകയും സദസ്സാകെ വെൽസിനെ കൂവി ആർക്കുകയും ചെയ്തു. (പിന്നീട്‌ താൻ വേദനയിൽ കരഞ്ഞെങ്കിലും തനിക്ക്‌ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെന്ന് രോഗി വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി.) നാണംകെട്ട വെൽസ്‌ ഉടനെതന്നെ വീട്ടിലേക്ക്‌ മടങ്ങുകയും താമസിയാതെ രോഗം വന്നുകിടപ്പിലാകുകയും വൈദ്യവൃത്തി ഏതാണ്ടുമുഴുവനായിത്തന്നെ നിർത്തിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്‌ തന്റെ വീട്‌ വിൽപ്പനയ്ക്കുണ്ടെന്നു പരസ്യംചെയ്ത വെൽസ്‌ തന്റെയടുത്തുവന്ന രോഗികളെ പണ്ടു തന്റെ പല്ലു പറിച്ച ഡോക്ടർ റിഗ്‌സിന്റെ അടുക്കലേക്കു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മോർട്ടനാവട്ടെ അടുത്തവർഷം ഈതർ ഉപയോഗിച്ച്‌ അനസ്തേഷ്യ ചെയ്യുന്നതെപ്പറ്റി തന്റെ ഗുരുവായ വെൽസ്‌ പണ്ട്‌ പരാജയപ്പെട്ട അതേ വേദിയിൽ വിജയകരമായി പ്രദർശനം നടത്തുകയും ചെയ്തു. അതേത്തുടർന്ന് വെൽസ്‌ താൻ പണ്ട്‌ പലതവണ നൈട്രസ്‌ ഓക്സൈഡ്‌ ഉപയോഗിച്ച്‌ അനസ്തേഷ്യ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുവെങ്കിലും അതൊക്കെ ജനങ്ങളിലേക്കും ശാസ്ത്രകാരന്മാരിലേക്കും എത്തിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം പരാജയപ്പെട്ടു.

ആദ്യകാലം
അന്ത്യം
പരാജയകാലം
നൈട്രസ് ഓക്സൈഡ് പരീക്ഷണം