വൈദ്യശാസ്ത്രഗ്രന്ഥമെന്ന മട്ടിലാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിലും 'അനാട്ടമി' തനതായൊരു സാഹിത്യശാഖയിൽ പെടുന്ന ഗ്രന്ഥമാണെന്ന് പറയാം. വിഷാദാവസ്ഥയുടെ വൈദ്യശാസ്ത്രമെന്ന പ്രഖ്യാപിതവിഷയത്തിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നല്ല ബർട്ടൻ എഴുതുന്നത്. ശാസ്ത്രവും, തത്ത്വചിന്തയും, ജീവിതനിരീക്ഷണവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയിൽ സമ്മേളിക്കുന്നു. വിഷാദാവസ്ഥയെ മനുഷ്യഭാവങ്ങളുടേയും ചിന്തയുടേയും പരിശോധനക്കുള്ള കണ്ണാടിയായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ ലക്‌ഷ്യം സാധിക്കാനായി പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ഗ്രന്ഥശാലയിലെ മുഴുവൻ ഗ്രന്ഥങ്ങളേയും ബർട്ടൺ അണിനിരത്തുന്നു. 
അനാട്ടമിയുടെ രചനയിലേയ്ക്ക് തന്നെ നയിച്ചതെന്തെന്ന് ബർട്ടൻ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ തുറന്നുപറയുന്നുണ്ട്: "വിഷാദവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഞാൻ വിഷാദാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചെഴുതുന്നു", എന്നദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുന്നു. വിഷാദപീഡിതനായിരുന്ന ബർട്ടൻ, അനാട്ടമിയിൽ ലക്‌ഷ്യമിട്ടത് നേരമ്പോക്കും ആനന്ദവുമാണ്. അതിനാൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു പ്രമേയത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് എഴുതാൻ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. വിഷയ വൈവിദ്ധ്യവും, ആഖ്യാനത്തിലെ വഴിതിരിവുകളും, നിരീക്ഷണബഹുലതയും ഈ കൃതിയുടെ പ്രത്യേകതകളാകാൻ അതാണ് കാരണം. വൈദ്യശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം, ചരിത്രരേഖ എന്നീ നിലകളിലുള്ള ശക്തികൾക്കപ്പുറം, ദഹവും, ദുരാത്മാക്കളും, അമേരിക്കയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രവും എല്ലാം ചേർന്ന അതിന്റെ അതിരില്ലാത്ത പരപ്പും ഓരോപുറത്തും കേൾക്കാവുന്ന ഗ്രന്ഥകാരന്റെ സവിശേഷസ്വരവുമാണ് 'അനാട്ടമി'-ക്ക് ആരാധകരെ നേടിക്കൊടുത്തത്. ഗൗരവവും ഹാസ്യവും കലർന്ന ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നത് ഗ്രന്ഥകാരന്റെ ഫലിതബോധമാണ്. " ബർട്ടന്റെ ശൈലിയിലെ കാടുകയറ്റവും ബഹുകാര്യവ്യഗ്രതയും പലപ്പോഴും ബോധധാരാ രീതിയിലെത്തി രചനക്ക് ഉശിരുനൽകി വായനക്കാരനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.

പശ്ചാത്തലം, ശൈലി
ശാസ്ത്രങ്ങൾ, പൂർവരചനകൾ
ഉള്ളടക്കം
പ്രസിദ്ധീകരണം