വിജയനഗര രാജാക്കൻമാർ വിദ്യാസമ്പന്നരും കലാസാഹിത്യങ്ങളിൽ അഭിരുചിയുളളവരായിരുന്നു. സംസ്കൃതത്തിനും തെലുങ്കിനുമായിരുന്നു മുൻതൂക്കം.കൃഷ്ണദേവരായരുടെ ആമുക്തമാല്യദ , എന്ന കാവ്യം രാജധർമത്തേയും ഭരണതന്ത്രത്തേയും കുറിച്ചു പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഹരിഹര രായരുടെ മന്ത്രിയായിരുന്ന സായണ്ണ വേദപണ്ഡിതനായിരുന്നു. ശൃംഗേരി മഠത്തിലെ മതാചാര്യന്മാരും മറ്റു പണ്ഡിതന്മാരും രാജദർബാറിൽ ബഹുമതികൾക്കും പുരസ്കാരങ്ങൾക്കും അർഹരായി. അരവിഡു രാജാക്കന്മാരും ഈ സമ്പ്രദായം നിലലിർത്തി. 
വിജയനഗര വാസ്തുകല തനതായ രീതിയിൽ വളർന്നു വികസിച്ചത് ഇക്കാലത്താണ്. . ക്ഷേത്രത്തോടു ചേർന്നുളള കല്യാണമണ്ഡപങ്ങളും, ഗോപുരകവാടങ്ങളും ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. മറ്റൊന്ന് കൽത്തൂണുകളിലുളള വിവിധതരം ചിത്രപ്പണികളാണ്. ഹംപിയിലെ വിഠല ക്ഷേത്രം ഇതിന് ഉത്തമോദാഹരണമാണ്. ദേവരായ രണ്ടാമന്റെ കാലത്ത് ആരംഭിച്ച ഈ ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം അച്യുതരായരുടെ വാഴ്ചക്കാലത്തും തുടർന്നു കൊണ്ടു പോയിരു്നനതായി കാണുന്നു.

= പതനം =
സദാശിവയുടെ പേരിൽ ഭരണം നടത്തിയ അളിയ രാമരായരും സ്വേച്ഛാധിപതിയും കുടിലബുദ്ധിയുമായിരുന്നു. സ്വാർഥതാത്പര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തി ഡെക്കാൻ സുൽത്തനത്തുകളെ പരസ്പരം തമ്മിലടിപ്പിക്കാൻ രാമരായർ ശ്രമിച്ചു. ഒരളവോളം അത് സാധിച്ചെടുക്കാനായെങ്കിലും ഒടുവിൽ അത് വലിയ വിനയായി ഭവിച്ചു. ഡെക്കാൻ സുൽത്തനത്തുകൾ പരസ്പരമുളള ഭിന്നതകൾ ഒതുക്കി, ഏകോപിച്ച് വിജയനഗരത്തിനെതിരെ ആക്രമണം നടത്തി. തളിക്കോട്ടയുദ്ധത്തിൽ വിജയനഗരത്തെ അമ്പേ പരാജയപ്പെടുത്തി. , , ,

സാമ്പത്തികം
സംഗമ വംശം(1334-1486 )
ശലുവ വംശം(1486-1504)
കലാസാംസ്കാരിക മേഖലകൾ