സ്പീക്കർ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, വോൾട്ടേഴ്സ് നോർതേൺ ജർമ്മൻ പട്ടണമായ ഹോക്സർട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ഓഫീസ് ലുബെയ്ക്കൊപ്പം സ്ഥാപിച്ചു. പുതിയ ഓഫീസ് ഉടൻ തകർക്കപ്പെട്ട ഒരു ബ്രിഡ്ജ് പുനർനിർമ്മിക്കാൻ കമ്മീഷൻ ചെയ്തു. അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് സ്പീക്കർ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കെതിരായി ഇത് തകർക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1945-ൽ ഓഫീസ് പിരിച്ചുവിടുകയും വോൾട്ടേഴ്സ് തന്റെ ജന്മനാടായ കോസ്ഫെൽഡിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി, അവിടെ നാശമുണ്ടായ നഗരത്തെ പുനർനിർമ്മിക്കാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തി. പകരം ലുബക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു, ജർമ്മനി യുദ്ധാനന്തരമുള്ള രാഷ്ട്രീയനിരകളിലൂടെ പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു. 1959-ൽ ലൂബെക്ക് ഫെഡറൽ റിപ്പബ്ലിക്ക് ഓഫ് ജർമ്മനിയുടെ പ്രസിഡന്റായി. സ്പീക്കർ വകുപ്പിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ നിർബന്ധിത ജോലിക്കാരനെക്കുറിച്ച് അറിയാമായിരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം രാജിവെക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഏതാണ്ട് പത്ത് വർഷമെടുത്തു.

ഏതാണ്ട് ആദ്യം മുതൽ വോൾട്ടേഴ്സ് കോസ്ഫെൽഡിൽ പുനർനിർമ്മിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. വ്യാപകമായ നാശത്തോടെ, ചീട്ടിട്ടു നിർത്തി തെരുവുകളെയെല്ലാം പുനർനിർമ്മിക്കേണ്ടി വന്നു. തദ്ദേശീയ കോട്ടയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒരു റോഡ് നിർമ്മിച്ചു, കെട്ടിടത്തെ ഒരു ഹോട്ടലും കോൺഫറൻസ് സെന്ററാക്കി മാറ്റി. കോസ്ഫീൽഡ് പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ച വൈദഗ്ദ്ധ്യം ജർമ്മൻ നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് റീഹൈനും ബോർങ്കനും അൻഹലും ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റു കമീഷനുകൾക്ക് നയിച്ചു.

1947 ലും 1949 ലും, വോൾട്ടേഴ്സ് മുൻ ആർബെറ്റ്സ്സ്റ്റാബ് അംഗങ്ങളുടെ സമ്മേളനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇവരെല്ലാം യുദ്ധാനന്തര യുദ്ധാനന്തര പുനരുദ്ധാരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരുന്നു. 1950-ൽ ഡോൾട്ട്മുണ്ടിലെ പുതിയ പോലീസ് ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത വോൾട്ടേഴ്സ് ബോണിലെ ഹോട്ടൽ കൊനിഗ്ഷോഫ്, വോൾട്ടേഴ്സ് പുനർനിർമിച്ചത് മുമ്പ് മുൻനിര ഹോട്ടലായിരുന്നു. 1956 ൽ തന്റെ ഔദ്യോഗിക സന്ദർശനത്തിനായി ഇറ്റലി പ്രസിഡന്റിന് ആതിഥേയത്വം നൽകി വീണ്ടും വീണ്ടും ഫെഡറൽ റിപ്പബ്ളിക് തലസ്ഥാനത്ത്, അമേരിക്കൻ സ്റ്റേഡിയങ്ങൾ കെന്നഡി, നിക്സൺ, റീഗൻ, സ്റ്റേറ്റ് ഡിന്നർമാർ, ജർമ്മനിയുടെ ചാൻസലർ ആതിഥേയത്വം വഹിച്ച പരിപാടികളും.

നോർത്ത് റൈൻ-വെസ്റ്റ്ഫാലിയയിലെ ഗവൺമെന്റിൽ നിന്ന് ധാരാളം ഡസൽഡോർഫിൽ ഒരു അധിക ഓഫീസ് തുറന്നുവെന്നു വോൾട്ടേഴ്സ് പറഞ്ഞു. 1955-ൽ ഡസ്സൽഡോർഫിലെ വ്യവസായ-ക്രെഡിറ്റ് ബാങ്ക് കെട്ടിടം രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാൻ വോൾട്ടേഴ്സ് ഒരു മത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു. രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഗാലറി കോൺസെൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്ന ഒരു മത്സരത്തിൽ ആ നഗരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിജയിച്ചു. ഡ്യൂസ്സൽഡോർഡിന്റെ Altstadt (Old City) പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതിന് തൻറ്റെ രൂപകൽപനക്ക് വോൾട്ടേഴ്സ് സമ്മാനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ, ഫ്രിറ്റ്സ് വോൾട്ടേഴ്സ്, ഒരു വാസ്തുശില്പി, അദ്ദേഹത്തെ ആസൂത്രണം ചെയ്തുകൊണ്ട് "മുഴുവൻ" ആസൂത്രണത്തിനായുള്ള സമപ്രായക്കാരോട് യുദ്ധം ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യനെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. ഒരു പ്രാദേശിക കമ്മിറ്റിയുമായി ഒരു ചർച്ച അവസാനിപ്പിച്ച്, അവർ " , പെൻസിൽ അല്ല ". വോൾട്ടേഴ്സ് സ്വയം ഒരു "functionalist" ആയി കണക്കാക്കുകയും, നിരവധി കോൺക്രീറ്റ്, പരന്ന മേൽക്കൂരകൾ, ആധുനിക ആശുപത്രികൾ.

In the 1960s, Wolters and his son shared an office until their architectural differences separated them, Fritz Wolters being more interested in the small details rather than in what he described as "epoch-making" solutions. However, their personal relationship survived this professional separation. In 1978, Wolters published a book on the town centre of Berlin, but despite suggestions from his son, he declined to include his views about Nazi architecture, and never did set forth such views to his colleagues.

Architectural work
Early life
Spandau years
Later life and death