കന്നഡ ഭാഷയ്ക്ക് ആദ്യകാലം തൊട്ട് മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള പ്രഭാവങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്; പാണീനീയ സംസ്കൃത വ്യാകരണത്തിൻറെയും, കടന്ത്രയും ശകടയാനവും പോലെയുള്ള അപാണിനീയ സംസ്കൃത വ്യാകരണത്തിൻറെയും, അതോടൊപ്പം തന്നെ പ്രാകൃത വ്യാകരണത്തിൻറെയും. പ്രാചീന കർണാടകയിൽ ഗ്രാന്ഥിക പ്രാകൃതം നിലകൊണ്ടിരുന്നു എന്ന കാര്യത്തിന് തെളിവുകൾ ലഭ്യമാണ്. ദേശ്യമായ പ്രാകൃതം സംസാരിച്ചിരുന്ന ആളുകളും കന്നഡ സംസാരിച്ചിരുന്ന ആളുകളും തമ്മിലുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച ഇരുവരുടേയും ഭാഷകളെ പരിപോഷിപ്പിച്ചു എന്ന കാര്യവും സ്പഷ്ടമാണ്. കന്നഡ ഉപാസനയുടെയും രാജസത്തയുടെയും ഭാഷയായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിനും മുമ്പേ ആയിരിക്കണം ഇത്. കന്നഡയുടെ ധ്വനിമയിലും, ഘടനയിലും, ശബ്ദസമ്പത്തിയിലും, വ്യാകരണത്തിലും അതേ പോലെ തന്നെ ഭാഷിക പ്രയോഗത്തിലും സംസ്കൃതത്തിൻറെയും പ്രാകൃതത്തിൻറെയും പ്രഭാവം വ്യക്തമാണ്. 

മലയാളത്തിലുള്ളതു പോലെ തന്നെ കന്നഡയിലും തദ്ഭവങ്ങളും തത്സമങ്ങളും പൊതുവെ ഉപയോഗിച്ച് കാണാവുന്നതാണ്. കന്നഡയിലെ "ബണ്ണ" എന്ന വാക്ക് പ്രാകൃതത്തിലെ "വണ്ണ" എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ്. "ഹുണ്ണിമെ" എന്ന വാക്ക് പ്രാകൃതത്തിലെ "പുണ്ണിവ" എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ്. "പുണ്ണിവ" എന്ന വാക്ക് സംസ്കൃതത്തിലെ "പൗർണമി" എന്ന വാക്കിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ തദ്ഭവമാണ്. കന്നഡയിൽ തത്സമ വാക്കുകളും ധാരാളം ഉണ്ട്. "ദിന", "കോപ", "സൂര്യ", "മുഖ", "നിമിഷ", "അന്ന" എന്നിങ്ങനെയുള്ളവ ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രമാണ്.

ഭാഷിക ചരിത്രം
സംസ്കൃതത്തിൻറെ പ്രഭാവം
മദ്ധ്യകാല കന്നഡ
നിഘണ്ടു