ശാസ്ത്രീയവും, മതപരവും, രാഷ്ട്രീയപരവുമായ കാരണങ്ങളാൽ ഗാലിന്റെ വീക്ഷണങ്ങൾ രൂക്ഷമായി വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. ഫ്രഞ്ച് ശരീരക്രിയാശാസ്ത്രജ്ഞനായ പിയറി ഫ്ലൂറൻസ് (1794-1867) പൂർവ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ അർധ ഗോളങ്ങൾ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുക സാധ്യമല്ല എന്നും ഇവ ഒരുമിച്ചാണ് എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എന്നും വാദിച്ചു. നിർദിഷ്ട മാനസിക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പൂർവ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളുടെയും സംയുക്തപ്രവർത്തനം ആവശ്യമാണ് എന്നും ഇദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഈ വാദം "സമബലസിദ്ധാന്തം" (equipotentiallity) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഫ്ലൂറൻസിന്റെ വീക്ഷണങ്ങൾ കുറച്ചുകാലം പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യത്തോടുകൂടി പോൾ ബ്രോക (1824-80) ഫ്രിറ്റ്ഷ് (1838-1927), കാൾ വെർണിക്ക് (1848-1904) എന്നിവർ ഗാലിന്റെ "സ്ഥാനനിർണയ" (localisation) സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പരിഷ്കൃത ഭാഷ്യങ്ങളെ അനുകൂലിച്ചു. 

"സ്ഥാനനിർണയ"ത്തെ ച്ചൊല്ലിയുള്ള വിവാദം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലും തുടർന്നു. പരീക്ഷണാത്മക മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ അന്തർനിരീക്ഷണത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വസ്തുനിഷ്ഠവും പരിമാണാത്മകവുമായ പെരുമാറ്റ പരീക്ഷകൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. ഡാർവിന്റെ (1809-1882) പരിണാമ സിദ്ധാന്തവും പ്രകൃതിനിർധാരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വീക്ഷണങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതോടുകൂടി മൃഗങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും പെരുമാറ്റത്തിലെ സമാനതകളെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടിൽ മാറ്റം വന്നു. തത്ഫലമായി മനുഷ്യന്റെ പെരുമാറ്റം അപഗ്രഥിക്കുവാൻ മൃഗങ്ങളുടെ മാതൃകകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചു.

ക്ലിൻക്കൽ നാഡീമനഃശാസ്ത്രം
പിയറി ഫ്ലൂറൻസ്
ക്ലിനിക്കൽ നാഡീമനഃശാസ്ത്രവും പരീക്ഷണാത്മക നാഡീമനഃശാസ്ത്രവും
ഫ്രാൻസ് ജോസഫ് ഗാൽ