ഹഡ്സന്റെ സന്ദർശനത്തിന് പിന്നാലെ ഫോകോഫോവ നിവാസികൾ വീണ്ടും സ്വൈൻസ് ദ്വീപിലെത്തി. മൂന്നു ഫ്രഞ്ചുകാരും ഇവിടെയെത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഫ്രഞ്ചുകാർ ഇവിടെനിന്ന് ശേഖരിച്ച വെളിച്ചെണ്ണ വിൽക്കാനായി പുറപ്പെട്ടു. 1856-ൽ എലി ഹച്ചിൻസൺ ജെന്നിംഗ്സ് (1814 നവംബർ 14 - 1878 ഡിസംബർ 4), തന്റെ സമോവക്കാരിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം സ്വൈൻസിലെ ആൾക്കാർക്കൊപ്പം ചേർന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ക്യാപ്റ്റനായ ടേൺബുൾ എന്ന ആളിൽ നിന്ന് ഈ ദ്വീപിന്റെ അവകാശം ലഭിച്ചു എന്നായിരുന്നു ജെന്നിംഗ്സിന്റെ അവകാശവാദം. ടേൺബുൾ ഈ ദ്വീപ് കണ്ടെത്തിയെന്നും അതിനാൽ ഇതിന്റെ ഉടമസ്ഥനാണെന്നുമാണത്രേ അവകാശപ്പെട്ടത്. ടേൺബുൾ ഇതിന് തന്റെ പേരും നൽകിയിരുന്നുവത്രേ. ഒരു സ്രോതസ്സനുസരിച്ച് ദ്വീപിന്റെ വില ഏക്കറിന് പതിനഞ്ച് ഷില്ലിംഗായിരുന്നു (അതോടൊപ്പം ഒരു കുപ്പി ജിന്നും). ഒരു ഫ്രഞ്ചുകാരൻ പിന്നീട് തിരികെയെത്തി. പക്ഷേ ജെന്നിംഗ്സിനൊപ്പം ഈ ദ്വീപിൽ താമസിക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന് താൽപ്പര്യമില്ലതിരുന്നതിനാൽ വീണ്ടും ഇവിടം വിട്ടുപോയി. 

1856 ഒക്ടോബർ 13-ന് സ്വൈൻസ് ദ്വീപ് ഭാഗിക സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളതും ജെന്നിംഗ്സ് കുടുംബത്തിന്റെ സ്വന്തവുമായ ഒരു കോളനി സെറ്റിൽമെന്റായി മാറി. ഇത് പേരിന് അമേരിക്കൻ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. ഈ നില അടുത്ത എഴുപതു വർഷത്തോളം തുടർന്നു. 1860-ൽ ഗുവാനോ ദ്വീപ് നിയമമനുസരിച്ച് ഒരു ഗുവാനോ കമ്പനിയും ഈ ദ്വീപിൽ അമേരിക്കയ്ക്കുവേണ്ടി അവകാശവാദമുന്നയിക്കുകയുണ്ടായി. 

ജെന്നിംഗ്സ് ഇവിടെ ഒരു തെങ്ങിൻതോപ്പ് തുടങ്ങി. ഇയാളുടെ മകൻ ജൂനിയർ എലി ജെന്നിംഗ്സിന്റെ കീഴിൽ ഇത് കൂടുതൽ വിപുലമായി. മറ്റ് മൂന്ന് ടോക്‌ലവ് അറ്റോളുകളിൽ നിന്നും ആൾക്കാരെ മുഴുവൻ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാൻ പെറുവിൽ നിന്നുള്ള "ബ്ലാക്ക്ബേഡ്" എന്നുവിളിക്കുന്ന അടിമക്കപ്പലുകൾക്ക് ഒത്താശ ചെയ്തു കൊടുത്തതും എലി ഹച്ചിൻസൺ ജെന്നിംഗ്സായിരുന്നു. ഈ മൂന്ന് അറ്റോളുകളിൽ ഇതിനാൽ ആൾത്താമസമില്ലാതെയായി.

ഭൂമിശാസ്ത്രവും മനുഷ്യരും
ജെന്നിംഗ്സ് കുടുംബം
അമേരിക്കൻ പരമാധികാരം ഉറപ്പിക്കുന്നു
വൈദ്യുതിയും റേഡിയോയും