ശരീരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഏതൊരു വസ്തുവും അനാഫൈലക്സിസിനു കാരണമാകാം. സാധാരണയായി പ്രാണിവിഷം, ഭക്ഷണം, മരുന്ന് മുതലായവയാണ് അനാഫൈലക്സിസിനു കാരണങ്ങൾ. ശുക്ലം, ലാറ്റെക്സ്, അജിനോമോട്ടോ, ഭക്ഷണങ്ങളിലുള്ള മറ്റു രാസപദാർഥങ്ങൾ എന്നിവ കാരണവും അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാക്കാവുന്നതാണ്. വ്യായാമം, താപവ്യതിയാനങ്ങൾ മുതലായവയ്ക്കും അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശേഷി ഉണ്ട്. മരുന്നുകളിൽ ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ, ലാറ്റെക്സ്, അനസ്തേഷ്യ മരുന്നുകൾ എന്നിവ അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാക്കാൻ കെല്പുള്ളവയാണ്. 50% രോഗികളിലും അനാഫൈലാക്സിസിനുള്ള കാരണം കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടാറില്ല. ഇവയെ ഇഡിയോപതിക് അനാഫൈലക്സിസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

ഭക്ഷണം: പലതരം ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾ കാരണം അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാകാം. പാൽ, കടല, മുട്ട, പരിപ്പ് വർഗങ്ങൾ, ഗോതമ്പ്, കക്ക, മത്സ്യം മുതലവയാണ് പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ കാരണമാകുന്നതെങ്കിൽ അരി, വൻപയർ മുതലായവയാണ് ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ അനാഫൈലക്സിസ്നു കാരനമകുന്നത്. കുട്ടികളിലെ അനാഫൈലക്സിസ് അവർ വലുതാകുമ്പോൾ മാറാറുണ്ട്. 80% പാൽ/മുട്ട യോടുള്ള അനാഫൈലക്സിസും, 20% കടലയോടുള്ള അനാഫൈലക്സിസും 18 വയസ്സ് എത്തുമ്പോൾ മാറാറുണ്ട്. 

മരുന്നുകൾ: ഏതൊരു മരുന്നും അനാഫൈലക്സിസ്നുള്ള കാരണമാകാം. ബീറ്റാ ലാക്ടാം ആൻറിബിയോടിക്കുകൾ(പെനിസിലിൻ വർഗങ്ങൾ), ആസ്പിരിൻ, വേദനഹാരി വർഗ മരുന്നുകൾ എന്നിവയാണ് സാധാരണ അനാഫൈലക്സിസ് കാരികൾ ആയ മരുന്നുകൾ. വേദനാഹരികളോടുള്ള അലർജി നിശ്ചിതമാണ്. അതായത് ഒരു മരുന്നിനോടു അലർജി ഉള്ളയൾക്ക് അതേ വർഗത്തിലെ മറ്റൊരു മരുന്ന് സ്വീകാര്യമായിരിക്കും. കീമോതെറാപ്പി, പ്രതിരോധ മരുന്നുകൾ, പ്രൊറ്റമിൻ, ആയുർവേദ മരുന്നുകൾ, വാൻകൊമൈസിൻ, മോർഫിൻ, കോണ്ട്രാസ്റ്റ് മരുന്നുകൾ മുതലായവയാണ് മറ്റുചില ഉദാഹരണങ്ങൾ. 

രണ്ടായിരം മുതൽ പതിനായിരം തവണ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പെനിസിലിൻ മരുന്നുകള കാരണം അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാവുമെങ്കിലും അതിനാല ഉണ്ടാവുന്ന മരണം അൻപതിനായിരത്തിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ്. പെനിസിലിനോടു അലർജി ഉള്ള ആളുകൾക്ക് സീലോസ്പോരിൻ വർഗ മരുന്നുകളോട് അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാവാൻ 0.1% ഉണ്ട്. വേദനഹാരികളും ആസ്പിരിനും അൻപതിനായിരം പേരിൽ ഒരാൾക്ക്‌ മാത്രമേ അനാഫൈലക്സിസ് ഉണ്ടാക്കുകയുള്ളൂ. 

പ്രാണിവിഷം: തേനീച്ചയുടെയോ വണ്ടുകളുടേയോ കുത്ത് സംവേദനീയമായ ആളുകളിൽ അനാഫൈലക്സിസ്നു ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ്. കുത്തിയ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാവുന്ന വീക്കമാല്ലാതെ മറ്റെന്തു ശാരീരികസ്വസ്ഥതയും രോഗിക്ക് അനാഫൈലക്സിസ്നോടുള്ള സംവേദനീയത സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

രോഗനിർണ്ണയം
പ്രതിരോധം
മരണാനന്തര നിർണയം
കാരണങ്ങൾ