ആഭരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ദിവസങ്ങൾ മുതൽ മാസങ്ങൾവരെ തുടർച്ചയായ അധ്വാനം വേണ്ടതുണ്ട്. മാലകളും മറ്റുമുണ്ടാക്കാനായി ചെറിയ സ്വർണക്കണ്ണികൾ കൂട്ടിക്കൊരുത്ത് വിളക്കിയെടുക്കുകയെന്നത് ശ്രമകരമായ ജോലിയാണ്. ഇതിലെല്ലാം പിന്നീട് യന്ത്രസംവിധാനങ്ങൾ വന്നുചേർന്നു. 

മുമ്പെല്ലാം സ്വർണക്കട്ടി ഉരുക്കി അടിച്ച് പരുവപ്പെടുത്തി ഡൈയിൽ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ചുള്ള കട്ടിയിലുള്ള കമ്പികളാക്കിയെടുത്ത് അവ പ്രത്യേകതരം കത്രികകൊണ്ട് മുറിച്ച് വേണ്ട ആകൃതിയിൽ വളച്ചെടുത്ത് കൊരുത്തി വിളക്കിച്ചേർത്താണ് സ്വർണമാലകൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് വിപണിയിൽ ഇത്തരം സ്വർണക്കണ്ണികൾ പലതരത്തിലുള്ള ആഭരണങ്ങൾക്ക് വേണ്ടവ റെഡിമെയ്ഡ് ആയി ലഭ്യമാണ്. സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരുടെ അധ്വാനം കുറയുമെങ്കിലും ജോലിസാധ്യത കുറയുകയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത്തരം യന്ത്രവൽക്കരണം കൊണ്ടുണ്ടായത്. 

പണിയുടെ വ്യത്യസ്തമേഖലകളിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടുക സ്വർണ്ണപണിക്കാർക്കിടയിൽ പതിവാണ്. ചിലർ മാലനിർമ്മാണത്തിലും അതിൽത്തന്നെ പലതരം മാലകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിലും വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടുമ്പോൾ ചിലർ കമ്മൽ പോലുള്ള ആഭരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ മികവു നേടുന്നു. ചിലരാകട്ടെ കല്ലുപതിച്ചയാഭരണങ്ങൾ മാത്രം പണിയുന്നവരായിരിക്കും. മറ്റു ചിലർ കൈകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ആഭരണങ്ങൾ ചെറിയതരം ഉളികൾ ഉപയോഗിച്ച് ചെത്തി ഭംഗിവരുത്തുന്ന ജോലിയാണ് സ്ഥിരമായി ചെയ്യുക. 

നിർമ്മാണ രീതികൾ
കേരളത്തിൽ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യം
ചരിത്രം
സ്വർണ്ണം