1859-ൽ ഡാർവിൻ ഒറിജിൻ ഓഫ് സ്പീഷീസ് (Origin of Species) എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിച്ചതോടുകൂടി ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് പുതിയ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടുണ്ടാകുകയും ജീവലോകം മുഴുവനും പരസ്പരബന്ധമുള്ളതാണെന്ന് സംശയാതീതമാംവിധം തെളിയുകയും ചെയ്തു. ഇത് തുലനാത്മക അനാറ്റമിക്കു വഴിതെളിച്ചു. വെള്ളത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ആദ്യകാലത്തെ ഏകകോശജീവിക്ക് വെറും പ്രസരണംവഴി വേണ്ട ആഹാരങ്ങളും ശുദ്ധവായുവും ലഭിക്കാനും, വിസർജനവസ്തുക്കളെയും അംഗാരാമ്ളത്തെയും പുറത്തുവിടാനും സാധ്യമായി. ജീവികൾ ബഹുകോശങ്ങളും സങ്കീർണങ്ങളും ആയതോടുകൂടി മേല്പറഞ്ഞ കൃത്യങ്ങൾക്ക് ഒരു ദ്രാവകവും അതിനെ പമ്പുചെയ്യാൻ ഒരു ഉപകരണവും വേണ്ടിവന്നു. ഉയർന്നതരം ജന്തുക്കളിൽ കാണുന്ന രക്തത്തിന്റെ പരിണാമവും ഹൃദയമാകുന്ന പമ്പിന്റെ സങ്കീർണതയും മറ്റും തുലനാത്മക അനാറ്റമിയിലെ രസാവഹമായ വസ്തുതകളാണ്. ഉദാഹരണമായി മത്സ്യത്തിനു രണ്ടും, ഉഭയജന്തുക്കൾക്കു മൂന്നും, ഉരഗങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായി വിഭക്തമല്ലാത്ത നാലും, ഉഷ്ണരക്തികളായ പക്ഷികൾക്കും സസ്തനികൾക്കും പൂർ‍ണ്ണവിഭക്തമായ നാലും അറകളുള്ള ഹൃദയമാണുള്ളത്. നാഡീവ്യൂഹത്തിന് ഒരു ഗാംഗ്ളിയൻ (ganglion) മാത്രമുള്ള താണതരം ജീവികളിൽനിന്നും മനുഷ്യനിലെത്തിയപ്പോൾ ലക്ഷോപലക്ഷം കോശങ്ങളുള്ള മനുഷ്യസിരാസമൂഹമായിത്തീരുന്നു.

തുലനാത്മക അനാറ്റമി
രക്തസംക്രമണ വ്യൂഹം (Circulatory system)
അവാന്തരവിഭാഗങ്ങൾ
പ്രത്യുത്പാദനേന്ദ്രിയ വ്യൂഹം (Reproductive system)