അന്തർവാഹിനികളെ അവയുടെ നിർമ്മാണോദ്ദേശ്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി പലതായി തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ, റഡാർ പിക്കറ്റ് ക്ലാസ് നിരീക്ഷണങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. 1971 ഡിസംബറിലെ ഇന്ത്യ-പാക് യുദ്ധത്തിൽ നശിക്കപ്പെട്ട പാകിസ്താന്റെ ഖാസി അന്തർവാഹിനി- ജലനിരപ്പിനു മുകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആയുധം സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുള്ളത് ഇടത്തരം മിസൈലുകൾ ഉള്ളവയിലാണ്. ഇവ മിക്കവാറും അണുശക്തികൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടൻ നിർമിച്ച ഒരു മാതൃകയിൽ, 2,760 കി.മീ. സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്ന 16 മിസൈലുകൾ ആണുള്ളത്. അണുശക്തികൊണ്ടോടുന്നവയ്ക്ക് സമുദ്രത്തിൽ ഏതു തട്ടിലും സഞ്ചരിക്കാമെന്നതിനാൽ ഏതു ലക്ഷ്യത്തിലേക്കും മിസൈലുകൾ വിക്ഷേപിക്കാകുന്നതാണ്. മാത്രമല്ല മുങ്ങിക്കപ്പലുകൾക്ക് മിസൈലുകൾ വിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് ജലപ്പരപ്പിൽ വരേണ്ടതുമില്ല. കൂടാതെ അവയ്ക്ക് അണുവായുധങ്ങൾ വഹിക്കുന്നതിനും കഴിവുണ്ട്. സമുദ്രാന്തർഭാഗത്തുനിന്നും മിസൈൽ വിക്ഷേപിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ സൌകര്യം അവ എവിടെനിന്നു വിക്ഷേപിക്കുന്നുവെന്ന് ശത്രുക്കൾക്കു കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്നുള്ളതാണ്.

അണുശക്തികൊണ്ടോടുന്ന അന്തർവാഹിനികളുടെ ആവിർഭാവം നാവിക യുദ്ധതന്ത്രത്തെ വളരെയധികം സങ്കീർണമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധത്തിൽ അവയ്ക്ക് എത്രകണ്ട് ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കാമെന്നത് ഇനിയും തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുകയാണ്. ശീതയുദ്ധക്കാലത്ത് യു.എസ്സിന്റേയും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റേയും അന്തർവാഹിനിപ്പടകൾ നിരന്തരമായി പരസ്പരം മത്സരിച്ചിരുന്നു. 1971 ലെ ഇന്തോ-പാക് യുദ്ധത്തിൽ പി.എൻ.എസ്., ഖാസി(PNS ghazi)യ്ക്ക് സംഭവിച്ച അപകടം ദക്ഷിണേഷ്യൻ പ്രദേശത്തെ ഒരു അന്തർവാഹിനി ദുരന്തമാണ്. 1982-ലെ ഫാൽക്ലൻഡ്സ് യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷ് നാവികസേന ആർജന്റീനൻ നാവികസേനയ്ക്കെതിരായി ആണവ അന്തർവാഹിനികൾ വിന്യസിക്കുകയുണ്ടായി.

അണുശക്തി അന്തർവാഹിനികൾ
ഇതുകൂടികാണുക
റഡാർ
മിസൈലുകൾ