കേംബ്രിഡ്ജിലെ ഡൗണിംഗ് കോളേജിലെ പഠനത്തിനു ശേഷം ജതീന്ദ്രയും പത്നിയും ഇന്ത്യയിലേക്കു വന്നു. ഇന്ത്യയിലെത്തിയ ശേഷം ജതീന്ദ്ര ഒരു അഭിഭാഷകനായി പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങി.  1911-ൽ ഫരീദ്പൂരിൽ നടന്ന ബംഗാൾ പ്രൊവിൻഷ്യൽ കോൺഫറൻസിൽ പങ്കെടുത്തു. അവിടെ നിന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത്. പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിൽ ചേർന്ന ശേഷം ബർമ്മ ഓയിൽ കമ്പനിയിലെ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിച്ച് യൂണിയനുണ്ടാക്കി.

1921-ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ ബംഗാൾ റിസപ്ഷൻ കമ്മിറ്റിയുടെ അധ്യക്ഷനായി ജതീന്ദ്രയെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അതേ വർഷം ബർമ്മ ഓയിൽ കമ്പനിയിലെ തൊഴിലാളി യൂണിയന്റെ സെക്രട്ടറിയായും പ്രവർത്തിച്ചു. ഗാന്ധിജിയുടെ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സജീവമായപ്പോൾ അഭിഭാഷകജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു. 1923-ൽ ബംഗാൾ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് കൗൺസിലിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

ചിത്തരഞ്ജൻ ദാസിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് 1925-ൽ ബംഗാൾ സ്വരാജ് പാർട്ടിയുടെ അധ്യക്ഷനായി ചുമതലയേറ്റു. ബംഗാൾ പ്രൊവിൻഷ്യൽ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെയും അധ്യക്ഷസ്ഥാനം വഹിച്ചു. 1929 ഏപ്രിൽ 10 മുതൽ 1930 ഏപ്രിൽ 29 വരെ കൊൽക്കത്തയുടെ മേയറായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.  ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് ബർമ്മയെ വിഭജിക്കുവാനുള്ള ബ്രിട്ടന്റെ തീരുമാനത്തിനെതിരെ 1930 മാർച്ചിൽ റംഗൂണിൽ നടന്ന പൊതുസമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തതിന്റെ പേരിൽ ജതീന്ദ്ര അറസ്റ്റിലായി.

1931-ലെ രണ്ടാം വട്ടമേശസമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കുവാനായി ജതീന്ദ്ര ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കു പോയി. ചിറ്റഗോങ്ങ് വിപ്ലവം അടിച്ചമർത്തുന്നതിനായി ബ്രിട്ടീഷുകാർ നടപ്പാക്കിയ ക്രൂരമായ പീഡനമുറകളുടെ ചിത്രങ്ങളും രേഖകളും അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനു മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിച്ചു..

സ്വാധീനം
മരണം
ഔദ്യോഗിക ജീവിതം
ആദ്യകാല ജീവിതം