മദ്ധ്യകാലമലയാളത്തിൽ ‘ പാട്ട് ’ ശാഖയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതായ അനേകം കൃതികൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. കരിന്തമിഴുകാലത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട രാമചരിതത്തിനുശേഷം ഈ ശാഖയിൽ വന്നിട്ടുള്ള മുഖ്യകൃതികൾ കണ്ണശ്ശപ്പണിക്കന്മാരുടേതാണ്. 15-‍ാം ശതകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മലയിൻ കീഴ് മാധവപ്പണിക്കർ, വെള്ളാങ്ങല്ലൂർശങ്കരപ്പണിക്കർ, നിരണത്ത് രാമപ്പണിക്കർ എന്നീ മൂന്നു പേരെയാണ് കണ്ണശ്ശപ്പണിക്കന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. നിരണം എന്ന സ്ഥലമാണ് ഇവരുടെ സ്വദേശം. നിരണംകവികൾ എന്നും ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു. കണ്ണശ്ശരാമായണം, ഭാഷാഭഗവദ്ഗീത, ഭാരതം ഇവയൊക്കെയാണു നിരണം കവികളുടെ സംഭാവനകൾ. 
കേവലം കരിന്തമിഴായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന മലയാളഭാഷയെ അതിൽനിന്നു അല്പാല്പമായി വേർപെടുത്തി സംസ്കൃതപദപ്രയോഗം കൊണ്ട് മോടികൂട്ടി മലയാളഭാഷയ്ക്കു നവചൈതന്യം പ്രദാനം ചെയ്തവരാണ് നിരണം കവികൾ. അക്കാലത്തെ മണിപ്രവാളകവിതകൾക്കൊപ്പമായ അന്തസ്സും മാന്യതയും ഇവരുടെ കൃതികൾക്കുണ്ട്.

പ്രാരംഭകൃതികൾ
ചെറുശ്ശേരി നമ്പൂതിരി
നിരണംകവികൾ
മണിപ്രവാളഭാഷ