സ്വച്ഛന്ദ പരിസഞ്ചരണം (open circulation) മൂലമോ 'സംവൃതപദ്ധതി' (closed system) എന്നു പറയുന്ന ലോയ്ഡ്പഥം (Lloyd system) മൂലമോ ജലപരിസഞ്ചരണം നിർവഹിക്കപ്പെടാം. വെള്ളം സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് നേരിട്ടു പ്രദർശന ടാങ്കുകളിലേക്ക് പമ്പു ചെയ്യുകയും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നത് നേരെ സമുദ്രത്തിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചെത്താൻ സൌകര്യമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കാണ് 'സ്വച്ഛന്ദപരിസഞ്ചരണം' എന്നു പറയുന്നത്. ഈ പദ്ധതിയിൽ അക്വേറിയ ജീവികൾക്ക് സമുദ്രപ്ലവങ്ങൾ (planktons) ഭക്ഷണത്തിനു ലഭിക്കുമെന്നതുകൊണ്ട് ഇത് പ്രയോജനകരമായ ഒരേർപ്പാടാണ്. പക്ഷേ വെള്ളത്തിന്റെ ശുദ്ധിയേയും ഗുണത്തേയും നിയന്ത്രിക്കാൻ മാർഗ്ഗമില്ലാത്തതിനാൽ ഈ പദ്ധതിക്ക് ചില ന്യൂനതകളുണ്ട്. പരോപജീവികളുടെ അന്തർവേധനം (intrusion of parasites), താപനിയന്ത്രണം, മലിനീകരണം തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങളേയും ഇവിടെ നേരിടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇവയും ജലത്തിലെ ലവണാംശത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആനുകാലിക വൃദ്ധിക്ഷയങ്ങളുംമൂലം ഈ പദ്ധതി എല്ലായിടത്തും ഒന്നുപോലെ സ്വീകാര്യമല്ല. 

'സംവൃത പദ്ധതി'യിലാകട്ടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് ആദ്യമെടുത്ത വെള്ളം തന്നെയാണെന്നതിനാൽ, ദിവസവും കടലിൽനിന്നു വെള്ളം പമ്പു ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നാലോ അഞ്ചോ മാസം കൂടുമ്പോൾ മാത്രമേ വെള്ളം മാറേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടാകുന്നുള്ളു. ചില ആധുനിക ടാങ്കുകളിൽ മാസത്തിലൊരിക്കൽ വീതം വെള്ളം മാറുന്ന ഒരു അർധ-സംവൃതരീതി നടപ്പിലുണ്ട്. സംവൃത പദ്ധതിയിൽ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു പമ്പുചെയ്യുന്ന വെള്ളം ആദ്യം ചെന്നുചേരുന്നത് പ്രദർശന ടാങ്കുകളിൽ കൊള്ളുന്നതിനെക്കാൾ അഞ്ചോ ആറോ മടങ്ങ് കൂടുതൽ വെള്ളം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഭൂഗർഭസംഭരണിയിലാണ്. ഇവിടെനിന്നും ഈ വെള്ളം ഉയരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ടാങ്കിലേക്ക് പമ്പുചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ ടാങ്കിൽനിന്നും ഗുരുത്വാകർഷണംമൂലം വെള്ളം പ്രദർശന ടാങ്കിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. ടാങ്കിന്റെ അടിഭാഗത്തുകൂടി അതിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന വെള്ളം ടാങ്കു നിറയുമ്പോൾ കവിഞ്ഞൊഴുകിക്കൊള്ളും. സമ്മർദിതവായു കുമിളകളായി ഓരോ ജലസംഭരണിയിലും പ്രവേശിച്ച് പരിസഞ്ചരണവും വായുമിശ്രണ(aeration)വും ഉണ്ടാക്കുന്നു. മണലരിപ്പിലൂടേയും pH നിയന്ത്രണ ടാങ്കിലൂടേയും ലവണതയെ സ്ഥിരീകരിക്കാൻ സ്വേദിതജലം (distilled water) കലർത്തുന്ന ഒരു മിശ്രണടാങ്കി(mixing tank)ലൂടെയും കടന്നുവരുന്ന ജലപ്രവാഹം മൗലിക സംഭരണിയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഏതുസമയത്തും ഏറെക്കുറെ ഒരളവുവരെ ബാഷ്പീകരണം നടക്കുമെന്നുള്ളതിനാൽ ഇടയ്ക്കിടെ ശുദ്ധജലം ചേർത്തുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്നുള്ളത് സർവപ്രധാനമാണ്. വെള്ളം കുറയുമ്പോൾ ഉപ്പിന്റെ സാന്ദ്രത കൂടുന്നതിനാൽ ശുദ്ധജലം ചേർത്തുകൊണ്ടിരിക്കണം. 

1952-ൽ ജെ. ഗാർണാദ് ആണ് അക്വേറിയത്തിന്റെ ഭിത്തികൾ 45° കോണിൽ ചരിച്ചു സംവിധാനം ചെയ്തത്. ഇതനുസരിച്ച് ത്രികോണടാങ്കുകളും മറ്റുള്ളവയും ഇടകലർന്ന് സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടുവരുന്നു. ടാങ്കുകളിൽ വെള്ളംനിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ പ്രകാശാപ്രവർത്തനത്താൽ ഇടഭിത്തികൾ എല്ലാം അദൃശ്യമാകുന്നു എന്നത് ഈ സംവിധാനക്രമത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.
സംശ്ലിഷ്ട സമുദ്രജലം തയ്യാറാക്കാനുതകുന്ന നിരവധി ലവണങ്ങൾ ഇന്നു വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. ഇവ മൃദുജല(soft water)വുമായി മിശ്രണം ചെയ്താൽ ഒന്നാംതരം കടൽവെള്ളം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയും. ഒരു പ്രകാരത്തിൽ ഇത് കടൽവെള്ളത്തേക്കാൾ നല്ലതാണെന്നുതന്നെ പറയാം. ഈ മാർഗ്ഗമുപയോഗിച്ച് ആർക്കും എവിടെയും സമുദ്രജലസംഭരണികൾ സജ്ജമാക്കാനും കഴിയും. 

അക്വേറിയം തയ്യാറാക്കുന്നരീതി
ചരിത്രം
രോഗങ്ങൾ
ജലപരിസഞ്ചരണം