അഭിജാതാധിപത്യത്തെ, "അഭിജാതജനാധിപത്യം" (Aristo-democracy) എന്നു വിളിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പ്രജായത്തഭരണംതന്നെ ഒരുവിധത്തിൽ അഭിജാതാധിപത്യമാണെന്നാണ് ചിലരുടെ പക്ഷം; കാരണം, മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ ചെറിയ ഒരു വിഭാഗം മാത്രമാണ് യഥാർഥത്തിൽ ഭരണചക്രം തിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണം പാർലമെന്ററി ഭരണസമ്പ്രദായത്തിൽ, ക്യാബിനറ്റുകൾ രൂപവത്കരിക്കുന്നതും അധികാരം നിയന്ത്രിക്കുന്നതും തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ കരസ്ഥമാക്കുന്ന കക്ഷിയിലെ (കക്ഷികളിലെ) നേതാക്കന്മാരായിരിക്കും. അതുപോലെതന്നെ ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങളിലും പ്രതിനിധിസഭകളുടെ ഉപരിമണ്ഡലങ്ങളിൽ ഇന്നും ചിലതരം വ്യക്തികൾക്ക് പ്രാതിനിധ്യം നല്കുന്നുണ്ട്. സാമാന്യജനങ്ങൾക്ക് ഭരണനിർവഹണത്തിനാവശ്യമായ പരിജ്ഞാനം, അഭിരുചി, കഴിവ്, സമയം, സൌകര്യം എന്നിവ വേണ്ടത്ര ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല എന്ന നിഗമനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് മേൽവിവരിച്ച വിധത്തിൽ, ചുരുക്കം ചിലരുടെ കൈയിൽ ഭരണഭാരം ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഇക്കാരണങ്ങൾകൊണ്ട് അഭിജാതാധിപത്യവും ജനാധിപത്യവും ഒന്നാണെന്നു കരുതുന്നത് ശരിയല്ല. അഭിജാതാധിപത്യത്തിൽ അടിയുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവർ സാമാന്യജനങ്ങളുടെ കഴിവ്, അവകാശങ്ങൾ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ വകവച്ചുകൊടുക്കുകയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, സമുദായത്തിലെ ചില പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾക്കേ അവ ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളു എന്ന് ശഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികളാകട്ടെ, എല്ലാ ജനവിഭാഗങ്ങളുടേയും കഴിവുകളും അവകാശങ്ങളും ഒന്നുപോലെ കണക്കിലെടുക്കുകയും വിവേചനംകൂടാതെ മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൌരനാകാൻ അർഹതയുള്ള ഏതൊരാൾക്കും ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ ഭാഗഭാക്കാകാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ടെന്നുള്ളതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാതലായ തത്ത്വം.

മേന്മകൾ
വിഭാഗങ്ങൾ
ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ
പരിമിതികൾ