1799 ൽ വേലുത്തമ്പിയുടെ നേതൃത്ത്വത്തിൽ നമ്പൂതിരി ഭരണത്തിനെതിരെ നടന്ന കലാപം അവസാനിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു "ശങ്കരനാരായണനെയും മാത്തൂത്തരകനെയും പൊതു നിരത്തിൽ വച്ച് ചാട്ട കൊണ്ടടിക്കുകയും അവരുടെ ചെവി അറുത്തു കളയുകയും ചെയ്യുക എന്നത്. മഹാരാജാവ് ആവശ്യം അംഗീകരിച്ച്, ശിക്ഷാനടപടികൾ ഉടൻ നടപ്പാക്കി. മാത്തൂത്തരകനെ ചെവി അറുത്തു കളഞ്ഞ നിലയിൽ തിരുവനന്തപുരം ജയിലിൽ ബന്ധനസ്ഥനാക്കി. അധികാരഭ്രഷ്ടനും അപമാനിതനുമായ തരകന്റെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വേലുത്തമ്പിയുടെ കാലത്തു നേരിടേണ്ടി വന്ന കർണ്ണഛേദനത്തിനു പരിഹാരമായി രാജാവ് തരകന് പിന്നീട് ഒരു സ്വർണ്ണച്ചെവി സമ്മാനിച്ചതായും പറയപ്പെടുന്നു. 976 വൃശ്ചികം 27 ന് മാത്തൂതരകനെ മുൻപാകെ വരുത്തി "പെഴയ്ക്കും അപമാനത്തിനും ഒന്നിനും ഒരു സംഗതിയില്ലായെന്നുള്ള സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഒറപ്പിന്നായിട്ട്" സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് രണ്ടു ചെവി ഉണ്ടാക്കി രാജാവ് സമ്മാനിച്ചതായി എം.ഒ. ജോസഫ് എഴുതിയ തച്ചിൽ മാത്തൂതരകൻ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു. 

തിരുവിതാംകൂറിന്റെ വടക്കൻ ജില്ലകളിലെല്ലാം ധാരാളം എസ്റ്റേറ്റുകളുണ്ടായിരുന്ന തരകനെ, ലഹളയുടെ കുഴപ്പങ്ങളവസാനിച്ചപ്പോൾ പഴയപോലെ കഴിയാനനുവദിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ സർക്കാരിലേക്ക് അടയ്ക്കേണ്ടുന്ന നികുതി കൊടുക്കാതിരുന്നതു കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടുകെട്ടുകയുണ്ടായി. റസിഡന്റിന്റെ മേൽ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്വാധീനം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി നികുതിയിളവ് വാങ്ങാൻ തരകൻ ശ്രമിച്ചു. കുറേക്കാലം താൻ തടവുകാരനായി കഴിയുകയായിരുന്നെന്നും തന്റെ പല സാധനങ്ങളും കണ്ടുകെട്ടുകയും അവയുടെ വില വേലുത്തമ്പി അവിഹിതമായി അനുഭവിക്കുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നമുള്ള വാദമാണ് തരകൻ ഉന്നയിച്ചത്. മെക്കാളെ കണ്ടുകെട്ടൽ റദ്ദാക്കുവാൻ ദിവാനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. വേലുത്തമ്പി അതിന് തയ്യാറാകാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപടികൾ വിശദീകരിച്ച് റസിഡന്റിന് കത്തെഴുതി. 

1807, മേയ് 12 ന് ദിവാനയച്ച ഔദ്യോഗികക്കുറുപ്പിൽ റസിഡന്റ് ഇങ്ങനെ എഴുതി:

ഈ വിഷയത്തിൽ ഇവർ തമ്മിൽ നിരവധി എഴുത്തുകുത്തുകൾ നടത്തുകയുണ്ടായി.

തരകന്റെ കണ്ടുകെട്ടിയ വസ്തവകകൾ തിരികെ വിട്ടു നൽകുന്ന കാര്യത്തിൽ വേലുത്തമ്പി സ്വീകരിച്ച മെല്ലെപ്പോക്കു നയം മെക്കാളയ്ക്ക് വേലുതമ്പിയോടുള്ള അപ്രീതി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇ‌ടയാക്കി.

1814 ൽ അന്തരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ കുത്തിയതോട് കിഴക്കേ പള്ളിക്കകത്ത് സംസ്കരിച്ചു.

തുടക്കം
അധികാരത്തിൽ
ദളവാ ഭരണം
പതനം