19-ാം ശ.-ത്തിൽ വികാസം പ്രാപിച്ച രാഷ്ട്രങ്ങളുടെതിൽനിന്നും പല കാരണങ്ങൾകൊണ്ടും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പശ്ചാത്തലമാണ് ഇന്ന് വികസ്വരരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നത്. യു.എസ്., കാനഡാ, ആസ്റ്റ്രേലിയാ, ബ്രിട്ടൻ തുടങ്ങിയ രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയിൽ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങൾ എത്രയും സഹായകരമായിരുന്നുവെന്നുള്ളത് ഒരു ചരിത്രസത്യമാണ്. അന്താരാഷ്ട്രവാണിജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയോടെ ഇവയുടെ ആഭ്യന്തരവിപണികളും വിപുലീകരിക്കപ്പെട്ടു. വിദേശവ്യാപാരമേഖലകളിലുണ്ടായ ശാസ്ത്രീയ-സാങ്കേതികപുരോഗതി ആഭ്യന്തര ഉത്പാദനമേഖലകളിലും പരിവർത്തനങ്ങൾ വരുത്തി. എന്നാൽ വികസ്വരരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് ഇന്നു നേരിടേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകൾ തികച്ചും വിഭിന്നമാണ്. ഇവയുടെ വിദേശവ്യാപാരവും സാമ്പത്തികവികാസവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ താഴെപ്പറയുന്ന വസ്തുതകൾ കൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു വസ്തുതകൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. വ്യവസായവത്കരണം ത്വരിതപ്പെടുത്തുവാനുപകരിക്കുന്ന സാങ്കേതിക-സാമ്പത്തികസഹായങ്ങൾ വികസിതരാഷ്ട്രങ്ങൾ വികസ്വരരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് നല്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇവയുടെ കയറ്റുമതിച്ചരക്കുകൾ ലോകവിപണികളിലെത്തുമ്പോൾ കർശനമായ സംരക്ഷണനടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും കടുത്ത മാത്സര്യത്തിലേർപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന വിരോധാഭാസം ഇന്ന് നിലവിലുണ്ട്. പരസ്പരധാരണയിലും കൂട്ടായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര വാണിജ്യസംവിധാനം ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സാമ്പത്തികവികാസത്തിന് അനുപേക്ഷണീയമാണ്. അതേസമയം വികസ്വരരാഷ്ട്രങ്ങളിൽ വളർന്നുവരുന്ന പ്രാഥമികവ്യവസായങ്ങൾക്ക് (Infant Industries ) വിദേശച്ചരക്കുകളുടെ മത്സരത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷണം നല്കേണ്ടതായും വരും.

പുതിയ പ്രശ്നങ്ങൾ
ആധുനികവികാസം
വിദേശവാണിജ്യവും ദേശീയസമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയും
മുൻ പന്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ