ബംഗാളിന്റെ പഴയ ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഹൗറ യിലും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നു. വെനീഷ്യൻ യാത്രികനായിരുന്ന സീസർ ഫെദറിച്ചി തന്റെ യാത്രാവിവരണങ്ങളിൽ ഹുഗ്ലീ നദിയുടെ തീരത്ത്, വലിയ കപ്പലുകൾക്ക് നങ്കുരമിടാൻ സൗകര്യമുള്ള ബുട്ടോർ എന്ന സ്ഥലത്തെപ്പറ്റി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.. ഇത് ഇന്നത്തെ ബെട്ടോർ ആകാൻ ഇടയുണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. ചില പഴയ കവിതകളിലും ബെട്ടോറിനെപ്പറ്റി പരാമർശങ്ങളുണ്ട്.
1713- ൽ ബംഗാൾ കൗൺസിൽ(ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനി), ഔറംഗസേബിൻറെ പൗത്രൻ അസീമുഷ് ഷാനിൻറെ പുത്രൻ ഫറൂഖ്സിയാറിന് ഒരു നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു. ഹുഗ്ലീ നദിയുടെ കിഴക്കേ തീരത്തുളള 33 ഗ്രാമങ്ങളും പടിഞ്ഞാറെ തീരത്തുളള 5 ഗ്രാമങ്ങളും പതിച്ചുകിട്ടണമെന്നതായിരുന്നു ആവശ്യം. പടിഞ്ഞാറെ തീരത്തുളള 5 ഗ്രാമങ്ങൾ സലീക്ക, ഹരീറ, കസ്സുന്ദ്യ, രാംകൃഷ്ണൊപൂർ, ബട്ടാർ, എന്നിവയായിരുന്നു. ഇവയുടെ ഇന്നത്തെ പേരുകൾ യഥാക്രമം സൽക്കിയ, ഹൗറ, കസുന്ദിയ, രാംകൃഷ്ണപൂർ, ബട്ടോർ എന്നാണ്. ഈ അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങളൊഴികെ മറ്റുളളതെല്ലാം അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. 
പ്ലാസ്സി യുദ്ധത്തിനുശേഷം ബംഗാൾ നവാബ് മിർ കാസിം, ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായി ഉടമ്പടി നടത്തി. ഇതു പ്രകാരം ഹൗറ ജില്ല മുഴുവനായും കമ്പനിയുടെ അധീനതയിലായി. 1787-ൽ ഹുഗ്ലി ജില്ല രൂപം കൊണ്ടു 1819-ൽ ഹൗറയും പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളും അതിനോടു ചേർക്കപ്പെട്ടു. 1843-ൽ ഹൗറ, ഹുഗ്ലി ജില്ലയിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തപ്പെട്ടു 1854-ൽ ഹൗറ റെയിൽവേ ടെർമിനസ് പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. വ്യവസായവൽക്കരണത്തിൻറെ ആദ്യപടിയായിരുന്നു ഇത്. 1855-ൽ ഗോതമ്പുപ്പൊടിക്കുന്ന മില്ലുകളും, 1870-കളിൽ ചണ മില്ലുകളും തുറക്കപ്പെട്ടു.. 1883-ൽ ഹൌറ ഷാലിമാർ റെയിൽവേ ലൈനും, ഷാലിമാർ ടെർമിനസും നിലവിൽ വന്നു. 1914 ആയപ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ പതിന്മടങ്ങ് വികസിക്കുകയും അതുകൊണ്ടുതന്നെ റെയിൽവേയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ ഹൗറയിൽ റെയിൽവേ പണിപ്പുര പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. ഇതോടനുബന്ധിച്ച് ഒട്ടനവധി ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങളും രംഗപ്രവേശം ചെയ്തു.. ഈ അനിയന്ത്രിത വ്യവസായവൽക്കരണം അനേകം ചേരിപ്രദേശങ്ങൾക്കും രൂപം കൊടുത്തു. ഇന്ന് ഹൗറ സ്റ്റേഷനും, ഹൗറ പാലവുമാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാന കാഴ്ചകൾ

ഗതാഗതം
ജനസംഖ്യ
ചരിത്രം
ഭരണനിർവ്വഹണം