പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർദ്ധത്തോടെ, അതുവരേയ്ക്കും കേരളത്തിലെ ഒരു പ്രബലശക്തിയായിരുന്ന നായർ സമുദായം സാമൂഹികമായി പിന്തള്ളപ്പെട്ടിരുന്ന, സാമ്പത്തികമായി അങ്ങേയറ്റം അധഃപതിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഭാഗമായി മാറിയിരുന്നു.കേരളത്തിലെ പടയാളി വിഭാഗവും ഒട്ടു മിക്ക രാജ/നാടുവാഴികളും നായന്മാർ ആയിരുന്നു. . എങ്കിലും നമ്പൂതിരിമാർ നായന്മാരെ ക്ഷത്രിയരായി അന്ഗികരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നു, മലയാളശൂദ്രർ എന്നു് വിശേഷിക്ക പെട്ടു, പക്ഷേ പല ഉപജാതികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സമുദായമായിരുന്നു അത്. ഇത്തരം ഭിന്നിപ്പുകൾക്കു പുറമേ, കാലഹരണപ്പെട്ട പല അനാചാരങ്ങളേയും മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു ഈ അധഃപതനത്തിനു കാരണം. എന്നാൽ അവരുടെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ പ്രശ്നം അന്നു നിലനിന്നിരുന്ന മരുമക്കത്തായവും അതുവഴിയുണ്ടായിരുന്ന പെൺവഴിയ്ക്കുള്ള പിൻതുടർച്ചാക്രമവും ആയിരുന്നു. കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ സ്വൈരം നശിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല,കുടുംബാംഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ഏറെക്കാലം നീണ്ടു നിന്നിരുന്ന സ്വത്തുതർക്കങ്ങളും അവയെ സംബന്ധിച്ച വ്യവഹാരങ്ങൾക്കു വേണ്ടി വന്നിരുന്ന ധൂർത്തമായ സാമ്പത്തികച്ചെലവുകളും ആ സമുദായത്തിന്റെ ദുരവസ്ഥയെ പാരമ്യത്തിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു. പ്രഭാവമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയ്ക്കോ സുശക്തമായ ഒരു സംഘടനക്കോ മാത്രമേ ഇനി ഈ സമുദായത്തെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന നിലവരെ സാഹചര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചേർന്നു.

ഇത്തരം ഒരു സാഹചര്യത്തിലാണ് നായർ സമുദായത്തിൽ ജനിച്ച സന്യാസിയും സാമൂഹ്യപരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്ന ചട്ടമ്പി സ്വാമികൾ സ്വസമുദായത്തിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയതു്. നായന്മാരുടെ സാമൂഹികാവബോധത്തെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു് സ്വന്തം സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചു് അവരെ ബോധവൽക്കരിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ജാതിക്കിടയിലെ ഉൾജാതിപ്പിരിവുകൾ, ദമ്പതികളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കു പ്രസക്തിയില്ലാതെ കാരണവന്മാർ തീരുമാനിക്കുന്ന പുടവ കൊട, താലികെട്ടുകല്യാണം, തിരണ്ടുകുളിക്കല്യാണം മുതലായ ദുരാചാരങ്ങളെ അദ്ദേഹം അപലപിച്ചു.

ഇത്തരം ഉദ്ഘോഷണങ്ങളുടെ ആദ്യപ്രതിഫലനങ്ങളായിരുന്നു 1886-ൽ ഉണ്ടായ മലയാളി സഭയും 1905-ൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച കേരളീയ നായർ സമാജവും. സി. കൃഷ്ണപിള്ളയായിരുന്നു കേരളീയനായർ സമാജത്തിന്റെ ആദ്യസെക്രട്ടറി. സമുദായപരിഷ്കരണത്തിനു വേണ്ട ചില നയരേഖകൾ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ഏതാനും വാർഷികയോഗങ്ങൾ പല പ്രദേശങ്ങളിലായി നടത്തുകയും ചെയ്തുവെങ്കിലും, അതിലപ്പുറം നായന്മാരുടെ നന്മയ്ക്കും പുരോഗതിയ്ക്കും വേണ്ടി ക്രിയാത്മകമായ ഒന്നും ഈ സംഘടന ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന അഭിപ്രായം വ്യാപകമായി.

ഇതിനെത്തുടർന്നു് 1090 തുലാം 15നു് (1914 ഒക്ടോബർ 31) പതിനാലു യുവാക്കന്മാർ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ ഒത്തുകൂടി. മന്നത്തു പത്മനാഭന്റെനേതൃത്വത്തിൽ ഈ യോഗം രൂപീകരിച്ച സംഘടനയാണു് നായർ സമുദായ ഭൃത്യജനസംഘം. പൂനെയിൽ അക്കാലത്തു് ഗോപാലകൃഷ്ണ ഗോഖലെസ്ഥാപിച്ചിരുന്ന 'സർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റി' എന്ന സംഘടനയുടെ അതേ ചുവടു പിടിച്ചായിരുന്നു ഈ സംഘടനയുടേയും രൂപീകരണം. ചങ്ങനാശ്ശേരി സെന്റ് ബർക്ക്സ്മാൻ സ്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന കെ. കേളപ്പൻ അതിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രസിഡണ്ടും മന്നത്തു പത്മനാഭൻ സെക്രട്ടറിയുമായി സ്ഥാനമേറ്റു. പനങ്ങോട്ട് കേശവപ്പണിക്കർ, നൈനാടത്ത് ത്രിവിക്രമ കൈമൾ, കാക്കനാട്ട് നാരായണപ്പണിക്കർ, പനയ്ക്കാട്ട് പരമേശ്വരക്കുറുപ്പ്, നാഗവള്ളിൽ കൊച്ചുകുഞ്ഞുകുറുപ്പ്, പടിഞ്ഞാറേ നെന്മേലിൽ കൃഷ്ണപ്പിള്ള, കൊറ്റനാട്ടിൽ പത്മനാഭപ്പിള്ള, പള്ളിപ്പുറം വി. നാരായണപ്പിള്ള, പൊതുവടത്ത് പത്മനാഭപ്പിള്ള, വാൽപ്പറമ്പിൽ വേലായുധൻ പിള്ള, കൊണ്ടൂർ കൃഷ്ണപ്പിള്ള, തളിയിൽ മാധവൻ പിള്ള എന്നിവരായിരുന്നു സൊസൈറ്റിയുടെ സ്ഥാപനത്തിൽ പങ്കുവഹിച്ച മറ്റു വ്യക്തികൾ.

സ്വത്തവകാശനിയമം
ചരിത്രം
മിശ്രഭോജനപ്രസ്ഥാനം
സംഘടന