അഹമ്മദ് തന്റെ പതിനേഴാമത്തെ വയസ്സിൽ വിദ്യാഭ്യാസമുപേക്ഷിച്ച് മുഴുവൻ സമയ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കിറങ്ങി. ഏഷ്യാറ്റിക്ക് ലാന്റ് ടെന്യൂർ ആന്റ് ഇന്ത്യൻ റെപ്രസന്റേഷൻ ആക്ട് നടപ്പിലാക്കുന്നതിനെതിരേയുള്ള സമരത്തിലാണ് അഹമ്മദ് ആദ്യമായി പങ്കെടുക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ വംശജർക്ക് പരിമിതമായ അധികാരങ്ങൾ മാത്രം നൽകുന്നതും, അവർ എവിടെ താമസിക്കണം എന്നുമൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു നിയമമായിരുന്നു അത്. ഈ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത രണ്ടായിരത്തോളം വരുന്ന സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അഹമ്മദ്, പ്രക്ഷോഭത്തെത്തുടർന്ന് സമരക്കാരെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും, ഡർബൻ ജയിലിലടക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു മാസത്തോളം അഹമ്മദ് ഈ ജയിലിൽ തടവുശിക്ഷയനുഭവിച്ചു. പോലീസിന്റെ പക്കൽ അഹമ്മദ് തന്റെ ജനനതീയതി തെറ്റായി ആണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്, തന്നെ പ്രായപൂർത്തിയാവാത്തവരുടെ കൂടെ ചേർക്കാതിരിക്കാനായിരുന്നു ഇത്. ജയിൽ ശിക്ഷക്കുശേഷം പുറത്തു വന്ന അഹമ്മദ് മുഴുവൻ സമയ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനായി മാറുകയും, പിന്നീട് ട്രാൻസ്വാൾ ഇന്ത്യൻ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്സിന്റെ സെക്രട്ടറി ജനറലായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

വിറ്റ്വാട്ടർസാൻഡ് സർവ്വകലാശാലയിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കേ, ബെർലിനിൽ വെച്ചു നടന്ന വേൾഡ് യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്സിൽ ട്രാൻസ്വാൾ ഇന്ത്യൻ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് അഹമ്മദ് പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി. ഈ കോൺഗ്രസ്സിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ സംഘത്തെ നയിച്ചത് അഹമ്മദായിരുന്നു. പിന്നീട് ഏതാണ്ട് ഒമ്പതു മാസക്കാലം, അഹമ്മദ് ബുഡാപെസ്റ്റിലുള്ള വേൾഡ് ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ഡെമോക്രാറ്റിക്ക് യൂത്ത് എന്ന സംഘടനയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.

1950കളിൽ അഹമ്മദ് ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ നേതാക്കളായ നെൽസൺ മണ്ടേല, വാൾട്ടർ സിസുലു തുടങ്ങിയവരുമായി കൂടിച്ചേർന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ട്രീസൺ വിചാരണയിൽപ്പെട്ട് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്ന 156 പേരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അഹമ്മദ് കത്രാദ. 1956 മുതൽ 1961 വരെ ജയിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിച്ചുവെങ്കിലും, പിന്നീട് ഇവർ കുറ്റക്കാരല്ലെന്നു കണ്ട് കോടതി ശിക്ഷ റദ്ദാക്കുകയായിരുന്നു. 1960 ൽ വർണ്ണവിവേചനത്തിനെതിരേയുള്ള എല്ലാ മുന്നേറ്റങ്ങളും നിരോധിച്ചപ്പോൾ, അഹമ്മദ് തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നുവെങ്കിലും, അത് പിന്നീട് വീട്ടു തടങ്കലിലേക്കെത്തുകയായിരുന്നു. 1963 ൽ അദ്ദേഹം ഒളിവിൽപോവുകയും, അവിടെയിരുന്നാണ് തന്റെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടു പോയത്.

രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം
ജയിൽ ജീവിതം
റിവോണിയ വിചാരണ
ശേഷം കാലം