ആധുനികജനിതകശാസ്ത്രത്തിന് അടിസ്ഥാനമിടുകയും പരിപോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യപ്പെട്ട കാലയളവാണ് ഇത്. 1902ൽ കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വാൾട്ടർ എസ്. സട്ടൺ ക്രോമസോമുകളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി നടത്തിയ പഠനങ്ങളാണ് പിന്നീട് ജീനുകളുടെ ക്രോമസോമുകളിലെ സാന്നിദ്ധ്യത്തെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവന്നത്. പഴയീച്ച (ഡ്രോസോഫില മെലനോഗാസ്റ്റർ)യിൽ തോമസ് ഹണ്ട് മോർഗൻ നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ജനിതകശാസ്ത്രവളർച്ചയ്ക്ക് പുതിയ മാനങ്ങൾ നൽകി. എക്സ്, വൈ ക്രോമസോമുകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം, ലിംഗനിർണ്ണയപ്രക്രിയ എന്നിവ അവതരിപ്പിച്ചത് നെറ്റീ മരിയ സ്റ്റീവനൻസ്, മോർഗൻ എന്നിവരാണ്. 1913 ൽ ആൽഫ്രഡ് സ്റ്റെർട്ടിവാൻറ് പഴയീച്ചയിൽ ആദ്യത്തെ ജനിതകമാപ്പ് തയ്യാറാക്കിയത് ക്രോമസോമുകളിൽ ജീനുകളുടെ ലീനിയാർക്രമം തെളിയിച്ചു. 
ജനിതകശാസ്ത്രത്തിലെ അനന്യപദങ്ങളായ എഫ് 1, എഫ് 2, ഹോമോസൈഗോട്ട്, ഹെറ്ററോസൈഗോട്ട്, അല്ലീലോമോർഫ് എന്നിവ ബ്രിട്ടീഷ് ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്ല്യം ബേറ്റ്സന്റെ സംഭാവനകളാണ്. 1905 ൽ ജനിതകശാസ്ത്രം എന്ന പദം സൃഷ്ടിച്ചതും ഇദ്ദേഹമാണ്. ഡാനിഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്ഹെം ജൊഹാൻസൺ 1909 ൽ സംഭാവന നൽകിയ പദങ്ങളാണ് ഫീനോടൈപ്പ്, ജീനോടൈപ്പ്, ജീൻ എന്നിവ.
1860 മുതൽ 1900 വരെ
ചരിത്രം
1860 നു മുമ്പ്
1900 മുതൽ 1944 വരെ