ഈ നോവൽ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എലിസബെത് ക്രെയ്ഗ് എന്ന വനിതക്കാണ്. 1926-ൽ ജനീവ സന്ദർശനത്തിനിടയിൽ പരിചയപ്പെട്ട ഇവരുമായുള്ള സൗഹൃദം ഏഴു വർഷത്തോളം നീണ്ടു നിന്നു. 
അഞ്ചു രംഗങ്ങളുള്ള ഈ ഹാസ്യനാടകം 1926-ലാണ് സെലിൻ എഴുതിയത്, പക്ഷേ 1933-ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. സെലിൻ ഈയൊറ്റ നാടകമേ എഴുതിയിട്ടുള്ളു. ഡോക്റ്റർ ബർദാമു തന്നേയാണ് ഇതിലും കഥാപുരുഷൻ. നോവലിലെ പല അംശങ്ങളും നാടകത്തിലും ഉണ്ട്. ആഫ്രിക്കയിലെ ഫ്രഞ്ചു കോളണി വസതിയിലും, അമേരിക്കയിൽ ന്യൂയോർക്കിലെ സംഗീതസഭയിലും ജനീവയിലെ ലീഗ് ഓഫ് നേഷൻസിന്റെ ഓഫീസിലും, പാരിസിലുമായിട്ടാണ് കഥ നടക്കുന്നത്. 
മരണത്തിലേക്കായി നിർബന്ധമായും അടച്ചു തീർക്കേണ്ട തവണകളാണ് ജീവിതത്തിലെ ശാരീരികവും മാനസികവും സാമ്പത്തികവുമായ ആകുലതകൾ എന്ന് സെലീൻ ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ബാല്യം മുതൽ പേക്കിനാവുകളും ഭീതിദമായ മായക്കാഴ്ചകളും കഥാപുരുഷൻ ഫെർഡിനൻഡിനെ സദാ അലട്ടിയിരുന്നു. മുതിർന്ന് ഡോക്റ്ററായിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇവ ഫെർഡിനൻഡിനെ പിന്തുടരുന്നു. ഹാസ്യം പരിഹാസം നിന്ദ, അസഭ്യം മുറിഞ്ഞുപോയ വാചകങ്ങൾ, ശബ്ദലോപങ്ങൾ, മാറിമാറിവരുന്ന സ്ഥകാല സൂചനകൾ ഇവയൊക്കെ ഈ ആഖ്യാനശൈലിയുടെ പ്രത്യേകതകളായി പലരും വിലയിരുത്തുന്നു. 

ജൂതവിരോധമായിരുന്നു ഈ പ്രബന്ധങ്ങളുടെ പ്രമേയം. ഫ്രാൻസിന്റെ എല്ലാ ഭാഗ്യവിപര്യയങ്ങൾക്കും മൂലകാരണം ജൂതസമുദായമാണ് എന്നായിരുന്നു സെലിൻറെ വാദം. പകയും വിദ്വേഷവും വളർത്തുമായിരുന്ന ഈ ലേഖനങ്ങൾ 1939-ൽ താത്കാലികമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. പക്ഷെ 1941-42ൽ വിഷി ഭരണകാലത്ത് വിലക്കുകൾ നീക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ വീണ്ടും പുറത്തിറങ്ങി. ഇവ പുനഃ പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ട എന്ന 1945-ൽ സെലിൻ തീരുമാനിച്ചു. സെലിന്റെ മരണാനന്തരം ഭാര്യ ലൂസെറ്റും ഇതേ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.
ഇതിലും കഥാപുരുഷൻ ഡോക്റ്റർ ഫെർഡിനൻഡു തന്നെ. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റ് ലണ്ടനിൽ അഭയം തേടിയ ഫ്രഞ്ചു പട്ടാളക്കാരൻ.യുദ്ധം താറുമാറാക്കിയ ജീവിതത്തിന് ലണ്ടനിലെ അധോലോകത്തിൽ അർഥം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ രണ്ടാംഭാഗം, ലണ്ടൻ ബ്രിഡ്ജ് (Le Pont de Londres − Guignol's band II 1964 മരണാനന്തര പ്രസിദ്ധീകരണം) (en.London Bridge: Guignol's Band II 1995) സെലിന്റെ മരണാനന്തരം 1964ലാണ്- പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്

ജനനം, ബാല്യം
പ്രധാന കൃതികൾ
ആഖ്യാനശൈലി
ഉള്ളടക്കം- ഹതാശ, ജൂതവിരോധം