ഫോഗോയുടെ കിഴക്ക് ഭാഗം 73,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് സമുദ്രത്തിൽ തകർന്നുവീണു, 170 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ സുനാമി സൃഷ്ടിച്ച് അടുത്തുള്ള ദ്വീപായ സാന്റിയാഗോയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. 

ഹെൻ‌റി നാവിഗേറ്ററിനും പോർച്ചുഗീസ് കിരീടത്തിനും വേണ്ടി ജെനോവസ് ക്യാപ്റ്റൻ അന്റോണിയോ ഡി നോളി 1460 ൽ ഫോഗോയെ കണ്ടെത്തി. ഇത് 1598 മാപ്പിൽ "I. ഡി ഫോഗോ" ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 1470 നും 1490 നും ഇടയിൽ പോർച്ചുഗീസുകാർ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ കേപ് വെർഡെയിലെ രണ്ടാമത്തെ ദ്വീപാണ് ഫോഗോ, സിഡേഡ് വെൽഹയ്ക്ക് ശേഷം കേപ് വെർഡെയുടെ രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും പഴയ പട്ടണമായ സാവോ ഫിലിപ്പെ ഇവിടെ ആണ് . 

1680, 1725, 1857, 1951, 1995, 2014–15 കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഫോഗോ അഗ്നിപർവ്വതം ഉച്ചിയിൽ നിന്നും അരികിലെ വിള്ളലുകളിൽ നിന്നും പതിവായി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. 1680 ലെ പൊട്ടിത്തെറി ദ്വീപിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ചാരത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു, ഇത് നിരവധി നിവാസികൾ അടുത്തുള്ള ബ്രാവ ദ്വീപിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരായി. 

ഫോഗോ വരൾച്ചയ്ക്കും ക്ഷാമത്തിനും ഇരയാകുന്നു. വേനൽക്കാലത്ത് മഴ അപര്യാപ്തമായ വർഷങ്ങളിൽ, പല നിവാസികളും പട്ടിണി മൂലം ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. 18, 19 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഇത് പലതവണ സംഭവിച്ചു, 1941 നും 1943 നും ഇടയിൽ, ദ്വീപിലെ ജനസംഖ്യയുടെ 31% പേർ മരിച്ചു. 

1992 ജനുവരി വരെ ദ്വീപ് ഒരൊറ്റ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയായിരുന്നു, അതിനെ നാല് ഇടവകകളായി വിഭജിച്ചു. തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മൂന്ന് ഇടവകകൾ സാവോ ഫിലിപ്പിന്റെ പുതിയ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ ചേർന്നു, വടക്കുകിഴക്കൻ ഇടവകയായ നോസ സെൻഹോറ ഡാ അജുഡ മോസ്റ്റീറോസിന്റെ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയായി . സാന്താ കാറ്ററീന ഡോ ഫോഗോയുടെ ഇടവക 2005 ൽ സാവോ ഫിലിപ്പിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി, സാന്താ കാറ്ററിന ഡോ ഫോഗോ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയായി. 

ചരിത്രം
കാലാവസ്ഥ
ജനസംഖ്യ
ഗതാഗതം