'ഭൂമിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നല്ലതും വിശുദ്ധമായതുമായ എല്ലാത്തിനെയും കൊള്ളയടിക്കുകയും മലിനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മുഖ്യ ഇടങ്ങളാണ് നഗരങ്ങൾ' എന്ന നിലയിൽ മിക്കവാറും എല്ലാ പരിസ്ഥിതി സമരങ്ങളും നഗരവിരുദ്ധ വികാരമാണ് ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് (ഇപ്പോഴും അത് തുടരുകയുമാണ്) എന്ന് ഡേവിഡ് ഹാർവി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ അത്തരത്തിലുള്ള വീക്ഷണം പൂർണമായും പ്രകൃതിയുടെ ഒരു പ്രത്യേക രൂപത്തെ മാത്രമേ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുള്ളു. പാരിസ്ഥിതിക പ്രക്രിയയിൽ നഗരങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യവും പാരിസ്ഥിതിക പ്രദേശം എന്ന നിലയിൽ അവരുടെ തന്നെ അവകാശങ്ങളും പ്രകൃതിയോടുള്ള നിരവധിയാൾക്കാരുടെ അനുഭവങ്ങളും ഇവിടെ അവഗണിക്കപ്പെടുകയാണ്.

എന്നാലതേസമയം നഗരത്തിനുള്ളിലും നഗരവും ഗ്രാമവും തമ്മിലുള്ള പദാർത്ഥ പ്രവാഹത്തെ യോജിപ്പിക്കുന്ന നഗര രാഷ്ട്രീയ പാരിസ്ഥിതികത എന്ന നിലയിൽ നഗരങ്ങളെ പരിസ്ഥിതി ഇടങ്ങളായാണ് എറിക് ഷ്യാങ്‌ദോ (Erik Swyngedouw) പോലുള്ള സൈദ്ധാന്തികർ സൈദ്ധാന്തീകരിക്കുന്നത്.

സുസ്ഥിര നഗരങ്ങൾ (Sustainable cities)
നഗര രാഷ്ട്രീയ പാരിസ്ഥിതികത (Urban Political Ecology)
മനുഷ്യാദ്ധ്വാനവും പ്രകൃതിയും
മണ്ണപഹരണവും കാർഷിക വിപ്ലവങ്ങളും (Soil exhaustion and agricultural revolutions)