പീഡനകാലത്തെ സംഭവങ്ങൾ കാർത്തേജിലെ സഭയിൽ ചിന്താക്കുഴപ്പവും വിഭജനവും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. പീഡനം ഭയന്ന് ക്രിസ്തീയവിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചവർ വിശ്വാസിസമൂഹത്തിൽ മടങ്ങിവരാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ അവരെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്ന കാര്യത്തിൽ അഭിപ്രായൈക്യം ഇല്ലാതിരുന്നതാണ് പ്രശ്നമായത്. വിശ്വാസത്യാഗം പൊറുത്ത് കൈവയ്പിലൂടെ അവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ തങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്ന് ചില വിശ്വാസപ്രഘോഷകർ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ വിഷയത്തിൽ സിപ്രിയൻ സ്വീകരിച്ച നിലപാട് കൂടുതൽ കർക്കശമായിരുന്നു. സഭാസമൂഹത്തിൽ വിശ്വാസത്യാഗികളുടെ പുനഃപ്രവേശം പരസ്യമായ കുറ്റസമ്മതത്തിനു ശേഷമുള്ള പുനർജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അനുവദിക്കാനാകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം നിഷ്കർഷിച്ചു. അതിന് അനുവാദം നൽകാൻ മെത്രാനു മാത്രമേ അധികാരമുള്ളു എന്നും സിപ്രിയൻ കരുതി. സ്വയം വിശ്വാസത്യാഗം നടത്തിയ പുരോഹിതന്മാർ നൽകുന്ന ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനു സാധുതയില്ലെന്നും സിപ്രിയൻ വദിച്ചു. പീഡനങ്ങൾക്കിടയിൽ വിശ്വാസത്തിൽ പതറാതെ നിന്ന പുരോഹിതന്മാർ നൽകുന്ന ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനു മാത്രം അദ്ദേഹം സാധുത കല്പിച്ചു. 

സിപ്രിയന്റെ ഈ നിലപാട് അംഗീകരിക്കാൻ റോമിലെ മെത്രാനായിരുന്നു സ്റ്റീഫൻ വിസമ്മതിച്ചത് റോമും അദ്ദേഹവുമായി സംഘർഷത്തിനു കാരണമായി. വിശ്വാസത്യാഗികളുടെ പുനഃപ്രവേശം പുനർജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ സാധ്യമാവൂ എന്ന സിപ്രിയന്റെ വാദം പിൽക്കാലങ്ങളിൽ ഉത്തരാഫ്രിക്കയിലെ ക്രിസ്തീയ വിഭാഗമായ ഡോണാറ്റിസ്റ്റുകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വിഖ്യാത ക്രിസ്തീയചിന്തകൻ അഗസ്റ്റിന്റേയും മറ്റും പിന്തുണയോടെ, ക്രിസ്തീയമുഖ്യധാര അതു തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

കുറിപ്പുകൾ
വിശ്വാസത്യാഗികൾ
പരിവർത്തനം
മെത്രാന്റെ അധികാരം