സ്വതന്ത്രദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതായി തനിക്കു തോന്നിയ ദൈവാശ്രയബോധത്തെ പുനരുദ്ധരിക്കാൻ ബാർട്ട് ശ്രമിച്ചു. ദൈവം ദൈവത്തിന്റെ മാത്രം ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ വിഷയമാണെന്നും ബൈബിളിലെ വെളിപാടുകൾ ദൈവത്തിന്റെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തലാണെന്നും ബാർത്ത് വാദിച്ചു. സ്വന്തം ധ്യാനത്തിലൂടെ ദൈവത്തെ അറിയാൻ അശക്തരായ മനുഷ്യർക്ക് ബൈബിളിലൂടെയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഈ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തൽ മാത്രമാണ് ആശ്രയമായുള്ളത്. റോമാക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രചനയിൽ ബാർട്ട്, ദൈവത്തിന്റെ വിധിയേയും കൃപയേയും കുറിച്ച് വാചാലനായി. മൗലികമായ തിന്മകൾ മനുഷ്യന്റെ സ്വയംഭരണവും സ്വയം‌പര്യാപ്തതാഭാവവുമാണെന്ന് അതിൽ അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. അടിസ്ഥാനപരമായ പരിഹാരം ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയം അംഗീകരിക്കുകയെന്നതാണ്. മനുഷ്യന് ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധമല്ല, ദൈവവുത്തിന് മനുഷ്യനുമായുള്ള ബന്ധമാണ് വിഷയമാകേണ്ടത്. മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ദൈവത്തിനുള്ള സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചെന്നതിനു പകരം ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനമെന്തെന്നാകണം അന്വേഷണം. മനുഷ്യനും ദൈവത്തിനും ഇടയിലുള്ള വിടവിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, യേശുവിലൂടെ ദൈവം സ്വയം മനുഷ്യന് വെളിപ്പെടുത്തി.

മാനവികതാവാദവും, ആധുനികതയും മനുഷ്യന്റെ പാപാവസ്ഥയേയും മനുഷ്യനും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള വിടവിനേയും അവഗണിക്കുന്നു. ദൈവം ഒരിക്കലും ഒരിടത്തും ലോകമായിത്തീരുന്നില്ല; ലോകം ദൈവവുമായിത്തീരുന്നില്ല. ദൈവവും ലോകവും പരസ്പരം ചേർച്ചയില്ലാത്തതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ നിരുപമത്വം മതസിദ്ധാന്തമോ, തത്ത്വചിന്തയുടെ കണ്ടെത്തലോ അല്ല; ദൈവവെളിപാടാണ് അതിനടിസ്ഥാനം. വെളിപാട് ദൈവത്തിന്റെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തലാണ്. ദൈവികദാനമായ വിശ്വാസത്തിലൂടെ മാത്രമേ അതിൽ എത്തിച്ചേരാനോക്കൂ. മനുഷ്യചിന്ത ദൈവികസത്യവുമായി ചേർന്നു പോകാത്തതിനാൽ, സൈദ്ധന്തികദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന് സ്വന്തം നിലപാടുകളെ തത്ത്വചിന്തയുടെ മുൻപിൽ ന്യായീകരിക്കാൻ ബാദ്ധ്യതയൊന്നുമില്ല. "വിശ്വാസത്തിന് അവിശ്വാസവുമായി സം‌വദിക്കാനാവില്ല, അതിനോട് പ്രസംഗിക്കാനേ കഴിയൂ" എന്ന് ബാർട്ട് വാദിച്ചു.

യുദ്ധാനന്തരം
"തെരഞ്ഞെടുപ്പ്"
ഷാർലറ്റുമായുള്ള ബന്ധം
ദൈവവെളിപാട്