ഒൻപതാം പീയൂസിന്റെ വാഴ്ചയിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭവം അതിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ, കലുഷമായ രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യങ്ങളിൽ റോമിൽ നടന്ന സഭാനേതാക്കന്മാരുടെ സമ്മേളനം ആയിരുന്നു. പിന്നീടതിന് അത് "ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ്" എന്നു പേരുകിട്ടി. സമ്മേളനത്തിന്റെ പരിഗണനാവിഷയങ്ങളായി അദ്യം ഒട്ടേറെ വിഷയങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. വിശ്വാസികളുടെ ഐക്യം, ദൈവാരാധനയുടെ പ്രാധാന്യം, മനുഷ്യരുടെ നിത്യരക്ഷ, സന്യാസികളും സന്യാസേതരരുമായ വൈദികർക്കിടയിലെ അച്ചടക്കം, സഭാനിയമങ്ങളുടെ പാലനം, ക്രിസ്തീയയുവാക്കളുടെ നവീകരണവും പരിശീലനവും എന്നിവയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഫ്രാൻസും ജർമ്മനിയും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതമൂലമുണ്ടായ യുദ്ധഭീഷണിയും, മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള ഒൻപതാം പീയൂസിന്റെ തിടുക്കവും മൂലം ഇതരവിഷയങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുകയും അപ്രമാദിത്വത്തിനു മാത്രം പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 

മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം അഥവാ തെറ്റാവരത്തെ വിശ്വാസസത്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ പേരിലാണ് ഈ സമ്മേളനം ഇന്നറയിപ്പെടുന്നത്. ദൈവികവെളിപാടിനേയോ അതുമായി ഗാഢബന്ധമുള്ളതോ ആയ വിഷയങ്ങളേയോ സംബന്ധിച്ച് സാർവത്രികസഭയെ പ്രബോധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പരമാദ്ധ്യക്ഷനായ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക്, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ തെറ്റുപറ്റുക സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് മാർപ്പാപ്പയുടെ അപ്രമാദിത്വം ഏതാണ്ട്. സൂനഹദോസിലെ മെത്രാന്മാരിൽ 200-ഓളം പേർ പ്രഖ്യാപനത്തെ എതിർത്തിരുന്നെങ്കിലും മാർപ്പാപ്പയുടെ ചായ്‌വ് എങ്ങോട്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ, ചർച്ചകളിൽ എന്തു തീരുമാനമാണുണ്ടാവുകയെന്ന് മുന്നേ വ്യക്തമായിരുന്നു. സൂനഹദോസിന്റെ ചർച്ചയുടെ പശ്ചാത്തലവും പരിണാമവും ഒരു ചരിത്രകാരൻ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:-

സൂനഹദോസ്, അപ്രമാദിത്വം
"അബദ്ധങ്ങളുടെ സിലബസ്"
പലായനം, മടക്കം
പശ്ചാത്തലം