കാഫ്കയുടെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്കും ചിന്താലോകത്തിലേക്കും വെളിച്ചം വീശുന്ന വിലപ്പെട്ട രേഖയാണ് 1910-നും മരണത്തിന്റെ തലേവർഷമായ 1923-നും ഇടയ്ക്ക് അദ്ദേഹം എഴുതിയിരുന്ന ഡയറി. പലവക അഭിപ്രായങ്ങളും ദൈനംദിനജീവിതത്തിൽ നിന്നുള്ള വർത്തമാനങ്ങളും ദാർശനികമാനമുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും സ്വപ്നവർണ്ണനകളും കഥകൾക്കുള്ള ആശയങ്ങളും എല്ലാം അവയിൽ ഇടകലർന്നു കാണാം. കാഫ്കയുടെ ചിന്തയുടേയും മനോനിലയുടേയും ചിത്രം നിഴലിക്കുന്ന ഈ കുറിപ്പുകളിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ പല പ്രസ്താവനകളും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. എഴുത്തു വഴിമുട്ടി നിന്നപ്പോൾ, സർഗ്ഗവാസനയെ വീണ്ടും ഉണർത്താനായി 1910-ൽ കാഫ്ക കണ്ടേത്തിയ വഴിയാണ് ഡയറിയെഴുത്ത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന രചനകളുടെയെല്ലാം പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഡയറിയിലെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ കാണാം. എഴുതിയവയോ എഴുതാൻ പോകുന്നവയോ ആയ പല കൃതികളും ഇവയിൽ ദീർഘമായി വിശകലനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഡയറിയുടെ പുറങ്ങളിൽ തെളിയുന്ന കാഫ്ക, ബന്ധുമിത്രാദികളിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ വിഷാദഭരിതനും രോഗാതുരനുമായൊരു മനുഷ്യനാണ്. ഇത് അയാളെ പല പുതിയ ബന്ധങ്ങളിലേയ്ക്കും തള്ളിവിടുന്നെങ്കിലും അവയും പരാജയത്തിൽ കലാശിക്കുന്നു. ഈവിധമൊരു ചിത്രം കാഫ്കയുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ കഥകളിൽ കാഫ്ക പലപ്പോഴും പ്രകടിപ്പിക്കാറുള്ള ഫലിതബോധവും, മനഃലഘുത്വവും, സുഹൃത്തുക്കളേയും പരിചയക്കാരേയും സംബന്ധിച്ച സുന്ദരസ്മരണകളും മറ്റും ഡയറികളിൽ കാണുന്നില്ല. ഡയറിയിൽ കാണുന്ന ആകാംക്ഷതകളും ആകുലതകളും, പൊതുവായനയ്ക്കുള്ള ഒരു രചനയ്ക്കല്ല സ്വകാര്യപത്രികയ്ക്കാണ് ചേരുക.

ദീർഘകഥകൾ
അന്ത്യം
ഉറ്റവരുടെ ഗതി
ഡയറി