മുസ്ലിംങ്ങൾക്കിടയിൽ തർക്കത്തിലുള്ള വിഷയമാണു തൌഹീദ് വിഭജനം. ചില മുസ്ലിം വിഭാഗങ്ങൾ തൌഹീദിന് വിഭജനമില്ല എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഇസ്ലാമിലെ പുതിയ വിഭാഗങ്ങൾ തൌഹീദ് വിഭജിച്ചാണു പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
തൌഹീദിന് വിഭജനമില്ല എന്ന വിഭാഗങ്ങളുടെ നിർവചനപ്രകാരം അള്ളാഹുവിന്റെ നിരാശ്രയത്വം അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം പര്യാപ്തത എന്ന സവിഷേതയിൽ ആരെങ്കിലും കൂറ് കാരനെ ആരോപിക്കുമ്പോളാണു അത് അള്ളാഹുവിനുള്ള തൌഹീദിന് വിരുദ്ധമാകുന്നുള്ളൂ. അതായത് സ്വമദിയത്തിന്റെ സവിശേഷതകളില്ലാത്ത, അള്ളാഹുവല്ലാത്ത ആശ്രയങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നത് തൌഹീദിന് വിരുദ്ധമല്ല. 
അറിവുള്ളവൻ, കഴിവുള്ളവൻ, കേൾക്കുന്നവൻ, കാണുന്നവൻ തുടങ്ങിയ അള്ളാഹുവിന്റെ വിശേഷണങ്ങളാണ്. അത് അള്ളാഹുവിന് അംഗീകരിച്ച്കൊടുക്കുന്നതാണ് തൌഹീദ്. എന്നാൽ മറ്റൊരു അറിവുള്ളവനോ കഴിവുള്ളവനോ കേൾക്കുന്നവനോ കാണുന്നവനോ ഇല്ലന്നെല്ല ഇതിനർഥം. മേൽ വിശേഷണങ്ങളില്ലെല്ലാം അള്ളാഹു സ്വമദാണ്. സ്വയം പര്യാപ്തനാണു. സ്വയം പര്യാപ്തതയിലധിഷ്ടിതമാംവിധം ഈ വിശേഷണങ്ങൾ മറ്റാർക്കുമില്ലെന്ന വിശ്വാസമാണ് തൌഹീദിന്റെ അന്തഃസത്ത.
അബുൽ ഖാസിം അത്തമീമി(റ) പറയുന്നു: "അള്ളാഹുവിന്റെ ഏകത്വത്തേ അംഗീകരിക്കുകയെന്നാൽ സത്തയിലും വിശേഷണത്തിലും അവൻ ഏകനാണെന്നും അവന് തുല്യനോ സദ്യശനോ ഇല്ലെന്നും വിശ്വസിക്കലാകുന്നു"

ഇതിൽ നിന്നും നമ്മുക്ക് വ്യക്തമാകുന്നത്


തൗഹീദ് വിഭജന വിഭാഗങ്ങളുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം തൗഹീദ് അടിസ്ഥാനപരമായി രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ‘കുഫ്ർ ബി ത്വാഗൂത്ത്‘ അഥവാ "വ്യാജദൈവങ്ങളെ നിഷേധിക്കുക" എന്നതാണ്‌ അതിന്റെ പ്രഥമ അടിസ്ഥാനം. അത് പൂർത്തിയായാൽ ഉണ്ടാകേണ്ടത് ‘ഈമാൻ ബില്ലാഹ്‘ അഥവാ "അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്‌'. വ്യാജ ദൈവങ്ങളെ നിഷേധിക്കാതെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം പൂർത്തീകരിക്കനാവില്ലെന്ന് ഖുർആൻ 16:36, 2:256 തുടങ്ങിയവയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 

തൗഹീദിന്‌ നിരവധി വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.

തൗഹീദുൽ ഉലൂഹിയ്യ (ആരാധനയിലെ ഏകത്വം)
തൗഹീദ് വിഭചനം
തൗഹീദുൽ അസ്മാഇ വസ്വിഫാത് (നാമ വിശേഷണങ്ങളിലെ ഏകത്വം)
തൗഹീദുൽ ഹാകിമിയ (പരമാധികാരത്തിലുള്ള ഏകത്വം)