സൗരയൂഥേതരഗ്രഹ കണ്ടെത്തലുകളിൽ വച്ച് പിന്നീട് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തേത് പുറത്തുവന്നത് 1988-ലാണ്‌. കനേഡിയൻ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരായ ബ്രൂസ് കാംബെൽ, ജി.എ.എച്ച്. വാക്കർ, എസ്. യാങ്ങ് എന്നിവർ ആരീയപ്രവേഗനിരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗാമ സീഫി നക്ഷത്രത്തിനുചുറ്റും ഒരു ഗ്രഹം പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നുണ്ടാകാമെന്ന് കണ്ടെത്തി. ആ സമയത്തെ നിരീക്ഷണോപകരണങ്ങളുടെ പരിധിയിലായിരുന്നു ഈ നിരീക്ഷണങ്ങളുടെ സ്ഥാനം എന്നതിനാൽ ജ്യോതിശാസ്ത്രലോകം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞും സംശയത്തോടെയാണ്‌ ഈ വാദങ്ങളെ വീക്ഷിച്ചത്. ഗ്രഹങ്ങളെന്ന് കരുതപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ വലിപ്പമുള്ള തവിട്ടുകുള്ളന്മാരാകാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും തൊട്ടടുത്ത വർഷം നടന്ന നിരീക്ഷണങ്ങൾ ഗാമ സീഫിക്കു ചുറ്റും ഒരു ഗ്രഹം പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന വാദത്തിന്‌ കൂടുതൽ ബലമേകി. 1992-ൽ നടന്ന തുടർപഠനങ്ങൾ പക്ഷേ സംശയങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഒടുവിൽ 2002-ൽ കൂടുതൽ മികച്ച രീതികളുടെ സഹായത്തോടെയാണ്‌ ഗ്രഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

1992-ൽ റേഡിയോ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരായ അലക്സാൻഡർ വോൾഷ്ടാൻ, ഡേൽ ഫ്രെയിൽ എന്നിവർ മറ്റൊരു പൾസാറായ PSR 1257+12ന് ചുറ്റും ഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയ വിവരം പുറത്തുവിട്ടു. ഈ കണ്ടെത്തൽ വളരെ വേഗം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. സൗരയൂഥേതരഗ്രഹങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ നിരീക്ഷണമായി സാധാരണ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് PSR 1257+12 ന്റെ ഗ്രഹങ്ങളെയാണ്. പൾസാർ രൂപീകരണത്തിന് കാരണമായ സൂപ്പർനോവയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നാകാം ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടത്. ഇവ സൂപ്പർനോവാസ്ഫോടനത്തെ അതിജീവിച്ച വാതകഭീമൻ ഗ്രഹങ്ങളുടെ കാമ്പുകളായിരിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

1995 ഒക്ടോബർ 6ന് ജനീവ സർവകലാശാലയിലെ മൈക്കൽ മേയർ, ദിദിയേർ കെലോസ് എന്നിവർ ഒരു മുഖ്യശ്രേണിനക്ഷത്രത്തിന് (51 പെഗാസി) ചുറ്റും ഗ്രഹം പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നതായുള്ള ആദ്യത്തെ കണ്ടെത്തൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. Observatoire de Haute-Provence ൽ വച്ച് നടന്ന ഈ കണ്ടെത്തൽ സൗരയൂഥേതരഗ്രഹങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽ ഒരു പുതുയുഗത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു. ഉയർന്ന റെസല്യൂഷൻ സ്പെക്ട്രോസ്കോപി ഉൾപ്പെടെയുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യകളിലെ മുന്നേറ്റങ്ങൾ സൗരയൂഥേതരഗ്രഹങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തലുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കാൻ കാരണമായി. മാതൃനക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഗുരുത്വാകർഷണഫലമായുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ ഇതുവഴി സാധിച്ചു. ഗ്രഹങ്ങൾ ഡിസ്കിനുമുന്നിലൂടെ ചലിക്കുന്ന സമയത്ത് നക്ഷത്രത്തിന്റെ ദൃശ്യപ്രഭയിലുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസം നിരീക്ഷിക്കുന്നതുവഴിയാണ് ചില സൗരയൂഥേതരഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്താനായത്.

2019 ഡിസംബർ 5 വരെ നാസ എക്സോപ്ലാനറ്റ് ആർക്കൈവിൽ 4104 ഗ്രഹങ്ങൾ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.. ഒന്നിലേറെ ഗ്രഹങ്ങളുള്ളതായി കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ വ്യവസ്ഥ PSR 1257+12 ആയിരുന്നു. ഉപ്സിലോൺ ആൻഡ്രോമിഡേ ആണ് ഒന്നിലേറെ ഗ്രഹങ്ങളുള്ളതായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ മുഖ്യശ്രേണിനക്ഷത്രം. 2019 മേയ് 17 വരെ 639 ബഹുഗ്രഹവ്യവസ്ഥകളെ കണ്ടെത്താനായിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പൾസാറുകളെ പരിക്രമണം ചെയ്യുന്ന നാല് പൾസാർ ഗ്രഹങ്ങളെയും ഇതുവരെ നിരീക്ഷിക്കാനായിട്ടുണ്ട്. നക്ഷത്രങ്ങൾക്കുചുറ്റുമുള്ള ഡിസ്കുകളുടെ ഇൻഫ്രാറെഡ് നിരീക്ഷണങ്ങൾ ലക്ഷക്കണക്കിന് നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥകളിൽ ധൂമകേതുക്കളുള്ളതിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

ആദ്യകാല അവകാശവാദങ്ങൾ
നിരീക്ഷണചരിത്രം
സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടവ
സൗരയൂഥേതരഗ്രഹങ്ങളെ കണ്ടെത്തുന്ന രീതികൾ