റബർ മരത്തിന്റെ പട്ട(പുറം തൊലി)യിൽ നിയന്ത്രിതമായി മുറിവേല്പ്പിച്ച് അതിന്റെ കറ എടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്‌ ടാപ്പിങ്ങ് എന്ന് പറയുന്നത് . 
ഏകദേശം ഏഴുവർഷത്തോളം വളർന്ന റബ്ബർമരത്തിന്റെ തൊലിവെട്ടിയാണ് പാലെടുക്കുന്നത്. വിദഗ്ദ്ധനായ ടാപ്പിങ് തൊഴിലാളി, മരത്തിന്റെ തൊലി വെട്ടി ചെരിഞ്ഞ ഒരു ചാലുണ്ടാക്കുന്നു. ഇതിനായി വളഞ്ഞ ഒരു പ്രത്യേകതരം കത്തിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ ചാലിലൂടെ റബറിന്റെ പശ അഥവാ പാൽ ഊറീവരുന്നു. ഈ പശ ശേഖരിക്കുന്നതിന് ചാലിന്റെ താഴത്തെ അറ്റത്ത് ഒരു പാത്രം ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കും. പൊതുവേ ചിരട്ടയാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്. പൊതുവേ ടാപിങ് പ്രഭാതത്തിലാണ് നടത്താറുള്ളത്. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോഴേക്കും താഴെ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള പാത്രത്തിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന പാൽ വലിയ പാത്രങ്ങളിൽ പകർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ജൂൺ - സെപ്റ്റംബർ മാസങ്ങളിലാണ്‌ ടാപ്പിങ് നടത്തുന്നത്. ടാപ്പിങ്ങിന്‌ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട മരങ്ങൾക്ക്; ഒട്ടുബന്ധത്തിൽ നിന്നും 125 സെന്റീ മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ 50 സെന്റീ മീറ്റർ വണ്ണം ഉണ്ടായിരിക്കണം. തോട്ടത്തിലെ 50 ശതമാനം മരങ്ങളെങ്കിലും നിശ്ചിത വണ്ണം ഇല്ലെങ്കിൽ‍ ടാപ്പിങ്ങ് ലാഭകരമായിരിക്കില്ല. 50 സെന്റിമീറ്ററിൽ കുറഞ്ഞ വണ്ണത്തിലുള്ള മരങ്ങളുടെ പട്ടയുടെ കനം കുറവായിരിക്കുകയും തടിയിൽ കൊള്ളാതെ ടാപ്പിങ്ങ് നടത്തുന്നതിന്‌ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും. തോട്ടത്തിലെ മരങ്ങളിൽ നിരകൾക്ക് സമാന്തരമായി ഒരേ വശത്തുതന്നെ മാർക്കു ചെയ്യുന്നത് ടാപ്പിങ്ങ് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദമാക്കും. ഒരു ഏക്കറിൽ നിന്നും ദിവസം ശരാശരി 10 കിലോഗ്രാം ഉണങ്ങിയ റബ്ബർ ലഭിക്കാറുണ്ട്.

മരത്തിൽ വെട്ടുന്ന ചാൽ, അതിനെ പൂർണ്ണമായും ചുറ്റി കൂട്ടിമുട്ടാത്തരീതിയിലായിരിക്കണം ടാപ്പിങ് നടത്തേണ്ടത്. ഇങ്ങ്നെ സംഭവിക്കുന്നത്, മരത്തിന്റെ വേരിൽ നിന്നും വെള്ളവും വളവും ലഭിക്കുന്നത് തടയുകയും മരം നശിച്ചുപോകാനിടവരുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രത്യേകതകൾ
വിളവെടുപ്പ് (ടാപ്പിങ്)
ഉപയോഗങ്ങൾ
ചരിത്രം