ഗ്രന്ഥകർത്താവ് ബൽജിയൻ ചിത്രകാരനായ ലെമെയൂറിനെ പരിചയപ്പെടുന്നു.തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഉബൂദിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു. നാടൻ കലകളുടെ കേദാരമായിരുന്നു ഉബൂദ്. അവിടെ അദ്ദേഹം ചെക്കോര്ദ്ദെ അഗൂന്ഗ് എന്ന ഒരു ക്ഷത്രിയന്റെ കൂടെയാണ്താമസിച്ചത്. അദ്ദേഹം ഗ്രന്ഥകർത്താവിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയിലെ ഹിന്ദുസംസ്കാരത്തെ പറ്റി ചോദിച്ച് അറിയുന്നു. ഉൾനാട്ടിലെ ഒരു ഉത്സവം കാണുവാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം ചെക്കോര്ദ്ദെയോടൊപം പുറപ്പെടുന്നു. യാത്ര ദുർഘടം പിടിച്ചത് ആയിരുന്നുവെങ്കിലും അവിടത്തെ കാഴ്ചകൾ അദ്ദേഹത്തെ രസിപ്പിച്ചു.കേരളത്തിലെ ഒരു ഉത്സവം പോലെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിയത്. അദ്ദേഹം ബാലിദ്വീപിലെ മതവിശ്വസത്തെ പറ്റിയും അവിടത്തെ ക്ഷേത്രങ്ങളെ പറ്റിയും വിവരിക്കുന്നു. ബാലിയിലെ ജനതയുടെ മതവിശ്വാസം വളരെ ശക്തമായിരുന്നു. ഒരാൾ മതം മാറിയാൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചതിനു തുല്യമായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. പിന്നീടു വളരെ മനോഹരമായ ലെഗോന്ഗ് നൃത്തത്തെ പറ്റിയും മറ്റു വേറിട്ട നൃത്തരീതികളെയും വിവരിക്കുന്നു.

പ്രത്യേകം തിരെഞ്ഞെടുത്ത വിത്തുകൾ പുരോഹിതൻ പുണ്യാഹം തളിച്ചതിന് ശേഷം മാത്രമേ അവ വിതക്കുകയുള്ളു. കാളപ്പൂടും കൊയ്ത്തും വലിയ ആഘോഷത്തോടെ നടത്തിയിരുന്നു. ബാലിദ്വീപിലെ പുതുവർഷാഘോഷങ്ങൾ മെച്ചാരു എന്ന ദിവസമാണ് നടത്തുനത്. അന്ന് നടക്കുന്ന കോഴിയങ്കങ്ങളും , പിശാചുക്കളെ ഓടിക്കാൻ വേണ്ടി നടത്തുന്ന കൂളിവേട്ടയെപ്പറ്റിയും പിറ്റേന്ന് ആചരിക്കുന്ന നിശ്ശബ്ദ ദിനമായ ഞെപ്പിയെ പറ്റിയും ഗ്രന്ഥകാരൻ വിശദീകരിക്കുന്നു.
അധ്യായം8-14
അധ്യായം15-23
വിശകലനം
അധ്യായം 24-30