എ.ഡി 950-ൽ, വിശുദ്ധ റോമാസാമ്രാജ്യ ചക്രവർത്തി ഓട്ടോ ഒന്നാമന്റെ മകനായ ലിയുഡോൾഫ് പ്രഭു, യൂറോപ്പിലെ ഹംഗേറിയൻ കടന്നുകയറ്റത്തെ നേരിടാൻ തന്റെ കുതിരപ്പടയുടെ ഒരു സ്റ്റഡ് ഫാം സ്ഥാപിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. നെസൻബാഹ് നദീതടത്തിന്റെ തെക്ക് 5 കി മീ തെക്ക് പഴയ റോമൻ കാസ്റ്റ്രം അദ്ദേഹം ഇതിനായി തിർഞ്ഞെടുത്തു. 1089 ൽ, കാല്വിലെ ബ്രൂണോ പ്രഭു സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലെ പഴയ കോട്ടയുടെ മുൻകാല കെട്ടിടം നിർമിച്ചു.

1108 എ.ഡി.യിൽ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട, സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലെ മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ സ്റ്റഡ് ഫാമിനടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ജനങ്ങളെ ആകർഷിച്ചു. എന്നാൽ കാൻസ്റ്റാറ്റിനടുത്ത ഈ പ്രദേശം പല യൂറോപ്യൻ വ്യാപാര പാതകളും കടന്നുപോയിരുന്ന സ്ഥലമായതിനാൽ ഇതിനു പുറത്തേയ്ക്ക് വ്യാപിക്കാൻ അപ്പോഴും നഗരത്തിനു കഴിഞ്ഞില്ല. എ.ഡി. 1219 ൽ, സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് (അന്നത്തെ പേർ സ്റ്റുവോട്ട്ഗാർട്ടൻ) ബാഡനിലെ ഹെർമൻ അഞ്ചാമന്റെ കീഴിലായി. ബെസിഗ്ഹൈം, ഫോർസൈം എന്നീ നഗരങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇന്നത്തെ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് നഗരത്തിന്റെയും സ്ഥാപകൻ അദ്ദേഹമാണെന്നു പറയാനാകും. 1251 ൽ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിന്റെ ഉടമസ്ഥത ബാഡനിൽ നിന്നുള്ള സ്ത്രീധനമായി വ്യൂർട്ടംബർഗിലെ ഉൾറിച്ച് ഒന്നാമനു ലഭിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ എബെർഹാർഡ് ഒന്നാമൻ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിൽ തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. എബെർഹാർഡ് യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുകയും സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിന്റെ നിയന്ത്രണം 1312 മുതൽ 1315 വരെ എസ്സ്ലിൻഗന്റെ കീഴിൽ ആകുകയും ചെയ്തു. വിശുദ്ധ റോമാസാമ്രാജ്യ ചക്രവർത്തി ഹെൻറി ഏഴാമന്റെ മരണശേഷം 1316 ൽ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിന്റെ ഭരണം എബെർഹാർഡ് തിരിച്ചുപിടിച്ചു. എബെർഹാർഡ് വ്യൂർട്ടംബർഗ് കോട്ട ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും 1320 ൽ തലസ്ഥാനം സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു. വ്യൂർട്ടംബർഗ് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കീഴിൽ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് ബാഡ് കാൻസ്റ്റാറ്റിനു പുറത്തേക്കും വളർന്നു. 1542-44 കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്നത്തെ ഷില്ലർപ്ലാറ്റ്സ് നഗരസമുച്ചയം നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായി. ഫാഫ് തടാകം, ഗ്ലെംസ്, നെസൻബാഹ് നദി എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും നഗരത്തിലേക്ക് വെള്ളം എത്തിക്കാനുള്ള പദ്ധതികൾ പൂർത്തിയായി. 1575 ൽ കൊട്ടാരം ശില്പിയായ ഗിയൊർഗ് ബെയറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ലുസ്റ്റ്ഹൗസിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കി. സ്റ്റാംഹയിം കോട്ടയുടെയും ഷില്ലർപ്ലാറ്റ്സിലെ ഫ്രുക്റ്റ്കാസ്റ്റന്റെയും നിർമ്മാണം പിന്നീട് പൂർത്തിയാക്കി.

1618–1648 കാലത്തെ മുപ്പതുവർഷ യുദ്ധം നഗരത്തെ ഏറെക്കുറെ തകർത്തു. വ്യൂർട്ടംബർഗ് പ്രഭു എബെർഹാർഡ് മൂന്നാമൻ ഫ്രാൻസിലെ സ്റ്റ്രാസ്ബൗർഗിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുകയും നഗരത്തിന്റെ ഭരണം ഓസ്ട്രിയയിലെ ഹാബ്സ്ബുർഗ് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കീഴിൽ വരികയും ചെയ്തു. ഹാബ്സ്ബുർഗ് ഭരണകാലത്താണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭ നഗരത്തിൽ പ്രബലമാകുന്നത്. എന്നാൽ വൈകാതെ തന്നെ നഗരത്തിന്റെ ഭരണം വിശുദ്ധ റോമാസാമ്രാജ്യ ചക്രവർത്തി ഫെർഡിനാന്റ് മൂന്നാമന്റെ കീഴിലാകുകയും പള്ളികളെല്ലാം വീണ്ടും കത്തോലിക്കാസഭയുടെ കീഴിൽ വരികയും ചെയ്തു. സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലെയും വ്യൂർട്ടംബർഗിലെ തന്നെയും മൂന്നിലൊന്നു ജനസംഖ്യ തുടരെയുള്ള യുദ്ധങ്ങളും പ്ലേഗ് രോഗവും മൂലം മരിച്ചിരുന്നു. പിന്നീടു നടന്ന ഫ്രാൻസുമായുള്ള ഒൻപത് വർഷത്തെ യുദ്ധം വ്യൂർട്ടംബർഗ് റീജന്റ് മഗ്ദലേന സിബില്ലയുടെ നയതന്ത്ര ശേഷി കാരണം സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിൽ കാര്യമായ നാശനഷ്ടം ഉണ്ടാക്കിയില്ല. മഗ്ദലേന സിബില്ലയുടെ മകൻ എബെർഹാർഡ് ലൂഡ്വിഗ് 1718 ൽ വ്യൂർട്ടംബർഗിന്റെ തലസ്ഥാനം 1704 ൽ മാത്രം സ്ഥാപിതമായ ലൂഡ്വിഗ്സ്ബുർഗിലേക്ക് മാറ്റി. ലൂഡ്വിഗിന്റെ മരണശേഷം ഭരിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരനായ ചാൾസ് അലക്സാണ്ടറും ലൂഡ്വിഗ്സ്ബുർഗ് ആസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. 1737-ൽ ചാൾസ് അലക്സാണ്ടർ മരിച്ചു. ഒൻപതാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ചാൾസ് ഓയ്ഗീൻ രാജാവായി. പ്രഷ്യയിലെ ഫ്രെഡറിക് മഹാരാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞെത്തിയ ചാൾസ് ഓയ്ഗീൻ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ടിലേക്ക് തലസ്ഥാനം മാറ്റാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. 1746-ൽ പുതിയ കോട്ടയുടെയും (ജർമ്മൻ: നോയ് ഷ്ലോസ്സ്) 1763-ൽ കാസിൽ സൊളിറ്റ്യൂടിന്റെയും, 1770 ൽ കാൾസ് ഷൂളെ സൈനിക അക്കാദമിയുടെയും 1785 ൽ ഹോഹൻഹൈം കോട്ടയുടെയും നിർമ്മാണം ചാൾസ് ഓയ്ഗീൻ ആരംഭിച്ചു. വിഖ്യാത ദാർശനികനും, നാടകകൃത്തും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു ഫ്രെഡറിക് ഷില്ലർ (1796–1841) ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട്, ഇരുപതിനായിരത്തോളം താമസക്കാർ, ഇടുങ്ങിയ വീടുകൾ, കൃഷി, കന്നുകാലി എന്നിവ അടങ്ങുന്ന ഒരു പ്രാദേശിക പട്ടണമായി തന്നെ തുടർന്നു. വ്യൂർട്ടംബർഗ് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ തലസ്ഥാനവും സീറ്റുമായിരിക്കുമ്പോഴും സൈന്യത്തിന്റെ പ്രധാനികളൊന്നും നഗരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 1794-ൽ ചാൾസ് പ്രഭു സൈനിക അക്കാദമി പിരിച്ചുവിട്ടു. 1803-ൽ വ്യൂർട്ടംബർഗ് ഒരു ഇലക്ടറേറ്റ് ആയപ്പോഴും 1805-ൽ രാജ്യം ആയപ്പോഴും സ്റ്റുട്ട്ഗാർട്ട് തലസ്ഥാനം ആയി തന്നെ തുടർന്നു.

ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തിൽ
കൃഷി
മദ്ധ്യകാലഘട്ടം
ജനങ്ങൾ