കരാർനിയമങ്ങളാണ് അഗ്നി ഇൻഷുറൻസിന് ബാധകമാകുന്നത്. അഗ്നി ഇൻഷുറൻസ് വളരെ നേരത്തേ പ്രചരിച്ചതുകൊണ്ട് ഇൻഷുറൻസ് നിയമത്തിൽ നല്ലൊരു പങ്ക് അഗ്നി ഇൻഷുറൻസിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്. ഇൻഷുർ ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഇൻഷുർ ചെയ്യുന്ന വസ്തുവിൽ ഇൻഷുർ ചെയ്യാൻ അവകാശം (insurable interest) ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പോളിസി തുടങ്ങുമ്പോഴും നഷ്ടം സംഭവിക്കുമ്പോഴും ഇൻഷുർ ചെയ്യുന്നയാളിന് "ഇൻഷുറൻസ് അവകാശം" ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് ചില പോളിസികളിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. ചില പോളിസികളിൽ "ഇൻഷുറൻസ് അവകാശം" നഷ്ടം സംഭവിക്കുമ്പോൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്നാൽ മതി.

നഷ്ടോത്തരവാദം (Indemnity) ഇൻഷുറൻസിന്റെ മറ്റൊരു തത്ത്വമാണ്. അഗ്നി ഇൻഷുറൻസ് പോളിസി ഒരു നഷ്ടോത്തരവാദ-ഉടമ്പടി മാത്രമാണ്. അതു നഷ്ടം പരിഹരിക്കാനല്ലാതെ ലാഭമുണ്ടാക്കാനുള്ളതല്ല. പോളിസിയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ അനുസരിച്ച് പണം നല്കിയോ പുനഃസ്ഥാപനം നടത്തിയോ ഇൻഷുർ ചെയ്ത ആളിനുണ്ടായ നഷ്ടം നികത്താമെന്ന് കമ്പനി സമ്മതിക്കുന്നു. ഭൌതികമായ നഷ്ടങ്ങൾക്കു മാത്രമേ കമ്പനി ഉത്തരവാദിയാകൂ.

പരമമായ ഉത്തമവിശ്വാസം (utmost good faith) ഇൻഷുറൻസ് കരാറിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷതയാണ്. ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിക്ക് നഷ്ടം വിലയിരുത്തുന്നതിനും മറ്റും പല വിവരങ്ങളും വസ്തുതകളും ആവശ്യമായിവരും. പരമമായ ഉത്തമവിശ്വാസത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ കരാറായതുകൊണ്ട് എല്ലാ വസ്തുതകളും തുറന്നുപറയണമെന്നുണ്ട്. അല്ലാത്തപക്ഷം കരാർ ദുർബലപ്പെടുന്നു. അഗ്നി ഇൻഷുറൻസ് ഒരു വ്യക്തിഗത-ഉടമ്പടിയാണ്. കമ്പനിയുടെ അനുവാദംകൂടാതെ ഈ ഉടമ്പടി കൈമാറ്റം ചെയ്യാവുന്നതല്ല.

അഗ്നിബാധ, ഇടിമിന്നൽ, വിദ്യുച്ഛക്തിപ്രവാഹം എന്നിവയാലുണ്ടാകുന്ന നഷ്ടങ്ങളാണ് അഗ്നി ഇൻഷുറൻസിന്റെ പരിധിയിൽ ആദ്യം ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. അഗ്നിബാധയുണ്ടാകുമ്പോഴുള്ള മോഷണം, സർക്കാരിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരമുള്ള സ്വത്ത് നശിപ്പിക്കൽ, ഭൂമികുലുക്കം, കാട്ടുതീ, യുദ്ധം, പട്ടാളനിയമം എന്നിവകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന നഷ്ടങ്ങൾ എന്നിവ അഗ്നി ഇൻഷുറൻസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.

മൌലികതത്ത്വങ്ങൾ
സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഫയർ ആൻഡ് മൾട്ടി പെറിൽ പോളിസി
ഇന്ത്യയിൽ
സ്റ്റാൻഡാർഡ് ഫയർ ഇൻഷ്വറൻസ് പോളിസി