ചില പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകളിൽ ഒരു ടൈപ്പ് സ്വീകരിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഫങ്ക്ഷനുകളിൽ ആ ടൈപ്പിന്റെ സബ്-ടൈപ്പ് (ഡിറൈവ് ചെയ്യപ്പെട്ട മറ്റൊരു ടൈപ്പ്, ഉദാ : 'ബസ്' എന്ന ടൈപ്പ് സ്വീകരിയ്ക്കുന്ന ഫങ്ക്ഷനിൽ 'സ്കൂൾബസ്' എന്ന് കൊടുത്താൽ) കൊടുത്താലും അത് പഴയ പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിയ്ക്കും. അതായത് codice_1 എന്ന ടൈപ്പ് സ്വീകരിയ്ക്കുന്ന ഫങ്ക്ഷൻ codice_2 എന്ന codice_1 യുടെ സബ്-ടൈപ്പ് കൊടുത്താലും പഴയപോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിയ്ക്കും. ഇവിടെ codice_1'യെ codice_2'ന്റെ സൂപ്പർ ടൈപ്പ് എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഒരു ഫങ്ക്ഷന്റെ ടൈപ്പ് മാറ്റാൻ സാധിയ്ക്കുമെങ്കിൽ ആ ഫങ്ക്ഷൻ ലിസ്‌കോവ് സബ്സ്റ്റിട്യൂഷൻ നിയമം (Liskov substitution principle) പാലിയ്ക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ടൈപ്പ് മാറ്റിയ വിവരം സാധാരണ പ്രോഗ്രാമുകൾ റൺടൈമിൽ ആണ് അറിയുക.

താഴെ കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഉദാഹരണത്തിൽ codice_6 എന്ന ഫങ്ക്ഷൻ ഒരു codice_7 ഒബ്ജെക്റ്റിനെയാണ് പ്രതീക്ഷിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ codice_8 എന്നീ ക്ലാസുകൾ codice_7 ക്ലാസ്സിന്റെ സബ്-ടൈപ്പുകൾ ആയതുകൊണ്ട് codice_6 ഫങ്ക്ഷനിലേയ്ക്ക് codice_8 എന്നീ ക്ലാസ്സുകളുടെ ഒബ്ജക്റ്റുകൾ പാസ് ചെയ്താലും അത് ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ പ്രവർത്തിയ്ക്കും:ഒബ്ജക്റ്റ് ഓറിയന്റഡ് പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകളിൽ ഇത് സാധാരണ ഇൻഹെറിറ്റൻസ് എന്ന ആശയം വഴിയാണ് സാധിയ്ക്കുന്നത്.

പോളിമോർഫിസം എങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നു എന്നത്
സ്റ്റാറ്റിക് ആൻഡ് ഡൈനാമിക് പോളിമോർഫിസം
സബ്ടൈപ്പിംഗ്
ആഡ് ഹോക്ക് പോളിമോർഫിസം