സി++ ക്ലാസിലെയും സ്ട്രക്ക്ച്ചറിലെയും പ്രധാന അംഗങ്ങളാണ് മെത്തേഡുകൾ. ഈ മെത്തേഡുകൾക്ക് ആ ക്ലാസ്സിലെ ഏതു ഡാറ്റാ ചരത്തെയും (codice_2 എന്നോ codice_5 എന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ) ഉപയോഗിയ്ക്കാൻ സാധിയ്ക്കുന്നതാണ്. സ്റ്റാറ്റിക് (codice_19) അല്ലാത്ത മെത്തേഡുകളിൽ നിന്ന് codice_20 എന്ന സൂചകപദം ഉപയോഗിച്ചാൽ ഏതു ഒബ്ജെക്റ്റിൻമേലാണോ ഈ മെത്തേഡ് വിളിച്ചത് ആ ഒബ്ജെക്ടിന്റെ പോയിന്റർ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്. കംപൈലർ മെഷീൻ കോഡ് ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം മെത്തേഡുകളിലേയ്ക്ക് എപ്പോഴും ഈ ഒബ്ജെക്ടിന്റെ പോയിന്റർ പ്രോഗ്രാമർ പ്രത്യേകിച്ച് എടുത്തു പറയാതെ തന്നെ പാസ് ചെയ്യുന്നതായിരിയ്ക്കും. മുകളിലെ codice_13 ഉദാഹരണം വീണ്ടും എടുക്കുക:മുകളിലത്തെ ഉദാഹരണത്തിൽ codice_22 എന്ന മെത്തേഡ് ക്ലാസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ വിളംബരം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ വിവരണം (definition) ക്ലാസിനു പുറത്താണ്. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ മെത്തേഡിന് മുന്നിൽ ക്ലാസ്സിന്റെ പേരും codice_23 എന്ന ചിഹ്നവും ഇടണം. codice_14 ഉം codice_15 ഉംപ്രൈവറ്റ് ആയും codice_22 എന്ന മേത്തോട് പബ്ലിക് ആയും വിളംബരം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

ഒരു ഒബ്ജക്റ്റ് ഉപയോഗിച്ച് ഈ codice_22, എന്ന ഫങ്ക്ഷനെ വിളിക്കാൻ സാധിയ്ക്കും: ഇവിടെ ആദ്യത്തെ വരിയിലെ മെത്തേഡ് ഓടുമ്പോൾ codice_28 എന്ന ഒബ്ജെക്ടിലെ അംഗങ്ങളായ ഡാറ്റാ ചരങ്ങളാണ്‌ പ്രിന്റ് ചെയ്യപ്പെടുക. രണ്ടാമത്തെ വരി ഓടുമ്പോൾ codice_29 എന്ന ഒബ്ജെക്ടിലേതും.

മുകളിൽ കാണിച്ച പോലെ ഒരു ക്ലാസ്സിലെ മെത്തേഡുകളുടെ വിളംബരവും വിവരണവും സാധാരണയായി വേറെ വേറെ ആക്കി വ്യത്യസ്ത ഫയലുകളിലായാണ് സൂക്ഷിച്ചു വെയ്ക്കാറ്. ഒരു ക്ലാസ്സിന്റെ വിളംബരത്തെ അതിന്റെ ഇന്റർഫേസ് എന്നും വിളിയ്ക്കാറുണ്ട്. സാധാരണ ഈ ക്ലാസ്സിനെ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന മറ്റു പ്രോഗ്രാമ്മുകൾക്കും ക്ലാസ്സുകൾക്കും ഈ ഇന്റർഫേസ് മാത്രം കണ്ടാൽ മതിയാകും. അതിനാൽ ഈ ഇന്റർഫേസിനെ ഒരു ഹെഡർ ഫയലിൽ ആക്കി സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നു. ഈ ക്ലാസ്സിന്റെ വിവരണം അഥവാ ഇമ്പ്ളെമെന്റഷൻ വേറെ ഒരു സോഴ്സ് ഫയലിൽ ആണ് സൂക്ഷിയ്ക്കാറ്.

ഓവർലോഡ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന ദ്വയാങ്കക്രിയകൾ (Binary overloadable operators)
ഒരു ക്ലാസ്സിന്റെ അംഗങ്ങളായ മെത്തേഡുകൾ
അടിസ്ഥാന കോൺസ്ട്രക്ടർ (Default constructor)
ഡിസ്ട്രക്ടർ (Destructors)