ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന തൊഴിൽ ഇന്നും കൃഷി തന്നെയാണ്. സംസ്ഥാനത്തുടനീളം കഴിഞ്ഞ അരനൂറ്റാണ്ടിൽ ഉണ്ടായ സാമൂഹ്യ മാറ്റത്തിനനുസൃതമായി കൃഷിഭൂമിയുടെ കൈവശാവകാശത്തിലും ഉടമസ്ഥതയിലും ഈ പഞ്ചായത്തിലും സമൂലമായ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ഫലമായി ചെറുകിട ഭൂവുടമകളുടെയും കർഷകരുടെയും എണ്ണത്തിൽ കാര്യമായ വർദ്ധനയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 1994-ൽ നടന്ന വിഭവ ഭൂപട സർവ്വേയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പഞ്ചായത്തിലെ മുഖ്യകൃഷി റബ്ബറാണ്. പഞ്ചായത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തൃതിയുടെ 60.66 ശതമാനം (1300 ഹെക്ടർ ) വരും. വർഷങ്ങൾ കഴിയുംതോറും ഇതിന്റെ തോത് വർദ്ധിച്ചു വരുന്നു. പഞ്ചായത്തിലെ ഉയർന്ന സമതലങ്ങളിലും കുത്തനെ ചെരിവുളള പ്രദേശങ്ങളിലേയും പ്രധാന കൃഷി റബ്ബറായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഇടത്തരം ചെരിവുകളിലും റബ്ബർ കൃഷി ചെയ്യുന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യതയും, ആദായകരമായ കൃഷി എന്ന നിലയിലും കൂടുതൽ കർഷകരെ ഇതിലേക്ക് ആകർഷിപ്പിക്കുന്നു. ചെമ്പുമല, താവളം, മഞ്ഞമൺ കാല, മീനം കോട്, കരിനാകോട്, വിളക്കുടി, കാര്യറ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ റബ്ബർ കൃഷി വ്യാപകമായ സ്ഥലങ്ങളാണ്. റബ്ബർ ബോർഡുകളിൽ നിന്നുള്ള വായ്പകളും മറ്റും റബ്ബർ കൃഷിക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്നു. റബ്ബർ കഴിഞ്ഞാൽ മിശ്രിത വിളകളാണ് പഞ്ചായത്തിൽ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. ഇതിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, പ്ളാവ്, മാവ്, കുരുമുളക്, മരച്ചീനി, വാഴ തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആകെ വിസ്തീർണ്ണത്തിന്റെ 27.34 ശതമാനം (586 ഹെക്ടർ ) പ്രദേശങ്ങളിൽ മിശ്രിത വിളകൾ കണ്ടുവരുന്നു. ഇടത്തരം ചെരിവുകളിലാണ് മിശ്രിത വിളകൾ കൂടുതലും കണ്ടുവരുന്നത്. കുന്നിക്കോടിന് പടിഞ്ഞാറുവശങ്ങൾ , വിളക്കുടി, ആവണീശ്വരം തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ മിശ്രിത വിളകൾ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നു. മിശ്രിത വിളയിൽ കൂടുതലും തെങ്ങാണ്. മിശ്രിത വിള കഴിഞ്ഞാൽ മുഖ്യകൃഷിയായി കാണുന്നത് നെല്ലാണ്. ആകെ വിസ്തൃതിയുടെ 9.75 ശതമാനം (200 ഹെക്ടർ ) പ്രദേശത്ത് നെൽകൃഷി ചെയ്തുവരുന്നു. പ്രധാന ഏലാകൾ കണവൂർ ഏല, പുതിയിടത്ത് ഏല, ആരൂർ ഏല, പ്ളാത്തറ ഏല തുടങ്ങിയവ പ്രധാന നെൽവയലുകളാണ്. മുഞ്ജവയൽ ഏലാ, ഞാറവയൽ ഏലാ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും ചുടുകട്ടയുണ്ടാക്കുന്നതിനായി മണ്ണെടുക്കുന്നതു കൊണ്ട് കൃഷി കുറയുന്നു. നെൽപ്പാടങ്ങൾ നികത്തുന്ന പ്രവണത വളരെ കൂടുതലായി പഞ്ചായത്തിൽ നടക്കുന്നുണ്ട്. അര നൂറ്റാണ്ടിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന വിളക്രമത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു വിളക്രമമാണ് ഇന്നു പഞ്ചായത്തിൽ നിലവിലുളളത്. തരിശുഭൂമികളും ഫലവൃക്ഷങ്ങളും കശുമാവ് മുതലായ മറ്റുവൃക്ഷങ്ങളും തടിയാവശ്യത്തിനുളള വൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്ന ഭൂമി ഏറെക്കുറെ പൂർണ്ണമായി കൃഷിഭൂമിയായി മാറിയിരിക്കുന്നതായി കാണാം. ഇതിൽ ഏറിയ പങ്കും റബ്ബർ കൃഷിക്കായി വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1960-നു ശേഷം റബ്ബർ കൃഷിയിൽ കൃഷിക്കാർക്കുണ്ടായ അമിതമായ അഭിനിവേശം ഇതിനൊരു പ്രധാന കാരണമാണ്. ഒരു നാണ്യവിളയെന്ന നിലയിൽ ക്രമമായ ഉല്പാദനം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതും കാര്യമായ പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ വിളവെടുപ്പും വിപണനവും നടത്താവുന്നതും കൃഷിയിറക്കുന്നതിനും ആദ്യ വർഷങ്ങളിലെ പരിചരണത്തിനും റബ്ബർ ബോർഡിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങളും സർവ്വോപരി മണ്ണിന്റെ സ്വഭാവവും ഭൂമിയുടെ കിടപ്പും കൃഷിക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളായിരുന്നു. കൃഷിക്കാരന്റെ സാമ്പത്തികോന്നതിക്ക് റബ്ബർ കൃഷി ഒരു പരിധിവരെ സഹായകരമായിരുന്നു. എങ്കിലും മണ്ണിന്റെ ജലാംശം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതുൾപ്പെടെയുളള പരിസഥിതി പ്രശ്നങ്ങളും വ്യാപകമായ റബ്ബർ കൃഷിമൂലം സംജാതമായിട്ടുണ്ട്.

സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരികചരിത്രം
കൃഷി
അവലംബം
അതിരുകൾ