ഗാന്ധി-ഇർവിൻ സന്ധിയോട് ജനങ്ങളിൽ അസംതൃപ്തി ജനിച്ചിരുന്നു, കരാറിൽ പറഞ്ഞിരുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നടപ്പിലാക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തയ്യാറായിരുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു കാരണം. കൂടാതെ, 1931 ലെ രണ്ടാം വട്ടമേശ സമ്മേളനവും പരാജയത്തിലായിരുന്നു. ഈ സംഭവങ്ങൾ കോൺഗ്രസ്സിനെ മറ്റൊരു സിവിൽ നിയമലംഘനം കൂടി അനിവാര്യമാക്കിത്തീർത്തു. 1932 ജനുവരി 4ന് ഗാന്ധിജിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പാടെ ഹനിക്കുന്ന പ്രസ് ആക്ട് നേരത്തേ തന്നെ നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നു.

കേരളത്തിൽ നിയമലംഘനപ്രസ്ഥാന ഊർജ്ജ്വസ്വലമായി കൊണ്ടുപോകാൻ കെ.പി.സി.സി തീരുമാനമെടുത്തു. ഗാന്ധി മുതലായ നേതാക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് കോഴിക്കോട്ട് ഖിലാഫത്ത് കടപ്പുറത്ത് വെച്ച് പ്രതിഷേധ സമ്മേളനം നടത്താനും കെ.പി.സി.സി തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ഇത്തരം സമ്മേളനങ്ങളും, യോഗങ്ങളും ക്രിമിനൽ പ്രൊസീജ്യർ കോഡ് 144 അനുസരിച്ച് നിരോധിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കൃഷ്ണപിള്ള, ശ്രീമതി കാർത്ത്യായനി തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു സംഘം കടപ്പുറത്ത് യോഗത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. യോഗം തുടങ്ങിയ ഉടൻ തന്നെ, പോലീസ് ഇവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അറസ്റ്റിന്റെ ഭാഗമായി ഇവരെ സ്റ്റേഷനിലെത്തിച്ചുവെങ്കിലും അവിടത്തെ നടപടിക്രമങ്ങളിൽ പങ്കുകൊള്ളാൻ കൃഷ്ണപിള്ളയടക്കമുള്ളവർ തയ്യാറായില്ല. ഈ നേതാക്കളുടെ അറസ്റ്റോടെ സിവിൽ നിയമലംഘനപ്രസ്ഥാനം കൂടുതൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചു. ഇന്ത്യൻ ശിക്ഷാ നിയമം 117, 188(എ) വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം പ്രതികളിൽ ഓരോരുത്തർക്കും അഞ്ച് മാസം കഠിനതടവും, ഓരോമാസം വെറും തടവും ശിക്ഷ വിധിച്ചു. ഈ വിചാരണയിലും താൻ പങ്കുകൊള്ളുന്നില്ലെന്ന് കൃഷ്ണപിള്ള കോടതിയിൽ അസ്സന്നിഗ്ദമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

പ്രതികളെ തടവ് ശിക്ഷക്കായി കോഴിക്കോട് സബ് ജയിലിലേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്. ഇവിടെ വച്ചാണ് കൃഷ്ണപിള്ളയും, ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടും തമ്മിൽ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. കൃഷ്ണപിള്ളയെ കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിലേക്ക് മാറ്റി. കണ്ണൂർ ജയിലിൽ കൃഷ്ണപിള്ളക്ക് ക്രൂര മർദ്ദനം സഹിക്കേണ്ടി വന്നു. ജയിലിൽ സാധാരണ അനുവദിക്കേണ്ട സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിച്ചതിനെതിരേ സമരം ചെയ്തതിനാണ് ജയിലധികൃതർ അദ്ദേഹത്തെ തല്ലിച്ചതച്ചത്. സഹതടവുകാർക്ക് ഹിന്ദി ഭാഷ പഠിപ്പിച്ചാണ് കൃഷ്ണപിള്ള ജയിലിൽ സമയം പോക്കിയിരുന്നത്. കൃഷ്ണപിള്ള അനായാസമായി ഹിന്ദി സംസാരിക്കുന്നതുകണ്ട് തനിക്കും അതുപോലെ സംസാരിക്കാനായി, ഹിന്ദി പഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്ന് മൊയ്യാരത്ത് ശങ്കരൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ജയിൽവാസ സമയത്ത് അവിടെ സഹതടവുകാരായുണ്ടായ ഉത്തരേന്ത്യൻ വിപ്ലവകാരികളുമായി കൃഷ്ണപിള്ള നിരന്തര സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ, പുറത്തുനിന്നും കേശവദേവിനേപ്പോലുള്ളവരെ ബന്ധപ്പെട്ട് ഇടതുപക്ഷചിന്തകളും വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ കൃഷ്ണപിള്ള ശ്രമിച്ചിരുന്നു.

കണ്ണൂർ ജയിലിലും കൃഷ്ണപിള്ള അനീതിക്കെതിരേ സമരം തുടർന്നു. വളരെ മോശം ഭക്ഷണമായിരുന്നു തടവുകാർക്ക് നൽകിയിരുന്നത്. ഈ അനീതിയെ എ.കെ.ജി മുതലായവർ ചോദ്യം ചെയ്തു. കൃഷ്ണപിള്ളയും മറ്റും ചേർന്ന് ഇത് സൂപ്രണ്ടിനെ അറിയിക്കുകയും, പരാതി കിട്ടിയതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സൂപ്രണ്ട് പരിശോധനക്കു വന്നു. പരാതിക്ക് അടിസ്ഥാനമുണ്ടെന്നു കണ്ടതിനെത്തുടർന്ന് ജയിലറെ താക്കീതു ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ ക്രുദ്ധനായ ജയിലർ വൈദ്യനാഥ അയ്യർ ഭീകരമായ മർദ്ദനം അഴിച്ചുവിട്ടു. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ തലപൊട്ടി ചോര വന്നു. ആക്രമണത്തെത്തുടർന്ന് കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ.ജി മുതലായവരെ ജയിൽ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും ഈ നടന്ന ഈ മർദ്ദനത്തിനെതിരേ ഒരന്വേഷണവും സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടായില്ല. കൃഷ്ണപിള്ളയെ പിന്നീട് കോഴിക്കോട് ജയിലിലേക്കു മാറ്റുകയും, ആറുമാസത്തെ ശിക്ഷ അവസാനിച്ചപ്പോൾ സ്വതന്ത്രനാക്കുകയും ചെയ്തു.

സിവിൽ നിയമലംഘനം, ജയിൽവാസം
ഉത്തരേന്ത്യൻ യാത്ര
വ്യക്തി ജീവിതം
ഗുരുവായൂർ സത്യാഗ്രഹം