ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ ഹോബ്സെൻ-ജോബ്സെൻ എന്ന പ്രയോഗം, വിശേഷദിനങ്ങളേയും ആഘോഷങ്ങളേയും പൊതുവിലും, പ്രത്യേകമായി മുഹറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദുഃഖാചരണച്ചടങ്ങുകളേയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മുഹറം വിലാപയാത്രയിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്ന ഷിയാ മുസ്ലിങ്ങളുടെ യാ ഹസ്സൻ, യാ ഹുസൈൻ എന്ന അലമുറ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികർ അവർക്കു മനസ്സിലായ വിധത്തിൽ ആവർത്തിച്ചപ്പോഴാണ് "ഹോബ്സെൻ-ജോബ്സെൻ" എന്ന പ്രയോഗം ഉണ്ടായതെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ആവർത്തനത്തിൽ അത് "ഹോസ്സീൻ-ഗോസ്സീൻ", "ഹോസ്സി-ഗോസ്സി", "ഹോസ്സീൻ-ജോസ്സെൻ" എന്നീ രൂപങ്ങളിലൂടെ കടന്ന് ഒടുവിൽ " "ഹോബ്സെൻ-ജോബ്സെൻ" ആയത്രെ. തങ്ങളുടേ കൃതിക്ക് ആകർഷകമായ ഒരു പേരന്വേഷിച്ചു നടന്ന യൂളും ബർണ്ണലും, അതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ രസകരമായ ഒരു മാതൃക എന്ന നിലയിൽ ഹോബ്സെൻ-ജോബ്സെൻ എന്ന പേര് ഒടുവിൽ ഉറപ്പിക്കുകയാണു ചെയ്തത്. രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്ന ഈ പേരിനെ, കൃതിയുടെ ഉഭയകർതൃത്വത്തിന്റെ മറഞ്ഞ സൂചനയായും ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ കരുതിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

"ഹോബ്സെൻ-ജോബ്സെൻ" എന്ന പേരിന്റെ കൗതുകകരമായ ഒരു വിശകലനം, ത്രേസി നാഗിളിന്റെ "ദേർ ഈസ് മച്ച്, വെരി മച്ച്, ഇൻ ദ നെയിം ഓഫ് എ ബുക്ക്" എന്ന പ്രബന്ധത്തിൽ കാണാം. താളബദ്ധമായ ആവർത്തനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഇമ്മാതിരി പ്രയോഗങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ 'ഹംടി-ഡംടി', 'ഹോക്കി-പോക്കി' തുടങ്ങിയവയെപ്പോലെ 'കുട്ടിമൊഴി'-യിലോ, 'നാമ്പി-പാമ്പി', 'മുംബോ-ജംബോ' എന്ന വിധത്തിലുള്ള ആക്ഷേപങ്ങളിലോ ആണു പതിവെന്ന് പ്രബന്ധകാരി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. മൂഢന്മാരുടേയോ ശുദ്ധഗതിക്കാരുടെയോ ഒരു ജോഡിയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ വിക്ടോറിയൻ യുഗത്തിൽ പതിവായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന നാമദ്വയം ആയിരുന്നു ഹോബ്സെനും ജോബ്സെനും എന്നും അവർ പറയുന്നു. അതിനാൽ, ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരു വിഡ്ഢി-ജോഡിയായി കണ്ടുവെന്നാകാം ഗ്രന്ഥനാമത്തിലെ ഗൂഢസൂചന എന്ന് പ്രബന്ധം ഊഹിക്കുന്നു. കൃതിയെ പൊതുവേ പുകഴ്ത്തിയ നിരുപണങ്ങൾ അതിന്റെ പേരിൽ അനൗചിത്യം കണ്ടെത്തിയതും ഈ നിഗമനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതായി പ്രബന്ധകാരി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഈ പ്രതികരണം നേരത്തേ കണ്ട യൂളും ബർണ്ണലും പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു തൊട്ടുമുൻപു വരെ, പ്രസാധകന്മാരിൽ നിന്നു പോലും പേരിനെ മറച്ചുവച്ചിരുന്നത്രെ.

കുറിപ്പുകൾ
വിമർശനം
ചരിത്രം
പേര്