എബ്രായബൈബിളിന്റെ മൂലപാഠത്തിനു കല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പവിത്രത മൂലം, പരിഭാഷകളോടും വ്യാഖ്യാനങ്ങളോടും അനുകൂലമായ നിലപാടല്ല യാഥാസ്ഥിതികനേതൃത്വം ആദ്യകാലത്ത് സ്വീകരിച്ചത്. പരിഭാഷകളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ലിഖിതരൂപത്തിലാക്കുന്നതും ആരാധനയിൽ വായിക്കുന്നതും ഒരു കാലത്ത് വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും ബൈബിൾ വാക്യത്തെ, വാക്കോടു വാക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നവൻ നുണയനും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവൻ ദൈവദോഷിയും ആണെന്നു പോലും യഹൂദമനീഷിയായ റബൈ അഖീവയുടെ ശിഷ്യൻ ക്രി.വ. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ജൂദാ ബെൻ ഇലായ് കരുതി. എങ്കിലും യഹൂദസമൂഹങ്ങൾക്ക് എബ്രായ ഭാഷയുമായുള്ള ബന്ധം ഒന്നിനൊന്ന് ദുർബ്ബലമായി വന്നതോടെ ജനകീയ ഭാഷയായ അരമായയിലെ ബൈബിൾ ഭാഷ്യം ആരാധനയിലും പഠനത്തിലും ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതായി. അതിന്റെ ഫലമായി കാലക്രമേണ ആരാധനാവിധിയിലെ ഉപയോഗത്തിനായി പഞ്ചഗ്രന്ഥിയുടേയും പ്രവചനഗ്രന്ഥങ്ങളുടേയും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട താർഗുമുകൾ തന്നെ നിലവിൽ വന്നു. എബ്രായബൈബിളായ തനക്കിലെ കെത്തുവിം എന്ന മൂന്നാം ഭാഗത്തിനും, അംഗീകാരം നേടാത്തവയെങ്കിലും, താർഗുമുകൾ ഉണ്ടായി. യഹൂദബൈബിളിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, എസ്രാ, നെഹമിയാ, ദാനിയേൽ എന്നിവയ്ക്കു മാത്രമാണ്‌ താർഗുമുകൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തത്. അരമായ ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയാണ്‌ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ മൂലരൂപം തന്നെ എന്നതാവാം അവയ്ക്ക് താർഗുമുകൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ കാരണം. ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ അരമായ ഖണ്ഡങ്ങളെ തന്നെ താർഗുമുകൾ എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു.

ചരിത്രം
താർഗുമുകളും പുതിയനിയമവും
കുറിപ്പുകൾ
താർഗും കെത്തുവിം