ഫ്ലോറൻസിലെ റാഫേലിന്റെ കാലഘട്ടം അദ്ദേഹത്തെ ധാരാളം കലാപരമായ സ്വാധീനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ആദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യാപകൻ പെറുഗിനോ ഡൊണാറ്റെല്ലോയുടെ മാർബിൾ ശിൽപം, മസാക്കിയോയുടെ ഫ്രെസ്കോകൾ, മൈക്കലാഞ്ചലോയുടെ ഡേവിഡ്, ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ എന്നിവ "അൻസിഡി മഡോണ"യിൽ കാണുന്നതുപോലെ ശൈലി, ഘടന, നിർവ്വഹണം എന്നിവയെപ്പോലെ മികച്ചരീതിയിൽ റാഫേൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.

ചിത്രത്തിന്റെ ഓരോ സൂക്ഷ്‌മാംശങ്ങളെയും വിശദമായി നടപ്പിലാക്കുന്നതിലൂടെ റാഫേൽ ആൻസിഡി മഡോണയിൽ മികവ് നേടി. ഇരുപത്തിമൂന്നാം വയസ്സിൽ ഒരു മാസ്റ്ററായ റാഫേൽ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വവും രീതിശാസ്ത്രപരവുമായ ആവിഷ്‌ക്കരണത്തിലൂടെ നന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളിലേക്ക് സൂക്ഷ്‌മത പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ഒരാൾ ചെയ്യുന്നതും - ഒരാൾ ചെയ്യാത്തതും അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പുതിയ ജീവിതരീതിയെ കൊണ്ടുവന്നു. "ഒരു യഥാർത്ഥ കലാകാരൻ ഒഴിവാക്കിയതിലൂടെ ഏറ്റവും നന്നായി അറിയപ്പെടുന്നു എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ട്." വിഷയങ്ങൾ‌ക്ക് പിന്നിലുള്ള ഭൂപ്രകൃതി പരിഗണിക്കുന്നതിലൂടെ അനാവശ്യ വിശദാംശങ്ങൾ‌ക്കൊപ്പം അമിതമായി ചെയ്യാതെ അത് വൃത്തിയുള്ളതും ശാന്തവുമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. രത്‌നംപിടിപ്പിച്ച അങ്കി, ചുവന്ന പവിഴത്തിന്റെ ചാപ്ലെറ്റ് എന്നിവയിൽ നിറം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അത് നിശ്ചയമായും ഫലപ്രദമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

1508-ൽ റഫേൽ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിൽ റോമിലെത്തി. ഇതിനകം തന്നെ കലയുടെ മാസ്റ്റർ എന്ന നിലയിൽ "മഡോണ ഓഫ് ദി ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക്", "മഡോണ ഓഫ് ഗോൾഡ് ഫിഞ്ച്", "അൻസിഡി മഡോണ", കൂടുതൽ മറ്റു ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും വലിയ പ്രശസ്തി നേടിയിരുന്നു.

ചിത്രകാരനെക്കുറിച്ച്
യുവ യജമാനൻ
പ്രസന്നതയിലൂടെയും ദിവ്യത്വത്തിലൂടെയും മഹിമ
അംബ്രിയൻ സ്കൂളിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രതീകങ്ങൾ