മുൻകാല നവോത്ഥാന ഘട്ടത്തിലാണ് വാസ്തുസ്തംഭങ്ങളുടെയും നിയമങ്ങളുടെയും സാധ്യതകളെ ക്രമപ്പെടുത്തിയെടുത്തത്.(താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്ന നവോത്ഥാനകാല വാസ്തുവിദ്യയുടെ സവിശേഷതകൾ കാണുക.) പൗരാണിക വാസ്തുവിദ്യയെകുറുച്ചുള്ള കുറിച്ചുള്ള പ0നംനവോത്ഥാനകാല വാസ്തുശൈലികളെയും അലങ്കാരങ്ങളെയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിന് വഴിതെളിച്ചു.
മധ്യകാലഘട്ടത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നതിൽനിന്നും വിഭിന്നമായി അന്തരത്തിന്(Space) വാസ്തുവിദ്യയുടെ ഘടകം എന്ന നിലയ്ക്ക് പുതിയ മാനങ്ങൾ നവോത്ഥാന കാലത്ത് കൈവന്നു. ആനുപാതികത, ആകൃതി(form), ജ്യാമിതീയ ലയം എന്നിവയ്ക്കനുസൃതമായി അന്തരം രൂപവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു. മധ്യകാല നിർമിതികളിൽ സഹജാവബോധത്തിനനുസൃതമായാണ് അന്തരത്തെ സംയോജിപ്പിച്ചത്.ഫിലിപ്പൊ ബ്രണൽസ്കിയുടെ ഫോറൻസിലെ ബസിലിക ഡി സാൻ ലൊറെൻസോ(വി. ലോറൻസ് ദേവാലയം) (1377–1446)ഇതിനുദാഹരണമാണ്.[6]

ഇറ്റലിക്കു പുറത്തെ നവോത്ഥാന വാസ്തുവിദ്യയുടെ വ്യാപനം
മുൻകാല നവോത്ഥാനം
ആൽബെർട്ടി
മച്ചുകൾ