ജെ.ബി. കെടേലിയർ, ആദ്യമായി 1672-ൽ ഈ പേര് ഉപയോഗിക്കുകയും ബർന്നബാസ്, റോമിലെ ക്ലൈമെന്റ്, അന്ത്യോഖ്യയിലെ ഇഗ്നേഷ്യസ്, സ്മിർണയിലെ പോളിക്കാർപ്പ്, ഹെർമാസ് എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചുപേരെ ഈ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇവരെ കൂടാതെ ഡിഡാക്കെ(Didache)യും ക്ളെമെന്റിന്റെ രണ്ടാം ലേഖനവും പപ്പിയാസും അപ്പോസ്തലൻമാരുടെ വിശ്വാസപ്രമാണവും അപ്പോസ്തലപിതാക്കൻമാർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

പൌരാണികത്വമാണ് ഇവരുടെ പ്രത്യേകത. അപ്പോസ്തലൻമാരുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധംമൂലം അവരുടെ പഠനം സുവിശേഷങ്ങളുടേയും മറ്റു പുതിയനിയമ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടേയും തുടർച്ചതന്നെയാണ് എന്നു പറയാം. ആദിമക്രിസ്ത്യാനികൾ എങ്ങനെയാണ് വിശ്വാസ സത്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നത് എന്നതിന് അസന്ദിഗ്ധമായ തെളിവുകൾ ഇവിടെനിന്നും കിട്ടുന്നു. അബദ്ധസിദ്ധാന്തങ്ങളോടുള്ള വെല്ലുവിളികളോ യുക്തിപരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളോ ഇതിലില്ല. ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിശകലനങ്ങളും ക്ലിപ്തമായ വിവരണങ്ങളും ഇതിൽ കാണുന്നില്ല. അവ പിൽക്കാലങ്ങളിലെ പ്രത്യേകതയാണ്. സാഹിത്യപരമായും താർക്കികമായും അവ അപ്പോളജറ്റിക്സുക(apologetics)ളുടേയും അംഗീകൃത ലിഖിതങ്ങ(canonical writings)ളുടേയും പിന്നിലാണ്. സത്യവിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക എന്ന ശ്രമസാധ്യമായ ജോലി അവ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയായിരുന്നു. അതിനായി വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ ഉദ്ധരണികൾ അവ നിർലോപം ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും
ക്രിസ്തു സ്ഥാപിച്ച സഭ
ചരിത്രം
പഠനങ്ങൾ