എന്നിരുന്നാലും, പീലിൻറെ രണ്ടാമത്തെ മന്ത്രിസഭയുടെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രവൃത്തിയായി അത് കൊണ്ടുവരാൻ ഇടയാക്കി.ധാന്യത്തിന്റെ ഇറക്കുമതി ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെ കാർഷിക വരുമാനം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച കോൺ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിക്കൊണ്ട് ഭൂവുടമകൾക്ക് നേരെ പീൽ നീക്കങ്ങൾ നടത്തുകയുണ്ടായി. ഈ കൺസെർവ്വേറ്റീവ് പ്രൊട്ടക്ഷനിസ്റ്റിനുള്ള തീവ്രത തകർന്നതിനു കാരണം ഗ്രേറ്റ് ഐറിഷ് ക്ഷാമം (1845-1849) ആയിരുന്നു. ടോറി കർഷകരെ ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയിൽ സംശയിക്കേണ്ടി വന്നു. പീൽ ക്ഷാമത്തോടു സാവധാനം പ്രതികരിച്ചത് 1846 ഒക്റ്റോബറിൽ ഇതിനകം തന്നെ പ്രതിപക്ഷം പ്രസിദ്ധമാക്കിയിരുന്നു. "ഐറിഷ് റിപ്പോർട്ടുകളിൽ അതിശയോക്തിയും കൃത്യമില്ലായ്മയുടെയും പ്രവണതയുള്ളതിനാൽ അവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിൽ കാലതാമസമുണ്ടാകുന്നത് എപ്പോഴും അഭികാമ്യമാണ് "

സ്വന്തം പാർട്ടിയെ പിന്തുണക്കുന്നതിൽ ബിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, വിഗ്, റാഡിയൽ പിന്തുണയോടെ വിജയിച്ചു. 15 മെയ് മാസം പീൽസ് ബിൽ ഓഫ് റിപീൽ (ഇമ്പോർട്ടേഷൻ ആക്ട് 1846) ന്റെ മൂന്നാം കണക്കെടുപ്പിൽ, എം.പിമാർ 327 വോട്ടുകളിൽ 229 (98 മാർക്ക്) വോട്ടു ചെയ്തു. ജൂൺ 25-ന് വെല്ലിംഗ്ടൻ ഡ്യൂക്ക് പ്രഭുവിന്റെ സഭയെ കടന്നുപോകാൻ ഇത് പ്രേരിപ്പിച്ചു.അതേ രാത്രിയിൽ പീലിൻറെ ഐറിഷ് കോർസിഷൻ ബിൽ കോമൺവെൽസിൽ 292 മുതൽ 219 വരെ "വിഗ്സ്, റാഡിക്കൽസ്, ടോറി പ്രൊട്ടക്ഷൻ പരാജയപ്പെട്ടു. ഇതേ തുടർന്ന്, 1846 ജൂൺ 29-ന് പീൽ പ്രധാനമന്ത്രി പദവി രാജിവെച്ചു. 

മന്ത്രിസഭയുടെ അവസാനം സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ നിയമങ്ങൾ പിൻവലിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായതിനാൽ പീൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു ധാന്യം നിയമങ്ങളെ പിൻവലിക്കാൻ പീൽ കേവലം ഐറിഷ് ക്ഷാമം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. 1820 മുതൽ സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരം എന്ന നിലയിൽ ബുദ്ധിപരമായ പരിവർത്തനത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ക്ഷാമം ഒഴിവാക്കാനായി മൊത്തം റദ്ദാക്കൽ ആവശ്യമാണെന്ന് പീൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ബ്ലെയ്ക്ക് പറയുന്നു. താൽക്കാലികമായി റദ്ദാക്കിയ ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു ബിൽ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ, മൂന്നുവർഷത്തെ ക്രമാനുഗതമായ കടന്നുകയറ്റത്തിന്റെ കാലാവധി പൂർത്തിയായില്ല.

കൺസർവേറ്റീവ് നേതാവാകുമ്പോൾ 1844 മുതൽ തന്നെ പീലിനെ അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരനായ ബോയ്ഡ് ഹിൽട്ടൺ വാദിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ എംപിമാർ പലരും അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ വോട്ടുചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. 1820 കളിൽ മോശമായിരുന്ന ലിബറലുകളും പിതൃസ്ഥാനക്കാരും തമ്മിലുള്ള അകലം, 1830 കളിൽ പാർലമെന്ററി പരിഷ്കരണത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ ധാന്യ നിയമങ്ങൾ മൂടിവെയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. നിയമങ്ങൾ. ഹിൽട്ടന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിൽ ഒരു പീലിറ്റെറ്റ് / വിഗ് / ലിബറൽ സഖ്യത്തിന് ശേഷം, ഒരു ലിബറൽ പ്രശ്നത്തിൽ പീൽ യഥാർഥത്തിൽ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു.

ധാന്യനിയമങ്ങൾ പിൻവലിക്കുവാനുള്ള തിരച്ചിലിനിടയിൽ, പീൽ ഐറിഷിന് ആഹാരം വാങ്ങാൻ സബ്സിഡി ചെയ്യാൻ ചില നീക്കങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പരിശ്രമം വളരെ ചെറുതായിരുന്നു, വളരെ ചെറിയ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു. ലെയ്സെസ്-ഫെയർ കാലഘട്ടത്തിൽ, , ഗവൺമെൻറ് നികുതികൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു, സബ്സിഡികളും നേരിട്ടുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപെടലും ഉണ്ടായില്ല. യഥാർഥത്തിൽ ഈ സബ്സിഡികൾ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. പീലിൻറെ പിൻഗാമിയായ ലോർഡ് ജോൺ റസ്സൽ പീലിന്റെ ഐറിഷ് നയത്തെക്കാൾ കൂടുതൽ വിമർശനം സ്വീകരിച്ചു. സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരത്തിനുള്ള പീലിൻറെ പിന്തുണ 1842, 1845 ലെയും ബജറ്റിൽ ഇതിനകം കാണാൻ കഴിഞ്ഞു; 1842 ന്റെ അവസാനത്തിൽ പീലിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രഹാം ഇങ്ങനെ എഴുതി: " ധാന്യനിയമത്തിലെ അടുത്ത മാറ്റം തുറന്ന വ്യാപാരത്തിന് വേണ്ടിയായിരിക്കണം ". 1844-ൽ കാബിനറ്റ് പദവിയിൽ പീൽ 1842-ലെ കോൺ നിയമത്തിന്റെ മൊത്തം റദ്ദാക്കലിനെക്കുറിച്ച് വാദിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നു . എല്ലാ പീലിൻറെ പരിശ്രമങ്ങളേയും അദ്ദേഹം പരിഹരിച്ചെങ്കിലും അയർലണ്ടിലെ അവസ്ഥയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിഷ്കരണ പരിപാടികൾ കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയില്ല.
പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ ആദ്യത്തെ കാലം (1834–1835)
പിൽക്കാലജീവിതവും മരണവും
കോൺ നിയമങ്ങളും അതിനുശേഷവും
ശക്തിയിൽ വിഗ്ഗ്സ് (1830–1834)