നിരവധി സ്പീഷീസുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് 'ഇൻഡിഗോഫെറ ടിൻക്റ്റോറിയയും, ഇൻഡിഗോഫെറ സഫ്രട്ടികോസയും ഇൻഡിഗോ ഡൈ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.. ഇൻഡിഗോ ഫേബ്റിക് സ്ക്രാപുകൾ ഇൻഡിഗോഫെറ ജീനസിലെ സസ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നിറംപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഹുവാകാ പ്രീറ്റയിൽ നിന്നും 1500 വർഷത്തോളം കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള ഈജിപ്ഷ്യൻ ഇൻഡിഗോ ഡൈഡ് ഫേബ്രിക്കുകൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. കരീബിയൻ കോളനി തോട്ടക്കാർ ഇൻഡിഗോ വളർത്തുകയും, തെക്കൻ കരോലിന, വടക്കൻ കരോലിന കോളനിയിൽ അവർ താമസമാക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ടസ്കരോറ ജനങ്ങൾ ശിരോവസ്ത്രം, വസ്ത്രം എന്നിവയ്ക്ക് നിറംപിടിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യകാലം വരെ വിളയുടെ കയറ്റുമതി വ്യാപകമായിരുന്നില്ല. എലീസ ലൂക്കാസ് പിൻക്നിയും അടിമകളായ ആഫ്രിക്കക്കാരും ചാൾസ്റ്റണിലെ പുതിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അതിജീവിച്ച് വിജയകരമായി കൃഷി ചെയ്യുമ്പോൾ അമേരിക്കൻ വിപ്ലവത്തിനു മുമ്പ് (അരിയ്ക്ക് ശേഷം) കോളണിയിലെ രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നാണ്യവിളയായി അതു മാറി. മൂല്യവിളകളിൽ എല്ലാ കയറ്റുമതിയിലും മൂന്നിലൊന്നിൽ കൂടുതൽ ഇത് ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 

ഇതിൽ ഏറിയ നിരവധി പ്രധാന ചായങ്ങളിലും രാസവസ്തു അനിലിൻ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യമായി നിർമ്മിച്ചത് ഇൻഡിഗോഫെറ സഫ്രട്ടികോസയിൽ ("Indigofera suffruticosa") നിന്നായിരുന്നു. (syn. "Indigofera anil", whence the name aniline).

ഇൻഡോനേഷ്യയിൽ സുൻഡാനെസ് ജനങ്ങൾ ഇൻഡിഗോഫെറ ടിൻക്റ്റോറിയ ("Indigofera tinctoria") (പ്രാദേശികമായി ടാരം അല്ലെങ്കിൽ നിള എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു ) ബാറ്റിക്കിനു വേണ്ടി ഡൈ ആയി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഇൻഡിഗോ തയ്യാറാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് മാർക്കോ പോളോ ആയിരുന്നു. മധ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽ യൂറോപ്യൻ ഈസൽ പെയിന്റിംഗ് സമയത്ത് ഇൻഡിഗോ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
വിവരണം
ഇൻഡിഗോ ചായം
സ്പീഷിസുകൾ
ഉപയോഗങ്ങൾ