കടൽ, കായൽ, കനാൽ, നദി തുടങ്ങി ജലത്തിൽ കൂടിയുള്ള ഗതാഗതമാണ് ജലഗതാഗതം. കപ്പലുകളോ നൗകകളോ തോണികളോ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് സാധ്യമാകുന്നത്. പൊങ്ങി കിടക്കുക അത്യന്താപേക്ഷിതമായതിനാൽ ജലയാനങ്ങളുടെ പുറംചട്ട (ഹൾ) ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രക്രീയയാണ് നിർമിതിയുടെ പ്രധാന ഭാഗം. 

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആവി കൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചക്രം വെള്ളത്തിനെ പിന്നിലേയ്ക്ക് തള്ളുന്നതു വഴി സഞ്ചരിക്കുന്ന ആവി കപ്പലുകൾ ആദ്യമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ആവി ബോയിലറിൽ വിറകോ, കൽക്കരിയോ കത്തിച്ച് വെള്ളം ചൂടാക്കിയാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. ഇത്തരം ബാഹ്യ ദഹന രീതി പിൽക്കാലത്ത് ആന്തരദഹന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് വഴി മാറുകയുണ്ടായി. അന്തർവാഹിനികൾ, വലിയ വിമാനവാഹിനികൾ എന്നിവ പോലെയുള്ള നൗകകളിൽ ന്യൂക്ലിയാർ ഇന്ധനം ഉപയോഗിച്ചാണ് യാത്ര സാദ്ധ്യമാകുന്നത്. വിനോദത്തിനും പരിശീലനത്തിനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്ന നൗകകൾ ഇപ്പോഴും കാറ്റു ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ജെറ്റ് ബോട്ടുകൾ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഒരു ജെറ്റാണ് യന്ത്രത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഹോവർക്രാഫ്റ്റുകൾ താഴേയ്ക്ക് കാറ്റടിക്കുന്ന തരം വലിയ ഫാനുകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 

വേഗം കുറവാണെങ്കിലും ആധുനിക കടൽ ഗതാഗതം വൻ തോതിൽ കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ ചരക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ ഉത്തമമായ രീതിയാണ്. 2007-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 35000 കപ്പലുകൾ 7400 കോടി ടൺ ചരക്ക് ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേയ്ക്ക് വഹിക്കുകയുണ്ടായത്രേ. ഭൂഘണ്ടാന്തര ചരക്കു ഗതാഗതം കൂടാതെ തീര ദേശത്തെ ചെറിയ ദൂരത്തേയ്ക്കുള്ള ചരക്കു ഗതാഗതത്തിനും ഇത് ലാഭകരമാണ്. 

റെയിൽ‌ ഗതാഗതം
വ്യോമഗതാഗതം
റോഡ് ഗതാഗതം
ജലഗതാഗതം