സാമാന്യമായി പറഞ്ഞാൽ എന്ന ക്രമജോഡിയാണ് "ലേഖ". ഇവിടെ "V" എന്നത് ശീർഷങ്ങളുടെ ഒരു ഗണവും "E" എന്നത് വക്കുകളുടെ ഒരു ഗണവുമാണ്. "E" എന്നത് രണ്ടുവീതം അംഗങ്ങളുള്ള "V" യുടെ ഉപഗണങ്ങളാകുന്നു. (അതായത് രണ്ടു ശീർഷങ്ങൾ തമ്മിൽ യോജിപ്പിച്ചാണ് ഒരു വക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്നത്) എന്നാൽ "V" യുടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാ ഉപഗണങ്ങളും "E" യിൽ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല (അതായത് ഏതു രണ്ട്‌ ശീർഷവും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു വക്ക് ഉണ്ടാകണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല).

സാധാരണയായി "V", "E" എന്നീ ഗണങ്ങൾ പരിമേയമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കാറ്. ഇവ അപരിമേയമാണെങ്കിൽ കിട്ടുന്ന ലേഖയുടെ സ്വഭാവം വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരിയ്ക്കും. "V" ശൂന്യഗണമായി എടുക്കാറില്ല, എന്നാൽ "E" ശൂന്യഗണമാകുന്നതിൽ കുഴപ്പമില്ല. ഒരു ലേഖയുടെ "കോടി" എന്നത് അതിലെ ശീർഷങ്ങളുടെ എണ്ണമാണ്. അതിന്റെ 'വലിപ്പം' എന്നത് അതിലെ വക്കുകളുടെ എണ്ണം (|"E"|) ആണ്. ഒരു ശീർഷത്തിന്റെ "കൃതി" എന്നത് അതിലേയ്ക്ക് ബന്ധപ്പെടുന്ന വക്കുകളുടെ എണ്ണമാണ്. } എന്ന ലേഖയിലെ ഒരു വക്കിനെ ചുരുക്കി "xy" എന്ന് രേഖപ്പെടുത്താറുണ്ട്. 

മുകളിൽ കൊടുത്തിട്ടുള്ള കേരളത്തിലെ പട്ടണങ്ങളുടെ ലേഖയിൽ "V" എന്നത് {"Ku", "T", "I", "C", "Ko"} എന്ന ഗണമാണ്. "E" എന്നത് {("Ku", "T"), ("I", "T"), ("C", "T"), ("C", "I"), ("Ko", "I"), ("Ko", "C")} എന്ന ഗണമാണ്. അതിനാൽ ഈ ലേഖയെ ഇങ്ങനെ എഴുതാം :

മിശ്രലേഖ
സിമ്പിൾ ഗ്രാഫ്
കണക്ടഡ് ഗ്രാഫ്
നിർവ്വചനം