1952 ൽ ഫുൽജൻസിയോ ബാറ്റിസ്ത ക്യൂബയുടെ തലവനായി അധികാരത്തിലെത്തി. ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ബാറ്റിസ്ത അനുകൂലിച്ചിരുന്നില്ല, അച്ചടക്കത്തോടെയുള്ള ജനാധിപത്യം എന്നാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ഭരണത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് ഒരു ഏകാധിപത്യഭരണം തന്നെയായിരുന്നു. ബാറ്റിസ്തക്കെതിരേ സായുധവിപ്ലവങ്ങൾ ക്യൂബയിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും തന്റെ അധികാരമുപയോഗിച്ച് അതിനെയെല്ലാം ബാറ്റിസ്ത അടിച്ചമർത്തുകയായിരുന്നു. ഫിദൽ കാസ്ട്രോ എന്ന അഭിഭാഷകന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ജൂലൈ-26-മൂവ്മെന്റ് എന്ന സംഘടനയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രധാനികൾ. രഹസ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന തന്റെ പത്രത്തിലൂടെ ഫിദൽ ബാറ്റിസ്തക്കെതിരേ പടയൊരുക്കം നടത്തുകയായിരുന്നു. സെൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന പത്തുപേരുടെ ചെറു സംഘങ്ങളടങ്ങിയ ഒരു സേനയായിരുന്നു ഫിദൽ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്തത്. ക്യൂബയിലെ മാദ്ധ്യമങ്ങൾക്ക് ബാറ്റിസ്റ്റ‍‍ മൂക്കുകയറിട്ടിരുന്നു. ഇതുകാരണം തന്റെ ആശയങ്ങൾ പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കാനായി ഫിദൽ വിദേശമാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സഹായം തേടി. പാരീസ് മാച്ചിന്റെ ലേഖകൻ കാസ്ട്രോയെ ക്യൂബയിൽ വന്നു സന്ദർശിച്ചു അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം യാത്രകൾ ചെയ്തു അഭിമുഖം തയ്യാറാക്കി. ഇതുപോലെ വിദേശമാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ക്യൂബയിൽ നടന്നിരുന്ന വിപ്ലവമുന്നേറ്റം ഫിദൽ ലോകത്തിന്റെ മുന്നിലേക്കെത്തിച്ചു. 1956 നും 1959 നും ഇടയിൽ ഫിദലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ ഗറില്ലാ ആക്രമണത്തെതുടർന്ന് കയ്യിൽ കിട്ടിയ ധനവുമായി ബാറ്റിസ്ത‍‍ ക്യൂബ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി. ഇതിനെ തുടർന്ന കാസ്ട്രോയുടെ നാമനിർദ്ദേശത്തോടെ മാനുവൽ ഉറുഷ്യ ലിയോ ക്യൂബയുടെ തലവനായി സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തു. പ്രധാന സർക്കാർ സ്ഥാനങ്ങളിലെല്ലാം ജൂലൈ-26-മൂവ്മെന്റിന്റെ പ്രവർത്തകരായിരുന്നു. 16 ഫെബ്രുവരി 1959 ന് ഫിദൽ സ്വയം പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനമേറ്റെടുത്തു. ജനാധിപത്യ ഭരണം ആണ് ഫിദൽ ഉറപ്പു നൽകിയിരുന്നതെങ്കിലും, അതൊരു ഏകാധിപത്യഭരണമായിരുന്നെന്നാണ് ഫിദലിന്റെ വിമർശകർ പറയുന്നത്.

ക്യൂബൻ വിപ്ലവം
ഗൂഢാലോചന
അനന്തരഫലങ്ങൾ
ക്യൂബ