ക്രിസോസ്തമസിന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യശസ്സിന്റെ മുഖ്യ അടിസ്ഥാനം. ബൈബിളിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് സുവിശേഷങ്ങളുടെ ചൈതന്യത്തെ സാമാന്യജനങ്ങൾക്കും പണ്ഡിതന്മാർക്കു തന്നെയും വിശദീകരിച്ചുകൊടുന്ന വിലയേറിയ ലിഖിതങ്ങളായി നിലനിൽക്കുന്ന അവ വായനക്കാരിൽ മതബോധവും സന്മാർഗ്ഗചിന്തയും സാമൂഹ്യനീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ദാഹവും വളർത്തുന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തെ ഗൗരവമായെടുത്താണ് ക്രിസോസ്തമസ് ശത്രുക്കളെ സമ്പാദിച്ചത്. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ പാത്രിയർക്കീസെന്ന നിലയിൽ കൊട്ടാരവുമായി ഒട്ടിനിന്ന് പ്രൗഢിയും അധികാരങ്ങളും കയ്യാളുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധാർമ്മികതാസങ്കല്പങ്ങളുമായി ഒത്തുപോകുന്നതായിരുന്നില്ല. സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ ധാർമ്മികത രാഷ്ട്രാധികാരത്തിന് കീഴിലായിരിക്കണമെന്നത് അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തില്ല. അദ്ദേഹത്തിനു ശേഷമുള്ള ചരിത്രത്തിലുടനീളം, ചെറിയ ഇടവേളകളൊഴിച്ച്, പൗരസ്ത്യസഭ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സേവകസ്ഥാനം വഹിച്ചു.

ക്രിസോസ്തമസിന്റെ ചില പ്രവൃത്തികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യശസ്സിന്മേൽ മാറാക്കളങ്കമായി നിൽക്കുന്നു. അന്ത്യോക്യായിലെ പ്രഭാഷണദൗത്യത്തിന്റെ ആദ്യവർഷങ്ങളിൽ യഹൂദമതത്തേയും സമുദായത്തേയും വിമർശിച്ച് നടത്തിയ പ്രഭാഷണങ്ങളാണ് അവയിൽ പ്രധാനം. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോലും, ഈ പ്രഭാഷണങ്ങൾ യഹൂദവിരുദ്ധവിഭാഗങ്ങൾ അവരുടെ പ്രചാരണങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അന്ത്യം
വിലയിരുത്തൽ
പാത്രിയർക്കീസ്‍
സാമൂഹ്യവിമർശനം