പ്രാചീന കേരളത്തിൽ നിലനിന്ന കാർഷികവൃത്തിയെ ആസ്പദമാക്കിയ സാമ്പത്തിക സം‌വിധാനമഅയിരുന്നു ജന്മി സമ്പ്രദായം. ഇത് എങ്ങനെയാണ്‌ തുടക്കമിട്ടതെന്നതിനെപറ്റി വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങളാണ്‌ ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ നിലനിൽകുന്നത്. പരശുരാമനാണ്‌ അടിയായ്മ, കുടിയായ്മ, ഊരാണ്മ എന്നിവ ഏർപ്പെടുത്തിയതെന്നാണ്‌ കേരളോല്പത്തിയിൽ കാണുന്നത്.

മഹാശിലാകാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ വരുന്ന സംഘം കൃതികളിൽ നിന്ന് അക്കാലത്തെ ഉത്പാദനക്രിയയെക്കുറിച്ച് വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. അക്കാലത്ത് കാർഷികവൃത്തിയിലേർപ്പെട്ടിരുന്നത് വെള്ളാളർ ആണ്‌. അഞ്ചു തിണകളിലുള്ളവർ പരസ്പര വിനിമയമാണ്‌ അക്കാലത്ത് നടന്നിരുന്നത്. രാജാക്കന്മാർക്ക് കർഷകർ നേരിട്ട് പങ്ക് നലകണമായിരുന്നു. അത് ചിലപ്പോൾ കൊള്ളയായും മാറിയിരുന്നു. നാണയങ്ങൾ നിലവിലിരുന്നില്ല. എന്നാൽ നദീതടങ്ങൾ ഉപയോഗ്യമാക്കപ്പെട്ടതോടെ മറ്റു ജാതിക്കാർ മലകളിൽ നിന്ന് അങ്ങോട്ട് കുടിയേറിപ്പാർക്കുകയും ചെയ്തു. നദീതടങ്ങൾ കൃഷിയോഗ്യമാക്കിയത് ബുദ്ധജൈനമതക്കാരാണ്‌. ഇത് ക്ര്.വ. 5-11 നൂറ്റാണ്ടുകൾ വരെയായിരുന്നു. ഉത്പാദനരീതിക്ക് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുകയും തിണകളായുള്ള വിഭജനം അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു. അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെടാനും വിളവുകൾ നിർണ്ണയിക്കാനും തുടങ്ങിയത് ഇക്കാലത്താണ്‌. വെള്ളാളർ എന്ന ഉഴവർ തിരിഞ്ഞ് പല വിഭങ്ങളായി. കുടികൾ, അടിയാർ, കാരാളർ എന്നിവരായി പ്രധാനവിഭാഗങ്ങൾ. കാരാളരായിരുന്നു പ്രധാന കർഷകര്. നദീതടങ്ങളിലേയും മറ്റും ഭൂമികൾ ബ്രഹ്മണർക്കും ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും ദാനം ചെയ്തതോടെ കാരളർ ബ്രാഹ്മണര്ക്കധീനരായി. അതോടെ രാജാവിന്‌ നൽകേണ്ടിയിരുന്ന പങ്ക് ഇവർക്കായി. ജാതി സമ്പ്രദായം ആരംഭിച്ചതോടുകൂടി ബൗദ്ധികവ്യവഹാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന നമ്പൂതിരിമാർക്കും രാജ്യഭാരം ചെയ്യുന്ന നാടുവാഴികൾക്കും പടനായകന്മാർക്കും വിളവിലെ ഒരു പങ്ക് കൊടുക്കുന്ന സമ്പ്രദായമുണ്ടായെന്നും അത് പിന്നീട് അവകാശമായെന്നുമാണ്‌ വില്യം ലോഗൻ കരുതുന്നത് എന്നാൽ നൂറ്റാണ്ടു യുദ്ധത്തെയാണ്‌ ഇലം കുളം ഇതിന്‌ കൂട്ട് പിടിക്കുന്നത്. ആ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം ക്ഷേത്രരേഖകൾ നശിച്ചിരിക്കാമെന്നും രാജ്യഭരണം കാര്യക്ഷമമല്ലാതായതു മുതലെടുത്ത് നമ്പൂതിരിമാർ ഭൂവുടമകളായി എന്നുമാണ്‌ അദ്ദേഹം കരുതുന്നത്. എന്നാൽ പി.കെ. ബാലകൃഷ്ണൻ നൂറ്റാണ്ടു യുദ്ധത്തെതന്നെ പാടെ എതിർക്കുന്നു. 

നാടുവാഴികൾ മുതൽ സാധാരണ കർഷകർ വരെ ബ്രാഹ്മണര്ക്ക് കീഴിലുള്ള പൊതുവിഭാഗമഅയിരുന്നു കാരാളർ. കൃഷിസ്ഥലത്ത് താമസിച്ച് കൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരായിരുന്നു കുടിയാന്മാർ അഥവാ കുടികൾ. താമസിക്കനുള്ള അവകാശം കുടിയായ്മ എന്നും അറിയപ്പെട്ടു. ഇതിനു താഴെയുള്ളവരെ അടിയാർ എന്നാണ്‌ വിളിച്ചിരുന്നത്. നേരിട്ട് അദ്ധ്വാനം ചെയ്തിരുന്നത് ഇവരാണ്‌. 9-ആം നൂറ്റാൺറ്റിലെ പാർത്ഥിവപുരം ശാസനത്തിൽ ഭൂമി പുലയർക്ക് ദാനം ചെയ്തതായും പിൽക്കാല ചേരശാസനങ്ങളിൽ ഭൂമിയോടൊപ്പം അടിയാന്മാരെ (പുലയർ) കൈമാറ്റം ചെയ്തതായും രേഖകൾ ഉണ്ട്. 

ആദിമകാലത്ത് ഉത്പാദന പുനർ വിനിമയത്തിന്‌ വ്യക്തമായ ധാരണകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരമുൾല പുനർ വിതരണമായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്. എന്നാൽ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്കും മറ്റും നൽകേണ്ടിയിരുന്ന പങ്കിന്‌ വ്യക്തമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ടായി. വിളവിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന്, അഞ്ചിലൊന്ന് എന്ന ക്രമത്തിൽ കാരാളർ ഉടമകൾക്ക് പാട്ടം നൽകി വന്നു. അങ്ങനെ പാട്ട വ്യവസ്ഥ നിലവിൽ വന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് നൽകിയിരുന്ന ഉത്പന്നങ്ങൾ ക്ഷേത്ര ജീവനക്കാർക്കും സേവകർക്കും ലഭ്യമായി. നാടുവാഴിയുടേയും മറ്റും പൊതുച്ചെലവുകൾ ഈ മിച്ചം ഉത്പന്നത്തിൽ നിന്ന് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. 

പിൽക്കാല ചേരകാലത്ത് വളർന്നു വന്ന കാർഷികോത്പാദനം മദ്ധ്യകാലത്തോടെ കൂടുതൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചു. 11 മുതൽ 15 വരെയുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പ്രാഗ്-ആധുനിക ഉത്പാദന രൂപങ്ങൾ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണതയിലെത്തി. ഉത്പാദന പ്രക്രിയ അപ്പോഴും കുടികളുടേയും അടിയാരുടേയും കൈകളിലായിരുന്നു. കാരളന്മാർ ക്രമേണ അധഃപതിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭൂമിയുടെ മേലുള്ള ഒരു പ്രത്യേക അവകാശമായി കാരാണ്മ മാറി. കുടികളുടെ ഭൂവുടമാവകഅശങ്ങളിൽ വൈവിധ്യം വന്നു. ഉടമകളുടെ ഭൂമി പാട്ടമായെടുക്കുന്നവരെ പൊതുവായി കുടികൾ എന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങി. 

ഉരാണ്മയെയും കാരാണ്മയേക്കുറിച്ചും ഹുജൂർ ശാസനം മുതൽ തെളിവുകൾ ഉണ്ട്. ക്രി.വ 917ൽ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന കോതരവി എന്ന പരാമര്ശമുള്ള നിത്യവിചാര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നൽകിയ ഭൂമിയുടെ പാട്ടം ക്ഷേത്രത്തിനു വേണ്ടി പൊതുവാൾ സ്വീകരിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തളിക്ഷേത്രരേഖയിലാണ്‌ പാട്ടം എന്ന പദം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ച് കാണുന്നത്. 

ആരായാലും ശേഖരിച്ച ഭക്ഷ്യവസ്തു പൊതുസ്വഭാവത്തിൽ വീതം വയ്ക്കുന്ന പ്രാക് സോഷ്യലിസത്തിന്റെ മാതൃകയിലായിരുന്നു കേരളത്തിലെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥകൾ. ഇത് ദേവാലയങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു. പിന്നീട് കുടുംബങ്ങൾ ഉണ്ടായി വരികയും സ്വകാര്യ സ്വത്തവകാശം ഉണ്ടായി വരികയും ഉല്പന്നത്തിലൊരംശം ദേവാലയത്തിനെന്ന നില വന്നു. അത് നൽകാതായപ്പോൾ ദേവൻ തന്നെ തന്റെ പങ്ക് സ്വീകരിക്കാനായി എത്തുന്ന രീതിയും വന്നു. പറയെടുപ്പ് എന്ന ആചാരം ഇതിന്റെ സ്മരണ നിലനിർത്തി ഇന്നും നടന്നു വരുന്നു

നമ്പൂതിരിമാർക്ക് കൃഷി നിഷിദ്ധമായിരുന്നു. അവർക്ക് കലപ്പ , കാള എന്നിവ മൂലമുള്ള കൃഷി ഒഴിവാക്കണമെന്ന് വിധിയുണ്ട്. എന്നാൽ മറ്റു ബ്രാഹ്മണരിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട നിലപാട് സ്വീകരിച്ച അവർ സ്വീകരിച്ച സമ്പ്രദായമായിരിക്കണം ജന്മി സമ്പ്രദായം എന്നാണ്‌ ഡോ. അജിത്ത്കുമാർ കരുതുന്നത്. അവർ നേരിട്ട് കൃഷി ചെയ്യാതെ ഇടത്തട്ടിൽ നായന്മാരെ കുടിയാന്മാരായി നിർത്തി ആപദ്ധർമ്മനുഷ്ഠിച്ചു.

വ്യാഴവട്ടപ്പൊളിച്ചെഴുത്ത്
പാട്ടപ്പടി
ഓണക്കാഴ്ച, ഉത്സവക്കോപ്പ്
ചരിത്രം