ക്രാങ്കുകളെ വൃത്താകൃതിയിൽ ചലിപ്പിക്കുന്ന പെഡലുകളിൽ തുടങ്ങുന്നു ഡ്രെൈവ്ട്രെയിനുകൾ, അവ താഴെലുള്ള ബ്രാക്കെറ്റിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മിക്ക സൈക്കിളുകളും വീലുകളിലേക്ക് ഊർജ്ജവും, ചലനവും എത്തിക്കാൻ ചെയിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പക്ഷെ വളരെ കുറച്ച സൈക്കിളുകൾ മാത്രം ഊർജ്ജ കൈമാറ്റത്തിനായി ഷാഫ്റ്റ് ഡ്രൈവുകൾ , അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകതരം ബെൽറ്റുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഹൈഡ്രോലിക് സൈക്കിളുകളും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവയുടെ സങ്കീർണ്ണത കാരണം വർത്തമാനകാലത്ത് കാര്യക്ഷമതയില്ലാ ഒന്നായി മാറി എന്നു മാത്രം.

സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്നയാളുടെ കാലുകുളാണ് സൈക്കിളിനെ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടുന്നതെ ഗിയറിംഗ് സെറ്റുകൾ‍ ഓടിക്കുന്നയാളെ കയറ്റത്തിലും, ഇറക്കത്തിലും, സമതലത്തിലും ഒരേ വേഗത നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മൂന്ന് പതിനാല് അനുപാതത്തിൽ ഹബ് ഗിയറുകൾ‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായ ഡിറെയിലർ സിസ്റ്റങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചെയിൻ വ്യത്യസ്ത കോഗുകളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഒരു ഡിറെയിലർ സിസ്റ്റത്തിൽ രണ്ട് ഡിറെയിലറുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മെക്ക്സും അടങ്ങുന്നു, മുൻവശത്തിൽ ഒന്ന് ചെയിൻ റിങ്ങ് തിരഞ്ഞെടുക്കാനും, പിൻവശത്തിൽ ഒന്ന് സ്പ്രോക്കറ്റ് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുമാണ്. മിക്ക ബൈക്കുകളിലും രണ്ടോ മൂന്നോ ചെയിൻ റിങ്ങുകളും, അഞ്ചുതൊട്ട് പതിനൊന്ന് വരെ സ്പ്രോക്കെറ്റുകൾ പിന്നിലുമുണ്ട്. അവയിൽ മുൻവശത്തേയും പിൻവശത്തേയും ഗിയറുകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ ഗുണനത്തിനു തുല്യമായ ഒരു തിയററ്റിക്കൽ ഗിയറുകൾ നിലകൊള്ളുന്നു. യഥാർത്ഥ്യത്തിൽ‍ പിൻവശത്തെ ഒരോ ഗിയറും, മുൻവശത്തെ ഓരോ ഗിയറുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആകെ ഗിയറുകളേക്കാൾ കുറവായിരിക്കും നിലവിൽ ഉള്ള ഗിയറുകൾ.

ചെയിൻഡ്രൈവിന് പകരം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നത് സിൻക്രോണസ് ബെൽറ്റ് ആണ്. ഇവകളിൽ‍ കൂർത്ത പല്ലുകളുണ്ട്, പ്രവർത്തനം ചെയിനുകളുടേത് പോലെതന്നെയാണ്. ഇവ ദീർഘദൂര സൈക്കിളിസ്റ്റുകൾക്കിടയിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. പക്ഷെ ഇവയ്ക്ക് കുറച്ചധികം മെയിന്റനസ് ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് മാത്രം. പക്ഷഎ ഇവയെ 
സ്പ്രോക്കെറ്റുകളുടെ കസേറ്റകൾതോറും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സിങ്കിൾ സ്പീഡ് , ഹബ് ഗിയർ എന്നിവയിലാണ് ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഓടിക്കുന്ന ആളും, യാത്രയുടെ രീതിയുമനുസരിച്ച് ഗിയറിംഗ് രീതി മാറുന്നു. മൾട്ടി സ്പീഡ് സൈക്കിളുകൾ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് ഗിയർ‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തരുന്നു: ഇറക്കം ഇറങ്ങുമ്പോൾ വലിയ ഗിയറുകളും, സമതലങ്ങളിലൂടെ പോകുമ്പോൾ മീഡിയം ഗിയറും, കയറ്റം കയറുമ്പോൾ ചെറിയ ഗിയറുകൾ ഇടാം. ചെറിയ ഗിയറുകളിൽ പെഡലുകളുടെ ഓരോ വൃത്താകൃത ചലനത്തിനും , കുറഞ്ഞ കറക്കമാണുള്ളത്. ഇതുമൂലം മുകൾഭാഗങ്ങളിലേക്ക്, ഭാരം കൂടുതൽ ഭാരം ചുമക്കുമ്പോൾ, ഏതിർദിശയിലേക്ക് കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ കുറ‍ഞ്ഞ ഊർജ്ജംകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതൽ ദൂരം സാധ്യമാക്കുന്നു. ഉയർന്ന ഗിയറുകളിലൂടെ പെ‍ഡലുകളുടെ ചെറിയ കറക്കത്തിലൂടെ കൂടുതൽ ദൂരം സ‍ഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്നു. പക്ഷെ ഓരോ കറക്കത്തിനും കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുന്നു.

ചെയിൻ ഡ്രൈവ് ട്രാൻസ്മിഷനിൽ ക്രാങ്കിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ചെയിൻറിംഗ് ചെയിനിനെ വഹിക്കുന്നു, അവ പിൻഭാഗത്തെ വീലിനെ പിൻഭാഗത്തെ സ്പ്രോക്കെറ്റുകൾ (കസേറ്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഫ്രീവീൽ) കൊണ്ട് ചലിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ നാല് ഗിയറിംഗ് ഓപ്ഷനുണ്ട്: ചെയിൻറിങ്ങിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന രണ്ട് സ്പീഡ് ഹബ് ഗിയറുകൾ, അതിൽ പതിനൊന്ന് സ്പ്രോക്കെറ്റുകൾ വരെയുണ്ട്, ഹബ് ഗിയർ പിൻവശത്തെ വീലിലാണ് വച്ചിരിക്കുന്നത്. പിൻവശത്തെ ഹബോ അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടിൽ കൂടുതൽ സ്പ്രോക്കെറ്റുകളിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടിലധികമുള്ള ചെയിൻറിംഗുകളാണ് സാധാരണ ഓപ്ഷനുകൾ.

ഉപയോഗങ്ങൾ
നീളമുള്ള സൈക്കിൾ
ഡ്രൈവ്ട്രെയിനും ഗിയറിംഗും
സാങ്കേതിക വശങ്ങൾ