സിലാസിനോടും തിമോത്തിയോടും ചേർന്ന്, തെസലോനിക്കരുടെ വിശ്വാസദൃഢതയേയും പരസ്പരസ്നേഹത്തേയും കുറിച്ചുള്ള കേട്ടറിവിനു ലേഖകൻ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു; സഭാംഗങ്ങളോടൊപ്പമായിരുന്നപ്പോൾ താൻ നയിച്ചിരുന്ന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്ന ലേഖകൻ നിത്യവൃത്തിക്കായി സ്വയം ജോലിചെയ്യാനും ആർക്കും ഭാരമാകാതിരിക്കാനും താൻ ശ്രദ്ധിച്ച കാര്യം എടുത്തു പറയുന്നു. അപ്പസ്തോലനെന്ന നിലയിൽ അവക്കു മേൽ അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും താൻ പെരുമാറിയത് ഇങ്ങനെയണെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
തുടർന്ന് സഭയിൽ പൊന്തിവന്ന ചില പ്രശ്നങ്ങളെ ലേഖകൻ പരാമർശിക്കുന്നു. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനത്തിനു മുൻപു മരിച്ചു പോകുന്നവർക്ക് എന്തു സംഭവിക്കും എന്ന ചോദ്യം അതിലൊന്നായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു സാക്ഷികളാകുന്നവർക്കു മാത്രമേ നിത്യജീവിതത്തിൽ പ്രവേശനം കിട്ടുകയുള്ളു എന്നു ചിലർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി കരുതണം. പുനരാഗമത്തിൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ വിധിക്കു മുൻപു തന്നെ മരിച്ചവർ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുമെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു. അതിനാൽ പരേതർക്കു വേണ്ടി വിലപിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് വിശ്വാസക്കുറവിനെ സൂചിപ്പിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.

പൗലോസ് പിന്നീടെഴുതിയ കത്തുകളിൽ നിന്നു ഭിന്നമായി, വിശ്വാസത്തിലൂടെയുള്ള നീതീകരണം, യഹൂദരും യഹൂദേതരും ആയുള്ള ബന്ധം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഈ ലേഖനം മൗനമാണ്. ഈ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ നിലപാട് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഗലാത്തിയാക്കാർക്കുള്ള ലേഖനത്തിനു മുൻപ് എഴുതപ്പെട്ടതാണിത് എന്നതിനു തെളിവായി പലരും ഈ വസ്തുത ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം
ആധികാരികത
പാഠം
സ്വീകർത്താക്കൾ