രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര പ്രകാരം കണ്ണൂരിലെ, കേരള വർമ്മ പഴശ്ശിരാജ ഉൾപ്പെടുന്ന കോട്ടയം രാജവംശം തിരുനെല്ലിക്കോട്ടയിലെ വേടക്കരശനെ പരാജയപ്പെടുത്തി വയനാട് പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ഭരണ പ്രദേശമായ കണ്ണവം കാടുകളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇന്നത്തെ ഏലപീടിക, മലയാംപടി, വെള്ളൂന്നി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന മലമ്പ്രദേശങ്ങൾ. പഴശ്ശി രാജാവിന്റെ പ്രധാന മന്ത്രി ആയിരുന്ന ശങ്കരൻ നമ്പിയാരുടെ കുടുംബമായിരുന്ന കണ്ണവത്ത് നമ്പിയാർ കുടുംബത്തിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. വില്യം ലോഗന്റെ മലബാർ മാനുവൽ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ 1802-ൽ പേരിയ ചുരത്തിൽ വെച്ച് വച്ച് എടച്ചേന കുങ്കൻ, തലക്കൽ ചന്തു എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയുടെ പടയുമായി പഴശ്ശിരാജാവിന്റെ പട ഏറ്റുമുട്ടിയതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അന്ന് ചന്തുവിനെ സഹായിക്കാൻ മല ഇറങ്ങി വന്ന നൂറു കുറിച്യ പോരാളികൾ ഈ പ്രദേശത്ത് നിന്നാവണം. കാരണം കുടിയേറ്റം തുടങ്ങുന്നതിനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് കുറിച്യർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഗിരി വർഗ്ഗ ഗോത്ര സമുദായത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസ മേഖലയായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. ഇവരെ കൂടാതെ കാടന്മാർ എന്ന ഒരു ഗോത്രവും ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്നു. ഗോത്ര വർഗ്ഗക്കാരുടെ ആരാധന കേന്ദ്രങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകൾ ഓടപ്പുഴ, കാടന്മല, ഏലപ്പീടിക എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. 1930 കളോടെ കണിച്ചാർ ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലേക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ഏലപീടികയുടെ സമീപ പ്രദേശമായ കൊളക്കാടേക്ക് മലബാറിന്റെ പല ഭാഗത്ത് നിന്നും കോട്ടയത്ത് നിന്നും ആളുകൾ കുടിയേറ്റം നടത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ മലേറിയ പോലുള്ള അസുഖങ്ങളും വന്യ മൃഗങ്ങളുടെ ആക്രമണവും ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ കുടിയേറ്റത്തിനു വിഘാതമായി. 1940 കളോടെ കൊളക്കാട് പ്രദേശത്തേക്ക് കുടുതൽ ആളുകൾ വന്നെത്തുകയും കാടു വെട്ടിത്തെളിച്ച് കൃഷി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. വീടുകൾക്കും മറ്റുമായി ആവശ്യമായ മരങ്ങൾ വെട്ടുന്നതിനായാണ് ഏലപീടിക, മലയാംപടി, ഓടപ്പുഴ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ആദ്യമായി ആളുകൾ എത്തുന്നത്. മരം കൊണ്ട് പോകുന്നതിനായാണ് ആദ്യമായി ഇവിടേക്ക് വഴികൾ നിർമ്മിക്കപെട്ടത്. മരങ്ങൾ വെട്ടിയെടുക്കുന്ന കൂപ്പുകൾ ആയി നിന്ന പ്രദേശത്തേക്ക് കൂടുതൽ ആളുകൾ വരികയും കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമായ പ്രദേശങ്ങൾ വെട്ടിത്തെളിച്ച് എടുക്കുകയുമുണ്ടായി. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ കൂടുതലായി ഉണ്ടായിരുന്ന കുറിച്യ ജനവിഭാഗത്തിൽ നില നിന്നിരുന്ന അയിത്തം അവരെ കുടിയേറിയ ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നു മാറുന്നതിനും അവരുടെ സ്വാഭാവിക അധിവാസ മേഖലകളിൽ നിന്നും കൂടുതൽ മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ഒഴിഞ്ഞു പോകുന്നതിനും കാരണമായി. 1950 കളോടെ ഏലപീടികയിൽ ധാരാളം ആളുകൾ താമസമാക്കുകയും 1969-ൽ വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ നാമത്തിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

ചരിത്രം
ഭൂമിശാസ്ത്രവും കാലാവസ്ഥയും
ആരാധനാലയങ്ങൾ
ജനങ്ങൾ ജീവിത ശൈലി