പ്രധാന തർക്കം പരിഭാഷക്ക് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് കൊടുത്ത പേരിനെച്ചൊല്ലിത്തന്നെയായിരുന്നു. പഴയ വിവർത്തനങ്ങൾ "ക്രിസ്താനുകരണം", "ക്രിസ്‌ത്വാനുകരണം" എന്നീ പേരുകളിൽ ആയിരുന്നു. "ക്രിസ്താനുകരണം" എന്ന പേര് വ്യാകരണത്തിലെ സന്ധിനിയമങ്ങളെ അനുസരിക്കാത്തതിന്റെ പേരിൽ വിമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 

ക്രിസ്ത്വനുകരണം എന്ന പേരാകട്ടെ ശ്രവണസുഖം തരാത്തതാണെന്നു് പലർക്കും പരാതിയുണ്ടായിരുന്നത്രേ. പക്ഷേ, ഈ പരാതികളുമായി തന്റെ പരിഭാഷക്ക് മയ്യനാട് ജോൺ സ്വീകരിച്ച ക്രിസ്തുദേവാനുകരണമെന്ന പേരിലെ ദേവൻ എന്ന വാക്കു്തന്നെ വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗം ബഹുദൈവവിശ്വാസത്തെ പിന്തുടർന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ പല ദേവന്മാരിൽ ഒരാൾ മാത്രമായി തരംതാഴ്ത്തുന്നതിന് തുല്യമായിരിയ്ക്കുമെന്ന് ചിലർക്ക് തോന്നി (ഈ പ്രയോഗം ഹൈന്ദവമാണെന്ന് കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതികർ വിമർശിച്ചുവെന്നായിരുന്നു മയ്യനാട് ജോണിന്റെ ആക്ഷേപം). പ്രമുഖ മലയാള പണ്ഡിതനും വിമർശകനുമായിരുന്ന ഐ.സി. ചാക്കോ പോലും ഈ വിമർശനത്തോട് ഒരളവു വരെ സഹമതി പ്രകടിപ്പിച്ചു. 
ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗത്തിലെ ദേവൻ എന്ന പരാമർശം മൂലകൃതിയുടെ പേരിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല; ഒരുശൈലിയായാണതു് കൂട്ടിച്ചേർത്തതു് (പദാനുപദ വിവർത്തനശൈലിയല്ല മയ്യനാട് ജോൺ പരിഭാഷയിൽ സ്വീകരിച്ചതും). ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യ വ്യക്തിത്വത്തെ ചെറുതാക്കി കാണിയ്ക്കുന്നതായതിനാൽ ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗം ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിനു് നിരക്കുന്നതുമായിരുന്നില്ല. 

ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ പേരിൽ
വിവാദം
മയ്യനാട്ടിന്റെ പ്രതികരണം
ഗ്രന്ഥനാമത്തെച്ചൊല്ലി