പുരാണങ്ങളുനസരിച്ച്,ബി.സി 1122-നാണ് ടാൻഗുൺ ഡൈനാസ്റ്റിയുടെ തലസ്ഥാനത്തിനരികിലായി പ്യോംങ്യാംഗ് കണ്ടെത്തിയത്.ഗോജോസിയോൺ ഹാൻ യുദ്ധത്തിൽ വേരോടെ നശിക്കപ്പെടുകയും, ഗോജോസിയോനിന്റെ അവസാനത്തെ കണ്ണിയുമായ വൈമൻ ജോസിയോനിന്റെ അധീനതിയിലായിരുന്നു ഇത് .ഹാൻ ഡൈനാസ്റ്റിയുടെ ചക്രവർത്തിയായ വു, ലെലാങ് കമാന്ഡറിയോടൊപ്പം നിർത്തുവാനായി നാല് കാമാന്ഡറിമാരെ നിയമിക്കുകയും, പ്യോംങ്യാംഗിന്റെ തലസ്ഥാനത്തെ 平壤 (Old Chinese: *breŋ*naŋʔ,മോഡേൺ മാന്ഡറിൻ എന്ന് പേരിടുകയും ചെയ്തു.വ്യത്യസ്ത പുരാവസ്തു ഗവേഷകന്മാരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ അനുസരിച്ച് പ്യോംങ്യാംഗ് ഈസ്റ്റേൺ ഹാൻ കാലഘട്ടത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ കടന്നാക്രമണങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുണ്ട്.
ത്രീ കിണ്ടം കാലഘട്ടത്ത് ഈ പ്രദേശത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലം അറിഞ്ഞിരുന്നത് നാൻഗ്ലാന്റ് എന്നായിരുന്നു. നാൻഗ്ലാന്റിന്റെ തലസ്ഥാനമായി 313 -ൽ ഗോഗർഗിയോയിനെ വികസിപ്പിക്കാനായി ലെലാങ് കമാന്ഡറിയെ ഇല്ലാതാക്കിയതിന്ശേഷവും, സാമൂഹികവും, സാംസ്കാരികവുമായ പ്രതേകതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്യോംങ്യാംഗ് തന്നെ തലസ്ഥാനമായി തുടർന്നു.

427 -ലാണ് ഗോർഗറിയോ അതിന്റെ തലസ്ഥാനം മാറ്റുന്നത്. ക്രിസ്റ്റഫർ ബെക്കാവിത്തിന്റെ വാക്കുകളനുസരിച്ച്, പ്യോംങ്യാംഗ് എന്നത് അവരുടേതായ ഭാഷയ്ക്ക തന്നെ നൽകിയ ഒരു സൈനോ കൊറിയൻ വായനയാണ്: പൈർന, അല്ലെങ്കിൽ "നിര‍പ്പായ സ്ഥലം".

ചൈനയിലെ ടാൻഗ് ഡൈനാസ്റ്റി, പ്രൊട്ടെക്ക്ട്ടൊറേറ്റ് ജെനറൽ ടു പസിഫൈ ദി ഈസ്റ്റ്-ന്റെ തലസ്ഥാനമായി 668- ൽ പ്യോംങ്യാംഗിനെ മാറ്റി.പക്ഷെ 676 ആയപ്പോഴേക്കും, സില്ല അത് കൈയ്യടക്കി. പക്ഷെ സില്ലയും, ബോഹായും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി പ്രദേശത്തിൽ അതിന് ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.ഗോറിയോ ഡൈനാസ്റ്റിയുടെ കാലം വരെേയും, ഈ നഗരം സോഗ് യോങ് എന്ന് പുനരുജ്ജീവിക്കും വരേയും ഇത് തുടർന്നു.

ചരിത്രം
1945 ന് ശേഷം
ഇരട്ടപട്ടണങ്ങൾ – സഹോദരി നഗരങ്ങൾ
പൗരാണിക ചരിത്രം