ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിനടുത്ത നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ യഹൂദധാർമ്മികതയുടെ മുഖമുദ്ര രക്ഷകപ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു. വരുവാനിരിക്കുന്ന രക്ഷകനെ സംബന്ധിച്ച വിശ്വാസത്തിൽ അടിയുറച്ച എസ്സീനുകളും, തീവ്രധാർമ്മികരുടെ ഇതരവിഭാഗങ്ങളും രാഷ്ട്രീയമാനങ്ങളുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലും പ്രബോധനങ്ങളിലും മുഴുകി. എന്നാൽ രക്ഷകപ്രതീക്ഷയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ഈ മുന്നേറ്റങ്ങൾ യഹൂദജനതക്ക് പൊതുവേ വിനാശകരമായിത്തീർന്നു. അവയുടെ പ്രചോദനത്തിൽ പൊതുവർഷം 70-ൽ റോമൻ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ യഹൂദർ നടത്തിയ ചെറുത്തു നില്പ് ക്രൂരമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു. യെരുശലേമിൽ, റോമിനെതിരെയുള്ള ചെറുത്തുനില്പിന്റെ കേന്ദ്രവും യഹൂദദേശീയതയുടെ പ്രതീകവും ആയിരുന്നയഹൂദരുടെ പുരാതനദേവാലയം റോമൻ സൈന്യം നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. മിശിഹാ ആയി സ്വയം അവകാശപ്പെട്ട ബാർ കൊഖബയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ റോമിനെതിരെ പൊതുവർഷം 132-135-ൽ നടന്ന രണ്ടാമത്തെ കലാപത്തിനും ആദ്യത്തേതിന്റെ ഗതി തന്നെയായി. പ്രഖ്യാതയഹൂദ മനീഷി, റാബൈ അഖീവ പോലും ആ കലാപത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് യെരുശലേം നഗരത്തിൽ നിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ട യഹൂദർ, അവിടെ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്നു വിലക്കപ്പെട്ടു. പലസ്തീനയിലെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമായതോടെ ഒട്ടേറെ യഹൂദർ വിവിധദേശങ്ങളിൽ പ്രവാസികളുമായി.

രക്ഷകപ്രതീക്ഷ ഏക ആശ്രയമാക്കിയ ധാർമ്മികതയിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ഈ അനുഭവങ്ങൾ, യഹൂദരുടെ മതബോധത്തെ പുതിയ ദിശയിലേക്കു തിരിച്ചു വിട്ടു. രക്ഷകവാദത്തിനു പകരം യഹൂദനിയമത്തിന്റെ പഠനത്തിലും പ്രയോഗത്തിനും റാബൈമാർ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചു തുടങ്ങി. അങ്ങനെ വികസിച്ചു വന്ന പുതുധാർമ്മികതയുടെ മുഖ്യസ്വഭാവം, യഹൂദനിയമമായ തോറയുടെ പഠനത്തിനു കല്പിച്ച പ്രാധാന്യം ആയിരുന്നു. ഇസ്രായേലും യെരുശലേമും പശ്ചാത്തലമായി രൂപപ്പെട്ട തോറയിലെ അനുശാസനങ്ങളിൽ പലതിനും പ്രവാസജീവിതത്തിൽ പ്രസക്തിയുണ്ടാകാൻ, വിശദീകരണവും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും വേണമെന്നായതും ഈ ഗതിമാറ്റത്തെ സഹായിച്ചു.വിവിധദേശങ്ങളിൽ ചിതറിപ്പോയ ഒരു സമൂഹത്തിന്, വിശ്വാസികളുടെ ഓർമ്മയെ മാത്രം ആശയിച്ച് അതിന്റെ ആശയസംഹിത പരിരക്ഷിക്കുക വയ്യെന്നായി. തോറായുടെ വിശദീകരണവും, വ്യാഖ്യാനവും, പൂർത്തീകരണവുമായ തൽമൂദിന്റെ വികാസത്തിന്റേയും ക്രോഡീകരണത്തിന്റേയും പശ്ചാത്തലം ഇതാണ്.

മിശ്നായുടെ പിറവി
ബാബ്ലി
പശ്ചാത്തലം
ഉള്ളടക്കം