The sociological and collective aspect of fasting is that when a person experiences hunger himself, he comes to realize the hunger of others. When he is thirsty, he realizes the thirst of others.
நோன்பின் சமூகப் பக்கம் என்னவென்றால், மனிதன் பட்டினி கிடக்கும் போது தான் அவனுக்கு மற்றவர்களின் பசி பற்றிய உணர்வு ஏற்படுகிறது, அவன் தாகத்தோடு இருக்கும் போது தான், மற்றவர்களின் தாகம் பற்றிய உணர்வு உண்டாகிறது என்பது தான்.