യേശുവിന്റെ കുരിശിലൂടെ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവം, തന്നെ മനുഷ്യന്റെ സംസ്കാരങ്ങളും നേട്ടങ്ങളും വസ്തുക്കളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താനുള്ള ഏതു ശ്രമത്തേയും തകിടം മറിക്കുമെന്ന് പൗലോസ് അപ്പൊസ്തോലന്റെ റോമാക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിനുള്ള പ്രഖ്യാതമായ തന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ബാർട്ട് വാദിച്ചു.   1919-ൽ എഴുതിയ ഈ കൃതിയുടെ സമൂലം പരിഷ്കരിച്ച ഒരു പതിപ്പ് ബാർട്ട് 1922-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.  <MASK> "മതത്തിന്റെ പരിഷ്കൃതവൈരികളോട്" എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിനു ശേഷം ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ഉണ്ടായ ഏറ്റവും പ്രധാന രചനയായി ഈ വ്യാഖ്യാനത്തെ പല വിമർശകന്മാരും വിലയിരുത്തി.  ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം വന്ന പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ, സ്വന്തം ഗുരുക്കന്മാരുടെ സ്വതന്ത്രദൈവശാസ്ത്രത്തോട് പിണങ്ങിനിന്ന ഒട്ടേറെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുമായി "വൈരുദ്ധ്യാത്മകദൈവശാസ്ത്രം" എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ബാർട്ട് സഹകരിച്ചു.   ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ മുന്നിട്ടു നിന്ന മറ്റുള്ളവരിൽ ചിലർ റുഡോൾഫ് ബൽട്ട്മാൻ, എഡ്‌വേഡ് ടേണിസൻ, എമിൽ ബ്രണ്ണർ, ഫ്രീഡ്രിക്ക് ഗൊഗാർട്ടെൻ തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു.
കാൾ ബാർട്ട്
ഹിറ്റ്ലറെപ്പോലുള്ള അഗസ്റ്റിൻ ഷ്ലയർമാഖറുടെ നാഗാർജ്ജുനൻ