1849-ൽ <MASK> ഒരു തുന്നൽക്കാരനായ ജോളിബലിൻ ആണ് ഡ്രൈക്ളീനിങ് രീതി കണ്ടുപിടിച്ചത്. 19-ആം ശതകത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിൽ ഫ്രാൻസിൽ ഒട്ടാകെയും ബ്രിട്ടനിലും (1860) ഈ സമ്പ്രദായം നിലവിൽവന്നു. നിരന്തരമായ ഗവേഷണവും യന്ത്രസാമഗ്രികളുടെ പുരോഗതിയും ഇതിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കു സഹായകമായി ഭവിച്ചു. നാഫ്ത (naphtha), ഗ്യാസൊലീൻ (gasoline) മുതലായ ലായകങ്ങളാണ് ആദ്യകാലത്ത് അജലധാവനത്തിനുപയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇവ എളുപ്പത്തിൽ തീപിടിക്കുന്ന വസ്തുക്കളായതുകൊണ്ട് മറ്റു രീതികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നു. 1925-ൽ പെട്രോളിയത്തിൽനിന്നും ശുദ്ധിചെയ്തെടുക്കുന്ന സ്റ്റൊഡാർഡ് എന്ന ലായകം (stoddard solvent) ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. സുരക്ഷിതലായകം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു പെട്രോളിയം ഉത്പന്നവും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു. അജലധാവനത്തിന് ഉപയുക്തമാക്കിയ മറ്റു ചില രാസവസ്തുക്കളാണ് കാർബൺടെട്രാക്ളോറൈഡ് (carbon tetrachloride), ട്രൈക്ളോറോ എഥിലീൻ (trichloro ethylene), പെർക്ളോറോ എഥിലീൻ (perchloroethylene) എന്നിവ. കാർബൺ ടെട്രാക്ളോറൈഡ് വിഷപദാർഥമായതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല.
ഡ്രൈ ക്ലീനിങ്
ലോക്സലോകസഭാ ബ്രിട്ടനിലും ഫ്രാൻസിൽ പാരീസിലെ