അടോലുകളുടെ ബാഹ്യരേഖ കോറലും കക്കയും നിറഞ്ഞ ചൊരിമണലിന്റെയും തരിമണലിന്റെയും തടം കടന്ന് ആഴം കുറഞ്ഞ ശൈലസേതുതലമായിട്ടാണ് അവസാനിക്കുക. അതിർവരമ്പിൽ ലിതോതാംനിയൺ (Lithothamnion) എന്നു വിളിക്കുന്ന ചുവന്ന ആൽഗകൾ നിബിഡമായി വളരുന്നു. അവ സാധാരണയായി ജലനിരപ്പിനു മുകളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. നുരഞ്ഞുപതയുന്ന തിരമാലകൾ ഇവയുടെ വളർച്ചയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കയും ചെയ്യുന്നു. <MASK> ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന അനേകം ചാലുകളോടുകൂടിയ ചരിവുതലങ്ങളാണ് അടോലുകൾക്കുള്ളത്. കാറ്റിനഭിമുഖമായുള്ള വശങ്ങളിൽ ഈ ചാലുകൾ കൂടുതൽ സ്പഷ്ടമായികാണുന്നു. ചരിവുതലങ്ങൾ   സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടുവരെ ഒരേരീതിയിൽ തുടർന്നുപോകുന്നു. കുത്തനെ നിലകൊള്ളുവാൻ കോറൽ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ ഈ ചരിവുതലങ്ങളിൽ അസ്പഷ്ടമായ തട്ടുകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അവശിഷ്ടങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടരീതിയിലാണ് നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായ അംശങ്ങളുടെ അടിയലുകൾ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ കാണുന്നു. ലാഗൂണിന്റെ വശത്തെ കോറൽതലം എതിർവശത്തേതിനേക്കാൾ വീതികുറഞ്ഞതാകും. ലാഗൂണിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്കു ചാഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ചരിവുതലവും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈ നിതലതലങ്ങൾ ഏകസമാനമാകണമെന്നു നിർബന്ധമില്ല. ഉടവുകളും, കുണ്ടുകളും, കോറൽകൂനകളും, ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള സമനിലങ്ങളും ചേർന്ന് തികച്ചും വൈവിധ്യമുള്ള തലങ്ങളാണ് ലാഗൂണുകളുടേത്.
അടോലുകൾ
സമുദ്ര സമുദ്രത്തിലേക്ക് ദ്വീപുകളുടെ ലേ