ആദ്യകാല ഇന്ത്യയെ കുറിച്ച് പഠിച്ച ചരിത്രകാരനായ നന്ദിനി സിൻഹ കപൂർ, 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ അവരുടെ സ്വത്വത്തെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ശ്രമത്തിൽ നിന്നാണ് മീനാസിന്റെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യം വികസിപ്പിച്ചതെന്നാണ് കരുതുന്നത്. ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലുടനീളം തുടർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച്, "മഹാമനസ്കന്മാർക്ക് മഹത്തരമായി തങ്ങളുടേതായ ബഹുമാനം നൽകുന്നതിന് മീനാസ് ശ്രമിക്കാറുണ്ട്". <MASK>  സ്കോട്ട്ലൻഡും പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെ ആളുകളോട് വാസ്തവിക സംവാദത്തിലൂടെ പാരമ്പര്യം കണ്ടുപിടിക്കാൻ  മീനാസ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇതിന്റെ പ്രാഥമിക ഉപയോഗം ചരിത്രകാരന്മാരും സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞരും അംഗീകരിച്ചത് "അനീതികൾ, ചൂഷണം, അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയ്ക്കെതിരായ സാമൂഹ്യ പ്രതിഷേധം" ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഇമേജ് വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു റൈസൺ ഡിഇട്രി (raison d'être) ആണ്. മീനാസിന് സ്വന്തമായി റെക്കോർഡ് ചരിത്രമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിലെ മധ്യകാല പേർഷ്യൻകാരുടെ കണക്കുകളും രേഖകളും പ്രതികൂലമായി ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും കപൂർ പറയുന്നു.
മീനാ
ഫിൻലാൻഡും രാജസ്ഥാൻ മത്സ്യരാജവംശത്തെ മധ്യപ്രദേശ്