1846-ൽ 54-ആമത്തെ വയസ്സിൽ മാർപ്പാപ്പ സ്ഥാനത്തേക്കുയർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ തന്റെ കഴിവുകളുടെ ഉച്ചിയിലായിരുന്നു. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മൂന്നിലൊന്നോളം ദീർഘിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാഴ്ച, രാജനീതിയുടേയും ചിന്തയുടേയും മേഖലകളിൽ ഒട്ടേറെ കോളിളക്കങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.  നെപ്പോളിയന്റെ പതനത്തെ തുടർന്ന് മെറ്റർനിക്ക് രൂപപ്പെടുത്തിയ യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രീയസന്തുലനത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ ആ ദശകങ്ങൾ, <MASK> യൂറോപ്പിന്റേയും ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഇറ്റലിയിലും ജർമ്മനിയിലും മതനിരപേക്ഷമായ ദേശീയാഭിലാഷങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പിന്തുണ, കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കും ഇറ്റലിയിലെ പേപ്പൽ ഭരണപ്രദേശങ്ങളുടെ ഭരണാധിപൻ എന്ന നിലയിലുള്ള മാർപ്പാപ്പമാർ നുറ്റാണ്ടുകളായി കയ്യാളിയിരുന്നു രാഷ്ട്രീയാധികാരത്തിനും വെല്ലുവിളിയായി.  ചിന്തയുടെ മേഖലയിൽ മതനിരപേക്ഷവും മതവിശ്വാസങ്ങൾക്ക് ഇളക്കം വരുത്തുന്നതുമായ പുതിയ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ചാൾസ് ഡാർവിന്റെ "വംശോല്പത്തി" (Origin of Species), "മനുഷ്യൻ വന്ന വഴി"(Descent of Man) എന്നീ കൃതികൾ ബൈബിളിലെ സൃഷ്ടിവിവരണത്തിനു പുതിയ വിശദീകരണം ആവശ്യമാക്കി.
ഒൻപതാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ
ഇറ്റലിയോട് ഇറ്റലിയുടേയും റോം ചിലിയിലും