ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യയും <MASK> തമ്മിൽ നടന്ന മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളാണ് ആംഗ്ലോ-ബർമീസ് യുദ്ധങ്ങൾ.  17-ആം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റിന്ത്യാക്കമ്പനിക്ക് ബർമയുമായി വാണിജ്യബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1756-ൽ ഒരു ബർമൻ ചീഫായ അലോംപ്ര, ഐരാവതി നദീതടത്തിലെ പെഗു പ്രവിശ്യ ആക്രമിച്ച് ശക്തമായ ഭരണം സ്ഥാപിച്ചു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളിൽ ഒരാളായ ബൊദൊപായ (Bodapaya;ഭ.കാ 1779-1819) രാജ്യവിസ്തൃതി വർധിപ്പിച്ചു. 1766-ൽ സയാമിൽ നിന്നും ടെനാസ്സറീമും, 1784-ൽ ആരക്കാനും, 1813-ൽ മണിപ്പൂരും ബർമാക്കാർ കൈവശപ്പെടുത്തി. ബർമാക്കാർ വീണ്ടും കിഴക്കൻ അതിർത്തിയിലേക്ക് സാമ്രാജ്യം വിപുലീകരിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളാണ് ആംഗ്ലോ-ബർമീസ് യുദ്ധങ്ങൾക്കു വിത്തുപാകിയത്. ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യയുടെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ യുദ്ധം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഈസ്റ്റിന്ത്യാക്കമ്പനി നേരിട്ടൊരു യുദ്ധത്തിനു സന്നദ്ധമല്ലായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ദൂതസംഘങ്ങളെ അയച്ചെങ്കിലും അവ വിജയിച്ചില്ല. ബർമാക്കാർ പിടിച്ചെടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നും ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യയുടെ അതിർത്തിയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചവരെ തിരിച്ചുവിടാൻ ഇംഗ്ലീഷുകാർക്ക് കഴിയാത്തതിനെത്തുടർന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷ് ദൂതസംഘങ്ങളുടെ ശ്രമം പരാജയമടഞ്ഞത്. മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ആരക്കാൻരാജാവിന്റെ കീഴിലായിരുന്ന ചിറ്റഗോംഗ്, ഡാക്ക, മുർഷിദാബാദ്, കാംസിംബസാർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ ബർമയ്ക്ക് തിരിച്ചു നൽകാൻ ബർമാരാജാവ് ഹേസ്റ്റിങ്സ് പ്രഭുവിനോടാവശ്യപ്പെട്ടു.
ആംഗ്ലോ-ബർമീസ് യുദ്ധങ്ങൾ
ബർമ ബർമയും ഫ്രഞ്ചുകാരുടെ മണിപ്പൂരും