രണ്ടു യുദ്ധങ്ങളിലുണ്ടായ പരാജയം ബർമാക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ആഴമായ മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കി. പെഗുവിന്റെ നഷ്ടം അവർക്കു വിശിഷ്യ അന്നത്തെ രാജാവായ മിൻഡോന് (Mindon) അസഹനീയമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റിന്റെ പെരുമാറ്റം, ബ്രിട്ടീഷ്കാരോടുള്ള പക അവരിൽ വർധിക്കാൻ കാരണമായി. മിൻഡോനിന്റെ പിൻഗാമിയായ തീബാ രാജാവ് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെ <MASK> സഹായം തേടുകയും നാട്ടിൽ പ്രവർത്തനം നടത്താൻ അവരെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. 1855-ൽ തീബാരാജാവ് ഫ്രാൻസുമായി ഒരു വ്യാപാര ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവച്ചു. അതോടുകൂടിത്തന്നെ അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വ്യാപാരതാത്പര്യങ്ങളെയും അവരുമായുണ്ടാക്കിയ വ്യാപാരക്കരാറുകളെയും (1884-88) അവഗണിക്കുകയും ചെയ്തു. വൈസ്രോയിയായ ഡഫറിൻ ഇതിനെത്തുടർന്ന് ഇംഗ്ലീഷുകാരൊഴിച്ചുള്ള എല്ലാ വിദേശീയ ശക്തികളെയും ബർമയിൽനിന്നും പുറത്താക്കാനും ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് റസിഡന്റിനെ മാൻഡലേയിൽ പാർപ്പിക്കാനും നിർദ്ദേശിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് താത്പര്യങ്ങൾക്കനുകൂലമായി ബർമയുടെ വിദേശനയം രൂപവത്കരിക്കുവാനും ഡഫറിൻപ്രഭു ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1885 നവംബർ 9-ന് ഡഫറിൻപ്രഭുവിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നിരാകരിക്കപ്പെട്ടതുമൂലം ഇംഗ്ലീഷുകാർ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം 1885 നവംബറിൽ ഉത്തരബർമ കീഴടക്കി; രണ്ടാഴ്ചകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് നാവികസേന തലസ്ഥാനമായ മാൻഡലേ പിടിച്ചടക്കി.
ആംഗ്ലോ-ബർമീസ് യുദ്ധങ്ങൾ
അസം ബർമയും ബർമ ഫ്രഞ്ചുകാരുടെ