ആദ്യകാല ഗംഗക്കാർ ഹിന്ദു ദൈവമായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവരായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ദുർവിനിതനു പുജ്യപാദൻ എന്ന ജൈന ഗുരു ഉണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊട്ടാരം നിരവധി ജൈന പണ്ഡിതന്മാരാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. പിൽക്കാല ഗംഗ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ ഈ സഹിഷ്ണുത സാധാരണമായിരുന്നു, അവർ പിൽക്കാല നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ജൈനമതത്തിലേക്ക് കടന്നു. കഴിവുള്ള ഒരു യോദ്ധാവും അതുപോലെ അറിവും കലയും ഉള്ള ആളായിരുന്നു ദുർവിനീതൻ. കന്നഡ ഭാഷയിലെ ഗദ്യത്തിലെ ആദ്യകാല എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളായി എ.ഡി. 850-ൽ കന്നഡ ക്ലാസിക്കായ കവിരാജമാർഗയെ പ്രശംസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കന്നഡ രചനകൾ ലഭ്യമല്ല. പ്രശസ്ത സംസ്കൃത കവി <MASK> ഈ കാലയളവിൽ പശ്ചിമ ഗംഗാ കോടതി സന്ദർശിച്ചതായി അറിയപ്പെടുന്നു. ദുര്വിനിതം ഭാരവി തന്റെ കിരതര്ജുനിയ പതിനഞ്ചാം ശതകത്തിൽ (അധ്യായം) വ്യാഖ്യാന എഴുതി. സംസ്കൃത വദ്ദകഥ അല്ലെങ്കിൽ പ്രാകൃത ഭാഷയിൽ ഗുനദ്യ പ്രകാരം യഥാർത്ഥത്തിൽ എഴുതിയ ബ്രിഹത്കഥ വിവർത്തനം. ശബ്ദാവതാരം എന്ന രചനയും അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദുർവ്വിനീതൻ (രാജാവ്)
ഭാരവി ഭരവി കാജോളുമാണ്‌ അമോഘവർഷയുടെ