ബി.സി. 1950-നോടടുത്ത കാലഘട്ടത്തിൽ അസീറിയ ഭരിച്ചിരുന്ന പുസൂർ-ആശ്ശൂർ കന്റെയും അനന്തരഗാമികളുടെയും കാലത്ത് അസീറിയ വിപുലമായ ഒരു സാമ്രാജ്യമായി വളർന്ന്, വിദേശവാണിജ്യംകൊണ്ട് സാമ്പത്തികമായി വളരെ അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടിരുന്നു. ബാബിലോണിയ ഈ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു. അസീറിയയും വിദേശരാജ്യങ്ങളും തമ്മിൽ വാണിജ്യാധിഷ്ഠിതമായ സുദൃഢബന്ധങ്ങൾ അക്കാലത്തു നിലനിന്നു. ബി.സി. 1950-നും 1750-നും ഇടയ്ക്കുള്ള രണ്ടു ശതകങ്ങളിൽ ജനവാസമുണ്ടായിരുന്ന തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ <MASK> പടിഞ്ഞാറൻ സെമൈറ്റുകളുടെ ആക്രമണത്തിനു വിധേയമായി. പിൽക്കാലത്ത് ഇവർ അമോറൈറ്റുകൾ എന്നറിയപ്പെട്ടു. 1748-ൽ ഒരു അമോറൈറ്റ് തലവൻ ഷംഷി അദാദ് എന്ന പേരിൽ അസീറിയൻ രാജാവായി. ഈ വംശത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത് അസീറിയ ഒരു പ്രബലരാഷ്ട്രമായി. തെക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ഇറാൻ മുതൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽവരെ അന്ന് അസീറിയൻ സാമ്രാജ്യം വ്യാപിച്ചു. ഷംഷി അദാദിന്റെ പുത്രനായ ഇഷ്മെ ദഗാൻ കന്റെ മരണത്തോടുകൂടി അസീറിയയുടെ പ്രശസ്തിയും വളർച്ചയും കുറഞ്ഞുതുടങ്ങി; സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളും സ്വതന്ത്രങ്ങളായി. പിന്നീട് അസീറിയ ബാബിലോണിയയിലെ ഹമ്മുറാബിയുടെ അധീശാധികാരത്തിൻകീഴിലായി (ബി.സി. 1696).
അസീറിയ
ഏഷ്യ യൂറോപ്യൻ നദീതടങ്ങളിൽ ഗ്രാമങ്ങളായിരുന്ന