അന്താരാഷ്ട്രബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യകാലകൃതികൾ മിക്കവയും നയരൂപവത്കരണത്തിന് പ്രായോഗിക നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നവയായിരുന്നു. മെൻഷ്യസ് (ബി.സി. 380-289) എന്ന ചൈനീസ് തത്ത്വചിന്തകന്റെയും ഇന്ത്യയിലെ കൗടില്യന്റെയും കൃതികൾ ഇതിനുദാഹരണമാണ്. 18-ഉം 19-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ സൈനിക ചലനതന്ത്രങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള കൃതികൾ പ്രസിദ്ധീകൃതങ്ങളായി. <MASK> ഏഷ്യയിലെയും യൂറോപ്പിലെയും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതോടെ യു.എസ്സിലും അന്താരാഷ്ട്രബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. എന്നാൽ ഇന്നുള്ള പ്രാധാന്യം അന്താരാഷ്ട്രബന്ധങ്ങൾക്കുണ്ടായത് രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെ ലോകം രണ്ടു ശാക്തികചേരികളായി മാറിയതിന്റെയും തുടർന്ന് അരങ്ങേറിയ ശീതസമരത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ. വർത്തമാനകാലത്ത്, കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചേരിയുടെ പതനവും, വാണിജ്യ-വ്യാപാരബന്ധങ്ങൾക്ക് രാജ്യങ്ങൾ നൽകുന്ന മുൻഗണനയും, സാർവദേശീയതലത്തിൽ യു.എസ്സ്.ന്റെ വർധിച്ചുവരുന്ന ഇടപെടലുകളും ആഗോള തീവ്രവാദവും ചേർന്ന് ഈ വിഷയത്തിന്റെ സാംഗത്യം വീണ്ടും വർധിപ്പിക്കുകയും അതിന്റെ വ്യാപ്തി അതിവിപുലമാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങൾ
ഇറ്റലിയും ഇന്ത്യയുടെ ജപ്പാനും യു.എസ്.