സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയോടൊപ്പം  <MASK> പാകിസ്താനും രണ്ടു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ടങ്ങളായി  വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ബംഗാൾ പ്രസിഡൻസിയുടെ കിഴക്കൻ മേഖല പൂർവപാകിസ്താൻ എന്നപേരിൽ പാകിസ്താൻറെ ഭാഗമായി. തുടർന്നുണ്ടായ  കോളിളക്കങ്ങൾ കാരണം ലക്ഷക്കണക്കിന്   കുടുംബങ്ങൾ പശ്ചിമ ബംഗാളിലും ആസാമിലും ഇതര അയൽസംസ്ഥാനങ്ങളിലും അഭയം തേടി. ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുക്കളായിരുന്നു,.  1946 മുതൽ  പലപ്പോഴായി ഉണ്ടായ  മത സ്പർധകളും രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരതകളും കാരണം അഭയാർഥി പ്രവാഹം തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.  കൊൽക്കത്തയിലും പരിസരങ്ങളിലും അഭയാർഥിസംഖ്യ നിയന്ത്രണാതീതമായി വർധിച്ചു.    1971 ഡിസമ്പർ കണക്കനുസരിച്ച്  കൊൽക്കത്തയിൽ മാത്രം അഭയാർഥി സംഖ്യ എഴുപതു ലക്ഷത്തോളമായി.   ജനജീവിതത്തെ ഇതു സാരമായി ബാധിച്ചു.  ദേശവ്യാപകമായിത്തീർന്ന ഈ  പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനായാണ്  ഭാരത സർക്കാർ 1950-ൽ  ദണ്ഡകാരണ്യ പുനരധിവാസ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കിയത്. ആൻഡമാൻ ദ്വീപുകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചും ഒരു സമാന്തര പദ്ധതി  പരിഗണനയിലുണ്ടായിരുന്നു,.   ബംഗ്ലാദേശ് സ്വാതന്ത്ര്യസമരക്കാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെത്തിയ  അഭയാർഥികളും ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലാണ് പാർപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
ദണ്ഡകാരണ്യ പുനരധിവാസ പദ്ധതി
കൊൽക്കത്തയിലും ആന്ധ്രപ്രദേശിൽ ഇന്ത്യയും ഛത്തീസ്ഗഢ്