19-ആം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടിയാണ് അധ്യാപക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് <MASK> പ്രാധാന്യം സിദ്ധിച്ചത്. 1826 ൽ മദ്രാസ് ഗവർണറായിരുന്ന സർ തോമസ് മൺട്രോയാണ് അധ്യാപകർക്ക് പരിശീലനം ലഭിച്ചിരിക്കണമെന്ന നിർദ്ദേശം ആദ്യമായി മുന്നോട്ടു വച്ചത്. വിദ്യാഭ്യാസപുരോഗതിക്കാധാരം മെച്ചപ്പെട്ട യോഗ്യതകളുള്ള സുശിക്ഷിതരായ അധ്യാപകരാകയാൽ അവരെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിന് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിൽ ഒരു കേന്ദ്രവിദ്യാലയം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ശിപാർശ ചെയ്തു. കാലക്രമേണ മദ്രാസ്, ബോംബെ, കൽക്കട്ട എന്നീ പ്രവിശ്യാ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ അധ്യാപകരെ പരിശീലിപ്പിക്കാൻ ട്രെയിനിങ് സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിതമായി. മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസി കോളേജിൽ 1853-ൽ അധ്യാപകപരിശീലനത്തിനായി ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് നോർമൽ ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചു. അധ്യാപകരെ പരിശീലിപ്പിക്കുവാനായി ഭാരതത്തിലെ എല്ലാ പ്രവിശ്യകളിലും ഉടനടി ട്രെയിനിങ് സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെടണമെന്ന് 1854-ലെ വുഡ്സ് ഡെസ്പാച്ചിൽ (Woods Despatch) ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. 1857 ആയപ്പോഴേക്കും ആഗ്ര, മീററ്റ്, ബനാറസ് എന്നിവിടങ്ങളിലും ട്രെയിനിങ് സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിതമായി. 1859-ലെ ഗ്രാന്റ്-ഇൻ-എയ്ഡ് കോഡും സ്റ്റാൻലി പ്രഭുവിന്റെ ഡെസ്പാച്ചും അധ്യാപകവിദ്യാഭ്യാസപുരോഗതിയിൽ എണ്ണപ്പെടേണ്ട നാഴികക്കല്ലുകളാണ്.
അദ്ധ്യാപക വിദ്യാഭ്യാസം
കൽക്കട്ട ഇന്ത്യാ ആഗ്ര ഭാരതത്തിൽ