ഗൗരിയുമൊത്ത് കടലോരത്തേക്കു നടക്കുമ്പോൾ അയാൾ, ആറുമാസം മുൻപ് <MASK> അവളോടൊത്തു നടത്തിയ ഒരു യാത്രക്കിടെ കാഠ്മണ്ഡുവിലെ പശുപതിനാഥ ക്ഷേത്രം സന്ദർശിച്ചതോർത്തു. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് ബാഗ്മതിയുടെ കരയിലെ ചിതകൾ അവർ കണ്ടിരുന്നു. "മുക്കാലും കത്തിത്തീരാറായ ശവങ്ങൾ, കത്തി പാതിയായ ശവങ്ങൾ, തീപിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ശവങ്ങൾ, തങ്ങളുടെ ഊഴവും കാത്ത് നദിക്കരയിൽ വിറങ്ങലിച്ചു കിടന്ന ശവങ്ങൾ" എല്ലാം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് എരിഞ്ഞടങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ശവങ്ങളെ നോക്കി "എല്ലാം മറന്ന് ചിത്രത്തിലെന്ന പോലെ സ്തബ്ധയായി നിന്ന" ഗൗരിയുടെ രൂപം അയാളുടെ മനസ്സിൽ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ആ യാത്രയിൽ തന്നെ അന്നപൂർണ്ണയുടെ തണലിലുള്ള തടാകത്തിലെ ദ്വീപിൽ ചെലവഴിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ സന്തുഷ്ടയായിരുന്ന കാര്യവും അയാൾ ഓർത്തു.
ഗൗരി (ചെറുകഥ)
ഒഡീഷയിൽ നേപ്പാളിൽ കാഠ്മണ്ഡുവിലെ കലാകൗമുദി