പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽക്കുതന്നെ പാഗരുയുങ് രാജവംശത്തിന്റെയുടം ആക്കെ സുൽത്താനേറ്റിന്റേയും നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന പാഡായ് ഒരു വാണിജ്യ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. 16, 17 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഈ പ്രദേശത്ത് കുരുമുളക് കൃഷി ചെയ്യുകയും <MASK>, പോർച്ചുഗൽ, ബ്രിട്ടൻ, നെതർലൻഡ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുമായി വാണിജ്യബന്ധത്തിലേർപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.1663 ൽ ഈ നഗരം ഡച്ചുകാരുടെ അധികാരത്തിൻകീഴിൽ വരുകയും 1680 ൽ ഒരു വാണിജ്യകേന്ദ്രം നിർമ്മിക്കപ്പെടുകയു ചെയ്തു. 1781 മുതൽ 1784 വരെ നാലാം ആംഗ്ലോ-ഡച്ച് യുദ്ധസമയത്തും, 1795 മുതൽ 1819 വരെയുള്ള നെപ്പോളിയോണിക് യുദ്ധത്തിലും രണ്ടു തവണയായി ഈ നഗരം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ അധികാരത്തിനു കീഴിൽ വന്നിരുന്നു. 1819-ൽ ഈ നഗരം വീണ്ടും നെതർലാന്റിന്റെ അധികാരപരിധിയിലാത്തീർന്നു. ഏതാണ്ട് 1780 വരെ ഈ മേഖലയിലെ സ്വർണ്ണ ഖനികളിൽ നിന്നുമുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വ്യാപാര ഉത്പന്നം സ്വർണ്ണമായിരുന്നു. സ്വർണ്ണ ഖനികൾക്ക് അപചയം സംഭവിച്ചതോടെ കാപ്പി, ലവണങ്ങൾ, തുണി ഉത്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയിലേയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. 1797 ൽ പാഡാങിൽ തീരത്തുനിന്നകലെ റിക്ടർ സ്കെയിലിൽ  8.5 മുതൽ 8.
പഡാങ്
പോർച്ചുഗൽ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഇന്തോനേഷ്യയിൽ ഇന്ത്യ