ഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ വ്യാകരണപാരമ്പര്യങ്ങളിലൊന്ന് തമിഴിന്റേതാണ്.നിരവധി പൂർവസൂരികളെപ്പറ്റി സൂചന നൽകുന്ന തൊൽക്കാപ്പിയം എന്ന വ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണ് തമിഴിലെ ലഭ്യമായ ആദ്യ വ്യാകരണ കൃതി.തൊൽക്കാപ്പിയരാണ് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ്. ഈ കൃതി എ.ഡി രണ്ടാം ശതകത്തോടടുത്ത് രചിക്കപ്പെട്ടീരിക്കണം. ഭാഷ,സാഹിത്യം,വൃത്തശാസ്ത്രം മുതലായ വിവിധ ഭാഷാവ്യവഹാരങ്ങളെ സംബോധന ചെയ്യുന്ന കൃതിയാണിത്.അകത്തിയംഎന്ന വ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണ്  തമിഴിലെ പ്രഥമവ്യാകരണമെങ്കിലും അത് കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.പാണിനീയത്തിന്റേതെന്ന് വ്യക്തമായിപറയാവുന്ന മുദ്രകളൊന്നും ഗ്രന്ഥത്തിലില്ലെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.സസ്കൃതത്തിന്റെ വ്യാകരണരീതിയെ തമിഴിന്റെ മുറയ്ക്കൊപ്പിച്ച് പരുവപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു തൊൽക്കാപ്പിയർ. <MASK>യെക്കാൾ പുരാതനനാണ് തൊൽക്കാപ്പിയരെന്ന് ചില തമിഴ് പണ്ഡിതന്മാരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്.12-ആം ശതകത്തിലെ ഇളംപൂരണർ,14-ആം ശതകത്തിലെ സേനാവരൈയ്യർ , നച്ചിനാർക്കിനിയർ എന്നിവർ ഈ ഗ്രന്ഥം വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുള്ളവരാണ്. തൊൽകാപ്പിയം സൃഷ്ടിച്ച പാരമ്പര്യവഴിവിട്ട് തമിഴ് പണ്ഡിതസംഘം സഞ്ചരിച്ചതായി തെളിവില്ല. തമിഴ് വ്യാകരണ വിഷയത്തിൽ അതുകൊണ്ടുതന്നെ വലിയ വ്യതിചലനങ്ങളൊന്നും പിന്നീടുണ്ടായില്ല.
ഭാഷാപഠനചരിത്രം
ഹെറോഡോട്ടസും പതഞ്ജലി സോക്രട്ടീസിനു പാണിനി