കത്തോലിക്കരെ ഉത്തേജിപ്പിച്ച്, സെന്റർ പാർട്ടി എന്ന പേരിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയുടെ പിന്നിൽ സംഘടിക്കുവാൻ സഹായിച്ച ഈ നയം, പൊതുവേ വിപരീതഫലമാണ് ഉളവാക്കിയത്. അതിനോടുള്ള എതിർപ്പിന്റെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കിയ ബിസ്മാർക്ക് താമസിയാതെ പിൻവാങ്ങാൻ തയ്യാറായി. പ്രഷ്യയുമായി ചർച്ചയിലേർപ്പെടുവാൻ പുതിയതായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ലിയോ പതിമൂന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ തയ്യാറായതും, കത്തോലിക്കാവിരുദ്ധരായ ലിബറലുകൾ ബിസ്മാർക്കിന്റെ ഭരണമുന്നണിയിൽ നിന്നു പിൻവാങ്ങിയതും, 1880-കളിൽ 'കുൾത്തൂർകംഫ്'-ന്റെ തിരോധാനത്തിനു വഴിയൊരുക്കി.  എല്ലാറ്റിനുമുപരി പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയായ ബിസ്മാർക്ക്, ഈ പിൻവാങ്ങൽ വഴി പുതിയ ശത്രുക്കളായ സോഷ്യലിസ്റ്റുകളുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ കത്തോലിക്കാ സെന്റർ പാർട്ടിയുടെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കി. <MASK> നയതന്ത്രബന്ധം പുനരാരംഭിച്ച അദ്ദേഹം, നയകൗശലത്തോടെ, കരോളീൻ ദ്വീപുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ജർമ്മനിയും സ്പെയിനും തമ്മിലുള്ള തർക്കത്തിൽ മാർപ്പാപ്പയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥത അഭ്യർത്ഥിക്കുക പോലും ചെയ്തു.  ബിസ്മാർക്കിന് "ക്രിസ്തുവിന്റെ സേനാനി"(Order of Christ) എന്ന ബഹുമതി സമ്മാനിച്ച വത്തിക്കാനും അതേകൗശലം തിരിച്ചും പ്രകടിപ്പിച്ചു.
കുൾത്തൂർകംഫ്
സ്പെയിനും ജർമ്മനിയിൽ ഇറ്റലിയിലെ വത്തിക്കാനുമായുള്ള