1896 നും 1948 നും മദ്ധ്യേ യൂറോപ്പിൽ നിന്നും യഹൂദർ വ്യാപകമായി പലസ്തിനിലേക്ക് കുടിയേറിത്തുടങ്ങിയതോടെയാണ് പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്. അന്ന് ബ്രിട്ടീഷ്‌ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു പലസ്തിൻ. അതുകൊണ്ടുത്തന്നെ ജൂതരുടെ ഈ പ്രവാഹം യൂറോപ്പിന്റെ കോളോണിയൽ തന്ത്രമായി പലസ്തിനിലെ അറബികൾ കരുതി. അവർ കുടിയേറ്റക്കാരായ യാഹൂദരോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഒറ്റപ്പെട്ട ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ കാലക്രമേണ നിയന്ത്രണാതീതമായി വന്നു. 1947-ൽ പലസ്തീനിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങുവാൻ ബ്രിട്ടൺ തീരുമാനിച്ചു.അതിനു മുമ്പുതന്നെ പലസ്തീനിൽ ജൂതരാഷട്രം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള തീരുമാനം ബ്രിട്ടീഷ് വിദേശകാര്യ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന അർതർ ജെയിംസ് ബാൽഫർ 1917 നവംബർ രണ്ടിന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. 1947 നവുംബർ 29 ന് ചേർന്ന യു.എൻ ജനറൽ അസംബ്ലി പലസ്തീൻ വിഭജിക്കുവാനുള്ള തീരുമാനം അംഗീകരിച്ചു. പാലസ്തീനെ യഹൂദ രാഷ്ട്രവും അറബി രാഷ്ട്രവും എന്ന നിലയിൽ രണ്ടായി വിഭജിക്കുക. മൊത്തം ഭൂഭാഗത്തിന്റെ 55 ശതമാനം യഹൂദർക്കും 45 ശതമാനം അറബികൾക്കും ലഭിക്കണം. <MASK> അന്താരാഷ്ട്ര മേഖലയാക്കുകയും വേണം എന്നതായിരുന്നു പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ കാതൽ.
ഓസ്ലോ ഉടമ്പടി
നോർവേ ഇസ്രയേലും ജെറുസലേമിനെ ഈജിപ്തിലെ