ചരിത്രവിവരങ്ങൾ വച്ചുനോക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യർ ആദികാലങ്ങളിൽ ഓരോ സമൂഹമായി ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്നും മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നതായി കാണാം. അന്ന് യാത്രാസൌകര്യം ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. ഓരോ സംഘവും ഓരോ സ്ഥലത്ത് സ്ഥിരവാസം തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പരസ്പരസമ്പർക്കത്തിന്റെയും സാധനവിനിമയത്തിന്റെയും ആവശ്യം മനസ്സിലാക്കിയത്. വൻതോതിൽ സാധനങ്ങൾ കൈമാറ്റം ചെയ്യേണ്ടിവന്നപ്പോൾ ആ പ്രക്രിയയിൽ മനുഷ്യപ്രയത്നം ലഘൂകരിക്കാനുള്ള മാർഗവും ആരാഞ്ഞുതുടങ്ങി. ഒരാൾക്ക് തലയിൽ ചുമക്കാവുന്നതിൽ കൂടുതൽ ഭാരം, വലിച്ചുകൊണ്ടു പോകുവാൻ സാധിക്കും. അതുതന്നെ ഉരുൾതടികളുടെ മീതെവച്ചാകുമ്പോൾ പ്രയത്നം വളരെ കുറയുന്നു. ഉരുൾതടിയിൽനിന്ന് വണ്ടിച്ചക്രം എന്ന ആശയം രൂപംകൊണ്ടു. അങ്ങനെ വാഹനങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ രൂപം നിലവിൽവന്നു. വളർത്തുമൃഗങ്ങളെയും ഇക്കാര്യത്തിന് ക്രമേണ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. കാള, കുതിര, ഒട്ടകം, ആന, പട്ടി എന്നീ മൃഗങ്ങൾ ഭാരംവഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതിന് മനുഷ്യനെ സഹായിച്ചു. ഓരോ സ്ഥലത്തെയും സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായാണ് മൃഗങ്ങളുടെ സേവനം വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. കാളകളെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും വണ്ടിവലിക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിച്ചുവന്നിരുന്നു. കുതിരകളിൽ ചിലയിനങ്ങളെ ഭാരം വലിക്കുന്നതിനും മറ്റു ചിലതിനെ ആളുകളുടെ സഞ്ചാരത്തിനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഭാരോദ്വഹനത്തിന് ആനകളെ നിയോഗിക്കുന്നത് <MASK> മാത്രമാണ്.
അന്തർദേശഗതാഗതം
ഇന്ത്യയിൽ ഇന്ത്യ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലും കൊൽക്കത്തയിലും