പടിഞ്ഞാറൻ നാടുകളിൽ യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്തുമത ഭ്രാന്തന്മാർ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി യഹൂദരാണ് ക്രിസ്തുവിനെ കുരിശിൽ തറച്ചവർ എന്ന് വിശ്വസിച്ച്, അവരോട് ശത്രുതയോടുകൂടി പെരുമാറിയിരുന്ന മനോഭാവമാണ് ആന്റി-സെമിറ്റിസം. അറബികളെയും യഹൂദരെയും അവരുടെ ഭാഷകളെയും സെമിറ്റിക് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് വരുന്നു. 1920-കളിൽ <MASK> നാസിസവും ഇറ്റലിയിൽ ഫാസിസവും വളർന്ന് വന്നതോടെയാണ് യൂറോപ്പിലെ പരമ്പരാഗതമായ ആന്റി സെമിറ്റിക് വിദ്വേഷം ഉച്ചകോടിയിലെത്തിയതും യഹൂദർ വൻതോതിൽ പീഡനത്തിനും കൂട്ടക്കൊലയ്ക്കും ഇരകളാവുകയും ചെയ്തത്. ഇവിടെ റേസിസം അഥവാ വംശീയ വാദവും അക്രമാസക്ത ദേശീയവാദവും സമന്വയിക്കുന്നു. യഥാർഥ ജർമൻകാർ ഉന്നത വംശജരായ ആര്യന്മാർ ആണെന്നും യഹൂദർ ആര്യവിരുദ്ധരായ കീഴാളർ ആണെന്നും നാസി അഥവാ നാഷണൽ സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാവ് അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറും മറ്റും സിദ്ധാന്തിച്ചു.
അക്രമാസക്ത ദേശീയത
സ്പെയിനിലെ ജർമനിയിൽ എത്യോപ്യയിൽ ജർമനിയും