പുരോഹിതന്മാരുടെ മേഖലകളായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ദർശനവും ദൈവശാസ്ത്രവും പഠിക്കാൻ അൽമായനായ താൻ തുനിഞ്ഞത് ഏതെങ്കിലും <MASK> ജോലി പ്രതീക്ഷിച്ചല്ലായിരുന്നെന്നും തന്റെ ആത്മീയ-കുടുംബപശ്ചാത്തലങ്ങൾ ആ വിഷയങ്ങളിൽ ആഴത്തിൽ പഠനം നടത്താനുള്ള താത്പര്യം സൃഷ്ടിച്ചതു കൊണ്ടായിരുന്നെന്നും ചാക്കോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സാഹിത്യദർശനവും സംസ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിൽ ഏറെയും. ക്രൈസ്തവവിശ്വാസവും സാഹിത്യവുമായി അടുത്തു ബന്ധം പുലർത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയിൽ അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. സാഹിത്യസാംസ്കാരിക മേഖലകളിൽ കേരളക്രൈസ്തവർ പിന്നാക്കമാകുന്നുവെന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ ദുഃഖിതനാക്കിയിരുന്നു. "സഭയിലെ പല തെറ്റായ പ്രവണതകളെയും ന്യായവും വ്യക്തവുമായ കാര്യകാരണങ്ങൾ നിരത്തി വിമർശിക്കുന്ന വൈജ്ഞാനികനും ദാർശികനും" എന്ന്, മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖകത്തോലിക്കാ വാരികയായ സത്യദീപത്തിന്റെ പത്രാധിപർ, കുര്യാക്കോസ് മുണ്ടാടൻ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. യുക്തിയെ മൊഴിചൊല്ലിയുള്ള, കേവലം വൈകാരികമായ സുവിശേഷപ്രസംഗങ്ങളേയും ധ്യാനങ്ങളേയും എതിർത്തിരുന്ന അദ്ദേഹം, പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ ലോകവ്യഗ്രതയുടേയും വിമർശകനായിരുന്നു. "സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കേണ്ടവർ കെട്ടിടം പണിക്കു മേൽനോട്ടം വഹിച്ചാൽ അതിലെന്ത് ആത്മീയത" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്.
പി.ടി. ചാക്കോ (സാഹിത്യകാരൻ)
സെമിനാരിയിലെ ബെൽജിയം സർവകലാശാലയിൽ ബൽജിയത്തിലെ