വിദ്യാഭ്യാസാനന്തരം റെയിൽവേയിൽ എൻജിനീയറായി നിയമനം ലഭിച്ചു. അധികം വൈകാതെ സത്യസന്ധനും നീതിമാനുമായ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന ഖ്യാതി നേടുവാൻ സാധിച്ചു. പിന്നീട് വധ്വാൻ എന്ന നാട്ടുരാജ്യത്തെ ചീഫ് എൻജിനീയർ പദവിയിലെത്തി. അതിനുശേഷം <MASK> ചീഫ് എൻജിനീയറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. കിഴക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ ഉഗാണ്ടയിൽ മൂന്ന് വർഷക്കാലം എൻജിനീയറിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉയർന്ന ഒരു തസ്തികയിൽ പ്രവർത്തിക്കുവാനും ഇക്കാലത്ത് അവസരം ലഭിച്ചു. 1903-ൽ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നു മടങ്ങിയെത്തി സാംഹ്ലി നാട്ടുരാജ്യത്തിലെ സ്റ്റേറ്റ് എൻജിനീയറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. ഇക്കാലത്ത് ഗോപാലകൃഷ്ണ ഗോഖലെ, ഡി.കെ. കാർവെ എന്നീ ദേശീയ നേതാക്കളുമായി സൗഹൃദബന്ധം സ്ഥാപിക്കുവാൻ സന്ദർഭങ്ങളുണ്ടായി. ഈ പരിചയമാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ ജനസേവനരംഗത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചത്. അക്കാലത്ത് ബോംബേ മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ ഒരുയർന്ന ഉദ്യോഗം സ്വീകരിച്ച് കുർളയിൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. അവിടത്തെ തൂപ്പുകാരും അധഃകൃതസമുദായങ്ങളിൽപ്പെട്ട ജീവനക്കാരും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട മറ്റു വിഭാഗങ്ങളും അടിമത്തവും നരകീയദുരിതങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നതുകണ്ട് അവരിൽ സഹാനുഭൂതി ഉളവായ തക്കർ ബാപ്പായുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു സാമൂഹിക പരിവർത്തന ചിന്ത തരംഗിതമായി.
തക്കർ ബാപ്പാ
ആഫ്രിക്കയിലെ ബോംബേ കച്ചിലെ പോർബന്തറിൽ