കബ്ബാലിസ്റ്റ് യോഗികൾ എബ്രായബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായ തോറയ്ക്കും ഇതര വേദഖണ്ഡങ്ങൾക്കും വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ എഴുതി.  കബ്ബല്ല പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വേരുകൾ അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പിറവിക്കു മുൻപ് പൊതുവർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബാബിലോണിൽ എഴുതപ്പെട്ട സെഫർ യെഷീര (സൃഷ്ടിയുടെ പുസ്തകം) എന്ന കൃതിവരെ ചെന്നെത്തുന്നു.  പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ട സെഫർ-ഹ-ബഹിർ (പ്രകാശത്തിന്റെ പുസ്തകം) എന്ന കൃതിയും കബ്ബല്ലാ പാരമ്പര്യത്തിൽ പെടുന്നതാണ്. എങ്കിലും കബ്ബല്ലയിലെ ഏറ്റവും പേരെടുത്ത രചന പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ട സൊഹാർ ആണ്. അതിന്റെ ഉല്പത്തിയെക്കുറിച്ച് പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും 1285-നടുത്ത് മോസസ് ബെൻ ലിയോൺ <MASK> എഴുതിയതാണ് അതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.  എങ്കിലും കബ്ബല്ല പാരമ്പര്യത്തിൽ പെടുന്നവർ അതിപുരാതനമായ ഒരു രചനയായി അതിനെ കരുതുന്നു. പൊതുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദമനീഷി റബൈ ശിമയോൻ ബാർ യോഹായുടെ പേരിലാണ് അത് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.  അതിനു നേടാൻ കഴിഞ്ഞ പ്രചാരം ഏറെക്കാലം പല യഹൂദസമൂഹങ്ങളിലും താൽമുദ് പഠനത്തെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കി.
കബ്ബല്ല
ഓട്ടൊമൻ സ്പെയിനിൽ യെമനിലെ ദക്ഷിണഫ്രാൻസിലും