അന്ന ആന്ദ്രേയേവ്നാ ഗോരെങ്കോ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ യഥാർത്ഥനാമം. ലഘുഗീതങ്ങൾ തുടങ്ങി, മുഖ്യകൃതിയും സ്റ്റാലിൻ യുഗത്തിന്റെ ഭീകരത ചിത്രീകരിക്കുന്ന നായകശില്പവുമായ "റെക്വിയം" പോലുള്ള സങ്കീർണ്ണരചനകളും വരെയുള്ള വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന സൃഷ്ടികൾ അവരുടെ തൂലികയിൽ പിറന്നു. വാക്കുകളിൽ മിതത്വവും വൈകാരികതയുടെ പ്രയോഗത്തിൽ നിയന്ത്രണവും പ്രകടിപ്പിച്ച ശൈലിയുടെ മൗലികത അവരെ സമകാലികരായ എഴുത്തുകാരിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു നിർത്തി. ശക്തവും വ്യതിരിക്തവുമായ അവരുടെ സ്ത്രീശബ്ദം, റഷ്യൻ കവിതയിൽ പുതിയ തരംഗമായി. അഖ്മത്തോവയുടെ രചനകളെ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളായ തിരിച്ചു വിലയിരുത്തുക സാധാരണമാണ്‌: 1912-നും 1925-നും ഇടയ്ക്കുള്ള ആദ്യകാലവും, താരതമ്യേനയുള്ള നിശ്ശബ്ദതയുടെ ഒരു ദശകത്തിലെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം 1936 മുതൽ ജീവിതാന്ത്യം വരെയുള്ള രണ്ടാം ഘട്ടവും. <MASK> യുഗത്തിലെ ഭരണകൂടം അവരുടെ രചനകളെ അപലപിക്കുകയും സെൻസർ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും വിദേശത്ത് അഭയം തേടുന്നതിനു പകരം, ചുറ്റുപാടുമുള്ള അതിക്രമങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിച്ച് റഷ്യയിൽ തന്നെ തുടരാനാണ്‌ അവർ തീരുമാനിച്ചത്.
അന്ന അഖ്മത്തോവ
Lamarck പുഷ്കിനേയും സ്റ്റാലിൻ സ്റ്റാലിന്റെ