1954-ൽ <MASK> പിന്തുണയോടെ നടന്ന അട്ടിമറിയിൽ ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ ആർബെൻസ് ജനാധിപത്യസർക്കാർ നിലപതിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം എൽ സാൽ‌വദോറിലേക്ക് ഒളിവിൽ പൊയി. അവിടെ കൂലിവേലക്കാരനായും, സെയിൽ‌സ്‌മാനായും ക്ലർക്കായുമൊക്കെ ജോലി ചെയ്തു. അവിടെ വെച്ച് അദ്ദേഹം എൽ‌സാൽ‌വദോറിലെ കവിയായിരുന്ന റോക്ക് ഡാൾട്ടൻ ഗാർസിയയുമായും ഓസ്‌വാൾദോ എസ്‌കോബാർ വെലാദോ, റോബെർട്ടോ അർമിജോ എന്നിവരുമായും പരിചയപ്പെട്ടു. അവർ കാസ്റ്റില്ലോയുടെ രചനകൾ വായിക്കുകയും പ്രോത്സാഹനം നൽകുകയും ചെയ്തു. നെരൂദയുടെയും, ഹെർണാൻഡെസിന്റെയും വല്ലേജോയുടെയും കൃതികൾ അദ്ദേഹത്തിന് വഴികാട്ടികളായിരുന്നു. പിന്നീട്‌ നിയമപഠനം തുടർന്ന അദ്ദേഹം വളരെയധികം സ്വാധീനശക്തിയുള്ള ഒരു സാഹിത്യസംഘം രൂപവത്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1955-ൽ തെക്കൻ അമേരിക്കൻ കവിതാസമ്മാനം അദ്ദേഹത്തിനും റോക്ക് ഡാൾട്ടൻ ഗാർസിയക്കും ലഭിച്ചു. 1956-ൽ ഗ്വാട്ടിമാലൻ യൂണിവേർസിറ്റി വിദ്യാർത്ഥികളുടെ വക ഒരു സമ്മാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയായ മദർലാൻഡ് ലെറ്റ് അസ് വോക്ക് (motherland let us walk) എന്ന കവിതക്ക് ലഭിച്ചു. നിരൂപകരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ കൃതി അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച ചൂഷണത്തിന്റെയും കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും വേദനയുടെയും ഒരു നഖചിത്രമാണ്.
ഒട്ടോ റെനെ കാസ്റ്റില്ലോ
ഗ്വാട്ടിമാലയിലെ സി.ഐ.എ.യുടെ ജർമ്മനിയിലേക്ക് മൊംസൊരൊ