വാക്യപദീയത്തിൽ <MASK>, സ്ഫോടശബ്ദത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഭാഷയുടെ അഖണ്ഡതയേയും സ്ഥായീഭാവത്തേയും പറ്റി, തരളവും സങ്കീർണ്ണവും ബഹുതലസ്പർശിയുമായൊരു ദർശനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.  സ്ഫോടത്തെ മനുഷ്യന്റെ ഭാഷണക്ഷമതയായി കാണുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ ഒരു അതിഭൗതികഭൂമികയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു..പരമയാഥാർത്ഥ്യം തന്നെ ഭാഷയിലൂടെ ശബ്ദബ്രഹ്മമായി വെളിപ്പെടുന്നുവെന്നു അദ്ദേഹം കരുതി.  വാക്യപദീയത്തിന്റെ അതിഭൗതികഭൂമിക കണക്കിലെടുത്ത എ.ബി.കീത്തിനെപ്പോലുള്ളവർ, ഭർതൃഹരിയ്ക്ക് സ്ഫോടം ഒരു യോഗാത്മസങ്കല്പമായിരുന്നെന്നു കരുതി.  എന്നാൽ അതിനെ ഒരു മന:ശാസ്ത്രസങ്കല്പമായി കാണുന്നവരാണ്‌ ഇന്നധികവും. മിന്നൽ‌വേഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഉൾക്കാഴ്ചയോ വെളിപാടോ ഒക്കെയായി സ്ഫോടം സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും ഈ വീക്ഷണത്തിനു ശക്തിപകരുന്നു.
സ്ഫോടവാദം
ഭർതൃഹരിക്കുശേഷമുള്ള പാണിനിയുടെ ഭർതൃഹരി ഭർതൃഹരിയുടെ