20-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഭാരതക്രിസ്തീയതയുടെ ചരിത്രമെഴുതിയ ആംഗ്ലിക്കൻ മെത്രാൻ സ്റ്റീഫൻ നീൽ, മാർ അബ്രാഹം മെത്രാപ്പോലീത്തയെ "നിഗൂഢതകളുടെ മാർ അബ്രാഹം" (The Mysterious Mar Abraham) എന്നു വിളിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയമനത്തിന്റേയും, നിലപാടുകളുടേയും, ഭരണത്തിന്റേയും പൂർണ്ണചിത്രം ലഭ്യമല്ല. രാഷ്ടീയമായും സഭാപരമായും ഏറെ സങ്കീർണ്ണതകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ചരിത്രസന്ധിയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെ സുറിയാനിസഭയുടെ സാരഥിയായിരുന്നത്. തങ്ങളുമായുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ മാർ അബ്രാഹം വളച്ചുകെട്ടും ആർജ്ജവക്കുറവും കാട്ടിയതായി പോർത്തുഗീസുകാർ പരാതിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രാർത്ഥനാമഞ്ജരികളെ <MASK> 'ശീശ്മ' മാറ്റി ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊള്ളാമെന്ന വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്തതിനും, പ്രാർത്ഥനകളിൽ ബാബിലോണിലെ പാത്രിയർക്കീസിനെ ആഗോളസഭയുടെ തലവനെന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചതിനുമൊക്കെ അവർ അദ്ദേഹത്തെ വിമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. തന്റെ പ്രാഥമികവിശ്വസ്തത മൊസൂളിലെ പേർഷ്യൻ പാത്രിയർക്കീസിനോടാണു വേണ്ടതെന്നു കരുതിയ മാർ അബ്രാഹം, കേരളത്തിലെ സവിശേഷസാഹചര്യത്തിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാസഭാ നേതൃത്വവുമായും, ഈശോസഭക്കാരും പോർത്തുഗീസ് അധികാരികളുമായും മമതയിൽ കഴിയാൻ ശ്രമിച്ചു. പരസ്പരവിരുദ്ധമാകാവുന്ന ഈ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ മിശ്രണമാണ് ആർജ്ജവക്കുറവായി ചിലരെങ്കിലും വിലയിരുത്തിയത്. സുറിയാനിസഭയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നിലനിർത്താനും, അതിന്റെ ലത്തീനീകരണത്തെ ചെറുക്കാനും അദ്ദേഹം ആവുന്നത്ര പരിശ്രമിച്ചു.
മാർ അബ്രാഹം മെത്രാപ്പോലീത്ത
സ്പെയിൻകാരനായ കേരളത്തിലെത്തിയത് നെസ്തോറിയൻ ഗോവയിൽ