ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, <MASK> ഗുലാഗ് കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിലും (1918-1991)  നാസി തടങ്കൽപ്പാളയങ്ങളിലും (1933–45) സിവിലിയന്മാരെ ഭരണകൂടം അനിയന്ത്രിതമായി തടഞ്ഞത് അതിന്റെ തീവ്രമായ രൂപങ്ങളിൽ എത്തി. ഒരു സർക്കാർ സ്വന്തം പൗരന്മാർക്കായി ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത് സോവിയറ്റ് രാജ്യമാണ്  ഗുലാഗ്  30,000 ക്യാമ്പുകളിലായി (1918-1991) 1929 മുതൽ 1953 വരെ 18 ദശലക്ഷം പേരെ തടവിലാക്കി.  നാസി തടങ്കൽപ്പാളയ സംവിധാനം വിപുലമായിരുന്നു, അതിൽ 15,000 ക്യാമ്പുകളും  ഒരേസമയം 715,000 തടവുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.  ഈ ക്യാമ്പുകളിലെ ആകെ മരണങ്ങളുടെ എണ്ണം നിർണ്ണയിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്, എന്നാൽ പല ക്യാമ്പുകളിലെയും ബോധപൂർവ്വം അധ്വാനത്തിലൂടെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനുള്ള നയം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ തടവുകാർ പട്ടിണി, ചികിത്സയില്ലാത്ത രോഗം, സംഗ്രഹ വധശിക്ഷ (Summary execution) എന്നിവ മൂലം മരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനാണ്.  മാത്രമല്ല, നാസി ജർമ്മനി ആറ് ഉന്മൂലന ക്യാമ്പുകൾ സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ, വിഷവാതകം ഉപയോഗിച്ച് കൊല്ലാൻ പ്രത്യേകം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തവയായിരുന്നു.   
കോൺസൺട്രേഷൻ ക്യാമ്പ്
ഡിനൂബ സായുധ ക്യൂബയിൽ സോവിയറ്റ്