1543-ൽ ആദ്യത്തെ പോർച്ചുഗീസ് കപ്പലുകൾ <MASK>യിൽ എത്തിയ ശേഷം നാൻബാൻ ആർട്ട് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ക്രിസ്തീയ പ്രതിമകളും മറ്റ് വസ്തുക്കളും നിർമ്മിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നാൻബാൻ ബൈബു (南蛮屏風) അല്ലെങ്കിൽ മടക്കുന്ന സ്ക്രീനുകൾ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധേയമാണ്. 60 മുതൽ 80 വരെ ജോഡികൾ ഇന്നുവരെ നിലനിൽക്കുന്നു.നാൻബാൻ കലയിലെ മറ്റൊരു ജനപ്രിയ വിഷയം വിദേശ യോദ്ധാക്കളുടെ ചിത്രീകരണമായിരുന്നു. ജാപ്പനീസ് ശൈലിയിലുള്ള പെയിന്റിംഗുമായി വിദേശ വിഷയങ്ങൾ സംയോജിപ്പിക്കുന്നതിൽ കാന സ്കൂളിലെ കലാകാരന്മാരും തോസ സ്കൂളിലെ കലാകാരന്മാരും ചേർന്നു. അക്കാലത്തെ പാശ്ചാത്യ കലയുടെ ധർമ്മസിദ്ധാന്തങ്ങളായ ലീനിയർ വീക്ഷണകോണും ബദൽ സാമഗ്രികളും സാങ്കേതികതകളും ജപ്പാനിൽ ശാശ്വതമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയതായി തോന്നുന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ ക്രിസ്തുമതത്തെ ഉപദ്രവിച്ചതും നിരോധിച്ചതും സകോകുവിന്റെ ടോകുഗാവ നയവും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, 1630 മുതൽ ജപ്പാനെ വിദേശ സമ്പർക്കത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും, നാൻബാൻ കല നിരസിക്കുകയും ചെയ്തു.
നാൻബാൻ ആർട്ട്
അകാപുൽകോ മനില Erbil ക്യൂഷു