<MASK> ചിത്രകല നേപ്പാളിലെ മിഥില പ്രവിശ്യയിലും ഇന്ത്യയിലും പ്രയോഗത്തിലിരുന്ന ചിത്രരചനാ ശൈലിയാണ്. ഈ രചനാശൈലീ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ നിലനിന്നിരുന്നു. മിഥില ചിത്രകലയിൽ ചില്ലക്കൊമ്പുകളും കൈകളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ചിത്രരചന നടത്തിയിരുന്നത്. പ്രകൃതിദത്തമായ ചായങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളാണ് ചിത്രകലക്ക് വിഷയമായത്. സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ദേവന്മാർ, ദേവതമാർ, പുരാണ കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ, രാജദർബാർ, വിവാഹങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയാണ് മിഥില ചിത്രകലയിലെ പ്രധാന വിഷയങ്ങളായിത്തീർന്നത്. 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിനോ അതിനുമുൻപോ മസ്താങ്ങ് പ്രവിശ്യയിലെ ഗുഹകളിൽ വരച്ചിട്ടുള്ള ബുദ്ധമത ചിത്രകല ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.  ഇവയിലെ ശൈലി, രചനാരീതി, ഉപയോഗിച്ച ഉപകരണങ്ങൾ, വിഷയം എന്നിവയെല്ലാം ചിത്രകാരന്മാരനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. നേവാർ സമൂഹത്തിലെ ചിത്രകാരന്മാരാണ് ബുദ്ധകൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലെ ചിത്രങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളിലെ പുറംചട്ട ചിത്രങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളിലെ ദൈവീയ ചിത്രങ്ങളും എല്ലാം ചെയ്തത്.  നേവാറിലെ ചിത്രകാരന്മാർ അവരുടെ ചിത്രങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരത്തിനും പ്രയത്നത്തിനും ഏഷ്യയിലുടനീളം പ്രശംസിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. നേവാറിലെ ചിത്രകലാശൈലിയായ ബെരി ടിബറ്റിൽ വളരെ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. 14-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബെരി ടിബറ്റിലെ ആഗോള ചിത്രരചനാശൈലിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
നേപ്പാളി ചിത്രകല
മിഥില ചുവർചിത്രങ്ങളിലും ടിബറ്റിൽ സൂര്യൻ