പഴയനിയമഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ആധികാരികതയ്ക്ക് എബ്രായഭാഷയിലുള്ള സാക്ഷ്യം ആവശ്യമാണെന്ന "വേരിറ്റാസ് ഹെബ്രായിക്കാ" (Veritas Hebraica) ന്യായത്തിൽ, <MASK> ഉത്തരകാനോനികരചനകളുടെ ദൈവനിവേശിതസ്വഭാവത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ മുതിർന്നെങ്കിലും ഗെലാസിയസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ ആ നിലപാടിനെ അംഗീകരിച്ചില്ല. ക്രി.വ. 397-ൽ ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്റ്റിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആഫ്രിക്കയിലെ കാർത്തേജിൽ നടന്ന സഭാസമ്മേളനം ആ കൃതികൾക്കു കല്പിച്ച ആധികാരികതയെ മാനിക്കാനുള്ള മാർപ്പാപ്പയുടെ തീരുമാനത്തിന് ജെറോം വഴങ്ങിയതോടെ ഇതര ഉത്തരകാനോനിക രചനകൾക്കൊപ്പം യൂദിത്തും ജെറോമിന്റെ ലത്തീൻ പരിഭാഷയായ വുൾഗാത്തയുടെ ഭാഗമായി. എങ്കിലും യൂദിത്തിന്റെ പരിഭാഷയ്ക്ക് ജെറോം ഉപയോഗിയിച്ചത് പഴയ ലത്തീൻ പരിഭാഷയുടെ മൂലമായിരുന്ന സെപ്ത്വജിന്റ് പാഠത്തിനു പകരം ഒരു കൽദായഭാഷ്യം ആയിരുന്നു. കാർത്തേജിലെ സഭാസമ്മേളനത്തിന്റെ തീരുമാനം പിൽക്കാലത്ത് ക്വിനിസെക്സ്റ്റിലെ സൂനഹദോസ് അംഗീകരിച്ചതിനാൽ, യൂദിത്ത് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ബൈബിൾ സംഹിതയിലും ഉൾപ്പെട്ടു. കത്തോലിക്കാസഭയിൽ, യൂദിത്ത് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉത്തരകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ആധികാരികതയ്ക്ക് ത്രെന്തോസിലെ സൂനഹദോസും പിന്നീട് അടിവരയിട്ടു.
യൂദിത്തിന്റെ പുസ്തകം
അംബ്രോസും Sw. ജെറോമിന്റെ ജെറോം