14, 15, 16 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ <MASK> പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു നവീകരണാശയമാണ് കൺസിലിയർവാദം. സഭയിലെ പരമാധികാരം, മാർപ്പാപ്പായിൽ എന്നതിലുപരി സഭാസമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിസമ്മേളനമായ സാർവത്രികസൂനഹദോസിൽ നിക്ഷിപ്തമാണെന്ന വാദമായിരുന്നു ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. കൺസീലിയർവാദത്തിന്റെ വേരുകൾ സഭയുടെ ആദിമചരിത്രത്തോളം ചെന്നെത്തുന്നു. സഭയുടെ ചിന്തയേയും ചരിത്രത്തേയും മൗലികമായി സ്വാധീനിച്ച പല തീരുമാനങ്ങളും രൂപപ്പെട്ടത് നിഖ്യായിലേയും മറ്റും ആദ്യകാലസൂനഹദോസുകളിൽ ആയിരുന്നു.  പിൽക്കാലത്ത് റോം കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള അധികാരഘടന ബലപ്പെട്ടതോടെ സഭാസമ്മേളനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞു.  എങ്കിലും മദ്ധ്യയുഗങ്ങളുടെ അന്തിമഘട്ടത്തിൽ, യൂറോപ്യൻ രാജനീതിയിൽ ദേശീയതകൾ ശക്തിപ്പെട്ടതോടെ, ആ മാറ്റം പ്രതിഫലിക്കും വിധമുള്ള പുനർനിർമ്മിതി സഭയുടെ അധികാരശ്രേണിയിലും വേണമെന്ന വാദം പ്രബലമായി. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ പാദുവായിലെ മാർസിലിയസിന്റെയും ഓക്കമിലെ വില്യമിന്റേയും രചനകൾ, രാജനീതിയിലേയും മതത്തിലേയും അധികാരഘടനകളിൽ പ്രാതിനിധ്യസ്വഭാവം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള പുനർനിർമ്മിതിക്കു വേണ്ടി വാദിച്ചു.
കൺസിലിയർവാദം
കോൺസ്റ്റൻസിൽ കത്തോലിക്കാ കത്തോലിക്കാസഭയിൽ റോം