നെപോളിയനെ എൽബയിലേക്കു ബഹിഷ്കരിച്ചശേഷം സഖ്യകക്ഷികൾ 1814 സപ്റ്റമ്പറിൽ  <MASK> വെച്ചു സമ്മേളിച്ചു.  ഈ സമ്മേളനം, ഒരു കണക്കിന്  പാരിസ് ഉടമ്പടിയുടെ തുടർച്ചയായിരുന്നു. ഫ്രാൻസിന്റെ അധീനതയിൽ നിന്ന് വിമുക്തമാക്കപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങൾ എങ്ങനെ ഭാഗിക്കണമെന്നതായിരുന്നു പ്രധാന വിഷയം. പല മേഖലകളേയും കുറിച്ച് നിർണായകമായ തീരുമാനം കുഴപ്പം പിടിച്ചതായിരുന്നു. കാരണം അവ ചെലപ്പോഴൊക്കെ സ്വതന്ത്രപ്രവിശ്യകളായിരുന്നു. മറ്റു ചെലപ്പോൾ പലരും മാറിമാറി കൈവശം വച്ചിരുന്നു. യൂറോപ്പിൽ സമാധാനം ഉറപ്പു വരുത്താൻ   അധികാരസന്തുലനം  നിലനിർത്തേണ്ടത്  അത്യാവശ്യമാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ആർക്കും  സംശയമില്ലായിരുന്നു. ഈ ഉന്നതതലസമ്മേളനത്തിൽ ഫ്രാൻസിനെ ഉൾക്കൊള്ളിക്കേണ്ട എന്നായിരുന്നു ആദ്യ തീരുമാനമെങ്കിലും പിന്നീട് ഫ്രഞ്ചു നയതന്ത്രവിദഗ്ദ്ധൻ ടാലിറാങ്ങ് പങ്കു ചേർന്നു. സംഖ്യകക്ഷികൾക്കിടയിലും രഹസ്യ  വാഗ്ദാനങ്ങളും ഒത്തു തീർപ്പുകളും ഉണ്ടായി.  ചർച്ച ഒരു വിധത്തിൽ കരക്കടുക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നെപോളിയൻ പാരീസിൽ തിരിച്ചെത്തിയത്. നെപോളിയനെ ക്ഷീണിപ്പിക്കാൻ  ഫ്രാൻസിനെ വിഭജിക്കേണ്ട നില വരുമെന്നായപ്പോൾ ടാലിറാങ്ങ് അതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തു. ശത്രു ഫ്രാൻസല്ല, നെപോളിയനാണെന്ന്  വാദിച്ചു. സഖ്യകക്ഷികൾ അതു ശരിവെച്ചു,
വാട്ടർലൂ യുദ്ധം
റഷ്യ വിയന്നയിൽ ഓസ്ട്രിയൻ പ്രഷ്യ