തുടക്കത്തിൽ ഔഷധങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന അപ്പോത്തിക്കരിമാർ കാലംചെന്നതോടെ രോഗികളെ പരിശോധിക്കാനും ചികിത്സിക്കാനും തുടങ്ങി. റോയൽ കോളജ് ഒഫ് ഫിസിഷ്യൻസിന്റെ അറിവോ സമ്മതമോ കൂടാതെ അനധികൃതമായാണ് ഇത് ആരംഭിച്ചത്. 1665-ലെ പ്ലേഗ് ആക്രമണസമയത്ത് ഭിഷഗ്വരന്മാരെല്ലാം <MASK> നഗരം വിടുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ അപ്പോത്തിക്കരിമാർ നഗരത്തിൽ തന്നെ താമസിക്കുകയും രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ചെയ്തു. 1704-ൽ പ്രഭുസഭ അപ്പോത്തിക്കരിമാർക്ക് ഒരു അംഗീകൃത ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമല്ലാതെതന്നെ രോഗികളെ ചികിത്സിക്കുവാനുള്ള അനുവാദം നൽകുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ മരുന്നുകൾക്കുള്ള വില ഈടാക്കാനല്ലാതെ പരിശോധനയ്ക്കുള്ള ഫീസ് വാങ്ങാൻ ഇവരെ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. 1774-ൽ സൊസൈറ്റി ഒഫ് അപ്പോത്തിക്കരീസ് വൈദ്യവൃത്തി ചെയ്യുന്നവരെ മാത്രം സൊസൈറ്റിയിൽ അംഗങ്ങളാക്കിയാൽ മതി എന്നൊരു പ്രമേയം പാസ്സാക്കുകയുണ്ടായി. 1815-ൽ ബ്രിട്ടിഷ് പാർലമെന്റിന്റെ ഒരു നിയമപ്രകാരം ഇംഗ്ലണ്ടിലും വെയിൽസിലുമുള്ള എല്ലാ അപ്പോത്തിക്കരിമാരെയും പരിശോധിക്കാനും, അവർക്ക് അംഗീകാരം നൽകണമോ വേണ്ടയോ എന്നു തീരുമാനിക്കാനും അപ്പോത്തിക്കരിമാരുടെ സൊസൈറ്റിയെ അധികാരപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. ഈ നിയമം അതുവരെ പ്രത്യേകം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു പഠനക്രമമില്ലാതിരുന്ന വൈദ്യശാസ്ത്രപഠനത്തിന് ഒരു ഉത്തേജനം നൽകുകയുണ്ടായി.
അപ്പോത്തിക്കെരി
കേരളത്തിലെന്നപോലെ സ്കോട്ട്‌ലണ്ടിലും ഇംഗ്ലണ്ടിലും ലണ്ടൻ