ചരിത്രാതീത കാലത്തെ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ വാസഗേഹമായ ഗുഹകളെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനായിട്ടാകണം ആദ്യമായി തുരങ്ക നിർമ്മാണം നടത്തിയത്. പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രാചീന സംസ്ക്കാരങ്ങളിലെല്ലാം തുരങ്ക നിർമ്മാണ രീതികൾ പ്രയോഗത്തിലിരുന്നതായി പരാമർശിച്ചു കാണുന്നു. ബാബിലോണിയൻ വംശജർ ജലസേചനത്തിനായി തുരങ്കങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ബി.സി. 180-60 കളിൽ രാജകൊട്ടാരത്തെ ഒരു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ യൂഫ്രറ്റിസ് നദിക്കടിയിലൂടെ ചെങ്കല്ല് പാകിയ 900 മീ. നീളമുള്ള പാത നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. വേനൽക്കാലത്ത് നദിയുടെ ഗതി തിരിച്ചുവിട്ടാണ് ഇതു പണിതത്. കടുപ്പം കുറഞ്ഞ പാറകൾ തുരന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളും മറ്റും പണിയുന്ന സമ്പ്രദായം <MASK>, എത്യോപ്യ, ഇന്ത്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. വെള്ളം വറ്റിച്ച് ചതുപ്പു നിലങ്ങളെ വീണ്ടെടുക്കാനും ജലപ്രണാളി പണിയാനും ഗ്രീക്കുകാരും റോമാക്കാരും തുരങ്കങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഗ്രീക്കുകാർ ബി.സി. 6-ൽ സാമോസ് ദ്വീപിൽ ചുണ്ണാമ്പു പാറയ്ക്കുള്ളിലൂടെ പണിത ജല തുരങ്കത്തിന് 1036 മീ. നീളവും 1.83 മീ. ഉയരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. നേപ്പിൾസിനേയും പൊത്സ്വോലീയേയും (ഇംഗ്ലീഷ്: Pozzouli) ബന്ധിപ്പിച്ച് ബി.സി.
തുരങ്കം
ഇന്ത്യ എത്യോപ്യ ഇംഗ്ളണ്ടിലേക്കു ഈജിപ്ത്