ബുദ്ധകഥയുടെ ഈ ക്രിസ്തീയഭാഷ്യത്തിന്റെ ആദിരൂപം, <MASK> സംസ്കൃതമൂലത്തിൽ നിന്ന് പരിഭാഷകളുടേയും പരാവർത്തനങ്ങളുടേയും ഒരു പരമ്പരയിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. സംസ്കൃതത്തിലെ മൂലരചനയുടെ കടപ്പാട്, അശ്വഘോഷ ന്റെ ബുദ്ധചരിതം, മഹായാനപാരമ്പര്യത്തിലെ ആദ്യപാഠങ്ങളിലൊന്നായ ലളിതവിസ്താരം, പാലിഭാഷയിലെ ജാതകകഥകൾ എന്നിവയോടാകാം. മൂലകഥ മനിക്കേയൻ പരിഭാഷകർ വഴി മദ്ധ്യപേർഷ്യനിലും അതിൽ നിന്ന് അറബി ഭാഷയിലുമെത്തിയിരിക്കാം. അറബിയിൽ നിന്ന് ഒരു എബ്രായ പരിഭാഷയും അതിൽ നിന്ന് ജൂത-പേർഷ്യൻ പരിഭാഷയും പിറന്നു. ജൂതപേർഷ്യനിൽ നിന്ന് ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അത് ജോർജ്ജിയൻ ഭാഷയിലെത്തി. ജോർജ്ജിയൻ പരിഭാഷയെ ആശ്രയിച്ച് ജോർജ്ജിയൻ താപസൻ യൂത്തിമിയസ് അതിനെ ഗ്രീക്കു ഭാഷയിലെത്തിച്ചു. പിൽക്കാലത്തുണ്ടായ ക്രിസ്തീയഭാഷ്യങ്ങളുടെയെല്ലാം ഉറവിടം ഈ ഗ്രീക്കു പരിഭാഷയാണ്. ഈ പരിഭാഷ, വിഖ്യാത ക്രിസ്തീയചിന്തകൻ ദമാസ്കസിലെ യോഹന്നാനെ (John of Damascus) അതിന്റെ കർത്താവായി സങ്കല്പിച്ചു. തുടർന്ന് ലത്തീൻ, പുരാതന നോർസ്, റഷ്യൻ, എത്യോപിക്, കാറ്റലൻ, പോർച്ചുഗീസ്, ഐസ്‌ലാണ്ടിക്, ഇറ്റാലിയൻ, ഫ്രെഞ്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നീ ഭാഷകളിലും അതിനു പരിഭാഷകളുണ്ടായി.
ബർലാമും ജോസഫാത്തും
മഹായാനപാരമ്പര്യത്തിലെ ബെൽജിയത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ അലക്സാണ്ട്രിയയിലുള്ള