ഭാരതത്തിന്റെ പൂർവകാല മഹത്ത്വത്തോട് അങ്ങേയറ്റത്തെ ആദരം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സങ്കുചിതമായ പ്രാദേശിക പക്ഷപാതങ്ങൾ സ്വന്തം ചിന്താഗതികൾക്ക് കടിഞ്ഞാണിടുന്നതിനെ അപ്പാറാവു ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്റെ സുന്ദരമായ രാജ്യത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് വെറുതെ കുഴലൂതി നടക്കരുത്. രാജ്യമെന്നുവച്ചാൽ അതിലെ മണ്ണോ ചെളിയോ അല്ല; മാംസവും രക്തവുമുള്ള മനുഷ്യരാണ്' എന്ന് ഇദ്ദേഹം ദേശഭക്തി എന്ന കവിതയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുട്ടായിബൊമ്മവൂർണമ്മ (സ്വർണപ്രതിമ) എന്ന കഥാകാവ്യമാണ് അപ്പാറാവുവിന്റെ ഏറ്റവും ഉത്കൃഷ്ടമായ കൃതി. ലവണരാജുകാല, കന്യക, മുത്യലശരമുലു, ഡാമൺപൈത്തിയാസ് എന്നീ കവിതകളും കന്യാശുല്കം എന്ന ഒരു നാടകവും ഇദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. നീലഗിരിപാടുലു എന്നത് അപ്പാറാവുവിന്റെ ഒരു ഭാവഗീതസമാഹാരമാണ്. സാഹിതീയസങ്കല്പങ്ങളെയും സാമൂഹികിഷ്കരണത്വരയേയും 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ <MASK> പുതിയ അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതിൽ സാരമായ സംഭാവന ചെയ്ത ഈ കവി 1915-ൽ നിര്യാതനായി.
ഗുരസാദ വെങ്കട അപ്പാറാവു
ആന്ധ്രദേശത്തിൽ സിൻസിനാറ്റിയിലാണു വിജയനഗരത്തിൽ ഭാരതീയ