1044 മുതൽ 1287 വരെ പഗാൻ വംശത്തിന്റെ കീഴിൽ ഐരാവതീ നദീതടപ്രദേശത്ത് ഏകീകൃതഭരണം നിലനിന്നിരുന്നു. അതിനുശേഷം, ഇവിടത്തെ ചെറുരാജ്യങ്ങൾ പരസ്പരം ശത്രുതയുടെയും സംഘട്ടനങ്ങളുടെയും സങ്കേതങ്ങളായി മാറുകയാൽ ശിഥിലീകരണം സംഭവിച്ചു. ടോങ്കുവിലെ രാജാവായിരുന്ന താബിൻസ്വേതി 1530-ൽ തെക്കേ ബർമയിലെ മോൺ രാജ്യമായ പെഗു ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കി തന്റെ തലസ്ഥാനം അവിടേക്കു മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. മധ്യ ഐരാവതീ സമതലവും ഇദ്ദേഹം പിന്നീടു കീഴടക്കി. താബിൻസ്വേതി 1550-ൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇതോടെ മോൺ വിഭാഗക്കാർ തങ്ങളുടേതായിരുന്ന പെഗു തിരിച്ചുപിടിച്ചു. താബിൻസ്വേതിയെത്തുടർന്ന് 1551-ൽ രാജാവായ ബെയിനാംഗ് വിപുലമായ സൈനിക മുന്നേറ്റം നടത്തി. ഇദ്ദേഹം പെഗു വീണ്ടും കൈവശപ്പെടുത്തി. മാത്രമല്ല, കിഴക്ക് <MASK>, ലാവോസ് എന്നിവിടംവരെ രാജ്യവിസ്തൃതി വരുത്തുകയും ചെയ്തു. 1540-നും 70-നും ഇടയ്ക്ക് ഇപ്പോഴത്തെ മ്യാൻമറിന്റെ ഏതാണ്ടു മുഴുവൻ ഭാഗങ്ങളും ലാവോസ്, തായ്ലൻഡ്, യുനാൻ (തെക്കുപടിഞ്ഞാറേ ചൈന) എന്നിവിടങ്ങളിലെ പല പ്രദേശങ്ങളും ടോങ്കു വംശത്തിന്റെ അധീശത്വത്തിൻകീഴിലായി. ബെയിനാംഗിന്റെ ഭരണതലസ്ഥാനമായ പെഗുവിലെ ആഡംബരങ്ങൾ 1570-കളിലെ യൂറോപ്യൻ സഞ്ചാരികളെപ്പോലും വിസ്മയിപ്പിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
ടോങ്കു രാജവംശം
ബർമയിൽ ചൈന തായ്ലൻഡ് മ്യാൻമർ