അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഒരു മഹാനായ പണ്ഡിതനും, രാഷ്ട്രീയനേതാവുമായിരുന്നു മഹ്മൂദ് ബെഗ് താർസി (1865 ഓഗസ്റ്റ് 23 - <MASK> - 1933 നവംബർ 22 - ഇസ്താംബൂൾ) എന്ന മഹ്മൂദ് താർസി (പഷ്തു: محمود طرزۍ, പേർഷ്യൻ: محمود بیگ طرزی). അഫ്ഗാൻ പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ പിതാവായും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു ആധുനികചിന്തകനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, തുർക്കിയിലെ കമാൽ അത്താത്തുർക്കിന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന് അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ആധുനികവൽക്കരണത്തിനും മതേതരമൂല്യങ്ങൾക്കുമായും നിലകൊള്ളുകയും മതതീവ്രവാദത്തെയും മതാതിഷ്ഠിത പിന്തിരിപ്പൻ ആശയങ്ങളേയും ശക്തമായി എതിർക്കുകയും ചെയ്തു. അമീർ ഹബീബുള്ള, അമാനുള്ള എന്നിവരുടെ ഭരണകാലത്ത്, അഫ്ഗാൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിർണായകസ്വാധീനം ചെലുത്താൻ ഇദ്ദേഹത്തിനായി. അമാനുള്ള ഖാന്റെ കാലത്ത് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ ആദ്യത്തെ ഭരണഘടനയായ നിസാം നാമെ, മഹ്മൂദ് താർസിയുടെ ആശയങ്ങൾ കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാണ്.
മഹ്മൂദ് താർസി
മദ്ധ്യപൂർവ്വദേശത്തേക്ക് തെക്കെപശ്ചിമഘട്ടതദ്ദേശവാസിയാണ്. ഗസ്നി ദമാസ്കസിൽ