അധഃസ്ഥിതരുടെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടുന്ന പൊതുപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനാകുവാനും ശുദ്ധവും സ്വതന്ത്രവുമായ ജീവിതം ലഭ്യമാക്കാൻ അവരെ ഉന്നിദ്രരാക്കുവാനും ബാപ്പാ ഉദ്യുക്തനായി. ഈ ലക്ഷ്യം സഫലീകരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഇദ്ദേഹം സെർവന്റ്സ് ഒഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങി. പുതിയൊരു ജീവിത ലക്ഷ്യത്തോടു കൂടിയ സമാരംഭം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും മകനും ആകസ്മികമായി മരണമടഞ്ഞു. രണ്ടാമതൊരു വിവാഹം കഴിച്ചുവെങ്കിലും അവരും കുട്ടികളില്ലാതെ മരണമടയുകയാണുണ്ടായത്. 1913-ൽ പിതാവും നിര്യാതനായി. അസ്വസ്ഥമായ ഈ ഏകാന്ത ജീവിതം മുമ്പോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നത് ദുഷ്കരവും അർഥശ്യൂന്യവുമാണെന്ന് ബോധ്യമായ ബാപ്പാ 1914-ൽ ജോലി രാജിവച്ച് പൊതുപ്രവർത്തനത്തിൽ പൂർണമായും മുഴുകി. ഇതേ വർഷംതന്നെ സർവന്റ്സ് ഒഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റിയിൽ അംഗവുമായി. മഥുരയിലെ ഭീകരമായ ക്ഷാമകാലത്ത് നിരന്തരം ദുരിതാശ്വാസപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായി. അധഃകൃതരുടെ ഉന്നമനത്തിനായി സ്കൂളും സൊസൈറ്റിയും സ്ഥാപിച്ചു (1915-16). <MASK> ക്ഷാമദുരിതാശ്വാസ പ്രവർത്തനത്തിനു (1916) നേതൃത്വം നല്കി. ഇക്കാലം മുതൽ മഹാത്മാഗാന്ധിയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്താനും സന്ദർഭമുണ്ടായി.
തക്കർ ബാപ്പാ
ആഫ്രിക്കയിലെ കച്ചിലെ പോർബന്തറിൽ ബോംബേ