1946 ജൂൺ മുതൽ പലസ്തീനിൽ ഭീകരമായ ആഭ്യന്തരസമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. യഹൂദ-ബ്രിട്ടീഷ് സംഘട്ടനത്തിന്റെ ഫലമായി നിയമസമാധാനം തകർന്നു. വിദേശകാര്യസെക്രട്ടറി ഏണസ്റ്റ് ബെവിൻ 1947 ഫെബ്രുവരിയിൽ പലസ്തീൻ പ്രശ്നം യു.എൻ-ന്റെ പരിഗണനയ്ക്കു സമർപ്പിച്ചു. <MASK> കമ്മീഷൻ ബ്രിട്ടീഷ് മാൻഡേറ്റ് ഫലപ്രദമല്ലെന്നും പലസ്തീൻ വിഭജനം മാത്രമേ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമാവുകയുള്ളുവെന്നും വിധിച്ചു. ബ്രിട്ടൻ ഇത് അംഗീകരിച്ചില്ല. യു.എൻ. പൊതുസഭയിലെ 56 അംഗരാഷ്ട്രങ്ങളിൽ 33-ഉം വിഭജനത്തെ പിന്താങ്ങി. യഹൂദന്മാർ ആ തീരുമാനം നടപ്പിലാക്കാനുള്ള പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു. അറബികൾ അതിനെ എതിർത്തു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ പിൻവാങ്ങിയാൽ അറബി-യഹൂദസംഘട്ടനം അനിവാര്യമാണെന്നു തീർച്ചയായി. അറബിലീഗിലെ ഏഴു രാഷ്ട്രങ്ങളും 1947 ഡിസംബറിൽ കെയ്റോവിൽ സമ്മേളിച്ച് പലസ്തീനിലെ അറബികൾക്ക് ആയുധസഹായം നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ബ്രിട്ടന്റെ പിൻമാറ്റത്തോടെ (1948 ഏപ്രിൽ)  1948-ലെ അറബ് ഇസ്രയേൽ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
അറബ് - ഇസ്രയേൽ സംഘർഷം
ഇന്ത്യയും ഇസ്രയേലും ലെബനാൻ യു.എൻ.