മധ്യകാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ യൂറോപ്പിൽനിന്ന് ഈ രംഗത്ത് കാര്യമായ സംഭാവനകളൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ അറബി ഭിഷഗ്വരന്മാർ (റേസസ്, അബുൽ കാസിസ്) പല്ല് തേക്കുന്നതിന് കുഴമ്പും സുഷിരങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നതിന് ലോഹപദാർഥങ്ങളും ശുപാർശ ചെയ്തിരുന്നു. ദന്തമാലിന്യം പല്ലുകൾക്ക് ദോഷമുണ്ടാക്കുമെന്നും അവർ സമർഥിച്ചു. എ.ഡി. 1300-1700 വരെ <MASK> ഉൾപ്പെടെയുള്ള യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ബാർബർമാരായിരുന്നു പല്ലുപറിച്ചിരുന്നത്. 1308-ൽ ഇവർ രൂപവത്കരിച്ച ഒരു സംഘടന 400 വർഷത്തോളം നിലനിന്നിരുന്നു. ദന്തചികിത്സക്കായി ഇവർ പല തരത്തിലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ നിർമിച്ച് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ദൃഢമായ വേരുകളുള്ള പല്ലുകൾ വലിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള ലീവറും പെലിക്കനും ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്. നവോത്ഥാന കാലഘട്ടം ആരോഗ്യരംഗത്ത് വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയുണ്ടായി. സൂക്ഷ്മദർശിനിയുടെ ആവിർഭാവവും ജന്തുശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ഊർജതന്ത്രം, ശരീരശാസ്ത്രം, ശരീരക്രിയാശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ ശാസ്ത്രമേഖലകളിലുണ്ടായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും ദന്തചികിത്സയ്ക്ക് ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ പാകി.
ദന്തവൈദ്യം
ഫ്രഞ്ച്‌ ഇജിപ്ഷ്യൻ സുമേറിയൻ ഇംഗ്ലണ്ട്