ബുധൻ, ചന്ദ്രൻ, ചൊവ്വ തുടങ്ങിയ ഗോളങ്ങളിലെ ഗർത്തരൂപീകരണത്തിന്റെ രേഖകൾ കാണിയ്ക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് ഏതാണ്ട് 3.9 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആന്തരികസൗരയൂഥത്തിൽ ഉൽക്കാപതനത്തിന്റെ തോത് വളരെ കൂടുതൽ ആയിരുന്നെന്നാണ്. എന്നാൽ ഇതിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിലെ ഉൽക്കാപതനത്തിന്റെ തോത് അല്പം കുറവായിരുന്നെന്നു കാണാം. ഓരോ ദശലക്ഷം വർഷത്തിലും ഏകദേശം 20 കിലോമീറ്റർ വരെയുള്ള ഗർത്തങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള മൂന്നുവരെ ഉൽക്കകൾ ഭൂമിയിൽ വീണിരുന്നു എന്നാണു കണക്കുകൾ കാണിയ്ക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ നിരക്ക് പ്രധാനമായും <MASK> ഛിന്നഗ്രഹങ്ങളുടെ പരസ്പരമുള്ള കൂട്ടിമുട്ടലുകളുടെ നിരക്കിനെയും അതിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ആന്തരികസൗരയൂഥത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നതിന്റെ നിരക്കിനെയും ആശ്രയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. ഏതാണ്ട് 160 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന ഒരു കൂട്ടിയിടിയിൽ ആണ് ബാപ്ടിസ്റ്റീന കൂട്ടത്തിൽപ്പെട്ട ക്ഷുദ്രഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടായത്. ഇവ ആന്തരികസൗരയൂഥത്തിൽ ഉൽക്കാപതനത്തിന്റെ നിരക്ക് ഗണ്യമായി കൂട്ടിയിരുന്നു. ഇതിൽപ്പെട്ട ഒന്നാണ് 66 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപ് ദിനോസറുകളുടെ വംശനാശത്തിനു കാരണമായതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന  ചിക്‌സുലുബ് ഉൽക്കാപതനത്തിന് ( Chicxulub impact) കാരണമായതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഉൽക്കാഗർത്തം
 ക്ഷുദ്രഗ്രഹശൃംഖലയിലെ ചൊവ്വ  ശുക്രനിലെ ഗാനിമീഡ്