മറ്റൊരു തൊഴിലന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയ കാസനോവ കോർഫുവിലെ <MASK> സേനാവ്യൂഹത്തിൽ ചേർന്നെങ്കിലും സ്ഥാനക്കയറ്റത്തിനുള്ള സാധ്യയൊന്നും ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ സൈനികവൃത്തി ഉപേക്ഷിച്ച് നാട്ടിലേയ്ക്കു മടങ്ങി.  21 വയസ്സായിരുന്ന അദ്ദേഹം ചൂതുകളി തന്നെ തൊഴിലായി സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.  എന്നാൽ സൈന്യത്തിലെ കമ്മിഷൻ വിറ്റുകിട്ടിയ പണമൊക്കെ അതിൽ തുലഞ്ഞതോടെ കാസനോവ തന്റെ പഴയ രക്ഷാദാതാവ് അൽ‌വൈസ് ഗ്രിമാനിയുടെ അടുത്ത് ജോലിതേടിയെത്തി.  അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഗ്രിമാനിയുടെ സാൻ സാമുവേൽ തിയേറ്ററിൽ വയലിൻ വാദകനായി.    “ഉദാത്തമായ ഒരു കലയിലെ മൂന്നാം കിട നാടോടി കലാകാരന്റെ  നിലയായിരുന്നു തനിക്കെന്നും, ഒപ്പമുള്ള പാട്ടുകാരുടെ വേണ്ടാത്ത സ്വഭാവങ്ങളൊക്കെ അതിനിടെ താനും പരിശീലിച്ചെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അദ്ദേഹവും സഹപ്രവർത്തകരിൽ ചിലരും, “പലപ്പോഴും രാത്രി മുഴുവൻ നഗരത്തിൽ കോണോടുകോൺ അലഞ്ഞു നടന്നു.  സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ ഭയങ്കരമായ പ്രായോഗിക ഫലിതങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു നടപ്പിലാക്കി  ... സ്വകാര്യവസതികൾക്കുമുൻപിൽ കെട്ടിയിട്ടിരുന്ന വള്ളങ്ങൾ അഴിച്ച് ഒഴുക്കിവിടുക, വൈദ്യന്മാരേയും വയറ്റാട്ടികളേയും വിളിച്ചുണർത്തി, ഇല്ലാത്ത രോഗികളെ ചികിത്സിക്കാൻ വല്ലവീടുകളിലേയ്ക്കും പറഞ്ഞയയ്ക്കുക തുടങ്ങിയവ അത്തരം തമാശകളിൽ ചിലതായിരുന്നു.
കാസനോവ
ആംസ്റ്റർഡാമിൽ പാരീസിലെത്തി പ്രേഗും വെനീസ്