മറ്റു രാഷ്ട്രങ്ങളോടും ജനതകളോടും സഹിഷ്ണുതാമനോഭാവം ഉണ്ടാക്കുകയാണ് അന്താരാഷ്ട്ര വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം. പാഠ്യപദ്ധതിയിൽ തദനുസരണമായ പല വിഷയങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തിയാലും അവ പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപകരെ ആശ്രയിച്ചാണ് ആ പരിപാടിയുടെ ജയാപജയങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നത്. <MASK> റഷ്യയുടെയോ മറ്റോ ഭൂമിശാസ്ത്രമോ ചരിത്രമോ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അധ്യാപകന് ആ രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ ജീവിതരീതി, ആചാരമര്യാദകൾ, വസ്ത്രധാരണം മുതലായവയോട് ഒരു അനുഭാവവും വിശാലസമീപനവും ഇല്ലെങ്കിൽ അധ്യേതാക്കളിൽ അവയെക്കുറിച്ച് അവജ്ഞയും പുച്ഛവും ജനിക്കുവാൻ ഇടയുണ്ട്. ആയതിനാൽ അന്താരാഷ്ട്ര വിഷയങ്ങളോടുള്ള അധ്യാപകന്റെ മനോഭാവം അന്താരാഷ്ട്ര വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വിജയത്തിന് അവശ്യം ആവശ്യമായ ഒരു ഘടകമാണ്. ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്ത് ഭൂകമ്പമോ വെള്ളപ്പൊക്കമോ മൂലമുണ്ടാകുന്ന മനുഷ്യദുരിതങ്ങളിൽ സ്വന്തം ജനതയ്ക്കും രാഷ്ട്രത്തിനും സംഭവിക്കുന്ന കെടുതികളിലെന്നപോലെ സഹതാപം ഉണ്ടാകത്തക്കവണ്ണം അധ്യേതാക്കളുടെ മാനസികനിലവാരം ഉയർത്തുവാൻ അത്തരം അധ്യാപകർക്കേ സാധ്യമാകയുള്ളു. കലയുടെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും നേട്ടങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെയോ ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെയോ മാത്രമല്ല എന്നും അവയെല്ലാം മനുഷ്യവർഗത്തിനു മുഴുവൻ അവകാശപ്പെട്ടവയാണെന്നുമുള്ള ബോധം അന്താരാഷ്ട്രവിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ കുട്ടികളിൽ വളർത്തുവാനും അത്തരം അധ്യാപകരുടെ സേവനം ഒഴിച്ചുകൂടാത്തതാണ്.
അന്താരാഷ്ട്ര വിദ്യാഭ്യാസം
ഡൽഹിയിലെ റഷ്യയുടെയോ ഐക്യരാഷ്ട്രസമിതിയുടെ ജപ്പാന്റെയോ