మడగాస్కర్ మానవ సెటిల్మెంటు తరువాత ప్రారంభ శతాబ్దాల్లో హిందూ మహాసముద్రం ఓడరేవులను అనుసంధానించే ముఖ్యమైన సముద్రమార్గ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉంది. మడగాస్కరు వ్రాతపూర్వక చరిత్ర అరబ్బులతో మొదలైంది. వాయువ్య తీరం వెంట కనీసం 10 వ శతాబ్దం నాటికి వర్తకపు స్థావరాలను ఏర్పాటు చేసి ఇస్లాంను అరబికు లిపి ( మలగాజీ భాషని లిప్యంతరీకరణ చేసేందుకు ఉపయోగించే లిపిని " సొరబే " పిలిచారు), అరబ్బు జ్యోతిషశాస్త్రం , ఇతర సాంస్కృతిక అంశాలు ప్రవేశపెట్టారు. పోర్చుగీససు సముద్ర కెప్టెను డియోగో డయాసు దీవిని చూసిన తరువాత 1500 లో ఐరోపా పరిచయం ప్రారంభమైంది. 17 వ శతాబ్దం చివరలో ఫ్రెంచి తూర్పు తీరంలో వాణిజ్య పోస్టులు ఏర్పాటు చేసింది.
1774 నుండి 1824 వరకు మడగాస్కరు పైరేట్సు, ఐరోపా వ్యాపారుల మధ్య ప్రత్యేకించి, ట్రాన్సు-అట్లాంటికు బానిస వ్యాపారంలో పాల్గొన్నవారి ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది. మడగాస్కర్ ఈశాన్య తీరంలోని నోసీ బోరోహా అనే చిన్న ద్వీపం లిబెర్టాలియా పురాతన పైరేటు ఉటోపియా నివాసిత ప్రాంతం అని కొందరు చరిత్రకారులు ప్రతిపాదించారు. చాలామంది ఐరోపా నావికులు ఈ ద్వీపం తీరప్రాంతాలపై నౌకాప్రామాదంలో చిక్కుకున్నారు. వీరిలో రాబర్టు డ్రూరీ వ్రాసిన పత్రిక 18 వ శతాబ్దంలో దక్షిణ మడగాస్కర్లో వ్రాయబడిన కొన్ని జీవిత చరిత్రలలో ఒకటిగా గుర్తించబడుతుంది. సముద్ర వాణిజ్యం ద్వారా సృష్టించబడిన సంపద ద్వీపంలో వ్యవస్థీకృత రాజ్యాల పెరుగుదలను ప్రోత్సహించింది. వాటిలో కొన్ని 17 వ శతాబ్దం నాటికి చాలా శక్తివంతమైనవిగా మారాయి. వీటిలో తూర్పు తీరంలో బెట్సిమిసరకా సంకీర్ణం, పశ్చిమ తీరంలో మెనబె, బొయినా ప్రజల సకలవా రాజ్యాలు, మద్య పర్వతప్రాంతాలలో అండ్రిమనెడో నాయకత్వంలో ఇమెరినా రాజ్యం అంతననరివొ రాజధానిగా చేసుకుని పాలించబడింది.

మతం
అరబు, ఐరోపా సంబంధాలు
భౌగోళికం
French colonization