1921లో, స్లోవేనే అధిక సంఖ్య (70%) లో MPల ఓటుకు వ్యతిరేంగా సెర్బ్స్, క్రోయాట్స్ , స్లోవేనేల సామ్రాజ్యంలో ఒక కేంద్రక రాజ్యాంగం ఏర్పాటు చేయబడింది. యుగోస్లేవియా సామ్రాజ్యంలోని కేంద్రక విధానాలతో సంబంధం లేకుండా, స్లోవేనేలు ఒక అధిక స్థాయి సాంస్కృతిక స్వతంత్రతను నిర్వహించగలిగింది. ఇంకా, ఇటలీ, ఆస్ట్రియా , హంగేరీల్లో నైతిక స్లోవేనేలు నిర్బంధ సమీకరణం , కొన్నిసార్లు హింసాత్మక పీడన విధానాలకు సాక్ష్యులుగా మిగిలిపోయారు. పశ్చిమ స్లోవేనియాలోని స్లోవేనే-మాట్లాడే ప్రాంతాలను జూలియన్ మార్చి అని పిలిచే ఇటాలియన్ సరిహద్దు ప్రాంతంలో విలీనం చేశారు. 1922 తర్వాత, హింసాత్మక నియంతృత్వ ఇటాలియానైజేషన్ విధానం అమలు చేయబడింది, ఇది స్థానిక స్లోవేనేల ప్రతిచర్యకు కారణమైంది. 1927లో తీవ్రవాద వ్యతిరేక-నియంతృత్వ సంస్థ టైగర్ (ట్రియెస్, ఇష్ట్రియా, గోరిజియా , రిజెకా పేర్లకు ఒక క్లుప్త పదం) స్థాపించబడింది. 1922 , 1941 మధ్య, 70,000 మంది కంటే ఎక్కువ స్లోవేనేలు జూలియన్ మార్చి నుండి ఎక్కువగా యుగ్లోస్లావ్ స్లోవేనియాకు, అలాగే దక్షిణ అమెరికాకు (ఎక్కువ మంది అర్జెంటీనాకు) కూడా పారిపోయారు.

1929లో, సెర్బ్స్, క్రోయాట్స్ , స్లోవేనేల సామ్రాజ్యం యుగోస్లేవియా సామ్రాజ్యం వలె పేరు మార్చబడింది. కేంద్రక ఒత్తిడి తీవ్రమైంది. అదే సమయంలో, ఆర్థిక మాంద్యం విప్లవ తత్త్వం యొక్క వామపక్ష , మితపక్షాలు రెండూ పెరగడానికి ఒక మంచి ఆధారాన్ని సృష్టించాయి. 1937లో కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ స్లోవేనియా స్థాపించబడింది.

యుద్ధాల మధ్యకాలం
జాతీయ ఉద్యమం వృద్ధికి స్పష్టమైన విముక్తి
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం
ప్రాథమిక పాఠశాల