రెండవ పరాంతకచోళుడు వ్యక్తిగత విషాదంతో విరిగిన గుండెతో కాంచీపురంలో తన బంగారు రాజభవనంలో మరణించాడు. (క్రీ.శ. 973). ఆ తరువాత ఆయనను "పోను మాళిగై తుంజినా దేవరు" అని పిలుస్తారు - "బంగారు ప్యాలెస్లో మరణించిన రాజు". రెండవ పరాంతకచోళుడు పూర్తిగా వృత్తిపరమైన, ప్రజాస్వామ్య నిర్వహణలో చోళవారసత్వాన్ని కొనసాగించాడు. విశ్వవిద్యాలయాలు, కౌన్సిళ్ళు, సైనిక, నావికాదళాలలో వృత్తిపరంగా చేపట్టిన సంస్కరణలు చేసినట్లు ఆయన ప్రముఖ కుమారుడు రెండవ ఆదిత్య కరికాలను చేసిన అనేక శాసనాల నుండి ఇది కనిపిస్తుంది. పరాంతకచోళుడికి ఆయన మేనేజ్‌మెంటు కౌన్సిలర్లు మంచి మద్దతు ఇచ్చారు. ఈ విధంగా ఒక శాసనం నుండి మనకు తెలుసు. సమావేదంలోని జైమినీయ సూత్ర (జైమినియా సూత్రత అనిరుద్ధ భ్రమరాయారు) అనుచరుడు. ఒక "నది గిర్టు అరంగం (శ్రీరంగం) దేవుని పాదాల వద్ద సేవకుడు. అంటే విష్ణుదేవుని సేవకుడు. ", వారు నిస్వార్థ సేవ కోసం సత్కరించబడిన రాజసమాఖ్యకు చెందినవారు.

ఆయన రాణులలో ఒకరైన వనవన్మహదేవి మలైయామను వంశానికి చెందిన యువరాణి రాజు మరణ సంబంధిత కుట్రలో పాల్పడింది. ఆమె చిత్రం తంజావూరు ఆలయంలో ఆమె కుమార్తె కుందవై చేత స్థాపించబడి ఉండవచ్చు. మరో రాణి, చేర యువరాణి క్రీ.శ. 1001 వరకు ఆయన వెంట ఉంది.

రెండవ పరాంతకచోళుడి పాలనలో సంస్కృత, తమిళ సాహిత్యానికి ప్రోత్సాహం లభించింది. తమిళ వ్యాకరణంలో లిఖించబడిన బౌద్ధ రచన విరాసోలియం ఆయనను అక్షరాల బౌద్ధమతంలో భాగంగా ప్రశంసించింది. చోళ రాజులు, బౌద్ధుల మధ్య స్నేహపూర్వక సంబంధానికి ఆధారాలు ఇస్తున్నాయి.

రెండవ పరంతక మరణం
తమిళ మాధ్యమంలో
శిలాశాసనం
రెండవ ఆదిత్య (ఆదిత్య కరికాలుడు) హత్య