శాసనాధికారసమాఖ్య రాష్ట్ర మధ్య విభజింపబడింది. శాసనాధికారం సమాఖ్యస్థాయిలో ఉన్నపుడు సమాఖ్యచట్టం రాష్ట్రచట్టాన్ని అధిగమిస్తుంది.మరణ శిక్షకు వర్తించే హెస్సియన్ నియమం దీనికి ఒక ప్రఖ్యాత ఉదాహరణగా ఉంది. ఇది ఆధార చట్టంలోని మరణశిక్ష నిషేధానికి వ్యతిరేకంగా ఉంది. అందువలన హెస్సియన్ నియమం నిరుపయోగమైంది. "బుందేస్రాట్" అనే సమాఖ్య ద్వారా రాష్ట్రాలు జాతీయ శాసననిర్మాణంలో పాల్గొంటాయి. చట్టం పరిధి ఉమ్మడి శాసనాధికారం లోనికి వచ్చినపుడు సమాఖ్య శాసననిర్మాణంలో రాష్ట్రాలు కూడా పాల్గొనడం తప్పనిసరి. రాష్ట్రాలు సమాఖ్య నిబంధనలను లేదా మూలచట్టంచే రూపకల్పన చేయబడిన వాటిని పాటించవలసి ఉంటుంది. ప్రతి రాష్ట్రానికీ దాని స్వంత న్యాయస్థానం ఉంటుంది. "అమ్టస్గేరిచ్ట్", "ల్యాండ్గేరిచ్తే", "ఒబెర్లన్దేస్గేరిచ్తే" అనేవి రాష్ట్రాల సాధారణ పరిమితి న్యాయస్థానాలు. రాష్ట్ర చట్టంపై ఆధారపడి ఉన్నప్పటికీ ఇవి తీర్పు ఇవ్వగలవు.

పరపాలన చట్టం అనేక మూలాధార విషయాలు రాష్ట్రాల పరిధిలోనే ఉన్నాయి, అయినప్పటికీ అత్యధిక రాష్ట్రాలు పరిపాలనా రంగంలో తమ స్వంత చట్టాలకు ఆధారంగా 1976 "Verwaltungsverfahrensgesetz" (పరిపాలనా ఉత్తర్వుల చట్టం)ను గ్రహించి దానిలోని ముఖ్యమైన భాగాలను పరిపాలనా చట్టంలోకి తీసుకున్నారు. అయితే చట్టం సమాఖ్యకు సంబంధించినదా లేదా సమాఖ్య చట్టాన్ని పోలిఉండే రాష్ట్రానికి సంబంధించినదా అనే ప్రశ్నతో సంబంధం లేకుండా "Oberverwaltungsgerichte" రాష్ట్రస్థాయి పరిపాలనలో ఉన్నత స్థాయి న్యాయ పరిధిని కలిగి ఉంటాయి ఇటువంటి పరిస్థితులలో, ఫెడరల్ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ కోర్ట్ లో చివరి అప్పీలు సాధ్యమవుతుంది.

జర్మనీ జాతులు
బెర్లిన్ గణతంత్రం , యూరోపియన్ సమాఖ్య ఐక్యత (1990–)
రాజ్య శాసనాధికారం
విదేశీ సంబంధాలు