1912 లో ఈ వన్యసంరక్షక కేంద్రంలో ఒక రైల్వే లైను వేయబడింది. ఈ రైల్వే లైను వేయటం వలన స్టీవెన్సన్ పర్యాటకులను మధ్యాహ్న భోజనానికి ఆకర్షితులు చేయగలిగారు. 1916 లో ఈ కేంద్రం భవిష్యత్తు సంరక్షక కేంద్రంగా పరిశీలించబడింది. 1926 లో బ్రిటీషు పరిపాలక వ్యవస్థ దీనిని పాల్ క్రూగర్ పేరుపై నామకరణం చేయటం సమంజసమని దక్షిణ ఆఫ్రికా మొట్టమొదటి జాతీయ వనంగా పేర్కొనటం ఎంతైన అవసరమని నిర్ణయించింది. 1927 లో తొల్దొలుత పర్యాటకులు £ 1.00 ప్రవేశ రుసుముతో సందర్శనార్థం అనుమతించబడ్డారు. ఆ సంవత్సరం అతి తక్కువ కార్లు వనాన్ని సందర్శించిననూ 1935వ సంవత్సరానికి 26,000 వేల మంది పర్యాటకులు ప్రవేశ ద్వారాలను దాటారు.

అత్యధిక పర్యాటకులు క్రూర మృగాలను దర్శించటానికి ఔత్సాహికులు అవ్వటం స్టీవెన్సన్-హ్యామిల్టన్ కు సంభ్రమాశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. ఈ పరిణామాంతో అతను క్రూరమృగాలను సంహరించటం ఆపివేశాడు. 1946 లో పదవీవిరమణ చేసి, 1957లో తుదిశ్వాస విడిచారు.

1960వ దశకంలో చేపట్టిన వన్యప్రాణులకు త్రాగునీరు (Water for Wildlife) ప్రాజెక్టుతో వన్యప్రాణుల సంతతిలో అభివృద్ధి కనబడింది. దాదాపు 300 గాలిమరలు ఉద్యానవనంలో స్థాపింపబడ్దాయి. వివిధ ప్రదేశాలలో ఏర్పాటు చేయబడ్డ జలద్వారాలు వన్యప్రాణులను వనంలోకి ఆకర్షించాయి. అయితే ఇది ప్రకృతివిరుద్ధ ధర్మమని, ప్రకృతిని బంధించరాదని, దానికై దానిని వదిలివేయటమే సరియైన నిర్ణయమని తర్వాతి కాలంలో పార్కు యాజమాన్యం భావించింది.

ఆధునికీకరణ
జాతీయ ఉద్యానవనం
చరిత్ర
గేం రిజర్వ్