1869 లో ట్యునీషియా ఆర్ధివ్యవస్థ దివాలా తీసినట్లు స్వయంగా ప్రకటించింది అంతర్జాతీయ ఆర్థిక కమిషను ట్యునీషియా ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద నియంత్రణను తీసుకుంది. 1881 లో అల్జీరియాలో ట్యునీషియా దాడిని కారణాన్ని సాకుగా చేసుకుని ఫ్రెంచి సైన్యం సుమారు 36,000 మంది సైన్యానికులతో ఈ ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించింది. 1861 బార్డో (అల్ ఖస్ర్ అస్ సా'ఐడ్) ఒడంబడిక నిబంధనలకు అంగీకరించలని బెయూను బలవంతంగా ఒప్పించే ప్రయత్నం చేసింది. ఈ ఒప్పందంలో, ఇటలీ అభ్యంతరాలపై, ట్యునీషియా అధికారికంగా ఒక ఫ్రెంచి సంరక్షకుడుగా మారింది. ఫ్రెంచి వలసరాజ్యకాలంలో దేశంలో ఐరోపా స్థావరాలు ఏర్పరచడం చురుకుగా ప్రోత్సహించబడింది. 1906 లో 34,000 ఫ్రెంచి వలసవాదుల సంఖ్య 1945 నాటికి 1,44,000 కు అధికరించింది. 1910 లో ట్యునీషియాలో 1,05,000 మంది ఇటాలియన్లు ఉన్నారు.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో ఫ్రెంచి ట్యునీషియా మెట్రోపాలిటను ఫ్రాంసులో ఉన్న సహకారవేత్త విచి ప్రభుత్వంచే పరిపాలించబడింది. విచివాయవ్య ఆఫ్రికా, ఫ్రెంచి విదేశీ భూభాగాలలో విచి యూదుల మీద యాంటిసెమిటికు శాసనం అమలు చేసింది. ఫలితంగా 1940 నుండి 1943 వరకు యూదుల హింస, హత్య ఫ్రాంసు షూవాలో భాగం అయింది.

1942 నవంబరు నుండి 1943 మే వరకు విచి ట్యునీషియాను నాజీ జర్మనీ ఆక్రమించింది. ఎస్.ఎస్. కమాండరు వాల్టరు రౌఫు తుది పరిష్కారాన్ని అమలు చేయడాన్ని కొనసాగించాడు. 1942-1943 వరకు ట్యునీషియా యాక్సిసు, మిత్రరాజ్యాల దళాల మధ్య జరిగిన వరుస యుద్ధాల వేదికగా మారింది. ఈ యుద్ధం ప్రారంభంలో జర్మనీ, ఇటాలీ దళాల మద్య ప్రారంభమైంది. కాని మిత్రరాజ్యాల భారీ సరఫరా, సంఖ్యా ఆధిపత్యం 1943 మే 13 న యాక్సిసు లొంగిపోవడానికి దారితీసింది.

పర్యాటకం
ఫ్రెంచి ట్యునీషియా (1881–1956)
చరిత్ర పూర్వ కాలం
ఆరోగ్యం