భూమ్మీద మొక్కలు 425 మిలియన్ సంవత్సరాలు బట్టి ఉంటే, మొదట అవి సాధారణ అన్వయం పద్ధతుల ద్వారా తమ జలసంభందమైన సహచరుల ద్వారా భీజామ్శాల ద్వారా పునరుత్పత్తిని సాధించాయి. సముద్రం లో, మొక్కలు, కొన్ని జంతువులు, తమ జన్యు సంభంధమైన ప్రతిరూపాన్ని చేయగలవు. ఈ విధంగానే తొలినాళ్ళలో మొక్కలు తమ పునరుత్పత్తిని కొనసాగించాయి. మొక్కలు ఈ విధమైన వ్యాప్తిని అరికట్టడానికి పద్ధతులను కనిపెట్టాయి, ఎందుకంటే సముద్రం కంటే భూమ్మీద మొక్కలు ఎండిపోతాయి అంతరిస్తాయి. కాబట్టి ఈ విధంగా రక్షించుకునే సాధనమే విత్తనం. అది పుష్పంతో సహజీవనం చేయకపోయినా సరే. తొలుత గింక్ గో, కోఫర్స్ జాతుల విత్తనాలును కలిగి ఉండేవి. పుష్పించే మొక్క తాలూకా తోలిశిలాజం "ఆర్కే ఫ్రక్ట్స్ లియోనిన్ జినిస్" అన్నది 125 మిలియన్ సంవత్సరాల కాలం నాటిది.
జిమ్నోస్పెర్మ్ జాతులకు చెందిన అంతరించిన వివిధ సమూహాల ప్రత్యేకించి ఫెర్న్ విత్తనాలు, పుషించే మొక్కల జాతులకు పూర్వీకులని ప్రతిపాదించారు కాని దానికి సంబంధించిన శిలాజపు సాక్ష్యాలు మటుకు పుష్పించే మొక్కలు ఏ విధంగా పరిణామం చెందాయో చెప్పడం లేదు. శిలాజపు రికార్డులో ఆధునిక పుష్పజాతులు దొరకడంతో చార్లెస్ డార్విన్ ప్రతిపాదించిన పరిణామ సిద్ధాంతంలో ఈ సంఘటన ఛేదించలేని రహస్యంగా మిగిలిపోయింది. ఈ మధ్యనే కనుగొన్న "ఆర్కే ఫ్రక్టస్" ఎంజియో స్పెర్మ్ జాతులు శిలాజపు జిమ్నో స్పెర్మ్ ముందు ముందు వాటి గురించి తెలుసుకునే విషయంతో పాటుగా వివిధ దశల్లో "ఎంజియోస్పెర్మ్" గుణ గణాలు సంతరించుకున్నాయా మనకు సూచిస్తుంది.

ఈ మధ్య కాలంలోని డి ఏన్ ఏ విశ్లేషణ (అణు అమరికలు)) మనకు ఈ విధంగా చూపెడుతున్నది. "అమ్బోరిల్ల ట్రికోపాడ", న్యు కాలడోనియా లోని పసిఫిక్ ద్వీపం వద్ద దొరికినటువంటివి, పుష్పంచే మొక్కల జాతులకు సోదరి వంటిది. వృక్ష స్వరూప శాస్త్ర అధ్యయనాలు సూచించిన ప్రకారం అవి అంతకు ముందున్న పుష్పించే మొక్కల కున్న గుణ గణాలను కలిగి ఉన్నాయి.

సాధారణంగా ఉన్న ఆలోచనల ప్రకారం పుష్పాల ప్రయోజనం, మొదటి నుండి జంతువులను వాటి పునరుత్పత్తి ప్రక్రియలో కలుపుకోవడమే. పుప్పొడి కచ్చితమైన రూపు లేకుండా మెరుస్తున్న రంగులు లేకుండా చెల్లా చెదురవగలదు. అయితే దానికి వేరే ఇతరత్రా లాభం ఉంటే తప్ప. ఒక ద్వీపంలో గానీ లేక ద్వీపాల వరుసలో గానీ ఒక పుష్పం అకస్మాత్తుగా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందడానికి గల కారణం అది ప్రత్యేకించి ఒక జంతువుతో సంబంధాన్ని కలిగి ఉండడమే. (ఉదాహరణకు కందిరీగ) ఈ విధంగానే ద్వీపాలలోని అనేక జాతులు అభివృద్ధి చెందాయి. ఈ సహజీవన సంభంధం అత్తి కందిరీగ పుప్పొడిని ఒక పుష్పం నుండి వేరొక పుష్పానికి తీసుకు వెళ్ళేటట్లు చేయడమే మొక్కల వాటి భాగస్వాములు అత్యంత స్థాయి ప్రత్యేకతను సంతరించుకోనేటట్లు చేసాయి. ద్వీపాలలోని జన్యు శాస్త్రం ప్రకారం జాతీకరణలకు మూలం అన్నింటికీ ఒకటేనని నమ్మడమే, ప్రత్యేకంగా తక్కువ నాణ్యతతో పరివర్తనం చెందే విధానాల్లో గుణాత్మక అన్వయంగా దీన్ని చూడొచ్చు. కందిరీగల ఉదాహరణ యాదృచ్ఛికం కాదని గమనించాలి. తేనెటీగలు, మొక్కలతో సహజీవన సంబంధాన్ని పెంపొందించుకున్నాయి. ఇవి కందిరీగల నుండి ఏర్పడినవే.

ఈ విధంగానే పుష్ప భాగాల అభివృద్ధి చెందడం ద్వారానే మొక్కలు పండ్లను పునరుత్పత్తికి ఉపయోగించుకుంటున్నాయి. ఒక జంతువు ఆ పండును తినాలనుకుంటున్న తీరును బట్టి అది ఏ మేరకు సాధనంగా ఉపయోగపడుతుందో ఉంటుంది. అలాగ అది చెల్లా చెదురు చేసే విత్తనాలు కూడా ఆధారపడి ఉంటాయి.

అయితే ఇటువంటి సహజీవన సంబంధాలు చాలా బలహీనంగా ఉండి, భూమ్మీద జంతువుల మధ్యనే ఉండే పోటీను తట్టుకుని వ్యాప్తి చెందుటకు, పుష్పాలు చాలా ప్రభావం చూపే ఉత్పత్తిని చేస్తాయని రుజువు చేసాయి. వ్యాప్తి చెందడం (వాటి అసలు పుట్టుక ఏదైనప్పటికీ) భూమ్మీద నివసించే పుష్పాల మొక్కల జీవితాలకు నేట్టివేసేటట్లుగా మారాయి. 

అటువంటి పుష్పాలు 130 మిలియన్ సంవత్సరాలు బట్టి ఉన్నాయన్న దానికి రుజువు లేకపోయినప్పటికీ, అవి 250 మిలియన్ల సంవత్సరాల క్రితం నుండి ఉన్నాయనడానికి కొన్ని సందర్భానుసారం సాక్ష్యాలు ఇస్తున్నాయి. పుష్పాలను రక్షించుకోడానికి వాడే రసాయనం ఒలియనేన్, గైగాన్ టాప్టేరిడ్స్తో కూడుకుని శిలాజపు మొక్కలలో దానిని కనుగొనడం జరిగింది., అవి ఆ సమయంలో సహజీవనం చేసి ఆధునిక కాలం నాటి పద్ధతులను అవలంభించేవి. పుష్పించే మొక్కలు అప్పటిలో వాటికి అవే పుష్పించే మొక్కలన్న సంగతి తెలిసేది కాదు. ఎందుకంటే కేవలం వాటి కాడలు, ముళ్ళే జాగ్రత్తగా పరిచారు. ఇది శిలా రూపం దాల్చడానికి ఒక ఉదాహరణ.

కాండ ఆకుల నిర్మాణం లోని పోలిక చాలా ముఖ్యం. ఎందువలన అంటే పుష్పాలు మొక్కల మీదుండే సాధారణ ఆకు, ఇతర భాగాల జన్యు సంభంధమైన అన్వయం కాబట్టి, జన్యువుల క్రొత్త తరహా కలయికలు క్రొత్త ప్రకాండాలు ఏర్పడడానికి తోడ్పడతాయి. పుష్పాల తొలికాలం నాటి పుష్పాలు మారుతున్న సంఖ్యలో నున్న భాగాలను కలిగి ఉండేవి. అప్పుడప్పుడు వేరేగా (కాని తగులుకునే ఉండేవి.) ఒకదానితో ఒకటి ఏర్పడేవి. పుష్పాలు అల్లుకుపోయే విధంగా పెరగడానికి మొగ్గు చూపేవి, ద్విలింగంగా ఉండడానికి (మొక్కలలో దీని అర్ధం ఒకే పుష్పంలో మగ, ఆడ భాగాలను కలిగి ఉండడం.) అండకోశం చే అధిగమించబడేవి (ఆడ భాగం). పుష్పాలు వాటి పెరుగుదల ముందుకు వెళ్ళడంతో అభివృద్ధి చెందిన భాగాల లోని తేడాలు కలిసిపోయాయి, ఇంకాస్త ఎక్కువ సంఖ్యా, నిర్మాణం, నిర్దేశించబడిన లింగాలతో కాని, పుష్పానికి, మొక్కకు కనీసం తక్కువగా గల అండకోశం.

పుష్ప పరిమాణం ఈ రోజుకు కూడా కొనసాగుతుంది. ఆ పుష్పాలు మానవాళి చే ప్రభావం చూపబడి తమంతట తామే పరాగ సంపర్కాన్ని కొనసాగించలేవు. అనేకములైన ఆధునిక దేశీయ పుష్పాలు సాధారణ కలుపు మొక్కలలో ఉండేవి. నేల ప్రశాంతత దెబ్భ తిన్నప్పుడు అవి మొలకెత్తేవి. అందులో కొన్ని మనుషుల పంటలతో కలిసి పెరగడానికి మొగ్గుచూపేవి. అయితే వాటి అందం బట్టి ఎవరూ తుంచకుండా ఉండేవి. అవి మానవుల అభిమానాన్ని ప్రత్యేకంగా అన్వయించుకుని వాటి అభివృద్ధి జరిగేది.

పాక్షిక సౌష్టవయుత ఆకర్షణ పత్రాలు
సంపూర్ణ పుష్పాలు
వృంతసహిత పుష్పాలు
పరిణామం