ఈవిడ రచయితనే కాకుండా ఇతర రంగాలలో కూడా విశేష ప్రతిభను ప్రదర్శించింది. స్వాతంత్ర్యానంతరం అంతరించి అవసాన దశకు చేరిన సాంప్రదాయ గ్రామీణ కళలను, హస్త కళలను పునరుజ్జీవింపజేయడంలో ఈమె కృషి అనన్య సామాన్యం.
1980 లలో ఈవిడ ఫ్రాన్స్ . అమెరికా, జపాన్ దేశాలలో భారతీయ చిత్రకళా ప్రదర్శనలను ఏర్పాటు చేసి, పశ్చిమ దేశాలలో మన చిత్రకళకు అంతర్జతీయ కీర్తిని తెచ్చిపెట్టింది. గాంధీ, నెహ్రూ, ప్రముఖ తత్వవేత్త జిడ్డు కృష్ణమూర్తి లకు ఈవిడ మంచి స్నేహితురాలు. అంతే కాకుండా వారి జీవిత చరిత్రలను కూడా గ్రంథస్తం చేసింది. భారతదేశ ముగ్గురు ప్రధాన మంత్రులు నెహ్రూ ఆయన కూతురు ఇందిరా గాంధీ, ఆమె కుమారుడు రాజీవ్ గాంధీ లకు ఈవిడ ఆప్తురాలుగా మెలిగింది. ఇందిరా గాంధీ, ఆమె కుమారుడు రాజీవ్ గాంధీ లకు సాంస్కృతిక సలహాదారుగా వ్యవహరించింది. 40 ఏళ్ళపాటు భారతదేశ చరిత్రను నిశితంగా అధ్యయనం చేసింది. మన దేశ సాంప్రదాయక కళలను ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రదర్శనలు ఏర్పాటు చేసి వాటికి ఘనమైన కీర్తిని తద్వారా గిరాకీని తీసుకువచ్చింది.
1950లో అప్పటి ప్రధాని నెహ్రూ కోరిక మేరకు మనదేశ చేనేత రంగంపై అధ్యయనం చేసింది. తర్వాత ఏర్పాటైన జాతీయ చేనేత సంఘమునకు అధ్యక్షురాలిగా సేవలు అందించింది. ఈ కాలంలోనే అంతరించిపోతున్న భారతీయ మధుబని చిత్రకళని పునరుజ్జింపజేసింది.. .1956 లో జాతీయ కళా నైపుణ్య సంగ్రహాలయం National Crafts Museum, 1984 లో భారత జాతీయ కళా, సాంస్కృతిక కేంద్రము Indian National Trust for Art and Cultural Heritage (INTACH) లను స్థాపించింది. ఆంతే కాకుండా 1985లో ఇందిరాగాంధీ జాతీయ కళా కేంద్రము Indira Gandhi National Centre for the Arts (IGNCA), 1990 లో జాతీయ కళాపోషణ కేంద్రము National Institute of Fashion Technology లను కూడా స్థాపించింది. ఈమె సేవలను గుర్తించిన భారత ప్రభుత్వము ఈమెను 1967 లో పద్మభూషన్ పురస్కారముతో సత్కరించింది.

రచనలు
బాల్యము, విద్యాభ్యాసము
జీవన ప్రస్థానము
నేపధ్యము