నయాగర్ 12వ రాజా రఘునాథ్ సింగ్ (1565-1595) చాలా శక్తివంతమైన వాడు. ఈ సమయంలో ముస్లిములు పూర్తిగా ఒడిషాను ఆక్రమించుకున్నారు. ఒరిసా తీరప్రాంతాలలో పరిస్థితి అస్థవ్యస్థంగా మారింది. చివరి స్వతంత్ర పాలకుడు రాజా ముకుందవర్మ (1565) లో గొహ్రితికిర వద్ద ఓడించబడి మరణించాడు. ఒడిషాతీరప్రాంత పరిస్థితిని అనుకూలంగా చేసుకుని రాజా రఘునాథ్ సింగ్ రాణాపూర్ మీద దాడి చేసి ఒడగావ్‌, సరంకుల్, బౌంసిపరాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. బౌధ్ రాజా నుండి నయాగర్- దశపల్లా ప్రాంతం, ఒడగావ్‌కు చెందిన సునాముహిన్ ప్రాంతాన్ని రాజా గుముషర్ నుండి తీసుకున్నాడు. బాణ్పూర్ నుండి మరికొంత భూభాగం తీసుకున్నాడు. రఘినాథ్ సింగ్ మరణించే ముందు తనరాజ్యాన్ని మూగ్గురు కుమారులకు విభజించి ఇచ్చాడు. హరిహర సింగ్ నయాగర్ పాలకుడయ్యాడు. జదునాథ్ సింగ్ నాలుగు ఖందగ్రామాలకు (పెద్ద భూభాగం) పాలకుడయ్యాడు. తరువాత ఈ ప్రాంతం కందపరా అయింది. హరిహర సింగ్ కుమారుడైన గదాధర సింగ్ రాణ్పూర్ మీద దాడి చేసిన సమయంలో గుంషర్ నయాగర్ మీద దాడి చేసాడు. పిందిక్ పత్సహాని అనే గ్రామీణ యువకుడు 150 సైనికులతో ధైర్యంగా గొప్ప గుంషర్ సైన్యాన్ని ఎదుర్కొని వీరోచితంగా పోరాడి ఓడించాడు. తరువాత జరిగిన పోరులో పిందిక్ పత్సహాని శత్రుసైన్యాలకు బంధీగా చిక్కి తనప్రాణాన్ని అర్పించాడు. గంగాధర్ సింగ్ ప్రఖ్యాత గుంషర్ కవి భంజాను కుమార్తెను వివాహం చేసుకున్నాడు. వివాహం తరువాత భంజా నయాగర్ రాజ్యంలోని మాలిసాహి వద్ద స్థిరపడ్డాడు. బ్రిటిష్ ఒడిషాను స్వాధీనం చేసుకున్న తరుణంలో నాయాగర్‌ను బినాయక్ సింగ్ పాలిస్తున్నాడు. ప్రఖ్యాత కవి జదుమణి ఆయనకు ఆస్థాన కవిగా ఉన్నాడు.నయాగర్‌ను పలు రాజమంశాలు పాలించాయి. .

నయాగర్
రఘునాథ్
రాజకీయాలు
రాంపూర్