கடந்த பத்தாண்டுகளில் செய்யப்பட்ட ஆராய்ச்சிகள், ஃபேஸ் III தரவு அல்லது முறையான அங்கீகாரத்துடன் "புதிய மற்றும் மிகுந்த பயனுள்ள இலக்கிடப்பட்ட சிகிச்சைமுறைகள்" உருவாவதற்கு வழிவகுத்தது. நோய்த் தடுப்பாற்றல் உயிரணுக்கள் போன்ற T உயிரணுக்கள் மற்றும் டெண்ட்ரோசைட்டுகள் எப்படி பயணம் செய்கின்றன மற்றும் அவை ஒன்றுக்கொன்று இடைவினைப் புரிவதற்கு வேதியல் குறிகளை (சைட்டோக்கைன்ஸ்) எப்படி பயன்படுத்துகின்றன என்பதையெல்லாம் கண்டுபிடிப்பதற்கு ஆராய்ச்சிகளைப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர். இரண்டு உத்திகளை மருந்துகள் பின்பற்றுகின்றன: T உயிரணுவை எதிர்க்கும் உத்திகள் மற்றும் ஆண்டிசைட்டோகைன் உத்திகள்.

இஃபாலிஸுமாப் மற்றும் அலிஃபாசெப்ட் ஆகிய இரண்டு மருந்துகள் T உயிரணுக்களை இலக்காகக் கொள்கின்றன. இஃபாலிஸுமாப் (இது இப்போது விற்பனை செய்யப்படுவதில்லை) என்பது ஒரு செல் நோய் எதிரணுவாகும். இது டெண்ட்ரிடிக் உயிரணுக்கள் T உயிரணுக்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருக்கும் மூலக்கூறுகளைத் தடைசெய்கிறது. அகவணிக்கலங்களில் இரத்த குழல்களை வரிசைப்படுத்தும் ஒட்டும் பண்புடைய மூலக்கூறுகள் உள்ளன. இவை T உயிரணுக்களை கவரக்கூடியதாக உள்ளது. இந்த ஒட்டுப்பண்புடைய மூலக்கூறுகளையும் இது தடைசெய்கிறது. எனினும், அது பொதுவாக எந்த தீங்கையும் விளைவிக்காத வைரஸுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பின் ஆற்றலை மட்டுப்படுத்தியது. இதனால் மூளை தொற்றுகள் ஏற்பட்டன. T உயிரணுக்களுடன் டெண்ட்ரிடிக் உயிரணுக்கள் தொடர்பு கொள்ள பயன்படுத்தும் மூலக்கூறுகளையும் அலீஃபாசெப்ட் தடைசெய்கிறது. இது அழற்சியைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக, இயல்பான கொல்லும் பண்புடைய உயிரணுக்கள் T உயிரணுக்களை அழிக்க வைக்கின்றன.

உயிரணுக்களுக்கு இடையே அழற்சிக் குறிகளை அனுப்புவதற்கு பயன்படுத்தும் மூலக்கூறுகளான சைட்டோகைன்களை ஒரு செல் நோய் எதிரணுக்கள் (MABகள்) பல இலக்காக் கொள்கிறது. கட்டியழியும் காரணி α (TNF-α), உடலில் உள்ள முக்கியமான அழற்சி குறிகளில் ஒன்றாகும். மூன்று MABகளான இன்ஃப்லெக்சிமாப், அடலிமுமாப் மற்றும் இடானர்செப்ட் ஆகியவை TNF-αவுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இண்டர்லியூக்கின்-23 மற்றும் இண்டர்லியூக்கின்-12 ஆகியவை அழற்சி விளைவிக்கின்ற மற்ற இரண்டு குறிகளாகும். புரதச் சங்கிலி p40, அந்த இரண்டு இண்டர்லியூக்கின்களிலும் ஒரேமாதிரியாக தான் உள்ளது. அவை இரண்டுடனும் தலையிடுவதற்காக அந்த பொதுவான புரதத்துடன் ஒரு செல் நோய் எதிரணுவான யூஸ்டிகினுமாப் பிணைந்து கொள்கிறது.

குறிப்பிட்ட காளாஞ்சகப்படை சிகிச்சைமுறைகளின் செயல்திறனில் ஒவ்வொரு தனிநபர்களுக்கிடையே அளவு வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். இதன் காரணத்தினால் தோல் நிபுணர்கள் அவர்களுடைய நோயாளிகளுக்கு மிகவும் ஏற்ற சிகிச்சை முறையை கண்டுபிடிப்பதற்காக அடிக்கடி சோதித்து பிழை களைதல் அணுகுமுறையை பயன்படுத்துகிறார்கள். காளாஞ்சகப்படையின் வகை, அழற்சியிருக்கும் இடம், நோயின் அளவு மற்றும் தீவிரத்தன்மை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு நோயாளிகளுக்கு எந்த சிகிச்சை அளிக்கலாம் என முடிவு செய்வார்கள். நோயாளியின் வயது, பாலினம், வாழ்க்கைத் தரம், உடன்-உடல்நலக்குறைவுகள் மற்றும் சிகிச்சையுடன் தொடர்புடைய ஆபத்துக் குறித்த மனப்பாங்கு ஆகியவையும் கூட கருத்திற்கொள்ளப்படுகின்றன.

2008 ஆம் ஆண்டில் காளாஞ்சகப்படை நோயாளிகளுக்கு கிடைக்கக்கூடிய மூன்று புதிய சிகிச்சைமுறை தெரிவுகளுக்கு FDA ஒப்புதலளித்தது: 1) டாக்லோனெக்ஸ் ஸ்கால்ப் - உச்சந்தலை காளாஞ்சகப்படைக்கு சிகிச்சை கொடுப்பதற்கான ஒரு புதிய மேற்பூச்சு களிம்பு; 2) எக்ஸ்ட்ராக் திசைவேக எக்ஸைமர் லேசர் கருவி - இது புற ஊதா ஒளியின் மிகு-தீவிர ஒளிக்கதிரை வெளியிடுகிறது. இதன் மூலம் காளாஞ்சகப்படையின் மிதமானது முதல் கடுமையானது வரை உள்ள நோய்நிலைக்கு சிகிச்சையளிக்க முடியும்; மற்றும் 3) உயிரி சார்ந்த மருந்து அடாலிமுமாப் (வர்த்தகச் சின்னத்தின் பெயர் ஹியூமிரா), காளாஞ்சகப்படையில் மிதமானது முதல் கடுமையானது வரை உள்ள நோய்நிலைக்கு சிகிச்சையளிப்பதற்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அடாலிமுமாப் காளாஞ்சகப்படை சார்ந்த கீல்வாதத்திற்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்காக ஏற்கனவே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகும்.

மிகவும் குறைவான ஆற்றலுள்ள எதிரிடை பின்விளைவுகளுள்ள மருந்துகள் அதிகமாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சிகிச்சையின் குறிக்கோளை அடையமுடியவில்லையென்றால் மிகவும் அதிகமான ஆற்றலுள்ள நச்சுத்திறன் கொண்ட சிகிச்சைமுறைகள் பயன்படுத்தப்படலாம். பதிலளிக்காத கடுமையான காளாஞ்சகப்படைக்கென்றே குறிப்பிடத்தக்க நச்சுத்தன்மை கொண்ட மருந்துகள் ஒதுக்கிவைக்கப்படுகிறது. இது காளாஞ்சகப்படை சிகிச்சை ஏணி என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு முதற்படியாக, சிதரனால்-RR போன்ற மேற்பூச்சு சிகிச்சைகள் என்றழைக்கப்படும் மருத்துவ களிம்புகள் அல்லது கிரீம்கள் தோலில் பூசப்படுகின்றன. இது குறுகியகால தொடர்பு சிகிச்சைமுறைக்கு (5-15 நிமிடம்) துரித நிவாரணத்தை அளிக்கும் ஆன்தரலினை கொண்டுள்ளது. இதில் ஆன்தரலின் துருவக் கொழுப்புப்பொருட்களின் ஒரு நுண்பொதிமருந்தாக்கப்படுகிறது. மேற்பூச்சு சிகிச்சையில் விருப்பப்படுகிற குறிக்கோளை அடையமுடியாமல் சிகிச்சை தோல்வியுற்றதானால், அடுத்த படியாக புறஊதாக் (UV) கதிரில் தோல் காண்பிக்கப்படும். இந்த வகையான சிகிச்சை ஒளிசிகிச்சைமுறை என்று அழைக்கப்படுகிறது. மூன்றாவது படி, மாத்திரைகள் அல்லது ஊசிகள் மூலமாக உள்ளெடுக்கும் மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவதாகும். இந்த அணுகுமுறை முறையான சிகிச்சைமுறை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

காலப்போக்கில், காளாஞ்சகப்படை ஒரு குறிப்பிட்ட சிகிச்சைக்கு தடுப்பாற்றல் கொண்டதாகிவிடுகிறது. தடுப்பாற்றல் உருவாவதைத் தடுப்பதற்காகவும் (டாக்கிஃபிலாக்ஸிஸ்) எதிரிடைப் பின்விளைவு நிகழும் வாய்ப்பை குறைப்பதற்காகவும் சிகிச்சைகள் காலமுறை தோறும் மாற்றப்படவேண்டும். இது சிகிச்சை சுழற்சி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

காளாஞ்சகப்படையின் வழக்கமான சிகிச்சையில், பொதுவாக நோய்க்கிருமிக் கட்டுப்படுத்திகள் கொடுக்கப்படுவதில்லை. எனினும், ஒருசில வகை கட்டேட் காளாஞ்சகப்படையில் காணப்படுவது போல, ஸ்டிரெப்டோக்காக்கஸ் நுண்ணுயிரியால் உருவான ஒரு தொற்று, காளாஞ்சகப்படையை உண்டாகுமானால், நோய்க்கிருமி கட்டுப்படுத்திகள் பயன்படுத்தப்படலாம்.

ஒளிவேதியியல் சிகிச்சைமுறை
சிகிச்சை
குழந்தைகளில் காளாஞ்சகப்படை
புறப்பரவியல்