பன்னாட்டு நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்படும் அணையாடைகளை வாங்க இயலாத தமது குடும்பச்சூழலில் தமது மனைவி விடாய்க் காலத்தில் பயன்படுத்த பழைய துணித் துண்டுகளைச் சேகரிப்பதை கண்ட அருணாசலம் முருகானந்தம் இதற்கான எளிய வழிமுறையைக் காண விழைந்தார். பிரச்சினையை சரியாக அறிந்துகொள்ள பல சோதனைகளை மேற்கொண்டார். துவக்கத்தில் பருத்தியாலான அணையாடைகளைத் தயாரித்தார். ஆனால் அவற்றை அவரது மனைவியும் சகோதரிகளும் ஏற்புடையதாக இல்லை என நிராகரித்து விட்டதோடு மட்டுமன்றி அவரது புதிய சோதனை முயற்சிகளுக்கு இணங்கவும் மறுத்துவிட்டனர். மூலப்பொருளுக்கு ஆகும் உண்மையான செலவைவிட 40 மடங்கு அதிகமாக ஒவ்வொரு அணையாடையின் விற்பனை விலை இருப்பதைக் கண்டார். மாதவிடாய் குறித்து வெளிப்படையாகப் பேசுவது தவறு என்ற மனப்பான்மை மக்களிடையே நிலவியதால் அவர் கண்டுபிடிக்கும் புதிய அணையாடையைப் பயன்படுத்திப் பார்த்து அதன் நிறைகுறைகளைப் பற்றி அவரிடம் சொல்வதற்கு பெண்கள் எவரும் முன்வரவில்லை. இதனால் விலங்குகளின் இரத்தத்தைக் கொண்டு இவர் தானாக நிகழ்த்திய சில சோதனைகளால் குடும்பத்தாராலும் சமூகத்தாலும் வெளித்தள்ளப்பட்டார். இறுதியில் மரச் சக்கை சரியானத் தீர்வாக அமையும் எனக் கண்டார். வணிக அணையாடைகளில் பயன்படுத்தப்படுவது பைன் மரப்பட்டையின் மரக்கூழிலிருந்து பெறப்பட்ட மாவிய இழை என்பதைக் கண்டறிய அவருக்கு இரு ஆண்டுகளாயின. அணையாடைகள் இரத்தப்போக்கை உறிஞ்சும்போது அவற்றின் வடிவமைப்பு மாறாமல் அவ்விழைகள் காத்தன. வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் இயந்திரத்தின் விலை மூன்றரை கோடி இந்திய ரூபாயாக இருந்தது. மலிவான விலையில் எளிய முறையில் குறைந்த பயிற்சியுடன் அணையாடைகளைத் (Napkin) தயாரிக்கக் கூடிய ஓர் இயந்திரத்தை இவர் கண்டுபிடித்தார். முறைப்படுத்தப்பட்ட பைன் மரக்கூழை மும்பையிலிருந்து தருவித்தார். இந்த மரக்கூழ் பயன்படுத்தப்பட்டு அணையாடை தயாரிக்கப்படுகிறது. இந்த இயந்திரத்தின் விலை 65,000 இந்திய ரூபாய் ஆகும்.

வரலாறு
பாராட்டு
வாழ்க்கைக் குறிப்பு
கண்டுபிடிப்பு