1884, திசம்பர் மாதம் ஒருநாள் தமியான் குளிப்பதற்குத் தயாரான வேளையில் கொதிக்கும் நீரில் தெரியாமல் காலை வைத்துவிட்டார். அவருடைய கால் தோலில் கொப்புளம் தோன்றிய பிறகும் எந்த ஒரு வேதனையோ உணர்வோ அந்த இடத்தில் இல்லை. தந்தை தமியானுக்குத் தொழுநோய் தொற்றிவிட்டது.

தமக்கும் தொழுநோய் வந்துவிட்டது என்று தெரிந்த பிறகும், தமியான் முன்னைப் போலவே ஊக்கத்தோடு தம் பணிகளில் ஈடுபட்டார் என்று தொழுநோய்க் குடியிருப்பில் வாழ்ந்தவர்கள் கூறியுள்ளனர். வழக்கம்போல, தொழுநோயாளருக்கு வீடுகள் கட்டுவதிலும், தாம் தொடங்கிய திட்டங்கள் தமது மறைவுக்குப் பின்னும் தொடர்ந்து நடப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்வதிலும் கருத்துச் செலுத்தினார்.

தொழுநோயாளருக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதில் வல்லுநரான மசானாவோ கோத்தோ ("Masanao Goto")என்ற சப்பானிய மருத்துவர் 1885இல் ஹொனலூலு நகர் வந்து தந்தை தமியானுக்கு சிகிச்சை அளித்தார். அவருடைய பார்வையில், தொழுநோய் வருவதற்குக் காரணம் உடம்பில் இரத்தம் குறைபடுவதாகும். எனவே, நல்ல சத்தான உணவு உண்ண வேண்டும், போதிய அளவு உடற்பயிற்சி செய்ய வேண்டும், உணர்ச்சி இழந்துபோன உடல்பகுதிகளை அழுத்தித் தடவி விட வேண்டும், தைலங்களும் மருந்து கலந்த குளியல்களும் வேண்டும் என்னும் வகையில் அவருடைய சிகிச்சை அமைந்தது.

அம்மருத்துவர் அளித்த சிகிச்சைக்கு ஓரளவு பலன் கிட்டியது. நோயின் அறிகுறிகள் சில மறைய ஆரம்பித்தன. அச்சிகிச்சை ஹவாயி நோயாளர் நடுவே நல்ல வரவேற்பையும் பெற்றது. தந்தை தமியானுக்கும் அச்சிகிச்சையில் நம்பிக்கை இருந்தது. எனவே, மசானாவோ கோத்தோ தவிர வேறு யாரிடமும் சிகிச்சை பெறப்போவதில்லை என்று அவர் கூறினார்.

அந்த மருத்துவரும் தந்தை தமியானும் நெருங்கிய நண்பர் ஆனார்கள். தமியான் கடைசி முறையாக ஹொனொலூலு நகருக்குப் பயணமாகச் சென்றது அந்த மருத்துவரிடம் சிகிச்சை பெறுவதற்காகவே.

ஹவாயியில் மருத்துவ நெருக்கடி
ஹவாயிக்கு மறைப்பணியாற்றச் செல்லுதல்
தமியானுக்கும் தொழுநோய் தோன்றுதல்
இறப்பும் அடக்கமும்