1836 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் சாமுவெல் எஃப். பி. மோர்ஸ் மற்றும் ஆல்ஃபிரட் வெயில் இருவரும் ஒரு மின் தந்தியை உருவாக்கினர். அவை பெறப்படும் இடத்தில் அமைந்துள்ள மின்காந்தத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படும் தந்தி இணைப்பிற்கு மின்சார துடிப்புகளை அனுப்பின. இதை உருவாக்கிய நேரத்தில் படிக்கக்கூடிய வடிவத்தில் எழுத்துக்களை அச்சிடக்கூடிய தொழில்நுட்பங்கள் இல்லை. அதனால் இதனை உருவாக்கியவர்கள் மாற்றுத் தொடர்பை ஏற்படுத்துவதற்கு முயன்றனர். 1837 ஆம் ஆண்டில், வில்லியம் கூக் மற்றும் சார்லச் வீட்ஸ்ட்டன் ஆகியோர் இங்கிலாந்தில் மின் தந்தியை இயக்கத் தொடங்கினர். அங்கு ஏற்பிகளில் மின்காந்தமும் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தது. எனினும் அவர்களது முறையில் அனுப்பப்படுகின்ற எழுத்துருக்களை அடையாளம் காண்பதற்கு சுழலும் குறிமுற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

மாறாக 1844 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் இயக்கத்திற்கு விடப்பட்ட மூர் மற்றும் வெயில் ஆகியோரின் ஆரம்பகாலத் தந்தியானது மின்சாரம் பாயும் போது காகித நாடாவில் பதியும்படி உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. மோர்ஸால் முதன் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட தந்தியின் ஏற்பியில் காகித நாடாவை நகர்த்துவதற்கு சாவி கொடுத்து இயங்கும் இயந்திரம் பயன்படுத்தப்பட்டது. மின்சாரம் பெறப்படும்போது மின்காந்தம் ஒரு மின்னகத்தைப் பயன்படுத்தி எழுத்தாணியை காகித நாடாவை நோக்கி நகர்த்தும். இதன் மூலம் நாடாவில் பதிவுகள் ஏற்படும். மின்சாரம் தடைபடும் போது மின்காந்தம் எழுத்தாணியை பின்னிழுத்துக் கொள்ளுவதோடு நகரும் நாடாவின் மற்ற பகுதிகள் குறியிடப்படாமல் இருக்கும்.

மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு உருவாக்கப்பட்ட பின்னர், காகித நாடாவில் குறியிடப்பட்ட பதிவுகளை உரைநடைச் செய்திகளாக மாற்றுவதற்கு அதை இயக்குபவர்களால் முடிந்தது. மோர்ஸ் அவரது முந்தைய தந்திக்குறிப்பில் எண்களை மட்டுமே அனுப்புவதற்கு திட்டமிட்டிருந்தார். அதில் அனுப்பப்பட்ட எண்களுக்கு தகுந்தவாறு ஒவ்வொரு வார்த்தைகளையும் அகராதியைப் பயன்படுத்தி கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது. எனினும், விரைவில் ஆல்ஃபிரட் வெயிலால் அந்த தந்திக்குறிப்பு எழுத்துக்கள் மற்றும் சிறப்பு எழுத்துருக்கள் கொண்டதாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது. அதனால் அதை மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்த முடிந்தது. அதில் சிறிய குறிகள் "புள்ளிகள்" எனவும், நீண்ட குறிகள் "கோடுகள்" எனவும் அழைக்கப்பட்டன. ஆங்கில மொழியில் மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் எழுத்துக்கள் சிறிய வரிசையில் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன.

உண்மையான மோர்ஸ் தந்தியானது ஏற்பியின் மின்னகம் நகரும் போதும் நாடாவில் குறிப்பதிலிருந்து வெளியேறி விட்ட போதும் சத்தம் எழுப்புவதாக இருந்தது. விரைவில் அதனை இயக்குபவர்கள் அந்த ஒலிகளை வைத்து அவை புள்ளிகளா, கோடுகளா என நேரடியாக உணர்ந்து கொண்டனர். இதனால் காகித நாடாவின் பயன்பாடு தேவையற்றதாகியது. மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு வானொலியில் பயன்படுத்தப்பட்ட போது புள்ளிகளும் கோடுகளும் சிறிய மற்றும் நீண்ட துடிப்புகளாக அனுப்பப்பட்டன. ஒரு பக்கத்தை ஒருவர் படிப்பதற்கு பதிலாக மொழியைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளும்படி இது இருந்ததால் மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பில் தந்தியை பெறுவது மக்களுக்கு தேர்ந்தவகையில் இருந்தது என பின்னர் கண்டறியப்பட்டது. மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பில் வெளிப்படும் ஒளியின் எதிரொலியினால் அதனைப் பழகுபவர்கள் புள்ளியை "டிட்" என்றும் கோட்டை "டா" என்றும் உச்சரித்துப் பழகினர்.

மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு சர்வதேச வான்வழியில் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருந்தது. வணிக ரீதியான மற்றும் இராணுவ விமானிகள் இதில் பழக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்தது. ஏனெனில் இருதரப்பினரும் முந்தைய தொடர்பு முறைகளையும், மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பில் தொடர் மூன்றெழுத்து அடையாளத்தைப் பரிமாற்றுவதன் மூலம் செய்யப்படும் வான்வழி எச்சரிக்கைக் குறிப்புகளை கண்டறிவதற்கும் இதனைப் பயன்படுத்தினர். 1990களின் பிற்பகுதியில் விமானப் போக்குவரத்திற்காக வோர்ட்டாக் மற்றும் NDBகளுக்கான மோர்ஸ் சமிக்ஞைகளைப் பயன்படுத்தும் மோர்ஸ் மற்றும் பிரிவு சார்ந்த விளக்க அட்டவணையைக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு விமான நிலையத்திலும் வான்வழித் தொலை அளவு விளக்க அட்டவணையானது மூன்றெழுத்து அடையாளத்தைப் பயன்படுத்திப் பட்டியலிடப்பட்டிருந்தது.

கடல்சார்ந்த தகவல்தொடர்பானது குளோபல் மேரிடைம் டிஸ்ட்ரெஸ் சேஃப்ட்டி சிஸ்டத்திற்கு மாற்றப்படும் போது 1999 ஆம் ஆண்டு வரை மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு இதில் சர்வதேசத்தரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. 1997 ஆம் ஆண்டில் பிரஞ்சுக் கடற்படை மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு பயன்படுத்துவதை நிறுத்திய போது "அனைவரையும் அழைக்கிறோம். இதுவே நாங்கள் நிலையாக அமைதியாவதற்கு முன்பான இறுதி அழுகை" என்ற இறுதிச் செய்தி அனுப்பப்பட்டது". மேலும் காண்க: 500 kHz

உதவிகரமான தொழில்நுட்பமாக மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு
நவீன சர்வதேச மோர்ஸ் தந்திக்குறிப்பு
தோற்றம் மற்றும் வரலாறு
புரோசைன்ஸ்