கண்புரை பற்றிய தொன்மையான செய்திகளை விவிலியம் மற்றும் இந்து ஆவணங்களிலிருந்து பெறுகிறோம். முதன் முதலில் இதற்கான அறுவை சிகிட்சையை இந்திய மருத்துவர் சுசுருதா கி. மு ஆறாம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கியதாகத் தெரிகிறது. இந்திய அறுவைமுறையில் ஜபமுகி சாலகா என்ற சிறப்புக்கருவி, ஓர் வளைந்த ஊசி, மூலம் கண் வில்லையை பெயர்த்தெடுத்தனர். பின்னர் சூடான வெண்ணெயில் ஊறவைத்துக் கட்டுப் போட்டனர். இந்த முறை வெற்றிகரமாக அமைந்தாலும் சுசுருதா இதனை தேவையேற்பட்டால் மட்டுமே பயன்படுத்த அறிவுரைத்தார். கிரேக்க மருத்துவர்களும் மெய்யியலாளர்களும் இந்த அறுவை சிகிட்சையைக் காண இந்தியாவிற்கு வந்தனர். இந்த முறை சீனாவிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

தொன்மையான உரோமாவில் கண்புரை மற்றும் சிகிட்சை குறித்த குறிப்புகள் கி. பி 29 ஆம் ஆண்டு இலத்தீன் கலைகளஞ்சிய ஆசிரியர் ஔலஸ் கார்னியலஸ் செல்சஸ் எழுதிய "தெ மெடிசன்" (De Medicinae) புத்தகத்தில் உள்ளன. கண் மருத்துவத்துறையில் உரோமானியர்கள் சிறந்து விளங்கினர்.

ஈராக்கிய கண்மருத்துவர் அம்மர் இபின் அலி உறுஞ்சுதல் முறையில் முதன்முதலில் புரையெடுத்தார். ஓர் வெறுமையான உலோக உறுஞ்சுகுழலை கண்ணின் மேல் வைத்து தோலினடி (hypodermic) ஊசி மூலம் புரையை உறிஞ்சினார். கி.பி 1000 ஆம் ஆண்டில் அவர் எழுதிய "Choice of Eye Diseases" என்ற புத்தகத்தில் தாம் எவ்வாறு தோலினடி ஊசியைக் கண்டுபிடிக்கும்போது ஓர் விபத்தாக கண்புரை வெளியேற்றத்தைக் கண்டறிந்ததாக விளக்கியுள்ளார்.

கண்ணில் அடிபடுவதால் வரும் புரை
வரலாறு
பிறவிப் புரை
காரணிகள்