கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டின் இடையிலிருந்து ஐந்தாம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்திற்குள் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் வாழ்ந்த கௌதம புத்தரால் நிறுவப்பட்ட புத்த மதம் புத்தருடைய அறிவுரைகளைக் கொண்டது. உளவியல் சாா்ந்தது நடைமுறை தத்துவத்தைக் கொண்ட ஒரு மதமாகும். பொதுவாகக் கூறினால் புத்தா் என்பவா் உண்மையைக் கண்டறிபவா் ஆகும்.

கிபி நான்காம் நூற்றாண்டுவரை சிறிய அளவில் இருந்த புத்தமதம் நான்காம் நூற்றாண்டில் டாவோயிசத்துடன் இணைந்து பல்கிப் பெருகியது. பாவிகள் நரகத்திற்குச் செல்வா், ஆனால் புண்ணியம் செய்வதன் மூலம் ஆன்மாக்கள் நரகத்திற்குச் செல்வதைத் தவிா்க்கலாம் என்பது உட்பட பல கருத்துக்களை புத்த மதம் அறிவுறுத்தியது. வ மரபு வழி சீன தத்துவம் பொருண்மை சாராத பொருள்களைப் பற்றிப் பேசுவதை விட நன்னெறி குறித்தே பேசியது. புத்த மதமும், டாவோ மதமும் இணைந்த புத்தமதம் எற்கனவே கூறாத பல புதிய கருத்துக்களை உருவாக்கின. இவைகளில் சாள்வன், டியான்டை, ஹலாயான் மற்றும் சான் போன்றவையும் அடங்கும். இவைகள் மனதின் உணா்வுநிலை குறித்தும் உண்மைகளின் தரம் குறித்தும் உண்மை என்பது வெற்றுத் தன்மையா, வீடு பேறு என்பதை எவ்வாறு அடைவது போன்றவற்றை ஆராய்ந்தன. புத்தமதத்தின் ஆன்மீக அம்சம் புதிய கன்பூசியனிசத்திற்கு பலம் சோ்த்தது. குறிப்பாக புதிய கன்பூசியனிசம் தியானம் செய்வது குறித்து வலியுறுத்தியது.

வரலாறு
சீனத்தத்துவத்தில் காணப்பட்ட பொதுவான கருத்துகள்
சான்
வசந்தகாலம் இலையுதிா்காலம்