குறைந்த நீர்ப்போக்குக்கான சிகிச்சையாக பெரும்பாலும் நீரைப் பருகுவதும் திரவ இழப்பை நிறுத்துவதும் தான் மிகவும் பலனளிக்கக்கூடியதாக இருக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. வெறும் தண்ணீர் இரத்த பிளாஸ்மாவின் அளவை மட்டுமே திரும்பப்பெறுகிறது, கரைந்த நிலைகள் மீண்டும் நிரப்பப்படுவதற்கு முன்னர் தாகம் எடுக்கும் இயங்குமுறையை தடுத்து நிறுத்துகிறது. வாந்தியெடுத்தல் மற்றும் வயிற்றுப்போக்கினால் ஏற்பட்ட திரவ இழப்பைக் கெட்டியான உணவுகள் ஈடு செய்யலாம்.

மிகவும் தீவிரமான நிலைகளில், நீர்ப்போக்கு நிலையைத் திருத்தம் செய்வது, வாய்வழி ரீஹைட்ரேஷன் நோய்சிகிச்சை அல்லது நரம்புஊடாகச் செலுத்தப்பெறுகிற நோய்சிகிச்சை மூலம் தேவையான நீர் மற்றும் எலக்ட்ரோலைட்கள் ரீஹைட்ரேஷன் மீண்டும் நிரப்பப்படுவதன் மூலம் நிறைவேற்றலாம். மிகத் தீவிரமான நிலைமையில் சுத்தமான தண்ணீர் கிடைக்கப்பெறாத நிலையிலும் கூட (உ-ம்: கடல் அல்லது பாலைவனத்தில் இருக்கும்போது), கடல்நீர் அல்லது சிறுநீரைக் குடிப்பதும் கூட உதவாது, அதே போல் மதுபானம் எடுத்துக்கொள்வதும் கூட உதவாது. திடீரென்று உட்புகும் கடல் நீரிலிருந்து உடலுக்குச் செல்லும் உப்பு உயிரணுக்களில் நீர்ப்போக்கை ஏற்படுத்தி சிறுநீரகங்கள் அதிக பளு பெற்று செயலிழந்துவிடுவதாகப் பெரும்பாலும் எண்ணப்படுகிறது, ஆனால் சிறுநீரகங்கள் செயலிழக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்னர் ஒரு சராசரி பெரியவர் ஒரு நாளைக்கு 0.1 லிட்டர் கடல்நீரைக் குடிக்கலாம் என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

நீர்ப்போக்கின் தீவிரமான நிலைமைகளுக்கு, அங்கு மயக்கமடைதல், சுயநினைவற்றிருத்தல், அல்லது இதர தீவிரமான தடையேற்படுத்தும் நோய் அறிகுறிகள் இருக்கும் இடங்களில், (நோயாளி தெளிவாக நிற்க முடியாமல் அல்லது யோசிக்க முடியாமல் இருந்தால்) அவசரநிலை கவனிப்பு தேவைப்படுகிறது. சரியான அளவிலான மாற்று எலக்ட்ரோலைட்ஸ்களைக் கொண்டிருக்கும் திரவங்கள் வாய்வழியாக அல்லது நரம்புகளுக்கு ஊடாக கொடுக்கப்பட்டு தொடர்ச்சியான எலக்ட்ரோலைட் நிலைமை மதிப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது; மிகவும் தீவிரமான நிலைகளைத் தவிர எல்லாவற்றிலும் முழுமையான தீர்வே வழக்கமாய் இருக்கிறது.

மனிதர்களில் நீர்ப்போக்கு ஏற்படுவதற்கான மருத்துவக் காரணங்கள்
சிகிச்சைமுறைகள்
நோய் அறிகுறிகள் மற்றும் முன்கணிப்பு
நீர்ப்போக்கைத் தவிர்த்தல்