அரபு மற்றும் இந்திய முஸ்லிம்கள் இந்தோனேசியா மற்றும் சீனாவில் பல நூற்றாண்டுகளாக வர்த்தகம் செய்து வந்துள்ளனர். கிழக்கு சாவகத்தில் ஒரு முஸ்லீம் கல்லறை 1082 ஆண்டுடன் தொடர்புடைய தேதியைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் இந்தோனேசியாவில் உள்ள இசுலாத்தின் கணிசமான சான்றுகள் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வடக்கு சுமத்ராவில் மட்டுமே தொடங்குகின்றன. பசாய் மற்றும் பியூரூலாக் அல்லது பெர்லாக் ஆகிய இடங்களில் இரண்டு சிறிய முஸ்லீம் வர்த்தக இராச்சியங்கள் இருந்ததற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன.

சமுத்திரத்தில் 1297 ஆண்டின் கால கட்ட அரசர்களின் கல்லறை முற்றிலும் அரபி மொழியில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில், பல துறைமுக இராச்சியங்கள் இங்கு வளர்ந்தன. இவை அனைத்தும் உள்ளூர் முஸ்லீம் இளவரசர்களால் ஆளப்பட்டன. சாவகத்தின் வடக்கு கடற்கரை மற்றும் பிற இடங்களில் இருந்து கிழக்கு நோக்கி மலுக்கு தீவுகள் தெர்னேத் மற்றும் தைதோர் வரை அவர்களின் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தது. மார்கோ போலோ இங்கு ஐந்து மாதங்கள் கழித்துள்ளார். அவர் தனது பயணக் கதையில் பெர்லெக், பாஸ்மா மற்றும் சமாரா (சமுதேரா) ஆகியவற்றைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மற்றொரு பிரபல பயணி இப்னு பதூதா சீனா செல்லும் வழியில் 15 நாட்கள் சமுதேராவில் தங்கியுள்ளார்.

இந்தோனேசியாவில் முஸ்லீம் மையங்கள் நிறுவப்பட்டது வணிக சூழ்நிலைகளின் விளைவாக இருக்கலாம். 13 ஆம் நூற்றாண்டில், சிறீ விஜயத்தின் அதிகாரச் சரிவு, வெளிநாட்டு வர்த்தகர்களை வங்காள விரிகுடாவின் வடக்கு சுமத்ரான் கரையில் உள்ள துறைமுகங்களுக்கு ஈர்த்தது. இது மலாக்கா நீரிணையின் தெற்கு முனையில் உள்ள கொள்ளையர்களின் தாக்குதலிருந்து பாதுகாப்பாக இருந்தது. வடக்கு சுமத்ராவில் தங்கம் மற்றும் வன விளைபொருள்கள் நிறைந்த ஒரு நிலப்பரப்பு இருந்தது. மேலும் 15 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் மிளகு பயிரிடப்பட்டது. இந்தியப் பெருங்கடலில் இருந்து கப்பல்களைச் சந்திக்க விரும்பிய தீவுக்கூட்டத்தின் அனைத்து வணிகர்களுக்கும் இது அணுகக் கூடியதாக இருந்தது.

வரலாறு
சொற்பிறப்பு
வெளிநாட்டு பார்வையாளார்கள்
வர்த்தகம்