கடந்து செல்லும் கப்பல்கள், எண்ணெய் ஆய்வுகள், மற்றும் கடற்படையின் குறைந்த அதிர்வெண் எதிரொலிமானிகள் போன்ற ஆதாரங்களில் இருந்து ஒலி அல்லது சத்த மாசுபாடு கடல்வாழ்வில் ஏற்படக் கூடும். ஒலியானது வளிமண்டலத்தை விடவும் கடலில் துரிதமாகவும் நெடுந்தொலைவும் பயணிக்கத்தக்கது. கடல் விலங்குகள் பெரும்பாலும் பலவீனமான கண்பார்வை கொண்டவை. இவை பெரும்பாலும் எதிரொலிக்கும் தகவலமைப்பு கொண்டு தான் செயல்படுகின்றன. கடலின் மிக ஆழத்தில் வாழும் மீன் வகைகளுக்கும் இது பொருந்தும். 1950 மற்றும் 1975 ஆம் ஆண்டிற்கு இடையே கடலில் ஒலி அளவு சுமார் பத்து டெசிபல்கள் அதிகமுற்றுள்ளது (அதாவது பத்து மடங்கு அதிகரிப்பு).

இந்த ஒலி மாசுபாட்டால் உயிரினங்கள் தங்களுக்கு இடையிலான பரிவர்த்தனைகளில் உரக்க பேசும்படி ஆகிறது. நீருக்கடியிலான கலங்களின் கண்டறிவுக் கருவிகள் இயங்கும் சமயத்தில் திமிங்கலங்களின் ரீங்காரங்கள் நீளமாய் இருப்பதைக் காணலாம். அவை உரக்க பேசா விட்டால், அவற்றின் குரல் மனிதன் உருவாக்கும் ஒலிகளில் காணாமல் போய் விடும். எச்சரிக்கை, இரை கண்டுபிடிப்பு அல்லது வலையில் இருந்து தப்புவதற்கான தயாரிப்பு என இந்த குரல்கள் பல விஷயங்களை வெளிப்படுத்தலாம். ஒரு உயிரினம் உரத்த குரலில் பேசத் துவங்கும்போது, அது மற்ற உயிரினங்களின் குரலை அமுக்கி விடுகின்றது. ஆக மொத்த உயிரினச்சூழலுமே உரக்கப் பேசும்படி ஆகி விடுகிறது.

கடல் ஆய்வு நிபுணரான சில்வியா எர்லி பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்: “கடலுக்கடியிலான ஒலி மாசுபாடு என்பது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அழிவு ஏற்படுத்தும் வகையாகும். ஒவ்வொரு ஒலியும் தனித்தனியாக அதனளவில் பெரிய கவலைக்குரியதாக இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் ஒட்டுமொத்தமாக எடுத்துப் பார்த்தால் கப்பல்கள், கடல் பூகம்ப ஆய்வுகள், ராணுவ நடவடிக்கை எல்லாம் சேர்ந்து 50 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த ஒரு சூழலில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதொரு சூழலை உருவாக்கி விடுகின்றன. ஒலியின் இந்த மிகை அளவானது கடல் வாழ்க்கையில் ஒரு கடினமான பரவலான பாதிப்பைக் கொண்டிருக்கும்.”

ஆழ்கடல் சுரங்கம்
நச்சுகள்
தகவமைவு மற்றும் தணிப்பு
ஒலி மாசுபாடு