1968 ஆம் ஆண்டில் மெல்சாக் மற்றும் கேசி (Casey) ஆகியோர் வலியை அதன் மூன்று பரிமாணங்களைக் கொண்டு விவரித்தனர்: "உணர்வு ரீதியாக-பாகுபடுத்தல் தன்மை கொண்டது" (வலியின் செறிவு, இருப்பிடம், இயல்பு மற்றும் நீடிக்கும் கால அளவு ஆகியவற்றை உணர்வது), "பாதிக்கும்-நோக்கத் தூண்டல் தன்மை கொண்டது" (அவஸ்தை மற்றும் அதிலிருந்து தப்பிக்க முனையும் போக்கு) மற்றும் "புலனறிவுத் தன்மை கொண்ட- மதிப்பிடும் பண்பு கொண்டது" (பாராட்டு, கலாச்சார அம்சங்கள், கவனத் திருப்புதல்கள் மற்றும் மனோவசிய ஆலோசனைகள் போன்ற புலனறிவு முறைகள்). வலியின் செறிவு (உணர்வு ரீதியான பாகுபடுத்தல் தன்மை கொண்ட பரிமாணம்) மற்றும் அவஸ்தை (பாதிக்கும்-நோக்கத் தூண்டல் தன்மை கொண்ட பரிமாணம்) ஆகியவை வலியுண்டாக்கும் தூண்டலின் அளவைக் கொண்டு மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை, ஆனால் “அதிக” புலனறிதல் செயல்பாடுகள் (புலனறிவுத் தன்மை கொண்ட- மதிப்பிடும் பண்பு கொண்ட பரிமாணம்) உணரப்படும் செறிவு மற்றும் அவஸ்தையை மாற்றும் திறன் கொண்டவையாக இருக்கலாம். புலனறிதல் தொடர்பான செயல்பாடுகள் "உணர்வு ரீதியான மற்றும் பாதிக்கும் அனுபவம் ஆகிய இரண்டையுமே பாதிக்கலாம் அல்லது அவை முதல் நிலை பாதிக்கும்-நோக்கத் தூண்டல் தன்மை கொண்ட பரிமாணத்தை மாற்றியமைக்கலாம். இதனால் விளையாட்டுகள் அல்லது போரின் போது ஏற்படும் கிளர்ச்சியால் வலியின் அனைத்து பரிமாணங்களையும் தடுப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆலோசனைகளும் மருந்துப் போலிகளும் பாதிக்கும்-நோக்கத் தூண்டல் தன்மை கொண்ட பரிமாணத்தை மாற்றியமைத்து அதனுடன் ஒப்பிடுகையில் உணர்வு ரீதியான பாகுபடுத்தல் தன்மை கொண்ட பரிமாணத்தை எதுவும் செய்யாமல் விட்டுவிடுகிறது." (ப. 432) அந்த வெளியீடு ஒரு செயலுக்கான அழைப்புடன் முடிகிறது: "உணர்வகற்றப் பகுதியினைத் தடுப்பதன் மூலம் உணர்வு ரீதியான உள்ளீட்டைத் தடுப்பது, அறுவை சிகிச்சை முறை அல்லது அதுபோன்ற முறைகளால் மட்டுமே வலிக்கு சிகிச்சையளிக்க முடியாது. வலிக்கு சிகிச்சையளிக்க நோக்கத் தூண்டலைப் பாதிக்கக்கூடிய மற்றும் புலனறிதல் காரணிகளை மாற்றியமைப்பதும் அவசியமாகும்." (ப. 435)

சமூகமும் கலாச்சாரமும்
கோட்பாடு
நோய்க்காரணம் (காரணம்)
பரிமாணங்கள்