வளர்ச்சித் தொடர்பாக பல எண்ணிக்கையிலான பல் இயல்புமாற்றங்கள் இருக்கின்றன.

பல்முளையாமை (Anodontia) என்பது முழுமையான பல் வளர்ச்சியின்மை மற்றும் குறைந்த பல்முளையாமை (hypodontia) என்பது சில பல் வளர்ச்சியின்மையைக் குறிக்கும். பல்முளையாமை மிகவும் அபூர்வமானது, இது பெரும்பாலும் ஹெபோஹைட்ராடிக் எக்டோடெர்மல் டிஸபிளேசியா எனப்படும் இயல்பு பிறழ்ந்த வளர்ச்சி நிலைமையில் ஏற்படும், அதே நேரத்தில் ஹைபோடோன்சியா மிகவும் பொதுவான வளர்ச்சிக்குரிய இயல்பு மாற்றமாக இருக்கிறது, இது 3.5–8.0% மக்கள் தொகையைப் பாதிக்கிறது (மூன்றாவது கடைவாய்ப்பற்கள் சேர்க்கப்படாமல்). மூன்றாவது கடைவாய்ப்பற்கள் இல்லாமலிருப்பது சாதாரணமானதுதான், இது மக்கள் தொகையில் 20–23% ருக்கு ஏற்படுகிறது, அதைத் தொடர்வது இரண்டாவது முன்கடைவாய்ப்பல் மற்றும் பக்கவாட்டு வெட்டுப்பல். ஹைபோடோன்ஷியா அவ்வப்போது பல்தகடு இல்லாமையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது, இது நோய்த் தொற்று மற்றும் வேதிச்சிகிச்சை போன்ற சூழலியல் அழுத்தங்களால் ஊறுபடத்தக்கதாக இருக்கிறது மேலும் இது டௌன் நோய்த்தொகை மற்றும் கிரௌசன் நோய்த்தொகை போன்ற பல நோய்த்தொகைகளுடனும் கூட தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.

ஹைபெர்டோன்ஷியா தொடர்பற்ற பற்களின் வளர்ச்சியாகும். இது 1–3% ககேசியர்களிடம் ஏற்படுகிறது மேலும் இது ஆசியர்களிடம் அடிக்கடி ஏற்படுகிறது. இந்நிலைமையில் உள்ள சுமார் 86% வழக்குகள் வாயில் ஒரு கூடுதல் ஒற்றைப் பல்லை உள்ளடக்கியிருக்கிறது, இது பெரும்பாலும் வெட்டுப்பற்கள் அமைந்திருக்கும் மேல் தாடை எலும்பில் பொதுவாகக் காணப்படும். பல்தகடு அதிகமாக ஏற்படுவதுடன் ஹைபெர்டோன்ஷியா தொடர்புகொண்டிருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

டிலாசரேஷன் என்பது வாயில் காணப்படும் வழக்கத்துக்கு மாறான ஒரு வளைவு, இது வளர்ச்சிப்பெற்றுவரும் பல் முனையை செயல்படுத்தும் மனவேதனையுடன் கிட்டத்ததட்ட எப்போதுமே தொடர்புப்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு பல் உருவாகிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு உந்துச்சக்தி பல்லை அதன் அசல் நிலையிலிருந்து நகர்த்தக்கூடும், இவ்வாறாக இதர பற்களும் வழக்கத்துக்கு மாறான கோணத்தில் உருவாக வழிசெய்யும். பல் முனைக்குப் பக்கத்திலேயே இருக்கும் சிறைப்பைகள் அல்லது கட்டிகள் தான் டிலாசரேஷன் ஏற்படுத்துவதற்கான உந்துசக்திகளாக அறியப்படுகிறது, முதன்மைப் (பால்பல்) பற்கள் அதிர்ச்சியின் காரணமாக மேல்நோக்கி ஈறுகளுக்குள் தள்ளப்படுகிறது, அங்கு அது நிலையான பல்லின் பல் முனையை நகர்த்துகிறது.

பகுதிக்குரிய ஓடோன்டோடிஸ்பிளேசியா அபூர்வமானது, ஆனால் இது பெரும்பாலும் மேல் தாடை எலும்பு மற்றும் முன்புற பற்களில் ஏற்படக்கூடும். அதற்கான காரணம் கண்டறியப்படவில்லை; பல்வேறு காரணங்களும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது, அவற்றுள் நரம்பு முகடு உயிரணுக்களில் தொந்தரவு, நோய் தொற்று, ஊடுகதிர்ச் சிகிச்சை மற்றும் சத்து நீரோட்ட வருகையில் குறைபாடு (மிகப் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கருதுகோள்) ஆகியவையும் அடங்கும். பகுதிக்குரிய ஓடோன்டோடிஸ்பிளேசியாவால் பாதிப்புக்குள்ளான பற்கள் எப்போதுமே வாயில் வெளிப்படுவதில்லை, அவை சிறு பல்தலைகளைக் கொண்டு மஞ்சள்-பழுப்பு நிறத்துடன் ஒழுங்கற்ற வடிவங்களில் இருக்கும். ஊடுகதிர் நிழற்படங்களில் இந்தப் பற்கள் அரைகுறை ஒளியூடுருவிச் செல்லக்கூடியதாகவும் "மிகச் சிறியதாக"வும் தோன்றுகிறது, இதன்விளைவாக இவற்றுக்கு "பேய்ப் பற்கள்" என்னும் அடைபெயரும் இருக்கிறது.

ஊட்டச்சத்து மற்றும் பல் வளர்ச்சி
பற்குழி எலும்பு
இயல்பு மாற்றம்
பல்தலை படிநிலை