தெற்கு சீனாவில் கிளர்ச்சிக் குழுக்களை ஒன்றுபடுத்தி, மிங் வம்சத்தை ஸ்தாபித்த யுவான்சங் - கோங்வு பேரரசராக முடிசூடினார் - வட சீனாவுக்கு இராணுவப் படையெடுப்புகளை நடத்தி யுவான் இராணுவத்தை 1368ல் தோற்கடித்தார். கோகே தெமுர் மிங் ஜெனரல் சு டாவுக்கு எதிரான போரில் தோல்வியடைந்த போது மற்றும் மிங் துருப்புக்கள் கீபேயை அணுகிய போது, தோகோன் தெமுர் கன்பலிக்கை கைவிட்டு, அவரது கோடைத் தளமான சங்டுவிற்கு ஓடினார்.

1369 ஆம் ஆண்டில் சங்டுவும் மிங் ஆக்கிரமிப்பின் கீழ் விழுந்தபோது, தோகோன் தெமுர் வடக்கில் இருந்த இங்சங்குக்கு ஓடினார், அது இன்றைய உள் மங்கோலியாவில் அமைந்துள்ளது. 1370 இல் அங்கு இவர் இறந்தார்; இவரது மகன் பிலிக்டு கான் ஆயுசிறிதரா அடுத்த மன்னனானார். அதே ஆண்டில் புதிய மன்னர் கரகோரத்திற்குத் திரும்பினார். யுவான் வம்சத்தில் எஞ்சியவர்கள் மங்கோலியாவை ஆட்சி செய்தனர். மேலும் சீனப் பேரரசர் என்ற தலைப்பைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தினர். இந்நேரத்திலிருந்து அவர்கள் வடக்கு யுவான் வம்சத்தினர் என அழைக்கப்பட்டனர். குப்லாய் கானுக்குப் பின்னர் தோகோன் தெமுரே நீண்டகாலமாக வாழ்ந்த யுவான் சீனாவின் மங்கோலிய பேரரசராக இருந்தார். 

மங்கோலியாவைச் சேர்ந்த சாம்ராஜ்யம் இவரது மரணத்தின் போது, அதன் செல்வாக்கை பராமரித்து, கிழக்குக் கடலோரப் பகுதியிலிருந்து அல்டாய் மலைகள் வரை நீண்டிருந்தது. மேலும் யுவான் சார்பு, மிங் எதிர்ப்புப் படைகள் யுன்னான் மற்றும் குயிசோவில் இருந்தன. மிங் வம்சம் சீனா மீது அதன் கட்டுப்பாட்டை இன்னும் உறுதியாகக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றாலும், யுவான் கன்பலிக்கைக் கைவிட்டபோது யுவானை ஆண்டவன் கைவிட்டுவிட்டதாகக் கருதியது. யுவான் ஆட்சி 1368ல் அகற்றப்பட்டது. 1368க்குப் பிறகு மிங் தோகோன் தெமுர் மற்றும் அவரது வெற்றியாளர் ஆயுசிறிதர் ஆகியோரைச் சட்டப்பூர்வமான பேரரசர்களாகக் கருதவில்லை.

மிங் வம்சம் தோகோன் தெமுரின் இறப்பிற்குப் பிறகு அவருக்கு "சண்டி" (順帝) எனும் பெயரைக் கொடுத்தது. இதன் அர்த்தமானது ஆண்டவன் கட்டளைப்படி அவர் தனது சாம்ராஜ்யத்தை மிங் வம்சத்திற்குக் கொடுத்துவிட்டார் என்பதாகும். ஆனால் வடக்கு யுவான் வம்சத்தினர் அவருக்கு " சுவனரன் பு சியாவோ குவங்தி" (宣仁 普 孝 皇帝) மற்றும் கோயில் பெயரான "குயிசோங்" (惠 宗) ஆகியவற்றை வழங்கினார்.

தோகோன் தெமுருக்குப் பின்னரும், தெற்கில் மிங் படையினருக்கு யுவான் ஆதரவுப் படையின் எதிர்ப்பு இருந்தது. தென்மேற்கு சீனாவில், தன்னைத்தானே லியாங்கின் இளவரசன் என்று அழைத்துக் கொண்ட பசலவரமி, யுன்னான் மற்றும் குயிசோவில் யுவானுக்கு ஆதரவாக 1381 வரை போராடினார்.
ஆவினன் பாப்பசி
வடக்கே திரும்புதல்
மன்னனாவதற்கு முன்பு
கடைசிக்கால ஆட்சியில் பிரச்சினைகள்