2012 ஒலிம்பிக் போட்டிகளை ஏற்று நடத்துவதற்கு ஏலப் புள்ளிகள் அளித்திட இறுதிநாளாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்த சூலை 15 2003 அன்று ஒன்பது நகரங்கள் பங்கெடுத்திருந்தன. அவை: அவானா, இசுத்தான்புல், லைப்சிக், இலண்டன், மாட்ரிட், மாஸ்கோ, நியூ யார்க், பாரிசு, மற்றும் ரியோ டி ஜெனிரோ.

மே 18 2004 அன்று பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழு (IOC) இவற்றிலிருந்து தேர்வுக்கான நகரங்களை ஐந்தாகக் குறைத்தது: இலண்டன், மாட்ரிட், மாஸ்கோ, நியூ யார்க் மற்றும் பாரிசு.

பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழுவின் தணிக்கைக் குழு 2005ஆம் ஆண்டின் பெப்ரவரி-மார்ச்சு மாதங்களில் இந்த ஐந்து நகரங்களுக்கும் சென்று ஆய்வு நடத்தினர். இக்குழுவின் மதிப்பீட்டு அறிக்கையைப் பன்னாட்டு ஒலிம்பிக் குழு சூன் 6 2005 அன்று வெளியிட்டது. இந்த அறிக்கையில் எந்த தரவரிசையோ புள்ளிகளோ தரப்படாவிடினும் மதிப்பீடுகளின்படி பாரிசு முதல்நிலையிலும் இலண்டன் இரண்டாமிடத்திலும் இருந்தன.

இதன்படியும் அண்மைக் காலத்தில் இது பாரிசின் மூன்றாவது முயற்சி என்பதாலும் பாரிசே தேர்ந்தெடுக்கப்படும் எனப் பரவலாக எதிர்பார்க்கப்பட்டது. 2004இன் ஆகத்தில் இலண்டனுக்கும் பாரிசிற்கும் சமநிலை இருப்பதாகச் செய்திகள் வெளியாயின.

சிங்கப்பூரில் சூலை 6 2005 அன்று ராஃபிள்சு நகர கருத்தரங்கு மையத்தில் வெற்றி பெற்ற நகரம் அறிவிக்கப்பட்டது. முதலாவதாக வெளியேறிய நகரம் மாஸ்கோவாகும். தொடர்ந்து நியூயார்க், மாட்ரிட் வெளியேறின. நான்காவது சுற்றின் இறுதியில் பாரிசுக்கு 50 வாக்குகளும் இலண்டனுக்கு 54 வாக்குகளும் கிடைத்து 2012 ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளை நடத்திட இலண்டன் உரிமை பெற்றது. அறிவிக்கப்பட்ட 24 மணி நேரங்களுக்குள்ளேயே சூலை 7, 2005இல் இலண்டன் தொடர் வண்டிப் போக்குவரத்தில் நடைபெற்ற குண்டுவெடிப்புச் சம்பவம் வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களுக்குத் தடையாக அமைந்தது.

பங்குபற்றிய நாடுகள்
பாதுகாப்பு
சின்னம்
ஏற்று நடத்த ஏலம்