கணவன் அல்லது மனைவி இருக்கும் பொழுது இவர்களில் ஒருவர் வேறு திருமணம் செய்து கொண்டால் அத்திருமணம் வெற்று நிலையதாகிவிடும் (void) .இக்குற்றத்தைப் புரிபவருக்கு ஏழாண்டுகள் சிறை தண்டணையும் அபராதமும் விதிக்கப்படும்.
இதற்கு இரண்டு விதிவிலக்குகள் உள்ளன.

ஆரம்பத்தில் இருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாது என்னும் பிரிவு சென்னை மற்றும் மும்பை மாகாணங்கள் தவிர இந்தியாவின் மற்ற இடங்களுக்கு பொருந்தாமல் இருந்தது. மற்ற இடங்களில் இருமணம் செய்வது குற்றமாகக் கருதப்படவில்லை. இந்த இரு மாகாணங்களிலும் இந்து இருமணத் தடைச்சட்டப் பிரிவுகளுக்கு உட்பட்டு ஒரு சில நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே ஒரு இந்து இருமணம் செய்துகொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இன்று, 1955 ஆம் ஆண்டு இந்து திருமணச் சட்டத்தின் படி எந்த இந்துவும் இருமணம் புரியக் கூடாது. இந்த இருமணத் தடை இந்துக்கள், புத்தமதத்தினர், சைனமதத்தினர் (Jains) சீக்கியர்கள் முதலியோருக்கும் பொருந்தும். முகமதியா்களுக்குப் பொருந்தாது.
முதல் திருமணம் சட்டப்படியான திருமணமாக இல்லாமலிருந்தால் இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொள்ளலாம்.

கணவன் மனைவி என்னும் சொற்களுக்குப் பொருள் சட்டப்படி மட்டுமே கொள்ள வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக ஒரு ஆடவர் A என்னும் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்ளுகிறார். பின்பு இருமணமாக A உயிருடனிருக்கும் பொழுது B ஐயும் திருமணம் செய்கிறார் மறுபடியும் C ஐயும் மணம் புரிகிறார். இந்த நபர் A உயிருடன் இருக்கும் பொழுது B ஐயும் C ஐயும் திருமணம் செய்தது இருமணக் குற்றம் புரிந்தது ஆகும். ஒரு வேளை C ஐத் திருமணம் புரிவதற்கு முன் A இறந்துவிட்டிருந்தால் C ஐத் திருமணம் செய்தது இருமணக் குற்றமாகாது ஏனென்றால் ‘B’ அவருக்கு சட்டப்படி மனைவி ஆகவில்லை.

தண்டனை
போலி அல்லது செல்லுபடியாகத திருமணங்கள் (பிரிவு 493)
இருமணம்
மதமாற்றத்தின் விளைவு