உணவு உற்பத்தியில் இந்திய நாடு ஏறத்தாழ தன்னிறைவு அடைந்துவிட்டது. தொழில் துறை மற்றும் சேவை வழங்கும் துறைகளும் நன்கு முன்னேறி இருந்தன. ஆனால் நிதிப்பற்றாக்குறை, பொதுக்கடன், நலிந்து வரும் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு மற்றும் அதிகரித்து வரும் பணவீக்கம் ஆகியவற்றை எதிர்த்துப் போரிட வேண்டிய அவசியம் உருவாகி விட்டது.
எட்டாவது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் கீழ்காண்பவை முன்னுரிமை பெற்றன:

பன்னிரண்டாம் ஐந்தாண்டு திட்டம் (2012-17)
நான்காம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம்(1969-1974)
எட்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1992-1997)
இரண்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1956-1961)