பல பரஸ்பர நிதிகள் ஒன்றுக்கும் கூடுதலான பங்கு வகுப்புகளை அளிக்கின்றன. உதாரணமாக, "வகுப்பு ஏ" மற்றும் "வகுப்பு பி" பங்குகளை அளிக்கும் ஒரு நிதியைக் கண்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு வகுப்பும் பங்கு பத்திரங்களின் அதே வகைத் திரட்டில் (அல்லது முதலீட்டு போர்ட்ஃபோலியோவில்) முதலீடு செய்யும், மற்றும் அதே முதலீட்டு இலக்குகள் மற்றும் கொள்கைகளை கொண்டிருக்கும். ஆனால் ஒவ்வொரு வகுப்பும் வெவ்வேறு கட்டணங்கள் மற்றும் செலவினங்களுடனான வெவ்வேறு பங்குதாரர் சேவைகள் மற்றும்/அல்லது பகிர்மான ஏற்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கும். இந்த வித்தியாசங்கள் பல்வேறு வகுப்பு முதலீட்டாளர்களுக்கு சேவையளிப்பதில் அடங்கியிருக்கும் வெவ்வேறு வகை செலவுகளை பிரதிபலிப்பதாய் கருதப்படுகிறது; உதாரணமாக, ஒரு வகுப்பு பங்குத் தரகர்கள் மூலம் முன்-முனை சுமை உடன் விற்கப்படலாம், இன்னொரு வகுப்போ எந்த சுமையும் இன்றி, ஆனால் "12பி-1 கட்டணம்" வகுப்பின் செலவினங்களில் சேர்க்கப்பட்டு (இது சில சமயங்களில் "வகுப்பு சி" என்று அழைக்கப்படுகிறது) பொதுமக்களுக்கு நேரடியாக விற்கப்படலாம். ஆயினும் ஒரு மூன்றாம் வகுப்பு குறைந்தபட்ச முதலீடாக $10,000,000 கொண்டதாகவும், நிதி நிறுவனங்களுக்கு மட்டும் கிடைக்கத்தக்கதாயும் ("நிறுவன" பங்கு வகுப்பு வகை என்று அழைக்கப்படுவதானது) இருக்கலாம். சில சந்தர்ப்பங்களில், பல தனிநபர்களால் செய்யப்படும் வழக்கமான முதலீடுகளைச் சேர்த்து, ஒரு ஓய்வூதியத் திட்டம் (401 (கே) திட்டம் போன்றவை) "நிறுவன" பங்குகளை வாங்க (மற்றும் அவற்றின் பொதுஇயல்பான குறைந்த செலவின விகிதங்களின் மூலம் ஆதாயம் பெற) தகுதிபெறுவதாகலாம், தனித்தனியாக இந்த திட்டத்தின் எந்த உறுப்பினர்களும் தகுதிபெற மாட்டார்கள் என்கிற போதிலும். இதன் விளைவாக, ஒவ்வொரு வகுப்பும் அநேகமாய் வெவ்வேறு செயல்திறன் முடிவுகளைக் கொண்டிருக்கும்.

ஒரு பல-வகுப்புக் கட்டமைப்பானது முதலீட்டாளர்களுக்குத் தங்களது முதலீட்டு இலக்குகளுக்கு (இந்த நிதியில் எத்தனை காலம் தொடர்ந்து முதலீடு கொண்டிருக்கலாம் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்கும் கால அளவு உள்பட) மிகவும் பொருத்தமான ஒரு கட்டணம் மற்றும் செலவின அமைப்பைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு வசதியளிக்கிறது.

முதலீட்டாளர் கட்டணங்கள் மற்றும் செலவினங்கள்
பரஸ்பர நிதி வகைகள்
நிதிகளின் நிதிகள்
பங்கு வகுப்புகள்