1260ல் மங்கோலியப் படைகள் அப்பகுதியில் தங்களுக்குக் கப்பம் கட்டிய கிறித்தவ நாடுகளின் படைகளுடன் இணைந்தன. ஹேதும் I தலைமையிலான ஆர்மீனியாவைச் சேர்ந்த சிலிசிய அரசின் படை மற்றும் ஆன்டியாக்கின் பொஹேமொண்ட் VI தலைமையிலான ஃபிராங்குகளின் படை ஆகியவை கிறித்தவப் படையில் அடங்கும். இந்த படை அயூப்பிய வம்சத்தின் ஒரு பகுதியான முஸ்லிம் சிரியாவை வென்றது. இவர்கள் அலெப்போவை முற்றுகை மூலம் கைப்பற்றினர். மார்ச் 1, 1260 அன்று கிறித்தவத் தளபதி கித்புகா தலைமையில் டமாஸ்கஸ் கைப்பற்றப்பட்டது. உமயாத் மசூதியில் ஒரு கிறித்தவக் வெகுஜன கொண்டாட்டம் நடைபெற்றது. பல மசூதிகள் அவமரியாதை செய்யப்பட்டன. பல வரலாற்று பதிவுகள் மூன்று கிறித்தவ ஆட்சியாளர்கள் ஹேதும், பொஹேமொண்ட், மற்றும் கித்புகா டமாஸ்கஸ் நகரத்திற்குள் ஒன்றாக நுழைந்ததாக விவரிக்கின்றன. என்றாலும் டேவிட் மோர்கன் போன்ற சில நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் இது கட்டுக் கதையோ எனக் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

இந்தப் படையெடுப்பு அயூப்பிய அரசை அழித்துவிட்டது. அயூப்பிய அரசு அது வரை லெவண்ட், எகிப்து, அரேபியத் தீபகற்பத்தின் பெரும்பகுதியை ஆட்சி செய்த சக்திவாய்ந்த வம்சம் ஆகும். கடைசி அயூப்பிய அரசர் அன்-நசிர் யூசுஃப், 1260ல் ஹுலாகுவினால் கொல்லப்பட்டார். இஸ்லாமிய அதிகார மையமான பாக்தாத் அழித்துவிட, டமாஸ்கஸ் பலவீனமடைந்துவிட, இஸ்லாமிய அதிகார மையம் மம்லுக் சுல்தான்களின் தலைநகரமான கெய்ரோவிற்கு மாற்றப்பட்டது. 
ஹுலாகு தெற்கு நோக்கி பாலஸ்தீனத்தைக் கடந்து கெய்ரோவிலிருந்த மம்லுக்குகளுக்கு எதிராக போரிட வேண்டும் என்று எண்ணினார். கெய்ரோவிலுள்ள மம்லுக் சுல்தான் குதுஸிற்கு அச்சுறுத்தும் கடிதத்தை இவர் அனுப்பினார். குதுஸிடம் கெய்ரோவைத் திறக்குமாறும் அல்லது அது பாக்தாத்தினைப் போல அழிக்கப்படும் என்று எழுதியிருந்தார். அந்த நேரத்தில் மோங்கே கான் இறந்தார். ஹுலாகுக்கு பெரிய கான் ஆகும் தகுதியிருந்தது. எனவே ஹுலாகு, ஒரு புதிய கானைத் தேர்ந்தெடுக்க மங்கோலியாவுக்கு திரும்ப வேண்டிய கடமை ஏற்பட்டது. ஹுலாகு தனது விருப்பமான தளபதி கித்புகா தலைமையில் 2 தியுமனை (20,000 வீரர்கள்) மட்டும் விட்டுச்சென்றார். ஹுலாகு புறப்படும் செய்தியைப் பெற்றவுடன், குதுஸ் விரைவில் கெய்ரோவில் ஒரு பெரிய இராணுவத்தை கூட்டி, பாலஸ்தீனத்தை ஆக்கிரமித்தார். குதுஸ் தன்னை ஒரு சக மம்லுக் ஆன பைபர்களுடன் இணைத்துக் கொண்டார். பைபர்கள் டமாஸ்கஸை கைப்பற்றியதற்காக, பாக்தாத்தை சூறையாடியதற்காக, சிரியாவை வென்றதற்காக மற்றும் இஸ்லாமிற்காக மங்கோலியர்களைப் பழிவாங்க விரும்பினார்.

மங்கோலியர்களும், தங்கள் பங்கிற்கு, அந்நேரத்தில் “ஏக்கரில்” மையமிட்டிருந்த எருசலேமின் சிலுவைபோர் இராச்சியத்தின் மீதமுள்ள படைகளுடன் ஒரு ஃபிராங்கிய-மங்கோலிய கூட்டணியை உருவாக்க (அல்லது குறைந்தபட்சம், சரணடைய வைக்க வேண்டும் என) முயற்சித்தனர், ஆனால் போப் அலெக்ஸாண்டர் IV அத்தகைய கூட்டணியைத் தடைசெய்தார். ஃபிராங்குகளில் ஒருவரான சிடோனைச் சேர்ந்த ஜூலியன், கித்புகாவின் பேரன்களில் ஒருவரது மரணத்திற்குக் காரணமான ஒரு சம்பவத்தை ஏற்படுத்தினார். இதனால் ஃபிராங்குகளுக்கும் மங்கோலியர்களும் இடையே பதட்டங்கள் அதிகரித்தன. கோபமான கித்புகா, சிடோனைப் பதவி நீக்கம் செய்தார். மங்கோலியர்களால் தொடர்புகொள்ளப்பட்ட ஏக்கரின் பெருந்தலைவர்கள் மம்லுக்குகளாலும் தொடர்புகொள்ளப்பட்டனர். மம்லுக்குகள் மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக இராணுவ உதவி வேண்டி அணுகினர். மம்லுக்குகள் ஃபிராங்குகளின் பாரம்பரிய எதிரிகளாக இருந்தபோதிலும், ஏக்கரின் பெருந்தலைவர்கள் மங்கோலியர்களை உடனடி அச்சுறுத்தலாக அங்கீகரித்தனர். ஏதாவது ஒரு பக்கம் சேருவதற்குப் பதிலாக சிலுவைப்போர்வீரர்கள், இரு படைகளுக்கும் இடையில் எச்சரிக்கையுடன் நடுநிலை வகித்தனர். ஒரு அசாதாரணமான நடவடிக்கையாக சிலுவைப்போர்வீரர்கள், எகிப்திய மம்லுக்கள் தங்கள் பிரதேசத்தின் வழியே தடையின்றி அணிவகுத்துச் செல்ல அனுமதித்தனர். மேலும் ஏக்கருக்கு அருகே மம்லுக் படைவீரர்கள் முகாமிட்டுத் தங்கள் உணவு, உபகரணங்களை புதுப்பித்துக் கொள்ளவும் அனுமதித்தனர்.

சிரியாவின் மீது படையெடுப்பு (1260)
ஐரோப்பாவுடன் தொடர்பு
பின்புலம்
மரபு