ஆஸ்திரேலிய விஞ்ஞானி கார்ல் லேண்ட்ஸ்டெய்னர் என்பவர் ABO இரத்த பிரிவுகளைக் கண்டறிந்ததாக பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, அவர் 1900 -ஆம் ஆண்டில் மூன்று இரத்த வகைகளைக் கண்டறிந்தார்; அவரது பணிக்காக 1930 -ஆம் ஆண்டில் அவருக்கு மருத்துவம் அல்லது மருந்து துறையில் நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. அந்த நேரத்தில் போதுமான தகவல் தொடர்பு முறைகள் இல்லாத காரணத்தினாலும், செக் சீராலஜிஸ்ட் ஜேன் ஜான்ஸ்கி என்பவர் தனியாக மனித இரத்தத்தை நான்கு வகைகளாக பிரித்துள்ளார், ஆனால் லேண்ட்ஸ்டெய்னரின் தனிப்பட்ட கண்டுபிடிப்பு, அறிவியல் உலகால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் ஜான்ஸ்கியின் கண்டுபிடிப்பு தொடர்ந்து தெளிவற்றதாக இருந்து வந்தது. ஆனாலும், ஜான்ஸ்கியின் வகைப்பாடு, இன்றும் ரஷ்யா மற்றும் முன்னாள் சோவியத் ரஷ்யாவின் சில பகுதிகள் ஆகியவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது (கீழே காண்க). அமெரிக்காவில், 1910 -ஆம் ஆண்டில் மோஸ் என்பவர் அவருடைய சொந்த (ஒரே போன்ற) பணியை சமர்பித்தார்.

லேண்ட்ஸ்டெயினர் A, B மற்றும் O ஆகியவற்றை விவரித்தார்; டாகாஸ்ட்ரெல்லோ மற்றும் ஸ்ட்ரூலி ஆகியோர் நான்காவது வகையை AB 1902 -ஆம் ஆண்டில் கண்டறிந்தனர். லூட்விக் ஹிர்ஸ்ஃபெல்ட் மற்றும் ஈ. வோன் டங்கர்ன் ஆகியோர் ABO இரத்த வகைகளின் மரபு பண்புகளை 1910–11 -ல் கண்டறிந்தனர், 1924 -ஆம் ஆண்டில், வெவ்வேறு வகையான மாற்றுருக்களின் ஒருங்கிணைவால் மரபியல் ரீதியான வடிவமைப்புகளைக் கொண்டு ஃபிளிக்ஸ் பெர்ன்ஸ்டெய்ன் என்பவர் சரியான இரத்த வகையை விளக்கினார். இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த, வாட்கின்ஸ் மற்றும் மோர்கன் ஆகியோர் ABO எபிடோப்கள் சர்க்கரையினால் குறிப்பாக, N-அசிடைல்காலக்டோசாமைன் A-வகை மற்றும் காலக்டோஸ் B-வகை ஆகியவற்றால் உருவாகிறது என்று கூறினர். ABH பொருட்கள் எல்லாம் கிளைகோஸ்பிங்கோலிப்பிடுகளுடன் இணைந்துள்ளது என்பதை விவரிக்கும் பல கருத்துக்களுக்கு பின்னர், லைன்ஸ் குழுவானது (1988) பேண்ட் 3 புரதமே நீண்ட பாலிலாக்டோசாமின் சங்கிலியைத் தோற்றுவிக்கிறது அதுவே இணைக்கப்பட்ட ABH பொருட்களில் பெரும்பகுதியைச் சார்ந்துள்ளது என்று கண்டறிந்தனர். பின்னர், யமமோட்டோ குழுவானது, A, B மற்றும் O எபிடோப்களை துல்லியமான கிளைகோசைல் மாற்றங்கள் அமைக்கின்றன என்று காண்பித்தது.

A1 மற்றும் A2
கண்டுபிடிப்புகளின் வரலாறு
பாரம்பரியம்
தெளியவியல்