கப்பல்கள் பல வழிகளிலும் நீரையும் கடலையும் மாசுபடுத்த முடியும். எண்ணெய் கசிவுகள் பேரழிவு தரும் விளைவுகளை அளிக்கக் கூடியவை. கச்சா எண்ணெயின் மூலக்கூறாய் இருக்கும் பாலிசைக்ளிக் அரோமேடிக் ஹைட்ரோகார்பன்கள் (PAH) கடல் வாழ் உயிரினங்களுக்கு நஞ்சாய் மாறுவதோடு சுத்தப்படுத்துவதற்கும் கடினமானவை. இவை படிவுகளிலும் கடல் சுற்றுப்புறத்திலும் பல வருடங்களுக்கு நீடிக்கத்தக்கவை.

பெரும் சரக்குக் கப்பல்களின் குப்பைகளை கடலில் கொட்டுவதும் துறைமுகங்களையும், நீர்ப்பாதைகளையும் கடல்களையும் அசுத்தப்படுத்துகின்றன. உள்நாட்டில் மற்றும் வெளிநாட்டில் இதற்கான தடைக் கட்டுப்பாடுகள் இருப்பினும் பல சம்பவங்களில் கப்பல்கள் தெரிந்தே சட்டவிரோதமாக கழிவுகளை கடலில் கொட்டுகின்றன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் 10,000 கப்பல் கொள்கலன்களுக்கும் அதிகமாய் கடலில் மூழ்கிப் போவதாய் (பொதுவாக புயல் சமயங்களில்) மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் ஒலி மாசுபாடுகளையும் கப்பல்கள் உருவாக்குகின்றன. இது இயற்கையான கடல்வாழ்வுச் சூழலைப் பாதிக்கிறது. ஸ்திரப்பாட்டு தொட்டிகளில் இருந்து வரும் நீர் தீங்கிழைக்கும் பாசிகளையும் பிற ஆக்கிரமிக்கும் உயிரினங்களையும் பரப்பக் கூடும்.

ஸ்திரப்பாட்டு நீர் கடலில் எடுக்கப்பட்டு துறைமுகத்தில் வெளியேற்றப்படுவது விரும்பத்தகாத விநோத கடல் வாழ்வு சூழலுக்கு ஒரு முக்கிய ஆதாரமாக அமைகிறது. கருங்கடல், காஸ்பியன் கடல் மற்றும் அஸோவ் கடல்களில் ஆக்கிரமித்து வாழக் கூடிய நன்னீர் வரிக்குதிரை சிப்பியினம் மகா ஏரிகளுக்குள்ளாக இந்த வகையில் தான் வந்திருக்கக் கூடும் எனக் கருதப்படுகிறது. சுற்றுச்சூழலுக்கு தீங்கு உருவாக்கக் கூடிய பரவுகிற ஒற்றை உயிரினத்திற்கு உதாரணம் கூற வேண்டுமென்றால் தீங்கிழைக்காததாய் தோற்றமளிக்கும் ஜெல்லிமீன் வகைகளைக் கூறலாம் என்கிறார் மெய்னிஸ். இவ்வாறு பரவிய "நெமியோப்சிஸ் லெய்டை" (Mnemiopsis leidyi) என்னும் ஜெல்லிமீன் வகை இன்று உலகின் அநேக பகுதிகளின் முகத்துவாரங்களில் பரவியிருக்கிறது. இது முதலில் ஒரு கப்பலின் ஸ்திரப்பாட்டு நீர் மூலம் கருங்கடலுக்கு வந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. அதன்பின் ஜெல்லிமீன் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாய் உயர ஆரம்பித்தது. 1988 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் இது பிராந்திய மீன்பிடித் துறைக்கு பெரும் சேதாரத்தை ஏற்படுத்த துவங்கியிருந்தது. ”நெத்திலி வகைகள் மீன்பிடிப்பு 1984 ஆம் ஆண்டில் 204,000 டன்களில் இருந்து 1993 ஆம் ஆண்டில் 200 டன்களாய் சரிந்தது; அயிரை வகை மீன்கள் பிடிப்பு 1984 ஆம் ஆண்டில் 24,600 டன்களாக இருந்ததில் இருந்து 1993 ஆம் ஆண்டில் 12,000 டன்களாய் சரிந்தது; குதிரை மீன்கள் பிடிப்பு 1984 ஆம் ஆண்டில் 4,000 டன்களாக இருந்து 1993 ஆம் ஆண்டில் பூச்சியமாய் சரிந்தது.” இப்போது ஜெல்லிமீன்கள் மீன் குஞ்சுகள் உட்பட மிதவை பிராணி வகைகளையே தீர்த்து விட்டது. அவற்றின் எண்ணிக்கை மிகப்பெரும் அளவில் வீழ்ச்சி கண்டு விட்டது. ஆயினும் கடல்சூழலில் அவை தொடர்ந்து கழுத்து நெரிக்கும் பிடியைக் கொண்டிருக்கின்றன.

ஆக்கிரமிப்பு இனங்கள் ஆக்கிரமித்த பகுதிகளில் புதிய நோய்கள் பரவக் காரணமாகலாம்; புதிய மரபணுக்களை அறிமுகப்படுத்தலாம்; கடலுக்கடியிலான அமைப்புகளை மாற்றலாம்; இயற்கை உயிரினங்களுக்கு உணவு கிடைப்பதையே சிரமத்திற்கு ஆளாக்கலாம். அமெரிக்காவில் மட்டும் இந்த ஆக்கிரமிப்பு உயிரினங்கள் ஆண்டுக்கு சுமார் 138 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் அளவுக்கு வருவாய் இழப்பையும் நிர்வாக செலவையும் கொண்டு வருகின்றன.

வேதி ஊட்டம் மிகைநிலை
நச்சுகள்
காற்று மாசுபாடு
கப்பல் வழி மாசுபாடு