1960ஆம் ஆண்டில் மதுபாலாவின் உடல்நிலை மோசமடையத் தொடங்கியதை அடுத்து அவருக்கு லண்டனில் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது. இளம் பருவத்திலிருந்த சிக்கலான இதய பிரச்னைக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்தால் குணமாகிவிடுவோம் என்ற எண்ணம் அவருக்கு சற்று நம்பிக்கை அளித்தது. பரிசோதனைக்குப் பின்னர் அங்கிருந்த மருத்துவர்கள் அறுவை சிகிச்சை செய்ய மறுத்துவி்ட்டனர், அதன் பிறகு அவர் உயிர் பிழைப்பதிலுள்ள வாய்ப்பு மிகவும் குறைவானது என்று அவரை அமைதிப்படுத்தினர். அவர்களுடைய அறிவுரை அவர் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்பதும், அதிக உழைப்பை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதுமாக இருந்தது, அப்படியிருந்தால் அவர் மற்றொரு ஆண்டு உயிருடன் இருப்பார் என்று அவர்கள் யூகித்துக் கூறினர். அவருடைய மரணத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வது அச்சுறுத்தக்கூடியது, மதுபாலா இந்தியாவிற்குத் திரும்பினார், ஆனால் அந்த முன்னூகங்களை எதிர்த்து அடுத்த ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு வாழ்ந்தார்.

1966ஆம் ஆண்டில், அவருடைய உடல்நிலையில் ஏற்பட்ட லேசான முன்னேற்றத்துடன் மதுபாலா "சாலாக்" என்ற திரைப்படத்தில் ராஜ் கபூருடன் மீண்டும் நடிக்க முயற்சி செய்தார். சினிமா ஊடகம் அவருடைய "மறு வருகையை" அதிகப்படியான ரசிகர்கள் எண்ணிக்கை மற்றும் விளம்பரத்தால் முன்னறிவித்தது. இந்த காலகட்டத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள் அப்போதும் அழகாயிருந்த ஆனால் வெளிறிப்போன சோகமான பார்வையுள்ள மதுபாலாவாகக் காட்டியது. இருப்பினும், சில நாட்கள் படப்பிடிப்பிற்குள்ளாகவே அவருடைய மோசமான உடல்நிலை மேலும் மோசமடைய காரணமானது என்பதுடன் அந்தப் படம் முடிக்கப்பட்டு வெளியிடப்படவே இல்லை.

நடிப்பு என்பது ஒரு தெளிவான தேர்வாக இல்லாத நிலையில், மதுபாலா தன்னுடைய கவனத்தை படம் தயாரிப்பதில் திருப்பினார். 1969ஆம் ஆண்டில் "ஃபர்ஸ் ஔர் இஷ்க்" என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் அவர் இயக்குநராக அடியெடுத்து வைத்தார். இருப்பினும் இந்தப் படம் எடுக்கப்படவில்லை, முன் தயாரிப்பு நிலைகளில் மதுபாலா இறுதியில் தன்னுடைய உடல்நிலையால் வீழ்த்தப்பட்டார் என்பதோடு 1969 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 23 தன்னுடைய பிறந்த நாளுக்கு பின்னர் வெகு விரைவிலேயே அவர் இறந்தார். அவர் அவருடைய குடும்பத்தினர் மற்றும் அவருடைய கணவர் கிஷோர் குமார் ஆகியோரால் சாண்டா குரூஸ் கல்லறையில் புதைக்கப்பட்டார்.

இறுதி ஆண்டுகளும் மரணமும்
ஆரம்பகால திரைப்பட வாழ்க்கை
உடல்நலக்கேடு
முகல்-ஏ-ஆஸம் மற்றும் பின்னாளைய திரைப்படங்கள்