1901 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் இந்திய புவியியல் ஆய்வு மையம் இந்தியாவில் பிட்ச்பிளெண்ட்டு, யுரேனியம் மற்றும் தோரியனைட்டு உள்ளிட்ட கதிரியக்கத் தாதுக்கள் கணிசமாக இருப்பில் இருப்பதாக அங்கீகரித்தது. எவ்வாறாயினும் அடுத்த 50 ஆண்டுகளில், அந்த வளங்களை வெட்டியெடுத்து பயன்படுத்துவதற்கான எந்த முயற்சியும் எடுக்கப்படவில்லை . 1920 மற்றும் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில், இந்திய விஞ்ஞானிகள் ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் தங்கள் சகாக்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளைப் பேணி வந்தனர், மேலும் இயற்பியலின் சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள் குறித்து நன்கு அறிந்திருந்தனர். பல இந்திய இயற்பியலாளர்கள், குறிப்பாக தவுலத் சிங் கோத்தாரி, மேக்னாத் சாகா, ஓமி யே பாபா ஆர்.எசு. கிருட்டிணன் ஆகியோர் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் ஐரோப்பாவில் அணு இயற்பியலில் முன்னோடி ஆராய்ச்சி நடத்தினர்.

1939 ஆம் ஆண்டு கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் இயற்பியல் பேராசிரியர் மேக்னாத் சாகா அணுக்கரு பிளவு கண்டுபிடிப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்திருந்தார். மேலும் அணு இயற்பியல் தொடர்பான தனது ஆய்வகத்தில் அணு இயற்பியல் தொடர்பான பல்வேறு சோதனைகளை நடத்தத் தொடங்கினார். 1940 இல் இவர் அணு இயற்பியலை பல்கலைக்கழகத்தின் முதுகலை பாடத்திட்டத்தில் இணைத்தார் . அதே ஆண்டில், சர் டோராப்ச்சி டாடா அறக்கட்டளை கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் அணுவைப் பிளக்கப் பயன்படும் சைக்ளோட்ரானை நிறுவ நிதி அனுமதித்தது, ஆனால் போருடன் தொடர்புடைய பல்வேறு சிக்கல்கள் திட்டத்தை மேலும் தாமதப்படுத்தின . பெங்களூரு இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் ஆராய்ச்சிப் பள்ளியை நிறுவிய புகழ்பெற்ற அணு இயற்பியலாளர் ஓமி யே பாபா 1944 ஆம் ஆண்டில், டாடா குழுமத்தின் தலைவரான தனது தொலைதூர உறவினர் யே. ஆர். டி. டாடாவுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அக்கடித்த்தில் அண்ட கதிர்கள் மற்றும் அணு இயற்பியலுக்கான ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்ளத்தக்க வசதிகள் கொண்ட அடிப்படை இயற்பியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தை நிறுவ நிதி கோரியிருந்தார். டாடா அடிப்படை ஆய்வுகள் நிறுவனம் அடுத்த ஆண்டு மும்பையில் திறக்கப்பட்டது . 

தொடக்கக் கால அணுக்கரு இயற்பியல் ஆய்வுகள்
இந்தியாவில் அணுக்கரு ஆற்றல்
வரலாறு
அணுக்கரு எரிபொருள் இருப்பு