துளசியானது விஷ்ணு மற்றும் அவரது வடிவங்களான கிருஷ்ண, விதோபா மற்றும் பிற தொடர்புடைய வைஷ்ணவ தெய்வ வழிபாடுகளில் புனிதமாகக் கருதப்படுகின்றது. 10 000 துளசி இலைகள் கொண்டு செய்யப்பட்ட மாலைகள், துளசி கலக்கப்பட்ட நீர், துளசி தூவப்பட்ட உணவு பொருட்கள் என்பன பூசையின் போது விஷ்ணு அல்லது கிருஷ்ணாவிற்கு காணிக்கையாக அளிக்கப்படுகின்றது. 

வைஷ்ணவ பாரம்பரியத்தில் துளசியின் வேர்கள் , தண்டுகள் மூலம் தயாரிக்கப்படும் ஜெபமாலையானது தொடக்க சின்னமாக விளங்குகின்றது. துளசிமாலையானது அணியப்படுவது முகூர்த்தமாகக் கருதப்படுகின்றது. மேலும் விஷ்ணு அல்லது கிருஷ்ணருடன் இணைந்து பாதுகாப்பு அளிக்கப்படுகின்றது என நம்பப்படுகின்றது. மாலையாக கழுத்தில் அணிந்து அல்லது கையில் அணிந்து மற்றும் ஜெபமாலையாக பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது.

சிவனை துளசி கொண்டு வழிபடுவது பற்றி சில முரண்பாடான தகவல்களும் உள்ளன. சைவர்கள் (சிவனை வணங்குபவர்கள்), வைஷ்ணவர்கள் (விஷ்ணுவை வணங்குபவாகள்) என இந்து சமயத்தில் போட்டிப் பிரிவு காணப்படுகின்றது. சிவனை வழிபட வில்வம் இலையானது அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் பொழுதிலும் , சில ஆசிரியர்கள் துளசி இலை கூட காணிக்கையாக அளிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என குறிக்கின்றனர். சில  நேரங்களில் துளசி வழிபாடானது எங்கும் வியாபித்திருக்கும் சிவ வழிபாடாக் கருதப்படுகின்றது. சிவனின் அருவுருவச் சின்னமான இலிங்கமானது சில வேளைகளில் துளசிச் செடியின் வேர்கள் காணப்பட்ட கறுப்பு மண்ணிலிருந்து செய்ய பரிந்துரைக்கப்படுகின்றது. எனினும் தேவி வழிபாட்டில் துளசியானது மறுக்கப்படுகின்றது. ஏனெனில் இந்துமத அன்னையான தேவிக்கு துளசிச் செடியின் காரமான நறுமணம் கோபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதேயாகும். துளசிச் செடியானது அனுமான் வழிபாட்டில் முக்கியமானதாகும். ஓரிசாவில் துளசிச் செடியானது தமது தெய்வங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக நம்பி அதன் கீழ் படையலிட்டு வணங்குவார்கள். மலையாள தேசத்தின் நாயர் சாதியினர் கெட்ட தேவதைகளை சாந்தப்படுத்த இச் செடியின் இலைகளை காணிக்கையாகச் செலுத்துகின்றனர்.
பிற தெய்வங்களின் வழிபாடுகளில் துளசி
வழிபாடு
பெயர்கள்
இதிகாசகுறிப்பு