1281 இல் மெங்கு-திமுருக்கு பிறகு அவரது சகோதரர் தொடே மோங்கே ஆட்சிக்கு வந்தார். அவர் ஒரு முஸ்லிம் ஆவார். அவர் குப்லாயுடன் அமைதியை ஏற்படுத்தினர். குப்லாயின் மகன்களை அவரிடம் திருப்பிக் கொடுத்தார். குப்லாயின் உயர்ந்த நிலையை ஏற்றுக் கொண்டார். நோகை மற்றும், ஓர்டா கானின் மகன் மற்றும் வெள்ளை நாடோடி கூட்டத்தின் கானும் ஆகிய கோச்சு ஆகியோர் யுவான் அரசமரபு மற்றும் இல்கானேட்டுடன் அமைதியை ஏற்படுத்தினார். அடிமை வம்ச வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூற்றுப்படி தொடே மோங்கே அடிமை வம்சத்தவர்களுக்கு அவர்களது பொதுவான எதிரியான நம்பிக்கையற்ற இல்கானேட்டிற்கு எதிராக போர் புரியும் படி ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார். இதன்மூலம் இல்கான்களால் ஆட்சி செய்யப்பட்ட அசர்பைஜான் மற்றும் ஜார்ஜியா ஆகிய நாடுகளின் மீது அவருக்கு ஒரு ஆர்வம் இருந்திருக்கலாம் என நமக்கு தெரியவருகிறது.

1270களில் நோகை பல்கேரியா மற்றும் லித்துவேனியா ஆகிய நாடுகளை காட்டுமிராண்டித்தனமாக சூறையாடினார். 1279 இல் நோகை ட்ரஸ்டருக்குள் இரண்டாம் மைக்கேல் அசனை முற்றுகைக்கு உள்ளாக்கினார். 1280 இல் கிளர்ச்சி செய்த பேரரசர் இவைலோவை தூக்கிலிட்டார். 1292 இல் முதலாம் ஜார்ஜ் டெர்டரை பைசாந்திய பேரரசிடம் தஞ்சம் அடையுமாறு செய்தார். 1284 இல் பல்கேரியா மீதான பெரிய படையெடுப்பின்போது சாக்சி மங்கோலிய ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. கானின் பெயரில் நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டன. நோகை கானின் விருப்பப்படி ஸ்மிலெட்ஸ் பல்கேரியாவின் பேரரசர் ஆனார். அவரது கூட்டாளிகள் மற்றும் பைசாந்திய நாட்டவருக்கு நோகை உதவி செய்தார். ஸ்மிலெட்ஸின் ஆட்சியே பல்கேரியாவில் மங்கோலிய அதிகாரத்தின் உச்சமாகக் கருதப்படுகிறது. அண்ணளவாக 1295 இல் ஒரு உள்ளூர் போயரால் ஸ்மிலெட்ஸ் வெளியேற்றப்பட்ட போது தங்களது சீடரை காப்பாற்ற மங்கோலியர்கள் மேலும் ஒரு படையெடுப்பை நடத்தினர். நோகை செர்பிய அரசர் ஸ்டீஃபன் மிலுடின் மங்கோலிய அதிகாரத்தை ஒப்புக்கொள்ளுமாறு செய்தார். அந்த அரசனின் மகனான ஸ்டீஃபன் டெகன்ஸ்கி 1287 இல் பணயக் கைதியாக பிடித்தார். அவரது ஆட்சியின் கீழ் விலாச்கள், இசுலாவியர்கள், ஆலன்கள் மற்றும் துருக்கிய-மங்கோலியர்கள் நவீனகால மோல்டாவியாவில் வாழ்ந்தனர். 1285 இல் தோல்வியடைந்த ஆனால் அழிவை ஏற்படுத்திய ஹங்கேரிய படையெடுப்பிற்குப் பிறகு நோகை, தலபுகா மற்றும் பிற நோயன்கள் தொடே மோங்கேயை ஆட்சியில் இருந்து அகற்றினர். ஏனெனில் அவர் மதகுருமார்கள் மற்றும் சேக்குகளால் சூழப்பட்ட ஒரு சுறுசுறுப்பான கானாக இருக்கவில்லை. தலபுகா புதிய கானாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தொடே மோங்கே அமைதியான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள அனுமதியளிக்கப்பட்டார். 1287 இல் தன்னுடைய போலந்து தாக்குதல் தவிர தலபுகாவின் ராணுவம் இல்கானேடு மீது படையெடுக்க தோல்வியுற்ற முயற்சிகளை 1288 மற்றும் 1290 இல் மேற்கொண்டது.

அதே நேரத்தில் தங்க நாடோடி கூட்டத்தில் நோகையின் செல்வாக்கு பெருமளவு அதிகரித்தது. நோகையால் ஆதரிக்கப்பட்ட பெரஸ்லவ்லின் டிமிட்ரி போன்ற சில ருஸ் இளவரசர்கள் சராயில் இருந்த கானின் அவைக்கு வர மறுத்தனர். அதேநேரத்தில் டிமிட்ரியின் சகோதரர் கோரோடெட்ஸின் ஆன்ட்ரே, தொடே மோங்கேயிடமிருந்து ஆதரவை கோரினார். பெரிய கோமகனின் அரியணைக்கான போராட்டத்தில் டிமிட்ரியை ஆதரிப்பதாக நோகை சபதம் எடுத்தார். இதைப் பற்றி அறிந்த ஆன்ட்ரே விளாடிமிர் மற்றும் நோவ்கோரோட் ஆகிய இடங்களை கோரிய தனது முடிவை கைவிட்டு விட்டு கோரோடெட்ஸுக்கு திரும்பினார். 1285 இல் மீண்டும் போர்சிசின் இளவரசர் தலைமையில் ஒரு மங்கோலிய ராணுவத்தை உருசியாவுக்கு ஆன்ட்ரே வழிநடத்தினார். ஆனால் டிமிட்ரி அவர்களை வெளியேற்றினார். நோகையின் கீழ் நாடோடி கூட்டத்தின் மேற்கு பகுதி மற்றும் அதற்கு கப்பம் கட்டிய பகுதிகள் நடைமுறை ரீதியாக சுதந்திரம் அடைந்தன. சிர்காசியர்களுக்கு தண்டனை கொடுக்கும் பயணத்தின் போது நோகை மீதான கானின் சந்தேகம் அதிகரித்தது. தலபுகா நோகைக்கு சவால் விடுத்தார். ஆனால் நோகை இராணுவப் புரட்சி அரங்கேற்றினார். 1291 இல் தலபுகாவுக்கு பதில் தோக்தாவை பதவியில் அமர்த்தினார். சராயிலிருந்த நோகை முன் தோன்ற மிக்கைல் யரோஸ்லாவிச்சுக்கு செய்தி அனுப்பப்பட்டது. மாஸ்கோவின் டேனியல் வர மறுத்தார். 1293 இல் தோக்தா தனது சகோதரர் டுடவுன் (உருசிய வரலாற்று நூல்களில் டைடென்) தலைமையில் பிடிவாதமாக இருந்த குடிமக்களுக்கு தண்டனை கொடுக்க உருசியா மற்றும் பெலாரசுக்கு ஒரு தண்டனை கொடுக்கும் பயணத்திற்கு ஒரு ராணுவத்தை அனுப்பினார். டுடவுன் 14 பெரிய நகரங்களை சூறையாடினர். கடைசியாக டிமிட்ரியை ராஜினாமா செய்ய வைத்தார்.

நோகையின் மகள், குப்லாய் கானின் மருமகளான கெல்மிஸின் மகனை திருமணம் செய்து கொண்டார். தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் கொங்கிராடு இன தளபதியின் மனைவி தான் இந்த கெல்மிஸ் ஆவார். கெல்மிஸின் குடும்பத்தின் மீது நோகைக்கு கோபம் இருந்தது. ஏனெனில் கெல்மிஸின் புத்த மதத்தை சேர்ந்த மகன் நோகையின் முஸ்லிம் மகளை வெறுத்தான். இக்காரணத்திற்காக கெல்மிஸின் கணவரை தன்னிடம் அனுப்புமாறு நோகை தோக்தாவிற்கு கோரிக்கை விடுத்தார். ருஸ் இளவரசர்கள் மற்றும் அயல்நாட்டு வணிகர்கள் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களில் நோகையின் சுதந்திரமான முடிவுகள் கானை அந்நேரத்தில் வெறுப்பேற்றி கொண்டிருந்தன. இதன் காரணமாக தளபதியை அனுப்ப கான் மறுத்தார். நோகை மீது போரை அறிவித்தார். அவர்களுக்கு இடையில் நடந்த முதல் யுத்தத்தில் தோக்தா தோற்றார். முறையான கான் தோக்தா இரண்டாவது முறை முயற்சித்தபோது 1299 இல் டினிபர் ஆற்றுக்கு அருகில் ககம்லிக் என்ற இடத்தில் நடந்த யுத்தத்தில் நோகை கொல்லப்பட்டார். சாக்சி என்ற இடத்தில் மற்றும் தன்யூப் ஆற்றின் ஓரத்தில் இரும்பு வாயிற்கதவு வரை தனது மகனை தோக்தா தயார் நிலையில் வைத்திருந்தார். சிறிது காலத்திற்கு தன்னையே பல்கேரியாவின் பேரரசராக அறிவித்துக்கொண்ட நோகையின் மகன் சகாவை தோக்தாவின் ஆணையின்படி தியோடர் ஸ்வெடோஸ்லாவ் கொன்றார்.

மெங்கு-திமுரின் இறப்பிற்குப் பிறகு தங்க நாடோடி கூட்டத்தின் ஆட்சியாளர்கள் ஒகோடி குடும்ப தலைவரான கய்டுவுக்கு அளித்து வந்த தங்களது ஆதரவை திரும்பப் பெற்றனர். தங்க நாடோடி கூட்டத்தில் தனது செல்வாக்கை மீண்டும் நிலைநிறுத்த கய்டு வெள்ளை நாடோடி கூட்டத்தின் கானான பயனுக்கு (ஆட்சி. 1299–1304) எதிராக கோபெலெக் என்ற தனது சொந்த வேட்பாளரை நிறுத்தினார். தோக்தாவிடமிருந்து ராணுவ உதவி பெற்ற பயன், யுவான் அரசமரபு மற்றும் இல்கானேடு ஆகியவற்றிடம் உதவி கோரி கய்டு மற்றும் அவருக்கு இரண்டாம் இடத்தில் இருந்த துவாவின் தலைமையில் உள்ள சகதை கானேட்டின் மீது ஒன்றிணைந்த தாக்குதலை நடத்த முயற்சித்தார். ஆனால் யுவான் அவையால் உடனடி ராணுவ உதவியை செய்ய முடியவில்லை.

புவியியல் மற்றும் சமூகம்
வணிக பாதைகளில் ஒரு மாற்றம்
இரட்டை கான்கள் (1281–1299)
சரிவு