1. மகிழ்ச்சியின் காரணமாக தன்மகளை “வாடா, செல்லம்” என்று ஆண்பால் விளி கொண்டு அழைப்பது.
2. மாமா வந்தார். உயர்வு கருதி பலர்பால் பயனிலை வந்தது.
3. இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது (குறள் : 1091)
என்னும் குறளில் ‘இரு நோக்கு’ என்னும் பலவின்பால் எழுவாய், ‘உள்ளது’ என்னும் ஒன்றன்பால் வினைமுற்றைக் கொண்டு முடிந்தது. இவ்வாறு ஒருமையும் பன்மையும் மயங்கி வந்தாலும் பால்வழுவமைதியாகும்.
ஒருமையின் பன்மையும் பன்மையின் ஒருமையும் 
ஓரிடம் பிறவிடம் தழுவலும் உளவே 

5 மரபு வழுவமைதி
சான்று
1 திணைவழுவமைதி
2 பால்வழுவமைதி