இந்தியா 7,600 ஆண்டுகளுக்கான கடல் வலிமை வரலாறு கொண்டது. முதல் கடல் துறைமுகம் என்பது சுமாராக கி.மு 2300 கால கட்டத்தில் சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் போதே, தற்பொழுது குஜராத் கரையில் உள்ள மாங்க்ரோல் துறைமுகத்திற்கு அருகிலான லோதல் என்னும் இடத்தில், கட்டப்பட்டிருந்ததாக நம்பப்படுகிறது. ஏறத்தாழ கி.மு1500ஆம் ஆண்டில் யில் எழுதப்பட்ட ரிக் வேதம், வருண தேவர் கடல் வழிகளைப்பற்றிய அறிவு பெற்றிருந்தார் என்றும் கடற் பயணங்களைப் பற்றி விரிவாகவும் எடுத்துரைக்கிறது. புயல் நிலைகளின் போது கப்பலுக்கு ஸ்திரத்தன்மையை அளிப்பதற்காக, ப்ளாவா என்னும் கப்பலின் புறங்களில் இறக்கைகள் பொருத்தப்பட்டிருந்ததாக ஒரு குறிப்பு உள்ளது. கி.பி.நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது நூற்றாண்டுகளில், மத்ஸ்ய யந்த்ரா என்னும் ஒரு திசையறியும் கருவி கப்பலைச் செலுத்துவதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டது.

கப்பல்களுக்காகவே உருவாக்கப்பட்ட ஒரு நிறுவனத்தைப் பற்றிய முந்தைய காலங்களில் அறியப்பட்ட குறிப்பு, கி.மு 4வது நூற்றாண்டில் மௌரிய ஆட்சிக் காலத்தில் காணப்படுகிறது. மன்னர் சந்திரகுப்த மௌரியரின் முதன் மந்திரி கௌடில்யர் எழுதிய அர்த்த சாஸ்திரம் என்னும் நூலில், "நவத்யக்ஷா" (கப்பல்களின் மேற்பார்வையாளர் என்பதற்கான சமஸ்கிருத வார்த்தை) என்பதன் கீழ் மாநில நீர் வழித் துறையைப் பற்றி ஒரு முழு அத்தியாயமே காணப்படுகிறது. "ஸமுத்ரஸம்யனம்" என்னும் சொல்லின் பொருளுக்கு மேல் விளக்கம் அளிப்பதான "நவ த்விபந்தரகமனம்" என்னும் சொல் (மற்ற இடங்களுக்கு கப்பல்கள் மூலமாகச் செல்வதை அதாவது ஆய்வுப்பயணம் என்பதைக் குறிக்கும் வடமொழிச் சொல்), "பௌதாயன தர்மஸாஸ்த்ரா" என்னும் புத்த மதப் புத்தகம் மற்றும் இந்தப் புத்தகம் ஆகியவற்றில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இந்தியாவிற்கும் அண்டை நாடுகளுக்கும் இடையிலான வணிகத்திற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குக் கடல் வழிகளே பிரதானமாக இருந்து வந்தன; அதுவே மற்ற சமூகங்களில் இந்திய கலாசாரத்தின் தாக்கம் ஏற்படுவதற்கும் காரணமாக இருந்தது. இந்தியாவின் மிகச் சக்திவாய்ந்த கடற்படைகள் மௌரிய,சதவாஹன,சோழ,விஜயநகர,கலிங்க,மராத்திய மற்றும் மொகலாய அரசுகளின் கடற்படைகளை உள்ளிட்டிருந்தது. வெளிநாட்டு வாணிபத்திலும் கடல் சார்ந்த செயற்பாடுகளிலும் சோழர்கள் சிறந்து விளங்கினர். இதனால் அவர்களது செல்வாக்கு கடல் கடந்து சீன மற்றும் தென்மேற்கு ஆசியாவிலும் பரவியது.

17வது மற்றும் 18வது நூற்றாண்டுகளின் போது மராத்திய மற்றும் கேரளக் கடற்படைகள் விரிவாக்கப்பட்டன; இவை பல்வேறு சமயங்களில் ஐரோப்பியக் கடற்படைகளைத் தோற்கடித்து ("பார்க்க:கொலேசல் போர்" ) துணைக் கண்டத்தின் சக்தி வாய்ந்த கடற்படைகளாக விளங்கின. பால் மற்றும் கால்பட் என்னும் கப்பல்கள் பங்குபெற்ற மராத்தியக் கடற்படையின் மறு ஆய்வு ரத்னகிரிக் கோட்டையில் நடைபெற்றது. 'பால்' கப்பல் மூன்று பாய்மரங்கள் மற்றும் தனது அகன்ற புறங்களில் துருத்தியவாறுள்ள துப்பாக்கிகள் கொண்ட போர்க்கப்பல். ஸாமுத்ரியின் கடற்படைத் தலைவரான குஞ்சாலி மரக்கர் மற்றும் கநோஜி ஆங்கிரே என்பவர்கள் அந்தக் கால கட்டத்தின் குறிப்பிடத்தக்க இரண்டு கடற்படைத் தலைவர்களாவர்.

குடியேறிகள் காலம்
நிறுவனம்
அணு சக்தியால் உந்தப்படும் நீர்மூழ்கிகள்
வரலாறு