விளம்பரம் மற்றும் மையப்படுத்தப்பட்ட சேகரிப்பின் காரணமாக செயல்திறன் புள்ளிவிவரங்கள் பெறுவதற்கு கடினமானவையாக இருக்கின்றன. இருப்பினும் சுருக்க விவரங்கள் பல்வேறு பத்திரிக்கைகளிலும் அவ்வப்போது காணக்கிடைக்கின்றன.

செயல்திறன் எவ்வாறு அபாயத்தின் அளவோடு சரிசெய்யப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி ஏராளமான மற்றும் முரண்பாடான ஆய்வுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. வழக்கமான குறிப்பான்கள் (ஷார்ப், டிரெனார், ஜென்ஸன்) லாபங்கள் ஒரு முறைப்படியான விநியோகத்தைப் பின்பற்றும்போது சிறந்த முறையில் செயல்படுகின்றன. இந்த முறையில், அபாயமானது ஸ்டேண்டர்டு டீவியேஷன் முறையில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. துரதிஷ்டவசமாக, ஹெட்ஜ் நிதி லாபங்கள் சாதாரணமாக விநியோகிக்கக்கூடியவையாக இருக்கின்றன என்பதோடு, ஹெட்ஜ் நிதி லாபத் தொடர்கள் தாமாகவே ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவையாக இருக்கின்றன. தொடர்விளைவாக, வழக்கமான செயல்திறன் அளவீடுகள், அவை ஹெட்ஜ் நிதிகளுக்கு பயன்படுத்தப்படும்போது கோட்பாட்டுரீதியான பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன என்பதோடு, அவற்றை கிடைக்கக்கூடிய லாபத் தொடரின் குறுகியகால இயல்பினால் குறிப்பிடப்பட்டதையும்விட குறைந்த அளவிற்கான நம்பகத்தன்மை உள்ளவையாக்குகின்றன.

சில புதிய செயல்திறன் அளவீடுகள் இந்தப் பிரச்சினையை சமாளிப்பதற்கான முயற்சியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன: கிரிகோரியோ அண்ட் கேயியின் மேம்படுத்தப்பட்ட ஷார்ப் விகிதம் (2003), கீட்டிங் அண்ட் ஷாத்விக்கின் ஒமேகா (2002), ஷர்மாவின் மாற்று முதலீடுகள் அபாய சரிசெய்தல் செயல்திறன் (2004), மற்றும் கப்லான் அண்ட் நோயல்ஸின் கப்பா (2004). இருப்பினும், மிகவும் உரிய முறையிலான முழு செயல்திறன் அளவீட்டில் ஒருமனதான ஏற்பு இல்லை என்பதுடன் வழக்கமான செயல்திறன் அளவீடுகளே இப்போதும் இந்தத் துறையில் பரவலாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நிர்வாகக் கட்டணங்கள்
திரும்ப எடுத்தல்/திரும்பப் பெறுதல் கட்டணங்கள்
செயல்திறன் மதிப்பீடு
அமைப்புக் குலைவு