நிலநடுக்கோட்டிற்கு 8 வடக்கிற்கும் 8 தெற்கிற்கும் இடைப்பட்ட பகுதியே வெப்ப மண்டலம் எனப்படுகிறது. வெப்பநிலை சீராக அமைந்திருப்பது வெப்பமண்டலத்தின் சிறப்புப் பண்பாகும். உயர் மற்றும் குறைந்த வெப்ப நிலைகளுக்குள்ள வேறுபாடு 1 முதல் 5
செல்சியஸ் அளவாகத்தான் இருக்கும். அதாவது கோடைகாலத்தின் அதிக வெப்ப அளவிற்கும், குளிர்காலத்தின் மிகக் குறைந்த வெப்பத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு 5 செல்சியஸுக்கு மிகாது. வெப்பமண்டலப் பகுதிகளிலேயே காடுகள், புல்வெளிகள் மற்றும் பல வகை தாவர இனங்களை காண நோிடுவதன் காரணம் மழை மாதங்களின் எண்ணிக்கையே ஆகும். அதிக மழை, அதிக வெப்பம், வளமான மட்குடன் கூடிய மண் முதலிய காரணங்களால் இங்கு தாவர வளம் மிகச் செழிப்புடன் காணப்படும். இதையே வெப்பமண்டல மழைக் காடுகள் என்பர். இதையே தாவரவள மண்டலத்தின் உச்சகட்டடம் என்று குறிப்பிடுவர். தற்சமயம் மனித குறுக்கீடு அற்ற வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளை நியூகினி, பசுபிக் கடல் தீவுகள், சுமத்ரா, மடகாஸ்கா், மேற்கு ஜாவா, போர்னியா, வட அமேசான் வடிகால் பகுதி, ஜான்சிபார் முதலிய இடங்களில் காணலாம். இந்தியாவைப் பொறுத்த வரையில் அஸ்ஸாம் மற்றும் வடக்குக் கர்நாடகா, குடகு, ஆணைமலைப் பகுதிகளில் வெப்பமண்டல மழைக் காடுகள் காணப்பட்டாலும் அவற்றை முழுமையான மழைக்காடுகள் என்று சொல்ல இயலாது. மேகங்கள் சூழ்ந்த மேகாலயாவில் உள்ள சிரபுஞ்சி ஒரு காலத்தில் உலகிலேயே அதிக மழை பெறும் பகுதியாகவும். செழிப்பான வெப்பமண்டலக் காடுகளைக் கொண்டதாகவும் கருதப்பட்டது. 

பூமியில் காலநிலை
தூந்திரவனம்
மிதவெப்ப மண்டலம்
வெப்ப மண்டலம்