இந்தியர்களால் சைமன் கமிஷனின் பரிந்துரைகள் ஏற்க மறுக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, 1928ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில் பம்பாயில் அனைத்துக் கட்சி கூட்டம் நடத்தப்பட்டது. இந்த மக்களிடத்தில் எதிர்ப்புணர்வை விதைப்பதற்கென்று நடத்தப்பட்டதாகும். இந்தக் கூட்டம் மோதிலால் நேருவின் கீழ் இந்திய அரசியல் சாசனத்தை எழுதுவதற்கான வரைவுக் கமிட்டியை நியமித்தது. இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் கல்கத்தா அமர்வில் 1929 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவிற்கு சுயராஜ்ஜிய தகுதி வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் அல்லது நாடுதழுவிய அளவில் கீழ்படிய மறுக்கும் இயக்கம் தொடங்கப்படும் என்றும் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டது. இருப்பினும் 1929 இல் அதிகரித்துவந்த அரசியல் அதிருப்தி மற்றும் பிரதேச இயக்கங்களின் வன்முறைகளுக்கிடையே பிரி்ட்டனிடமிருந்து முழு சுதந்திரத்திற்கு விடப்பட்ட அழைப்பு காங்கிரஸ் தலைமைக்குள்தான் அதற்கான வாய்ப்பிருப்பதாக கருதச்செய்தது. டிசம்ப் 1929 இல் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த லாகூர் கூட்டத்தில் ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலான இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து முழு சுதந்திரத்திற்கு அழைப்பு விடுத்த தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. தொழிலாளர் ஆணையம் நாடு முழுவதில் கீழ்படியாமை இயக்கத்தை தொடங்குவதற்கு அது அங்கீகாரமளித்தது. 1930 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 26 இல் "பூரண சுயராஜ்ஜியம்" (முழு சுதந்திரம்) தினமாக அனுசரிக்கப்பட வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. பரந்துவிரிந்த பரிணாம் கொண்ட பல இந்திய அரசியல் கட்சிகளும் இந்திய புரட்சியாளர்களும் இந்த நாளை கவுரவத்துடனும் பெருமையுடனும் அனுசரித்தனர்.

முக்கியத்துவம்
பூரண சுயராஜ்ஜியம்
சுதந்திரம், 1947 முதல் 1950
அமைப்புரீதியாக்கப்பட்ட இயக்கங்களின் எழுச்சி