இத்தாலியின் போர் கோட்பாடு ரீதியாக இக்கட்டான நிலையில் போய் முடிந்தது. பேபியஸ் கற்றுத்தந்த தொந்தரவு அளிக்கும் கோட்பாடுகள் தான் உதவும் என்பதை உணர்ந்த ரோமர்கள், ஹன்னிபாலை அளிக்க அதனை பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். இருந்தாலும், ஹன்னிபாலை கொரில்லா தாக்குதல்களால் மட்டும் தாக்கி நேரடியாகப் போர்க்க்களத்தில் சந்திக்காததால் பேபியஸை "தயக்கவாதி" ("தாமதவாதி") என்று பட்டப் பெயரிட்டு அழைத்தனர்.
ரோமர்கள் ஹன்னிபாலை ஒரு மாபெரும் படையின் மூலம் அடிப்பதற்குப் பதில், பல சிறு படைகளாலான அவனது படையை பலமிழக்கச் செய்ய முயன்றனர். அதனால் அவனையும் கஷ்டப்படுத்தி, அவனது படைகளுக்கும் இடையூறு விளைவிக்கலாம் என்று எண்ணினார்கள். அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்கு ஈரமில்லாமல் உதிர்ந்த நிலக் கொள்கை ஒன்றினை தாக்குப் பிடிக்க வேண்டும் என்கிற நிர்ப்பந்தத்துக்குள் ஹன்னிபால் தள்ளப்பட்டான். அதனால் தெற்கு இத்தாலி முழுவதும் காலங்கடத்திய மற்றும் பலனற்ற செயல்பாடுகளால் சிரமப்பட்டான். அவனது உடனடி நோக்கங்கள் சிறு செயல்பாடுகளாக குறைக்கப்பட்டன. அவை கேம்பேனியாவின் நகரங்களைச் சுற்றியே இயங்கின.

அவனது துணை ராணுவத் தளபதிகளால் கட்டுப்படுத்த முடியாத அவனது படைகளால் நிலைத்து நிற்க முடியவில்லை, அவனது நாட்டு அரசாங்கத்தாலோ அல்லது அவனது புதிய கூட்டாளியான மேசிடோனின் பிலிப் V அரசனோ அவனது இழப்புகளுக்கு உதவி செய்ய முன்வரவில்லை. தெற்கு இத்தாலியில் அவனது நிலை ம்கவும் மோசமாக மாறிக் கொண்டிருந்தது. ரோமை கைப்பற்ற வேண்டும் என்கிற அவனது விருப்பத்துக்கான வாய்ப்பும் தொலை தூரம் போய்விட்டது. இருந்தாலும் சில முக்கியப் போர்களை ஹன்னிபால் வென்று கொண்டுதான் இருந்தான்: கிமு 212இல் இரண்டு ரோமப் படைகளை ஒட்டுமொத்தமாக அழித்தது. (மார்கஸ் கிளாடியஸ் மார்செல்லஸ் உட்பட இரண்டு தளபதிகளை கிமு208 போரில் கொன்றது போன்றவை நடந்தேறின. ஆனால் அவனது கூட்டாளிகளிடமிருந்து மேற்படி ஆதரவோ அல்லது கார்தேஜில் இருந்து படைத்தளவாடங்களோ கிடைக்காத நிலையில் ஹன்னிபாலால் மேற்கொண்டு எந்த வெற்றிகளையும் பெற முடியவில்லை. அவனது இத்தாலிய கூட்டாளிகளால் போதுமான அளவு ஆதரவளிக்கப்படாததாலும், அவனது அரசாங்கத்தாலும் புறக்க்கணிக்கப்பட்டதாலும் (பொறாமையாலோ அல்லது கார்தேஜ் அதிகமாக பரவிவிட்டதாலோ), ரோமின் வளங்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாததாலும், ஹன்னிபால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தோற்க ஆரம்பித்தான். எப்போதெல்லாம் ரோமர்களை சண்டைக்கு கொண்டு வரமுடியுமோ அப்போதெல்லாம் தொடர்ந்து அவர்களைத் தோற்கடித்தான். ஆனால் அது ஒரு நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும் சாமர்த்தியமான விளைவை ஏற்படுத்தாதவரை ஒரு பெரும் வெற்றியை ஏற்படுத்த முடியாமல் போனது.

ஆளும் கூட்டத்தில் கார்தேஜினிய அரசியம் கலந்திருந்தது. கார்தேஜினிய செனட் என்று ஒன்று இருந்த போது கார்தேஜின் நிஜ சக்தி "30 அறிஞர்களின் கவுன்சில்" என்பவர்களிடம் இருந்தது. நீதிபதிகள் குழு என்பது "ஹன்ட்ரட் அன்ட் ஃபோர் என்கிற ஆளும் மக்களின் குடும்பத்தாருடையதாக இருந்தது. இந்த இரு குழுக்களும் கார்தேஜின் வளமான வணிக் குடும்பங்களுடையதாக மாறிவிட்டது. கார்தேஜில் இயங்கிய இரு அரசியல் குழுக்கள்: போர் கட்சி, "பார்கிட்கள்" (ஹன்னிபாலின் குடும்பத்தின் பெயர்) என்றும் அழைக்கப்படும், மற்றொன்று மகா ஹன்னோ II ஆல் தலைமை வகிக்கப்பட்ட அமைதிக் கட்சி. கேன்னே போரைத் தொடர்ந்து தளவாடங்கள் கேட்டு வந்த ஹன்னிபாலை புறக்கணித்த வண்ணமே ஹன்னோ இருந்து வந்தான்.

கார்தேஜினிய ஆளும் வர்க்கத்தின் முழு ஆதரவு இல்லாமலே ஹன்னிபால் போரைத் தொடங்கினான். சாகுண்டத்துடன் அவன் ஏற்படுத்திய தாக்குதல் ரோமுடன் போர் செய்ய ஒரு வாய்ப்பு அல்லது ஐபீரியாவில் மரியாதைக்கு பாதிப்பு என்று ஏற்படுத்திவிட்டதாக ஆளும் வர்க்கம் எண்ணியது. கார்தேஜின் போர் உத்திகளை ஆளும் வர்க்கமே கட்டுப்ப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. ஐபீரியா அல்லது வடக்கு ஆப்பிரிக்காவில் இருந்து படைகள் தேவை என்று ஹன்னிபால் தொடர்ந்து கேட்டான். போரில் தொலைந்த ஹன்னிபாலின் படைகளுக்குப் பதில் இத்தாலி அல்லது காவுலில் இருது வரவழைக்கப்பட்ட குறைவான பயிற்சி பெற்ற மற்றும் கடற்படையில் பணியாற்றியவர்கள் போன்றவர்களால் மாற்றி வழங்கப்பட்டது. கார்தேஜினிய ஆளும் வர்க்கத்தின் வணிக ரீதியான ஆசைகள் ஐபிரியாவின் படைத்தளவாடங்களையே கட்டுப்படுத்தியது. போர் முடியும் வரை ஹன்னிபாலை கண்டுகொள்ளவில்லை.

பிற்கால வாழ்க்கை
மரபுப் பேறு
கார்தேஜின் அமைதிக்காலம் (கிமு 200 -196)
இக்கட்டானநிலை