சர்ச்சை ஏற்பட்ட போதிலும், ரோமானியப் புரோகிதர்கள் நறுமணம் ஏற்படுத்துவதற்காக, சாதிக்காயை எரித்திருக்கலாம் என சில ஆதாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. வரலாற்றின் மத்திய கால சமையலில், இது சிறந்த மதிப்பீடு மற்றும் விலையுயர்ந்த நறுமணமூட்டியாக அறியப்பட்டது, மேலும் நறுமணச் சுவையூட்டும் பொருளாக, மருந்துகள், பதனப்படுத்தும் வினையூக்கி போன்ற பல வகைப் பயன்பாடுகளினால் அந்தச் சமயத்தில் ஐரோப்பிய சந்தைகளில் மிகப்பெரிய மதிப்பீட்டைப் பெற்றது. புகழ்பெற்ற துறவி தியோடர் தி ஸ்டூடைட் (சிஎ. 758 – சிஎ. 826), சாப்பிடுவதற்கு தேவைப்பட்ட சமயத்தில், சாதிக்காயை பட்டாணிக் கடலை உணவின் மீது தூவுவதற்கு தனது துறவிகளுக்கு அனுமதி தந்தார். ராணி எலிசபெத்தின் காலத்தில், சாதிக்காயால் பிளேக் நோயைத் தவிர்க்க முடியும் என்று நம்பப்பட்டதால், சாதிக்காய் மிகவும் புகழ் பெற்று விளங்கியது. 

உலகிலேயே சிறிய பான்டா தீவுகள் மட்டுமே சாதிக்காய் மற்றும் சாதிக்காயின் மேல்தோடு ஆகியவற்றை பிறப்பிடமாகக் கொண்டிருந்தது. மத்திய காலத்தின் போது, சாதிக்காய் அரபு நாட்டு மக்களால் வியாபாரம் செய்யப்பட்டதுடன், வேனிஸ் நாட்டு மக்களுக்கு மிக அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டது, ஆனால் இலாபகரமான இந்தியப் பெருங்கடல் சார்ந்த வணிகத்தில் அவைகளின் பிறப்பிடத்தை வணிகர்கள் ரகசியமாக வைத்திருந்தனர், மேலும் ஐரோப்பியர்கள் யாரும் அவைகளின் பிறப்பிடத்தை ஊகிக்க முடியவில்லை.

1511ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதத்தில், ஆசிய சந்தையின் சரிவின் போது, போர்ச்சுகல் நாட்டு அரசரின் சார்பில், அஃபோன்ஸோ டி அல்புக்குவர்கியூ என்பவர் மலாக்காவை வெற்றி கொண்டார். அந்த ஆண்டின் நவம்பரில், மலாக்காவை பலப்படுத்தியதுடன், பான்டாவின் இருப்பிடத்தை அறிந்து கொண்ட பிறகு, அவைகளைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான நோக்கத்திற்காக அல்புக்குவர்கியூ தனது உற்ற நண்பர் அன்டோனியோ டி அப்ரியூவின் தலைமையில் மூன்று கப்பல்களை அனுப்பி வைத்தார். மலேசிய விமானிகள், புதுப் படைவீரர்களுடனோ அல்லது வலுக்கட்டாயத்தினாலோ படையில் சேர்க்கப்பட்டதுடன், அவர்கள் ஜாவாவின் மூலம் வழி நடத்தப்பட்டனர், மேலும் 1512 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பாக, லெஸ்ஸர் சன்டேஸ் மற்றும் ஆம்பன் ஆகியோர் பான்டாவிற்கு வந்து சேர்ந்தனர். முதல் ஐரோப்பியர் பான்டாவை அடைந்ததுடன், குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் பான்டாவில் தங்கியிருந்ததுடன், பான்டாவின் சாதிக்காய் மற்றும் சாதிக்காயின் மேல்தோடு, அத்துடன் பான்டாவின் பண்ட வணிக சாலையில் தழைத்தோங்கிய கிராம்பு ஆகியவற்றை வாங்கி அவர்கள் தங்கள் கப்பல்களில் நிரப்பினர். "சுமா ஓரியன்டலில்" முதலில் எழுதப் பெற்ற பான்டாவின் மதிப்பீடானது, போர்ச்சுகீசிய மருந்து தயாரிப்பாளரான டாம் பையர்ஸ் ஆல் 1512 முதல் 1515 வரையிலான மலாக்காவை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப் பெற்ற புத்தகமாகும். ஆனால் அவர்களுக்கு இந்த வணிகத்தை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது சாத்தியமாக இல்லை என்பதுடன், டெர்னேட் அதிகார அமைப்பு பாண்டா தீவுகளின் சாதிக்காய் விளையும் மையத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டை விதிப்பதால் அவர்கள் நிலக்கிழார்களாக இருப்பதைக் காட்டிலும் பெருமளவிற்கு பங்கேற்பாளர்களாக மட்டுமே இருக்க முடிந்தது. ஆகவே, போர்ச்சுகீசியர்கள் அந்தத் தீவுகளில் தங்கள் கால் தடத்தைப் பதிக்கத் தவறிவிட்டனர்.

17 வது நூற்றாண்டில் சாதிக்காய் வணிகம் பின்னர் வந்த டச்சுக்காரர்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டது. சாதிக்காயின் ஆதாரத்தை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு, விரைந்தோடும் தீவைக் கட்டுப்படுத்தி ஆதாயம் பெறுவதற்கு நீண்ட காலப் போராட்டத்தில் பிரிட்டன் மற்றும் டச்சுக்காரர்கள் இருவரும் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள். இரண்டாம் ஆங்கிலேய-டச்சுப் போரின் முடிவில், வட அமெரிக்காவில் ஆங்கிலேயர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நியூ ஆம்ஸ்டெர்டாம் (நியூயார்க்) இல் பரிவர்த்தனையை நடத்தும் கட்டுப்பாட்டிற்கான ஆதாயத்தை டச்சுக்காரர்கள் பெற்றனர்.

ராணுவ முகாம் விரிவுபடுத்தப்பட்ட பிறகு, 1621ஆம் ஆண்டில் தீவுகளைச் சார்ந்த பெரும்பாலான டச்சுக்காரர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டது அல்லது நாடு கடத்தப்பட்டது முடிவு பெற்றதும், டச்சுக்காரர்கள் பான்டா தீவுகளுக்கு மேலான கட்டுப்பாட்டை நிலைநிறுத்துவதில் வெற்றி கண்டனர். அதன் பிறகு, பான்டா தீவுகள் பண்ணை நிலங்களாக மாற்றப்பட்டதுடன், சாதிக்காய் மரங்களின் தாவரங்களை வேறோர் இடத்திற்கு வேருடன் களைவதற்கு டச்சுக்காரர்கள் ஆண்டுதோறும் திட்டமிட்ட பயணத்தை உள்நாட்டு போர்-கப்பல்களால் நிறைவேற்றினர்.

நெப்போலியனுடனான சண்டையின் போது, டச்சுக்காரர்களின் இடைப்பட்ட ஆட்சிக் காலத்தின் முடிவில், ஆங்கிலேயர்கள் பான்டா தீவுகளை டச்சுக்காரர்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து தற்காலிகமாக மீட்டெடுத்ததுடன், தங்களின் குடியேற்றங்களை எங்கும் உறுதியாக்குவதற்கு, குறிப்பாக சன்சிபார் மற்றும் கிரீனடா ஆகிய இடங்களில் சாதிக்காய் மரங்களை நிறுவினர். இன்று, கிரீனடாவின் தேசியக் கொடியில் அழகாக வெட்டிப் பிரிக்கப்பட்ட சாதிக்காய் பழங்கள் காணப்படுகிறது.

சில நேர்மையற்ற கனக்டிகட் வியாபாரிகள் “சாதிக்காயை” மரக்கட்டையிலிருந்து வெட்டியெடுத்ததுடன், “மரக்கட்டையிலான சாதிக்காயை” உருவாக்கினர் (அந்தப் பெயர் எந்த ஒரு மோசடியைக் குறிப்பிடும் வார்த்தையிலிருந்து வந்தது) என்ற கட்டுக்கதையிலிருந்து கனக்டிகட் என்ற அதன் செல்லப் பெயரைப் (“நட்மெக் ஸ்டேட்”, “நட்மெக்கர்”) பெற்றது.

அத்தியாவசிய எண்ணெய்கள்
வரலாறு
சாதிக்காய் வெண்ணெய்
சமையலில் பயன்பாடுகள்