முகலாய பேரரசர் ஷாஜகான், தாஜ் மஹால் கட்டிடத்திற்குப் பிரசித்தி பெற்றவர், அவர் அந்தக் கல்லை தனது மயில் மகுடத்தில் ஆபரணமாக வைத்திருந்தார். அவரது மகன் ஔரங்கசீப் தனது நோய்வாய்ப்பட்ட தந்தையை ஆக்ரா கோட்டையின் அருகே சிறைப்படுத்தியிருந்தார். அவர் அந்த கோஹினூர் வைரத்தை ஜன்னல் அருகே வைத்திருந்தார், எனவே ஷாஜகான் தாஜ் மஹாலை அந்த வைரத்தின் பிரதிபலிப்பால் மட்டுமே பார்க்க முடிவதாக இருந்தது என்று புராணம் கூறுகின்றது. பின்னர் அதை ஔரங்கசீப் தனது தலைநகர் லாகூர் கொண்டு சென்று, அதை தனது சொந்த பாத்ஷாஹி மசூதியில் வைத்தார். அது 1739 ஆம் ஆண்டில் நடேர் ஷாவின் படையெடுப்பு வரையில் அங்கேயே இருந்தது, மேலும் அது ஆக்ரா மற்றும் டெல்லியை உலுக்கியது. 1739 ஆம் ஆண்டில் அவர் மயில் மகுடத்துடன் கோஹினூர் வைரத்தை பெர்சியாவிற்குக் கொண்டு சென்றார். நடேர் ஷாz திடீரென "கோஹினூர்!" என உரக்கக்கூறியது குற்றம்சாட்டும் வகையில் இருந்தது, அப்போது அவர் இறுதியாக பிரபல வைரக்கல்லை பெற்றார், மேலும் இதுவே அந்த வைரமானது தற்போதைய பெயரை எவ்வாறு அடைந்தது என்பதைக் குறிக்கின்றது. 1739 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் இந்தப் பெயருக்கான எந்தவிதக் குறிப்பும் இல்லை.

புராணத்தில் அளித்துள்ளபடி, கோஹினூர் வைரத்தின் மதிப்பீட்டை நடேர் ஷாவின் கூட்டாளிகளில் ஒருவர் கூறியது, "ஒரு வலிமையான மனிதன் ஐந்து வைரக்கற்களை எடுத்துக் கொண்டு, ஒன்றை வடக்கு, ஒன்றை தெற்கு, ஒன்றை கிழக்கு மற்றும் ஒன்றை மேற்கு நோக்கி வீசி, பின்னர் கடைசி ஒன்றை விண்ணை நோக்கி நேராக வீசினார் எனில், அவற்றுக்கு இடையேயான இடங்கள் தங்கம் மற்றும் மாணிக்கக் கற்களால் நிரப்படும், இதற்கு ஒப்பானதே கோஹினூர் வைரம் ஆகும்."

1747 ஆம் ஆண்டில் நடேர் ஷாவின் படுகொலைக்குப் பின்னர், அந்தக் கல்லானது ஆப்கானிஸ்தானின் அஹ்மத் ஷா அப்தாலியின் கைகளுக்கு வந்தது. 1830 ஆம் ஆண்டில், ஆப்கானிஸ்தானின் பதவியிறக்கப்பட்ட ஆட்சியாளர் ஷா ஷூஜா, கோஹினூர் வைரத்துடன் தப்பியோடினார். பின்னர் அவர் லாஹூர் வந்தடைந்து பஞ்சாப்பின் சீக்கிய மஹாராஜா (அரசன்) ரஞ்ஜித் சிங்கிடம் அதை அளித்தார்; அதற்குப் பதிலாக மகாராஜா ரஞ்ஜித் சிங் ஆப்கானை மீண்டும் வென்று ஷா ஷூஜாவை மீண்டும் அரியணை ஏற்றினார்.

கோஹினூரின் சாபம்
கோஹினூர் உரிமைகளின் அரசியல்
இந்தியாவிலிருந்து கடந்து வந்த பாதை
பேரரசர்களின் கற்கள்