வாணிக வழிகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் மசாலா-உற்பத்தி செய்யும் பிரதேசங்களை முக்கிய காரணமாகக் கொண்டும் 1499 ஆம் ஆண்டு போர்த்துகீஸ் மாலுமி வாஸ்கோடாகாமா இந்தியாவிற்கு கடல்வழியாக வந்தார். மசாலாப் பொருள்களுக்கு அதிக விலையைக் கோரும் வெனிஸுக்கு பணம் செலுத்துவதில் ஸ்பெயின் மற்றும் போர்ச்சுகல் மகிழ்ச்சியடையவில்லை. அச்சமயத்தில் கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் புதிய உலகத்தில் இருந்து திரும்பி அங்கு பல புதிய மசாலாப் பொருள்கள் இருப்பதை முதலீட்டாளர்களுக்கு விளக்கினார்.

இந்தியாவுக்குச் செல்லும் கடல்வழிகளை போர்த்துகீஸின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதற்கு அஃபோன்சோ டி அல்புகுவர்க் (1453–1515) இடமளித்தார். 1506 ஆம் ஆண்டில் செங்கடலின் முகப்பான சொகொட்ரா தீவையும் 1507 ஆம் ஆண்டு பெர்சியன் வளைகுடாவில் ஆர்மஸையும் அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். இண்டிகளை ஆளுபவர்களாக அவர்கள் ஆன பிறகு 1510 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் உள்ள கோவாவை அவர்கள் எடுத்துக் கொண்டனர். மேலும் 1511 ஆம் ஆண்டும் மலாய் பெனிசுலாவின் மலாக்காவை எடுத்துக் கொண்டனர். போர்த்துகீஸால் அப்போது நேரடியாக சியாம், சீனா மற்றும் மொலுக்காஸ் போன்ற பகுதிகளில் நேரடியாக வாணிகம் செய்ய முடிந்தது. போர்த்துகீஸின் கடல் வழிகளை பட்டுப் பாதை முழுமையாக்கியது. மேலும் லிஸ்போன் வழியாக கிழக்கில் இருந்து ஐரோப்பாவிற்கு பல மசாலாப் பொருள்கள் உள்ளிட்ட செல்வங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன.

ஆல்ஸ்பைஸ், பெல் மற்றும் கார மிளகுகள், வென்னிலா மற்றும் சாக்லேட் உள்ளிட்ட புதிய மசாலாப் பொருள்கள் உருவாகின. இந்த முன்னேற்றமானது மசாலாப் பொருள் வாணிகத்தை வளர்த்தது. இந்த புதிய நறுமணப் பொருள்களுடன் அமெரிக்கா தாமதமாக வாணிகத்தில் இணைந்து கொண்டாலும் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் இதில் அதிக இலாபத்தை ஈட்டியது.

கரீபியனில், கிரெனடாவில் குடியேறியவர்கள் மூலமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சாதிக்காய் உள்ளிட்ட பல மசாலாப் பொருள்களை வளர்ப்பதிலும் ஏற்றுமதி செய்வதிலும் கிரெனடா தீவானது நன்கு அறியப்பட்டது

நவீன காலத்தின் முற்பகுதி
மசாலாப் பொருள் அடுக்குச்சட்டம்
தர நிர்ணயம்
ஆரம்பகால வரலாறு