ஆந்திராவின் நாடோடிக் கதை மேலும் விவரிப்பது, ஒருமுறை கர்ணன் அவரது தேரில் தனது அங்க தேசத்தில் சுற்றுகையில், ஒரு குழந்தை தனது பானையிலிருந்து நெய் வடிவதைப் பார்த்து அழுவதைக் கண்டார். அவர் அந்தச் சிறுமி அழுவதற்கான காரணம் கேட்கையில், அவள் தனது கவனமின்மையின் மீது தனது சித்தி கோபமுறுவாள் என்பதால் பயந்து அழுவதாக கூறினாள். கர்ணனும் போதிய பெருந்தன்மையுடன் அவளிடம் தான் புதிய நெய்யை அளிப்பதாகக் கூறினார். ஆனால், அந்தக் குழந்தை மண்ணில் கலந்த அதே நெய்தான் வேண்டும் என்றும் புதிய நெய்யை அளிப்பதை மறுப்பதாகவும் கூறியது. கர்ணன் அந்த சிறுமியின் மீது பரிவுற்று, மண்ணுடன் கலந்த நெய்யை தனது உள்ளங்கையில் எடுத்து பிழிந்து நெய்யைப் பிரித்து பானையில் திருப்பி ஊற்றினார். இந்தச் செயலின் போது, கர்ணன் வலியால் துடிக்கும் பெண்ணின் குரலைக் கேட்டார். அவர் தனது உள்ளங்கையைத் திறந்த போது, அந்தக் குரல் பூமிதேவியின் குரல் என்பதை உணர்ந்தார். கோபம் மிகுந்த பூமாதேவி, கர்ணனை ஒரு சிறிய குழந்தைக்காக பூமித் தாய்க்கு மிகப்பெரிய வலியை அளித்ததற்காக தண்டித்தாள். எனவே, பூமாதேவி அவருக்கு, அவரது வாழ்வில் மிகவும் முக்கியமான் போரில், அதே வழியில் அவர் தனது தேரின் சக்கரத்தில் சிக்கி மண்ணின் உள்ளங்கையில் வைத்து அவரது எதிரிகளுக்கு அவரை பலவீனமானவராக மாற்றுவேன் என்று சாபமிட்டார்.

ஆகவே, கர்ணன் மூன்று வேறுபட்ட மற்றும் தனித்தனி சூழ்நிலைகளில் சாபத்தைப் பெற்றுள்ளார். எதிர்பாராத விதமாக, இந்த சாபங்கள் அனைத்தும் குருச்சேத்திரப் போரில் முக்கியமான கட்டத்தில் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது, பின்னர் அவை அவரை ஆயுதமற்றவராக, தேரற்றவராக மற்றும் உதவியற்றவராகவும் மாற்றியது.

பூமாதேவியின் சாபம்
கர்ணனின் இறப்பிற்குப் பின்னர்
பதினேழாம் நாள்
பிராமணரின் சாபம்