தனிப்பட்ட, குடும்ப, சமூக, கூட்டாண்மை மற்றும் அரசாங்க நிலையில் கடன் ஒரு கருவி மற்றும் நிறுவனமாக சித்தரிக்கப்படுவதற்கு எதிராகச் சிலர் வாதிடுகின்றனர். இன்றும் கூட இஸ்லாம் வட்டியுடன் கடன் கொடுத்தலை தடைசெய்கிறது, கத்தோலிக்கத் திருச்சபை 1822 ஆம் ஆண்டு முதல் இதை அனுமதித்தது மேலும் தோராஹ் இவ்வாறு விளக்குகிறது, எல்லா கடன்களும் ஒவ்வொரு ஏழாம் ஆண்டில் மற்றும் 50 ஆம் ஆண்டில் அழிக்கப்படவேண்டும் (புக் ஆஃப் லெவிடிகஸ் இல் விவரித்துள்ளது போல் ஐம்பதாவது ஆண்டு நிறைவில்).

கடன், வட்டியில் வளரும் வேகத்தை விட விரைவாக திரும்பச் செலுத்தப்படவில்லையென்றால் காலப்போக்கில் கடன் அதிகரித்துவிடும். இந்த விளைவு கந்துவட்டி என குறிப்பிடப்படலாம், இதர சூழ்நிலைகளில் "கந்துவட்டி" அதிகமான வட்டி விகிதத்தை மட்டுமே குறிக்கிறது, இது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இடர்ப்பாட்டின் போதிய இலாபத்தை விட கூடுதலாகும்.

பன்னாட்டு சட்டக் கோட்பாடுகளில், வெறுக்கத்தக்க கடன் என்பது நாட்டின் நலனுக்குப் பலனளிக்காத நோக்கங்களுக்காக ஆட்சி நிர்வாகத்தால் ஏற்படுத்தப்படும் கடன். இவ்வாறு அத்தகைய கடன்கள் அந்த ஆட்சி அதிகாரத்தின் தனிப்பட்ட கடன்கள் என்றும் அது அந்த நாட்டின் கடன்கள் அல்ல என்றும் இந்தக் கோட்பாட்டால் கருதப்படுகிறது.

உயர்ந்த வட்டி விகிதங்கள் இருக்கும் ஒரு பொருளாதாரத்தில், வட்டியில்லா பங்குகளின் மூதலீட்டின் அதிக நெகிழும்தன்மையுடயை பங்கு வீதத்தைவிட வர்த்தகத்துக்குக் கடன் அதிக விலையுடையதாக இருக்கும். போராடிக்கொண்டிருக்கும் வர்த்தகத்திற்கு வட்டியில்லா கடன் பத்திர மூதலீடு மூலம் நிதியளிப்பது சுலபமாக இருக்கலாம், ஏனெனில் சிக்கல் ஏற்படும் காலத்தில் வட்டியைக் கட்டாமல் தவிர்ப்பது சாத்தியப்படலாம்.

நிதி ஆதாரம்
இடர்ப்பாடற்ற வட்டி விகிதம்
கடன்களுக்கு எதிரான விவாதங்கள்
அளவுகளும் புழங்கல்களும்