2005 ஆம் ஆண்டு, MIT எழுத்து இயக்குநர் லெஸ் பெரில்மேன் வெளியிடப்பட்ட கட்டுரைகளிலிருந்து புதிய SAT இல் கட்டுரைகளின் நீளம் மற்றும் கட்டுரையின் மதிப்பெண் ஆகியவற்றுக்கு எதிரான வரைபடத்தை அமைத்து, அவற்றுக்கிடையே அதிக உடன் தொடர்பு இருப்பதைக் கண்டறிந்தார். 50 க்கும் மேற்பட்ட வரிசைப்படுத்தப்பட்ட கட்டுரைகளை ஆராய்ந்த பின்னர், நீளமான கட்டுரைகள் தொடர்ச்சியாக அதிக மதிப்பெண்களை உருவாக்குகின்றன என்பதைக் கண்டறிந்தார். உண்மையில், ஒரு கட்டுரையைப் படிக்காமலே நீளத்தை அளவிடுவதன் மூலமே, ஒரு கட்டுரைக்கு அளிக்கப்பட்ட மதிப்பெண் வழங்கப்படும் நேரத்தின் 90% இல் சரியாகக் கண்டறிய முடிகிறது எனவும் விவாதிக்கின்றார். மேலும் அவர் இந்த மாதிரியான கட்டுரைகள் பல முழுமையாக மெய்நிகழ்வுப் பிழைகளைக் கொண்டுள்ளதையும் கண்டறிந்தார், இருப்பினும் காலேஜ் போர்டானது உண்மையின் துல்லியத்திற்கான அளவீட்டைக் கோரவில்லை.

பெரில்மேன், ஆங்கில ஆசிரியர்களின் நேஷனல் கவுன்சிலுடன் இணைந்து, தேர்வின் 25-நிமிட எழுதுதல் பிரிவானது வகுப்பறையில் தரநிலையான எழுதுதல் கற்பித்தலைப் பாதிக்கின்றது என்றும் விமர்சித்தார். அவர்கள் எழுதலுக்கான ஆசிரியர்கள் SAT தேர்விற்கு தங்களது மாணவர்களுக்கு பயிற்சியளிக்கையில் மறுஆய்வு, ஆழம், துல்லியம் ஆகியவற்றில் கவனம் கொள்வதில்லை, ஆனால் அதற்குப் பதிலாக நீளம், வழங்குமுறை மற்றும் வெறும் சொற்கள் நிரப்புவதையே பயிற்றுவிக்கின்றனர் என்று கூறுகின்றனர். "நீங்கள் மாணவர்களை தவறான எழுத்தாளர்களாக்கப் பயிற்சியளிக்கும் ஆசிரியர்களைப் பெறுகின்றீர்கள்," என்று பெரில்மேன் முடிவாகக் கூறினார்.

MIT ஆய்வு
விமர்சனம்
1928 மற்றும் 1929 ஆம் ஆண்டுகளின் தேர்வுகள்
2002 ஆம் ஆண்டு மாற்றங்கள் - மதிப்பெண் விருப்பத்தேர்வு