இயற்கையில் மிகவும் முக்கியமான இணைவு செயல்பாடு என்பது நட்சத்திரங்களுக்கு ஆற்றல் கொடுக்கக்கூடியதே ஆகும். இதன் நிகர விளைவு என்பது இரண்டு பாசிட்ரோன்கள், இரண்டுநியூட்ரினோக்களின் வெளியீடு (நியூட்ரான்களுக்குள் இரண்டு புரோட்டான்களை மாறுபடுத்துகிறது) மற்றும் ஆற்றலின் வெளியீடுடன் ஆல்ஃபா துகளினுள் நான்கு புரோட்டான்களின் இணைவு ஆகும். ஆனால் நட்சத்திரத்தின் நிறையைப் பொருத்து பல்வேறு தனிப்பட்ட வினைகளும் இதில் ஏற்படுகின்றன. சூரியனின் அளவுடைய அல்லது அதற்கு சிறிய அளவுடைய நட்சத்திரங்களில் புரோட்டான்-புரோட்டன் தொடர் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. வலிமையான நட்சத்திரங்களில் CNO சுழற்சியானது மிகவும் முக்கிய ஒன்றாக உள்ளது. இரண்டு வகையான செயல்பாடுகளின் வகைகளும் நட்சத்திரங்கள் சார்ந்த கருத்தொகுப்புகளின் பகுதியாக புதிய மூலகங்களின் உருவாக்கத்திற்கு பொறுப்புடையவைகளாக விளங்குகின்றன.

நட்சத்திர அடுக்குகளின் வெப்பநிலைகள் மற்றும் அடர்த்திகளில் இணைவு வினைகளின் விகிதங்கள் கேடான வழியில் மெதுவாக உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக சூரியன் சார்ந்த அடுக்கு வெப்பநிலை ("T" ≈ 15 MK) மற்றும் அடர்த்தியில் (160 g/cm³) ஆற்றலின் வெளிப்பாட்டு விகிதம் 276 μW/cm³ மட்டுமே உள்ளது—இது மனித உடல் உற்பத்தி செய்யும் வெப்பநிலையின் கொள்ளளவில் கால்மடங்கே ஆகும். ஆகையால் அணுக்கரு இணைவு சக்தி உற்பத்தி ஆய்வகத்தில் நட்சத்திர அடுக்கு நிலைகளின் மறு உற்பத்தி நடைமுறைக்கு முழுவதும் உகந்ததாக இருப்பதில்லை. ஏனெனில் அணுக்கரு எதிர்விளைவு விகிதங்கள் வெப்பநிலையை வலிமையாக சார்ந்துள்ளன (exp(−"E" /"kT" )). 10–100 முறைகள் அதிகமான வெப்பநிலைகளில் (நட்சத்திரங்களின் உள்ளமைப்புகளுக்கு ஒத்த வெப்பநிலை) புவிக்குரிய இணைவு அணு உலைகளில் ஆற்றலை உற்பத்தி செய்வதற்குத் தேவையான சாதகமான விகிதங்களைப் பெறுவதற்கு "T" ≈ 0.1–1.0 GK தேவைப்படுகிறது.

அரைநடுநிலையில் பிரேமுசுத்திராலுன் இழப்புகள் மற்றும் சமவியல்புடைய பிளாஸ்மாக்கள்
ஈர்ப்புக்குரிய வரையறை
காந்தம் சார்ந்த வரையறை
வானியற்பியல் தொடர்பான வினைத் தொடர்கள்