இந்த 88 வயதிலும், என் கரம் சேரும் புத்தகங்களில் ‘அவள் விகட’னும் இருக்கும். விரும்பிப் படிப்பேன் என்று என்னைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் எல்லோருக்குமே தெரியும். மறக்க முடியாத ஒரு விஷயம் இங்கே நினைவுக்கு வருகிறது. மதுரையில் இருக்கும் ஒரு பெண். அவளின் நலன் கருதி பெயரை தவிர்க்கிறேன். கணவரின் தொடர் கொடுமைகளுக்கும், இன்னல்களுக்கும் ஆளாகி இருந்தவள். ஒருவித புதுத்தெம்பு வந்து விழ, தன் கணவரால் தனக்கு நேர்ந்த இடையூறுகளை எல்லாம் சேர்த்து, புனைப்பெயரை வைத்துக்கொண்டு, அவ்வப்போது அவள் விகடனில் எழுதி வருவாள். அப்போது எல்லாம் அதை படித்துவிட்டு என் கருத்தையும் கேட்பாள். நானும், அதை விமர்சிப்பேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தன்னை மெருகேற்றிக் கொண்டு... தனித்துவமாக செயல்பட தொடங்கியவள், இன்று ஒரு வங்கியில் மேலாளராக பணியாற்றுகிறாள். அந்த ‘தன்முயற்சி’ இப்போதும் எனக்கு ஆச்சர்யத்தைத் தரும்.
பதினைந்தாயிரம் பேர் கொண்ட ஒரு பட்டாளத்தையே கட்டுக்கோப்பாக நகர்த்திய அனுபவம் எனக்கு உண்டு. என்னைச் சுற்றி இருக்கும் பெண்களிடம்... சொல்வேன், ‘வீ ஆர் நாட் ஆன் எம்ப்டி பாக்ஸ்!(We are not an empty box) என்று. அதில் ஒரு சிறு ஒளி ஏற்றி வைத்தால் போதும். அந்த ஒளியை அவள் விகடனும், தன் பங்குக்கு இங்கே பெண்கள் மத்தியில் நிறையவே ஏற்றி வைக்கிறது!’’

இந்துமதி எழுத்தாளர்
செல்நெட்
'பத்மஸ்ரீ’ கிருஷ்ணம்மாள் ஜெகநாதன்,தலைவி, உழவனின் நில உரிமை இயக்கம் (LAFTI)
சமூக அக்கறை