1970களில் சோவியத் ஒன்றியம் தேக்க காலத்தை எட்டியது. நவீன பொருளியலின் சிக்கலானத் தேவைகளும் நெகிழ்வற்ற நிர்வாகமும் நடுவண் திட்டமிடுவோர்களை குழப்பியது. மாஸ்கோவிலிருந்த திட்டமிடுவோர் எதிர்கொள்ள வேண்டிய தீர்வுகள் அவர்களுக்கு மீறியதாக இருந்தன. அதிகாரிகள் சார்ந்த நிர்வாகத்தின் செயல்முறைகள் ஊழியர் அன்வயப்படுத்தல், புத்தாக்கம், நுகர்வோர், வழங்குவோர் தொடர்பான தளையற்ற தொடர்பாடலையும் நிறுவனங்களுக்குத் தேவையான நெகிழ்வான எதிர்வினைகளையும் உடனுக்குடன் எடுக்க விடாது தடுத்தது. 1975 முதல் 1985 வரை ஊழலும் இலக்குகளை எட்டியதாக தரவுகளை சாதகமாக மாற்றுதலும் அதிகார இனத்தின் பொது பழக்கமாயிற்று. 1986 முதல் மிக்கைல் கொர்பச்சோவ் பொருளியல் பிரச்சினைகளுக்கானத் தீர்வாக சந்தை சார்ந்த சோசலிசப் பொருளாதாரத்திற்கு மாறினார். அவருடைய கொள்கைகள் உருசியப் பொருளாதாரத்திற்குப் புத்துயிர் ஊட்டுவதில் தோல்வியடைந்தது. மாறாக, பெரஸ்ட்ரோயிகா அரசியல் மற்றும் பொருளாதார பிளவுபடலுக்கு வழிவகுத்தது. இது 1991இல் சோவியத் ஒன்றியத்தின் கலைப்பில் முடிந்தது.

பொருளியல் வரலாறு
சந்தைப் பொருளாதாரத்திற்கு பெயர்வு (1991–98)
சோவியத் பொருளாதாரம்
மீட்சியும் வளர்ச்சியும் (1999–2008)