தாசியாக பழிசுமத்தப்படும் அனார்கலியாக அவருடைய மிகச்சிறந்த மற்றும் உறுதியான கதாபாத்திரமாக குறிப்பிடப்படும் திரைப்படம் "முகல்-ஏ-ஆஸம்" ஆகும். மதுபாலாவின் உடல்நிலையைப் பற்றி அறியாதவரான இயக்குநர் கே.ஆஸிஃப் அவரிடம் பெருமளவிற்கு உடல் ரீதியான உழைப்பைக் கோரும் நீண்டகால உலர்ந்துபோகச் செய்யும் படப்பிடிப்பு கால அளவை வைத்திருந்தார். இது வியர்த்துவடியும் ஸ்டுடியோக்களிலோ அல்லது பலமான சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டதாகவோ மூச்சடைக்கச்செய்யும் ஒப்பனையில் மூடிவைக்கப்பட்டதுபோல் தோன்றுவதாக இருந்தது. 1951 முதல் 1959 வரை மதுபாலா தன்னாலான எல்லா சிறந்த முயற்சிகளையும் "முகல்-ஏ-ஆஸம்" திரைப்படத்திற்காக செலவிட்டார். 1956க்குப் பின்னர் திலிப் குமாரிடமிருந்து பிரிந்த பிறகு, இந்தப் படத்தின் மீதமிருந்த நெருக்கமான காதல் காட்சிகள் மதுபாலாவிற்கும் அப்போது பிரிந்துவிட்டிருந்த உடன் நடிப்பவருக்கும் இடையில் மிகுந்த பதட்டமானதாகவும் வலி மிகுந்ததாகவும் இருந்து. இந்த உணர்ச்சிகரமான மற்றும் உடல் ரீதியான உழைப்பைக் கோரும் அனுபவம் அவருடைய அடுத்தடுத்து ஏற்பட்ட உடல்நிலை வீழ்ச்சி மற்றும் இளம் வயது மரணம் ஆகியவற்றிற்கு காரணமாக இருந்ததாக கருதப்பட்டது.

1960 ஆகஸ்ட் 5 இல் "முகல்-ஏ-ஆஸம்" வெளியிடப்பட்டது, அந்த நேரத்தின் மிகப்பெரிய வெற்றிப்படமாக அமைந்தது, இதன் சாதனை 1975ஆம் ஆண்டில் ஷோலே திரைப்படம் வெளியிடப்பட்ட 15 ஆண்டுகள் வரை முறியடிக்கப்பட முடியாததாகவே இருந்தது. இது இப்போதும் இந்திய சினிமாவின் எல்லா காலத்திற்குமான வெற்றிப்பட வரிசையில் இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது (ஏற்ற இறக்கங்கள் சரிசெய்யப்பட்டு). திரைப்படத்துறையின் மிகவும் திறமைவாய்ந்த நடிகர்களான பிரித்விராஜ் கபூர், துர்கா கோதே மற்றும் திலிப் குமார் ஆகியோர் உடன் நடித்தபோதிலும் விமர்சகர்கள் மதுபாலாவின் சாதுர்யம் மற்றும் பக்குவமான நடிப்பை அங்கீகரித்து பாராட்டினர். ஃபிலிம்பேர் விருது க்கு அவர் பெயர் பரிந்துரைக்கப்பட்டபோது அவர் உணர்ச்சிகர நடிகையாகவே அங்கீகாரத்தைப் பெற்றார். இருப்பினும் அவர் வெற்றிபெறவில்லை, "குன்காத்" (1960) திரைப்படத்தில் நடித்த பினா ராயிடம் அவர் அந்த விருதை இழந்தார். மதுபாலா குறித்த கதிஜா அக்பரின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் (பார்க்க பார்வைக்குறிப்பு பகுதி), திலிப் குமார் அவருடைய திறமைக்காக மரியாதை செலுத்தியிருக்கிறார்: "அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கை, அவர் தனது திரைப்படங்களை கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்தது ஆகியவற்றால் அவர் தனது சமகாலத்தவர்களைக் காட்டிலும் மேம்பட்டு நிற்கிறார். பல திறன் வாய்ந்த அற்புதமான நடிகை என்பதற்கும் அப்பால் அவர் ஒரு மென்மையான இனிய இயல்புள்ளவர். கடவுள் அவருக்கு பல விஷயங்களையும் பரிசாக அளித்துள்ளார்..."

1960ஆம் ஆண்டில், அடுத்தடுத்து வந்த "முகல்-ஏ-ஆஸம்" மற்றும் "பர்ஸாத் கி ராத்" ஆகிய அடுத்தடுத்து வந்த பெரு வெற்றிபெற்ற படங்களால் அவர் தனது திரைப்பட வாழ்க்கையில் புகழின் உச்சத்திற்கே சென்றார். அவர் வலுவான கதாபாத்திரங்களை வழங்கினார், ஆனால் அவருடைய உடல்நலக் குறைபாடு இந்த காலகட்டத்தை அவர் அனுபவிக்கவும் ஒரு நடிகையாக மேம்படவும் அவரை அனுமதிக்கவில்லை. அந்நிலையில் மதுபாலாவால் புதிய படங்கள் எதையும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமலோ அல்லது இருக்கின்ற படங்களை முடித்துக்கொடுக்கவோ முடியாமல் போய்விட்டது. கதிஜா அக்பரின் வாழ்க்கை சரிதத்தில், அவருடன் தொடர்ந்து நடித்த தேவ் ஆனந்த் பின்வருமாறு நினைவுகூர்கிறார்: "அவர் ரொம்பவே சுறுசுறுப்பானவர் முழுக்க ஜீவனுடனும் உற்சாகத்துடனும் செயல்படுபவர். அவர் எப்போதுமே சிரித்தபடியும் தான் செய்யும் வேலையை அனுபவித்தபடியும் இருப்பார். அவர் தீவிரமாக நோய்வாய்ப்பட்டவர் என்று யாரும் அவரை நினைத்துவிட முடியாது. ஒருநாள் சட்டென்று அவர் காணாமல் போய்விட்டார்...".

அவருக்கு 60களில் அடுத்தடுத்து படங்கள் வெளிவந்தபடி இருந்தன. அவற்றில் சில "ஜம்ரு" (1961), "ஹாஃப் டிக்கெட்" (1962) மற்றும் "ஷரபி" (1964), ஆகியவை திரைத் துறையில் சராசரிக்கும் மேற்பட்டவையாக இருந்தன. இருப்பினும் இந்த கால கட்டத்தில் வெளிவந்த அவருடைய பெரும்பாலான மற்ற திரைப்படங்களை நிறைவுசெய்ய அவரது உடல்நிலை அவரை அனுமதிக்காததால் அவற்றின் பிற்பாதி அவர் இல்லாமலேயே முடிக்க வேண்டி இருந்தது. சமரச எடிட்டிங்காலும், மதுபாலா படிப்பிடிப்பிற்கு வராத சில நிகழ்வுகளில் காட்சிகளி்ல் "இரட்டையர்களை" வைத்தும் ஒட்டும் வேலையாலும் அவை சேதமுற்றன. 1950களின் பிற்பகுதியில் படம் பிடிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கடைசியாக வெளிவந்த அவருடைய திரைப்படமான "ஜ்வாலா" , அவருடைய இறப்பிற்கு இரண்டு வருடங்கள் பின்பு 1971 வரை வெளியிடப்படவில்லை. அதேசமயத்தில் "முகல்-ஏ-ஆஸம்" திரைப்படத்தின் சில டெக்னிகலர் காட்சித் தொடர்களுக்கும் அப்பால் மதுபாலா நடித்த ஒரே வண்ணத் திரைப்படம் "ஜ்வாலா" ஆகும்.

உடல்நலக்கேடு
பார்வைக் குறிப்புகள்
சொந்த வாழ்க்கையும் பிரச்சினைக்குரிய நீதிமன்ற வழக்கும்
முகல்-ஏ-ஆஸம் மற்றும் பின்னாளைய திரைப்படங்கள்