1974 ஆம் ஆண்டில் கன்சாவில் 7284 மீட்டர் உயரம் கொண்ட பாசு சிகரத்திற்கு சப்பானிய பயணக்குழுவுடன் சபீர் தனது இமயமலை ஏறும் வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1975 ஆம் ஆண்டில் இவர் ஒரு பயிற்சியாளராக ஜெர்மன் பயணக்குழுவினரின் ஒரு பகுதியாக இருந்தார். இக்குழு நங்க பர்வதத்தை (8125 மீ) மலையேற முயற்சித்தது. ஆனால், தென்மேற்கு மலைப்பாதையில் 6700 மீட்டர் வரை மட்டுமே சென்றது. 1976 சூலை 17, அன்று இவர் 6660 மீட்டர் உயரம் கொண்ட வர்ஜின் பாயு சிகரத்தில் கர்னல் மன்சூர் உசேன் மற்றும் மேஜர் பசீர் ஆகியோருடன் பாகிஸ்தானின் 1276 இல் ஆல்பைன் ஜெலடோ ஏற்பாடு செய்த முதல் பாக்கித்தான் பயணக் குழுவினருடன் முதல் மலையேற்றம் செய்தார். 

1977 ஆம் ஆண்டில் சபீர் கே 2 க்கு மிகப்பெரிய ஜப்பான் / பாக்கிஸ்தான் கூட்டுக் குழுவினருடன் சேர்ந்தார். இக்குழு பாரம்பரிய தென்கிழக்கு அப்ரூஸி ரிட்ஜ் மலையேற முயற்சித்தது. போத்தல் பிராணவாயு கருவியைப் பயன்படுத்திய இது ஒரு பெரிய பயணம் ஆகும். இந்த குழுவில் 1500 சுமைதாங்கிகள் மற்றும் 52 குழு உறுப்பினர்கள் இருந்தனர். எனினும், 8280 மீட்டர் உய்ரத்தில் ஏற்பட்ட பனிப் புயல் காரணமாக நான்கு சப்பானியர்கள் உட்பட சபீரின் முதல் குழு பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது. அதே அணி 8150 மீட்டர் தொலைவில் இருந்து மீண்டும் மற்றொரு முயற்சியை கைவிட வேண்டியிருந்தது. அடுத்த நாள் இரண்டு காணாமல் போன சக ஊழியர்களைத் தேடி இவர் கள் முகாம் 4 க்கு இறங்க வேண்டியிருந்தது. இருப்பினும் இவர் கள் அணியின் ஏழு உறுப்பினர்கள் K3 இன் சிகரத்திற்கு இரண்டாவது மலை ஏற்றம் செய்தனர். அதுவரை 1954 வெற்றிகரமான இத்தாலிய பயணக்குழுவின் இரண்டு மலையேறுபவர்கள் மட்டுமே கே 2 சிகரத்தில் ஏறினர். 

அரசியல் வாழ்க்கை
நங்கபர்வதத்துக்கான பயணம்
மலையேறும் தொழில்
மரியாதைகள்