கடம்பரின் கடம்பு மரத்தை அடியோடு சாய்த்து கடற்கொள்ளை இல்லாமல் செய்தான். அரிமான் சிங்கம் நடமாடும் இடங்களுக்குப் பிற விலங்கினம் செல்லாதது போல் அவன் நாட்டுக்குள் பிற மன்னர் நுழைவதில்லை. இது அவன் பெற்றிருந்த புகழ்ச்செல்வம். இது கேட்பதற்குத்தான் இனிக்கும். அவன் ஆட்சியில் நுகர்வதற்கு இனியதும் உண்டு. வறுமையில் வாடும் புலவருக்கும் அவரது குடும்பத்துக்கும் மகிழ்ச்சியான வாழ்வைத் தந்தது. களிறு தன் பிடியையும் கன்றையும் மொய்க்கும் மிஞிறுகளை ஓப்பிப் பேணும் காடுகளைக் கடந்து புலவர் வந்தாராம். வந்தவர்களுக்குப் பலநாள் பட்டினி கிடந்த தொல்பசியாம். அதனைப் போக்க ஆட்டுக்கறிக் குழம்பு ஊற்றி அரிசிச்சோறு படைத்தானாம். பருகுவதற்குத் தேறல் தந்தானாம். நனைந்த பருந்தின் சிறகு போல் கிழிந்துபோயிருந்த ஆடைக்கு மாற்றாடையாகப் பட்டாடை தந்தானாம். புலவர் மகளிர் அணிந்துகொள்ள அணிகலன்கள் தந்தானாம். அரசனும் அவன் சுற்றமும் இவற்றைத் தந்து புலவர் மகிழ்வதைக் கண்டு மகிழ்ந்ததாம். இப்படி மகிழ்வதைப் 'பெருங்கலி மகிழ்வு' என்றனர்

பாடல் 15
பாடல் 18 - 'கூந்தல் விறலியர்'
பாடல் 12
பாடிய புலவர்