1945ஆம் ஆண்டில் யுத்தத்திற்குப் பின்பு, ஹெப்பர்ன் ஆர்ன்ஹெம் கன்சர்வேட்டரியை விட்டு, ஆம்ஸ்டெர்டாமுக்கு சென்று சோனியா கேஸ்கெல்லுடன் பாலே பாடங்களைப் பெற்றார்கள். KLMக்கான ஒரு சிறிய சுற்றுலா படத்தில் ஹெப்பர்ன் ஒரு விமானப் பணிப்பெண்ணாக தோன்றினார். இதையடுத்து தாயுடன் லண்டன் சென்றார். கேஸ்கெல், மேரி ராம்பெர்ட்டுக்கு ஹெப்பர்னை பற்றிய ஒரு அறிமுகத்தை அளித்ததால் ஹெப்பர்ன் “பாலே ராம்பெர்ட்டில்” பயின்று, ஒரு பகுதி நேர மாடலாக பணிபுரிந்து அவருடைய வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தார். இறுதியாக ராம்பெர்ட்டிடம் ஹெப்பர்ன் தன்னுடைய எதிர்காலத்தைக் குறித்து வினவினார். அவர் அங்கேயே தொடர்ந்து வேலை செய்து ஒரு சிறந்த வாழ்க்கைப் பணியை அமைத்துக் கொள்ளலாமென்று ராம்பெர்ட் நம்பிக்கையூட்டினார். ஆனால் சற்று உயரமாக (1.7மீ/5.6 அடி) இருந்ததும், போர்க்காலத்தின் போது மோசமான ஊட்டச்சத்துக் கொண்டிருந்ததும் அவர் ஒரு முன்னணி பாலே நாட்டியக்காரி ஆக தடைக்கற்களாக நிற்கலாமென்று கூறினார். ஹெப்பர்ன் ராம்பெர்ட்டின் மதிப்பீட்டை நம்பி, நடிப்பில் நாட்டம் காண முடிவு செய்தார். இதில் சிறந்து விளங்குவதற்கான வாய்ப்பானது அவருக்கு இருந்தது. ஹெப்பர்ன் ஒரு நட்சத்திரமானபிறகு ஒரு பேட்டியில் ராம்பெர்ட் “அவர் ஒரு அற்புதமான மாணவியாயிருந்தார். அவர் விடாமுயற்சியுடன் தொடர்ந்திருந்தால், ஒரு தலைசிறந்த பாலே நாட்டியக்காரியாகியிருக்கலாம்” என்று கூறினார்."

ஹெப்பர்னுடைய தாயார் அவர் குடும்பத்தை காப்பாற்றுவதற்கு ஏளனமாக எண்ணப்படும் வேலைகளையும் செய்தார். அதனால் ஹெப்பர்ன் ஒரு வேலையை தேடிபிடிப்பது அவசியமாயிற்று. வாழ்க்கை முழுவதும் ஒரு கலைஞராக பயிற்சிப் பெற்றதால், நடிப்பு ஒரு விவேகமான வாழ்க்கைப் பணியாக தோன்றியது. “எனக்கு பணம் அத்தியாவசமாகத் தேவைப்பட்டது. அதில் பாலே வேலைகளை விட ₤3 அதிகம் கிடைத்தது” என்று கூறினார். "டச் இன் செவன் லெஸன்ஸ" (1948) என்ற கல்விப் படத்தின் மூலம் அவருடைய நடிப்புப் பணி ஆரம்பித்தது. "ஹை பட்டன் ஷூஸ்" மற்றும் "சாஸ் பிக்கண்ட்" போன்ற தயாரிப்புகளில் இசை நாடகங்களில் நடித்தார். அவருடைய நாடகப் பணி அவருடைய குரல் வலிமையாக இல்லாமல் பயிற்சி தேவைப்படுவது வெளியானது. இந்த நேரத்தின் போது அவர் நடிகர் ஃபெலிக்ஸ் அய்ல்மெரிடம் பேச்சுத்திறன் பாடங்கள் கற்றார். பகுதி நேர மாடலிங்க் எப்போதும் கிடைக்காததால், ஹெப்பர்ன் பிரிட்டனின் பட ஸ்டூடியோக்களில் பதிவு செய்தால் ஒரு கூடுதல் நடிகராக (எக்ஸ்டிரா) வேலை கிடைக்குமென்று நம்பினார்.

ஒரு முழு நீளப்படத்தில் ஹெப்பர்னின் முதல் கதாப்பாத்திரம் "ஒன் வைல்ட் ஓட்" என்ற ஆங்கிலேயப் படத்தில் இருந்தது. இதில் அவர் ஒரு ஹோட்டல் வரவேற்பாளராக நடித்தார். "யங்க் வைவ்ஸ் டேல்" , "லாஃப்டர் இன் பாரடைஸ்" ," த லாவெண்டர் ஹில் மாப்" மற்றும் "மாண்டெ கார்லோ பேபி" ஆகிய படங்களில் அவர் பல சிறிய கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்தார்.

"மாண்டெ கார்லோ பேபி" என்ற படத்தின் படபிடிப்பின்போது ஹெப்பர்ன் பிராட்வே நாடகமாகிய "ஜிஜியில்" நடிப்பதற்காக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இது நவம்பர் 24 1951ல் ஃபுல்டன் தியேட்டரில் துவங்கி 219 காட்சிகளை வழங்கியது. எழுத்தாளர் கொலெ, முதன் முதலில் ஹெப்பர்னை கண்டதும், “இதோ! நம்முடைய ஜிஜி” என்று கூறியதாக சொல்லப்படுகிறது. அவருடைய நடிப்பிற்காக தியேட்டர் உலக விருதை பெற்றார். தோரால்ட் டிக்கின்சனின் "சீக்ரெட் பீப்பில்" (1952) என்ற படம் தான் ஹெப்பர்னுடைய முதல் குறிப்பிடத்தக்க படமாகும். இளமையிலேயே திறமைமிக்க பாலே நாட்டியக்காரியாக இந்த படத்தில் நடித்தார். ஹெப்பர்ன் தன்னுடைய அனைத்து நடன காட்சிகளையும் தாமே ஆடினார்.
அவர்களுடைய முதல் முன்னணி கதாபாத்திரம் இத்தாலியில் படமெடுக்கப்பட்ட "ரோமன் ஹாலிடே" (1952)யில் கிரெகரி பெக்குடன் இருந்தது. தயாரிப்பாளர்கள் முதலில் இந்த கதாபாத்திரத்திற்கு எலிசபெத் டெய்லர் வேண்டுமென்றிருந்தார்கள், ஆனால் இயக்குநர் வில்லியம் வைலர் ஹெப்பர்னுடைய திரை சோதனையில் (புகைப்படக்கருவி ஓடிக்கொண்டு படமெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறதென்பதை அறியாமல் ஹெப்பர்ன் ஆயாசமாகக் கேள்விகளுக்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருப்பதை இயற்கையாக படமெடுத்த படபிடிப்புகள் அவருடைய திறமைகளை வெளியாக்கின) அவரை முன்னணியில் நிறுத்துமளவுக்கு மிகவும் கவரப்பட்டு விட்டார். “அவரிடம் நான் தேடிக்கொண்டிருந்த அனைத்துமே இருந்தது: வசீகரம், கபடற்றத்தன்மை மற்றும் திறமை. அவர் கேளிக்கையாகவும் இருந்தார். அவர் முற்றிலும் வசியப்படுத்தக்கூடியவராயிருந்தார், அப்பொழுது நாங்கள், “இவர் தான் அந்த பெண்!” என்று கூறிக்கொண்டோம்.

படத்தில் படப்பெயருக்கு மேலே கிரெகரி பெக்குடைய பெயர் எழுத்துருவிலும் கீழே “அறிமுகம் ஆட்ரி ஹெப்பர்ன்” என்றும் இருக்கவிருந்தது. படப்பிடிப்பிற்குப் பின், பெக் தன்னுடைய முகவரை அழைத்து, ஹெப்பர்ன் சிறந்த நடிகைக்கான அகாடெமி விருதை பெறுவாரென்று சரியாக ஊகித்து, தன்னுடைய பெயரைப் போலவே பெரிய எழுத்துகளில் ஹெப்பர்னுடைய பெயரும் வருமாறு படத்தின் பெயர் அட்டவணையைத் துவங்க செய்தார்.

ஹெப்பர்னும் பெக்கும் படபிடிப்பின் போது மிகவும் நட்புடன் பழகினார்கள். அவர்கள் காதல் வயப்படுகிறார்களென்று வதந்திகள் எழுந்தன, ஆனால் இருவரும் அதை மறுத்தார்கள். எனினும், “உண்மையில், உங்களுடைய கதாநாயகனோடு நீங்கள் சற்று காதல்வயப்பட்டுத்தான் ஆக வேண்டும், அதே போல் அவரும் அப்படியே செய்ய வேண்டும். நீங்கள் காதலை சித்தரிக்கப்போவதானால், நீங்கள் அதை உணர வேண்டும். வேறு வழியில் அதை செய்யமுடியாது. ஆனால் பட சூழலுக்கு வெளியே அதைக் கொண்டு செல்வது கிடையாது என்று ஹெப்பர்ன் கூறினார்." "ரோமன் ஹாலிடே" என்ற படத்திலிருந்து கிடைத்த உடனடி புகழ் அந்தஸ்தினால், ஹெப்பர்னுடைய சித்திரம் 7 செப்டம்பர் 1953ன் "TIME" இதழின் அட்டைப்படத்தில் வெளியிடப்பட்டது.

ஹெப்பர்னுடைய நடிப்பு விமர்சகர்கள் மத்தியில் பெருத்த பாராட்டைப் பெற்றது. "நியூ யார்க் டைம்ஸில்" எ.எச்.வீலர், “அவர் உண்மையில் படங்களுக்கு புதுமுகம் இல்லையென்றாலும், இளவரசி ஆன் என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கும் ஆங்கிலேய நடிகையான ஆட்ரி ஹெப்பர்ன் ஒரு மெலிந்த, குறும்பு தேவதை, ஏக்கம் நிறைந்த அழகி. அவர் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் காணக்கிடைக்காத எளிய இன்பங்களையும் காதலையும் ராஜரீகத்தன்மையோடும் குழந்தைத்தன்மையோடும் ஏற்றுக்கொண்டு களிக்கிறார். அந்த சகாப்தத்தின் முடிவை தைரியமாக ஒரு புன்முறுவலுடன் அவர் ஏற்றுக்கொண்டாலும், அவர் ஒரு நெருக்கடியான எதிர்காலத்தை எதிர்நோக்கும் சோகமான தனிமை நிறைந்த ஒரு உருவமாகவே காணப்படுகிறார்” என்று குறிப்பிட்டார். "ரோமன் ஹாலிடே" தன்னை ஒரு நட்சத்திரமாக்கியதால் அதை தனக்கு மிகவும் பிடித்த படமென்று பிற்பாடு ஹெப்பர்ன் நினைவுகூறினார்.

"ரோமன் ஹாலிடேவிற்காக" நான்கு மாதங்களுக்கு படப்பிடிப்பு முடிந்தபின், ஹெப்பர்ன் மறுபடியும் நியூயார்க்கிற்கு வந்து 8 மாதங்களுக்கு "ஜிஜியில்" நடித்தார். அதனுடைய கடைசி மாதத்தில் அந்த நாடகம் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மற்றும் சான் ஃப்ரான்ஸிஸ்கோவில் அரங்கேறியது.

பாராமௌண்டுடன் அவர் ஒரு எழு-பட ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டார். அதில் அவர் நாடக வேலை செய்வதற்கு நேரம் கிடைக்கும் வண்ணம் ஒவ்வொரு படத்திற்குமிடையே பன்னிரண்டு மாதங்கள் இடைவெளி கிடைக்கப்பெற்றார்.

இரண்டாம் உலகப் போர்
இறப்பு
ஆரம்பப் பணிகள்
ஹாலிவுட் நட்சத்திர அந்தஸ்து