19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுவில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்தியக் கம்பனியினர் தேவாலா நகரம் மற்றும் பந்தலூரில் சுரங்கங்கள் வெட்டி, தங்க கனிமங்கள் எடுத்துள்ளனர். இலண்டனைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட ஒரு நிறுவனம் இங்கு ஒரு பண்ணைக் குடியிருப்புப் பகுதியை உருவாக்கினர். இதன் தொடர்ச்சியாக பந்தலூரில் நீதிமன்றம் , குதிரை பந்தைய மைதானம் , குடியிருப்பு வளாகம், ராணுவ முகாம் , காவல் நிலையம் மற்றும் அங்காடிகள் , உணவகங்கள், அஞ்சலகங்கள், வணிக நிறுவனங்கள் பேராலயங்கள் போன்றவை உருவாகின. தங்கம் மற்றும் மைகா சுரங்கங்களில் கிடைத்த புதிய வேலை வாய்ப்புக்கள் காரணமாக அன்றைய சென்னை மாகாணத்தின் பல பகுதிகளில் இருந்து தமிழ், மலையாள மற்றும் கன்னட மக்களின் இடப்பெயர்ச்சி நிகழ்ந்தது. முக்கிய அரசு அலுவகங்கள், மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள் மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் பந்தலூரில் தோன்றின. சுரங்கங்களிலிருந்து கிடைக்கும் தங்கக் கனிமங்களின் அளவு சராசரியைக்காட்டிலும் பெருமளவு படிப்படியாகக் குறைந்தது. இருப்பினும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு தொடங்கும் வரை தங்கம் வெட்டப்படுவது தொடர்ந்தது.
தங்கச் சுரங்கங்கள் இனி இந்த பகுதியில் வெற்றி பெறாது என்று பிரித்தானிய நிறுவனங்கள் தீர்மானித்தவுடன் அவர்கள் விவசாயத் தொழில்களுக்கு மாறினர். பெரிய அளவிலான தேயிலை தோட்டங்களை உருவாக்கினர்.

இப்புதிய தொழிற்துறையின் வெற்றியை உறுதிப்படுத்த காலநிலையும் மண்ணும் உதவின. இவை தேயிலைப் பயிர் வளர்வதற்கு ஏற்ற சூழலைக் கொடுத்தன. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலேயே பந்தலூரில் காப்பியும் தேயிலையும் பயிரிடப்பட்டன. இக்காலத்தில் பல ஐரோப்பியர்கள் நீலகிரியிலும் வயநாட்டிலும் குடியேறியிருந்தனர். டி.எச். மக்லியோடு மற்றும் என்றி அட்சென்விலர் போன்றவர்கள் அவர்களில் சிலராவர்.
பந்தலூரைச் சேர்ந்த குஞ்சாலிக்குட்டி ஆச்யி என்பவர் பிரித்தானியர்களுக்கான மனித சக்தியை வழங்குபவராக இருந்தார். மலபார் நகரத்திலிருந்து ஏராளமான மக்களை இவர் தோட்டங்களில் பணிபுரிய அனுப்பி வைத்தார். இதனால் பிரித்தானிய நிர்வாகத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமானவராக மாறினார். கான் பகதூர் குஞ்சாலிக்குட்டி என இவரை அவர்கள் அடையாளப்படுத்தினர். இக்காலத்தில் தான் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக இந்தியாவில் ஒத்துழையாமை இயக்கம் முழுவீச்சில் நடந்து கொண்டிருந்தது. கிலாபத் இயக்கத்தை எதிர்த்து கிளர்ச்சியாளர்கள் போராடிக் கொண்டிருந்தனர். ஆங்கிலேயர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்த சமூகத்தினரை இவர்கள் நீக்க முயன்றனர். கிலாபத் கிளர்ச்சியாளர்களின் குழு ஒன்று பந்தலூருக்கு வந்து குஞ்சன்குட்டியின் கடையை அடித்து நொறுக்கியது. படுகா சமூகத்தைச் சேர்ந்த நண்பர் மல்ல கவுடா குஞ்சன்குட்டியை காப்பாற்றி பிழைக்க வைத்தார்.
இந்த பகுதியில் இருந்த நிலத்தின் பெரும்பகுதி நிலம்பூர், கோவிலகம் மற்றும் மைசூர் மகாராசாவின் சுதேச அரசுகளின் சொத்து ஆகும். நெல்லியாலம் ராணி என்பவர் இப்பகுதியிலிருந்த மைசூர் மகாராசாவின் சொத்துக்களை நிர்வாகம் செய்தார். சமுதாயத்தில் மிக உயர்ந்த பதவியையும் அனுபவித்தார். நெல்லியாலம் ராணி கோட்டையின் எஞ்சிய பகுதிகள் இன்னும் கூட நெல்லியாலம் கிராமத்தில் காணப்படுகிறது.

பனியாக்கள், குரும்பர்கள், காட்டு நாயக்கர்கள் போன்ற பழங்குடியின மக்களுக்கு பந்தலூர் ஒரு புனித இடம் என்று நம்பப்படுகிறது. அப்போது இங்கு கவுடர் சமூகம் ஆதிக்கம் செலுத்தியது. நெல்லியால்கம் கிராமத்திற்கு அருகில் பொன்னானி என்ற இடத்தில் நூற்றாண்டுப் பழமை வாய்ந்த சிறீ மாகா விச்னு ஆலயம் கேரள கட்டடக்கலை நுட்பங்களுடன் கட்டப்பட்டுள்ளது. மலபார் மக்களின் குடியேற்றத்தால் சமூக, கலாச்சார, பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் உட்பட அனைத்தும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

வரலாறு
குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்
விலங்குகள்
தாவரங்கள்