கி.மு 2500ஆம் ஆண்டு வாக்கில் இருந்த பழமையான நாகரிகத்தில் வாழ்ந்திருந்த எபிரேயர்கள் ( Hebrews) மற்றும் யூதர்கள் காலந்தொட்டே பொருளாதார அமைப்புகள் இருந்துள்ளன. மோசசு வகுத்த சட்டத்தின்படி அதிக வட்டிவாங்குவது தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்நியருக்கு கடன் வழங்குவதும், வறுமையில் வாழ்வோர், வசதி இல்லாதவர்கள் கடன் வாங்குவதால், அவர்களிடமிருந்து வட்டி வாங்குவதும் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது. பொருட்களை அதிகவிலைக்கு விற்பதும் இலாபம் ஈட்டுவதற்காக பொருள்களின் விலையை ஏற்றுவதும், முற்றுரிமை வணிகம் (Monopoly) செய்வதும் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தன. நியாயமான விலை என்பது சாியான எடை, சரியான விலை, நியாயமான இலாபத்தை உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும். பணம் என்னும் கோட்பாடு அப்பொழுது உருவாக்கப்படவில்லை. பண்டமாற்று தங்கத்தின் அடிப்படையிலேயே நடந்து வந்தது. செல்வம் என்பது ஒருவன் தாம் கொண்டிருக்கும் வேளாண் நிலம், அடிமைகளின் எண்ணிக்கை, கைவசம் இருக்கும் தங்கம் போன்ற உலோகங்களின் அளவுகளின் அடிப்படையில் அமையும். தேவைக்கு அதிகமான தானியங்கள் மட்டும் சந்தைப்படுத்தப்பட்டன. வரிவிதிப்பு என்பது அக்காலத்தில் இருந்திருக்கவில்லை.

எபிரேயா்கள்
தாமசு இராபர்ட் மால்தசு
உரோமானியார்கள்
செவ்வியல் பொருளாதாரம் மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுதல்