சிறுவயது முதல் அவர் சாந்த குணத்திலும், மரியாதையிலும், தெய்வ பக்தியிலும் கிறிஸ்துவனுக்குறிய மற்ற புனித நெறிகளிலும் நாளுக்குநாள் வளர்ந்து சிறப்புற்று வரும் போது, மீட்பின் 250-ம் வருடத்தில் தேசியுஸ் இராயன் என்பவன் கிறிஸ்துவர்களை துன்பப்படுத்த தொடங்கினான். அந்த துன்பங்களின் கொடுமையான வாதைகளை மட்டும் இங்கே விவரிப்போம்.
அவையாவன: பற்பல வேதனை சூழ்ச்சிகளாலும் சாகாதிருந்த ஓர் (இயேசுவின்) ஊழியனுடைய உடலெங்கும் தேனைப் பூசி கால் கைகளையும் கட்டி ஈக்களாலும் குளவிகளாலும் கடித்துக்கொட்டும் படி அவனை வெய்யிலில் மல்லாக்கக் கிடத்தினார்கள்.
வேறொருவரைப் பறவைகளின் இறகு தூவின மெத்தையின் மேல் படுக்க வைத்துப் பட்டு கயிறுகளால் கட்டி, அலங்காரமான பூஞ்சோலையில் கொண்டுபோய் வைத்து அவரை கெடுக்க ஓர் விலைமாதை கூட இருக்க வைத்தார்கள். பாவத்துக்கு அஞ்சிப் பயந்தவரான வேதசாட்சி தமது பற்களால் தனது நாவைக் கடித்துத் துண்டாக்கி அதை அருகில் இருந்த விலைமாதின் மேல் துப்பி, இவ்விதமாய் அதிசயத்தக்க முறையில் அவளைத் துரத்தி உடல் ஆசைகளை வென்றார். புனித வனத்துச்சின்னப்பர் இப்படிப்பட்ட துன்பத்துக்கு ஆளாகாமல் ஓர் அன்னியன் வீட்டில் மறைந்திருந்தார். அவருடைய மைத்துனர் அவர் சொத்துக்களை எல்லாம் அபகரித்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று எண்ணி எதிரிகள் கையில் அவரை ஒப்புகொடுக்க சூழ்ச்சி செய்ததை அறிந்து கொண்டு, நாட்டை விட்டுக் காட்டுக்குப் புறப்பட்டார்.

இருவருக்கும் கடவுள் கொடுத்த உணவு:
தேசியுஸ் இராயனின் கொடுமைகள்
பிறப்பு:
புனித வனத்து அந்தோணியாருக்கு கடவுள் கொடுத்த கட்டளை: