இரெசுவெரட்ராலை முதன்முதலாக 1940 இல் "தாக்கவோக்கா" (Takaoka ) என்பவர் வெள்ளை இந்திய போக் (white hellebore) என்னும் செடியில் இருந்து பிரித்தெடுத்தார். பின்னர் 1963 இல் நிப்பானிய முடிச்சுக்களைச்செடி என்னும் பொருள் படும் "சப்பானீசு நாட்வீடு" (Japanese knotweed ) என்னும் செடியில் இருந்து பிரித்தெடுத்தனர். ஆனால் 1992 இல் திராட்சைக் கள்ளில் (வைனில்) இருப்பது கண்டுபிடித்தபின், அதன் இதயநோயுக்கு தடுப்பாக அமையும் பண்புகளைப் பற்றி அறிந்தபின் பரவலான ஈர்ப்பைப் பெற்றது..

திராட்சைகளில் முதன்மையாக அதன் தோலில் இரெசுவெரட்ரால் இருப்பதாகக் கண்டுபிடித்தனர், மேலும் "முசுக்காடைன்" (muscadine ) திராட்சையில் அதன் விதையிலும் இருப்பத்காகக் கண்டுபிடித்தனர். திராட்சைத் தோலில் காணபடும் இரெசுவெரட்ராலின் அளவு திராட்சைப் கொடிவகையை பொருத்தும், வளரும் மண், இடம் பொருத்தும், பூஞ்சைக் காளானால் தாக்கப்பட்ட நிலையும், எவ்வளவு காலம் கள் நொதிப்பில் இருந்ததும், எவ்வளவு காலம் திராட்சைத் தோலுடன் சேர்ந்திருந்தது என்பதைப் பொருத்தும் இருக்கும்.

உணவுப்பொருளில் காணப்படும் இரெசுவெரட்ராலின் அளவு பெரிதும் மாறுபடுகின்றது. திராட்சை செங்கள்ளில் (சிவப்பு வைனில்) திராட்சைக் கொடியின் வகையைப் பொருத்து 0.2 முதல் 5.8 மில்லிகிராம்/லீட்டர் (mg/L) இருக்கும் , ஆனால் வெண்கள்ளில் (வெள்ளை வைனில்) மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. முக்கியகாரணம், செங்கள் தோலுடன் நொதிக்கப்படுகின்றது ஆனால் வெண்கள் தோலை நீக்கியபின் நொதிக்கப்படுகின்றது. பல ஆய்வறிப்புகளின் படி முசுக்கடைன் வகை திராட்சையைக் கொண்டு செய்யப்படும் சிவப்பு வெள்ளை வகையான கள் இனங்களில் கூடிய அளவில் இரெசுவெரட்ரால் இருக்கலாம் எனவும், 40 மிகி/லீ அளவு வரை கூட இருக்கலாம் எனவும் தெரிவித்தன. ஆனால் பின்னர் செய்த ஆய்வின்படி வெவ்வேறு வகையான முசுக்கடைன் திராட்சைகளில் இரெசுவெரட்ரால் இல்லை என்று கண்டுபிடித்தார்கள் 

மல்பெரிப் பழம் (குறிப்பாக அதன் தோல்) இசுவெரட்ரால் தரும் ஒரு உணவுப்பொருளாக விற்கப்படுகின்றது

வாழ்நாள் நீட்டிப்பு
மற்ற பயன்பாடுகள்
இரெசுவெசுட்ராலும் சக்கரைநோயும்
செடிகொடிகளும் உணவும்