நிதிமயமாக்கம் என்பது பண்டைக் காலத்தில் இருந்து நிகழும் ஒரு செயற்பாடே. பொருட்களை நேரடியாக பண்டமாற்றுவதில் இருக்கும் சிக்கல்களால் பணம் ஏறத்தாழ கிமு 3000 ஆண்டுகள் அளவில் அறிமுகமானது. ஒன்றின் மதிப்பை துல்லியமாக அளக்க, மதிப்பைப் பாதுகாக்க, பண்டமாற்ற பணம் பயன்பட்டது. பணத்தின் நீட்சியாக பணத்துடன் தொடர்புடைய நிதிச் செயற்பாடுகள் நிகழ்ந்தன. எ.கா கடன், வட்டி, சீட்டு போன்றவை. இவற்றின் நீட்சியாக 14 ம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் வங்கிகள் வளர்ச்சி பெற்றன. வங்கிகள் மூலம் பலரின் முதல்கள் ஒரு இடத்தில் குவிந்தன. இதை வங்கிகள் கடனாக நபர்களுக்கு அல்லது வணிகங்களுக்கு கொடுத்தன. இவ்வாறு வணிகங்கள் வங்கிகளிடம் முதலைக் கடனாகப் பெறும் முறை நவீனப் பொருளாதார முறைமையில் ஒரு முக்கிய திருப்பம் ஆகும். 1600 களில் வணிக நிறுவனங்கள் பங்குகளை விற்று முதலீட்டைத் திரட்டும் செயற்பாடுகளில் முதன்முதலாக ஈடுபட்டன. பலர் பங்கு போட்டு வணிகங்களையோ அல்லது பாரிய திட்டங்களை இவ்வாறு முன்னெடுப்பது ஐரோப்பாவின் எழுச்சிக்கு ஒரு முக்கிய காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. அரசுகள் அரசர்கள் வரிகள் அல்லது கப்பம் ஊடாக நிதியைப் பெற்றுக் கொண்டன. மேற்சுட்டப்பட்ட விடயங்களை நிதிமயமாக்கம் எனலாம். எனினும் நிதிமயமாக்கம் என்று இன்று குறிப்பிடப்படுவது 1970 கள் தொடக்கம் ஐக்கிய அமெரிக்காவிலும், அதனைத் தொடருந்து உலகளாவிய அளவிலும் நிகழ்ந்த மாற்றங்களை ஆகும்.

ஐக்கிய அமெரிக்காவில் கொண்டுவரப்பட்ட வைப்பு நிறுவனங்களின் விதிநீக்கம் மற்றும் நிதிக் கட்டுப்பாட்டுச் சட்டம் (1980, Depository Institutions Deregulation and Monetary Control Act), ஃகார்ன் இசுரீட். யேர்மேன் வைப்பு நிறுவனங்கள் சட்டம் (1982, Garn-St. Germain Depository Institutions Act), கிராம்-லீச்-ஃபெய்லி சட்டம் (1999, Gramm–Leach–Bliley Act) ஆகிய சட்டங்கள் நிதிமயமாக்கத்து உதவின. உலகளாவிய அளவில் 1980 களில் சீனாவில் அரச முதலாளித்துவமும், 1990 இந்தியாவில் தாராண்மைப் பொருளாதாரச் சட்டங்களும் கொண்டுவரப்பட்டன. ஐக்கிய அமெரிக்காவால் முதலாளித்துவ தாராண்மைவாத சார்புக் கொள்கைகள் உலக வங்கி, அனைத்துலக நாணய நிதியம், ஐ.அ நிதித்துறை ஊடாக வளர்முக நாடுகளுக்கு அமுல்படுத்தப்பட்டது. இதை வாசிங்டன் இணக்கப்பாடு என்பர்.

கருத்தியல்கள்
வரலாறு
வேளாண்/மீன்பிடிப்பு -> உற்பத்தி -> நிதிமயமாக்கம்
நுகர்வுச் சமூகம், கடன் பொருளாதாரம்