இசுலாமியர் படையெடுப்பு வட இந்தியாவில் கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் நடந்தது. ஈராக் நாட்டில் ஆளுநராக இருந்த ஹஜாஜ் (Al-Hajjaj ibn Yusuf) (கி.பி.661-714), முகமது பின் காசிம் (Muhammad bin Qasim) என்ற படைத் தலைவரின் கீழ் அனுப்பிய 6000 வீரர்கள் கொண்ட படை, தெபால் (Debal, கராச்சி , பாக்கிஸ்தான்) என்ற துறை முகத்தை நோக்கிச் சென்று, அங்கிருந்த சிந்து (Sindh) படை வீரர்களைக் கொன்று மற்றவர்களைத் தம் அடிமை ஆக்கியது. பேரளவிலான ஜாட் (Jat) இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் சிறை பிடிக்கப் பட்டு ஈராக் நாட்டிற்கு அடிமைகளாகக் கடத்திச் செல்லப் பட்டனர். எண்ணற்ற கோவில்களும் இடிக்கப் பட்டு தரை மட்டமாக்கப் பட்டன. வரலாற்று ஆசிரியர் உபேந்திர தாக்கூர் (Upendra Thakur) கூற்றுப் படி: வெற்றி பெறும் பெருமிதத்தோடு நாட்டிற்குள் (வட இந்தியா) நுழைந்த முகமது (முகமது பின் காசிம்), தெபால் (Debal), சேஷ்வான் (Sehwan), நேருன் (Nerun), பிரமநாதபாத் (Brahmanadabad), அலோர்(Alor), முல்தான் (Multan) ஆகிய நகரங்களை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வென்று, ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குள், வட இந்திய அரசுகள் பலவற்றை அழித்தார். அச்சத்தால் [மக்களாலேயே] பல கோவில்கள் அழிக்கப் பட்டன. தெபால், நேருன், அலோர் ஆகிய நகரங்களிலில் இருந்த கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு, இசுலாமிய பள்ளிவாசல்களாக மாற்றப் பட்டன. 


இசுலாமியர் படை எடுப்புகள்
கிறித்துவ சமயத்தில் சீர்திருத்தக் காலம்
இசுலாமிய உருவ அழிப்பு
இந்தியாவில் இசுலாமியர் உருவ அழிப்பு