காளாஞ்சகப்படை மனிதர்களில் மிகவும் நெடுங்காலமாக அறியப்பட்டும் அதே நேரத்தில் மிகவும் அதிகமாக தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்ட நோய்களில் ஒன்றாகும். சில அறிஞர்கள் தடிப்புத்தோல் அழற்சி விவிலியத்தில் (பைபிளில்) ட்சாரட் எனப்படும் தோல் பண்பு நிலைகளில் ஒன்றாக சேர்க்கப்பட்டிருப்பதாக நம்புகின்றனர். மிகவும் சமீபத்தில் காளாஞ்சகப்படை தொழுநோயின் வகைகளில் ஒன்றாக தொடர்ந்து விவரிக்கப்பட்டுவந்தது. கிரேக்கர்கள் செதிலுள்ள தோல் நிலைகளுக்கு லெப்ரா (λεπρα) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினார்கள். நமைச்சலெடுக்கும் தோல் நிலைகளை விவரிக்க சோரா என்ற சொல்லை அவர்கள் பயன்படுத்தினார்கள். ஆங்கில தோல் நிபுணர்களான ராபர்ட் வில்லன் மற்றும் தாமஸ் பேட்மன் இருவரும் இந்த நோயை மற்ற தோல் நிலைகளிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டினார்கள். அதனால் இது 18ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் "வில்லன்ஸின் லெப்ரா" என்றழைக்கப்பட்டது. தொழுநோய் ஆனது முறையான வட்டமான திட்டுகள் கொண்டு தனித்திருப்பதாகவும், காளாஞ்சகப்படை எப்போதும் முறையற்று காணப்படுவதாகவும் அவர்கள் வேறுபடுத்தினர். வில்லன் இரண்டு வகைகளைக் கண்டுபிடித்தார்: "லெப்ரோஸா கிரேகோரம்" மற்றும் "சோரா லெப்ரோஸா" .

பார்ப்பதற்கும் பிறகு சொற்பொருளியல் ரீதியாகவும் தொழுநோயுடன் அது குழப்பப்பட்டாலும் 1841 ஆம் ஆண்டில்தான் வியன்னாவின் தோல் நிபுணரான ஃபெர்டினண்ட் வான் ஹோப்ரா இந்த நிலைக்கு "சொரியாசிஸ்" என்ற பெயரை வழங்கினார். இந்த பெயர் "சோரா" என்ற கிரேக்க வார்த்தையிலிருந்து வருகிறது. இதன் அர்த்தம் "நமைச்சல்" ஆகும்.

20 ஆம் நூற்றாண்டில் காளாஞ்சகப்படை குறிப்பிட்ட வகைகளாக மேலும் பிரிக்கப்பட்டது.

ஒளிவேதியியல் சிகிச்சைமுறை
வரலாறு
தடுப்பாற்றலியல் சார்ந்த காரணிகள்
மண்டலிய (ஸிஸ்டமிக்) சிகிச்சை