அரசு கணக்கீட்டின் படி 25 மில்லியன் மக்கள் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டனர். 53 மில்லியன் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டதாக வரலாற்றாளர்கள் கூறிவருகிறார்கள். அதுபோல உயிரிழப்புகளும் மிக அதிகம். வெள்ளத்தின் முதல் சில மாதத்திலேயே சுமார் 150,000 பேர் வெள்ளத்தில் மூழ்கி இறந்ததாகவும் லட்சக் கணக்கானோர் பசியிலும் நோயாலும் இறந்ததாகவும் ஜான் லாசிங் பக் கூறினார். சமகால சீன வரலாற்றாளர் லி வெங்கை 422,499 பேர் இறந்ததாகக் கணித்தார். Contemporary government sources suggested that the figure may have been as high as two million. சில மேற்குலக செய்திகளின் அடிப்படையில் இறந்தோரின் எண்ணிக்கை 4.7 முதல் 4 மில்லியன் வரை ஆகும்.

வெள்ளத்தால் குடியுருப்புகளும் விவசாய நிலங்களும் பாதிக்கப்பட்டன. யாங்சி பள்ளத்தாக்கைச் சுற்றி 15% கோதுமை மற்றும் அரிசி பயிர்கள் சேதமாகின. பேரழிவால் அத்தியாவசியப் பொருளின் விலையும் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. சூழலியல் சேதத்துடன் பொருளாதாரப் பாதிப்பும் பஞ்சத்தை உருவாக்கியது. மக்கள் உணவின்றி மரப்பட்டைகளையும் காட்டுச்செடிகளையும் உண்டனர், சிலர் உயிர்வாழ்வதற்காகத் தங்கள் குழந்தைகளையே விற்கத் தொடங்கினர், தன்னின உயிருண்ணியாகவும் மாறத் தொடங்கினர். சுகாதாரமின்மையாலும், தொடர் இடப்பெயர்ச்சியாலும் தொற்று நோய்களான வாந்திபேதி, தட்டம்மை, மலேரியா, இரத்தக்கழிசல் போன்றவை அதிகமாகப் பரவின.

குடியரசு ஆட்சியில்(1930s–1940s)
அரசின் செயல்பாடு
உயிரிழப்புகளும் பாதிப்புகளும்
வான்நிலை காரணங்களும் பூகோள விளைவுகளும்