வேதிச்சிகிச்சை-தூண்டிய குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தல் (CINV) பொதுவானதாகும். ஆனால் குறைவான எமெட்டோஜெனிக் வேதிச்சிகிச்சைப் பயன்படுத்துதல் மற்றும் சிறந்த வாந்தியடக்கிகள் சமீப காலங்களில் இடர்பாடுகளைக் குறைப்பதாக இருக்கின்றன. மூளையில் வாந்தியெடுத்தல் உணர்வு மையத்தைத் தூண்டிவிடுதல் விளைவாக உதரவிதானம், உமிழ்நீர்ச் சுரப்பிகள், மூளை நரம்புகள் மற்றும் இரையகக்குடலியத் தசைகள் ஆகியவற்றில் இருந்து பிரதிசெயல்களின் சேர்க்கை, சுவாசித்தலில் தடையை உருவாக்குவது மற்றும் வயிற்றுப் பொருட்களின் கட்டாயமான வெளியேற்றம், குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தல் என அறியப்படுகிறது. வாந்தியெடுத்தல் உணர்வு மையமானது, வேகல் மற்றும் உள்ளுறுப்பிய நரம்புகள், தொண்டை, பெருமூளைப் புறணி, காலினார்ஜிக் மற்றும் வெஸ்டிபுபார் மண்டலத்தில் இருந்து திசுநீர்த்தேக்கித் தூண்டல் ஆகியவற்றிலிருந்து உட்செல்லும் நரம்பு மற்றும் வேதியல் உணர்வு ஏற்பித் தூண்டல் மண்டலத்தில் (CTZ) இருந்து வெளிச்செல்லும் நரம்பு ஆகியவை மூலமாக நேரடியாகத் தூண்டுகிறது. CTZ வரம்புப் பின்பரப்பு, வெளிப்புற இரத்த-மூளைத் தடை ஆகியவற்றில் இருக்கிறது. ஆகையால் இது இரத்தத்தில் இருக்கும் பொருட்கள் அல்லது பெருமூளைச் சிரை முதுகுத்தண்டு சார்ந்த திரவத்தால் தூண்டப்பட்டு எளிதில் பாதிக்கப்படுகிறது. நரம்பியப்பரிமாற்றிகள் டோபாமைன் மற்றும் செரோடோனின் ஆகியவை CTZ ஐத் தூண்டுவதன் மூலமாக மறைமுகமாக வாந்தியெடுத்தல் உணர்வு மையத்தைத் தூண்டுகிறது.

5-HT மட்டுப்படுத்திகள் மிகவும் செயல்திறன் மிக்க வாந்தியடக்கிகள் ஆகும். புற்றுநோயுடன் கூடிய நோயாளிகளில் குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தலை நிர்வகித்தலில் ஒரே சிறந்த முன்னேற்றத்தை உள்ளடக்கியுள்ளது. இந்த மருந்துகள் குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தலின் ஒன்று அல்லது பல சமிக்ஞைகளை தடுப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. வேதிச்சிகிச்சைக்குப் பிறகு முதல் 24 மணி நேரங்களின் போது தோன்றும் மிகவும் உணர்ச்சி மிகுந்த சமிக்ஞை 5-HT ஆகும். 5-HT சமிக்ஞையைத் தடுத்தல் தீவிரமான வாந்தி (வாந்தியெடுத்தல்) அல்லது வாந்தியில் தீவிரத்தன்மையைத் தடுப்பதற்கு ஒரு அணுகுமுறை ஆகும். ஆனால் ஒப்பிடுகையில் குறைந்த-காலமே நீடிக்கும். அங்கீகரிக்கப்பட்ட 5-HT மட்டுப்படுத்திகள் டோலசெட்ரோன் (ஆன்சிமெட்), கிரானிசெட்ரோன் (கைட்ரில், சான்குசோ) மற்றும் ஓன்டன்செட்ரோன் (ஜோஃப்ரன்) உள்ளடக்கியவை ஆகும். புதிய 5-HT மட்டுப்படுத்தி, பேலோனோசெட்ரோனும் (அலோக்சி) சிகிச்சைக்குப் பிறகு 2-5 நாட்களில் ஏற்படும் தாமதமான குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தலைத் தவிர்ப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கிரானிசெட்ரோன் டிரான்ஸ்டெர்மால் ஒட்டு (சான்குசோ) 2008 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் FDAவினால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இந்த ஒட்டு வேதிச்சிகிச்சைக்கு 28-48 மணி நேரங்களுக்கு முன்பு பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும் வேதிச்சிகிச்சைக்குரிய முறையில் காலத்தைச் சார்ந்து 7 நாட்கள் வரை நீடிக்கலாம்.

புற்றுநோய் நோயாளிகளுக்கான குமட்டுதலைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான மற்றொரு மருந்து 2005 ஆம் ஆண்டு கண்டறியப்பட்டது. சப்ஸ்டேன்ஸ் P மட்டுப்படுத்தி அப்ரிபிட்டண்ட் (எமண்ட் என குறிக்கப்படுகிறது) ஆனது புற்று நோய் வேதிச்சிகிச்சையில் குமட்டுதலை செயல்திறனுடன் கட்டுப்படுத்தியது கண்டறியப்பட்டது. 2005 ஆம் ஆண்டில் இரண்டு நீண்ட சோதனைகளின் முடிவுகள் வெளியிடப்பட்டன. அதில் 1,000 நோயாளிகளுக்கும் மேற்பட்டவர்களில் இந்த மருந்தின் உச்சவினை விவரிக்கப்பட்டிருந்தது.

சில ஆய்வுகள் மற்றும் நோயாளிக் குழுக்கள், வேதிச்சிகிச்சையின் போது மாரிஜுவானாவில் இருந்து உருவாக்கப்பட்ட கன்னாபினாய்டுகளின் பயன்பாடு பெருமளவு குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தலைக் குறைக்கின்றன மற்றும் நோயாளியினால் உணவு உட்கொள்ளவும் முடிந்தது என வாதிடுகின்றனர். மாரினோல் போன்ற மாரிஜூவானாவின் (டெட்ராஹைட்ரோகன்னாபினால் அல்லது THC) இயக்கப் பொருளின் சில செயற்கை வழிப் பொருள்கள் இந்தப் பயன்பாட்டை நடைமுறைப்படுத்தலாம். மருத்துவ குணமுள்ள கஞ்சா என அறியப்படும் இயற்கையான மாரிஜூவானாவும் சில ஆன்காலஜிஸ்டுகளால் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. எனினும் இதன் பயன்பாடு உலகம் முழுவதும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளது மற்றும் சட்ட விரோதமானதாக இருக்கிறது.

கொள்கைகள்
தீய விளைவுகள்
குமட்டுதல் மற்றும் வாந்தியெடுத்தல்
வரலாறு