13 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் டாய் லூ மக்களின், கோயன்யாங் மற்றும் ஹெயோகம் அரசுகள் வடக்கு மேட்டுநிலங்களில் இருந்தன. சுகோதாய், கெமர் பேரரசின் கீழ் இருந்த லாவோவிடமிருந்தது. டாய் மக்கள் மேல் சாவோ பிரயா பள்ளத்தாக்கிற்கு படிப்படியாக நகரத் தொடங்கினர்.
சுகோதாய் மற்றும் சிரி சட்சாநலை நகரங்களின் ஆளுநர் போ குன் சிரி நாவ் நம்தோம் தலைமையில் 1180 முதல் சுகோதாய், தன்னாட்சி பெறத்தொடங்கியது. எனினும் லாவோவின் மாவன்கள் மீண்டும் தங்களின் அதிகாரத்திற்குக்கீழ் சுகோதாயைக் கொண்டுவந்தனர்.
போ குன் பாங்களாங்கவோ, போ குன் பாமெயுங் என்ற இரு சகோதரர்கள் மாவன்களிடமிருந்து 1239 இல் சுகோதாயை மீட்டனர். சுகோதாயைத் தலைநகராகக் கொண்டு பாங்களாங்கவோ என்ற சிரி இந்திராதித்யா பிரா ருவாங் வம்ச அரசாட்சியை நிறுவினார். அவரது அரசாட்சி நிறைவுறும்போது சாவோ பிரயா பள்ளத்தாக்கு முழுமைக்கும் சுகோதாய் அரசாங்கம் விரிவடைந்திருந்தது.
சுகோதாய் அரசாங்கம் நிறுவப்படல் தாய்லாந்து நாட்டின் வரலாற்றில் முக்கிய நிகழ்வாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகிறார்கள்.

கம்பெயங் பெட்
சுகோதாய்
வீழ்ச்சி
லாவோவிடமிருந்து விடுதலை