1962-ல் நடந்த இந்திய-சீனா போர், இந்திய இராணுவத்தில் அவசர ஆட்சேர்ப்பு நடவடிக்கைக்கு வழி வகுத்தது. ஹசாரே தேவையான உடல் தகுதி இல்லாதவராக இருந்த போதிலும் 1963-ஆம் ஆண்டு ராணுவத்தில் சேர்க்கப்பட்டு ஔரங்காபாத்தில் பயிற்சி மேற்கொண்ட பின் அந்த வருடம் நவம்பர் மாதம் ஒரு சிப்பாயாக உறுதி செய்யப்பட்டார்.

1965-ல் நடந்த இந்திய-பாகிஸ்தான் போரின் போது ஹசாரே கேம் கரன் துறையில் எல்லையில் பணிக்காக அனுப்பப்பட்டார். அவர் எதிரிகளின் குண்டு வீச்சிலிருந்தும், வான் வழி தாக்குதலிளிருந்தும், துப்பாக்கிச் சுடுதலிளிருந்தும் எல்லையிலிருந்து தப்பிய ஒரே கனரக வண்டி (TRUCK) ஓட்டுநர் ஆவார். சிறு வயது வறுமை இணைந்த போர்க்கால அனுபவங்கள் அவரை மிகவும் பாதித்தது. அவர் ஒரு கட்டத்தில் தற்கொலை செய்ய நினைத்து பின் வாழ்க்கை மற்றும் இறப்பின் பொருளை உணர்ந்து கைவிட்டார். அவர் கனரக வண்டி தாக்குதல் என்னை மறுபடி நினைக்க வைத்தது பற்றி கூறினார். கடவுள் என்னை சில காரணங்களுக்காக நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டும் என்று கருதினார். நான் கேம் கரன் போர்க்களத்திலிருந்து மறுபிறவி எடுத்துள்ளேன். என் புதிய வாழ்க்கையை மக்கள் சேவைக்கு செலவிட முடிவு செய்துள்ளேன். அவர் தனது ஓய்வு நேரத்தை சுவாமி விவேகானந்தா, காந்தி மற்றும் வினோபா பாவே ஆகியோரின் படைப்புகளைப் படிப்பதில் செலவிட்டார். அவர் ஒரு வலைதள செய்தி வெளியீட்டில் "காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்றும் தேவைப்பட்டால் பாகிஸ்தானுக்கெதிராக போரில் பங்கு பெற தயார் என்றும் கூறியுள்ளார்.

1970 மத்தியில் இராணுவ வாகனத்தை ஓட்டும் போது ஒரு சாலை விபத்தில் உயிர் தப்பினார். இவ்விபத்திளிருந்து உயிர் தப்பியது தனது வாழ்க்கையின் நோக்கம் மக்கள் சேவைக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும் என்பதன் அறிகுறியாகும் என்று நம்பினார். அவர் இராணுவத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டு இருந்த போதிலும், உத்தியோகபூர்வ பதிவுகள் அவரின் 12 ஆண்டு சிறப்பான சேவை முடிந்து 1975-ல் வெளியேறியதாகக் குறிப்பிடுகின்றது.

படைத்துறை பணி
தீண்டாமை ஒழிப்பு
கிராம சபா
ராஷ்ட்ரிய ஸ்வயம்சேவக் சங்கம் (RSS)-உடன் உள்ள தொடர்பினால் வரும் குற்றச்சாட்டு