துருவ பனிக்கவிகை முதல் நிலநடுக்கோடு வரையில் கோளின் ஒவ்வொரு பாகமும் ஏதோவொரு வகையான உயிரை ஆதரிக்கிறது. நுண்ணுயிரியியலில் ஏற்பட்ட சமீபத்திய மேம்பாடுகள், பூமியின் நிலவுலகஞ்சார்ந்த மேற்பரப்பின் அடியில் ஆழத்தில் நுண்ணுயிர்கள் வாழ்வதாக நிரூபித்துள்ளன, மேலும் "வசிக்கவே முடியாத மண்டலங்கள்" என்றழைக்கப்படும் பகுதிகளில் இருக்கும் ஒட்டுமொத்த பெருந்திரளான நுண்ணுயிர்கள், உயிரினத்தொகுதியில் வெளிப்பரப்பில் இருக்கும் அனைத்து விலங்கு மற்றும் தாவர உயிர்களைவிடவும் அதிகமாக இருக்கும். பூமியின் மேலே உயிர்க்கோளத்தின் உண்மையான தடிப்புத்தன்மையை அளவிடுவது கடினம். பொதுவாக பறவைகள் 650 முதல் 1800 மீட்டர் குத்துயரத்தில் பறக்கின்றன, தண்ணீருக்கு அடியில் வாழும் மீன்களோ பியூர்டோ ரிகோ அகழியில் -8,372 மீட்டர்கள் கீழே காணப்படுகின்றன.

இந்தக் கோளில் உயிர்கள் இருப்பதற்கான மிக அதிகமான எடுத்துக்காட்டுகள் இருக்கின்றது: ரூப்பெல்ஸ் பிணந்தின்னிக் கழுகு 11,300 மீட்டர் குத்துயரத்தில் காணப்பட்டுள்ளது; பார்-ஹெட்டட் கீஸ் குறைந்தது 8,300 மீட்டர் (எவரஸ்ட் சிகரத்திற்கு மேலே) குத்துயரத்தில் இடம்பெயர்கின்றன; யாக் காட்டெருதுகள் கடல் மட்டத்துக்கு மேல் 3,200 முதல் 5,400 மீட்டர் உயரத்தில் வாழ்கின்றன; மலை ஆடுகள் 3,050 மீட்டருக்கு மேலே வாழ்கின்றன. இத்தகைய ஏற்றத்தில் இருக்கும் தாவர உண்ணிகள் பாசிப்பூஞ்சை, புற்கள் மற்றும் பச்சிலைகளைச் சார்ந்திருக்கின்றன.

நுண்ணுயிர்கள் மிக உச்சத்தில் வாழ்கின்றன, அவற்றை கருத்தில் எடுத்துக்கொள்ளும்போது உயிர்க்கோளின் தடிப்புத்தன்மையை இன்னும் அதிகமாக்குகிறது. பண்படுத்தப்படக்கூடிய நுண்ணுயிரிகள் பூமியின் மேல் வளிமண்டலத்தில் அளவு உயரத்தில் காணப்பட்டுள்ளது (FEMS நுண்ணுயிரியல் கடிதங்களில் வேய்ன்வ்ரைட் மற்றும் பலர், 2003). எனினும் அத்தகை குத்துயரத்தில் நுண்ணுயிரிகள் செயலூக்கத்துடன் இருப்பதற்கு வாய்ப்பில்லை, அங்கு தட்பவெப்ப நிலைகளும் காற்றழுத்தங்களும் மிக அதிக அளவு குறைந்திருக்கும் மேலும் புறஊதாக் கதிர்வீச்சு மிக அதிகமாக இருக்கும். பெரும்பாலும் இந்த நுண்ணுயிரிகள் காற்று அல்லது எரிமலை வெடித்தல் மூலம் மேல் வளிமண்டலங்களுக்கு கொண்டுவரப்பட்டிருக்கலாம். மரியானாஸ் அகழிகளில் க்கும் அதிகமான ஆழத்தில் பாரோபிலிக் மாரின் நுண்ணுயிரிகள் காணப்பட்டுள்ளன (FEMS நுண்ணுயிரியல் கடிதங்களில் டகாமியா மற்றும் பலர், 2003). காற்று, தண்ணீர் அல்லது பூமியின் மேற்பரப்பில் மட்டுமே நுண்ணுயிர்கள் வரம்பிடப்படவில்லை. பண்படுத்தப்படக்கூடிய மிகைவெப்ப நாட்ட நுண்ணுயிரிகள், சுவீடனில் (கோல்ட் 1992 மற்றும் ஸீவ்ஸைக் 1994, இரண்டுமே PNAS இல் இருக்கிறது) பூமியின் மேலோட்டில் க்கும் அதிகமாக துளையிடப்பட்ட உள்ளமைப்பகுதிகளின் பாறைகளிலிருந்து 65 - 75 C யில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பூமியின் மேலோட்டில் ஆழம் அதிகரிப்பதுடன் வெப்பநிலையும் விரைவாக அதிகரிக்கிறது. வெப்பநிலை அதிகரிக்கும் வேகம் பல காரணிகளைச் சார்ந்திருக்கிறது, அவற்றில் பூமிமேலோட்டு வகை (கண்டம் vs. கடல்), பாறை வகை, புவியியல் இடம் முதலானவையும் அடங்கும். நுண்ணியிரியின் மேற்புறம் அறியப்பட்ட எல்லை 122C ("மெத்தோனோபைரஸ் கண்ட்லெரி" ஸ்ட்ரெய்ன் 116), மேலும் "ஆழமான உயிர்க்கோள"த்தில் உயிர்களின் வாழ்வெல்லை வரம்பற்ற ஆழத்தைக் காட்டிலும் வெப்பநிலை மூலம் விவரிக்கப்படுகிறது.

நம்முடைய உயிர்க்கோளம் பல எண்ணிக்கையிலான நிலையான உயிரினம் வாழும் பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது, அது பெரும்பாலும் ஒத்த தாவரவளம் மற்றும் மாவளம் ஆகியவற்றால் வாசம்செய்யப்படுகிறது. நிலத்தில் நிலையான உயிரினம் வாழும் பகுதிகள் பிரதானமாக அட்சக்கோடுகளால் பிரிக்கப்படுகிறது. ஆர்க்டிக் மற்றும் அன்டார்க்டிக் வட்டங்களில் இருக்கும் நிலவுலகஞ்சார்ந்த நிலையான உயிரினம் வாழும் பகுதியில் தாவரம் மற்றும் விலங்கு வாழ்க்கை ஒப்பீட்டளவில் தரிசாக இருக்கும், அதே நேரத்தில் பெரும்பாலான மக்கள்தொகை நெருக்கமாயுள்ள நிலையான உயிரினம் வாழும் பகுதிகள் பூமத்தியரேகைக்கு அருகில் அமைந்திருக்கிறது. மிதமான மற்றும் ஆர்க்டிக் நிலையான உயிரினம் வாழும் பகுதிகளில் இருக்கும் நிலவுலகஞ்சார்ந்த உயிரினங்கள் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த அளவேயான ஒட்டுமொத்த உயிர்த்தொகுதி மற்றும் மிகச் சிறிய ஆற்றல் திட்டங்களைக் கொண்டிருக்கும், மேலும் உலகப் பரப்புக்கும் இடம்பெயர்வுகள், சமூகப் பொருந்தல்கள், சீரான குருதி வெப்ப நிலை, கணிப்பு மற்றும் இன்சுலேஷனின் பல்மடங்கு படுகைகள் உட்பட சளிக்கு பொருந்திக்கொள்ளலை வெளிப்படுத்துகிறது.

காய்யா கருதுகோள்
பூமியின் உயிர்க்கோளத்தின் பரப்பு
சொல்லின் தோற்றம் மற்றும் பயன்பாடு
குறிப்பிட்ட உயிர்க்கோளங்கள்