ஆர்தருக்கான துவக்க கால இலக்கியக் குறிப்பீடுகள் வெல்ஷ் மற்றும் பிரெட்டான் தோற்றுவாய்களிலிருந்து வருகின்றன. ஆர்தரின் இயல்பு மற்றும் குணாதிசயம் ஆகியவற்றை, ஒரு தனி உரை அல்லது உரைநடைக் கதை வகை என்பதைப் போல அன்றி, ஒட்டு மொத்தமாக கால்ஃபிரிடியனுக்கு-முந்தைய மரபாக வரையறுக்க சில முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

அண்மையில், தாம்ஸ் க்ரீன் என்பவர் நிகழ்த்திய ஒரு கல்விசார் கருத்தாய்வு இவ்வாறே முயற்சிக்கிறது. இது, இந்த ஆரம்ப காலப் பொருளில் ஆர்தரின் சித்தரிப்பிற்கான மூன்று முக்கிய உட்கூறுகளை அடையாளம் காட்டுகிறது. முதலாவது, அவர் பிரிட்டன் நாட்டை அதன் அனைத்து உள் மற்றும் வெளி அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து காத்த, விலங்கு வேட்டையாளராகச் செயலாற்றிய ஒப்பற்ற போராளி என்பதாகும். இவற்றில் சில அச்சுறுத்தல்கள் மனித முகம் கொண்டவை. எடுத்துக்காட்டாக, "ஹிஸ்டோரியா பிரிட்டோன" த்தில் அவருடன் போரிட்ட சாக்சன்களைக் குறிப்பிடலாம். ஆனால், பெரும்பான்மையானவை அமானுஷ்யமானவை. இவற்றில் மிகப் பெரும் பூனையரக்கர்கள், அழிவுண்டாக்கும் தெய்வீகப் பன்றிகள், டிராகன் என்னும் வேதாளங்கள், நாய்த் தலையர்கள், அரக்கர்கள் மற்றும் சூனியக்காரர்கள் ஆகியோர் அடங்குவர். இரண்டாவது, கால்ஃப்ரிடியன் கால கட்டத்திற்கு முந்தைய ஆர்தர் ஒரு கிராமிய மற்றும் குறிப்பிட்ட பகுதிக்கான (குறிப்பாக பகுதி சார்ந்த அல்லது பெயர் சார்ந்த நாட்டுப்புறப் புனைவு) அதாவது காட்டு வெளிப்பகுதிகளில் வாழ்பவர்களின் அதிசக்தி வாய்ந்த நாயகன் என்பது போன்ற மாயப் புனைவுகளின் பாத்திரம் என்பதாகக் குறிக்கின்றது. மூன்றாவதும் இறுதியானதுமான உட்கூறு, துவக்ககால வெல்ஷ் ஆர்தர், வெல்ஷ் மறுவுலகான ஆன்வின் என்பதனுடன் நெருக்கமான தொடர்புற்றிருந்தார் என்பதாகும். ஒரு புறம், அவர் புதையலைத் தேடி, மறுவுலகின் கோட்டைகளைத் தாக்கி அவற்றின் கைதிகளை விடுவிக்கிறார். மறுபுறம், ஆரம்பகாலத் தோற்றுவாய்களில் அவரது போர்க்குழுவானது முந்தைய கிரேக்கக் கடவுளர், அவரது மனைவி மற்றும் அவரது உடமைகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது.

ஆர்தரைக் குறிப்பிடும் மிகப் பிரபலமான வெல்ஷ் கவிதைக் குறிப்பீடுகளில் ஒன்று, ஆறாவது நூற்றாண்டைச் சார்ந்தவராகக் குறிப்பிடப்படும் அனெயிரின் என்னும் கவிஞரின் "ஒய் கோடாட்டின்" ("தி கோடாட்டின்") என அறியப்படும் நாயகனின் மரணத்தை ஒட்டிய இரங்கற்பாக்களின் தொகுப்பாகும். இதன் ஒரு சரணத்தில், 300 எதிரிகளைச் சீவிய போராளி ஒருவரது வீரம் புகழப்படுகிறது. ஆனால், இது இவ்வாறு இருப்பினும், "அவர் ஆர்தர் அல்ல" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. அதாவது, அவரது சாதனைகள் ஆர்தரின் பேராண்மைக்கு ஒப்பானதல்ல எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. "ஒய் கோடாட்டின்" ஒரு 13ஆவது நூற்றாண்டு கையெழுத்துப் பிரதியிலிருந்தே அறியப்படுகிறது. எனவே, இப்பகுதியானது அசலாகவே எழுதப்பட்டதா அல்லது பிற்காலத்திய இடைச் செருகலா என்று உறுதி செய்வது சாத்தியமல்ல. ஆனால், இந்தச் சரணமானது ஏழாவது நூற்றாண்டு அல்லது அதற்கும் முந்தைய காலகட்டத்துப் பதிப்பு என்னும் ஜான் கோச்சின் கருத்து நிரூபணமாகவில்லை. ஒன்பதாம் அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டுகளே இதற்கான காலகட்டமாகப் பெரும்பாலும் முன்வைக்கப்படுகின்றன. ஆறாவது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் தலியிசின் என்னும் ஒரு கவிஞரின் பல கவிதைகளும் ஆர்தரைக் குறிப்பிடுகின்றன. ஆயினும், இவை யாவும் எட்டாவது மற்றும் 12ஆவது நூற்றாண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தைச் சார்ந்தவையாகவே உள்ளன. இவை, "ஆசி பெற்ற ஆர்தரை"க் குறிப்பிடுவதான "காதெயிர் தெயிர்னோன்" ("இளவரசனின் ஆசனம்"), மறுவுலகுக்கு ஆர்தர் மேற்கொண்ட ஒரு படையெடுப்பைக் குறிப்பிடும் "பிரெய்தியு அன்வின்" ("அன்வின்னின் கேடுகள்"), மற்றும் ஆர்தரின் வீரத்தைக் குறிப்பிடுவதாகவும், ஆர்தர் மற்றும் உதர் ஆகியோரிடையே தகப்பன்-மகன் உறவைக் குறிப்பதான, ஜியோஃப்ரே ஆஃப் மான்மௌத்தின் காலத்திற்கு முந்தைய, "மார்வ்னத் உதிர் பென்[டிராகன்]" (உதர் பென்(டிராகனின்) இரங்கற்பா") ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளன. 
இதர ஆரம்ப கால வெல்ஷ் ஆர்தரியன் உரைகளில் "கார்மதெனின் கருப்புப் புத்தகம்" என்பதில் காணப்படும் ஒரு கவிதையான "பா குர் யு ஒய் போர்தர்" என்பது அடங்கும்.

("இந்தக் காவலாளி என்ன மனிதன்?"). இது ஆர்தருக்கும் அவர் நுழைய விரும்பும் ஒரு கோட்டையின் காவலாளிக்கும் இடையிலான உரையாடலாக வடிவம் கொள்கிறது. இதில், ஆர்தர் தமது மற்றும் தமது வீரர்களின், குறிப்பாக கெய் (கே) மற்றும் பெட்விர் (பெடெவிரெ) ஆகியோரின் பெயர்களையும் செயல்களையும் நினைவுறுத்துகிறார். நவீன மாபிநோஜியோன் தொகுப்பில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள "கல்விச் அண்ட் ஓல்வென்" (சி. 1100) என்னும் வெல்ஷ் உரை நடைக் கதை, இதில் கெய் மற்றும் பெட்விர் ஆகியோரே மையப் பாத்திரங்களாக இருப்பினும், இரு நூறுக்கும் மேற்பட்டதாக ஆர்தரின் வீரர்களின் மேலும் நீண்ட பட்டியல் ஒன்றினைக் கொண்டுள்ளது.
ஒட்டு மொத்தமாக இந்தக் கதை, ஆர்தர் தமது உறவினர் கல்விச் என்பவர், டிவ்ரெச் டிவ்ரெத் என்னும் மிகப் பெரும், பாதி-தெய்வீகமான பன்றி வேட்டையை உள்ளிட்டு அசாத்தியமாகத் தோன்றும் பல சாகசத் தொடர்களை நிறைவேற்றி, யஸ்படாதென் என்னும் தலைமை அரக்கனின் மகளான ஓல்வென் என்பவளைக் கரம்பிடிக்க உதவுவதான கதையைக் கூறுகிறது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த "ஹிஸ்டோரியா பிரிட்டோன" மும் இந்தக் கதையைக் குறிப்பிடுகிறது. அதில், இப்பன்றியின் பெயர் டிராய்(ன்)ட் என்பதாகக் காணப்படுகிறது. இறுதியாக, நினைவு கூர ஏதுவாக மூன்று பாத்திரங்கள் அல்லது மூன்று நிகழ்ச்சிகளாகப் பிரிக்கப்படும் வெல்ஷ் மரபின்படி வெல்ஷ் புனைவுகளின் சுருக்கங்களின் தொகுப்பான "வெல்ஷ் மூவர்கள்" என்பதில் ஆர்தர் பன்முறைகள் குறிப்பிடப்படுகிறார். இந்த மூவர்கள் என்னும் தொகுப்புக்களின் பிற்காலத்திய கையெழுத்துப் பிரதிகள் ஜியோஃப்ரே மான்மௌத்திடமிருந்து பெறப்பட்டதாகவும் மற்றும் பிற்காலத்திய ஐரோப்பிய மரபுகளுக்குட்பட்டதாகவும் உள்ளன. ஆயினும், முந்தைய காலகட்டத்தைச் சார்ந்த பிரதிகள் எந்த வித பாதிப்பையும் வெளிக்காட்டாது, பொதுவாக முன்னரே நிலவிய வெல்ஷ் மரபாக ஒப்புக் கொள்ளப்படுகின்றன. இருப்பினும், இவற்றிலும், ஆர்தரின் அரசவையானது மரபுப் புனைவான பிரிட்டனை முழுவதுமாகக் குறிப்பிடுவதாகவே சித்தரிக்கப்படுகிறது. சில சமயங்களில் "ஆர்தரின் அரசவை" என்பது "பிரிட்டன் தீவு" என "பிரிட்டன் தீவின் மூன்று எக்ஸ்எக்ஸ்எக்ஸ்" என்னும் சூத்திரப்படி மாற்றி அமைக்கப்படுகிறது. ஆர்தர் ஒரு அரசராகக் கருதப்பட்டாரா என்பதே "ஹிஸ்டோரியா பிரிட்டோன" மற்றும் "அன்னலெஸ் காம்பியரே" ஆகியவற்றில் தெளிவாகப் புலப்படாதபோது, "கல்விச் மற்றும் ஓல்வின்" மற்றும் மூவர்கள் தொகுப்பு ஆகியவை எழுதப்பட்ட காலத்தில் அவர் "பெந்திர்னெட் யர் யன்ஸ் ஹான்" , அதாவது "இந்தத் தீவின் பிரபுக்களின் தலைவர்", வேல்ஸ், கார்ன்வால் மற்றும் வடக்கு ஆகியவற்றின் பெரும் பிரபு என்பனவாகக் கூறப்படுகிறார்.

இந்த கால்ஃபிரிடிய காலத்திற்கு-முந்தைய வெல்ஷ் கவிதைகள் மற்றும் கதைகளுக்குக் கூடுதலாக, "ஹிஸ்டோரியா பிரிட்டோனம்" மற்றும் "அன்னாலெஸ் காம்பிரேயி" ஆகியவற்றைத் தவிர, வேறு சில துவக்க கால இலத்தீன் உரைகளிலும் ஆர்தர் தென்படுகிறார். குறிப்பாக, (மிக ஆரம்ப காலத்தியதான, 11ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்ததாக இருக்கக் கூடிய) உரோம காலத்திற்குப் பிந்தைய, பெருமளவில் அறியப்படுவதான துறவிகளின் பல "விடாயீ" களில் ("வாழ்க்கைகள்") ஆர்தர் காணப்படுகிறார். இவற்றில் ஏதும் வரலாற்றுத் தோற்றுவாய் கொண்டுள்ளதாகத் தற்போது கருதப்படுவதில்லை. 12ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் கார்தோக் ஆஃப் லாங்கார்ஃபேன் என்பவரால் எழுதப்பட்ட "கில்தாஸ் என்னும் துறவியின் வாழ்க்கை" யில், ஆர்தர் கில்தாஸின் சகோதரன் ஹ்யூயிலைக் கொன்று அவரது மனைவி கிவென்விஃபரை கிளாஸ்டோன்பரியிலிருந்து காப்பாற்றியதாகக் கூறப்படுகிறது. லிஃப்ரிஸ் ஆஃப் லாங்கார்ஃபென் என்பவரால் 1100ஆம் ஆண்டோ அல்லது அதற்குச் சற்று முன்னரோ எழுதப்பட்ட "காதோக் துறவியின் வாழ்க்கை" யில், அத்துறவி ஆர்தரின் மூன்று வீரர்களைக் கொன்ற ஒரு மனிதனுக்கு அடைக்கலம் அளிப்பதாகவும், தமது வீரர்களுக்குப் பதிலாக ஆர்தர் ஒரு கால்நடை மந்தையை "வெர்ஜெல்டா" கக் கோருவதாகவும் காணப்படுகிறது. கோரப்பட்டபடி காதோக் அவற்றை அளிக்கிறார். ஆனால், அவ்விலங்குகளை ஆர்தர் உடமையாக்கிக் கொள்ளும் வேளையில், அவை இறகுகளைக் கொண்ட படர்செடிக் கூட்டமாக மாறிவிடுகின்றன. 12ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டிருக்கக் கூடிய இடைக்காலத்திய வாழ்க்கை வரலாறுகளான காரன்னோக், பதார்ன் மற்றும் இயூஃப்லாம் ஆகியவை இதனை ஒத்த நிகழ்வுகளைச் சித்தரிக்கின்றன. 15ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த கையெழுத்துப் பிரதியே கிடைக்கப் பெற்றிருப்பினும், பெரும்பாலும் 11ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த குறிப்பிடப்படும் "லெஜண்டா சாங்க்தி கோயஜனோவி" யில் ஆர்தரைப் பற்றிய அதிகப் புனவற்ற குறிப்பு காணப்படுகிறது. வில்லியம் ஆஃப் மாம்ஸ்பெரியின் "டி ஜெஸ்டிஸ் ரேகம் அங்கோலோரம்" மற்றும் ஹெர்மென்னின் "டி மிராகுலிஸ் சாங்க்டே மாரியே லௌடென்சிஸ்" ஆகியவற்றில் ஆர்தரைப் பற்றிக் காணப்படும் குறிப்புகளும் முக்கியமானவை. ஆர்தர் உண்மையிலேயே மரிக்கவில்லை எனவும் அவர் ஒரு கால கட்டத்தில் மீள்வார் எனவும் கால்ஃபிரிடிய காலத்திற்குப் பிந்தைய மரபுப் புனைவுகளில் அடிக்கடி மொழியப்படும் ஒரு நம்பிக்கையின் முதற் சான்றினை, இவை இரண்டும் இணைந்து அளிக்கின்றன.

கால்ஃபிரிடியனுக்கு-முந்தைய பாரம்பரியங்கள்
பெயர்
வீரக்காதற்காதைப் பாரம்பரியங்கள்
விவாதிக்கப்படும் வரலாறு