டிஜிடல் காமிராக்கள் பொதுவாக கையாளப்படத் துவங்கியவுடன், அநேக புகைப்பட நிபுணர்கள் கேட்ட கேள்வி என்னவென்றால், அவர்களது படச் சுருள் காமிராக்கள் டிஜிட்டல் காமிராக்களாக மாற்றப்பட முடியுமா என்பதுதான். 
இதற்கு பதில் முடியும் மற்றும் முடியாது என்ற இரண்டாகவும் இருந்தது. காமிராக்களைப் போல விழிவில்லைகளும் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. எனவே, இதை மீண்டும் அமைப்பதனால் ஏற்படும் செலவு, மிகவும் அதிகமாக இருக்கும் என்பதனால், பெரும்பாலான 35 எம்எம் ஃபிலிம் காமிராக்களைப் பொறுத்தவரையில் இதற்கான பதில் முடியாது என்பதுதான். டிஜிடல் முறைக்கு மாற்றுவதற்கும் மின்னணுவிற்குத் தேவையான இடம் அளிப்பதற்கும் மற்றும் லிக்விட் க்ரிஸ்டல் டிஸ்பிளேயின் ப்ரிவ்யூவை அனுமதிப்பதற்கும், பல காமிராக்களில் அவற்றின் பின்புறத்தை அகற்றி அந்த இடத்தில் முறைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு டிஜிடல் யூனிட்டை வைக்க வேண்டியிருக்கும்.

என்சி2000 மற்றும் கோடக் டிசிஎஸ் தொடர் போன்ற பல ஆரம்ப காலத் தொழில்முறை எஸ்எல்ஆர் காமிராக்களும் 35 எம்எம் ஃபிலிம் காமிராக்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டவைதாம். அப்போதைய தொழில் நுட்பத்தின்படி, ஒரு டிஜிட்டல் "பின்புற"த்தைப் பொருத்துவதை விட, படச்சுருள் காமிராக்களை பெரிய, பருமனான (அதாவது அசல் காமிராவை விடவும் பெரியதான)டிஜிடல் யூனிட்டுகள் மீது பொருத்துவது என்பதே கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. இவை தொழிற்சாலையிலேயே உருவாக்கப்பட்ட காமிராக்கள். சந்தையில் விற்கப்பட்ட பின் செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள் அல்ல.

இதில் ஒரு குறிபபிடத்தக்க விதிவிலக்கு நிகான் ஈ2. இதன் பிறகு நிகான் ஈ3 வந்தது. இவற்றில் 35 எம்எம் வடிவமைப்பை 2/3 சிசிடி சென்சாராக மாற்றுவதற்கு கூடுதல் ஆப்டிக்ஸ் பயன்படுத்தப்பட்டன.

சில 35 எம்எம் காமிராக்களில் அவற்றின் உற்பத்தியாளரால் அமைக்கப்பட்ட டிஜிடல் காமிரா பின்புறங்கள் இருந்திருக்கின்றன. இதற்கு லெயிகாவை குறிப்பாக உதாரணம் காட்டலாம். 
மீடியம் ஃபார்மட் மற்றும் லார்ஜ் ஃபார்மட் காமிராக்கள் (அதாவது 35எம்எம் விட அதிகமான புகைப்படச் சுருளை உபயோகிப்பவை) குறைவான அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படுபவை. உதாரணமாகக் கூறப்படும் டிஜிடல் பின்புறம் கொண்ட இவற்றின் விலை $10,000க்கும் அதிகமானது. 
இவை கையிறுக்கப் பிடிகள், படச்சுருள் பின்புறங்கள், வைண்டர்கள், மற்றும் தேவைக்கேற்ப தனியாகப் பொருத்திக் கொள்ளப்படக் கூடிய விழி வில்லைகள் என்று தனித்தனியான பகுதிகளைக் கொண்டவையாக இருந்தன.

இந்தப் பின்புறங்கள் பயன்படுத்தும் மிகப் பெரிய விழி வில்லைகளின் காரணமாக, பிம்பத்தின் அளவுகள் மிகவும் அதிகமானது. 
2006ஆம் ஆண்டில் மிகவும் பெரியதாக இருந்தது ஃபேஸ் ஒன் னின் பி45 39 எம்பி இமேஜ்பேக். இது 224.6 எம்பி வரையிலான ஒரு ஒற்றை டிஃப் பிம்பத்தை உருவாக்க வல்லதாக இருந்தது. மீடியம் ஃபார்மட் டிஜிடல்கள், அவற்றைப் போன்ற சிறிய டிஎஸ்எல்ஆர்களை விட அதிகமாக புகைப்பட ஸ்டுடியோக்கள் மற்றும் ஒவியப் புகைப்படங்கள் ஆகியவற்றில் பயன்படுத்தப்படுபவையாக இருந்தன; சில டிஎஸ்எல்ஆர்களில் குறிப்பாக ஐஎஸ்ஓ வேகம் அதிகபட்சமாக உள்ள 400க்கு எதிராக 6400ஆக இருந்தது.

ஃபில்டர் மொசைக்ஸ், இண்டர்பொலேஷன் மற்றும் அலையசிங்
ப்ரிட்ஜ் காமிராக்கள்
படச் சுருள் காமிராக்களை டிஜிட்டல் காமிராக்களாக மாற்றுதல்
கையடக்கமான டிஜிடல் காமிராக்கள்