தீ நான்முகத்திண்மத்தில், தீ முக்கோணத்தில் ஏற்கனவே உள்ள மூன்று மூலகங்களுடன் இரசாயன சங்கிலி வேதிவினை என்ற மற்றொரு கூறும் கூடுதலாக சேர்க்கப்படுகிறது. தீ பற்ற ஆரம்பித்த உடன் வெப்பம் உமிழ் வேதிவினை தீயை பரப்ப உதவுகிறது. நுரை தீக்கு தேவையான ஆக்சிசனை தடுத்து சங்கிலி வேதிவினை நடைபெறாமல் செய்யும். தண்ணீர் தீக்கு தேவையான எரிபொருளை தடைசெய்யும். ஹேலோன் நேரடியாக மூலக்கூறுகளுக்கு இடையே செயல்பட்டு சங்கிலி வேதிவினையைத் தடுக்கும்.
எரிதலின்போது, இரசாயன சங்கிலி வேதிவினை, தீக்கு மேலும் வெப்ப ஆற்றலைக் கூட்டுக்கிறது . முக்கியமாக இலித்தியம், மக்னீசியம், தைட்டானியம், போன்ற உலோகங்களில் (டி வகுப்பு தீ என அழைக்கப்படும்) தீ எரியும் போது, அது இன்னும் முக்கியமான ஆற்றலை வெளியிடும் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
இந்த உலோகங்கள், தண்ணீர் மற்றும் ஆக்சிஜனுடன் வேகமாக வினைப்பட்டு அதிக ஆற்றலை வெளியிடும். அதனால் இந்தவகை தீயில் தண்ணீரை ஊற்றுவதால் தீ மேலும் வலுப்பெறம், சில நேரங்களில் வெடிக்கவும் வாய்ப்புள்ளது. தைட்டானியம் போன்ற சில உலோகங்களில் கார்பன் டை ஆக்சைடு தீயணைப்பானைப் பயன்படுத்துவது பயனற்றது. எனவே உலர் மணலை இவ்வகைத் தீயில் பயன்படுத்துவதால் இரசாயன சங்கிலி வேதிவினையைத் தடுக்க முடியும்.
கூடிய விரைவில் நான்முகத்திண்மத்திலுள்ள ஏதாவது ஒரு மூலத்தை தீயிலிருந்து நீக்கும் போது தீயை அணைப்பது எளிதாகிறது.
ஆக்சிகரணி
தீயை அணைத்தல்
தீ நான்முகி
தீயணைக்கும் பணியில் நீரின் பங்கு