1848 இல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சுவிட்சர்லாந்தின் கூட்டாட்சி அரசியலமைப்பே, உலகின் இரண்டாவது பழமை வாய்ந்த கூட்டாட்சி மாகாணமான, தற்காலத்தின் கூட்டாட்சி மாகாணத்திற்கான சட்டப்பூர்வ அடிப்படையாகும். 1999 இல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, ஆனால் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பில் புதிய மாற்றங்கள் எதையும் இது அறிமுகப்படுத்தவில்லை. அது தனிப்பட்ட நபர்களின் அடிப்படை மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் மற்றும் பொது விவகாரங்களிலான குடிமக்களின் பங்கேற்பு போன்றவற்றை மேலேழுந்தவாரியாக வரையறுக்கிறது, கூட்டமைப்புகளுக்கும் மண்டலங்களுக்குமிடையே அதிகாரத்தை வகுக்கிறது, கூட்டாட்சி சட்ட எல்லையையும் அதிகாரத்தையும் வரையறுக்கிறது. கூட்டாட்சி மட்டத்தில் மூன்று பிரதான ஆட்சி ஆணையங்கள் உள்ளன: இரு அவை நாடாளுமன்றம் (சட்டப்பேரவை), கூட்டமைப்பு ஆட்சிக்குழு (செயலகம்) கூட்டமைப்பு நீதிமன்றம் (நீதியியல்).

சுவிஸ் நாடாளுமன்றம் இரு அவைகளைக் கொண்டுள்ளது: ஒவ்வொரு மண்டலங்களாலும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட முறையின்படி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் 46 பிரதிநிதிகளைக் (ஒவ்வொரு அரை மண்டலத்திற்கும் ஒருவர் என்ற கணக்கில் மண்டலம் ஒன்றுக்கு இருவர்) கொண்டுள்ள மாகாண ஆட்சிக்குழு மற்றும் ஒவ்வொரு மண்டலத்தின் மக்கள் தொகையைப் பொறுத்த எண்ணிக்கைவாரியான பிரதிநிதித்துவ முறையின்படி தேர்ந்தெடுக்கப்படும் 200 உறுப்பினர்களைக் கொண்டுள்ள தேசிய ஆட்சிக்குழு ஆகியவை ஆகும். இரு அவையின் உறுப்பினர்களும் 4 ஆண்டுகள் பதவியிலிருப்பர். இரு அவைகளும் இணை-அமர்வில் இருக்கும் போது அவற்றை மொத்தமாக கூட்டமைப்பு சட்டமன்றம் என்பர். குடிமக்கள் பொது வாக்கெடுப்புகளின் மூலம் நாடாளுமன்றம் இயற்றும் புதிய சட்டங்களை எதிர்க்கலாம், தொடக்க முயற்சிகளின் மூலம், கூட்டாட்சி அரசியலமைப்பில் திருத்தங்களைச் செய்யலாம், இந்த அம்சமே சுவிட்சர்லாந்து ஒரு நேரடி மக்களாட்சி நாடாக விளங்குவதற்கு காரணமாகத் திகழ்கிறது.

கூட்டமைப்பு ஆட்சிக்குழுவே கூட்டமைப்பு அரசாங்கத்தை அமைக்கிறது, கூட்டமைப்பு நிர்வாகத்தை நடத்துகிறது, மேலும் ஒட்டுமொத்த மாகாணத் தலைமையாகச் செயல்புரிகிறது. அது ஏழு ஒத்த சக உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழுவாகும், அது நான்காண்டு அதிகார அங்கீகரிப்புக்காக கூட்டமைப்பு சட்டமன்றத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது, மேலும் அது ஆட்சிக்குழுவின் மேற்பார்வைக்கான அதிகாரமும் கொண்டுள்ளது. சட்டமன்றத்தினால் ஏழு உறுப்பினர்களிலிருந்து, வழக்கமாக சுழற்சி முறையில் ஓராண்டு காலத்திற்கென கூட்டமைப்பின் தலைவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்; இந்தத் தலைவரே அரசாங்கத்திற்கு தலைமை வகிப்பார் மற்றும் பிரதிநிதுத்துவ செயல்பாடுகளுக்குப் பொறுப்பு வகிப்பார். இருப்பினும், தலைவரே கூடுதல் அதிகாரங்களேதுமற்ற "உயர் தலைவராவார்" , மேலும் நிர்வாகத்தின் துறைக்குத் தலைவராக இருப்பார்.

சுவிஸ் அரசாங்கம் 1959 ஆம் ஆண்டிலிருந்து நான்கு முக்கியக் கட்சிகளின் கூட்டணியாக இருந்தது, இதில் ஒவ்வொரு கட்சிக்கும் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான இடங்கள் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது, வாக்களிக்கும் திறன் மற்றும் பிரதிநிதித்துவம் ஆகியவற்றைப் பகிர்ந்திருந்ததையே இது உணர்த்துகிறது.
2 CVP/PDC, 2 SPS/PSS, 2 FDP/PRD மற்றும் 1959 இலிருந்து 2003 வரை நிலைத்திருந்ததால் 1 SVP/UDC ஆகிய கட்சிகளின் சிறப்பான பங்கீட்டு முறையையே "மாயச் சூத்திரம்" என்றழைக்கின்றனர்.
2007 கூட்டமைப்பு ஆட்சிக்குழு தேர்தலில் பெடரல் ஆட்சிக்குழுவின் ஏழு இடங்கள் பின்வருமாறு பகிரப்பட்டன:

மண்டல அல்லது கூட்டமைப்பு நீதிமன்றங்களுக்கு எதிரான முறையீடுகளைக் கையாள்வதே கூட்டமைப்பு உச்ச நீதிமன்றத்தின் பணியாகும். இதில் நீதிபதிகள், கூட்டமைப்பு சட்டமன்றத்தால் ஆறாண்டு பதவிக்காலத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.

நகரமயமாக்கல்
அரசியல்
வரலாறு
இலக்கியம்