மம்லுக் வம்சம் (1206-90), கில்சி வம்சம் (1290-1320), துக்ளக் வம்சம் (1320-1413), சையிது வம்சம் (1414-51), லோடி வம்சம் (1451-1526), சூர் வம்சம்( 1540–1556) போன்ற தில்லி சுல்தான்கள், 1206 முதல் 1556 முடிய பழைய தில்லியை தலைநகரமாகக் கொண்டு ஆண்டனர். 

முகலாயப் பேரரசரகள், பழைய தில்லியை கைவிட்டு, ஆக்ரா கோட்டையை தலைநகராகக் கொண்டனர். இருப்பினும் முகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகான் , 1639ல் பழைய தில்லிப் பகுதியில் செங்கோட்டை, ஜும்மா மசூதி, சாந்தினி சவுக் மற்றும் தோட்டங்களை நிறுவியதால், அந்நகரை 1648ம் ஆண்டு முதல் ஷாஜகானாபாத் என அழைக்கப்பட்டது. 

முகலாயப் பேரரசின் 12 மாகாணங்களில் ஒன்றாக தில்லி விளங்கியது. இதன் எல்லைகளாக அவத், அஜ்மீர், முல்தான் மற்றும் லாகூர் மாகாணங்கள் விளங்கியது. தாரியா கஞ்ச் பகுதி முகலாயர்களின் ஒரு படைவீடாக விளங்கியது. 
பழைய தில்லியின் முதல் மொத்த வணிகச் சந்தை 1840ல் சவுரி பஜார் பகுதியில் துவக்கப்பட்டது. உலர் பழங்களின் வணிகச் சந்தை 1850ல் கரி போலி பகுதியில் துவக்கப்பட்டது.1869ல் மொத்த மலர் வணிகச் சந்தை தாரியா கஞ்ச் பகுதியில் துவக்கப்பட்டது.

தில்லியை மையமாகக் கொண்டு துவங்கிய 1857 சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி தோல்வி அடைந்தது. பழைய தில்லியின் செங்கோட்டையை பிரித்தானிய இந்தியாவின் படைகள் கைப்பற்றியது. இறுதி முகலாயப் பேரரசர் பகதூர் ஷாவை பர்மாவிற்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் நாடு கடத்தினர். இராணுவ முக்கியத்துவம் கருதி பிரித்தானியர்கள், பழைய தில்லியின் தென்மேற்கு பகுதியில் புதிய கட்டிடங்களை எழுப்பினர். 1911ல் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியினரது தலைமையிடம், கொல்கத்தாவிலிருந்து, புது தில்லிக்கு மாற்றப்பட்டது. 

வரலாற்று காலத்தில்
வரலாறு
தில்லியின் ஆட்சியாளர்கள்
பழைய தில்லியின் மதில் சுவர்களும், வாயில்களும்