தேசிய கலைக்கூடத்திற்கான முதல் முன்மொழிவு 1938 ஆம் ஆண்டில் டெல்லியைச் சேர்ந்த கலைஞர்களின் அமைப்பான அகில இந்திய கவின் கலைகள் மற்றும் கைவினைச் சங்கத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் 1929 ஆம் ஆண்டில் இந்த நிறுவனம் டெல்லி நுண்கலைச் சங்கம் என்ற பெயரில் பதிவு பெற்றிருந்தது. இந்த நிறுவனத்தை அபானிந்திரநாத் தாகூரின் மாணவர்களான கலைஞர் சகோதரர்கள் பரதா மற்றும் சரதா உகில் ஆகியோர் நிறுவினர். 1946 ஆம் ஆண்டில், அப்போது சங்கமாக இயங்கி வந்த இந்த நிறுவனம் முதன்முதலாக சர்வதேச அளவில் அமைந்த தற்கால கலைக் கண்காட்சிக்கு ஏற்பாடு செய்தது, அதில் நவீன பிரெஞ்சு மற்றும் ஆங்கில கலைஞர்களின் ஓவியங்களும், அமெரிக்க கலைஞர்களின் செதுக்கல்களும் இடம் பெற்றிருந்தன. இந்தக் கண்காட்சியானது முதல் அகில இந்திய மாநாடு நடந்த காலகட்டத்தில் நடந்தது. அப்போது அதனை ஒரு மத்திய கலை அமைப்பாக உருவாக்குகின்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. எவ்வாறாயினும், அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், மும்பையில் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட அகில இந்திய நுண்கலைக் கழகம், 1948 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற மூன்றாம் அகில இந்திய கலை மாநாட்டில் தனது சொந்த நிறுவனத்தை முன்வைத்தது. இதன் காரணமாக எழுந்த சிக்கல்களால் அமைப்புக்கான காரணி நீர்த்துப்போனது. . 

1949 ஆம் ஆண்டில் கல்கத்தாவில் நடந்த கலை மாநாட்டின்போது அரசானது காட்சி கலைகள் குறித்த இந்த மாநாட்டிற்கு கலைஞர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களின் கூட்டமைப்பை உருவாக்கியது. அதில் ஸ்டெல்லா கிராம்ரிச், ஜி. வெங்கடச்சலம், நந்தலால் போஸ், ஜாமினி ராய், ஓ.சி. கங்குலி, அதுல் போஸ், ஜேம்ஸ் எச். கசின்ஸ் மற்றும் பெர்சி பிரவுன் உள்ளிட்டோர் பங்கு பெற்றிருந்தனர். தேசிய அருங்காட்சியகம் மற்றும் தேசிய கலைக்கூடம் போன்ற கலை நிறுவனங்கள் அமைப்பது மற்றும் பொது மக்களிடம் கலையின் கல்விப் பங்கினை எடுத்துரைப்பது போன்ற ஆலோசனைகள் அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டன. கருத்தரங்கில் பங்கேற்பாளர்கள் காட்சிக்கூடப் பிரச்சினையில் வெவ்வேறு வகையாக மறுமொழி தந்தனர். வரலாற்றாசிரியர் டாக்டர் நிஹார் ரஞ்சன் ரே போன்ற சிலர் பிரதிநிதித்துவ ஆலோசனைக் குழுவை அமைக்குமாறு அரசாங்கத்தை ஊக்குவித்தனர், அதே நேரத்தில் டெல்லியில் உள்ள கலைஞரும் குழுவின் நிறுவனர் உறுப்பினருமான சில்பி சக்ரா, கி.மு. சன்யால் போன்றவர்கள் அரசாங்கத்திற்கு தவறு என்று வாதிட்டனர் கலைஞர்களின் கைகளிலிருந்து இந்த முன்முயற்சியை எடுத்துக் கொள்வது தவறானது என்று எடுத்துக் கூறினர். அப்போது எடுக்கப்பட்ட தீர்மானத்தின்படி ஒரு தேசிய கலைக்கூடம் விரைவாக ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே ஆகும். அத்துடன் ஆரம்பத்தில் நிறுவுவதற்கும் தேசிய அருங்காட்சியகத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது, அத்துடன் யுனெஸ்கோவுடன் இந்திய தேசிய ஆணையத்தின் பண்பாட்டிற்கான துணை ஆணையம் மூன்று அகாடமிகளை உருவாக்கவும் தீர்மானம் இயற்றப்பட்டது. 

1953 ஆம் ஆண்டில் சங்கம் அதன் புதிய கட்டிடத்தில் சமகால கலையின் இரண்டாவது சர்வதேச கண்காட்சிக்கு ஏற்பாடு செய்தது. இதனை தேசிய நாளிதழான 'தி ஸ்டேட்ஸ்மேன் ' 'வெனிஸ் பெய்னேலைக் காட்டிலும் குறைவானது அல்ல' என்று விவரித்தது. அரசு ஆதரவுடைய தேசிய நவீன கலைக்கூடம் ஏற்கனவே 1954 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் நடைமுறைக்கு வந்தது. அதனை பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு முன்னிலையில் துணை ஜனாதிபதி டாக்டர் எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் முறையாக திறந்து வைத்தார். ஒரு பிரபலமான ஜெர்மன் கலை வரலாற்றாசிரியர் ஹெர்மன் கோய்ட்ஸ் (1898-1976) [8] என்பவர் அந்த கலைக்கூடத்தின் முதல் காப்பாட்சியர் பொறுப்பினை ஏற்றார். மேலும் காலப்போக்கில் கலை மறுசீரமைப்பு சேவைகள், ஒரு கலை குறிப்பு நூலகம் மற்றும் ஒரு ஆவண மையம் போன்ற புதிய வசதிகள் அத்துடன் இணைந்தன. [9] மேலும் அமிர்தா ஷெர்-கில், ரவீந்திரநாத் தாகூர், ஜாமினி ராய், நந்தலால் போஸ், மற்றும் எம்.ஏ.ஆர். உள்ளிட்டோரின் 200 ஓவியங்கள் உள்ளிட்ட பல காட்சிப்பொருள்கள் போன்றவை திறப்பு விழாவின்போது நடத்தப்பட்ட கண்காட்சியில் இடம் பெற்றன. 

ஆதாரங்கள்
வரலாறு
குறிப்புகள்
கட்டிடம்