ஈசலை வெளியேற்ற செல்கள் புற்றின் மேல் பகுதியில் ஒன்று முதல் இரண்டு அங்குல நீளத்தில் சற்று மேடாக வாயில் அமைத்து கட்டியிருக்கும். அதற்கு வருவு என மக்கள் அழைக்கின்றனர். பூமி ஈரமாக உள்ள சமயங்களில் இரவு நேரத்தில் செல்கள் அந்த வாய்களை திறந்து வைத்து வானிலையை கண்காணிக்கும்.தகுந்த நேரத்தில் ஈசல்களை வெளியேற்றும்.ஈசல் பிடிப்போர் பகலில் புற்று இருக்கும் இடத்தை அடையாளம் கண்டு வருவு கட்டியிருப்பதை உறுதி செய்துகொள்வர்.வருவுகளின் எண்ணிக்கையைக் கொண்டு புற்றிலிருக்கும் ஈசலின் அளவை மதிப்பிடுவர்கள். ஈசல் கொட்டை என்ற ஒரு வகை கொட்டையையும் பெருமருந்து கொடியின் வேர் இரணடையும் வருத்து பொடிசெய்து டப்பியில் அடைத்துகொள்வர்.இரவில் லாந்தர் விளக்கை எடுத்துகொண்டு புற்றை அடைந்து புற்றின் மீது பொடியை தூவி காத்திருப்பர்.பொடியின் மணத்தால் கவரப்பட்ட ஈசல்கள் லாந்தர் விளக்கு ஒளியால் ஈர்க்கபட்டு வெளியேறும்.புற்றின் அருகில் வட்ட வடிவில் குழி வெட்டி அதன் குறுக்கே இரு
குச்சிகளை வைத்து அதன் மீது லாந்தர் விளக்கை வைத்து விடுவர். லாந்தர் விளக்கை சுற்றி பறக்கும் ஈசல்கள் குழியில் விழுந்துவிடும்.அவற்றை பைகளில் சேகரித்து எடுத்து வருவர்.

ஈசலைப் பக்குவம் செய்தல்
ஈசல் வெளியேறும் காலம்
ஈசல் உற்பத்தியாகும் காலம்
ஈசல் பிடித்தல்