சிறுவர்கள் கொள்ளும் சினம் இயல்பானது. இதனை குத் இனஃப் (நுனரஉயவiடியேட ஞளலஉhடிடடிபலக்ஷல னு.சூ.கூரவடிடி யீயபந சூடி.117) என்ற பெருமாட்டி வகைப்படுத்தியுள்ளார். குழந்தைகளின் தேவை நிறைவு பெறாத போது சினம் தோன்றுகிறது.
1) திக்கற்ற சினம்

2) இயங்க அல்லது பேச மறுக்கும் சினம்
3) பழிவாங்கும் சினம்
மேலும், குத்இனஃப் என்பவர் சினம் வருவதற்கான மூன்று உடனடிக் காரணங்களைக் கூறுகிறார் அவையாவன:
1) அன்றாட உடல் சார்ந்த தேவைகளாகிய கழிப்பிடம் செல்வது, உணவருந்தச் செல்வது அல்லது உறங்கச் செல்வதற்கு தடைகள் ஏற்பட்டால் சிறுவர்கள் பொறுமையிழந்து அதிகச் சினங்கொள்கின்றனர்.
2) ஒழுங்காக வீட்டுப்பாடம் எழுதி வரவில்லை என்றால் பள்ளிக்கு இனிமேல் வரவேண்டாம் அல்லது ஒழுங்காகப் படிக்கவில்லை என்றால் திட்டும் ஆசிரியர்கள் மீது குழந்தைகளுக்கு உடனே சினம் வருகிறது.
3) விளையாட்டில் சேர்த்துக் கொள்ள மறுப்பது, திண்பண்டங்கள் தர மறுப்பது அல்லது தன் ஐயப்பாடுகளை ஆசிரியர் கண்டுகொள்ளாமல் செய்வது போன்றவை சிறுவர்களின் சமூக உறவைப் பாதித்து உடனே சினத்தைத் துhண்டும்.
""""அனைத்து வயதினரும் தங்கள் மொத்த சினங்களில் உடல் பாதுகாப்பிற்காக 20 சதவீதம், அதிகாரம் செலுத்துபவர்கள் மீது 20 சதவீதம், சமூக உறவில் ஏற்படும் பிரச்சனைகள் மீது 30 சதவீதம் என ஏறத்தாழ 70 சதவீதம் சினத்தைப் பிறர் மீது உடனடியாகச் செலுத்துகின்றனர் எனப் பல தாய்மார்கள் குறை கூறுகின்றனர்."" (குத்இனஃப்)

அச்சம்:
நகைச்சுவை:
சினம்:
பொதுவான மனவெழுச்சிகள்