வளரிளம் பருவத்தில் மோரிசன் எழுதத் தொடங்கினார். கல்லூரியில் அவர் தொடர்புடைய துறைகளான, மேடை நாடகம், திரைப்படம் மற்றும் ஒளிப்பதிவு ஆகியவற்றை படித்தார்.

"த லார்ட்ஸ்/நோட்ஸ் ஆன் விஷன்" மற்றும் "த நியூ கிரீசர்ஸ்" என்ற இரண்டு கவிதை பதிப்புகளை 1969ம் ஆண்டு தானே வெளியிட்டார். "த லார்ட்ஸில்" , முக்கியமாக இடம், மக்கள், நிகழ்வுகள் பற்றிய சிறிய விவரிப்புகள் மற்றும் சினிமாவைப் பற்றிய மோரிசனின் கருத்துகள் ஆகியவை இருந்தன. "த நியூ கிரியேசர்ஸின்" வரிகள் வடிவத்தில், உணர்வில், வெளித் தோற்றத்தில் கவிதைகளைப் போல் இருந்தன. இந்த இரண்டு புத்தகங்களும் பின்னர் ஒன்றாக ஒரே புத்தகமாக இணைக்கப்பட்டு "த லார்ட்ஸ் அண்ட் த நியூ கிரீசர்ஸ்" என்ற பெயரில் வெளியிடப்பட்டது. மோரிசனின் வாழ்நாளில் பிரசுரிக்கப்பட்ட எழுத்துகள் இவை மட்டுமே ஆகும்.

"நோ ஒன் ஹியர் கெட்ஸ் ஔட் அலைவ்" என்ற டேனி சுகர்மேனின் மோரிசன் பற்றிய வாழ்க்கை சரித புத்தகத்திற்கு முதலெண்ணங்கள் எழுதிய பீட் கவிஞர் மைக்கேல் மெக்ல்யூரோடு மோரிசன் நண்பரானார். மெக்ல்யூர் மற்றும் மோரிசன் பல எடுக்கப்படாத படங்களுக்காக ஒன்று சேர்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதில் மெக்ல்யூரின் பிரபலமான "த பியர்ட்" என்ற நாடகத்தின் திரைப்பட வடிவமும் அடங்கும். இது நடந்திருந்தால் மோரிசன் இதில் பில்லி த கிட் ஆக நடித்திருப்பார்.

அவர் இறந்த பிறகு, மோரிசனின் கவிதைகள் கொண்ட இரண்டு புத்தகங்கள் வெளியிடப்பட்டது. அவரது கவிதைகளின் உரிமையை வைத்திருந்த காதலி பேமிலா கர்சனின் பெற்றோர், புகைப்படக் கலைஞர் ஃப்ரேங்க் லிசியாண்ட்ரோ ஆகியோரால் இந்த புத்தகத்தின் பொருளடக்கம் தேர்வு செய்யப்பட்டு சரியான அடுக்குகளில் வைக்கப்பட்டது. "த லாஸ்ட் ரைட்டிங் ஆஃப் ஜிம் மோரிசன்" முதல் தொகுப்பு, "வைல்டர்னஸ்" என்று பெயரிடப்பட்டது. இது 1988ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட உடனேயே "நியூயார்க் டைம்ஸின்" அதிக விற்பனையான புத்தகம் என்ற பெயரை பெற்றது. 1990ல் வெளியிடப்பட்ட "த அமெரிக்கன் நைட்," தொகுப்பு 2 என்பதும் நல்ல வெற்றியைப் பெற்றது.

மோரிசன் இரண்டு தனித்தனி நேரங்களில் ஒரு தொழிற்முறை சார்ந்த இசை ஒலிப்பதிவு கூடத்தில் தனது சொந்த கவிதையை பதிவு செய்தார். முதல் முறை மார்ச் 1969ல் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸிலும் மற்றும் இரண்டாவது முறை 1970 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 8ம் தேதி. இரண்டாவது பதிவு நேரத்திற்கு மோரிசனின் பல தனிப்பட்ட நண்பர்கள் வந்திருந்தனர் மற்றும் அதில் பல மாதிரி பாடல்களும் இடம் பெற்றன. இந்த 1969 நேரத்தின் சில பகுதிகள் பூட்லெக் இசைத்தொகுப்பான "த லாஸ்ட் பேரிஸ் டேப்ஸுக்கு" கொடுக்கப்பட்டது. பின்னர் இவை 1978ல் வெளியான த டோர்ஸின் "அன் அமெரிக்கன் ப்ரேயர்" ஆல்பத்திலும் உபயோகிக்கப்பட்டது. இசை பட்டியலில் இந்த இசைத் தொகுப்பு 54வது இடத்தை அடைந்தது. டிசம்பர் 1970லிருந்து பதிவு செய்யப்பட்ட கவிதை இந்த நாள் வரை வெளிவராமல் உள்ளது. இது கோர்சன் குடும்பத்தாரிடம் உள்ளது.

மோரிசனின் சிறந்த ஆனால் காணப்படாத திரைப்பட முயற்சி "HWY:அன் அமெரிக்கன் பாஸ்டோரல்" , 1969 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட திட்டமாகும். மோரிசன் இந்த திட்டத்துக்கு பண உதவி செய்தார் மற்றும் திட்டத்தின் முழு கட்டுப்பாட்டையும் வைத்திருக்க சொந்தமாக ஒரு தயாரிப்பு நிறுவனத்தையும் தொடங்கினார். திட்டத்திற்கு உதவியாக பால் ஃபெரேரா, ஃப்ரேங்க் லிசியாண்ட்ரோ மற்றும் பேப் ஹில் ஆகியோர் இருந்தனர். மோரிசன் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார், கொலைகாரன்/கார் திருடனாக மாறும் இரவுப்பயணியாக நடித்தார். இந்த படத்திற்காக ஒலிப்பதிவுத்தடத்தை தேர்ந்தெடுக்க தனது நண்பரும் இசையமைப்பாளர்/பியானோ கலைஞர் ஃப்ரெட் மிரோவை கேட்டுக்கொண்டார்.

தனி: கவிதை மற்றும் படம்
கலையாற்றலின் மூலங்கள்
அவருடைய வாழ்க்கையில் பெண்
செல்வாக்கு