தென் அமெரிக்காவை தாயகமாகக் கொண்ட இந்த சீனித்துளசி, பிரேசில் மற்றும் பரகுவைச் சேர்ந்த குவாரனி எனும் பூர்வீகக் குடிகளால் சுமார் 1500 ஆண்டுகளாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்ததாக கருதப்படுகிறது.

1899 ஆம் ஆண்டில், தாவரவியலாளர் மோயெசு சாண்டியாகோ பெர்டோனி ("Moisés Santiago Bertoni") என்பவரால் முதன்முதலாக கிழக்கு பராகுவேவில் வளர்ந்த இத்தாவரத்தை கண்டறிந்து, அதன் இனிப்பு சுவையை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

1931 ஆம் ஆண்டில், வேதியியல் வல்லுநர்களான எம். பிரீடெல் ("M. Bridel") மற்றும் ஆர். லாவீல்ல் ("R. Lavielle") ஆகியோர்களால், அத்தாவரத்தின் இலைகளிலிருந்து கிளைகோசைடுகள் ("Glycosides"), சிடீவிசைடுகள் ("Steviosides"), மற்றும் ரெபாடியோசைடுகளை ("Rebaudioside") தனித்தனியாக இனிப்பு சுவைகளை தனிமைப்படுத்தினர். 
மேலும், அக்லிகோன் ("Aglycone") மற்றும் கிளைகோசைட்டின் சரியான கட்டமைப்பு 1955 இல் வெளியிடப்பட்டது.

தாயகம்
வரலாறு மற்றும் பயன்பாடு
சாகுபடி
வளரியல்பு