அன்பு பொதுவாக நான்கு வகைப்படும், அவை பாசம், காதல், நட்பு மற்றும் பக்தி. இதில் பாசம் எனும் அன்பு பெற்றோரும் அவர்களின் மக்களுக்கும் இடைப்பட்டது, காதல் தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடைப்பட்டது, நட்பு தொழர்கள் அல்லது தொழியர்கள் இடைப்பட்டது. பக்தியெனும் அன்பு பரமாத்மாவிற்கும் ஜீவாத்மாவிற்கும் இடைப்பட்டது. இங்கு பக்தியைத் தவிர்த்து மற்றுள்ள அன்பு நேரடியான தொடர்பினால் வருவது. ஆனால் பக்தி எனும் அன்பு எல்லாம் வல்ல ஏக கடவுளான இறைவனிடம் உள்ள நேரடி தொடர்பினால் உண்டாவதல்ல, இறைவனின் மகத்துவத்தை பல்வேறு சூல்நிலைகளால் உணர்ந்து அவனைச் சரணடைவதால் ஏற்படுவது. சாம வேதம், இறைவனை மகிழ்ச்சி அடையச் செய்ய பக்தி பண்ணுங்கள் எனக்கூறுகிறது. காணக்கிடைக்கதா, நேரடியாக பேசமுடியாத, ஐம்புலன்களாலும் உணரமுடியாத இறைவனை மனதினால் மட்டுமே உணரமுடியும். சைவ சமயப்படி இறைவனே படைத்து, காத்து, அழிக்கின்றான் என நம்பப்படுகிறது. இந்த படைப்பில் காணப்படும் மகத்துவத்தை உணர்ந்து இறைவனே அனைத்திற்கும் மேலானவன் என்று அவனைப் போற்றி வணங்கி அவன் திருவடிகளை சேர்வதே பக்தியாகும். இதற்கு உண்மையை ருதத்தை அறிய வேண்டும். 

சாமவேதம் கண்டம் 19-ல் முதல் வசனம் 

தர்மம் மற்றும் ருதம்
வடமொழியும் செந்தமிழும்
பக்தி
வேதங்கள்