1975 ஆம் ஆண்டில் மிலோஸ் ஃபார்மேன் இயக்கிய "ஒன் ஃப்ளூ ஓவர் தி குக்கூ’ஸ் நெஸ்ட்" என்னும் கென் கெஸியின் நாவலின் திரைத் தழுவலில் ரேண்டில் பி.மெக்மர்பியாக நடித்ததற்கு தனது முதல் சிறந்த நடிகருக்கான ஆஸ்கரை நிக்கல்சன் பெற்றார். நர்ஸ் ரேட்ச்டு பாத்திரத்திற்காக சிறந்த நடிகை விருதை லூய்ஸெ ஃபிளெட்சர் பெற்ற அதே சமயத்தில் இவருக்கு ஆஸ்கார் கிடைத்ததும் பொருத்தமாய் அமைந்தது.

இதற்குப் பிறகு, அவர் மிகவும் அசாதாரணமான பாத்திரங்களை ஏற்கத் துவங்கினார். "தி லாஸ்ட் டைகூன்" படத்தில் ராபர்ட் டி நிரோவுக்கு ஜோடியாக ஒரு சிறிய பாத்திரத்தை அவர் ஏற்றார். ஆர்தர் பென்னின் "தி மிசௌரி பிரேக்ஸ்" படத்தில் அனுதாபம் பெறாத ஒரு பாத்திரம் ஒன்றை அவர் ஏற்றார். குறிப்பாக மர்லன் பிராண்டோவுடன் இணைந்து வேலை செய்யும் பொருட்டு இதனை அவர் ஏற்றார். இதனையடுத்து வெஸ்டர்ன் காமெடியான "கோயிங்’ சவுத்" மூலம் தனது இரண்டாவது இயக்குநர் அறிமுகத்தை இவர் செய்தார். 1971 ஆம் ஆண்டில் வெளியான "ட்ரைவ், ஹீ ஸெட்" தான் ஒரு இயக்குநராக அவரது முதல் திரைப்படம் ஆகும்.

ஸ்டீபன் கிங்கின் "தி ஷைனிங்" (1980) நாவலைத் தழுவி ஸ்டான்லி குப்ரிக் எடுத்த திரைப்படத்திற்கு இவர் எந்த அகாதமி விருதையும் பெறவில்லை என்றாலும் அது நிக்கல்சனின் மிக முக்கியமான பாத்திரங்களில் ஒன்றாய் விளங்குகிறது. அவரது அடுத்த ஆஸ்கர், சிறந்த துணை நடிகருக்கான அகாதமி விருது, "டெர்ம்ஸ் ஆஃப் என்டியர்மென்ட்" படத்தில் இவர் ஏற்றிருந்த ஓய்வுபெற்ற விண்வெளிப் பயண வீரரான கரெட் ப்ரீட்லவ் பாத்திரத்திற்கு கிடைத்தது, இப்படத்தை ஜேம்ஸ். எல். ப்ரூக்ஸ் இயக்கினார். நிக்கல்சன் 80களில் பரபரவென உழைத்துக் கொண்டிருந்தார், "தி போஸ்ட்மேன் ஆல்வேஸ் ரிங்ஸ் ட்வைஸ்" (1981), "ரெட்ஸ்" (1981), "ப்ரிஸி’ஸ் ஹானர்" (1985), "தி விட்சஸ் ஆஃப் ஈஸ்ட்விக்" (1987), "பிராட்கேஸ்ட் நியூஸ்" (1987), மற்றும் "அயர்ன்வீட்" (1987) போன்ற ஏராளமான படங்களில் நடித்தார். அதனையடுத்து மூன்று ஆஸ்கர் பரிந்துரைகளும் வந்தன ("ரெட்ஸ்" , "ப்ரிஸி’ஸ் ஹானர்" , "அயர்ன்வீட்" படங்களுக்காக).

"விட்னஸ்" படத்தில் ஜான் புக் வேடத்தினை நிக்கல்சன் மறுத்து விட்டார். நிக்கல்சன் வெறிபிடித்த கொலைகாரராகவும் வில்லனாகவும் நடித்த 1989 ஆம் ஆண்டின் "பேட்மேன்" திரைப்படமான தி ஜோக்கர் சர்வதேசரீதியாக பெரும் வெற்றி பெற்றது, சதவீத அடிப்படையில் நிக்கல்சன் செய்து கொண்டிருந்த ஒப்பந்தம் அவருக்கு சுமார் 60 மில்லியன் டாலர் ஈட்டிக் கொடுத்தது.

அமெரிக்க கடற் படைப் பிரிவில் நடக்கும் ஒரு கொலை குறித்த திரைப்படமான "எ ஃப்யூ குட் மென்" (1992) திரைப்படத்தில் இவர் ஏற்றிருந்த முன்கோபமுடைய கர்னல் நாதன் ஆர்.ஜெஸப் வேடத்திற்காக, நிக்கல்சன் இன்னுமொரு அகாதமி பரிந்துரையை பெற்றார். இந்த படத்தில் பிரபலமான ஒரு நீதிமன்ற காட்சி வரும், அதில் “உங்களால் உண்மையைக் கையாள முடியாது!” என்று நிக்கல்சன் உரக்கக் கத்துவார், அரோன் ஸோர்கின் எழுதிய மனவசனங்களில் ஒன்றான இது வெகுஜனக் கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாய் ஆனது.

1996 ஆம் ஆண்டில், மார்ஸ் அட்டாக்ஸ்! திரைப்படத்தில் பேட்மேன் இயக்குநரான டிம் பர்டன் உடன் நிக்கல்சன் மீண்டுமொரு முறை இணைந்து பணியாற்றினார். இதில் ஜனாதிபதி ஜேம்ஸ் டேல் மற்றும் லாஸ் வேகாஸ் கட்டிட நிறுவன அதிபர் ஆர்ட் லேண்ட் ஆகிய இரண்டு வேறுபட்ட பாத்திரங்களில் நடித்து இரட்டைப் பொறுப்பை முடித்தார். முதலில் நிக்கல்சனின் பாத்திரத்தை கொல்லும் யோசனை வார்னர் பிரதர்ஸ் ஸ்டுடியோ நிர்வாகிகளுக்கு பிடிக்காதிருந்தது, எனவே இரண்டு பாத்திரங்களை உருவாக்கிய பர்டன் இருவரையுமே கொன்று விட்டார்.

நிக்கல்சனின் நடிப்பு எல்லாமே நல்ல வரவேற்பை பெற்றதாய் சொல்ல முடியாது. "மேன் ட்ரபுள்" (1992) மற்றும் "ஹோஃபா" (1992) ஆகிய திரைப்படங்களுக்காக மோசமான நடிகருக்கான ராஸி விருதுகளுக்கும் இவர் பரிந்துரை செய்யப்பட்டார். ஆனாலும், "ஹோஃபா" படத்தில் நிக்கல்சனின் நடிப்பு அவருக்கு கோல்டன் குளோப் பரிந்துரையையும் பெற்றுத் தந்தது.

மீண்டும் ஜேம்ஸ் எல்.ப்ரூக்ஸ் இயக்கிய "அஸ் குட் அஸ் இட் கெட்ஸ்" (1997) காதல்காவியத்தில், மெல்வின் உடால் என்கிற அப்செஸிவ் கம்பள்ஸிவ் டிஸார்டர் (OCD) பாதிப்பு கொண்ட ஒரு முன்கோப எழுத்தாளராக நடித்தார், இந்த வேடத்திற்காக சிறந்த நடிகருக்கான அடுத்த அகாதமி விருதினை நிக்கல்சன் வென்றார். நிக்கல்சனின் ஆஸ்கர் ஹெலன் ஹன்ட்டுக்கு கிடைத்த சிறந்த நடிகைக்கான அகாதமி விருதுடன் பொருத்தப்பட்டது, அதில் மன்ஹாட்டன் வெய்ட்ரஸாக அவர் நடித்திருந்தார், இப்படத்தில் இவர் வேலை பார்க்கும் உணவகத்தில் அடிக்கடி சாப்பிட வரும் உடால் உடன் இவருக்கு காதல்/வெறுப்பு நட்பு தோன்றும்.

2001 ஆம் ஆண்டில், “நடிப்பு மற்றும் நேர்மையின் உச்சங்களை தொட்டதற்காக” மாஸ்கோ சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் ஸ்டானிஸ்லேவ்ஸ்கி விருதினை பெறும் முதல் நடிகராக நிக்கல்சன் ஆனார்.

நிக்கல்சன் ஒரு தீவிர விளையாட்டு ரசிகர். கூடைப்பந்து விளையாட்டுகளில் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் லேகர்ஸ் அணிக்கான ஆதரவு இருக்கைகளில் அவரை எப்போதும் காணமுடியும். 1999 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தின் அரட்டை நிகழ்ச்சியான "பார்கின்சனில்" தோன்றி பேசிய இவர், தான் ஒரு “ஆயுள்கால மான்செஸ்டர் யுனைடெட் விசிறி” என்று தன்னை விவரித்தார்.

சமீபத்திய வருடங்கள்
ஆரம்ப நடிப்பு வாழ்க்கை
அமெரிக்கர்களின் அடையாள மனிதராக
புகழ்பெறுதல்