விண்வெளிப் பயணம் பற்றிய எண்ணக்கரு அல்லது, விண்வெளிக்கு மனிதனையோ, வேறு பொருட்களையோ அனுப்பும் எண்ணம், இது உண்மையிலேயே சாத்தியமாகுமுன், அறிவியற் கட்டுக்கதைகளிலே, பலரால் கையாளப்பட்டுள்ளது. இந்த ஆக்கங்களுட் சில அச்சொட்டாக எவ்வாறு இது செய்யப்படுகிறது என்று விபரமான விளக்கங்களையும் உள்ளடக்கியிருந்தன. 20 ஆம் நூற்றாண்டில், போதிய அளவு உந்துசக்தித் தொழில்நுட்பம், வலுவானவையும், பாரங்குறைந்தனவுமான பொருட்கள், மற்றும் தொடர்புள்ள தொழில்நுட்பங்களினதும், அறிவியலினதும் வளர்ச்சி காரணமாக, விண்வெளிப்பயணம் சாத்தியமாகக்கூடிய ஒன்றாகியது.

1957 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 4ஆம் திகதி, ரஷ்யா ஆளில்லாத விண்கலமான ஸ்புட்னிக் I இனை வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தியது. பூமியைச் சுற்றிச் செலுத்தப்பட்ட விண்கலமொன்றில், முதன்முதலில் விண்வெளிக்குச் சென்ற மனிதன், யூரி ககாரின் என்பவராவார். இவரைச் சுமந்து சென்ற கலமும், 1961 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில் ரஷ்யாவினாலேயே அனுப்பப்பட்டது.
விண்வெளிக்கான முதற்படிகள் ஜெர்மன் அறிவியலாளர்களால் உலகப் போர் இரண்டின் போது V2 ஏவுகலங்களை சோதிக்கையில், அவை மனிதரால் முதலில் உருவாக்கப்பட்ட விண்வெளி பொருளாக ஆனது. போருக்குப் பிறகு, நேச நாடுகள் ஜெர்மானிய அறிவியலாளர்களையும் அவர்களது பிடிபட்ட ஏவுகலங்களையும் இராணுவ மற்றும் குடிமை ஆய்வுகள் ஆகிய இரண்டு திட்டங்களுக்கும் பயன்படுத்தினர். முதல் விண்வெளி அறிவியல் ஆய்வானது அமெரிக்காவால் V2 ஏவுகலத்தில் 1946 ஆம் ஆண்டு மே 10 திகதி அன்று துவங்கப்பட்ட அண்டத்துக்குரிய கதிரியக்க பரிசோதனையாகும். அதே வருடத்தில் விண்ணிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட புவியின் முதல் புகைப்படங்கள் தொடர்ந்தன. அதே போல முதல் பிராணிகள் பரிசோதனை 1947 ஆம் ஆண்டில் பழப்புழுக்கள் விண்வெளியில் விடப்பட்ட போது நடந்தது. இரண்டுமே அமெரிக்காவினால் மாற்றியமைக்கப்பட்ட V2 க்கள் ஆகும். இத்தகைய அரை புவிச்சுற்று பரிசோதனைகள் குறுகிய காலத்திற்கே விண்வெளியில் நீடிக்க விடப்பட்டன, அது அவற்றின் பயன்பாட்டினை வரையறுத்தது.

வெள்ளி
20 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆய்வின் வரலாறு
யுரேனஸ்
வியாழன்