1939ல் கிப்லிங்கின் மனைவியின் மறைவுக்குப் பிறகும் அவரது “[[பேட்மேன்]]” என்ற பர்வாஷ், கிழக்கு சசெக்ஸில் உள்ள அவர்களது வீடு தேசிய குழுமத்திற்கு உயில்வழியாக அளிக்கப்பட்டு அது இப்போது ஆசிரியருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட பொது அருங்காட்சியகமாக உள்ளது. எல்சி, அவரது மூன்று குழந்தைகளில் 18 வயதை தாண்டி வாழ்ந்த ஒரே நபர், 1976ல் குழந்தைகளின்றி இறந்தார் மற்றும் அவரது காப்புரிமைகளையும் தேசிய குழுமத்திற்கு உயில்வழி வழங்கினார். "கிப்லிங் சங்கம்" என்பது இன்றும் செயல்படும் நிலையில் யுனைடட் கிங்டத்தில் ஒன்றும், ஆஸ்திரேலியாவில் ஒன்றும் உள்ளது.

நாவல் ஆசிரியர் மற்றும் கவிஞருமான சர். கிங்ஸ்லி ஏமிஸ், ஏமிஸின் தந்தை 1960களில் சில காலம் தங்கிய பர்வாஷ் எனும் ஊரில் உள்ள கிப்லிங்கின் வீட்டைப் பார்த்த பின்னர் ‘கிப்லிங் அட் பேட்மேன்ஸ்’ என்ற கவிதையை எழுதினார். ஏமிஸ் மற்றும் ஒரு பி.பி.சி குழு எழுத்தாளர்கள் மற்றும் அவர்களது வீடுகள் என்ற தலைப்பில் தொடர்ச்சியாக எடுத்த குறும்படங்களுக்காக அங்கு சென்றனர். சேக்கரே தலைவரின் 'த லைப் ஆஃப் கிங்ஸ்லி ஏமிஸின்' படி:

‘பேட்மென்ஸ்’ அந்த மொத்த குழுவுக்கும் எதிர்மறையான உணர்வை தந்தது மற்றும் ஏமிஸ் அந்த வீட்டில் இருபத்து நான்கு மணி நேரம் கூட அங்கு தங்க முடியாது என முடிவெடுத்தார். இந்த வருகை மறுபடியும் கிப்லிங்கின் வாழ்வு மற்றும் எழுத்துகள் குறித்த ஒரு சிறு ஆய்வான ரட்யார்ட் "கிப்லிங்க் மற்றும் அவரது உலகம்" (1975) நினைவு கூறப்பட்டுள்ளது. ஏமிஸின் கிப்லிங்கின் தொழில் முன்னேற்றம் குறித்த எண்ணம் செஸ்டர்டன் குறித்த அவரது எண்ணத்தோடு ஒத்திருந்தது: முக்கியமான படைப்புகள் முதல் பகுதியில் எழுதப்பட்டவர், கிப்லிங்கின் வழக்கும் 1885-1902 வரையாகும். 1902க்குப் பிறகு, பேட்மென்ஸுக்கு அவர் குடி பெயர்ந்த வருடத்திற்குப் பிறது அவரது படைப்புகள் குறையத் தொடங்கியது மட்டுமல்லாமல் உலகம், மாற்றங்கள் ஆகியவற்றிற்கு எதியான எண்ணங்களும் தோன்றின. ஏமிஸ் இவை அந்த வீட்டின் மன அழுத்தம் தரக் கூடிய சுற்றுச் சூழலினால் தான் என்று கருதுகிறார்.

அவரது கவிதைகள் மற்றும் கதைகள் பற்றிய கருத்துகள்
முதல் உலகப் போரின் தாக்கங்கள்
ஒரு எழுத்தாளராக அவருடைய வாழ்க்கை
பர்வாஷில் உள்ள கிப்லிங்கின் வீடு