1991ஆம் ஆண்டு "கேப் ஃபியர்" , கோட்பாட்டு உருவாகவே ஆகிவிட்ட அதே பெயர் கொண்ட 1962ஆம் வருடப் படத்தின் மறுவாக்கத்தைக் கொணர்ந்தது. இதில் டி நீரோவுடன் இயக்குனர் ஏழாம் முறையாக இணைந்திருந்தார்.
வர்த்தக ரீதியான மற்றொரு முயற்சியான இத்திரைப்படம் ஒயிலான பாணியில் எடுக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான பயங்கர சிலிர்ப்பூட்டும் திரைப்படமாக, பெருமளவில் ஆல்ஃபிரட் ஹிட்ச்காக் (Alfred Hitchcock) மற்றும் சார்லெஸ் லாஃப்டனின் "தி நைட் ஆஃப் தி ஹண்ட்டர்" (1955) ஆகியவற்றிலிருந்து உத்திகளைக் கொண்டு எடுக்கப்பட்டிருந்தது. "கேஃப் பியர்" திரைப்படம் கலப்படமான வரவேற்பினைப் பெற்று அதன் பெண் வெறுப்பு வன்முறையைச் சித்தரிக்கும் காட்சிகளுக்காகப் பல்வேறு தளங்களிலும் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இத் திரைப்படத்தின் அச்சக் கூறுகளைக் கொண்ட மையக் கருத்து, தந்திரக் காட்சியமைப்புகள் மற்றும் திறன் மிக்க தோற்றங்கள் ஆகியவற்றின் திகைப்பூட்டும் ஒரு அணி வகுப்பை முன்னிறுத்தும் பரிசோதனையில் ஈடுபடும் ஒரு வாய்ப்பினை ஸ்கோர்செஸிக்கு அளித்தது. இத்திரைப்படம் இரண்டு ஆஸ்கார் பரிந்துரைகளைத் திரட்டியது. உள் நாட்டில் 80 மில்லியன் டாலர்கள் ஈட்டிய இத்திரைப்படம், "தி ஏவியேட்டர்" (2004) மற்றும் "தி டெபார்ட்டட்" (2006) ஆகியவை வெளியாகும் வரையிலும் ஸ்கோர்செஸியின் வணிக ரீதியாக மிகுந்த அளவில் வெற்றியடைந்த படமாகத் திகழ்ந்தது. ஸ்கொர்செஸி முதன் முறையாக 2.35:1 என்னும் பண்புக் கூறு விகிதத்தில் பானாவிஷன் முறைமையில் அகல்-திரையைப் பயன்படுத்திய திரைப்படமும் இதுவேயாகும்.

"கேப் ஃபியர்"
"தி டெபார்ட்டட்"
1990ஆம் ஆண்டுகள்
சொந்த வாழ்க்கை