1905 ஆம் ஆண்டில், ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் சிறப்பு சார்புநிலைக் கோட்பாடு குறித்த ஆய்வுக்கட்டுரையை பதிப்பித்தார், இதில் அவர் பரவெளி மற்றும் காலம் ஆகிய இரண்டையும் "பரவெளிக்காலம்" எனப்படும் ஒரே கட்டமைப்பாக இருக்கிறது என்றார். இந்தக் கோட்பாட்டில், வெற்றிடத்திலான ஒளியின் வேகம் உற்றுநோக்காளர்கள் அனைவருக்கும் ஒரேவிதமாக இருக்கிறது - இது ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்காளருக்கு அடுத்தடுத்து தோன்றும் இரண்டு நிகழ்வுகள் நோக்காளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் என்ற வகையில் நகர்ந்தால் மற்ற நோக்காளருக்கு அடுத்தடுத்து தோன்றுவதாக இருக்காது என்ற விளைவைக் கொண்டிருக்கிறது. மேலும், ஒரு நோக்காளர் ஒரு கடிகாரத்தை அவற்றிற்கு பொருத்தமான வகையில் அசைவற்றிருக்கும் ஒன்றைக் காட்டிலும் மிகவும் மெதுவாக சுற்றுவதாக அளவிடலாம்; அத்துடன் பொருள்கள் நோக்காளருக்கு பொருத்தமான வகையில் நகர்கின்ற திசையில் சுருக்கப்பட வேண்டியவையாகவும் அளவிடலாம்.

அதற்கடுத்து வந்த பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக ஈர்ப்புவிசையானது பரவெளிக்காலத்துடன் எவ்வாறு செயல்புரிகிறது என்ற கோட்பாடான பொது சார்புநிலைக் கோட்பாடு குறித்து ஆய்வு செய்தார். பரவெளிக்காலத்தில் செயல்படும் ஈர்ப்புவிசையை விசைத் தளமாக காண்பதற்கு மாறாக இது பரவெளிக்காலத்தின் வடிவகணித அமைப்பையே மேம்படுத்தச் செய்கிறது என்று ஐன்ஸ்டீன் கூறினார். பொதுக் கோட்பாட்டின்படி குறைவான ஈர்ப்புவிசை சாத்தியங்கள் உள்ள இடங்களில் நேரமானது மிகவும் மெதுவாக செல்கிறது என்பதோடு ஒளியின் கதிர்கள் ஈர்ப்புவிசைத் தளத்தின் இருப்பில் வளைந்துசெல்கின்றன. ஈரிணை துடிவிண்மூலங்களின் செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்த விஞ்ஞானிகள் ஐன்ஸ்டீன் கோட்பாடுகளுடைய முன்னூகிப்புகளை உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றனர் என்பதோடு யூக்லிடியன்-அல்லாத வடிவகணிதம் வழக்கமாக பரவெளிக்காலத்தை விளக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

வானியல்
ஐன்ஸ்டீன்
கண்ட்
கணிதம்