டென்னிஸ்ஸி பள்ளத்தாக்கு ஆணையத்திற்காக முனைவர்கள். வான் டைன் மற்றும் ரேய்மெர் அவர்களால் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி, ஒரு விளைச்சலை உற்பத்தி செய்ய அமெரிக்க பண்ணை எடுத்துக்கொள்ளும் எரிபொருள் வீதம் ஒவ்வொரு ஹெக்டேர் நிலத்திற்கும் 82 லிட்டர்கள் (8.75 US கேலன்/ஏக்கர்) ஆகும். இருப்பினும், சராசரியான ரேப்சீடு விளைச்சலின் எண்ணெய் உற்பத்தி, 1,029 லி/ஹெக் (110 US கேலன்/ஏக்கர்) என்ற சராசரி வீதத்தில் உள்ளது, மேலும் அதிக ரேப்சீடு விளைச்சல் நிலங்களின் உற்பத்தி 1,356 லி/ஹெக் (145 US கேலன்/ஏக்கர்). இந்த நிகழ்வுகளில் உள்ளீடு மற்றும் வெளியீட்டின் விகிதம் தோராயமாக 1:12.5 மற்றும் 1:16.5. மொத்த சூரியக் கதிரியக்கத்தின் திறன் வீதம் சுமார் 3-6% ஐ கொண்டிருப்பது ஒளிச்சேர்க்கை என்று அறியப்படுகின்றது
மேலும் விளைச்சலின் மொத்தமும் ஆற்றல் தயாரிப்புக்கு பயன்படுத்தப்பட்டால், சங்கிலியின் ஒட்டுமொத்த திறன் தற்போது 1% ஆக இருக்கும், அதே நேரத்தில் இது மின்சார இரயிலுடன் இணைந்த சூரிய மின்கலங்களுடன் பாதக ரீதியில் ஒப்பிடப்படலாம், பயோடீசலானது விரிவுபடுத்தவும் (சூரிய மின்கலங்கங்களின் விலை ஒரு சதுர மீட்டருக்கு தோராயமாக US$1,000 ஆகும்) மற்றும் போக்குவரத்துக்கும் (மின்சார வாகனங்களுக்கு திரவ எரிபொருட்களை விடவும் தற்போது குறைவான ஆற்றல் அடர்த்தியை கொண்டிருக்கின்ற மின்கலங்கள் அவசியமாகின்றன) குறைவான விலையை கொண்டிருக்கின்றது.

இருப்பினும், இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் அவற்றின் மூலமாகவே பொருளாதாரத்தில் மாற்றங்களை உருவாக்குவது போன்று காண்பிக்க போதுமானதாக இல்லை.
பின்வருவன போன்ற கூடுதல் காரணிகளை கண்டிப்பாக கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்: செயலாக்கத்திற்குத் தேவையான ஆற்றலுக்கு எரிபொருள் சமமானதாக இருப்பது, மூல எண்ணெயிலிருந்து பெறப்படும் எரிபொருளின் விளைச்சல், உணவு வேளாண்மைக்குத் திரும்புதல், உணவுப்பொருள் விலைகள் மற்றும் பயோடீசலுக்கும் பெட்ரோலியடீசலுக்கும் இடையேயான சார்பு விலை ஆகியவற்றில் பயோடீசலின் பாதிப்பு.

பயோடீசலின் ஆற்றல் சமப்படுத்தல் மீதான விவாதம் நடைபெற்றுக்கொண்டு இருக்கின்றது. முழுவதும் பயோடீசலாக நிலைமாற்றத்திற்கு பாரம்பரிய உணவுப்பொருள் வேளாண்மைக்கு பயன்படுகின்றன என்றாலும் நிலத்தின் பரந்த நிலப்பரப்புகள் தேவைப்பட்டது (இருப்பினும் உணவுப்பொருள் அற்ற பயிர்செய்தல் நிலங்களை பயன்படுத்த முடியும்). இந்த சிக்கலானது குறிப்பாக மிகப்பெரிய பொருளாதாரத்தைக் கொண்ட நாடுகளை கடுமையாகப் பாதிக்கும், எனவே ஆற்றல் பயன்பாடானது பொருளாதார வெளிப்பாட்டைக் கொண்டு அளவிடப்படுகின்றது.

இதுபோன்ற பெரும்பாலான நாடுகள் தங்கள் நாட்டு வாகனங்களுக்குத் தேவையான பயோஎரிபொருளை உற்பத்திசெய்ய விளைநிலங்கள் இல்லாததால், அவை பாரம்பரிய உணவுப்பொருள் தாவரங்களை மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றன. சிறிய அளவிலான பொருளாதாரத்தையும் (எனவே குறைவான ஆற்றல் நுகர்வு இருக்கும்) அதிகமான விளைநிலங்களையும் கொண்ட நாடுகள் சிறந்த சூழல்களாக இருக்கலாம், இருந்த போதிலும் பல நாடுகள் உணவுப்பொருள் உற்பத்தியிலிருந்து விலகி வேறு உற்பத்திக்கு நிலத்தை திசைதிருப்ப முடியாது.

மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு, பயோடீசல் ஆதாரங்கள் ஓர நிலங்களைப் பயன்படுத்துவது சிறந்த பயனை அளிக்கும்; உ.ம்., சாலை ஓரங்களில் வளர்ந்த ஹோன்கே எண்ணெய் வித்துக்கள் அல்லது ரயில் பாதைகளின் ஓரங்களில் வளர்க்கப்பட்ட சற்றோபா.

மலேசியா மற்றும் இந்தோனேசியா போன்ற வெப்ப மண்டலப் பகுதிகளில், ஐரோப்பா மற்றும் பிற சந்தைகளில் அதிகரிக்கும் பயோடீசல் தேவைக்கு வழங்க ஆற்றோரங்களில் எண்ணெய் பனை வளர்க்கப்படுகின்றது. பாமாயில் பயோடீசலானது ரேப்சீடு பயோடீசலுடன் உற்பத்தி மதிப்பின் மூன்றில் ஒரு பங்கை விடவும் குறைவு என்பது ஜெர்மனியில் மதிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது. பயோடீசலின் ஆற்றல் உட்பொருளின் நேரடி மூலமானது ஒளிச்சேர்க்கையின் போது தாவரங்கள் சேகரிக்கும் சூரிய ஆற்றலே ஆகும். பயோடீசலின் நேர்மறை ஆற்றல் சமப்படுத்தல் தொடர்பானவை:

விளைச்சல்
விமானப்பயன்பாடு
செயல்திறன் மற்றும் பொருளாதார விவாதங்கள்
தொழில்நுட்ப தரநிலைகள்