கோவாவை மீறி அதன் கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக் கொண்ட பிறகு, போர்த்துகீசியர்கள் தங்கள் கவனத்தை தெற்கு நோக்கி மற்றும் கடற்கரையோரம் திருப்பினர். அவர்கள் முதலில் 1525 இல் தெற்கு கனரா கடற்கரையைத் தாக்கி மங்களூர் துறைமுகத்தை அழித்தனர். உல்லால் ஒரு வளமான துறைமுகமாகவும், அரேபியா மற்றும் மேற்கில் உள்ள பிற நாடுகளுக்கு மசாலா வர்த்தகத்தின் மையமாகவும் இருந்தது. அது லாபகரமான வர்த்தக மையமாக இருந்ததால், போர்த்துகீசியம், டச்சு மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆகியவை பிராந்தியத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கும் வர்த்தக வழிகளுக்கும் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டன. எவ்வாறாயினும், உள்ளூர் தலைவர்களிடமிருந்து எதிர்ப்பு மிகவும் வலுவாக இருந்ததால் அவர்களால் அதிக முன்னேற்றம் காண முடியவில்லை. உள்ளூர் ஆட்சியாளர்கள் சாதி மற்றும் மத ரீதியில் கூட்டணிகளை வெட்டிக் கொண்டனர். 

அபக்காவின் நிர்வாகம் சமணர்கள், இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களால் நன்கு பிரதிநிதித்துவம் செய்யப்பட்டது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில் இவரது ஆட்சியின் போது, பியரி ஆண்கள் கடற்படையினராக பணியாற்றினர் என்பதையும் வரலாற்று ஆராய்ச்சி வெளிப்படுத்துகிறது. ராணி அபக்கா தனிப்பட்ட முறையில் மலாலி அணை கட்டுமானப் பணியினை மேற்பார்வையிட்டார். இவர், அணை கட்டுமானத்திற்கு தேவைப்படும் பாறாங்கல் வேலைக்காக "பியர்ஸை" நியமித்திருந்தார். இவரது இராணுவமும் அனைத்து பிரிவுகளையும் சாதிகளையும் சேர்ந்தவர்களைக் கொண்டிருந்தது. இவர் காலிகட்டின் ஜாமோரின் உடன் கூட்டணிகளை உருவாக்கினார். அவர்கள் போர்த்துகீசியர்களை வளைகுடாவில் வைத்திருந்தனர். அண்டை நாடான பங்கா வம்சத்துடனான திருமண உறவுகள் உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களின் கூட்டணிக்கு மேலும் பலத்தை அளித்தன. மேலும், இவர் சக்திவாய்ந்த பிந்தூர் அரசர் வெங்கடப்பநாயகரிடமிருந்து ஆதரவு பெற்றார். அதனால், போர்த்துகீசியம் சக்திகளின் அச்சுறுத்தல்களை புறக்கணித்தார். 

வரலாற்று பின்னணி
ராணி அப்பாக்கா வகுப்பு ரோந்து கப்பல்
நினைவு
ஆரம்ப கால வாழ்க்கை