கேரளத்தில் பல சமய பரப்பு இயக்கங்களுக்கு சாது கொச்சுக்குஞ்சு உபதேசி ஆதாரமாக இருந்தார். இவர் தனது நற்செய்திப் பிரசங்கங்களுக்கு கேரளம், தென்னிந்தியா மற்றும் இலங்கை முழுவதும் பயணம் செய்தார். இவருடைய எல்லா தேவைகளுக்கும் கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைக்கும் பழக்கம் இவருக்கு இருந்தது. இவர் கடவுளிடமிருந்து வழிகாட்டுதலைத் தேடியதால் இவர் பல மணி நேரங்கள் ஜெபத்தில் செலவிட்டார். பெரிய கூட்டங்களில் பேசுவதன் மூலம் சுவிசேஷத்தைப் பரப்புவதே இவரது முக்கிய வழி முறையாக இருந்தது. இவர் சுமார் 30 ஆண்டுகள் தீவிர நற்செய்திப் பணிகளைச் செய்தார். இது இவரது ஈடுபாட்டுக்கு ஒரு சான்றாகும். இவர் ஆன்மீக விஷயங்களைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல், மன உறுதி இன்மை, சமய உரிமை போன்றவற்றிற்கு காரணமாகக் கூறப்படும் சமூகப் பிரச்சினைகளைப் பற்றியும் பேசினார். 

சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசியின் உரைகள் வயதானவர்கள் முதல் இளைஞர்கள் வரை இரசித்தனர். இவர் தனது உரைகளை சுவைமிக்கதாக செய்ய பலவிதமான கதைகள், எடுத்துக்காட்டுகள், அனுபவங்கள், நகைச்சுவை ஆகியவற்றை தனது நற்செய்திக் கூட்டங்களில் தாராளமாகப் பயன்படுத்தினார். சலிப்பான வாழ்கை வாழக்கூடிய மக்கள் இன்று புதிதாய் பிறந்தது போன்ற ஒரு அரவணைப்பை அனுபவத்தை அளிப்பதை இவர் விரும்பினார். இந்த கூட்டங்களில் இவர் தான் சொந்தமாக இசையமைத்த பாடல்களையும் சேர்த்துக்கொண்டார். பின்னர் இவரது திருத்தப்பட்ட பாடல்கள் பிரபலமாகியன. எனவே சாது கொச்சுகுஞ்சு உபதேசியாரின் ஊழியம் கேரளத்திலும் தென்னிந்தியாவிலும் பெரும் பலனை விளைவித்தது. இதன் முடிவுகள் என்னவென்றால், இவர் சொல்வதைக் கேட்க பலர் வந்தனர். இந்த கூட்டங்களில் கிறிஸ்துவை தங்கள் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொண்டனர். இவரது கூட்டங்களுக்கு குடிகாரர்கள் வருவதும் அவர்கள் புதிய மனிதர்களாக திரும்பிச் செல்வதும் சாதாரண விசயமாக இருந்தது. இந்த மாற்றங்களில் பெரும்பாலானவை உண்மையானவை, கிறிஸ்துவிடம் தஞ்சமடைந்தவர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தைப் பற்றிய புரிதலை தங்கள் நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருடன் பகிர்ந்து கொண்டனர். இவ்வாறு கொச்சுகுஞ்சு ஊழியம் பெரும் வெற்றியைப் பெற்றது. இவரது செயல்முறையானது தென்னிந்தியாவின் பல பகுதிகளில் சமயபரப்புப் பணிகளுக்கு புத்துயிர் அளித்தது. இது பல எதிர்கால கிறிஸ்தவ பணிகளுக்கு கதவுகளைத் திறந்தது. 

1915 ஆம் ஆண்டில், மார் தோமா பெருநகரமானது திருச்சபையின் அனைத்து கோவிற்பற்றுகளிலும் பிரசங்கிக்கவும் சுவிசேஷப் பணிகளைச் செய்யவும் இவருக்கு அங்கீகாரம் அளித்தது. 1930 களில் இவர் மிகவும் பரபரப்பான கால அட்டவணையைக் கொண்டிருந்தார், வழக்கமான இடைவெளியில் வியாழக்கிழமை முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை திருச்சபை மாநாடுகளை நடத்தினார். மீதமுள்ள நாட்களில் இவர் புத்தகங்களை வாசிப்பதற்கும் பிரார்த்தனை செய்வதற்கும் ஒதுக்கினார். 

கல்வி மற்றும் ஆரம்ப வாழ்க்கை
ஊழியத்தின் ஆரம்பம்
ஊழியம்
பிறப்பு மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கை