"டாக்ஸி டிரைவர்" விமர்சன ரீதியாகப் பெற்ற வெற்றி மேலும் முனைந்து தனது முதல் பெருமளவு பொருட்செலவு செயற்திட்டத்தைத் துவக்க ஸ்கோர்செஸியைத் தூண்டியது. அதுவே மிகவும் ஒயிலான பாணியில் அமைந்த இசைத் திரைப்படமான "நியூ யார்க், நியூ யார்க்" என்பதாகும். ஸ்கோர்செஸின் பிறந்த ஊர் மற்றும் பெருமை வாய்ந்த ஹாலிவுட் இசைத்திரப்படங்களுக்கு பெருமை சேர்ப்பதாக அமைந்த இத்திரைப்படம் வணிக ரீதியாக மிகப் பெரும் தோல்வி அடைந்தது.

"நியூ யார்க், நியூ யார்க்" ராபர்ட் டி நீரோவுடன் இயக்குனரின் மூன்றாவது கூட்டு முயற்சியாகும். இதில் லிஜா மின்னெல்லி (அவரது தந்தையான, பழம்பெரும் இசை அமைப்பாளர் வின்செண்ட் மின்னெல்லிக்கு மறைமுகப் புகழுரையாக) உடன் நடித்திருந்தார். இத்திரைப்படம் ஃபிராங்க் சின்ட்டாரா பிரபலப்படுத்திய அதன் தலைப்புக் கருத்துப் பாடலுக்காக இன்றளவும் நினைவு கூரப்படுகிறது. ஸ்கோர்செஸியின் வழக்கமான முத்திரைகளான பிரம்மாண்டக் காட்சியமைப்பு மற்றும் அற்புதமான ஒயில் மிக்க பாணி ஆகியவற்றைக் கொண்டிருப்பினும், அதன் சுற்றிலும் மூடப்பட்ட படப்பிடிப்புத் தள சூழல், அவரது முந்தைய படங்களுடன் ஒப்புமை செய்யப்படுவதில் விளைந்து விட்டதாகக் கருதினர். ஆண்களின் மனப் பேதலிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வு பற்றிய இயக்குனரின் ஆரம்ப காலத் திறனாய்வுகளில் ஒன்றாக இது விளங்குகிறது என்பது அநேக முறை கவனிக்கப்படாமலேயே போவதாகும். (இந்த வகையில் இது "மீன் ஸ்ட்ரீட்ஸ்" , "டாக்ஸி டிரைவர்" மற்றும் பின்னாளில் ஸ்கோர்செஸி உருவாக்கிய "ரேஜிங் புல்" மற்றும் "தி டெபார்ட்டட்" ஆகிய திரைப்படங்களின் கருத்திற்கு நேர் மரபு வழி கொண்டுள்ளது).

"நியூ யார்க், நியூ யார்க்" திரைப்படம் பெற்ற ஏமாற்றமளிக்கும் வரவேற்பினால் ஸ்கோர்செஸிக்கு மனத் தளர்ச்சி உண்டானது. இந்தக் கால கட்டத்தில் இயக்குனர் கொக்கெயின் போதைக்கும் தீவிர அடிமையாகியிருந்தார். இருப்பினும், தி பேண்ட் குழுவினரின் இறுதி நிகழ்ச்சியை ஆவணப்படுத்திய, மிகுந்த பாராட்டுகளைப் பெற்ற "தி லாஸ்ட் வால்ட்ஸ்" என்னும் திரைப்படத்தை உருவாக்கும் அளவு ஆக்கவுறுதியினை அவர் பெற்றிருந்தார். இது சான் ஃபிரான்சிஸ்கோ நகரில் விண்டர்லேண்ட் பால்ரூம் என்னும் தளத்தில், எரிக் கிளாப்டன், நெயில் யங், நெயில் டயமண்ட், ரிங்கோ ஸ்டார், மட்டி வாட்டர்ஸ், ஜோனி மிட்செல், பாப் டைலான், பால் பட்டர்ஃபீல்ட், ரோன்னி வுட் மற்றும் வான் மாரிஸன் உள்ளிட்ட மிகப் பெரும் பிரபலங்களின் தனிப் பெரும் தனிச் செயற்பாடுகளை ஒரே நிகழ்ச்சியாகக் கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், ஸ்கோர்செஸி வேறு பல முனைவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்றிருந்தமையால், இத்திரைப்படத்தின் வெளியீடு 1978ஆம் ஆண்டு வரை தாமதமானது.

"American Boy: A Profile of Steven Prince|அமெரிக்கன் பாய்" என்னும் தலைப்பில் ஸ்கோர்செஸி இயக்கிய மற்றொரு ஆவணப்படமும் 1978ஆம் ஆண்டு வெளியானது. இது "டாக்ஸி டிரைவரி" ல் தன்னம்பிக்கை மிகுந்த துப்பாக்கி விற்பனையாளனாகத் தோன்றிய ஸ்டீவன் ப்ரின்ஸை மையப்படுத்தியிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து, ஏற்கனவே பலவீனமாக இருந்த இயக்குனரின் ஆரோக்கியம் மேலும் சீர்கெடும் வண்ணம், வெறித்தனமான விருந்துகளின் காலம் தொடர்ந்தது.

"தி கிங் ஆஃப் காமெடி"
1980ஆம் ஆண்டுகள்
1990ஆம் ஆண்டுகள்
"நியூயார்க், நியூயார்க்" மற்றும் "தி லாஸ்ட் வால்ட்ஸ்"