இரண்டாம் உலகப் போரினைத்தொடர்ந்து, இருத்தலியல் ஒரு நன்கறியப்பட்ட மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க தத்துவார்த்த மற்றும் பண்பாட்டு இயக்கமாக, முக்கியமாக பொதுப் பிரபலமாக இரு பிரெஞ்சு எழுத்தாளர்கள் ஜீன்-பால் சார்த் மற்றும் ஆல்பிரட் காம்யூஸ் , ஆகியோர் நன்கு விற்பனையாகும் புதினங்கள், நாடகங்கள் மற்றும் பரவலாக படிக்கப்பட்ட இதழ்கள் அதேப் போன்ற கருத்துருவ நூல்களை எழுதியவராவர். இந்த வருடங்கள் ஜெர்மனிக்கு வெளியே ஹைடேக்கரின் புத்தகமான "பியிங் அண்ட் டைம்" மின் வளர்ந்து வரும் நற்பெயரினைக் கண்டது.

சார்த் இருத்தலியல் கருக்களை தனது 1938 ஆம் ஆண்டு புதினமான "நாஸீயெ" மற்றும் அவரது 1939 ஆம் ஆண்டு சிறுகதை தொகுப்பான "தி வால்" லிலும் கையாண்டார், மேலும் ஒரு பெரிய தத்துவ அறிக்கையினை, "பியிங் அண்ட் நத்திங்னெஸ்" சை 1943 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்டார், ஆனால் அது பாரீஸை ஜெர்மன் ஆக்கிரமிப்பு படைகளிடமிருந்து விடுவித்ததைத் தொடர்ந்து இரண்டாண்டுகளில் ஏற்பட்டது- காம்யூஸ், சைமன் டி பாவெர், மௌரீஸ் மெர்லியூ போண்டி மற்றும் பிறர் - சர்வதேச ரீதியில் பிரபலமானவர்களாக இருத்தலியல் என அறியப்பட்ட இயக்கத்தின் முன்னணி நபர்களாக இருந்தனர். மிகவும் குறுகிய காலத்தில், காம்யூவும் சார்த்தும் குறிப்பாக, போருக்கு பிந்திய பிரான்ஸில் முன்னணி பொது அறிஞர்களாக ஆயினர், 1945 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் "ஒரு புகழை அனைத்து நேயர்களுக்கும் சேரும்படி" சாதித்தனர். காம்யூஸ் மிகப் பிரபலமான இடதுசாரி (முன்னாள் பிரெஞ்சு எதிர்ப்புப் படை) தினசரி "கோம்பலி" ன் ஆசிரியராவார்; சார்த் தனது இடது சாரி சிந்தனையுள்ள இதழான "லெஸ் டெம்ப்ஸ் மாடர்ன்ஸ்" , துவக்கினார் மற்றும் இரு வாரங்கள் கழித்து பரவலாக அறியப்பட்ட கிளப் மெயிண்டெனண்டின் நடந்த சிறிய கூட்டத்தில் இருத்தலியல் மற்றும் மனித நேயம் குறித்த விரிவுரையை ஆற்றினார். பாவெர் எழுதினார் "தினசரிகள் எங்களைப் பற்றி விவாதிக்காமல் ஒரு வாரம் கூட கடக்கவில்லை", இருத்தலியல் "போருக்கு பிந்தைய காலத்தின் முதல் ஊடக ஆவல் மிகுந்ததாக ஆனது.

1947 ஆம் ஆண்டில் இறுதியில், காம்யூஸ்சின் முந்தைய புதினம் மற்றும் நாடகங்கள் மறு அச்சிற்கு உட்பட்டன, தனது புதிய நாடகமான "கலிகுல்லா" நிகழ்த்தப்பட்டது மேலும் அவரது புதினம் "தி பிளேக்" பதிப்பிக்கப்பட்டது; சார்த்தின் முதல் இரு புதினங்களான "தி ரோட்ஸ் டு ஃப்ரீடம்" புதினத் தொகுதி தோன்றியது, அது போலவே பாவெரின் புதினமான "தி பிளட் ஆஃப் அதர்ஸ்" சும் வெளிவந்தது. காம்யூஸ் மற்றும் சார்த்தின் படைப்புகள் அந்நிய பதிப்புக்களில் ஏற்கனவே வெளிவந்திருந்தன. பாரீஸை தளமாகக் கொண்ட இருத்தலியல்வாதிகள் பிரபலமானவர்களாக ஆயினர்.

சார்த் ஜெர்மனிக்கு 1930 ஆம் ஆண்டு பயணம் செய்து எட்மண்ட் ஹூஸ்ஸுரேல் மற்றும் மார்டின் ஹைடேக்கரின், பெனோமெனாலஜியை படிக்க, மேலும் அவர் அவற்றின் படைப்புகள் மீதான நடுநிலை விமர்சனங்களையும் அவரது முக்கிய ஆய்வுக் கட்டுரையான "பியிங் அண்ட் நத்திங்னெஸ்" சில் உள்ளடக்கினார். ஹைடேக்கரின் சிந்தனை பிரெஞ்சு தத்துவார்த்த வட்டாரங்களில் கூட அதன் அலெக்ஸாண்ட்ரெ கோஜெவெவின் பயன்பாடான ஹெகல் பற்றிய பாரீஸ் 1930 ஆம் ஆண்டுகளின் விரித்துரை வரிசைகள் மூலம் அறியப்பட்டது. விரிவுரைகள் அதிகளவில் தாக்கம் உண்டாக்குபவையாகும்; பார்வையாளர்களில் அடங்கியிருந்தவர்களில் சார்த் மற்றும் மெர்லி-போண்டி மட்டுமல்ல, ஆனால் ரேமண்ட் கொனு, ஜார்ஜஸ் பாடெய்லி, லூயிஸ் அல்துசார், ஆந்த்ரே பிரெடென் மற்றும் ஜாக்கஸ் லகான் ஆகியோருமிருந்தனர். ஹைடேக்கரின் "பியிங் அண்ட் டைமி" ன் தேர்வு ஒன்று பிரெஞ்சில் 1938 ஆம் ஆண்டில் பதிப்பிக்கப்பட்டது, மேலும் அவரது கட்டுரைகள் பிரெஞ்சு தத்துவ இதழ்களில் காணப்படத் துவங்கின. 

ஹைடேக்கர் சார்த்தின் படைப்புக்களை படித்தார் மேலும் துவக்கத்தில் மனதில் ஏற்பட்ட கருத்தாக, விமர்சித்தது: "இங்கு முதல் முறையாக நான் ஒரு தனிப்பட்ட சிந்தனையாளரை சந்தித்துள்ளேன், அவர் அடிப்படை கோட்பாட்டிலிருந்து மேலெழுந்து, நான் சிந்தித்து வரும் தளத்திலிருந்து வெளி அனுபவத்தைக் கொண்டது, உங்கள் படைப்பு எனது தத்துவத்தினை உடனடியாக புரிந்துகொள்ள நான் எப்போதும் சந்தித்திராததை காட்டுகிறது. பின்னர், இருப்பினும், அவரது பிரெஞ்சு பின்பற்றாளரான ஜீன் பீஃப்ரேவின் கேள்விக்கு பதிலளிக்கையில், ஹைடேக்கர் பொதுவாகத் தன்னை சார்த்தின் நிலைப்பாட்டிலிருந்தும் இருத்தலியலிருந்தும் தனது "லெட்டர் ஆன் ஹ்யூமனிச" த்தில் விலகிச் சென்றார். ஹைடேக்கரின் புகழ் பிரெஞ்சில் 1950 களிலும் மற்றும் 1960 ஆம் ஆண்டுகளிலும் தொடர்ந்து வளர்ந்தது. 1960 ஆம் ஆண்டுகளில், சார்த் இருத்தலியலையும் மார்க்சீயத்தையும் அவரது படைப்பான "கிரிடிக் ஆஃப் டயலெக்டிகல் ரீசன்" னில் மறுத்தலிக்க முயன்றார். ஒரு பெரிய கருவாக சுதந்திரமும் பொறுப்பும் அவரது எழுத்துக்களில் இருந்தன.
ஆல்பிரெட் காம்யூ சார்த்தின் ஒரு நண்பராக, அவர்கள்து பிரிவுவரை இருந்தார், மேலும் பல படைப்புகளை இருத்தலியல் கருக்களில் "தி ரெபல்" , "தி ஸ்ட்ரேஞ்சர்" , "தி மித் ஆஃப் சிசிபுஸ்" மற்றும் "சம்மர் இன் அல்ஜீயர்ஸ்" உள்ளிட்டவற்றில் எழுதினார். காம்யூ, பல பிறரைப் போல, அவரது இருத்தலியல் அடையாளத்தை (சீட்டை) நிராகரித்தார், மேலும் அவரது படைப்புக்களை அபத்தத்தை எதிர்நோக்கும் மக்களுடன் கவனிக்கும்படி கருதினார். "தி மித் ஆஃப் சிசிபுஸ்" சில், காம்யூஸ் இருத்தலின் பயனின்மையை எடுத்துக்காட்ட கிரேக்க புராணத்தை ஒப்புடைமையை பயன்படுத்துகிறார். புராணத்தில், சிசிபுஸ் முடிவற்ற முறையில் மலையின் மீது பாறையில் உருண்டு ஏறத் தண்டிக்கப்பட்டது, ஆனால் அவன் உச்சியை அடையும்போது மீண்டும் கீழே உருண்டு விடுவான், காம்யூஸ் இந்த இருத்தலியல் நோக்கமற்றது ஆனால் சிசிபுஸ் இறுதியாக பொருளைக் காண்கிறான் மற்றும் அவனது செயலின் நோக்கத்தைப் பற்றி அறிந்து அவனை அதனுடன் பொருத்தி தெளிவாய்த் தொடர்கிறான். புத்தகத்தின் முதல் பாதியில் கீர்கேகார்ட், ஷெஷ்டோவ், ஹைடேகர் மற்றும் ஜாஸ்பெர்ஸ் ஆகியோரது படைப்புக்களில் காம்யூஸ் இருத்தலியல் கோட்பாடாக எடுத்தவற்றைப் பற்றியவற்றின் மீதான விரிவான மறுப்பாக இடம் பெற்றுள்ளது.

சைமன் டி பாவே , ஒரு முக்கிய இருத்தலியல்வாதி, சார்த்தின் கூட்டாளியாக அவரது பெரும்பாலான வாழ்வைக் கழித்தவர், அவரது படைப்புக்களில் இருத்தலியல் நெறிகளை "தி செகண்ட் செக்ஸ்" மற்றும் "தி எதிக்ஸ் ஆஃப் ஆம்பிக்யூட்டி" உள்ளிட்டவற்றில் எழுதியவராவார். இருப்பினும் பலமுறை சார்த்துடனான உறவுமுறையால் கவனிக்கப்படாதவரான டி பாவே இருத்தலியலை இதர சிந்தனை வடிவங்களான பெண்ணியம் போன்ற அக்காலத்தில் கேள்விப்பட்டிராதவற்றுடன் இணைத்தார், விளைவாக காம்யூஸ் போன்ற சக எழுத்தாளர்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டார். பிரான்ஸ் ஃபானன், ஒரு மார்ட்டினிக்வானில் பிறந்த காலனியாதிக்க விமர்சகர் ஒரு முக்கிய இருத்தலியல்வாதியாகக் கருதப்படுகிறார்.

பால் டில்லிச் , சோரன் கீர்கேகார்ட் மற்றும் கார்ல் பார்த்தைத் தொடர்ந்து வந்த முக்கிய இருத்தலிய இறையியல்வாதி, கிறிஸ்தவ இறையியலுக்கு இருத்தலியல் கருத்துவங்களை பொருத்தியவர், மேலும் பொது மக்களுக்கு இருத்தலியல் இறையியலை அறிமுகப்படுத்த உதவியவர். அவருடைய மூலாதாரமான படைப்பான "தி க்ரேஜ் டு பீ" கீர்கேகார்ட்டின் ஆய்வான கவலை மற்றும் வாழ்வின் அபத்தத்தை பின் தொடர்கிறது, ஆனால் நவீன மனிதன் இறை வழியாக வாழ்வின் அபத்தமிருந்தும் தன்னிருப்பை அடைகிறான் எனும் கருத்துவத்தை முன் வைக்கிறது. ருடோல்ஃப் புல்ட்மான் கீர்கேகேகார்ட் மற்றும் ஹைடேக்கரின் இருத்தலியல் தத்துவத்தை கிறிஸ்துவத்தின் புராண நீக்கத்தை கிறிஸ்துவ புராண கோட்பாடுகளை இருத்தலியல் கோட்பாடுகளாக விளக்குவதன் மூலம் செய்யப் பயன்படுத்தினார்.

மௌரீஸ் மெர்லாவ்-போண்டி , ஒரு [[இருத்தலியல் பெனோமெனோலாஜிஸ்ட்]], சார்த்துடன் இணைந்து சில காலம் செயல்பட்டவராவார். அவரது ஹுஸ்ஸெரல்லின் பெனோமெனோலாஜியின் புரிதல் மெர்லாவ்-போண்டியின் சக இருத்தலியல்வாதிகளை விட மிக அதிகமானது. அவரது படைப்பு, ஹ்யூமனிசம் அண்ட் டெர்ரர் பெரியளவில் சார்த்தை பாதித்ததாக கூறப்பட்டது. இருப்பினும், பிற்பாடான வருடங்களில் சரி செய்ய இயலாதவாறு கருத்து வேறுபட்டனர், பல இருத்தலியவாதிகள் டி பாவெர் போன்றவர் சார்த்துடன் அணி சேர்ந்தனர். 

கோலின் வில்சன் , ஒரு ஆங்கில எழுத்தாளர், அவரது ஆய்வான தி அவுட்சைடரை 1956 ஆம் ஆண்டில் விமர்சன பாராட்டுதல்களுக்காக துவக்கத்தில் வெளியிட்டார். இந்தப் புத்தகத்திலும் பிறவற்றிலும் (எ.கா. "இண்ட்ருடக்ஷன் டு தி நியூ எக்ஸிஸ்டென்ஷியலிசம்" ) அவர் தோல்வி மனப்பான்மையுள்ள தத்துவம் எனக் கருதியதிற்கு புத்துணர்ச்சியூட்ட முயன்றார் மேலும் அதனை விரிவான பார்வையாளர்களின் முன் கொண்டு வர எண்ணினார். அவர் இருப்பினும், கல்விப் புலத்தில் பயிற்சி பெற்றவரல்ல, மேலும் அவரது படைப்பு தொழில் ரீதியிலான தத்துவவாதிகளால் கடுமையான மற்றும் விமர்சன தரநிலைகளுக்காக தாக்கப்பட்டது.

இருத்தலியல் உளவியல் ஆய்வுகள் மற்றும் உளவியல் சிகிச்சை
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு
விமர்சனம்
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு