லெப்டோஸ்பிரோசிஸ் சிகிச்சையானது நோய்க்காரணி முகவரை ஒடுக்குதல் மற்றும் சாத்தியமுள்ள சிக்கல்நிலைகளை எதிர்த்தல் ஆகிய இரண்டு முக்கிய பகுதிகளைக் கொண்ட ஒப்பீட்டளவில் சிக்கலான செயல்பாடாக இருக்கிறது. எய்டியோட்ராபிக் மருந்துகள் செஃபோடாக்சிம், டாக்சிசிலின், பென்சிலின், ஆம்பிசிலின் மற்றும் ஆமோக்சிசிலின் (டாக்சிசிலின் ஆனது நோய்த்தடுப்புக்காகவும் பயன்படுத்தப்படலாம்) போன்ற நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பொருள் மருந்துகள் ஆகும். மனிதர்களுக்கு தடுப்பு மருந்துகள் ஏதுமில்லை, விலங்குகளுக்கான தடுப்பு மருந்துகள் சில இனங்களுக்கு மட்டுமே இருக்கின்றன. மேலும் அவை சில மாதங்களுக்கு மட்டுமே பலனளிக்கக் கூடியவையாக இருக்கின்றன. மனிதர்களுக்கான நோய் தீர்க்கும் மருந்துகளின் மருந்தளவுகள் பின்வருமாறு: டாக்சிசிலின் 100 மிகி ஒரு வாரங்களுக்கு ஒவ்வொரு 12 மணி நேரங்களுக்கு ஒரு முறை வாய்வழியாக கொடுக்கப்பட வேண்டும் அல்லது பென்சிலின் 1–1.5 MU ஒரு வாரத்திற்கு ஒவ்வொரு 4 மணி நேரங்களுக்கு ஒரு முறை கொடுக்கப்பட வேண்டும். வாரத்திற்கு ஒரு முறை டாக்சிசிலின் 200–250 மிகி எடுத்துக்கொள்வது நோய்த்தடுப்புக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நாய்களில் பென்சிலினானது லெப்டோஸ்பைரமி பிரிவை (இரத்தத்தில் தொற்று) முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கு மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும் டாக்சிசிலின் நோய்க் கடத்தி நிலையை நீக்குவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஆதரவு சிகிச்சை நடவடிக்கைகள் (குறிப்பாக தீவிர நோயாளிகளுக்கு) நச்சகற்றல் மற்றும் நீர்-மின்பகு சமநிலையின் இயல்பாக்குதல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக இருக்கின்றன. குளுக்கோஸ் மற்றும் உப்புக் கரைசல் உட்செலுத்துதல்களும் பயன்படுத்தப்படலாம். கூழ்மப்பிரிப்பு தீவிர நோயாளிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நிணநீர் பொட்டாசியத்தின் ஏற்றம் மிகவும் பொதுவானது. பொட்டாசியம் நிலை மிகவும் அதிகமாக இருந்தால் சிறப்பு அளவீடுகள் எடுக்கப்பட வேண்டும். நிணநீர் பாஸ்பரஸ் நிலைகள் இதே போன்று சிறுநீரகச் செயலிழப்பின் காரணமாக ஏற்றுக்கொள்ள இயலாத நிலைக்கு அதிகரிக்கலாம். அதிபாஸ்பரஸ் ரத்தத்துக்கான சிகிச்சையானது அடிப்படையான நோய்க்கான சிகிச்சையளித்தல், ஏற்ற சூழலில் கூழ்மப்பிரிப்பு அல்லது கால்சியம் கார்பனேட் வாய்வழியாகக் கொடுத்தல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கி இருக்கிறது. ஆனால் முதல் முறை நிணநீர் கால்சியம் நிலைகள் (இந்த இரு நிலைகளும் தொடர்புடையவை) சோதனையிடும் போது இது மேற்கொள்ளப்படுவதில்லை. கார்டிகோஸ்டெராய்டுகள் மெதுவாக மருந்தளவுகள் குறைக்கப்படும் (எ.கா., பிரெடினிசொலொன் 30 முதல் 60 மிகி வரை) சூழல்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பொதுவாக இவை தீவிர இரத்த இழப்பு சோகையுடன் நோயாளிகளுக்கு 7 முதல் 10 நாட்கள் வரை பயன்படுத்தலாம் என சில சிறப்பு நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். உறுப்பு சார்ந்த கவனம் மற்றும் சிகிச்சை சிறுநீரகம், கல்லீரல் அல்லது இதயம் தொடர்புடைய சிக்கல் உள்ள நோயாளிகளில் இன்றியமையாததாகும்.

தடுப்பு முறைகள்
சிகிச்சைமுறை
காரணங்கள்
நோய் அறிகுறிகள்