கீழே பீத்தோவனின் ஒத்தின்னியம் எண்-5 (Symphony 5) என்னும் புகழ்பெற்ற இசையின் நான்கு பகுதி இசைவிரிவுகளையும்(மூவ்மெண்ட்) கேட்கலாம்:

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், பீத்தோவன் தினசரி இசைவடிவத்திலிருந்து ஒத்தின்னியத்தை சில எண்ணிக்கையிலான வகைகளில் இருந்து பெருமளவில் உயர்த்தியுள்ளார். இசையமைப்பாளர்கள் மிகச் சில படைப்புகளில் இசையின் மிக உயர்ந்த ஆற்றலை அடைய முயற்சித்தனர். பீத்தோவன் தனது மாடல்களை மொஸார்ட் மற்றும் ஹேடன் ஆகியோருடன் நேரடியாக இணைத்து இரண்டு படைப்புகளுடன் தொடங்கினார். பின்னர் மூன்றாம் ஒத்தின்னியம் ("ஈரோக்கா") ​​தொடங்கி ஏழு ஒத்தின்னியங்களும் இந்த வகையின் நோக்கம் மற்றும் லட்சியத்தை விரிவாக்கியது. அவரது சிம்பொனி எண் 5 ஒருவேளை எழுதப்பட்ட மிகவும் பிரபலமான சிம்பொனி ஆகும்; உணர்ச்சி ரீதியிலான புயலிலிருந்து ஒரு பெரிய வெற்றிகரமான பிரதான-முக்கிய இறுதி வரை அதன் மாற்றம் ஒரு மாதிரியை வழங்கியது. இது ப்ரோம்ஸ் மற்றும் மாலர் போன்ற ஒத்தின்னியலாளர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு மாதிரி ஆகும். அவருடைய ஒத்தின்னிய எண் 6 என்பது ஒரு வேலைத்திட்ட பணி ஆகும். இதில் பறவை அழைப்புகள் மற்றும் புயல் ஒலிகள் போன்றவற்றைப் பிரதிபலிக்கிறது. மற்றும், வழக்கத்திற்கு மாறாக, ஒரு ஐந்தாவது இயக்கம் (சிம்பொனி பொதுவாக நான்கு இயக்கங்களில் இருந்தது). அவரது ஒத்தின்னிய எண் 9 கடந்த இயக்கத்தில் குரல் தனிப்பாடல்களான மற்றும் பாடகர்களுக்கான பாகங்களை உள்ளடக்கியது, அது ஒரு குழு ஒத்தின்னியமாக மாறியது.
ஃப்ரான்ஸ் ஸ்குவெர்ட்டின் சிம்போனிகளில் எட்டாம் சிம்பொனி (1822) இல், ஷூபர்ட் முதல் இரண்டு இயக்கங்களை மட்டுமே நிறைவு செய்தார்; இந்த உயர்ந்த காதல் நயமிக்க வேலை பொதுவாக அதன் புனைப்பெயரான "தி அன்ஃபிஷினின்ட்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவரது இறுதி சிம்பொனி, ஒன்பதாவது (1826) பாரம்பரிய இசையில் ஒரு பாரிய வேலை ஆகும்.

ஒத்தின்னியத்தின் மற்ற நவீன பயன்பாடுகள்
19 ஆம் நூற்றாண்டு
18 ஆம் நூற்றாண்டு
தோற்றம்