கால்வினும் ஆபுசும் காலத்துக்கு ஏற்றார்போல பாரவண்டியிலோ சறுக்குவண்டியிலோ ஏறி குன்றின் மேலிருந்து கீழே வேகமாகப் பாய்வது வழக்கம். வார்த்தைகளின் நகைச்சுவையிலிருந்து சற்றே மாறுபாடாக அசையும் நகைச்சுவையை ஆங்காங்கே புகுத்த இந்த வண்டிச்சறுக்கு நிகழ்வுகளைப் பயன்படுத்தியதாக வாட்டர்சன் கூறியுள்ளார். சில கதைகளில் இந்த சறுக்குப்பயணமே கதையின் மையக்கருவாக அமைவதுண்டு. வாழ்க்கை, கடவுள், மாற்றம் போன்ற கனமான விஷயங்களைப் பற்றி கால்வினின் எண்ண ஓட்டத்தை உருவகப்படுத்த குன்றின் மேலிருந்து கீழே பாய்வதை வாட்டர்சன் பயன்படுத்தியுள்ளார். இந்த பாய்ச்சல்களின் முடிவில் பெரும்பாலும் கால்வினின் வண்டிகள் விழுந்து நொறுங்கி அவனுக்கு சிராய்ப்புகள் ஏற்படும். முடிவினை முன்பே அறிந்திருக்கும் ஆபுசு பல நேரங்களில் கால்வினுடன் சறுக்க மறுத்துவிடும், இல்லையெனில் பாதி வழியிலேயே குதித்து தப்பிவிடும். ஆனால் எத்தனை முறை மோதி கீழே விழுந்தாலும், சளைக்காமல் மீண்டும் சறுக்க நினைப்பது கால்வினின் குணம். படக்கதையின் இறுதி அத்தியாயத்தில் கால்வினும் ஆபுசும் இன்னொரு முறை சறுக்கத் தொடங்குவதுடன் கதை முடிகிறது.

கால்வினின் கற்பனைப் பாத்திரங்கள்
பாரவண்டியும், சறுக்குவண்டியும்
கால்வின்
மிஸ் வார்ம்வுட்