தாஜிக்குகள் ஒரு ஈரானிய மக்கள், பலவிதமான பாரசீக மொழியைப் பேசுகிறார்கள், ஆக்சஸ் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு, பெர்கானா பள்ளத்தாக்கு (தஜிகிஸ்தான் மற்றும் உஸ்பெகிஸ்தானின் சில பகுதிகள்) மற்றும் மேல் ஆக்சஸின் இரு கரைகளிலும், அதாவது பாமிர் மலைகள் மற்றும் வடகிழக்கு ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மேற்கு ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற பகுதிகளில் பரவியிருக்கிறார்கள். வரலாற்று ரீதியாக, ஈரான் அரபு வெற்றிக்கு முன்னர் பண்டைய தாஜிக்கர்கள் முக்கியமாக விவசாயிகளாக இருந்துள்ளனர். விவசாயம் ஒரு முக்கியத் தொழிலாக இருந்தபோதிலும் , ஈரானின் இஸ்லாமியமயமாக்கல் வரலாற்று கோரசன் மற்றும் திதிரான்சாக்சியானாவின் விரைவான நகரமயமாக்கலின் விளைவாக பேரழிவுகரமான மங்கோலிய படையெடுப்பு வரை நீடித்தது. தஜிக் மக்களின் எஞ்சியிருக்கும் பல பழங்கால நகர மையங்களில் ஹெராத், சமர்கந்து, புகாரா, குஜந்த், டெர்மெஸ் மற்றும் காபூல் ஆகியவை அடங்கும்.

கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஈரானியர்களுக்கிடையேயான புவியியல் பிரிவு பெரும்பாலும் வரலாற்று ரீதியாகவும் தற்போது ஈரானிய பீடபூமியின் மையத்தில் அமைந்துள்ள பாலைவனமான டாஷ்ட்-இ கவீர் என்றும் கருதப்படுகிறது.   

"இஸ்லாமிய கலைக்களஞ்சியத்தின்" கூற்றுப்படி, பாரசீக இலக்கியத்தில் பாரசீகர்களைக் குறிக்கும் வகையில் "தஜிக்" என்ற வார்த்தையின் மிகப் பழமையான பயன்பாடு பாரசீக கவிஞர் ரூமியின் எழுத்துக்களில் காணப்படுகிறது. 15 ஆம் நூற்றாண்டில் துருக்கி மொழி பேசும் கவிஞர் மிர் அலி செர் நவாய் மேலும் பெர்சியர்கள் குறிப்பதாக "தஜிக்" பயன்படுத்தியுள்ளார்.

கலாச்சாரம்
மதம்
இருப்பிடம்
வரலாறு