1880 ஆம் ஆண்டு கல்லாங் ஆற்றுப்படுகையில் வசித்த மலாய் இன மக்கள் எண்டுட் செனின் என்பவர் தலைமையில் இந்த தீவிற்கு குடிபெயர்ந்ததாக கூறப்படுகிறது. முன்பிருந்த பல காம்பூங்கள் அந்த இடத்தின் சீற்றத்தை வைத்தோ அல்லது அங்கு முதல் குடிஎரியவரின் பெயரை வைத்தோ அழைக்கப்பட்டது. 

லேமன் என்பவர் வசித்த இடம் கம்போங் லேமன் ஆனது, ஜாவா என்ற சிங்கப்பூரர் வசித்த இடம் காம்போங் சிக் ஜாவா என்றானது. ஜெளுடோங் மரம நிறைத்த சாங்கி பகுதியில் இருந்து வந்து குடியேறியவர்கள் வசித்த இடம் கம்போங் ஜெளுடோங் ஆனது.

பின் கியாங் பள்ளி இங்கு 1952 ஆம் ஆண்டு திடங்கப்பட்டது. சுமார் 400 மாணவர்கள் படித்த இந்த பள்ளி திடக்கத்தில் அங்குள்ள வாயாங் கலையரங்கத்தில் நடந்தது. பின்னர் மக்கள் இந்த தீவை விட்டு வெளேர தொடங்கியவுடன் 1985 ஆம் ஆண்டு இந்த பள்ளி மூடப்பட்டு, 2000 ஆம் ஆண்டு முடிளுமாக இடிக்கப்பட்டுவிட்டது. இந்த தீவில் 1956 தொடங்கி 1970 வரை ஒரு தனியார் மலாய் பள்ளியும் நடந்து வந்தது.

1967ஆம் ஆண்டு இங்குள்ள காம்போங் பாஹ்ரு மட்டும் காம்போங் நூர்தீன் ஆகிய கிராமங்களுக்கு இடையே சுமார் 30 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பில் தேசிய காவலர் பயிற்சி மையம் தொடங்கப்பட்டது.

மக்கள் குடியேற்றம்
உரைக்கூற்று
தற்போதைய நிலை
பெயர்க் காரணம்