க்யோட்டோ உடன்படிக்கை என்பதொரு 1997 ஆம் ஆண்டின் சர்வதேச உடன்படிக்கை 2005 ஆம் ஆண்டில் அமலுக்கு வந்தது. உடன்படிக்கையில் பெரும்பாலான வளர்ந்த நாடுகள் ஆறு முக்கிய பசுமை இல்ல வாயுக்களின் மீது சட்டபூர்வமான பிணைப்புள்ள இலக்குகளுக்கு ஒப்புதல் அளித்தன. மாசு வெளிப்பாடு ஒதுக்கீடுகள் (பொறுப்பளிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கைகள் என அறியப்பட்டவை) 'இணைப்பு ஒன்று' என ஒவ்வொரு பங்கேற்கும் நாடாலும் ஒட்டுமொத்த மாசு வெளிப்பாடுகளை 1900 ஆம் ஆண்டுகளின் மட்டங்களிலிருந்து 5.2% மாக 2012 ஆம் ஆண்டில் குறைக்கும் நோக்கத்தோடு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. இணைப்பு ஒன்று நாடுகளின் கீழுள்ள தொழில்மயமானவைகளில் அமெரிக்க ஒன்றியம் மட்டுமே உடன்பாட்டை ஒப்பவில்லை, மேலும் அக்காரணத்தால் அவ் உடன்படிக்கைக்கு கட்டுப்படாது. காலநிலை மாற்றத்திற்கான அரசுகளுக்கிடையிலானக் குழு க்யோட்டோ கடப்பாடுகள் காலத்தில் வணிகத்தின் மூலம் மாசு சட்டங்களுடன் பொருந்துவதன் நிதி விளைவு வர்த்தகம் செய்யும் நாடுகளுக்கு மத்தியில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.1-1.1 இடைப்பட்ட விழுக்காடாக வரையறுக்கப்பட்டிருக்கும் என்றது.

உடன்படிக்கை பல வழிமுறைகளை விளக்குகிறது. அவை ("நெகிழ்வான வழிமுறைகள்") இணைப்பு ஒன்று நாடுகளை அவர்களின் மாசு குறைப்பு பொறுப்புக்களை குறைக்கப்பட்ட பொருளாதார பாதிப்புகளுடன்(வரையறைகள்) சந்திக்க அனுமதிக்க வடிவமைக்கப்பட்டது. (ஐ பி சி சி 2007).

க்யோட்டோ உடன்படிக்கையின் பகுதி 3.3 கீழ், இணைப்பு ஒன்று தரப்பினர் பசுமை இல்ல வாயுக்களின் நீக்கத்தை வனமயமாக்கல், மறுவனமாக்கல்(வன அழிவு) மற்றும் வன அழிப்பு (வளங்கள்) போன்றவற்றிலிருந்து 1990 ஆம் ஆண்டுகளிலிருந்து அவர்களின் மாசு வெளிப்பாடு குறைப்பு பொறுப்புக்களுக்கு பயன்படுத்தி வரலாம்.

இணைப்பு ஒன்று தரப்பினர் சர்வதேச மாசு வெளிப்பாடுகளையும் கூட பயன்படுத்தலாம்(IET). உடன்படிக்கையின் கீழ், ஐந்தாண்டுகளுக்கான 2008 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2012 ஆம் ஆண்டு வரை தங்களது ஒதுக்கீடுகளுக்கு கீழாக மாசினை வெளியிடும் நாடுகள் தங்களது ஒதுக்கீடுகளை கடந்து செல்லும் நாடுகளுக்கு பொறுப்பாக்க எண்ணிக்கையிலான அலகுகளை விற்கச் செய்யலாம். இணைப்பு ஒன்று நாடுகளுக்கு இதர நாடுகளிலுள்ள பசுமை இல்ல வாயுக்களை குறைக்கும் கார்பன் திட்டங்களை ஆதரிக்கும் சாத்தியம் கூட உள்ளது. இத்தகைய திட்டங்கள் வர்த்தகம் செய்யக்கூடிய கார்பன் நற்பெயர்களை உருவாக்கி இணைப்பு ஒன்று நாடுகளால் அவர்களின் வரையறைகளை சந்திக்கும் போது பயன்படுத்த இயலும். திட்டத்தின் அடிப்படையிலான க்யோட்டோ வழிமுறைகள் க்ளீன் டெவலெப்மண்ட் மெக்கானிசம் (CDM) மற்றும் ஜாயிண்ட் இம்ப்ளீமெண்ட்டேஷன் (JI)ஆகியவையாகும்.

CDM மானது இணைப்பு ஒன்றிலில்லாத நாடுகளில் நடைபெறும் திட்டத்தை தொடர்புபடுத்துகிறது, அதே சமயம் JI இணைப்பு நாடுகளில் நடைபெறும் திட்டங்களை தொடர்புபடுத்துகிறது. CDM திட்டங்கள் வளரும் நாடுகளில் வளங்குன்றா வளர்ச்சிக்கு பங்களிக்கிறது என கருதப்படுகிறது. மேலும் 'கூடுதலான' மற்றும் 'உண்மையான' மாசு வெளிப்பாட்டு சேமிப்புக்களையும் கூட உருவாக்குகிறது. அதாவது அத்த்கைய திட்டங்களில் சேமிப்புக்களில் நிகழ்வன மட்டும். எனவே, கேள்விக்குட்படுத்தப்படும் CDM திட்டத்திற்கு நன்றி. (கார்பன் டிரஸ்ட், 2009, ப. 14). இத்தகைய மாசு வெளிப்பாடு சேமிப்புக்கள் உண்மையானவையோ அல்லவோ, இருப்பினும் நிரூபிப்பதற்க் கடினமாகும். (உலக் வங்கி, 2010, பக்கங்கள். 265–267).

அமெரிக்கா
ஆஸ்திரேலியா
நியூசிலாந்து
க்யோட்டோ உடன்படிக்கை