வணிக வருவாய் என்பது குறிப்பிட்ட பெருநிறுவனம், நிறுவனம், கூட்டாண்மை அல்லது தனியுரிமை வணிகம் ஆகியவற்றுக்கான வழக்கமான நடவடிக்கைகளில் இருந்து வரும் வருமானமாக இருக்கிறது. உற்பத்தி மற்றும்/அல்லது மளிகை போன்ற சில வணிகங்களுக்கான பெரும்பாலான வருவாய் சரக்குகளின் விற்பனையில் இருந்து கிடைக்கிறது. சட்ட நிறுவனங்கள் மற்றும் முடிதிருத்தும் கடைகள் போன்ற சேவை வணிகங்கள் சேவைகளை வழங்கி அவற்றின் மூலம் அவர்களது பெரும்பகுதி வருவாயைப் பெறுகின்றனர். கார் வாடகை மற்றும் வங்கிகள் போன்ற கடன் கொடுக்கும் வணிகங்கள் மற்ற நிறுவனங்கள் அல்லது தனி நபர்களுக்கு அவர்கள் கொடுக்கும் சொத்துக்கள் மூலமாக உருவாகும் கட்டணங்கள் மற்றும் வட்டிகளில் இருந்து அவர்களின் பெரும்பகுதி வருவாயை அடைகின்றனர்.

வணிகத்தின் முதன்மையான நடவடிக்கைகளில் இருந்து கிடைக்கும் வருவாய்கள் பொதுவாக விற்பனைகள் , விற்பனை வருவாய் அல்லது நிகர விற்பனை போன்றவையாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இதில் திரும்ப வரும் பொருட்கள் மற்றும் ஏற்கனவே பணம் செலுத்தப்பட்ட விலைப்பட்டியல்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தள்ளுபடிகள் போன்றவை விட்டு விடப்படும். பெரும்பாலான வணிகங்கள் தேவைக் கணக்கில் வைப்புத் தொகைகள் மீது ஈட்டிய வட்டி போன்ற வணிகத்தின் முதன்மையான நடவடிக்கைகளுக்கான இடை விளைவுகளாலும் வருவாயை ஈட்டுகின்றன. இது வருவாயில் சேர்க்கப்படுகிறது. ஆனால் நிகர விற்பனையில் சேர்க்கப்படுவதில்லை. விற்பனை வருவாயானது வணிகத்தினால் சேர்க்கப்பட்ட விற்பனை வரியில் அடங்குவதில்லை.

மற்ற வருவாய் (a.k.a. இயக்கமற்ற வருவாய்) என்பது சுற்றயலான (அடிப்படையற்ற) செயல்பாடுகளில் இருந்து கிடைக்கும் வருவாய் ஆகும்.
எடுத்துக்காட்டாக ஒரு நிறுவனம் ஆட்டோமொபைல்களை உற்பத்தி செய்து விற்பனை செய்கிறது எனில் அதன் "வழக்கமான" வருவாயாக ஆட்டோமொபைலின் விற்பனையில் இருந்து கிடைக்கும் வருவாய் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். அதே நிறுவனம் அதன் கட்டடங்களின் ஒரு பகுதியை வாடகைக்கு விடுவதாகக் கொண்டால் அது "மற்ற வருவாய்" என்ற பிரிவின் கீழ் குறிப்பிடப்பட வேண்டும். மேலும் அதன் அடிப்படைச் செயல்பாடுகள் தவிர்த்து மற்ற வருவாய்களை அந்த நிறுவனத்தின் வருமான அறிக்கையில் தனித்துக் காட்டப்பட வேண்டும்.

வருவாயை மதிப்பிடுதல்
அரசாங்க வருவாய்
நிகர வருமானம்
வணிக வருவாய்