கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகள் எதிர் இனப்பெருக்கம் செய்வதற்கான சைகைகளை நிரற்றொடர் செய்து மேலும் புரதங்கள் உயிரணுபிளவு படுவதையும் கலன் வளர்ச்சியையும் கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகு அடக்கும். பொதுவாக, கட்டி அடக்கிபரம்பரையலகுகள் ஆனவை படியெடுத்தல் காரணி கள் ஆகும், அவை உயிரணு உளைச்சல் அல்லது டிஎன்ஏ சேதம் அடைவதால் முடுக்கிவிடப்படுகின்றன. அடிக்கடி டிஎன்ஏ சேதம் ஏற்பட, தலையற்ற மிதக்கும் பாரம்பரியப்பொருள்கள் அதில் அடங்கி்யிருக்கும் மேலும் இதர சைகைகளுடன் இருக்கும், அவை நொதிகளையும் பாதைகளையும் தூண்டி விடுவதனால் கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகள் கிளர்வடைந்து செயல்படும். இதுபோன்ற உயிரணுக்களின் செயல்பாடு ஆனது உயிரணு சக்கிரத்தின் முன்னேற்றத்தை தடுப்பதோடு டிஎன்ஏ வின் திருத்தங்களை மேற்கொள்ளும், அதன் மூலம் பிறழ்வுகள் பரவி மகள் உயிரணுக்களுக்கு கடந்துசெல்வதைத் தடுக்கும். p53 புரதமானது, மிகவும் முக்கியமாக ஆராய்ந்த கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகளில் ஒன்று, அது ஓர் படியெடுத்தல் காரணி, அது பல கிளர்வுற்ற கலன்களால் ஊக்கம் பெறும் எடுத்துக்காட்டாக ஹைபோக்சியா (உயிர்வளிக்குறை) மற்றும் புற ஊதாக்கதிர்வீச்சு சேதம்.

அரைப்பகுதிக்கும் மேலான அனைத்து புற்றுநோய் வகைகளிலும் p53 மாற்றங்கள் கொண்டவையாக இருந்தாலும், அதன் கட்டியை அடக்கும் முறையானது சரியாக புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை. p53 க்கு தெளிவாக இரண்டு செயல்பாடுகள் உள்ளன: ஒன்று ஒரு அணுக்கருவாக இருந்து படியெடுத்தல் காரணிகளை பேணுதல், மேலும் மற்றொன்று குழியமுதலுருவுக்குரிய பங்கான உயிரணு சக்கிரத்தை, கலப்பிரிவு, உயிரணு பகுப்பு மற்றும் அபோப்டோசிசை (திட்டமிட்ட செல்மரணம்) கட்டுப்படுத்தல்.

வார்புர்க் கருதுகோள் ஆனது புற்றுநோய் வளர்ச்சியை ஏந்துவதற்காக க்ளைகொளைசிசை விருப்பத்துடன் சக்தி அளிப்பதற்காக பயன்படுத்துதலாகும். p53 ஆனது சுவாசத்துக்குரிய பாதைக்கு பதிலாக க்ளைகொளைடிக் பாதையை கட்டுப்படுத்த இயலும் என்பதை தெளிவுப்டுத்தி
உள்ளது.

எனினும், ஒரு பிறழ்வு நடந்தால் கூட, அது அந்த கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகையே சேதப்படுத்தலாம், அல்லது அதனை செயல்படுத்தும் சைகைப்பாதையை, "அணைத்து விடலாம்". இதன் பரிணாமம் என்ன என்றால் டிஎன்ஏ வினை திருத்துவது என்பது தடைபட்டும், அல்லது அடக்கப்பபட்டும் இருப்பதே: டிஎன்ஏ சேதம் திருத்தப்படாமல் மேலும் கூடுகிறது, முடிவில் அது புற்றுநோய்க்கு கொண்டுபோய் விடுகிறது.

கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகளில் உள்ள கருச்செல் கோடின் உயிரணுக்களுக்கு ஏற்படும் பிறழ்வுகள், அதன் குஞ்சுகளுக்கு போய் சேர்வதால், அதனால் பின்வரும் தலைமுறைகளுக்கு புற்றுநோய் வரும் வாய்ப்பு கூடிவரும். இந்த குடும்பங்களிலுள்ள உறுப்பினர்களுக்கு இதற்கான நிகழ்வு அதிகரித்தும் மேலும் பன்மடங்கான கட்டிகளுக்கு குறைந்த மறைநிலையும் காணப்படும். ஒவ்வொரு வகையான அடக்கிப்பரம்பரையலகு பிறழ்விற்கும், கட்டிகளின் வகை தனிப்படும், அதில் சில பிறழ்வுகள் குறிப்பிட்ட புற்றுநோயையும், மற்றும் இதர பிறழ்வுகள் இதர வகைகளையும் சாரும். மரபுப்பிறழ்ந்த கட்டி அடக்கிகளின் மரபுரிமையாய் பெறும் விதமானது ஒரு பாதிப்படைந்த உறுப்பினர் ஒரு பெற்றோரிடம் இருந்து குறையுள்ள நகலையும் மற்றும் இன்னொரு பெற்றோரிடம் இருந்து பொதுவான நகலையும் மரபுரிமையாக பெறுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, தனிநபர் யார் ஒருவர் மரபுரிமையாக ஒரு மரபுப்பிறழ்ந்த "p53" மாற்றுரு (மேலும் அதனால் பிறழ்வுற்ற "p53" க்கு வற்றுப்புணரிய தன்மை) கொண்டவர்கள்
கருங்கட்டிகள்; கணையச்சிரை புற்றுநோய் போன்றவற்றால் பாதிப்படையலாம், இது லி-பிராவமேனி நோய்க் குறித்தொகுப்பு என அறி்யப்படும். இதர மரபுரிமையாக கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகு நோய்க்குறித்தொகுப்புகளில் "(Rb)ரப்" பிறழ்வுகள், இரெத்தினோபிளாசுத்தோமாவுடன் தொடர்புடையது, "ஏபிசி" உயிரணி பிறழ்வுகள்,அடிநோவிழுதியப்
பெருங்குடல் புற்றுநோயுடன் தொடர்புடையது ஆகியவை அடங்கும். அடிநோவிழுதியப் பெருங்குடல் புற்றுநோய் இளமையாக இருக்கையில் பெருங்குடலில் ஆயிரக்கணக்கான பவளமொட்டுக்களுடன் தொடர்புடையது, அவை சின்ன வயதிலேயே பெருங்குடல் புற்றுநோய்க்கு வழி வகுக்கும். இறுதியாக,"BRCA1" மற்றும் "BRCA2" வில் ஏற்படும் மரபுரிமை பிறழ்வுகள் விரைவாக மார்பக புற்றுநோய் தொடக்கத்திற்கு வித்திடும்.

1971 ஆம் ஆண்டில் புற்றுநோய் குறைந்தது இரு பிறழ்வு நிகழ்வுகளை சார்ந்திருப்பதாக முன்மொழிந்தார்கள்.நட்சனின் டு-ஹிட் கருதுகோள் என அறியப்படுவது, கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகளில் இருக்கும் ஒரு மரபுவழி, ஜெர்ம்-லைன் பிறழ்வு அந்த உயிரினத்தின் வாழ்வில் இன்னொரு பிறழ்வு ஏற்பட்டால், அந்த கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகில் இருக்கும் இதர மாற்றுருவை செயலிழக்கச்செய்து புற்றுநோயை ஏற்படுத்துகிறது என்பதே.

பொதுவாக, புற்றணுவானது அடக்கி ஆளும் பண்புடையது, ஏனென்றால் அவற்றில் பேறு-செயல்பாடு பிறழ்வுகள் உள்ளன, ஆனால் பிறழ்வுக்குள்ளான கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகளானது அடக்கமானவை, ஏனென்றால் அவற்றில் இழப்பு-செயல்பாடு பிறழ்வுகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு உயிரணுவிலும் அதே மரபணுவின் இரு நகல்களை கொண்டது, ஒவ்வொரு பெற்றோரிடமிருந்தும் ஒன்று, மற்றும் மிகையான நிகழ்வுகளில் பேறு-செயல்பாடு பிறழ்வுகள் ஒரு மூல-புற்றணுவின் நகலில் இருந்தால் அதுவே ஒரு உண்மையான புற்றணுவாகிறது. ஆனால்,இழப்பு-செயல்பாடு பிறழ்வுகள் கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகின் இரு நகல்களிலும் இருந்தாலே ஒழிய அந்த மரபணு முழுமையாக செயலிழக்காது. ஆனாலும், கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகின் ஒரு பிறழ்வுபட்ட நகலானது தனது காட்டுத்தனமான-ரகத்தை சார்ந்த நகலை செயலிழக்கச்செய்கிறது. இந்த தோற்றப்பாட்டை "அடக்கி ஆளும் பண்புடைய எதிர்மறை தாக்கம்" என்றழைப்பர் மற்றும் இதை p53 பிறழ்வுகளில் காணலாம்.

பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் நட்சொனின் டூ-ஹிட் மாதிரியை அண்மையில் எதிர்விடுத்துள்ளனர். கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகின் ஒரு மாற்றுருவை செயலிழக்கச் செய்தாலே கட்டிகள் ஏற்படும். இந்த தோற்றப்பாட்டை ஒருமடிபற்றாகுறை என்று அழைப்பர் மற்றும் இதைப்பல சோதனைமுறைகளில் பறைசாற்றியுள்ளார்கள். ஒருமடிபற்றாகுறையால் ஏற்படும் கட்டிகளை டூ-ஹிட் வழியால் ஏற்படும் கட்டிகளுடன் ஒப்பிட்டால் ஒருமடிபற்றாகுறையால் ஏற்படும் கட்டிகள் பொதுவாக பிற்கால வயதில் தோன்றுகிறது.

தடுக்கும் முறைகள்
கட்டி அடக்கிப்பரம்பரையலகுகள்
இயக்குநீர் நொதி சமசீரின்மை
இயக்குநீர்கள்