பயோட்டின் D(+) பல கார்பாக்சிலேசு நொதிகளில் கார்பன் டை ஆக்சைடு நகர்வுக்குக் காரணமாக விளங்கும் இணைகாரணியாக உள்ளது:


மேலும், இதன் காரணமாக கொழுப்பு அமில தொகுப்பாக்கம், கிளையமைப்பு சங்கிலி அமினோ அமில சிதைமாற்றம் மற்றும் குளுக்கோசு புத்தாக்கம் ஆகியவற்றில் முக்கியமானதாகும். இந்த கார்பாக்சிலேசுகளில் பயோட்டின், சக பிணைப்பு மூலமாக குறிப்பிட்ட லைசின் கசடுகளின் எப்சிலோன் அமினோ தொகுதியில் இணைகிறது. இந்த பயோட்டினிலாக்கம் வினைக்கு "ஏடீபி" அவசியமாகும், மேலும் அதற்கு ஹோலோகார்பாக்சிலேசு இணைவாக்க நொதி வினையூக்கியாக செயல்படுகிறது. பயோட்டின் இணைந்திருக்கும் பல்வேறு வேதியியல் அமைப்பிடங்களை அறிவது என்பது, புரதம் இடமறிதல், புரதம் இடைசெயல்கள் டி.என்.ஏ. படியெடுத்தல் மற்றும் பிரதியெடுத்தல் உள்ளிட்ட மிக முக்கியமான செயலாக்கங்களை ஆய்வு செய்யும் ஆய்வக நுட்பங்களுக்கு உதவிகரமாக இருக்கும். பயோட்டினிடேசு (ஹிஸ்டோன்களை பயோட்டினிலாக்கம்) செய்யக்கூடிய திறனுள்ளதாகவும் உள்ளது, ஆனால் சிறிதளவு பயோட்டின் இயற்கையாகவே குரோமேட்டினில் இணைந்துள்ளது.

பயோட்டின் நான்கு பகுதியுள்ள புரதமான அவிடின், ஸ்டிரெப்டோவிடின் மற்றும் நியூட்டிராவிடின் ஆகியவற்றுடன் மிகவும் இறுக்கமான பிணைப்பிலுள்ளது. இதில் அதன் பிரிகை மாறிலி "K" இன் மதிப்பு 10 என்ற அளவில் உள்ளது, இது புரதம் - ஈந்தணைவி இடைசெயல்களில் ஒன்றாக உள்ளது, இதனால் இது என்னும் அளவிலான வலிமையில் சக பிணைப்பிற்கு முயற்சிக்கிறது. இது பெரும்பாலும் பல உயிர்தொழில்நுட்ப பயன்பாடுகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு வரை, பயோட்டின் - ஸ்டிரெப்டோவிடின் பிணைப்பை உடைக்க மிகவும் கடினமான நிபந்தனைகள் தேவைப்பட்டன.

உயிர்வேதியியல்
பயோட்டின் தேவைகளைப் பாதிக்கும் காரணிகள்
நச்சுத்தன்மை
உயிரியல் ரீதியாக கிடைக்கும் தன்மை