விசித்திரக் கதைகள் பெருமளவில் நாடகமாக்கப்பட்டுள்ளன; இவ்வாறு நிகழ்ந்ததற்கான பதிவுகள் காமெடியா டெல்'ஆர்ட்டே(commedia dell'arte), மற்றும் பிற்காலத்தில் பேண்ட்டோமைம் ஆகியவற்றில் உள்ளன. சினிமாவின் வருகையால் சிறப்பு விளைவுகள் மற்றும் அனிமேஷன் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி இந்தக் கதைகளை இன்னும் நேர்த்தியாக வழங்க முடிந்தது; 1937 ஆம் ஆண்டில் வந்த டிஸ்னி திரைப்படமான "ஸ்னோ ஒயிட் அண்ட் செவன் ட்வார்ஃப்ஸ்" (Snow White and the Seven Dwarfs) விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் கற்பனைக் கதைகளுக்கும் கூட ஒரு புதிய தொடக்கமாக அமைந்தது. டிஸ்னியின் பிற முந்தைய முழு நீளப் படங்களும் "ஸ்னோ ஒயிட்" டும் உண்மையில் பெரியவர்களை மனதில் கொண்டும் உருவாக்கப்பட்டன என்றாலும், டிஸ்னியின் இந்தத் திரைப்படத்தின் தாக்கத்தினால் இந்த வகை குழந்தைகளுக்கானதாக உருப்பெற்றது, மேலும் பல நாட்டுப்புற விசித்திரக் கதைகளில் இடம்பெறும் வலி துன்பம் மற்றும் சில நேரங்களில் மகிழ்ச்சியற்ற முடிவுகள் ஆகியவற்றுக்கு மாறாக இந்த நிறுவனம் எல்லாமே சரியாக முடிவது போலவே எடுத்துள்ளது என்ற விமர்சனத்துக்குள்ளானது.

திரைப்படமாக்கப்பட்ட பல விசித்திரக் கதைகள் பெரும்பாலும் பிரதானமாக குழந்தைகளுக்காகவே உருவாக்கப்பட்டன, இதில் டிஸ்னியின் பிற்கால படைப்புகள் முதல் பெரிய பட்ஜட்டில் ரஷிய நாட்டுப்புறக் கதைகளைப் பயன்படுத்தி முதல் முதலில் எடுக்கப்பட்ட சோவியத் திரைப்படமான அலெக்சாண்டர் ராசின் "வாசில்லிசா த பியூட்டிஃபுல்" (Vasilissa the Beautiful) கதையின் மறுபடைப்பு வரை அடங்கும். பிற நிறுவனங்கள், "லேபிரிந்த்" மற்றும் மைக்கேல் ஆஸ்லெட்டின் திரைப்படங்கள் போன்ற படைப்புகளில் தற்கால வாழ்வுடன் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கக்கூடிய வகையில் செண்டிமெண்ட்டுடன் கூடிய புதிய கதைகளை உருவக்க விசித்திரக் கதைகளின் மரபைப் பயன்படுத்தியுள்ளன.

பிற படைப்புகள் முக்கியமாக பெரியவர்களை மனதில் கொண்டு மிகவும் இருள் தன்மையுடன் பயங்கரமான அல்லது உளவியல் ரீதியான மாற்ற வகைப் படைப்புகளாக விசித்திரக் கதைகளை மீண்டும் படைத்தன. ஜீன் காக்டியாவின் "பியூட்டி அண்ட் த பீஸ்ட்" மற்றும் "த கம்பெனி ஆஃப் வுல்வ்ஸ்" ஆகியவை இதற்கான பிரபல எடுத்துக்காட்டுகளாகும், இவை ஏஞ்சலா கார்ட்டரின் "லிட்டில் ரெட் ரைடிங் ஹுட்" கதையின் மறுகூறலை அடிப்படையாகக் கொண்டமைந்தவையாகும். அதேபோல் "ப்ரின்சஸ் மோனோனோக்" மற்றும் "பேன'ஸ் லேபிரிந்த்" ஆகிய திரைப்படங்கள், விசித்திரக் கதைகள் மற்றும் வாய்வழிக் கதைகளின் கதையமைப்புகளிலிருந்து இந்த வகையிலான புதிய கதைகளை உருவாக்கின.

சித்திரப்படத் தொடர்கள் மற்றும் அனிமேஷன் TV தொடர்களில், "த சேண்ட்மேன்" , "ரெவல்யூஷனரி கேர்ல் உட்டேனா" , "ப்ரின்சஸ் டுட்டு" , "ஃபேபில்ஸ்" அண்ட் "மார்" ஆகிய அனைத்து கதைகளும் வெவ்வேறு அளவுகளில் தரநிலையான விசித்திரக் கதைகளின் அம்சங்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளன. ஆனால் நீளமான விளக்கம் தேவைப்படுகின்ற வரையறுக்கப்பட்ட இடங்கள் மற்றும் கதாப்பாத்திரங்களின் காரணமாக மிகத் துல்லியமாக இவை விசித்திரக் கற்பனைக் கதைகள் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

லுச்சினோ விஸ்காண்டியின் "லீ நோட்டி பயான்ச்சி" (Le Notti Bianche) என்னும் திரைப்படத்தை மிகவும் நவீன சினிமாத்தனமான விசித்திரக் கதைகள் எனக் கூறலாம், அதில் மார்செல்லோ மாஸ்ட்ரோயியான்னி சூப்பர் ஸ்டாராவதற்கு முன்பு நடித்திருந்தார். அதில் விசித்திரக் கதைகளின் காதல் நயமிக்க பல அம்சங்களைக் கொண்டிருந்தது, இருப்பினும் அது இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பிந்தைய இத்தாலியில் நிகழ்வதாக அமைந்து யதார்த்தமாக முடிகிறது.

தொகுப்புகள்
எழுத்துவடிவப் படைப்புகள்
ஆர்னே தாம்சன்
திரைப்படம்