செயல்திறன் கட்டணங்கள் (அல்லது "ஊக்கத்தொகை கட்டணங்கள்") ஹெட்ஜ் நிதியின் குணவியல்புகளைத் தீர்மானிப்பவற்றுள் ஒன்றாகும். நிர்வாகியின் செயல்திறன் கட்டணம் நிதியின் லாபங்களின் சதவிகிதத்தில் கணக்கிடப்படுகிறது, வழக்கமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அல்லது உறுதிப்படுத்தப்படாத லாபங்களிலிருந்து. லாபங்களை உருவாக்கிக்கொள்ள நிர்வாகிக்கு ஊக்கத்தொகை அளிப்பதன் மூலம், நேரடிக் கட்டணங்கள் செய்வதைக் காட்டிலும் செயல்திறன் கட்டணங்கள் நிர்வாகி மற்றும் முதலீட்டாளின் அக்கறைகள் மிக நெருக்கமாக ஒன்றுபடுகின்றன. பெரும்பாலான நிர்வாகிகளின் தொழில் மாதிரிகளில், செயல்திறன் கட்டணமானது ஊழியர்களின் போனஸ்களுக்காக பெரிய அளவிற்கு கிடைத்துவிடுகின்றன என்பதோடு இதனால் நன்றாக செயல்படும் மேலாளர்களுக்கு அதிகபட்ச அளவிற்கு பயன்தரக்கூடியதாகவும் இருக்கும். சில பதிப்பகங்கள் உயர்பதவியிலிருக்கும் ஹெட்ஜ் நிதி நிர்வாகிகளின் வருவாய்களுடைய வருடாந்திர மதிப்பீடுகளை பதிப்பித்திருக்கின்றன.
வகைமாதிரியாக, ஹெட்ஜ் நிதிகள் செயல்திறன் கட்டணமாக வருவாயில் 20 சதவிகிதத்திற்கு விதிக்கின்றன. இருப்பினும், இந்த அளவு அதிக கட்டணம் விதிக்கும் மேலாளர்களையே பெரும்பாலும் குறிக்கிறது. உதாரணத்திற்கு ஸ்டீவன் கோஹனின் எஸ்ஏசி கேப்பிடல் பார்ட்னர்ஸ் 35 முதல் 50 சதவிகிதம் வரையிலான செயல்திறன் கட்டணங்களை விதிக்கிறது, ஜிம் சைமண்ஸின் மெடாலியன் ஃபண்ட் 45 சதவிகித செயல்திறன் கட்டணம் விதிக்கிறது.

செயல்திறன் கட்டணம் பலபேராலும் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது, இதில் முதலீட்டாளர் வாரன் பஃபட்டும் ஒருவராவார், இவர் பங்கு இழப்பீட்டிற்கு எந்த ஒரு வாய்ப்பையும் வழங்காமல் லாபத்தில் பங்கேற்க நிர்வாகிகளை அனுமதிப்பதன் மூலம், செயல்திறன் கட்டணங்கள் உயர் அளவிலான நீண்டகால வருவாய்களை இலக்காக கொள்வதைக் காட்டிலும் அதிகப்படியான அபாயமுள்ள விஷயங்களை கையாள நிர்வாகிகளுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்குகிறது என்று கருதுகிறார். இந்தப் பிரச்சினையை கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியில் கட்டணங்கள் வழக்கமாக உயர் குறியீ்ட்டு அலகால் வரம்பிற்குட்படுத்தப்பட்டன.

ஹெட்ஜ் நிதி ஆதாய அமைப்பு அதிகமும் கவர்ச்சியானதாக இருக்கையில் ஹெட்ஜ் நிதிகளை "... பிரத்யேகமான சொத்து வகையினமாக அல்லாமல் பிரத்யேகமான 'கட்டண முறையாக'" பார்ப்பதே சிறந்தது என்று நகைச்சுவையாக சொல்லப்படுவதுண்டு.

நிர்வாகக் கட்டணங்கள்
வெளிப்படைத்தன்மை
இலக்கு நோக்கியவை
செயல்திறன் கட்டணம்