1955 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் பான்-அட்லாண்டிக் ஸ்டீம்ஷிப் நிறுவனத்தை மெக்லீன் இண்டஸ்ட்ரீஸ், இன்க், வாங்கியது. 1955 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் வாட்டர்மேன் ஸ்டீம்ஷிப் கார்ப்பரேசனை வாங்கியதே முதல் அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதலாக இருக்கலாம். பரிமாற்றத்தின் விதிகளின் படி, மெக்லீன் $42 மில்லியன் கடனாகப் பெற்று, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இருப்பு வழங்குவதன் வழியாக அதில் கூடுதலாக $7 மில்லியன் உயர்த்தப்பட்டது. பேரம் முடிவடையும் போது $20 மில்லியன் கடன் பற்றை விடுவிக்க $20 மில்லியன் வாட்டர்மேன் தொகை மற்றும் சொத்துக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தன. மெக்லீன் பரிமாற்றத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்த முறை போலவே, பொது வர்த்தக வைப்பு நிறுவனங்களின் பயன்பாடாக பெருநிறுவன சொத்துக்களில் முதலீடுகளின் பிரிவை கையகப்படுத்துவதற்கான முதலீட்டுக் கடத்திகள் 1960களில் சார்ந்தளவில் புதிய பாணியாக இருந்தது. வாரன் பஃப்பட் (பெர்க்ஷைர் ஹாத்தவே) மற்றும் விக்டர் போஸ்னர் (DWG கார்ப்பரேசன்) போன்றவற்றால் இந்த முறை பிரபலமடைந்தது. பின்னர் நெல்சன் பெல்ட்ஸ் (ட்ரையார்க்), சால் ஸ்டெயின்பர்க் (ரிலையன்ஸ் இன்சூரன்ஸ்) மற்றும் கெர்ரி ஸ்க்வார்ட்ஸ் (ஒனெக்ஸ் கார்ப்பரேசன்) ஆகியவையும் இம்முறையில் கையகப்படுத்தப்பட்டன. மிகவும் வழக்கமான அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதலாக இந்த முதலீட்டுக் கடத்திகள் குறிப்பிட்ட சில உத்திகளையே பயன்படுத்துகின்றன. மேலும் ஒரே வகையான நிறுவனங்களையே இலக்காகக் கொண்டுள்ளன மற்றும் பல வழிகளில் இவை பின்னர் வரும் தனியார் சமபங்கு நிறுவனங்களுக்கு முன்னோடி ஆயின. உண்மையில் போஸ்னர் "அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதல்" அல்லது "LBO" என்ற சொல் வடிவமைக்கப்பட்டதுடன் பொதுவாக அங்கீகரிக்கப்படுவார்.

1980களில் அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதல் உயர்வு பல உயர்நிர்வாக நிதியாளர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. ஜெரோம் கோல்பெர்க், ஜூனியர். மற்றும் பின்னர் அவரை ஏற்றுக் கொள்பவரான ஹென்றி கிராவிஸ் ஆகியோர் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவர். பியர் ஸ்டெர்ன்ஸுக்காக பணிபுரிந்த வந்த அந்த நேரத்தில் கோல்பெர்க் மற்றும் கிராவிஸ், கிராவிஸின் உறவினர் ஜியார்ஜ் ராபர்ட்ஸுடன் இணைந்து அவர்களால் விவரிக்கப்பட்ட "பூட்ஸ்ட்ரேப்" முதலீடுகளை ஆரம்பித்தனர். பெரும்பாலான அவர்களது நிறுவனங்கள் நிலைத்தனமைக் குறைபாடு உடையனவாகவோ அல்லது அதன் நிறுவனர்களுக்கான கவரக்கூடிய வெளிவழியாகவோ இருந்தன. அவர்கள் மிகவும் குறைந்த அளவே பொதுவில் எடுத்துச் சென்றனர். மேலும் நிறுவனர்கள் போட்டியாளர்களுக்கு விற்பனை செய்யவும் விருப்பம் இல்லாமல் இருந்தனர். அதனால் நிதிசார் வாங்குபவர்களுக்கு விற்பனை செய்ய ஈர்க்கக்கூடிய விதத்தில் நிரூபிக்க வேண்டியிருந்தது. 1964 ஆம் ஆண்டில் அவர்களது ஆர்கின் எக்ஸ்டெர்மினேட்டிங் கம்பெனியின் கையகப்படுத்தல் அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதல் பரிமாற்றங்களுக்கிடையில் முதல் குறிப்பிடத்தக்க பரிமாற்றமாக இருந்தது.. அதனைத் தொடர்ந்த ஆண்டுகளில் மூன்று பியர் ஸ்டெர்ன்ஸ் வங்கியாளர்கள் ஸ்டெர்ன் மெட்டல்ஸ் (1965), இன்காம் (ராக்வுட் இண்டர்னேசலின் ஒரு பிரிவு, 1971), காப்லர்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் (1971) மற்றும் போரென் கிளே (1973) உள்ளிட்ட தொடர் வாங்குதல்களை நிறைவு செய்தனர். அத்துடன் தாம்சன் வயர், ஈகில் மோட்டார்ஸ் அண்ட் பாரோஸ் போன்றவை ஸ்டெர்ன் மெட்டல்ஸில் அவர்களது முதலீடுகள் மூலமாக வாங்கப்பட்டன. 1976 ஆம் ஆண்டில் பியர் ஸ்டெர்ன்ஸ் மற்றும் கோல்பர்க் இடையே நெருக்கடி நிலைகள் ஏற்பட்டன. அதனால் கிராவிஸ் மற்றும் ராபர்ட்ஸ் வெளியேறினர். அதே ஆண்டில் கோல்பர்க் கிராவிஸ் ராபர்ட்ஸ் உருவாயிற்று.

அந்நிய முதலீட்டினால் வாங்குதலின் தோற்றங்கள்
தனியார் சமபங்குச் சந்தையில் எளிதில் பணமாக்கல்
இடைமட்ட மூலதனம்
தனியார் சமபங்கு நிறுவனங்கள்