1890 களில் இருந்து இறப்பு வரை 1939, ஆஸ்திரியன் மருத்துவர் சிக்மண்ட் பிராய்ட் ஒரு மனோ நோய்நீக்கும் முறையை மனோ பகுப்பாய்வு எனும் பெயரில் கண்டார். பிராய்டின் மனதை கிரகித்தல் பெரும்பாலும் உட்பொருள் வெளிப்படுத்தும் முறைகளான உள்முக நோக்கு, படுக்கை மருத்துவ பயிற்சி உற்று நோக்கல்கள் அடிப்படையில் சார்ந்துள்ளன. அதிலும் குறிப்பாக தன்னுணர்வற்ற சச்சரவுகள், மன இறுக்கம் மற்றும் மனோ நோய் குணம் தீரக் கூடியதாக உள்ளது. பிராய்டின் கோட்பாடுகள் பிரபலம் அடைந்தன ஏனென்றால் பால் தன்மை, இயற்கைத் தூண்டுதல்களை அடக்குதல், தன்உணர்வற்ற மனம் ஆகியவற்றை எல்லாம் சமாளிப்பதாக அமைந்திருப்பதே காரணமாகும். இவைகள் எல்லாம் ஒரு காலத்தில் தொடக் கூடாத பாடங்களாக கருதப்பட்டன. பிராய்ட் அவைகளுக்கு ஒரு கிரியா ஊக்கியை அளித்ததால் பண்பட்ட சமுதாயத்தில் திறந்த மனதுடன் விவாதிக்க முடிந்தது. மருத்துவப் பயிற்சி ரீதியில் எண்ண இயைபுமுறை, நோய்நீக்கும் கலை மீதுள்ள அக்கறை கனவுகளில் வளர ஒரு முன்னோடி உதவிகரமாக அவர் திகழ்ந்தார்.

பிராய்ட் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க செல்வாக்கு ஸ்விஸ் உளவியல் ஞானி கார்ல் ஜங் மீது கொண்டிருந்தமையால், அவரின் பகுப்பாய்வு மனோ தத்துவம், ஆழ்நிலை மனோதத்துவத்திற்கு ஒரு மாற்றாக அமைந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் பிற நன்கறிந்த உளவியல் பகுப்பாய்வு சிந்தனையாளர்கள் பின்வருபவர்கள் ஆவர்: சிக்மண்ட் பிராய்ட் மகள் அன்னபிராய்ட், அவரும் ஒரு உளவியல் பகுப்பாய்வாளர், மேலும் ஜெர்மன் அமெரிக்கன் உளவியல் ஞானி எரிக் எரிக்சன், ஆஸ்திரியன் -பிரிட்டிஷ் உளவியல் ஞானி மேலானீ க்லேன், ஆங்கில உளவியல் பகுப்பாய்வாளர் மற்றும் மருத்துவருமான டி.டபள்யூ. வின்னிகாட்ட், ஜெர்மன் உளவியல் ஞானி கரேன் ஹோர்நே, ஜெர்மனில் பிறந்த உளவியல் ஞானி மற்றும் தத்துவ ஞானி எரிச் பிரோம், ஆங்கில உளவியல் ஞானி ஜான் பவுல்பி. இருபதாம் நூற்றாண்டு முழுமையும் இத்தகைய மாறுபட்ட சிந்தனைக் கூடங்கள் வளர்ச்சி கண்டன. அவைகள் புதிய-பிராடியன் என்றும் வகைப்படுத்தப்பட்டது.

மனோ-பகுப்பாய்வுக் கோட்பாடு மற்றும் நோய் நீக்கும் கலையினை விமர்சனம் செய்தவர்கள் பி.எப்.ஸ்கின்னர், ஹான்ஸ் ஹைஸென்க் போன்ற உளவியல் ஞானிகள், தத்துவ ஞானிகள் காரல் போப்பர், ஸ்கின்னர் மற்றும் நடத்தையியலாளர்கள் ஆவர் அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்ட கருத்தாவது, உளவியல் செயலறிவால் தெரிந்துகொள்வதை விட, மேலும் திறம்பட விளங்க, அதுவும் மனோ-பகுப்பாய்வை விட விளங்க வேண்டும் என்பதே ஆகும். என்றாலும் அவர்கள் அடிக்கடி ஒப்புக்கொண்டது யாதெனில் காலப் போக்கில் பிராய்ட் பலவழிகளில் புறக்கணிக்கப்படும் நிலைமை நிலவுவதுதான். போப்பர் ஒரு அறிவியல் தத்துவ ஞானி ஆவார், அவர் வாதம் பிராய்டின் அதே போல ஆல்பிரெட் ஆட்லெர்தம் மனோ- பகுப்பாய்வுக் கோட்பாடு செயல்அறிவால் தெரிந்துகொள்வதன் முரண்பாடுகளுக்கு ஒரே பணிக்குரிய பாதுகாப்புகள் காணப்பட வேண்டும். ஏனெனில் கோட்பாடு அறிவியல் ஆய்வின் எல்லைக்கு வெளியே அமைந்துள்ளமை கண்கூடு. ஒரு மாறுதலுக்காக, ஹைஸென்க் நிலைநிறுத்த முயன்றது பிராய்டின் கருத்துக்கள் பரிசோதனை விஞ்ஞானத்திற்கு உட்பட வைக்கலாம் ஆனாலும் அவைகள் பரிசோதனைத் தேர்வுகளுக்கு ஈடு கொடுக்காது என்பதேயாகும். இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழகங்களில் உளவியல் துறைகளில் பரிசோதனைமயம் ஆகியதால், பிராய்டின் கோட்பாடு வரலாற்று நூலறிவார்ந்த நிலையிலும் “காய்ந்துலர்ந்து ஜீவனற்ற” கருத்தென்றே கருதப்படலானது. இதற்கிடையில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் நரம்பியல்-மனோ-பகுப்பாய்வு என்ற புதிய துறை உருவானதால், சில பிராய்டின் கருத்துக்கள் விஞ்ஞான ரீதியில் ஆதரிக்க முற்பட்டனர். ஆனால் பிற கலை,இலக்கிய மனிதப்பண்புகள் பயில் மேதைகள் தொடர்ந்து பிராய்ட் ஒரு விஞ்ஞானியே அல்லர் வெறும் கருத்து விளக்குபவர் மட்டும் தான் என்று நிலைநிறுத்தினர்.

விளிம்பில் தொங்கும் கிளினிக் பயிற்சிகள்
மனோ பகுப்பாய்வு
நெருக்கடி நுண்ணாய்வு
திறனாய்வு