தொடக்கத்தில் IP முகவரியானது இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. நெட்வொர்க் இனங்காட்டியானது முகவரியின் மிகவும் முக்கியமான (உயர்நிலை) எண்பொருளை வழிநடத்துகிறது. மேலும் எஞ்சியிருக்கும் முகவரியை ஹோஸ்ட் இனங்காட்டி பயன்படுத்துகிறது. அதனால் ஹோஸ்ட் இனங்காட்டியானது, "ரெஸ்ட் பீல்டு" என அழைக்கப்படுகிறது. இது அதிகப்படியாக 256 நெட்வொர்க்குகளின் உருவாக்கத்தை இயலச்செய்கிறது. விரைவாக இது போதாத நிலையில் இருப்பதும் அறியப்படுகிறது.

இந்தக் குறைபாடை நிவர்த்தி செய்வதற்கு, உயர் நிலை எண்பொருளின் முகவரிகளானது அமைப்பில் இருக்கும் நெட்வொர்க்குகளின் "வகுப்புகள்" தொகுப்பை உருவாக்குவதற்கு மீண்டும் வரையறுக்கப்படுகிறது. இது பின்னர் கிளாஸ்புல் நெட்வொர்க்கிங் எனவும் அறியப்படுகிறது.
ஒரு அமைப்பானது A, B, C, D, மற்றும் E என்று ஐந்து வகுப்புகளாக வரையறுக்கப்படுகிறது. இதில் A, B, மற்றும் C பிரிவுகளானது புதிய நெட்வொர்க் இனம் காணுதலுக்கான மாறுபட்ட பிட் வரம்பைக் கொண்டுள்ளது. இதில் எஞ்சியுள்ள முகவரியானது ஒரு நெட்வொர்க்கினுள் இருக்கும் ஹோஸ்டை இனம்காண முன்பு பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம் ஒவ்வொரு நெட்வொர்க் வகுப்பும் முகவரி ஹோஸ்டுகளுக்கு மாறுபட்ட திறனைக் கொண்டுள்ளது என்பது தெளிவாகிறது. பிரிவு D ஆனது பல்பணி முகவரியிடுதலுக்காக ஒதுக்கப்படுகிறது. மேலும் பிரிவு E ஆனாது வருங்காலப் பயன்பாடுகளுக்காக ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன.
பிரிவு IP முகவரியிடுதல்
பொட்டல அமைப்புமுறை
கூறாக்கல்
மறுகூட்டமைப்பு