பண்டைய இரும்பு கற்கால நாகரிகமான பொனிசியனின் பிறப்பிடமான தைலாசில் இருந்து முகாரக்கின் தோற்றம் தொடங்குகிறது. மேலும் இந்நகரம் 5000 ஆண்டு பழமை வாய்ந்த தில்முன் நாகரிகத்திற்கு முற்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் தைலாசு சகாப்தத்தில்தான் வரலாற்றுப் பதிவுகளில் முன்னிலை பெற்றுள்ளது. அப்போது பகுரைன் கிரேக்கர்களின் செலுசிட் பேரரசின் கீழ் இருந்தது. முகர்ரக்கு நகரம், சுறா கடவுளுக்கான பேகன் வழிபாட்டுத் தளமாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்நகர மக்கள் பிழைப்பிற்காக கடற்பயணம் மேற்கொண்டு வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுபவர்களாக இருந்தனர். நகரத்தில் சுறாவின் மிகப்பெரும் சிலையை அமைத்து ஆவால் தெய்வத்தை வழிபாடு செய்தனர்.

5 ஆம் நூற்றாண்டில் நெசுடோரியன் இறையியல் கொள்கையை மையமாகக் கொண்ட கிறித்துவ சமயத்தின் பிரதான மையமாக முகாரக் விளங்கியது. அச்சமயத்தில் பாரசீக வளைகுடாவின் தெற்கு கடற்கரைப் பகுதிகளில் இக்கிறித்துவப் பிரிவு ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தது. இதுவொரு மதப்பிரிவு எனக்கருதி இப்பிரிவை சார்ந்தவர்களை பைசண்டைன் பேரரசில் கொடுமைப்படுத்தினர். ஆனால் பகுரைன் அப்பேரரசின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே பாதுகாப்பை வழங்கியது. இன்று முகர்ரக் நகரைச் சுற்றியுள்ள பல கிராமங்களின் பெயர்களில் மடம் என்ற பொருள் கொண்ட அல்-டைர், பிக்குகளின் பாதை என்ற பொருள் கொண்ட குவாலாலி போன்றவை இடம்பெற்று இதைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

1521 இல் போத்துக்கீசர்களும் 1602 இல் பாரசீகர்களும் ஆட்சியை எடுத்துக் கொண்டதைத் தொடர்ந்து அல் முகாரக் 1783 இல் எஞ்சியிருந்த பகுரைன் பகுதிகளுடன் அல் காலிபா வம்சத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சென்றது.

பொருளாதாரம்
கல்வி
வரலாறு
அரசாங்கமும் உள்கட்டமைப்பும்