சம்பகம் துரைராஜன் என்னும் மாணவி சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் தனக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை எனவும், சி. ஆர். சீனிவாசன் என்ற மாணவர் சென்னை கிண்டி பொறியியல் கல்லூரியில் தனக்கு இடம் கிடைக்க வில்லை எனவும் அம்மனுவில் குறிப்பிட்டிருந்தனர். ஜூன் 6 1950 இல், தாக்கல் செய்யப்பட்ட அம்மனுவில் சம்பகம், பிராமணர் என்ற காரணத்தால் தனக்கு இடம் தர மறுப்பது அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 226 பிரிவின் கீழ் தனக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமையினை மறுப்பது என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். (பின்னர் அவர் கல்லூரிக்கு விண்ணப்பம் செய்யவில்லை என்பது விசாரணையில் தெரிய வந்தது). சீனிவாசன் கிண்டி கல்லூரிக்கு விண்ணப்பத்திருந்தாலும், பிராமணருக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்த 14.29 % இடங்கள் ஏற்கனவே பூர்த்தியானதால் தனக்கு இடம் தரப்படவில்லை எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஒன்றாக விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இருமனுக்களிலும் ஜூலை 27 இல் மனுதாரருக்கு ஆதரவாக உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

சென்னை மாநில அரசு இந்திய உச்ச நீதி மன்றத்தில் மேல் முறையீடு செய்தது. தலைமை நீதிபதி ஹீராலால் கானியா தலைமையில் ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்புச் சட்ட பெஞ்சு இவ்வழக்கை விசாரித்தது. சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தின் தீர்ப்பு செல்லும் என்று அறிவித்த நீதிபதிகள், சென்னை மாநிலத்தின் இட ஒதுக்கீடு அரசாணை அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 29 (2) ஆவது பிரிவுக்குப் புறம்பானது என்று தீர்ப்பளித்தனர்.

எதிர்ப்பு
வழக்கும் தீர்ப்பும்
இட ஒதுக்கீடு
விளைவு