எந்தவொரு நேரத்திலும், ஒரு பங்கின் விலை கண்டிப்பாக தேவை மற்றும் அளிப்பின் விளைவாகும். அளிப்பு என்பது எந்தவொரு எண்ணிக்கையிலான பங்குகளையும் விற்பனைக்கு வைப்பதாகும். தேவையென்பது எண்ணற்ற பங்குகளை முதலீட்டாளர்கள் சரியாக அதே நேரத்தில் வாங்க விரும்புவதாகும். பங்கின் விலை சமநிலையை சாதிக்கவும் பராமரிக்கவுமான நோக்கோடு இயங்கச் செய்கிறது.

எப்போது வாங்குவதற்கு சாத்தியமுள்ள எண்ணிக்கை விற்பவர்களை விஞ்சுகிறதோ அப்போது விலை உயர்கிறது. இறுதியில், உயர் விற்பனை விலையினால் ஈர்க்கப்பட்ட விற்பனையாளர்கள் சந்தையினுள் நுழைய மற்றும்/அல்லது வாங்குவோர் சந்தையிலிருந்து நீங்குகின்றனர், இதனால் வாங்குவோருக்கும் மற்றும் விற்பவருக்கும் இடையில் சமநிலை அடையச் செய்யப்படுகிறது. விற்பவர்கள் வாங்குவோரை எண்ணிக்கையில் விஞ்சும் போது விலை வீழ்ச்சியடைகிறது. இறுதியில் வாங்குவோர் நுழைகின்றனர் மற்றும்/அல்லது விற்பவர்கள் சந்தையை விட்டு நீங்குகின்றனர், மீண்டும் சமநிலை அடையச் செய்யப்படுகிறது. 

ஆகையால், ஒரு குறிப்பிட்ட சமயத்தில் ஒரு நிறுவனத்தின் பங்கு மதிப்பானது அனைத்து முதலீட்டாளர்களாலும் அவர்களுடைய பணத்துடன் வாக்களிப்பதுடன் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அதிக முதலீட்டாளர்கள் ஒரு பங்கினை தேவைக்கொண்டு அதற்கு அதிகம் பணமளிக்க விரும்பச் செய்தால் விலையானது உயரச் செய்யும். அதிக முதலீட்டாளர்கள் ஒரு பங்கினை விற்று, அதற்கு போதுமான வாங்குவோர் இல்லையெனில் விலையானது கீழிறங்கும்.


இருந்த போதிலும், அது மக்கள் எவ்வாறு அவர்கள் எந்த அதிகபட்ச விலையில் வாங்க விரும்பச் செய்யலாம் அல்லது எந்த குறைந்தபட்ச விலைக்கு அவர்கள் விற்கச் செய்ய விரும்பலாம் என்பதை விளக்குவதில்லை. தொழில்முறையில் முதலீடு செய்யும் வட்டாரங்களில் திறமையான சந்தை கற்பிதக் கொள்கை (EMH) தொடர்ச்சியாக பிரபலமாக உள்ளது, இருப்பினும் கூட இக்கருத்தாக்கம் கல்வித்துறையிலும் தொழில்முறையினர் வட்டாரங்களிலும் பரவலாக நம்ப மறுக்கப்படுகிறது. சுருக்கமாக, திறமையான சந்தைக் கற்பிதக் கொள்கை முதலீடு என்பது ஒட்டுமொத்தமாக தர்க்கரீதியானது (Stdev வினால் முக்கியத்துவப்படுத்தப்பட்டது); ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஒரு பங்கின் விலை நிறுவனத்தின் எதிர்கால மதிப்பின் மீது விளைவினை ஏற்படுத்தும் அறியப்பட்ட தகவலின் தர்க்க ரீதியிலான மதிப்பீட்டை பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது; மேலும் சமபங்குகளின் விலைகள் "திறமையாக" விலையிடப்பட்டுள்ளன, அவை பங்கின் துல்லியமாக எதிர்பார்க்கப்படும் விலையினை பிரதிநிதித்துவம் செய்து, எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நேரத்திலும் அதனை சிறப்பாக அறியச் செய்வதாகக் கூறுகின்றன. வேறு விதமாகக் கூறுவதென்றால், எதிர்பார்க்கப்படும் எதிர்கால பண வரவுகளை தள்ளுபடி செய்வதன் விளைவே விலைகளாகும்.

EMH முன்மாதிரியில், உண்மையாக இருந்தால், குறைந்தது இரு ஆர்வங் கொள்ளத்தக்க விளைவுகள் உள்ளன. முதலில், நிதி இடர்பாடு எதிர்பார்க்கப்படும் மதிப்பில் ஒரு குறைந்த மிகை மதிப்பை ஊக்குவிககப்படுவதன் காரணமாக, பங்கிலிருந்து எதிர்பார்க்கப்படும் வருவாய் சிறிதளவு சமப்பங்கு இல்லாத முதலீடுகளின் மூலம் கிடைக்கக்கூடியவற்றிலிருந்து அதிகமாக இருக்கலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது: இல்லையெனில், அதே போன்ற தர்க்க ரீதியிலான கணக்கீடுகள் சமபங்கு முதலீட்டாளர்களை இத்தகைய பாதுகாப்பான சமபங்கற்ற முதலீடுகளுக்கு மாறச் செய்யலாம். அவை அதே போன்ற அல்லது மேம்பட்ட வருவாயை குறைந்தளவிலான இடர்பாட்டில் கொடுக்கலாம் என்பது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நேரத்திலும் பங்கின் விலையானது எதிர்பார்க்கப்படும் மதிப்பினை 'திறனுடன்' பிரதிபலிக்கிறது, பிறகு-எதிர்பார்க்கப்படும் வருவாயின் வளைகோட்டிற்கு இணையாக-விலைகள் தொடர்பற்ற நடத்தையை பின்பற்றச் செய்வதான போக்கினை கொண்டிருக்கலாம், காலப் போக்கில் (தொடர்பற்ற விதத்தில்) தகவல் வெளிப்பாட்டினால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆகையால் தொழில்முறையிலான சமபங்கு முதலீட்டாளர்கள் அடிப்படையிலான தகவல் ஓட்டத்தில் தங்களை மூழ்கடித்துக் கொள்கின்றனர், அதனை அவர்களின் போட்டியாளர்கள் மீதான சாதகத்தினை (முக்கியமாக இதர தொழில்முறை முதலீட்டாளர்கள்) அதிக புத்திசாலிதனத்துடன் வெளிப்படும் தகவல் ஓட்டத்தை (செய்திகளை) விளக்குவதன் மூலம் பெறக் கருதுகின்றனர்.

EMH முன் மாதிரி சம பங்கு விலை நிர்ணயிப்பின் வழிமுறையின் முழு விளக்கத்தினைக் கொடுப்பதாக காணப்படவில்லை. உதாரணமாக, பங்குச் சந்தைகள் EMH குறித்துக் காட்டுவதை விட அதிகமாக நிலையற்று இருக்கும். சமீப வருடங்களில் பங்குச் சந்தைகள் பொருத்தமான திறன் வாய்ந்தவையல்ல என்பது ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது, ஒருவேளை குறிப்பாக வளர்ந்து வரும் சந்தைகளில் அல்லது நன்கு தகவலறிந்த தொழில் முறை முதலீட்டாளர்களால் மேலாதிக்கம் செலுத்தப்படாத இதரச் சந்தைகளில் அவ்வாறு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு வரலாம்.

பங்கு விலை நிர்ணயிப்பின் மற்றொரு கருத்தியல் நடைத்தைக்குரிய நிதியியல் களத்திலிருந்து வருகிறது. நடைத்தைக்குரிய நிதியியலுக்கு இணங்க, மனிதர்கள் பலமுறை தர்க்கரீதியற்ற முடிவுகளை -குறிப்பாக, பங்குகளை வாங்குவது மற்றும் விற்பது தொடர்பானவற்றை- முடிவுகளைப் பற்றிய பயங்கள் மற்றும் தவறான புரிந்துகொள்ளல்களின் அடிப்படையில் எடுக்கின்றனர். தர்க்கரீதியற்ற பங்குகளின் வர்த்தகம் பலமுறை தர்க்கரீதியிலான, அடிப்படை விலை மதிப்பீடுகளிலிருந்து மாறுபட்ட பங்கு விலைகளை உருவாக்குகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, 1990 களின் பிற்பகுதியில் ஏற்பட்ட தொழில்நுட்பக் குமிழியின் போது (அது 2000-2002 ஆம் ஆண்டுகளின் டாட்-காம் சிதைவினால் பின் தொடரப்பட்டது), தொழில் நுட்ப நிறுவனங்கள் தர்க்க ரீதியிலான அடிப்படையுடைய மதிப்பினைத் தாண்டி பலமுறை விலை குறிப்பிட்டன, அது பொதுவாக "பெரிய முட்டாள் கருத்தியல்" என அறியப்பட்டதின் காரணமாகும். "பெரிய முட்டாள் கருத்தியல்" கைக்கொள்வது, பங்கிலிருந்து வருமானத்தை திரும்பப் பெறுவதன் முக்கிய வழிமுறை மற்றொரு முதலீட்டாளருக்கு விற்பதிலிருந்து வருவதாகும். ஒருவர் எதிர்காலத்தில் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் யாரோ பிறரொவர் உயர் மதிப்பளவில் மதிப்பிடுவர் என்று நம்பும் பங்குகளை தேர்வு செய்ய வேண்டும், அதுவும் இதரத் தரப்பின் அதிக விலை கொடுக்கும் விருப்பத்தின் அடிப்படையில் பற்றி கருதாது செய்ய வேண்டும்.
ஆக, ஒரு தர்க்க ரீதியிலான முதலீட்டாளர் பிறரின் தர்க்கரீதியற்றதின் மீது சார்ந்து கூட இருக்கலாம்.

வரலாறு
பங்கு விலை நிர்ணயம்
மூலதனப் பங்கு ஈட்டு வருவாய்
பங்குகள்