பல தாழ்நிலை லிம்போமாக்கள் பல ஆண்டுகளாக மந்தமாக இருக்கும். அறிகுறியேதும் தென்படாதிருப்பின் நோயாளிக்குச் சிகிச்சை பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்படுகிறது. நுண்குமிழ் லிம்போமா போன்ற லிம்போமாவின் இந்த வடிவங்களில், விழிப்புடன் காத்திருப்பது பெரும்பாலும் ஆரம்ப நடவடிக்கையாகும். சிகிச்சையின் நற்பலன்களை விட தீங்குகள் மற்றும் அபாயங்கள் அதிகமாக இருப்பதால் இது மேற்கொள்ளப்படுகிறது. தாழ்நிலை லிம்போமா அறிகுறியாக மாறினால், கதிரியக்க சிகிச்சை அல்லது கீமோதெரபி தேர்வுசெய்யப்படுகின்றன; அவை லிம்போமாவை குணப்படுத்துவதில்லை என்றாலும், அவை அறிகுறிகளைப் போக்கலாம், குறிப்பாக வலிமிகுந்த நிணநீர்க்குழாய். இந்த வகையான லிம்போமா உள்ளவர்கள் இயல்பான ஆயுட்காலம் வரை வாழ முடியும், ஆனால் நோய் குணப்படுத்த முடியாதது. சில மையங்கள் காத்திருப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு அணுகுமுறையை விட நுண்குமிழ் லிம்போமா சிகிச்சையில் ஒற்றை முகவர் ரிட்டுக்ஸிமாப் பயன்படுத்த பரிந்துரைக்கின்றன. கண்காணித்துக் கவலைகொள் என்ற மனநிலைக்கு இட்டுச்செல்வதால் இது சிலருக்கு குறிப்பிடத்தக்க மன உளைச்சலுக்கும் பதட்டத்திற்கும் வழிவகுக்கிறது. எனவே விழிப்புடன் காத்திருப்பது அனைவருக்கும் ஏற்றவொரு நல்ல உத்தி அல்ல.

தாழ்நிலை
அறிகுறிகள்
வகைப்பாடு
சிகிச்சை