காற்றுப்பாதைகளில் ஏற்படும் சுருக்கத்தின் காரணமாக காற்றுக்குழல்களின் வழியாக செல்லும் காற்றின் போக்குவரத்துக் குறைந்து நுரையீரல்களின் செயல்திறன் குறைவடைகிறது. சிஓபிடியில், மூச்சை வெளிவிடும்போது அதிகப்படியான குறைவு ஏற்படுகிறது. ஏனெனில் மார்பில் உள்ள அழுத்தம் காற்றுப்பாதைகளை விரிவாக்க முயற்சிக்காமல் அதனை சுருக்க முயற்சிக்கிறது. கருத்துரீதியாக, அதிக அழுத்தத்துடன் மூச்சை வெளிவிடும்போது, காற்று போக்கு அதிகரிக்கக்கூடும். இதனால் வெளிசுவாசத்தின்போது, மார்பில் அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது. சிஓபிடியில், இம்முறையானது எந்த அளவுக்கு காற்று போக்குவரத்தை அதிகரிக்கிறது என்பதற்கு ஒரு வரம்பு இருக்கிறது, இந்த சூழலுக்கு வெளிசுவாச காற்று போக்கு தடைபடுதல் என்று பெயர்.

காற்றின் போக்குவரத்து வீதம் மிகவும் குறைவாக இருந்தால், சிஓபிடியினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரால் மூச்சு வெளிவிடுதலை முழுவதுமாக செய்ய முடியாது, அதற்குள்ளாகவே அவர் அடுத்த உட்சுவாசத்தை மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். இது குறிப்பாக உடற்பயிற்சியின்போது அதிகரிக்கும், ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் சுவாசம் மிக அதிகமாக இருக்க வேண்டியிருக்கும். இதனால் அடுத்த சுவாசத்தைத் தொடங்கும்போது, முந்தைய சுவாசத்தின் மீதமான சிறிதளவு காற்று நுரையீரலில் தங்கியிருக்கும். இவ்வாறு நிகழும்போது, நுரையீரலில் உள்ள காற்றின் அளவு தொடர்ந்து அதிகரிக்கும், இந்த செயல்முறைக்கு டைனமிக் ஹைப்பர்இன்ஃப்ளேஷன் என்று பெயர்.

டைனமிக் ஹைப்பர்இன்ஃப்ளேஷனானது மூச்சுப் பற்றாக்குறையுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது, இதற்கு டைஸ்ப்னியா என்று பெயர். ஹைப்பர்இன்ஃப்ளேஷன் இருக்கும்போது, சுவாசிப்பது அதிக கடினமாக இருக்கும், ஏனெனில் ஹைப்பர்இன்ஃப்ளேஷனின் காரணமாக முன்பே நுரையீரல் விரிவடைந்திருக்கும்போது, நுரையீரலையும் மார்பு சுவற்றையும் நகர்த்துவதற்கு கூடுதலான முயற்சி தேவைப்படுகிறது.

சிஓபிடியில் ஏற்படும் சுவாசப்பற்றக்குறைக்கான மற்றொரு காரணம், எம்பிசீமாவில் ஆக்சிஜன் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடு பரிமாற்றத்திற்கான புறப்பரப்பு மிகவும் குறைவாக இருப்பதே ஆகும். இதன் காரணமாக உடலுக்கும் வளிமண்டலத்துக்கும் இடையே ஏற்படும் வாயு பரிமாற்றத்தின் வீதம் மிகவும் குறைவடைந்து குறைவான ஆக்சிஜன் மற்றும் அதிக கார்பன் டைஆக்சைடு அளவு உடலில் ஏற்படக்கூடும். இதை சரிகட்டுவதற்காக, எம்பிசீமாவைக் கொண்டுள்ளவர்கள் வேகமாகவோ அல்லது மிகவும் ஆழமாகவோ சுவாசிக்க வேண்டியிருக்கும், காற்று போக்கு குறைவு அல்லது ஹைப்பர்இன்ஃப்ளேஷன் போன்றவை இருக்கும்போது இதுவும் அதிக சிரமம் மிகுந்ததாக இருக்கும்.

கடுமையான சிஓபிடி இருக்கும் சில நபர்கள் வேகமாக மூச்சு விட்டு சரிகட்டிக்கொள்வார்கள், ஆனாலும் இதன் விளைவாக அவர்களுக்கு டைஸ்பினியாவும் கொண்டிருக்கக்கூடும். மற்றவர்கள், சுவாசப்பற்றாக்குறையைக் கொண்டிருப்பவர்கள் அவர்களின் உடலில் குறைந்த அளவு ஆக்சிஜன் மற்றும் அதிக கார்பன் டைஆக்சைடு நிலைகளும் இருக்க பழகி கொள்கின்றனர், ஆனால் இந்நிலை மெல்ல மெல்ல தலைவலி, மயக்கம் மற்றும் இதய செயலிழப்பு ஆகியவற்றுக்கு இட்டு செல்லும்.

மேம்பட்ட சிஓபிடியின் காரணமாக, நுரையீரலைத் தாண்டியும் சில சிக்கல்கள் ஏற்படக்கூடும், அதாவது எடையிழப்பு, (காச்சிக்ஸியா), பல்மோனரி ஹைப்பர்டென்ஷன் மற்றும் வலது பக்க இதய செயலிழப்பு (கோர் பல்மோனாலே) ஆகியவை இவற்றில் சில. ஆஸ்டியோபோரோசிஸ், இதயக் குறைபாடு, தசை செயலிழப்பு மற்றும் மன அழுத்தம் ஆகியவையும் சிஓபிடியால் பாதிக்கப்பட்ட நபர்களுக்கு பொதுவாக ஏற்படுபவையாகும்.

பிற ஆபத்துக் காரணிகள்
ஆபத்துக் காரணி குறைப்பு
பிற சோதனைகள்
நோய்க்கூறு உடலியல்