முவே தாயின் பழங்கால பாணியான முவே போரனில், பன்னாவும் ஜாவும் சேர்ந்து ஆர்வத்தை வளர்த்துக்கொண்டனர். அந்த கலையை பற்றி திரைப்படம் எடுக்கும் நோக்கத்தில் ஒரு வருடம் அதில் வேலை செய்து பயிற்சி எடுத்தனர். அதன் விளைவாக, ஜாவால் என்ன செய்யமுடியும் என்பதை காண்பிப்பதற்கு, ஒரு குறும்படத்தை அவர்களால் எடுக்க முடிந்தது. தயாரிப்பாளர்-இயக்குநரான ப்ராச்யா பிங்காவ் என்பவர் அந்த படத்தை பார்த்தவர்களில் ஒருவராவார். அந்த படம் அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

2003 ஆம் ஆண்டில் "Ong-Bak: Muay Thai Warrior" வில், ஜா ஒரு முன்னணி கதாப்பாத்திரம் வகித்தார். ஜா, இயந்திர உதவி அல்லது கணினி-தொடர்பான திறன்கள் எதுவும் இல்லாமல் அந்த படத்தின் எல்லா சண்டை வித்தைகளையும் செய்தார். அது அவருடைய மட்டிலாத கலிநடத்தையும் துரிதத்தையும், நடனம் போன்று நகர்தலின் பாணியையும் வெளியரங்கமாக காண்பித்தது. படத்தில் நடிக்கும் போது அவருக்கு பிணைத்தசை காயமும், கணுக்காலில் சுளுக்கும் உட்பட பல காயங்கங்கள் ஏற்பட்டது. அந்த படத்தின் ஒரு காட்சியில், அவர் மற்றொரு நடிகரோடு சண்டையிடும் போது, அவருடைய கால்சட்டை தீப்பற்றிக்கொண்டது. "நான் உண்மையில் தீப்பிடித்துக்கொண்டேன்" என்று அவர் 2005 ஆம் ஆண்டு நேர்காணலில் கூறினார். நான் உண்மையில் கவனம்கொள்ளவேண்டியிருந்தது. ஏனெனில் என்னுடைய கால்சட்டையில் தீப்பற்றின உடனேயே, அந்த நெருப்பு மிகவும் வேகமாக மேல்நோக்கி எழும்பி, என்னுடைய புருவம், கண்ணிமையின் முடிவரிசை மற்றும் என்னுடைய மூக்கை சுட்டெரித்தது. அந்த சண்டைக்காட்சியை சரியாக எடுப்பதற்காக இன்னும் இரண்டு முறை அதையே எடுக்கவேண்டியிருந்தது.".

அவருடைய இரண்டாவது மிகப்பெரிய திரைப்படம், "டாம்-யம்-கூங்க்" (USல் த ப்ரொடெக்டர்) ஆகும். அதே பெயரின் தாய் காரசாரமான பெயருக்கு பிறகு பெயரிடப்பட்டது.

2006 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதத்தில், "த ப்ரொடெக்டரின்" US வெளியீட்டிற்கு நியூயார்க்கிற்கு அவர் வந்திருந்தார். மியூசியம் ஆஃப் த மூவிங் இமேஜில் தோன்றவும் அவர் வந்திருந்தார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை
நடிப்பு
அடுத்து வந்த திட்டப்பணிகள்
வாழ்க்கைத் தொழில்