மேலை வானியல் வரலாற்றிலேயே மிகவும் தாக்கஞ்செலுத்திய நூல் அல்மகெசுட்டு ஆகும். இந்நூலில் தாலமி கோல்களின் நடத்தைகளை எப்படி முன்கணிப்பது என விளக்கியுள்ளார். இப்பார்க்கசுவால் இதைச் சமனியம் (Equant) எனும் கணிதக் கருவியைப் பயன்படுத்தியும் நிறைவேற்ற இயலவில்லை. அல்மகெசுட்டு வானியலை, முந்தைய கணிதவியலாளர்களின் தேற்றங்களையும் படிமங்களையும் நோக்கிடுகளையும் பயன்படுத்தி, எளிமையாக விளக்கியது. இதனாலேயே மற்ற சிறப்பான துறை நூல்கள் புறக்கணிது ஒதுக்கப்பட,இதுமட்டும் நின்றுநிலவலானது.எனவேதான் சூரியமைய அமைப்பாலும் டைக்கோவின் அமைப்பாலும் பதிலீடு செய்யப்படுவரை, தாலமியின் கீழ்வரும் செந்தரக் கோள்களின் வரிசை மாற்றப்படவேயில்லை :


தாலமியின் கனிதவியலாளர்பாலான சார்பு, குறிப்பாக இப்பார்க்கசுவின் விண்மீன்களின் அட்டவணை மீதான சார்பு 19 ஆம் நூற்றாண்டு முதலே விவாதம் செய்யப்படுகிறது. இராபர்ட் ஆர். நியூட்டன் 1970களில் முரண்பாடான கருத்தோட்டம் முன்வைக்கப்பட்டது. அவரது நூலான "The Crime of Claudius Ptolemy" என்ற நூலில் பின்வருமாறு விவாதீக்கிறார். தாலமி தன் நோக்கீடுகளை தவறாகப் போலிசெய்து இப்பார்க்கசுவின் விண்மீன்களின் அட்டவணையைத் தனதாகத் தப்பாகக் கூறுகிறார். ஆனால், இதை மற்ற வானியல் வரலாற்றாளர்கள் ஏற்கவில்லை.

பிந்தைய பண்டைக்கால கணிதவியலாளர்கள் தாலமியின் அல்மகெசுட்டு நூலுக்கு உரை எழுதியுள்ளனர். இவர்களில் அலெக்சாந்திரியாவின் பாப்பசுவும் தியோனும் பின்னவரின் மகளான கைபேசியாவும் அடங்குவர்.தாலமியின் வானியல் இடைக்கால ஐரோப்பிய வானியலிலும் இசுலாமிய வானியலிலும் 16 ஆம் நூற்றாண்டில் சூரிய மைய வானியலை மரகான் வான்காணகம் அறிமுகப்படுத்தும் வரையிலும் டைக்கோவின் வானியல் கண்ணோட்டம் ஏற்கப்படும் வரையிலும் செந்தர வடிவமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.என்றாலும் அண்மையில் கண்டறியப்பட்ட கையெழுத்துப்படிகள் பண்டைய கிரேக்க கணியவியலாளர்கள் தாலமிக்கு முந்தைய வானியலை நடைமுறையில் பின்பற்றியதைக் காட்டுகின்றன (Aaboe, 2001).

யூடாக்சிய வானியல்
தாலமிய வானியல்
சூரியமையப் படிமமும் அண்ட அளவுகோல்களும்
கோள்படிமங்களும் நோக்கீட்டு வானியலும்