நாட்டை வளப்படுத்துவதும் அதனால் பலப்படுத்துவதும் தான் இம்முறையின் முக்கிய குறிகோள். ஒரு நாட்டின் வளம் அல்லது செல்வம் அந்நாடு கைவசம் வைத்திருக்கும் தங்கம் போன்ற விலைமதிப்பான உலோகங்களின் மொத்த அளவைப் பொருத்திருக்கிறது என்று கூறுகிறது இம்முறை. ஆதலால் வெளிநாடுகளிலிருந்து இயன்ற அளவு தங்கம் போன்ற உலோகங்களைக் கொண்டு வருவதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. வெளிநாட்டு வாணிகத்தில் இயன்ற அளவு இறக்குமதியைக் குறைத்து ஏற்றுமதியை அதிகரித்து வளத்தைக் கூட்ட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டது. ஒவ்வொரு நாடும் தங்கத்தை தமது நாட்டிற்கு ஈட்டுவதில் போட்டி போட்டுக்கொண்டன ஆனால் அவரவர் நாடு போட்டியில் தோற்று விடக்கூடாது என்பதில் குறிப்பாக இருந்தனர்.

வாணிகம் செய்தலும், தொழில் புரிவதும் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகக் கருதப்பட்டன. இவைகளை நெறிப்படுத்துவதன் மூலம் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கமுடியும் என்று நம்பினர். பொருட்கள் உற்பத்திக்கும் வாணிகம் செய்வதற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது என்று நம்பினர். நாட்டின் படைபலத்தையும் உற்பத்தித்திறனையும் அதிகரிக்க அதிக மக்கள்தொகை தேவை என்று கருதி மக்கள் தொகை அதிகரிப்பதை ஊக்கப்படுத்தினர்.
நாட்டின் அனைத்து இயற்கை வளங்களையும் நன்கு பயன்படுத்தி, உற்பத்தியைப் பெருக்கி, ஏற்றுமதியை அதிகரித்து இறக்குமதியை குறைக்க வேண்டும் என்று வணிகவாதிகள் வலியுறுத்தினர். புதிய நாடுகளை அடிமைபடுத்தி அங்கிருக்கும் இடுபொருகளை இங்கு கொண்டுவந்து மதிப்புக்கூட்டி அதிகவிலைக்கு அவருகளுக்கே ஏற்றுமதி செய்யும் கொள்கையையும் கடைப்பிடித்தனர்.
உற்பத்திக்காரணிகளாக நிலம், உழைப்பவர் மற்றும் மூலதனம் என்பனவற்றை கண்டுணர்ந்தனர். உள்நாட்டு தொழில்கள் நன்கு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறி அதற்கு தேவையான சட்டங்கள் இயற்றவும் அறிவுருத்தினர் ஆன்டேனியோ சேரா, தாமசு மன், ஆன்டோனியோ டி மான்ட்செரியன், பிலிப் வான் கார்நிக் போன்ற அறிஞர்கள் வணிகவாதத்தை முன்வைத்தவைத்தவர்களுள் முக்கியமானவர்கள் ஆவர்.

கிரேக்கர்கள்
தாமசு அகினோசு
செவ்வியல் பொருளாதாரம் மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுதல்
முக்கிய அம்சங்கள்