ஓசோன் படலத்தில் நைட்ரிக் ஆக்சைடு (NO), நைட்ரியஸ் ஆக்சைடு (NO), ஹைட்ராக்சி (OH), அணு குளோரின் (Cl) மற்றும் அணு ப்ரோமைன் (Br) உள்ளிட்ட கட்டற்ற முழுமையான வினையூக்கிகளால் துளையேற்படலாம். இந்த அனைத்து இனங்களுக்கான இயற்கையான மூலங்கள் இருந்த போதும் குளோரின் மற்றும் ப்ரோமைன் ஆகியவற்றின் சேர்மங்கள் சமீப ஆண்டுகளில் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட கரிம உலோக ஹாலோஜன் சேர்மங்களின் அதிக அளவு வெளிப்பாட்டால், குறிப்பாக குளோரோஃப்ளூரோகார்பன்கள் (CFCs) மற்றும் ப்ரோமோஃப்ளூரோகார்பன்கள் ஆகியவற்றின் காரணமாக குறிப்பிடத்தக்களவில் அதிகரித்திருக்கின்றன. இந்த அதிகளவு நிலையான சேர்மங்கள் ஸ்ட்ரேடோஸ்பியருக்கு உயர்ந்து நீடித்திருக்கும் திறன் கொண்டிருக்கின்றன. அங்கு Cl மற்றும் Br உறுப்புக்கள் புறஊதா ஒளியின் செயல்பாட்டால் விடுவிக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு உறுப்பும் பின்னர் 100,000 க்கும் மேற்பட்ட ஓசோன் மூலக்கூறுகளை உடைக்கும் திறன் கொண்ட தொடர்வினையை துவக்கும் மற்றும் வினையூக்குவிக்கும் திறனுடையவாக இருக்கின்றன. ஸ்ட்ரேடோஸ்பியரில் ஓசோனின் உடைப்பின் விளைவாக ஓசோன் மூலக்கூறுகள் புறஊதாக் கதிர்களைக் கிரகிக்க முடியாதபடி ஆகிவிடுகிறது. அதைத்தொடர்ந்து கிரகிக்கப்படாத மற்றும் அபாயகரமான புறஊதா-B கதிர்கள் பூமியின் மேற்பரப்பை வந்தடைய முடியும். வடக்கு அரைக்கோளத்தின் மேல் ஒவ்வொரு பத்தாண்டுக்கும் 4% ஓசோன் மட்டங்கள் வீழ்ச்சியடைகிறது. பூமியின் மேற்பரப்பில் வட மற்றும் தென் துருவங்களைச் சுற்றி தோராயமாக 5 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்ட பெருமளவு அதிகமான (ஆனால் பருவநிலை சார்ந்து) வீழ்ச்சிகளைக் காணலாம்; இவை ஓசோன் துளைகளாக இருக்கின்றன.

2009 ஆம் ஆண்டில் நைட்ரஸ் ஆக்சைடு (NO) மனித நடவடிக்கைகளின் வாயிலாக உமிழப்படும் மிகவும் அதிகமான ஓசோன்-துளைக்கும் பொருளாக இருந்தது.

புறஊதா ஒளி மற்றும் ஓசோன்
ஸ்ட்ரேடோஸ்பியரில் ஓசோனின் பரவல்
ஓசோன் துளை
ஓசோனின் மூலம்