ମାତ୍ର ୧୫ ବର୍ଷ ବଯଶରେ ବେଦି ଘରେଇ କ୍ରିକେଟରେ ପଦ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ତର ପଞ୍ଜାବ ତରଫରୁ ଖେଳୁଥିଲେ । ପରେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀ ଆସି ୧୯୬୮/୬୯ରୁ ଦିଲ୍ଲୀ ପାଇଁ ଖେଳିଲେ । ୧୯୭୫ ରଣଜୀ ଟ୍ରଫିରେ ସେ ରେକର୍ଡ ସଂଖ୍ୟକ ୬୪ଟି ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ । ଇଂଲଣ୍ଡର କାଉଣ୍ଟୀ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଖେଳୁଥିବା ବେଦି ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀ କ୍ରିକେଟ ଜୀବନରେ ୧୫୬୦ଟି ୱିକେଟ ନେଇଛନ୍ତି । 

ତାଙ୍କର ସ୍ପିନ ବୋଲିଂର ଶୈଳୀକୁ ଖୁବ ସୁନ୍ଦର ବୋଲି କୁହ ଯାଇଥାଏ । ବଲର ଗତି , ଦିଗ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲା । ସେ ଦିନ ସାରା ଅପରିବର୍ତିତ ଭାବେ ଗୋଟିଏ ପଟରୁ ବୋଲିଂ କରି ପାରୁଥିଲେ । ସେଥିରେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । 

ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲିଂ ଥିଲା ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ବିପକ୍ଷୀରେ । ସେ କଲିକତାରେ ଗୋଟିଏ ଇନିଙ୍ଗରେ ୭/୯୮ ନେଇଥିଲେ ଓ ମେଚରେ ୧୦/୧୯୪ ନେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ବେଦି ବେଟିଙ୍ଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ବଳ ଥିଲେ ।  

କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କ୍ରିକେଟର ମନସୁର ଅଲି ଖାନ ପଟାଉଡିଙ୍କ ଅବସର ନେବା ପରେ ବେଦି ଭାରତୀୟ ଦଳର ଅଧିନାଯକ ନିଯୁକ୍ତ ହେଇ ଥିଲେ ୧୯୭୬ରେ । ୱେଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଜ ବିରୁଦ୍ଧ ସିରିଜର  ୩ୟ ଟେଷ୍ଟରେ ଅଧିନାଯକ ଭାବେ ଭରତକୁ ତାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ମରଣୀୟ ବିଜଯ ଦେଇଥିଲେ । ଚତୁର୍ଥ ଇନିଂସରେ ୪୦୬ ରଣ କରି ଆଗରୁ କୌଣସି ଦେଶ ଜିତି ନଥିବା ବେଳେ ଭାରତ ସେହି ରେକର୍ଡର ଅଧିକାରୀ ହେଇଥିଲା । ଏହି ମେଚ ପୋର୍ଟ ଅଫ ସ୍ପେନଠାରେ ହେଇଥିଲା । ତାହା ପରେ ନିଉ ଜିଲାଣ୍ଡକୁ ୨-୦ରେ ହରାଇବା ପରେ ବେଦି ଇଂଲଣ୍ଡ , ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଓ ପାକିସ୍ତାନ  ଠାରୁ ସିରିଜ ହଋ ଯାଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜାଗାରେ ସୁନୀଲ ଗଭସ୍କରଙ୍କୁ ଅଧିନାଯକ କରା ଗଲା । 

ପୁରସ୍କାର 
ବେଦି wisden ତରଫରୁ ସମ୍ମାନଜନକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରିକେଟର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ , ଅବଶ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅବସରର ବହୁତ ପରେ । 

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ତାଲିମଦାତା
ଖେଳ ଜୀବନ
ବିବାଦୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ