ଉଇଲିୟମ ହାର୍ଭେ(୧୫୭୮- ୧୬୫୭) ପ୍ରଥମେ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନ ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ । ସ୍ଟିଫେନ୍ ହଲେସ୍(୧୭୩୩) ପ୍ରଥମେ ରକ୍ତଚାପ ବିଷୟ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିଥିଲେ । ଥୋମାସ୍ ୟଙ୍ଗ୍(୧୮୦୮) ଓ ବିଶେଷତଃ ରିଚାର୍ଡ୍ ବ୍ରାଇଟ(୧୮୩୬) ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପକୁ ଏକ୍ ରୋଗ ହିସାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ଫ୍ରେଡେରିକ୍ ଆକବର ମହମଦ୍ (୧୮୪୯-୧୮୮୪) ପ୍ରଥମେ ବୃକ୍‌କ ରୋଗ ନ ଥାଇ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ହେବା ବିଷୟ ଲେଖିଥିଲେ । ସିପିଓନ୍ ରିଭା ରୋସି ୧୮୯୬ ମସିହାରେ ରକ୍ତଚାପ ଯନ୍ତ୍ର ଉଦ୍ଭାବନ ପରେ ଏହାକୁ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୋଗ ଆକାରରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ । ନିକୋଲାଇ କୋରୋଟ୍‌କୋଭ୍ ୧୯୦୫ ମସିହାରେ ରକ୍ତନଳୀ ଉପରେ ସ୍ଟେଥୋସ୍କୋପ ଥୋଇ ରକ୍ତଚାପ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଫୁଲେଇ ରକ୍ତଚାପ ମାପିଲେ । 
ପୁରାକାଳରେ ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ରୋଗକୁ ରକ୍ତସ୍ରାବଦ୍ୱାରା ବା ଜୋକ ଲଗେଇ ଚିକିତ୍ସା କରୁଥିଲେ । ଏହି ପଦ୍ଧତିକୁ କର୍ନେଲିଅସ୍ ସେଲସସ୍. ଗ୍ୟାଲେନ୍, ହିପ୍ପୋକ୍ରେଟ୍ ଓ ଚୀନର ୟେଲୋ ଏମ୍ପେରର୍ ପ୍ରଶଂସା କରି ଚିକିତ୍ସା କରୁଥିଲେ । ଉନବିଂଶ ଓ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଔଷଧ ବାହାରି ନ ଥିବା ସମୟରେ ତିନି ପ୍ରକାର କିକିତ୍ସା କରାଯାଉଥିଲା। କମ ଲୂଣ ସହ ଭାତ ଖାଇବା, ସିମ୍ପାଥେକ୍ଟୋମି ଅପରେସନ ଓ ଜର ସୃଷ୍ଟି କରେଇବା ଭଳି ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଉ ଥିଲା l ଏହି ପ୍ରକାର ଚିକିତ୍ସାରେ ବହୁତ ପାର୍ଶ୍ୱ କ୍ରିୟା ଥିଲା l ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ହେକ୍ସାମେଥୋନିଅମ, ହାଇଡ୍ରାଲାଜିନ ଓ ରିସରପିନ ଔଷଧ ବାହାରିଲା l କ୍ଳୋରୋଥିଆଯାଇଡ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ବାହାରିଲା l

ଇତିହାସ
ସଚେତନତା
ପୂର୍ବାନୁମାନ
ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ