୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଗୁଗୁ ଗିଲ, ଯୋଗରାଜ ସିଂହ, ଗୁରଦାସ ମାନ, ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର, ରାଜ ବବର ଓ ପ୍ରୀତି ସାପ୍ରୁ ଅଭିନୀତ "କୁରବାନୀ ଜାଠ ଦୀ" ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ନିଜେ ପ୍ରୀତି ସାପ୍ରୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିଲା । ଦ୍ୱିତୀୟ ମୁଖ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ବୀରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଶେଷ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର "ଦୁଷମନ ଦି ଆଗ" । ଏଥିରେ ମଧକ୍୍ୟ ଗୁରଦାସ ମାନ ଓ ପ୍ରୀତି ସାପ୍ରୁ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୧ରେ ମୁଖ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ଦଲଜିତ କୌର ଓ ଗୁଗୁ ଗିଲ ଅଭିନିତ "ଆଁଖ ଜତନ ଦି" । ଏହା ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦର୍ଶକମାନେ ପୂର୍ବତନ ଖଳନାୟକ ଗୁଗୁ ଗିଲଙ୍କୁ ନାୟକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଏହା ପରେ "ଜୋର ଜାଠ ଦା" ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା, ଯାହା ତାର ବଜେଟ ଉଠେଇବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲା । "ବଦଲା ଜଟ୍ଟି ଦା" ଏହି ବର୍ଷର ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା । ଏଥିରେ ଗୁଗୁ ଗିଲ, ଅମନ ନୁରି ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନ୍ୟ କରିଥିଲେ । "ଉଡ଼ିକନ ସୌନ ଦିଆନ" ସମାଲୋଚନା ମୂଳକ ଭାବେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା । ଅନ୍ୟତମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର "ସୌନ ମେନୁ ପଞ୍ଜାବୀ ଦି"ରେ ସତୀଶ କୌଲ, ରାମା ଭିଜ, ମେହେର ମିତ୍ତଲ, ପାଲ ରାନ୍ଧୱା ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହା ସୁଖଦେବ ଆହୁଲୱାଲିଆଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ସୁରିନ୍ଦର କୋହଲି ସଙ୍ଗୀତ ଦାନ କରିଥିଲେ ।

୧୯୯୧ରେ ଦୀପ ଧିଲୋଂ ଓ ସୁନୀତା ଧୀର ଅଭିନୀତ "ବୈଶାଖୀ" ସମାଲୋଚକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିବା ବେଳେ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବେ ସଫଳ ହୋଇ ନ ଥିଲା । ସେହି ବର୍ଷ "ଜାଠ ଜିଓନା ମୋର" ସଫଳ ରହିଥିବା ବେଳେ, ଗୁଗୁ ଗିଲ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତା ଭାବେ ପରିଗଣିତ ହେଲେ । ଯୋଗରାଜ ସିଂହଙ୍କ "ଜଗ୍ଗା ଡାକୁ", ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ବ୍ୟବସାଯ କରିଥିଲା । ଗୁଗୁ ଗିଲ ଓ ଅମର ନୂରିଙ୍କ ଅଭିନୀତ "ଦିଲ ଦା ମାମଲା" ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।

୧୯୯୩ରେ "ଜାଠ ସଚ୍ଚା ସିଂହ ସୁରମା" (ଯୋଗରାଜ ସିଂହ ଓ ନୀନା ସିଦ୍ଧୁ), "ମିର୍ଜା ସାହିବାନ" (ଗୁଗୁ ଗିଲ), "ଲାଲକାରା ଜାଠ ଦା" ଓ "ଶାଲୀ ଆଧି ଘରୱାଲି" ପ୍ରଭୃତି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟମ ଭାବେ ସଫଳ ରହିଥିଲେ । ମାଲକିତ ସିଂହ, ହଂସରାଜ ହଂସ, ପ୍ରୀତି ସାପ୍ରୁ ଓ ଯୋଗରାଜ ସିଂହଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରୀତି ସାପ୍ରୁଙ୍କ "ମେହେନ୍ଦୀ ସାଗନାନ ଦି" ଅର୍ଥ ହରାଇଥିଲା । ଯୋଗରାଜ ସିଂହଙ୍କ ଅଭିନୀତ "କୁଡି କାନାଡା ଦି" ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।

ଗୁରଦାସ ମାନ, ଯୋଗରାଜ ସିଂହଙ୍କ ଅଭିନୀତ "କାଚେହରୀ" (୧୯୯୪) ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସଫଲ ହେବା ସହ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଥିଲା । ନୂତନ ଅଭିନେତା ବିଶାଲ ସିଂହ ଅଭିନୀତ "ତବାହି" ବର୍ଷର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା । ଗୁଗୁ ଗିଲଙ୍କ "ବାଇରି" ମଧ୍ୟ ସଫଳ ରହିଥିଲା । ମାତ୍ର ଖଳନାୟକ ଭାବେ ଯୋଗରାଜଙ୍କ "ଜିଗର ଜାଠ ଦା" ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।

୧୯୯୫ରେ କିମି ବର୍ମା ଅଭିନୀତ "ନସିବୋ" ଓ "କହର" ସମାଲୋଚନା ଭାବେ ସଫଳ ଓ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବେ ବିଫଳ ରହିଥିଲା । "ଜଇଲଦାର", "ନୈନ ପ୍ରୀତୋ ଦେ" ଓ "ସାର ଧାଦ ଦି ବାଜି" ସଫଳ ରହିଥିଲେ । "ଭଗୱତ", "ଜଖମିଜାଗିରଦାର", "ମେରା ପଞ୍ଜାବ" ପ୍ରଭୃତି ଅସଫଲ ରହିଥିଲା ।

୧୯୯୬ରେ ପଞ୍ଜାବୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଅବନତି ଘଟିଲା । କେବଳ ବିଶାଲ ସିଂହ ଅଭିନୀତ "ସୁଖ" ସଫଳ ରହିଥିଲା । "ଦେଶୋ", "ପରଦେଶୋ" (ଉପାସନା ସିଂହ, ଗୁରକୀର୍ତ୍ତନ, ଓ ଶିବିନ୍ଦର ମହଲ), "ବିଛୋଡା", "ଗୱାହି ଜାଠ ଦି", "ଜୋରାୱର" ପ୍ରଭୃତି ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।ଦାରା ସିଂହଙ୍କ "ବିନ୍ଦୁ" ଓ ଫରହାଙ୍କ "ରବ ଦିୟାଁ ରଖନା" ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୯୭ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ("ମେଲା", "ଟ୍ରକ ଡ୍ରାଇଭର", "ସର୍ଦ୍ଦାରୀ", "ପ୍ରୀତନ ଦେ ପେହରେଦାର" ଓ "ପଛତାୱା) ବିଫଳ ଥିଲା । ଗୁଗୁ ଗିଲଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ସଫଳ ନ ଥିଲା । "ଟ୍ରେନ ଟୁ ପାକିସ୍ତାନ" ହିନ୍ଦୀ ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାର ମିଶ୍ରଣ ଥିଲା ଓ ପରେ ଚଲଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାକୁ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର "ମେ ମା ପଞ୍ଜାବ ଦି" ଦୂରଦର୍ଶନରେ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ପଦର୍ଶନ ହେଲା । ଏହି ବର୍ଷ ଜସପାଲ ଭଟ୍ଟୀଙ୍କ "ମହଉଲ ଠିକ ହେ" ସହ ସଫଳ ଭାବେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା । "ଜାଠ ଜିଓଁ ମୋରା" (୧୯୯୧) ଓ "ବଦଲା ଜାତି ଦା" (୧୯୯୨) ପରେ ଏହା ପ୍ରଥମ ବଡ ସଫଳତା ଥିଲା ।

ପଞ୍ଜାବୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୧୯୯୯ରେ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା । "ମହଉଲ ଠିକ ହେ", "ସାହୀଦ-ଇ-ମହବତ ବୁଟା ସିଂହ" (ଗୁରଦାସ ମାନ ଓ ଦିବ୍ୟା ଦତ୍ତ) ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଲ ଥିଲା । "ମୁକ୍କଦର", "ତେରା ମେରା ପ୍ୟାର", "ନଦୀୟୋ ବିଛଡେ ନୀର", "ଦୂର ନହି ନଙ୍କାନା", ଓ "ଇସ୍କ ଞ୍ଚାବେ ଗଲି ଗଲି" (ରଣଦୀପ ବୀରେନ୍ଦର, ମଞ୍ଜିତ କୁଲାର, ଦୀପକ ସରଫ, ନୀରୁ ସିଂହ, ଓ ସୁରିନ୍ଦର ଶର୍ମା) ସମସ୍ତେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ । "ରାଜନୀତି", ଯାହା ହିନ୍ଦୀରେ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା । ରାଜ ବବରଙ୍କ "ଶହୀଦ ଉଦ୍ଦାମ ସିଂହ" ବର୍ଷ ଶେଷ ବେଳକୁ ଭାଲ କରିଥିଲା । ସେହି ବର୍ଷ ଶାହୀଦ ଇ ମହବତ" ଓ "ଶହୀଦ ଉଦ୍ଦାମ ସିଂହ" ଦୁଇଟି ସଫଳ କ୍ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ।

୨୦୧୩
୧୯୮୦
୧୯୯୦
ପଞ୍ଜାବୀ ବିଭାଜନ