ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଶିକାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଜିନିଷ ସଂଗ୍ରହ କରି ଜୀବନ ନିର୍ବାହ କରନ୍ତି । ପକ୍ଷୀ ବା ଗଛ ଉପରର ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ଶିକାର ପାଇଁ ଏମାନେ ଧନୁତୀର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ପଙ୍କରେ କଙ୍କଡ଼ା, ଶାମୁକା ଜାତୀୟ ଜୀବଙ୍କୁ ବା ଅନ୍ୟ ସାମୁଦ୍ରିକ ଜୀବଙ୍କୁ ଧରିବା କିମ୍ବା ମାରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ପାରମ୍ପରିକ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତି । ଏମାନଙ୍କ ବସତି ସ୍ଥାନ ନିକଟରେ ବହୁ ପୋଡ଼ା ଶାମୁକା ଖୋଳପା ପଡ଼ିରହିଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଓ ଏଥିରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ଏମାନେ ଗେଣ୍ଡା, ଶାମୁକା, ଶଙ୍ଖ ପ୍ରଭୃତି ଅଧିକ ଖାଇଥାନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର କିଛି ଅଭ୍ୟାସ ଏଯାବତ ପାଷାଣ ଯୁଗର ଜୀବନ ପରି ଏବଂ ଏମାନେ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ନିଆଁ ଜଳାଇବା ପଦ୍ଧତି ଏମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନା ନାହିଁ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ କିନ୍ତୁ କିଛି ଗବେଷଣା ସମୟରେ ଏମାନଙ୍କୁ ନିଆଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।

ଓଂଗେ ଜନଜାତି ସହ ଏମାନଙ୍କ ସମାନତା ଓ ଅସମାନତାର ଅନୁଶୀଳନ କରାଯାଇଛି । ଉଭୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଦ୍ଧତିରେ ସମାନତା ରହିଛି । ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ବା ଖୋଦିତ କରିବାର ପ୍ରଥା ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ଉଭୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଡଙ୍ଗା ଏକା ପ୍ରକାରର ପଦ୍ଧତିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ । ସମସ୍ତ ଆଣ୍ଡାମାନୀ ଜନଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଓଂଗେ ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲି ହିଁ ଡଙ୍ଗା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି । ଓଂଗେମାନେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କୁ "ଚାଂକୁ-ଆଟେ" ବୋଲି କୁହନ୍ତି । ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ସମାନତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ଧନୁର ସଜ୍ଜା ଏକ ପ୍ରକାରର ଯାହା ଓଂଗେମାନଙ୍କ ଧନୁଠାରୁ ଭିନ୍ନ । ଉଭୟ ଜାରୱା ଓ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ଭୂମିରେ ଶୋଉଥିବା ବେଳେ ଓଂଗେମାନେ ଏକ ଜଗତି ବା ସାମାନ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ପୀଠ ଉପରେ ଶୁଅନ୍ତି । ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନଙ୍କ ତୀରର ଅଗ ଧାତବ, ବଡ଼ ଓ କୋଡ଼ିକୋଦାଳ ପରି ଆକାରର, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଆଣ୍ଡାମାନୀ ଜନଜାତି ଏପରି ଓଜନିଆ ତୀର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ।

ଚାରୋଟି କାଠ ଖମ୍ବ ଉପରେ ପତ୍ର-ବାହୁଙ୍ଗା ଛାତବିଶିଷ୍ଟ ଛୋଟ ଅସ୍ଥାୟୀ କୁଡ଼ିଆ ଘରେ ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ରୁହନ୍ତି । ଧାତୁରୁ ଉପକରଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଅନୁଭବ ରହିଥିବାରୁ ଏମାନେ ଧାତବ ପଦାର୍ଥର ମୂଲ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି । ୧୯୭୪ ମସିହାରେ ନ୍ୟାସନାଲ ଜିଓଗ୍ରାଫିକ୍ ସୋସାଇଟିର ଲୋକମାନେ ଛାଡ଼ିଯାଇଥିବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ବାସନକୁସନ ନେଇ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ସମୁଦ୍ରରୁ ମାଛ ମାରିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଛୋଟ ଡଙ୍ଗା ତିଆରି କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଡଙ୍ଗା ଚଳାଇବା ପାଇଁ ଆହୁଲା ପରିବର୍ତ୍ତେ କାତର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି । ଦ୍ୱୀପରୁ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଡଙ୍ଗା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ । ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଗଛ ବକ୍କଳ ପରିଧାନ କରନ୍ତି ଓ ଅଣ୍ଟା ପାଖରେ ଏକ ଛୁରି ଖୁଞ୍ଚିଥାନ୍ତି । ଗଳାହାର, ମୁଣ୍ଡବନ୍ଧା ପରି କିଛି ଅଳଙ୍କାରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଆନ୍ତି । ସେଣ୍ଟିନେଲିମାନେ ମୃତ ବଂଶଧରଙ୍କ ମାଢ଼ିହାଡ଼ ପିନ୍ଧିବା ଦେଖାଯାଇଛି । ଏମାନଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ରରେ ସରଳ ରୈଖିକ ଓ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଏ । ସେଣ୍ଟିନେଲି ମହିଳାମାନେ ବସିବା ପରି ନଇଁଯାଇ ତାଳରେ ଗୋଡ଼ ବାଡ଼େଇ ଏବଂ ପାପୁଲିକୁ ଜଂଘରେ ବାଡ଼େଇ ନାଚିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
ଭାଷା
ପ୍ରଥା ଓ ଜୀବନଶୈଳୀ
ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି
ଉଦ୍ଭବକାଳ