ସେ ଶୂନ୍ୟର ଜଣେ ରକ୍ଷକ, ଯେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ମାତ୍ର ଖଳ ନଥିଲେ । ସେ ସତ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲେ । ସେ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଯେ ଗୁଳି, ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରଭୃତି ତାଙ୍କର କିଛି କରି ପାରୁନଥିଲା । ତାଙ୍କର ମସ୍ତିଷ୍କ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ବେଗରେ କାମ କରୁଥିଲା ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ଉଡିପାରୁଥିଲେ । ସେ (ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଶୂନ୍ୟ ରକ୍ଷିକା ଶୀନାଙ୍କ ସହ ମିଶି) କୀଟାଣୁ ମ୍ୟାନକୁ ମାରୁଥିଲେ । ମାତ୍ର ଡଃ ଜୟକାଲ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଓ ସେମାନେ ପଳାୟନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ । ଏପରିକି ସୂର୍ଯ୍ୟାଂଶୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବିଷୟରେ ଜାଣି ପାରିଲେନି । ସେ (ଶୀନାଙ୍କ ସହ) ଅନ୍ତଃଛାୟାପଥ କାରାଗାରର ମାଲିକ ଥିଲେ । ପରେ ଏକ ଶୂନ୍ୟଯାନରେ ଜୟକାଲକୁ ଅନୁଧାବନ କଲେ । ମାତ୍ର ଜୟକାଲ ସେମାନଙ୍କ ଶୂନ୍ୟଯାନକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲା । ଶ୍ରୀ ସୁବାକର ଓ ଶୀନା ଗୁରୁତର ଭାବେ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ । ଶକ୍ତିମାନ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଫୁଲ ଆଣି ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଏହା ମଧ୍ୟରେ ସେ ଡଃ ଜୟକାଲକୁ ଧରି ଅନ୍ୟ ମହାକାଶୀୟ ବନ୍ଦୀଙ୍କ ସହ ଅନ୍ତଃଛାୟାପଥ କାରାଗାରରେ ( ଶୂନ୍ୟ ରକ୍ଷକ ଶ୍ରୀ ସୁବାକର ଓ ଶୀନାଙ୍କଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ କାରାଗାର)ରେ ବନ୍ଦୀ କରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ସୁବାକର ଓ ଶୀନା ଭଲହୋଇ ଫେରିଯିବାକୁ ବାହାରିଲେ, ସେତେବେଳେ ସହରର ମେୟର କୁମାର ରଞ୍ଜନ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶୀ ଗୁପ୍ତଚର କହିଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେଇ ନଥିଲେ । ପରେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ବଦନାମ କରିବା ପାଇଁ ସେ ସହରରେ ଏକ ଭୂତାଣୁ ଖେଳାଇଥିଲା ଓ ଏହା ଶୂନ୍ୟରକ୍ଷକଙ୍କ କାମ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ ।ସେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀ ସୁବାକର ଓ ଶୀନାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ଶକ୍ତିମାରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କହିଥିଲେ । ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗିରଫଦାରୀ ବାହାରିଲା ।ମାତ୍ର ସୁବାକର ଓ ଶୀନା ସତ୍ୟ ପ୍ରକଟ କରିଥିଲେ ଓ କୁମାର ରଞ୍ଜନର ଅସଲ ଚେହେରା ଦେଖାଇଥିଲେ ।

ପ୍ଲାଷ୍ଟିକା
କାଲୁଶା
ଖ୍ୟାତି
ଶ୍ରୀ ସକଲ