ନିର୍ବନ୍ଧ ସମୟରେ ଆଗରୁ ଝିଅମାନେ ବାହାରକୁ ବାହାରୁ ନ ଥିଲେ । ବିବାହ ଆଗରୁ ବର ଓ କନିଆଁ ନିଜ ନିଜକୁ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଉ ନ ଥିଲେ । ମାମୁଁ, ବାପା, ଭାଇ ଆଦି ପ୍ରସ୍ତାବ ପକାଇ ବାହାଘର କରୁଥିଲେ । ଝିଅ ନିଜ ମନରେ ଭାବୀ-ବରକୁ ନେଇ ଦେଖିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଯଦି ବାସ୍ତବ ଜୀବନରେ ସତ ହୋଇ ନ ଥାଏ ତାହେଲେ ଝିଅଟିଏ ନିଜ ଭାଇ ଆଗରେ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରି କାନ୍ଦଣା ବୋଲିଥାଏ ।
"ଗଜ ବୋଲି ଗଧ ବାନ୍ଧି ଆଣିଲ ହେ ଭାଇ,
ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି କହି ଭୁଆଁ ବୁଲାଇଲ ମୋ ଭାଇ,
ବାଲି ହୁଙ୍କାକୁ ପର୍ବତ ଭାବିଲ ହେ ଭାଇ,
ଚରଣ ଧୂଳିକି ତିଳକ କଲ ମୋ ଭାଇ"

ସାହିତ୍ୟରେ ଉଦ୍ଧୃତି
ନିର୍ବନ୍ଧ
ବରବରଣ
ଇତିହାସ