୨୦୦୨ ମସିହା ଫେବୃଆରୀରେ ବିଶ୍ୱହିନ୍ଦୁ ପରିଷଦ"ଦ୍ୱାରା ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଆୟୋଜିତ "ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ମହାଯଜ୍ଞ"ରେ ଯୋଗଦେବା ପାଇଁ ଗୁଜରାଟରୁ ରାମ ସେବକ ବା କର ସେବକମାନେ ଯାଇଥିଲେ । ୨୫ ଫେବୃଆରୀରେ ପ୍ରାୟ ୨,୦୦୦-୨,୨୦୦ ଜଣ କର ସେବକ ସାବରମତି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଟ୍ରେନରେ ଚଢିଥିଲେ । ଟ୍ରେନଟି ଅହମଦାବାଦ ଷ୍ଟେସନ ଦେଇ ଯିବା ବାଧ୍ୟ ଥିଲା । ଟ୍ରେନ ୨୭ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୨ରେ ସକାଳ ୭ଟା ୪୩ ସମୟରେ ଗୋଧ୍ରାଠାରେ (ଚାରି ଘଣ୍ଟା ବିଳମ୍ବରେ) ପହଞ୍ଚିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା । ଟ୍ରେନ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଛାଡ଼ିବା କ୍ଷଣି କେହି ଜଣେ ଆପାତକାଳୀନ ଅଟକ ଚେନ ଟାଣିଦେଇଥିଲା । ଫଳରେ ଟ୍ରେନଟି ସିଗନାଲ ପଏଣ୍ଟରେ ଅଟକିଯାଇଥିଲା । ଚେନ ଅନେକ ଥର ଟଣାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ନିଜ କ୍ୟାବିନରେ ଥିବା ଯନ୍ତ୍ରରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଥିଲା ବୋଲି ଟ୍ରେନ ଡ୍ରାଇଭର ତାଙ୍କ ବୟାନରେ କହିଥିଲେ ।
ପାଖାପାଖି ୨୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଉପଦ୍ରବକାରୀ ଟ୍ରେନ ଭିତରକୁ ଢେଲା ପଥର ମାଡ଼କରିଥିଲେ । ଚାରୋଟି ବଗିକୁ ଚାରିପଟୁ ଘେରି କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ଅଗ୍ନି ସଂଯୋଗ କରିଦିଆଯାଇଥିଲା । ଫସି ରହିଥିବା ୨୭ ଜଣ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ, ୧୦ ଜଣ ପିଲାଙ୍କ ସମେତ ୫୯ ଜଣ ଲୋକ ସେହି ବଗିରେ ଜୀବନ୍ତ ଦଗ୍ଧ ସହ ୪୮ ଜଣ ଲୋକ ଆହତ ହୋଇଥିଲେ । ଗୁଜରାଟ ଆଡିସନାଲ ଡାଇରେକ୍ଟର ଜେନେରାଲ ଜେ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ପେଟ୍ରୋଲ ଭିଜା କନା ପିଣ୍ଡୁଳାସବୁ ଗୋଧ୍ରା ଷ୍ଟେସନରେ ଟ୍ରେନ ପହଞ୍ଚିବା ଆଗରୁ ଆଗୁଆ ମହଜୁଦ କରି ରଖିଥିଲେ । ମାର୍ଥା ନୁସବମ ଏହି ଉକ୍ତିକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି କହିଥିଲେ ଯେ ଘଟଣାଟି ଆକସ୍ମିକ ଥିଲା । ମଧୁ କିଶୋର ଏଥିପାଇଁ କଂଗ୍ରେସ ଓ ଏହାର ବାମ ମେଣ୍ଟ ସହଯୋଗୀ ଦଳ ଏହି କାଣ୍ଡର ଭରସା ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରକୃତ ତଥ୍ୟ ସର୍ବସାଧାରଣରେ ପ୍ରକାଶ କରିନଥିବାରୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ ।

ନାନାବତୀ - ଶାହ ଖଣ୍ଡପୀଠ
ରିପୋର୍ଟ
Arrests
୨୭ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୨ ଘଟଣା