ଚା’ ଆବିଷ୍କାର ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅଛି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୭୩୭ ମସିହାରେ ଚୀନ ଦେଶର ତତକାଳୀନ ସମ୍ରାଟ "ସେନ୍ ନୁଙ୍ଗ" ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ବୁଲି ବୁଲି କ୍ଳାନ୍ତି ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ଗଛମୂଳରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଉଥିଲେ। ପାଖରେ ଏକ ମାଟି ପାତ୍ରରେ ଗରମ ପାଣି ଫୁଟୁଥିଲା। ପବନରେ ଉଡିଆସି କେତୋଟି ପତ୍ର ସେ ମାଟି ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲା। ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ପାଣିରୁ ଯେଉଁ ସୁବାସ ବାହାରିଲା ସମ୍ରାଟଙ୍କୁ ତାହା ବେଶ ଆମୋଦିତ କଲା। ସେଥିରୁ କିଛି ପାଣି ପିଇ ସେ ଏପରି ଆରାମ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ସେହି ଗଛର ପତ୍ର ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପାନୀୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲା।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ଚୀନ ଦେଶର ଲୋକ ଚା’କୁ ତାର ଔଷ୍ଧୀୟ ଗୁଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବେଶ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ। କାଳ କ୍ରମେ ସୁଙ୍ଗ୍ ରାଜବଂଶ ସମୟରେ (୯୬୦-୧୨୮୦ ଖ୍ରୀ.ଅ) ଚା’ ପାଉଡର ସମଗ୍ର ଚୀନ ଦେଶରେ ଏକ ପ୍ରତିଦିନରେ ପାନୀୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲା।

କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
ଇତିହାସ
ତିଆରି ପଦ୍ଧତି
ଗଛ ଓ ପରିବେଶ