୧୯୬୭ ମସିହା ବେଳକୁ, ଓଡ଼ିଆ ଶ୍ରମିକମାନେ ଖିଦିରପୁରଠାରେ ଏକ ଟିଣ ଘେରା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କାଗଜର ଛବିଟିଏ ରଖି ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ଦିନଯାକର କ୍ଲାନ୍ତି ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଭଜନ ଗାନ କରୁଥିଲେ । ପୁରୁଷତ୍ତୋମ ଦାଶ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏଠାରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ । ଖଇ ଭୋଗ ଲାଗୁଥିଲା । ୧୯୬୮ ମସିହା ବେଳକୁ ଏଠାରେ ରହୁଥିବା ଓଡ଼ିଆମାନେ, ମନ୍ଦିରଟିଏ ନିର୍ମାଣ କରିବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ ଓ ୧୯୬୯ ଜାନୁଆରୀ ୨୬ ସୁଦ୍ଧା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ସାରିବାକୁ ପଣ କଲେ । ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସେବା ସମିତି ନାମରେ ଏକ ମଞ୍ଚ ଗଠନ କରାଗଲା । ସମିତିର ସଭ୍ୟମାନେ ଘର ଘର ବୁଲି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଚାନ୍ଦା ଆଦାୟ କଲେ । ସେତେବେଳର ଜଣେ ବନ୍ଦର ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀ ଏସ. ରହମନ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ୨୦୦ ମୂଲିଆ ଯୋଗାଇଦେଲେ । ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ୧୯୬୯ ଜାନୁଆରୀ ୨୩ ତାରିଖରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।

ଏହି ମନ୍ଦିରଟିର ଉଚ୍ଚତା ୨୦ଫୁଟ ଥିଲା ଓ ଦୂଆରଟି ଅନୁଚ୍ଚ ଥିଲା । ଥରେ ଆୟକର କମିଶନର "ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ଦାସ" ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସହ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଥିଲେ । ଦୂଆରରେ ପିତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ବାଜିବାରୁ, ସେ ପୁଅକୁ ମନ୍ଦିରର ଉନ୍ନତି କରିବାକୁ କହିଥିଲେ । ଏହାଥିଲା ମନ୍ଦିର ପୁନର୍ନିମାଣର ପ୍ରଥମ ପ୍ରୟାସ । ବହୁ ଓଡ଼ିଆ ଓ ବଙ୍ଗାଳି ବ୍ୟକ୍ତି ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିଲେ । ୧୯୯୯ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ମାସରେ ମନ୍ଦିରର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରାଗଲା । ଖୋର୍ଦ୍ଧାର ପ୍ରସ୍ତରଶିଳ୍ପୀ ହାଡୁ ମହାରଣାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ମୂର୍ତ୍ତୀ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ୨୦୦୨ ଜୁନ ୪,୫,୬ତାରିଖରେ ପୁରୀରୁ ଆସିଥିବା ପୂଜକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନୂତନ ବିଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଗଲା ।

ପରିଚାଳନା
ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ପୂଜା କମିଟି
ଇତିହାସ
ଉତ୍କର୍ଷ