ପାରମ୍ପରିକ ଭଙ୍ଗରାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଆଇ ଏସ୍ ଧିଲୋଂଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଭାଙ୍ଗରା ପଞ୍ଜାବୀ ସାମରିକ ନୃତ୍ୟ 'ବାଗା' ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ।
ତଥାପି ମଝାର ଲୋକନୃତ୍ୟ ସିଆଲକୋଟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ଗୁଜରନୱାଲା, ଶେଖପୁର, ଗୁଜରାଟ (ପଞ୍ଜାବର ଜିଲ୍ଲା, ପାକିସ୍ତାନ) ଓ ଗୁରଦାସପୁର (ପଞ୍ଜାବର ଜିଲ୍ଲା, ଭାରତ) ପ୍ରଭୃତିରେ ଆଦର ପାଇଥିଲା । ଭାଙ୍ଗରାର ପାରମ୍ପରିକ ଶୈଳୀ, ଯାହା ସିଆଲକୋଟର ଗାଁରେ ନୃତ୍ୟ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହାକୁ ସାଧାରଣ ମାପକ ଭାବେ ଧରାଯାଏ । ଯଦିଓ ପାରମ୍ପରିକ ଭଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ କରାଯାଉଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକ ପାକିସ୍ତାନର ପଞ୍ଜାବରେ ଅଛି, ତେବେ ଭାରତରେ ଥିବା ପଞ୍ଜାବର ଗୁରଦାସପୁର ଜିଲ୍ଲା ଓ ହୋସିଆରପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ରୂପକୁ ବଜାୟ ରଖାଯାଏ ।
ଋତୁଭିତ୍ତିକ ନୃତ୍ୟ ହେତୁ, ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ବୈଶାଖୀ ପର୍ବର ମାସରେ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଏ । ଏହି ମାସରେ ଅମଳ, ମୁଖ୍ୟତଃ ଗହମ ଶସ୍ୟ କଟାଯାଏ । ଆଞ୍ଚଳିକ ମେଳା ବୈଶାଖୀ ପର୍ବର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଥାଏ । ଶସ୍ୟ କଟାଯିବା ଓ ବୈଶାଖୀ ପର୍ବ ପାଳନ ପରେ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଭାବେ ଏକୁଟିଆ ପାଳନ କରାଯାଏ ।

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ଏକ ବୃତ୍ତରେ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ୟ ଛାନ୍ଦ ପକାଯାଏ । ଆଞ୍ଚଳିକ ଗୀତ ଅନୁସାରେ ବାଜା ବଜାଯାଏ ଓ ଏହା ସହିତ ମଝାର ବିଶିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳିକ ସଙ୍ଗୀତ ଢୋଲା ମଧ୍ୟ ବୋଲାଯାଏ । ନିମ୍ନଲିଖିତ ଗୀତଟି ଢୋଲାର ଏକ ଉଦାହରଣ:
"ਕੰਨਾ ਨੂੰ ਬੁੰਦੇ ਸਿਰ ਛੱਤੇ ਨੇ ਕਾਲੇ"<br>
"ਦਹੀ ਦੇ ਧੋਤੇ ਮੇਰੇ ਮੱਖਣਾ ਦੇ ਪਾਲੇ"<br>
"ਰੱਲ ਮਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਏ ਨੇ"<br>
"ਸੱਜਣ ਕੌਲ ਨਹੀ ਪਾਲੇ"<br>
"ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਵੇ ਢੋਲਿਆ"<br>
"ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਸੰਭਾਲੇ"<br>
ଅନୁବାଦ:

"କନ ନୁ ବୁନ୍ଦେ ସେର ଛାତେ କଲେ"<br>
"ଦାହି ଦେ ଧୋତେ ମେରେ ମଖନା ଦେ ପାଲେ"<br>
"ରାଲ୍ ମିଟ୍ଟି ଭିଚ ଗୟେ ନେ"<br>
"ସାଜନ କୋଲ ନହି ପାଲେ"<br>
"ତେରେ ବାଜୋ ୱେ ଢୋଲେୟା"<br>
"ସାନୁ କୌନ ସମ୍ଭାଲୟା"<br>
ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ବର୍ତ୍ତମାନ ଅମଳ ଋତୁ ଛଡା ଅନ୍ୟ ପର୍ବ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ଓ ପାକିସ୍ତାନରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ।

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ଜମ୍ମୁରୁ ଆମଦାନୀ ହୋଇଛି । ଏହାର ସମତଳ ଭୂମି ପଞ୍ଜାବ ସମତଳ ଭୂମି ସହ ସମାନ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ଏହି ନୃତ୍ୟ ସହ, ଅନ୍ୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ଯଥା: ଗିଢା ଓ ଲୁଡି ପ୍ରଭୃତି ସହ ଏକାଠି ହୋଇଯାଇଛି । ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାର ପ୍ରଭାବ ଯେତେବେଳେ ଜମ୍ମୁରେ ଲୋକମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । କାରଣ ଏହା ପଞ୍ଜାବୀ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଛି ଓ ପଞ୍ଜାବ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ଭାଗ କରେ ।

ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା/ମାଝାର ଲୋକନୃତ୍ୟ
ପ୍ରକାର
ପାରମ୍ପରିକ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ
ପୋଷାକ