ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଗୃହପାଳିତ ଗାଈଗୋରୁଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ । ମୋନ୍ ଖମେର୍ ଭାଷାଭାଷୀ ଓ ଭାରତର କୁରୁମ୍ବା ଜାତିର ଲୋକେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କୁ ମାରିବା ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ବିଚାର କରନ୍ତି ।  ୧୯୭୨ ମସିହାର ବନ୍ୟଜୀବ ସୁରକ୍ଷା ନିୟମ ଲାଗୁ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଶିକାର କରାଯାଉଥିଲା । ବିଷ ଦେଇ, ଫାଶ/ଯନ୍ତା ପକାଇ, ଗୁଳି କରି ଓ ଗାତରେ ଏକ ପରିବାର ରହିଥିବା ବେଳେ ତେଣ୍ଟାରେ ଗାତକୁ ବାରମ୍ବାର ଭୁଷି ଅତି ନିର୍ମମ ଭାବେ ଏମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଉଥିଲା । ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶାସନାଧୀନ ଭାରତରେ ଗୋରୁଗାଈଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଗାଁଲୋକେ ଓ ଶିକାରର ମଜାପାଇଁ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶିକାରୀମାନେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଅତୀତରେ ମୃତ ବଳିଆ କୁକୁରକୁ ଘରସଜା ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ସେତେବେଳେ ମୃତ ବଳିଆ କୁକୁରପିଛା ୨୫ ଟଙ୍କା ମିଳୁଥିଲା । ୧୯୨୬ ସୁଦ୍ଧା ଏତେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଗଲା ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଚାହିଦା କମିଲା ଓ ଏହାର ଦାମ୍ ୨୦ ଟଙ୍କା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା । ଇଣ୍ଡୋ-ଚାଇନାଞ୍ଚଳରେ ମାଂସ ପାଇଁ ପଶୁ ଶିକାର କରାଯିବା ସମୟରେ ଠିକ୍ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରଣ ନ କରି ଫାଶ ପକାଇ ଦିଆଯାଏ । ଏଥିରେ ପଡ଼ି ଅନେକ ବଳିଆ କୁକୁର ପ୍ରାଣ ହରାନ୍ତି । 

ଭାରତରେ କେହି ବଳିଆ କୁକୁରର ମାଂସ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଏମାନଙ୍କ ଛାଲର ବଜାରରେ ଅଧିକ ଚାହିଦା ନାହିଁ । ତେଣୁ ଛାଲ ବ୍ୟବସାୟ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରେନାହିଁ । ଋଷରେ ବିରଳତା ଯୋଗୁଁ ଏମାନଙ୍କୁ ଛାଲ ପାଇଁ ପାଳନ ମଧ୍ୟ କରାଯାଏନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଚୀନର ଲୋକମାନେ ଏମାନଙ୍କ ଶୀତଦିନିଆ ଲୋମ/ଛାଲ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ବୋଲି ୧୮୬୦ର ଶେଷଆଡ଼କୁ ଅଳ୍ପକିଛି ରୁବେଲ୍ ବିନିମୟରେ ଗୃହପାଳିତ ପଶୁ ପରି ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟ ହେଉଥିଲା । ୨୦ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ମାଞ୍ଚୁରିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ବଳିଆ କୁକୁର ୮ ରୁବେଲ୍ ମୂଲ୍ୟରେ କିଣାବିକା ହେଉଥିଲେ । ସେମିରେଚିଏ ଅଞ୍ଚଳରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଛାଲରେ ତିଆରି ଗରମ ପୋଷାକ ଅତି ଉନ୍ନତ ମାନର ବୋଲି ବିବେଚିତ ହେଉଥିଲା ଓ ଏହାର ଦାମ୍ ମଧ୍ୟ ଖୁବ୍ ଅଧିକ ଥିଲା । 

ରୋଗବ୍ୟାଧି
ଅନ୍ୟ ବିପଦ
ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ବଳିଆ କୁକୁର
ସଂରକ୍ଷଣ