ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବା ନକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦର ରୂପାନ୍ତର ଘଟି ଆଧୁନିକ ବା ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ ସୃଷ୍ଟିହେଲା। ନକରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ ବ୍ୟକ୍ତି କୈନ୍ଦ୍ରୀକ ଥିଲା ଓ ତାହା ମୁଖ୍ୟତଃ ପୁଞ୍ଜିବାଦର ରାକ୍ଷକବଚ ରୂପେ କାମ କରୁଥିଲା। ତାହା ସାର୍ବଜନୀନ ନଥିବାରୁ ଦରିଦ୍ର ଓ ଅସହାୟ ଜନତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇପାରୁନଥିଲା।ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇପଡିଲା। ମାତ୍ର ଅବାଧ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତାର ଉପଯୋଗ କରି ପଯ ପୁଞ୍ଜିବାଦୀ ମାନେ ଶ୍ରମିକ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କରିଚାଲିଥିବା ବେଳେ ନକାରାତ୍ମକ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିରବଦ୍ରଷ୍ଠା ସଜିଥିଲାକାରଣ ରାଷ୍ଟ୍ରର କ୍ଷମତା କେବଳ ସର୍ବନିମ୍ନ ଓ ସୁରକ୍ଷାତ୍ମକ ଥିଲା। ତେଣୁ ସମାଜବାଦୀ ଓ ମାର୍କସବାଦୀମାନେ ପ୍ରଚଳିତ ସାମାଜିକ,ଅର୍ଥନୈତିକ, ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦାବି କଲେ। ମାନବିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ସମର୍ଥନ ମିଳିବାରୁ ନକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦରେ ପରିଣତ ହେଲା।ଉଦାରବାଦର ଏହି ରୂପାନ୍ତର ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଦାର୍ଶନିକ ଜେରେମି ବେଂଥାମ(jeremy bentham)ଙ୍କ ଲେଖାରେ ପ୍ରକଟିତ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ କି ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ସହ ସର୍ବସାଧାରଣ ସୁଖର ଏକତ୍ର ମିଳନ କରାଇଥିଲେ।ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତାର ଦୃଢ଼ ସମର୍ଥକ ଜନ ଷ୍ଟୁଆର୍ଟ ମିଲ ମଧ୍ୟ ଜନମଂଗଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ସପକ୍ଷରେ ମତବ୍ୟକ୍ତ କରାଇଥିଲେ।
ଟି ଏଚ ଗ୍ରୀନ ନୈତିକ, ଆଦର୍ଶ ଓ ମଂଗଳ ମୟ ସମାଜ ଗଠନ ନିମନ୍ତେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସିଧାସଳଖ ହସ୍ଥକ୍ଷେପକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ। ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ ରଅନ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ଏଲଟି ହବହାଉସ, ଜି ଦି ଏଚ କୋଲ, ବାର୍କର, ଲାସ୍କି,ଜେନ୍ସ ଇତ୍ୟାଦି।

ଆଧୁନିକ ଉଦାରବାଦ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁର୍ଯ୍ୟ। ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଭୂମିକା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବାରୁ ଏହାକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ କଉହାଯାଏ।ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ କେତକ ଜନ ମଂଗଳ ଉଦାରବାଦ ବୋଲି କହନ୍ତି।ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦର ବ୍ୟାପକ ପ୍ରସାର ଘଟିଲା।ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଏକ ଆବଶ୍ୟକ ମନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ ରୂପେ ବିବେଚନା କରାନଯାଇ ତାହାକୁ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ମଂଗଳ ରୂପେ ଗଣନା କରାଗଲା।ରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ନୈତିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହିସାବରେ ସମାଜର ସର୍ବବିଧ ମଂଗଳ ସାଧନ ନିମନ୍ତେ ବହୁବିଧ କ୍ଷମତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟଭାର ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ।ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତାର ସଂପୂଣ୍ଣ ଉପଲବ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତା ଯେପରି ସମାଜର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥହାନି ନକରେ ତାହା ଦେଖିବା ସଂଗେ ସଂଗେ ସେଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ରାଷ୍ଟ୍ରର କାର୍ଯ୍ୟ।ରାଷ୍ଟ୍ର ଅର୍ଥନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ସୁପରିଚାଳନା ମାଧ୍ୟମରେ ସମାଜରୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଶୋଷଣ, ଅଜ୍ଞତା, ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, କ୍ଷୁଧା ଆଦି ଦୂର କରିବା ସଂଗେ ସଂଗେ ସାମାଜିକ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଜନ ମଂଗଳ ଦାଇତ୍ୱ ବହନ କରିଥାଏ। ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜର ନୈତିକ,ବୌଦ୍ଧିକ, ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ମଂଗଳ ସାଧନ କରିବା ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତା ସହ ସମୂହ କଲ୍ୟାଣ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଗୁରୁ ଦାଇତ୍ୱ ବହନ କରେ।ବସ୍ତୁତଃ ଏହା ଏକ ଜନ ମଂଗଳ ରାଷ୍ଟ୍ର।
ଅର୍ଥ ଓ ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ସମସାମୟିକ ଉଦାରବାଦ
ଆଧୁନିକ ବା ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ
ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବା ନକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ