ଏହି ସମୟରେ ଭାରତୀଯ ପଞ୍ଜାବି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଉଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତାମାନେ "ପୋଷ୍ଟି", "ଦୋ ଲଚିଆନ" ଓ "ଭାଙ୍ଗରା" ଭଳି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ; ଯାହା କିଛି ସଫଲତା ପାଇଥିଲା, ମାତ୍ର ପଞ୍ଜାବୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁନଃଉତ୍ଥାନରେ ଅସଫଳ ହୋଇଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ମାସ, ବର୍ଷ ଧରି ବେତାର ଯୋଗେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା, ଯାହାଫଳରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଦର୍ଶକ ମିଳିଥିଲେ ।

ବିଭାଜନ ପରେ ହାସ୍ୟକଳାର ଧାରା ଚାଲୁ ରହିଥିଲା । ତା'ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉଛି ମୁଲ୍ଖ ରାଜ ବଖରିଙ୍କର "ଭାଙ୍ଗରା" (୧୯୫୮), ଯେଉଁଥିରେ ସୁନ୍ଦର ଓ ନିଶୀ ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ । ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ମୋହନ ଭକରିଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁଣିଥରେ ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ମେହର ମିଟ୍ଟା ଓ ଅପର୍ଣ୍ଣା ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ସହ "ଜଟ୍ଟୀ" ନାମରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଏହା ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଲତା ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଥିଲା । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗିତ ହଂସରାଜ ଭେଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ଓ ସ୍ୱର ବର୍ମା ମଲିକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ସମସାଦ ଓ ରଫିଙ୍କଦ୍ୱାରା ବୋଲା ଯାଇଥିଲା । "ବାତି ବଲ୍‌କେ ବନେରେ ଉଟ୍ଟେ ରଖଡି ହାଁ, ରାହ ଭୁଲ ନା ଜାୱେ ଚାନନ ମେରା" ଓ "ଚିତ୍ତେ ଦାନ୍ଦ ହସନୁନ ନାଇଓଁ ରେହନ୍ଦେ" ପ୍ରଭୃତି ଆଶାତୀତ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିଲା । "ଜନି ୱାକର" (୧୯୫୭) ମଧ୍ୟ ଏକ ସଫଲତା ଥିଲା ।

୨୦୦୦
୧୯୭୦
୧୯୫୦
୧୯୬୦