ଯେତେବେଳେ ସୁଶାନ୍ତ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ଏକ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାକାର ବିଦ୍ୟୁତଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ । ସେହି ସ୍ଥାନର ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନରେ କେବେ ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ଦେଖି ନ ଥିଲେ । ସେମାନେ ୧୦ଟଙ୍କା ଲେଖାଏଁ ଦେଇ ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଚାର୍ଜ କରିବାକୁ ୭-୮ କିଲୋମିଟର ଚାଲିଚାଲି ଯାଉଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ସ୍ୱଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ କରିବାର ଚିନ୍ତା ସୁଶାନ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଆସିଲା, ଯାହାକି ସେଠାକାର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଦ୍ୟୁତଶକ୍ତି ଯୋଗାଇଦେବ । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଜୁଳିବତୀ ଏବଂ ପଙ୍ଖାର ଦରକାରୀ ବିଦ୍ୟୁତଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ ହୋଇପାରିଲେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ସାକାର ହୋଇଯିବ ବୋଲି ସେ ଭାବିଲେ । 

ସେଥିପାଇଁ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ସେ ଏକ ଯନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଭାବନ କଲେ ଯାହାକି ଗ୍ରାମରେ ଗୋଟିଏ ବିଜୁଳିବତୀ ଏବଂ ପଙ୍ଖାକୁ କିଛି ଘଣ୍ଟା ଧରି ଚଲାଇପାରିଲା । ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଟି ସେମାନଙ୍କର ସାଇକେଲ ଚଲାଇବାଦ୍ୱାରା ପୁନଃଚାର୍ଜ ହୋଇପାରିଲା । ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ୩୦-୪୫ ମିନିଟ୍ ସେମାନଙ୍କର ସାଇକେଲ ଚଲାଇବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ । ସାଇକେଲ ଚଲାଇବାଦ୍ୱାରା ଏହାର ପଛ ଚକାରେ ଖଞ୍ଜାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଡାଇନୋମାର ଘୁର୍ଣ୍ଣନ ଫଳରେ ପାଖାପାଖି ୧୫ ଭୋଲ୍ଟର ବିଦ୍ୟୁତ ଉତ୍ପନ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ୧୫ ଭୋଲ୍ଟର ବୈଦୁତିକ ଶକ୍ତି ବ୍ୟାଟେରୀ ଚାର୍ଜ କରାଇଥାଏ । ଏହି ବ୍ୟାଟେରୀଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଚାର୍ଜିତ ହେବକୁ ୩୦ରୁ ୪୫ ମିନିଟ୍ ସମୟ ଲାଗିଥାଏ । ବ୍ୟାଟେରୀଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାର୍ଜିତ ହୋଇଗଲା ପରେ ସେଥିରେ ସଂଯୋଗ ହୋଇଥିବା ଅଟୋମେସନ ସାର୍କଟ୍‌ଟି ଏହାକୁ ଚାର୍ଜ ହେବାରୁ ବନ୍ଦ କରେ । ଫଳରେ ବୈଦୁତିକ ଶକ୍ତିର ଅବକ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ । ଥରେ ବ୍ୟାଟେରୀଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାର୍ଜିତ ହୋଇଗଲା ପରେ ଏହା LED ବତୀ ଏବଂ ପଙ୍ଖା ଚଳାଇବା ପାଇଁ ବିଦ୍ୟୁତ ଯୋଗାଇଥାଏ ।

ଉଦ୍ଭାବନ
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଶ୍ୱାସ-ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ ଚାଳିତ ଚୈକି
ସ୍ୱଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରଣାଳୀ