યુનાઇટેડ કિંગડમ, રિપબ્લિક ઓફ આયર્લેન્ડ, જર્મની, નેધરલેન્ડ, સ્વિડન અને ડેનમાર્કે મોટી સંખ્યામાં પેટીના શબોના ઉત્પાદન કર્યા છે, સ્ફેગ્નમ પેટીઓમાં જમા થયેલા લોકોની મમી, જે અનિશ્ચિતપણે ખૂન અથવા તો ધાર્મિક બલિના પરિણામે હતા. તેવા પ્રસંગોમાં, પાણીની એસિડીટી, ઠંડું તાપમાન અને ઓક્સિજનનો અભાવ, ભેગા થઇને શરીરની ત્વચા અને નાના કોષોને પકવી નાખે. હાડપિંજર વિશિષ્ટરૂપથી અધિક સમય સુધી વિઘટિત રહે છે. આવી મમી આશ્ચર્યજનકપણે પેટીમાંથી કાઢીએ તો ઘણી સારી રીતે સચવાયેલી હોય છે, જેની ત્વચા અને આંતરીક અંગો અખંડ હોય છે; અને મૃતકના પેટને તપાસીને તેના છેલ્લા ભોજનની માહિતી પણ નક્કી કરવું શકય બને છે. પ્રખ્યાત પ્રસંગ તેમાં હરાલડસ્કેર મહિલાનો છે, જેની શોધ જુટલેન્ડમાં 1835માં પેટીમાં કામદારો દ્વારા થઈ હતી. તેની ખોટી ઓળખ પ્રારંભિક મધ્યકાલિન ડેનિશ રાણી તરીકે થઈ અને તેના કારણે તેને રાજાશાહી તાબૂત વેજલેના સેન્ટ નિકોલાઈ ચર્ચમાં મૂકવામાં આવી હતી, જ્યાં તે હાલ પણ સ્થિત છે.

રશિયામાં
યુરોપ
કુદરતી મમી
પેટીના શબ