ભસ્મીકરણ એક નિકાલ પદ્ધતિ છે જેમાં કચરાને બળાવું આવે છે. ભસ્મીકરણ અને અન્ય ઉંચા તાપમાનની કચરાની પદ્ધતિ પ્રણાલીને કયારેક "ઉષ્ણતા પદ્ધતિ" પણ કહેવાય છે. ભસ્મીકારકો કચરાને તાપ, ગેસ, વરાળ, અને રાખમાં પરિવર્તિત કરે છે.
વ્યક્તિઓ માટે નાના પ્રમાણમાં અને ઉદ્યોગો માટે મોટા પ્રમાણમાં તેમ બન્ને રીતે ભસ્મીકરણ કામ કરે છે. તે ઘન, પ્રવાહી અને ગેસવાળા કચરોનો નિકાલ કરવામાં ઉપયુક્ત છે. આ માન્ય છે કે તે અમુક જોખમી કચરા પદાર્થો (જેમ કે જૈવિક વૈદ્યકીય કચરો) વ્યાવહારીક નિકાલ પદ્ધતિ છે. ગેસના રૂપે પ્રદૂષકોનું બહાર કાઢવું આ પ્રકારની સમસ્યાઓથી ભસ્મીકરણ કચરા નિકાલની એક વિવાદાસ્પદ પદ્ધતિ છે. 
જાપાન જેવા વિરલ ભૂપ્રદેશવાળા દેશોમાં ભસ્મીકરણ સામાન્ય છે કારણકે આ સુવિધાઓને સામાન્યતઃ લેન્ડફિલો જેવા ઘણું ક્ષેત્રપ્રદેશ આવશ્યક નથી. તાપ, વરાળ અને/કે વીજળી ઉત્પાદન માટે કચરાને ભઠ્ઠી કે બૉઇલરમાં બળાવનાર સુવિધાઓ કચરાથી-ઊર્જા(WtE) કે ઊર્જાને-કચરો (EfW) જેવા વ્યાપક નામ છે. ભસ્મીકારકમાં જ્વલન હંમેશાં પરિપૂર્ણ નથી અને ભસ્મીકારકો માંથી બહાર કાઢનાર ગેસમાં સૂક્ષ્મ-પ્રદૂષકો ચિંતાનો વિષયે છે. વિશેષ ચિંતા એ વિષય પર કેન્દ્રિત છે કે ભસ્મીકારકની ભીતર ડાયાક્સિન જેવા કેટલુંક ખંતીલું વસ્તુઓનું સર્જન થઈ શકે છે અને તેવોથી ભસ્મીકારકની આજુબાજુમાં ગંભીર પર્યાવરણીય પ્રભાવ થઈ શકશે. તો બીજી બાજુ આ પદ્ધતિ તાપ પેદા કરી તેને ઊર્જાના રૂપમાં ઉપયોગ કરે છે. 

પદ્ધતિઓ
ભસ્મીકરણ
કેળવણી અને જાગરૂકતા
નિકાલ પદ્ધતિઓ