પ્રિફર્ડ શેરો ખાનગી અને પ્રિ-પબ્લિક (જાહેરક્ષેત્રની થતા પહેલાની) કંપનીઓમાં વધુ સામાન્ય છે, જ્યાં કંપનીમાં અંકુશ અને આર્થિક હિતો વચ્ચેનો ભેદ નક્કી કરવા માટે તે વધુ ઉપયોગી સાબિત થાય છે. સ્ટોક એક્સચેન્જના સરકારી નિયમનો અને નિયમો જાહેરમાં વેપાર થયેલા પ્રિફર્ડ શેરોને ઈશ્યૂ થવાની પ્રક્રિયાને હતોત્સાહિત અથવા પ્રોત્સાહિત કરી શકે છે. ઘણા દેશોમાં બેંકો ટાયર 1 કેપિટલ (પ્રથમ સ્તરની મૂડી)ના સ્ત્રોત તરીકે પ્રિફર્ડ શેરોને ઈશ્યૂ કરવા પ્રોત્સાહિત હોય છે. બીજી બાજુ, ટેલ અવિવ સ્ટોક એક્સચેન્જે મૂડી શેરના એક કરતા વધુ વર્ગ ધરાવતી કંપનીઓને તેમના બજારમાં લિસ્ટેડ થવા પર પ્રતિબંધ મુકેલો છે. 

એક કંપની કદાચ પ્રિફર્ડ શેરોના કેટલાક વર્ગો ઈશ્યૂ કરી શકે છે. ઉદાહરણ તરીકે જોઈએ તો, કંપની નાણાં વ્યવસ્થાના કેટલાક ફેરા (રાઉન્ડ)માંથી પસાર થઈ શકે છે, જેમાં દરેક ફેરામાં તેઓ પ્રિફર્ડ શેરોના અલગ વર્ગો માટે અલગ હકો મેળવે છે; આવી કંપની સંભવતઃ “એ શ્રેણી પ્રિફર્ડ”, “બી શ્રેણી પ્રિફર્ડ”, “સી શ્રેણી પ્રિફર્ડ” અને સામાન્ય શેર ધરાવતી હોય છે.

યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં, પ્રિફર્ડ શેરોના બે પ્રકારો છે: "સ્ટ્રેઈટ" પ્રિફર્ડ અને "કન્વર્ટિબલ" પ્રિફર્ડ સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડ માલિકીમાં ઈશ્યૂ કરવામાં આવે છે (કેટલાક અમુક ચોક્કસ શરતો હેઠળ ઈશ્યૂકર્તા દ્વારા પાછા ખેંચવાને આધિન) અને શેરધારકોને નક્કી થયેલો વ્યાજનો દર ચુકવવામાં આવે છે. કન્વર્ટિબલ પ્રિફર્ડ – સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડમાં રહેલી તમામ વિશેષતાઓ સહિત અન્ય વિશેષતાઓ સાથે – એવી જોગવાઈ ધરાવે છે જે હેઠળ શેરધારક અમુક ચોક્કસ શરતો હેઠળ કંપનીના પ્રિફર્ડ શેરને સામાન્ય શેરમાં ફેરવી શકે છે (અથવા, અમુક વખત, ભગીની કે પેટા કંપનીના સામાન્ય શેરમાં), જેમાં પરિવર્તનની સંભવિત શરૂઆત થાય ત્યારે ભવિષ્યની તારીખ, પ્રત્યેક પ્રિફર્ડ શેર દીઠ સામાન્ય શેરોની ચોક્કસ સંખ્યા, અથવા સામાન્ય શેરમાં શેરદીઠ ચોક્કસ કિંમત વિગતવાર વર્ણવેલા હોઈ શકે છે.

યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં સામાન્યપણે પ્રિફર્ડ સ્ટોક્સમાં રોકાણ કરતી "કંપનીઓ" ને આવકવેરાનો લાભ મળે છે જે લાભ "વ્યક્તિગત" લોકોને નથી મળતો.

કેટલાક લોકો એવી પણ દલીલ કરે છે કે, બોન્ડ અને શેરોના સંયુક્તરૂપ એવા "સ્ટ્રેઈટ" પ્રિફર્ડ સ્ટોક, કોઈપણ પ્રકારનો લાભ આપતા નથી અને તે બંને પ્રકારની સિક્યોટિરીના માત્ર ગેરલાભ જ ધરાવે છે. બોન્ડની જેમ, સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડ કોઈપણ ભવિષ્યની કમાણી અને કંપનીની વૃદ્ધિના ડિવિડન્ડ અને કોઈપણ સામાન્ય શેરોની કિંમતની પરિણામરૂપ વૃદ્ધિમાં ભાગ લેતા નથી. પરંતુ બોન્ડમાં પ્રિફર્ડ કરતા વધુ સારી સુરક્ષા હોય છે અને પાકતી મુદત પણ હોય છે જે તારીખે મુદ્દલ પાછી આપવામાં આવે છે. સામાન્ય શેરોની જેમ, પ્રિફર્ડ શેરોમાં બોન્ડ કરતા ઓછી સુરક્ષા હોય છે. પરંતુ સામાન્ય શેરોની બજાર કિંમત વધવાની સંભાવ્યતા અને કંપનીની ભવિષ્યની વૃદ્ધિમાંથી અપાતા ડિવિડન્ડ પ્રિફર્ડમાં હોતા નથી. પ્રિફર્ડ તેના ઈશ્યૂકર્તાને સૌથી મોટો લાભ એ આપે છે કે રેટિંગ એજન્સીઓમાં સીધા ધિરાણ કરતા પ્રિફર્ડ વધુ સારી ઈક્વિટી ક્રેડિટ ધરાવે છે, કારણ કે સામાન્યપણે તે કાયમી હોય છે. ઉપરાંત ઉપર દર્શાવ્યા પ્રમાણે, પ્રિફર્ડ સ્ટોકના ચોક્કસ પ્રકારોને ટાયર 1 કેપિટલ (પ્રથમ સ્તરની મૂડી) તરીકે યોગ્ય ઠેરવવામાં આવે છે. તે સામાન્ય શેરધારકોને મંદ પાડ્યા વગર નાણાંકીય સંસ્થાનોને રેગ્યુલેટરી (નિયામક) જરૂરિયાતો અંગેનો સંતોષ આપે છે. બીજી રીતે કહીએ તો, પ્રિફર્ડ સ્ટોકથી, નાણાકીય સંસ્થાન ટાયર 1 ઈક્વિટી ક્રેડિટ લેતી વખતે લાભ મેળવવા માટે સક્ષમ થઈ શકે છે.

ધારો કે આજે એક રોકાણકાર વિશેષ સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડ માટે દાર્શનિક $100 ચુકવે છે. આ પ્રકારનું રોકાણ માત્ર 6% થી વધુ વર્તમાન નફો આપશે. હવે ધારો કે કેટલાક વર્ષોમાં 10 વર્ષની ટ્રેસરીઓ પાકતી મુદતે 13+% નફો આપતી હતી, જે તેમણે 1981માં કર્યું તે પ્રમાણે ; આ પ્રિફર્ડ ઓછામાં ઓછા 13% નફો આપશે, જે તેની બજાર કિંમતને ઘટાડીને 54%ના નુકસાન સાથે $46 સુધી ખેંચી જશે. 
સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડ અને ટ્રેસરીઓ વચ્ચે મહત્વપૂર્ણ તફાવત એ છે (અથવા કોઈપણ રોકાણ ગ્રેડ સંઘીય એજન્સી અથવા કોર્પોરેટ બોન્ડ) કે બોન્ડ તેની પાકતી મુદતે પહોંચે ત્યારે દાર્શનિક મુલ્ય સુધી જશે, જ્યારે સ્ટ્રેઈડ પ્રિફર્ડ, કોઈ જ પાકતી મુદત ન ધરાવતા હોવાથી, સંભવતઃ ઘણાં લાંબા સમય સુધી $40ના આ સ્તર (અથવા નીચલા સ્તરે) પર રહી શકે છે.

કેટલાક સલાહકારો દ્વારા સ્વીકારાયેલા સ્ટ્રેઈટ પ્રિફર્ડના લાભોમાં, ઉંચો નફો અને કરના લાભ (હાલમાં નફો 2% જે 10 વર્ષીય ટ્રેસરીઓ કરતા વધુ, ફડચાની સ્થિતિમાં સામાન્ય શેરો કરતા વધુ સારો દરજ્જો, બોન્ડ વ્યાજના કિસ્સામાં સામાન્ય આવક દરોના બદલે ડિવિડન્ડ મહત્તમ 15% પર કરપાત્ર) નો પણ સમાવેશ થાય છે.

ઉપયોગકર્તાઓ
કેનેડા
યુનાઈટેડ કિંગડમ
આંતરરાષ્ટ્રીય પરિપ્રેક્ષ્ય