31 ઓક્ટોબર, 1731ના રોજ વિટ્ટનબર્ગ શાળાના દરવાજે ખીંટીએ માર્ટિન લ્યુથરે લકટાવેલા 95 મહાનિબંધોની 214મી તીથિના દિવસે, રોમન કેથલિક આર્ક બિશપ (પાદરી) કાઉન્ટ લિયોપોલ્ડ એન્ટોન વોન ફીર્મીઆને હકાલપટ્ટીના "ઈમિગ્રેશન્સપેટન્ટ" ફતવા પર હસ્તાક્ષર કર્યા હતા, જેમાં કટ્ટરપંથીઓને બિન-કેથિલક માન્યતાઓથી પોતાની જાતને દૂર રાખવા અથવા શહેર છોડી દેવાનો નિર્દેશ આપવામાં આવ્યો હતો.
(યુરોપના વિવિધ શહેરોમાં યહુદી ઓની વિરૂદ્ધમાં જારી કરવામાં આવેલા હકાલપટ્ટીના આદેશો સાથેની તેની સમાનતાથી તેને વ્યાકુળ ન કરવું) 

જમીનના માલિકોને તેમની જમીનો વેચી શહેર છોડવા માટે બે દિવસનો સમય આપવામાં આવ્યો હતો. ઢોર, ઘેટા, ફર્નિચર અને જમીન વગેરેને બજારમાં વેચવામાં આવતા હતા અને સાલ્ઝબર્ગના રહેવાસીઓ વોન ફિર્મિયાનના કેથોલિક સંઘરાજ્યો પાસેથી સામાન્ય નાણાં મેળવતા હતા. વોન ફિર્મિયાને પોતાના પરિવાર માટે મોટા ભાગની જમીન જપ્ત કરી દીધી હતી અને તમામ પ્રોટેસ્ટન્ટ પુસ્તકો અને બાઈબલોને સળગાવવાનો આદેશ આપ્યો હતો. 12 વર્ષ કે તેથી નીચેની ઉંમરના બાળકોની રોમન કેથલિક તરીકે ઉછેરવા માટે અટકાયત કરવામાં આવી હતી. પરંતુ જેમની માલિકીની જમીન હતી તેમને એક મહત્વનો ફાયદો થયો હતો. ખરાબ શિયાળા પછી તેમને ત્રણ મહિનાની મોહલત મુલતવી રાખવામાં આવી હતી. 

ભાડુતી ખેડૂતો, વ્યવસાયીકો, મજૂરો અને ખાણીયાઓને તેમની પાસેની અસ્કયામતો વેચવા અને છોડવા માટે આઠ દિવસનો સમય આપવામાં આવ્યો હતો. રેફ્યુજીની પ્રથમ કૂચ ઉત્તરમાં અત્યંત ઠંડા તાપમાન અને બરફીલા તૂફાનમાં થઈ હતી. તેમણે પ્રોટેસ્ટન્ટ રાજાઓ દ્વારા નિયંત્રિત જર્મનીના કેટલાક શહેરોમાં વસવાટની માગણી કરી હતી. તેમના બાળકો ચાલતા હતા અથવા સામાનથી ભરેલા લાકડાના ગાડાઓમાં સવારી કરતા હતા. જેમ તેઓ મૂસાફરી કરતા હતા તેમ તેમ દેશવટો પામેલા આ લોકોની બચતો ઝડપથી નીચે પડી પાછળ રહી જતી હતી. તેમની ઉપર રાહદારી લૂંટારાઓ લૂંટ ચલાવતા તેમજ કરવેરા, જકાત અને સૈનિકો દ્વારા અપાતી સલામતી માટે રાખેલા વળતરને પણ જપ્ત કરી લેતા હતા.

તેમની ટુકડી જેમ ઉત્તર તરફ કૂચ કરતી હતી તેમ ઝડપથી તેમની દુર્દશાની વાતો ફેલાતી હતી. ગેટેએ "હર્માન્ન એન્ડ ડોરથી" નામની કવિતા લખી હતી જેમાં ફ્રેંચ ક્રાંતિ પછીના વિધ્વંસનું કઠોર નિરૂપણ કર્યું છે. સાલ્ઝબર્ગથી દેશવટો પામેલા લોકોની કૂચની કથાથી પ્રેરાઈને ફ્રેંચ ક્રાંતિ થઈ હતી. પ્રોટેસ્ટન્ટ અને કેટલાક કેથલિકે શિયાળામાં કરવામાં આવેલા દેશવટાની ક્રુરતા અને પોતાની શ્રદ્ધાનો ત્યાગ ન કરીને દેશવટો પામનાર લોકોએ દાખવેલા સાહસથી ભયભીત થઈ ઉઠ્યા હતા. શરૂઆતમાં રેફ્યુજીઓ નગરોમાં પ્રવેશ્યા હતા ત્યાં તેમનું સ્વાગત કરવામાં આવ્યું હતું અને મદદ આપવામાં આવી હતી. પરંતુ રેફ્યુજી સ્થાયી થઈ શકે તેવું કોઈ સ્થળ ન હતું.

આખરે 1732માં રાજા ફ્રેડ્રિક વિલિયમ 1 ઓફ પ્રુસિયા 12,000 સાલ્ઝબર્ગના પ્રોટેસ્ટન્ટ સ્વદેશ છોડનારાઓને સ્વિકાર્યા હતા. તેઓ પૂર્વ પ્રુસિયાના વિસ્તારમાં સ્થાયી થયા હતા જે સ્થળ 20 વર્ષ પહેલા પ્લેગ ને કારણે વેરાન બન્યું હતું. અન્ય નાના જૂથોએ કિંગડમ ઓફ હંગેરીના ડેબ્રિકન અને બનાટ પ્રદેશો તરફ પ્રસ્થાન કર્યું હતું. જે હાલમાં સ્લોવેકિયા અને સર્બિયા તરીકે ઓળખાય છે. કિંગડમ ઓફ હંગેરીએ પ્લેગની મહામારી અને તુર્કી સામ્રાજ્યના આક્રમણને લીધે વેરાન થઈ ગયેલા ડાન્યુબ નદી સાથે આવેલા વિસ્તારમાં ફરીથી વસાહત ઉભી કરવા જર્મનોની ભરતી કરી હતી. સાલ્ઝબર્ગના લોકોએ બર્લિન નજીકના પ્રોટેસ્ટન્ટ વિસ્તારો અને જર્મનીમાં હેનોવર ખાતે તેમજ નેધરલેન્ડ્સમાં પણ હિજરત કરી હતી. 

12 માર્ચ, 1734ના રોજ સાલ્ઝબર્ગથી દેશવટો પામેલા 60 લોકોના નાના જૂથે પ્રથમ લંડનનો પ્રવાસ ખેડ્યો હતો અને ધાર્મિક સ્વતંત્રતાની માગણી સાથે જ્યોર્જિયાની બ્રિટિન નોર્થ અમેરિકન કોલોનીમાં આગમન કર્યું હતું. આ વર્ષના પાછળના ભાગમાં તેઓ બીજા જૂથ સાથે જોડાયા હતા અને 1741માં સાલ્ઝબર્ગમાંથી દેશવટો પામેલા આશરે 150 લોકોએ સાવાન્નાહ નદી નજીક ઈબ્નીઝર નગરની સ્થાપના કરી હતી. (જુઓ જ્હોન એ. ટ્રીયુટ્લેન) પ્રુસિયા લિથુઆનિયામાં પ્રોટસ્ટન્ટ સાલ્ઝબર્ગર્સે સદીઓથી ચર્ચો અને શાળાઓમાં પોતાના ભાષા રાખીને વિશિષ્ટ માનવ સમુદાયની જર્મન ઓળખ આપી છે. તેમના વંશજોને બીજા વિશ્વયુદ્ધ બાદ દેશવટો આપવામાં આવ્યો હતો. નૃવંશ જર્મન રેફ્યુજીઓ પશ્ચિમ યુરોપ, યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સ અને અન્ય પશ્ચિમી દેશોમાં ગયા હતા. પશ્ચિમ જર્મનીમાં સ્થાયી થયેલા લોકોએ સાલ્ઝબર્ગર તરીકે પોતાની ઓળખ જાળવી રાખવા માટે સમૂદાયીય સંસ્થાની સ્થાપના કરી છે. 

ધાર્મિક સંઘર્ષ
શરૂઆતના આધુનિક યુગની રીતરિવાજો
જર્મન થર્ડ રાઈકનો (સમગ્ર રાષ્ટ્ર) ભાગ
સાલ્ઝબર્ગનું ઓસ્ટ્રિયન જોડાણ