આર્થિક વિકાસ, વસ્તીના પ્રમાણ અને સંસ્કૃતિમાં જોવા મળતો ભેદભાવ એ દર્શાવે છે કે વિશ્વના ખેડૂતો ઘણી મુશ્કેલ સ્થિતીમાં કામ કરે છે.
યુએસમાં કપાસની ખેતી કરનાર ખેડૂત તેણે કરેલા પ્રતિએકર વાવેતર પ્રમાણે 230 યુએસ ડોલર સબસિડી તરીકે સરકાર પાસેથી મળવે છે (2003માં), જ્યારે માલિ અને અન્ય ત્રીજા વિશ્વના દેશોના ખેડૂતો તેના વિના પણ ખેતી કરે છે. જ્યારે કિંમતોમાં ઘટાડો થાય છે, ત્યારે ઘણી રાહતો મળવતા યુએસના ખેડૂત પર તેના ઉત્પાદનમાં ઘટાડો કરવાનું દબાણ સર્જાતું નથી, જેના કારણે કપાસની કિંમતોને ફરી ઉપર આવવામાં મુશ્કેલીનો સમાનો કરવો પડે છે, પરંતુ માલિ જેવા દેશો આવા સમયે પડી ભાંગે છે. 
દક્ષિણ કોરિયાના એક પશુપાલક તેના હાથીના બચ્ચા માટે 1300 યુએસ ડોલર (મોટી રાહત સાથે) વેચાણકિંમતની ગણતરી કરી શકે છે. દક્ષિણ અમેરિકાના મેર્કોસર દેશ રેન્ચર હાથીના બચ્ચાના વેચાણ માટે 120-200 યુએસ ડોલરની ગણતરી કરી શકે છે (બંને આંકડા 2008ના છે). 
અગાઉના, અછત અને જમીનની ઉંચી કિંમતો જાહેર સબસિડી દ્વારા સરભર કરી આપવામાં આવે છે, ત્યાર બાદ તે સાપેક્ષ અર્થતંત્ર અને જમીનની નીચી પડતર દ્વારા સબસિડીની ગેરહાજરીને પૂર્ણ કરવામાં આવે છે. 
પીપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇનામાં,ગ્રામીણ ઘરની ઉત્પાદકીય મિલકત એક હેક્ટર ખેતીની જમીન જેટલી હોઇ શકે છે. 
બ્રાઝિલ, પેરાગ્વે અને અન્ય દેશો કે જ્યાંના સ્થાનિક કાયદાઓ આ પ્રકારની ખરીદીને મંજૂરી આપે છે ત્યાં આંતરરાષ્ટ્રીય રોકાણકારો હજારો એકર ખેતીની જમીન અથવા ખરાબાની જમીન હેક્ટરદીઠ થોડા યુએસ ડોલરની કિંમતે ખરીદી લે છે. 

જંતુ-પ્રતિરોધક જીએમઓ (GMO) પાકો
ઇતિહાસ
પાક ઉત્પાદન પદ્ધતિઓ
આધુનિક વૈશ્વિક કૃષિમાં વિસંગતતાઓ