હવે તૉ સમર્થ ગુરૂ મળ્યા છે એટલે ઉરમાં આનંદ ઉભરાવા લાગ્યૉ છે. પૉતાના ગુરૂ આદેશ પ્રમાણે શ્રી નાથજીદાદા દાણીધાર જગ્યામાં ભુખ્યાને ભૉજન કરાવે છે. આ સુમસાન વગડામાં વટેમાર્ગુ આવતા જતા રહે છે. તેઓને શ્રી નાથજીદાદા ત્રણેય ટાઇમ ટુકડાનૉ પ્રસાદ જમાડતા હતા. તડકાનાં તાપથી રાહત મેળવવા પાણીનાં પરબ બાંધ્યાં હતાં. જેથી ત્યાંથી પસાર થતા રાહદારી, સાધુસંતૉ તેમજ અજાણ્યા રસ્તૉ ભુલેલા વટેમાર્ગુ ને ટુકડૉ, પાણી અને ઝાડની શિતળ છાયા આપીને સેવા કરતા હતાં, અને પ્રભુભજનમાં લીન રહેતા હતાં.એક દિવસ બન્યું એવુ કે ભગવાન કસૉટી કરતાં હૉય, તેમ સવારનૉ સમય હતૉ શ્રી નાથજીદાદા તૉ બ્રહમમુહર્તમાં ઉઠીને ભકિતના નશામાં મસ્ત બનીને ગુરૂમારાજનું ધ્યાન ધરીને પદ્માસન વાળીને રૉહિણીના ઝાડ નીચે અંતરધ્યાન થયેલ છે. હજુતૉ ભગવાન સુર્યનારાયણ પૉતાનૉ પ્રકાશ ધરતી માથે પાથરવાની તૈયારી કરી રહ્યા છે, તેવામાંજ જાત્રાએ જતાં સાધુ સંતૉની મંડળી આવીને દાદાને સીતારામ કરે છે. એક સમયે ઓચિંતા વધારે સાધુ સંતૉ આવી ચડયાં છે, તેઓને પીરસવા જે ટુકડો હતો તેનાથી બધાને તૃપ્ત કરી અને વિદાય કરી. 

હવે આ સદાવ્રત આગળ ચલાવવા શું કરવું તે માટે દાદા વિચારમાં પડી ગયા. પૉતાના ગુરૂ પાસેથી કંઠી પહેર્યાને હજુ થૉડૉ સમય જ વિત્યૉ હતૉ, જેથી પૉતાની સેવા આગળ ચલાવવાનાં ઉદેશથી સંત બનેલ છતાં પરમાર્થ ને ખાતર શ્રી નાથજીદાદાએ, એક દિવસ ખેડુતનાં ખેતરેથી બગલાની પાંખ જેવા સફેદ રંગના બળદીયાની એક જોડની ચોરી કરી. હવે આ બળદીયાની જોડ વેચવા માટે શ્રી નાથજીદાદા પોરબંદરની ગુજરીબજારમાં જવા નીકળ્યા. આ સમયે બન્યું એવુ કે, જે ખેડુતનાં બળદની ચોરી થયેલ તે ખેડુત રાજા પાસે ફરીયાદ કરવા ગયા. જેથી તેનું નિરકરણ લાવવા માટે રાજાએ ચોરને પકડવા તથા બળદની ભાળ મેળવવા માટે ખેડુતની સાથે પોતાના રાજનાં સૈનિકૉ મોકલ્યા. દિવસ દરમિયાન શોધ કરવા છતાં બળદની ખબર હજુસુધી મળી હતી નહી. સાંજનૉ સમય થઈ ગયો હતો, બરડા ડુંગરનાં શિખરો પરથી સંધ્યાની લીલા ઊતરી જઈને આથમતા કાળની આસમાની છવાઈ જાય છે. અને બન્યું એવુ કે,શ્રી નાથજીદાદાએ બળદોને બાજુમાં ઝાડ નીચે બાંધી દીધા.અને પોતાના રોજના નિયમ મુજબ આશન ગ્રહણ કરીને ગુરૂમારાજના નામની માળા ફેરવવા બેસી ગયા અને અંર્તરધ્યાન થઈ ગયા. બરોબર આ સમયે જ ખેડુતની સાથે રાજનાં સૈનિકૉ ત્યાં આવી પહોચ્યા. ખેડુત પોતાના બળદને ઓળખી જાય છે અને સૈનિકને ખાત્રી આપે છે કે આ બળદ પોતાના છે. અને ચોરને નજરોનજર જોવે છે. થૉડી વાર સમય પસાર થાય છે એટલા માં જ ત્યાં શ્રી નાથજીદાદા માળા પુરી કરીને આવી પહોંચે છે. અને આવતાની સાથે જ દાદા બળદ ઉપર હાથ ફેરવે છે. આ સમયે ચમત્કાર એવો થયો કે જે બળદ સફેદ રંગના હતા તે જાંબવા રંગના થઈ ગયા. આ દ્રશ્ય ખેડુત અને સાથે આવેલા સૈનિકૉએ પણ જૉયું, અને તેઓ તો સ્તબ્ધ બની ગયા કે આમ કેમ થયું. આ તો શ્રી નાથજીદાદા પરમાર્થ ખાતર જે કંઈ કરે તેને ગુરૂએ આપેલ સિધ્ધી હતી, તેનો આ ચમત્કાર હતો. આ ચમત્કાર જોઈ ખેડુત કે સૈનિકૉ એ તો કંઈ પુછ્યુ નહી જેથી શ્રી નાથજીદાદાએ સામેથી કહયુ, ભાઈ આ બળદ તમારા હોયતો તમે લઈ જાવ. પરંતુ થૉડીવાર પહેલા જે બળદ સફેદ રંગના હતા તે જાંબવા રંગના થઈ ગયા, તે દ્રશ્ય ખેડુત અને સાથે આવેલા સૈનિકૉએ જોયું હતું છતાં પણ તેઓ એ આ બળદ અમારા નથી તેમ કહ્યુ. અને કહ્યકે અમારા બળદ તો સફેદ રંગના હતાં. ત્યાર બાદ શ્રી નાથજીદાદા એ કહ્યુ કે આ બળદ તમારા જ છે ભાઈ, મે તો અતિથીઓનાં સત્કાર અને ટુકડો આપવાના કામ માટે ચોર્યા હતાં, જેથી તમતમારે રાજીખુશીથી તમો લઈ જાવ. આ ચમત્કાર જોઇને ખેડુત અને સાથે આવેલા સૈનિકૉ શ્રી નાથજીદાદાનાં ચરણૉમાં ઝુકી પડયાં. ત્યારબાદ તે ખેડુત દાદાના કાયમી સેવક બની ગયા. આ રીતે બળદને સફેદ રંગના માંથી જાંબવા રંગના બનાવી શ્રી નાથજીદાદાએ પરચૉ પુર્યૉ.

જીવન
સફેદ રંગના બળદમાંથી બનાવ્યા જાંબવા રંગના
સંતશ્રી પ્યારેરામજીબાપુ સાથે મિલન
પરચાઓ