અર્થતંત્રને નિશ્ચિત કરવા સામાન્ય નફા પ્રોત્સાહનની જગ્યાએ, નાણાંકીય નિવેશને રાજયની જરૂરીયાત પ્રમાણે નિયમિત કરાવાયા. ઉદ્યોગો માટે નફા પ્રોત્સાહન રાખવામાં આવ્યા પરંતુ મોટા પાયે પરિવર્તિત કરાવાયા. "નફાને નિશ્ચિત કરવા, ના કે તેમણે દબાવવા, તે નાઝી પક્ષની કાયદેસર નીતિ હતી"; જો કે નાઝીઓની કચેરીઓએ જે સ્વચાલિત રીતે રોકાણ ફાળવતું હતું તે નફા-ઉદેશ્યને અને અર્થત્તંત્રની દિશાને બદલી નાંખ્યા. નાઝી સરકારની નાણાકીય સહાય ખાનગી નાણાંકીય નિવેશ કરતા છેવટે વધી ગઇ જેથી ખાનગી સિક્યોરિટિસનો હિસ્સો 1933-34માં હતો તે કરતા અડશો થઇ ગયો અને અંદાજે 1935-38 માં અંદાજે 10 ટકા જેટલો થઇ ગયો. ભારે વ્યાવાસયિકો નફા કરોએ ધંધાના આત્મ-નાણાંકીય સહાયને મર્યાદિત કરી દીધા. સૌથી મોટા ધંધા કરનારાઓને નફાના કરોમાંથી મુકિત હતી, જો કે સરકારનું નિયંત્રણ આ બધાનું એટલું વ્યાપક હતું કે તે "ફકત ખાનગી માલિકીનું નામ જ હતું". કરો અને નાણાંકીય સહાયતા વળતરો પણ અર્થતંત્ર નિર્દેશિત કરતી હતી; આંતરિક આર્થિક નિતી - ભય - એ સંમતિ અને અનુપાલન કરવા માટેના પ્રોત્સાહન હતા. નાઝી ભાષા કોઈ પણ વ્યવસાયિક માલિક માટે, જે રાજ્યની જરૂરિયાત સિવાય પોતાનો આત્મ-લાભ કરવા માંગતો હોય તેને માટે મૃત્યુ અથવા કેન્દ્રિકરણ શિબિરો સૂચવતી.

કામદાર વર્ગ અને મધ્ય વર્ગને દરખાસ્ત
મૂડીવાદ-વિરોધી વકતૃત્વ
નાણાની જોગવાઇ
નાઝીકરણનો અંત