મુખ્ય અનુક્રમ તારો તેની ઉત્ક્રાંતિ દરમિયાન કદમાં વધે છે તેથી, કેટલાક ચોક્કસ સમયે તે તેના ભ્રમણ ક્ષેત્રને ઓળંગી શકે છે, મતલબ કે તેનું કેટલુંક દ્રવ્ય એવા પ્રદેશમાં ઝંપલાવે છે જ્યાં તેના જોડીદાર તારાનું ગુરુત્વાકર્ષણીય ખેંચાણ તેના પોતાના ગુરુત્વાકર્ષણીય ખેંચાણ કરતાં વધારે છે. એનું પરિણામ એ છે કે ભ્રમણ ક્ષેત્રના ઊભરા તરીકે ઓળખાતી પ્રક્રિયા દ્વારા દ્રવ્ય એક તારામાંથી બીજામાં, સીધી અસર દ્વારા શોષાઈ જઈને કે પછી સંવર્ધકની ફરતે ગોળ ચપટી સેન્દ્રિય તકતી દ્વારા, સ્થળાંતરિત થશે. આ સ્થળાંતર શક્ય બને છે તે ગાણિતીક બિંદુને પ્રથમ લાંગ્રગિયન બિંદુ કહે છે. એ અસામાન્ય નથી કે સંવર્ધકની ફરતે રહેલી ગોળ ચપટી સેન્દ્રિય તકતી દ્વિસંગી તારાનું સૌથી તેજસ્વી (અને વળી ક્યારેક એકમાત્ર દ્રશ્યમાન) મૂળ તત્વ હોય. 

અન્ય ઘટકમાં ફેરબદલ કરાઈ રહેલા તમામ દ્વવ્ય માટે જો કોઈ તારો તેના ભ્રમણ ક્ષેત્રની બહાર ખૂબ ઝડપથી વિકસી રહ્યો હોય, તો એ પણ શક્ય છે કે તે અન્ય લાગરેન્જ બિંદુ મારફતે અથવા તારાકીય પવન તરીકે, અસરકારક રીતે બંને ઘટકો માટે ગુમ થઈ જઈને, દ્નવ્ય મંડળને છોડી દેશે. 
તારાની ઉત્ક્રાંતિ તેના જથ્થા દ્વારા નક્કી કરાય છે તેથી, બંને જોડીદારની ઉત્ક્રાંતિને પ્રક્રિયા અસર કરે છે, અને એવો મુકામ બનાવે છે જે એક તારા વડે ન પામી શકાય.

તારાઓની ઉત્ક્રાંતિના સિદ્ધાંતમાં ગ્રહણ લાગી રહેલા ત્રણ ભાગના બનેલા એલ્ગૉલનો અભ્યાસ "એલ્ગૉલના વિરોધાભાસ" તરફ દોરે છેઃ તેમ છતાં દ્વિસંગી તારાના ઘટકો એક જ સમયે રચાય છે, અને નક્કર તારાઓ, ઓછા નક્કર તારાઓ કરતાં ખૂબ ઝડપથી વિકસે છે, એમ જોવાયું હતું કે વધુ નક્કર ઘટક એલ્ગૉલ A હજુ પણ મુખ્ય અનુક્રમમાં છે, જ્યારે વિકાસના પછીના તબક્કામાં ઓછો નક્કર એલ્ગૉલ B સબજાયન્ટ તારો છે. આ વિરોધાભાસ મોટા પ્રમાણમાં સ્થળાંતરણ દ્નારા ઉકેલી શકાય છેઃ જ્યારે વધુ નક્કર તારો સબજાયન્ટ બન્યો, ત્યારે તેણે તેના ભ્રમણક્ષેત્રને ભરી દીધુ હતું, અને મોટા ભાગનું દ્વવ્ય અન્ય તારામાં સ્થળાંતરિત થઈ ચૂક્યું હતું, જે હજુ મુખ્ય અનુક્રમમાં છે. એલ્ગૉલને સમાન કેટલાક દ્વિસંગીઓમાં, વાયુનો ધસારો ખરેખર જોઈ શકાય છે. 
હોદ્દો
વર્ણપટદર્શક દ્વિસંગીઓ
ઉત્પાત મચાવતાં પરિવર્તનશીલ મૂલ્યો અને ક્ષ-કિરણ દ્વિસંગીઓ
મોટા પ્રમાણમાં ફેરબદલ અને અભિવૃદ્ધિ