મ્યોકાર્ડિયલ ઇન્ફાર્ક્શન બાદ વ્યક્તિના આરોગ્ય, હૃદયને ક્ષતિની માત્રા અને અપાયેલી સારવારને આધારે આગાહીમાં ઘણો ફેરફાર આવે છે. . 2005-2008ના સમયગાળામાં અમેરિકામાં 30 દિવસમાં સરેરાશ મૃત્યુદર હોસ્પિટલને આધારે 10.9 ટકાથી 24.9 ટકાની રેન્જ સાથે 16.6 ટકા હતો. કટોકટી ઓરડામાં ઉપલબ્ધ ચલનો ઉપયોગ કરીને પ્રતિકૂળ પરિણામના ઊંચા જોખમવાળા લોકોને ઓળખી શકાય છે. એક અભ્યાસમાં જણાયું હતું કે ઓછું જોખમ ધરાવતા 0.4 ટકા દર્દી 90 દિવસ બાદ મૃત્યુ પામ્યા હતા જ્યારે ઊંચું જોખમ ધરાવતા લોકોમાં મૃત્યુદર 21.1 ટકા હતો.

સ્તરીય પરિબળોમાં કેટલાક વધુ પુનઉત્પાદિત જોખમો આ મુજબ છે: ઊંમર, હેમોડાયનામિક માપદંડ (જેમકે, હૃદય પાત, હોસ્પિટલમાં દાખલ સમેય કાર્ડિયાક એરેસ્ટ, પ્રકુંચનીય રૂધિર દબાણ અથવા બે કે તેથી વધુ કિલિપ વર્ગ), એસટી (ST) સેગમેન્ટ વિચલન, મધુપ્રમેહ, સિરમ ક્રિએટિનાઇન, પરીઘવર્તી રૂધિરવાહિનીને લગતી બિમારી અને કાર્ડિયાક માર્કરના વધારાનો સમાવેશ થાય છે. ડાબા ક્ષેપકની આકરણી ઇજેક્શન ફ્રેક્શનથી પણ આગાહી શક્તિ વધારી શકાય છે. ક્યુ(Q)-વેવનું પૂર્વસૂચક મહત્ત્તવ ચર્ચાસ્પદ છે. પેપિલરી સ્નાયુ અથવા મ્યોકાર્ડિયલ મુક્ત દિવાલ રપ્ચર જેવી યાંત્રિક જટીલતા થાય તો પૂર્વસૂચન નોંધપાત્ર રીતે વિકટ બને છે. પેપિલરી સ્નાયુ અથવા મ્યોકાર્ડિયલ મુક્ત દિવાલ રપ્ચર જેવી યાંત્રિક જટીલતા થાય તો પૂર્વસૂચન નોંધપાત્ર રીતે વિકટ બને છે.

રોગ ચિકિત્સા
કારણો
વર્ગીકરણ
સંશોધન