ક્રોધ (લેટિન, ), જે ગુસ્સા અથવા "ક્રોધાવેશ" તરીકે પણ જાણીતો છે, તેને ધિક્કાર અને ગુસ્સાની અવિચારી અને અનિયંત્રિત લાગણીઓ તરીકે વર્ણવી શકાય. ગુસ્સો એવા શુધ્ધ સ્વરૂપમાં, સ્વ-વિનાશ, હિંસા અને તિરસ્કાર સાથે રજૂ થાય છે, જે એવા હાડવેરને ઉત્તેજન આપે છે, જે સૈકાઓ સુધી ચાલુ રહી શકે છે. ગુસ્સો, જે વ્યકિત બીજા તરફ ગંભીર ખોટું કૃત્ય કરે તે મૃત્યુ પામે ત્યારપછી પણ લાંબો સમય ચાલુ રહી શકે. "તેની હકિકતમાં રૂઝ આવવામાં દશ પેઢીઓ પસાર થઇ જાય છે. સમય જતા આપણે, આખુંય વિશ્વ અંધ અને દંતહીનતામાં સમેટાશે એવા ભયથી ’આંખ માટે આંખ અને દાંત સામે દાંતની’ માગણીનો અંત આણીશું..." મહાત્મા ગાંધી

ગુસ્સાની લાગણીઓ અધીરાઈ, બદલો અને સાવધતા સહિત અનેક રીતે વ્યકત થઈ શકે છે.

ક્રોધ એ એકમાત્ર પાપ એવું છે, જે સ્વાર્થીપણા કે સ્વ-હિત સાથ આવશ્યકપણે સંકળાયેલ નથી. (જો કે વ્યકિત સ્વાર્થના કારણસર ક્રોધી બને શકે, જેમ કે ઈર્ષ્યા, જે અદેખાઈના પાપ સાથે ગાઢ રીતે સંકળાયેલ છે) દાંતે વેરને "બદલા તથા દ્વેષના કુમાર્ગે વળેલ ન્યાય ના પ્રેમ" તરીકે વર્ણવે છે. તેના મૂળ સ્વરૂપમાં, ક્રોધના પાપમાં પણ બાહયને બદલે વિશેષ આંતરિક તરફ નિર્દેશિત ગુસ્સાને આવરી લે છે. આમ આત્મહત્યા, એ આખરી, જો કે કરુણ, આંતરિક રીતે નિર્દેશિત ક્રોધની અભિવ્યકિત છે, ઈશ્વર દ્વારા આપવામાં આવેલ બક્ષિસ નો આખરી ઈન્કાર છે.

ખાઉધરાપણું
ક્રોધ
ધર્મ પ્રત્યે ઉદાસીનતા
બાઈબલનાં પાઠો