જયંત પાઠકનો જન્મ ગુજરાતના પંચમહાલ વિસ્તારમાં થયો હતો, જે આદિવાસી વિસ્તાર છે. આ વાતાવરણની તેમની કવિતા પર ગાઢ અસર હતી. તેઓ જ્યારે યુવાન હતા ત્યારે તેમના પિત્રાઇ કવિ ઉશનસ્ અને પછી તેમના શાળા શિક્ષક પ્રાણશંકર ભટ્ટે તેમની કવિતા પર ઉંડી અસર છોડી હતી. કવિ ઉમાશંકર જોષી અને સુંદરમ્ પાસેથી પણ તેમણે પ્રેરણા લીધી હતી.

"મર્મર" ૧૯૫૪માં પ્રકાશિત થયેલ તેમનો પ્રથમ કાવ્ય સંગ્રહ હતો, ત્યારબાદ "સંકેત" (૧૯૬૦), "વિસ્મય" (૧૯૬૪), "સર્ગ" (૧૯૬૯), "અંતરિક્ષ" (૧૯૭૫), "અનુનય" (૧૯૭૮), "મૃગયા" (૧૯૮૩), "શૂળી ઉપર સેજ" (૧૯૮૮), "બે અક્ષર આનંદના" (૧૯૯૨) અને "ધૃતવિલંબિત" (૨૦૦૩) પ્રગટ થયા હતા. તેમની કવિતાઓમાં તેમના ગામમાં વિતાવેલા બાળપણની યાદો પ્રગટ થઇ હતી કારણકે શહેરી જીવન તેમને બેચેનીનો અનુભવ કરાવતું હતું. તેમના કાવ્ય સંગ્રહ "અનુનય"નું ભાષાંતર ૧૯૯૩માં બ્રજેન્દ્ર ત્રિપાઠી દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું.

તેમના વિવેચન સર્જનમાં "આધુનિક કવિતા પ્રવાહ" (૧૯૬૩), "આલોક" (૧૯૬૬), "ટૂંકી વાર્તા: સ્વરૂપ અને સાહિત્ય" (૧૯૬૮), "ઝવેરચંદ મેઘાણી: જીવન અને સાહિત્ય" (૧૯૬૮), "રામનારાયણ વિ. પાઠક" (૧૯૭૦), "કાવ્યલોક" (૧૯૭૪), "અર્થાત" (૧૯૯૭) અને "ટૂંકી વાર્તા અને બીજા લેખો" (૨૦૦૦)નો સમાવેશ થાય છે.


કારકિર્દી
જીવન
સન્માન
સર્જન