આશરે 10,000 વર્ષો પહેલા થયેલા વિકાસ બાદ, કૃષિના ભૌગોલિક વિસ્તાર અને ઉપજોમાં ઘણો વધારો થયો છે. આ વિકાસ દરમિયાન, નવી તકનીકો અને નવા પાકો સમન્વિત થતા રહ્યા. સિંચાઇ, પાકમાં ફેરફાર, ખાતરો અને જંતુનાશકો જેવી કૃષિની પ્રક્રિયાઓનો વિકાસ ઘણા વર્ષો પહેલા થયો હતો, પરંતુ છેલ્લી સદીમાં તેણે ખૂબ ઝડપથી પ્રગતિ કરી છે. કૃષિના ઇતિહાસે માનવ ઇતિહાસમાં મોટી ભૂમિકા ભજવી છે, કેમકે કૃષિ ક્ષેત્રનો વિકાસ એ વિશ્વભરના સામાજિક-આર્થિક પરિવર્તનોમાં મુખ્ય પરિબળ રહ્યું છે. ખોરાકની શોધમાં પડેલા સમુદાયની સંસ્કૃતિઓમાં સંપત્તિ કેન્દ્રિત અને લશ્કરશાહી ખાસિયતો ભાગ્યે જ જોવા મળે છે અને આવો સમાજ જ સામાન્યપણે કૃષિ સાથે સંકળાયેલો છે. તેઓ કાવ્ય સાહિત્ય અને સ્થાપત્ય સ્મારકો જેવી કળાઓ અને કાનુની વ્યવસ્થાઓ ઘડવા જેવી પ્રવૃત્તિઓમાં પણ ભાગ્યે જ સંકળાયેલા જોવા મળે છે. ખેડૂતો જ્યારે પોતાના કુટુંબની જરૂરિયાત ઉપરાંતના ખોરાકનું ઉત્પાદન કરવા માટે સક્ષમ બન્યા તેમના સમાજના અન્ય લોકો ખોરાક મેળવવા સિવાયના અન્ય કામ કરવા માટે મુક્ત બન્યા. ઇતિહાસકારો અને માનવશાસ્ત્રીઓ ઘણા સમયથી એવું દલીલ કરે છે કે કૃષિના વિકાસે સમાજિક વિકાસને શક્ય બનાવ્યો. 

ઉત્પાદન પદ્ધતિઓ
ઇતિહાસ
પશુધન અંગેના મુદ્દાઓ
જંતુનાશકો