ચક્રને "સત-ચક્ર-નિરુપણા" અને "પાદાકા પામકેકા" તાંત્રિક સાહિત્યમાં વર્ણવવામાં આવ્યા છે, જેમાં તેમને બ્રહ્માની સભાનતાથી પેદા થતા બતાવવામાં આવ્યા છે, ભક્તિમાંથી પેદા થતી આ એક એવી ઉર્જા છે જે ધીમે ધીમે નક્કર સ્વરૂપ ધારણ કરે છે અને આ ચક્ર જેવા સ્પષ્ટ સ્તરનું સર્જન કરે છે અને તે આખરે તે તેનું સ્થાન મૂલાધરા ચક્રમાં શોધે છે. તેથી તેઓ નિર્ગમનવાદી સિદ્ધાંતનો એક ભાગ છે, જે પશ્ચિમમાં કબ્બલાહનો, સૂફીઝમમાં સતૈફ એ સિટ્ટા અથવા નિયો-પ્લેટોનિઝમનો ભાગ છે. સર્જનમાં જે ઉર્જાને મુક્ત કરવામાં આવી હતી તેને કુંડલિની કહેવાય છે, જે કરોડના છેડે ગૂંચળું વળીને અને સૂતેલી હોય છે. આ ઉર્જાને પેદા કરવા માટે યોગના તાંત્રિક અને કુડલિનીના સ્વરૂપનો હેતુ છે અને જ્યાં સુધી શિરના તાજ પર સહશ્રરામાં ઇશ્વર સાથેનો સેતુ પ્રાપ્ત કરવામાં ન આવે ત્યાં સુધી વધી રહેલા જતા સૂક્ષ્મ ચક્રના વધારામાં પરિણમે છે.

પશ્ચિમી પેટા નમૂનાઓ અને અર્થઘટનો
કિગોન્ગ
વજ્રયાના અને તાંત્રિક બુદ્ધિષ્ઠ
તાંત્રિક