ટોકુગાવા શોગુનેટ દરમિયાન, સમુરાઇ યોદ્ધા કરતા વધારેને વધારે દરબારી, અમલદાર અને વહીવટકાર બન્યા. પ્રારંભિક 17મી સદીથી કોઈપણ યુધ્ધ સંગ્રામ વગર, ટોકુગાવા યુગ દરમિયાન (ઈડો સમય પણ કહેવાય છે), સમુરાઇએ ધીમે ધીમે તેમનું લશ્કરી કાર્ય ગુમાવ્યું. 

ટોકુગાવા યુગના અંત સુધીમાં, સમુરાઇ શાહી અમલદાર દાઇમ્યો માટેના, તેમના "દાઇશો" સાથે, લાંબી અને ટૂંકી સમુરાઇની તલવારોની જોડ (સીએફ. કટાના અને વાકીઝાશી), જે રોજિંદા જીવનમાં વપરાતા હથિયાર કરતા વધારે શકિતનું સંકેતાત્મક પ્રતીક બન્યું. 

તેઓને હજી પણ કોઈપણ સામાન્યજન જે વ્યવસ્થિત સમ્માન ના બતાવતો હોય તેણે કાપી નાખવાનો અધિકાર ("કિરિ સ્યુટ ગોમેન" ) છે, પરંતુ કેટલી હદ સુધી આ અધિકારનો ઉપયોગ થયો તે હજી અજાણ છે. જ્યારે કેન્દ્રીય સરકારે દાઇમ્યોને તેમના હથિયાર સાથે તેમની શક્તિને બળપૂર્વક ઓછી કરી, ત્યારે બેરોજગાર રોનીન સામાજીક સમસ્યા બન્યા.

એક સમુરાઇ અને તેના નેતાની (સામાન્ય રીતે દાઇમ્યો) વચ્ચેના સૈદ્ધાન્તિક કર્તવ્ય જેનપેઇ યુગથી ઈડો યુગ સુધી વધ્યા. તેઓ કોન્ફ્યુસિયસ અને મેન્સીયસ (સીએ 550 બી.સી.) ના શિક્ષણથી તેઓ ખૂબ મક્કમપણે પ્રભાવિત થયા હતા, જે શિક્ષિત સમુરાઇ વર્ગ માટે આવશ્યક વાંચન હતા. ઈડો સમય પહેલાં ઘણા પ્રભાવશાળી નેતાઓ અને પરિવારો દ્વારા બુશીદોને નિશ્ચિત સ્વરૂપ અપાયું હતું. બુશીદો આદર્શનીય હતું, અને તે 13મી શતાબ્દીથી 19મી શતાબ્દી સુધી ઉચિતપણે એકસમાન રહ્યું - બુશીદોના આદર્શોએ યોદ્ધા વર્ગના સામાજિક વર્ગ, સમય અને ભૌગોલિક સ્થાનને શ્રેષ્ઠ બનાવ્યા હતા. 

13મી શતાબ્દીની પહેલાં બુશીદોને સમુરાઇ જેમ કે ઈમાગાવા રયોશન દ્વારા નિશ્ચિત સ્વરૂપ અપાયું હતું. સમુરાઇ વર્ગના આચરણ બીજા સામાજિક વર્ગો માટે આદર્શ સ્વરૂપ આચરણનું કાર્ય કરતા હતા. તેમના હાથમાં સમય આવતા, સમુરાઇ વધારે સમય બીજી રુચિઓમાં ફાળવતા હતા જેમ કે વિદ્યાવાન બનવું. 

આધુનિક જાપાનમાં બુશીદો પોતે હવે કંઈ વધારે ધ્યાન ખેંચે એવું નથી રહ્યું, જો કે તેના થોડા ઘણા આદર્શો અને અધ્યાપનો જીવંત રહ્યાં. 

ઓડા, ટોયોટોમી અને ટોકુગાવા
ટોકુગાવા શોગુનેટ
સંસ્કૃતિ
પશ્ચિમી સમુરાઇ