સોરોસનાં લખાણો રિફ્લેક્સિવિટીની વિભાવના પર અતિશય કેન્દ્રિત છે, જયાં બજારના વ્યવહારોમાં બે વ્યકિતઓના પૂર્વગ્રહો પ્રવેશે છે, ત્યારે તે અર્થતંત્રની મૂળભૂત ધારણામાં સંભવતઃ બદલાવ લાવે છે. સોરોસ દલીલ કરે છે કે અર્થતંત્રના મૂળભૂત બાબતોની ધારણાના આવા રૂપાંતરો લાક્ષણિક ઢબે સમતુલા કરતાં અસમતુલાથી અંકિત હોય છે, અને આ સ્થિતિઓમાં બજારની રૂઢિગત આર્થિક થિયરી (‘કાર્યક્ષમ બજાર પૂર્વધારણા’) લાગુ પડી શકતી નથી. સોરોસે "ગતિશીલ અસમતુલા" , "સ્થિર અસમતુલા" , અને "સમતુલા-સમાન" પરિસ્થિતિઓને લગતા ખ્યાલોને લોકપ્રિય બનાવ્યા હતા.

રિફલેક્સિવિટી મુખ્ય ત્રણ વિભાવનાઓ પર આધારિત છેઃ

આધુનિક નાણાકીય બજારોમાં રિફલેક્સિવિટીનું વર્તમાન ઉદાહરણ એ આવાસ બજારોમાંના ૠણ અને ઈકિવટીનું છે. 1990ના દાયકાઓમાં ધિરાણકર્તાઓએ ઘર ખરીદવા માટે વધુ લોકોને વધુ પૈસા ઉપલબ્ધ કરાવી આપવું શરૂ કર્યું. વધુ લોકોએ આ વધુ મોટી રકમથી ઘર ખરીદ્યા, તેથી આ ઘરોની કિંમતોમાં ઉછાળો આવ્યો. ધિરાણકર્તાઓએ પોતાની બ્લેન્સશિટો જોઈ, જે તેમણે માત્ર વધુ લોકો આપી છે તેટલું જ નહીં, પણ તેમની એ લોનો પરથી ઈકિવટી આવાસોની કિંમત, પણ ઉપર ગઈ હતી તેવું દર્શાવતી હતી (કારણ કે સાપેક્ષરૂપે, હવે વધુ પૈસા એટલી જ સંખ્યાના આવાસોની પાછળ લાગેલા હતા). આમ તેમની બ્લેન્સશિટો સારી દેખાતી હોવાથી તેમણે વધુ પૈસા ધીર્યા, અને કિંમતો વધુ ઉપર ગઈ, અને તેમણે વધુ પૈસા ધીર્યા. જાહેર નીતિએ તેને વળી વધુ વૃદ્ધિ બક્ષી. અનેક સરકારોએ ઘરની માલિકીને એક હકારાત્મક પરિણામ તરીકે જોયું અને તેથી પ્રથમ ઘર માલિકોને અનુદાન અને અન્ય આર્થિક સહાય - અથવા મૂડીગત લાભો પર લાગતા કરમાંથી પ્રાથમિક આવાસ માટે મુકિત આપવામાં આવી - એટલે કે ઘર ખરીદવાને એક સારી બાબત તરીકે જોવાતું હતું. કિંમતો ઝડપથી, સતત વધતી રહી, અને ધિરાણ માટેનાં ધોરણોને હળવા કરવામાં આવ્યાં. રિફલેક્સિવિટી અંગેનો દેખીતો મુદ્દો એ છે કે તે શા માટે બજારો સમયાંતરે ચક્રાકારે ફરે છે, અને માત્ર સમતુલાને વળગી રહેતા નથી- કાં તો અત્યંત ઉછાળો આવે છે અથવા બેસી પડે છે, તેની સ્પષ્ટતા આપે છે.

શિક્ષણ અને આસ્થા
યહૂદી-વિરોધવાદ અંગેનો દષ્ટિકોણ
રિફલેક્સિવિટી (પરાવર્તીપણું), નાણાકીય બજારો, અને આર્થિક થિયરી
હંગેરિયન રાજકારણ સાથે સંબંધ