વાઈરસને ઓળખી કાઢવા માટે નવી ટેકનીક વપરાય છે જેમાં સામાન્ય એનક્રિપ્શન ()નો ઉપયોગ થાય છે. આ કેસમા, વાઈરસમાં નાના ડીક્રાઈપ્ટિંગ મોડ્યુલ હોય છે અને વાઈરસ કોડની એનક્રિપ્ટેડ કોપી હોય છે.જો વાઈરસ દરેક અલગ ફાઈલ માટે ડિફરન્ડ કી એનક્રિપ્ટેડ કરવામાં આવ્યો હોય તો, ત્યારે વાઈરસન એક માત્ર ભાગ સતત રહે છે અને તે છે ડીક્રિપ્ટિંગ મોડ્યુલ, જે અંતે જોડાય છે.સિગ્નેચર દ્વારા વાઈરસ સ્કેનર વાઈરસને ઓળખવામાં નિષ્ફળ જાય તેવા કેસોમાં, સ્કેનર ડિક્રિપ્ટિંગ મોડ્યુલ દ્વારા તેને ઓળખે છે.જેથી અપરોક્ષ રીતે વાઈરસને શોધી શકવાનું શક્ય બને છે.જ્યારેથી આ બધુ સાઈમેટ્રીક કી અને ક્ષતિગ્રસ્ત હોસ્ટમાં સંગ્રહ કરવામાં આવે છે ત્યારે વાઈરસને નાબુદ કરવો શક્ય બને છે. પરંતુ પોતાની જાતે બદલતા કોડને કારણે વાઈરસ સ્કેનર તેને ઓળખી ન શકે તો પણ આ ફાઈલને શંકાસ્પદની યાદીમાં મુકી દે છે.

જૂના પરતું કૉમ્પૅક્ટ, એનસ્ક્પિ્શન એકઓરીંગ(XORing) ()માં સંકળાયેલા હોય છે. વાઈરસની દરેક બાઈટ સતત હોય છે, જેથી વાઈરસને નાબુદ કરવાની કામગીરી ફરીને ફરી થયા કરે છે. શંકાસ્પદ કોડ પોતાની જાતે બદલાય છે, જેથી વાઈરસની ઘણી વ્યાખ્યાઓમાં એન્સ્ક્રિપ્શન અને ડીક્રિપ્શન સિંગ્નેચરના એક ભાગ તરીકે દર્શાવવામાં આવે છે. 

ફેલાવવાની વ્યુહરચના
વિવિધ કીથી એન્ક્રિપ્શન
પોલીમોર્ફિક કોડ (Polymorphic code)
એન્ટી વાઈરસ સોફ્ટવેર અને અન્ય સુરક્ષાત્મક પગલા