તેમણે ૧૯૨૬માં ઉપનામો મરિચી અને "એકાંશ દે" હેઠળ કવિતા લખવાની શરૂઆત કરી. ત્યારબાદ તેમણે વિશ્વકર્મા ઉપનામ અપનાવ્યું. તેમણે તેમની કવિતા "બાર્ડોલિન" ૧૯૨૮માં સુંદરમ્ ઉપનામ હેઠળ લખી અને પછી તે જીવનભર અપનાવ્યું.

"કોયા ભગતની કડવી વાણી અને ગરીબોનાં ગીતો" (૧૯૩૩) તેમનો પ્રથમ કાવ્ય સંગ્રહ હતો, ત્યારબાદ "કાવ્યમંગલા" (૧૯૩૩) પ્રગટ થયો. તેમણે અન્ય સંગ્રહ "વસુધા" (૧૯૩૯) અને બાળ કાવ્ય સંગ્રહ "રંગ રંગ વાદળિયાં" (૧૯૩૯) પ્રકાશિત કર્યો. "યાત્રા" (૧૯૫૧) સંગ્રહ અરવિંદની ફિલસૂફીથી પ્રભાવિત હતો.

જીવન
ટૂંકી વાર્તાઓ
કવિતા
વિવેચન