1910થી આર્મીએ ફિક્સ્ડ પાંખો ધરાવતા વિમાનો મેળવવાનું શરૂ કર્યું હતું. 1917માં પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધમાં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ બ્રિટન, ફ્રાન્સ, રશિયા અને સાથી દળોના પક્ષે રહ્યું હતું. યુ.એસ. દળોને મોરચા પર મોકલવામાં આવ્યા હતા અને તેઓ આક્રમણનો હિસ્સો હતા જેમણે અંતે જર્મન હરોળ તોડી હતી. નવેમ્બર 1918ના યુદ્ધવિરામ બાદ આર્મીએ ફરી એક વાર તેના દળોમાં ઘટાડો કર્યો હતો. 

જાપાનના પર્લ હાર્બર પર હુમલા બાદ યુ.એસ. બીજા વિશ્વ યુદ્ધમાં જોડાયું હતું. યુરોપીયન મોરચે યુ.એસ. આર્મીના દળોએ ઉત્તર આફ્રિકા અને સિસિલી કબજે કરનારા દળોનો મોટો હિસ્સો રચ્યો હતો. ડી-ડે અને ત્યાર બાદ યુરોપની મુક્તિ અને નાઝી જર્મનીના પરાજયમાં અમેરિકન આર્મીના લાખો સૈનિકોએ કેન્દ્રીય ભૂમિકા ભજવી હતી. પેસિફિકમાં જાપાનના કબજામાંથી પેસિફિક ટાપુઓ મુક્ત કરાવવામાં આર્મીના સૈનિકોએ યુ.એસ. મરીન્સ સાથે મળીને ભાગ લીધો હતો. મે (જર્મની) અને ઓગસ્ટ (જાપાન) 1945માં એક્સિસની શરણાગતિ બાદ બે પરાજિત રાષ્ટ્રોના કબજા માટે આર્મીના દળોને જાપાન અને જર્મનીમાં ગોઠવવામાં આવ્યા હતા. બીજા વિશ્વ યુદ્ધના બે વર્ષ બાદ આર્મી એરફોર્સને આર્મીથી અલગ કરીને સપ્ટેમ્બર 1947માં યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ એર ફોર્સની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી જેને અલગ કરવા માટે દાયકાઓથી પ્રયાસ થયા હતા. આ ઉપરાંત 1948માં આર્મીને સંગઠિત કરવામાં આવી હતી.

જોકે, બીજા વિશ્વ યુદ્ધના અંત બાદ શીત યુદ્ધ તરીકે ઓળખાતા પૂર્વ-પશ્ચિમના સંઘર્ષનો મંચ ઉભો થયો હતો. કોરિયન યુદ્ધ શરૂ થયા બાદ પશ્ચિમ યુરોપ માટે સંરક્ષણની ચિંતાઓ પેદા થઈ હતી. 1950માં સેવન્થ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ આર્મી હેઠળ બે કોર્પ્સ પાંચ (V) અને સાત (VII) પુનઃસક્રિય કરવામાં આવ્યા હતા અને યુરોપમાં અમેરિકાની શક્તિ એક ડિવિઝનથી વધીને ચાર ડિવિઝન થઈ હતી. સંભવિત સોવિયેત હુમલાની અપેક્ષાએ 1990ના દાયકા સુધી પશ્ચિમ જર્મનીમાં લાખો યુ.એસ. દળો ગોઠવાયેલા રહ્યા હતા જ્યારે બાકીના બેલ્જિયમ, નેધરલેન્ડ્સ અને યુનાઇટેડ કિંગ્ડમમાં ગોઠવાયેલા હતા.

શીત યુદ્ધ દરમિયાન અમેરિકન દળો અને તેના સાથી દળો કોરિયા અને વિયેતનામમાં સામ્યવાદી દળો સામે લડ્યા હતા. કોરિયન યુદ્ધની શરૂઆત 1950માં થઇ હતી જ્યારે યુ.એન. સુરક્ષા સમિતિની બેઠકમાંથી સોવિયેતે વોક આઉટ કર્યો હતો અને તેમના વિટોની શક્યતા દૂર થઈ હતી. સંયુક્ત રાષ્ટ્રના છત્ર હેઠળ લાખો યુ.એસ. સૈનિકોએ ઉત્તર કોરિયાને દક્ષિણ કોરિયા પર કબજો કરતા અટકાવવા અને ત્યાર બાદ ઉત્તરમાં આવેલા રાષ્ટ્ર પર હુમલો કરવામાં ભાગ લીધો હતો. બંને બાજુએ વારંવાર આગેકૂચ અને પીછેહઠ બાદ, અને પીપલ્સ રિપબ્લિક ઓફ ચાઇનાના યુદ્ધમાં પ્રવેશ બાદ 1953માં અહીં યુદ્ધ વિરામની ઘોષણા કરવામાં આવી અને યથાવત્ સ્થિતિ જળવાઇ હતી.

ફરજિયાત ભરતી કરાયેલા જવાનોનો ઉપયોગ, અમેરિકન લોકોમાં યુદ્ધની બિનલોકપ્રિયતા અને યુએસ રાજકીય નેતાઓએ આર્મી પર લાદેલા હતાશાજનક નિયંત્રણોના કારણે વિયેતનામ યુદ્ધને આર્મીના રેકોર્ડમાં ઘણી વાર નબળો સમય ગણવામાં આવે છે. રિપબ્લિક ઓફ વિયેતનામમાં અમેરિકન દળો 1959થી જ જાસૂસી અને સલાહકાર/તાલીમી ભૂમિકામાં ગોઠવાયેલા હતા, પરંતુ ગલ્ફ ઓફ ટોનકિનના બનાવ બાદ મોટી સંખ્યામાં ગોઠવવામાં આવ્યા ન હતા. અમેરિકન દળોએ અસરકારક રીતે “પરંપરાગત” રણમેદાનનું નિયંત્રણ મેળવ્યું હતું, પરંતુ તેને સામ્યવાદી વિયેત કોંગ અને ઉત્તર વિયેતનામની આર્મી દ્વારા મારો અને ભાગી છુટોની ગેરિલા પદ્ધતિનો સામનો કરવામાં સંઘર્ષ કરવો પડ્યો હતો. વ્યૂહાત્મક ધોરણે અમેરિકન સૈનિકો (અને સર્વાંગી સ્તરે યુએસ સેના)એ મોટી લડાઇ ગુમાવી ન હતી.

વિયેતનામ યુદ્ધ બાદ ચીફ ઓફ સ્ટાફ ઓફ ધી આર્મી જનરલ ક્રેઇટન અબ્રામ્સે ટોટલ ફોર્સ પોલિસી અપનાવી હતી જેમાં આર્મીના ત્રણ ભાગ – રેગ્યુલર આર્મી, આર્મી નેશનલ ગાર્ડ અને આર્મી રિઝર્વ્સને એક જ દળ તરીકે ધ્યાનમાં લેવાનો સમાવેશ થાય છે. અમેરિકાની પ્રજાના ટેકા વગર કોઇ યુ.એસ. પ્રમુખ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ (અને વધુ ચોક્કસપણે યુ.એસ. આર્મી)ને યુદ્ધમાં ઢસડી ન જઇ શકે તેવી માન્યતા સાથે જનરલ અબ્રામ્સે આર્મીના ત્રણ હિસ્સાને એવી રીતે ગુંથ્યા કે આર્મી નેશનલ ગાર્ડ અને આર્મી રિઝર્વની સામેલગીરી વગર લાંબા ગાળાની કામગીરી અશક્ય બની હતી.

1980નો દાયકો મોટા ભાગે પુનઃગઠનનો સમય હતો. આર્મીને સંપૂર્ણપણે સ્વૈચ્છિક દળમાં રૂપાંતરિત કરવામાં આવી હતી જેમાં તાલીમ અને ટેકનોલોજી પર વધુ ભાર મૂકવામાં આવ્યો હતો. 1986ના ગોલ્ડવોટર-નિકોલસ એક્ટથી યુનિફાઇડ કોમ્બેટન્ટ કમાન્ડ્સની રચના થઈ હતી જેનાથી આર્મીને અન્ય ચાર મિલિટરી સાથે સંયુક્ત, ભૌગોલિક રીતે આયોજિત કમાન્ડ માળખામાં મૂકવામાં આવી હતી. આર્મીએ 1983માં ગ્રેનાડા પરના આક્રમણ (ઓપરેશન અર્જન્ટ ફ્યુરી) અને 1989માં પનામા પર હુમલા (ઓપરેશન જસ્ટ કોઝ)માં પણ ભૂમિકા ભજવી હતી.

1989 સુધીમાં જર્મની ફરી સંઘઠીત થવાની તૈયારીમાં હતું અને શીત યુદ્ધનો અંત નજીક આવ્યો હતો. આર્મીના નેતૃત્વએ દળક્ષમતામાં ઘટાડો કરવાની યોજના શરૂ કરી. નવેમ્બર 1989 સુધીમાં પેન્ટાગોનના સલાહકારો આર્મીની કુલ ક્ષમતામાં 23 ટકા સુધી કાપ મૂકીને 750,000થી ઘટાડીને 580,000 કરવાની યોજના ઘડી હતી. વહેલી નિવૃત્તિ જેવા અનેક પ્રોત્સાહન આપવામાં આવ્યા હતા. 1990માં ઇરાકે તેના નાનકડા પડોશી દેશ કુવૈત પર હુમલો કર્યો અને સાઉદી અરેબિયાના રક્ષણ માટે યુ.એસ. ભૂમિદળોને એરબોર્ન ડિવિઝન હેઠળ તરત ગોઠવવામાં આવ્યા હતા. ઇરાકી દળોને હાંકી કાઢવા માટે જાન્યુઆરી 1991માં ઓપરેશન ડેઝર્ટ સ્ટોર્મની શરૂઆત થઈ, જેમાં યુ.એસ.ની આગેવાની હેઠળ સાથીદળોએ 500,000થી વધુ સૈનિકો ગોઠવ્યા હતા જેમાંથી મોટા ભાગના યુ.એસ. આર્મી ફોર્મેશનમાંથી હતા. આર્મીના સંપૂર્ણ વિજય સાથે આ અભિયાનનો અંત આવ્યો જેમાં પશ્ચિમી સંગઠીત દળોએ માત્ર એકસો કલાકના ગાળામાં સોવિયેત લાઇન પાસે ગોઠવાયેલી ઇરાકી આર્મીને હાંકી કાઢી હતી. 

ડેઝર્ટ સ્ટોર્મ પછી આર્મીએ 1990ના દાયકાના બાકીના ભાગમાં કોઇ મોટી સૈન્ય કામગીરી કરી ન હતી, પરંતુ શાંતિરક્ષણ માટેની અનેક પ્રવૃત્તિમાં તેણે ભાગ લીધો હતો. 1990માં સંરક્ષણ વિભાગે ટોટલ ફોર્સ પોલિસીની સમીક્ષા બાદ “પુનઃસંતુલન” માટે માર્ગદર્શિકા જાહેર કરી હતી, પરંતુ 2004માં એર વોર કોલેજના અભ્યાસુઓએ જણાવ્યું હતું કે આ માર્ગદર્શિકાથી ટોટલ ફોર્સ પોલિસીથી ઉલ્ટી અસર પડશે જે “લશ્કરી બળના સફળ ઉપયોગ માટે આવશ્યક સામગ્રી હતી.”

શાખાની સ્થાપના
આર્મીના ઘટકો
મૂલ્યો
20મી સદી