મંગળનાં ચંદ્રોની ધારણા 'હોલે' તેની શોધ કરી તે પહેલાથી કરવામાં આવી હતી. ખગોળશાસ્ત્રી 'જોહાનિસ કેપ્લરે'(૧૫૭૧-૧૬૩૦) () તેમની સંખ્યા પણ સચોટ રીતે જણાવી આપી હતી, જો કે તેનો તર્ક ભુલભરેલો હતો: તેણે લખ્યું હતું કે પૃથ્વીને એક ચંદ્ર હોય અને ગુરુને ચાર જાણીતા ચંદ્ર (ત્યારે) હોય તો કુદરતી રીતે જ મંગળને બે ચંદ્ર હોવા જોઇએ.

કદાચ 'કેપ્લર'થી પ્રેરાઇને, 'જોનાથન સ્વિફ્ટ'નીં નવલકથા "ગુલિવર્સ ટ્રાવેલ" (૧૭૨૬) માં,ભાગ ૩,પ્રકરણ ૩ (લાપુતાની સફર)માં બે ચંદ્રનો ઉલ્લેખ કરાયો હોય, જેમાં લાપુતાનાં ખગોળશાસ્ત્રીઓ મંગળનાં બે ચંદ્રોની શોધનું વર્ણન કરે છે, જે અનુક્રમે ૩ અને ૫ માંગલીક વ્યાસનાં અંતરે (મંગળનાં વ્યાસનાં ૩ અને ૫ ગણાં), ૧૦ અને ૨૧.૫ કલાકમાં ભ્રમણ કરે છે. આ વર્ણન ફોબોસ અને ડિમોસનાં ખરેખરા ભ્રમણાંતર અને સમયને મળતું આવે છે, જે અનુક્રમે ૧.૪ અને ૩.૫ માંગલીક વ્યાસ,અને ૭.૬ અને ૩૦.૩ કલાક છે. જો કે સ્વિફ્ટનું વર્ણન એક યોગાનુયોગ જ હતું કારણકે તેમનાં સમયમાં હજુ એટલું સક્ષમ દૂરબીન (ટેલિસ્કોપ) શોધાયું ન હતું,જેના વડે ઉપગ્રહો શોધી શકાય.

'વોલ્તેર'ની ૧૭૫૦ ની નવલકથા "માઇક્રોમેગાસ", જે પરગ્રહવાસીઓની પૃથ્વીની મુલાકાત વિષે છે, તેમાં પણ મંગળનાં બે ચંદ્રોનું વર્ણન છે. 'વોલ્તર' સંભવતઃ 'સ્વિફ્ટ'થી પ્રભાવિત હતો.

શોધ
પ્રાચિન માન્યતાઓ
જોનાથન સ્વિફ્ટ અને મંગળનાં ચંદ્રો
હાલનાં સર્વેક્ષણો