ખેતરોમાં ખેતીની પદ્ધતિ પ્રાપ્ય સ્રોતો અને અવરોધો; ખેતરની ભૌગોલિક અને તાપમાનની સ્થિતી; સરકારી નીતિઓ; આર્થિક, સામાજિક અને રાજકીય દબાણો; અને ખેડૂતના અભ્યાસ અને સંસ્કૃતિનો સમાવેશ થાય છે. વાવેતર પરિવર્તન (અથવા સ્લેશ એન્ડ બર્ન) એ એક એવી પદ્ધતિ છે જેમાં જંગલોને બાળવામાં આવે છે, વાર્ષિક વાવેતર અને કેટલાક વર્ષો સુધી બારમાસી પાકોને ટેકો આપવા માટે પોષક પદાર્થોને મુક્ત કરવામાં આવે છે. ત્યાર બાદ જમીનને જંગલની ફરી વૃદ્ધિ માટે પડતર છોડી દેવામાં આવે છે, અને ખેડૂત નવા જમીનના ટુકડા તરફ વળી જાય છે, અને ઘણા વર્ષો (10-20) પછી પરત ફરે છે. વસ્તીની ગીચતામાં વધારો થાય તો પડતર સમયને ટૂંકાવી દેવામાં આવે છે અને પોષક પદાર્થો (ખાતરો અથવા ખાતક અને કેટલાક હસ્તનિર્મીત જંતુ નિયંત્રકોની જરૂર પડે છે. વાર્ષિક વાવેતર એ ઘનિષ્ઠતાનો બીજો તબક્કો છે, જેમાં કોઇ પડતર સમય હોતો નથી. તેના માટે હજુ પણ મોટા પ્રમાણમાં પોષક તત્વો અને જંતુ નિયંત્રકોની જરૂર પડે છે. વધુ ઔદ્યોગિકીકરણે મોનોકલ્ચરના ઉપયોગને ઉત્તેજન આપ્યું, જ્યારે વિશાળ વાવેતર વિસ્તાર પર એક વનસ્પતિ હોય છે. ઓછી જૈવિકવિવધતાને કારણે, પોષક તત્વોનો ઉપયોગમાં એકરૂપતા છે, અને જંતુઓને કારણે જંતુનાશકો અને ખાતરોનો મોટા પાયે ઉપયોગ જરૂરિયાત બની ગયો છે. બહુવિધ પાકપદ્ધતિ, કે જેમાં કેટલાક પાકો અનુક્રમે એક વર્ષમાં વિકસીત થાય છે, અને આંતરપાકપદ્ધતિ, જ્યારે કેટલાક પાકો એક જ સમયે વૃદ્ધિ પામે છે તેને અન્ય પ્રકારના વાર્ષિક પાક પદ્ધતિને પોલિકલ્ચર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. 
ઉષ્ણકટિબંધ વાતાવરણમાં, આ બધી જ પાકપદ્ધતિઓનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ઉપઉષ્ણકટિબંધ અને સૂકા વાતાવરણમાં, ખેતીનો સમય અને વિસ્તાર વરસાદ પૂરતો મર્યાદિત હોય છે, અથવા એક વર્ષમાં બહુવિધ વાર્ષિક પાક શક્ય બનતો નથી, અથવા તેના માટે સિંચાઇની જરૂર પડે છે. આ પ્રકારના વાતાવરણોમાં બારમાસી પાકોનો વિકાસ થાય છે (કોફી, ચોકોલેટ) અને એગ્રોફોરેસ્ટ્રી જેવી પદ્ધતિનો ઉપયોગ થાય છે. સમશીતોષ્ણ વાતાવરણમાં, કે જ્યાં ઘાસવાળી જમીન કે ઘાસના મેદાનો વર્ચસ્વ ધરાવતા હોય, ત્યાં ઉચ્ચ ઉત્પાદકીય વાર્ષિક ખેતવ્યવસ્થા એ મુખ્ય ખેતીની પદ્ધતિ હોય છે.
ગત સદીમાં કૃષિની તીવ્રતા, કેન્દ્રીકરણ અને વિશેષતા જોવા મળી છે, જે કૃષિ રસાયણની નવી તકનીકો (ખાતરો અને જંતુનાશકો) યાંત્રીકરણ, અને વનસ્પતિ ઉછેર (વર્ણસંકર અને જીએમઓ) પર આધારિત હોય છે. છેલ્લા કેટલાક દાયકાઓથી, કૃષિ ટકાઉપણા તરફના પગલા, સામાજિક-આર્થિક ન્યાય અને સ્રોતોના સંરક્ષણના વિચારોનું એકીકરણ અને ખેતીની વ્યવસ્થા સાથેના પર્યાવરણ તરફના પગલાઓનો વિકાસ થયો છે. તેને કારણે જૈવિક ખેતી, શહેરી ખેતી, સમુદાયની મદદથી થતી ખેતી, માનવવિજ્ઞાન અને જીવવિજ્ઞાન ખેતી, એકિકૃત ખેતી અને સાકલ્યવાદ વ્યવસ્થાપન સહિતના રૂઢિગત કૃષિ અભિગમ સામેના ઘણા જવાબોના વિકાસ થયો છે. 

પ્રાચીન ઉત્પત્તિ
પાક ઉત્પાદન પદ્ધતિઓ
સર્વસામાન્ય નિરીક્ષણ
ખનિજ તેલની અછતની અસરોનુ શમન