19મી સદી અને 20મી સદીના શરૂઆતના સમયમાં સૌપ્રથમ, માનવચલિત વિમાનોને તૈનાત કરવા માટે બલૂન કૅરિઅર્સનો ઉપયોગ થયો હતો, જેનો મુખ્ય હેતુ નિરીક્ષણનો હતો. વર્ષ 1903માં સ્થિર પાંખોવાળા વિમાનોનું આગમન થયું, ત્યાર બાદ વર્ષ 1910માં પ્રથમ વખત યુ.એસ. (US)ની યુદ્ધનૌકા પરથી આ પ્રકારના વિમાને ઉડ્ડાણ ભરી. ત્યાર બાદ સીપ્લેન અને સીપ્લેન ટેન્ડર સહાયક જહાજનું આગમન થયું, જેવા કે .વર્ષ 1914માં પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધના સીંગતાઓ યુદ્ધ દરમિયાન કાઇઓચાઉ અખાતમાં તૈનાત, શાહી જાપાનીઝ નૌકાદળના સીપ્લેન વાહક જહાજ "વાકામિયા" પરથી સર્વપ્રથમ વખત હવાઈ હુમલા કરવામાં આવ્યો. વાકામિયા પરથી ચાર મોરિસ ફારમેન પ્રકારના સીપ્લેન ઉડ્યાં હતા.આ વિમાનોએ જર્મનીના સંચાર કેન્દ્રો અને નિયંત્રણ મથકો ઉપર બોમ્બમારો કર્યો હતો અને સુરંગ પાથરનાર વાહનને ક્ષતિ પહોંચાડી હતી.

સપાટ મથાળાવાળા જહાજોના વિકાસથી પ્રથમ વિશાળ બેડા જહાજોનું ઉત્પાદન થયુ. 1920ના દાયકાના મધ્યભાગમાં આ ઉત્ક્રાંતિ મોટાપાયા પર આકાર લઈ રહી હતી, જેના પરિણામે , "હોશો" , અને ધ અસ્તિત્વમાં આવ્યા. 

બીજા વિશ્વ યુદ્ધ દરમિયાન પ્રથમ વખત મોટાપાયા પર વિમાનવાહક જહાજોનો ઉપયોગ થયો અને અનેક સુધારા થયા, જેના કારણે અનેક પ્રકારના જહાજો અસ્તિત્વમાં આવ્યા. રક્ષક વિમાનવાહક જહાજો જેમ કે , આ પ્રકારના જહાજોનું નિર્માણ માત્ર બીજા વિશ્વયુદ્ધ દરમિયાન જ થયુ હતું. કેટલાક જહાજોનું નિર્માણ આ કામગીરીને પાર પાડવા માટે કરવામાં આવ્યું હતું, આમ છતાં, મોટાભાગના જહાજોને હંગામી વ્યવસ્થા તરીકે વેપારી જહાજોમાંથી પરિવર્તિત કરવામાં આવ્યા હતા. આમ કરવાનો હેતુ, ઉભયસ્થલીય આક્રમણો અને નૌકાકાફલાને હવાઈ સંરક્ષણ આપવાનો હતો. જેવા કેટલાક હળવા વિમાનવાહક જહાજો, રક્ષક જહાજની વિભાવનાનું વિશાળ અને વધુ "લશ્કરી" આવૃત્તિનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. સામાન્ય રીતે હળવા જહાજો અને રક્ષક જહાજો સરખી સંખ્યામાં હવાઈ જૂથોનું વહન કરી શકતા હતા. આમ છતાં, હળવા જહાજો વધુ ઝડપથી ગતિ કરી શકતા હતા. કારણ કે, તેમને નિર્માણાધિન યુદ્ધજહાજોમાંથી રૂપાંતરિત કરવામાં આવ્યા હતા. 

યુદ્ધ સમયની કટોકટીના કારણે, બિનપરંપરાગત વિમાનવાહક જહાજોનું નિર્માણ અથવા રૂપાંતરણ જોવા મળ્યું હતું. સીએએમ (CAM) જહાજો, જેવા કે , એ મૂળ માલનું વહન કરતાં વેપારી જહાજો હતા. જેના પરથી વિમાનોને ઉડાડી શકાતા હતા, પરંતુ તેના પર વિમાનો ઊતારી શકાતા ન હતા. બીજા વિશ્વ યુદ્ધ દરમિયાન આ એક સંકટકાલિન પગલું હતું. આવું જ અન્ય એક પગલું મર્ચન્ટ વિમાનવાહક જહાજ (એમએસી (MAC)) વિમાનવાહક વેપારી જહાજોનું હતું, જેમાં જેવા વેપારી જહાજોને, વિમાનો ઉડી શકે તેવા તૂતકથી સજ્જ કરવામાં આવ્યા હતા. મીડવે યુદ્ધ સમયે વાહક જહાજોની તાકાતની ભરપાઇ કરવા માટે શાહી જાપાનીઝ નૌકાદળ દ્વારા યુદ્ધ વાહકોનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હતું.વર્ષ 1943ના અંત ભાગમાં આ પ્રકારના બે જહાજોનું નિર્માણ માંથી કરવામાં આવ્યું હતું. વિમાનમાં પાછળના ભાગમાંથી મિનાર જેવા બાંધકામને હટાવી તેના સ્થાને વિમાનોને રાખવાના તબેલા, તૂતક અને કૅટપલ્ટ બેસાડવામાં આવ્યા હતા. ભારે યુદ્ધ જહાજ "મોગામી" નું પણ આ રીતે રૂપાંતરણ કરવામાં આવ્યું હતું. "અડધાનું અડધું" જેવી આ રચના નિષ્ફળ સમાધાન સાબિત થયું, જે કોઈ રીતે ઉપયોગી ન હતી. ફ્રાન્સની "સરકોફ" અને જાપાનીઝ આઈ (I)-400 શ્રેણીની સબમરીન વિમાનવાહક સબમરીન હતી, જે ત્રણ આઈચી એમ6એ (M6A) "સેયરાન" વિમાનોનું વહન કરી શકતી હતી. 1920ના દાયકા દરમિયાન પ્રથમવખત આ પ્રકારની સબમરીનનું નિર્માણ થયું હતું. પરંતુ, મોટાભાગે તે યુદ્ધ દરમ્યાન નિષ્ફળ રહી હતી. 

આધુનિક સમયમાં આ પ્રકારના જહાજોનું સંચાલન કરતા નૌકાદળો વિમાનવાહક જહાજને બેડાનું મુખ્ય જહાજ માને છે. અગાઉના સમયમાં આ ભૂમિકા યુદ્ધ જહાજ દ્વારા નિભાવવામાં આવતી હતી. કારણ કે, બીજા વિશ્વયુદ્ધ દરમિયાન યુદ્ધમાં હવાઈ તાકાતનું મહત્વ વધી ગયું હતું. જહાજ પરથી ઉડી શકે તેવા વિમાનોની ઉત્કૃષ્ટ શ્રેણી, લવચિકતા અને અસરકારકતાના કારણે આ પરિવર્તન આવ્યું હતું. યુદ્ધ પછી પણ વિમાનવાહક જહાજોની કામગીરી કદ અને મહત્વ વધતા રહ્યાં. સુપર કૅરિઅર એ આધુનિક વિમાનવાહક જહાજ છે. તેમણે સામાન્ય રીતે 75,000 ટન કે તેથી પણ વધુ વજનવાળા વિમાનવાહક જહાજોનું સ્થાન લીધું છે. વિમાનવાહક જહાજના વિકાસમાં આ પ્રકારના જહાજ ટોચ સમાન છે. મોટાભાગના વિમાનવાહક જહાજો ન્યૂક્લિઅર રિઍક્ટરથી ચાલતા હોય છે. વિમાનવાહક બેડાની રચના એવી રીતે કરવામાં આવે છે કે, તે સ્વદેશથી દૂર રહીને કામગીરી બજાવી શકે. જેવા કે અને , ઉભયસ્થલીય આક્રમક જહાજો નૌકાસૈનિકોના વહનની અને તેમને ઉતારવાની કામગીરી કરે છે. આ હેતુને પાર પાડવા માટે મોટાભાગે તે હેલિકોપ્ટર પર આધાર રાખે છે. આ જહાજોને "કમાન્ડો કૅરિઅર્સ" કે "હેલિકોપ્ટર કૅરિઅર્સ" તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. કેટલાક જહાજો વીએસટીઓએલ (VSTOL) વિમાન સંચાલનની ગૌણ ક્ષમતા પણ ધરાવતા હોય છે. 

અન્ય યુદ્ધજહાજોની જેમ પ્રહાર કરવાની ક્ષમતાના અભાવે, વિમાન વાહકજહાજો પર અન્ય જહાજો, વિમાન, સબમરીન કે મિસાઈલ્સના હુમલાનો ભય રહે છે. આથી, સામાન્ય રીતે વિમાનવાહક જહાજો સાથે સંખ્યાબંધ અન્ય જહજો પણ હોય છે. જે વિમાનવાહક જહાજને રક્ષણ આપે છે, વધારાના પુરવઠાનું વહન કરે છે અને વધારાની આક્રમણ ક્ષમતા પ્રદાન કરે છે. તેને મોટાભાગે યુદ્ધ જૂથ, વાહક જૂથ અને ક્યારેક વિમાનવાહક યુદ્ધ જૂથ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. 

બીજા વિશ્વયુદ્ધ પહેલા વર્ષ 1922, 1930 અને 1936ની આંતરરાષ્ટ્રીય નૌકા સંધિઓ દ્વારા વિમાનવાહક જહાજો સહિતના યુદ્ધ જહાજોના કદને મર્યાદિત કરવામાં આવ્યું હતું. બીજા વિશ્વયુદ્ધ પછીથી ખર્ચમાં બચત કરવા વિમાનવાહક જહાજોની રચનામાં ઉત્તરોત્તર સુધારો થતો રહ્યો છે. મોટા વિમાનોના સંચાલન માટે જહાજોનું કદ પણ વધ્યું છે. અમેરિકાના નૌકાદળના મોટા અને આધુનિક વિમાનવાહક જહાજોએ બીજા વિશ્વયુદ્ધ સમયના ચાર ગણા વધુ જહાજોનું સ્થાન લઈ લીધું છે. આમ છતાં, આ વર્ષો દરમિયાન સૈન્ય વિમાનોના કદ અને વજનમાં ઉત્તરોત્તર વધારો થયો હોવાથી વિમાનોને સમાવવાની તેની ક્ષમતા મહદઅંશે સરખી જ રહી છે. 

ઉડ્ડાણ તૂતક
ઇતિહાસ
યુનાઇટેડ કિંગડમ
સેવારત વિમાનવાહક યુદ્ધ જહાજો