જુડોમાં એક મુક્ત શૈલીવાળી મુક્કાબાજીના અભ્યાસ પર ભાર આપવામાં આવે છે, જેને "રાંદોરી " કહેવામાં આવે છે, જે એના પ્રશિક્ષણના મુખ્ય સ્વરૂપોમાંથી એક છે. મુકાબલાના સમયનો કેટલોક ભાગ મુક્કાબાજીના અભ્યાસને સ્થાયી બનાવામાં લાગી જાય છે, જેને "તાચી-વાજા " કહે છે અને બાકીનો સમય જમીન પર લાગી જાય છે, જેને" ને-વાજા" કહે છે. મુક્કાબાજીનો અભ્યાસ પણ સુરક્ષાના નિયમો અનુસાર જ કરવામાં આવે છે જે પોતાની જાતે માત્ર પદ્ધતિઓનો અભ્યાસ કરવા કરતાં ઘણો વધારે જીવંત હોય છે.જેને પહેલા જુજુત્સુકા કરવામાં આવ્યું એમ કહેવાતું હતું. સંપૂર્ણ તાકાતના ઉપયોગથી શારીરિક દૃષ્ટિએ માંસપેશીઓ અને હૃદયવાહિની તંત્રનો વિકાસ થાય છે અને માનસિક દૃષ્ટિએ રણનીતિ અને પ્રતિક્રિયા સમયનો વિકાસ થાય છે. એક વિરોધી પ્રતિસ્પર્ધી વિરુદ્ધ પદ્ધતિઓનો ઉપયોગ કરવાની શીખ મેળવવામાં અભ્યાસકર્તાને મદદ મળે છે.. જુડોકામાં એક સામાન્ય કહેવત છે, "જુડોનું સૌથી સારું શિક્ષણ જુડો છે. "

મુક્કાબાજીના અભ્યાસના ઘણાં પ્રકારો છે, જેમ કે – "જુ રેંશુ " (બંને જુડોકા એક ખૂબ જ સામાન્ય રીતે હુમલો કરે છે, જ્યાં કોઈ પ્રતિબંધ લાગુ થતો નથી) અને "કાકારી ગેઈકો " (માત્ર એક જુડોકા હુમલો કરે છે, જ્યારે બીજો જુડોકા માત્ર રક્ષાત્મક અને કપટપૂર્ણ પદ્ધતિઓ પર આધારિત હોય છે પણ સંપૂર્ણ શક્તિનો ઉપયોગ કરતો નથી.)

વજન સંબંધિત વિવિધ વિભાગો (વેઇટ ડિવિઝનસ)
નિયમો
રાંદોરી (મુક્કાબાજીનો અભ્યાસ)
ક્રમાંક અને ગ્રેડિંગ