નવલકથાની શરૂઆત “ફાંસી” શબ્દથી થાય છે.

પ્રથમ ભાગમાં શેખરની શૈશવાવસ્થાથી વિદ્યાર્થી કાળ અને રાજનૈતિક કેદી બનવા સુધીની પ્રવૃતિઓનું નિરૂપણ કરે છે.
નવલકથામાં શેખરના બાળપણને રોચક અને જીવંત રીતે નિરૂપણ કર્યું છે.
‘પ્રેમની અનુભૂતિ’ એ નવલકથાની મુખ્ય વિષયવસ્તુ છે. જે જીવનના મૂલ્ય અને અર્થ વિશેના ઘણા સારા મૂક મુદ્દાઓને બહાર લાવે છે. પિતા પ્રત્યેની તેમની લાગણીઓ અને જીવનનો વિરોધ શેખરને સ્વતંત્ર રહેવાની ઈચ્છા ઉત્પન્ન કરે છે. તે સ્વતંત્રા માટે સભાન અને અસભાન સાથે સમંત થાય છે. મહાનાયકની સ્વતંત્રા માટેની ચિંતા અને અવરોધક બળ અંદરના અને બહારના તેમનો વિરુદ્ધ કાર્ય કરે છે. જેના કારણે નવલકથાના કેન્દ્રિય ફેબ્રીકનું નિર્માણ થાય છે.

વ્યક્તિના નિયંત્રણની બહારના પરિબળોના ફાળાને અજ્ઞેય અવગણના નથી. તેમની માન્યતા હતી કે સર્જનાત્મક માણસ પોતાના ભાગ્યને નિયત મર્યાદામાં મર્યાદિત કરી શકે છે.સંપૂર્ણપણે તો ક્યારેય નહિ. મૂલ્યો માટેની આ ચિંતા ક્યાથી આવે છે? 

નવલકથા જેટલું ધ્યાન સર્જનાત્મક મગજની એકલતા પર કરે છે તેટલુ જ પૂર્ણતાના આનંદદાયક મૂડ પર.
નવલકથાનો બીજો ભાગ યુવાન શેખરની સામાજિક જીવન અને તેના શશી સાથેના સબંધને પ્રસ્તુત કરે છે. પ્રથમ ભાગની શરૂઆત શેખરની સામાજિક- રાજનૈતિક પ્રવૃતિઓ અને તેમનું અસ્યપુશ્ય લોકોના ઉત્થાનમાં રહેલા યોગદાનની વાત કરે છે.

ભાગ એક
પાશ્વભૂમિકા
પ્રવેશ
ભાગ બીજો