પશ્ચિમી ઇતિહાસમાં શૈલીની સૌથી પહેલાં નોંધાયેલી પ્રણાલી પ્લેટો અને એરીસ્ટોટલ પહેલાં લઈ જઈ શકે છે. જિરાર્ડ જેનેટ્ટે શૈલીના ઇતિહાસ અંગેનું તેમનું અર્થઘટન "ધી આર્કીટેક્સ્ટ"માં વિગતવાર જણાવ્યું છે. તેમણે પ્લેટોને વિષય વસ્તુને બદલે નકલ કરવાની પ્રથા દ્વારા ત્રણ નકલ, અનુકરણ અને પ્રખ્યાત શૈલીના સર્જન તરીકે વર્ણવ્યાં છે. આ ત્રણ અનુકરણ શૈલીઓમાં નાટ્યમય સંવાંદ, નાટક, શુદ્ધ વૃત્તાંત, અતિશયોક્તિયુક્ત લખાણ અને બે મહાકાવ્યોનું મિશ્રણનો સમાવેશ થાય છે. પ્લેટોએ ઊર્મિ કાવ્યને બિન-અનુકરણીય, બનાવટ, પ્રથા તરીકે બાકાત રાખી છે. શુદ્ધ વૃત્તાંતને જીવંત પ્રથા તરીકે ગણી તેની સૌ પ્રથમ બાદબાકી કરતાં પ્લેટોનાં તંત્ર કરતાં એરીસ્ટોટલ કેવો સુધારો કર્યો છે, તેની વધુ ચર્ચા જેનેટ્ટે કરી છે. પછી તેમણે તંત્રનો ભેદ પારખવા બે વધારાના માપદંડ ઉપયોગમાં લીધા. પહેલો માપદંડ વસ્તુ ચઢિયાતી હોય કે ઉતરતી તેનું અનુકરણ થવું જોઈએ. બીજો માપદંડ રજૂઆતનું માધ્યમઃ શબ્દો, હાવભાવ, અથવા કવિતાનું છે. આવશ્યકપણે, પ્રકાર, વસ્તુ અને માધ્યમના ત્રણ પ્રકારો એક્સવાયઝેડ અક્ષરેખા સાથે નિહાળી શકાય છે. માધ્યમના માપદંડને બાકાત કરી, એરીસ્ટોટલના તંત્રને ચાર પ્રકારની પરંપરાગત શૈલીઃ શોકાન્તિક નાટક, મહાકાવ્ય, રમૂજી અને અનુકરણીય શૈલીમાં વર્ણવ્યાં છે. જેનેટ્ટે પરંપરાગત પદ્ધતિમાંથી કાઢી નાખવામાં આવેલાં શુદ્ધ વૃ્ત્તાંત પ્રથાને ફરીવખત મૂકી ઊર્મિ કાવ્ય સાથે સંકલિત કરી સમજાવ્યું. ઊર્મિ કાવ્ય, જે એક વખત બિનઅનુકરણીય ગણાતું હતું, તે અનુકરણ કરવાવાળી લાગણી તરીકે ગણાઈ, જેનેટ્ટ દ્વારા બનાવેલો ત્રીજો આર્કીટેકસ્ટ શબ્દ બન્યો, જે નવા લાંબા સમય સુધી ત્રિપક્ષીય તંત્રઃ ઊર્મિપ્રધાન, મહાકાવ્ય, મિશ્ર વર્ણન અને નાટ્યાત્મક, વાર્તાલાપ સાથે ટકી રહ્યું છે. "જર્મન રોમેન્ટીકવાદના સાહિત્યિક સિદ્ધાંતો પર વર્ચસ્વ ધરાવતી" (જેનેટ 38), નવી પ્રણાલી વિસ્તરણ અને પુનરાવર્તનના અસંખ્ય પ્રયત્નો દ્વારા તૈયાર થઈ છે. આ પ્રયત્નોમાં ફેડરીચ શ્લીગલના ત્રણ જૂથનાં કાલ્પનિક સ્વરૂપમાં ગીત, વાસ્તવિક સ્વરૂપ, નાટ્યાત્મક અને કાલ્પનિક-વાસ્તવિક સ્વરૂપ, મહાકાવ્યનો સમાવેશ થાય છે. તથાપિ, ત્રિપક્ષીય પ્રણાલીને વિસ્તારવાના વધુ મહાત્વાકાંક્ષી પ્રયત્નો નવી વર્ગીકરણ પ્રણાલીની વધતી જટિલતાનું પરિણામ છે. જેનેટ્ટે આ વિવિધ પ્રણાલીઓને મૂળ ત્રિપક્ષીય કરાર સાથે સરખામણી કરીને પ્રતિભાવ આપ્યા છે. તેનું બંધારણ જે પાછળથી આવ્યાં છે, તેના કરતાં ચઢિયાતું છે, મૂળભૂત ફાંટ તેઓ તેમના વ્યાપક અને ચડતા–ઊતરતા દરજ્જાવાળા વર્ગીકરણ જેવી છે, જે દરેક વખતે તાત્કાલિક સંપૂર્ણ રમતને રમવા અશક્તિ અને મડાગાંઠ દર્શાવે છે. (જેનેટ્ટ 74).

દૃશ્ય અંગેની કલાઓ
સંસ્કૃતિ
પરંપરાગત અને અદ્દભૂત રસ ધરાવતી શૈલીનાં સિદ્ધાંતો
સ્થિરીકરણ, સમાંગીકરણ અને સ્થિરતા