1612મા, જેમ્સટાઉનના સમાધાનના છ વર્ષો બાદ જોહ્ન રોલ્ફને તમાકુને રોકડીયા પાક તરીકે ગણાવનાર પ્રથમ સમાધાનકર્તા તરીકેની ખ્યાતિ આપવામાં આવી હતી. તમાકુ તરીકે તેની માગમાં ઝડપથી વધારો થયો હતો, ભૂખરા સોના તરીકે ગણવામાં આવેલું તમાકુ વર્જીનીયા જોઇન સ્ટોક કંપનીને સોનાના પ્રારંભમાં મળેળી નિષ્ફળતા બાદ તમાકુમાં પુનઃજીવન પ્રાપ્ત થયું હતું. જૂના જમાનાની માગને પહોંચી વળવા માટે તમાકુને બીજા પાક બાદ ઉગાડવામાં આવતું હતું, જે ઝડપથી જમીનનું ધોવાણ કરતું હતું. આ પરિબળ પશ્ચિમને અજાણ્યા ખંડમાં પ્રસ્થાપિત કરનાર તરીકે ઉત્તેજક સાબિત થયું હતું અને તે રીતે તમાકુના ઉત્પાદનનું વિસ્તરણ થયું હતું. બેકોનના રિબેલીયન અસ્તિત્વમાં આવ્યું તે પહેલા કરારી ગુલામીપ્રથા પ્રાથમિક શ્રમ દળ ઉભરી આવી હતી, જેમાંથી ગુલામી તરફ ધ્યાન રૂપાંતરીત થયું હતું. ગુલામીપ્રથા બિનનફાકારક ગણવામાં આવી હોવાથી આ પ્રવાહ અમેરિકન ક્રાંતિને પગલે નાશ પામ્યો હતો. જોકે, કપાસ જિનની શોધને કારણે આ આચરણ 1794માં પુનઃસજીવન થયું હતું. 

ફ્રેન્ચ વ્યક્તિ જિયાન નિકોટે (જેના પરથી નિકોટીન શબ્દ લેવામાં આવ્યો છે)1560માં તમાકુને ફ્રાંસમાં રજૂ કર્યું હતું અને ત્યાર બાદ તમાકુનો ઇંગ્લેન્ડ સુધી ફેલાવો થયો હતો. ધૂમ્રપાન કરનારા અંગ્રેજ વ્યક્તિનો પ્રથમ અહેવાલ બ્રિસ્ટોલ સ્થિત એક ખલાસીનો 1556માં હતો, જેઓ "તેમના નાકમાંથી ધુમાડો બહાર કાઢતા હતા". ચા, કોફી અને અફીણની જેમ, તમાકુ અસંખ્ય માદક પદાર્થોમાનું એક હતું, જેનો મૂળભૂત રીતે ઔષધના સ્વરૂપમાં ઉપયોગ થતો હતો. ફ્રેન્ચ વેપારી દ્વારા તમાકુને 1600 સદીની આસપાસ રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું જેને આપણે આજે ગામ્બીયા અને સેનેગલ તરીકે ઓળખીએ છીએ. તેની સાથે જ મોરોક્કો ના સહપ્રવાસી ટીંબક્ટુની આસપાસના વિસ્તારોમાં લઇ આવ્યા હતા અને પોર્ટુગીઝ આ કોમોડિટીને (અને છોડને) દક્ષિણ આફ્રિકામાં લઇ આવ્યા હતા, અને તમાકુની લોકપ્રિયતાને 1650ની સદી સુધીમાં સમગ્ર આફ્રિકામાં સ્થાપિત કરી હતી. 

જૂના જમાનામાં રજૂઆત બાદ તરત જ તમાકુની રાજ્ય અને ધાર્મિક નેતાઓ દ્વારા સતત ટીકા કરવામાં આવી હતી. ઓટ્ટોમન સામ્રાજ્યના સુલ્તાન મુરાદ ચોથા, 1623-40, જનતાની હિંમત અને આરોગ્ય માટે જોખમ હોવાનો દાવો કરીને ધૂમ્રપાન પર પ્રતિબંધ મૂકનારા પ્રથમ હતા. ચાઇનીઝ શાસક ચોંગઝ્હેને તેમના મૃત્યુ પહેલાના બે વર્ષો પહેલા અને મિંગ રાજવંશને ઉથલાવ્યા પહેલા ધૂમ્રપાન પર પ્રતિબધ મૂકતી આજ્ઞા ફરમાવી હતી. બાદમાં, કિંગ રાજવંશના માન્ચુ, કે જેઓ મૂળભૂત રીતે રખડુ અશ્વ યોદ્ધાની જાતિના હતા, તેમણે જાહેરમાં કહ્યું હતું કે ધૂમ્રપાન "એ બાણવિદ્યાને અવગણવા જેવો ભયાનક ગુ્હો છે". ઇદો સમયના જાપાનમાં, કેટલાક અગાઉના તમાકુના વાવેતરનો શોગુનાતે દ્વારા તિરસ્કાર કરવામાં આવ્યો હતો, કેમ કે મૂલ્યવાન ખેતજમીનનો ખાદ્ય પાકના છોડ માટે ઉપયોગ કરવાને બદલે મનોંરંજન ઔષધ તરીકે ઉપયોગ કરતા તેને લશ્કરી અર્થવ્યવસ્થા સામે જોખમ હોવા તરીકે ગણવામાં આવ્યું હતું. 

ધૂમ્રપાન વ્યાભિચારી અથવા તદ્દન નિંદાત્મક પ્રવૃત્તિ છે તેવું માનનારા લોકોમાં ધાર્મિક નેતાઓ આગળ પડતા હતા. 1634માં મોસ્કોના વડા તમાકુના વેચાણ પર પ્રતિબંધ લાદ્યો હતો અને જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓએ આ પ્રતિબંધ સામે પોતાના નાક ફુલાવીને ગુસ્સો દર્શાવ્યો હતો તેમને પાછળના ભાગમાં જ્યાં સુધી તેમની ચામડી દેખાતી બંધ ન થઇ ત્યાં સુધી તેમને સોટીઓથી ફટકાર્યા હતા. પશ્ચિમી ચર્ચના નેતા ઉરબાન સાતમાએ પણ 1642માં દાંડી પીટીને ધૂમ્રપાનને વખોડ્યું હતું. અનેક કેન્દ્રિત પ્રયત્નો, નિયંત્રણો અન પ્રતિબંધો હોવા છતાં તેને સર્વત્ર રીતે અવગણવામાં આવ્યા હતા. જ્યારે ટેકીલા ધૂમ્રપાન વિરોધી અને "એ કાઉન્ટરબ્લાસ્ટ ટુ ટોબેકો" ના લેખક એવા ઇંગ્લેન્ડના જેમ્સ પહેલાએ, 1604માં તમાકુ પર 4000 ટકા કર લાદીને નવા પ્રવાહને નિયંત્રણમાં લેવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો, જોકે તે નિષ્ફળ રહ્યો હતો કેમ કે લંડનમાં 1600 સદીના પ્રારંભમાં આશર 7,000 જેટલા તમાકુનું વેચાણ કરનારાઓ હતા. બાદમાં, શુદ્ધ દાનતવાળા શાસકોને ધૂમ્રપાન પરના વ્યર્થ પ્રતિબંધની પ્રતીતી થઇ હશે અને તમાકુના વેપાર અન વાવેતરનું આકર્ષક સરકારી ઇજારામાં રૂપાંતર કર્યું હતું. 

1600 સદીની મધ્યમાં, દરેક મોટા નાગરિકો સમક્ષ તમાકુ ધૂમ્રપાન રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું અને ઘણા શાસકો દ્વારા આ પ્રવૃત્તિને ડામી દેવા માટે આકરી શિક્ષા અથવા દંડ લાદવામાં આવ્યો હોવા છતાંયે કેટલાક કિસ્સાઓમાં આ પ્રવૃત્તિને મૂળ સંસ્કૃતિ તરીકે આત્મસાત કરવામાં આવી હતી. પેદાશ અને છોડ એમ બન્ને રીતે તમાકુએ મોટા બંદરો અને બજારોમાં મોટા વેપાર માર્ગને અનુસર્યો હતો અન ત્યાર બાદ તે આંતરિયાળ વિસ્તારોમાં પ્રસર્યું હતું. અંગ્રેજી ભાષાના શબ્દ "સ્મોકીંગ" ને 1700ના અંતમાં શોધી કાઢવામાં આવ્યો હતો; તે પહેલા આ પ્રવૃત્તિને "ડ્રીંન્કીંગ સ્મોક" કહેવામાં આવતી હતી. 

જ્યારે 1860માં અમેરિકન સિવીલ યુદ્ધ થયું ત્યારે વૃદ્ધિ સ્થિર રહી હતી, જે સમયે પ્રાથમિક શ્રમ દળ ગુલામીપ્રથામાંથી હિસ્સા વાવેતર (ક્રોપીંગ)માં રૂપાંતર થયું હતું. આ બાબત માગમાં ફેરફાર થતા સિગારેટની સાથે તમાકુ ઉત્પાદનના ઔદ્યોગિકીકરણમાં પરિણમી હતી. જેમ્સ બોનસેક, નામના કારીગરે 1881માં સિગારેટના ઉત્પાદનમાં ઝડપ લાવવા માટે એક યંત્રની રચના કરી હતી. 

લોકપ્રિયતા
વિરામ
પદ્ધતિઓ
અમલ