1957માં, ચાર્લ્સ હાર્ડ ટોવન્સ અન આર્થર લિયોનાર્ડ શોલોવે, બેલ લેબ્સ ખાતે, ઇન્ફ્રારેડ લેસરના ગંભીર અભ્યાસનો પ્રારંભ કર્યો હતો. જેમ ખ્યાલો વિકસતા ગયા, તેમણે વિઝીબલ લાઇટ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવા માટે ઇન્ફ્રારેડ રેડીયેશનને અધવચ્ચેથી છોડી દીધું હતું. આ વિચારને મૂળભૂત રીતે ઓપ્ટિકલ “મેસર” કહેવામાં આવે છે. 1958માં બેલ લેબ્સે તેમની સુચિત ઓપ્ટિકલ મેસરના ઉપયોગ માટે પેટન્ટ ફાઇલ કરી હતી; અને શોલોવ અને ટોવન્સે તે વર્ષે વોલ્યુમ 112, ઇસ્યુ ન 6માં પ્રકાશિત થયેલ "ફિઝીકલ રિવ્યૂ" પરની થિયરોટીકલ ગણતરીઓની હસ્તપ્રત જમા કરાવી હતી. 

તેની સાથે, કોલંબીયા યુનિવર્સિટીના સ્નાતક વિદ્યાર્થી ગોર્ડન ગૌલ્ડ ડોક્ટરલ થિસીસ પર રોમાંચક થેલિયમના ઉર્જા સ્તરો વિશે કામ કરતા હતા. જ્યારે ગૌલ્ડ અન ટોવન્સ મળ્યા ત્યારે, તેમણે રેડિયેશન સ્રાવની એક સમાન્ય વિષય તરીકે વાત કરી હતી; ત્યાર બાદ નવેમ્બર 1957માં ગોલ્ડે "લેસર" માટેના તેના વિચારો નોંધ્યા હતા, જેમાં ખુલ્લા રિઝોનેટર (બાદમાં આવશ્યક લેસર ઘટક પૂર્જા)ના ઉપયોગનો પણ સમાવેશ થતો હતો. વધુમાં, 1958માં, પ્રોખોરોવે સ્વતંત્રપણે ખુલ્લા રિઝોનેટરનો ઉપયોગ કરવાની દરખાસ્ત મૂકી હતી, જે સૌપ્રથમ આ વિચારનો પ્રકાશિત રજૂઆત (યુએસએસઆર) હતી. અન્યત્ર, યુએસમાં, શોલોવ અને ટોવન્સ ખુલ્લા રિઝોનેટર ડિઝાઇન બાબતે સંમત થયા હતા - જે દેખીતી રીતે જ પ્રોખોરોવના પ્રકાશન અને ગૌલ્ડના બિનપ્રકાશિત લેસર કામથી અજાણ હતા. 

1959માં યોજાયેલા પરિસંવાદમાં, ગોર્ડોન ગોલ્ડે "ધી લેસર, લાઇટ એમ્પ્લીફિકેશન બાય સ્ટિમ્યુલેટેડ એમિસન ઓફ રેડિયેશન" નામના પેપરમાં શબ્દ લેસર (LASER) પ્રકાશિત કર્યો હતો. ગોલ્ડનો ભાષાશાસ્ત્રીય ઇરાદો “-aser” શબ્દ પ્રત્યત તરીકે ઉપયોગ કરવાનો હતો - જેથી લેસર (LASER) ઘટક દ્વારા બહાર કાઢવામાં આવેલા સ્રાવના વ્યાપનો યોગ્ય પણે નિર્દેશ કરી શકાય; આમ એક્સ રે: "એક્સેસર" , અલ્ટ્રાવાયોલેટ: "યુવેસર" , વગેરે; જેમાંના કોઇ પણે તેમની જાતે પૃથ્થક શબ્દ તરીકે પ્રસ્થાપિત કર્યો ન હતો, જો કે “રેઝર” સંક્ષિપ્તપણે રેડિયો ફ્રિક્વન્સી સ્ત્રાવ ઘટક નિર્દેશ તરીકે પ્રખ્યાત છે. 

ગોલ્ડની નોંધોમાં લેસરના શક્ય ઉપયોગો જેમ કેસ્પેક્ર્ટોમીટ્રી, ઇન્ટરફેરોમેટ્રી, રડાર, અને ન્યુક્લિયર ફ્યુઝનનો સમાવેશ થાય છે. તેમણે આ વિચારને વિકસાવવાનું સતત રાખ્યું હતું અને એપ્રિલ 1959માં પેટન્ટ એપ્લીકેશન ફાઇલ કરી હતી. યુ.એસ. પેટન્ટ ઓફિસે તેમની અરજી નકારી કાઢી હતી અને 1960માં બેલ લેબ્સને એનાયત કરી હતી. તેના કારણે 28 વર્ષનો કાનૂનીદાવો ઊભો થયો હતો, જેમાં હિસ્સા તરીકે વૈજ્ઞાનિકની પ્રતિષ્ઠા અને નાણાં એમ બન્ને દાવ પર લાગ્યા હતા. ગોલ્ડ તેમની પ્રથમ નાની પેટન્ટ 1977માં જીતી ગયા હતા અને 1987 સુધી કોઇ આ પ્રથમ દાવા સિવાય કંઇ જ જીત્યા ન હતા, જે નોંધપાત્ર પેટન્ટ કાનૂનીદાવા જીત હતી, જ્યારે ફેડરલ ન્યાયમૂર્તિએ યુએસ પેટન્ટ ઓફિસને ગૌલ્ડને ઓપ્ટિકલી પંપ્ડ અને ગેસ ડિસ્ચાર્જ લેસર ઘટક માટે પેટન્ટ આપવાનો આદેશ આપ્યો હતો. 

1960માં, થિયોડોર એચ.મેમણે, હ્યુજીસ રિસર્ચ લેબોરેટરીઝ, માલિબુ, કેલિફોર્નિયા ખાત વિવિધ સંશોધન જૂથ સાથે સૌપ્રથમ કાર્યરત લેસર (LASER)ની રચના કરી હતી, આ જૂથમાં કોલંબીયા યુનિવર્સિટી ખાતે, ટોવન્સ, બેલ લેબ્સ, ખાતે આર્થર શોલો અને ટીઆરજી (તકનિકી રિસર્ચ ગ્રુપ) કંપની ખાતે ગૌલ્ડનો સમાવેશ થાય છે. મેમણના કાર્યરત લેસર (LASER)માં નક્કર એવા ફ્લેશલેમ્પ-પંપ્ડ, સિંથેટિક રુબી ક્રિસ્ટલનો 694 નાનોમીટરની તરંગોલંબાઇએ લાલ લેસર પ્રકાશનુ ઉત્પાદન કરવા ઉપયોગ કરાયો હતો; જોકે, આ ઘટક તેની ત્રણ સ્તરીય પંપીંગ ડિઝાઇન યોજનાને કારણે ફક્ત સ્પદંનીય કામગીરી માટે જ સક્ષમ હતું. 1960ના અંતમાં, ઇરાનના ભૌતિકશાસ્ત્રી અલી જવાન, અને વિલીયમ આર. બેન્નેટ્ટ, અને ડોનાલ્ડ હેરિયોટે, હિલીયમ અને નિયોનનો ઉપયોગ કરીને સૌપ્રથમ ગેસ લેસર બનાવ્યું હતું; બાદમાં, જવાને 1993માં આલ્બર્ટ આઇન્સસ્ટાઇન એવોર્ડ પ્રાપ્ત કર્યો હતો. બાસોવ અને જવાને સેમીકન્ડક્ટર લેસર ડાયોડ વિચારની દરખાસ્ત મૂકી હતી. 1962માં, રોબર્ટ એન.હોલે સૌપ્રથમ "લેસર ડાયોડ" ઘટકનું નિદર્શન કર્યું હતું, જેને ગેલીયમ આર્સેનાઇડ દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું હતું અને 650 એનએમ નજીક સ્પેક્ટ્રમના ઇન્ફ્રારેડ બેન્ડ સ્રાવ બહાર કાઢવામાં આવ્યા હતા. બાદમાં, 1962માં, નિક હોલોનયાક, જુનિયરે દેખીતા સ્રાવ સાથે સૌપ્રથમ સેમીકન્ડક્ટર લેસરનુ નિદર્શન કર્યું હતું; અગાઉના ગેસ લેસર ઘટકની જેમ, અગાઉના સેમીકન્ડક્ટર લેસરનો ઉપયોગ સ્પંદનીય બીમ કામગીરીમાં અને લિક્વીડ નાઇટ્રોજન તાપમાન સુધી ઠંડુ (77˚K) પાડવામાં જ થઇ શક્યો હતો. 1970માં, યુએસએસઆરમાં હોર્સ આલ્ફેરો અને બેલ ટેલિફોન લેબોરેટરીના ઇઝૌ હયાશી અને મોર્ટોન પેનિશે પણ સ્વતંત્રપણે હિટીરોજંકશન માળખાનો ઉપયોગ કરીને ખંડનું તાપમાન, ડાયોડ લેસરની સતત કામગીરી વિકસાવી હતી. 

લેસર
નક્કર સ્થિતિના લેસરો
કેમિકલ લેસર્સ
શક્તિ દ્વારા ઉદાહરણો