કેસ્પિયન દરિયા અને સરોવર બંનેની લાક્ષણિકતાઓ ધરાવે છે. તે તાજા પાણીનું સરોવર નહીં હોવા છતાં તેને ઘણીવખત વિશ્વના સૌથી મોટા સરોવર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. કેસ્પિયન આશરે 5.5 મિલિયન વર્ષ અગાઉ પ્લેટ ટેક્ટોનિક્સના કારણે જમીનથી ઘેરાઈ ગયું. વોલ્ગા નદી (આશરે તાજા પાણીનો આશરે 80 % પ્રવાહ) અને ઉરલ નદી તેનું પાણી કેસ્પિયન સમુદ્રમાં ઠાલવે છે, પરંતુ બાષ્પીભવન સિવાય તેનો કુદરતી બાહ્યપ્રવાહ નથી. આમ કેસ્પિયન નિવસનતંત્ર બંધિયાર બેઝિન છે અને તે તેનો પોતાનો દરિયાની સપાટીનો ઇતિહાસ ધરાવે છે જે વિશ્વના અન્ય સમુદ્રોના સમસ્થિતિક સ્તર કરતા સ્વતંત્ર છે. કેસ્પિયનની સપાટીમાં સદીઓ દરમિયાન ઘણી વખતે ઘણી ઝડપથી વધારો ઘટાડો જોવા મળ્યો છે. કેટલાક રશિયન ઇતિહાસકારોએ દાવો કર્યો છે કે 13મી સદીથી 16મી સદી દરમિયાન અમુ દરિયાએ કેસ્પિયન સમુદ્ર તરફ તેનો માર્ગ બદલ્યો હોવાને કારણે કેસ્પિયન સમુદ્રની મધ્યયુગીન સપાટીમાં એટલો વધારો થયો હતો કે એટીલ જેવા ખઝારીયાના દરિયાકિનારાના નગરોમાં પૂર આવ્યું હતું. 2004માં, પાણીનું સ્તર -28 મીટર અથવા દરિયાની સપાટીથી 28 મીટર (92 ફૂટ) જેટલું નીચું હતું.

સદીઓ દરમિયાન, કેસ્પિયન સમુદ્રની જળ સપાટી વોલ્ગાના પ્રવાહના આધારે પરિવર્તન આપતી રહી છે, જે વિશાળ જલગ્રહણ વિસ્તારમાં થયેલા વરસાદ પર આધારિત છે. વરસાદનો સંબંધ ઉત્તરીય એટલાન્ટિકના દબાણ પર રહેલો છે, જે અંતરીયાળ વિસ્તારો સુધી પહોંચે છે અને તેના પર ઉત્તરીય એટલાન્ટિક દોલનના ચક્રની અસર થાય છે. આમ કેસ્પિયન સમુદ્રના સ્તરનો સંબંધ ઉત્તર અને પશ્ચિમમાં હજારો માઇલ સુધી વિસ્તરાયેલા ઉત્તર એટલાન્ટિકની વાતાવરણની સ્થિતિ સાથે રહેલો છે. આ પરિબળો વૈશ્વિક વાતાવરણીય પરિવર્તનના કારણો અને અસરોના અભ્યાસ માટે કેસ્પિયન સમુદ્રને મૂલ્યવાન સ્થળ બનાવે છે. 

છેલ્લું ટૂંકાગાળાનું દરિયાઇ સપાટીનું ચક્ર દરિયાની સપાટીમાં 1929 થી 1977માં થયેલ ઘટાડાથી શરૂ થયું, ત્યારબાદ 1977થી 1995માં વધારો થયો. ત્યારથી નાના પ્રમાણમાં વધારો-ઘટાડો નોંધાયેલો છે.

ટાપુઓ
આંતરરાષ્ટ્રીય વિવાદો
હાઇડ્રોલોજિકલ લાક્ષણિકતાઓ
વર્તમાન અને સૂચિત નહેરો