યુટ્રોફીકેશન એ રાસાયણિક પોષકોમાં વધારો છે, પારંપારિક રીતે, જૈવિકતંત્રમાં, નાઇટ્રોઝન અથવા ફોસ્ફરસ સંયોજન સમાવિષ્ટ સંયોજન છે. તે જૈવિકતંત્રની પ્રાથમિક ઉત્પાદકતાના વધારામાં પરિણમી શકે છે (અમર્યાદિત છોડવાનો વિકાસ અને સડો) અને પછીની અસરો ઓકિસઝનનો અભાવ અને પાણીની ગુણવત્તા, માછલી અને અન્યી પ્રાણીની વસતિમાં ગંભીર ઘટાડાને સમાવે છે.

સૌથી મોટી ગુનેગાર નદીઓ છે જે સમુદ્રમાં ખાલી થઇ જાય છે, અને તેની સાથે ઘણા રસાયણો કૃષિમાં ખાતર તરીકે તેમજ પશુધન અને માનવીના કચરા ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. પાણીમાં રસાયણો વાપરી નાખતા ઓકિસઝનની અતિશયતા હાયપોક્સીયા અને મૃત્યુ વિસ્તારના સર્જન તરફ દોરી જઇ શકે છે. 

નદીપ્રદેશ કુદરતી રીતે જ યુટ્રોફીક થવા ટેવાયેલા છે કારણકે જમીનમાંથી કાઢેલા પોષકો ભેળવવામાં આવે છે જ્યાં ધોવાણ બંધિયાર ખાડીમાં દરિયાઇ પર્યાવરણ પ્રવેશ કરે છે. વર્લ્ડ રીસોર્સીસ ઇન્સ્ટીટ્યુટે એ પશ્ચિમી યુરોપ, US ના પશ્ચિમી અને દક્ષીણી દરિયાકિનારા અને પૂર્વ એશિયા જેમાં ખાસ કરીને જાપાનમાં દરિયાકિનારાના વિસ્તારમાં ભળેલા સમગ્ર વિશ્વની ચોતરફ 375 હાયપોક્સીક દરિયાકિનારાના વિભાગો ઓળખી કાઢયાં છે. સમુદ્રમાં, વારંવાર લાલ પ્રવાહ દરિયાઇ વનસ્પતિ ખીલે છે જે માછલીઓ અને દરિયાઇ સસ્તન વર્ગના પ્રાણીઓને મારી નાખે છે અને જ્યારે આ વનસ્પતિઓ કિનારાની નજીક પહોંચે છે ત્યારે માછલીઓ અને કેટલાક ઘરેલૂ પ્રાણીઓમાં આસની તકલીફ ઉભી કરે છે.

જમીન ધોવાણના વધારામાં વાતાવરણીય એન્થ્રોપોજેનિક બાંધેલાં નાઇટ્રોજન ખુલ્લા સમુદ્રમાં પ્રવેશ કરી શકે છે. 2008 ના અભ્યાસે શોધ્યું છે કે આ સમુદ્રના બાહ્ય (બિન પુનઃઉત્પાદિત) નાઇટ્રોજનનાં વિતરણનો લગભગ એક તૃત્યાંશ અને વાર્ષિક નવાં દરિયાઇ જૈવિક ઉત્પાદનોના ત્રણ ટકાથી વધુ માટે ગણી શકાય. તે સૂચવવામાં આવ્યું છે કે પર્યાવરણમાં કિરણોત્સર્ગીય નાઇટ્રોજન સંચય કરતા કાર્બન ડાયોક્સાઇડને વાતાવરણમાં મૂકતા જેવા ગંભીર પરિણામો મળે શકે છે.

યુટ્રોફિકેશન
ઇતિહાસ
પ્રદૂષણના માર્ગો
એસિડીકરણ