ખીરને ઉત્સવો દરમ્યાન , મંદિરોમાં કે ખાસ પ્રસંગે બનાવવામાં આવે છે. ઉત્ર ભારતમાં આ વાનગી માટે વપરાતો ખીર શબ્દ સંસ્કૃતના "ક્ષીરમ" શબ્દ પરથી ઉતરી આવ્યો છે. (અર્થાત્ દૂધ). અન્ય ભાષાના શબ્દો જેમ કે પાયસ કે પાયસમ (દક્ષીણ ભારત) એ સંસ્કૃતના શબ્દ "પાયસ" પરથી ઉતરી આવ્યો છે, તેનો અર્થ અણ દૂધ થાય છે. આ વાનગી દૂધ, ચોખા (કે અન્ય ધાન્ય કે દાળ), ઘી, સાકર/ઘી. અને માવો જેવા પદાર્થો વાપરીને બનાવવામાં આવે છે. આને વધુ ભારે બનાવવા માટે તેમાં મલાઈ ઉમેરાય છે. આને કાજુ, બદામ, સૂકી દ્રાક્ષ ને પિસ્તાથી આને સજાવાય છે. 

ઘણાં હિદુ તહેવારો કે મેજબાનીમાં આ આવશ્યક વાનગી છે. આને ઘઉં ચોખા સિવાય વર્મીસેલી કે સેવ (સિવૈયાં) માંથી પણ બનાવાય છે. 

રોમન લોકો ને પણ ચોખાની જાણ હતી. યુરોપમાં લગભગ આઠમી કે દસમી સદીમા યુરોપમાં લવાયા, રાઈસ પુડીંગ તરીકે ઓળખાતી પછિમી વાનગી એ ખીરનું જ સંસ્કરણ મનાય છે.પોટેજ તરીકે ઓળખાતી પૂર્વના સમયની વાનગી એ અંગ્રેજી વાનગી લેખન શરૂ થયું તે શરૂઆતના સમયની વાનગી છે. 

ઉત્તર ભારત અને પડોશી દેશમાં
દક્ષીણ ભારતમાં
પૂર્વી ભારતીય સંસ્કરણ
ક્ષેત્રીય ફેરફાર