એકવાર એક વિધુરે એક આકર્ષક અને અભિમાની મહિલાની સાથે તેની બીજી પત્ની તરીકે લગ્ન કર્યા હતા. તેણીનીને બે પુત્રીઓ હતી જે પણ તેટલી જ અહંકારી હતી. તેની પહેલી પત્નીથી, તેને એક સુંદર તરુણ દીકરી હોય છે જેનામાં અસમાન સાલસતા અને મધુર સ્વભાવ હતો. સાવકી મા અને તેની પુત્રીઓ પહેલી પુત્રી પર તમામ ગૃહકામને પૂરું કરવા માટે દબાણ કરતી હતી. જ્યારે તેણી તેનું કામ કરી લેતી, ત્યારે તે રાખમાં બેસતી હતી, જેના કારણે તેને "સિન્ડ્રેલા" કહેવામાં આવતું હતું. આ ગરીબ છોકરી તે થાકને ઘીરજથી લેતી, પણ તેણીએ કદી પણ આ અંગે તેના પિતાને કહેવાની હિંમત ના કરી, જે તેને કદાચ ઠપકો પણ આપતા; તેની પત્નીનું તેમની પર પૂરું નિયંત્રણ હતું. 

એક દિવસ એક રાજકુમાર પ્રદેશની તમામ તરુણ યુવતીઓને એક નૃત્યસમારોહમાં આવવા માટે આમંત્રિત કરે છે જેથી તે એક પત્નીની તેમાંથી પસંદ કરી શકે. બે સાવકી બહેનોને આમંત્રણ મળતા, તેઓ આનંદથી તેઓનું વોરડ્રોબનું આયોજન કરે છે. જોમાં સિન્ડ્રેલા તેઓને મદદ કરે છે અને નૃત્યની અંદર જવાનું સપનું વિચારે છે, ત્યારે તેઓ સિન્ડ્રેલાને તેવું મહેણું મારે છે કે નોકરાણી કદી પણ નૃત્યસમારોહમાં હાજરી ના આપી શકે.

જ્યારે બહેનો નૃત્યસમારોહ માટે જતી રહે છે, ત્યારે સિન્ડ્રેલા આશાભંગ થવાને કારણે રડે છે. તેને તેની પરી મા જાદુઇ રીતે દેખાય છે અને તે તેને નૃત્યસમારોહમાં હાજર રહેવા માટે મદદ કરે છે. તેણીની કોળાને એક દરબારી ગાડી, ઉંદરને ધોડોઓમાં, ઉંદરને ગાડી ચલાક તરીકે, અને ગરોળીને સેવકના રૂપમાં ફેરવી દે છે. ત્યારબાદ તેણી સિન્ડ્રેલાના ચીંથરાઓને એક સુંદર પોશાકમાં ફેરવી દે છે જેને એક નાજુક કાચના જોડા સંપૂર્ણ બનાવે છે. પરી મા તેણીને નૃત્યસમારોહને માણવાનું કહે છે, પણ આ મંત્રો તૂટે ના તે માટે મધ્યરાત્રિ પહેલા પાછા ફરવા માટે કહે છે.

નૃત્યસમારોહમાં, તમામ રાજદરબારી સિન્ડ્રેલાથી અતિ આનંદિત થાય છે, ખાસ કરીને રાજકુંવર, જે તેનો સાથ નથી છોડતો. તેની બહેનો દ્વારા અજાણ રહેલી સિન્ડ્રેલાને યાદ આવ્યું કે તેને મધ્યરાત્રિ પહેલા અહીંથી જતા રહેવાનું છે. ઘરે પાછા ફરીને સિન્ડ્રેલાએ પરી માની દયા માટે આભાર માન્યો. ત્યારબાદ તેણીએ તેની સાવકી બહેનોનું સ્વાગત કર્યું કે જે ઉત્સાહપૂર્વક બીજાની નહીં પણ નૃત્યસમારોહમાં મળેલી સુંદર છોકરી વિષે વાતો કરી રહી હતી. 

જ્યારે બીજી સાંજે અન્ય એક નૃત્યસમારોહ રાખવામાં આવ્યો, ત્યારે ફરીથી સિન્ડ્રેલાએ તેની પરીમાની મદદથી તે નૃત્યસમારોહમાં હાજરી આપી. રાજકુંવર આનાથી વધુ આનંદિત બની ગયા. જોકે, આ સાંજે તેણી સમયનું ધ્યાન ના રાખી શકી અને મધ્યરાત્રિ થવાની છેલ્લા ટકોરે તેણીએ નૃત્યસમારોહ છોડ્યો, આ ઉતાવળના કારણે તેણીનીના કાચના ચંપલની એક જોડ રાજમહેલના પગથિયા પર છૂટી ગઇ. રાજકુંવરે પાછળ પડી તેણીનીને શોધવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ રાજમહેલની બહારના પહેરેદારોએ માત્ર એક સાદી સ્થાનિક નોકરડીને રાજમહેલ છોડીને જતા જોઇ હતી. રાજકુંવર તે ચંપલને પોતાની પાસે રાખી લે છે અને શપથ લે છે તે આ ચંપલ જે છોકરીનું હશે તેને શોધીને તેની જોડે લગ્ન કરશે. બીજી તરફ, સિન્ડ્રેલા ચંપલની બીજી જોડીને પોતાની પાસે રાખે છે, જે મંત્ર તૂટી જવાથી અદ્રશ્ય થયું ન હતું.

રાજકુંવર રાજ્યની તમામ મહિલાઓ પર તે ચંપલ યોગ્ય બેસે છે કે નહીં તેના માટે પ્રયત્ન કરાવે છે. જ્યારે રાજકુંવર સિન્ડ્રેલાના નિવાસસ્થાનમાં આવે છે, ત્યારે તેની સાવકી બહેનો અહંકારમાં તે ચંપલને અજમાવે છે. જ્યારે સિન્ડ્રેલા પણ તે ચંપલને અજમાવી શકે છે કે નહીં તેવું પૂછે છે ત્યારે તેની સાવકી બહેનો તેણીને મહેણું મારે છે. સ્વાભાવિકરીતે, ચંપલ તેણીનીને યોગ્ય રીતે બંધબેસે છે, અને સિન્ડ્રેલા અન્ય ચંપલ પણ યોગ્ય માપ માટે રજૂ કરે છે. સાવકી બહેનો માફી માટે ભીખ માંગે છે અને સિન્ડ્રેલા તેઓની ક્રૂરતા માટે તેઓને માફ કરી દે છે.

સિન્ડ્રેલા મહેલમાં પાછી ફરે છે જ્યાં તેણી રાજકુંવર સાથે લગ્ન કરે છે, અને સાવકી બહેનો પણ બે ઉમરાવો જોડે લગ્ન કરે છે.

આ વાર્તાનો બોધપાઠ તે છે કે સુંદરતા એક અમૂલ્ય રત્ન છે, પણ ઉદારતાની કોઇ કિંમત નથી. જેના વગર કશું પણ શક્ય નથી; તેની સાથે હોવાથી, આપણે કશું પણ કરી શકીએ છીએ. 

"સિન્ડ્રેલા" ને આર્ને-થોમ્પસનના પ્રકાર 510એ જેવી, એક પજવેલી નાયિકા તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. અન્ય પ્રકારોમાં આ મુજબ સમાવેશ થાય છે "ધ સાર્પ ગ્રે શીપ" , "ધ ગ્લોડન સ્લીપર" , "ધ સ્ટોરી ઓફ ટામ એન્ડ કામ" , "રુશેન કોટીઇ" , "ફેર, બ્રાઉન એન્ડ ટ્રેમ્બલીંગ" અને "કેટી વુડેનક્લોક" .

ગીતો
વાર્તા (પેરાઉલ્ટમાંથી લેવામાં આવેલ)
રંગભૂમિ
પૅન્ટોમાઇમ (નાતાલ વખતે ભજવાતું મૂકનાટક)