ગ્રીક એલેક્ઝાન્ડ્રિયા ત્રણ ક્ષેત્રોમાં વહેંચાયલું હતું:

કોલોનાડોની સાથે જતી અને જેટલી પહોળી હોવાનું મનાય છે તેવી બે શેરીઓ શહેરના મધ્યમાં એકબીજાને વચ્ચેથી કાપે છે, જે સેમા (અથવા સોમા) ઓફ એલેક્ઝાન્ડર (તેમના મોસોલિયમ)નો ઉદય થાય છે તે કેન્દ્રની ખૂબ નજીક છે. આ કેન્દ્ર હાલની નેબિ ડેનિયલ મસ્જિદની ખૂબ નજીક છે; જાણીતી ઇસ્ટ-વેસ્ટ "કેનોપિક" સ્ટ્રિટની લાઇન આધુનિક બાઉલેવર્ડ દે રોઝેટ્ટ (હાલ શરિયા ફાઉડ)ની સહેજ બાજુથી જાય છે. તેની પગદંડીની નિશાનીઓ અને કેનાલ રેઝેટ્ટા દરવાજા પાસેથી મળી આવ્યા હતા,પરંતુ શેરીનો શેષ અલ્પ ટુકડા અને કેનાલને પૂર્વની કિલ્લેબંધી સમયે જર્મન ઉત્ખનકો દ્વારા 1899માં છતી કરવામાં આવી હતી, જે પ્રાચીન શેહરના વિસ્તારમાં ઘણી ખરી રીતે સમાયેલી હતી.

એલેક્ઝાન્ડ્રિયા અસલમાં ફારોસ દ્વીપ કરતા થોડું વધારે ધરાવે છે, જે આશરે એક માઇલ (1260 મિટર) લાંબા બંધથી મેઇનલેન્ડ સાથે જોડાયેલો હતો અને તે "હેપ્ટેસ્ટેડિયોન" નામે ઓળખાતો હતો ("સેવન સ્ટેડિયા" - આ "સ્ટેડિયમ" આશરે 180 મિટરનું ગ્રીક યુનિટ ઓફ લેન્થ હતું). જમીન પર તેનો અંત હાલના ગ્રાન્ડ સ્ક્વેરના મુખ પાસે છે, જ્યાં "મુન ગેટ" શરૂ થાય છે. તે બધું જ હવે કેન્દ્રની વચ્ચે છે અને આધુનિક "રસ અલ-ટિન" મથક ખાડી પર બાંધવામાં આવ્યું છે જે ધીમેધીમે પહોળી થઇ રહી છે અને આ બંધનો ઉચ્છેદ કરી રહી છે. "રસ અલ-ટિન" મથક એ બધાનું પ્રતિનિધીત્વ કરે છે જે ફારોસના દ્વીપ પર રહી ગયું છે, વાસ્તવિક લાઇટહાઉસ દરિયા દ્વારા નાશ પામ્યું હતું. બંધની પૂર્વ તરફ ગ્રેટ હાર્બર હતો, હાલમાં તે ખુલ્લી ખાડી છે; પશ્ચિમે યુનોસ્ટોસ બંદર છે, જે આંતરિક બેસિન કિબોટોસ ધરાવે છે, હાલમાં આધુનિક બંદર બનવા માટે તે ખાસ્સુ વિશાળ બન્યું છે.

સ્ટ્રેબોના સમયમાં, (પ્રથમ સદી બીસીનો પાછળનો અડધો હિસ્સો) મુખ્ય ઇમારતો નીચે પ્રમાણે હતી, જે ગ્રેટ હાર્બરમાં પ્રવેશતા જહાજ પરથી જોઇ શકાતી હતી.


મેઇનલેન્ડ પર આવેલી અન્ય કેટલીક જાહેર ઇમારતોના નામ પણ જાણીતા છે, પરંતુ તેમના વાસ્તવિક સ્થાન અંગે ખૂબ ઓછી માહિતી પ્રાપ્ય છે. જોકે, અન્ય કોઇ નહીં પરંતુ ફારોસ દ્વીપના પૂર્વીય તટ પર આવેલી ઇમારત પણ એટલી જ જાણીતી બની હતી. વિશ્વની સાત અજાયબીઓમાના એક અને 138 મિટર્સ (450 ફુટ) લાંબા હોવાની કિર્તી ધરાવતું ધી ગ્રેટ લાઇટહાઉસને પણ યાદ કરાય છે. પ્રથમ ટોલેમિએ પ્રોજેક્ટની શરૂઆત કરી હતી, અને બીજા ટોલેમિએ તેને 800 ટેલેન્ટ્સના ખર્ચે પૂર્ણ કર્યું હતું. તેને પૂર્ણ કરતા 12 વર્ષ થયા હતા અને વિશ્વમાં પાછળથી બનેલા અન્ય લાઇટહાઉસ માટે તેણે નમૂના તરીકે કામ કર્યું હતું. આ લાઇટ ટોચ પર ભઠ્ઠીના ઉપયોગથી ઉત્પન્ન કરવામાં આવી હતી અને ટાવર મોટે ભાગે લાઇમસ્ટોન્સના સોલિડ બ્લોક્સથી બાંધવામાં આવ્યો હતો. ફારોસ લાઇટહાઉસ 14મી સદીમાં ધરતીકંપને કારણે નાશ પામ્યું હતું, જેણે તેને ગ્રેડ પિરામિડ ઓફ ગિઝા બાદ સૌથી લાંબા સમય સુધી અસ્તિત્વ ધરાવનારી પ્રાચીન અજાયબી બનાવી હતી. હેફેએસ્ટસનું મંદિર પણ બંધના મુખ્ય દ્વાર ખાતે ફારોસ પર આવેલું છે.

પ્રથમ સદીમાં, એલેક્ઝાન્ડ્રિયાની વસ્તીમાં 180,000થી વધારે વયસ્ક પુરુષ નાગરિકોનો સમાવેશ થતો હતો (32 સીઇના પેપીરસ તરફથી), આ ઉપરાંત તેમાં મોટી સંખ્યામાં ફ્રીડમેન, મહિલા, બાળકો અને ગુલામો પણ સમાવેશ થાય છે. કુલ વસ્તીનો અંદાજ 500,000થી 1,000,000થી વધારે હતો, જેણે તેને ઔદ્યોગિક ક્રાંતિ પહેલા બાંધવામાં આવેલું સૌથી મોટું શહેર બનાવે છે અને સૌથી મોટું ઔદ્યોગિકીકરણ પહેલાનું શહેર કે જે સામ્રાજ્યનું પાટનગર ન હતું.

ભૂગોળ
શાળાઓ
ટ્રેન
પ્રાચીન શહેરનો વિનિયોગ