"શૌબો" (手搏)એ 7મી સદીના શાંગ ડાયનેસ્ટી (1766–1066 સદી), અને ક્ઝીયાંગ બો (સાન્ડા સમાન)ના કાળમાં ઉપયોગ કર્યો હતો, આ બન્ને ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટના બે ઉદાહરણો છે. 509 બીસીઇમાં કોન્ફ્યુશિયસે લુના ડ્યુક ડીંગને સુચવ્યું હતું કે લોકો માર્શલ આર્ટ્સ અને સ્વાભાવિક આર્ટનો ઉપયોગ કરે છે ; આમ, માર્શલ આર્ટ્સનો લશ્કર અને અથવા ધાર્મક સપ્રદાયની બહાર સામાન્ય જનતા દ્વારા ઉપયોગ કરવાનો પ્રારંભ થયો હતો. લડાઇ મલ્લકુસ્તી પદ્ધતિને "જુએલી" અથવા "જિયાઓલી" (角力) કહેવાય છે જેનો ઉલ્લેખ ક્લાસિક ઓફ રાઇટ્સ (પહેલી સદી બીસીઇ)માં કરાયો છે. લડાઇ પદ્ધતિમાં તરકીબો જેવી કે ફટકાઓ, ઘા, જોઇન્ટ મનીપ્યુલેશન, અને પ્રેશર પોઇન્ટ હુમલાઓનો સમાવેશ થાય છે. જિયા ડી કીન ડાયનેસ્ટી (221–207 બીસીઇ) કાળમાં રમત બની ગઇ હતી. "હેન ઇતિહાસ આત્મકથાઓ" દર્શાવે છે કે, ભૂતપૂર્વ હેન (206 બીસીઇ – 8 સીઇ) દ્વારા, શસ્ત્રવિહોણી, કંઇ પણ લીધા વિના ખુલ્લી લડાઇ વચ્ચે તફાવત પાડવામાં આવ્યો હતો, જેને તે "શૌબો" (手搏) કહે છે, જેના માટે "કેવી રીતે" ગ્રંથો લખાઇ ચૂક્યા છે અને રમત જેવી મલ્લ કુસ્તી ત્યારે જુએલી અથવા જિયાઓલી (角力) તરીકે ઓળખાતી હતી. મલ્લકુસ્તીનો શિ જિમાં પણ દસ્તાવેજીકરણ કરવામાં આવ્યું છે, સીમા ક્વિઆન દ્વારા લખવામાં આવેલા "ગ્રાન્ડ હિસ્ટોરીયનના રેકોર્ડઝ" (સીએ. 100 બીસીઇ).

હાથો હાથ લડાઇની થિયરી, કે જેમાં "હાર્ડ" કે "સોફ્ટ" તરકીબના વિચારનું સંકલનનો સમાવેશ થાય છે, તેને વુ અને યુના સ્પ્રીંગ એન્ડ ઓટમ આનલ્સમાં "મેઇડન ઓફ યુ" ની વાર્તામાં સવિસ્તર રજૂ કરવામાં આવી છે. (5મી સદી બીસીઇ). 

ટેંગ ડાયનેસ્ટીમાં, તલવાર નૃત્યના વર્ણનને લિ બાઇની કવિતાઓમાં ચિરપ્રસિદ્ધ કરવામાં આવ્યા છે. સોંગ અને યૂઆન ડાયનેસ્ટીમાં, ક્ઝિયાંગપુ (સુમોના અનુગામી) સ્પર્ધાઓને ઇમ્પીરીયલ કોર્ટસ દ્વારા સ્પોન્સર કરવામાં આવી હતી. વુશુનો આધુનિક વિચાર સંપૂર્ણપણે મિંગ અને ક્વિંગ ડાયનેસ્ટીઓ દ્વારા વિકસાવવામાં આવ્યો હતો. 

વિવાદ
વિખ્યાત પ્રેક્ટિશનરો
આધુનિક યુગ
અગાઉના ઇતિહાસ