મધ્ય યુગમાં કોલોસીયમ ચોક્કસ રીતે કોઈ પવિત્ર સ્થાન મનાતું ન હતું. શરુઆતમાં કિલ્લેબંદી અને પાછળથી ખાણ તરીકે તેનો ઉપયોગ બતાવે છે કે તેનું આધ્યાત્મીક મહત્ત્વ કેટલુંક હશે જ્યારે માત્ર શહીદો સાથે જોડાયેલ સ્થળોને જ માન પૂર્વક જોવાતાં. લગભગ ૧૨મી સદી સુધી તેને જાત્રાના સ્થળોની યાદી કે ૧૨મી સદીમાં લખાયેલ રોમના રોચક સ્થળોની યાદી(મિરાબિલિઆ અર્બિસ રોમ) માં તેનું નામ ન હતું. મિરાબિલિઆ અર્બિસ રોમ મુજબ સર્કસ ફ્લેમિનિયસ શહીદોની સમાધિ હતી કોલોસીયમ નહી. આ ઈમારતનો અમુક ભાગમાં ખ્રિસ્તી ધાર્મિક સમુહ પોતાનું કાર્ય કરતી પણ તેની સાથે કોઈ ઐતિહાસિક ધાર્મિક સઁલગ્ન ન હતું. 

એમ જણાઈ આવે છે કે ૧૬મી અને ૧૩મી સદીમાં જ કોલોસીયમ એક ખ્રિસ્તી સ્થાન તરીકે ઉપસી આવ્યું. પોપ પિયસ-૫મા(૧૬૫૫-૧૫૭૨)એ એવી સિફારીસ કરી કે જાત્રાળુઓએ સ્મરણ ચિન્હ તરીકે કોલોસીયમની માટી સાથે લઈ જવી કેમેકે તે માટી શહીદોના રક્ત થી રંજીત છે. અમુક સમય સુધી આ વાતની અલ્પ સમર્થકોનું સમર્થન પ્રાપ્ત હતું. આની એક સદી પછી જ્યારે ફીઓરવેંટ માર્ટીનેલીએ ૧૬૫૩માં તેમના પુસ્તક રોમા એક્સ એથ્નીકા સૅક્રામાં શહીદોના સ્મારકના સ્થળોની યાદીમાં કોલોસીયમને સૌથી ઉપર મૂક્યું ત્યારથી તે ઘણું પ્રખ્યાત થયું. 

માર્ટીનેલીના પુસ્તકથી લોકઅભિપ્રાય માં દેખીતો ફરક આવ્યો. અમુક સમય પછી કાર્ડીનલ અલ્ટેરીના કોલોસીયમને બળદ લડાઈના અખાડામાં ફેરવવાના સુચન સામે કર્લો ટોમાસ્સીએ ફરફરીયા છપાવીને આ કૃત્યને અપવિત્ર કરનારુ અને વિદ્વંસક ઘણાવ્યું. આ વિવાદના ચલતા પોપ ક્લેમેંટ-૧૦મા એ કોલોસીયમની બહારના વરંડાને બંધ કરાવ્યું અને તેને સ્મારક ઘોષિત કરાવ્યું. જોકે તેમાં આવનારા હજી અમુક સમય માટે ખિદકામ ચાલુ રહ્યું 
સેંટ લીઓનાર્દ ઑફ પોર્ટ મૉરિસ ના અનુરોધ પર. પોપ બેનેડિક્ટ ૧૪(૧૭૪૦-૧૭૫૮)માએ કોલોસીયમમાં ચલતા ખોદકામ પર પ્રતિબંધ મુકાવ્યો. અને આ સ્થળની ફરતે સ્ટેશન્સ ઑફ ધ ક્રોસની સ્થાપના કરાવડાવી જે ફેબ્રુઆરી ૧૮૭૪ સુધી રહ્યાં. ૧૭૮૩માં પોતાના મૃત્યુ પહેલાં સેંટ બેનેડિક્ટે જીવનના અમુક અંતિમ વર્ષો ભિક્ષા પર નિર્વાહ કરી કોલોસીયમની દીવાલો વચ્ચે ગાળ્યાં. ૧૯મી સદીના અમુક પોપોએ કોલોસીયમના સમારકામ અને પુનરુત્થાન માટે ભંડોળ આપ્યું. આ રંગભૂમી ને ફરતે અમુક સ્થળોએ ક્રોસ અવેલા છે અને દર ગુડ ફ્રાય ડે ના દિવસે પોપની આગેવાનીમાં વાયા ક્રુસિયસ સરઘસ આ ખુલ્ઈ રઁગ ભૂમી તરફ દોરાય છે.

નામ
બાહ્ય ભાગ
આધુનિક
ખ્રીસ્તીઓ અને કોલોસીયમ