મેર લોકોનાં પૂર્વજો લગભગ ઈ.પૂ. ૧૨૬ આસપાસ,હાલમાં પશ્ચિમ પંજાબ તરીકે ઓળખાતા ઉત્તર-પશ્ચિમી પ્રદેશ દ્વારા, જ્યોર્જીયાનાં જ્યોર્જિયન લોકો સાથે ભારતીય ઉપખંડમાં પ્રવેશ્યા હતા. જ્યોર્જિયનો પછીથી ગૂર્જર તરીકે ઓળખાયા. એક ચોક્કસ અહેવાલ જણાવે છે કે આ લોકો ભારતમાં ઈરાન મારફત, બલુચિસ્તાન દ્વારા પ્રવેશ્યા હતા. આ સમયે પશ્ચિમ ભારત ગુપ્ત (ગુપ્ત સામ્રાજ્ય) સાર્વભૌમકત્વ હેઠળ હતું. અને ગુપ્ત સામ્રાજ્યની સ્થાપનાનાં ઘણાં કાળ પહેલાં કુશાણ લોકોનું શાસન આથમી ગયું હતું. એવું જણાય છે કે ઉત્તર-પશ્ચિમ પ્રાંતનાં ગુપ્તવંશના રાજવીએ, મેદ અને ગુજ્જર જેવા, આપ્રવાસી આક્રમણકારોને દક્ષિણ તરફ હાંકી કાઢ્યા હશે. ઉત્તરની ઈન્ડુસ વેલી (સિંધુખીણ)નો દક્ષિણી ભાગમાં જાટ લોકોની સત્તા હતી, જેઓ પણ ત્રણ સદીઓ પૂર્વે આ જ રીતે દેશમાં આવ્યા હતા.

જાટ લોકોએ આ વિદેશીઓનો વિરોધ કર્યો, પણ અંતે તેઓએ તેમના પર પ્રભુત્વ મેળવ્યું અને આમ, મેદ લોકોએ સિંધુ નદીની પૂર્વે વસવાટ કર્યો અને ગુર્જરો હજુ વધારે દક્ષિણ તરફ આગળ વધ્યા. નોંધાયું છે કે આ બે ટોળીઓમાંથી મેદ લોકો પછીથી મેર કે મહેર તરીકે ઓળખાયા અને સત્તા તથા આધિપત્યનાં ક્ષેત્રમાં પોતાનું વર્ચસ્વ સ્થાપ્યું. 

સંસ્કૃત તામ્રપત્રો, લખાણો વગેરેમાં મેદપાટ એ મેવાડ માટે વપરાતું હતું જે ૧૫૫૯માં ઉદયપુર શહેરની સ્થાપના પછી ઉદયપુર રાજ્ય તરીકે ઓળખાયું. મેદપાટ ઇતિહાસકારોને એ સમયની યાદી આપે છે જ્યારે આ પ્રદેશ આર્યવંશજ મેદ કે મેર લોકો દ્વારા શાસિત હતો. 

ઐતિહાસિક પુરાવાઓનાં આધારે કહી શકાય કે, મેર કે મેદ જાતીનાં પૂર્વજો એ દિવસોના પંજાબ/સિંધ વિસ્તારમાંથી ભારતમાં પ્રવેશ્યા અને દક્ષિણમાં ગુજરાત સુધી વસાહતો સ્થાપી. અજમેર (મહાન મેર ’અજા’થી), જેસલમેર (મહાન મેર સરદાર ’જાસલો’થી), બાડમેર (મહાન મેર સરદાર ’બાડ’ થી), કોમલમેર (મહાન મેર સરદાર ’કોમલ’થી) અને મારવાડ પ્રદેશ (આ પ્રદેશનો થોડો ભાગ ઉદયપુર અને જોધપુર સાથે સંકળાયેલો છે). એમ જણાય છે કે તેઓએ કાઠિયાવાડમાં પણ વસવાટ કર્યો અને આજે તેઓ પોરબંદરનાં ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં વસે છે અને કાઠિયાવાડનાં મહેર તરીકે ઓળખાય છે. 

વાછરાડાડા
મેર પેટા જુથોની ગોઠવણી
મેર કોમના વસવાટ
રાજસ્થાન અને મધ્યપ્રદેશનાં મેર