હોન્ડુરાસમાં પાંચ નોંધાયેલા રાજકીય પક્ષો છેઃ નેશનલ પાર્ટી (પાર્ટિદો નાસિઓનલ દે હોન્ડુરાસઃ પીએનએચ(PNH); લિબરલ પાર્ટી (પાર્ટિદો લિબરલ દે હોન્ડુરાસઃ પીએલએચ (PLH); સોશિયલ ડેમોક્રેટ્સ (પાર્ટિદો ઈનોવાસિઓન ય યુનિદાદ-સોશિયલ ડેમોક્રેટાઃ પીઆઈએનયુ-એસડી (PINU-SD), સોશિયલ ક્રિશ્ચિયન્સ (પાર્ટિદો ડેમોક્રાટા-ક્રિસ્તિનો દે હોન્ડુરાસઃ ડીસીએચ (DCH); અને ડેમોક્રેટિક યુનિફિકેશન (પાર્ટિદો યુનિફિકેસિયન ડેમોક્રાટિકાઃ યુડી (UD). પીએનએચ(PNH) અને પીએલએચે(PLH) દાયકાઓ સુધી દેશ પર શાસન કર્યું છે. છેલ્લાં વર્ષોમાં, હોન્ડુરાસમાં પાંચ લિબરલ પક્ષના રાષ્ટ્રપ્રમુખો થઈ ગયા હતાઃ રોબેર્તો સ્વાઝો કોરદોવા, જૉસે અઝકોના દેલ હોયો, કાર્લોસ રોબેર્તો રૈના, કાર્લોસ રોબેર્તો ફ્લોરેસ અને માન્યુએલ ઝેલાયા, અને બે નેશનલિસ્ટ (રાષ્ટ્રવાદી) પક્ષના રાષ્ટ્રપ્રમુખો થયા હતાઃ રાફેલ લિઓનાર્દો કાલેજાસ રોમેરો અને રિચાર્ડ માદુરો. ચૂંટણીઓ વિવાદોથી ભરપૂર રહી હતી, જેમાં અઝકોના સ્પેનમાં જન્મ્યા હતા કે કેમ, અને માદુરો પનામામાં જન્મેલા છે, તો તે ચૂંટણીમાં ઊભા રહી શકે કેમ જેવા વિવાદો સામેલ હતા.

1963માં, લોકશાહી ઢબે ચૂંટાયેલા રાષ્ટ્રપ્રમુખ રોમોન વિલેદા મોરાલેસ પાસેથી સત્તા આંચકી લેવા માટે લશ્કરી બળવો ગોઠવવામાં આવ્યો. આ ઘટનાથી જાણે લશ્કરી સરકારોની એક આખી શૃંખલા શરૂ થઈ, આ સરકારો છેક 1981 સુધી લગભગ બિન-વિક્ષેપિત રીતે સત્તામાં રહી. 1981માં સ્વાઝો કોરદોવા (એલપીએચ-LPH) ચૂંટાયેલા રાષ્ટ્રપ્રમુખ બન્યા અને હોન્ડુરાસમાં લશ્કરી સરમુખત્યાર શાસનનો અંત આવ્યો.

1986માં, રાષ્ટ્રપ્રમુખના પદ માટે પાંચ લિબરલ ઉમેદવારો અને ચાર નેશનાલિસ્ટ ઉમેદવારો ચૂંટણી લડી રહ્યા હતા. ત્યારે એક પણ ઉમેદવારને સ્પષ્ટ બહુમતી ન મળવાથી, તથાકથિત "ફોર્મ્યુલા બી(B)"ને લાગુ કરવામાં આવ્યો અને અઝકોના દેલ હોયો રાષ્ટ્રપ્રમુખ બન્યા. 1990માં, કાલેજાસે "લલેગો એલ મોમેન્ટો દેલ કોમ્બિઓ" (ગુજરાતીઃ "પરિવર્તન લાવવાનો સમય આવી ગયો છે") નારાનો ઉપયોગ કરીને ચૂંટણીમાં જીત મેળવી હતી, અલ સાલ્વાદોર "યુદ્ધભૂમિના" રાજકીય અભિયાન સાથે તેની સામ્યતાના મુદ્દે તેની ભારે ટીકા કરવામાં આવી હતી. એકવાર પદગ્રહણ કર્યા પછી, કાલેજાસ રોમેરો અવૈધ સમૃદ્ધિ હાંસલ કરવા માટે ખ્યાતનામ બન્યા હતા, અને અનેક કૌભાંડો અને આક્ષેપોમાં તેમનું નામ સંકળાયું હતું. એ ફ્લોરેસ ફાકુસેનો કાર્યકાળ હતો જ્યારે હરિકન(ચક્રવાત) મિચે દેશને સપાટામાં લીધો હતો અને એક અઠવાડિયા કરતાં પણ ઓછા સમયમાં દાયકાઓની આર્થિક વૃદ્ધિને નાબૂદ કરી નાખી હતી.

સરકારી મંત્રાલયો બજેટનાં બંધનો કારણે મોટા ભાગે તેમના કાર્યાદેશને ઉઠાવવામાં અક્ષમ રહે છે. હોન્ડુરાસ ધિસ વીકના 31 જુલાઈ 2006ના પ્રકાશિત અંકમાં, રમતગમત અને સંસ્કૃતિ વિકાસના મંત્રી, અને જાહેર સેવાઓ સંબંધિત મંત્રાલયો વચ્ચે સંયોજન કાર્ય કરવા માટે જવાબદાર ત્રણ 'સુપર મંત્રીઓ'માંથી એક (સુરક્ષાના અને અર્થતંત્રના મંત્રી એ બાકીનાં બે મંત્રીઓ છે) એવા રોડોલ્ફો પાસ્તોર ફાસ્ક્વેલેની મુલાકાત પ્રકાશિત થઈ હતી, એમાં એ બહાર આવ્યું હતું કે ખાતાનું 94% બજેટ અમલદારશાહી પાછળ ખર્ચાતું હતું અને માત્ર 6% બજેટ આદેશ મુજબની પ્રવૃત્તિઓ અને સંગઠનો પાછળ ખર્ચવામાં આવતું હતું. બજેટનો સૌથી મોટો હિસ્સો એ મંત્રાલયમાંના પગારો પાછળ વપરાતો હતો, એમ સ્પષ્ટ થયું હતું.

હોન્ડુરાન વસતિમાં ટેલિકમ્યુનિકેશન ક્ષેત્રને (દૂરસંચાર સેવાઓને) ઝડપથી ચોમેર પ્રસારવાના પ્રયાસમાં, રાષ્ટ્રપ્રમુખ માડુરોના વહીવટે ટેલિકમ્યુનિકેશન ક્ષેત્રનું "અ-રાષ્ટ્રીયકરણ" કર્યું. નવેમ્બર 2005 મુજબ, હોન્ડુરાન બજારમાં ટેલિકમ્યુનિકેશનની લગભગ 10 જેટલી ખાનગી-ક્ષેત્રની કંપનીઓ મોજૂદ હતી, જેમાં બે મોબાઈલ ફોન કંપનીઓ પણ સામેલ હતી. 2007ના મધ્ય સુધીમાં, વર્તમાન સરકાર માટે ટેલિ-કમ્યુનિકેશનનો મુદ્દો ખૂબ નુકસાનકર્તા બની રહેવાનો ચાલુ રહ્યો હતો.
દેશનાં મુખ્ય સમાચાર પત્રો લા પ્રેન્સા, અલ હેરાલ્ડો, લા ટ્રિબ્યુના અને ડાયરિઓ ટાઈમ્પો છે. તેનું સરકારી સમાચાર પત્ર લા ગાસેટા છે.

27 નવેમ્બર 2005ના રાષ્ટ્રપ્રમુખ માટેની અને સામાન્ય ચૂંટણીઓ થઈ હતી. તેમાં લિબરલ પાર્ટી ઓફ હોન્ડુરાસ (પાર્ટિદો લિબરલ દ હોન્ડુરાસઃ પીએલએચ(PLH)ના માન્યુએલ ઝેલાયા જીત્યા, અને બીજા સ્થાને નેશનલ પાર્ટી ઓફ હોન્ડુરાસ (પાર્ટીદો નેસિઓનલ દ હોન્ડુરાસઃ પીએનએચ(PNH)ના પોર્ફિરિઓ પેપે લોબો આવ્યા. પીએનએચે (PNH) ચૂંટણીનાં પરિણામોને પડકાર્યા, અને 7 ડિસેમ્બર સુધી લોબો સોસાએ તેને માન્ય રાખ્યા નહીં. ડિસેમ્બરના અંત ભાગમાં, છેવટે સરકારે ઝેલાયાનો સત્તાવાર રીતે વિજયી દર્શાવતી, કુલ મતસંખ્યા જાહેર કરી. 27 જાન્યુઆરી 2006ના ઝેલાયાએ હોન્ડુરાસના નવા રાષ્ટ્રપ્રમુખ તરીકે વિધિસર સ્થાન ગ્રહણ કર્યું હતું.

"નવા રાજકીય બંધારણને મંજૂરી આપવા માટે એક સામાન્ય રાષ્ટ્રીય બંધારણ સભા ઘડવી કે નહીં તે નિશ્ચિત કરવા માટે, નવેમ્બર 2009ની સામાન્ય ચૂંટણીઓમાં, એક ચોથું મતપત્ર હોવું જોઈએ, તેની સાથે શું તમે સહમત થાઓ છો?" એમ હોન્ડુરાન લોકોને પૂછતો મરજીયાત રાષ્ટ્રીય લોકમત લેવાનો પ્રયાસ કરીને ઝેલાયાએ
એક રાષ્ટ્રીય કટોકટી પેદા કરી દીધી હતી. એ વખતે લશ્કર અને સુપ્રીમ કોર્ટના માનવા મુજબ – આ સંભવિત સભા કાં તો સત્ર-મર્યાદાઓને લગતા બંધારણીય ફેરફારો માટેનો પ્રસ્તાવ મૂકી શકે કે કદાચ ન પણ મૂકે, અને વધુ તો તે સિવાયના અને કાનૂની બંધારણીય ફેરફારો માટે પ્રસ્તાવ મૂકે તેવું શક્ય હતું.

રાજકારણ
પરિવહન
શિક્ષણ
આંતરમાળખાકીય સુવિધાઓ