ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં સ્વરૂપોનો ઉદ્દેશ ખરેખર માર્શ તરકીબો દર્શાવવાનો હોવા છતાં હલચલો હંમેશા લડાઇમાં તરકીબો કેવી લાગુ પડાશે તેની ઓળખ આપતી નથી. ઘણા સ્વરૂપો કે જેનું વર્ણન ઉપર આપવામાં આવ્યું છે, તે એક રીતે વધુ સારી લડાઇ તૈયારી પૂરી પાડે છે અને બીજી બાજુ વધુ સુંદર કલાત્મક દેખાય છે. લડાઇ ઉપયોગ કરતા વધુ વર્ણન તરફના આ વલણની એક સ્પષ્ટતા એ ઓછા અને વધુ વલણ, કિક ખેંચવી તે છે. લશ્કરી કવાયતની આ બે રીતો લડાઇમાં બિનવાસ્તવિક છે અને તેનો કસરતના હેતુ માટેના સ્વરૂપોમાં ઉપયોગ થાય છે. ઘણી આધુનિક શાળાઓએ વ્યવહારુ બચાવ અથવા આક્રમણ ગતિવિધિઓને સ્થાને બજાણીયા જેવા પરાક્રમોને અપનાવ્યા હતા જે જોવા માટે વધુ દાર્શનિક છે તેથી તે પ્રદર્શનો અને સ્પર્ધાઓ દરમિયાન વધુ તરફેણ પ્રાપ્ત કરે છે. આ ક્રિયા વધુ બજાણીયાઓની મંજૂરીવાળા પરંપરાવાદીઓ, શો આધારિત વુશુ સ્પર્ધાઓ દ્વારા ટીકામાં પરિણમી હતી. તેમ છતા પણ ઘણા પારંપારીક સ્વરૂપોમાં દેખાવ કાયમ માટે અગત્યનો રહ્યો છે, દરેક પદ્ધતિ તેમની લડાઇ કાર્યરતતા માટે અસ્તિત્વ ધરાવે છે. પ્રેક્ટિશનરોએ શેરીઓ અને થિયેટરોમાં વધારાની આવક માટે નજર ઘૂમાવતા આધુનિક વુશુની ઘટનાના આગમનના ઘણા વહેલા મનોરંજનના હેતુ માટે ઐતિહાસિક સ્વરૂપોને દર્શાવવામાં આવતા હતા. સૌપ્રથમ વખત યૂઆન ડાયનેસ્ટીના કાળમાં દેખાયેલા પ્રદર્શન માટે જ સ્વરૂપોની રચના કરવામાં આવી હતી. 

ઘણા પરંપરાગત ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સના કલાકારોએ તેમજ આધુનિક રમત લડાઇના પ્રેક્ટિશનરો કાર્યની રચના કરતા તે દેખાવના નિર્ણાયક બની ગયા છે, તે સ્પેરીંગ અને કસરત ઉપયોગ કરતા વધુ કલાને લાગેવળગે છે, જ્યારે મોટા ભાગનાએ પરંપરાગત સંદર્ભમાં પ્રેક્ટિસ માટે પરંપરાગત સ્વરૂપોને જોવાનું સતત રાખ્યું હતું- જેમ કે બન્ને યોગ્ય અમલીકરણ હતી, શાઓલીન કલાત્મક કલાના સ્વરૂપમાં હતું તેમજ શારીરિક કલાસ્વરૂપના આધ્યાત્મિક કાર્યને સમર્થન આપતું હતું. 

તરકીબો સ્વરૂપોમાં અલગ શા માટે દેખાય છે તેનું અન્ય કારણ એ છે કે સ્પેરીંગ ઉપયોગ સાથે તેની વિરુદ્ધની તુલના થતી હોય ત્યારે તે બહારના દ્વારા તરકીબોના ખરેખર કાર્યોના છૂપા માર્ગે આવતી હોવાનું કેટલાકે વિચાર્યું હતું. 

શસ્ત્ર તાલીમ
વિવાદ
વુશુ
બેઝિક્સ (મૂળ-પ્રાથમિક)