જળ ચક્રને આગળ ધપાવતો સૂર્ય સમુદ્ર અને દરિયામાં જળને ગરમ કરે છે. જળનું જળ વરાળ તરીકે હવામાં બાષ્પીભવન થાય છે. બરફ અને બર્ફવર્ષા જળ વરાળમાં સીધી રીતે ગરમીથી ઘન સ્વરૂપમાં પરિણમે છે. વરાળઉચ્છવાસ એ જળ છોડ અને જમીનમાથી થતી વરાળરૂપે ભેજ કે વરાળ છે. વધતા જતા હવા પ્રવાહો કરંટ વરાળને વાતાવરણમાં લઇ જાય છે જ્યાં ઠંડુ વાતાવરણ તેનું વાદળોમાં મિશ્રણ થવામાં પરિણમે છે. હવાનો કરંટ પાણીની વરાળને વિશ્વની આસપાસ, વાદળ પાર્ટીકલ્સ અથડામણ, વિકાસ અને આકાશમાંથી કરા પડવા તરફની ક્રિયામાં લઇ જાય છે. કેટલીક કરા પડવાની ક્રિયા બરફ અથવા કરાની વૃષ્ટિ તરીકે પડે છે અને તે બરફ ટોપીઓ અને બરફશિલાના સ્તરમાં વધારો કરે છે જે હજ્જારો વર્ષ સુધી શીતજળનો સંગ્રહ કરી શકે છે. સ્નોપેક ઘટ્ટ થઇ શકે છે અથવા પીગળી શકે છે અને બરફવરસાદી પાણી તરીકે જમીન પર ઓગળેલો જળ પ્રવાહ થઇ શકે છે. મોટા ભાગનું જળ સમુદ્રમાં પાછુ આવે છે અથવા જમીન પર વરસાદ તરીકે પડે છે જ્યાં જમીન પર જળ પ્રવાહ સપાટી વરસાદી પાણી તરીકે વહે છે. વરસાદી પાણીનો થોડો ભાગ સ્ટ્રીમફ્લોને સમુદ્રમાં ધકેલવા સાથે લેન્ડસ્કેપમાં ખીણોમાં નદીઓમાં પ્રવેશે છે. ધોવાણ અને પેટાળ જળ સરોવરોમાં મીઠા પાણી તરીકે સંગ્રહિત થાય છે. દરેક વરસાદી પાણી નદીઓમાં ઠલવાતુ નથી, તેનો મોટો ભાગ જમીન પર જ ઢસડાઇ આવેલા કચરા તરીકે રહી જાય છે. કેટલોક આવો કચરો જમીનના ઊંડાણ સુધી જાય છે અને તાજા પાણીને લાંબા સમય સુધી જાળવી રાખતા પેટાળના સ્તરને પરિપૂર્ણ કરે છે. કેટલોક કચરો જમીનની સપાટી પર જ રહે છે અને પેટાળના જળ ઉપર આવે કે ફરી પાછો તેને સપાટી પરના જળ સ્તરોમાં (અને સમુદ્ર)માં ધકેલે છે. કેટલુંક પેટાળજળ જમીનની સપાટીમાં પોતાનું મુખ શોધી લે છે અને તાજા જળના ફુવારા તરીકે બહાર આવે છે. સમય જતાં, જળ પાછું સમુદ્રમાં આવે છે જ્યાંથી આપણું જળ ચક્ર શરૂ થયું હતું.


આબોહવા પર અસરો
નિવાસ સમય
સમય વીતતા થયેલા ફેરફારો
વર્ણન