કેટલાક સપ્તાહ બાદ નેરુદા ગુપ્તવાસમાં જતા રહ્યા આગામી તેર મહિના સુધી તેઓ અને તેમના પત્ની ટેકેદારો અને પ્રશંસકોના એક પછી એક ઘરમાં છુપાતા રહ્યા હતા. ગુપ્તવાસ દરમિયાન સેનેટર નેરુદાને પદ પરથી હટાવાયા હતા અને સપ્ટેમ્બર 1948માં સામ્યવાદી પક્ષને "લે ડી ડિફેન્સા પર્મેનન્ટે ડી લા ડેમોક્રેસિયા" (લોકશાહીના કાયમી રક્ષણ માટેનો કાયદો) હેઠળ સંપૂર્ણપણે પ્રતિબંધિત કરવામાં આવ્યો હતો, જે કાયદાને ટીકાકારોએ "લે માલ્ટીડા" (“આરોપ મૂકનારનો કાયદો”) ગણાવ્યો હતો, જેમાં 26,000 લોકોને કાયમ માટે મતદારયાદીમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યા હતા જેથી તેમનો મતદાનનો અધિકાર છીનવી લેવાયો હતો. નેરુદા ત્યાર બાદ દક્ષિણ ચિલીમાં વાલ્ડિવિયા ગયા હતા. વાલ્ડિવિયાથી તેઓ "ફંડો હુઇશું" પહોંચ્યા હતા જે હુઇશે લેકની બાજુમાં આવેલી એક વન્ય મિલકત હતી. માર્ચ 1949માં તેઓ ઘોડાની પર સવાર થઇને એન્ડેસ પર્વતમાળા પરથી લિલપેલા પાસમાંથી પસાર થઇને આર્જેન્ટિના પહોંચ્યા ત્યારે તેમના ગુપ્તવાસનો અંત આવ્યો હતો. નોબેલ પુરસ્કાર સ્વીકારવાના પ્રવચન વખતે તેમણે ચિલીમાંથી ભાગી છુટવાની નાટ્યાત્મક ઘટનાને યાદ કરી હતી.

ચિલીમાંથી એક વાર બહાર નીકળ્યા બાદ તેમણે ત્યાર પછીના ત્રણ વર્ષ દેશવટામાં ગાળ્યા હતા. બ્યુનોસ એર્સ ખાતે નેરુદાના એક મિત્ર, ભવિષ્યના નોબેલ વિજેતા અને નવલકથાકાર મિગ્યુએલ એન્જેલ એસ્ટુરિયેસ ગ્વાટેમાલાના દુતાવાસ ખાતે સાંસ્કૃતિક અધિકારી હતા. બંને વ્યક્તિના દેખાવમાં કેટલીક સામ્યતા હતી તેથી એસ્ટુરિયેસના પાસપોર્ટનો ઉપયોગ કરીને નેરુદા યુરોપ ગયા હતા. પાબ્લો પિકાસોએ પેરિસમાં તેમના પ્રવેશની વ્યવસ્થા કરી હતી અને નેરુદાએ વર્લ્ડ કોંગ્રેસ ફોર પીસ ફોર્સિસમાં ઉપસ્થિત થઇને ચોંકાવી દીધા હતા, જોકે આ દરમિયાન કવિ દેશમાંથી ભાગી છુટવામાં સફળ થયા હોય તેવી શક્યતાને ચિલીની સરકારે નકારી કાઢી હતી.

નેરુદાએ આ ત્રણ વર્ષમાં સમગ્ર યુરોપમાં પ્રવાસ કર્યો હતો તથા ભારત, ચીન, શ્રીલંકા અને સોવિયેત યુનિયનની મુલાકાત લીધી હતી. 1949ના અંતમાં તેમની મેક્સિકો યાત્રા ફિલ્બાઇટીસની ગંભીર સ્થિતિના કારણે લંબાઇ ગઇ હતી. તેમની સારસંભાળ રાખવા માટે માટિલ્ડે ઉરુતિયા નામે એક ચિલીની ગાયિકાને નોકરીએ રાખવામાં આવી હતી જેમાં તેમની વચ્ચે પ્રણય શરૂ થયો હતો અને વર્ષો બાદ લગ્નમાં પરિણમ્યો હતો. દેશવટો ભોગવવા દરમિયાન ઉરુતિયા એક દેશથી બીજા દેશ નેરુદાની પાછળ જતી હતી અને શક્ય હોય ત્યાં તેમની વચ્ચે મુલાકાતો થતી હતી. માટિલ્ડે ઉરુતિયા “લોસ વર્સોસ ડેલ કેપિટન” માટે પ્રેરણા હતી જે 1952માં અજ્ઞાત પ્રકાશિત થયું હતું.

મેક્સિકોમાં વસવાટ દરમિયાન નેરુદાએ તેમનું લાંબુ મહાકાવ્ય "કેન્ટો જનરલ" પ્રકાશિત કર્યું જે દક્ષિણ અમેરિકાના ઇતિહાસ, ભૂગોળ અને વનસ્પતિ અને પ્રાણીસૃષ્ટિની વિગતાવર સૂચિ સાથે વોલ્ટ વીટમેનની શૈલીનું પ્રકાશન હતું. તેની સાથે નેરુદાનું નિરીક્ષણ અને અનુભવો સામેલ હતા. તેમાંથી ઘણા ચિલીમાં તેમના ભૂગર્ભવાસ સાથે સંકળાયેલા હતા અને તે સમયે જ તેમણે મોટા ભાગનું કાવ્ય લખ્યું હતું. વાસ્તવમાં તેમણે ઘોડાની પીઠ પર બેસીને નાસી છુટતી વખતે કાવ્યની હસ્તપ્રત તેમણે પોતાની સાથે રાખી હતી. એક મહિના બાદ ચિલીમાં પ્રતિબંધિત સામ્યવાદી પક્ષ દ્વારા પાંચ હજાર નકલની એક અલગ આવૃત્તિ હિંમતપૂર્વક પ્રકાશિત કરવામાં આવી હતી જે નેરુદાએ પાછળ છોડેલી હસ્તપ્રત પર આધારિત હતી. મેક્સિકોમાં તેમને મેક્સિકોનું માનદ નાગરિકત્વ મળ્યું હતું.

1952માં કેપ્રિ ટાપુ ખાતે ઇટાલિયન ઇતિહાસકાર એડવિન સેરિયોની માલિકીના વિલામાં તેમના રોકાણને એન્ટોનિયો સ્કારમેટાની 1985ની નવલકથા "એર્ડિયેન્ટે પેસિયેન્સિયા" ("એર્ડેન્ટ પેસન્સ" , જેઓ પછી "અલ કાર્ટેરો ડી નેરુદા" અથવા "નેરુદાના ટપાલી" તરીકે ઓળખાયા)માં કાલ્પનિક રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યું જેના પરથી લોકપ્રિય ફિલ્મ "Il પોસ્ટિનો" (“ધ પોસ્ટમેન”, 1944) બની હતી.

"વિયેન્ટે પોએમસ"
દેશવટો
સેનેટર
સ્પેનનું ગૃહ યુદ્ધ