ચાઇનીઝ શ્રેણીમાં "સ્વરૂપો" અથવા "તાઓલુ" () મિશ્રીત અગાઉથી નિશ્ચિત હલચલો છે, જેથી તેની પ્રેક્ટિસ હલચલોના રૈખિક સેટ તરીકે કરી શકાય. મૂળભૂત રીતે સ્વરૂપોમાં ખાસ પ્રકારની શાખાનો વંશ ધરાવતા હોવાનું માનવામાં આવતું હતું અને જેમને કલાનો વારસો સાચવવા માટે પસંદ કરવામાં આવતા હતા તેવા વિદ્યાર્થીઓને અગાઉથ શીખવવામાં આવતું હતું. સ્વરૂપોને મૂળ અર્થ, પ્રતિનિધિત્વ એમ બન્નેનો સમાવેશ કરવા માટે ડિઝાઇન કરવામાં આવ્યા હતા અને કસરત આધારિત લાગહુ પડતી તરકીબોના સ્વરૂપોને સ્પેરીંગ સત્ર દરમિયાન શોધી કઢાયા હશે, પરીક્ષણ કરાયા હશે અને વિદ્યાર્થીઓ દ્વારા તાલીમ અપાઇ હશે. 

આજે ઘણા ગણનાપાત્ર સ્વરૂપો ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટમાં અનેક અત્યંત અગત્યની પ્રેક્ટિસમાંના એક રહેશે. પરંપરાગત રીતે, તેમણે તાલીમ લડાઇ ઉપયોગમાં સમાન પ્રકારની ભૂમિકા ભજવી હતી અને તે સ્પેરીંગ, કસરત અને શરતો દ્વારા ઝાંખા પડી ગયા હતા. સ્વરૂપો ધીમે ધીમે પ્રેક્ટિસ કરનારની સાનુકૂળતા, આંતરિક અને બાહ્ય મજબૂતાઇ, ગતિ અને ક્ષમતા, સંતુલનના શિક્ષણ અને સંકલનને ઊભુ કરે છે. ઘણી શૈલી એક અથવા બે હાથોનો ઉપયોગ કરીને વિવિધ લંબાઇ અને પ્રકારના શસ્ત્રોની બહોળી રેન્જનો ઉપયોગ કરીને સ્વરૂપોનો સમાવેશ કરે છે. એવી પણ શૈલીઓ છે જે ચોક્કસ પ્રકારના શસ્ત્રો પર ભાર મૂકે છે. સ્વરૂપો વ્યવહારુ, વપરાશયોગ્ય એમ બન્ને પ્રકારના હોય છે અને લાગુ પાડી શકાય તેવા હોય છે તેમજ પ્રવાહ, સાનુકૂળતા, આધ્યાત્મિકતા, સંતુલન અને સંકલનની પ્રેરણા આપે છે. શિક્ષકોને એવું કહેતા સાંભળવામાં આવે છે કે "તમારા સ્વરૂપોને એવી રીતે તાલીમ આપો કે તમે સ્પેરીંગ કરો છો અને જો તે સ્વરૂપ ધરાવતા હોય તો તેને ફાજલ રાખો."

ચાઇનીઝ માર્શલ આર્ટ્સમાં બે સામાન્ય પ્રકારના સ્વરૂપો છે. સર્વસામાન્ય "એક જ સ્વરૂપ" છે જે એક જ વિદ્યાર્થી દ્વારા ભજવવામાં આવે છે. વધુમાં "સ્પેરીંગ" સ્વરૂપો છે, જે સમૂહ લડાઇના સેટ્સ છે, જે બે કે તેથી વધુ લોકો દ્વારા કરવામાં આવે છે. પ્રાથમિક માપદંડો અને લડાઇના ખ્યાલ અને શાળા માટે કરવામાં આવનારા ટુકડાઓ તરીકે એમ બન્નેથી પ્રારંભિક લડવૈયાઓને પરિચિત બનાવવા માટે સ્પેરીંગ સ્વરૂપોની રચના કરવામાં આવી હતી. સ્પેરીંગ સ્વરૂપો કે જે શસ્ત્રોનો ઉપયોગ કરે છે તે વિદ્યાર્થીઓને ખાસ કરીને વિસ્તરણ, શસ્ત્રના સંચાલન માટે જરૂરી રેન્જ અને તરકીબ શીખવવા માટે ઉપયોગી છે. 

સ્વરૂપો
લોકપ્રિય સંસ્કૃતિ
ઉપયોગ
વુશુ