ઇસવીસન પૂર્વે 8મી સદીમાં વસંત અને પાનખરની ઋતુમાં સત્તાનું વિકેન્દ્રીકરણ થયું હતું, આ નામ પ્રભાશાળી વસંત અને પાનખર ઇતિહાસવૃતાંતને આધારે પ્રચલિત બન્યું હતું. આ સમયગાળા દરમિયાન ઝોઉએ સત્તા મેળવવા તથા વર્ચસ્વ જમાવવા માટે સ્થાનિક સૈન્યના નેતાઓનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કર્યું. ઉત્તરપશ્ચિમના કીન જેવા અન્ય લોકોની દરમિયાનગીરીને કારણે આ સ્થિતિ વધુ ગંભીર બની, જેને કારણે ઝોઉને રાજધાની પૂર્વમાંથી લ્યુઓયાંગ ખસેડવાની ફરજ પડી. આ સાથે ઝોઉ રાજવંશના બીજા સૌથી મહત્વના તબક્કોનો પ્રારંભ થયો, પૂર્વ ઝોઉ પૂર્વ ઝોઉમાં સેંકડો નવા રાજ્યોનો ઉદય થયો, સ્થાનિક શક્તિશાળી વ્યક્તિ રાજકીય સત્તા પોતાને હસ્તક રાખી તથા માત્ર નામ ખાતર તેઓ ઝોઉ રાજાના તાબેદાર ગણાતા. દાખલા તરીકે સ્થાનિક નેતાઓએ પોતાના માટે રાજવી ખિતાબ વાપરવાનું શરૂ કર્યું. આ સમયગાળા દરમિયાન ચીનના દર્શનશાસ્ત્રનો વિકાસ કરતી સેંકડો વિચાર પાઠશાળાઓ શરૂ થઇ, તથા બદલાતા રાજકીય વિશ્વ માટે પડકારરૂપ એવા કોન્ફ્યુશીયનવાદ, તાઓવાદ, કાનૂનવાદ, મોહવાદનો ઉદભવ થયો. 
વસંત અને પાનખર કાળને મધ્ય ઝોઉ સત્તાના ઉદભવળ અને પડતીના પ્રતિક માનવામાં આવે છે. હવે ચીનમાં સેંકડો રજવાડા છે, જેમાનાં કેટલાક તો માત્ર એક કિલ્લો ધરાવતા નાનાકડા ગામ છે. 

ઉત્તરપાષાણયુગ
વેઇ અને જિન કાળ (ઇસ265-420)
તાંગ રાજવંશ (ઇસ618-907)
વસંત અને પાનખરનો સમયગાળો (ઇસપૂ722-476)