વર્ષ 1680માં જ્યાં સુધી ફ્રેન્ચ ઉત્ખનનકારો અહીં ન આવ્યા ત્યાં સુધી અહીં ડાકોટા સાયક્સ પ્રજાતિનો જ નિવાસ રહેતો હતો. વર્ષ 1819ની આસપાસ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ લશ્કર દ્વારા સ્નેલિંગ કિલ્લાનું નિર્માણ કરવામાં આવતાં આ વિસ્તારનો વિકાસ વધવા પામ્યો. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ સરકારે ડાકોટાના મંડળ મેડવેકાન્ટોનને તેમની જમીન વેચી દેવા માટે અને પૂર્વમાંથી લોકો અહીં આવીને વસવાટ કરી શકે તે માટે દબાણ કર્યું વર્ષ 1856માં મિનેસોટા ટેરિટોરિયલ લેજિસ્લેટરે હાલના મિસિસિપી નદીનાં પશ્ચિમી કાંઠે વસેલા મિનેપોલિસને શહેર તરીકેની માન્યતા આપી હતી. વર્ષ 1867માં મિનેપોલિસને મોટાં શહેરનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો અને વર્ષ દરમિયાન મિનેપોલિસ અને શિકાગો વચ્ચે રેલવ્યવહારની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી. ત્યારબાદ મોડેથી વર્ષ 1872માં તે પૂર્વ કિનારાનાં શહેર સેન્ટ એન્થોની સાથે જોડાયું હતું.

મિનેપોલિસ સેન્ટ એન્થોનીના ધોધની આસપાસ વિસ્તરવા માંડ્યું. આ ધોધ મિસિસિપી નદી ઉપરનો સૌથી વિશાળ ધોધ હતો. ઇસવિસન પૂર્વે પ્રથમ સદીથી મિલધારકો જળવિદ્યુત ઊર્જાનો ઉપયોગ કરતાં હતાં. પરંતુ 1880થી 1930 દરમિયાન મિનેપોલિસમાં જે પરિવર્તન આવ્યું તે ખૂબ જ નોંધપાત્ર હતું. શહેરનું વર્ણન "વિશ્વએ ક્યારેય નહીં જોયેલું સીધી જળવિદ્યુત ઊર્જાનું કેન્દ્ર" તરીકે કરવામાં આવતું હતું. શરૂઆતનાં વર્ષોમાં લાકડાંના ઉદ્યોગ માટે ઉત્તરમિનેસોટા ખાતે આવેલાં જંગલો મુખ્ય સ્રોત ગણાતા હતા.આ ઉદ્યોગમાં સત્તર જેટલાં લાકડાં વહેરવાનાં કારખાનાંઓ આવેલાં હતાં જે પાણીના ધોધમાંથી ઉત્પન્ન થતી ઊર્જા વડે ચાલતા હતાં. વર્ષ 1871 સુધીમાં પશ્ચિમી નદી કિનારા ઉપર સત્યાવીસ જેટલા નવા ઉદ્યોગો શરૂ થયા જેમાં અનાજ દળવાની ઘંટીઓ, ઊનની મિલો, લોખંડનાં કારખાનાઓ, રેલમાર્ગ મશિનની દુકાનો, કપાસ, કાગળ, રેશમ અને લાકડાને સમતળ બનાવવા માટેની મિલોનો સમાવેશ થતો હતો. ગ્રેટ પ્લેઇન્સના ખેડૂતો અનાજ ઉગાડતા જેને રેલવે મારફતે શહેરની ચોંત્રીસ અનાજ દળવાની ઘંટીઓમાં મોકલવામાં આવતું હતું. અહીં પિલ્સબરી અને સામાન્ય મિલો પ્રક્રિયા કરનારી બની ગઈ હતી. વર્ષ 1905 સુધીમાં મિનેપોલિસ દેશના 10 ટકા લોટનું અને દળણું દળવાનું કામકાજ કરવા માંડ્યું. જ્યારે ઉત્પાદન તેની ચરમસીમાએ હતું ત્યારે વોશબર્ન ક્રોસબાય ખાતે આવેલી એક મિલ પ્રતિદિન 1.20 કરોડ બ્રેડ બનાવી શકે તેટલો લોટ બનાવવાને સક્ષમ હતી.

વર્ષ 1866થી મિનેપોલિસમાં તફાવતોનો ભેદ પાડવા માટે ખૂબ જ નાટ્યાત્મક બદલાવ આવ્યો. આ સમયગાળા દરમિયાન માર્થા રિપ્લેએ કુંવારી તેમજ પરિણિત માતાઓ માટે પ્રસુતિગૃહની શરૂઆત કરી હતી. મહામંદી દરમિયાન આ દેશનું ભાગ્ય બદલાયું, આ સમયગાળા દરમિયાન હિંસક 1934ની ટેમ્સ્ટર્સ હડતાળ બાદ કામદાર સંગઠનોના કાયદાઓ બન્યા. આજીવન નાગરિક અધિકાર ચળવળકારી અને કામદાર સંગઠનના હિમાયતી મેયર હર્બર્ટ હમ્ફ્રીએ શહેરમાં કામદારોનું હિત જળવાય તે રીતે કામ થાય તેની વ્યવસ્થા કરી. ઉપરાંત તેમણે વર્ષ 1946માં માનવ સંસાધન કેન્દ્રની સ્થાપના કરી આ કેન્દ્ર લઘુમતીઓના પ્રશ્ને દરમિયાનગીરી કરતું હતું. મિનેપોલિસમાં ગોરાઓનું રાજ આવ્યું કે જેણે વિપૃથક્કરણ તેમજ આફ્રિકન-અમેરિકન નાગરિક અધિકાર ચળવળમાં ભાગ લીધો હતો. અને વર્ષ 1968 અમેરિકન ઇન્ડિયન ચળવળનું જન્મવર્ષ હતું.

વર્ષ 1950 અને 1960 દરમિયાન શહેરી નવીનીકરણની યોજનાના ભાગરૂપે શાસને શહેરના પચ્ચીસ જેટલા બ્લોક્સમાં આવેલી લગભગ 200 જેટલી ઇમારતો જમીનદોસ્ત કરી નાખી. આ પૈકીના 40 ટકા જેટલી ઇમારતો શહેરના મધ્યભાગમાં આવેલી હતી. આમાં ગેટવે ડિસ્ટ્રિક્ટ ઇમારત પણ તોડી પાડવામાં આવી તેમજ મેટ્રોપોલિટન બિલ્ડિંગ સહિતના નોંધપાત્ર સ્થાપત્યોને તોડી પાડવામાં આવ્યાં હતાં. ઇમારતોને બચાવવાના પ્રયાસો નિષ્ફળ રહ્યા પરંતુ તેના કારણે રાજ્યમાં ઐતિહાસિક સ્મારકોની જાળવણી કરવાનો રસ વધવા પામ્યો.

ધર્મ અને દાનધર્મ
રમતગમત
કલા
ઇતિહાસ