ચીનમાં "ગીતના ચાર મહાન પુસ્તકો" માં મોટી માત્રામાં જ્ઞાનકોશીય કામ છે, જે પૂર્વ "સોંગ ડાયનેસ્ટી" (1960-1279) દરમિયાન 11મી સદી દ્વારા એકત્ર કરવામાં આવ્યા હતા, જે તે સમયમાં મોટા પ્રમાણમાં સ્વભાવિક રીતે જ હાથ ધરાયું હતું. ચારમાંનો છેલ્લો જ્ઞાનકોશ, "પ્રાઇમ ટોરટોઇઝ ઓફ ધ રેકોર્ડ બ્યૂરો" ની 1000 લેખિત ગ્રંથોમાં કિંમત 9.4 મિલિયન ચાઇનીઝ અક્ષરો હતી. સમગ્ર ચાઇનીઝ ઇતિહાસમાં ઘણા મહાન જ્ઞાનકોશકારો હતા, જેમાં વૈજ્ઞાનિક અને મુત્સદી શેન કુઓ (1031-1095) સાથે તેમના 1088 પાનાના ડ્રીમ પૂલ નિબંધો, મુત્સદી, શોધક અને જમીન નિષ્ણાત વાંગ ઝ્હેન (1290-1333 સુધી સક્રિય) સાથે તેમના 1313 પાનાના "નોન્ગ શુ" અને સોંગ યીંગક્ઝીંગ (1587-1666)ના લેખિત "તિયાંગગોંગ કાઇવુ" , બાદમાં જેને બ્રિટીશ ઇતિહાસકાર જોસેફ નિધમ દ્વારા "ડીડરોટ ઓફ ચાઇના" તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યા હતા તેમનો સમાવેશ થાય છે.

મિંગ વંશનો ચાઇનીઝ રાજા યોંગલે યોંગલ જ્ઞાનકોશના એકત્રીકરણનું નિરીક્ષણ કર્યું હતું, જે ઇતિહાસમાં અનેક મોટા જ્ઞાનકોશોમાંનો એક હતો, જે 1408માં પૂરો કરવામાં આવ્યો હતો અને તેમાં 11,000 જેટલા હસ્તલિખિત ગ્રંથોમાં 370 મિલિયનથી વધુ ચાઇનીઝ અક્ષરોનો સમાવેશ થતો હતો, જેમાંથી આજે ફક્ત 400 જેટલા જ ઉપ્લબ્ધ છે. તેના પછીના વંશજ, રાજા ક્વિંગ વંશના ક્વિયાનલોંગે પોતે 4 વિભાગમાં 4.7 મિલિયન પાનાઓના ગ્રંથાલયના ભાગ તરીકે 40,000 કવિતાઓની રચના કરી હતી, જેમાં હજ્જારો નિબંધો જેને સિકુ ક્વાન્શુ તરીકે કહેવાતા હતા, તેનો સમાવેશ થતો હતો, જે સંભવતઃ વિશ્વમાં સૌથી મોટું પુસ્તક એકત્રીકરણ છે. આ જાણકારી "પવિત્ર દરિયામાં મોજાઓ જોતા" થી દરેક જાણકારી માટે પશ્ચિમી શૈલીના શીર્ષક માટે તેમના શીર્ષકની તુલના કરવાનું સુચનાત્મક છે. ચાઇનીઝ જ્ઞાનકોશો અને તેમના પોતાના મૂળના સ્વતંત્ર કામ એમ બંને તરીકે જ્ઞાનકોશીય કામ નવમી સદી સીઇથી જાપાનમાં અસ્તિત્વમાં હોવા માટે જાણીતા છે.
આ તમામ કામો હાથથી લખાયા હતા અને તેથી જ્ઞાની વાચકો અથવા મઠના શીખતા વ્યક્તિઓ સિવાય જવલ્લેજ ઉપ્લબ્ધ છે :તે ખર્ચાળ હતા અને સામાન્ય રીતે તેનો જે ઉપયોગ કરતા હતા તેના બદલે જાણકારીમાં વધારો કરનારાઓ માટે સમાન્ય રીતે લખાઇ હતી.

વિના મૂલ્યવાળા જ્ઞાનકોશ
ચીન
21મી સદી
20મી સદી