ઇતિહાસમાં નજર કરીએ તો, વૈશ્વિક તેમજ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ બંને સ્તરે IPO અન્ડરપ્રાઇસ થતાં આવ્યા છે. IPOમાં શરુઆતના અન્ડરપ્રાઇસિંગને લીધે સ્ટોકની જ્યારે પહેલી વખત જાહેરમાં લેવડ-દેવડ થાય છે ત્યારે તેમાં વધારાનો રસ જાગે છે.. જે રોકાણકારોને IPOની ઓફરિંગ પ્રાઇસથી શેર્સ ફાળવવામાં આવ્યા હોય તેને ઉછાળા દ્વારા સારા પ્રમાણમાં ફાયદો થઇ શકે છે કંપનીનો સ્ટોક ઊંચી કિંમતે ઓફર કરીને જે ભંડોળ ભેગું થઇ શકે છે તે અન્ડરપ્રાઇસિંગને કારણે ઘણું ઓછું ભેગું થાય છે. આ બધા પરિબળોને સમાવતું એક ઉદાહરણ ધગ્લોબ ડોટકોમના IPOમાં જોવા મળ્યું હતું. આ આઇપીઓએ નેવુંના દાયકાના અંતના ઇન્ટરનેટયુગના આઇપીઓના ભડકાંને ઇંધણ પૂરું પાડ્યું હતું. બેર સ્ટર્ન્સ દ્વારા બાહેંધરી અપાયેલા આ સ્ટોકની કિંમત 13 નવેમ્બર, 1998ના રોજ 9 ડોલર નક્કી કરવામાં આવી હતી. આ સ્ટોક ટ્રેડિંગની શરુઆત થતાં જ 1,000 ટકા ઉછળીને 97 ડોલર સુધી ઉછળ્યો હતો અને દિવસના અંતે મોટાપાયે સંસ્થાકિય વેચાણને પગલે 63 ડોલર પર બંધ રહ્યો હતો. કંપનીએ ભરણાં દ્વારા 30 મિલિયન ડોલર એકઠાં કર્યા હતાં. જોકે ભરણાંની તે સમયની માંગ અને વિશાળ વોલ્યુમ જોતાં એવું માનવામાં આવી રહ્યું છે કે કંપનીએ IPOમાં 200 મિલિયનથી વધુ ડોલર ઓછા મેળવ્યા હતાં. 

ઓવરપ્રાઇસિંગના જોખમ પણ ધ્યાનમાં રાખવા જેવા છે. બજારની ક્ષમતા કરતાં વધુ ભાવે જો સ્ટોકને જાહેર જનતાને ઓફર કરવામાં આવે તો બની શકે છે કે વીમાકર્તા્સને શેર્સના વેચાણ માટે આપેલા વચનોને પાળવામાં મુશ્કેલી સર્જાઇ શકે છે. જો તેઓ જારી કરેલા બધા જ શેર્સ વેચી નાખે તો પણ તેમને ટ્રેડિંગના પ્રથમ દિવસે શેર્સના ભાવ ઘટવાને લીધે વેચાણ યોગ્યતા ગુમાવવાનો વારો આવી શકે છે. આને કારણે શેર્સના ભાવ વધુ ગગડી પણ શકે છે. માટે જ ઇન્વેસ્ટમેન્ટ બેંકર્સ IPOમાં સ્ટોકના કિંમત નિર્ધારણ વખતે ઘણા મુદ્દા ધ્યાનમાં રાખે છે. તેમનો પ્રયત્ન હોય છે કે IPOની પ્રાઇસ લોકોને તેમાં પૂરતો રસ જાગે તેટલી વાજબી અને કંપનીને જરૂરી મૂડી મળી રહે તેટલી પૂરતી હોવી જોઇએ. શેર્સનો મહત્તમ ભાવ નક્કી કરવામાં અગ્રણી સંસ્થાકિય રોકાણકારો પાસેથી શેર્સની ખરીદીનું વચન લેનાર વીમાકર્તા્સ ("સીન્ડિકેટ")નો ફાળો હોય છે.

સુશુપ્ત ગાળો
કિંમત નિર્ધારણ
સૂચિકરણ કારણો
જારી કરવાની કિંમત