ત્રણ તકનિકોના આધારે પંપોને વ્યાપક રીતે વર્ગીકૃત કરી શકાય છે.


ઓછા વેક્યૂમ માટે પોઝિટિવ ડિસ્પ્લેસમેન્ટ પંપ સૌથી વધારે અસરકારક છે. ઉચ્ચ સ્તરનું વેક્યૂમ મેળવવા માટે એક અથવા બે પોઝિટિવ ડિસ્પ્લેસમેન્ટ પંપ સાથેના મોમેન્ટમ પંપ સૌથી વધારે સામાન્ય ગોઠવણી તરીકે ગણવામાં આવે છે. આ ગોઠવણીમાં પોઝિટિવ ડિસ્પ્લેસમેન્ટ પંપ બે હેતુઓ માટે કામ કરે છે. એક તો એ કે મોમેન્ટમ ટ્રાન્સફર પંપો વાતાવરણના દબાણમાં પંમ્પિંગ શરૂ ન કરી શકતા હોવાથી ઉચ્ચ વેક્યૂમ મેળવવા માટે ઉપયોગમાં લેવાનાર રફ વેક્યૂમને તે મોમેન્ટમ ટ્રાન્સફર પંપમાં મોકલતા પહેલા નળીમાં શોષે છે. બીજુ એ કે પોઝિટિવ ડિસ્પ્લેસમેન્ટ પંપ ઊંચા વેક્યૂમ પંપમાં વિસ્થાપિત પરમાણુઓના સંગ્રહને ઓછા વેક્યૂમમાં છોડીને મોમેન્ટમ ટ્રાન્સફર પંપને સહાય કરે છે. એન્ટ્રપમેન્ટ પંપથી અતિ ઉચ્ચ વેક્યૂમ મેળવી શકાય છે, પરંતુ તેમાં વાયુના પરમાણુઓ કે આયનોને ઝડપી લેતી સપાટીઓ સમયાંતરે ફરી તૈયાર કરવાની જરૂર પડે છે. આ જરૂરિયાતના કારણે નીંચા અને ઉચા વેક્યૂમમાં તેના પ્રાપ્ય કામગીરી સમયમાં અસ્વીકાર્ય ઘટાડો થાય છે, આમ તેનો ઉપયોગ અતિઉચ્ચ વેક્યૂમ પુરતો જ મર્યાદિત છે. પંપ તેના ઉત્પાદનના નજીવા ફેરફારો, સીલ કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતા પદાર્થ, દબાણ, પ્રવાહ, ઓઈલની વરાળના પ્રવેશ અને અપ્રવેશ, સેવાના અંતરાલ, વિશ્વસનિયતા, ધૂળ સહન કરવાની ક્ષમતા, કેમિકલ સહન કરવાની ક્ષમતા, પ્રવાહી અને ધ્રૂજારી સહન કરવાની ક્ષમતાના આધારે પણ અલગ અલગ પડે છે.


તકનિકો
વેક્યૂમ પંપનો ઇતિહાસ
વેક્યૂમ પંપના ઉપયોગો
પ્રકારો