દરેક સિલેબલનું ધ્વનિશાસ્ત્રીય (ઉચ્ચારનું) માળખું એક સ્વર (તે મોનોથોંગ , ડિપ્થોંગ અથવા કેટલીક વિવિધતામાં ટ્રીપ્થોંગ પણ હોઈ શકે છે)ની સાથે વૈકલ્પિક રીતે ઓનસેટ અથવા કોડા વ્યંજન ઉપરાંત સ્વરભાર સાથે મધ્યભાગ ધરાવે છે. એવા પણ કેટલાક દાખલાઓ છે જેમાં સ્વરનો ઉપયોગ સ્વતંત્ર રીતે થતો ન હોય. આનું ઉદાહરણ કેન્ટનીઝ છે, જેમાં નાસિકા સોનોરેન્ટ વ્યંજન (અનુનાસિક વ્યંજન) અને પોતાની રીતે જ સિલેબલ તરીકેનું અસ્તિત્વ ધરાવે છે.

બોલવામાં આવતી તમામ વિવિધતાઓમાં મોટાભાગના સિલેબલ ઓપન સિલેબલ છે, અર્થાત્ તેઓ કોડા (સ્વરોચ્ચારનો વધારો) ધરાવતા નથી પરંતુ એવા સિલેબલ જેના કોડા , , , , , , અથવા સુધી મર્યાદિત છે. આમાંથી કેટલીક વિવિધતા આમાંથી મોટાભાગના કોડાનો ઉપયોગ ધરાવે છે, જ્યારે અન્ય જેમ કે મેન્ડરિન માત્ર બે જ અને પૂરતી મર્યાદિત છે. વ્યંજનનું માળખું સામાન્ય રીતે પ્રારંભ કે કોડા ધરાવતું નથી. પ્રારંભ એફ્રેકેટ હોઈ શકે અથવા વ્યંજનની પછી અર્ધસ્વર આવી શકે, પરંતુ તેમને સામાન્ય રીતે વ્યંજનનું માળખું માનવામાં આવતા નથી.

વિવિધ બોલીઓમાં અવાજોની સંખ્યા જુદી-જુદી હોય છે, પરંતુ સામાન્ય રીતે મધ્યકાલીન ચાઇનીઝથી અવાજમાં ઘટાડો હોવાનું જાણવા મળે છે. ખાસ કરીને મેન્ડરિન બોલીઓમાં અવાજમાં ઘણો જ ઘટાડો થયો છે અને તેથી તે અન્ય બોલાતી વિવિધતાઓની સરખામણીએ વધારે મલ્ટીસિલેબિલક શબ્દો ધરાવે છે. તેથી જ કેટલીક વિવિધતાઓમાં સિલેબલ્સની કુલ સંખ્યા માત્ર એક હજાર જેટલી જ છે, જેમાં લહેકાની ભિન્નતાનો પણ સમાવેશ થાય છે, જે અંગ્રેજીમાં માત્ર આઠ જેટલી જ છે.

ચાઇનીઝની બોલાતી તમામ વિવિધતાઓમાં લહેકાનો ઉપયોગ થાય છે. ઉત્તર ચીનની કેટલીક બોલીઓમાં ત્રણ જેટલા ઓછા લહેકા છે, જ્યારે દક્ષિણ ચીનની કેટલીક બોલીઓ 6 અથવા 10 જેટલા લહેકા ધરાવે છે, જેનો આધાર તેને કઈ રીતે ગણવામાં આવે છે તેના પર રહેલો છે. આમાં એક અપવાદ શાંઘાઇનીઝ છે, જે લહેકાને ઘટાડીને માત્ર આધુનિક જાપાનીઝની જેમ બે-લહેકા ધરાવતા પીચ એક્સન્ટ સુધી લઈ જાય છે.

ચાઇનીઝમાં લહેકાના ઉપયોગની વધારે સમજ આપવા જે સામાન્ય ઉદાહરણનો ઉપયોગ થાય છે તે પ્રમાણભૂત ચાઇનીઝના ચાર લહેકા સિલેબલ "મા"ને લાગુ પાડવામાં આવે છે. આ લહેકાઓ આ પાંચ અક્ષરોને અસર કરે છેઃ


વ્યાકરણ અને મોર્ફોલોજી
આધુનિક ઉછીના અને મેળવેલા શબ્દો
લહેકા અને સમાન ઉચ્ચાર ધરાવતા શબ્દો (હોમોફોન્સ)
ધ્વનિશાસ્ત્ર