કોરિયા પર જાપાનના કબજા દરમ્યાન, કોરિયાની સંસ્કૃતિને ભૂંસી નાખવાના પ્રયાસમાં લોક સંસ્કૃતિ, ભાષા અને ઇતિહાસ સહિત કોરિયન ઓળખનાં તમામ પાસાંઓ પર પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવ્યો હતો. કોરિયનોને જાપાની નામો અને શિન્તો શ્રાઈનોની પૂજા કરવાની ફરજ પાડવામાં આવી હતી; કોરિયન-ભાષી વર્તમાનપત્રો અને સામયિકોને પ્રતિબંધિત કરવામાં આવ્યાં હતાં; અને યુદ્ધ દરમ્યાન, જાપાની યુદ્ધ પ્રયાસોના પક્ષે ટેકો આપવા માટે સેંકડો હજારો કોરિયાવાસીઓને ફરજ પાડવામાં આવી હતી. આ સમયગાળા દરમ્યાન, "તાઈકકયોન" (અથવા "સુબાક" ) જેવા માર્શલ આર્ટ પર પણ પ્રતિબંધ મૂકવામાં આવ્યો હતો; જો કે, ભૂગર્ભ શિક્ષા અને લોક પ્રણાલી થકી "તાઈકકયોન" બચી રહી શકયું હતું.
જાપાની કબજાના આ સમયગાળા દરમ્યાન, જે કોરિયાવાસીઓ જાપાનમાં અભ્યાસ કરવા જઈ શકયા હતા, તેઓ જાપાની માર્શલ આર્ટના પરિચયમાં આવ્યા અને તેમણે આ કલાઓમાં કેટલાક કિસ્સામાં બ્લેક બેલ્ટ મેળવ્યા. બીજા કેટલાક ચીન અને મંચુરિયાના માર્શલ આર્ટના પરિચયમાં આવ્યા.

1945માં જયારે જાપાની કબજાનો અંત આવ્યો, ત્યારે કોરિયામાં વિવિધ પ્રભાવો હેઠળ કોરિયન માર્શલ આર્ટ શાળાઓ ("કવાન" ) ખૂલવા માંડી.
આ શાળાઓમાં, કલાનાં ઉદ્ગમો અંગે ભિન્ન દષ્ટિકોણો શીખવવામાં આવતા. કેટલાકનું માનવું હતું કે તેઓ પ્રાથમિક રીતે પરંપરાગત કોરિયન માર્શલ આર્ટ "તાઈકકયોન" અને "સુબાક" પર આધારિત માર્શલ આર્ટ શીખવતા હતા, તો કેટલાકનું માનવું હતું કે તેઓ કુંગ ફુ અને કરાટે જેવા વિવિધ માર્શલ આર્ટ પર આધારિત માર્શલ આર્ટ શીખવતા હતા. અન્યોનું માનવું હતું કે આ શાળાઓમાં લગભગ સમગ્રપણે કરાટે પર આધારિત કલાઓ શીખવાતી હતી. કેવી રીતે વિવિધ કોરિયન પરંપરાઓ અને રીતભાતોમાં ફેરફાર લાવીને જાપાને કોરિયન માર્શલ આર્ટના ઇતિહાસને ભૂંસવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો, તે અંગે "5,000 યર્સ ઓફ કોરિયન માર્શલ આર્ટ્સ" નામનું પુસ્તક ધ્યાન દોરે છે. આજે જે ઇતિહાસ આપણે જાણીએ છીએ તેના પર એની કેટલી અસર પડી હશે તે કહેવું મુશ્કેલ છે. કોરિયન વિજયચિહ્નો/સિદ્ધિઓના સ્મારકોને હાનિ પહોંચાડવી, તોડફોડ કરવાથી માંડીને કોરિયાના પરંપરાગત નકશાની છબિને વાઘના રૂપમાંથી સસલાના રૂપમાં મૂકવા જેવા ઉપરછલ્લા ફેરફારો કરવા સુધીના પ્રયત્નો જાપાનીઓએ કર્યા હતા. એ સમયના જાપાની આગેવાનો એવું માનતા હતા કે કોરિયન બાળકો/જુવાનિયાઓને અપાતા જ્ઞાનને જો રોકી દેવામાં આવે, તો તેઓ ઇતિહાસના સમયથી લડવૈયાઓ નથી પણ માત્ર એક નિષ્ક્રિય/સહનશીલ પ્રજાતિ છે એવું માનવા તેમને પ્રેરી શકાય અને તો કોરિયા પર કબજો બનાવી રાખવો આસાન રહે. તે સમયના ઇતિહાસકારોએ લખ્યું હતું, "જાપાની માર્શલ આર્ટના શિક્ષકો માત્ર માન્યતાપ્રાપ્ત પ્રશિક્ષકો હતા. આ સ્થિતિમાં જાપાનીઝ માર્શલ આર્ટ અને હજી પણ સામાન્ય ચલણમાં રહેલી કોરિયાની પ્રણાલીઓના અંશો એકબીજામાં ભળવા શરૂ થયા." આ તમામ પરિબળોને ધ્યાનમાં લેતાં, વિવિધ માર્શલ આર્ટમાં વાપરવામાં આવતી મૂળ યુકિતઓ કોણે વિકસાવી હશે તે નિશ્ચિત કરવું મુશ્કેલ છે. જો કે કોઈ પણ પ્રકારે, કબજામાંથી મુકત થયા પછી, કોરિયનોએ પોતાના પ્રાચીન કોરિયન આર્ટને ફરીથી સંપાદિત કર્યું હતું અને 1971માં તાઈકવૉન્દોને એક રાષ્ટ્રીય માર્શલ આર્ટ તરીકેની ગણના આપવા માટે નામાંકિત કરવામાં આવ્યું હતું.

1952માં, જયારે કોરિયન યુદ્ધ તેની ચરમસીમાએ હતું, ત્યારે ત્યાં એક માર્શલ આર્ટ પ્રદર્શન યોજાયું હતું, જેમાં "કવાન" એ તેમનું કૌશલ્ય પ્રદર્શિત કર્યું. એક નિદર્શન આપતી વખતે, નામ તાઈ હીએ એક મુક્કાથી 13 છાપરાંના નળિયાઓને તોડી પાડ્યા હતા. આ નિદર્શન જોયા પછી, દક્ષિણ કોરિયાના રાષ્ટ્રપ્રમુખ સિંગમન રહીએ, ચોઈ હોંગ હીને કોરિયન લશ્કરમાં માર્શલ આર્ટ શરૂ કરવાની સૂચના આપી હતી. 1950ના દાયકાના મધ્ય ભાગમાં, નવ કવાન ઊભરી આવ્યા. સિંગમન રહીએ વિવિધ શાળાઓને એક પ્રણાલી હેઠળ એકરૂપ કરવાનો આદેશ આપ્યો. "તાઈકવૉન્દો" નામ કાં તો (ઓહ દો કવાનના) ચોઈ હોંગ હી દ્વારા અથવા (ચુંગ દો કવાનના) સોંગ દુક સોન દ્વારા સુપરત કરવામાં આવ્યું હતું, અને એપ્રિલ 11, 1955ના તેને સ્વીકારવામાં આવ્યું હતું. આજની સ્થિતિએ, નવ "કવાન" તાઈકવૉન્દોના સ્થાપક ગણાય છે, અલબત્ત તમામ "કવાન" એ જ નામનો ઉપયોગ કરતા નથી. એકરૂપતાની પ્રક્રિયા સરળ બનાવવા માટે 1959/1961માં કોરિયા તાઈકવૉન્દો એસોસિએશન(KTA)ની રચના કરવામાં આવી હતી. તેના પછી થોડા જ સમયમાં, વિવિધ દેશોમાં તાઈકવૉન્દોના મૂળ માસ્ટરો (નિષ્ણાતો) અંગેના હસ્તાંતરણ સાથે તાઈકવૉન્દોએ વૈશ્વિક પટલ પર ધમાકેદાર પ્રવેશ કર્યો. અલબત્ત, દક્ષિણ કોરિયામાં જુદા જુદા "કવાને" ભિન્ન શૈલીઓ શીખવાડવાનું ચાલુ રાખ્યું હોવાથી ત્યાં સમાન ધોરણ માટેના પ્રયાસો સ્થગિત થયા. કોરિયન સરકારની એકરૂપતા માટેની બીજી વિનંતીના પરિણામે કોરિયા તાઈ સૂ દો એસોસિએશનની રચના થઈ, જેના નેતૃત્વમાં બદલાવ આવતાં 1965માં તેણે પાછું કોરિયા તાઈકવૉન્દો એસોસિએશન નામ ગ્રહણ કર્યું.

એક સ્રોત અનુસાર તાઈકવૉન્દો વિશ્વભરમાં 30 મિલિયન વ્યવસાયીઓ અને બ્લેક બ્લેટ ધરાવતી 3 મિલિયન વ્યકિતઓ સાથે કુલ 123 દેશોમાં પોતાની હાજરી ધરાવે છે એવું અનુમાન છે. દક્ષિણ કોરિયા સરકારે જાહેર કરેલા અનુમાન અનુસાર 190 દેશોમાં, 70 મિલિયન લોકો તાઈકવૉન્દોનો ઉપયોગ કરે છે. ઓલિમ્પિક રમતોમાં સ્થાન પામ્યા હોય તેવા માત્ર બે એશિયાઈ માર્શલ આર્ટમાંનું હવે તે એક છે (બીજું જુડો છે); 1988માં સિઓલ ખાતે રમતોના આરંભ વખતના પ્રદર્શન રૂપે પ્રવેશ કર્યા પછી, 2000માં સિડની ખાતે યોજાયેલી ઓલિમ્પિક રમતોમાં તેને ઔપચારિક રીતે ચંદ્રક એનાયત કરવામાં આવે તેવી રમત રૂપે સ્વીકારવામાં આવ્યું હતું.

ઇતિહાસ
આધુનિક વિકાસ
સુરક્ષા
રેન્ક (કક્ષાઓ), બેલ્ટ અને બઢતી