વણવહેંચાયેલ વનનો જમીન નુકશાનનો દર ખૂબ નીચો હોય છે જે લગભગ એક ચોરસ કિલોમીટર દીઠ (પ્રત્‍યેક ચોરસમાઇલ દીઠ 6 શોર્ટ રન) 2 મેટ્રિક ટનનો હોય છે. વનનાબૂદી સામાન્‍ય રીતે વહેણની માત્રા વધારીને અને ઝાડના કચરાથી જમીનના રક્ષણને ઘટાડીને ભૂમિ ધોવાણના દરને વધારે છે. અતિશયપણે ધોવાયેલ ઉષ્ણકટિબંધીય વરસાદી વનની જમીનોમાં આ ફાયદાકારક થઇ શકે. વનનિર્માણ કામગીરીઓ પોતે પણ માર્ગોના વિકાસ અને યાંત્રિક સાધનના વપરાશથી ધોવાણ વધારે છે. 

ચીનના લેસ પ્‍લેટુને સદીઓ પહેલાં વનનાબૂદીથી સાફ કરાયો હતો. ત્‍યારથી તેનું ધોવાણ થઇ રહેલ છે, નાટયાત્‍મક રીતે કોતર થયેલી ખોણો થઇ રહી છે અને કાંપ આપી રહેલ છે જે પીળી નદીને પીળા રંગની બનાવે છે.નીચેના ભાગોમાં નદીનાં પૂરનું કારણ બને છે (તેથી નદીનું ટુંકું નામ ’’ચીનનું દુઃખ’’ છે.) 

ઝાડ દૂર કરવાથી હંમેશા ધોવાણના દરમાં વધારો થતો નથી. દક્ષિણ પશ્ચિમ USમાં ઘાસિયા જમીન પર ઝાડીઓ અને ઝાડ દબાણ કરી રહ્યાં છે. ઝાડ પોતેજ ઝાડના છત્ર નીચે ઘાસનું નુકશાન વધારે છે. બે છત્ર વચ્‍ચેનો ઉજ્જડ વિસ્‍તાર ખૂબ જ ધોવાણક્ષમ બને છે ઉદાહરણ તરીકે, US ફોરેસ્‍ટ સર્વિસ બેન્‍ડેલીયર નેશનલ મોન્‍યુમેન્‍ટમાં અગાઉના સૃષ્‍ટિમંડળને કેવી રીતે પુનઃસ્‍થાપિત કરવું અને ઝાડ દૂર કરીને ધોવાણ ઘટાડવું તેનો અભ્‍યાસ કરે છે. 

ઝાડના મૂળ જમીનને એક સાથે બાંધે છે અને જો જમીન પર્યાપ્‍ત રીતે છીછરી હોય તો નીચે રહેલ પત્‍થરના પડને બાંધી જમીનને સ્‍થિર રાખે છે. આકરા ઢોળાવો પરની છીછરી જમીન પર ઝાડ દૂર કરવાથી આમ ભૂસ્‍ખલનનું જોખમ વધે છે જે નજીક રહેતા લોકોને ગભરાવી શકે છે. તેમ છતાં, મોટાભાગની વનનાબૂદી ઝાડની ડાળીઓને જ ફકત અસર કરે છે અને મૂળને મૂળમાં રહેવા દયે છે અને ભૂસ્‍ખલન નિવારે છે. 

પુનઃવનીકરણ
આર્થિક અસર
જમીન
વાતાવરણને સબંધી