હોલોકોસ્ટ, અંદાજે છ મિલિયન યહૂદીઓની હત્યા (બહુધા અશ્કેનાઝિમ), આ સાથે જ બે મિલિયન મૂળનિવાસી લોકો અને ઈરાદાપૂર્વકના હત્યા કાર્યક્રમોના ભાગ તરીકે ચાર મિલિયન અન્ય કે જેમને "જીવન માટે ગેરલાયક" ગણવામાં આવ્યા હતા ( વિકલાંગો અને માનસિક બિમારો, સોવયેત યુદ્ધકેદીઓ, સજાતિયો, ફ્રીમેસનો, જેહોવાહના સાક્ષીઓ, અને રોમાનો સમાવેશ થતો હતો). લગભગ 12 મિલિયન જેટલા, જેમાંથી મોટા ભાગના પૂર્વ યુરોપના હતા, લોકોને જર્મન યુદ્ધ અર્થતંત્રમાં જર્મનીમાં વિશ્વ યુદ્ધ II દરમિયાન બળપૂર્વક મજૂરીમાં જોતરવામાં આવ્યા હતા.

નાઝી કોન્સ્ટ્રેશન કેમ્પો ઉપરાંત સોવિયેત ગુલાગો અથવા મજૂર કેમ્પો પોલેન્ડ, લિથુઆનિયા, લેટિવા અને ઈસ્ટોનિયા જેવા કબજા હેઠળના દેશના નાગરિકો, તે જ રીતે જર્મન યુદ્ધ કેદીઓ (POWs) અને નાઝીઓના ટેકેદાર અથવા ટેકેદાર હોવાનું મનાતા સોવિયેત નાગરિકોના મૃત્યુ તરફ દોરી ગયા. સોવિયતના જર્મન યુદ્ધ કેદીઓમાંથી 60 ટકા યુદ્ધ દરમિયાન મૃત્યુ પામ્યા. રિચર્ડ ઓવેરી સોવિયેત યુદ્ધ કેદીઓની સંખ્યા 5.7 મિલિયન હોવાનું જણાવે છે. આમાંથી 57% મૃત્યુ પામ્યા અથવા તેમની હત્યા કરાઈ, જેનો કુલ આંકડો 3.6 મિલિયન હતો. જીવિતોમાંથી કેટલાક સોવિયેત પાછા ફર્યા ત્યારે તેમને દગાખોર ગણીને અપમાનિત કરવામાં આવ્યા. (જુઓ ઓર્ડર નં. 270)

જાપાનીઝ યુદ્ધ કેદી કેમ્પોમાંથી ઘણાનો ઉપયોગ મજૂર કેમ્પ તરીકે થતો હતો, ત્યાં પણ મૃત્યુ દર ઊંચો હતો. દુર પૂર્વ માટેની આંતરરાષ્ટ્રીય મજૂર ટ્રીબ્યુનલે(International Military Tribunal for the Far East) પશ્ચિમી કેદીઓ માટેનો મૃત્યુ દર 27.1 ટકા હોવાનું તારવ્યુ (અમેરિકન યુદ્ધ કેદીઓ માટે, 37 ટકા), જે જર્મન અને ઈટાલિયન હસ્તકના યુદ્ધ કેદીઓ કરતા સાત ગણો હતો ચાઈનિઝ યુદ્ધકેદીઓમાં મૃત્યુદર ઘણો મોટો હતો; 5 ઓગસ્ટ, 1937ના રોજ હિરોહિટો દ્વારા મંજૂર થયેલ સૂચનાઓમાં જાહેર કરાયુ કે આંતરરાષ્ટ્રીય કાયદા હેઠળ ચાઈનિઝને હવે રક્ષણ મળશે નહિ. જ્યારે કે યુકેમાંથી 37,583 કેદીઓ, નેધરલેન્ડ્સમાંથી 28,500 અને યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાંથી 14,473 યુદ્ધ કેદીઓને જાપાનની શરણાગતિ બાદ મુક્ત કરવામાં આવ્યા અને ચાઈનિઝ માટેનો આ આંકડો માત્ર 56 હતો.

ઇતિહાસકારો ઝ્હિફેન જુ, માર્ક પીટીટ, ટોરુ કુબો અને મિટ્સ્યુઓશિના સંયુક્ત અભ્યાસ અનુસાર, જાપાની લશ્કર દ્વારા 10 મિલિયનથી વધારે ચાઈનિઝોને ખસેડવામાં આવ્યા હતા અને ઈસ્ટ એશિયા ડેવલપમેન્ટ બોર્ડ(East Asia Development Board) દ્વારા મનચુકાઉ અને ઉત્તર ચીનમાં ગુલામ મજૂર તરીકે રખાયા હતા. યુ.એસ. લાઈબ્રેરી ઓફ કોંગ્રેસનો અંદાજ છે કે જાવામાં, 4 અને 10 મિલિયનની વચ્ચે "રોમુશા" ને (જાપાનીઝ: "બનાવાયેલા મજૂરો"), કામ કરવા જાપાની લશ્કર દ્વારા ફરજ પાડવામાં આવી હતી. જાવાના મજૂરોમાંથી લગભગ 270,000ને દક્ષિણ પૂર્વ એશિયામાં જાપાન હસ્તકના અન્ય વિસ્તારોમાં મોકલવામાં આવ્યા હતા અને તેમાંથી માત્ર 52,000 જાવા પરત ફર્યા હતા.
19 ફેબ્રુઆરી, 1942ના રોજ રુઝવેલ્ટે એક્ઝિક્યુટિવ ઓર્ડર 9066 પર સહી કરીને, હજારો જાપાનીઝ, ઈટાલિયનો, જર્મન અમેરિકનો, અને પર્લ હાર્બરના બોમ્બમારા બાદ ભાગી ગયેલા હવાઈના કેટલાક વિસ્થાપિતોને યુદ્ધના સમયગાળા દરમિયાન જેલમાં રાખ્યા. યુ.એસ. અને કેનેડિયન સરકારો દ્વારા 150,000 જાપાનીઝ અમેરિકનોને જેલમાં પૂરવામાં આવ્યા આ જ રીતે યુ.એસ.ના 11,000 જેટલા જર્મન અને ઈટલિયન રહીશોને પણ પૂરવામાં આવ્યા.

પોલેન્ડની જેમ સાથીઓનો બિનસ્વૈચ્છિક મજૂરીનો ઉપયોગ મુખ્યત્વે પૂર્વમાં દેખાયો પરંતુ પશ્ચિમમાં કામ કરવા માટે પણ દસ લાખથી વધારેને મૂકવામાં આવ્યા. ઉદાહરણ તરીકે 1940ના દસકામાં કેનેડાના અન્ય વિસ્તારોની સાથે લેક સેઈન્ટ-જીન, સેગુએને, સેઈન્ટ હેલેનના ટાપુ અને હલ, ક્યુબેકમાં યુદ્ધ કેદીઓના કેમ્પ હતા. 1942 સુધીમાં લેક સેઈન્ટ જીન પ્રાંતમાં 2 કેમ્પ હતા અને તેમાં ઓછામાં ઓછા 50 યુદ્ધકેદીઓ હતા. કેદીઓ પાસે બળજબરીથી કાળી મજૂરી કરાવવામાં આવતી, જેમાં માવા અને કાગળના ઉત્પાદન માટે ભાર ખેંચાવવાનો અને મદદ કરાવવાનો પણ સમાવેશ થતો હતો. સેન્ટ હેલેન જેલ જેવી કેનેડાની યુદ્ધ જેલોમાં કેમ્પ સુડતાળીસના (કેમ્પ 47)ના આંકડા હતા અને તેઓ નામ વગરના રહ્યા હતા. યુદ્ધકેદીઓને તેમની રાષ્ટ્રીયતા અને નાગરિક અથવા લશ્કરી દરજ્જા સહિતની વિવિધ શ્રેણીમાં વહેંચવામાં આવ્યા હતા. યુદ્ધકેદીઓના કેમ્પ 47માં મોટાભાગે ઈટાલિયન અને જર્મન રાષ્ટ્રીયતાના કેદીઓ હતા. હળ ખેંચવા અને ખેતી કરવા આ કેદીઓને ફરજ પાડવામાં આવતી. કેદીઓ સાથેના વર્તનના આંતરિક અહેવાલના કારણે 1944 સુધીમાં કેમ્પ 47 બંધ કરી દેવામાં આવ્યો અને ત્યારબાદ ટૂંક સમયમાં જ તેનો નાશ કરી દેવાયો. ફ્રેન્ચ સત્તામંડળોના અંદાજ મુજબ ડિસેમ્બર 1945 સુધીમાં 2,000 જર્મન કેદીઓઓને મારી નંખાયા હતા અથવા દર મહિને ખાણ-સફાઈ અકસ્માતોમાં દટાઈ જતા હતા.

કોન્સન્ટ્રેશન કેમ્પ અને ગુલામ મજૂરો
સાથીઓ નજીક પહોંચ્યા
ધરી જૂથ આગળ વધે છે
સાથીઓ બઢત મેળવે છે