આધુનિક પેસમેકર સામાન્યરીતે બહુવિધ કાર્યો કરતા હોય છે.

આમાં સૌથી મૂળભૂત કાર્ય હૃદયની મૂળ વિદ્યુત લય પર નજર રાખવી છે. જ્યારે પેસમેકર હૃદયના ધબકારાની સંવેદનાને ઓળખવામાં નિષ્ફળ જાય છે, ત્યારે ટૂંકી અને ઓછા વોલ્ટેઝની શિરા સાથે હૃદયને વેન્ટ્રિકલને ઉત્તેજીત કરવામાં આવે છે. આની સંવેદન અને ઉત્તેજીત કરવાની સક્રિયતા પ્રત્યેક ધબકારના આધાર પ્રમાણે હોય છે.

વધુ જટિલ રૂપમાં એટ્રીઅલ અને વેન્ટ્રિકલ બંન્ને કક્ષોની સંવેદના અને/કે કાર્યપ્રવૃત કરવાની ક્ષમતા સમાવિષ્ટ છે.

આમાંથી મૂળ વેન્ટ્રિકુલરની માંગવાળા પેસિંગ મોડ વીવીઆઇ (VVI) છે કે કસરત માટે સ્વયંચાલિત દર સાથે બંધ બેસનાર વીવીઆઇઆર (VVIR) – આ મોડ ત્યારે જ યોગ્ય પૂરવાર થાય છે જ્યારે એટ્રીઅલ દરોની સાથે સમકાલિક થવાની જરૂર પડે, જેવું કે એટ્રીઅલ ફિબ્રિલેશનમાં હોય છે. આ સમકક્ષ એટ્રીઅલ પેસિંગ મોડ એએઆઇ (AAI) કે એએઆઇઆર (AAIR) છે, જે પસંદગીનો મોડ ત્યારે બની જાય છે જ્યારે અટ્રીઓવેન્ટ્રીકુલર ઉષ્ણતાને અખંડ કરે છે, પણ પ્રાકૃતિક પેસમેકર એક વિશ્વાસ ના કરી શકાય તેવા સાઇનોએટ્રીઅલ નોડ છે – સાઇનસ નોડ ડિઝીઝ (એસએનડી) કે બિમારી સાઇનસ સિન્ડ્રોમ. જ્યારે અટ્રિઓવેન્ટ્રિકુલર બ્લોક (AVB)ની સમસ્યા થાય છે ત્યારે એટ્રીઅલના ધબકારાને શોધવા (સૂઝ) માટે અને સામાન્ય વિલંબ (0.1-0.2 સેકન્ડ) પછી વેન્ટ્રિકુલર લયની પ્રક્રિયાને ચાલુ કરવા માટે પેસમેકરની જરૂર પડે છે, જો આવું થઇ જાય તો – આ વીડીડી (VDD) મોડ અને એક ઇલેક્ટ્રોડ લીડથી જમણા અટ્રિયલ (સુઝ માટે) અને વેન્ટ્રિકલ (સૂઝ અને ગતિ માટે)સાથે એક સિંગલ પેસિંગ લીડને પ્રાપ્ત કરી શકાય છે. એએઆઇઆર (AAIR) અને વીડીડી (VDD) મોડ યુ.એસમાં અસામાન્ય છે પણ તેનો લેટિન અમેરિકા અને યુરોપમાં મોટા પાયે ઉપયોગ થાય છે. ડીડીડીઆર (DDDR) મોડનો ઉપયોગ સૌથી સામાન્ય છે, કારણ કે તેમાં તમામ વિકલ્પો સમાયેલા છે, જોકે પેસમેકરના એટ્રીઅલ અને વેન્ટ્રીકુલર માટે અલગ અલગ લીડની જરૂરિયાત હોવાની સાથે તે ખુબ જ જટિલ હોય છે, સારા પરિણામો માટે આ કાર્યોનો સાવધાનીપૂર્વક પ્રોગ્રામિંગ કરવું ખૂબ જ જરૂરી હોય છે.

પેસમેકર કાર્યની સાથે અન્ય ઉપકરણો
સ્થાયી પેસિંગ
કાર્યમાં પ્રગતિ
મૂળ કાર્યો