૧૯૪૭માં રેજિમેન્ટના પંજાબી મુસ્લિમોને પાકિસ્તાનના સૈન્ય સાથે જોડવામાં આવ્યા અને આમ રેજિમેન્ટના ૫૦% સૈનિકો ઓછા થયા. ખાલી થયેલી જગ્યાઓ પાકિસ્તાનના ફાળે ગયેલી પંજાબ રેજિમેન્ટની પલટણોમાંથી આવેલા ગુર્જરોએ ભરી.

૧લી, ૨જી, ૩જી અને ૪થી પલટણે જમ્મુ અને કાશ્મીરના અભિયાનમાં ભાગ લીધો. ૩જી રાજપૂતને સૌપ્રથમ તૈનાત કરાઈ અને તેને રામબન અને જમ્મુ કબ્જે કરવાની જવાબદારી સોંપાઈ. પરંતુ તુરંત તેને ઝાંગર અને કોટલી ખાતે ૫૦મી છત્રીદળ બ્રિગેડને મદદ પહોંચાડવાની જવાબદારી સોંપાઈ. પલટણને ઝાંગરથી કોટલી પહોંચવામાં પાંચ દિવસ લાગ્યા કેમકે માર્ગમાં આશરે ૪૭ અવરોધો દૂર કરવા પડ્યા. ત્યારબાદ પલટણને નૌશેરા ખાતે ખસેડવામાં આવી. ૧લી પલટણને પણ નૌશેરા ખાતે તૈનાત કરાઈ. ૧લી અને ૩જી બંને પલટણોએ નૌશેરા-ઝાંગર માર્ગ ખુલ્લો રાખવા માટે અનેક લડાઈઓ લડી. ૪થી પલટણને છામ્બ-અખનૂર વિસ્તારમાં તૈનાત કરવામાં આવી. ૨જી રાજપૂતને જમ્મુ આસપાસ સંચાર વ્યવસ્થાને સુરક્ષિત રાખવા તૈનાત કરવામાં આવી હતી.

૬ ફેબ્રુઆરી ૧૯૪૮ના રોજ નૌશેરાની પૂર્વ દિશામાં એક ચોકિયાત ટુકડી મોકલવામાં આવી. તેને આશરે ૧૦૦૦ દુશ્મનોએ ઘેરી લીધી. ભીષણ લડાઈ આશરે સાત કલાક સુધી ચાલી. સુબેદાર ગોપાલ સિંઘની પ્લાટુન પર ભારે ગોળીબાર થયો અને તેઓ પોતે ત્રણ વખત ઘાયલ થવા છતાં નેતૃત્વ કરતા રહ્યા. એક સમયે ગોપાલ સિંઘ પોતાની પ્લાટુનથી વિખુટા પડી ગયા અને તેમની સાથે માત્ર ત્રણ જ સૈનિકો રહ્યા. જ્યારે પરિસ્થિતિ ગંભીર બની ત્યારે ગોપાલ સિંઘે સંગીન વડે દુશ્મનો પર હુમલો કર્યો જેમાં તેઓ ગંભીર રીતે જખ્મી થયા. આ સમયે તેમની સાથેના સિપાહી સિકદર સિંઘ તેમને ઉઠાવી અને મુખ્ય પ્લાટુનના વિસ્તારમાં પહોંચવામાં સફળ થયા. હવાલદાર મહાદેવ સિંઘ પ્લાટુનના બ્રેન ગનરોને ગોળીઓ પહોંચાડતા રહ્યા અને અનેક વખત તેઓ ભારે ગોળીબાર વચ્ચેથી પસાર થયા. તેમાંના એક પ્રયાસમાં તેઓ ગોળી વાગતાં ઇજા પામ્યા અને પડી ગયા. જ્યારે તેઓ ઉભા થયા ત્યારે તેમને અનેક ગોળીઓ વાગતાં શહીદ થયા. આ કાર્યવાહીમાં ત્રણેને વીર ચક્ર અપાયું.

ઝાંગર બાદ નૌશેરા પર દુશ્મનો હુમલો કરવાની તૈયારી કરવા લાગ્યા. બ્રિગેડિયર મોહમ્મદ ઉસ્માનના નેતૃત્વ હેઠળ ૫૦મી છત્રીદળ બ્રિગેડના ભાગરૂપે 'સી' કંપની, ૧લી રાજપૂત તૈનધાર વિસ્તારના રક્ષણ માટે તૈનાત હતી. બ્રિગેડિયર ઉસ્માને સી કંપનીને વિસ્તારનું કોઈપણ ભોગે રક્ષણ કરવા સૂચના આપી. ૬ ફેબ્રુઆરી ૧૯૪૮ના રોજ આશરે ૧૫૦૦ દુશ્મનોની સેનાએ તૈનધાર પર હુમલો કર્યો. જેમાં મુખ્યત્ત્વે પઠાણ હતા અને કેટલાક પાકિસ્તાની સૈનિકો પણ હતા. આશરે ૨૦૦-૩૦૦ દુશ્મનોએ લહેર સ્વરૂપે છ હુમલા કર્યા. મોટા પ્રમાણમાં હાથોહાથની લડાઈ થઈ. હવાલદાર દયા રામ ૩ ઇંચ મોર્ટાર સંભાળી રહ્યા હતા. એક હુમલા દરમિયાન તેમને અનુભૂતિ થઈ કે દુશ્મનો રક્ષણાત્મક હરોળની અત્યંત નજીક આવી ગયા છે. તેમણે મોર્ટાર ગોળાઓમાંથી દ્વિતિય બારુદ દૂર કરી અને મોર્ટારને તેના મહત્તમ ખૂણા પર ગોઠવી અને ગોળાબારી શરૂ કરી. તે રક્ષણાત્મક હરોળથી આશરે ૮-૧૦ મિટર દૂર પડ્યા અને તેણે દુશ્મનોમાં અંધાધૂંધી સર્જી. કેટલાક દુશ્મનોએ આનાથી બચવા દયા રામના સેક્સન પર હુમલો કર્યો જેમાં બ્રેન ગનર શહીદ થયા અને દયા રામ ઘાયલ થયા પણ રક્ષણાત્મક હરોળ અકબંધ રહી. તેમને સાહસ અને સૂઝબૂઝ માટે મહાવીર ચક્ર એનાયત કરાયું.

કંપનીની ડાબી પાંખ પર હુમલો કરવા ચઢાઈ ઓછી હતી. આ વિસ્તારનું રક્ષણ નાયક જદુનાથસિંહ કરી રહ્યા હતા. મોખરાના હુમલામાં નિષ્ફળ જતાં દુશ્મનોએ આ ક્ષેત્ર પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું. તેમણે બ્રેન ગન, રાઇફલ તેમજ ગ્રેનેડનું અસરકારક ફાયર કરાવ્યું. પરંતુ દુશ્મનો આગળ વધતા રહ્યા. આ તબક્કે તેઓ ચોકીની બહાર આવી ગયા અને હાથગોળા તેમજ રાઇફલ વડે હુમલો કર્યો જેને કારણે દુશ્મનો ચોંકી ઉઠ્યા અને પીછેહઠ કરી ગયા. આ જ રીતે ત્રણ હુમલા થયા જેમાં આખરી હુમલા સુધીમાં કુલ નવમાંથી ચાર સૈનિકો ઘાયલ થયા હતા. આખરી હુમલા સમયે દુશ્મનને આગળ વધતા રોકવા તેઓ ફરી બહાર કૂદી પડ્યા પરંતુ ગોળીઓ વાગવાને કારણે શહીદ થયા. આ દરમિયાન મોટા પ્રમાણમાં જાનહાનિ સહેવાને કારણે દુશ્મનોનું લડવાનું મનોબળ ભાંગી ચૂક્યું હતું. આ લડાઈ માટે તેમને મૃત્યુપર્યંત પરમવીર ચક્ર એનાયત કરાયું.

૧૯૫૦નો દાયકો
૧૯૪૭-૪૮ જમ્મુ અને કાશ્મીરનું અભિયાન
વીરતા પુરસ્કાર
૧૯૭૧નું ભારત-પાક યુદ્ધ