તજ પ્રાચીનકાળથી પ્રચલિત છે; તજનો ઓલ્ડ ટેસ્ટામેન્ટમાં ખાસ મસાલા તરીકે પ્રથમ ઉલ્લેખ છે જ્યાં મોઝીઝે મીઠા તજ (હિબ્રુ קִנָּמוֹן, qinnāmôn) અને કેસીઅ બંનેનો પવિત્ર તેલ અભિષેકમાં ઉપયોગ કરવાનો આદેશ આપ્યો; કહેવતોમાં, જ્યાં પ્રેમીની પથારી ઔષધ, કુંવાર અને તજ વડે સુગંધિત કરવામાં આવે છે; અને સોલોમનના ગીતમાં, ગીત તેના પ્રેમીકાની સુંદરતાનું વર્ણન કરે છે, તજ તેણીના કપડાં "લેબેનોનની સુગંધ" જેમ સુગંધિત કરે છે. પ્રાચીન રાષ્ટ્રોમાં તે મોંઘી બક્ષિસ તરીકે આપવામાં આવે છે આથી તેને રાજા માટે અને ભગવાન માટે પણ યોગ્ય ભેટ માનવામાં આવે છે: એક શ્રેષ્ઠ શિલાલેખમાં મિલેટસ ખાતે એપોલોના મંદિરમાં તજ અને કેસીઅની ભેટ તરીકે નોંધ થયેલ છે. જોકે મધ્યસ્થી લોકોએ, જેઓ મસાલા વ્યાપાર કરતા હતા, સપ્લાયર તરીકે તેનો ઇજારો જાળવી રાખવા માટે, સૈકાઓ સુધી મેડીટેરનીયન વિશ્વમાં તેનું મૂળ ખાનગી રાખવામાં આવ્યું હતુ, તજનું મૂળ શ્રી લંકા છે. ઇ.સ. પૂર્વે 2000 પહેલાંથી ઇજીપ્તમાં તેની નિકાસ કરવામાં આવતી હતી, પરંતુ તેમણે જણાવ્યું કે તે ચાઇનાથી આવે છે અને કેસીઅ સાથે ભેળવવામાં આવે છે. હેરોડોટસ અને અન્ય ક્લાસીકલ લેખકો દ્વારા પણ તેનો ખોટો સંદર્ભ આપવામાં આવ્યો હતો. રોમમાં ચિતાઓ પર સામાન્ય ઉપયોગ માટે તે ખૂબ ખર્ચાળ હતા, પરંતુ એમ કહેવાય છે કે નેરો રાજાએ ઇ.સ. 65 માં તેમની પત્ની પોપી સબીનાની ચિતા સળગાવવા માટે શહેરના એક વર્ષના પુરવઠા જેટલા તજનો ઉપયોગ કર્યો હતો.

કૈરોની સ્થાપના પહેલાં, એલેક્ઝાન્ડ્રીયા એ તજનું મેડીટરેનીયન વહાણવટી બંદર હતુ. યુરોપિયનો જે લેટિન લેખકોને ઓળખતા હતા તેઓ હેરોડોટસનો સંદર્ભ આપી જણાવતા હતા કે તેમને જાણ હતી કે તજ ઇજીપ્તના વ્યાપારી બંદરોમાં લાલ સમુદ્રમાંથી આવતા હતા, પરંતુ ઇથીયોપીયામાંથી કે અન્ય સ્થળેથી તે સ્પષ્ટ નથી. 1248 માં ધર્મયુદ્ધ સમયે સીયર ડે જોઇનવિલ ઇજીપ્તના તેના રાજા સાથે જોડાયા ત્યારે, તેમણે નોંધ કરી કે તેમને કહેવામાં આવ્યું હતુ કે – અને માનવામાં આવે છે – વિશ્વની ધાર પર નાઇલના સ્ત્રોત પર જાળીઓમાં તજ પકડવામાં આવતુ હતુ. મધ્ય યુગથી, તજનું મૂળ પાશ્ચાત્ય વિશ્વથી ગુપ્ત રાખવામાં આવ્યું હતુ. માર્કો પોલોએ આ મૂળ પર ચોકસાઇ ટાળી હતી. હેરોડોટસમાં અને અન્ય લેખકો, અરેબીયા તજનું મૂળ હતુ: અજ્ઞાત ભૂમિ જ્યાં તજના વૃક્ષો ઊછરે અને તેમના માળા બનાવવા માટે તેમનો ઉપયોગ કરે છે ત્યાંથી મોટા તજ પક્ષીઓએ તજ લાકડીઓ એકત્ર કરી છે; આરબોએ લાકડીઓ મેળવવા માટે યુક્તિ લાગુ કરી હતી. બાયઝાન્ટીયમમાં 1310 ના અંત સુધી આ કથા ચાલુ હતી, જોકે પ્રથમ સદીમાં, પ્લીની ધી એલ્ડરે લખ્યું કે વ્યાપારીઓએ વધુ રકમ વસૂલવા માટે આ કથા ઘડી કાઢી હતી. આશરે 1270 માં ઝકારીયા અલ-કાઝ્વીનીની આથર અલ-બિલાડ વા-"અતખર અલ-ઇબાદ" (“સ્થળોના સ્મારક અને ભગવાનના ગુલામોનો ઇતિહાસ)માં શ્રી લંકામાં ઊગતા મસાલા તરીકે પ્રથમ ઉલ્લેખ થયો. આશરે 1292 ના પત્રમાં જ્હોન ઓફ મોન્ટેકોર્વિનો દ્વારા ટૂંક સમયમાં તેની પુષ્ટિ કરવામાં આવી. 

મોલુકાસમાંથી સીધા પૂર્વ આફ્રિકામાં “તજ માર્ગ” પર તજ (ઇન્ડોનેશીયામાં "કાયુ માનીસ" - શબ્દાર્થ “મીઠુ વૃક્ષ”) ઇન્ડોનેશીયના તરાપા મોકલતા હતા, જ્યાં સ્થાનિક વેપારીઓ બાદમાં તેને રોમન બજારની ઉત્તરે લઇ જતા. વધુ જુઓ રાપ્તા.

ઇજીપ્તમાં એલેક્ઝાન્ડ્રીયામાં ભૂમિ વ્યવસાય માર્ગે મસાલાને આરબ વેપારીઓ લાવતા, જ્યાં ઇટાલીના વેનેટીયન વ્યાપારીઓ દ્વારા ખરીદવામાં આવતુ જેઓ યુરોપના મસાલા વ્યપાર પર ઇજારો ધરાવતા હતા. મામ્લુક સુલ્તાનો અને ઓટોમેન એમ્પાયર જેવી અન્ય મેડીટરેનીયન શક્તિઓના ઉદ્દભવથી આ વ્યવસાયમાં વિક્ષેપ થયો, એશિયાના અન્ય માર્ગો માટે યુરોપિયનોની વિસ્તૃત શોધ માટે ઘણાં કારણોમાંનુ એક હતુ.

પોર્ટુગીસ વેપારીઓ અંતે સિલોન (શ્રી લંકા) માં સોળમી સદીની શરૂઆતમાં આવ્યાં અને સિંહાલીઓ દ્વારા તજના પરંપરાગત ઉત્પાદન અને સંચાલનને વ્યવસ્થિત કર્યું, જેમણે બાદમાં સિલોનમાં તજનો એકાધિકાર સ્થાપ્યો. 1518 માં ટાપુ પર પોર્ટુગીઝે કિલ્લાથી સ્થાપના કરી અને સોથી વધુ વર્ષો સુધી તેમનો એકાધિકાર જાળવી રાખ્યો.

કેન્ડીના રાજ્યની જમીન સાથે જોડાણ કરી ડચ વેપારીઓએ અંતે પોર્ટુગીઝોને હાંકી કાઢ્યા. 1638 માં તેમણે વેપાર કેન્દ્રીની સ્થાપના કરી, 1640 થી ફેક્ટરીનું નિયંત્રણ હાથમાં લીધું, અને 1658 થી બાકિના તમામ પોર્ટુગલને હાંકી કાઢ્યાં. “કિનારાઓની જમની તેનાથી ભરપુર હતી”, ડચ કેપ્ટને નોંધ્યું, “ અને તમામ દ્રષ્ટિએ તે શ્રેષ્ઠ હતીઃ જ્યારે કોઇ જમીન પર આવે, ત્યારે સમુદ્રમાંથી જ આઠ લીગ દૂરથી તજની સુંગધ લઇ શકે.” (બ્રોડેલ 1984, પૃ. 215)

ડચ ઇસ્ટ ઇન્ડીયા કંપનીએ જંગલોમાં ખેતી કરવાની રીતો અલગ કરવાનું શરૂ કર્યું અને અંતે પોતાના વૃક્ષો ઉછેર કરવાનું શરૂ કર્યું.

1767 માં ઇસ્ટ ઇન્ડીયા કંપનીના લોર્ડ બ્રાઉને હાલના કેરેલાના કેન્નોરમાં (હાલ કન્નુર) અંજારાકેન્ડી નજીક અંજારાકેન્ડી તજ પ્રદેશની સ્થાપના કરી, અને આ મિલકત એશિયાની સૌથી મોટો તજ પ્રદેશ બન્યો.

1796 માં ડચ પાસેથી જમીનનું નિયંત્રણ બ્રિટીશે લીધું. જોકે, સિલોનના એકાધિકારનું મહત્વ પૂરું થયું હતુ, કારણકે તજના વૃક્ષનું વાવેતર અન્ય વિસ્તારોમાં ફેલાયું હતુ, ખૂબ સામાન્ય કેસીઅ છાલ ગ્રાહકોને વધુ સ્વીકૃત બની હતી, અને કોફી, ટી, ખાંડ અને ચોકલેટે પરંપરાગત મસાલાની લોકપ્રિયતાની હરિફાઇ કરવાનું શરૂ કર્યું હતુ.

વાવેતર
વનસ્પતિ
ઇતિહાસ
તજ પડકાર