એકવાર પ્રત્યારોપણ કર્યા પછી આ ઉપકરણનું યોગ્ય રીતે સંચાલન અને કાર્ય કરવા માટે તેની નિયકાલીન તપાસ જરૂરી હોય છે. અનુયાયી ચિકિત્સક દ્વારા તેના આધીન આવર્તનને સેટ કર્યા બાદ, ઉપકરણની જ્યારે જરૂર પડી ત્યારે તપાસ કરાવવી જરૂરી બની જાય છે. પેસમેકરની સામાન્ય તપાસ મોટેભાગે કાર્યલયમાં દર છ (6) મહિનામાં કરવામાં આવે છે, જોકે તે દર્દી/ઉપકરણની સ્થિતિ અને અલગથી દેખરેખની ઉપલબ્ધતા પર આધારિત છે.

કાર્યલયમાં પરિક્ષણને સમયે ઉપકરણની ઝીણવટભરી તપાસથી માહિતી પ્રાપ્ત કરવામાં આવે છે. આ પરીક્ષણોમાં સમાવિષ્ટ છે:


આધુનિક પેસમેકરની ખુબ જ "માંગ" છે, એટલે કે તે ત્યારે જ ગતિ કરે છે જ્યારે જરૂર હોય, ઉપકરણ લાંબા સમય સુધી ચાલે તેની અસર તેનો કેટલો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે તે ઉપર હોય છે.ઉપકરણનું દીર્ઘાયુષ્યને અસર કરતા અન્ય પરિબળો છે પ્રોગ્રામ આઉટપુટ અને એલ્ગરિધમ (લક્ષણો) જેના લીધે બેટરીથી ઉચ્ચ સ્તરનો વિદ્યુત પ્રવાહ નિકળે છે.કાર્યાલયમાં પરિક્ષણનો વધુ એક ફાયદો, તેવી કોઇ પણ ધટનાની તપાસ કરવી જે છેલ્લા અનુવર્તી પરીક્ષણથી સંગ્રહિત થઇ હોય. ખાસ પરીક્ષણ ધોરણોથી આવા ખાસ સંગ્રહિત આધારોને ચિકિત્સક દ્વારા સેટ કરવામાં આવે છે અને ચોક્કસ દર્દીના માટે આમ કરવામાં આવે છે. કેટલાક ઉપકરણોમાં ઘટનામાં અને ઘટના શરૂ થવાની પહેલા, ઇન્ટ્રાકાર્ડિક ઇલેક્ટ્રોગ્રામને દેખાડવાની પણ વિશેષતા હોય છે. ઘટનાનું કારણ કે તેના મૂળનું નિદાન કરવામાં અને કોઇ જરૂરી પ્રોગામીંગને પરિવર્તન કરવામાં આ ખાસ રીતે મદદરૂપ થાય છે.

પેસમેકરની નિયતકાલીન તપાસ
જીવનશૈલીમાં મહત્વ
પેસમેકર દર્દીનું ઓળખ પત્ર
પર્કસિવ પેસિંગ