માત્ર મુખ મૈથુન (શિષ્ન મુખ મૈથુનના માધ્યમ ) કોઈ ગર્ભાધાનમાં પરિણમતી નથી. શરીરમં મોં વાટે અંદર ગયેલ વીર્ય દ્વારા ગર્ભાશય કે ફેલોપીન ટ્યુબ સુદ્ધે પહોંચી સ્ત્રી બીજને ફલીત કરવાનો હકોઈ માર્ગ નથી. માનવ શરીરમાં પાચન તંત્ર અને પ્રજનન તંત્ર વચ્ચે કોઈ સંબંધ નથી. મોં વાટે શરીરમાં દાખલ થયેલ વીર્ય શરીરને અંદર રહેલ અમ્લ અને નાના આંતરડામાં રહેલ પ્રોટીન દ્વારા તૂટીને નાશ પામશે.. આમ તૂટીલા પદાર્થિ નગણ્ય પ્રમણમં શરીરમાં પોષક તત્વો સ્વરોપે શોષાઈ જશે.

આમ છતાં મુખ મૈથુન દ્વારા ગર્ભાધાનનો ભય રહેલો છે જો અપ્રત્યક્ષરીતે વીર્ય યોનિ ના સંપર્કમાં આવે તો. જો આંગળી અથવા શરીરના અન્ય ભાગ પર લાગેલું વીર્ય યોનિના સંપર્કમાં આવે તો જોખમ રહેલું છે. . આ માટે ગર્ભાધાન નિવારવા મુખ મૈથુન કરતી વેળાએ પણ સાવચેતી રાખવી આવશ્યક છે.

ખાસકરીને વિજાતિય લૈંગિક સંબંધમાં મુખ મૈથુનને પુરુષ કે સ્ત્રી કૌમારત્વ સાચવવાનિ વિકલ્પ મનાય છે. તેના બિન વેધકત લક્ષણને કારણે ખાસ કરીને સ્ત્રીઓનું કૌમાર્યપટલ કે યોનિ આવરણ અને ભેદન મૌથુન અકબદ્ધ રહે છે. વધારામાં , અમુક સમલૈંગિક પુરુષો મુખ મૈથુનને ગુદા મૈથુનની સરખામણીમાં "ભૌતિક કૌમાર્ય" ગણે છે. વિજાતીય લંગિક લોકો માટે ગુદા મથુન અને પરસ્પારિક હસ્ત મૈથુન નહીં કૌમાર્ય એ માત્ર લિંગ યોનિ ભેદન સંદર્ભમં જ જોવાય છે. ૧૯૯૦ના દશકથેએ તરુણોમાં ભૌતિક કૌમારત્વ અતિ પ્રચલિત બન્યું છે .

ગર્ભ નિયંત્રણ અને "ભૌતિક કૌમારત્વ"
શબ્દો અને અશિષ્ટ શબ્દ પ્રયોગ
ઉપયોગિતા
સંક્રમણનું જોખમ