કવિતાને ત્રણ સર્ગ માં વહેંચવામાં આવી છે. પ્રથમમાં ૧૫ પ્રકરણો, બીજા ૧૩ પ્રકરણો અને ત્રીજામાં ૨૨ પ્રકરણો છે. ત્રણેય પાત્રો એકબીજા સાથે વાતચીત કરતા નથી, પરંતુ સ્વતંત્ર રીતે એકાંતમાં બોલે છે.

એકલ પાત્રોના સંવાદનો ઘટનાક્રમ નીચે મુજબ છે:


પહેલો અને બીજો સર્ગ બિન-કાવ્યાત્મક કડીઓમાં રચિત છે. તૃતીય "સર્ગમાં સંસ્કૃત વૃત્ત" (સંસ્કૃત પિંગળશાસ્ત્રના) અનુસાર બનેલું છે અને "માત્રામેળમાં," "પૃથ્વી," વસંતતિલિકા"," "મંદાક્રાંતા," "શિખરિણી," ચોપાઈ અને "કટવ" જેવા છંદોનો સમાવેશ થાય છે. કાવ્યમાં સંસ્કૃત રીતની અને અલંકારયુક્ત ભાષાનો ઉપયોગ થયો છે. આ કથામાં નળ, દમયંતી અને બૃહદશ્વ એમ ત્રણ પાત્રોના લાંબા એકપાત્રી સ્વસંબોધી સંવાદનો સમાવેશ છે. બૃહદશ્વા અને દમયંતીના એકપાત્રી સંવાદો નળ અને તેના માનસ પર એકાંતરે કેન્દ્રીત છે, જે તેઓના નળ પ્રત્યેના પ્રેમને દર્શાવે છે. કવિ મૂળ વાર્તાની બે પ્રમુખ ઘટનાઓ ""કર્કોટક ડંખ"" અને ""મત્સ્ય સજીવન પ્રસંગ"" ને ફરી નવા પરિપેક્ષમાં આલેખે છે"." મૂળ વાર્તામાં, કર્કોટકના ડંખને કારણે નળ બહુકના રૂપમાં પરિવર્તિન પામે છે. કવિતામાં, ચિનુ મોદી નળનું બાહુકના રૂપમાં પરિવર્તન કુદરતી ઘટનાઓને કારણે દર્શાવે છે. 

વિષય
રચના અને તકનીકો
પાત્રો
પુરસ્કાર