1830માં, જેરેમી બેન્થમ, ઉપયોગીતાવાદના શોધકે પોતાના મૃત્યુ પછી પાલન કરવા માટેની માહિતીઓ છોડી ગયા હતા, જેણે એક પ્રકારની આધુનિક મમીની રચનાની શરૂઆત કરી. તેણે સૂચના આપી કે તેના શબને દૃષ્ટાન્ત આપવા માટે “ નાદાનીમાં અંગવ્યવચ્છેદ કેટલું ભયજનક હોય શકે ” પ્રદર્શનમાં મૂકવામાં આવે; એક વખત પ્રદર્શિત થયા પછી અને તેના વિષે ભાષણ આપ્યા પછી, તેણે સૂચના આપી કે તેમાં તેના હાડપિંજર સહિત તેના શરીરના અંગોને સાચવવામાં આવે, (સિવાય કે તેની ખોપડી, જે સચવાયું ના હોય છતાં, જ્યાં સુધી ચોરીના કારણે બીજી જગ્યાએ સંગ્રહ કરવા જરૂરી પડે ત્યાં સુધી તેના ચરણને પાસે પ્રદર્શિત કરાયું), તેના શરીરને તે જે મોટાભાગે કપડાં પહેરે છે તે કપડાં પહેરવાના હતા, અને જ્યારે “ હું વિચારોમાં પરોવાયેલો હોવું છું ત્યારે જે રવૈયામાં જીવીને જે ખુરશી મોટાભાગે મારા દ્વારા ગ્રહણ કરવામાં આવે છે તેમાં બેસાડવો ”. તેના શરીરને મીણના માથાથી સજ્જ કરવામાં આવેલી, કારણ કે તેને બનાવવામાં ખૂબ તકલીફ પડી હતી કેમ કે બેન્થમે વિનંતી કરેલી, તેને લંડનની યુનિવર્સિટી કોલેજમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવી.

20મી સદીના પ્રારંભમાં, કોસ્મીસમની રશિયાની ચળવળ દરમિયાન, નિકોલજ ફેદોરોવ દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું તેમ, મૃત લોકોના વૈજ્ઞાનિક પુર્નજીવનને નવી દૃષ્ટિ આપી. આ વિચાર એટલો પ્રસિદ્ધ થયો હતો કે લેનીનના મૃત્યુ પછી, લિયોનીદ ક્રાસીન અને એલેક્ષેન્ડર બોગડાનોવે સૂચવ્યું કે તેના શરીર અને મગજને ઈતિવૃત્તપણે સાચવવામાં આવે કે જેથી ભવિષ્યમાં તેને પુન:જીવત કરાય. જરૂરી સાધનો વિદેશમાંથી ખરીદવામાં આવ્યા, પરંતુ વિવિધ કારણોના લીધે આ આયોજન સિદ્ધ ના થયું. તેના શરીરને સંલેપન કરવાની જગ્યાએ અને તેને કાયમી ધોરણે મોસ્કોના લેનીન મૌસોલિયમમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યું, જ્યાં તે આજે પણ પ્રદર્શિત કરેલ છે. મૌસોલિયમ પોતે જ અલેકસે શચુસેવ દ્વારા જોસરના પિરામિડ અને સાયરસની કબ્રના આધારે બનાવવામાં આવેલું.

મેક્સિકોના ગ્યુનાજયુતો રાજ્યમાં, મેક્સિકો શહેરની ઉત્તર પશ્ચિમી દિશામાં ગ્યુનાજયુતો નામના શહેરમાં એક કબ્રસ્તાનમાં મમીઓ શોધાઇ હતી. તેઓ આકસ્મિકરીતે આધુનિક મમીઓ હતી અને 1896 અને 1958 વચ્ચેના વર્ષોમાં એક આંતરિક કાયદા મુજબ મૃતકના સગાઓએ એક કબ્રનો કર ચૂકવવાનો જરૂરી બનતો હતો ત્યારે જ્ઞાતપણે ખોદી કાઢવામાં આવેલી. "મ્યુસેઓ ડે લાસ મોમાયસ" માં, જેના પરથી સમગ્ર શહેર નજરે પડે છે ત્યાં ગ્યુનાજયુતો મમીઓને પ્રદર્શનમાં મુકેલી છે. આ આધુનિક સમયમાં કુદરતી શબપરીરક્ષણનું એક બીજું નોંધનીય ઉદાહરણ ક્રિસ્ટીયન ફ્રેડરિક વોન કહલબટઝ (1651-1702) છે, જેનું શબ તેના વતન કેમ્પહેલમાં પ્રદર્શિત કરાયું છે.

1994માં, 1729-1838 ની વચ્ચેના સમય 265 શબપરીરક્ષણ શબો હંગેરીના વેકમાં ડોમિનિકન ચર્ચના ભોંયરામાં મળી આવ્યા હતા. આ શોધ વૈજ્ઞાનિક રૂપથી ખૂબ મહત્વની સાબિત થઈ અને 2006 સુધીમાં બુધપેસ્ટમાં એક મ્યુઝિયમ ઓફ નેચરલ હિસ્ટરીમાં એક પ્રદર્શન પણ સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું. માર્ચ 2006માં, ગ્રીક રૂઢિચુસ્ત સંત વિસારીયન કોર્કોલિકોસનું શબ, તેને દફન કર્યાના 15 વર્ષ પછી તેના કબ્રમાંથી અખંડ પ્રાપ્ત થયું. આ ઘટનાએ જે આને ચમત્કાર માનતા હતા અને બીજા તે જે આને કુદરતી શબપરીરક્ષણના પરિણામનો દાવો કરતા હતા તેઓની વચ્ચે વાદવિવાદ ઊભાં કર્યાં. 

આધુનિક મમી
મમીઓની કાલ્પનિક કથાઓ
ઈજીપ્તની શબપરીરક્ષણ પ્રક્રિયા
રશિયામાં