મનુષ્ય પોતાના હેતુઓ માટે વાપરી શકે તેવા સ્રોતો પૃથ્વી પૂરા પાડે છે. 
તેમાંના કેટલાક સ્રોતો પુનર્જીવિત ન કરી શકાય તેવા () હોય છે, દા.ત. ખનિજ ઈંધણો (), જેને ટૂંકા ગાળામાં ફરીથી એકઠા કરવા મુશ્કેલ છે. 

કોલસો (), ખનિજ તેલ/પેટ્રોલિયમ (), કુદરતી વાયુ () અને મિથેન કલાથરેટ () જેવા અશ્મિભૂત ઈંધણો ()નો જમા થયેલો વિશાળ જથ્થો પૃથ્વીના પોપડામાંથી મેળવવામાં આવે છે.માણસ જમા થયેલા ઈંધણોના આ જથ્થાનો ઉપયોગ ઊર્જા પેદા કરવા માટે તથા રાસાયણિક ઉત્પાદન પ્રક્રિયામાં પોષકજથ્થા તરીકે કરે છે. 
ધોવાણ () અને પ્લેટ ટેકટોનિકસની ક્રિયાઓને પરિણામે કાચી ધાતુની ઉત્પત્તિ ()ની પ્રક્રિયા થાય છે જેનાથી પૃથ્વીના પોપડામાં ખનિજ કાચી ધાતુ ()ઓના દ્રવ્યો પણ બંધાય છે. 
અનેક ધાતુ ()ઓ અને અન્ય ઉપયોગી ઘટકો () માટે આ દ્રવ્યો કેન્દ્રીભૂત સ્રોતો રચે છે. 
પૃથ્વીનું જીવમંડળ માણસને ઉપયોગી થાય તેવાં અનેક જૈવિક ઉત્પાદનો પેદા કરે છે, જેમાં ખોરાક, લાકડું, ઔષધી તત્ત્વો (), ઑકિસજન અને કેટલાય સજીવ કચરાનું પુનઃચક્રીકરણ આવી જાય, અલબત્ત આ યાદી ઘણી લાંબી થઈ શકે તેમ છે. 
જમીન-આધારિત ઈકોસિસ્ટમ () પૃથ્વીના ઉપલા પોપડા () અને તાજા પાણી પર જયારે મહાસાગરોની ઈકોસિસ્ટમ જમીન પર ધોવાઈને આવતા ઓગળેલા દ્રવ્યો પર આધારિત હોય છે. 
આશ્રયસ્થાનો () બાંધવા માટે બાંધકામ સામગ્રી ()નો ઉપયોગ કરીને મનુષ્યો પણ જમીન () પર રહેતા હોય છે. 
1993માં મનુષ્ય દ્વારા થતો જમીનનો ઉપયોગ આશરે આ મુજબ હતોઃ

1993માં આશરે 2,481,250 કિ.મી.² જેટલી જમીન સિંચાઈ સુવિધા ધરાવતી હતી. 
કુદરતી સ્રોતો અને જમીનનો ઉપયોગ
વાતાવરણ / વાયુમંડળ
હવામાન અને આબોહવા
આંતરિક માળખું