સ્થાનીય લોકો અનુસાર પહેલાં શેવરોય ક્ષેત્રમાં સેલુનાડુ ( સર્વનન મંદિરનો દક્ષિણ તરફનો ભાગ) મુટ્ટુનાડુ ( શેવરોયન મંદિરની આસપાસનું ક્ષેત્ર) અને મોગાનાડુ ( મંદિરનો ઉત્તર તરફનું ક્ષેત્ર) નો સમવેશ થતો હતો. ૧૮૪૨માં અહીંની જનજાતિના પટ્ટાકરારનું (પ્રમુખ) મૃત્ય થયું ત્યાર બાદ મલયલીઓ વચ્ચે અંટસ ઊભો થયો. વારસદારના આ યુદ્ધનો ફાયદો ઉપાડી અંગ્રેજોએ ૧૮૪૨માં આ ક્ષેત્ર પોતને હસ્તક કરી લીધું. ગ્રેંહ યેરકાડ ૧૮૨૦માં બનાવવામાં આવ્યું. ૧૮૫૭ના રાષ્ટ્રીય ઉત્થાન પછી ભવશ અંગ્રેજોએ આ ગ્રેંજની ચારે તરફ કિલ્લો ચણાવ્યો. તેમાં તોપ બેસાડવામાં આવી. ૬ મહિનાનું ખાધ્ય સામાન સંગ્રહ કરવામાં આવતો જેથી ઘેરો થાય તો છ મહિના ટકી રહેવાય. ક્રાંતિ થાય તો સૌ યુરોપીય લોકોને કિલ્લામાં આવી જવાની સૂચના હતી. 

૧૪ ઓક્ટોબર ૧૯૯૭ સુધી આ સ્થળ ઉપ-તાલુકા ક્ષેત્ર હતું. ૧૫ ઓક્ટોબર ૧૯૯૭ પછી આ તાલુકા ક્ષેત્ર બન્યું. અહીંના ૬૭ ગામને ૯ રાજ્યસ્વ ક્ષેત્રોમાં વિભાજીત કરાયું છે જેમાં એક વિકાસ અધિકારી હોય છે. યેરકાડ તલુકાને ૩ ફીરકામાં વહેંચાયું છે જે છે યેરકાડૢ વેલ્લક્કાડી અને પુથુર.

યેરકાડ વિધાન સભા ક્ષેત્ર (અનુસુચિત જનજાતિ ક્ષેત્ર) છે અને તે સેલમ લોકસભા ક્ષેત્રનો એક ભાગ છે.

પર્યટન
વહીવટ અને રાજનિતી
વસતિ
ઉત્સવો