પૃથ્વી પર સામાન્યપણે હવામાનની ઘટનાઓમાં પવન, વાદળ, વરસાદ, હિમ, ધુમ્મસ અને ધૂળના વંટોળનો સમાવેશ થાય છે. અસામાન્ય ઘટનાઓમાં ટોર્નાડો, હેરિકેન, ટાયફૂન કે બરફનાં તોફાન જેવી કુદરતી આપત્તિઓનો સમાવેશ થાય છે. જાણીતા લગભગ બધાજ બનાવ ટ્રોપોસ્ફિયર(વાતાવરણનો નીચેનો ભાગ)માં બનતા હોય છે. હવામાન સ્ટ્રેટોસ્ફિયરમાં બને છે અને ટ્રોપોસ્ફિયરના નીચેના હવામાનને અસર કરી શકે છે, પણ સમગ્ર તંત્રને સમજવું મુશ્કેલ છે.

એક અને બીજા સ્થળ વચ્ચેના (તાપમાન અને ભેજ) ઘનતાના તફાવતને કારણે ઉદભવે છે. આ તફાવત અમુક સ્થાને સૂર્યના અયનવૃત્તના અક્ષાંશ પ્રમાણે બદલાતા દ્રષ્ટિકોણના કારણે સર્જાય છે. અન્ય શબ્દોમાં કહીએ તો, તમે વૃત્તાંષ (કર્કવૃત્ત કે મકરવૃત્ત)થી જેટલા દૂર હશો, સૂર્યનો તમારી તરફ નમવાનો કોણ તેટલો જ ઓછો હશે, અને આ જ કારણસર અપ્રત્યક્ષ સૂર્યપ્રકાશને લીધે તે સ્થળ ઠંડુ રહે છે. ધ્રુવીય અને અયનવૃત્તિય પ્રદેશોના તાપમાનના વિરોધાભાસને કારણે જેટ સ્ટ્રીમ ઉદભવે છે. મધ્ય-અક્ષાંશનુ હવામાન તંત્ર, જેવાકે ઉષ્ણકટીબંધીય ચક્રવાતો, જેટ સ્ટ્રીમના પ્રવાહના અસ્થાયીપણાને કારણે સર્જાય છે. (જુઓ બારૉક્લિનિટી) વૃત્તાંષનુ હવામાન તંત્ર, જેવું કે ચોમાસુ કે ગાજ-વીજ સહિતના વાવાઝોડાનું તંત્ર, વિભિન્ન પ્રક્રિયાઓને કારણે થાય છે. 

પૃથ્વીની ધરી તેની ભ્રમણ કક્ષા તરફ નમેલી હોવાના કારણે સૂર્યપ્રકાશ વર્ષના જુદા જુદા સમયે ભિન્ન-ભિન્ન કોણથી આપાત થાય છે. જૂન માસમાં ઉત્તરી ગોળાર્ધ સૂર્ય તરફ હોય છે, તેથી ઉત્તરી ગોળાર્ધના કોઈ પણ અક્ષાંશ પર સૂર્ય પ્રકાશ ડિસેમ્બરમાં પડે તે કરતા વધુ સીધી રીતે પડતો હોય છે (જુઓ સૂર્યના દ્રષ્ટિકોણની આબોહવા પર અસર). આ અસરને કારણે ઋતુનું સર્જન થાય છે. હજારો વર્ષપર્યંત, પૃથ્વીની ભ્રમણકક્ષામાં થતા ફેરફાર તેને દ્વારા ગ્રહણ કરવામાં આવતી સૌર ઊર્જાના પ્રમાણ તેમજ તેની વહેંચણી પર અસર કરે છે અને લાંબા ગાળે આબોહવાને પ્રભાવિત કરે છે (જુઓ મિલાનકોવિટ્ચ ચક્રો).

સૂર્ય ની અસમાન ઉષ્ણતા (તાપમાન અને ભેજના તબક્કાવાર ઘટતા ક્ષેત્રોનું સર્જન કે ફ્રન્ટોજેનેસિસ (વાતાવરણનું બાહ્યસ્તર)) હવામાનના કારણે વાદળછાયા વાતાવરણ કે વરસાદના સ્વરૂપમાં હોઈ શકે. ઊંચાઈ પર આવેલા સ્થળો નીચાણવાળા સ્થળો કરતા વધુ ઠંડા હોય છે, જે લુપ્તતા દરના આધારે સમજાવી શકાય. સ્થાનિક અક્ષ પર, પરાવર્તનતા, બરછટપણું કે ભેજ જેવી ભિન્ન ભિન્ન ભૌતિક લાક્ષણિકતાઓ ધરાવતી જુદી જુદી સપાટીઓ (જેમ કે મહાસાગરો, જંગલો, હિમાચ્છાદીત ક્ષેત્રો કે માનવ સર્જિત પદાર્થો)ને કારણે તાપમાનના તફાવત ઉદભવી શકે છે. 

સપાટીના તાપમાનના તફાવતને કારણે દબાણમાં ફેરફાર ઉભા થાય છે. ગરમ સપાટી તેની પર રહેલ હવાને ગરમ કરે છે અને હવાનું વિસ્તરણ થાય છે જે હવાના દબાણ તેમજ તેની ઘનતાને ઘટાડે છે. આથી નીપજતા સમસ્તરીય દબાણના ગાળા હવાને ભારે દબાણવાળા ક્ષેત્રો થી ઓછા દબાણવાળા ક્ષેત્રો તરફ ગતિમાન બનાવે છે, જેથી પવન બને છે, અને પૃથ્વીનું પરીભ્રમણ કોરિઓલિસ અસર દ્વારા પ્રવાહને ચક્રાકાર બનાવે છે. આ રીતે બનતું એક સરળ તંત્ર પાછળથી એક જટિલ તંત્ર અને ત્યારબાદ અન્ય વાતાવરણ સંબંધિત ઘટનાઓને ઉત્પન્ન કરી શકે તેવું ઉદ્ગામી વર્તન દાખવે છે. મોટાપાયાના ઉદાહરણોમાં હેડ્લી સેલ (કોષ)નો, જ્યારે નાના પાયાના ઉદાહરણોમાં સાગરતટીય પવનનો સમાવેશ થાય છે. 

વાતાવરણ અવ્યવસ્થિત તંત્ર છે, જેથી તંત્રના કોઈ એક ભાગમાં થતા નાના એવા ફેરફાર પણ સમગ્ર તંત્ર પર ખૂબ મોટી અસર કરી શકે છે. આ અમુક દિવસ કરતા વધુ અગાઉની હવામાન અંગેની ચોકસાઈપૂર્વક આગાહી કરવી મુશ્કેલ બનાવે છે, છતા હવામાનની આગાહી કરનારાઓ હવામાન તેમજ હવામાનશાસ્ત્ર વિજ્ઞાનિક ઢબે અભ્યાસ દ્વારા આ મર્યાદાનું વિસ્તરણ કરવા સતત કામ કરતા રહે છે. બે સપ્તાહ ઉપરાંતની આગહીઓને રોજીંદા ઉપયોગમાં લેવુ સૈદ્ધાંતિક રીતે અશક્ય છે, જેને કારણે સુધરેલ આગાહીઓની કુશળતાની સંભાવ્યતાઓ પર ઉપલી હદ મુકાઈ જાય છે.

અવ્યવસ્થાનો સિદ્ધાંત એવુ કહે છે કે ધરતીના ગતિમાનમાં થતા સહેજ ફેરફાર પણ સમય સાથે વૃદ્ધિ પામે છે. કેટલીક વખત આ અભિગમ બટરફ્લાય ઈફેક્ટ તરીકે પણ ઓળખાય છે, જે એવા અભિગમ પરથી ઉતરી આવ્યું છે કે પતંગિયાના પાંખ ફફડાવવાથી ઉદભવતો ગતિમાન પણ વાતાવરણ સંબંધિત પરિસ્થિતિઓમાં નોંધપાત્ર ફેરફાર સર્જી શકે છે. આવા નાના ફેરફારો પ્રત્યે પણ સંવેદનશીલતાને કારણે ચોક્કસ આગાહી કરવી ક્યારેય શક્ય નહીં બને. 

આગાહી
વસ્તીઓ પર અસરો
પૃથ્વી ગ્રહની ઉત્પત્તિ
કારણ