સ્પ્રિન્ગસ્ટીન ન્યૂ જર્સીની લોન્ગ બ્રાન્ચમાં જન્મ્યા હતા, અને તેમણે પોતાનું બાળપણ તથા હાઇસ્કૂલના વર્ષો ફ્રીહોલ્ડ બરોમાં વીતાવ્યા હતા. તેઓ ફ્રીહોલ્ડ બરોની ઇસ્ટ સ્ટ્રીટમાં રહેતા અને ફ્રીહોલ્ડ બરો હાઈ સ્કૂલમાં ભણતા. તેમના પિતા, ડગ્લાસ ફ્રેડેરિક સ્પ્રિન્ગસ્ટીન ડચ અને આયરિશ વંશપરંપરા ધરાવતા હતા, તેઓ અન્ય વ્યવસાય ઉપરાંત એક બસ ડ્રાઈવર તરીકે કામ કરતા હતા; તેમની અટક ડચ છે જેનો અર્થ "સ્ટેપિંગ સ્ટોન" થાય છે. તેમની માતા એડલ એન (ની જેરિલ્લી) કાયદાકીય સચિવ હતા અને તેઓ ઈટાલિયન કુળમાંથી આવતા હતા. એકંદર રીતે, સ્પ્રિન્ગસ્ટીનનું કુળ પચાસ ટકા ઈટાલિયન, 37 ટકા આયરિશ અને 13 ટકા ડચ છે. તેમની માતાના પિતા (નાના) નેપલ્સની નજીકના એક શહેર વિકો ઇક્વેન્સમાં જન્મ્યા હતા. તેમને બે નાની બહેનો છે, વર્જિનિયા અને પામેલા. પામેલાએ ફિલ્મોમાં અલ્પજીવી કારકિર્દી બાદ અભિનય છોડીને સ્ટીલ ફોટોગ્રાફીને પૂર્ણ સમયના વ્યવસાય તરીકે અપનાવ્યો હતો; "હ્યુમન ટચ" અને "લકી ટાઉન" આલબમોના ફોટો તેણીએ પાડ્યાં હતા. 

તેમનો ઉછેર એક રોમન કેથોલિક તરીકે થયો હતો, સ્પ્રિન્ગસ્ટીન ફ્રીહોલ્ડ બરોની સેંટ રોઝ ઓફ લિમા કેથોલિક સ્કૂલમાં ભણ્યાં હતા, જ્યાં ખ્રિસ્તી સાધ્વીઓ અને અન્ય વિદ્યાર્થીઓ સાથે તેમને મતભેદ રહ્યાં હતા, તેમછતાં તેમના પછીના મોટાભાગના સંગીતમાં ઊંડા કેથોલિક વિચારોનું પ્રતિબિંબ પડે છે, જેમાં રોક છાંટ ધરાવતી, ઘણી પરંપરાગત આયરિશ-કેથોલિક સ્તુતિઓનો પણ સમાવેશ થાય છે. 

નવમી શ્રેણીમાં, તેમને પબ્લિક ફ્રીહોલ્ડ રિજીયોનલ હાઈ સ્કૂલમાં તબદીલ કરાયા, પરંતુ તેઓ ત્યાં પણ ભળી શક્યાં નહી. તેમના જૂનાં શિક્ષકોએ જણાવ્યું છે કે તે એક "એકાંતવાસી હતો, જે પોતાનું ગિટાર વગાડવા કરતા બીજું કંઈ પણ કરવા માગતો નહોતો." તેમણે હાઈસ્કૂલનું શિક્ષણ પૂરું કર્યું, પરંતુ તેઓ એટલી બધી અરૂચિ અનુભવતા હતા કે તેઓ તેમના પોતાના સ્નાતકોત્તર સમારોહમાં જ ગેરહાજર રહ્યાં. તેમણે ટૂંકા સમય માટે ઓસિયન કાઉન્ટી કોલેજમાં ભણ્યાં, પરંતુ તે પણ અધવચ્ચે છોડી દીધી.

સાત વર્ષની વયે "ધ એદ સુલિવાન શો" પર એલ્વિસ પ્રેસલીને જોયા બાદ સ્પ્રિન્ગસ્ટીન સંગીત પ્રત્યે પ્રોત્સાહિત થયા હતા. 13 વર્ષની વયે તેમણે 18 ડોલરમાં પોતાનું સૌપ્રથમ ગિટાર ખરીદ્યું. બાદમાં પોતાના એક ગીત "ધ વિશ"માં તેમણે સ્મરણ કર્યા પ્રમાણે, તેમની માતાએ 16 વર્ષના સ્પ્રિન્ગસ્ટીન માટે 60 ડોલરનું કેન્ટ ગિટાર ખરીદવા માટે ધિરાણ લીધું હતું.

1965માં, તેઓ હાઉસ ઓફ ટેક્સ એન્ મેરિયન વિનયાર્ડ પહોંચ્યા, જેઓ શહેરમાં યુવા સંગીતકારોને પ્રાયોજિત કરતા હતા. તેમણે સ્પ્રિન્ગસ્ટીનને મોખરાનો ગિટારવાદક અને ત્યારપછી ધ કેસલિઝનો મોખરાનો ગાયક બનવામાં મદદ કરી. ધ કેસલિઝે બ્રિક ટાઉનશિપમાંના એક જાહેર રેકોર્ડિંગ સ્ટુડિયોમાં બે ગીત રેકોર્ડ કર્યાં અને ગ્રીનવિચ ગામમાં કાફે વ્હા? સહિતના વિવિધ સ્થળોએ ગીતો વગાડ્યા. મેરિયન વિનયાર્ડે જણાવ્યા પ્રમાણે જ્યારે યુવાન સ્પ્રિન્ગસ્ટીને મોટા માણસ બનવાનો વાયદો કર્યો ત્યારે તેમને સ્પ્રિન્ગસ્ટીનમાં ભરોસો હતો. 

19 વર્ષની વયે સેનામાં દાખલ થવા માટે સ્પ્રિન્ગસ્ટીનને બોલાવવામાં આવ્યા, તેઓ શારીરિક પરીક્ષામાં નાપાસ થયા અને વિયેતનામ યુદ્ધમાં ભાગ લીધો નહીં. 1984માં "રોલિંગ સ્ટોન" મેગેઝિનને આપેલી એક મુલાકાતમાં, તેમણે જણાવ્યું હતું કે, "જ્યારે હું શારીરિક પરીક્ષા આપવા માટે બસમાં જતો હતો, ત્યારે હું એક જ વાતનો વિચાર કરતો હતો કેઃ મારે જવાનું નથી." 17 વર્ષની વયે એક મોટરસાયકલ અકસ્માતમાં સ્પ્રિન્ગસ્ટીનને ગંભીર ઈજા થઈ હતી, આ સહિત સૈન્ય પરીક્ષા વખતે તેની "તરંગી" વર્તણૂંક અને પરીક્ષા નહી થવાની જેવા કારણો તેમને 4એફ અપાવવા માટે પૂરતા હતા.

1960ના દશકના ઉત્તરાર્ધમાં, સ્પ્રિન્ગસ્ટીને અર્થ તરીકે ઓળખાતી એક પાવર ત્રિપુટીમાં સ્પ્રિન્ગસ્ટીને ટૂંકા ગાળા માટે કામ કર્યું, આ ત્રિપૂટી ન્યૂ જર્સીની ક્લબોમાં સંગીતવાદન કરતી હતી. સ્પ્રિન્ગસ્ટીન ક્લબ ગિગ્સમાં એક બેન્ડ સાથે કામ કરતા હતા તે સમયગાળા દરમિયાન તેઓ બેન્ડનો રાત્રિનો ચાર્જ વસૂલ કરીને તેને પોતાના સાથીદારોમાં વહેંચી દેવાનું કામ કરતા હતા તેથી તેમને "ધ બોસ"નું ઉપનામ મળ્યું. સ્પ્રિન્ગસ્ટીનને બોસ લોકોથી અણગમો હોવાને કારણે તેમનું આ ઉપનામ ગમ્યું નહોતું, પરંતુ તેણે એને મૂક સંમતિ આપી દીધી હોય એવું જણાય છે. તાજેતરના ઘણા સંગીત સમારોહમાં પ્રેક્ષકોએ વિવિઝ બેનરો અને લાયસન્સ પ્લેટો પર "બોસ ટાઇમ" એવું ચિતરામણ કર્યું હતું તથા અન્ય કેટલાક એવા ઉચ્ચારણો કરી રહ્યાં હતા. અગાઉ તેમનું ઉપનામ "ડોક્ટર" હતું. 1969થી 1971 સુધી, સ્પ્રિન્ગસ્ટીને સ્ટીલ મિલ સાથે કામ કર્યું, જેમાં ડેની ફેડરિકી, વિની લોપેઝ, વિની રોઝલિન અને બાદમાં સ્ટીવ વૅન ઝેન્ડીટ તથા રોબિન થોમસન પણ હતા. તેમણે ત્યારબાદ મિડ-એટલાન્ટિક કોલેજ સર્કિટ, અને ટૂંકાગાળા માટે કેલિફોર્નિયામાં પણ સંગીત પીરસ્યું. જાન્યુઆરી 1970માં "સાન ફ્રાન્સિસ્કો એક્ઝામિનર" ના સંગીત વિવેચક ફિલીપ એલવૂડે સ્ટીલ મીલનાં તેમણે કરેલાં ફુલગુલાબી મૂલ્યાંકન બદલ સ્પ્રિન્ગસ્ટીનને જવાબદાર ઠેરવ્યાં અને કહ્યું કેઃ "હું ક્યારેય કોઈ સદંતર અજાણી ટેલેન્ટથી આટલો અભિભૂત થયો નથી." એલવૂડે સ્પ્રિન્ગસ્ટીનનાં "સ્નેહાકર્ષણવાળા સંગીત"ને બિરદાવ્યું હતું અને, ખાસ કરીને સ્પ્રિન્ટસ્ટીનને "સૌથી પ્રભાવશાળી કમ્પોઝર" તરીકે વર્ણવ્યા હતા. આ સમયગાળા દરમિયાન સ્પ્રિન્ગસ્ટીને આસ્બરી પાર્ક અને જર્સી શોર પર આવેલી નાની ક્લબોમાં નિયમિતપણે કામ કર્યું, જેના કારણે ટૂંક સમયમાં જ તેમનો ચાહકવર્ગ ઉભો થયો. સ્પ્રિન્ગસ્ટીન એક અનોખી અને મૌલિક સંગીત તથા ગીત શૈલી ઘડવા માગતા હોવાથી, આગામી બે વર્ષમાં અન્ય પ્રયોગો કર્યા જેમકેઃ ડૉ. ઝૂમ એન્ડ ધ સોનિક બૂમ (મધ્ય 1971નો પૂર્વાર્ધ), સનડાન્સ બ્લ્યૂઝ બેન્ડ (મધ્ય 1971), અને ધ બ્રૂસ સ્પ્રિન્ગસ્ટીન બૅન્ડ (મધ્ય 1971-મધ્ય 1972). પિયાનોવાદક ડેવિડ સેન્સિયસના ઉમેરાની સાથે, બાદમાં ઈ સ્ટ્રીટ બૅન્ડ તરીકે ઉભરી આવનારા જૂથનો આધાર તૈયાર થયો, આ જૂથમાં પ્રસંગોપાત કામચલાઉ ઉમેરો થતો રહ્યો; જેમકે હોર્ન સેંક્શન્સ, "ધ ઝૂમેટ્સ" ("ડૉ ઝૂમ" માટે પાશ્ચાદભૂમિમાં સહગાયન કરનારી સ્ત્રીઓનું જૂથ) અને હાર્મોનિકામાં સાઉથસાઇડ જોની લિયોન. સ્પ્રિન્ગસ્ટીને શોધી કાઢેલી સંગીત શૈલીમાં બ્લ્યૂઝ, આરએન્ડબી, જાઝ, ચર્ચ સંગીત, પ્રારંભનો રોક એન્ડ રૉલસ તથા સોઉલનો સમાવેશ થતો હતો. સ્પ્રિન્ગસ્ટીનની ગીતલેખન ક્ષમતા ખુબ સારી હતી. પ્રારંભના પ્રચાર અભિયાનોમાં જણાવવામાં આવ્યા પ્રમાણે, "સ્પ્રિન્ગસ્ટીનના કેટલાક ગીતોમાં અન્ય કલાકારોનાં સંપૂર્ણ આલબમની તુલનાએ વધારે શબ્દો રહેતા હતા." તેમની આ ક્ષમતા કેટલાક એવા લોકોના ધ્યાનમાં આવી જેઓએ સ્પ્રિન્ગસ્ટીનનું જીવન બલી નાખ્યું જેમાં નવા મેનેજરો માઇક એપ્પલ અને જિમ ક્રેટેકસ, તથા દંતકથારૂપ સંસ્થા કોલમ્બિયા રેકોર્ડ્સના ટેલેન્ટ શોધક જોન હેમન્ડનો સમાવેશ થતો હતો. હેમન્ડે એપ્પલના દબાણને વશ થઈને મે 1972માં સ્પ્રિન્ગસ્ટીનની કસોટી કરી. 

સ્પ્રિન્ગસ્ટીને આંતરરાષ્ટ્રીયસ્તરે સરાહના મેળવ્યા બાદ પણ, તેમના સંગીતમાં ન્યૂ જર્સીની યાદો ઝળકતી રહી, તેઓ ઘણીવાર પોતાના જીવંત પ્રયોગોમાં "મહાન રાજ્ય ન્યૂ જર્સી"ની પ્રશંસા કરતા રહ્યાં. સ્થાનિક લોકોમાં પોતાની વ્યાપક અપીલને પગલે, તેઓ નિયમિતપણે મુખ્યત્વે ન્યૂ જર્સી અને ફિલાડેલ્ફિયામાં ક્રમાનુસારના ધોરણે નાઇટ્સનું વેચાણ કરતા. વર્ષો સુધી તેઓ ધ સ્ટોન પોની અને અન્ય કાંઠાળ નાઇટક્લબોમાં આશ્ચર્યજનકરીતે દેખાતા રહ્યાં, જેને લીધે તેઓ જર્સી શૉર સાઉન્ડનો મહત્વનો હિસ્સો બની ગયા.

પુરસ્કારો અને સરાહના
પ્રારંભના વર્ષો(1949–1972)
ફિલ્મોમાં સંગીતનો ઉપયોગ
1992–2001: કલા અને વ્યવસાયિક દ્વષ્ટિએ ચડતી-પડતી