ઑગસ્ટન યુગના કવિઓએ પ્રકૃતિ કાવ્યો અને ગોપકાવ્યો રચ્યા. ડેન્હામનું "‘કુપર્સ હિલ’", પોપનું "‘વિન્ડસર ફોરેસ્ટ’" જાણીતા કાવ્યો હતા. તેમનું કેન્દ્રનું સૂત્ર હતું, "“The proper study of mankind was man.”" 

૧૮મી સદીમાં પ્રકૃતિ એક સ્વતંત્ર વિષય તરીકે કવિતામાં આવ્યો. જેમ્સ થોમ્સન (૧૭૦૦-૧૭૪૮) તેના "‘સીઝન્સ" ’ (૧૭૨૬-૧૭૩૦) કાવ્યથી લોકપ્રિય બન્યો. વિલિયમ કાઉપર(૧૭૩૧-૧૮૦૦)ની કવિતાઓના કેન્દ્રમાં માનવતા પ્રત્યેનું લોકસમુદાય ઢળતું વલણ જોવા મળે છે.આ સદીના સર્જકોમાં ઊર્મિલતા, વેવલાઈ, ઉન્માદ, નિરાશા અને ઉદાસીનતા વધારે જોવા મળે છે. આ પ્રકારની રચનાઓમાં વિલિયમ બ્લેઈકનું (૧૭૫૭-૧૮૨૭) નામ એમાં મોખરે છે. તેઓ એક ચિત્રકાર હતા. તેમની "‘ધી એવરલાસ્ટિંગ ગોસપેલ" ’ (૧૮૧૮) ખ્યાતનામ કૃતિ છે.

એલેક્ઝાંડર પોપના અનુગામી કવિઓ ઓલિવર ગોલ્ડસ્મિથ (૧૭૩૦-૧૭૭૪) તથા સેમ્યુઅલ જોહન્સન (૧૭૦૫-૧૭૮૪) હતા. ગોલ્ડસ્મિથના "‘ધ ટ્રાવેલર’" (૧૭૬૪), અને "‘ધ ડેઝર્ટડ વિલેજ’" (૧૭૭૬)માં સમકાલીન આયર્લેન્ડ અને ઇંગ્લેન્ડમાં વર્તતા સામાજિક તથા આર્થિક દૂષણોનું ચિત્રણ જોવા મળે છે. જોનસનની "‘લંડન’" (૧૭૩૮) અને "‘ધ વેનિટી ઓફ હ્યુમન વિશિઝ’" (૧૭૪૯) રચનાઓ જુવેનલના કટાક્ષ પટ આધારિત છે.

એલિઝાબેથ યુગ(૧૫૫૮-૧૬૦૩)
રૅસ્ટોરેશન યુગ
કવિતા
રોમેન્ટિક નવલકથા