તેમણે ૧૯૩૨માં કોલકાતા રેડિયો સ્ટેશન પર રેડિયો ગાયક તરીકે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું, જ્યાં તેમનું પ્રારંભિક સંગીત બંગાળી લોક સંગીતને આધારીત હતું, અને જલ્દી જ તેમણે હળવું શાસ્ત્રીય સંગીત અને લોક સંગીત માટે પ્રતિષ્ઠા મેળવી, માટે જ તેમની ફિલ્મોની રચનાઓમાં પણ તેમની બંગાળી લોકધૂનના વિશાળ ભંડાર, બાંગ્લાદેશની ભટીઅલી, સારી અને ઘમાવી લોક પરંપરાઓની છાપ હંમેશા જોવા મળે છે. આ જ વર્ષે, હિન્દુસ્તાન રેકોર્ડ માટે 78 rpm (આરપીએમ) પર તેમનો પ્રથમ રેકોર્ડ બહાર પડ્યો (હિન્દુસ્તાન મ્યુઝિકલ પ્રોડક્ટ), જેની એક તરફ અર્ધ શાસ્ત્રીય ખમાજ, "ઇ પાથેરી આજ ઇસો પ્રિયો" અને બીજી તરફ વિરુદ્ધ બાજુએ લોક સંગીત "દકલે કોકિલ રોજ બિહાને" ને રેકોર્ડ કરવામાં આવ્યું હતું.
તે પછીના દાયકામાં એક ગાયક તરીકે તે ટોચ પર પહોંચી ચૂક્યા હતા, અને બંગાળી ભાષામાં તેમણે ૧૩૧થી વધુ ગીતો, હિમાંગસુ દત્ત, આરસી બોરલ, નાઝરુલ ઇસ્લામ અને શૈલેષ દાસ ગુપ્તા જેવા સંગીતકારો માટે ગાયા હતા.

૧૯૩૪માં, તેમણે અલ્હાબાદ વિદ્યાપીઠના આમંત્રણથી અખિલ ભારતીય સંગીત સંમેલનમાં ભાગ લીધો, જ્યાં તેમણે બંગાળી ઠુમરી પ્રેક્ષકો સામે રજૂ કરી, આ સંમેલનમાં પ્રેક્ષક તરીકે વિજયા લક્ષ્મી પંડિત જેવા જાણીતા વ્યક્તિઓ અને અદ્વિતીય તેવા કીરાના ઘરાનાના અબ્દુલ કરીમ ખાન પણ હાજર રહ્યા હતા. પછીના વર્ષે તેમને કોલકાતામાં બંગાળી સંગીત સંમેલનમાં આમંત્રિત કરવામાં આવ્યા, જેનું ઉદ્ધાટન રવિન્દ્રનાથ ટાગોરે કર્યું હતું, આ સંમેલનમાં તેમણે ફરીથી ઠુમરી ગાયું, અને તેમને સુવર્ણ પદકથી પુરસ્કૃત કરવામાં આવ્યા. 

૧૯૩૭માં કોલકાતાના બાલીગંજ સાઉથ પાર્કમાં તેમણે એક ઘર બનાવ્યું, અલ્હાબાદની અખિલ ભારતીય સંગીત સંમેલનમાં તે રવિન્દ્રનાથ ટાગોરના શાંતિનિકેતનની એક વિદ્યાર્થી મીરા દાસગુપ્તા ()ને મળ્યા, જેણી ઢાકાના ન્યાયાધીશ રાયબહાદુર કમલનાથ દાસગુપ્તાની પૌત્રી હતી, મીરા ત્યારબાદ તેમની વિદ્યાર્થી બની અને તેઓએ ૧૦ ફેબ્રુઆરી ૧૯૩૮ના રોજ કોલકાતામાં લગ્ન કરી લીધા, જોકે તેમના લગ્ન રાજકુંટુંબના ના થવાથી, રાજકુંટુંબના બધા તેમની પર ક્રોધે ભરાયા, ત્યારબાદના તેમના પરિવાર સાથે તેમના સંબંધો ખરાબ રહ્યા, તેમણે તેમનો વારસો ગુમાવો પડ્યો. તેમને એક માત્ર પુત્ર રાહુલ દેવ બર્મનનો જન્મ ૧૯૩૯માં થયો, ત્યારબાદ મીરા દેવી અને રાહુલે એસ.ડી.બર્મનની કેટલીક સંગીત રચનાઓમાં ભાગ લીધો હતો. એસ ડી બર્મને ઉર્દૂ ફિલ્મ "સેલીમા" (૧૯૩૪)માં એક ગાયક તરીકેની ભૂમિકા પણ ભજવી હતી અને ઘીરેન ગાંગુલીની ફિલ્મ "બોડરોહી" (૧૯૩૫)માં પણ તેમણે ભૂમિકા ભજવી હતી.
"સતી ત્રિથા" અને "જનની" જેવા બંગાળી નાટકોમાં એક સંગીતકાર તરીકે તેમણે શરૂઆત કરી, 1937માં "રાજગી" તેમની પ્રથમ ફિલ્મ હતી, જ્યારે તેમની બીજી ફિલ્મ "રાજકુમારેર નીરબાશન" ને ખૂબ જ સફળતા પ્રાપ્ત થઇ અને ત્યાર બાદ તેમણે પાછી ફરવાની જરૂર ના પડી. તેમણે "જીવન સંગીની" , "પ્રતિશોધ" (૧૯૪૧), "અભોયેર બિયા" (૧૯૪૨), અને "ચદ્દોબેશી" (૧૯૪૪) જેવી સફળ બંગાળી ફિલ્મોમાં સંગીત આપ્યું છે, ૧૯૪૪માં મુંબઇ આવ્યા બાદ પણ તેમણે બંગાળી સિનેમામાં સંગીત આપવાનું ચાલુ રાખ્યું, અને તેમણે તેમની સંગીત કારકીર્દીની બીજી પાળી પણ ત્યાંથી શરૂ કરી, તેમણે કુલ ૧૭ બંગાળી ફિલ્મોમાં સંગીત આપ્યું છે. 

"યહુદી કી લડકી" (૧૯૩૩)થી તેમણે ગાયક તરીકે ફિલ્મોમાં પદાર્પણ કર્યું પણ તે ગીતને છોડી દેવામાં આવ્યું અને તે ગીતને ફરીથી પહાહી સન્યાલ દ્વારા ગાવામાં આવ્યું. આખરે, "સાંજહેર પીડીમ" (૧૯૩૫)નામની ફિલ્મ, ગાયક તરીકે તેમની પ્રથમ ફિલ્મ બની.

૧૯૫૦નો દાયકો
૧૯૭૦નો દાયકો
૧૯૩૦નો દસકો
ફિલ્મોગ્રાફી