હરાજીની પદ્ધતિથી બજારમાં સોદાઓમાંથી સટોડિયાઓને દુર કરી શકાય છે, પરંતુ તેની પોતાની પણ કેટલીક વિપરિત અસરો છે; જુઓ વિનર્સ કર્સ (હરાજીમાં કોઈપણ વસ્તુની મૂળ કિંમતને ઓળંગવા માટે બોલી જીતવાની વૃત્તિ કે વલણ). વિનર્સ કર્સ જોકે ઘણી વધુ પ્રવાહીતા (લિક્વિડિટિ) ધરાવતા બજારોમાં ખરીદનાર કે વેચનાર માટે વધુ મહત્વપૂર્ણ નથી, કારણ કે વસ્તુના વેચાણ માટેની હરાજી અને વસ્તુની ખરીદી માટેની હરાજી એકસાથે જ જોવા મળે છે, અને બંનેના ભાવોને માત્ર નજીવા અંતરથી જ અલગ કરી શકાય છે. આ કાર્યપદ્ધતિ કોઈપણ વસ્તુના ભાવના અંતર કરતા વધુ કોઈપણ માત્રામાં ભાવવધારાના કારણથી વિનર્સ કર્સની ઘટનાને અટકાવે છે.

જો સટોડિયાઓને ખોટી માહિતી મળે અથવા તેમની ધારણાઓ ખોટી પડે તો સટ્ટાખોરીના કારણે ચીજવસ્તુના ભાવો તેની મૂળકિંમત કરતા અલગ દિશામાં જઈ શકે છે. તેના કારણે સકારાત્મક પ્રતિક્રિયાની હારમાળા રચાય છે જેમાં ચીજવસ્તુના ભાવો નાટ્યાત્મક રીતે તેના આધારભૂત મુલ્યથી ઉપર જતા રહે છે. તેને આર્થિક પરપોટા તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. વધતી સટ્ટાકીય ખરીદીનો આવો તબક્કો વિશેષરૂપે સટ્ટાકીય વેચાણના એક તબક્કાની પાછળ પાછળ આવે છે જેમાં ભાવો ઘણા ગગડી ગયા હોય છે, અને કેટલાક હદ સુધી પહોંચેલા કિસ્સાઓમાં તો ક્રેશિસ (બજાર ભાવો ધરાશાયી થવા)ની સ્થિતિ પણ આવે છે.

1936માં જ્હોન મેનાર્ડ કેનેસે લખ્યું હતું કેઃ “ઉદ્યોગના સ્થિર પ્રવાહમાં સટોડિયાઓ સંભવતઃ તેજીના પરપોટા જેટલું નુકસાન પહોંચાડતા નથી. પરંતુ ઉદ્યોગ જ્યારે સટ્ટાખોરીના વમળો પરના પરપોટા જેવી સ્થિતિમાં આવી જાય ત્યારે સ્થિતિ વધુ ગંભીર બની જાય છે. (1936:159)" કેનેસે પોતે હેજ ફંડના હવાલા (અર્લી પ્રેકર્સર) ચલાવીને સટ્ટાખોરીનો ભરપૂર આનંદ ઉઠાવ્યો હતો. કેમ્બ્રિજ યુનિવર્સિટિ કિંગ્સ કોલેજના વિદ્યાર્થી તરીકે, તેમણે બે ઈન્વેસ્ટમેન્ટ ફંડોનું સંચાલન કર્યું હતું, જેમાંથી એક, ચેસ્ટ ફંડ, તત્કાલિન યુએસ (US) શેરોના ‘ઉભરતા’ બજારોમાં રોકાણ કરવા ઉપરાંત, તબક્કાવાર કોમોડિટિ ફ્યૂચર્સ અને નાના સ્તર સુધીના વિદેશી ચલણોમાં પણ રોકાણ કરતું હતું (જુઓ ચુઆ અને વૂડવર્ડ, 1983) . તેમના ફંડે મહામંદી હોવા છતા વાર્ષિક સરેરાશ 13% સાથે, દર વર્ષે સકારાત્મક વળતર આપ્યું હતું, જે ખરેખર અતિઆધુનિક રોકાણ વ્યૂહરચનાના કારણે શક્ય બન્યું હતું, જેમાં આંતર-બજાર વિવિધતાની વ્યૂહરચના પણ અપનાવાઈ હતી (જેમકે, માત્ર શેરો જ નહીં પરંતુ કોમોડિટિ અને ચલણમાં પણ રોકાણ કર્યું હતું) તેમજ શોર્ટિંગ, એટલે કે, નાણાં કમાવા માટે ઘટતા ભાવે ઉછીના લીધેલા શેરો અથવા ફ્યૂચર્સ વેચીને, જેને કેનેસે 1993માં તેમના અહેવાલમાં રોકાણના સફળ સિદ્ધાંતોમાં આ વ્યૂહરચનાની પણ હિમાયત કરી હતી (“એક સમતુલિત રોકાણ સ્થિતિ [...] અને જો શક્ય હોય તો, જોખમ વિરોધી.”) 

ઝીએમ્બા એન્ડ ઝીએમ્બા (2007)એ જણાવ્યા અનુસાર, કેનેસની જોખમ લેવાની વૃત્તિ ‘કાઉબોય’ સપ્રમાણતા સુધી પહોંચી ગઈ હતી, એટલે કે, મહત્તમ તર્ક ભર્યા ન્યાયોચિત સ્તરના 80% (કહેવાતી કેલી વ્યૂહરચના), જેમાં સ્ટોક માર્કેટના ઈન્ડેક્સ બેન્ચમાર્ક ( શેર બજાર સુચકાંક આધારચિહ્ન) કરતા અંદાજે ત્રણ ગણી વધારે વળતરની વોલેટલિટિ (ચંચળતા) જોવા મળી હતી. વોલેટલિટિ (ચંચળતા)ના આવા સ્તરો, તેમની સટ્ટાકીય રોકાણ કામગીરી માટે જવાબદાર છે, જે આજના દિવસોમાં માત્ર ખૂબ જ એગ્રેસીવ ઈન્સ્ટ્રુમેન્ટ્સ (ઉશ્કેરણીજનક દસ્તાવેજો)થી જ મેળવી શકાય છે (જેવા કે 3:1 ઉચ્ચાલિત એક્સચેન્જ-ટ્રેડેડ ફંડ્સ (વિનિમય કારોબાર ફંડો)). તેમણે આજના દિવસોમાં હેજ ફંડો દ્વારા અપનાવાતી આધુનિક સટ્ટાકીય પદ્ધતિઓ પસંદ કરી હતી, જે ખરીદી કર્યા બાદ લાંબા સમય સુધી મૂકી રાખવાની સરળ રોકાણ પદ્ધતિથી જરા અલગ છે.સટોડિયાઓની હાજરીના કારણે બજારમાં ટુંકાગાળાની વોલેટલિટિ (ચંચળતા) (સતત વધઘટ) વધે છે કે ઘટે છે તે એક વિવાદાસ્પદ મુદ્દો છે. તેમની મૂડીની જોગવાઈઓ અને માહિતી સંભવતઃ ભાવોને તેના સાચા મુલ્યની નજીક સ્થિર થવામાં મદદરૂપ થઈ શકે છે. બીજી બાજુ, બજારમાં ટોળાના વર્તન અને સકારાત્મક પ્રતિક્રિયાઓની હારમાળા સંભવતઃ જે-તે સમયે બજારમાં વોલેટલિટિ (ચંચળતા) વધારે છે.

રોકાણ વિરુદ્ધ સટ્ટાખોરી
જોખમો ઉઠાવવા
કેટલીક આડઅસરો
સટ્ટાખોરી પર નિયમન