રીવરેન્ડ ફીલિપ હનીવુડે એક બીગલ સમૂહને 1830માં એસેકસમાં સ્થાપિત કર્યાં અને એવું મનાય છે કે આ સમૂહ આધુનિક બીગલ જાતિ માટેનો આધાર બન્યો.
જો કે, આ સમૂહના વંશની માહિતીઓ નોંધાયેલી નથી, એવું વિચારાયું કે ઉત્તર દેશના બીગલ્સ અને દક્ષિણી શિકારી શ્વાનોને મક્કમતાથી રજૂ કરાયા હતા; વિલ્યિમ યુઆટ્ટ સંદિગ્ધ હતા કે હેરિયર્સ બીગલના રકતરેખાને સરસ મુખ્યત્વે બનાવે છે, પરંતુ હેરિયર્સનું પોતાનું મૂળ અસ્પષ્ટ હતું. જોન મિલ્સ (1845માં "ધ સ્પોર્ટસમેન લાઈબ્રેરી" માં લેખ) મુજબ હનીવુડના બીગલો નાના હતા, ખભા પર એ લગભગ ઊભા રહેતા અને એકદમ સફેદ હતાં. આ સમયની આસપાસ પ્રિન્સ એલબર્ટ અને લોર્ડ વીન્ટરટોન પાસે બીગલના સમૂહ હતા, અને શાહી પક્ષ કોઈ શંકા વિના જાતિના થોડા હિતના પુનરુધ્ધારને પરિણમી, પરંતુ ત્રણેમાં હનીવુડના સમૂહને સૌથી વધુ સરસ માનવામાં આવ્યું.

જો કે આધુનિક જાતિના વિકાસ સાથે સમ્માનિત થયેલ, હનીવુડે શિકાર માટે શ્વાન બનાવવામાં ધ્યાન આપ્યું અને એવા શ્વાન કે જે આકર્ષક અને શિકાર કરવા બંનેમાં સક્ષમ હોય તેવા બનાવવાના પ્રજનનનું પરિષ્કૃત થોમસ જોનસનને સોંપી દીધું. બે પ્રકાર વિકસીત કરવામાં આવ્યા : ખરબચડા અને મુલાયમ લેપવાળા પ્રકાર. ખરબચડા સ્તરીય બીગલ 20મી સદીના પ્રારંભ સુધી જીવંત રહ્યા, અને એવા અહેવાલ પણ છે કે જે દર્શાવે છે કે 1969ના અંત સુધીમાં એક શ્વાનના કાર્યક્રમમાં એક પ્રદર્શની કરી હતી, પણ આ પ્રકાર હવે વિલુપ્ત થઈ ગઈ છે કદાચ માનક બીગલ રકતરેખામાં સાંશિત થઈ ગઈ છે.

1840ની સાલમાં, એક માનક બીગલ પ્રકારને વિકસિત કરવાની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી : ઉત્તર દેશના બીગલ અને દક્ષિણના શિકારી શ્વાન વચ્ચે ભેદ ખોવાઇ ગયા, પરંતુ પેદા થતા સમૂહમાં કદ, ચરિત્ર અને વિશ્વસનીયતામાં ભારે બદલાવ હતો. 1856માં, 'સ્ટોનહેંજ' ("ધ ફિલ્ડ" ના સંપાદક, જોન હેનરી વોલ્શનું છજ્ઞ નામ) "મેન્યુલ ઓફ બ્રિટીશ રુરલ સ્પોર્ટસ" નાં લેખમાં હજી પણ બીગલને ચાર પ્રકારમાં વિભાજીત કરે છે : મધ્યમ બીગલ; ડ્વાર્ફ અથવા લેપડોગ બીગલ; શિયાળ બીગલ (શિયાળના શિકારી શ્વાનનું નાનું, ધીમું સંસ્કરણ); અને ખરબચડા સ્તરીય અથવા ટેરિયર બીગલ, જેને તે કોઈ પણ બીજા પ્રકાર અને સ્કોટીશ ટેરિયર જાતિમાંના એક વચ્ચે સંસ્કરણ રૂપે વિભાજીત કરે છે. સ્ટોનહેંજે માનક વર્ણનનો પ્રારંભ પણ આપેલો :

1887 સુધીમાં વિલુપ્ત થવાનો દર પતનમાં હતો : ઈંગ્લેન્ડમાં 18 બીગલ સમૂહ હતા. 1890માં બીગલ કલબ બનાવવામાં આવ્યું અને તે જ સમયે પ્રથમ માનકને ચિત્રિત કરવામાં આવ્યું. બીજા વર્ષે હેરિયર્સ અને બીગલ્સના માલિકોનું સંગઠન બન્યું. બંને સંસ્થાઓનો હેતુ જાતિના સર્વશ્રેષ્ઠ હિત આગળ કરવાનો હતો અને એક માનક પ્રકારના બીગલને પેદા કરવા માટે બંને ઉત્સુક હતા. 1902 સુધીમાં સમૂહોની સંખ્યા વધીને 44 થઈ.

આધુનિક જાતિનો વિકાસ
વર્ણન
લોકપ્રિયતા
પ્રારંભિક બીગલ પ્રકારના શ્વાનો