ધીમે ધીમે ધ્યાન કારણને બદલે ઉદાસીનતાના પરિણામો તરફ કેન્દ્રિત થઈ રહયું છે, અને તેથી, 17 મી સદી સુધીમાં ઉલ્લેખ કરાયેલ ચોક્કસ "ઘોર પાપ" ને વ્યકિતની પ્રતિભા અને બક્ષિસનો ઉપયોગ કરવાની નિષ્ફળતા હોવાનું માનવામાં આવતું હતું. વ્યવહારમાં તે ધર્મ પ્રત્યે ઉદાસીનતા કરતાં સુસ્તી (લેટિન, )ની વધુ નજીક આવતું હતું. દાંતેના સમયમાં પણ આ પરિવર્તનની નિશાનીઓ હતી; તેમના "પુર્ગાટોરિયો" માં તેમણે સુસ્તીને માટે તપશ્ચર્યાને ટોચની ઝડપે સતત દોડનાર તરીકે વર્ણન કર્યું હતું. આધુનિક અભિપ્રાય આગળ વધે છે, જેમાં વસ્તુના કેન્દ્ર સ્થાને "પાપ" તરીકે પ્રસાદ અને ઉદાસીનતા છે. આ વધુ હેતુપૂર્વકની નિષ્ફળતાની વિરુધ્ધ છે, ઉદાહરણ તરીકે ઈશ્વરને અને તેનાં કામોને ચાહવાથી, સુસ્તી ઘણીવાર બીજાં પાપો કરતાં ઠીક ઠીક પ્રમાણમાં ઓછા ગંભીર પાપ તરીકે જોવામાં આવે છે, વિશેષમાં, કાર્ય કરવા કરતાં કાર્ય ચૂકવવાનું પાપ.

અભિમાન
સુસ્તી
ઘોર પાપોની ઐતિહાસિક અને આધુનિક વ્યાખ્યાઓ
કેથલિક સાત-ગુણો