1953માં, ચાર્લ્સ એચ. ટોવન્સ અને સ્નાતક વિદ્યાર્થીઓ જેમ્સ પી. ગોર્ડન અને હર્બર્ટ જે. ઝેઇગરે સૌપ્રથમ માઇક્રોવેવ એમ્પ્લીફાયરનું ઉત્પાદન કર્યું હતું, જેની કામગીરી લેસરના સિદ્ધાતો જેવી જ હતી - પરંતુ તે ઇન્ફ્રારેડ અથવા વિઝીબલ રેડિયેશનને બદલે માઇક્રોવેવ એમ્પ્લીફાય કરતું હતું; છતાં, ટોવન્સનું મેસર સતત ઉત્પાદન કરવા માટે સક્ષમ ન હતું. દરમિયાનમાં, સોવિયેત સંઘ, નિકોલે બાસોવ અને એલેક્ઝાન્ડર પ્રોખોરોવ સ્વતંત્રપણે પરિમાણ ઓક્સિલેટર પર કામ કરતા હતા, અને તેમણે જ્યારે બે કરતા ઉર્જા ધોરણોનો ઉપયોગ કરીને સતત ઉત્પાદન પદ્ધતિની સમસ્યાનો હલ શોધી લીધો ત્યારે પ્રથમ મેસર (MASER)નું ઉત્પાદન કર્યું હતું. આ મેસર (MASER) પદ્ધતિ મૂળ વિસ્તારમાં પડ્યા વિના ઉત્તેજિત સ્રાવને છૂટા કરી શક્યા હોત, આમ વસ્તી વિપર્યય જાળવી રાખવામાં આવ્યો હતો. 1955માં, પ્રોખોરોવ અને બાસોવે વસ્તી વિપર્યય પ્રાપ્ત કરવાની પદ્ધતિ તરીકે મલ્ટી લેવલ સિસ્ટમના ઓપ્ટિકલ પંપીંગનું સુચન કર્યું હતું, બાદમાં તે લેસર પંપીંગની મુખ્ય પદ્ધતિ સાબિત થઇ હતી. 

ટોવન્સના અહેવાલ અનુસાર તેમની વિવિધ શિક્ષણક્ષેત્રના વિખ્યાત સહાધ્યાયીઓ દ્વારા વિરોધ કરવામાં આવ્યો હતો, તેમાં નેઇલ્સ બોહર, જોહ્ન વોન ન્યુમેન, ઇસિડોર રબિ, પોલીકાર્પ કુશ, અને લેવેલીન એચ. થોમસનો સમાવેશ થાય છે, તેમણે એવી દલીલ કરી હતી કે થિયોરેટિકલી મેસર (MASER) અશક્ય હતું. 1964માં, ચાર્લ્સ એચ. ટોવન્સ, નિકોલે બાસોવ અને એલેકસેન્ડ્ર પ્રોખોરોવે પરિમાણ ઇલેક્ટ્રોનીક્સમાં મૂળભૂત કાર્ય કરવા બદલ ફિઝીક્સમાં નોબેલ ઇનામ વહેંચી લીધુ હતું, આ કાર્ય અંતે મેસર-લેસરના સિદ્ધાંત પર આધારિત ઓસીલેટર્સ અને એમ્પ્લીફાયરની રચનામાં પરિણમ્યું હતું.

તાજેતરની શોધો
ગેસ લેસર્સ
નક્કર સ્થિતિના લેસરો
મેસર