પાળતું ગિનિ પિગ બે કે તેથી વધુનાં સમૂહમાં વિસ્તરે છે; ડૂક્કરણીઓનાં સમૂહ, એક કે તેથી વધુ ડુક્કરણીઓ અને એક ખસી કરેલું ડુક્કર યોગ્ય જોડી છે. બીજા ગિનિ પિગને ઓળખવાનું અને તેની સાથે સંબંધ બાંધવાનું ગિનિ પિગ જાણે છે, અને ડુક્કરો પર કરવામાં આવેલા ચેતાતંતુઓના પરીક્ષણમાં એવું સાબિત થયુ છે કે, જે માદાઓને ડુક્કર નથી ઓળખતો તેની સરખામણીમાં જે માદા સાથે તે બંધન ધરાવે છે તેની સામે દબાણ પ્રતિક્રિયા ઓછી હોય છે. ડુક્કરોનો સમૂહ પણ લાંબો રહી શકે છે, પરંતુ શરત છે કે, તેમના પાંજરામાં પૂરતી જગ્યા હોવી જોઈએ, તેમની વચ્ચેની ઓળખાણ નાની ઉંમરે થઈ હોય અને કોઈ માદા હાજર ન હોય. ઘરમાં વસતા ગિનિ પિગની જૈવિક લય જંગલી ગિનિ પિગ કરતા અલગ હોય છે, અને તેઓ લાંબા સમય સુધી સક્રિય રહે છે અને ત્યારબાદ વચ્ચે ટૂંક સમયની ઊંઘ લે છે. તેમની પ્રવૃત્તિ દિવસના લગભગ ચોવીસેય કલાકની અને છુટ્ટી છવાયેલી હોય છે, તીવ્ર પ્રકાશથી દૂર રહેવા સિવાય, અંદાજ મૂકી શકાય તેવી અન્ય કોઈ ઢબ દેખાતી નથી. 

ઘરમાં રહેતા ગિનિ પિગ સામાન્ય રીતે પાંજરામાં રહે છે, જોકે મોટી સંખ્યામાં ગિનિ પિગ ધરાવતા કેટલાંક માલિકો તેમના આખા રૂમ પાળતુ પ્રાણીઓ માટે ફાળવતા હોય છે. સખ્ત કે તારની જાળીના પાંજરા બનાવવામાં આવે છે. જોકે, તારની જાળીવાળા પાંજરાના તળિયાને કારણે ઈજા પહોંચી શકે છે. જેને સામાન્ય રીતે બમ્બલ ફૂટ (અલ્સરેટિવ પોડોડર્મેટાઈટિસ) તરીકે ઓળખાતા ચેપ સાથે સાંકળવામાં આવે છે). "ક્યુબ્સ ઍન્ડ કોરોપ્લાસ્ટ" (અથવા સી ઍન્ડ સી) પ્રકારના પાંજરા હવે સામાન્ય પસંદ બની ગયા છે. ઘણી વખત પાંજરામાં લાકડાના છોલ કે તેના જેવી અન્ય સામગ્રીની શ્રૃંખલા ઊભી કરવામાં આવે છે. લાલ દેવદાર (પૂર્વીય કે પશ્ચિમી ), અને ચીડમાંથી, બંને નરમ લાકડામાંથી બનેલી પથારીનો ભૂતકાળમાં ઉપયોગ થતો હતો, જોકે હવે આ સામગ્રી હાનિકારક ફિનોલ (સુગંધી હાઈડ્રોકાર્બ) અને તેલ ધરાવતા હોવાનું માનવામાં આવે છે. કઠણ લાકડામાંથી બનતી (જેમકે, પૉપ્લરનું ઝાડ), કાગળના ઉત્પાદનો અને મકાઈના કણસલાની સામગ્રીમાંથી બનેલી પથારીઓ બીજા વિકલ્પો છે. ગિનિ પિગ તેમના પાંજરામાં ખૂબ અસ્તવ્યસ્ત રીતે રહે છે; તેઓ ઘણી વખત તેમના ખોરાકના પાત્ર ઉપર કુદી પડે છે અથવા તો પથારી અને ખરાબ વસ્તુઓ ભરવાના પાત્રને તેમાં ઢોળી દે છે, તેમનું મૂત્ર પાંજરાની સપાટી પર બાઝી જાય છે, જેને દૂર કરવું અઘરું હોય છે. પાંજરાને સાફ કરવામાં આવે તે પછી ગિનિ પિગ સામાન્ય રીતે મૂત્ર કરે છે અને તેમના શરીરના નીચેના ભાગને ઢસડી અને પાંજરા પર પોતાના વિસ્તારનું સીમાંકન કરે છે. જ્યારે નર ગિનિ પિગને પાંજરાની બહાર કાઢવામાં આવે છે ત્યારે તેઓ પણ આ રીતે તેમના વિસ્તારનું સીમાંકન કરે છે. 

સામાન્ય રીતે ગિનિ પિગ ઘરની અન્ય પ્રજાતિ સાથે વિકસી નથી શકતી. દાંતથી કરડીને ખાતા અન્ય પ્રાણીઓ જેમ કે જેર્બિલ અને હેમ્સ્ટર સાથે ગિનિ પિગને રાખવામાં આવે તો શ્વાચ્છોશ્વાસ અને બીજા ચેપના બનાવો વધી જાય છે, અને આ પ્રકારના પ્રાણીઓ ગિનિ પિગ તરફ આક્રમ રીતે વર્તી શકે છે. મોટા પ્રાણીઓ તેમને શિકાર તરીકે જુએ છે, જોકે, કેટલાક (જેમકે શ્વાન)ને તેમને (ગિનિ પિગને) સ્વીકારવાની તાલિમ આપી શકાય છે. ગિનિ પિગ અને ઘરમાં રહેતા સસલાંને એક સાથે રાખવા અંગે વિભાજીત અભિપ્રાયો પ્રવર્તે છે. પ્રકાશિત થયેલા કેટલાંક સ્ત્રોતો જણાવે છે કે, ગિનિ પિગ અને સસલાંને એક જ પાંજરામાં રાખવામાં આવે ત્યારે તેઓ સારી રીતે રહી શકે છે. જોકે, સસલાં લેગોમોર્ફ હોવાના કારણે, સસલાની પોષણ સંબંધી જરરિયાતો અલગ હોય છે, અને એટલે જ બંને પ્રજાતિને એક જ ખોરાક ન આપી શકાય. સસલાં રોગોના સંગ્રાહક પણ હોય શકે છે (જેમકે શ્વાસ સંબંધી ચેપ "બૉરડેટેલા" અને "પેસ્ટ્રુલા" ), જે ગિનિ પિગને લાગી શકે છે. એટલે સુધી કે, નાના સસલા પણ ગિનિ પિગ કરતા વધુ તાકતવાન હોય છે અને એટલે જ ઈરાદાપૂર્વક કે આંતરિક ઈજા પહોંચાડી શકે છે. 

ઘરેલું નિવાસ સ્થાન
ખોરાક તરીકે
નામ
સાંસ્કૃતિક અને માધ્યમ પ્રભાવ