આ સમયગાળો કે જેને સામાન્ય રીતે મધ્યકાલિન યુગ કહેવામાં આવે છે તે દરમિયાન ચીને સંગીતની પરંપરાનો પ્રસાર અન્ય દેશો ઉપર જીત મેળવીને અથવા તો અન્ય દેશો સામે હારીને કર્યો. આ પ્રકારનો પ્રથમ રેકોર્ડ ઇસવિસન 348માં મળે છે કે જ્યારે ચીને તુર્કીસ્તાન ઉપર જીત મેળવીને તેના રાજદરબારમાં પૂર્વ તુર્કીસ્તાનિક સંગીત મંડળીની સ્થાપના કરી હતી. ત્યારબાદ તેમાં ભારત, મોંગોલિયા અને અન્ય દેશોનો પ્રભાવ પણ પડ્યો. ખરા અર્થમાં જોઇએ તો આ તમામ દેશોને મોટાભાગનાં સંગીતનાં સાધનો ચીન તરફથી મળ્યાં હતાં. ઝાંઝ-કરતાલ અને ઝાલરને ખૂબ જ પ્રખ્યાતિ મળી. આ ઉપરાંત આધુનિક તુરાઈઓ, મંજીરાં, વાંસળી, નગારાં અને લ્યુટ્સ પણ પ્રખ્યાત થયા. તંતુ ઝાઇથર સૌપ્રથમ વખત ચીનમાં 9મી કે 10મી સદીમાં આવ્યું. આ સાધન મંગોલિયન સંસ્કૃતિથી પ્રભાવિત થઈને આવ્યું હતું.

મધ્યકાલિન યુગમાં સંગીતનાં સાધનોના વિકાસના મુદ્દે ભારતે પણ ચીન જેવો જ અનુભવ કર્યો હતો, જોકે સંગીતની અલગ-અલગ શૈલીને કારણે તંતુવાદ્યોનો વિકાસ અલગ પ્રકારે થયો હતો. ચીન ખાતેનાં તંતુવાદ્યો અમુક ચોક્કસ પ્રકારનો સ્વર કાઢી શકે તે પ્રમાણે વિકસાવવામાં આવ્યાં હતાં. ખાસ કરીને તેમનો સૂર ઘંટાવલિઓને બંધ બેસતો આવે તે પ્રકારે તેમનો વિકાસ થયો હતો જ્યારે ભારતમાં વિકસાવવામાં આવેલાં તંતુવાદ્યો ખૂબ જ સ્થિતિસ્થાપક હતા. આ સ્થિતિસ્થાપકતા હિન્દુ સંગીતનાં સૂરોને અને ઝણકારને બંધ બેસતી આવતી હતી. એ સમયે ભારતીય સંગીતમાં લયનું મહત્વ વિશેષ પ્રમાણમાં રહેતું હતું. તેમ મધ્યકાલિન યુગમાં નગારાંનાં જોવાં મળતાં અનેક ચિત્રો ઉપરથી જણાઈ આવે છે. ભારતમાં ઉદ્ભવેલાં સંગીતમાં લય તેમજ તેના દૃષ્ટકોણ ઉપર વધારે ધ્યાન અને ભાર આપવામાં આવે છે. મધ્યકાલિન ભારતનાં સંગીતનાં સાધનોને ઇતિહાસકારોએ બે વિભાગમાં વહેંચ્યા છે એક તો મુસ્લિમોનાં શાસન પહેલા અને મુસ્લિમોનાં શાસન બાદ. કારણ કે દરેક સમયગાળામાં તેનો અલગ પ્રભાવ હતો. મુસ્લિમો પહેલાના સમયગાળામાં હિન્દુ સંગીતમાં હાથેથી વગાડવાની ઘંટડીઓ, ઝાંઝ-કરતાલ, અને છોકીને વગાડવામાં આવતાં સાધનોનો ઉપયોગ બહોળા પ્રમાણમાં કરવામાં આવતો હતો. ઝાંઝ એક પ્રકારની તાંબાની થાળી જેવું હતું અને તેને લાકડી નહીં પરંતુ હથોડાથી વગાડવામાં આવતી હતી. આ સમયગાળા દરમિયાન નગારાં, વીણા, નાની સારંગીઓ, જોડિયા પાવા અને ત્રેવડી વાંસળીઓ, શરણાઈ અને રણશિંગાં વગેરેનો ઉદય આ સમયગાળા દરમિયાન થયો હતો. ઈસ્લામને કારણે નવાં પ્રકારનાં નગારાં અસ્તિત્વમાં આવ્યાં કે જે એકદમ બરાબર ગોળ અથવા તો અષ્ટકોણ હતા. ઈસ્લામના પહેલાંના સમયગાળાના અનિયમિત આકારનાં નગારાંથી એકદમ વિપરીત. પર્સિયન લોકોના પ્રભાવને કારણે સિતાર અને શરણાઈનું આગમન થયું જોકે પર્સિયન સિતારમાં ત્રણ જ તાર આવેલા હોય છે જેની સામે ભારતીય સિતારમાં ચારથી સાત તાર આવેલા હોય છે.
સંગીતનાં સાધનોમાં થયેલાં નવા આવિષ્કારોમાં દક્ષિણ પૂર્વીય એશિયા જવાબદાર છે. ખાસ કરીને આ આવિષ્કારો ત્યારે થયા જ્યારે ઇસવિસન 920માં તેમના ઉપરથી ભારતનો પ્રભાવ ઉતરી ગયો હતો. બાલિનિસ અને જાવાનિસ સંગીતમાં ઝાયલોફોન્સ અને મેટાલોફોન્સનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો અગાઉનાં સમયમાં બનાવવામાં આવેલાં સાધનોને તેઓ કાંસામાંથી બનાવતાં હતાં. ઝાલર એ દક્ષિણ પૂર્વીય એશિયાનું સૌથી અગત્યનું સંગીત સાધન છે. ઝાલરની શોધ તિબેટ અને બર્માની વચ્ચેનાં વિસ્તારમાં થઈ હોવાનું માનવામાં આવે છે. પણ દક્ષિણ પૂર્વીય એશિયાના જાવા તેમજ મલય દ્વિપ જેવા દેશોના દરેક માણસના જીવનની દરેક પ્રકારની પ્રવૃત્તિમાં તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.

સાતમી સદીમાં મેસોપોટેમિયા અને અરેબિયન પેનિનસુલા ઈસ્લામિક સંસ્કૃતિથી જોડાયા ત્યારબાદ તેમણે સંગીતનાં સાધનોનો ઝડપી વિકાસ તેમજ વહેંચણીનો અનુભવ કર્યો. તમામ પ્રકારનાં સંગીતમાં ફ્રેમ કરેલાં નગારાં અને વિવિધ પ્રકારનાં નળાકાર નગારાં વિશિષ્ટ રીતે મહત્વનાં છે. શંકુ આકારની શરણાઈઓનો ઉપયોગ લગ્ન પ્રસંગે અને સુન્નતની વિધી વખતે કરવામાં આવે છે. નાનકડા પર્સિયન ચિત્રો ઉપરથી માહિતી મળે છે કે મેસોપોટેમિયા ખાતે કેટલ ડ્રમ્સનો વિકાસ કેવી રીતે થયો અને તેનો ફેલાવો જાવા સુધી કેવી રીતે થયો. વિવિધ પ્રકારની વાંસળીઓ, ઝાઇથર, તંતુવાદ્યો તેમજ હાર્પ્સનો પ્રસાર મેડાગાસ્કરથી દક્ષિણ સુધી તેમજ આધુનિક જમાનાના સુલાવેસીથી પૂર્વ સુધી થવા પામ્યો હતો.

ગ્રીસ અને રોમનો ખૂબ જ પ્રભાવ હોવા છતાં પણ મધ્યકાલિન યુગ દરમિયાન યુરોપમાં આવેલાં તમામ સંગીતનાં સાધનો એશિયાઈ દેશોમાંથી આવ્યાં હતાં. વીણા પ્રકારનું તંતુવાદ્ય એક માત્ર એવું સંગીતનું સાધન હતું કે આ સમયગાળા સુધી તેની શોધ યુરોપમાં થવા પામી હતી. મધ્ય યુગિન યુરોપમાં તંતુવાદ્યોનું મહત્વ ખૂબ જ હતું. મધ્ય તેમજ ઉત્તરીય પ્રાંતના લોકો તંતુવાદ્યો અને ડોક વાળાં તંતુવાદ્યોનો ઉપયોગ કરતા હતા. જ્યારે દક્ષિણ પ્રાંતના લોકો સુષિરવાદ્યો, તેમજ ક્રોસબાર જેવાં સાધનોનો ઉપયોગ કરતાં હતાં. મધ્ય તેમજ ઉત્તરીય યુરોપમાં વિવિધ પ્રકારની હાર્પ્સનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. ઉત્તરમાં એટલે કે આયર્લેન્ડમાં હાર્પ કાળક્રમે રાષ્ટ્રીય ચિન્હ બની ગઈ હતી. તંતુવાદ્યોનો ફેલાવો પણ આ જ વિસ્તારોમાં થવા પામ્યો હતો. તેનો ફેલાવો પૂર્વના ઇસ્ટોનિયા સુધી થવા પામ્યો હતો. વર્ષ 800થી 1000ના સમયગાળા સુધી યુરોપનું સંગીત ખૂબ જ શાલિનતા ભર્યું બન્યું તેને વધારે સાધનોની જરૂર પડવા લાગી તે વિવિધ સ્વરો ઉત્પન્ન કરવાને સક્ષમ બની ગયું હતું. આશરે 9મી સદીના પર્સિયન ભૂગોળવેતા ઈબન ખોર્દાદબેહે તેના દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવેલી કોશરચનાને લગતી સંગીતનાં સાધનોની ચર્ચાપત્રીમાં જમાવ્યું હતું કે બાયઝેન્ટિયમ સામ્રાજ્યના સમયગાળા દરમિયાન "ઉર્ઘુન" , ઓર્ગન, "શિલ્યાની" (હાર્પ પ્રકારનું વાજિંત્ર કે તંતુવાદ્ય), "સેલાન્ડ" (બેગપાઇપ જેવું વાદ્ય) અને "બાયઝેન્ટિયમ લાયરા" (ગ્રીક ભાષામાં: λύρα ~ lūrā) વગેરે જેવા પૌરાણિક વાદ્યોનો સમાવેશ થતો હતો. લાયરા એ મધ્યકાલિન યુગનું જમરૂખ આકારનું વણાંકવાળું તંતુવાદ્ય છે તેમાં ત્રણથી પાંચ તાર આવેલા હોય છે. તેને ઊભું રાખીને વગાડવામાં આવે છે. વાયોલિન સહિતના મોટાભાગના યુરોપીય સંગીતનાં સાધનોનું તે પુરોગામી છે. એકતારાનો ઉપયોગ સંગીતની સૂરાવલીનું ચોક્કસ માપ કાઢવા માટે કરવામાં આવે છે.જેના કારણે સંગીતનું આયોજન સુવ્યવસ્થિત ધોરણે થઈ શકે છે. યાંત્રિક પીપાકૃતિ વાદ્ય એક જ સંગીતકારને સારંગી કરતા એકથી વધારે પ્રકારનાં જટિલ સંગીતને સુવ્યવસ્થિત ગોઠવવામાં મદદ કરે છે. આ બંને મધ્યકાલિન યુગનાં મુખ્ય વાદ્યો છે. દક્ષિણ યુરોપિયન લોકો ટૂંકી તેમજ લાંબી કક્ષાનાં તંતુવાદ્યો વગાડતા હતા. મધ્ય અને ઉત્તરીય યુરોપિયન તંતુવાદ્યો કરતા વિપરીત તેમની ખૂંટીઓ એકબાજુએ લંબાવેલી હતી. ઘંટ અને ઝાલર જેવા આઇડિયોફોન્સનો ઉપયોગ વિવિધ પ્રકારના પ્રસંગો માટે કરવામાં આવતો હતો જેમ કે રક્તપિત્ત કે કોઢ ધરાવતા માણસને સૂચના આપવા માટે. નવમી સદીમાં પ્રથમ બેગપાઇપની શોધ થઈ અને તેનો પ્રસાર સમગ્ર યુરોપમાં થયો તેનો ઉપયોગ લોકવાદ્યથી માંડીને લશ્કરી વાદ્ય સુધી થતો હતો. સુષિર વાદ્ય ગણાતા ઓર્ગનની શોધ પણ યુરોપમાં થઈ હતી. આ શોધ પાંચમી સદીમાં થઈ હતી અને તેને સ્પેનથી ઈન્ગલેન્ડમાં ફેલાતા ઇ. સ. 700ની સાલ થઈ હતી. તમામ પ્રકારનાં ઓર્ગનનાં કદ અને તેનો ઉપયોગ અલગ અલગ હતા.હાથમાં પકડીને વગાડી શકાય તેવાં અને ગળામાં પહેલીને લાંબી ભૂંગળીઓ વાળા પણ ઓર્ગન અસ્તિત્વ ધરાવતા હતા. ઓર્ગનનો સાહિત્યિક ઉપયોગ અંગ્રેજી બેનિડિક્ટાઇનમાં કરવામાં આવ્યો હતો. તેની શરૂઆત દસમી સદીના અંતમાં કરવામાં આવી હતી. આ સમયગાળા દરમિયાન ઓર્ગનનો ઉપયોગ ચર્ચમાં પણ કરવામાં આવ્યો હતો. મધ્યકાલિન તુરાઈ વાદકો શરણાઈ વગાડવામાં સિમિત હતા તે સમયે વાંસળીનું અસ્તિત્વ હોવાના કોઈ જ પુરવા મળતા નથી.

પ્રાચીન ઢબ અને ઇતિહાસ પૂર્વે
બારોક સમયગાળો
મધ્ય યુગ
સ્કેફિનર