એક છોડ તેના જીવન દરમિયાન અનેક મહત્તવના પરિવર્તન તબક્કાઓનો સામનો કરે છે તેમાં ફૂલોની સંક્રન્તિ ()નો પણ સમાવેશ થાય છે.સંક્રન્તિ તેના સમયે જ થવી જોઇએ, જેથી સફળતાપૂર્વક મહત્તમ પુનઃ ઉત્પાદન () થઇ શકે.આ જરૂરિયાત પૂરી કરવા છોડ અંદરથી વિકાસ થવાના અને પર્યાવરણીય સંકેતો સફળતાપૂર્વક વ્યાખ્યાઇત કરે તે જરૂરી છે, જેવા કે છોડના હોર્મોન્સ ()ની સપાટી અને મૌસમી તાપમાન ()માં થતા ફેરફાર અને ફોટોપેરીઓડ ()માં થતા ફેરફારો.અનેક બારમાસી અને મોટાભાગના દ્વિવાર્ષિક છોડના ફૂલોને વર્નલાઇઝેશન () જરૂરી હોય છે.કોન્સ્ટન્સ અને એફએલસી જેવા જનીનો મારફત આ સંકેતોનું મોલેક્યુલરમાં પરિવર્તન એ બાબતની ખાતરી કરે છે કે બીજ ()ની રચના અને પરાગાધાન () માટે સમય એકદમ યોગ્ય હોય તેવા સમયે ફ્લાવરિંગ થાય છે.દાંડીના અંતે ફૂલોની રચના શરૂ થાય છે અને તેમાં અનેક સાયકોલોજિકલ અને મોર્ફોલોજિકલ પરિવર્તનોનો સમાવેશ થાય છે.આદિકાળમાં પરિવર્તનનું પ્રથમ પગલું વનસ્પતિની દાંડીનું ફૂલની દાંડીમાં રૂપાંતર થયું તે છે. આ ફેરફારો જૈવરાસાયણિક સ્વરૂપમાં થાય છે,પાંદડા, બીજ () અને દાંડીના કોષમાં ફેરફાર થવાની સાથે તે અલગ પડે છે અને તેના ટિસ્યૂ તે જ સ્વરૂપમાં બીજી રીતે પુનઃઉત્પતિ થાય છે.દાંડીના ટોચના મધ્યભાગનો વિકાસ અટકી જાય છે કે સપાટ રહે છે અને તે બાજુએથી સ્પાઇરલ ફેશનના સ્વરૂપમાં ટોચના અંતે બહારની બાજુએ ઉપસી આવે છે. આ પ્રકારે બહાર ઉપસી આવેલો હિસ્સા સેપલ્સ, સ્ત્રીકેસર,પુંકેસર અને કાર્પેલ () તરીકે વિકસે છે.એક વખત આ પ્રક્રિયાની શરૂઆત થયા પછી મોટાભાગના પ્લાન્ટ તેને ઉલ્ટાવી શકતા નથી અને દાંડી ફૂલ તરીકે િવકસે છે, જો કે ફૂલની સંરચનાની પ્રારંભિક શરૂઆતનો આધાર કેટલીક કુદરતી સ્થિતિ () પર આધારિત છે.એક વખત પ્રક્રિયાની શરૂઆત થયા પછી આ સંકેત દાંડીને નાબૂદ કરશે અને તે ફૂલ તરીકે વિકસશે. 

ફૂલોનો વિકાસ અને પરાગરજનો ફેલાવો
અંગોનો વિકાસ
વિકાસ
ફૂલોની સંક્રમણ સ્થિતિ