લાંબા અંતરના બૂમરેંગના ઉડવાના માર્ગનું જમીન પર ચિત્રાંકન એક પાણીના ટીપાં જેવું લાગે છે. જૂના પ્રકારના લાંબા અંતરના બૂમરેંગ્સ (બિગ હુક્સ કહેવાતા તમામ પ્રકારના) માટે, ઉડવાના માર્ગનું પ્રથમ અને છેલ્લું ત્રુતિયાંશ ખૂબ નીચા હોય છે જ્યારે વચ્ચેનું ત્રુતિયાંશ ઝડપી ઉપર જવાનું અને ઝડપી નીચે આવવાનું હોય છે. આજકાલ બૂમરેંગ્સ એવી રીતે બનાવવામાં આવે છે કે તેઓનો આખો ઉડવાનો માર્ગ તેની ટ્રેજેકટરીના પ્રથમ અર્ધમાં સતત ચઢાણ સાથે સમતલ હોય છે અને પછી બીજા અર્ધમાં સતત નીચે આવવાનું હોય છે.

સૈદ્ધાંતિક ધોરણે, લાંબા અંતરના બૂમરેંગ્સ નીચેના કારણોસર રસપ્રદ પણ હોય છે: વિવિધ ઉડાણના તબક્કાઓ દરમિયાન વિવિધ વર્તણૂકો હાંસિલ કરવા માટે, રોટેશન વેલોસિટીનો ફોરવર્ડ વેલોસિટી સાથેનો ગુણોત્તરનો યુ (U)-આકારનું કાર્ય હોય છે, એટલે કે, તેનું વ્યુત્પન્ન 0 ને ઓળંગે છે. વ્યવહારું રીતે, તેનો અર્થ એ છે કે બૂમરેંગ તેના સૌથી દુરના બિંદુ પર ખૂબ ઓછી ફોરવર્ડ વેલોસિટી ધરાવે છે. ફોરવર્ડ ઘટકની ક્રિયાત્મક શક્તિ પછીથી અંતર્હિત શક્તિમાં સંગ્રહિત થાય છે. આ અન્ય પ્રકારના બૂમરેંગ્સમાં સાચું નથી, જ્યા ક્રિયાત્મક શક્તિનું નુકસાન પરત નથી મેળવી શકાતું (એમટીએ (MTA)) પણ તેઓની ઉડાણના પ્રથમ અર્ધમાં ક્રિયાત્મક શક્તિને અંતર્હિત શક્તિમાં સંગ્રહિત કરે છે પરંતુ પછી અંતર્હિત શક્તિ ખેંચાણ દ્વારા સમાપ્ત થઇ જાય છે).

ઉડવાનો માર્ગ
પ્રત્યાયન (સંદેશાવ્યવહાર)
ફેંકવાની ટેકનિક
શિકાર