ફેબ્રુઆરી 1971માં બ્લેક સબાથ તેનાં ત્રીજાં આલ્બમ ઉપર કામ કરવાની તૈયારી માટે સ્ટુડિયોમાં પાછું ફર્યું. "પેરાનોઇડ" ની સફળતા બાદ હવે તેઓ સ્ટુડિયોમાં વધારે સમય રહીને કામ કરી શકતાં હતા તેમજ તેમની પાસે નશીલી દવાઓ ખરીદવા માટે સુટકેસ ભરીને નાણાં પણ હતાં. "અમે કોક, બિગ ટાઇમ", વાર્ડ એક્સપ્લેઇન્ડમાં પ્રવેશી ચૂક્યા હતા. અપ્પર્સ, ડાઉનર્સ, ક્વાલુડેસ, જે પણ તમને ગમે તે. એક માત્ર એવા મંચની જરૂર હોય છે કે જેના ઉપર તમે તમારા વિચારો લઇને આવી શકો અને તમે તેને ભૂલી જાવ કારણ કે તમે તેમાંથી બહાર નીકળી ગયા હો છો."

એપ્રિલ 1971માં નિર્માણ પૂરૂં થયું અને જુલાઇ એટલે કે "પેરાનોઇડ" ની રજૂઆતના છ માસ બાદ બેન્ડે તેનું "માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" નામનું આલ્બમ રજૂ કર્યું. આ આલ્બમ યુએસ અને યુકે બંનેની યાદીઓમાં ટોચનાં દસ આલ્બમોની યાદીમાં સ્થાન પામ્યું અને બે મહિના કરતાં પણ ઓછા સમયગાળામાં તેને ગોલ્ડનો દરજ્જો કે પ્રમાણપત્ર આપવામાં આવ્યું. કાળક્રમે 1980માં તેને પ્લેટિનમનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો અને 21 સદીની શરૂઆતમાં તેને ડબલ પ્લેટિનમનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો. "માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" માં બ્લેક સબાથના શ્રવણેન્દ્રિયને લગતાં ગીતોનો સમાવેશ પ્રથમ વખત કરવામાં આવ્યો હતો.તેમનાં ચાહકોને ખૂબ જ ગમતાં ગીતો "ચિલ્ડ્રન ઓફ ગ્રેવ" અને "સ્વિટ લિફ"નો પણ તેમાં સમાવેશ થતો હતો. આ વખતે પણ વિવેચકોએ તેમની તરફેણ કરી નહોતી "રોલિંગ સ્ટોન" ના લેસ્ટર બેન્ગ્સે "માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" ને "અતિ સરળ, પુનરાવર્તન કરનારું અને તાલ મેળ વિનાનું" ગમાવીને ફગાવી દીધું હતું. જોકે આ જ સામાયિકે આ જ આલ્બમને વર્ષ 2003ના તેના સંપાદિત અંકમાં અત્યાર સુધીનાં 500 ટોચનાં આલ્બમોમાં 298મું સ્થાન આપ્યું હતું.

"માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" બાદ તેમણે 1972માં વિશ્વ પ્રવાસ ખેડ્યો, બ્લેક સબેથે ત્રણ વર્ષમાં પ્રથમ વખત વિરામ લીધો. બિલ વાર્ડના શબ્દોમાં કહીએ તો: "બેન્ડ ખૂબ જ થાકી ગયું હતું. અમે અમારા રસ્તા ઉપર સતત ચાલતા રહ્યા વર્ષો સુધી સતત પ્રવાસ અને ગીતોનાં ધ્વનિમુદ્રણો. મને એમ લાગ્યું કે "માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" ની સાથે અમે જે પહેલાં ત્રણ આલ્બમો બનાવ્યા તેનો જમાનો પૂરો થઇ ગયો હતો. હવે અમે આગામી આલ્બમ વિષે સમય ફાળવવાનું નક્કી કર્યું.

જૂન 1972માં બેન્ડ લોસ એન્જલસ ખાતે આવેલા રેકોર્ડ પ્લાન્ટ ખાતે આગામી આલ્બમ માટે કામ કરવા એકત્રિત થયું. ભ્રષ્ટાચાર જેવા નીતિવિષયક મુદ્દાઓને લઇને ધ્વનિમુદ્રણની પ્રક્રિયા અટકવા લાગી હતી. "કોર્નુકોપિયા" ગીતનું ધ્વનિમુદ્રણ કરવા માટે ગડમથલ કરી રહેલું જૂથ તે બાદ "વચ્ચેનાં ખંડમાં બેસીને નશીલી દવાઓનું સેવન કરી રહ્યું હતું ત્યારે" બિલ વાર્ડને લગભગ બેન્ડમાંથી હાંકી કાઢવા સુધીની નોબત આવી ગઇ હતી. "મને તે ગીત પ્રત્યે નફરત હતી તેમાં એવાં સંગીતનાં નમૂનાઓ હતા જે એકદમ ખરાબ હતા." તેમ વાર્ડે જણાવ્યું હતું. "અંતે મેં તે કરવાનું નક્કી કર્યું પરંતુ મને તમામ લોકો તરફથી ઠંડી ઉપેક્ષા જેવો પ્રતિભાવ મળ્યો. પ્રતિસાદ એવો હતો કે 'સારું હવે તમે ઘરે જાવ, હવે તમે કોઇ જ કામના રહ્યા નથી.' મને એમ લાગ્યું કે મેં બધું ફૂંકી માર્યું છે અને મને હાંકી કાઢવાની ઘડીઓ ગણાઇ રહી છે". મૂળતઃ આ આલ્બમનું નામ "સ્નોબ્લાઇન્ડ" રાખવાનું હતું. આ આલ્બમમાં આ જ નામનું એક ગીત હતું જેમાં કોકેઇનનાં સેવન અંગેની વાત હતી. રેકોર્ડ કંપનીએ છેલ્લી ઘડીએ આલ્બમનું નામ બદલીને "બ્લેક સબાથ વોલ્યુમ-4" કરી નાખ્યું ત્યારે વાર્ડે દલીલ કરી કે "અગાઉ વોલ્યુમ 1,2 કે 3 નહોતા આ ખરેખર એક મૂર્ખતા ભરેલું નામ છે."

સપ્ટેમ્બર 1972માં બ્લેક સબાથનો "વોલ્યુમ-4" રજૂ કરવામાં આવ્યો અને તત્કાલિન વિવેચકોએ ફરી એક વખત તેને ફગાવી દીધો. એક માસ કરતાં પણ ઓછા સમયમાં તેને ગોલ્ડનો દરજ્જો મળ્યો. આ બેન્ડનું સતત એવું ચોથું આલ્બમ હતું કે જેની યુએસમાં 10 લાખ કરતાં વધારે નકલો વેચાઇ હોય. સ્ટુડિયોમાં વધારે સમય રહેવાને કારણે "વોલ્યુમ-4" માં બેન્ડે સ્ટ્રિંગ્સ, પિયાનો, ઓર્કેસ્ટ્રાઇઝેશન અને મલ્ટિપાર્ટ સોન્ગ જેવા સંગીતના અખતરાઓ કર્યા હતા. "પેરાનોઇડ" બાદ પ્રથમ વખત "ટુમોરોઝ ડ્રિમ" નામનું ગીત પ્રથમ વખત એકલાં ગીત તરીકે રજૂ કરવામાં આવ્યું પરંતુ તેને ટોચનાં ગીતોની યાદીમાં સ્થાન ન મળી શક્યું. યુએસનો સઘન પ્રવાસ ખેડ્યા બાદ બેન્ડે 1973માં પ્રથમ વખત ઓસ્ટ્રેલિયાનો પ્રવાસ ખેડ્યો. અને ત્યારબાદ મેઇન લેન્ડ યુરોપનો પમ પ્રવાસ ખેડ્યો.

સંગીતની શૈલી
વારસો
"માસ્ટર ઓફ રિયાલિટી" અને "વોલ્યુમ 4" (1971-1973)
"ધ ઇટર્નલ આઇડોલ" , "હેડલેસ ક્રોસ" , અને "ટિર" (1986–1990)