શિક્ષણના ઇતિહાસમાં સૌથી શાળા શિસ્તનુ સૌથી સામાન્ય સ્વરૂપ શારિરીક શિક્ષા રહી છે. જ્યારે બાળક શાળામાં હોય ત્યારે શિક્ષક વાલીની જગ્યાએ હોય છે, તેની પાસે વાલિના તમામ હક્કો હોય છે. અગાઉ ,શારિરીક શિક્ષા,(વિદ્યાર્થીને શારીરિક યાતના આપવા નિતંબ પર મારવુ કે પગેથી કે ચાબુક મારવી કે લાકડીથી મારવુ) વિશ્વના મોટાભાગમાં શાળા શિસ્તના સૌથી સામાન્ય સ્વરૂપોમાંની એક રહી છે. મોટાં ભાગનાં પશ્ચિમના દેશો અને કેટલાંક બીજા દેશોમાં હવે તેને પ્રતિબંધિત કરવામાં આવી છે,પણ એ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં હજી કાયદા સંગત છે.સુપ્રિમ કોર્ટના નિર્ણય 1977 પ્રમાણે મારવું એ યુએસ બંધારણને ખંડિત કરતું નથી.

ગુજરાતી ભાષામાં કહેવત છે કે "સોટિ વાગે સમરમ અને વિધ્યા આવે રમજમ"

યુએસ ના 30 રાજ્યો એ શારિરીક શિક્ષાને પ્રતિબંધિત કરી છે, બીજાં(મોટાં ભાગના દક્ષિણ)એ નથી કરી. તેમ છતાં પણ હજી તેનો (ઓછા પ્રમાણમાં) પણ કોઇક સરકારી શાળાઓમાં જેમકે અલાબામા,અર્કાન્સા,જ્યોર્જીયા,લ્યુસિઆનિઆ,મિસ્સિસ્સિપી,ઓક્લાહોમા,ટેનીસી અને ટેક્સાસમાં ઉપયોગ થાય છે. અહીંની અને બીજાં રાજ્યોની સ્વનિર્ભર શાળાઓમાં પણ તેનો ઉપયોગ થાય છે. અમેરીકન શાળાઓમાં શારિરીક શિક્ષા વિદ્યાર્થીના બેઠક પર ટ્રાઉઝર કે સ્કર્ટ પર ખાસ બનાવેલ લાકડાના સાધન વડે કરવામાં આવે છે. આ ઘણીવાર વર્ગખંડ કે પરસાળ થતી પણ હવે આ શિક્ષા મોટેભાગે આચાર્યની ઓફીસમાં ખાનગીમાં કરવામાં આવે છે. ચાબૂકથી થતી અધિકૃત શારિરીક શિક્ષા એશિયાના અમુક ભાગોમાં,આફ્રીકન અને કેરેબિયન દેશોમાં ઘણીવાર શાળાઓમાં જાહેરમાં કરવામાં આવે છે. વ્યક્તિગત દેશોની વિગતો માટે જુઓ શાળામાં શારીરિક સજા. હાલમાં, અલગીકરણ એ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ,યુકે, આયર્લેન્ડ, સિંગાપોર અને બીજા દેશોમાં સામાન્ય શિક્ષા બની ગઇ છે. વિદ્યાર્થીઓને શાળાના આપેલ સમય અને દિવસોમાં(જેમકે,જમવા માટે,વિરામમાં કે શાળા બાદ)અથવા રજાના દિવસે પણ શાળામાં રહેવુ પડે છે,જેમકે જેમકે "શનિવાર અલગીકરણ" અમુક યુએસ ની શાળાઓમાં હોય છે. અલગીકરણ દરમિયાન વિદ્યાર્થીઓને સામાન્ય રીતે વર્ગખંડમાં બેસીને કામ કરવાનું,અમુક વાક્યો લખવા અથવા શિક્ષા નિબંધ લખવા કે શાંતિથી વેસી રહેવાનુ કહેવામાં આવે છે. 

ઉત્તર અમેરિકા અને પશ્ચિમ યુરોપમાં શાળા શિક્ષાનું નવું ઉદાહરણ આડગ શિક્ષકો દ્વારા જોવા મળે છે જે પોતના વિચારોને વર્ગ પર થોપવા તૈયાર હોય છે. સકારાત્મક મહાવરો એ તુલનાત્મક રીતે અયોગ્ય વર્તન માટે તાત્કાલિક અને યોગ્ય શિક્ષા છે, જે યોગ્ય અને અયોગ્ય વર્તન ને સચોટ રીતે મૂલવી શકે છે. શિક્ષકો તેમનાં વિદ્યાર્થીઓને માન આપે એ સ્વીકાર્ય છે,અને વિદ્યાર્થીઓને ઉતારી પાડવાં કે મશ્કરી કરવી એ બંધારણની મર્યાદા વિરુધ્ધ છે. વધુ સકારાત્મક મોટા ભાગના શિક્ષણશાસ્ત્રીઓનું, અમુક શિક્ષકો અને વાલીઓનું શિસ્ત વિશે આવું માનવું છે. આવાં અમુક લોકો દાવો કરે છે કે આજી શાળાઓની મોટા ભાગની તકલીફ શાળા શિસ્ત નબળું પડવાને કારણે છે અને જો શિક્ષકો વર્ગને સારી રીતે કાબૂમાં રાખે તો તેઓ વધુ સારી રીતે ભણાવી શકે. આ મતને દેશોમાં શૈક્ષણિક સિદ્ધિ તરીકે ટેકો મળ્યો છે - ઉદા.પૂર્વ એશિયામાં શિક્ષણનાં ઉચ્ચ મૂલ્યો અને કડક શિસ્ત સાથે રહ્યા છે.

એ સ્પષ્ટ નથી, જોકે આવા જડ મત પૂર્વ એશિયાના વર્ગખંડનુ સત્ય દર્શાવે છે પરિસ્થિતિ અથવા અહીંના શૈક્ષણિક ધ્યેયો પશ્ચિમના દેશોના જેવા જ છે. જેમકે જાપાનમાં સામાન્ય પ્રમાણભૂત સિદ્ધિ પશ્ચિમી દેશો કરતાં વધુ તકલીફવાળી છે. જોકે, પ્રમાણભૂત રીતે, શાળાઓમાં વર્તણૂંક માટે અત્યંત જક્કી વલણો છે,ઘણાં શિક્ષકો માટે વિદ્યાર્થીઓ ન સમ્ભાળી શકાય એવાં છે અને તેના પર શિસ્ત લાગૂ પાડી શકાતી નથી. 

શાળામાં શિસ્ત પાલનના હકો
ઇંગ્લેંડ અને વોલ્સ
આધ્યાત્મિક શિક્ષક
વિદ્યાર્થીઓના અધિકારોને માન આપવાની ફરજ