ચાઇનીઝ રેટરિકમાં, રેટરિક મુખ્યત્વે "લેખિત" હતું, મૌખિક નહી, કેમ કે ભાષાઓમાં પ્રાદેશિક ભેદભાવો અને લેખિત ક્લાસિકલ ચાઇનીઝ ભાષા સામ્રાજ્યમાં કેન્દ્રસ્થાને હતી; તે અનુસાર, કોલીગ્રાફી અને પ્રાચીન ચાઇનીઝ સાહિત્યના અભ્યાસોએ મૌખિક બોલવાની શૈલીની તુલનામાં વધુ ધ્યાન ખેંચ્યું છે. 

ચીન સત્તામાં, અમલદારોને વિવિધ પ્રદેશોમાં મોકલી દેવામાં આવશે, જ્યા તેઓ લેખિતમાં સંદેશાવ્યવહાર કરી શકવા સમર્થ હોય પરંતુ વાણીમાં સંબંધિત રીતે ઓછા હોય અને 20મી સદીમાં માઓ ઝેડોંગ મોટા ભાગના ચાઇનીઝ સાંભળનારાઓ માટે સતત બિનવ્યાપક હતી કેમ કે તેમાં ભારે પ્રાદેશિક સ્વરાઘાત ચિહ્નો હતા, તેની રેટરિક વધુ સારી રીતે તેના લખાણો અને કેલીગ્રાફીથી ઓળખાતી હતી અને ખાસ કરીને તેમના "અધ્યક્ષ માઓના ટાંકણો" ("લિટલ રેડ બુક" )માં છે. 

કરવો તે)
(ઉપયોગિતા કરતાં રચના વધુ મહત્વની છે એ
એરિસ્ટોટલ
જ્ઞાનમીમાંસા
16મી સદી
ચાઇનીઝ રેટરિક