(મહાભારત પુસ્તક ૧: આદિ પર્વ, સંભવ પર્વ ખંડ૧૩૩.)[૪] રાજા ધૃતરાષ્ટ્રની સહાયતાથી રાજકુમારો માટે શસ્ત્ર તાલિમ શાળા ખોલવાના પ્રયોજનથી દ્રોણ હસ્તિનાપુર ગયાં એક દિવસ તેમણે જોયુ કે એક કુવા ની આજુબાજુ ઘણાં બાળકો, પાંડવો અને કૌરવો ઘેરીને ઉભા હતાં. તેણે તેમેને પૂછ્યું શું થયું હતું ત્યારે યુધિષ્ઠીરે કહ્યું કે તેમનો દડો કૂવામાં પડી ગયો હતો અને તેને બહાર કેમ કાઢવો તેની તેમને ખબર ન હતી.

દ્રોણ હસ્યાં અને આવી નાનકડી સમસ્યાપર રાજકુમારોની ચિંતા જોઈ મરક્યાં અને પુછ્યું શું તેમની પાસે આંકડો ન હતો? યુધિષ્ઠીરે કહ્યું કે જો તે બ્રાહ્મણ (દ્રોણ) તે દડો કાઢી આપે તો હસ્તિનાપુરના રાજા તેમને આજીવન પ્રથમિક જરૂરિયાત પુરી પાડશે. દ્રોણે સૌથી પહેલા પોતાની વીંટી તેમાં નાખી, અમુક ઘાસના તણખલા લીધા, અને અમુક વેદિક મંત્રો ઉચ્ચાર્યાં. તેમણે ત્યાર બાદ ભાલાની જેમ એક પછી એક તણખલા ફેંક્યા. પહેલો તણખલો દડામાં ભરાઈ ગયો, બીજો પહેલામાં ભરાયો અને તે જ રીતે સાંકળ બની ગઈ. દ્રોણે નજાકત થી ઘાસના દોરડાથી દડો બહાર કાઢ્યો.

બાળકોને વધુ નવાઈ તો આ પછીની કળાબાજીમાં લાગી. જેમાં દ્રોણે અમુક મંત્રો પઠન કરી અને ઘાસનો તણખલો ફરી કૂવામાં નાખ્યાં તે બરાબર તરતી વીંટીની મધ્યમાં લાગી અને અમુક ક્ષણોમાં તે બહાર આવી ગઈ. આ વાતે ઉત્સાહી બાળકો દ્રોણને તેમના તાતશ્રી ભીષ્મ પાસે લઈ ગયાં. ભીષ્મએ તેની દર્શાવેલી કુશળતા દ્વારા તુરંત દ્રોણને ઓળખી કાઢ્યાં અને કુરુ રાજકુમારોના શસ્ત્ર તાલિમ ગુરુ બનવાનું કહ્યું. શહેર નજીક દ્રોણે શસ્ત્ર સંચાલનની શાળા શરૂ કરી.

આધુનિક આકારણી
દડો અને કડી
એકલવ્ય અને કર્ણ
ગુરુ પરશુરામ