ઓર્થોપેડિક મેડિસિન (અસ્થિવિજ્ઞાન તબીબ)માં અસ્થિભંગને વિવિધ રીતે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. ઐતિહાસિક રીતે અસ્થિભંગના નામ જે-તે અસ્થિભંગની સ્થિતિ સૌ પ્રથમ જે ડોકટરે વર્ણવી હોય તેના નામ પરથી આપવામાં આવ્યા છે. જો કે અત્યારે વધુ પદ્ધતિસરનું વર્ગીકરણ અમલી છે.

તમામ અસ્થિભંગને વ્યાપક પણે નીચે મુજબ વર્ણવી શકાય છેઃ
અસ્થિભંગ સંભાળમાં ગણતરીમાં લેવામાં આવતી અન્ય સ્થિતિઓમાં સ્થાનભ્રંશ (અસ્થિભંગ ગુહા) અને કોણીકરણનો સમાવેશ થાય છે. જો કોણીકરણ અથવા સ્થાનભ્રંશ મોટા હોય તો અસ્થિના કદમાં "ઘટાડો" (ફેરફાર) કરવાની જરૂર પડી શકે છે અને પુખ્ત લોકોમાં ઘણીવાર તેના માટે શસ્ત્રક્રિયા સંભાળની જરૂર પડે છે. આવી ઇજાઓને મટતાં સ્થાનભ્રંશ અથવા કોણીકરણ વગર થતી ઇજાઓ કરતા વધુ સમય લાગી શકે છે.

અસ્થિભંગનો અન્ય પ્રકાર "સંકોચન અસ્થિભંગ" છે. તે સામાન્ય રીતે કશેરુકાઓમાં થાય છે. દાખલા તરીકે, અસ્થિસુષિરતાને કારણે મેરૂદંડમાં આગળના ભાગમાં ભંગાણ. અસ્થિસુષિરતા એ તબીબી સ્થિતિ છે જેમાં હાડકા બરડ બને છે અને કોઇ પણ પ્રકારના ઇજા સાથે કે વગર અસ્થિભંગ બાબતે અસુરક્ષિત બને છે.

અસ્થિભંગના અન્ય પ્રકારઃ


નિદાન
ઓર્થોપેડિક
બાળકોમાં
ચિહ્નો અને લક્ષણો