મ્યોકાર્ડિયલ ઇન્ફાર્ક્શનએ ઇસ્કેમિક હૃદય બિમારીની સામાન્ય રજૂઆત છે. ડબલ્યુએચઓ (WHO)એ 2002માં અંદાજ મુક્યો હતો કે વિશ્વભરમાં 12.6 ટકા મૃત્યુ ઇસ્કેમિક હૃદય બિમારીને કારણે થયા હતા અને તે વિકસિત રાષ્ટ્રોમાં મૃત્યુનું અગ્રણી કારણ બન્યું હતું. વિકાસશીલ રાષ્ટ્રોમાં તે એઇડ્ઝ (AIDS) અને લોઅર શ્વાસ્ય ચેપ બાદની ત્રીજા ક્રમની ગંભીર બિમારી બની હતી. વિશ્વભરમાં દર વષેર્ 3 મિલિયનથી વધુ લોકો એસટીઇએમઆઇ (STEMI) અને 4 મિલિયન લોકો એનએસટીઇએમઆઇ (NSTEMI) ધરાવે છે.

અમેરિકામાં પ્રત્યેક 5માંથી 1નું મૃત્યુ માટે કોરોનરી હૃદય બિમારી જવાબદાર છે. ભારત જેવા વિકાસશીલ દેશમાં તે વધુ સામાન્ય બની રહ્યું છે. ભારત જેવા વિકાસશીલ દેશમાં તે વધુ સામાન્ય બની રહ્યું છે. રૂધિરાભિસરણ તંત્રને લગતી બિમારી (સીવીડી (CVD) પણ મૃત્યુ માટે અગ્રણી કારણ બની રહી છે. ભારતમાં 2007માં 32 ટકા મૃત્યુ સીવીડી (CVD)ને કારણે હતા અને તે 1990ના 1.17 મિલિયન મૃત્યુથી વધીને 2000માં 1.59 મિલિયન અને 2010માં 2.03 મિલિયન થવાની ધારણા છે. ભારતમાં તે પ્રમાણમાં નવો રોગચાળો હોવા છતાં તે 1985-2015 દરમિયાન સીવીડી (CVD)ને કારણે મૃત્યુની સંખ્યા વધીને બમણી થવાની ધારણાએ તે ઝડપથી મહત્ત્વનો આરોગ્ય મુદ્દો બન્યો છે. સીવીડી (CVD)ને કારણે થતા મૃત્યુના દર રાજ્યવાર ઘણો બદલાય છે. મેઘાલયમાં તે 10 ટકા છે તો પંજાબમાં તે 49 ટકા (તમામ મૃત્યુની ટકાવારી) છે. પંજાબ (49%), ગોવા (42%), તમિલનાડુ (36%) અને આંધ્રપ્રદેશ (31%) સીવીડી (CVD)ને લગતો સૌથી ઊંચો મૃત્યુદર અંદાજ ધરાવે છે. રાજ્યવાર તફાવત રાજ્યમાં ચોક્કસ આહાર જોખમ પરિબળોના ચલણ સાથે સંકળાયેલો છે. ભારતમાં સીવીડી (CVD)ના ઘટેલા બનાવો મધ્યમ શારીરિક વ્યાયામ સાથે સંકળાયેલા છે (જે લોકો વ્યાયામ કરે છે તેમનામાં જે લોકો વ્યાયામ નથી કરતા તેમની તુલનાએ જોખમ અડધું હોય છે).

કારણો
રોગશાસ્ત્ર
સમાવિષ્ટ કાનૂન
જટિલતા