આ સમયમાં,કાનોએ "શોલ્ડર વ્હીલ" ("કાટા-ગુરુમા" , જે પશ્ચિમી કુસ્તીબાજોને અગ્નિશામક દ્વારા ટેકો આપવા તરીકે ઓળખાય છે, જેઓ આ પદ્ધતિ કરતાં સહેજ જુદા સ્વરૂપે તેનો ઉપયોગ કરે છે) અને "ફલોટિંગ હિપ"("યુકિ ગોશિ" )ફેંકવું, જેવી નવી પદ્ધતિઓ વિકસાવવી શરૂ કરી દીધી હતી. જોકે, તેઓ પહેલેથી જ "કિટો-રયુ" અને "તેનઝિન શિનયો-રયુના " નિયમો કરતાં ઘણું વધારે કરવાનું વિચારતા હતાં. નવા વિચારોથી ભરપૂર,જૂજુસ્તુમાં મોટા સુધારાઓ કરવાનું કાનોના મનમાં હતું, ધ્વનિ વૈજ્ઞાનિક સિદ્ધાંતો પર આધારિત પદ્ધતિઓ સાથે અને વધુમાં યુવાન વ્યક્તિના શરીર, મન અને ચારિત્ર્યના વિકાસને કેન્દ્રમાં રાખી, માર્શલ આર્ટમાં વધુ વિકાસ કર્યો. મે 1882, માત્ર 22 વર્ષની વયે જયારે યુનિવર્સિટીની ડિગ્રી પુરી થવામાં હતી ત્યારે, કાનોએ કામાકુરામાં ઐશો-જી ખાતે આવેલા બૌદ્ધિ મંદિરમાં લિકુબુની શાળાના નવ વિદ્યાર્થીઓને પોતાના હાથ નીચે લઈ જુજુત્સુ શીખવા માટે લીધા અને મંદિર પર અઠવાડિયામાં ત્રણ દિવસ લિકુબો શીખવવામાં મદદ કરવા આવતાં. જોકે મંદિરને "કોડોકાન" કે "જીવનપથનું શિક્ષણ આપતા સ્થળ" તરીકે ખ્યાત થતાં બે વર્ષ લાગ્યા અને કાનોને હજુ સુધી "કિટો-રયુ" વિદ્યામાં "માસ્ટર" નો ખિતાબ મળ્યો નહોતો, જે હવે કોડોકાનની સ્થાપના તરીકે ગણના પામે છે. 

જુડો મુળ "કાનો જિઉ-જિત્સુ" કે "કાનો જિઉ-ડો" , તરીકે ઓળખાતો હતો અને પછીથી "કોડોકાન જિઉ-ડો" કે સરળ રીતે "જિઉ-ડો " કે "જુડો " તરીકે જાણીતું થયું. શરૂઆતના દિવસોમાં, તે હજી પણ સામાન્ય રીતે "જિઉ-જિત્સુ " તરીકે પણ ઓળખાતો હતો. 

સિનિયરો
સંગઠનો
સ્થાપના
પોઇન્ટ્સનું પુનઅવલોકન