સંસ્કૃતમાં, આ શબ્દ "ક્ષત્ર" પરથી આવેલ છે જેનો અર્થ સત્તા, આધિપત્ય, સરકાર તેવો થાય છે, તેનું મુળ "ક્ષી" શબ્દ છે જેનો અર્થ શાસન કરવું કે રાજ્ય કરવું તેવો થાય છે. જુની ફારસી ભાષામાં "ક્ષાયૈયા"(xšāyaθiya, રાજવી) અને "ક્ષારા" (xšaθra, ક્ષેત્ર, રાજ્ય) પણ આની સાથે સંબંધીત છે, એજ રીતે નવી ફારસીન ભાષાનાં "શાહ" (šāh, રાજવી) અને "શહર" (šahr, શહેર) પણ આ રીતે સંબંધીત છે. થાઇ ભાષામાં રાજા માટેનો શબ્દ "કસાત" (kasat) અને મલય ભાષામાં યોદ્ધા કે લડવૈયા માટે વપરાતો શબ્દ "કેસ્ત્રિય" કે "સત્રિય"(kesatria કે satria) પણ ક્ષત્રિય શબ્દમાંથી ઉત્પન થયેલ છે. આ શબ્દ ભવ્ય શ્થિતિનો દર્શક છે.

આદિ વેદિક સંસ્કૃતિમાં, લડાયક કોમોને "રાજન્ય" કે "ક્ષત્રિય" કહેવામાં આવતી હતી. "રાજન્ય" એ "રાજન" "રાજા, રાજ્યકર્તા" નું વિશેષણરૂપ છે જેનું મુળ "રાજ" "શાસન કરવું" માં પડેલું છે. જેનાં અન્ય સજાતિય સ્વરૂપો લેટિનભાષામાં "રેક્ષ" (rex, રાજા), જર્મન ભાષામાં "રિશ" (Reich, રાજવી, શાસનકર્તા) અને થાઇ ભાષામાં "રાચા" (racha, રાજા) છે. પર્શિયામાં, "સત્રપ" કે "ક્ષત્રપ", પર્શિયન સામ્રાજ્યનાં પ્રાંતોના શાસકો કે રક્ષકોને કહેવામાં આવતા હતા.

દીકરો
વ્યુત્પતિ
ભુતકાળ
વૈદિક મૂળ