વર્ષ 1786માં દક્ષિણ કેરોલિના જનરલ એસેમ્બલી દ્વારા કેરોલિનાની રચના સમયે રાજ્યના સમગ્ર વિકાસ માટે કોલંબિયાનું સ્થાન મહત્વપૂર્ણ ગણવામાં આવ્યું હતું. કોંગારી નદીના પશ્ચિમી કિનારે સ્થિત સરહદી કિલો કોંગારીઝ સાંટી નદી વ્યવસ્થામાં જળ પરિવહન વ્યવસ્થામાં મુખ્ય હતો. પૂર્વી કિનારાની ઉચ્ચપ્રદેશો પર વધતી વસતી સાથે કિલાનો સંપર્ક સ્થાપિત કરવા વર્ષ 1754માં વસાહતી કે સાંસ્થાનિક સરકારે એક નૌકા સેવા શરૂ કરવામાં આવી હતી. 

સાંસ્થાનિક અમેરિકામાં અગાઉની અન્ય અનેક મહત્વપૂર્ણ વસતીઓની જેમ કોલંબિયા પણ એપ્પિલાચિએન પર્વતની ફોલ લાઇન પર સ્થિત છે. ફોલ લાઇન એ પોઇન્ટ કે જગ્યા છે, જ્યાં નદીના પ્રવાહની વિરૂદ્ધ દિશામાં નૌકાયાન કરવું મુશ્કેલ થઈ જાય છે અને અત્યંત નીચે તરફ વહેતી ધારાનું એ પોઇન્ટ છે જ્યાં એક મિલને ઊર્જા પૂરી પાડવા પડતા પાણીનો ઉપયોગ સરળતાથી કરી શકાય છે. 

1796માં રાજ્યના સેનેટ સભ્ય જૉન લુઈસ ગેર્વેસએ રાજ્યની નવી રાજધાની બનાવવા માટે એક ખરડો રજૂ કર્યો હતો, જેને 22 માર્ચ, 1786ને વિધાનસભાએ મંજૂરી આપી હતી. નવા શહેરના નામ પર ઘણી વિચારણા થઈ હતી. પ્રકાશિત લેખો અનુસાર સેનેટ સભ્ય ગેર્વેસે કહ્યું હતું કે તેમને આશા છે કે "આ શહેરમાં આપણે કોલંબિયાની પાંખો નીચે શરણ લેવું જોઈએ" કારણ કે આ જ નામ તેઓ રાખવા માગતા હતા. એક ધારાસભ્યએ "વોશિંગ્ટન" ના નામનો આગ્રહ રાખ્યો હતો, પણ રાજ્ય સેનેટમાં 11-7 મત સાથે "કોલંબિયા " પર મંજૂરીની મહોર વાગી હતી. 
રાજ્યના કેન્દ્રમાં હોવાને લીધે 1786માં આ સ્થાનને નવા રાજ્યની રાજધાની સ્વરૂપે પસંદ કરવામાં આવી હતી. રાજ્ય વિધાનસભાએ વર્ષ 1790માં પહેલી વખત ત્યાં બેઠક યોજી હતી. પોતાના અસ્તિત્વના પહેલાં બે દાયકા સુધી વિધાનસભાની પ્રત્યક્ષ સરકારને આધિન રહ્યાં પછી વર્ષ 1805માં કોલંબિયાની એક ગામ સ્વરૂપે અને પછી વર્ષ 1854માં એક શહેર સ્વરૂપે રચના કરવામાં આવી હતી. 

કોલંબિયાને સાંટી નહેરના માધ્યમથી એક સીધા જળમાર્ગ દ્વારા ચાર્લ્સટન સાથે જોડવામાં આવ્યું પછી તેના વિકાસને પ્રોત્સાહન મળ્યું હતું. આ નહેરથી સાંટી અને કૂપર નદીઓ 22 માઇલ (37 કિમી) ભાગમાં જોડાઈ હતી. પહેલી વખત વર્ષ 1786માં તેને મંજૂરી આપવામાં આવી હતી અને તેની રચનાની કામગીરી શરૂ કરવામાં આવી હતી, જે વર્ષ 1800માં પૂર્ણ થયું હતું. આ રીતે તે સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં સૌથી જૂની નહેરોમાંની એક નહેર બની ગઈ. રેલવે વ્યવહારમાં વૃદ્ધિ થવાથી વર્ષ 1850ની આસપાસ તેનું નહેરનું સંચાલન બંધ કરી દેવામાં આવ્યું હતું. 

કમિશનરોએ નદીની સાથે બે ચોરસ માઇલ (ત્રણ કિમી)માં 400 બ્લોકવાળું શહેર બનાવ્યું. આ બધા બ્લોકને અડધા એકરના પ્લોટમાં વિભાજીત કરવામાં આવ્યાં અને સટોડિયા તથા ભાવિ રહેવાસીઓને વેચી દેવાયા હતા. ગ્રાહકોને ઓછામાં ઓછા ત્રણ વર્ષમાં 30 ફૂટ (9.1 મીટર) લાંબુ અને 8 ફૂટ (5.5 મીટર) પહોળાઈ ધરાવતું ઘર બનાવવાનું હતું અથવા વાર્ષિક પાંચ ટકા દંડ ચૂકવવો પડતો હતો. ઘુમાવદાર શેરીઓ અને બે સીધી શેરીઓ 150 ફૂટ (46 મીટર) પહોળી હતી. શેષ ચોરસને પહોળા જાહેર માર્ગો 100 ફૂટમાં વહેંચવામાં આવ્યાં હતાં. પહોળાઈનો અંદાજ એ વાત પરથી આવે છે કે ખતરનાક અને પરેશાન કરતાં મચ્છર રસ્તામાં ભૂખથી મર્યા વિના 60 ફૂટ (18 મીટર)થી વધુ ઊડી શકતા નહોતા. કોલંબિયાના નિવાસીઓ હજુ પણ સૌથી શાનદાર પહોળા માર્ગોને આનંદ ઉઠાવી રહ્યાં છે. 

મહાસભાએ માર્ગો અને બજારનું એક પંચ બનાવ્યું ત્યારે વર્ષ 1797 સુધી સ્થાનિક સરકારમાં કમિશનર સામેલ હતા. તેમના સમયમાં મુખ્ય ત્રણ મુદ્દા છવાયેલા રહ્યાં હતાં: જાહેરમાં નશો કરવો, જુગાર રમવું અને ગંદકી કે કચરાના નિકાલની નબળી વ્યવસ્થા.

કોલંબિયાએ સંયુક્ત રાજ્ય અમેરિકામાં આયોજનપૂર્વક વસાવાયેલા પ્રથમ શહેર સ્વરૂપે ઝડપથી વિકાસ કરવાનું શરૂ કર્યું હતું. શતાબ્દીના અંત સુધીમાં તેની વસતી 1,000 જેટલી થવા આવી હતી. 

ધર્મ
19મી સદી
ખરીદી
શરૂઆતનો ઇતિહાસ