લૂઈ રેનોએ 1918 બાદ કૃષિ તથા ઔદ્યોગિક મશીનરીનું ઉત્પાદન કરીને તેની કંપનીની તકો વિસ્તારી હતી. જો કે, લોકપ્રિય બની રહેલી નાની અને પોસાઈ રહે તેવી ‘પિપલ્સ કાર’ સાથે સ્પર્ધા કરવામાં તેણે સંઘર્ષ ખેડવો પડ્યો, તે ઉપરાંત સ્ટોક માર્કેટ અને કામદારો તથા કર્મચારીઓને કારણે પણ કંપનીના વિકાસ પર વિપરિત અસર પડી. રેનોએ તેનાં વાહનોનું વધુ કાર્યક્ષમતા સાથે વિતરણ કરવાનો માર્ગ શોધવો પડ્યો. 1920માં લૂઈ રેનોએ ઉત્તર ફ્રાન્સના ઉદ્યોગ સાહસિક ગુસ્ટાવ ગોડે સાથે વિતરણનો તેનો સૌપ્રથમ કરાર કર્યો હતો.

પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ અગાઉ કહેવાતા ‘કોલસ્કટલ’ (કોલસો મુકવાનું ખોખું) બોનેટને કારણે રેડિયેટરને એન્જિનની પાછળ ગોઠવવામાં આવતું, જેના કારણે આગળના ભાગનો આકાર ઘણો લાક્ષણિક હતો. 1920ના દાયકા દરમિયાન પણ તેનું ચલણ રહ્યું અને 1930માં તમામ મોડેલ્સમાં રેડિયેટર આગળ મુકવામાં આવ્યા.
બોનેટ બેજ ગોળાકાર હતો, તે બદલીને 1925માં હાલ છે તે જાણીતો ડાયમન્ડના આકારનો કરવામાં આવ્યો. તે વર્ષના સપ્ટેમ્બર કે ઓકટોબર મહિનામાં યોજાયેલા પરિસ મોટર શોમાં રેનોના મોડેલ્સ રજૂ કરવામાં આવ્યા. જો કે તેનાથી વાહનની ઓળખ અંગે સહેજ ગૂંચવણ ઉભી થઇ હતી. જેમ કે, ‘1927’ મોડેલનું ઉત્પાદન મુખ્યત્ત્વે 1928માં થયું હતું.

રેનોએ સ્મોલથી માંડીને લાર્જ કેટેગરી સુધીની શ્રેણીની કારનું ઉત્પાદન કર્યું. દા.ત. 1928માં રેનોએ 6સીવી, ધ મોનેસિકસ, 15સીવી, ધ વિવાસિકસ, ધ 18/24સીવી અને 40 સીવી સાથે શરૂ થયેલા સાત મોડેલ્સની રેન્જમાં 45,809 કારનું ઉત્પાદન કર્યું. ફેક્ટરી બોડી વિવિધ 8 સ્ટાઇલમાં ઉપલબ્ધ હતી અને કોચ બિલ્ડરોને મોટી ચેસિસ પુરી પાડી શકાતી હતી. વિવિધ કદના અનેક મોડલનું ઉત્પાદન કરવામાં આવ્યું હતું. નાની કાર અત્યંત લોકપ્રિય હતી અને સૌથી ઓછું ઉત્પાદન 18/24સીવીનું હતું. ક્લોઝ્ડ કારની પ્રત્યેક શ્રેણીમાં સૌથી મોઘી ફેક્ટરી બોડી સ્ટાઇલ રજૂ કરવામાં આવી હતી. રોડસ્ટર્સ અને ટૂરર્સ (ટોર્પિડોઝ) સૌથી સસ્તા મોડલ હતા.

1928માં રેનો માટે લંડન ખાતેની કામગીરી ઘણી મહત્ત્વની હતી. યુકેનું બજાર પ્રમાણમાં મોટું હતું અને ‘કોલોનિયલ’ મોડિફાઈડ વાહનો ત્યાંથી રવાના કરવામાં આવતા હતા.

સમગ્ર શ્રેણી કરકસરભરી ઇજનેરી સાથે નિર્માણ કરાઈ હતી. નવી રજૂ થયેલી 1927 વિવાસિકસ મોડેલ પીજી1 (PG1)નું ’એકિઝકયુટિવ સ્પોર્ટ્સ’ તરીકે વેચાણ કરવામાં આવ્યું હતું. હળવા વજનની 3180 સીસી, 6 સિલિન્ડરથી ચાલતી ફેકટરી સ્ટીલ બોડીની કાર બીજા વિશ્વયુદ્ધ દરમિયાન પણ ચાલી હતી.

થી વધુ વ્હીલબેઝ ધરાવતી "દી ગ્રા લક્સ રેનો"નું બે મુખ્ય પ્રકાર છ અને આઠ સિલિન્ડર સાથે ખૂબ જ ઓછી સંખ્યામાં ઉત્પાદન કરવામાં આવ્યું હતું. 1927 છ સિલિન્ડર ગ્રા રેનો મોડલ એનએમ, પીઆઇ અને પીઝેડે નવા ત્રણ સ્પ્રિંગ રીયર સસ્પેન્શન રજૂ કર્યા હતા. તેનાથી રોડ પરની પકડ જાળવી રાખવામાં મદદ મળતી હતી. થી વધુ કેટલીક બોડી સ્ટાઇલ સાથે તે સંભવિત હોવાથી તે જરૂરી હતું. 8 સિલિન્ડર ધરાવતી રીનાસ્ટેલા 1929માં રજૂ કરાઇ હતી. આ મોડેલ 1939માં સુપરસ્ટેલામાં પરિર્વિતત થયું. સીસીસીએ (CCCA)એ 1923થી લઇને તમામ ગ્રાન્ડ રેનોને કલાસિક તરીકે વર્ગીકૃત કરી છે. કોચબિલ્ડર્સમાં કેલનર, લેબર્ડેટ, જે. રોથશિલ્ડ એટ ફિલ્સ અને રેનોની બોડીનો સમાવેશ થાય છે. ક્લોઝ કાર રેનોની બોડીમાં આંતરિક વૂડ વર્ક રોથ્સચાઇલ્ડ દ્વારા પૂર્ણ કરાયું હતું.

1928માં રેનોએ વધુ મોટી કાર અપગ્રેડ કરી, જેને ‘સ્ટેલા’ નામ અપાયું. વિવાસ્ટેલા અને ગ્રાન્ડ રેનોના ઈન્ટિરિયર ફિટિંગમાં આવશ્યક ફેરફારો કરવામાં આવ્યા, તેમજ તેના ફ્રન્ટ હૂડની આગળ રેનોનો નાનો ડાયમન્ડ લગાવવામાં આવ્યો હતો. આ વ્યૂહ ઘણો સફળ રહ્યો અને ’30ના દાયકામાં તમામ કારોએ મોડલની ઓળખ બનતા અગાઉના બે આલ્ફા અક્ષરોનો ત્યાગ કરીને તેની જગ્યાએ કારના નામ પાછળ સ્ટેલા પ્રત્યય મૂકવાનું શરુ કર્યું.

ધ ગ્રાન્ડ રેનોની બનાવટમાં નોંધપાત્ર પ્રમાણમાં એલ્યુમિનિયમનો ઉપયોગ થયો હતો. એન્જિન, બ્રેક, ટ્રાન્સમીશન, ફલોર અને રનિંગ બોર્ડ તથા તથા બહારની બોડી પેનલમાં એલ્યુમિનિયમ વપરાયું હતું. જે કેટલીક ગાડીઓ તૈયાર કરવામાં આવી હતી, તે પૈકીની ઘણી કાર યુદ્ધમાં સહાય કરવાના પ્રયાસના ભાગ રૂપે ભંગારમાં આપી દેવાઇ હતી.

વિશ્વયુદ્ધો દરમિયાન (1919-38)
ખાનગીકરણ (1996-99)
ઇલેક્ટ્રીક વ્હીકલ્સ
લા’અટેલિયર રેનો પેરિસ