વીસમી સદીના શરૂઆતના કેટલાંક વર્ષોમાં કોલંબિયા એક વસ્ત્ર ઉત્પાદનના પ્રાદેશિક કેન્દ્ર સ્વરૂપે વિકાસ પામ્યું. વર્ષ 1907માં કોલંબિયામાં રિચલેન્ડ, ગ્રાનબાય, ઓલમ્પિયા, રાજધાની શહેર, કોલંબિયા અને પાલ્મેટોમાં છ મિલો ચાલતી હતી. 8,19,000 ડૉલરના વાર્ષિક વેતન સાથે તેમાં સંયુક્ત સ્વરૂપે 3,400 શ્રમિકોની નિમણૂંક કરવામાં આવી હતી, જેથી મિડલેન્ડ્સને 48 લાખ ડૉલરથી વધારેનું આર્થિક પ્રોત્સાહન મળ્યું.

વર્ષ 1908માં મુખ્ય માર્ગના 17 બ્લોક બન્યાં ત્યાં સુધી કોલંબિયામાં એક પણ પાકો માર્ગ નહોતો. તેથી પગપાળાં ચાલતા લોકોને લાકડાનાં બ્લોક વચ્ચે કાદવકીચડમાંથી ચાલવું ન પડે તે માટે ત્યાં વિવિધ ચોક પર 115 સ્ટ્રીટ ક્રોસિંગ્સ(પગે ચાલનારાઓ માટે રસ્તો ઓળંગવાની જગ્યા) મૂકવામાં આવ્યાં હતાં, જેની દેખરેખ જાહેર સ્વરૂપે એટલે સરકાર દ્વારા કરવામાં આવતી હતી. એક વખત પ્રાયોગિક ધોરણે વોશિંગ્ટન સ્ટ્રીટને લાકડાંનાં પાટિયાનો ઉપયોગ કરીને બનાવવામાં આવી હતી. જ્યારે આ પાટિયા ભારે વરસાદમાં વળી ગયા અને વહી ગયા ત્યારે સ્થાનિક સ્તરે આ યોજના મંનોરંજક સાબિત થઈ હતી વર્ષ 1925માં લાકડાંનાં પાટિયાની જગ્યાએ ડામર પાથરવામાં આવ્યું હતું. 

વર્ષ 1911-1912માં કોલંબિયામાં બાંધકામ ક્ષેત્રે તેજી આવી, જેની સાથે 25 લાખ ડોલરના મૂલ્યનું બાંધકામ થયું હતું. આ યોજનાઓમાં મેઇન અને ગેર્વેઇસ ખાતે યુનિયન બેન્કનું બિલ્ડિંગ, પાલ્મેટ્ટો નેશનલ બેન્ક, એક શોપિંગ આર્કેડ અને મેઇન અને લોરેલ (જેફરસન) અને મેઇન અને વ્હીટ (ગ્રેશમ) ખાતે એક મોટી હોટેલ સામેલ હતી. 

વર્ષ 1917માં શહેરની જેક્સનની છાવણીને અમેરિકા સૈનિક શિબિર સ્વરૂપે પસંદ કરવામા્ આવી, જે સત્તાવાર સ્વરૂપે 'ફિલ્ડ આર્ટિલરી રિપ્લેસમેન્ટ ડેપો' તરીકે વર્ગીકૃત થઈ. પહેલી ભરતી થયેલી ટુકડી પહેલી સપ્ટેમ્બર, 1917ના રોજ શિબિરમાં પહોંચી.

1930માં, કોલંબિયા લગભગ 5,00,000 સંભવિત ગ્રાહકો સાથે એક વેપારી વિસ્તારનું કેન્દ્ર હતું. તેમાં 803 વેપારી પેઢીઓ હતી, જેમાંથી 280 દુકાનો ભોજનસામગ્રી સાથે સંબંધિત હતી. તેમાં 58 વસ્ત્રપરિધાનના વેચાણકેન્દ્ર, 57 રેસ્ટોરાં અને ભોજનકક્ષ, 55 ઇંધણ ભરવાના સ્થાન (ફિલિંગ સ્ટેશન), 38 દવાની દુકાનો , 20ફર્નિચરની દુકાનો, 10 વાહનોના ડીલર, 11 પગરખાંની દુકાનો, સિગારેટના નવ સ્ટેન્ડો, પાંચ વિભાગીય ભંડાર અને પુસ્તકની એક દુકાન પણ હતી. શહેરની અંદર 111 જથ્થાબંધ વિતરકો હતા. તેમાંથી એક તૃત્યાંશ લોકો ખાદ્ય સામગ્રીનો વેપાર કરતાં હતાં.

વર્ષ 1934માં શહેર દ્વારા મુખ્ય લૉરેલ સ્ટ્રીટના ખૂણા પર સ્થિત ફેડરલ કોર્ટને સિટી હૉલ સ્વરૂપે ઉપયોગ કરવા ખરીદવામાં આવી. નજીકના વિન્સબોરોમાંથી લાવવામાં આવેલ ગ્રેનાઇટથી બનેલા કોલંબિયા સિટી હૉલ નેશનલ રજીસ્ટર ઓફ હિસ્ટોરીક પ્લેસની યાદીમાં સામેલ છે. રાષ્ટ્રપતિ યુલિસેસ એસ ગ્રેટના ફેડરલ આર્કિટેક્ટ (વાસ્તુકાર) આલ્ફ્રેડ બિલ્ટ મિલેટ દ્વારા રૂપરેખા તૈયાર પામેલા આ મકાનનું નિર્માણ વર્ષ 1876માં પૂરું થયું. વોશિંગ્ટન ડી સીમાં પોતાના કાર્યકારિણી કાર્યાલય મકાનની રૂપરેખા માટે વિશેષ સ્વરૂપે જાણીતા મિલેટે આ મકાનની રૂપરેખા એક ક્લોક ટાવર સાથે તૈયાર કરી હતી. પણ તેના માટે વધારે મૂડીની જરૂરી હોવાથી તેને પડતી મૂકવામાં આવી હતી. સિટી હૉલની દિવાલો પર કોલંબિયાની શરૂઆતની ઐતિહાસિક તસ્વીરો સાથે મિલેટના મૂળ ચિત્રની નકલો જોઈ શકાય છે. 

તે સમયે નેતાઓ દ્વારા સૈન્ય સ્થાપનને જરૂરી સ્થાયિત્વ પ્રદાન કર્યું તાં ફરી સક્રિય થયેલો જેક્સન કેમ્પ વર્ષ 1940માં ફોર્ટ જેક્સન બની ગયો. પેન્ટાગોન તરફથી મંજૂરી મળતાં વર્ષ 1968ની શરદ ઋતુમાં કિલ્લાને શહેરમાં ભેળવી દેવાયો.

1940ના દાયકાની શરૂઆતમાં, બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં અમેરિકાના પ્રવેશ માટે કારણભૂત બનેલા પર્લ હાર્બરના પ્રસિદ્ધ હુમલાના થોડા સમય પછી લેફ્ટનન્ટ કર્નલ જિમ્મી ડુલિટિલ અને તેમના પ્રસિદ્ધ પાયલોટોના જૂથે ટોક્યો પર ડુલિટિલ હુમલા માટે તાલીમ શરૂ કરી,જે અત્યારે કોલંબિયા મહાનગર હવાઇમથક છે. તેમને બી-25 મિશેલ બોંબવર્ષકોમાં તાલીમ આપવામાં આવી. વિમાનનું આ જ મોડલ હવે કોલંબિયાના ઓવેન્સ ફિલ્ડના કર્ટિસ-રાઇટ હેંગરમાં સ્થિત છે. 

1940ના દાયકાને કોલંબિયામાં જિમ ક્રોનાં કાયદાઓઅને રંગભેદને દૂર કરવાના પ્રયાસોની શરૂઆત સ્વરૂપે જોવામાં આવે છે. વર્ષ 1945માં એક સંઘ ન્યાયાધિશએ શહેરના કાળા શિક્ષકો તેમની સમકક્ષના ગોરા શિક્ષકો જેટલું વેતન મેળવવાને હકદાર છે તેવો ચુકાદો આપ્યો. જોકે તે પછીના વર્ષોમાં રાજ્યએ કાળા શિક્ષકો પાસેથી તેમની શૈક્ષણિક માન્યતા છીનવી લેવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. શહેરના કાળા નાગરિકોએ સમાનતાની માગણી કરી હતી તેવા મુદ્દાઓમાં મતદાનનો અધિકાર આપવાનો અને ભેદભાવ (ખાસ કરીને સરકારી શાળાઓ વિશે) દૂર કરવાની વાત સામેલ હતી. 21 ઓગસ્ટ, 1962ના રોજ શહેરના કેન્દ્રીય વ્યાવસાયિક વિસ્તાર (ડાઉનટાઉન)માં સ્થિત આઠ ચેઇન સ્ટોર દ્વારા પહેલી વખત કાળા અમેરિકનોને લંચ (બપોરનું ભોજન) પીરસવામાં આવ્યું. દક્ષિણ કેરોલિના વિશ્વવિદ્યાલયે વર્ષ 1963માં પહેલી વખત શ્યામ કે અશ્વેત કે કાળા વિદ્યાર્થીઓને પ્રવેશ આપ્યો. લગભગ તે સમયની આસપાસ અમેરિકનોમાં રંગભેદની માન્યતા મોટા પાયે દૂર થઈ ગઈ હતી. અશ્વેત અમેરિકનોએ જુદી જુદી નગરપાલિકના બોર્ડના પંચમાં સભ્યપદ મેળવ્યું અને શહેરના સત્તામંડળ દ્વારા કામ પર રાખવાની ભેદભાવ વિનાની અને સમાનતા સ્થાપિત કરતી નીતિ અપનાવી હતી. આ જ પ્રકારની અન્ય બાબતોના કારણે શહેરની પ્રતિષ્ઠામાં વધારો થયો અને વર્ષ 1964માં બીજી વખત (પહેલી વખત 1951માં) તેને ઓલ-અમેરિકા સિટી એવોર્ડ મળ્યો. વર્ષ 1965માં "ન્યૂઝવીક " સામયિકમાં પ્રકાશિત થયેલા એક લેખમાં એક શહેર સ્વરૂપે કોલંબિયાની પ્રશંસા કરવામાં આવી અને લખ્યું કે "આ શહેરે રંગભેદના સિદ્ધાંતરૂપી પ્લેગમાંથી મુક્તિ મેળવી લીધી છે."

1950ના દાયકા દરમિયાન આ વિસ્તારની વસતી સતત વધતી રહી અને કોલંબિયા શહેરની મર્યાદામાં રહેતા 97,433 લોકોની સાથે 1,86,844થી વધીને 2,86,828 થઈ ગઈ. આ રીતે તેમાં 40 ટકાની વૃદ્ધિ જોવા મળી છે.

કોલંબિયા શહેર અત્યારે જે સ્વરૂપે છે, તેને આકાર આપવામાં ઐતિહાસિક પરિક્ષણે મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી છે. વર્ષ 1967માં ઐતિહાસિક રોબર્ટ મિલ્સ હાઉસનું પુનર્નિર્માણ કરવામાં આવ્યું, જેણે હેમ્પટન-પ્રેસ્ટન હાઉસ જેવી ઐતિહાસિક રચનાઓ અને રાષ્ટ્રપ્રમુખ વુડ્રો વિલ્સન, મેક્સી ગ્રેગ, મેરી બોયકિન ચેસ્ટનટ, સેલિયા મેન સાથે જોડાયેલા ઘરોને નવિનીકરણ અને પુનર્નિર્માણ માટે પ્રેરિત કર્યા. 1970ના દાયકાની શરૂઆતમાં દક્ષિણ કેરોલિના વિશ્વવિદ્યાલયએ પોતાના 'હૉર્સશૂ'ના નવીનીકરણની પહેલ કરી. તે સમયે ઐતિહાસિક હિતમાં વૃદ્ધિ થવાના કારણે તે વિસ્તારના અનેક સંગ્રહાલયોને પણ લાભ મળ્યો, જેમાં ફોર્ટ જેક્સન મ્યુઝિયમ, દક્ષિણ કેરોલિના વિશ્વવિદ્યાલય સંકુલ સ્થિત ધ મેક્કિસિક મ્યુઝિયમ સામેલ છે. મુખ્યત્વે 1988માં ખોલવામાં આવેલા દક્ષિણ કેરોલિના સ્ટેટ મ્યુઝિયમને મોટો ફાયદો થયો હતો.

મેયર કિર્કમેન ફિનેલ જૂનિયરે ઐતિહાસિક કોંગારી વિસ્ટા જિલ્લામાં સીબોર્ડ પાર્કના નવિનીકરણમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી હતી. સીબોર્ડ પાર્કને હવે ફિનલે પાર્ક કહેવાય છે. તેની સાથે સંકિલત છ કરોડ ડોલરનું પાલમેટ્ટો સેન્ટર પેકેજ આપવામાં આવ્યું જેના કારણે કોલંબિયાને ઓફિસ ટાવર, પાર્કિંગ ગેરેજ અને કોલંબિયા મેરિયટ મળ્યું, જેને 1983માં ખોલવામાં આવ્યું હતું. 

વર્ષ 1980માં કોલંબિયા મેટ્રોપોલિયનની વસતી 4,10,088 થઈ ગઈ અને 1990માં આ આંકડો લગભગ 4,70,000ને પાર કરી ગયો.

ધર્મ
વસ્તી-વિષયક માહિતી
વીસમી સદી
જન પરિવહન