સાત ઘોર પાપોની આધુનિક વિભાવના, 4થી સદીના સંત ઈવાગ્રિયસ પોન્ટિકસના કામો સાથે જોડાયેલી છે, જેમણે ગ્રીકમાં "દુષ્ટ વિચારો" ની યાદી કરી હતી જે નીચે મુજબ છે: 


તેનું ભાષાંતર લેટિનમાં કેથલિક સ્પિરિટયુલ પાઈટાસમાં (અથવા કેથલિક ઉપાસનાઓમાં) નીચે મુજબ કરવામાં આવ્યું હતું: 

આ ’દુષ્ટ વિચારોને’ ત્રણ જૂથમાં વિભકત કરી શકાય:

ઈ.સ. 590 માં એવાગ્રિયસના થોડાક વર્ષો બાદ, પોપ ગ્રેગરી 1 દ્વારા આ યાદી સુધારવામાં આવી અને વધુ સામાન્ય "સાત ઘોર પાપો" ની યાદી બનાવી, જેમાં "દુ:ખ/નિરાશા" ને "ધર્મ પ્રત્યેની ઉદાસીનતા" માં અને "બડાઈખોર" ને "અભિમા" નમાં આવરી લીધા અને "અતિશય ખર્ચાળપણું" તથા "ઈર્ષ્યા" ને ઉમેરીને યાદીમાંથી "અપરિણિત સ્ત્રી-પુરૂષ દેહસંબંધ" ને કાઢી નાખવામાં આવ્યું. પોપ ગ્રેગરી અને દાંતે અલિધિએરીએ તેના મહાકાવ્ય "ધ ડિવાઈન કોમેડી" માં વાપરેલ ક્રમમાં સાત ઘોર પાપ નીચે પ્રમાણે છે:

તેમના ઇતિહાસ દરમિયાન સાત ઘોર પાપોની ઓળખ અને વ્યાખ્યા એક પ્રવાહી પ્રક્રિયા રહી છે અને સાતેય પાપોમાં જે વિચાર ખરેખર આવરી લેવામાં આવ્યો છે તેમાં સમય જતા વિકાસ થયો છે. વધુમાં સિમેન્ટિક (ભાષા વિજ્ઞાનની શાખા) પરિવર્તનને પરિણામે:

દાન્તેએ આ સુધારેલ યાદીનો ઉપયોગ કર્યો છે. (આમ છતાં અતિશય ખર્ચાળપણાને બાકાત નથી કર્યા - દાન્તેએ સ્વર્ગના ચોથા સર્કલમાં નિરર્થકને સજા પામેલ રૂપે રાખેલ છે). સિમેન્ટિક પરિવર્તનની પ્રક્રિયાને એ હકિકતથી સહાય મળી છે કે બાઈબલે પોતે, ક્યાં તો જોડનાર કે સાંકેતિક ઢબે, સામૂહિક વ્યકિતત્વના લક્ષણોનો સામૂહિક રીતે ઉલ્લેખ કર્યો નથી; આના બદલે અન્ય સાહિત્યિક અને ધર્મવિષયક પુસ્તકોની વ્યાખ્યા તારવી શકાય તેવાં સ્ત્રોતો તરીકે ચર્ચાવિચારણા થાય છે. દાન્તેની "ડિવાઈન કોમેડી" ના "પુર્ગાટોરિયા" નો ભાગ 2 લગભગ ચોક્કસપણે નવજાગૃતિના સમયકાળથી સૌથી ઉત્તમ જાણીતો સ્ત્રોત બની રહયો છે.

આધુનિક રોમન કેથલિક કેટકિસમ પાપોની યાદી કરે છે, ""અભિમાન, લોભ લાલચ, ઈર્ષ્યા, ક્રોધ, કામાતુરતા, ખાઉધરાપણું અને ધર્મ પ્રત્યે સુસ્તી/ઉદાસીનતા" . હવે દરેક સાત ધોર પાપો સામે વિરુધ્ધ આનુષંગિક પવિત્ર સાત ગુણો પણ છે. (કેટલીકવાર તેનો "વિરુધ્ધ ગુણો" તરીકે પણ ઉલ્લેખ થાય છે). આ પાપોના સમાંતર ક્રમમાં તેઓની વિરુધ્ધના સાત પવિત્ર ગુણો છે, નમ્રતા, સખાવત, દયા, ધીરજ, પવિત્રતા, સંયમ અને ખંત.

ક્રોધ
કામાતુરતા
પરંપરાગત સાત પાપોનો વિકાસ
બડાઈખોરી