1368માં, ઝુ યુઆનઝેંગે, પોતાને મિંગ સામ્રાજ્યના પ્રથમ સમ્રાટ તરીકે જાહેર કર્યા પછી તરત જ, દાડુ તરફ પોતાની સેના મોકલી, જે હાલમાં પણ યુઆન દ્વારા રખાયેલી છે. અંતિમ યુઆન સમ્રાટ શેગ્ડુની ઉત્તરમાં પલાયન થઈ ગયા, અને ઝુ એ યુઆન મહેલોને દાડુમાં નષ્ટ કરી દીધા. તે જ વર્ષે શહેરને પુન બેઇપિંગ (北平) નામ અપાયું હતું, અને શૌટીઆન (順天) પ્રશાસનને શહેરની આસપાસના ક્ષેત્રમાં સ્થાપિત કરાયું હતું. 1403માં, નવો (અને ત્રીજો) મિંગ સમ્રાટ-યોંગલ સમ્રાટે - શહેરને પુન: નામ 'બેઇજિંગ' આપ્યું, અને હાલની (તે સમયની) નેનજિંગની રાજધાનીની સાથે ઉપ-રાજધાની બેઇજિંગને નિર્દિષ્ટ કર્યું. બેઇજિંગ નવા શાહી નિવાસ માટે એક પ્રમુખ નિર્માણ પરિયોજનાનો વિષય હતો, એક ફોરબિડન સિટી જે 15 વર્ષો (1406-1420) સુધી જીવંત રહ્યું. જ્યારે મહેલોનોં અંત થઇ ગયો, ત્યારે યોંગલ સમ્રાટે શિષ્ટાચાર પ્રિય રીતે નિવાસ ગ્રહણ કર્યું. 1421 પછી, બેઇજિંગ, જીંગ્સી (京师), તરીકે પણ જાણીતું થયું, મિંગ સામ્રાજ્યના 'અધિકારીક' રાજધાની હતી, જ્યારે નેનજિંગને 'ગૌણ' રાજધાનીમાં પદાવનત કરાઇ હતી. બેવડી રાજધાનીઓની આ પ્રથા (બેઇજિંગના ખૂબ મોટા પાયે મહત્વ સાથે) મિંગ સામ્રાજ્યના સમય સુધી ચાલુ રખાઇ. સોળમાંથી તેરમા મિંગ સમ્રાટને બેઇજિંગ નજીક વિસ્તૃત મકબરામાં દાટી દેવાયા.
15મી સદી સુધીમાં, બેઇજિંગ અનિવાર્યપણે હાલનો આકાર ગ્રહણ કરી લીધો હતો, અને મિંગ-યુગ શહેરની દિવાલ આધુનિક સમય સુધીમાં બેઇજિંગ શહેરની દિવાલ રૂપે પેશ કરાઇ હતી, જ્યારે તેને તોડી પડાઇ હતી અને ૨ જો રીંગરોડ તેની જગ્યાએ બાંધી દેવાયો. એવું માનવામાં આવે છે કે બેઇજિંગ 1425થી 1650 અને 1710થી 1825 સુધી વિશ્વનું સૌથી મોટું શહેર હતું. મિંગ સમયની બીજી રચાયેલી નોંધનીય ઈમારતોમાં ટેમ્પલ ઓફ હેવન (1420 સુધી નિર્માણ થયેલ) નો સમાવેશ થાય છે. ટિયાનાન્મેન, અત્યારે પીપલ્સ રીપબ્લિક ઓફ ચાઈનાનું રાજ્ય ચિન્હ છે અને તેના પ્રતીક પર દેખાડવામાં આવ્યું છે, જે 1420 માં પ્રથમ વખત બાંધવામાં આવ્યું હતું, અને ઘણી વખત પાછળથી ફરીથી બાંધવામાં આવ્યું હતું. ટિયાનાન્મેન સ્કેવરને 1651માં બાંધવામાં આવ્યું હતું અને 1958 માં મોટું કરવામાં આવ્યું હતું. ખ્રિસ્તી અનુયાયીઓએ પ્રથમ બેઇજિંગ વિસ્તારમાં રોમન કેથોલીક ચર્ચનું બાંધકામ ક્ષઆનવું ગેટ પાસે 1652માં સમાપ્ત કર્યું, જ્યાં ઈટાલીના ખ્રિસ્તી અનુયાયી મેટ્ટીયો રીક્કી (1552-1610) રહેતા હતા; આધુનિક નેનટેંગ (南堂, દક્ષિણી દેવળ) નું નિર્માણ મૂળ દેવળ પર કરવામાં આવ્યું.

જ્યારે 40 દિવસ માટે, લી ઝીચેંગની કિસાન સેનાએ બેઇજિંગને કબજે કર્યું, ત્યારે મિંગનો 1644માં અંત થયો, અને મિંગ સરકારને બહાર ફેંકી દીધી. જ્યારે શકિતશાળી માન્ચુ સેના શહેરના બાહરી ભાગમાં પ્રવેશી, ત્યારે લી અને તેના અનુયાયીઓએ શહેર છોડી દીધું અને તેના પરિણામે માન્ચુ સેનાએ, રાજકુમાર ડોર્ગન હેઠળ, કોઈ પણ લડત વગર બેઇજિંગને કબજે કરી દીધું.

રાજકુમાર ડોર્ગન એ ક્વિંગ સામ્રાજ્યની મિંગના સીધા ઉત્તરાધિકારી તરીકે સ્થાપના કરી, અને બેઇજિંગ ચીનની રાજધાની જ રહી. ક્વિંગ સમ્રાટોએ શાહી નિવાસ માટે થોડા બદલાવો કર્યા, પરંતુ મોટાભાગે, મિંગ ઈમારતો અને સામાન્ય દેખાવ અપરિવર્તત જ રહ્યો. આ સમયે બેઇજિંગ એ જિંગશી તરીકે પણ ઓળખાતું હતું, જે માન્ચુ જિમન હીસેન ના સમાન અર્થ સાથે સુસંગત હતું. કલાસિક ચાઇનિઝ નોવેલ "ડ્રીમ ઓફ ધ રેડ ચેમ્બર" એ ક્વિંગ શાસનના (1600 ના અંતમાં) પ્રારંભિક વર્ષો દરમિયાન બેઇજિંગમાં નિર્ધારીત થઈ. 
બીજા ઓપિયમ યુદ્ધ દરમિયાન, 1860માં એંગ્લો ફ્રેન્ચ સેનાએ શહેરને કબ્જે કર્યું, લૂંટી લીધું અને સમર પેલસ અને ઓલ્ડ સમર પેલેસને બાળી નાંખ્યા. પેકિંગના સંમ્મેલન હેઠળ, જેણે યુદ્ધનો અંત લાવ્યો, પશ્ચિમી સત્તાઓએ બેઇજિંગ લિગેશન કવાર્ટરમાં સ્થાયી રાજનૈતિક ઉપસ્થિતિને સ્થાપિત કરવાના અધિકાર મેળવ્યા. 1900માં, બોક્ષર બળવાખોરોને કચડી નાખવા બેઇજિંગ પર ફરીથી વિદેશી શકિતઓ દ્વારા હુમલો કરાયો. કેટલાક મહત્વપૂર્ણ શાહી બાંધકામો આ લડાઈ દરમિયાન શહેરમાં નષ્ટ થઈ ગયા હતાં, જે હેનલીન એકેડમિક અને સમર પેલેસનો પણ સમાવેશ કરે છે. 

રાજનીતિ અને સરકાર
રસ્તાઓ અને એક્ષપ્રેસ રસ્તાઓ
પ્રારંભિક ઇતિહાસ
મિંગ અને ક્વિંગ સમય