ગિનિ પિગ સમગ્ર-વર્ષ જન્મ આપવા માટે સક્ષમ છે, સામાન્ય રીતે વસંતમાં જન્મની સંખ્યા વધી જાય છે; પ્રતિ વર્ષ વધુમાં વધુ પાંચ વખત તે સગર્ભા થઈ શકે છે. 63-68 દિવસોની સરેરાશ સાથે, ગર્ભાધાનનો સમયગાળો 59-72 દિવસો સુધી રહે છે. ગર્ભાધાનના લાંબા સમય અને બચ્ચાંઓના મોટા કદને કારણે, સગર્ભા માદાઓ કદાવર અને રીંગણી-આકારની થઈ જાય છે, તેમ છતાં કદ અને આકારમાં ફેરફાર જુદો જુદો હોય છે. મોટા ભાગના અન્ય દાંતથી કરડી ખાનારાં પ્રાણીઓ (ખિસકોલીઓ અને ઉંદરો)ના સંતાનો કે જેમને જન્મ સમયે ખૂબ જ સંભાળની જરૂર પડતી હોય છે, તેમના કરતાં વિપરીત, નવા જન્મેલા બચ્ચાંઓ વાળ, દાંત નહોર અને આંશિક દૃષ્ટિ સાથે સુવિકસિત હોય છે; તેઓ તરત જ હલનચલન કરી શકે છે, અને તરત જ ઘન ખોરાક ખાવાનું શરૂ કરી શકે છે, તેમ છતાં તેઓ ધાવવાનું ચાલું રાખે છે. સગર્ભાઓ 1-6 બચ્ચાંઓને ત્રણની સરેરાશથી જન્મ આપી શકે છે; અત્યાર સુધીમાં નોંધાયેલું સગર્ભાનું સૌથી મોટું કદ 17 છે.

ગિનિ પિગ સમગ્ર-વર્ષ જન્મ આપવા માટે સક્ષમ છે, સામાન્ય રીતે વસંતમાં જન્મની સંખ્યા વધી જાય છે. બચ્ચાંઓના મોટા જથ્થા ગર્ભાશયમાં જ ગર્ભનું મૃત્યુ થવાની ઘટનામાં વધુ પરિણમે છે, પરંતુ બચ્ચાંઓનો જન્મ વિકાસના વધુ આગળના તબક્કામાં થતો હોવાથી, નવજાતના મૃત્યુ દર પર માતાનું દૂધ મળવામાં પડતી અછત અસર કરે છે. જો ધવડાવવાનું ચાલુ હોય તો સાથે રહેતી માદાઓ માતૃત્વના કર્તવ્યોમાં મદદ કરે છે.નર અને માદા ગિનિ પિગ્સ સામાન્ય કદ સિવાય બાહ્ય દેખાવમાં જુદા નથી પડતા. બંને લિંગોમાં ગુદાની સ્થિતિ જનનાંગની ઘણી નજીક હોય છે. યોનિમુખથી રચાતા Y-આકારની બાહ્ય રૂપરેખાથી માદા જનનાંગ ઓળખી શકાય છે; જ્યારે નર જનનાંગ શિશ્ન જેવા દેખાતા હોય શકે છે અને ગુદા સરખો આકાર રચે છે, જો આસપાસના વાળમાં દબાણ આપવામાં આવે તો શિશ્ન બહાર આવી જશે. અંડકોશના સોજાથી નર ટેસ્ટેસ બહારથી પણ દૃશ્યમાન હોઈ શકે છે.

3-5 અઠવાડિયાઓમાં નર જાતીય રીતે પુખ્ત થાય છે; માદા વહેલામાં વહેલી 4 અઠવાડિયાઓમાં પ્રજનનક્ષમ થઈ શકે છે અને તેઓ પુખ્ત થાય તે પહેલા જ ગર્ભના જથ્થાને ધારણ કરી શકે છે. જે માદાઓએ ક્યારેય જન્મ નથી આપ્યો તે સામાન્ય રીતે, છ માસની ઉંમર બાદ, બસ્તિપ્રદેશના સાંધામાં, કોમલાસ્થિના સાંધાને ફરી પૂર્વવત ન થઈ શકે તે રીતે સડાવી દે છે. જો આવું બન્યા પછી તેઓ સગર્ભા થાય, તો ગર્ભ નળી પૂરતી પહોળી નહિં થાય, અને તેઓ જન્મ આપવાનો પ્રયત્ન કરે ત્યારે ડિસ્ટોસા(dystocia-એટલે જન્મ આપવામાં તકલીફ પડવી-બાળક પૂરું બહાર ન આવી શકે)માં અને મૃત્યુમાં પરિણમી શકે છે. માદાઓ જન્મ આપ્યાના 6-48 કલાકમાં સગર્ભા થઈ શકે છે, પરંતુ આમ વારંવાર સગર્ભા થવું માદા માટે સ્વાસ્થ્યપ્રદ નથી.

સગર્ભા અવસ્થામાં ભારે રક્તદાબની અવસ્થા સામાન્ય છે અને ઘણી સગર્ભા માદાઓને તે મારી નાંખે છે. લોહીમાં ઝેર ફેલાવાના આ રોગના લક્ષણોમાં અરુચિ, બળનો અભાવ, વધુ પડતી લાળ ઝરવાનો, અને કિટોન્સના કારણે મીઠ્ઠી અથવા ખાટી શ્વાસની વાસનો અને આગળ વધી ચૂકેલા કિસ્સાઓમાં રક્તાઘાતનો સમાવેશ થાય છે. ગરમ આબોહવામાં, સગર્ભા અવસ્થામાં ભારે રક્તદાબની અવસ્થા ઘણી સામાન્ય છે. સગર્ભાવસ્થાની અન્ય ગંભીર તકલીફોમાં ગર્ભાશયનું બહાર નીકળી આવવું, હાઈપોકેલસેમિયા (hypocalcaemia-એક પ્રકારનું કેલ્શિયમ લોહીમાં ઘટી જતાં ઉદભવતી સ્થિતિ), અને મેસ્ટિટિસ (mastitis-સ્તનમાં થતાં ચેપનો એક પ્રકાર)નો સમાવેશ થાય છે.

સંવર્ધન
ઘરેલું નિવાસ સ્થાન
ખોરાક
સાંસ્કૃતિક અને માધ્યમ પ્રભાવ