જુલાઇ ૧૫ ૧૯૪૭ નાં દિવસે, બ્રિટિશ સંસદે, 'ભારતીય સ્વાધિનતા ધારો ૧૯૪૭' દ્વારા ઠરાવ્યું કે, એક માસમાં, ઓગસ્ટ ૧૫, ૧૯૪૭ નાં દિવસે, ભારતમાંથી બ્રિટિશરાજનો અંત થશે. તેમાં ભારતના ભાગલા કરી બે સાર્વભૌમ ઉપનિવેશો:'ભારતીય સંઘ, અને બ્રિટિશ ભારતનાં મુસ્લિમો માટેનું વતન 'પાકિસ્તાન સંસ્થાન' બનાવવાનું પણ ઠરાવાયું. 

પાકિસ્તાન મુસ્લિમ રાજ્ય તરીકે જ્યારે ભારત હિંદુ બહુમતી સાથેનાં બિનસાંપ્રદાયક રાજ્ય તરીકે અભિપ્રેત હતું. ઉત્તર નો મુસ્લિમ બહુમતી વાળો વિસ્તાર પાકિસ્તાન બન્યો. બલુચિસ્તાન (૯૧.૮% મુસ્લિમ, ભાગલા પહેલા) અને સિંધ (૭૨.૭%) સંપૂર્ણપણે પાકિસ્તાનમાં ગયા. જ્યારે, બે પ્રાંતમાં સ્પષ્ટ બહુમતી ન હતી -- ઉત્તરપૂર્વમાં બંગાળ (૫૪.૪%) અને ઉત્તરપશ્ચિમમાં પંજાબ (૫૫.૭%). પંજાબનો પશ્ચિમીભાગ 'પશ્ચિમી પાકિસ્તાન'ના ભાગે ગયો અને પૂર્વીયભાગ ભારતનું પંજાબ રાજ્ય બન્યો. બંગાળનાં પણ તેજ રીતે બે ભાગ પડ્યા, જેમાં પૂર્વ બંગાળ પાકિસ્તાનનાં ભાગે ગયું અને પશ્ચિમ બંગાળ ભારતમાં રહ્યું. 

The Punjab's population distribution was such that there was no line that could neatly divide Hindus, Muslims, and Sikhs. Likewise, no line could appease the Muslim League headed by Jinnah, and the Indian National Congress led by Nehru and Patel, as well as the British. Moreover, any division was going to entail "cutting through road and rail communications, irrigation schemes, electric power systems and even individual landholdings." However, a well-drawn line would minimize the cases of separating farmers from their fields, and minimize the millions of people who would be have to relocate.

As it turned out, on "the sub-continent as a whole, some 14 million people left their homes and set out by every means possible -- by air, train, and road, in cars and lorries, in buses and bullock carts, but most of all on foot -- to seek refuge with their own kind." Many of them were slaughtered by an opposing side, some starved or died of exhaustion, while others were afflicted with "cholera dysentery and all those other diseases that afflict undernourished refugees everywhere". Estimates of the number of people who died range between 200,000 (official British estimate at the time) and two million, with the consensus being around one million casualties.

ઉતાવળ અને ઉદાસીનતા
પૂર્વભૂમિકા
માલ્દા જિલ્લો
રેડક્લિફ રેખા સાથેનાં વિવાદો