સ્વિંગ બૉલરો દડાને સીમ બૉલરોની જેમ ઑફ પિચ નાખવાને બદલે હવામાં બાજુ પરની દિશાએ લહેરાવે છે. સામાન્ય અથવા પરંપરાગત સ્વિંગ બૉલિંગ દડાની સાંધને ઉપર ઉઠાવીને પ્રોત્સાહિત કરવામાં આવે છે, અને પરંપરાગત સ્વિંગ દડો જ્યારે નવો હોય ત્યારે સૌથી વધુ ઉપયોગી થાય છે, કારણ કે એવા દડાની સાંધ ઉપર ઉઠેલી હોય છે. જેમ દડો જૂનો થાય તેમ તેની સાંધ ઘસાય એટલે સ્વિંગ (ડોલન) મેળવવું મુશ્કેલ થાય. પરંતુ આ સ્થિતિનો સામનો થઈ શકે છે, જો દાવ દેનારી ટીમના ખેલાડીઓ પદ્ધતિસર દડાની એકબાજુને ઘસીને ચમકતી અને સુંવાળી રાખે, જ્યારે બીજી બાજુને ખરબચડી થવા દે. જ્યારે દડાને એક બાજુથી ખૂબ જ સુંવાળો અને ચળકતો રાખવામાં આવે તથા તેની બીજી બાજુને ખરબચડી રહેવા દે ત્યારે જો દડો ખૂબ જ તેજ ગતિએ નાખવામાં આવે (કલાકના 85 માઇલ અથવા તેથી વધુ ગતિએ) તો તે રિવર્સ સ્વિંગ પેદા કરે છે અને તે પરંપરાગત સ્વિંગની વિરુદ્ધ દિશામાં સ્વિંગ કરે છે. પ્રચલિત અભિપ્રાયથી વિરુદ્ધ, આ સ્વિંગ દડાની ખરબચડી બાજુની સરખામણીએ મુલાયમ અથવા 'ચળકતી' બાજુ પર વધુ ઝડપથી હવાના વહેવાથી ઉત્પન્ન થતી નથી. 

એક બાજુથી દડા પર પડનારા ફાંસલાની પૂરેપૂરી બળવાન ક્રિયા દ્વારા સ્વિંગ ઉત્પન્ન થાય છે; અને આ બાજુ તે વધુ અનિયમિત સરહદી સ્તર સહિતની બાજુ હોય છે. પરંપરાગત સ્વિંગ બૉલિંગ માટે ઊંચા ઊઠેલા સાંધા અને તેને જે દિશામાં ચીંધ્યા હોય તે સ્વિંગની દિશા નક્કી કરે છે. દડાની સાંધનો જે કોણ અપનાવ્યો હોય, તેને લીધે વહેતી હવા એ બાજુ પર અનિયમિતતા ઉત્પન્ન કરે છે જે તરફ સાંધાનો કોણ નિર્ધારિત કર્યો હોય. તેને લીધે જ્યાં ચળકતો સરહદી સ્તર પહેલાં જુદો પાડે છે એવી બીજી બાજુ (વધુ આગળ દડાની પાછળની બાજુ તરફ) કરતાં દડાની પછીની સપાટીમાંથી જુદા પાડવા માટે આ તરલ સરહદી સ્તર ઉત્પન્ન થાય છે. તેમાં આ ચોખ્ખો દબાણ તફાવત છે (ચળકતા સરહદી સ્તર સાથે બાજુ પર વધુ મોટું દબાણ) અને આ રીતે ચોખ્ખું બળ દડાને એ તરફ ઝુકાવે છે જે દિશામાં સાંધાનો કોણ નિર્ધારિત કર્યો હોય. પરંપરાગત સ્વિંગ બૉલિંગમાં દડો સાંધા કોણ સાથે ફેંકવામાં આવે છે જેમ કે દડાની સુંવાળી અથવા ચળકતી બાજુ આગળ સાંધાની દિશામાં દડો આગળ ગતિ કરે, "એટલે કે" ખરબચડી બાજુ તરફ. 

સ્વિંગિંગ દડાને કાં તો આઉટસ્વિંગર તરીકે, જે બૅટ્સમૅનથી દૂર ફંટાય છે, અથવા તો ઇનસ્વિંગર તરીકે, કે જે બૅટ્સમૅન તરફ ગતિ કરે છે. મોટા ભાગના કિસ્સામાં આઉટસ્વિંગર દડો વધુ ખતરનાક લેખાય છે, કારણ કે બૅટ્સમૅન તેને પારખવામાં નિષ્ફળ જાય છે, તેને બૅટના મધ્ય ભાગને બદલે બહારનો છેડો પકડાય છે, પરિણામે દડો ઊંચે ઉછળે છે અને તે સ્લિપમાં ઊભેલા દાવ આપનાર ખેલાડીના હાથમાં ઝીલાઈ જાય છે. ઇનસ્વિંગર દડાની પણ પોતાની જગ્યા છે, ખાસ કરીને યૉર્કર સાથે મિશ્રિત તરીકે તે વિશેષ સ્થાન ભોગવે છે. ઇનસ્વિંગર અંદરની બાજુનો છેડો પકડીને વિકેટને તોડી પાડી શકે છે અથવા તે બૅટને બદલે પૅડ પર અથડાય છે, પરિણામે એલ.બી.ડબ્લ્યૂ.(LBW)ના નિર્ણયની શક્યતા રહે છે.

સ્વિંગ બૉલિંગને સામાન્ય ભાષામાં વહેલી સ્વિંગ અથવા મોડી સ્વિંગ તરીકે પણ વર્ગીકૃત કરી શકાય, જ્યારે પ્રક્ષેપપથમાં દડો અનુકૂળ દિશા બદલશે – મોડેથી દડો સ્વિંગ થશે એટલે કે જુદી દિશામાં ફંટાશે, તેને લીધે દડાની અચાનક બદલાતી ગતિને કારણે બૅટ્સમૅનને બંધબેસતો ફટકો મારવાની તક ઓછી રહે છે.

સ્વિંગ દડા ઝડપી ગોલંદાજી જેવી જ પકડ અને ટેકનિકથી ફેંકવામાં આવે છે, તેમ છતાં તેમાં સાંધને સીધી કરતાં સહેજ કોણ પર પકડવામાં આવે છે અને તેમાં ધીમા દડાની પકડનો ઉપયોગ થઈ શકે છે. આઉટસ્વિંગર ગોલંદાજ માટે દડાની ચળકતી બાજુ બૅટ્સમૅનની સૌથી નજીક અને સાંધ તેનાથી દૂરના કોણ પર રાખવી, જ્યારે ઇનસ્વિંગર માટે ખરબચડી બાજુ બૅટ્સમૅનની સૌથી નજીક અને સાંધ તેનાથી નજીકના કોણ પર રાખવી જરૂરી છે. સ્વિંગ સાથે કટર પકડ સાધવી મુશ્કેલ છે કારણ કે દડો ઉડાનમાં સ્પિન થશે, તે હવામાં થઈને ગતિ કરે છે તેથી ચળકતી અને ખરબચડી સપાટીઓના દિશા વળાંક બદલાતા રહેશે. ઘણા રમતવીરો, રમતનો આંખે જોયો અહેવાલ સંભળાવનારા, ટિપ્પણી કરનારા અને પ્રશંસકો એ વાતે સહમત થાય છે કે સ્વિંગ ભેજવાળી અને વાદળછાયી પરિસ્થિતિઓમાં સહેલાઈથી સફળ થાય છે, અને ટેસ્ટ ક્રિકેટમાં જે લાલ દડો વપરાય છે તે એક દિવસીય રમતમાં વપરાતા સફેદ દડા કરતાં વધુ સારી સ્વિંગ આપે છે. 

સ્વિંગ બૉલિંગ
સીમ બૉલિંગ
ડિપર્સ
ઑવરમાં ગોલંદાજી કરવી