સમાંતર એલ્ગોરિધમ્સ લાગુ પાડવામાં ડેટા ડિપેન્ડન્સીની સમજણ મૂળભૂત છે. ડિપેન્ડન્ટ ગણતરીઓ (ક્રિટિકલ પથ તરીકે ઓળખાતી)ની સૌથી લાંબી શ્રૃંખલા કરતા વધુ ઝડપથી કોઇ પ્રોગ્રામ ચાલી શકે નહીં, કારણ કે શ્રૃંખલામાં પૂર્વ ગણતરી પર આધારિત ગણતરીઓ ક્રમ પ્રમાણે લાગુ થવી જોઇએ. જોકે, મોટા ભાગના એલ્ગોરિધમ્સમાં માત્ર ડિપેન્ડન્ટ ગણતરીઓની લાંબી શ્રૃંખલા નથી હોતી, સમાંતરમાં સ્વતંત્ર ગણતરીઓ લાગુ પાડવા માટે સામાન્ય રીતે તક હોય છે. 

P અને P બે પ્રોગ્રામ ફ્રેગમેન્ટ્સ છે. બર્નસ્ટેઇનની શરત જણાવે છે કે ક્યારે આ બે સ્વતંત્ર હોય અને સમાંતર રીતે લાગુ કરી શકાય. "P" માટે "I" ને ઇનપુટ વેરિયેબલ્સ અને "O" ને આઉટપુટ વેરિયેબલ્સ હોય અને તેવી રીતે "P" માટે હોય છે. "P" અને "P" સ્વતંત્ર હોય છે જો તે નીચેની સ્થિતિને સંતોષી શકે. 


પ્રથમ શરતનો ભંગ ફ્લો ડિપેન્ડન્સી રજૂ કરે છે, જે પ્રથમ નિવેદન સાથે સંબંધિત છે જે બીજા નિવેદન દ્વારા સર્જાતા નિવેદનનું પરિણામ રજૂ કરે છે. બીજા નિવેદનમાં એક એન્ટી-ડિપેન્ડન્સી રજૂ થાય છે જ્યારે બીજું નિવેદન ("P" ) પ્રથમ મંતવ્ય ("P" ) માટે જરૂરી વેરિયેબલ ઓવરરાઇટ કરશે. ત્રીજી અને અંતિમ શરત એક આઉટપુટ ડિપેન્ડન્સી રજૂ કરે છે. જ્યારે બે નિવેદન એકજ સ્થળ પર લખાય છે ત્યારે અંતિમ પરિણામ તાર્કીક રીતે છેલ્લે લાગુ થયેલા નિવેદનમાંથી મળવું જોઇએ.

નીચેના વિધેય (ફંક્શન) અંગે વિચારણા કરો જે વિવિધ પ્રકારની ડિપેન્ડન્સી દર્શાવે છેઃ

ડેપ (a, b)માં ઓપરેશન 3ને ઓપરેશન 2 અગાઉ (અથવા સમાંતરમાં) લાગુ કરી શકાય નહીં, કારણ કે ઓપરેશન 3માં ઓપરેશન 2ના પરિણામનો ઉપયોગ થાય છે. તે શરત 1નો ભંગ કરે છે તેથી ફ્લો ડિપેન્ડન્સી રજૂ કરે છે.

આ ઉદાહરણમાં સૂચનાઓ વચ્ચે કોઇ ડિપેન્ડન્સી નથી, તેથી તે તમામ સમાંતર ચાલુ કરી શકાય છે.

બર્નસ્ટેઇનની શરત વિવિધ પ્રક્રિયા વચ્ચે મેમરીની હિસ્સેદારી (શેરિંગ)ની છૂટ આપતી નથી. તેથી એક્સેસ વચ્ચે ક્રમ લાગુ પાડવાની કોઇ પદ્ધતિ આવશ્યક છે, જેમ કે સીમાફોર્સ, અવરોધો (બેરિયર્સ) અથવા અન્ય કોઇ લયબદ્ધ (સિન્ક્રોનાઇઝેશન) પદ્ધતિ.

હાર્ડવેર
પૃષ્ઠભૂમિ
ડિપેન્ડન્સી
મેસિવ (જંગી) પેરલલ પ્રોસેસિંગ