પર્શી બાઈસી શેલી એક આદર્શવાદી કવિ હતા. તેમની કવિતાઓમાં પણ પયગંબરી સંદેશ જોવા મળે છે. "‘પ્રોમિથીયસ અનબાઉન્ડ" ’ (૧૮૨૦) શેલીની ઉર્મિપ્રધાન નાટ્ય રચના છે. "‘ટુ એ સ્કાયલાર્ક" ’ (૧૮૨૦), "'ધ કલાઉડ" ’ (૧૮૨૦), "‘ઓડ ટુ ધ વેસ્ટ વિન્ડ" ’ (૧૮૨૦) તેમની ખ્યાતનામ કૃતિઓ છે. 

જોહન કીટસ(૧૭૯૫-૧૮૨૧)ના કાવ્યવિષયમાં દંતકથાઓનો આશરો લીધો, તેમની જાદુઇશક્તિ સ્પેનસર અને શેક્સપિયર પર આભારી છે. તેમની બે કૃતિઓ "‘ઇઝાબેલ" ’ (૧૮૨૦) અને "‘ધ આઇવી ઓફ સેંટ એગ્નિસ" ’ (૧૮૨૦) જાણીતી છે. તેમની કાવ્યપંક્તિ "‘A thing of beauty is a joy for ever" ’ (સૌંદર્યનો આનંદ શાશ્વત હોય છે.) ખૂબ સ્મરણીય છે. 

રોબર્ટ બ્રાઉનિંગ(૧૮૧૨-૧૮૮૯) બાળપણથી કવિતા પ્રેમી હતા. ૧૮૫૫માં "‘મેન એન્ડ વિમેન’" કૃતિ પ્રકાશિત થઇ. "‘ડોમેસ્ટિક પર્સન" ’ (૧૮૬૪) અને "‘રિંગ એન્ડ ધ બ્રુક" ’ (૧૮૬૯)ની રચનાથી તેમનું નામ પહેલી હરોળના કવિઓમા સ્થાન પામ્યું. ઓગણીસમી સદીના ઉતરાર્ધમાં મેથ્યુ આર્નોલ્ડ(૧૮૨૨-૧૮૮૮) નો ઉદય થયો. તેમની કવિતાઓ કરતાં વિવેચનો ખૂબ જાણીતા છે. "‘ધ સ્કૉલર જિપ્સી’" અને "'સોહરાબ એન્ડ રુસ્તક’" તેમની જાણીતી રચનાઓ છે.

બીજી પેઢીના કવિઓ
કવિતા
રૅસ્ટોરેશન યુગ
જેકોબિયન યુગ