સ્ટાન્ડર્ડ એડલ્ટ ફુટબોલમાં 45 મિનિટનો એક એવા બે સમયગાળાનો સમાવેશ થાય છે. જે મધ્યાંતર તરીકે ઓળકાય છે. દરેક મધ્યાંતર વણથંભી રીતે આગળ વધે છે મતલબ કે બોલ રમતની બહાર ન જાય ત્યા સુધી રમત નોંધતી ઘડિયાળ અટકાવવામાં આવતી નથી. બે ભાગ વચ્ચે સામાન્ય રીતે 15 મિનિટનો મધ્યાંતર વિરામ હોય છે. મેચનો અંત પૂર્ણ-સમય તરીકે ઓળકાય છે. 

રેફરિ કોઈપણ મેચ માટે અધિકૃત સમય સંચાલક છે અને ખેલાડીઓની ફેરબદલ, ઇજાગ્રસ્ત ખેલાડીઓ માટે જરૂરી કાળજી કે બીજા અંતરાયોને લીધે થતા સમયના વ્યય સંદર્ભે સમયમાં છુટ આપી શકે છે. આ રીતે વધારવામાં આવતા સમયને સામાન્ય રીતે "સ્ટોપેજ સમય" કે "ઇન્જરી સમય" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે અને તે સંપૂર્ણપણે રેફરિની મુનસફી પર આધારિત છે. રમતના અંત માટે ફક્ત રેફરિ જ સંકેત આપી શકે છે. જે મેચોમાં ચોથા અધિકારીની નિમણૂક થયેલી હોય છે તેમાં મધ્યાંતરના અંતે કેટલીક મિનિટનો સ્ટોપેજ સમય વધારવો તે અંગે સંકેતો આપે છે. ત્યારબાદ ચોથા અધિકારી દ્વારા અંકો દર્શાવતું પત્રક બોર્ડ ઉંચુ કરી ખેલાડીઓ અને દર્શકોને માહિતગાર કરવામાં આવે છે. સંકેતો દ્વારા દર્શાવાયેલા સ્ટોપેજ સમયમાં હજું રેફરિ વધારો કરી શકે છે. 1891માં સ્ટોક અને એસ્ટોન વિલા વચ્ચે રમાયેલી મેચ દરમિયાન ઘટેલી ઘટનાને કારણે સમય વધારવાની પ્રથા અમલમાં આવી. રમતમાં 1-0 ગોલથી પાછળ અને ફક્ત બે મિનિટનો જ સમય બાકી હતો ત્યારે સ્ટોકને પેનલ્ટીની તક મળી. વિલાના ગોલરક્ષકે બોલને ફટકારતા બોલ મેદાનની બહાર ચાલ્યો ગયો હતો અને જ્યારે બોલ પાછો શોધી કાઢવામાં આવ્યો ત્યા સુધીમાં મેચનો 90 મિનિટનો સમય પુરો થઈ ગયો હતો અને રમત પૂર્ણ થઈ હતી. 

લીગ સ્પર્ધાઓમાં રમત ડ્રોમાં પરણમી શકે છે, પરંતુ કેટલીક નોકઆઉટ સ્પર્ધાઓમાં જો રમત ટાઇમાં પરિણમે તો રમતના સામાન્ય સમયને અંતે વધારાનો સમય આપી શકાય છે અને તેમાં 15 મિનિટનો એક એવા બે સમયગાળાઓનો સમાવેશ થાય છે. જો વધારાના સમયને અંતે પણ સ્કોર સરખો રહે તો કેટલીક સ્પર્ધાઓમાં પેન્લ્ટી શુટઆઉટ (અધિકૃત નિયમોમાં પેન્લ્ટી પ્રદેશમાંથી ફટકારવા તરીકે ઓળખાય છે) નો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. જેને લીધે સ્પર્ધાના આગળના રાઉન્ડમાં ટીમોના સ્થાનો અંગે સ્પષ્ટતા થઇ શકે છે. વધારાના સમય દરમિયાન નોંધાવવામાં આવેલા ગોલની સંખ્યા રમતના અંતિમ સ્કોરની ગણતરીમાં સ્થાન પામે છે. પરંતુ પેનલ્ટી કિકનો ઉપયોગ કઇ ટીમ સ્પર્ધાના આગળના રાઉન્ડમાં પ્રવેશ મેળવશે તે નક્કી કરવા માટે જ થાય છે (પેનલ્ટી શુટઆઉટ દરમિયાન નોંધાતા ગોલની ગણતરી મેચના અંતિમ સ્કોરમાં થતી નથી). 

2-લેગ પ્રકારની મેચો ધરાવતી સ્પર્ધાઓમાં દરેક ટીમ એક વખત ઘરઆંગણે રમે છે અને બે મેચોના કુલ સ્કોરથી ટીમનો આગળના રાઉન્ડનો પ્રવેશ નક્કી થાય છે. જ્યારે કુલ સ્કોર સમાન હોય ત્યારે પ્રવાસી પ્રદેશમાં રમાયેલી મેચમાં નોંધાવાયેલા ગોલની સંખ્યાના નિયમ દ્વારા વિજેતાની પસંદગી કરવામાં આવે છે, જેમાં ઘર આંગણાથી દુર રમાયેલી રમતમાં જે ટીમે વધારે ગોલ નોંધાવ્યા હોય તેની વિજેતા તરીકે વરણી થવા પામે છે. જો પરિણામો હજુ પણ સમાન હોય તો પેનલ્ટીનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. જોકે કેટલીક સ્પર્ધાઓમાં ટાઇમાં પરિણમેલી રમત ફરીથી રમાડવી જરૂરી બને છે. 

1990ના અંત ભાગમાં અને 2000ની શરૂઆતમાં પેનલ્ટી શુટઆઉટની જરૂરીયાત ન પડે એ રીતે વિજેતા નક્કી કરવાના પ્રયોગો IFAB દ્વારા કરવામાં આવ્યા હતા જે અવારનવાર રમતના અનિશ્ચનિય અંતની સ્થિતિ પેદા કરતા હતા. જેમાં રમતનો અંત વધારાના સમય પહેલા જ કરવો જેમાં વધારાના સમયમાં પ્રથમ ગોલ નોંધાવવામાં આવ્યો હોય ("ગોલ્ડન ગોલ" ) કે જો એક ટીમ વધારાના ટાઇમના પ્રથમ સમયગાળાના અંતે લીડ ધરાવતી હોય ("સિલ્વર ગોલ" ) નો સમાવેશ થાય છે. 1998 અને 2002ના વિશ્વકપ દરમિયાન ગોલ્ડન ગોલનો ઉપયોગ થયો હતો. 1998માં ફ્રાન્સની પેરાગ્વે ઉપર થયેલી જીત વિશ્વકપની એવી પ્રથમ મેચ હતી જેનું પરિણામ ગોલ્ડન ગોલ દ્વારા નક્કી કરવામાં આવ્યુ હતું. યુરો 1996ની ફાઇનલમાં ઝેક રિપબ્લિકને હરાવનાર જર્મની ગોલ્ડન ગોલ દ્વારા સ્કોર નોંધાવનાર કોઈ પણ મહત્વની સ્પર્ધાઓમાં પ્રથમ રાષ્ટ્ર બન્યું. યુરો 2004 દરમિયાન સિલ્વર ગોલનો ઉપયોગ થયો હતો. આ બંને પ્રયોગો IFAB દ્વારા રદ કરવામાં આવ્યા છે.

સ્થાનિક સ્પર્ધાઓ
નિયામક જૂથો
ઇતિહાસ
સમયગાળો અને ટાઇ-બ્રેકિંગની પદ્ધતિઓ