કાનો નાનો, નાજુક છોકરો હતો, જેનું વજન તેની વીસીમાં પણ સો પાઉન્ડ(45 કિલો)થી વધારે નહોતું અને જે છાશવારે ગુંડાઓની ઝપટે ચઢી જતો. "જુજુસ્તુ " જ્યારે મૃત્યુના આરે પહોંચી ગયેલી કળા બની ગઇ હતી, ત્યારે 17 વર્ષની ઉંમરે તેણે જુજુસ્તુ શીખવી શરૂ કરી, પરંતુ તેમાં બહુ જ થોડી સફળતા મળી. જે તેને એક વિદ્યાર્થી તરીકે સ્વીકારે તેવા શિક્ષક શોધવાની મુશ્કેલીના કારણનો ભાગ હતો. જયારે તેઓ 18 વર્ષની ઉંમરે યુનિવર્સિટિમાં સાહિત્યનો અભ્યાસ કરવા દાખલ થયા ત્યારે, તેમણે માર્શલ આર્ટનો અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો, ક્રમશઃ તેમને ફુકુડા હેચિન્સુકે(c.1828–c.1880) પાસે મોકલવામાં આવ્યાં, જેઓ "તેનઝિન શિનયો-રયુ" કળાના ગુરુ અને કેઇકો ફુકુડા(જન્મ 1913)ના દાદા હતાં, જેમના વિદ્યાર્થીઓમાં કાનોના એકમાત્ર હયાત છે અને જેઓ વિશ્વના સૌથી વધુ ક્રમાકના મહિલા "જુડોકા" છે. એવું મનાય છે કે ફુકુડા હેચિન્સુકે ઔપચારિક કસરતની પદ્ધિતિ પર ભાર મૂક્યો, જેનાથી કાનોએ જુડોમાં મુક્ત અભ્યાસ("રાંદોરી" ) પર ભાર મૂકવા માટેના બીજ રોપાયાં. 

કાનો ફુકુડાની શાળામાં જોડાયા પછીના માત્ર એક વર્ષથી થોડાં જ વધુ સમયમાં, ફુકુડા બિમાર પડયા અને મૃત્યુ પામ્યા. ત્યાર બાદ કાન અન્ય એક "તેનઝિન શિનયો-રયુ " શાળાના વિદ્યાર્થી બન્યા, જે ઇઝો માસાટોમો(c.1820–c.1881)ની હતી, તેમણે ફુકુડાથી પદ્ધતિ કરતાં પૂર્વ- આયોજન પદ્ધતિઓ ("કાટા" ) પર વધુ ભાર મૂક્યો. સંપૂર્ણ નિષ્ઠા દ્વારા, કાનોને ખૂબ જ જલ્દી માસ્ટર ઇનસ્ટ્રક્ટર("શિહાન" )ની પદવી મળી ગઇ, અને માત્ર 21 વર્ષની વયે તેઓ ઇસો સહાયક શિક્ષક બની ગયાં. કમનસીબે, ઇસો તરત જ બિમાર પડયા, અને કાનોને લાગતું હતું કે તેને હજુ ઘણું શીખવાનું બાકી છે, અન્ય શૈલી લેવાની હતી, આથી તેઓ "કિટો-રયુના " લિકુબો ત્સુનેતોશિ(1835–1889)ના વિદ્યાર્થી બની ગયા. ફુકુડાની જેમ લિકુબોએ પણ મુક્ત અભ્યાસ પર વધુ ભાર આપ્યો. બીજા બાજુ "કિટો-રયુ" એ "તેનઝિન શિનયો-રયુ" કરતાં ફેંકવાની કળા પર ખૂબ જ વધારે ભાર મૂક્યો. 

જુડોગી (વર્ધી)
સ્થાપક દ્વારા જુજુસ્તુની શોધ
સ્થિર તબક્કો
બેલ્ટના રંગો