ચાઇનીઝ અક્ષરો સમયાંતરે અગાઉના હીરોગ્લિફ સ્વરૂપોમાંથી વિકાસ પામ્યા છે. તમામ ચાઇનીઝ અક્ષરો ચિત્રલેખ અથવા ભાવચિત્ર છે એ વિચાર ભૂલ ભરેલો છેઃ મોટાભાગના અક્ષરો ઉચ્ચારનો ભાગ ધરાવે છે, અને તે ઉચ્ચારના ભાગો અને અર્થનિર્ધારણ શાસ્ત્ર સુધારાથી બનેલા છે. માત્ર સાદા અક્ષરો જેવા કે "રેન" 人 (માનવી), "રી" 日 (સૂર્ય), "શેન" 山 (પર્વત), "શૂઈ" 水 (પાણી) જ માત્ર સંપૂર્ણ રીતે ચિત્રમાંથી ઉતરી આવ્યા છે. લગભગ 100મી સદીમાં હેન વંશ દરમિયાન પ્રખ્યાત વિદ્વાન "ઝૂ શેને" અક્ષરોને છ શ્રેણીમાં વર્ગીકૃત કર્યા હતા, જેમ કે ચિત્રલેખ, સાદા ભાવચિત્ર, સંયુક્ત ભાવચિત્ર, ફોનેટિક લોન્સ, ફોનેટિક સંયોજનો અને ઉતરી સંશ્લેષિત અક્ષરો. આમાંથી માત્ર 4 ટકા અક્ષરોને ચિત્રલેખ તરીકે અને 80-90 ટકાને ફોનેટિક સંયોજન તરીકે વર્ગીકૃત કરાયા હતા. જે અર્થ દર્શાવતા "અર્થનિર્ધારણ શાસ્ત્ર" તત્વ, જે અર્થ દર્શાવતા હતા અને "ફોનેટિક" ઘટકો, જે ઉચ્ચાર દર્શાવતા છે, તેના બનેલા છે. કાંગ્ઝી શબ્દકોષમાં 214 સુધારાને માન્યતા આપવામાં આવી છે.

આધુનિક અક્ષરોની શૈલી નિયમિત લખાણો (楷书／楷書 "કેઇશુ" ) પરથી ઉતરી આવેલી છે (નીચે જુઓ શૈલી). અન્ય લખાણ શૈલીઓ પણ પૂર્વ એશિયા સુલેખનમાં ઉપયોગમાં લેવાય છે, જેમાં સીલ લિપિ (篆书／篆書 ઝુઆન્શુ), વહેતી લિપિ (草书／草書 કાઓશુ) અને કારકૂની લિપિ (隶书／隸書 લિશુ)નો સમાવેશ થાય છે. સુલેખન કલાકારો પરંપરાગત અને સાદા અક્ષરો લખી શકે છે, પરંતુ પરંપરાગત કલા માટે પરંપરાગત અક્ષરોનો ઉપયોગ કરે છે.
ચાઇનીઝ અક્ષરો માટે હાલમાં બે પદ્ધતિઓ છે. પરંપરાગત પદ્ધતિ, હજુ પણ હોંગ કોંગ, તાઇવાન, મકાઉ અને મેઇનલેન્ડ ચાઇના બહાર ચાઇનીઝ બોલતા સમુદાયોમાં (સિંગાપોર અને મલેશિયા સિવાય), તેનું સ્વરૂપ હેન વંશના સમય જેટલા પ્રાચીન સમયથી શરૂ થયેલા પ્રમાણભૂત અક્ષર સ્વરૂપ મેળવે છે. સરળ બનાવાયેલા ચાઇનીઝ અક્ષરોની પદ્ધતિ, જે પીપલ્સ રીપબ્લિક ઓફ ચાઇનામાં 1954માં મોટા પાયા પર અક્ષરજ્ઞાન ફેલાવવા વિકસાવવામાં આવી હતી, મોટા ભાગના જટીલ પરંપરાગત ગ્લિફને માત્ર ઓછા સ્ટ્રોક્સમાં સરળ બનાવે છે, જેમાંથી ઘણાં "કાઓશુ" શોર્ટહેન્ડમાં સામાન્ય બન્યા છે.

વિશાળ પ્રમાણમાં ચાઈનીઝ સમુદાય ધરાવતું સિંગાપોર પ્રથમ અને હાલમાં એકમાત્ર અન્ય દેશ છે જેણે સત્તાવાર રીતે સરળીકરણ ધરાવતા અક્ષરોને સ્વીકાર્યા છે, જો કે, તે મલેશિયામાં યુવાન વંશીય ચાઇનીઝ લોકોમાં "આપ મેળે" જ પ્રમાણિત થઈ ગયા છે. ઇન્ટરનેટ વૈકલ્પિક પદ્ધતિના વાંચનનો મહાવરો પૂરો પાડે છે, પછી તે પરંપરાગત હોય કે સરળીકરણ ધરાવતી.

સુશિક્ષિત ચાઇનીઝ વાચક આજે લગભગ 6,000-7,000 જેટલા અક્ષરોને ઓળખે છે, જ્યારે મેઇનલેન્ડ વર્તમાનપત્રને વાંચવા માટે લગભગ 3,000 અક્ષરોની જરૂર પડે છે. પીઆરસી (PRC) સરકારે કારીગરોમાં સાક્ષરતાને 2,000 શબ્દોની ઓળખ તરીકે વાખ્યાયિત કર્યું છે, જોકે, તે માત્ર કામચલાઉ સાક્ષરતા જ છે. મોટો બિનસંક્ષિપ્ત શબ્દકોષ, જેમ કે કાંગ્ઝી શબ્દકોષ, લગભગ 40,000થી વધારે અક્ષરો ધરાવે છે, જેમાં દુર્બોધ, પ્રકારો, અલભ્ય અને પ્રાચીન અક્ષરોનો સમાવેશ થાય છે, તેમાંથી લગભગ ચોથા ભાગથી ઓછા અક્ષરો સામાન્ય રીતે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.

ચાઇનીઝની વિવિધતાઓ
આધુનિક ઉછીના અને મેળવેલા શબ્દો
ફોનેટિક ટ્રાન્સક્રિપ્શન
ચાઇનીઝ અક્ષરો