ઓળખની ચોરી (અથવા મેક (MAC) છેતરપિંડી) ત્યારે થાય છે જ્યારે એક ક્રેકર નેટવર્ક ટ્રાફિકને સાંભળી શકે છે અને નેટવર્ક વિશેષાધિકાર સાથેના કમ્પ્યુટરનું મેક (MAC) સરનામું ઓળખી શકે છે. મોટા ભાગની વાયરલેસ સિસ્ટમ્સ અમુક પ્રમાણમાં મેક (MAC) ફિલ્ટરિંગ આપે છે જેથી માત્ર ચોક્કસ મેક આઇડી (MAC ID) ધરાવતા સત્તાવાર કમ્પ્યુટર્સ પ્રવેશ મેળવી શકે અને નેટવર્કનો ઉપયોગ કરી શકે. જોકે, એવા ઘણા પ્રોગ્રામ ઉપલબ્ધ છે જેમાં નેટવર્કને “પારખવાની” (સ્નિફિંગની) ક્ષમતા હોય છે. આ પ્રોગ્રામ્સને અન્ય સોફ્ટવેર સાથે જોડો જે કમ્પ્યુટરને એવો દેખાવ કરવા દેશે કે ક્રેકર ઇચ્છે છે તે કોઇ મેક (MAC) સરનામું તેમાં હાજર છે અને ક્રેકર સરળતાથી તેનો માર્ગ શોધી શકશે.

મેક (MAC) ફિલ્ટરિંગ માત્ર નાના રહેણાક (સોહો (SOHO)) નેટવર્ક્સ માટે જ અસરકારક છે, કારણ કે તે ત્યારે જ રક્ષણ પૂરું પાડે છે જ્યારે વાયરલેસ ઉપકરણ “ચાલુ ન હોય”. કોઇ પણ “ચાલુ હોય” તેવું 802.11 ઉપકરણ મુક્તરીતે તેના અનએન્ક્રિપ્ટેડ મેક (MAC) સરનામાને 802.11 હેડર્સ પર મોકલે છે અને તેને ઓળખવા માટે કોઇ વિશેષ ઉપકરણ કે સોફ્ટવેરની જરૂર પડતી નથી. 802.11 રિસિવર (લેપટોપ અને વાયરલેસ એડેપ્ટર) અને ફ્રીવેર વાયરલેસ પેકેટ ધરાવતી કોઇ પણ વ્યક્તિ રેન્જની અંદર પ્રસારિત થતા કોઇ પણ 802.11ના મેક (MAC) સરનામા મેળવી શકે છે. સંગઠનાત્મક વાતાવરણમાં, જ્યાં મોટા વાયરલેસ ઉપકરણો સમગ્ર સક્રિય કામના સમયગાળા દરમિયાન “ચાલુ હોય” છે ત્યાં મેક (MAC) ફિલ્ટરિંગ સુરક્ષાની ખોટી લાગણી કરાવે છે કારણ કે તે માત્ર સંગઠનાત્મક માળખામાં માત્ર “બિનગંભીર” અને યોજના વગરના જોડાણો સામે રક્ષણ આપે છે, સીધા હુમલાને તે અટકાવી શકતું નથી.
ડબલ્યુએપીઆઇ (WAPI)
મેન-ઇન-ધી-મિડલ હુમલા
ઓળખની ચોરી (મેક (MAC) છેતરપિંડી)
દુર્ભાવનાપૂર્વ જોડાણ