સમુરાઇ વિવિધ હથિયારોનો ઉપયોગ કરે છે, પરંતુ કતાના એ હથિયાર છે, અલંકારયુક્ત તરીકે કહેતા, જે સમુરાઇના પર્યાય તરીકે ઊભરી આવ્યું. બુશીદો શીખવે છે કે કતાના એ સમુરાઇની આત્મા છે અને કોઈક વખત એક સમુરાઇનું ચિત્રાંકન સંપૂર્ણપણે લડવા માટે હથિયાર પર નિર્ભરીત કરાયું છે. તેઓ માટે કતાના એટલું મૂલ્યવાન મનાતું હતું કે ઘણી વખત તેઓ તેને નામ પણ આપતા અને જીવનના ભાગની જેમ ગણતા હતા. 
એક પુરૂષ "બુશી " બાળકના જન્મ પછી, તે તેની પ્રથમ તલવાર એક "મામોરીગાતાના" તરીકે કહેવાતા સમારોહમાં મેળવે છે. તલવાર, જો કે એક આકર્ષિક તલવાર જ હોય, જરીથી ઢંકાયેલી અને પાંચ વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળકો પહેરે તેવા પાકિટ કે વોલેટ સાથે જોડાયેલું હોય. 13 વર્ષની ઉંમરે પહોંચતાં, "જેનપુકુ" તરીકે કહેવાતા સમારોહમાં, પુરૂષ બાળકને તેની પ્રથમ અસલ હથિયાર અને બખતર, અને એક પુખ્ત નામ આપવામાં આવતાં હતા અને તે સમુરાઇ બનતાં હતાં. એક કતાના અને વાકીઝાશી બંને ભેગા થઇને "દૈશો" (અર્થ, ‘ મોટું અને નાનું ’) કહેવાય છે. 

વાકીઝાશી પોતે પણ સમુરાઇનું ‘ માનનીય હથિયાર ’ હતું અને તાત્પર્યરીતે કયારેય સમુરાઇની બાજુને છોડતું ન હતું. તે તેન પોતાના ઓશિકાની નીચે મૂકીને સૂતા હતાં અને જ્યારે સમુરાઇ ઘરમાં પ્રવેશે ત્યારે તેને પોતાની સાથે લાવે છે અને બીજા મુખ્ય હથિયારોને બહાર છોડી દે છે. 

"દૈશો" માં ટેન્ટો એક નાનુ ચપ્પુ છે જે કોઈક વાર પહેરવામાં આવે છે અથવા વાકીઝાશીની જગ્યાએ પહેરવામાં આવે છે. ટેન્ટો અથવા વાકીઝાશીનો ઉપયોગ "સેપ્પુક" કરવામાં આવતો હતો, જે પેટ ચીરી આંતરડા બહાર કાઢતી પ્રક્રિયા દ્વારા એક ધાર્મિક આત્મહત્યા છે.
"યુમી" (લાંબુ ધનુષ) સાથેની કળામાં સમુરાઇ ભાર મૂકતા, જે "ક્યુજુત્સુ" ની કળામાં પરાવર્તિત થતી (ધનુષ સાથેની કળા). સેનગોકુ સમયમાં અગ્નિ હથિયાર આવ્યા હોવા છતાં જાપાની લશ્કરીમાં ધનુષ મહત્વપૂર્ણ અવયવ બની રહ્યું. "યુમી" , એક વિષમ મિશ્રિત ધનુષ છે જે વાંસ, લાકડા, સળીઓ અને ચામડામાંથી બનાવેલું, પરંતુ યુરાસિયનની પ્રતિક્રિયા રૂપે વિષમ મિશ્રિત ધનુષ કરતા વધારે શકિતશાળી ન હતું, જો ચોકસાઈની સમસ્યા ન હોય તો તે અસરકારક 50 મીટરની દૂરી (લગભગ 164 ફૂટ) અથવા 100 મીટર (328 ફૂટ) નક્કી કરી શકે. પગ પર, મોટાભાગે "ટિડેટ" ની પાછળ ઉપયોગ કરાતું હતું, જે એક મોટી અને ફરતી વાંસની દિવાલ હતી, પરંતુ ઘોડા પરથી તેના વિષમ આકારના કારણે ઉપયોગ કરાતો હતો. ઘોડાની પીઠ પરથી શિકારનો અભ્યાસ એ શીન્ટો સમારોહ બન્યો જેને "યાબુસેમ" કહેવાતું ().

15મી સદીમાં, "યારી" (ભાલા) પણ ખૂબ પ્રસિદ્ધ હથિયાર બન્યા. યુદ્ધના મેદાનમાં "નાગીનાટા" નું સ્થાન લઈ લીધું, કારણ કે વ્યકિતગત બલહાદુરી હવે ઓછું કારણ બન્યું અને સામૂહિક, સસ્તી પગપાળા ટૂકડીઓ ("આશીગારુ" ) ની આસપાસ યુદ્ધ વધારે સંઘટિત બન્યા. એક પદભાર, ઘોડેસવાર અને બિનઘોડેસવાર પણ તલવાર કરતા ભાલા વાપરતી વખતે ખૂબ અસરકારક બન્યા, કારણ કે એક તલવારનો ઉપયોગ કરી રહેલા સમુરાઇ કરતાં તે વિષમતાની સામે વધારે સારી રીતે પ્રસ્તુત કરી શકાય. શીઝુગાટેકના યુદ્ધમાં જ્યાં શીબાટા કાટશ્યુનો ટોયોટોમી હાઈડેયોશી દ્વારા હાર થયો હતો, જે હાસીબા હાઈડેયોશી તરીકે જાણીતો થયો, સાત સમુરાઇ જે "શીઝુગાટેકના સાત ભાલા" તરીકે જાણીતા થયા, જેઓ એ વિજય થવામાં ખૂબ મહત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી. 

16મી શતાબ્દીના પછીના અર્ધમાં પોર્ટુગીઝ દ્વારા વેપારથી જાપાનમાં "ટેપ્પો" અથવા આર્ક્વેબસ (તોપો)નો પ્રવેશ થયો, જેનો યુદ્ધ નેતાઓને ખેડૂતોના સમૂહમાંથી પ્રભાવશાળી સેના બનાવવા માટે સમર્થ કરતા. આ નવા હથિયારો ખૂબ વિવાદાસ્પદો હતા. તેઓનો સહેલો ઉપયોગ અને ભયાનક અસરકારકતાને ઘણા સમુરાઇ પરંપરાનું અનાદર અપમાન કરાયા તરીકે ગણતા હતા. 1575માં નાગાશીનોના યુદ્ધમાં ઓડા નાબુનાગાએ "ટેપ્પો" નો ભયંકર ઉપયોગ કર્યો હતો, જેના પરિણામે તકેડા સમૂહનો અંત થઈ ગયો હતો. 

તેઓના પ્રારંભિક પોર્ટુગીઝ અને ડચ દ્વારા પરિચય કરાયા પછી, "ટેપ્પો" મોટા પાયે જાપાની હથિયાર બનાવવાના કારીગરો દ્વારા ઉત્પન્ન કરાયા હતા. 16મી શતાબ્દીના અંત સુધીમાં, બીજા યુરોપિયન રાષ્ટ્રો કરતાં જાપાનમાં વધારે આગ હથિયાર હતા. "ટેપ્પો" , "જથ્થા" માં પ્રયોગ, વધારે તો "આશીગારુ" ખેડૂતોની પદસેના દ્વારા સમુહમાં થયો, જે ઘણી બધી રીતે સમુરાઇની બહાદુરીની ખંડાત્મક રજુઆત કરતાં હતાં. ટોકુગાવા શોગુનેટની સ્થાપના સાથે અને જનઆંદોલનના અંતમાં, બંદૂકોનું ઉત્પાદન અધિકારત્વની મનાઈ સાથે ઝડપથી ઘટયું. ટોકુગાવા સમયમાં, મોટા ભાગના ભાલા આધારિત હથિયારો ધીમે ધીમે બહાર થતા ગયા કારણ કે તેઓ તે સમયે સામાન્ય તેવી તદ્ન નજદીકી સત્ર લડાઈ માટે ઓછા અનુકૂળ હતા; તેની સાથે ઉપર જણાવ્યા મુજબ આગ હથિયારો પર પાબંદી હતી જેના પરિણામે "દૈશો" જ એવો હથિયાર હતો જે વિશિષ્ટપણે સમુરાઇ દ્વારા લેવાયા.

1570માં તોપો સમુરાઇ શસ્ત્રોનો સામાન્ય ભાગ બની. તેઓ ઘણીવખત મહેલ અથવા જહાજોમાં ગોઠવવામાં આવતી, મહેલની દિવાલો અથવા તેવા કોઇ માટે, તોપોનો અમાનવીય હથિયાર તરીકે ઉપયોગ થતો, જો કે નાગાશીનો મહેલની ઘેરાબંધીમાં (1575), તોપનો ઉપયોગ દૂશ્મનની ઘેરાબંધીની સામે અસરકારક પ્રભાવ તરીકે ઉપયોગ કરાઇ હતી. પ્રથમ પ્રસિદ્ધ જાપાની તોપ સ્વીવેલ બ્રીચ લોડર્સ હતી જેનું નામ "કુનીકુઝુશી" અથવા “ પ્રાન્તને નષ્ટ કરનાર ” હતું. "કુનીકુઝુશી" નું વજન હતું, અને ઉપયોગો થયો હતો. કક્ષો, 10 પાઉન્ડનો નાનો ગોળો છોડતી હતી. કયુશુના આરીમા સમૂહે ઓકીનાવેટના યુદ્ધમાં બંદુકોનો ઉપયોગ આ રીતે રુયુઝોજી સમૂહની સામે કર્યો હતો. ઓશાકા સંઘર્ષ (1614-1615) ના સમયમાં, તોપની ટેકનોલોજીએ જાપાનમાં ઓસાકા છે ત્યાં ખૂબ સુધારો કર્યો હતો, લી નાઓટાકએ ને મહેલને રાખવા માટે ગોળા છોડવાનું સંભાળ્યું હતું.

કર્મચારીના હથિયારો પણ પ્રસંગોપાત્ત સમુરાઇ દ્વારા ઉપયોગ કરાતા હતાં, "બો" તેમાનું સૌથી પ્રસિદ્ધ ઉદાહરણ છે. તેને સ્ટીલની રીંગથી ઢાંકીને વધારે મજબૂત બનાવી શકાય, ઉદાહરણ તરીકે, "જો" . કલબ જેને કાનાબો કહેવાય, જે સ્ટીલના સ્ટડથી કોટ કરેલ છે, હકીકત કરતા, પુરાણોમાં વધારે વારંવાર જોવા મળતું હતું. આમ છતાં, જ્યારે હકીકતમાં ઉપયોગ થયો, ત્યારે તે યુદ્ધના મેદાનમાં એક ભયંકર બળ હતું.

આશીકાગા શોગુનેટ
સમુરાઇ અને સબંધિત શબ્દોનું વ્યુત્પતિ શાસ્ત્ર
હથિયારો
પશ્ચિમી સમુરાઇ