ફેરરુસિઓ હજી પણ 400જીટી માટે બદલાવની તલાશમાં હતા, તેમણે પહેલાં ટુરિંગ સાથે સંકળાયેલા બેર્ટોન ડિઝાઈનર મારિઓ મારાઝ્ઝીની મદદ માગી.લામ્બોરગીનીના ઈજનેરો સાથે મળીને આ કોચબિલ્ડરે મારઝેલ નામની ચાર-બેઠકોવાળી કાર તૈયાર કરી. આ કારની ચેસિસ બરાબર મિઉરાને આધાર આપતી ચેસિસનું ખેંચાયેલું રૂપ હતું અને તેનું એન્જિન હારબંધ છ-સિલિન્ડરનું હતું જે ખરેખર લામ્બોરગીનીની વી12ની ડિઝાઈનનો બરાબર અડધોઅડધ જેટલું હતું. લાંબા દરવાજા અને કાચની વિશાળ બારીઓ કારનાં ધ્યાનાકર્ષક પાસાં હતાં.કારની આવી નાવીન્યપૂર્ણ ડિઝાઈન છતાં, ફેરરુસિઓએ તેને 400જીટીના એક નવા નમૂના તરીકે જ ઠેરવી.મારાઝ્ઝીએ પોતાની ડિઝાઈનને લામ્બોરગીનીની મુનસફી મુજબ બદલી.પરિણામે ઈઝલેરો 400જીટી અસ્તિત્વમાં આવી, જે 400જીટીનું જ એક નવું સ્વરૂપ હતું, જે ફેરરુસિઓ ઇચ્છતા હતા તેવી ચાર-બેઠકો પણ ધરાવતી નહોતી, છતાં તે તેનાથી ખુશ હતા કારણ કે તેઓ જે ગાડી ચલાવવાનું માણતા હતા તે "ગ્રાન ટુરિસ્મો" ના ઉત્પાદનનો તેમાં ભાસ થતો હતો અને સાથે તે સરસ રીતે બનાવેલી અને ભરોસાપાત્ર કાર તો હતી જ.જો કે બજારમાં ઈસલેરોની બહુ મોટી અસર ઊભી થઈ નહીં; 1968 અને 1969 દરમ્યાન તેના માત્ર 125 નમૂનાઓનું ઉત્પાદન થયું.

1968માં મિઉરા નવા રૂપોમાં આવી પહોંચી; મિઉરા પી400 એસ (જે મિઉરા એસ નામે સામાન્ય રીતે વધુ જાણીતી બની હતી) અક્કડ ચેસિસ અને વી12ની જેમ 7000 આરપીએમ પર 370 બીએચપી જેટલો વધુ પાવર ધરાવતી હતી.1968ના બ્રુસેલ્સ ઓટો શોમાં યંત્રનિર્માતાએ મિઉરા પી400 રોડસ્ટરને (જે મિઉરા સ્પાઈડર નામે વધુ જાણીતી બની હતી) અનાવરિત કરી, આ કાર ઉપરથી ખુલ્લું કુપેનું સ્વરૂપ હતી.ગાંદિની, જે હવે બેર્ટોન ખાતે ડિઝાઈનના વિદ્યમાન ઉપરી હતા, તેમણે કારની ઝીણી ઝીણી વિગતો- ખાસ કરીને રોડસ્ટરના અંતર્ગત લક્ષણ એવા પવનના ધક્કા અને ઘોંઘાટ જેવી સમસ્યાઓ પર ખૂબ ધ્યાન આપ્યું હતું. ગાંદિનીની આટલી મહેનત છતાં લામ્બોરગીની અને બેર્ટોન રોડસ્ટરના ઉત્પાદન માટેની સૈદ્ધાન્તિક સાઈઝ માટે એકમત ન થઈ શકતા હોવાથી સ્ગાર્ઝીને સંભવતઃ ખરીદદારોને બીજી તરફ વાળવાની ફરજ પડી હતી. મિઉરા સ્પાઈડર એક અમેરિકન મિશ્રધાતુનો પુરવઠો પૂરો પાડનારને વેચી નાખવામાં આવી, તેઓ તેનો માર્કેટિંગની વ્યૂહનીતિથી ઉપયોગ કરવા ઇચ્છતા હતા. 1968નું વર્ષ ફેરરુસિઓના તમામ વેપાર-ધંધા માટે સારો, હકારાત્મક સમય હતો, અને તેમના ઓટોમોબાઈલીએ આખા વર્ષ દરમ્યાન 353 કારની ડિલિવરી આપવામાં આવી.

તદ્દન નવી નક્કોર, ચાર-બેઠકોવાળી કાર ડિઝાઈન કરવા દેવા માટે બેર્ટોન લામ્બોરગીનીને રાજી કરી શકયા.મારસેલો ગાંદિનીએ તેને આકાર આપ્યો, અને તેનું બાહ્ય માળખું ફેરરુસિઓને તપાસવા માટે મોકલી આપવામાં આવ્યું.ગાંદિનીએ ડિઝાઈન કરેલા લાંબી પાંખવાળા દરવાજા ફેરરુસિઓને ખાસ પસંદ પડ્યા નહીં અને તેમણે પરંપરાગત દરવાજાઓ ઉમેરવાની બાબત પર ભાર મૂકયો. આ આપ-લેમાંથી જે કાર નીપજી તે હતી એસ્પાડા, ચાર-બેઠકોવાળી સંપૂર્ણ કાર જેને આખલાની લડાઈના વિજેતા "મેટાડોર" અને "ટોરિયાડોર" પરથી નામ આપવામાં આવ્યું.1969ના જિનિવા શોમાં આ ઉત્તમ વાહનને સૌ પ્રથમવાર પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યું; આ કાર 3.9-લિટરની ક્ષમતા ધરાવતી હતી, કારખાનાની વી12માંથી ક્રમિક વિકાસ પામેલી આગળ-એન્જિન ધરાવતી અને 325 બીએચપી ઉત્પાદિત કરતી હતી.એસ્પાડા જાણે સીધા સપાટ સફળતાના માર્ગ પર દોડવા માંડી. દસ વર્ષનાં તેનાં ઉત્પાદન ગાળામાં આવી કુલ 1,217 કારનું ઉત્પાદન થયું.

1968-1969: મુશ્કેલીઓના સપાટામાં
1967-1968: વેચાણની સફળતાનો આરંભ
1963-1964: પહેલી શરૂઆત
1987-1994: ક્રાઇસ્લરના તાબામાં