"ટાઇમ" સામયિકનું સર્જન બ્રિટન હેડન અને હેન્રી લ્યૂસે 1923માં કર્યું હતું અને તે યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સનું પ્રથમ સાપ્તાહિક સમાચાર સામયિક બન્યું હતું. બંનેએ અગાઉ "યેલ ડેઇલી ન્યૂઝ" ના ચેરમેન અને પ્રબંધક સંપાદક તરીકે સાથે કામ કર્યું હતું અને આ સામયિકનું નામ ‘"ફેક્ટ્સ" ’ રાખવાની વિચારણા કરી હતી. હેડન વધારે બેપરવા વ્યક્તિ હતા અને તેઓ લ્યૂસને ઘણીવાર ચીડવતા હતા અને ટાઇમ નામ "તેમને વધુ મહત્વનું અને રમૂજી પણ લાગ્યું હતું" ."આ રીતે તેનો પ્રારંભ થયો હતો. તેની ઘણા લોકો હજુ પણ ગંભીર સમાચાર પ્રત્યે તેમના ખૂબ જ હળવા અભિગમ અંગે ટીકા કરે છે અને તેને હસ્તીઓ (રાજકીય નેતાઓ સહિત), મનોરંજન ઉદ્યોગ અને પોપ કલ્ચરના મોટાપાયે કવરેજ માટે સાનુકૂળ ગણે છે. " "તેની શરૂઆત લોકો મારફત સમાચાર કહેવાથી થઈ હતી અને ઘણા દાયકા સુધી આ સામયિકના મુખપૃષ્ઠ પર માત્ર એક વ્યક્તિની તસવીર રહેતી હતી. " ટાઇમનો "પ્રથમ અંક" "3માર્ચ, 1923ના રોજ પ્રકાશિત થયો હતો અને તેના મુખપૃષ્ઠ પર યુનાઈડેટ સ્ટેટ્સના પ્રતિનિધિગૃહના અધ્યક્ષ (નિવૃત્ત) જોસેફ જી કેનનની તસવીર હતી; આ સામયિકની 15મી વર્ષગાંઠના સ્મૃતિચિહ્ન તરીકે અંક નંબર. 1નું પુનઃ મુદ્રણ કરવામાં આવ્યું હતું અને તેમાં મૂળ અંકના તમામ લેખો અને જાહેરખબરોનો સમાવેશ કરાયો હતો. આ પુનઃમુદ્રિત અંકનો 28 ફેબ્રુઆરી, 1938ના અંકની નકલોમાં સમાવેશ કરાયો હતો." "1929માં હેડનના મૃત્યુ પછી લ્યૂસ" ટાઇમ "સામયિકના સર્વેસર્વા અને 20મી સદીના પ્રચાર માધ્યમોના ઇતિહાસમાં અગ્રણી વ્યક્તિ બન્યા હતા." ટાઇમ ઇન્કઃ ધ ઇન્ટિમેટ હિસ્ટ્રી ઓફ અ પબ્લિશિંગ એન્ટરપ્રાઇઝ 1972-2004 પુસ્તકમાં "જણાવ્યા અનુસાર" "રોબર્ટ એલ્સને તેમાં ટાંક્યું હતું કે “ટાઇમ ઇન્કના વિકાસમાં રોય એડવર્ડ લાર્સન […] ની ભૂમિકા લ્યૂસ પછી બીજા ક્રમની રહી હતી.”" "પોતાના પુસ્તક" ધ માર્ચ ઓફ ટાઇમ, 1935-1951"માં રેમન્ડ ફિલ્ડિંગે પણ નોંધ્યું છે કે લાર્સન “મૂળમાં" ટાઇમ"ના પ્રસાર પ્રબંધક હતા અને પછી મહાપ્રબંધક બન્યા હતા, તે પછી લાઇફના પ્રકાશક," "ઘણા વર્ષો સુધી ટાઇમ ઇન્કના વડા બન્યા હતા અને આ કંપનીના લાંબા ઇતિહાસમાં લ્યૂસ પછી સૌથી વધુ વગદાર અને મહત્વના વ્યક્તિ બન્યા હતા.”" 

તે સમયગાળામાં તેમણે જે.પી મોર્ગન એન્ડ કંપનીના ભાગીદાર હેન્રી પી. ડેવિડસન, પ્રચાર ઉદ્યોગમાં સંકળાયેલા માર્ટિન એગન અને જે.પી. મોર્ગન એન્ડ કંપનીના બેન્કર ડ્રાઇટ મોરો જેવા યેલ યુનિવર્સિટીના ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થીઓ પાસેથી યુએસ (US)$100,000 એકત્ર કર્યા હતા. લાર્સન હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટીમાંથી સ્નાતક થયા હતા તેમજ લ્યૂસ અને હેડન યેલમાંથી સ્નાતક થયા હતા છતા બંનેએ 1922માં લાર્સનની ભરતી કરી હતી. હેડનના 1929માં અવસાન પછી લાર્સને આરકેઓ (RKO)ના શેરનું વેચાણ કરવાથી મળેલા નાણાંનો ઉપયોગ કરીને ટાઇમ ઇન્કના 550 શેર ખરીદ્યા હતા. લાર્સનને આરકેઓ (RKO)ના શેર તેમના પિતા પાસેથી વારસામાં મળ્યા હતા, જે ન્યૂ ઇંગ્લેન્ડમાં બી.એફ કીથ થીયેટર શ્રૃંખલાના વડા હતા. જોકે, બ્રિટન હેડનના અવસાન પછી ટાઇમ ઇન્કના સૌથી મોટા શેરધારક હેન્રી લ્યૂસ હતા, તેમણે આ મીડિયા જૂથનું સંચાલન આપખુદ શૈલીથી કર્યું હતું અને તેમનો “જમણો હાથ લાર્સન હતા,” જેઓ ટાઇમ ઇન્કના બીજા ક્રમના સૌથી મોટા શેરધારક હતા, એમ “ટાઇમ ઇન્કઃ ધ ઇન્ટિમેટ હિસ્ટ્રી ઓફ અ પબ્લિશિંગ એન્ટરપ્રાઇઝ 1923-1941”માં જણાવાયું હતું. 1929માં રોય લાર્સનને ટાઇમ ઇન્ક.ના ડિરેક્ટર અને ટાઇમ ઇન્ક.ના નાયબ-વડા બનાવવામાં આવ્યા હતા. જે.પી. મોર્ગને શેર હિસ્સો અને ડિરેક્ટરના બે હોદ્દા પર તેના પ્રતિનિધિ મારફત "ટાઇમ" અને "ફોર્ચ્યુન" પર ચોક્કસ અંકુશ જાળવી રાખ્યો હતો. બીજા શેરધારકોમાં બ્રાઉન ભાઈઓ ડબલ્યુ.એ. હેરિમેન એન્ડ કંપની અને ન્યૂ યોર્ક ટ્રસ્ટ કંપની (સ્ટાન્ડર્ડ ઓઇલ)નો સમાવેશ થાય છે.

હેન્રી લ્યૂસના 1967માં અવસાન સુધીમાં લ્યૂસ પાસે રહેલા ટાઇમ ઇન્કના શેરનું મૂલ્ય વધીને આશરે યુએસ (US)$109 મિલિયન થયું હતું અને તેમને દર વર્ષે યુએસ (US)$2.4 મિલિયનની ડિવિડન્ડ પેટે આવક થતી હતી, એમ કુર્ટિસ પ્રેન્ડેરગાસ્ટ લિખિત "ધ વર્લ્ડ ઓફ ટાઇમ ઇન્કઃ ધ ઇન્ટિમેટ હિસ્ટ્રી ઓફ અ ચેન્જિંગ એન્ટરપ્રાઇઝ 1960-1989" માં જણાવવામાં આવ્યું હતું. લાર્સન પરિવાર પાસે રહેલા ટાઇમ ઇન્ક.ના શેરનું મૂલ્ય 1960ના દાયકામાં આશરે $8 મિલિયન થયું હતું તેમજ રોય લાર્સન ટાઇમ ઇન્ક.ના ડિરેક્ટર અને તેની કાર્યકારી સમિતિના ચેરમેન એમ બંને હોદ્દા સંભાળતા હતા. આ પહેલા તેઓ 1979ના મધ્યભાગ સુધીમાં ટાઇમ ઇન્ક.ના બોર્ડમાં વાઇસ-ચેરમેન હતા. "ધ ન્યૂ યોર્ક ટાઇમ્સ" ના 10 સપ્ટેમ્બર, 1979ના અંક મુજબ “શ્રીમાન લાર્સન કંપનીના ઇતિહાસમાં એવા એકમાત્ર કર્મચારી હતા કે જેમને 65ની ઉંમરે ફરજિયાત નિવૃત્તિની કંપનીની નીતિમાંથી મુક્તિ આપવામાં આવી હતી.”

"ટાઇમ" સામયિકે માર્ચ 1923માં તેના સાપ્તાહિક અંકનું પ્રકાશન શરૂ કર્યા પછી રોય લાર્સન યુ.એસ. (U.S.)ના રેડિયો અને મૂવી થીએટર્સનો ઉપયોગ કરીને વિશ્વભરમાં તેના પ્રસારમાં વધારો કરી શક્યા હતા. તેનાથી “ટાઇમ” સામયિક તેમજ યુ.એસ. (U.S.)ના રાજકીય અને કોર્પોરેટ હિતો બંનેને પ્રોત્સાહન મળતું હતું. "ધ માર્ચ ઓફ ટાઇમ" પુસ્તકમાં જણાવ્યા અનુસાર 1924માં લાર્સને 15 મિનિટના "પોપ ક્વેશ્ચન" નામના ક્વિઝ શોનું પ્રસારણ કરીને પ્રારંભિક રેડિયો બિઝનેસની પણ "ટાઇમ" માં શરૂઆત કરી હતી. આ ક્વિઝ શો 1925 સુધી ચાલુ રહ્યો હતો. આ જ પુસ્તકમાં જણાવ્યા અનુસાર આ પછી “1928માં […] લાર્સને "ટાઇમ" સામયિકના પ્રવર્તમાન અંકમાંથી ટૂંકા સમાચારોના સારાંશની 10 મિનિટની શ્રેણીનું સાપ્તાહિક પ્રસારણ ચાલુ કર્યું હતું […], જે કાર્યક્રમ મૂળમાં સમગ્ર યુનાઈડેટ સ્ટેટ્સમાં 33 રેડિયો સ્ટેશન મારફત પ્રસારિત થતો હતો.”

આ પછી લાર્સને 6 માર્ચ, 1931થી સીબીએસ (CBS) પર પ્રસારણ માટે "ધ માર્ચ ઓફ ટાઇમ" નામના 30 મિનિટના રેડિયો કાર્યક્રમની ગોઠવણ કરી હતી. દર અઠવાડિયે આ કાર્યક્રમમાં તેના શ્રોતા માટે અઠવાડિયાના સમાચારોનું નાટ્ય રૂપાંતર રજૂ કરવામાં આવતું હતું, તેથી "ટાઇમ" સામયિક “તેના અસ્તિત્વથી અગાઉ અજાણ હતા તેવા લાખો લોકોના ધ્યાનમાં આવ્યું હતું” અને 1930ના દાયકા દરમિયાન આ સામયિકના પ્રસારમાં વધારો થયો હતો, એમ "ટાઇમ ઇન્કઃ ધ ઇન્ટિમેટ હિસ્ટ્રી ઓફ અ પબ્લિશિંગ એન્ટરપ્રાઇઝ 1923-1941" માં જણાવવામાં આવ્યું છે. 1931થી 1937 વચ્ચે લાર્સનના "ધ માર્ચ ઓફ ટાઇમ" રેડિયો કાર્યક્રમનું સીબીએસ (CBS) રેડિયો પર અને 1937 અને 1945 વચ્ચે એનબીસી (NBC) રેડિયો પર પ્રસારણ થતું હતું, જેમાં 1939થી 1941નો સમયગાળો અપવાદ હતો, કારણ કે તે સમયે તેનું પ્રસારણ થયું ન હતું. "પીપલ સામયિક" હકીકતમાં "ટાઇમના પીપલ પૃષ્ઠ " આધારિત હતું.

વોર્નર કમ્યુનિકેશન્સ અને ટાઇમ, ઇન્કના વિલિનીકરણ પછી "ટાઇમ" 1989માં ટાઇમ વોર્નરનો એક હિસ્સો બન્યું હતું. જેસન મેકમેનસે 1988માં મુખ્ય સંપાદક તરીકે હેન્રી ગ્રૂનવેલ્ડનું સ્થાન લીધું હતું અને 1995માં નોર્મન પર્લસ્ટીન તેમના અનુગામી બન્યા ત્યાં સુધી આ પરિવર્તન કાળની દેખરેખ રાખી હતી.

2000થી આ સામયિક એઓએલ (AOL) ટાઇમ વોર્નરનો એક ભાગ બન્યું છે, જેને પછીથી તેના નામને બદલીને 2003માં ટાઇમ વોર્નર કરાયું હતું.

2007માં "ટાઇમે" પ્રકાશનના સમયપત્રકમાં ફેરફાર કર્યો હતો જે મુજબ સોમવારના લવાજમ/ન્યૂઝસ્ટેન્ડમાં વેચાણને બદલે આ સામયિક શુક્રવારે વેચાણ માટે આવતું હતું અને શનિવારે લવાજમ ભરનારા ગ્રાહકોને અંક પહોંચાડવામાં આવતો હતો. આ સામયિકની 1923માં શરૂઆત થઈ ત્યારે તે મૂળમાં શુક્રવારે પ્રકાશિત થતું હતું.

2007ના વર્ષના શરૂઆતના સમયગાળામાં “તંત્રીવિભાગમાં ફેરફાર”ને કારણે વર્ષના પ્રથમ અંકમાં આશરે એક અઠવાડિયાનો વિલંબ થયો હતો. આ ફેરફારમાં 49 કર્મચારીઓની છટણીનો સમાવેશ થતો હતો.

2009માં "ટાઇમે" જાહેરાત કરી હતી કે તેઓ ગ્રાહકલક્ષી મુદ્રિત સામયિક ‘"માઇન" ’ની રજૂઆત કરી રહ્યા છે, જેમાં વાંચકોની પસંદગીને આધારે ટાઇમ વોર્નરના શ્રેણીબદ્ધ પ્રકાશનોમાંથી વિષયસામગ્રીનું મિશ્રણ હશે. આ નવા સામયિકને નબળો પ્રતિસાદ મળ્યો હતો અને એવી ટીકા થઈ હતી કે તેનું કેન્દ્રબિંદું એટલું વિશાળ છે કે જેને ખરેખર વ્યક્તિગત પસંદગી આધારિત કહી શકાય નહીં.

આ સામયિકના જુના અંકોનો ઓનલાઇન સંગ્રહ છે, જેમાં પ્રકાશિત થયેલા દરેક લેખની ગોઠવણી વગરની નકલ છે. આ લેખોને ક્રમવાર ગોઠવવામાં આવ્યા છે અને તેને ઓપ્ટિકલ કેરેકટર રેકગ્નિશન ટેકનોલોજીનો ઉપયોગ કરીને સ્કેન કરાયેલી છાપમાંથી રૂપાંતરિત કરાયા છે. આ લેખોમાં હજુ પણ નાની ક્ષતિઓ છે, આ ક્ષતિઓ ડિજિટલ ફોર્મેટમાં પરિવર્તનમાં અમુક ભાગો રહી જવા સંબંધિત છે.

કાનૂની વિવાદ
શૈલી
ઇતિહાસ
"ટાઇમ" 100