ઑગસ્ટ 1968માં મોટરસ્પોર્ટમાં ભાગ લેવા અંગે લામ્બોરગીનીના ઈનકારથી ગિયાન પાઓલો દાલ્લેરા હતાશ થયા, તેમણે મોડેનામાં શત્રુ યંત્રનિર્માતા દે તોમાસોને ત્યાં ફોર્મ્યુલા વન કાર્યક્રમની આગેવાની લેવા માટે સાન્ત’અગાતાથી દૂર નોકરી સ્વીકારી લીધી.નફો થવાની શરૂઆત થઈ હતી ત્યારે રેસનો કાર્યક્રમ વધુ લાભપ્રદ રહે તેવી શકયતા હતી, પણ લામ્બોરગીની તો એવી અજમાયશી કાર બનાવવાના પણ વિરોધી રહ્યા, તેમણે પોતાનું મિશન સ્પષ્ટ કર્યું: "હું કોઈ પણ પ્રકારની ખામી વિનાની જીટી કાર બનાવવા માગું છું- એકદમ સામાન્ય, રૂઢિગત પણ એકદમ સંપૂર્ણ- કોઈ ટેકનિકલ બોમ્બ નહીં." ઈસલેરો અને એસ્પાડા જેવી કારોના ઉત્પાદનથી ઈન્ઝો ફેરારીની સમાન કક્ષાની કે તેથી ચઢિયાતી કાર બનાવવાનું અને પોતાની જાતને સ્થાપિત કરવાનું તેમનું લક્ષ્ય પૂર્ણ થયું હતું.દાલ્લેરાના સહાયક, પાઓલો સ્ટાન્ઝાનીએ ટેકનિકલ નિર્દેશક તરીકે પોતાના જૂના ઉપરીની ભૂમિકા લીધી.પણ બદનસીબે દાલ્લેરા અનુસાર દે તોમાસો ફોર્મ્યુલા વન કાર્યક્રમમાં જોઈતાં નાણા રોકવામાં આવ્યા નહોતા, અને પરિણામે યંત્રનિર્માતા ફેરરુસિઓ માટે આ અનુભવ ખૂબ માઠો રહ્યો-તેઓ માંડ ટકી રહ્યા; અને ત્યારબાદ દાલ્લેરા થોડા જ સમયમાં કંપની છોડી ગયા.
1969માં, ઓટોમોબીલી લામ્બોરગીનીને તેના સંપૂર્ણ સંગઠિત કારીગરો સાથે મુશ્કેલી પડવાની શરૂઆત થઈ, કારીગરોમાંથી મશીન-કારીગરો અને ફેબ્રીકેટર્સે ધાતુ કારીગરોના સંગઠન અને ઈટાલિયન ઉદ્યોગ વચ્ચેના ખેંચાયેલા સંબંધોને ઉદ્દેશીને રાષ્ટ્રીય અભિયાનના ભાગરૂપે એક કલાક કામ બંધ રાખવાનું શરૂ કર્યું હતું. આવા વિક્ષેપો છતાં, મોટા ભાગે પોતાની બાંયો ચઢાવી, જાતે કારીગરો સાથે કામ કરવા માટે ઊતરી પડતા ફેરરુસિઓ લામ્બોરગીની પોતાના કારીગરોને તેમના સામાન્ય લક્ષ્ય માટે કામ ચાલુ રાખવા માટે ઉત્સાહિત કરી શકતા હતા. 

એ આખા વર્ષ દરમ્યાન, લામ્બોરગીનીનાં ત્યારનાં ઉત્પાદનોની શ્રેણી કે જેમાં ઈસ્લેરો, એસ્પાડા અને મિઉરા એસ સામેલ હતાં, સતત વધુ સારી ક્ષમતા મેળવતી રહી; મિઉરાના પાવરમાં વૃદ્ધિ કરવામાં આવી, ઈસ્લેરોને "એસ" કક્ષાની ટાપટીપ કરવામાં આવી અને એસ્પાડાની સગવડક્ષમતા અને કાર્યક્ષમતા એટલા વધારવામાં આવ્યા કે જેથી તે જેટલી ઝડપ પહોંચી શકે.ઇસ્લેરોની જગ્યા જરામા 400જીટીએ લીધી, રેસ માટેના માર્ગને બદલે સ્પેનના આખલાઓની લડાઈ માટેના જાણીતા વિસ્તાર પરથી તેનું નામ પાડવામાં આવ્યું હતું. આ કારની ચેસિસ ટૂંકાવવામાં આવી હતી પણ તેની ક્ષમતા એસ્પાડાને પણ વટાવી જાય તેવી ઘડવામાં આવી હતી.3.9-લિટરની વી12ને પણ તેનો સંકોચન ગુણોત્તર 10.5:1 જેટલો વધારી જીવતદાન આપવામાં આવ્યું.

1970ના જિનિવા શોમાં જરામાને લોકો સમક્ષ મૂકવામાં આવે ત્યાં સુધીમાં પાઓલો સ્ટાન્ઝાનીએ એકદમ કોરોકટ કાગળ લઈને, અત્યાર સુધીની તમામ લામ્બોરગીનીની કારોનો એક પણ પૂરજો વાપર્યા વિના એક નવી ડિઝાઈન બનાવવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.કર માટેના કાયદામાં આવેલા પરિવર્તન અને કારખાનાની પૂરી ક્ષમતાનો ઉપયોગ કરવાની ઇચ્છાનો અર્થ એમ થતો હતો કે હવે આ ઈટાલિયન યંત્રનિર્માતાએ પણ ફેરારીએ પોતાની દીનો 246 અને પોર્શ 911માં લીધો હતો તે મુજબ નાની કાર ઉત્પાદિત કરવાનો રસ્તો લેવો પડશે. લડાકુ આખલાઓની એક જાતિ પરથી આ વી8 પાવર્ડ 2+2 કારને ઉર્રાકો નામ આપવાનું નક્કી થયું.ઉર્રાકોના માલિકો સંતાનો ધરાવતાં હશે એવી ફેરરુસિઓના મતને ધ્યાનમાં રાખીને વ્યવહારક્ષમ વાહન બનાવવા માટે 2+2 બોડી સ્ટાઈલ પસંદ કરવામાં આવી હતી. સ્ટાન્ઝાનીએ ડિઝાઈન કરેલી એકમાત્ર ઓવરહેડ ઠેસી ધરાવતી V8 કાર 5000 આરપીએમ પર 220 બીએચપી પેદા કરતી હતી.બોબ વૅલાસે તરત જ કારનું માર્ગ-પરીક્ષણ અને વિકાસનું કામ હાથ પર લીધું; 1970ના તુરિન મોટર શોમાં તેમણે આ કાર રજૂ કરવી હતી.
1970માં લામ્બોરગીનીએ વળી મિઉરાનું સ્થાન લઈ શકે તેવી કાર બનાવવાનું કામ હાથ પર લીધું, મિઉરા આમ તો એક પાયાનું મૉડલ હતી, પરંતુ તેનું ઘોંઘાટનું સ્તર ફેરરુસિઓના મતે તેની બ્રાન્ડની ફિલસૂફી સાથે બંધબેસતું નહોતું, અને એટલે તે અસ્વીકાર્ય હતું. ઈજનેરોએ તેના માટે નવી, લાંબી ચેસિસ બનાવી, જેથી એન્જિન વાહનચાલકની બેઠકથી હજી વધુ દૂર રહે.કંપનીની વી12ના 4.97-લિટર ધરાવતા રૂપ માટે એલપી500નું બિરુદ પામેલી અજમાયશી કારની સજાવટ બેર્ટોન ખાતે મારસેલો ગાંદિનીએ કરી.આ કારને 1971ના જિનિવા મોટર શોમાં મિઉરાના અંતિમ રૂપ પી400 "સુપરવૅલોસ" ની બાજુબાજુમાં પ્રદર્શિત કરવામાં આવી.લામ્બોરગીનીની સંપૂર્ણ શ્રેણીમાં એસ્પાડા 2, ઉર્રાકો પી250 અને જરામા જીટી હતાં..

1963-1964: પહેલી શરૂઆત
1999-વર્તમાનઃ ઔડીનો પ્રવેશ
1968-1969: મુશ્કેલીઓના સપાટામાં
કોર્પોરેટ કામકાજ