એવું માનવામાં આવે છે કે છેલ્લાં ૧૦૦૦ અથવા ૧૨૦૦ વર્ષોમાં હાલની ઉત્તર તરફની જમીનમાં દરિયો લગભગ ૩ થી ૪ માઇલ દક્ષિણ તરફ આવી ગયો છે. નાનાં તટ પર સંખ્યાબંધ શિવલિંગો અત્યંત ઉંડી ઓટમાં દેખાય છે.

દરિયા કિનારે બાલાચડીથી અડધો કિમી દૂર બાલેશ્વરનું મંદિર આવેલું છે, જે ખાસ કરીને રબારી અને ભરવાડ લોકો દ્વારા પૂજાય છે, પરંતુ અન્ય સમુદાયો પણ તેની પૂજા કરે છે. મંદિરની નજીક પીપળાનું વૃક્ષ આવેલું છે જેને "મોક્ષ પીપળો" કહે છે અને કહેવાય છે કે તે કૃષ્ણના સમયથી અહીં છે. બાલેશ્વર મહાદેવની દંતકથા નીચે પ્રમાણે છે : અહીંનું લિંગ મૂળ માટીથી ઢંકાયેલું હતું અને ગોવાળની ગાય હંમેશા ત્યાં જતી હતી અને પોતાનું દૂધ ત્યાં અર્પતી હતી જ્યાં લિંગ ઢંકાયેલું હતું. ગોવાળે એક દિવસ ગાયની પાછળ જઇને આની નોંધ કરી અને ગાયને ગોવાળ પોતાને આ રીતે મહાદેવની પૂજા નહી કરવા દે એવો ડર લાગ્યો, ગાય ત્યાં ભાગી અને તેની ખરી અકસ્માતે લિંગને અથડાઇ અને તેનો ડાઘ લિંગ પર લાગી ગયો. ગોવાળે તે જગ્યા પર ખોદકામ કર્યું અને તેને શિવલિંગ મળ્યું. તેનો ખોદકામ કરવાનો પાવડો અકસ્માતે લિંગને અડ્યો અને ત્યાંથી લોહી નીકળ્યું, આ ખોદકામનો ડાઘો હજુ પણ દશ્યમાન છે. જ્યારે ગોવાળ ગામ પાછો ફર્યો અને ઘટનાનું વર્ણન કર્યું ત્યાર પછી ત્યાં મંદિર બાંધવામાં આવ્યું. "મોક્ષ પીપળો" જ્યાં આવેલો છે ત્યાં શ્રાવણ વદ માં મેળો યોજાય છે. ઘણાં લોકો જામનગર, હરિયાના, જોડિયા અને આજુ-બાજુના ગામોમાંથી મેળા માટે અહીં આવે છે.

ઇતિહાસ
સંદર્ભ
જોવાલાયક સ્થળો
નામ