પશ્ચિમ એશિયા, ઇજિપ્ત અને ભારતનો ફળદ્રુપ ચાંદ અગાઉની આયોજિત છોડોની વાવણી અને લણણીની શરૂઆતની જગ્યા ગણાય છે, જે અગાઉ જંગલમાં ભેગા થઇ ગયા હતા. ઉત્તર અને દક્ષિણ ચીન, આફ્રિકાનું સહેલ, ન્યૂ ગ્યૂનીયા અને અમેરિકાના વિવિધ ક્ષેત્રોમાં કૃષિનો સ્વતંત્ર વિકાસ થયો હતો. કૃષિના આઠ કહેવાતા નૂતન પાષાણ યુગના પાકો: પ્રથમ એમ્મેર ઘઉં અને ઇનકોર્ન ઘઉ, પછી છોતરા ઉતારેલા જવ, વટાણા, મસૂર, કડવા કઠોળ, કઠોળની જાત અને શણ હતા. 
૭૦૦૦ બીસી સુધીમાં, નાના પાયે થતી કૃષિ ઇજિપ્ત સુધી પહોંચી. ૭૦૦૦ બીસીથી ભારતીય ઉપખંડમાં ઘઉં અને જવની વાવણીની શરૂઆત થઇ ચૂકી હતી, જેને બલુચિસ્તાનના મેહરગઢ ખાતેના પુરાતત્ત્વવિદ્યાના ઉત્ખન્ન દરમિયા સમર્થન મળ્યું.

૬૦૦૦ બીસી સુધીમાં, મધ્યમ કક્ષાની ખેતી નાઇલના કિનારા સુધી પહોંચી હતી. આ સમયગાળામાં, પૂર્વ એશિયામાં ઘઉંને સ્થાને ચોખાને પ્રાથમિક પાક તરીકે લઇ સ્વતંત્ર રીતે ખેતીનો વિકાસ થયો હતો. ચાઇનીઝ અને ઇન્ડોનેશિયાના ખેડૂતો ટેરો અને વાલનો ઉછેર કરી રહ્યા હતા, જેમાં મગ, સોય અને અઝુકીનો સમાવેશ થાય છે. કાર્બોહાઇડ્રેટ્સના આ નવા સ્રોતને પૂર્ણ બનાવવા માટે, આ વિસ્તારોની નદીઓ, તળાવો અને દરિયા કિનારા પરથી ખૂબ જ સંગઠિત માછલા ઉદ્યોગને કારણે જરૂરી પ્રોટિનનો જથ્થો પ્રાપ્ય બન્યો. સામૂહિક રીતે, ખેતી અને માછીમારીની આ નવી પદ્ધતિઓએ માનવ વસ્તીની માગમાં તીવ્ર વધારાની શરૂઆત કરી જેણે અગાઉના બધા જ વિકાસનો નાના કદના બનાવી દીધા અને જે આજે પણ ચાલુ છે. 
૫૦૦૦ બીસી સુધીમાં, સુમેરઆયન્સે જમીનના મોટા પાયે થતા ઘનિષ્ઠ ખેડાણ, મોનો-ક્રોપિંગ, સંગઠિત સિંચાઇ જેવી મુખ્ય કૃષિ તકનીકો અને વિશેષ મજૂર દળનો ઉપયોગનો વિકાસ કર્યો હતો, જેમાં હાલમાં શટ્ટ-અલ-આરબ તરીકે જાણીતા પાણીના માર્ગથી તેના પર્સિયન ખાડીના ત્રિકોણાકાર પ્રદેશથી ટાઇગ્રીસ અને યુફ્રેટ્સના સંગમ સુધીનો સમાવેશ થાય છે. જંગલી ઓરોક્સ અને મુફ્લોનને ઢોરો અને ઘેટા તરીકે ગૃહજીવનની ટેવ પડાતા, ત્યાર બાદ ખોરાક/ફાઇબર માટે પ્રાણીઓનો મોટે પાયે ઉપયોગ થવા લાગ્યો. ભરવાડ શારિરીક શ્રમ અને યાયાવર જીવન જીવતા સમાજ માટે જરૂરિયાત તરીકે ખેડૂત તરીકે જોડાઇ ગયો. છેક ૫૨૦૦ બીસીમાં અમેરિકામાં મકાઈ, મેનિઓક અને એરોરૂટને પ્રથમ અપનાવી લેવામાં આવ્યા હતા. બટેકા, ટમેટા, મરી, કોળુ, કઠોળની વિવિધ જાતો, તમાકુ અને અન્ય વિવિધ છોડોનો વિકાસ નવા વિશ્વમાં કરવામાં આવ્યો હતો, દક્ષિણ અમેરિકાના એન્ડેનમાં તીવ્ર ઉંચાઇ પર ઢોળાવ સતત હતા. સુમેરિયન્સ લોકો દ્વારા શોધવામાં આવેલી તકનીકોમાં ગ્રીકો અને રોમનોએ સુધારા કર્યા, પરંતુ તેમણે પાયાથી કેટલી નવી પ્રગતિ કરી. દક્ષિણના ગ્રીકો ખૂબ ખરાબ જમીન સાથે સંઘર્ષ કરી રહ્યા હતા, છતાં તેઓ વર્ષો સુધી વર્ચસ્વ ધરાવતા સમાજ તરીકે ટકી રહેવામાં સફળ રહ્યા હતા. રોમન લોકો વેપારના હેતુથી પાકોના વાવેતર પર ભાર મુકવા માટે જાણીતા હતા. 

પ્રાચીન ઉત્પત્તિ
પર્યાવરણ પર અસર
પશુધન અંગેના મુદ્દાઓ
આધુનિક વૈશ્વિક કૃષિમાં વિસંગતતાઓ