મુખ્ય સ્વાઝી સમાજ રચનાના ઘર, સૂકા ઘાસ સાથેની છતવાળા પરંપરાગત મધપૂડા આકારની ઝુંપડીઓ છે. બહુપત્નીત્વ ધરાવતાં ઘરમાં, દરેક પત્નીને પોતાની આગવી ઝુંપડી અને પોલા ઘાંસ(રાડા)ની વાડ સાથે ફરતો વરંડો હોય છે. તેમાં ઉંઘવા, રાંધવા અને સંગ્રહ (ગાળેલા બીયરને રાખવા) માટે ત્રણ બાંધકામ હોય છે. મોટાઘરોમાં કુંવારાઓ માટેના ઓરડાઓ અને મહેમાન માટેની સુવિધા તરીકે ઉપયોગમાં લેવાતું બાંધકામ પણ હોય છે.

પરંપરાગત ઘરની મધ્યમાં ઢોર માટેની ગમાણ હોય છે, આ વિસ્તાર ડાળીઓ ધરાવતા વૃક્ષના વિશાળ લાકડાથી બંધ એવો ગોળાકાર ભાગ હોય છે. ઢોરોની ગમાણએ સંપત્તિના સંગ્રહ અને પ્રતિષ્ઠાના પ્રતિક તરીકે ધામિર્ક ઉપરાંત વ્યવહારુ મહત્વ ધરાવે છે. તેમાં અનાજના દાણા રાખવાની બંધ કોઠીઓનો સમાવેશ થાય છે. ઢોરની ગમાણના આગળના ભાગમાં એક મોટી ઝુંપડી હોય છે જેના પર ઘરના વડા પુરુષની માતાનું આધિપત્ય હોય છે. 

ઘરનો વ઼ડો પુરુષ ઘરની તમામ બાબતોમાં કેન્દ્ર સ્થાને હોય છે અને તે બહુપત્ની ધરાવતો હોય છે. તે ઘરની તમામ સામાજીક બાબતો અંગે પોતાની પત્નીઓને ઉદાહરણો અને સલાહો દ્વારા માર્ગદર્શન આપે છે આ ઉપરાંત પરિવારના વિશાળ જીવનનિર્વાહનું ધ્યાન રાખે છે. તે નાના બાળકો સાથે હળીમળીને રહેવા માટે સમય ફાળવે છે, આ બાળકો તેનાં પુત્રો અથવા નજીકના સગાં હોય છે, ઉપરાંત ઉછેર અને મર્દાનગીની અપેક્ષાઓ અંગે તેઓને સલાહ પણ આપે છે. 

ચોક્કસ પરિવારના પૂર્વજો દ્વારા પસંદ કરાયેલા પરંપરાગત જ્યોતિષને સંગોમા કહેવાય છે. સંગોમાની તાલિમને “ક્વેટફ્વાસા” કહેવાય છે. તાલિમના અંતે, પદવીદાન સમારંભ યોજાય છે જ્યાં તમામ સ્થાનિક સંગોમા મિજબાની અને નૃત્ય માટે એકત્રિત થાય છે. વિવિધ કારણો માટે જ્યોતિષની સલાહ લેવામાં આવે છે, જેમ કે માંદગી અથવા મોતના કારણો માટે. તેઓ “કૂભૂલા”ના આધાર પર રોગનું નિદાન કરે છે, કૂભૂલા સમાધી દ્વારા, કુદરતની સર્વોપરીશક્તિ સાથે સંપર્ક કરવાની પ્રક્રિયા છે. બોન થ્રોઈંગ સ્કિલ (અસ્થિ ફેંકવાની કળા) (“કૂશ્ય ઈમાટસ્મબો”) ધરાવતાં ઈનયંગા (આધુનિક પરિભાષામાં તબીબી અને દવા ક્ષેત્રના વિશેષજ્ઞ)નો ઉપયોગ માંદગીના કારણ નક્કી કરવા માટે થાય છે.

સ્વાઝીલેન્ડની સૌથી મહત્વની સાંસ્કૃતિક ઘટના ઈન્ક્વાલા ઉત્સવ છે. 21 ડિસેમ્બરના સૌથી લાંબા દિવસની નજીકના પૂર્ણ ચંદ્રોદય બાદ ચૌથા દિવસે આ ઉત્સવ ઉજવાય છે. ઈન્ક્વાલાનો અનેકવાર, ‘ફસ્ટ ફ્રૂટ સેરિમની’ તરીકે અંગ્રેજીમાં અર્થ કરાયો છે, પણ રાજા નવા પાકનો સ્વાદ માણે તે આ લાંબા જાહેર ઉત્સવનુ એક માત્ર પાસું હોવાનું અનેક લોકો માને છે. ઈન્ક્વાલાનો શ્રેષ્ઠ અર્થ ‘કિંગશિપ સેરિમની’ છેઃ જ્યારે કોઈ રાજા ન હોય, ત્યારે ઈન્ક્વાલા ઉત્સવ ઉજવાતો નથી. ઈન્ક્વાલાની ઉજવણી કરવી કોઈ અન્ય વ્યક્તિ માટે ઘોર રાજદ્રોહ ગણાય છે.

દરેક સ્વાઝી ઈન્ક્વાલાના જાહેર કાર્યક્રમમાં ભાગ લે છે ઈન્ક્વાલાનો ચોથો દિવસ ઉત્સવની પરાકાષ્ટા હોય છે. રાજા, રાજમાતા, રાજવી વહુઓ અને બાળકો, રાજવી વહીવટદારો (ઈન્ડૂનાઓ), વડાઓ, સૈન્ય વડાઓ અને “બેમાન્તી” અથવા “વોટર પીપલ” મહત્વની હસ્તીઓ ગણાય છે.

સ્વાઝીલેન્ડમાં સૌથી જાણીતો સાંસ્કૃતિક ઉત્સવ વાર્ષિક વાંસના રાડા નૃત્ય (રીડ ડાન્સ) છે. આઠ દિવસના આ સમારંભમાં, યુવતીઓ રાડા કાપે છે અને રાજમાતાને સમર્પિત કરે છે અને તે પછી નૃત્ય કરે છે. (તેમાં કોઈ વિધિવત સ્પર્ધા નથી.) તે ઓગસ્ટના અંતમાં અથવા સપ્ટેમ્બરના આરંભમાં ઉજવાય છે. તેમાં માત્ર નિઃસંતાન, કુંવારી યુવતીઓ જ ભાગ લઈ શકે છે. સમારંભનો ઉદ્દેશ યુવતીઓની પવિત્રતા સુરક્ષિત રાખવાનો, રાજમાતા માટે શ્રમની ભેટ આપવી, અને એકસાથે કામગીરી કરીને એકતાને પ્રોત્સાહન આપવાનો છે. રાજવી પરિવાર સામાન્ય વર્ગની અપરિણીત સ્ત્રીને યુવતીઓની “ઈન્ડૂના” (સુકાની) તરીકે નિમણૂંક કરે છે અને તે સમારંભની તારીખોની રેડિયો પર જાહેરાત કરે છે. તે નિષ્ણાત નૃત્યાંગના અને રાજવી શિષ્ટાચાર અંગે જાણકાર હોવી જોઈએ. રાજાની પુત્રીઓમાંની એક તેણીની સમકક્ષ હોઈ શકે.

આજે રીડ ડાન્સ પ્રાચીન સમારંભ રહ્યો નથી, પણ જૂની “ઉમચ્વાશો” રીત-રિવાજમાંથી વિકસિત કરાયો છે. “ઉમચ્વાશો”માં, તમામ યુવાન છોકરીઓને મહિલાઓની ઉંમરના સંગઠનમાં મુકવામાં આવે છે. કોઈ છોકરી લગ્ન બાહ્ય સંબંધથી સગર્ભા બને તો, તેના પરિવારે દંડ પેટે સ્થાનિક વડાને એક ગાય આપવી પડે છે. ઘણા વર્ષો બાદ, યુવતીઓ લગ્નની ઉંમર સુધી પહોંચે ત્યારે, તેઓ રાજમાતા માટે નૃત્ય અને મિજબાની સાથે પૂરી થતી શ્રમ સેવા પ્રદાન કરે છે. આ દેશ, 19 ઓગસ્ટ, 2005 સુધી “ઉમચ્વાશો”ના પવિત્રતા આચાર હેઠળ હતો.
“ઉમચ્વાશો”નું અર્થઘટન, લગ્ન પૂર્વે પ્રજનનક્ષમતા સિદ્ધ કરવાની યુવતીઓની સામાન્ય જરૂરિયાત સાથે ઊંડો સંઘર્ષ ધરાવે છે. અનેક યુવાન છોકરીઓને, સામાન્ય રીતે ફળદ્રુપતાની સાબિતી રૂપે લગ્નસંબંધ બહાર એક બાળક હોય છે. ઘણીવાર આ બાળક યુવતીના વાગ્દત્તનું જ સંતાન હોય છે, પણ તેમાં સફળ નહીં થવાય તેમ જણાતું હોય અને પુરુષની પ્રજનનક્ષમતા ગૂઢ પ્રશ્નાર્થ ઊભો કરતી હોય, ત્યારે યુવતી પ્રજનનક્ષમતા પૂરવાર કરવા પુરુષના અથવા પોતાના જ કોઈ સગા પાસે જઈ શકે છે. આ બાબતમાં સીધા સંકળાયેલાઓ દ્વારા ખૂબ જ સુરક્ષિત ગુપ્તતા જાળવવામાં આવે છે અને વર ક્યારેય આ રહસ્ય શોધી શકતો નથી. આ બાળક યુવતીના પિતાની સંપત્તિ બને છે. લગ્ન પૂર્વે વરરાજા ચોક્કસ દહેજ ચૂકવે છે, તે પછી જ વરરાજા સ્વીકૃત વળતર દ્વારા પિતા પાસેથી પોતાના બાળકને કદાચ પાછું મેળવી શકે છે. 

વસ્તી-વિષયક માહિતી
સંસ્કૃતિ
સરકાર
અર્થતંત્ર