સામાન્ય રીતે સમુદ્રો કુદરતી કાર્બન ઉતરાણ હોય છે, જે વાતાવરણમાંથી કાર્બન ડાયોક્સાઇડ ગ્રહણ કરે છે. કાર્બન ડાયોક્સાઇડના સ્તરો વધી રહ્યા હોવાના કારણે, સમુદ્રો વધુ તેજાબી (એસિડિક) બની રહ્યા છે.
સમુદ્રી તેજાબીકરણના પ્રાથમિક પરિણામો પૂરતાં પ્રમાણમાં સમજવામાં આવ્યા નથી, પરંતુ કેલ્શીયમ કાર્બોનેટની બનેલી સંરચનાઓ સાથે સંબંધિત છે, જે છીપલાં બનાવવા માટે શેલફીશની આવડત અને પરવાળાંને અસર કરી રહ્યા છે.

સમુદ્રો અને દરિયાઇ જૈવિકતંત્રો વૈશ્વિક કાર્બન ચક્રમાં મહત્વાની ભૂમિકા ભજવે છે અને ઔધોગિક ક્રાતિની શરૂઆતમાં છોડાયેલા લગભગ અડધા એન્થ્રોપોજેનિક CO અને 2000 તેમજ 2007 વચ્ચે માનવીય પ્રવૃત્તિઓ દ્વારા બહાર કઢાયેલા આશરે 25% કાર્બન ડાયોકસાઇડને તેણે દૂર કર્યો. વધતા સમુદ્રી તાપમાનો અને સમુદ્રી તેજાબીકરણોનો અર્થ છે કે સમુદ્રી કાર્બન ગ્રહણની ક્ષમતા ધીરે ધીરે નબળી બનતી જશે, મોનાકો અને માનાડો જાહેરાતમાં અભિવ્યક્ત થયેલ વૈશ્વિક સંબંધોને ઊંચે લાવી રહ્યા છે.
જાહેરાતો. 

મે 2008 માં વિજ્ઞાનના જર્નલમાં પ્રકાશિત થયેલ NOAA વૈજ્ઞાનિકોના અહેવાલે શોધ્યું કે સંબંધિત રીતે તેજાબયુકત પાણીનું વિશાળ પ્રમાણ ઉતર અમેરિકાના પેસિફિક ખંડીય પર્વતના વિસ્તારના ચાર માઇલને ખરાબ કરી રહ્યાં છે. આ વિસ્તાર ગંભીર વિસ્તાર છે જ્યાં મોટા ભાગનું પ્રાદેશિક દરિયાઇ જીવન જીવાય છે અથવા જન્મે છે. પત્ર ફક્ત વાનકુવરથી ઉત્તરીય કેલિફોર્નિયા સુધીના વિસ્તારો સાથે કાર્ય કરે છે, જ્યારે અન્ય ખંડીય પર્વતીય વિસ્તારો સમાન અસરો અનુભવી રહ્યાં છે.

દરિયાઇ સપાટીઓ પરના કાંપ નીચે મેળવેલા મિથેન ક્લેથરેટના ભંડારો એ સંબંધિત મુદ્દો છે. આ સ્થળ ગ્રીનહાઉસ ગેસ મિથેનની વિશાળ માત્રા ઉત્પન્ન કરે છે,જે સમુદ્રી ઉષ્ણતામાનને છોડવા માટે સંભાવના રહેલી છે. 2004 માં દરિયાઇ મિથેન ક્લેથરેટની વૈશ્વિક શોધો એક અને પાંચ લાખ કયુબીક કિલોમીટર વચ્ચે મેળવવા માટે અંદાજ બાંધવામાં આવ્યો હતો. જો આ તમામ ક્લેથેરટસ દરિયાઇ સપાટીની ચારે તરફ એકસરખી રીતે ફેલાવવામાં આવી હોત, તો આ ત્રણ અને ચાર મીટર વચ્ચેની જાડાઇમાં પરિણમી શકી હોત. આ અંદાજ 500 – 2500 ગીગાટન કાર્બન જેટલો છે, અને અન્ય, બધા અવશેષયુક્ત ઇંધણની વસ્તુઓ માટે અંદાજ લગાવવા 5000 ગીગાટન સાથે સરખાવી શકાય.

પ્રદૂષણના માર્ગો
એસિડીકરણ
પ્લાસ્ટિક ભંગાર
ઇતિહાસ