પ્રાચીન ચીનમાં હજજારો વર્ષો પૂર્વેથી મીઠા પાણીની માછલીઓની વિવિધ પ્રજાતિઓ (જે સામાન્યપણે એશિયન કાર્પ તરીકે ઓળખાતી હતી)નો ઉછેર કરવામાં આવતો હતો તથા ખાદ્ય માછલી તરીકે તેનો ઉછેર થતો હતો. તેમાંથી સામાન્યતઃ કેટલીક ભૂખરા અને સિલ્વર રંગની માછલીઓ તેમના શરીરના રંગમાં ફેરફાર કરીને તેને લાલ, નારંગી કે પીળો કરી શકતી, જેની સૌપ્રથમ નોંધ જિન વંશ (265-420)માં કરવામાં આવી હતી.

ટગ વંશ(618-907) દરમિયાન સુશોભિત તળાવો તથા પાણીના બગીચાઓમાં મીઠા જળની માછલીઓ રાખવામાં આવતી. રંગ બદલવાની નૈર્સિગક પ્રક્રિયામાં વારસાને આધારે માછલીનો રંગ સિલ્વરને બદલે સોનેરી (વાસ્તવમાં પીળો કે નારંગી) વધારે થતો હતો. લોકો સિલ્વરને બદલે સોનેરી રંગની માછલીઓને તળાવ કે પાણીમાં ઉછેરવી વધુ પસંદ કરતા. ખાસ પ્રસંગો પર મહેમાનો આ માછલીઓને જોઇ શકે તે માટે તેમને નાના પાત્રમાં રાખવામાં આવતી. 

ઈ.સ. 1162માં સાગ વંશની મહિલા શાસકે લાલ તથા સોનેરી માછલીનો સંગ્રહ કરવા માટે તળાવ બાંધવાનો આદેશ આપ્યો હતો. તે સમયે પીળો રંગ રાજવીપણાનો સૂચક હોવાથી રાજવી પરિવાર સિવાયના લોકો માટે પીળા રંગની ગોલ્ડફિશ રાખવા પર પ્રતિબંધ હતો. પીળા રંગની માછલીઓ ઉછેરવી સરળ હોવા છતાં પીળા કરતાં નારંગી રંગની માછલીઓ વધારે હોવાનું કારણ પણ કદાચ આ જ છે.

લાલ અને સોનેરી સિવાયના અન્ય રંગોની નોંધ સૌપ્રથમ 1276માં જોવા મળે છે. વિશિષ્ટ પૂંછડી ધરાવતી ફેન્સી ટેઈલ્ડ ગોલ્ડફિશ દેખાઇ હોવાની સૌપ્રથમ નોંધ મગ વંશમાં થઇ છે. ગોલ્ડફિશને 1502માં જાપાન લઇ જવાઇ હતી, જયાં તેની ર્યુકિનઅને તોસાકિનએ બે પ્રજાતિઓ વિકાસ પામી. 1611માં ગોલ્ડફિશને પોર્ટુગલ અને ત્યાંથી યુરોપના અન્ય ભાગોમાં તે લઇ જવાઇ હતી.

1620 દરમિયાન તે દાયકામાં દક્ષિણ યુરોપમાં ગોલ્ડફિશ તેના ધાતુ જેવા ભીંગડાને કારણે આકર્ષણનું કેન્દ્ર બની તેમજ તે સારાં શુકન અને સંપત્તિ સૂચવતી પ્રતીક બની ગઇ. સમૃદ્ધ ભવિષ્ય સૂચવવા માટે પતિ તેની પત્નીને લગ્નના પ્રથમ વર્ષ નિમિત્તે ગોલ્ડફિશ આપે તેવો રિવાજ પ્રચલિત બન્યો. જોકે, ગોલ્ડફિશ ઘણી સરળતાથી મળવા માંડી એટલે તેનું મહત્ત્વ ઘટી ગયું અને આ રિવાજ થોડા સમયમાં જ બંધ થઇ ગયો. ઈ.સ. 1850ની આસપાસ ગોલ્ડફિશને ઉત્તર અમેરિકા લઇ જવાઇ અને તરત જ તે યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં લોકપ્રિય થઇ ગઇ. 

વિગત
ઇતિહાસ
રેન્જ અને કુદરતી નિવાસસ્થાન
મચ્છર પર નિયંત્રણ