1940ના દાયકાથી, કૃષિની ઉત્પાદકતામાં નાટકીય રીતે વધારો થયો છે, જેની પાછળ પેટ્રોકેમિકલના ઉપયોગથી મળેલા જંતુનાશકો, ખાતરો અને યાંત્રીકરણમાં થયેલો વધારો (કહેવાતી હરિયાળી ક્રાંતિ) કારણભૂત છે. 1950 અને 1984 દરમિયાન, હરિયાળી ક્રાંતિએ સમગ્ર વિશ્વની કૃષિની સિકલ બદલી નાખી હોવાથી વિશ્વમાં અનાજના ઉત્પાદનમાં 250 ટકાનો વધારો થયો. તેના કારણે વિશ્વની વસ્તી પણ છેલ્લા 50 વર્ષોમાં વધીને બમણી થઇ ગઇ. આમ છતાં, આધુનિક તકનીકોનો ઉપયોગ કરીને ઉગાડવામાં આવેલા પાકનો ઉર્જાનો એકમને ઉત્પાદન અને ડિલીવર માટે દસ ઉર્જા એકમોની જરૂર પડે છે, જોકે આ આંકડાઓ સાથે ખનિજ તેલ આધારિત કૃષિના આંકડાઓ સ્પર્ધા કરી રહ્યા છે. આ ઉર્જાની મોટા ભાગ વસ્તુઓ અશ્મિભૂત ઇંધણના સ્રોતોમાંથી આવે છે. આધુનિક કૃષિ પર પેટ્રોકેમિકલ્સ અને યાંત્રીકરણના ભારે પ્રભાવને કારણે, એવી ચેતવણી ઉઠી છે કે તેલનો ઘટી રહેલો પુરવઠો (નાટકીય સ્વભાવ કે જે પીક ઓઇલતરીકે પણ ઓળખાય છે) આધુનિક ઔદ્યોગિક કૃષિ પદ્ધતિ પર જંગી નુક્શાન પહોંચાડશે, અને તેના કારણે ખાદ્યની જંગી અછત સર્જાઇ શકે છે. 
આધુનિક કે ઔદ્યોગિક કૃષિ ખનિજ તેલ પર બે મૂળભૂત માર્ગોથી આધારિત છે: 1)ખેતી કરવી- વાવેતર માટે બીજમાંથી પાક મેળવવા અને 2) વહન-ખેડૂતના ખેતરમાંથી પાકને ગ્રાહકો સુધી પહોંચાડવા માટે. વાવેતર માટે ખેતરોમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવતા ટ્રેક્ટર્સ, કમ્બાઇન્સ અને અન્ય સાધનોને ઇંધણ પૂરુ પાડવા માટે એક નાગરિક પાછળ વાર્ષિક આશરે 400 ગેલન જેટલું ઓઇલ વપરાય છે, જે રાષ્ટ્રના કુલ ઉર્જાના ઉપયોગના 17 ટકા હોય છે. તેલ અને કુદરતી ગેસ પણ ખેતર પર ઉપયોગમાં લેવામાં આવતા ખાતરો, જંતુનાશકો અને નીંદામણ માટેની દવાઓ આડેના મોટા અવરોધો છે. ખાદ્ય બજારમાં પહોંચે તે પહેલા તેની પ્રક્રિયા માટે જરૂરી ઉર્જા પણ ખનિજ તેલ પૂરી પાડે છે.
સવારના નાસ્તામાં ઉપયોગમાં લેવાતા નાસ્તાની બે પાઉન્ડ બેગનું ઉત્પાદન કરવા માટે અડધા ગેલન જેટલા ગેસોલિન જેટલી જ ઉર્જાનો ઉપયોગ કરે છે. અને હજુ પણ અનાજને બજાર સુધી પહોંચાડવા માટેના પરિવહન માટે જરૂરી ઉર્જાની ગણતરી કરવામાં આવી નથી; તે પ્રોસેસ્ડ ખાદ્ય અને પાકોનું વહન કરે છે જે મોટા ભાગના તેલનો ઉપયોગ કરે છે. ન્યૂ ઝીલેન્ડનું કિવી, આર્જેન્ટિનાની શતાવરી, ગ્વાટેમાલાની ટેટી અને ફૂલગોબી, કેલિફોર્નિયાના જૈવિક લેટિસ-મોટા ભાગની ખાદ્ય ચીજો સરેરાશ 1,500 માઇલ પ્રવાસ કરીને ગ્રાહકોની ડીશ સુધી પહોંચે છે. 
તેલની અછત આ ખાદ્ય પુરવઠા વચ્ચે અવરોધ ઉભો કરી શકે તેવી શક્યતા હોય છે. આ લાચારી અંગેની ગ્રાહકોની વધતી જતી જાગૃતિ એ જૈવિક ખેતી અને અન્ય ટકાઉ કૃષિની પદ્ધતિમાં હાલમાં વધતા જતા રસ માટેના કારણોમાં મહત્ત્વનું ગણાય છે. આધુનિક જૈવિક ખેતીની પદ્ધતિઓનો ઉપયોગ કરતા કેટલા ખેડૂતોએ પરંપરાગત ખેતીની પદ્ધતિમાંથી પ્રાપ્ય ઉપજ જેટલી જ ઉપજ મેળવી હોવાનું નોંધ્યુ હતું (પરંતુ અશ્મિભૂત ઇંધણ, ઘનીષ્ઠ કૃત્રિમ ખાતરો અથવા જંતુનાશકોના ઉપયોગ વિના. આમ છતાં, મોનોકલ્ચર કૃષિ તકનીકોના ઉપયોગ દરમિયાન પોષકતત્વોને પાછા લાવવામા માટે જમીનના રિકન્ડીશનીંગની ખનિજ તેલ આધારિત તકનીકો માટે થોડો સમય લાગશે. 
યુ.એસ. ખાદ્ય પુરવઠાની તેલ પરની પરાવલંબિતા અને લાચારીને કારણે વિવેકબુદ્ધિ પૂર્વકની વપરાશની ચળવળની શરૂઆત થઇ જેમાં ગ્રાહકો ખાદ્ય ઉત્પાદનો દ્વારા થતા વહન માટે "ફુડ માઇલ્સ"ની ગણતરી કરે છે. લિયોપોલ્ડ સેન્ટર ફોર સસ્ટેઇનેબલ એગ્રીકલ્ચર ફૂડ માઇલની વ્યાખ્યા કરે છે: "...ખાદ્ય પદાર્થ જ્યાથી ઉત્પન્ન થયો હોય ત્યાંથી અંતિમ વપરાશકર્તા કે ગ્રાહક સુધી પહોંચે તે અંતર." સ્થાનિક રીતે ઉગાડવામાં આવેલા ખાદ્યો અને લાંબા-અંતરના ખાદ્યો વચ્ચેની તુલનામાં, લિયોપોલ્ડ સેન્ટરના સંશોધનકારોએ એવું શોધ્યું કે સ્થાનિક ખાદ્ય પદાર્થો પારંપરિક રીતે ઉગાડવામાં આવતા અને મોકલવામાં આવતા ખાદ્યોના 1,546 માઇલ્સની સરખામણીએ તેના સ્થાને પહોંચવામાં સરેરાશ 44.6 માઇલ્સનો પ્રવાસ કરે છે. 
નવી સ્થાનિક ખાદ્ય ચળવળમાં ફુડ માઇલ્સની ગણતરી કરતા ગ્રાહકો પોતાની જાતને "લોકાવોરસ" કહે છે; તેઓ સ્થાનિક રીતે સ્થિત ખાદ્ય પદ્ધતિની હિમાયત કરે છે જ્યાં ખાદ્ય જેમ બને તેમ નજીકના સ્થાનેથી આવે છે, પછી ભલે તે જૈવિક હોય કે ન હોય. લોકાવોરસ એવી દલીલ કરે છે કે કેલિફોર્નિયાના જૈવિક રીતે વૃદ્ધિ પામેલા લેટિસ કે જે ન્યૂ યોર્કથી લાવવામાં આવે છે તે બિનટકાઉ ખાદ્ય સ્રોત છે, કેમકે તે વહન માટે અશ્મિભૂત ઇંધણ પર આધાર રાખે છે. "લોકાવોર"ની ચળવણ ઉપરાંત, તેલ આધારિત કૃષિ પરની આધારભૂતતા અંગેની ચિંતામાં પણ ઘરો અને સમુદાયોમાં નાટકીય રીતે વધારો થયો છે. 

ખેડૂતો પણ પીક ઓઇલને ઘટાડાવામાં મદદ કરવા માટે બિન-ખાદ્ય ઉપયોગ માટે મકાઈ જેવા પાકોને ઉગાડવાની શરૂઆત કરી દીધી છે. તેના કારણે તાજેતરમાં જ ઘઉંની કિંમતોમાં 60 ટકાનો ઉછાળો નોંધાયો છે, અને તેને "વિકાસશીલ દેશોમાં ગંભીર અસામાજિક અશાંતિ" માટેનું પૂર્વચિહ્ન મનાય છે. આ પ્રકારની પિરિસ્થિતી ભવિષ્યમાં ખાદ્ય અને ઇંધણની કિંમતોમાં વધારાને ઉત્તેજન આપશે, આ પરિબળે અછતમાં જીવતા લોકોને ખોરાક મોકલતા ઉદાર દાતાઓની ક્ષમતા પર પર અસર કરી છે. 
શ્રેણીબદ્ધ પ્રતિક્રિયાનું એક ઉદાહરણ કે જે પીક ઓઇલના મુદ્દાઓને કારણે થઇ શકે છે તેમાં પીક ઓઇલ ઘટાડવા માટેના પ્રયત્નોમાં ખેડૂતો દ્વારા બિન-ખાદ્ય ઉપયોગ માટે મકાઈ જેવા પાકો ઉગાડવાથી થતી સમસ્યાઓનો સમાવેશ થાય છે. તેના કારણે ખાદ્ય ઉત્પાદનમાં ઘટાડો નોંધાયો છે. ઇથેનોલ ઇંધણની માગમાં વધારો થયો હોવાથી ખાદ્ય વિરૂદ્ધ ઇંધણના મુદ્દાને વધુ ઉત્તેજન મળશે. ખોરાક અને ઇંધણની વધતી જતી પડતરે કેટલાક ઉદાર દાતાઓની ગરીબ વસ્તીને ખોરાક મોકલવાની ક્ષમતાઓને મર્યાદિત કરી દીધી છે. યુએસમાં, કેટલાક લોકોએ એવી ચેતવણી આપી છે કે ઘઉંની કિંમતમાં તાજેતરમાં થયેલો 60 ટકાનો વધારો "વિકાસશીલ દેશોમાં ગંભીર સામાજિક અશાંતિ"નું સર્જન કરી શકે છે. 2007માં, બિન-ખાદ્ય જૈવઇંધણ પાકો ઉગાડવા ખેડૂતોને વધારે પ્રોત્સાહન મળતા, તેમજ અન્ય પરિબળો (ખેતજમીનનોનો વધુ પડતો વિકાસ, પરિવહન ખર્ચમાં વધારો, આબોહવામાં ફેરફાર, ચીન અને ભારતમાં ગ્રાહકોની વધતી જતી માગ અને વસ્તી વૃદ્ધિ) એશિયા, મધ્ય પૂર્વ, આફ્રિકા અને મેક્સિકોમાં અનાજની તંગી ઉભી કરશે તેમજ સમગ્ર વિશ્વમાં ખોરાકની કિંમતોમાં વધારો કરશે. ડિસેમ્બર, 2007 સુધીમાં, 37 દેશો ખોરાકની કટોકટીનો સામનો કરી રહ્યા હતા અને 20 દેશોએ ખોરાકની કિંમતો પર અમુક હદ સુધી નિયંત્રણ મુક્યુ હતું. કેટલીક તંગીને કારણે ખાદ્ય હુલ્લડો થયા અને પ્રાણઘાતક નાસભાગ પણ થઇ.
કૃષિમાં અન્ય મુખ્ય પેટ્રોલિમય મુદ્દો એ છે કે ખનિજ તેલ પુરવઠાની અસર ખાતરના ઉત્પાદન પર થશે. હેબર-બોશ ખાતર બનાવવાની પ્રક્રિયા માટે હાઇડ્રોજન સ્રોત તરીકે કુદરતી ગેસનો ઉપયોગ એ કૃષિમાં અશ્મિભૂત ઇંધણનો અત્યાર સુધીનો સૌથી મોટો ઉપયોગ છે. કુદરતી ગેસ એ હાલમાં હાઇડ્રોજનનો સૌથી સસ્તો પ્રાપ્ય સ્રોત હોવાથી તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. કુદરતી ગેસનો આંશિક રીતે વૈકલ્પિક ઉપયોગ થવાની બીકે તેલનું ઉત્પાદન થશે અને હાઇડ્રોજનનો ઉપયોગ પરિવહનમાં વધશે, ત્યારે કુદરતી ગેસ અતિ મોંઘો બની જશે. હેબર પ્રક્રિયા પુન:પ્રાપ્ય ઉર્જાના (જેમકે વિદ્યુત વિચ્છેદન) ઉપયોગ દ્વારા વ્યાપારીકરણ માટે અક્ષમ હોય અથવા હેબર પ્રક્રિયાના વિકલ્પ તરીકે હાઇડ્રોજનનો કોઇ બીજો સ્રોત પ્રાપ્ય ન હોય અને તે પરિવહન માટે અને કૃષિની જરૂરિયાત પૂર્ણ કરી શકે તેટલા જથ્થામાં ન હોય, તો ખાતરનો આ મુખ્ય સ્રોત ખૂબ જ મોંઘો બની જશે અથવા અપ્રાપ્ય બની જશે. તેને પગલે ખોરાકની અછત અથવા તેની કિંમતોમાં નાટકીય રીતે ઉછાળો આવશે. 

કૃષિ અને ખનિજ તેલ
ખાદ્ય સુરક્ષા અને લેબલિંગ
પશુધન ઉત્પાદન પદ્ધતિ
સર્વસામાન્ય નિરીક્ષણ