રમેશ પારેખ તેમના ગીતો માટે જાણીતા છે પણ તેમણે અછાંદસ કવિતાઓ અને ગઝલોમાં પણ મોટું યોગદાન આપ્યું છે. સોનલ અને મીરાંબાઇને સંબોધીને લખાયેલ તેમની કવિતાઓ અને ગીતો સોનલ સૌથી વધુ જાણીતા છે. તેમનો પ્રથમ કાવ્ય સંગ્રહ "ક્યાં" (૧૯૭૦) ની પ્રશંસા થઇ હતી. "ખડિંગ" (૧૯૭૯) તેમનો બીજો કાવ્ય સંગ્રહ છે જેણે અનેક પુરસ્કારો મળ્યા હતા. તેમના અન્ય કાવ્ય સંગ્રહો; "ત્વ" (૧૯૮૦), "સનનન" (૧૯૮૧), "ખમ્મા, આલા બાપુને!" (૧૯૮૫), "મીરાં સામે પાર" (૧૯૮૬) અને "વિતાન સુદ બીજ" (૧૯૮૯) છે. તેમની બધી કવિતાઓ "છ અક્ષરનું નામ" સંગ્રહમાં ૧૯૯૧માં પ્રગટ થઇ હતી. આ સંગ્રહ અત્યંત લોકપ્રિય બન્યો હતો અને પાંચ વર્ષમાં તેની ચાર આવૃત્તિઓ પ્રગટ થઇ હતી. "લે, તિમિર! સૂર્ય" (૧૯૯૫), "છાતીમાં બારસાખ" (૧૯૯૮‌), "ચશ્માંના કાચ પર" (૧૯૯૯) અને "સ્વગતપર્વ" (૨૦૦૨) સંગ્રહો ત્યાર પછી પ્રગટ થયા હતા. "કાલ સાચવજે પગલા" (૨૦૦૯) તેમના મિત્ર નિતિન વડગામા વડે સંપાદિત અને પ્રકાશિત મરણોત્તર કાવ્ય સંગ્રહ છે.

"સ્તનપૂર્વક" (૧૯૮૩) તેમનો વાર્તા સંગ્રહ છે. તેમણે ત્રિ-અંકી નાટકો પણ લખ્યા છે, જેમાં "સગપણ એક ઉખાણું" (૧૯૯૨), "સૂરજને પડછાયો હોય" (૨૦૦૨) અને રમૂજી નાટક "તરખાટ"નો સમાવેશ થાય છે. તેમના નિબંધ સંગ્રહો "હોંકારો આપો તો કહું" (૧૯૯૪), "ચાલો એકબીજાને ગમીએ" (૨૦૦૧), "સર્જકના શબ્દને સલામ" (૨૦૦૨) છે. તેમણે "ગિરા નદીને તીર" (૧૯૮૯) કાવ્ય સંગ્રહ અને "આ પડખું ફર્યો લે!" (૧૯૮૯) ગઝલ સંગ્રહનું સંપાદન કર્યું હતું.

બાળ સાહિત્યમાં તેમણે નોંધપાત્ર પ્રદાન કર્યું છે. તેમના બાળ કવિતા સંગ્રહો "હાઉક" (૧૯૭૯), "ચીં" (૧૯૮૦), "દરિયો ઝુલ્લમ ઝુલ્લા, હસીએ ખુલ્લમ ખુલ્લા" (૧૯૮૮, સચિત્ર), "ચપટી વગાડતા આવડી ગઇ" (૧૯૯૭) છે. તેમના બાળ વાર્તા સંગ્રહો "હફરફ લફરફ" (૧૯૮૬), "દે તાલ્લી" (૧૯૭૯), "ગોર અને ચોર" (૧૯૮૦), "કુવામા પાણીનું ઝાડ" (૧૯૮૬) અને "જંતર મંતર છુ" (૧૯૯૦) છે. તેમની બાળ નવલકથાઓ "જાદુઇ દીવો" અને "અજબ ગજબનો ખજાનો" છે.

અંગત જીવન
જીવન
પારિતોષિકો
સર્જન