દરેક માનવીએ પ્રત્યાયનનો સામનો કરવા માટે શારીરિક હાવભાવની ભાષા, અવાજની શૈલી અને શબ્દો એમ ત્રણ મુખ્ય ભાગમાંથી પસાર થવું પડે છે.એક સંશોધન પ્રમાણે: 

જોકે શ્રોત્તા અને વક્તા જેવા બદલતા રહેતા પરિમાણો ના કારણે પ્રભાવની ચોક્કસ ટકાવારી જુદી જુદી હોઇ શકે, સંપુર્ણતયા પ્રત્યાયન એક ધ્યેય માટે જ મથામણ કરી રહ્યું છે અને એ રીતે અમુક કિસ્સાઓમાં વૈશ્વિક બની શકે છે. અવાજો, ઉદ્ગારો અથવા અવાજની તિવ્રતા, અંગચેષ્ટા અથવા લેખિત પ્રતિકો જેવી ઇશારા પધ્ધતિ જે વિચારો અથવા ભાવનાઓનું પ્રત્યાયન કરે છે. એક ભાષાનો ઉપયોગ ઇશારા, અવાજ, ધ્વની, અંગચેષ્ટા, અથવા લેખિત પ્રતિકો જ હોય તો શું પ્રાણીઓના પ્રત્યાયન ને ભાષા ગણી શકાય? પ્રાણીઓ પાસે ભાષાનું લેખિત સ્વરૂપ નથી પરંતુ તેઓ પરસ્પર પ્રાત્યાયન માટે એક ભાષાનો ઉપયગ કરે છે.એ અર્થમાં પ્રાણીઓના પ્રત્યાયનને એક અલગ ભાષા ગણી શકાય. 

માનવની બોલચાલ અને લખવાની ભાષાઓને (ક્યારેક ધાતુઓ તરીકે ઓળખાતા) પ્રતિકો અને વ્યાકરણના (), જેના દ્વારા પ્રતિકોનો ઉપયોગ થાય છે, તેને ઇશારાઓની પધ્ધતી તરિકે વર્ણવવામાં આવે છે."ભાષા" શબ્દનો ઉપયોગ ભાષાના સામાન્ય ગુણધર્મ તરીકે થાય છે. માનવના બાળપણ દરમિયાન ભાષા શીખવી એ સામાન્ય છે. મોટા ભાગની માનવ ભાષાઓ પોતાની આજુબાજૂના અન્ય લોકો સાથે પ્રત્યાયન કરી શકાય તે માટે {0)અવાજ{/0} અથવા અંગચેષ્ટાની પધ્ધતિનો ઉપયોગ કરે છે. હાલમાં હજ્જારો માનવ ભાષાઓ અસ્તિત્વમાં છે, અને તે બધી ઘણા સમાન ગુણધર્મોમાં અપવાદ હોવા છતા અમુક ચોક્કસ ગુણધર્મો સમાન હોય એવું લાગે છે. ભાષા અને બોલી વચ્ચે કોઇ સ્પષ્ટ ભેદરેખા નથી, પરંતુ "ભાષા લશ્કર અને નૌકાદળ સાથેની બોલી છે" જેવા અવતરણનો શ્રેય ભાષાશાસ્ત્રી મેક્ષ વાઇનરાઇશને આપવામાં આવે છે. એસ્પેરાંટો જેવી ઘડવામાં આવેલી ભાષાઓ, પ્રોગ્રામિંગ ભાષાઓ, અને વિવિધ ગાણિતિક ઔપચારિક ભાષાઓ માનવ ભાષાઓના સમાન ગુણધર્મો સાથે બંધાયેલી હોય તે જરૂરી નથી. 

પ્રત્યાયનના પ્રકારો
પ્રત્યાયનનો નમૂનો
અમાનવીય અસ્તિત્વ ધરાવતા જીવંત પ્રત્યાયનો
શૈક્ષણિક શાખા તરીકે પ્રત્યાયન