ପୁହାର ଗ୍ରାମରେ ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କର ନାଗାରଥାର୍ ଗୋଷ୍ଠୀର ଜଣେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ବଣିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ କୋଭଲନ୍ । ସେ କନ୍ନଗୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । କୋଭଲନ୍ ମାଧବୀନାମିକା ଜଣେ ନର୍ତ୍ତକୀଙ୍କ ମୋହରେ ପଡ଼ି ନିଜର ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ମାଧବୀଙ୍କ ଉପରେ ଉଡ଼ାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦରିଦ୍ର ହେବାପରେ କୋଭଲନ୍‍ଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହେଲା ଓ ସେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ କନ୍ନଗୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିଲେ । କନ୍ନଗୀଙ୍କ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ବିକି ସେଥିରୁ ମିଳିଥିବା ପଇସାକୁ ନେଇ ମଦୁରାଇରେ ବ୍ୟବସାୟ କରି ନିଜ ହୃତ ବୈଭବ ଫେରି ପାଇବାକୁ କୋଭଲନ୍ ଆଶା କରିଥିଲେ । 

ସେ ସମୟରେ ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜବଂଶର ପ୍ରଥମ ନିଦୁଂଜ ଚେଲିୟାନ୍ ମଦୁରାଇରେ ରାଜୁତି କରୁଥିଲେ । କୋଭଲନ୍ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଚୁଡ଼ି ବିକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ସମୟରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଚୋରି ଯାଇଥିବା ରାଣୀଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ବୋଲି ମିଥ୍ୟା ସନ୍ଦେହ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା । କୋଭଲନ୍‍ ରାଣୀଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ଚୋରାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କରାଗଲା ଓ ବିଚାର କରାନଯାଇ କୋଭଲନ୍‍ଙ୍କ ମୁଣ୍ଡଚ୍ଛେଦ କରାଗଲା । କନ୍ନଗୀ ଏହା ଜାଣିବା ପରେ ରାଗରେ ନିଆଁବାଣ ହୋଇଗଲେ ଓ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରି ପଡ଼ିଲେ । 

ରାଜାଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଆସି କନ୍ନଗୀ କୋଭଲନ୍‍ଙ୍କଠାରୁ ଜବତ ହୋଇଥିବା ଚୁଡ଼ିରେ ମାଣିକ୍ୟ ଥିବା ଦେଖାଇଲେ ଯେବେକି ରାଣୀଙ୍କ ହଜିଯାଇଥିବା ଚୁଡ଼ିରେ ମୁକ୍ତା ଖଚିତ ହୋଇଥିଲା । ଘୋର ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିବା ରାଜା ନିଜ ଭୁଲ ବୁଝିପାରି ଲାଜରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କଲେ । ସମସ୍ତ ମଦୁରାଇ ସହର ଜଳିଯାଉ ବୋଲି ରାଗରେ କନ୍ନଗୀ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ । ଜଣେ ସତୀର ଏପରି ଅଭିଶାପରେ ପାଣ୍ଡ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜଧାନୀ ଜଳିବାକୁ ଲାଗିଲା ଓ ବହୁ ଧନଧାନ୍ୟ ପୋଡ଼ି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା । ପରେ ଦେବୀ ମୀନାକ୍ଷୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଓ ଆଶ୍ୱାସନାରେ କନ୍କଗୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ ହେଲା ଓ ସେ ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତି କଲେ । ଏହି କାହାଣୀ କବି ଇଲାଂଗୋ ଆଡିଗଲ୍‍ଙ୍କ କବିତା ଶିଳାପଦିକରଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ।
ଇତିହାସ
ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ
ପୂଜା
କନ୍ନଗୀଙ୍କ ଲୋକପ୍ରିୟତା