ସନ୍ଦୀପ ମଡେଲିଂ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ ଏକ ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ପ୍ରିଶିକ୍ଷଣ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ୧୨୦୦୦ଟଙ୍କା ଦେଇ ଏକ କ୍ୟାମେରା କିଣିଥିଲେ , ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ପରିବାରର ସବୁ ଲୋକଙ୍କର ଫଟୋ ଉଠାଇଥିଲେ । ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ସନ୍ଦୀପ ଖବରକାଗଜରେ ୪୮୦୦ଟଙ୍କା ବିନିମୟରେ ଏକ ବିଜ୍ଞାପନ ବାହାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ବିଜ୍ଞାପନ ମାଧ୍ୟମରେ ୭/୮ ଜଣ ମଡେଲ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଫଟୋ ଉଠାଇଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ସେ ଦିନ‌କୁ ୪୦୦ଟଙ୍କା ଭଡ଼ାରେ ଏକ ଷ୍ଟୁଡ଼ିଓରେ ଫଟୋ ଉଠାଉଥିଲେ ।

ମାତ୍ର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ସେ ସେତେଟା ସଫଳତା ପାଇନଥିଲେ । ସେ ନୂଆ ନୂଆ ଫଟୋ ଉଠାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଫଟୋ ଉଠେଇବା ପାଇଁ କୌଣସି ମଡେଲ ରାଜି ହେଉନଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସନ୍ଦୀପ ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ କରିବା ପାଇଁ ଲିମ୍‌କା ବୁକ୍ ଅଫ୍ ରେକର୍ଡ଼‌ର ମୁଖ୍ୟ ପରିଚାଳିକା ବିଜୟା ଘୋଷଙ୍କ ଦେଖା କରିଥିଲେ । ଏହି ରେକର୍ଡ଼ ପାଇଁ ସନ୍ଦୀପଙ୍କୁ ୧୨ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ ଅତିକମରେ ୧୦୦ଜଣେ ମଡେଲଙ୍କର ଅଲଗା ଅଲଗା ଭଙ୍ଗୀରେ ୧୦୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଫଟୋ ଉଠାଇବାର ଥିଲା । ଏହି ସବୁକାମ ପାଇଁ ଏକ ଇଭେଣ୍ଟ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ ସଂସ୍ଥାର ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ତିନି ବର୍ଷ ତଳର ଏକ ବିଫଳତାର କାହାଣୀ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୯ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୩୧ ତାରିଖ ରାତିରେ ୨୦୦୦ ମସିହାର ନବ ବର୍ଷକୁ ସ୍ୱାଗର କରିବା ପାଇଁ ସନ୍ଦୀପ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କଠାରୁ ଠକାମୀର ଶିକାର ହେବା ସ‌ହ କ୍ଷତି ସ‌ହିଥିଲେ । ମାତ୍ର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ତାଙ୍କୁ ସେହି ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ କରିବା ସମୟରେ ପରିଚଳନାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପ ୧୦ଘଣ୍ଟା ୪୫ ମିନିଟ୍‌ର ଲଗାତାର ସୁଟିଂ ସମୟରେ ୧୨୨ ଜଣ ମଡେଲଙ୍କର ୧୦୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଭଙ୍ଗୀରେ ଫଟୋ ଉଠାଇ ଲିମ୍‌କା ବୁକ୍ ଅଫ୍ ରେକର୍ଡ଼‌ରେ ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ ।

ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ଏବଂ ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼
ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ
ଉଦ୍ୟୋଗପତି
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ