୧୯୪୮ ମସିହାରେ ୧୪ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ । କେବଳ ଆକାଶବାଣୀରେ ହିଁ ସେ ନିଜ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିପାରୁଥିଲେ । ଏଥିପାଇଁ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ତାଙ୍କ ୧୫୦ଟଙ୍କାର ମାସିକ ବୃତ୍ତି ମିଳୁଥିଲା । ୧୯୫୭ ମସିହାରେ କଲିକତାଠାରେ ସେ 'ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ସଦରଙ୍ଗ ସଙ୍ଗୀତ ସମ୍ମୀଳନୀ'ରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲା । ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ପାରିଶ୍ରମିକ ମିଳିନଥିଲା, କେବଳ ଯିବା ଆସିବା ଖର୍ଚ୍ଚ ବ୍ୟତିତ । ସୁନନ୍ଦା ଏହି ସୁଯୋଗ ହାତଛଡା କରିନଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପରିବେଷଣରେ ଉସ୍ତାଦ ବିଲାୟତା ଖାଁ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ । ଶ୍ରୋତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁନନ୍ଦାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ବିନା ପାରିଶ୍ରମିକରେ ଚୁକ୍ତି କରିଥିବା ସୁନନ୍ଦାଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଲା ୧୩ଟି ଭରିକିଆ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୁଦ୍ରା, ଯାହାକୁ ସେ ବଦଳାଇ ୧୩୭୦ଟଙ୍କା ପାଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଦେଶ ବିଦେଶରେ ପରିଚିତ ହୋଇପାରିଥିଲେ । ୧୯୮୩ ମସିହାଠାରୁ ସୁନନ୍ଦା କଲିକତାରେ ରହି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ ସହ ଶିକ୍ଷାଦାନ ମଧ୍ୟ କରିଆସୁଛନ୍ତି । ପୁରୀରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଗୁରୁକୁଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଥିଲେ ।

"ନୀଳମାଧବ", "ସୂବର୍ଣ୍ଣମୂଖୀ" ଭଳି ସେ ନ'ଟି ନୂତନ ରାଗ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ।

ବୃତ୍ତିଗତ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଜୀବନ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
ସମ୍ମାନ
ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା