ବ୍ରିଟିଶ ଶାସିତ ଭାରତରେ ଇଂରେଜମାନେ ଦେଶରେ ଥିବା ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲିମ ଏବଂ ପାର୍ସୀ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀଙ୍କ ବିବାହ ଭଳି ଧାର୍ମିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ/ସଂସ୍କାରରେ ଶାସକ ଭାବେ କୋଣସି ପ୍ରକାର ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଁ ନ ଥିଲେ । ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲିମ ତଥା ପାର୍ସୀ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ମାନେ ତେଣୁ ନିଜ ନିଜର ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରା ତଥା ତଦନୁସାରେ ବିବାହ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପରିଚାଳିନା କରିବାରେ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ । ଏହାଛଡା ବିବାହ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାପାର ହୋଇଥିବା ଯୋଗୁଁଁ ସରକାରୀ ଆଇନକାନୁନ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଥିଲା । ତେଣୁ ଇଂରେଜ ଶାସନ କାଲରେ ଇଂରେଜମାନେ ଏଭଳି ଏକ ଆଇନ ଆଣିବାକୁ ଚାହିଁଁଲେ ଯାହା ଦୁଇ ପକ୍ଷଙ୍କୁ ଜାତି, ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ବିବାହ କରିବାରେ ସହାୟକ ହେବ । ଏଭଳି ଏକ କାନୁନ Act-III of 1872 ପ୍ରକାରେ ଜାରି କରାଯାଇଥିଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହାର ଘୋର ବିରୋଧ ହେବାରୁ ସରକାର ଏଥିଲେ ଆବଶ୍ୟକ ସଂଶୋଧନ ଆଣିପାରି ନ ଥିଲେ ।

ସଂଶୋଧନ
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଅଧିନିୟମ ସଂପର୍କରେ
ପ୍ରଯୁଜ୍ୟତା