ଏହି ଜଣଭଣ୍ଡାର ଆରମ୍ଭ ହେବାର କିଛିଦିନ ମଧ୍ୟରେ କେତେକ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ବିରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହେଲେ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ୩ଟି ଜିଲ୍ଲାରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ପାଖାପାଖି ୨୭୬ଟି ଗାଁର ୪୪.୫୭୪ ଗୋଟି ପରିବାରଙ୍କୁ ନିଜର ଭିଟାମାଟି ଛାଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ । ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୫୦ ଭାଗ ହେଉଛନ୍ତି ଆଦିବାସୀ । ସରକାର କେବଳ ସହର କଥା ଚିନ୍ତା କରି ଆଦିବାସୀ ଗରିବ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି କହି ଏହି କର୍ମୀମାନେ ପୋଲାଭରମ ଜଳଭଣ୍ଡାର ପ୍ରକଳ୍ପ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେତେବେଲେ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ନେଇ ବିଭିନ୍ନ ଦାବି ମୁଣ୍ଡ ଟେକିଥିଲା । ଏପରିକି ନଦୀଗୁଡିକର ସଂଯୋଗୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ତେଲେଙ୍ଗାନା ଏବଂ ରୟାରସୀମା ଅଞ୍ଚଳଗୁଡିକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ ବୋଲି କିଛି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ କେବଳ ଯେ କିଛି ଗରିବ ଆଦିବାସୀଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବ ତାହା ନୁହେଁ, ପୋଲାଭରମ ଜଳଭଣ୍ଡାର ହେବାଦ୍ୱାରା ବହୁ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱଭିତ୍ତିକ ସ୍ଥାନ, କୋଇଲା ଖଣି, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ତଥା ବହୁ ଏକର ଉର୍ବର ଚାଷଜମି ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ ବୋଲି ପରିବେଶବିଦ ମେଧା ପାଟେକର ଆଶଙ୍କା ପ୍ରକଟ କରି କହିଥିଲେ । ଦୀର୍ଘ ୬୪ ବର୍ଷର ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ଆନ୍ଧ୍ର ସରକାରଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ ନିମନ୍ତେ ୨୦୦୫ରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଏଜେନ୍ସିଠାରୁ ପରିବେଶ ମଞ୍ଜୁରୀ ମିଳିଥିଲା । ଆନ୍ଧ୍ର ସରକାର ଜମିଗୁଡିକର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଏବଂ ବାସହରାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ୪,୫୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଏକ ପରିଚାଳନା ଯୋଜନା କାର୍ଯ୍ୟାକାରୀ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ପରିବେଶ ମଞ୍ଜୁରୀ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଯୋଜନା ମୁତାବକ ବାସହରାମାନଙ୍କୁ ୪୦,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଲେଖାଏଁ ସହାୟତା ରାଶି ଦେବାପାଇଁ ସରକାର ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । ମାତ୍ର ପରିବେଶ ମଞ୍ଜୁରୀ ସତ୍ତ୍ୱେ ପୋଲାଭରମକୁ ନେଇ ବିବାଦ ପ୍ରଶମିତ ହେଲାନାହିଁ । ଏହାକୁ ନେଇ ମୁଣ୍ଡଟେକିଲା ରାଜନୈତିକ ବିରୋଧ । ଜଣଭଣ୍ଡାରରେ ଲୀନ ହେଉଥିବା ଚାଷଜମିଗୁଡିକୁ ନେଇ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ(ମାର୍କ୍ସବାଦୀ) ଓ ତେଲେଙ୍ଗାନା ରାଷ୍ଟ୍ର ସମିତି ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତେବେ ଏତେ ସବୁ ବାଦବିବାଦ ପରେ ମଧ୍ୟ ଜଳଭଣ୍ଡାରର କାର୍ଯ୍ୟ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୦୪ରେ ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା ଏବଂ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୭ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ସମୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରାଗଲା । କିନ୍ତୁ ୩୦ ପ୍ରତିଶତ ଡ୍ୟାମ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ୧୫ ପ୍ରତିଶତ କେନାଲ ଖନନ ଶେଷ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ପରିବେଶ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ମଞ୍ଜୁରୀକୁ ନେଇ ପ୍ରକଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ୨୦୦୬ ମଇ ମାସରେ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।

ଇତିହାସ
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବିରୋଧ
ଓଡ଼ିଶା ଓ ଛତିଶଗଡ଼ର ହସ୍ତକ୍ଷେପ
ଶିଳାନ୍ୟାସ