ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನ ಮೂಲ ಚರ್ಚಾಸ್ಪದವಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ಆದರೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಬ್ಯಾಟ್ ಅಥವಾ ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವಂತಹ ಹಲವಾರು ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಟಗಳ ಪೈಕಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದರಿಂದ ಪ್ರಾಯಶಃ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯ ಉಗಮವಾಗಿದೆ. (ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನೋಡಿ). ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದೊರೆಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಅದು ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟುವ ಆಟವಾಗಿ ವಿಸ್ತೃತಗೊಂಡು ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಪಡೆಯಿತು. ಬಹಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಬಾಜಿ ಕಟ್ಟುವ ಈ ಆಟದ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಮೊದಲ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ೧೭೪೪ರಲ್ಲಿ ಆರ್ಟಿಲರಿ ಮೈದಾನವನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಬಳಸಿದ 'ನೋಬಲ್ ಮೆನ್ ಮತ್ತು ಜೆಂಟಲ್ ಮೆನ್' ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಇಂದಿಗೂ ದೊರೆಯುವಂತಿರುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ೧೭೫೫ ರಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು 'ಹಲವಾರು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕ್ಲಬ್ ಗಳು, ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಪಾಲ್ ಮಾಲ್ ನಲ್ಲಿನ ಸ್ಟಾರ್ ಮತ್ತು ಗಾರ್ಟರ್' ಕ್ಲಬ್ ಗಳು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿದವು ಹಾಗೂ ನಂತರ ಕೆಂಟ್, ಹ್ಯಾಂಪ್ ಷೈರ್, ಸರ್ರೇ, ಸಸೆಕ್ಸ್, ಮಿಡ್ಲ್ ಸೆಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲಂಡನ್ ನ ನೋಬಲ್ ಮೆನ್ ಮತ್ತು ಜೆಂಟನ್ ಮನ್ ಗಳು ಸ್ಟಾರ್ ಮತ್ತು ಗಾರ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ" ೧೭೭೪ ರಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಈ ವಿಧೇಯಕಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದರು. ಈ ನಿಉಮಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ೧೭೭೫ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಈ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪುನರಾವತಱನೆಗಳು, ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ೧೭೮೬ ರಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಸೇರಿದ ಕೆಂಟ್, ಹ್ಯಾಂಪ್ ಷೈರ್, ಸರ್ರೇ, ಸಸೆಕ್ಸ್, ಮಿಡಲ್ ಸೆಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲಂಡನ್ ನ ನೋಬಲ್ ಮೆನ್ ಮತ್ತು ಜೆಂಟಲ್ ಮನ್ ಗಳ ಮಂಡಳಿಯು ಕೈಗೊಂಡಿತು. 

ಆದರೆ, ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ವಿವಿಧ ಆಟಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಆಡುವುದು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ೩೦ ಮೇ, ೧೭೮೮ ರಂದು ಮೆರಿಲಿಬೋನ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕ್ಲಬ್ ಎಂಬ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಮುಖ ನೋಬಲ್ ಮೆನ್ ಮತ್ತು ಜೆಂಟಲ್ ಮನ್ ಗಳು ಸೇರಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ಮೊದಲ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಹೊತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರತಂದಿತು. MCC ಯ ಈ ನಿಉಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರವು ಜಗದಾದ್ಯಂತ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂಗೀಕೃತವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಕೂಡಲೆ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಈ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಮುಂದುವರಿದ ಅಂಶಗಳೇ ಇಂದಿನ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ. ೧೮೦೯ ರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮುಖ ಬದಲಾವಣೆಯ ರೀತ್ಯಾ ಚೆಂಡಿನ ತೂಕವು ೫ ಮತ್ತು ೬ ಔನ್ಸ್ ಗಳವರೆಗೆ (೧೪೨ ರಿಂದ ೧೭೦ ಗ್ರಾಂ)ಇರಬಹುದುಎಂದಿದ್ದುದನ್ನು ೫.೫ ಮತ್ತು ೫.೭೫ ಔನ್ಸ್ ಗಳು(೧೫೬ ರಿಂದ ೧೬೩ ಗ್ರಾಂ) ವರೆಗೆ ಇರಬಹುದೆಂದು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು ಹಾಗೂಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬ್ಯಾಟ್ ನ ಅಗಲವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟೇ ಎಂದು ನಿಖರಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮನ್ ಹೊಡೆದ ಚೆಂಡು ಎದುರಿನ ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ಬಡಿದಾಗ ರನ್ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅನುವಾಗಿದ್ದ ನಿಯಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕರಾಯಿತು ಮತ್ತು ಗೂಟ(ಸ್ಟಂಪ್)ಗಳ ಉದ್ದವನ್ನು ೨೨ ರಿಂದ ೨೪ ಇಂಚ್ ಗಳಿಗೆ ಏರಿಸಲಾಯಿತುಹಾಗೂ ಬೇಲ್ಸ್ ಅನ್ನು ೬ ರಿಂದ ೭ ಇಂಚ್ ಗಳಿಗೆ ಏರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಬೋಲರ್ ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನೆರವು ನೀಡಿದಂತಾಯಿತು; ಅಂಪೈರುಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಯಿತು. ಕಡೆಯದಾಗಿ, ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮನ್ ನನ್ನು ಔಟ್ ಮಾಡುವ ನವೀನ ವಿಧಾನವೊಂದನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಚೆಂಡನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಲೆಗ್-ಪ್ಯಾಡ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದುದರಿಂದಲೂ ಆಟಗಾರರು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ವಿಕೆಟ್ ನಿಂದ ದೂರವಿರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮನ್ ಗಳು ಪ್ಯಾಡ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ, ಚೆಂಡು ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ತಗುಲಿ ಅವರು ಬೋಲ್ಡ್ ಆಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾಡ್ ಕಟ್ಟಿದ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ಚೆಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ "ಲೆಗ್ ಬಿಫೋರ್ ವಿಕೆಟ್" ನಿಯಮವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು; ಈ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ವಿಕೆಟ್ ನತ್ತ ಸಾಗುವ ಚೆಂಡನ್ನು ತಡೆದ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮನ್ ಅನ್ನು ಔಟ್ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 

೧೮೨೯ ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟಂಪ್ ಗಳ ಉದ್ದವು ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಮತ್ತು ಬೇಲ್ಸ್ ಗಳ ಉದ್ದವೂ ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಇದೂ ಸಹ ಬೋಲರ್ ಗಳ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆಂದೇ ಮಾಡಿದ ಬದಲಾವಣೆ. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸ್ಟಂಪ್ ಗಳ ದಪ್ಪ ಎಷ್ಟಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಯಿತು. ೧೯ ಮೇ ೧೮೩೫ ರಂದು MCC ಸಮಿತಿಯು ಹೊಸ ನಿಯಮಗಳ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ೨೧ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೮೮೪ ರಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿತು. ೧೮೮೪ ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಂಡದಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು (ತಂಡಕ್ಕೆ ಹನ್ನೊಂದು ಜನರಂತೆ), ಹಾಗೂ ಚೆಂಡಿನ ಅಳತೆಯನ್ನೂ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿಷ್ಕರ್ಷೆಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಫಾಲೋ-ಆನ್ ನಿಯಮವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾದರೆ ಒಂದು ತಂಡವು ತನ್ನ ಎದುರಾಳಿ ತಂಡವನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಆಲೌಟ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡಿದ ತಂಡವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರನ್ ಗಳಿಸಿ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದರೂ, ಅದು ತಾನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಔಟ್ ಆಗುವವರೆಗೆ ಕಾದಿದ್ದು, ನಂತರ ಎದುರಾಳಿ ತಂಡವನ್ನು ಆಲೌಟ್ ಮಾಡುವ ಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಮಯ-ನಿಯಂತ್ರಿತ ಆಟವಾದುದರಿಂದ, ತನ್ನ ಎದುರಾಳಿ ತಂಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳವೇ ಮಿಂಚಿದ ತಂಡವು ಪಂದ್ಯ ಗೆಲ್ಲುವುದರ ಬದಲು, ಸಮಯಾಭಾವದಿಂದ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒದಗಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಫಾಲೋ-ಆನ್ ನಿಯಮವು ದೋಷಭರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ತಂಡವು ಮತ್ತೊಂದು ತಂಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸ್ಕೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಫಾಲೋ-ಆನ್ ಪಡೆಯಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಕೆಲವು ತಂಡಗಳು ತಮ್ಮ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡವು; ತಂಡವು ತನ್ನ ಕಡೆಯ ವಿಕೆಟ್ ಗಳನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಎದುರಾಳಿಯ ಸ್ಕೋರಿಗಿಂಗಲೂ ಕಡಿಮೆಗೆ ಔಟ್ ಆಗಿ, ಫಾಲೋ-ಆನ್ ಪಡೆದು ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಬಿಗಡಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಿಚ್ ನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡುವ ಅಪಾಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನಂತರ ಫಾಲೋ-ಆನ್ ನಿಯಮವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಸಾಕಷ್ಟು ರನ್ ಗಳಿಂದ ಮುಂದೆ ಇರುವ ತಂಡವು ತನ್ನ ಎದುರಾಳಿ ತಂಡದ ಮೇಲೆ ಫಾಲೋ-ಆನ್ ಹೇರುವ ಅಥವಾ ಹೇರದಿರುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. 

೧೯೪೭ ರ ಮೇ ೭ ರಂದು ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು MCC ಸಮ್ಮತಿಸಿತು. ೧೯೭೯ ರಲ್ಲಿ, ಈ ೧೯೪೭ ರ ಸಂಹಿತೆಗೆ ಹಲವಾರು ಪುಟ್ಟ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದೇ ವರ್ಷದ ನವೆಂಬರ್ ೨೧ ರಂದು MCC ಯ ವಿಶೇಷ ಸರ್ವಸದಸ್ಯರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಲಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ೧೯೮೦ ರ ಸಂಹಿತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪೈಕಿ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ನಮೂದಿಸಬೇಕಾಗುವುದೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಯುನಿಟ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. 

೧೯೯೨ ರಲ್ಲಿ ೧೯೮೦ ರ ಸಂಹಿತೆಯ ಎರಡನೆಯ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮೇ ೩, ೨೦೦೦ ದಂದು ಸ್ಪಿರಿಟ್ ಆಫ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ (ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನ ನಿಜಾರ್ಥ) ನ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಕಂಡ ದಿನದಂದು ಅನುಮೋದಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಸರಳ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿನ ಸಂಹಿತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಓವರ್ ನ ಎಸೆತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಆರೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ದೃಢೀಕರಿಸಲಾಯಿತು, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಓವರ್ ಗೆ ಆರು ಬಾಲ್ ಗಳೆಂಬುದು ೨೦ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಲದಿಂದ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದಿತು. ೨೦೦೩ ರಲ್ಲಿ ೨೦೦೦ ದ ಸಂಹಿತೆಯ ಎರಡನೆಯ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದರಲ್ಲಿ ೨೦೦೦ ದ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಅಳವಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಕಂಡುಬಂದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳ ಅನಾನುಕೂಲತೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳಿದ್ದವು. 

೧೮೨೯ ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಎಸೆಯುವುದನ್ನು ನಿಯಮಿತ ಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ೧೮೬೪ ರಲ್ಲಿ ಓವರ್ ಆರ್ಮ್ ಬೋಲಿಂಗ್ (ಭುಜದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ತಂದು ಚೆಂಡನ್ನು ಎಸೆಯುವಿಕೆ) ಅನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. 

೧೮೮೯ ರಲ್ಲಿ ಓವರ್ ನ ದೀರ್ಘತೆಯು ನಾಲ್ಕು ಎಸೆತಗಳಿಂದ ಐದು ಎಸೆತಗಳಿಗೆ ಏರಿತು. ೧೯೦೦ ರಲ್ಲಿ ಓವರ್ ಎಂದರೆ ಆರು ಎಸೆತಗಳು ಎಂಬುದು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿತು. ೧೯೨೨ ರಲ್ಲಿ ಓವರ್ ನ ದೀರ್ಘತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೊಂದಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಯಿತು (ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಓವರ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಎಂಟು ಎಸೆತಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಯಿತು). ೧೯೪೭ ರ ಸಂಹಿತೆಯು ಓವರ್ ನಲ್ಲಿ ಆರು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಎಸೆತಗಳಿರಬಹುದೆಂದು ತಂಡಗಳ ನಾಯಕರು "ಮೊದಲೇ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು" ಆಡಬಹುದೆಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. 

ಇಂದಿನ ನಿಯಮಗಳು
ಆಟಗಾರರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ಅನುಬಂಧಗಳು