ಎ. ಫಿಲಿಪ್ ರಾಂಡೋಲ್ಫ್ ರಕ್ಷಣಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ೧೯೪೧ರಲ್ಲಿವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಡಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಯೋಜಿಸಿದರು; ರೂಸ್‌ವೆಲ್ಟ್ ಆಡಳಿತವು ಜನಾಂಗೀಯ ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಆದೇಶ ೮೮೦೨ಅನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಆದೇಶದ ಪಾಲನೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಲು ಒಂದು ಏಜೆನ್ಸಿಯನ್ನು ರಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದರಿಂದ ರಾಂಡೋಲ್ಫ್ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ರಾಂಡೋಲ್ಫ್ ಮತ್ತು ಬಯಾರ್ಡ್ ರಸ್ಟಿನ್ ಎರಡನೇ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಮುಖ್ಯ ಯೋಜಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅದನ್ನು ಅವರು ೧೯೬೨ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು. ಕೆನಡಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅದನ್ನು ಹಿಂದೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ರಾಂಡೋಲ್ಫ್ ಮತ್ತು ಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಭಾರೀ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇರಿತಾದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ೧೯೬೩ರ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೮ರಂದು ನಡೆಸಲಾಯಿತು.
ರಾಂಡೋಲ್ಫ್ ಕೇವಲ ಕರಿಯರ-ಮುಂದಾಳತ್ವದ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಯೋಜಿತ ೧೯೪೧ರ ಮೆರವಣಿಗೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ೧೯೬೩ರ ಮೆರವಣಿಗೆಯು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಗತಿಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಸಹಯೋಗದ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯು ಆರು ಅಧಿಕೃತ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು:
ಈ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶವು ಬರ್ಮಿಂಗ್‌ಹ್ಯಾಂನ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ಕೆನಡಿ ಸರ್ಕಾರವು ಮಂಡಿಸಿದ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾನೂನಿಗೆ ಅಂಗೀಕಾರ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮದ ಗಮನವೂ ಸಹ ಈ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಸಂಭವನೀಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ. "ದಿ ಮಾರ್ಚ್ ಆನ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಆಂಡ್ ಟಿಲಿವಿಷನ್ ನ್ಯೂಸ್"‌ನಲ್ಲಿ ವಿಲಿಯಂ ಥಾಮಸ್ ಹೀಗೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ: "ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಲು ಪ್ರಮುಖ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಸುಮಾರು ಐನ್ನೂರು ಕ್ಯಾಮೆರಾಮೆನ್, ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಜಾಲದ ಬಾತ್ಮಿದಾರರನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಬಾರಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಿಗಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ದೀರ್ಘದೃಶ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು, ಒಂದು ಕ್ಯಾಮೆರಾವನ್ನು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ನ ಸ್ಮಾರಕ ಸ್ತಂಭದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು". ಆಯೋಜಕರ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ವರದಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೂರದರ್ಶನ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ಸ್ಥಳೀಯ ವೀಕ್ಷಕರು ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟವು.
ಆ ಮೆರವಣಿಗೆಯು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು, ಆದರೂ ವಿವಾದಗಳಿದ್ದವು. ಸುಮಾರು ೨೦೦,೦೦೦ರಿಂದ ೩೦೦,೦೦೦ದಷ್ಟು ಪ್ರದರ್ಶನಕಾರರು ಲಿಂಕನ್ ಸ್ಮಾರಕದ ಮುಂದೆ ಜಮಾಯಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಕಿಂಗ್ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ "ಐ ಹ್ಯಾವ್ ಎ ಡ್ರೀಮ್" ಭಾಷಣವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಮತಚಲಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರಗೊಳಿಸಿದ ಹೊಸ, ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾನೂನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗಾಗಿ ಕೆನಡಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಷಣಕಾರರು ಹೊಗಳಿದರು. SNCCಯ ಜಾನ್ ಲೆವಿಸ್ ದಕ್ಷಿಣದ ಕರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಡೀಪ್ ಸೌತ್‌ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾದ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದಿರುವ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ಮೆರವಣಿಗೆಯ ನಂತರ, ಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮುಖಂಡರು ಶ್ವೇತ ಭವನದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಕೆನಡಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಕಾನೂನನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೆನಡಿ ಸರ್ಕಾರವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅದಕ್ಕೆ ಬಹುಮತವಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ೧೯೬೩ರ ನವೆಂಬರ್ ೨೨ರಂದು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಕೆನಡಿಯು ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದಾಗ, ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಲಿಂಡನ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಕೆನಡಿಯವರ ಬಹುಮಟ್ಟಿನ ಶಾಸಕಾಂಗದ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ತರಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಅವರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳು
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸವಾರಿಗಳು, ೧೯೬೧
ಮಿಸಿಸಿಪ್ಪಿ ಫ್ರೀಡಮ್ ಡೆಮೊಕ್ರಟಿಕ್ ಪಾರ್ಟಿ, ೧೯೬೪
ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್‌ಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ, ೧೯೬೩