ಕಾಯಿದೆಯ ಫೆಡರಲ್ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಮುಖಂಡರು, ಕಾಯಿದೆಯು ನಾಮಮಾತ್ರ ಪರಮಾಧಿಕಾರ-ಸ್ಥಿತಿಯ ಭಾರತವು ಹಿಂದು ರಾಜರ ಒಕ್ಕೂಟ ಮತ್ತು ಬಲ-ಪಂಥಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು, ಅವರನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಮ್‌ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಮಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯಿದೆಯು ಈ ಕೆಳಗಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು:
ರಾಜರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ-ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಅವರ ಅನುಕ್ರಮ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಚುನಾಯಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ (ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಚುನಾಯಕ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ) ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಾಂಗವನ್ನು ಶಾಸಕಾಂಗದಿಂದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಲ್ಲದೆ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು.
‘ರಾಜರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೊಳಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯ ಬನಾರಸ್‌ನ ಔತಣ ಕೂಟವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೈಲಿಯು ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ - ಹೊಸ ಫೆಡರಲ್ ಸಂವಿಧಾನವು ಕೇಂದ್ರದ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿನ ಅದರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಂತರಿಕ ವಿಕಾಸವು ಸಂದಿಗ್ಧ ಅಂಶವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅವು ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ವೆಸ್ಟ್‌ಮಿಂಸ್ಟರ್‌ನ ಆ ಪರದೇಶೀಯ ಕಾರ್ಯವು ಬ್ರಿಟಿಷ್-ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದೂ ಸಹ ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ನಿರಂಕುಶ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತಿರುವ ಒಂದು ನೀತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಹೀಗೆಂದು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ - ಬಹುಹಿಂದಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪವಿತ್ರ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿಬಿಟ್ಟು, ಮೊದಲು ನ್ಯಾಯವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ನಡೆಸುವ, ಮಂದಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮತ್ತು ಹುರುಪಿನ ಸೇವೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಚೇತನಗೊಳಿಸುವ ನಿರಂಕುಶ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸಂಘಟನೆಗಳಷ್ಟೇ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಹುರುಪಿನ ವಾದವು ಪ್ರಗತಿಪರ, ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹೇಗೆ ಹಿಂದುಳಿದ, ಜಡ ಪೌರೌತ್ಯರ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿಗಾಮಿಯಾದ ಬಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿದರು ಎಂಬ ನೆಹರುವಿನ ಮೂಲಭೂತ ವಿರುದ್ಧೋಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ.’
ಕಾಯಿದೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಹಕ್ಕುಗಳ ಮಸೂದೆಯಿಲ್ಲ
ಕಾಯಿದೆಯ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳು
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರದ ಗುರಿಗಳು