ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದ ನೈಋತ್ಯಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅಪಾಚೆ ಮತ್ತು ನವಾಜೋ (ಡಿನೆ) ಬುಡಕಟ್ಟು ಗುಂಪುಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಭಾಷಿಕ ಕುಟುಂಬದ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಎನ್ನುವರು. ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಮಾತನಾಡುವ ಇತರ ಜನರು ಅಲಾಸ್ಕಾದಿಂದ ಪಶ್ಟಿಮ ಕೇಂದ್ರ ಕೆನಡಾ ವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳು ವಾಯವ್ಯ ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಕರಾವಳಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ಭಾಷಿಕ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳು ನವಾಜೋ ಮತ್ತು ಅಪಾಚೆಗಳು ಒಂದುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಜನಾಂಗಿಕ ಗುಂಪು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 1000ದ ನಂತರ ಅಮೆರಿಕದ ನೈಋತ್ಯಕ್ಕೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾತತ್ವ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರಾವೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರ ಅಲೆಮಾರಿ ಬದುಕಿನ ರೀತಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾಲವನ್ನು ಅರಿಯುವಲ್ಲಿ ತೊಡಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಅವರು ಇತರ ನೈಋತ್ಯ ಗುಂಪುಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬಂದೋಬಸ್ತಿನ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ಅವರ ನಿವಾಸಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಭೌತಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚು ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಈ ಗುಂಪು ಸಮಕಾಲೀನ ವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯವರು ಅಥವಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ವಶವಾಗಿರಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ದಕ್ಷಿಣದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಮಾತನಾಡುವ ಇತರರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನೆರೆಯವರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆರಂಭದ ದಕ್ಷಿಣದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ನರು ಬದುಕಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅಮೆರಿಕದ ನೈಋತ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಅತಾಬಾಸ್ಕನ್ನರನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಅಪಾಚೆಯವರ ವಲಸೆಗೆ ಸಂಬಂಧಸಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಊಹೆಗಳಿವೆ. ದೊಡ್ಡ ಬಯಲಿನಿಂದ (ಗ್ರೇಟ್ ಪ್ಲೇನ್ಸ್) ಅವರು ನೈಋತ್ಯಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿದರು ಎಂದು ಒಬ್ಬರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ. 16ನೆ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಚಲಿಸುವ ಗುಂಪುಗಳು ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾಡೆತ್ತುಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಸಾಮಾನುಗಳ ಗಾಡಿ(ಟ್ರಾವೈಸ್)ಯನ್ನು ಎಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. 16ನೆ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಜನರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

” 1541ರ ಏಪ್ರಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪುಯೆಬ್ಲೋ ಪ್ರದೇಶದ ಪೂರ್ವದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕೋ ಕೊರೋನಾಡೋ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇವರನ್ನು " ಡಾಗ್ (ನಾಯಿ) ನೊಮಾಡ್ಸ್ (ಅಲೆಮಾರಿಗಳು)" ಎಂದು ಕರೆದರು. ಈ ಕುರಿತು ಅವನು ಹೀಗೆ ಬರೆದ:
ಸ್ಪೇನಿಗರು ಬಯಲು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಬಿಳಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು "ನೀರಿನ ಸ್ಪಾನಿಯಲ್ ಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದ್ದಲ್ಲ " ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಯಲುಗಳ ನಾಯಿಗಳು ಆಧುನಿಕ ಉತ್ತರದ ಕೆನೆಡಾ ಜನರು ಭಾರವನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಬಳಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕದಿದ್ದವು. ಈ ನಾಯಿಗಳು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ 50 ಫೌಂಡ್ (20 ಕೆಜಿ)ವರೆಗೆ ಪ್ರತಿತಾಸಿಗೆ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಮ್ವಲುಗಳ (3ರಿಂದ 5 ಕಿ.ಮೀ. ಪ್ರತಿ ತಾಸಿಗೆ) ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ. ಡಿಸ್ಮಲ್ ನದಿ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಅಪಾಚೆಯ ಜನರಿಗೂ ಬಯಲು ವಲಸೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ಏರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನೆಬ್ರಾಸ್ಕ, ಪೂರ್ವ ಕೊಲರಾಡೋ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕನ್ಸಾಸ್್ಗಳಲ್ಲಿ 1675-1725ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಉತ್ಖನನದಿಂದ ಮಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳಿಂದ ಪುರಾತತ್ವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಮೊದಲ ಸಾಕ್ಷ್ಯರೂಪದ ಮೂಲಗಳು ಅಪಾಚೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿವೆ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು 16ನೆ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದಿಂದ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಂತೆ ಕೆಲವು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಅವರು ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವರು ಬಯಲುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾತತ್ವ ದಾಖಲೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದರೆ ಶಿಲೆಗಳ ಪರ್ವತದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದುದು ಹಾಗೂ ಬಹುಶಃ 14ನೆ ಶತಮಾನ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಅಮೆರಿಕದ ನೈಋತ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು. ಈ ಅಪಾಚೆಗಳ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಸೆರ್ರೋ ರೋಜೋ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್್ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೆ ಪುರಾತತ್ವ ಭೌತಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಈ ಪರ್ವತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಬಯಲು ದಾರಿಯಿಂದ ಆಗಮಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಪರ್ವತಮಯ ನೈಋತ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪುರಾವೆಗಳು ದೊರೆಕಿರುವುದು. 
ಕೇವಲ ಬಯಲು ಅಪಾಚೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನಾರ್ಹವೆನ್ನುವಂಥ ಬಯಲು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಹೊಂದಿರುವುದು. ಆದರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮೌಂಟೇನ್ ಕ್ವೆರೆಚೋಸ್ ಮತ್ತು ಅಪಾಚೆ ವಾಕ್ವೆರೋಸ್ ಜನರ ವಿವರಣೆಗಳು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಇತರ ಬಯಲು ಬುಡಕಟ್ಟಿನವರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು; ಈ ಗುಂಪುಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಗುಣಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಅಪಾಚೆಗಳನ್ನು ಹೋಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ, ಹ್ಯಾರಿ ಹೋಜೆರ್ ಅವರು ಬಯಲು ಅಪಾಚೆಗಳನ್ನು ಅಪಾಚೆಯ ಭಾಷೆಯೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದ್ದು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.
ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶರು ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ಯುಬ್ಲೋ ಜನರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್ನರ ನಡುವಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುದುರಿತ್ತು. ಪ್ಯುಬ್ಲೋಗಳು ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳ ಮತ್ತು ನೇಯ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಹತ್ತಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಾಡೆತ್ತಿನ ಮಾಂಸ, ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣಗಳ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ವಿನಿಮಯಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಅವರು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಯಲು ಜನರು ಪ್ಯುಬ್ಲೋಗಳ ಸ್ಥಾಪಿತ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕೊರೋನಾಡೋ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಜನರ ಆಧಿಪತ್ಯ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗ ಪ್ಯುಬ್ಲೋಗಳು, ಚದುರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಪಾಚೆಗಳು ಮತ್ತು ನವಾಜೋ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಯ ತಲೆದೋರಿತು. ಅಪಾಚೆಗಳು ಬೇಗನೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು, ವಲಸಿಗರು ಬಂದು ನೆಲೆಸಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನ ದಾಳಿ ನಡೆಸಲು ತಮ್ಮ ಚಲನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಪ್ಯುಬ್ಲೋಗಳನ್ನು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ ಮಂಡಳಿಯ ಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಲಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ನೆರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಬಳಿ ಕಡಿಮೆ ವಸ್ತುಗಳು ಉಳಿದವು. 
ಆಧುನಿಕ ಪಶ್ಟಿಮ ಅಪಾಚೆ ಪ್ರದೇಶವು ವಸತಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು 1540ರಲ್ಲಿ ಕೋರೋನಡೋ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಆತ ಅವರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇತರ ಸ್ಪೇನಿಯಾರ್ಡರು ಮೊದಲಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದು 1580ರಲ್ಲಿ ರಿಯೋ ಗ್ರಾಂಡೆಯ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದ "ಕ್ವೆರೆಚೋಸ್"ಗಳನ್ನು. ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಇದನ್ನು 16ನೆ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆ ಮತ್ತು 17ನೆ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಪಾಚೆಗಳು ತಮ್ಮ ಈಗಿನ ನೈಋತ್ಯದ ನೆಲೆಗೆ ಚಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವರು. ಪ್ಯುಬ್ಲೋ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಮೇಲಿಂದಮೇಲೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡದ್ದನ್ನು ಕೊರೋನಡೋ ವರದಿಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆತನ ತಂಡವು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಇವರ ವಸತಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದು. ಕೆಲವು ವಸತಿ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಆತ ರಿಯೋ ಗ್ರಾಂಡೆಯತ್ತ ಚಲಿಸಿದ ನಂತರ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇತರ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ ಈತನ ದ್ವೇಷದ ದಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರೆ ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾದ ದಕ್ಷಿಣದ ಅಥಾಬಾಸ್ಕನ್್ಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗಿಯೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ಇವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನೇ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶರು ಬರೆದಿರುವುದು. 15ನೆ ಶತಮಾನ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕೂ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ಮೂಲ ಅಪಾಚೆಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವ ನೈಋತ್ಯ ಪರ್ವತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಪುರಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಬಯಲು ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ನೈಋತ್ಯದ ಬೆಟ್ಟಪ್ರದೇಶ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಆರಂಭ ಕಾಲದ ವಲಸೆಯ ಬಹುಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ನೈಋತ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ
ಧರ್ಮ
ವ್ಯಾಪಾರ, ದಾಳಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ
ವಸತಿ