ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರಾದರೂ, ರೂಪಕಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಟಾನಾ ಆಯುಧವು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಪದವಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಮಾನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕಟಾನಾ ಆಯುಧವು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಬುಷಿಡೊ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆ ಆಯುಧದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿರುವಂತೆ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ನನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕಟಾನಾ ಆಯುಧವು ಅದೆಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಒಂದು ಅಂಗವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. 
ಗಂಡು "ಬುಷಿ" ಮಗುವು ಹುಟ್ಟಿದ ನಂತರ, "ಮ್ಯಾಮೊರಿ-ಗಟಾನಾ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಚರಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಅವನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಿಲೀಟಿನ ಕತ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದು ಕಿಂಕಾಪಿನಿಂದ ಅದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಪುಟ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ತೊಗಲಿನ ಚೀಲವನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಐದುವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ "ಗೆನ್‌ಪುಕು" () ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಚರಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ, ಗಂಡುಮಗುವೊಂದಕ್ಕೆ ಅವನ ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಾಕವಚ, ಒಂದು ವಯಸ್ಕ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಗೂ ಆತ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ. ಒಂದು ಕಟಾನಾ ಹಾಗೂ ಒಂದು ವಕಿಝಾಶಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದು "ಡೈಶೋ" (ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ: "ದೊಡ್ಡದು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕದು") ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವಕಿಝಾಶಿಯು ಸ್ವತಃ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಒಂದು "ಗೌರವ ಆಯುಧ"ವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಪಾರ್ಶ್ವವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ತನ್ನ ದಿಂಬಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿ ಅವನು ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಆತ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಆತ ಹೊರಗಡೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬರಬೇಕಿತ್ತು.

ಟ್ಯಾಂಟೊ ಎಂಬುದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಚಾಕುವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನು "ಡೈಶೋ" ಒಂದರಲ್ಲಿ ವಕಿಝಾಶಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಂಟೊ ಅಥವಾ ವಕಿಝಾಶಿಯನ್ನು "ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ" (ಸೆಪೂಕು) ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸೆಪೂಕು ಎಂಬುದು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಕರುಳನ್ನು ಹೊರಹೊರಡಿಸುವ ಮೂಲಕದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು.
"ಯುಮಿ" ಯ (ಉದ್ದನೆಯ ಬಿಲ್ಲು) ಜೊತೆಗೆ ಸಮುರಾಯ್‌ ಒತ್ತುನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಿಣತಿಯು "ಕ್ಯೂಜುಟ್ಸು" (ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ: ಬಿಲ್ಲಿನ ಪರಿಣತಿ) ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತವಾಯಿತು. ಸೆಂಗೊಕು ಅವಧಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದೂಕುಗಳು ಪರಿಚಯವಾದ ನಂತರವೂ ಈ ಬಿಲ್ಲು ಜಪಾನೀ ಸೇನೆಯ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಗವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿಷಮಾವಸ್ಥೆಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು. ಒಂದು ಅಸಮಪಾರ್ಶ್ವದ ಸಂಯೋಜಿತ ಬಿಲ್ಲು ಆಗಿರುವ "ಯುಮಿ" ಯು ಬಿದಿರು, ಮರ, ಹೆಣಿಗೆಯ ಬೆತ್ತ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಯುರೇಷಿಯಾದ ಹಿಮ್ಮುರಿಯ ಸಂಯೋಜಿತ ಬಿಲ್ಲಿನಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಖರತೆಯು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ 50 ಮೀಟರುಗಳ (ಸುಮಾರು 164 ಅಡಿ) ಅಥವಾ 100 ಮೀಟರುಗಳ (328 ಅಡಿ) ಒಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ಇದು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಟೆಡೇಟ್‌" () ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಸಂಚಲನೀಯ ಬಿದಿರಿನ ಗೋಡೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದರ ಅಸಮಪಾರ್ಶ್ವದ ಆಕಾರದಿಂದಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕುದುರೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೂ ಬಳಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕುದುರೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಾಣಬಿಡುವ ಪರಿಪಾಠವು "ಯಬುಸೇಮ್‌" () ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಒಂದು ಷಿಂಟೋ ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

15ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, "ಯಾರಿ" ಯು (ಭರ್ಜಿ) ಕೂಡಾ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಆಯುಧವಾಯಿತು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕಲಿತನದ ಪ್ರಭಾವವು ಕುಗ್ಗಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಜಮಾವಣೆಗೊಂಡ, ಅಗ್ಗದ ಕಾಲಾಳುಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸೇನಾತುಕಡಿಗಳ ("ಅಶಿಗರು" ) ಸುತ್ತ ಕದನಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಘಟಿತವಾದವಾದ್ದರಿಂದ, ಇದು "ನಗಿನಾಟಾ" ವನ್ನು ರಣಾಂಗಣದಿಂದ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟಗೊಳಿಸಿತು. ಒಂದು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ಭರ್ಜಿಯನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಅಶ್ವಾರೋಹಿ ಸ್ವರೂಪದ ಅಥವಾ ಆ ಸ್ವರೂಪದ್ದಲ್ಲದ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಸಹ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಸಮುರಾಯ್‌ ಕತ್ತಿಯೊಂದನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಇದು ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಹಶಿಬಾ ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಎಂದು ಚಿರಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದ ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಹಿಡೆಯೊಶಿಯಿಂದ ಷಿಬಾಟಾ ಕಟ್ಸೂಯಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಝುಗಟಾಕೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, "ಶಿಝುಗಟಾಕೆಯ ಏಳು ಭರ್ಜಿಗಳು" () ಎಂದು ಮುಂದೆ ಹೆಸರಾದ ಏಳು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದರು.

16ನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧವು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೂಲಕ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ "ಟೆಪ್ಪೋ" ಅಥವಾ ಹಳೆಕೋವಿಯು ಪರಿಚಯವಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಿತು. ರೈತರ ಬೃಹತ್‌ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇದು ಸೇನಾನಾಯಕರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಹೊಸ ಆಯುಧಗಳು ಹೆಚ್ಚು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಸರಾಗತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕಾದ ಒಂದು ಅವಮಾನಕರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮುಖಭಂಗವಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಕಂಡರು. 

ಆರಂಭಿಕವಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮತ್ತು ಡಚ್ಚರಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, "ಟೆಪ್ಪೋ" ಗಳು ಜಪಾನಿನ ಕೋವಿಕಮ್ಮಾರರಿಂದ ಒಂದು ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದವು. 16ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಬೇರಾವುದೇ ಐರೋಪ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಂದೂಕುಗಳಿದ್ದವು. "ಅಶಿಗರು" ರೈತ ಕಾಲಾಳು ಸೇನಾ ತುಕಡಿಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ "ರಾಶಿಯಾಗಿ" ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟ "ಟೆಪ್ಪೋ" ಗಳು, ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಪರಾಕ್ರಮದ ತದ್ವಿರುದ್ಧತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಯುದ್ಧವು ಕೊನೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಮಾಲೀಕತ್ವಕ್ಕೆ ಎದುರಾದ ಪ್ರತಿಬಂಧದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಬಂದೂಕುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯು ಕುಸಿಯಿತು. ಟೊಕುಗವಾ ಅವಧಿಯ ವೇಳೆಗೆ ಬಹುಪಾಲು ಭರ್ಜಿ-ಆಧರಿತ ಆಯುಧಗಳ ಬಳಕೆಯು ಭಾಗಶಃ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಅತಿ-ಸಾಮೀಪ್ಯದ ಕಾಳಗಕ್ಕೆ ಅವು ಪ್ರಶಸ್ತಕರವಾದ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿದ್ದವು; ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಬಂದೂಕುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರತಿಬಂಧಗಳೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವ ಏಕೈಕ ಆಯುಧಗಳಾಗಿ "ಡೈಶೋ" ಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.

1570ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಡಿತೋಪುಗಳು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸಂಗ್ರಹದ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೋಟೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಹಡಗುಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೋಟೆಮನೆಗಳ ಅಥವಾ ಅದರ ರೀತಿಯ ಸ್ವರೂಪಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಜನಧ್ವಂಸಕ ಆಯುಧಗಳಾಗಿ ಅವು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆದರೂ ಸಹ, ನಾಗಾಷಿನೊ ಕೋಟೆಮನೆಯ ಸುತ್ತುಗಟ್ಟುವಿಕೆ (1575) ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುಪಾಳಯದ ಒಂದು ಮುತ್ತಿಗೆ ಗೋಪುರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಗಾಡಿತೋಪೊಂದನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. "ಕುನಿಕುಝುಶಿ" ಅಥವಾ "ಪ್ರಾಂತ್ಯ ನಾಶಕಗಳು" ಎಂಬ ಅಡ್ಡಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ತಿರುಪು ಕೀಲಿನ-ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ಮದ್ದುತುಂಬುವ ಫಿರಂಗಿಗಳು ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಜನಪ್ರಿಯ ಗಾಡಿತೋಪುಗಳಾಗಿದ್ದವು. "ಕುನಿಕುಝುಶಿ" ...ನಷ್ಟು ತೂಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮದ್ದಿಗಾಗಿ ಇರುವ ... ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಗೂ 10 ಔನ್ಸುಗಳಷ್ಟರ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರ್ಯೂಝೋಜಿ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಒಕಿನವಾಟೆಯ ಕದನದಲ್ಲಿ ಕ್ಯೂಶುವಿನ ಅರಿಮಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಈ ರೀತಿಯ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿತು. ಒಸಾಕಾ ಆಂದೋಲನದ (1614-1615) ಸಮಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಗಾಡಿತೋಪು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸುಧಾರಣೆಗೊಂಡಿತ್ತೆಂದರೆ, ಒಸಾಕಾದಲ್ಲಿನ ಲಿ ನವೊಟಾಕಾ ಎಂಬಾತ ಕೋಟೆಮನೆಯ ಗೋಪುರದೊಳಗೆ ಒಂದು ... ಹೊಡೆತವನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ.

ಸಹಾಯಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಆಯುಧಗಳು ಸಹ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಂದ ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದು, "ಬೋ" ಎಂಬುದು ಇವುಗಳ ಪೈಕಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಉಕ್ಕಿನ ಬಳೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಯುತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿದ್ದು, "ಜೋ" ಎಂಬುದು ಇದಕ್ಕಿದ್ದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕನಾಬೊ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಉಕ್ಕಿನ ಗುಬುಟುಗಳನ್ನು ಹೊದಿಸಿದ ಒಂದು ಗದೆಯು ವಾಸ್ತವತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ, ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಬಲವಾಗಿ ಅದು ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ತತ್ವಜ್ಞಾನ
ಆಯುಧಗಳು
ಮಹಿಳೆಯರು
ಒಡಾ, ಟೊಯೊಟೊಮಿ ಮತ್ತು ಟೊಕುಗವಾ