ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ತೂಕವು ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು BMIಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ಕೊಬ್ಬಿಗೆ (ಕೊಬ್ಬುಳ್ಳ ಅಂಗಾಂಶ ) ಕಾರಣವಾಗುವ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೂಕ ಅಥವಾ ತೂಕದ ಕೊರತೆ ಹಾಗೂ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಂತಹ ಇತರ ಅಂಶಗಳೂ ಸಹ BMIಗೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. (ಕೆಳಗಿನ ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ). 18.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದ BMI ಇರುವವರು ಕಡಿಮೆ-ತೂಕ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ತಿನ್ನುವ ಕಾಯಿಲೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದಾಗ್ಯೂ 25ಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕ BMIಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ ಎಂದೂ 30ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬೊಜ್ಜು ಮೈ ಎಂದೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು WHO ವಿವರಿಸಿದೆ. BMI ಮೌಲ್ಯಗಳ ಈ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತರ್ಕಬದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಂದಾಜುಗಳನ್ನು ಇದು ನೀಡುವದಿಲ್ಲ.

1994ರ U.S. ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೆಲ್ತ್ ಆಂಡ್ ನ್ಯೂಟ್ರಿಶನ್ ಎಕ್ಸಾಮಿನೇಶನ್ ಸರ್ವೆಯು ಅಮೇರಿಕಾದ 59%ನಷ್ಟು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು 49%ನಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು 25ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು BMIಅನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ರೋಗಸೂಚಕ ಸ್ಥೂಲಕಾಯತೆಯು — 40 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ BMI — 2%ನಷ್ಟು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು 4%ನಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಕಳೆದ 2007ರಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಸಮೀಕ್ಷೆಯೊಂದು, BMI ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಮುಂದುವರಿದು 26%ನಷ್ಟು ಬೊಜ್ಜು ಮೈಯ ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವುದರೊಂದಿಗೆ 63%ನಷ್ಟು ಅಮೇರಿಕನ್ನರು ಹೆಚ್ಚು-ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. (30 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು BMI) ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ-ತೂಕವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಪರಿಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ. ವೈದ್ಯರು 18.5ರಿಂದ 20ರವರೆಗೆ BMI ಇರುವ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅತೀ ಕಡಿಮೆ ತೂಕ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 19ರಷ್ಟು ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ಅತಿಕಡಿಮೆ ತೂಕವಿರುವವರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. 15ರ ಸಮೀಪದ BMIಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅನೇಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಅಪಾಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. 17.5ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ BMI ಹೊಂದಿರುವುದು ಆಹಾರಮಾಂದ್ಯದ ಮೂಲಕ ರೋಗ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಸಾಧಾರಣ ಮಾನದಂಡವಾಗಿದೆ.

ವರ್ಗೀಕರಣದ ವಿಭಾಗಗಳು
ಬಳಕೆ
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬಳಕೆ
ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾಧನ