ಯಾವಾಗ ಒಂದು ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ಸಮಾಲೋಚನಾ ವಿಷಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೋ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದೇಶಿಗಳು (ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಣವನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ) ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಕೆಲಸಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೆಲೆಗಳು, ಬಟವಾಡೆ, ಆಶ್ವಾಸನೆ, ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳ೦ತಹ ವಿಷಯಗಳು ಒಂದೇ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇತ್ಯರ್ಥಮಾಡಬಹುದು, ಜೊತೆಗೆ ಕೊನೆಯ ಒಪ್ಪಂದವು ಸಣ್ಣ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಅನುಕ್ರಮಗಳ ಮೊತ್ತವಾಗಿರಬಹುದು. ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ, ಹೇಗಾದರೂ, ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧಾನವು ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಳೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕ್ರಮಾಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೂ ವಿನಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಅನುಕ್ರಮ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಪೌರಸ್ತ್ಯ ಸಮಗ್ರತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿಧಾನಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂದರೆ, ಅಮೇರಿಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ಅನೇಕೆ ವೇಳೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಏಷಿಯಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಅಂದಾಜುಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ನೀವು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತೀರೋ ಆಗ ನೀವು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಚೀನಾ, ಜಪಾನ್ ಅಥವಾ ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವೂ ಕೂಡ ತೀರ್ಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ನೀವು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ವೇಳೆ, ಅಮೇರಿಕಾದವರು ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಿಂದ ಒಪ್ಪಂದವು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಅನಾವಶ್ಯಕ ವಿನಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ಅಮೇರಿಕಾದ ವಿಭಾಗೀಯ ಶಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಆರು ವಿವಿಧ ಗ್ರಾಹಕ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಜಪಾನಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅದರ ಸರಣಿಯು ಪ್ರಲಾಪಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ ಮೊದಲ ಉತ್ಪನ್ನದ ಸಮಾಲೋಚನೆಯು ಪೂರ್ತಿ ಒಂದು ವಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಅಂತಹ ಒಂದು ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಮದ್ಯಾಹ್ನದ ನಂತರ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರು ಆರು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಅವರ ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕು. ಅವರು ಅವರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವೇಗಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅವರು ಅಂತಹ ಒಂದು ವಿನಾಯಿತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರು, ಜಪಾನಿಯರು ವೇಗವಾಗಿ ಇತರ ಐದು ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕನು, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಜಪಾನಿನ ಚೌಕಾಸಿದಾರರೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲ ಅದೃಷ್ಟವುಳ್ಳ ಮುಖಾಮುಖಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿತು.

ಬ್ಲಂಡರ್ ಸಮೀಪದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಣಯ-ಮಾಡುವಿಕೆಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕಾದವರಿಗೆ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಸಮಲೋಚನೆಯು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ-ಬಗೆಹರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ, ಎರಡು ಬದಿಯವರಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಾಣಲು ಇದು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಒಪ್ಪಂದ. ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಜಪಾನಿನ ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ಯಮಿಗೆ, ಒಂದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಮಾಲೋಚನೆಯು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಲಾಭದ ಧ್ಯೇಯದ ಜೊತೆ ವ್ಯವಹಾರದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಒಂದು ಸಮಯವಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಮಾತುಕತೆಯ ಪ್ರಕರಣಗಳು, ಸಂತೃಪ್ತಿಗಳಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ತರುವುದು ವಾಸ್ತಕವಿಕವಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದಲ್ಲ. ಅಂತಹ ವಿವರಣೆಗಳು ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಜೀವಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಸಮರಸವಾದ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಊರ್ಜಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು, ಮೇಲಿನ ಚಿಲ್ಲರೆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವ ಗ್ರಾಹಕರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದಂತೆ, ಒಮ್ಮೆ ಸಂಬಂಧವು ಮೊದಲ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಊರ್ಜಿತವಾದರೆ-ಸಹಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೆ - ಇತರ "ಮಾಹಿತಿಗಳು" ವೇಗವಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಅಮೇರಿಕಾದ ಚೌಕಾಸಿದಾರರು ಅಂತಹ ಸಮಗ್ರತಾ ದೃಷ್ಟಿಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಏಷಿಯಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಊಹೆಯನ್ನು ಮಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರಗತಿಯು ಎಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ತೀರ್ಮಾನವಾದವು ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಳತೆಮಾಡಲ್ಪಡಬಾರದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅಮೇರಿಕಾದವರು ವ್ಯವಹಾರದ ಸಂಬಂಧದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಕೇತಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:


ಗುಂಪು ಸಮಾಲೊಚನೆಗಳು
15 ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುಂಪುಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಮಾಲೋಚನಾ ನಡುವಳಿಕೆಗಳು
ಹೊಸ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ವಿಧಾನ
ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಿನ್ನತೆಗಳು