ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ೧೦ನೇಯ ಪುಸ್ತಕದ ಅಧ್ಯಾಯ ೧ರಲ್ಲಿ, ಬೃಹದಾರ್ಯಂಕ ಉಪನಿಷಧ, IV:೪:೩ ದಲ್ಲಿನ ಉದ್ಧೃತ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ, ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಾವು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ದೇಹ ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಆತ್ಮಾ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕರ್ಮದ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅಸಹಾಯವಾಗಿ ಇನ್ನೋಂದು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣನ ತಾಯಿಯಾದ ದೇವಕಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿರಲು ವಸುದೇವ ಕಂಸನಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದರ ಪ್ರಕಾರ, ಸಾವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನ್ಸು ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಆ ಆತ್ಮವು ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ದೇಹದಲ್ಲಿಯ ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ತಾನು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದರ ಇಚ್ಚೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿ ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯನ ಬ್ರೂಣದೊಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬರವಣಿಗೆಯು ಭಗವದ್‌ಗೀತೆಯ VIII, ಶ್ಲೋಕ ೬ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನ್ಯೂಜರ್ಸಿಯ ರುತ್‌ಗೆರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ’ಧರ್ಮ’ ವಿಷಯದ ಫ್ರೊಫೆಸರ್ ಎಡ್ವಿನ್ ಬ್ರಿಯಾಂಟ್‌ರ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಕಾಂತ
ಮಧ್ವ (ದ್ವೈತ)
ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ
ಮೀಮಾಂಸಾ ದೃಷ್ಟಿ