700ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವಂತ ಭಾಷೆಗಳು ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ದೇಶವಾದರೂ, ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಜನಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾದ "ಭಿನ್ನೇಕ ತುಂಗ್ಗಲ್‌ ಇಕಾ" ("ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ"; ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ: "ಅನೇಕ, ಆದರೂ ಏಕ") ಎಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯವು, ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಡೋನೇಷಿಯಾದ ಒಳಗಡೆಯೇ ಕಂಡುಬರುವ ವಲಸೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ (ಸರ್ಕಾರದ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ ಅಥವಾ ಬೇರಾವುದೇ ಕಾರಣಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ), ಜನಾಂಗೀಯ ಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾಣದ ಜನಸಮುದಾಯವು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಈ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಆಚೆಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. 1999ರಲ್ಲಿ ಅಬ್ದುರ್‌‌ರಹಮಾನ್‌‌ ವಹೀದ್‌ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ತಾರತಮ್ಯದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರದ್ದುಮಾಡಿದ. ಚೀನಾ ಮೂಲದ ಇಂಡೋನೇಷಿಯನ್‌‌ ಜನರು ಈಗ ಪುನಶ್ಯೋಧನದ ಯುಗದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮ್ಯಾಂಡರಿನ್‌‌ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಲಾಗದ ಅನೇಕ ಕಿರಿಯ ಪೀಳಿಗೆಗಳು, ಮ್ಯಾಂಡರಿನ್ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಕಲಿಕಾಕೇಂದ್ರಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆನ್ನಬಹುದು. ಮಾಲುಕುವಿನ ಅಂಬಾನ್‌ ಪ್ರದೇಶವು, 1999 ಮತ್ತು 2002ರ ನಡುವೆ ಮಾಲುಕು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮೂಹಗಳ ನಡುವಿನ ಕೆಲವೊಂದು ತೀರಾ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಹಿಂಸೆಯ ತಾಣವೆನಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಮಾರಿಷಸ್
ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಗಿರುವ ವಿರೋಧ
ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕತೆಗಾಗಿರುವ ಬೆಂಬಲ
ಇಂಡೊನೇಷಿಯಾ