ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ನಾಗರಿಕ ಇಪ್ಪತ್ತನೇಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವುದಾರು ಒಂದು "ಸಿಸ್ಸಿಟಿಯ" ದಲ್ಲಿ(ಭೋಜನದ ಮೆಸ್ ಗಳು ಅಥವಾ ಕ್ಲಬ್ ಗಳು) ಅವನ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯನಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನು ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಮಂದಿಯನ್ನಾದರೂ ಸೇರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಹಾಗು ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿ ಗುಂಪು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಸ್ಪಾರ್ಟ್ಟನ್ನರು ಅವರ ಮೂವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾಗರಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಹಾಗು ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಕೇವಲ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಪ್ರಜೆಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲದೇ ಕಾನೂನಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲದಿರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು "ಸಿಸ್ಸಿಟಿಯ" ಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು. 

ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಪುರುಷರು ಅರವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾಯಂ ಸದಸ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪುರುಷರು ಅವರ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು ಆದರೆ ಅವರ ಮುವತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಸೇವೆಯಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುವವರೆಗೂ ಅವರು ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸೈನಿಕ ಅವನ ಸಹ ಸೈನಿಕನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ(ಶ್ರೇಷ್ಠನಲ್ಲ) ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಇಡುವಂತಹ ಅವರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯ ಹಾಗು ಫ್ಯಾಲ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ನ ಶಿಸ್ತುಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಅವರು ""ಹೊಮೋಯ್ ಒಯ್" " (ಸಮಾನರು) ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದುವರೆಗಿನ ಸ್ಪಾರ್ಟಾಗಳು ತಮ್ಮ ಯುದ್ಧದ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಟ್ಯುಸಿಡೈಡ್ಸ್ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಪುರುಷರು ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯರು (ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಹತ್ವದ ಬೇರೆ ಮಹಿಳೆ) ಪದ್ದತಿಯಂತೆ ಅವರ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು "ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಇದರ ಮೇಲೆ" (Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς, "Èi tàn èi èpì tàs" )ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಸ್ಪಾರ್ಟನ್ನರು ಕೇವಲ ವಿಜಯಿಗಳಾಗಿ(ಅವರ ಗುರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು) ಅಥವಾ ಶವವಾಗಿ(ಅದರ ಮೇಲೆ ತರಲಾಗುವ ಮೂಲಕ) ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಾರ್ಟಾಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಕಾಲಾಳು ಅವನ ಗುರಾಣಿಯಿಲ್ಲದೇ ಸ್ಪಾರ್ಟಾಕ್ಕೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದನೆಂದರೆ ಅವನು ರಣರಂಗದಿಂದ ಓಡಿ ಬರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು: ಅಂತಹವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಿಬಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ತಲೆಕಾಪನ್ನು ಮತ್ತು ಎದೆಕಾಪು ಅಥವಾ ಕಣಕಾಲಿನ ಕಾಪನ್ನು (ಕಾಲಿನ ರಕ್ಷಾಕವಚ) ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಆಯುಧಗಳು ಒಬ್ಬನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೆಂದೇ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ರಕ್ಷಾಕವಚದ ಭಾಗಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಗುರಾಣಿ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನನ್ನು ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೈನಿಕರನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಲು ಭದ್ರವಾಗಿ ಅಡಗಿರುವ ಸ್ಪಾರ್ಟನ್ನ್ ಫ್ಯಾಲ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕೂಡ ಸೈನಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಗುರಾಣಿ ಘಟಕದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ ಸಂಕೇತವಾಗಿರದೇ ಇಡೀ ತಂಡದ ವಿಜಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅವನ ಸಹ ಸೈನಿಕನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಗುರುತರವಾದ ಹೊಣೆ-ಊಟದ ತಂಡದ ಜೊತೆಗಾರೋ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಹಾಗು ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿಗಳುನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ ನ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಮಿಲಿಟರಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಿಜವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದೂರಾಲೋಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾನೆ:
ಯುದ್ದದಲ್ಲಿ ಪಶುವಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸದೇ ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಂಥವರು ನಾಗರಿಕರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಶುವಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ ನಿಜವಾದ ನಾಗರಿಕನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಸ್ಪಾರ್ಟನ್ನರಂತವರು ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೇ ಗಮನಕೊಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕಡೆಗಾಣಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಂತಹವರು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಯಂತ್ರಗಳಂತಾಗುತ್ತಾರೆ ಹಾಗು ಅಂತಹವರು ನಗರದ ಜೀವನದ ಒಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೀಳರಿಮೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಾಯಂದಿರೂ ಕೂಡ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಪುರುಷ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸೈನಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ನೀವನ ಶೈಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿಹೋದಂತಹ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಸೈನಿಕರ ಕಥೆಗಲು ಇವೆ. ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಿಂದ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋದಂತಹ ಸೈನಿಕರು ಅವರ ತಾಯಂದಿರಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದರೂ ಆಕೆ ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅವಮಾನದಿಂದ ಅವಳ ಮಗನನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಬದಲು, ಅವಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕೆಲ ಸ್ನೇಹಿತರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ದೊಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತದನಂತರ ಅವನ ಹೇಡಿತನವನ್ನು ಮತ್ತು ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಅರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಕೆಳಗೆ ಓಡುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಾನತೆ
ಪ್ರಾಚೀನ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದಲ್ಲಿನ ಜೀವನ
ಮದುವೆ
ಮಿಲಿಟರಿ ಜೀವನ