ನಾಜಿಸಮ್‌ಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದುದೆಂದರೆ ಹಲವಾರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ “ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ” ಹಂಚಿಹೋಗಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜರ್ಮನ್ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳನ್ನೂ ಏಕೀಕೃತಗೊಳಿಸುವುದು. ನಾಜಿಸಮ್‌ನ ಜನಾಂಗೀಯವಾದಿ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಬಿಳಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತಾವಾದಿ ಕೃತಿಗಳಾದ: ಫ್ರೆಂಚ್ ಆರ್ಥರ್ ಡಿ ಗೊಬಿನೋ ("An Essay on the Inequality of the Human Races" ; ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಹೌಸ್ಟನ್ ಸ್ಟೀವರ್ಟ್ ಚೇಂಬರ್ಲೇನ್ ("The Foundations of the Nineteenth Century" ); ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕನ್ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್ ಗ್ರ್ಯಾಂಟ್ ("" )ಗಳಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದಿತು. ಅವರ ಜನಾಂಗೀಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ರೀಚ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಗ್‌ನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಅಲ್ಫ್ರೆಡ್ ರಾಸೆನ್‌ಬರ್ಗ್, in "The Myth of the Twentieth Century" , ಎಂಬ ಒಂದು ಮಿಥ್ಯಾವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು: “ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉತ್ತರಭಾಗದ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ, ಅಟ್ಲಾಂಟಿಸ್ ಎಂದು ನಾವು ಕರೆಯಬಹುದಾದ, ನಿಜವಾಗಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿರುವ ಒಂದು ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಭೂಖಂಡವನ್ನು ಆಧಾರಸೂತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದಿರಬಹುದಾದ ಜಾಗದಿಂದ, ಒಮ್ಮೆ ಯೋಧರ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿನಿತ್ಯನೂತನವೂ, ಮತ್ತೆ ಅವತರಿಸುವಂತಹದ್ದೂ ಆಗಿರುವ, ಮಣಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಸ್ತಾರಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಬಗೆಗಿನ ನಾರ್ದಿಕ್ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿ, ಹೊರಕಳಿಸಲಾಯಿತು”. ಟೆರೆನ್ಸ್ ಬಾಲ್ ಮತ್ತು ರಿಚರ್ಡ್ ಬೆಲ್ಲಾಮಿಯವರ ಪ್ರಕಾರ, "The Myth of the Twentieth Century" ಯು "ಮೇನ್ ಕ್ಯಾಂಫ್" ನ ನಂತರ ನಾಜಿಸಮ್‌ನ ಎರಡನೇ ಅತಿಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ.

ನಾಜೀ ಜರ್ಮನ್ ಜನಾಂಗೀಯ ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರನು "ರಾಷ್ಟ್ರ"ವನ್ನು ಜನಾಂಗವೊಂದರ ಅತ್ಯುಚ್ಚ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದೂ, ಮಹಾನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮಹಾನ್ ಜನಾಂಗಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಜಾತೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಾಗಿರುವವೆಂದೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು "ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಶಾಲೀ ಗುಣಗಳನ್ನುಳ್ಳ" ಜನಾಂಗಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದವು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದುರ್ಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು "ಅಶುದ್ಧ"ವಾದ ಅಥವಾ "ಮಿಶ್ರತಳಿಯ ಜನಾಂಗ"ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇವು ಅಸಂಘಟಿತವಾಗಿರುವವು, ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕೀಳಾದ ಜನಾಂಗಗಳೆಂದರೆ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳೂ "Untermenschen" (ಕೆಳವರ್ಗದ ಮಾನವರೂ) ಆಗಿರುವವರೂ, "lebensunwertes Leben" (“ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರು”) ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಹೂದಿಗಳು. ಇವರು ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗೀಯ ಕೀಳುತನ, ಅಲೆಮಾರಿತನ, ಜರ್ಮನಿಯಂತಹ ಮಹಾನ್ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಲ್ಲದಲೇ ಆಕ್ರಮಣಗಳು - ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಬದುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ - ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುವುದು ತಿಳಿದೂ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪಾಗುವುದು. 

ಆದರೆ, ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜರ್ಮನ್ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಜಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಮುಖಂಡ ಜನಾಂಗದ ಸೂತ್ರೀಕರಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಡಚ್ ಮತ್ತು ಸ್ಕ್ಯಾಂಡಿನೇವಿಯಾದ ಜನರನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಜರ್ಮನ್ ಮೂಲದ "ಹೆರೆನ್‌ವಾಕ್" ಆಗಿ "ಶುಜ್‌ಟಾಫೆಲ್" (SS)ಗೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು; ಕೆಲವರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು ಕೂಡಾ.

ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಅರ್ಹತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ; ಹಿಟ್ಲರ್‌ನ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ಲಾವಿಕ್ ಜನತೆಯಂತಹ ’ಗುಲಾಮ ಜನಾಂಗ’ಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ "ಲೆಬೆನ್‌ಸ್ರಾಮ್" ಗೆ ಸಂಬಧಿಸಿದಂತೆ - ಮುಖಂಡ ಜನಾಂಗಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಬದುಕುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ "ಹೆರೆನ್‍ವೋಕ್" ಗೆ ಕೀಳಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳಿಂದ ಉಚ್ಚಾಟಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದ್ದಿತು. “ಸ್ವದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಜನಾಂಗ”ಗಳು "ಪರಾವಲಂಬಿ ಜನಾಂಗ"ಗಳಾಗಿದ್ದು ಈ ಜನಾಂಗಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೀಮಂತವಾದಷ್ಟೂ ಅವರ ಪರವಾಲಂಬಿತನವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾರಕವಾಗುವದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಡೆಯ ಜನಾಂಗವೊಂದು "ಹೀಮ್ಯಾಟ್" ನಲ್ಲಿ ಪರಾವಲಂಬಿ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಶಕ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ನಾಜಿಸಮ್‌ನ "ಹೆರೆನ್‌ವೋಕ್" ದಾರ್ಶನಿಕ ತತ್ವವು "Die Endlösung" (the ಕೊನೆಯ ಪರಿಹಾರ)ವಾಗಿ, ಯಹೂದಿಗಳು, ಜಿಪ್ಸಿಗಳು, ಜೆಕ್ ಜನರು, ಪೋಲ್‌ಗಳು, ಮಾನಸಿಕ ನ್ಯೂನತೆಯುಳ್ಳವರು, ಕುಂಟರು, ಅಂಗವಿಹೀನರು, ಸಲಿಂಗಕಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ತಕ್ಕವರಲ್ಲರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಇತರರನ್ನು ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಹಾಲೋಕಾಸ್ಟ್ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಫೆನ್-SS, ವೆಹ್ರಮ್ಯಾಶ್ತ್ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಬಲಪಂಥೀಯ ಪ್ಯಾರಾಮಿಲಿಟರಿ ಸಿವಿಲಿಯನ್ ಮಿಲಿಶಿಯಾಗಳು ನಾಜೀ ಆಕ್ರಮಿತ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೊಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರನ್ನು ಕಾನ್ಸಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳು, ಯುದ್ಧಖೈದಿಗಳ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳು, ಲೇಬರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ಗಳು ಮತ್ತು ಆಶ್ವಿಟ್ಸ್ ಕಾನ್ಸಂಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮತ್ತು ಟ್ರೆಬ್ಲಿಂಕಾ ಎಕ್ಸ್‌ಟರ್ಮಿನೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ಗಳಂತಹ ಡೆತ್ ಕ್ಯಾಂಪ್‌ಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಕೊಲೆಗೈದರು.

ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ, ಒಡೆಯ-ಜನಾಂಗದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನಿಜಗೊಳಿಸಲು "ಡ್ಯೂಶ್ ವೋಕ್" ಅನ್ನು ಸುಸಂತಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲಾಯಿತು; ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಂಗವಿಹೀನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅನೈಚ್ಛಿಕ ದಯಾಮರಣ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನ್ಯೂನತೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಸಂತಾನಹರಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದರ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಮರ್ಥನೆಯು ಅಡಾಲ್ಫ್ ಹಿಟ್ಲರ್ ಸ್ಪಾರ್ಟಾವನ್ನು (11th c.–195 BC) ಮೂಲ "ವೋಕಿಶ್" ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದುದನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು; ಆತನು ಜನ್ಮಜಾತವಾಗಿ ಅಂಗವಿಹೀನವಾದ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಜನಾಂಗೀಯ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿರ್ಭಾವುಕವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದನು: “ಸ್ಪಾರ್ಟಾವನ್ನು ಮೊದಲ "ವೋಕಿಶ್" ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕಾಯಿಲೆಯಿರುವ, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಅಂಗವಿಕಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಕ್ಲುಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅವರ ನಾಶವು ನಿಜವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಅನಿಷ್ಟ ಹುಚ್ಚುತನಕ್ಕಿಂತ ಸಾವಿರಪಾಲು ಹೆಚ್ಚು ಮಾನವೀಯವಾಗಿದೆ.” 

ಯಹೂದ್ಯ-ವಿರೋಧಿಯಾದ "ದ ಪ್ರೋಟೋಕಾಲ್ಸ್ ಆಫ್ ದ ಎಲ್ಡರ್ಸ್ ಆಫ್ ಜಯಾನ್" ಅನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಯಹೂದಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ನಾಜಿಗಳ ಭಾವನೆಯು ಯಹೂದ್ಯರು ಜರ್ಮನರ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ-ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವರೆಂಬ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾಜೀ ಯಹೂದ್ಯ-ವಿರೋಧವು ದೈಹಿಕವೂ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ನಾಜೀ ಪ್ರಚಾರಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾದ ಜೋಸೆಫ್ ಗೀಬೆಲ್ಸ್ ಹೇಳಿದನು: “ಯಹೂದಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧ ರಕ್ತದ ವಿರೋಧಿಯೂ, ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಆತನು ನಮ್ಮ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ನಿರ್ನಾಮ ಮಾಡುವಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆ... ಸಮಾಜವಾದಿಗಳಾದ ನಾವುಗಳು ಯಹೂದಿಗಳ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವರಲ್ಲಿ ನಾವು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ತಪ್ಪುರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಅವತಾರವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.”

ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಗಳು
ಮಿಲಿಟರಿಸಮ್
ಹೊರಗಿನ ಕೊಂಡಿಗಳು
ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿ