ಭೂಮಿಯ ವಾಯುಗೋಳದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬನ್ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದೆ.ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಅನಿಲ ರೂಪದ ಕಾರ್ಬನ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ (CO). ಇದು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶೇಕಡಾವಾರನ್ನು ಹೊಂಡಿದ್ದದರೂ (ಸುಮಾರು 0.04% ಅದೂ ದ್ರಾವಕ ರೂಪದ ಪ್ರಮಾಣ ಅನುಸರಿಸಿ),ಇದು ಜೀವ ರಕ್ಷಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗಾಲ ಹೊಂದಿರುವ ಅನಿಲಗಳೆಂದರೆ ಮಿಥೇನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಲೊರೊಫ್ಲುರೊಕಾರ್ಬನ್ ಗಳು ಅಂದರೆ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನವಜನ್ಯವಾದುದು. ಮರಗಳು ಕಾರ್ಬನ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್ ನ್ನು ದ್ಯುತಿ ಸಂಶ್ಲೇಶಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಬಹೈಡ್ರೇಟ್ ಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ,ಈ ಸಂದರ್ಬಹದಲ್ಲಿ ಜೀವರಕ್ಷಕ ಆಮ್ಲಜನಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನೂತನವಾಗಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪರಿಣಾಮವು ಇನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಪಡೆಯುವಾಗ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವಾರ್ಷಿಕ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುವು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಳತೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.ಹೀಗೆ COದ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರದ ವಲಯದ ವಸಂತ ಋತುವಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅದರ ಅಕ್ಷಾಂಶದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನಿಲದ ಭಾರದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ,ಅಂದರೆ ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದ ಕೆಳಪದರಿನಲ್ಲಿ ಇವುಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದದ್ದು ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಂಗಾಲ ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.(ಜೈವಿಕ ಪಂಪ್ ನ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು). 
ನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಬಯೊಕಾರ್ಬೊನೇಟ್ ಕಣಗಳು ಸಮುದ್ರದೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿ ನಂತರ ಅವು ಕಡಲ ಕಾರ್ಬೊನೇಟ್ ಗಳಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ತೆರನಾಗಿ ಸಮಾನಾಂತರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆ ಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ CO ಕಣಗಳು ಜೀವಕೋಶಗಳ ಕೊಳೆಯುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ,ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಣಗುವಿಕೆಯು ಕಾರ್ಬನ್ ಸಂಗ್ರಹದೆಡೆಗೆ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ,ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. 
ಇಂಗಾಲವು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ:
ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ
ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
ಜೈವಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ
ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ