1. ನಿತ್ಯ ಹರಿದ್ವರ್ಣದ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶ.

 ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ 10-70 ಕಿಮೀ.ಗಳ ಅಗಲಕ್ಕೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಉಷ್ಣವಲಯದ ತೇವಪೂರಿತ ಅರಣ್ಯಗಳ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯ ಕಡಿದಾದ ಕಣಿವೆಗಳು, ಪರ್ವತಗಳ ಹಳ್ಳತಿಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಾತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ರಸ್ತೆಗಳ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಸಸ್ಯವರ್ಗದಿಂದಾಗಿ ಈ ಅರಣ್ಯಗಳ ಪ್ರವೇಶ ಅತಿ ದುರ್ಗಮವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಸ್ಯವರ್ಗ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೂರು ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಸ್ತರದಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೇರೆಯವೇ ಆಗಿವೆ. ಈ ಒಂದೊಂದು ಸ್ತರಕ್ಕೂ ನಡುವಿನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣತೆ ಹಾಗೂ ಆದ್ರ್ರತೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಇವು ದಟ್ಟವಾದ ಅಡವಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೋಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರಣ್ಯದ ಒಳಗೆ ಉಷ್ಣತೆ ಬಹು ಕಡಿಮೆ (ಮರಗಳ ಮೇಲಿನ ಒಣಗಾಳಿಯ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ). ಮಾನ್ಸೂನಿನ ಪ್ರಬಲ ಗಾಳಿಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುವ ಮರಗಳ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಕುಂಠಿತವಾಗಿದ್ದು ಅವು ಕುಳ್ಳಾಗಿ ವಿರೂಪಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ವೇಳೆ ದಕ್ಷಿಣ ಪಶ್ಚಿಮ ಮಾನ್ಸೂನಿನ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮಳೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗಾಳಿ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಭೇದಗಳ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದುಂಟು. ಹಾವಸೆಗಳು, ತೆರ್ಮೆಗಳು, ಕಲ್ಲುಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಪ್ಪು ಗಿಡಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

 ಈ ಅರಣ್ಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ನೆಲದಿಂದ 60-70 ಮೀಟರುಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ವೃಕ್ಷಗಳು ಇವೆ. ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆರ್ಕಿಡ್ ಸಸ್ಯಗಳು, ಕೆಸುವಿನ ಜಾತಿಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ತೆರ್ಮೆಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿವೆ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ಮರಗಳು ಮೇಲಿನ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ : ಡಿಪ್ಟಿರೊಕಾರ್ಪಸ್ ಇಂಡಿಕಸ್ (ವಾಲಿಮರ), ವ್ಯಾಟೀರಿಯ ಇಂಡಿಕ (ಧೂಪ), ಕಿಂಜಿಯೊಡೆಂಡ್ರಾನ್ ಪಿನ್ನೇಟಮ್ (ಎಣ್ಣೆಮರ), ಮೆಸುವ ಫೆರಿಯ (ನಾಗಸಂಪಿಗೆ), ಕ್ಯಾಲೊಫಿಲಮ್ ಇಂಡಿಕಮ್ (ಸುರಹೊನ್ನೆ), ಎಲಿಯೊಡೆಂಡ್ರಾನ್ ಟ್ಯುಬಕ್ರ್ಯುಲೇಟಸ್, ಸ್ಟ್ರಿಕ್ನಾಸ್ ರೀಡಿಯೈ, ಅಪೊರೋಸ ಲಿಂಡ್ಲೆಯಾನ (ಸಲ್ಲೆ), ಗ್ಲಾಕಿಡಿಯಾನ್ ಮಲಬಾರಿಕಮ್ ಮತ್ತು ಡೈಯೊಸ್ಪೈರಾಸ್ ಎಬಿನಮ್ (ಬಾಳೆಮರ).

 ಮಧ್ಯಮಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನ ಸ್ತರದ ನೆರಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ವೃಕ್ಷಗಳಿವೆ. ವೃಕ್ಷಗಳ ದಪ್ಪ ಕಡಿಮೆ, ಎತ್ತರ 20-60 ಮೀ. ಮೇಲಿನ ಸ್ತರ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಇವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಬಲ್ಲವು. ಈ ಮರಗಳ ಮೇಲೂ ಹಾವಸೆಗಳು ಹಾಗೂ ತೆರ್ಮೆಗಳು ಮುಂತಾದ ಅಪ್ಪುಗಿಡಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ವೃಕ್ಷಗಳು- ಎಲಿಯೊಕಾರ್ಪಸ್ ಟ್ಯುಬಕ್ರ್ಯುಲೇಟಸ್ (ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ), ಮಿರಿಸ್ಟಿಕ ಮ್ಯಾಗ್ನಿಫಿಕ (ರಾಮನದಿಕೆ), ಹಾಲಿಗಾರ್ನ ಆರ್ನೋಟಿಯಾನ (ಕುಟುಗೇರಿ), ಹಾಪಿಯ ವೈಟಿಯಾನ (ಹೈಗ), ಡೈಸೊಸೈóಲಮ್ ಮಲಬಾರಿಕಮ್ (ಬಿಳೀ ದೇವದಾರು), ಆರ್ಟೊಕಾರ್ಪಸ್ ಹಿರ್ಸುಟ (ಹೆಬ್ಬಲಸು), ಆಗ್ಲೇಯಿಯ ಓಡೊರಟಿಸ್ಸಿಮ, ಕೆನೇರಿಯಮ್ ಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟಮ್ (ಮಂಡ ಧೂಪ), ಮ್ಯಾಕಿಲಸ್ ಮ್ಯಾಕ್ರಾಂತ (ಚಿಟ್ಟು ತಂದ್ರಿಮರ), ಬಿಸ್ಕೋಫಿಯ ಜವಾನಿಕ (ಗೊಬ್ರನೇರಳೆ) ಮತ್ತು ಲೋಫೋಪೆಟಲಮ್ ವೈಟಿಯಾನಮ್.

ಕೆಳಗಿನ ಸ್ತರದ ಮರಗಳ ಎತ್ತರ 10-20 ಮೀ. ವರೆಗೆ ಇದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ಕೆಳಗಿನವಾಗಿವೆ: ಸ್ಲೀಶೆರ ಓಲಿಯೋಸ (ಸಗದೆ), ಆರ್ಟೊಕಾರ್ಫಸ್ ಹೆಟರೋಫಿಲಸ್ (ಹಲಸು), ಹಾಪಿಯ ಪಾರ್ವಿಫ್ಲೋರ (ಕಿರಾಲ್ ಭೋಗಿ), ಮಿರಿಸ್ಟಿಕ ಮಲಬಾರಿಕ (ಕನಾಗಿ), ಲಿಟ್ಸಿಯ, ಸಿನಮೋಮಮ್ ಜಿóಲಾನಿಕಮ್ (ದಾಲ್ಚಿನ್ನಿ), ಸಿನಮೋಮಮ್ ಇನರ್ಸ್ (ಎಲ್ಲಗ), ನೆಫೀಲಿಯಮ್ ಲಾಂಗಾನ (ಕೆಂದಾಳ), ಗಾರ್ಸೀನಿಯ ಕಾಂಬೋಜಿಯ (ಅರದಳ) ಹೈನಿಯ ಟ್ರೈಜುಗ (ಕೊರ), ಕ್ರೈಸೋಫಿಲಮ್ ರಾಕ್ಸ್‍ಬರ್ಗಿಯೈ, ಟ್ರಿವಿಯ ನ್ಯೂಡಿಫ್ಲೋರ (ಕಾಡುಕುಂಬಳ), ಆಸ್ಟೊಡಿಸ್ ಜಿóಲಾನಿಕ (ಸೊಟಿಗೆಮರ) ಮತ್ತು ಸಿಂಪ್ಲಕಸ್ ರೇಸಿóಮೋಸ (ಲೊಡ್ಡುಗಿನ ಮರ).

ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಅರಣ್ಯಗಳು ಅವಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ತಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೊದೆಯಂತೆ ಬೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಸ್ಯಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ : ಹಂಬೋಲ್ಟಿಯ ಬ್ರುನೋನಿಸ್ (ಹಾಸಿಗೆಮರ), ಮ್ಯಾಲೋಟಸ್ ಫಿಲಿಪ್ಪೆನ್ಸಿಸ್ (ಕುಂಕುಮದ ಮರ), ಸ್ಟಕ್ರ್ಯುಲಿಯ ವಿಲೋಸ (ಬಿಳಿದಾಳೆ). ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೆರೆದಿರುವ (ಸ್ವಲ್ಪ ಬಯಲಾಗಿರುವ) ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ: ಇಕ್ಸೋರ ಕಾಕ್ಸಿನಿಯ (ಕಿಸ್ಕಾರ), ಟ್ರೀಮ ಓರಿಯಂಟ್ಯಾಲಿಸ್ (ಬೆಂಡು ಮರ), ಪವೆಟ ಇಂಡಿಕ (ಪಾವಟೆ), ಕ್ಯಾಲಿಕಾರ್ಪ ಲೇನೇಟ (ಆದ್ರ್ರಿ), ಸೈಕೋಟ್ರಿಯ ದಾಲ್ಜೆಲಿ (ದತ್ತಲೆ), ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಪಿನಂಗ ಡಿಕ್ಸೊನಿ (ಕಾಡು ಅಡಿಕೆ), ಅಡರುಬಳ್ಳಿಗಳು : ನೀಟಮ್ ಉಲ, ಸ್ಪತೋಡಿಯ ರಾಕ್ಸ್‍ಬರ್ಗಿಯೈ, ದಾಲ್‍ಬರ್ಜಿಯ ಸಿಂಪತೆಟಿಕ, ಬಾಹಿನಿಯ ವಾಹ್ಲಿ (ಹೆಪ್ಪರಿಗೆ) ಸ್ಟ್ರಿಕ್ನಾಸ್ ಕಾಲಂಬ್ರಿನ (ನಾಗಮುಷ್ಠಿ), ಲವಂಗ ಎಲ್ಯೂತೆರಾಂಡ್ರ (ಲವಂಗ ಲತೆ), ಡಯಸ್ಕೋರಿಯ ಏಲೇಟ (ತೂನಗೆಣಸು) ಮತ್ತು ಎಂಟಾಡ ಪರ್ಸಿಯಥ.

ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಅರಣ್ಯಗಳ ಬೇರೆ ರೂಪಾಂತರಗಳಾದ ಷೋಲಾ ಅರಣ್ಯಗಳು 1000 ಮೀ. ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಎತ್ತರವಿರುವ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಝರಿಗಳ ಎರಡು ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ವಾಯುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವು ಇದ್ದು ತೀರ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಪರ್ವತಾಗ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಿಗೆ ಎಡೆಗೊಡುತ್ತವೆ. ಈ ಉಪೋಷ್ಣವಲಯದ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಮತ್ತು ಸರಿಸುಮಾರು ಸಮಶೀತೋಷ್ಣವಲಯದ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಮಿಶ್ರವಾಗಿದ್ದು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಬಾಬಾಬುಡನ್, ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗ ಕುದುರೆಮುಖ ಮುಂತಾದ ಬೆಟ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಷೋಲಾ ಅರಣ್ಯಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳು ಆಳವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಸವೆಗಳು ಬೆಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಷೋಲಾ ಅರಣ್ಯಗಳ ಮರಗಳು
ವಿತರಣೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆವಣಿಗೆಗಳು
ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅರಣ್ಯಗಳು
ಇತಿಹಾಸ