ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅದರ ನಿರಂಕುಶತ್ವ ದ ಮಟ್ಟ. ಒಂದು ಪರಮಾಧಿಕಾರವು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಹಾಗು ತನ್ನ ಆಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಇರುವ ಅಪರಿಮಿತ ಹಕ್ಕಿನಿಂದಾಗಿ ನಿರಂಕುಶ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ ಇದು ಸಂವಿಧಾನದಿಂದಾಗಲಿ, ಪೂರ್ವಾಧಿಕಾರಿಗಳು ರೂಪಿಸಿದ ಕಾನೂನುಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದಾಗಲಿ ನಿರ್ಬಂಧಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಜೊತೆಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದಾಚೆಗಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪರಮಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕನ್ನು ಖಾತರಿ ಮಾಡಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಪುರಸಭೆಗಳಿಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮುಂತಾದವು. ತಾತ್ವಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳು ನಿರಂಕುಶಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಗತ್ಯ ಅಥವಾ ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಭಿನ್ನವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಪರಮಾಧಿಕಾರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ನಿರಂಕುಶಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಕಾನೂನು ನಿಯಮದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ
ನಿರಂಕುಶಪ್ರಭುತ್ವ
ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಯುಗ
ರಿಫಾರ್ಮೇಶನ್ (ಸುಧಾರಣೆ)