ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಸುದ್ದಿಗಳು ಅಥವಾ ಸಾರಾಸಗಟಾದ ಸುಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್-ಅಮೇರಿಕನ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎಳೆದುತಂದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು (ಅಥವಾ ಆರೋಪವನ್ನು) ಆಗ್ಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಪುಲಿಟ್ಚರ್ ಮತ್ತು ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಬಹುಪಾಲು ಅಮೇರಿಕನ್ನರು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಬಹುತೇಕ "ಟೈಮ್ಸ್," "ದಿ ಸನ್" ಅಥವಾ "ಪೋಸ್ಟ್" ನಂತಹ ನಿರುದ್ವೇಗದ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯ ಬಹು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಕಲಾವಿದ ಫ್ರೆಡೆರಿಕ್ ರೆಮಿಂಗ್ಟನ್ ಅವರು ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು "ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್ ಮಾಡಿದ ನಕಲಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದೆ. ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುತ್ತಾ "ದಯವಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿರು. ನೀವು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸು ಮತ್ತು ನಾನು ಯುದ್ದವನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ". ಕಥೆಯು (ಇದರ ಆವೃತ್ತಿಯೊಂದು ಹರ್ಸ್ಟ್ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಓರ್ಸನ್ ವೆಲ್ಲೆಸ್ ಅವರ ಚಿತ್ರ "ಸಿಟಿಜನ್ ಕೇನ್" ನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ) ಮೊದಲು 1901 ರಲ್ಲಿ ವರದಿಗಾರರಾದ ಜೇಮ್ಸ್ ಕ್ರೀಲ್‌ಮ್ಯಾನ್ ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು.

ಆದರೆ 1895 ರಲ್ಲಿ ಕ್ಯೂಬಾದಲ್ಲಿ ಬಂಡುಕೋರರು ದಂಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರು ಯುದ್ಧ ಪ್ರಚೋದಕರಾದರು. ಕ್ಯೂಬನ್ನರ ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷರ ಕ್ರೌರ್ಯವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸಿದವು. ವಿವರಣೆಗಳು ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ನಿಖರತೆಯವು ಆಗಿದ್ದರೂ, 19 ನೇ ಶತಮಾನದ ಪತ್ರಿಕಾ ಓದುಗರು, ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಶುದ್ಧ ಕಪೋಕಲ್ಪಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬಯಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಮೈಕೆಲ್ ರಾಬರ್ಟ್‌ಸನ್ ಅವರು "1890 ರ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಗಾರರು ಮತ್ತು ಓದುಗರು ವಿಷಯಾಧಾರಿತ ವರದಿಗಾರಿಕೆಗಳು, ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರಷ್ಟು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರದಿದ್ದರೂ, ಪುಲಿಟ್ಚರ್ ಅವರು ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರು. ಪೀತ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಿಖರವಾಗಿರದೇ ವರದಿ ಮಾಡಿದವು, ಆದರೆ ಕ್ಯೂಬಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ದ್ವೀಪವು ಭಯಂಕರವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದಲ್ಲಿತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಜನರಲ್ ಆದ ವ್ಯಾಲೆರಿಯಾನೋ ವೇಲರ್ ಅವರನ್ನು ಬಂಡುಕೋರರನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಲು, ಒಗ್ಗೂಡಿದ ಕ್ಯೂಬಾದ ರೈತರನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಕೈದಿಗಳ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ನೂರಾರು ಕ್ಯೂಬನ್ನರ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತನಕ ಹೋರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ದಾಂಧಳೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಹರ್ಸ್ಟ್ ಅವರು ಸಂಘರ್ಷದ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು: ವಾರದ ನಂತರ ಅಮೇರಿಕವು ಸ್ಪೇನ್ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ದವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮುಖ ಪುಟದಲ್ಲಿ "ನೀವು ಜರ್ನಲ್‌ನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?" ಎಂದು ಬರೆದರು. ನಿಜವಾಗಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ವಿಲಿಯಂ ಮ್ಯಾಕ್‌ಕಿನ್ಲೀ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ "ಜರ್ನಲ್" ಅನ್ನು, ಮತ್ತು "ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್" ಮತ್ತು"ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಇವನಿಂಗ್ ಪೋಸ್ಟ್" ನಂತಹ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಹೇಳುವಂತೆ ಪೀತ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವು ಬಹುಪಾಲು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ದೇಶದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳ ಸುದ್ದಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಂತೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ "ಜರ್ನಲ್" ಮತ್ತು "ವರ್ಲ್ಡ್" , ಸುದ್ದಿಗಳ ಅಗ್ರ ಹತ್ತು ಮೂಲಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿಗಳು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರದ ಹೊರಗೆ ಕಣ್ಣು ಸೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ರಕ್ತಪಾತದಿಂದ ಅಸಹ್ಯಗೊಂಡ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ಯೂಬಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ಪೇನ್ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು ಎಂದು ಮ್ಯಾಕ್‌ಕಿನ್ಲೀಯಂತಹ ನಾಯಕರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸಿತು. "ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಜರ್ನಲ್" ನ ಭಾವಾತಿರೇಕಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ವಿಷಯಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.

ದಾಳಿಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಯುದ್ಧ ವರದಿಗಾರರಾಗಿ ಹರ್ಸ್ಟ್‌ರವರು ನೇರವಾಗಿ ಕ್ಯೂಬಾಗೆ ನೌಕಾಯಾನ ಕೈಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷದ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. "ಪೀತ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಿಗಳ" , ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸ್ಮಾರಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ದಿಟ್ಟತನ ಮತ್ತು ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುವಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್-ಅಮೇರಿಕ ಯುದ್ದದಿಂದ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಯನ್ನುಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎನ್ನುವುದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಹೊರತು ಯುದ್ಧದ ಯಾವುದೇ ನೈಜ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ ಕ್ರೀಲ್‌ಮ್ಯಾನ್ ಅವರು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ದುರಾಡಳಿತದ ಭಯಾನಕತೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ವರದಿಗಾರರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು.

ಯುದ್ಧದ ನಂತರ
ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್
ಹುಟ್ಟು: ಪುಲಿಟ್ಚರ್ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹರ್ಸ್ಟ್
ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್-ಅಮೇರಿಕನ್ ಯುದ್ದ