ಜಪವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನನ್ನು "ಗುರು"ಎ೦ದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರು ಎ೦ಬ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಹೀಗಿದೆ "ಗು" ಎ೦ದರೆ ಕತ್ತಲು ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನವೆ೦ದಾಗುತ್ತದೆ "ರು" ಎ೦ದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವವನು ಎ೦ದಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರು ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಗುರುವಿನ ಅಶೀರ್ವಾದವೇ ಮುಖ್ಯ ಉಪದೇಶಕ್ಕೆ ದಾರಿ. (ಗುರುವಿನ ಗುಲಾಮನಾಗುವ ತನಕ ದೊರೆಯದಣ್ಣ ಮುಕುತಿ; ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವೇ ಮುಕುತಿಗೆ ಸೋಪಾನ)

ಗುಶಬ್ದಸ್ತ್ವಂಧಕಾರಃ ​ ​ಸ್ಯಾತ್ ರುಶಬ್ದಸ್ಯನ್ನಿರೋಧಕಃ ಅಂಧಕಾರನಿರೋಧಿತ್ವಾತ್ ಗುರುರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ|| ​
-- ಅದ್ವಯತಾರಕ ಉಪನಿಷದ್

ಅರ್ಥಾತ್ – “ಗು” ಶಬ್ದವು ಅಂಧಕಾರದ ಸಂಕೇತ. “ರು” ಶಬ್ದವು ಯಾರಿಂದ ಅಂಧಕಾರವು ಹೋಗಲ್ಪಡಿಸುತ್ತದೇಯೋ ಅವರು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಂಧಕಾರವು ಹೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ ಅವರು “ಗುರು” ಎಂದು ಅರ್ಥ.

ಗುರುವು(ಸದ್ಗುರು) ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವ ಮ೦ತ್ರವು, "ಏಕಾಕ್ಷರೀ", ದ್ವ್ಯಕ್ಷರೀ", "ಪ೦ಚಾಕ್ಷರೀ", "ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರೀ", "ದಶಾಕ್ಷರೀ", "ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರೀ" "ಪಂಚಾದಶಾಕ್ಷರೀ", "ಶೋಡಶಾಕ್ಷರೀ", ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಇರಬಹುದು. ಇವುಗಳಲ್ಲೆವೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

ಜಪದ ನಿಯಮಗಳು
ಜಪಮಾಲೆ
ಜಪದ ವಿಧಗಳು
"'ಗುರು"’