ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶಿವನ ಆರಾಧಕರೆಲ್ಲ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕೆತ್ತನೆಯುಳ್ಳ ಮರ ಅಥವಾ ಲೋಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಉಪಯೋಗಿಸುವರು. ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ವಿಭೂತಿ ಕರಂಡಕ ಅಥವಾ ವಿಭೂತಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಲಿಂಗಾಯತ ರಾಜ ಮನೆತನದವರ, ಗಣ್ಯ ವೀರಶೈವ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ, ಮಠ ಮತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಶ್ರೀಗಂಧ, ತೇಗು (ಸಾಗವಾನಿ), ಹೊನ್ನೆ, ಹಲಸು, ಬೀಟೆ ಮರದಿಂದ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅವು ರಥ, ಲಿಂಗ, ನಂದಿ, ನವಿಲು, ಕಮಲದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹೊರಮೈಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕಲಾತ್ಮಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೆತ್ತನೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳ ಉಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಿರುವದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಥವಾ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಶಗಳು ಇರಬಹುದು. ಲೋಹದಿಂದಲೂ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಕಂಚು, ಪಂಚ ಲೋಹ, ಹಿತ್ತಾಳೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಲೋಹದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕ ಪೂಜೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾದ ಸೇವನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇಂಥ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿರುವದು ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರು ಅಥವಾ ಪ್ರಸಾದ ಸೇವನೆ ಮಾಡುವವರು, ತಾವು ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧಾರಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಈ ಚಕ್ರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಈ ಕರಂಡಕವನ್ನು ನಂತರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.



ವಿಭೂತಿಯ ಉಪಯೋಗದ ಅರ್ಥ
ವಿಭೂತಿ ಕರಂಡಕ
ವಿಭೂತಿಯ ವಿಧಗಳು
ವಿಭೂತಿ ಗಿಡ