ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆಯನ್ನು ರೋಗಿಯು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿ ರೋಗ ಪತ್ತೆಯಾದ ದಿನದಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ರೋಗಿಯ ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಸಹ ರೋಗಿಯ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಬಹುದಾದ ವಿಯೋಗಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದೃಢಗೊಳಿಸಿ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುವಂತೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನೀಡಲಾಗುವುದು.
ರೋಗಪತ್ತೆಯಾದ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ರೋಗಿಗೆ ಸೂಕ್ತರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುವುದು; ಪ್ರಸ್ತುತ ಎದುರಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಮುಂಬರಬಹುದಾದ ಸಂಕಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಮನಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ತುಂಬುವುದು; ಮುಂಬರುವ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ದಿನಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವಂತೆ ರೋಗಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೆ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಮೂಲಕ ರೋಗಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದೇ ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆಯ ಉದ್ದೇಶ.
ಚಿಕಿತ್ಸಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗೆ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ನೆರವು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ತ ನಿಧಾರ, ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು, ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವುದು, ರೋಗ ಮರುಕಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗೆ ಆಗುವ ನಿರಾಸೆ ಇಂತಹ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗೆ ಸಲಹೆ, ನೆರವು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ರೋಗ ಉಲ್ಬಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರೋಗದ ಯಾತನೆ, ನೋವು, ವಾಕರಿಕೆ, ಮಲಬದ್ಧತೆ, ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ, ಬಳಲಿಕೆ, ಆಯಾಸಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಹಸಿವಾಗದೆ ಇರುವುದು, ನಿದ್ರಾಭಂಗ ಮುಂತಾದವು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಆಗುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ರೋಗ ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆ. ರೋಗ ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆಯ ತಂಡವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ರೋಗಿಯು ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಸಹಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 

ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಕಾರರ (ಫಾರ್ಮಾಸಿಸ್ಟರ) ಪಾತ್ರ
ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆ ಎಂದರೇನು?
ಉಲ್ಲೇಖಗಳು
ಉಪಶಮನ ಆರೈಕೆಯನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬಹುದು?