೧೮೩೮ ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಡ್ರಿಚ್ ಬೆಸೆಲ್‌ನಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಹೊರತಾಗಿ, ನಕ್ಷತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆ ದೂರವಾದ ಮೊದಲ ಯಶಸ್ವೀ ಮಾಪನದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬೆಳಕು-ವರ್ಷ ಘಟಕವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಜೋಸೆಫ್ ವೊನ್ ಫ್ರೌನ್ಹೊಫರ್ ಅವರಿಂದ ಸ್ಟಾರ್ ೬೧೧ ಸಿಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಅವರು ೬.೨-ಇಂಚಿನ (೧೬೦ ಮಿಮೀ) ಹೆಲಿಯೋಮೀಟರ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಂತರವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಘಟಕವು ಭೂಮಿಯ ಕಕ್ಷೆಯ ತ್ರಿಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಖಗೋಳೀಯ ಘಟಕವಾಗಿದೆ. ಈ ದೂರವನ್ನು ಸಂಚರಿಸಲು ಬೆಳಕು ೧೦.೩ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೆಸೆಲ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಓದುಗರು ಬೆಳಕಿಗೆ ಅಂದಾಜು ಸಾರಿಗೆ ಸಮಯದ ಮಾನಸಿಕ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆಯೆಂದು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಬೆಳಕು-ವರ್ಷವನ್ನು ಒಂದು ಘಟಕವಾಗಿ ಬಳಸದಂತೆ ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ೧೮೩೮ ರಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗ ಇನ್ನೂ ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ಥಿರಾಂಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಈಥರ್ ಅಥವಾ ಜಾಗದ ಮೂಲಕ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಸರಣ ಇನ್ನೂ ನಿಗೂಢವಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ,೧೮೫೧ ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಜನಪ್ರಿಯ ಖಗೋಳ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟೊ ಉಲೆ ಎಂಬಾತನಿಂದ ಬೆಳಕು-ವರ್ಷ ಘಟಕ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. "ವರ್ಷ" ಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ದೂರ ಘಟಕದ ವಿರೋಧಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಉಲೆ ಅವರು ಹೈಕಿಂಗ್ ರಸ್ತೆ ಗಂಟೆಗೆ ಹೋಲಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದರು. ಸಮಕಾಲೀನ ಜರ್ಮನಿಯ ಜನಪ್ರಿಯ ಖಗೋಳ ಪುಸ್ತಕವು ಬೆಳಕು-ವರ್ಷವು "ಹಳೆಯ" ಹೆಸರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿತ್ತು. ಎಡಿಂಗ್ಟನ್ ಬೆಳಕು-ವರ್ಷವು ಅನನೂಕೂಲ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಘಟಕ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಇದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನಪ್ರಿಯ ಬಳಕೆಯಿಂದ ತಾಂತ್ರಿಕ ತನಿಖೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ಆಧುನಿಕ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಾರ್ಸೆಕ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಬೆಳಕಿನ ವರ್ಷಗಳು ಸಹ ಅಂತರತಾರಾ ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ ಗ್ಯಾಲಕ್ಟಿಕ್ ಜಾಗದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಸಂಬಂಧಿತ ಘಟಕಗಳು
ಇತಿಹಾಸ
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು
ಪದದ ಬಳಕೆ