ಈ "ballad" ಪದವನ್ನು ಹಲವು ಸಾರಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಪದವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಥವಾ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕ ಗುಣವಾಚಕಗಳನ್ನು ಇದರ ಹಿಂದೆ ಬಳಸಬೇಕಾಯಿತು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲು ವಾದಿಸಿದವರು "ವಿಲಿಯಂ ಷೆನ್ ಸ್ಟೋನ್". ಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಕಥನಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ "ballad" ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ.
ಲಾವಣಿ ೧೫ ನೇ ಶತಮಾನದ ಪೇಶ್ವೆ ಆಡಳಿತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೂಪುತಳೆಯಿತು. ಅಂದಿನ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲಾವಣಿ ಗಾಯಕರು ಇದ್ದರು. ಆ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಹೊನಜಿ ಬಾಲಾರವರು ಒಬ್ಬರು. ಢೋಲ್ಕಿ ಬದಲಿಗೆ ತಬಲಾವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದವರು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಗಾಯಕರಾದ ಹೊನಜಿ ಬಾಲಾರವರು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಧರ್ಮ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಣಯದ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಲಾವಣಿಯು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂಲತಃ, ಇದು ದಣಿದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಮನರಂಜನೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಬೂಸ್ಟರ್ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಲಾವಣಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನೃತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಮಪ್ರಚೋದಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲವು ಪ್ರಾಕೃತ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆಯೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಲಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಗುಣಿ ಲಾವಣಿ (ತಾತ್ವಿಕ) ಮತ್ತು ಶೃಂಗಾರಿ ಲಾವಣಿ (ಇಂದ್ರಿಯ) ಎಂದು ಎರಡು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಶೃಂಗಾರ ಲಾವಣಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪುರುಷರು ಬರೆದರೆ, ಹೆಂಗಸರು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಡಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ಗುಣಿ ಲಾವಣಿಯ ಆರಾಧನೆಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಭಾವದ ಲಾವಣಿಗಳು ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ಲಾವಣಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು, ಹೊಂದಿದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಫದಛಿ(Phadachi) ಲಾವಣಿ ಮತ್ತು ಬೈಥಕಿಛಿ (Baithakichi) ಲಾವಣಿ. ನಾಟಕ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಅಂದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಫದಛಿ ಲಾವಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮುಚ್ಚಿದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿದಾಗ, ಇದು ಬೈಥಕಿಛಿ ಲಾವಣಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು.

ಇತಿಹಾಸ
ಲಾವಣಿ ಗೀತೆ
ಕೇಳೋ ಪಸಂದಾ
ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಲಾವಣಿಯ ಬಳಕೆ