೧೯೧೯ರ ಧನುರ್ಮಾಸದಲ್ಲಿ "ಅಗಡಿ ಶೇಷಾಚಲ ಸದ್ಗುರು"ಗಳ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಭಗವಾನರು ನುಲೇನೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.ಅವರು ರಂಗಪ್ಪನವರ ಸತ್ಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ರಂಗಪ್ಪನವರು ತದೇಕಚಿತ್ತರಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಆಗ ಅವರು "ಗುರುಕೃಪೆಯು ಉತ್ತಮಾಧಿಕಾರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.ರಂಗಪ್ಪನವರೇ ನೀವು ಉತ್ತಮಾಧಿಕಾರಿಗಳು . ನಿಮಗೆ ಗುರುಕೃಪೆಯಾಗುವ ಕಾಲ ಪಕ್ವವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ" ಎಂದರು.ರಂಗಪ್ಪನವರು ತಕ್ಷಣ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೃಪೆ ಮಾಡಲು ಕೋರಿದರು.ನಾರಾಯಣ ಭಗವಾನರು ನಕ್ಕು "ಮಹಾರಾಜ್ ಈ ಘಟಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಗುರುವಾಗುವ ಯೋಗವಿಲ್ಲ.ಚಿದಂಬರನ ಇಚ್ಛಾಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ;ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಸಿಗುವುದು ಎಸ್ಟು ಹೊತ್ತು.ಅವನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವನು".ಎಂದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹಂಬಲ ಬಹಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.ಒಂದಾನೊಂದು ದಿನ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ರಂಗನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಯು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ "ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು" ಎಂದು ಕೇಳಲು ರಂಗಪ್ಪನವರು "ನನಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಬೇಕು" ಎಂದರು. ಸ್ವಾಮಿಯು "ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸದ್ಗುರುವು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.ಅಂತಹ ಗುರುವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪಮಾಡಿ ಒಂದು ಮಂಡಲಕಾಲ(೪೮ ದಿನ) ಮಾರುತಿ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ಮಾಡು" ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅದರಂತೆ ರಂಗಪ್ಪನವರು ದೇವರಮನೆಯ ಗೋಡೆಯಮೇಲೆ ಶ್ರೀಗಂಧದಿಂದ ಮಾರುತಿಯ ಚಿತ್ರ ಬರೆದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಬಾಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರು.ಹೀಗೆ ಒಂದು ಮಂಡಲ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದರು.ನಲವತ್ತೆಂಟನೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಾರುತಿಯು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀಗುರುವು ಬರುವನೆಂದು ಅಭಯವಿತ್ತನು.ಮರುದಿನ ಉಪಾಸನೆಯ ಮಂಗಳಮಾಡಲು ಸಂತರ್ಪಣೆ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.ಅನೇಕ ಜನರು ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದರು.ಪೂಜೆ, ನೈವೇದ್ಯಗಳಾದಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಎಲೆ ಹಾಕಿದರು.ಇನ್ನೇನು ಭೋಜನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಗಡೆ ಚಿದಂಬರ ಭಜನೆಯು ಕೇಳಿಸಿತು. ರಂಗಪ್ಪನವರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಲು ಒಂಟಿ ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾಧುಗಳೊಬ್ಬರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು.ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಅವರ ಶಿಶ್ಯರು ನಿಂತಿದ್ದರು.ಆ ಸಾಧುಗಳು "ಚಿದಂಬರನು ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟ" ಎಂದರು. ರಂಗಪ್ಪನವರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸದ್ಗುರುವೇ ಬಂದನೆಂದು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಪಾದಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಭಿಕ್ಷಾವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ದನಂತರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತರ್ಪಣೆಯಾಯಿತು. ಆ ಸಾಧುಗಳೇ ಅಗಡಿಯ ಶೇಶಾಚಲ ಸದ್ಗುರುಗಳ ಶಿಶ್ಯರಾದ "ಶ್ರೀ. ಶ್ರೀ. ಶಂಕರ ಭಗವಾನರು".ಅವರು ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಬೋಧೆಮಾಡಿದರು.ರಂಗಪ್ಪನವರು ಮಂತ್ರೋಪದೇಶ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದರು. ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಾದ ರಂಗಪ್ಪನವರ ತಾಯಿಯಾದ ಸುಬ್ಬಮ್ಮನವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಮಂತ್ರೋಪದೇಶ ಮಾಡಲು ಕರೆಯಿಸಿದರು.ಮುಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ತಾವೇ ಪೂಜಾಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಪಾದಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಯಾವ ಮಂತ್ರ ನಿನಗೆ ಇಸ್ಟವಮ್ಮ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಅವರು "ರಾಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಅವನೇ ಹೆಚ್ಚು.ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಅವನೇ ಹೆಚ್ಚು.ಶಿವನೂ ರಾಮನೂ ಆಗಿ ಭಕ್ತರನ್ನುದ್ಧರಿಸುವ ಗುರುನಾಥನೇ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ಮಂತ್ರವೇ ತನಗಿಷ್ಟವೆಂದು " ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಂಕರಭಗವಾನರು "ಅವ್ವ ,ನೀನು ಇಂತಹ ಮಹಾಮಹಿಮಳಾದ್ದರಿಂದಲೇ ಚಿದಂಬರನು ನಿನ್ನ ಉದರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿರುವನು. ನೀನು ಮಹಾವೃಕ್ಷದ ಬೇರು."ಎಂದು ನುಡಿದರು. ಶಂಕರ ಭಗವಾನರು ದೇವಿಯ ಉಪಾಸಕರು.ಅವರು ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ ದೇವೀ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ಭೋದಿಸಿದರು.ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದರು. ಗುರುವಿನ ಚೈತನ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತೆ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಶಂಕರಭಗವಾನರು ೧೯೨೫ರಲ್ಲಿ ತಿಪ್ಪಾಪುರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂತರ್ಪಣೆಯನ್ನಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಆ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೇವಾಮಾಡಲು ದೇಶಸಂಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ನುಲೇನೂರಿಗೆ ಬಂದರು.ಅವರು ನುಲೇನೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಗ ೫ದಿನಗಳಕಾಲ ಇದ್ದು ರಂಗಪ್ಪನವರನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ತಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಲು ಆದೇಶಿಸಿದರು.ಅದರಂತೆ ರಂಗಪ್ಪನವರು ೧೯೨೬ ರಲ್ಲಿ ತಿಪ್ಪಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.ಶಂಕರಭಗವಾನರು ರಂಗಪ್ಪನವರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಸಗುಣ ಸೇವೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಭಗವಾನರ ಬೊಧೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಬದಲಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರು. ರಂಗಪ್ಪನವರು ನಾನು ಅಲ್ಪಙ್ಞ, ನಾನೇನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಎನ್ನಲು ಭಗವಾನರು ಗುರುನಾಥನೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದು ನುಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದರು.ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಭಜನೆ,ಆರತಿಗಳಾಗಿ ಸ್ನಾನ,ಸಂಧ್ಯಾದಿಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಗುರುನಾಥನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಚನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.ಜನರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಬಂದರೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಪದವೂ ನನ್ನದಲ್ಲ,ಗುರುವಿವನದು.ಅವನಿಗೇ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಒಂದೇ ಹೊತ್ತು ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಭಜನೆ ಆರತಿಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಶಂಕರಭಗವಾನರೊಂದಿಗೆ ಮಠದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಗುರುಪಾದುಕಾ ಮಂಟಪದ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯಾರೂ ಬರದಂತೆ ಭಗವಾನರು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದರು.ಶಂಕರಭಗವಾನರು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಿಶ್ಯನಾದ ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿ ದರು.ರಂಗಪ್ಪನವರಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಹೇಳಿದರು.ಗುರುಗಳ ಆದೇಶದಂತೆ ರಂಗಪ್ಪನವರು ಊರಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ದರಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಲು ಶಂಕರಭಗವಾನರು "ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.ಆದರೆ ಗುರುಕೃಪೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ಕಾಲ ನೀವು ಕಾಯಬೇಕು.ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಈ ಘಟ(ದೇಹ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ.ಯಾವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲ ಮಧ್ಯಸ್ತನಾದ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸೋ ಮಾತನ್ನು ಯಾರು ಅನ್ನುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ನಾವು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಶಂಕರಲಿಂಗನೆಂಬ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಚಿದಂಬರನ ಆಟ (ಲೀಲೆ ಅಥವಾ ಲೋಕೋದ್ಧಾರ) ಆಡೋದು ಬಹಳ ಇದೆ. ಅಡ್ಲಿಕೇ ಬಂದಿರುವಿರಿ" ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ತಾವು ಬೇರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗ ಹೇಳುವ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶಂಕರಭಗವಾನರು ಮಹಾಸಮಾಧಿಸ್ತರಾದರು. ರಂಗಪ್ಪನವರು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ್ಮುಖಿಗಳಾದರು. ಕಣ್ಣುತೆರೆದಿದ್ದರೂ ಸುತ್ತಲಿನದೇನು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದರೆ ಬರಿಯ ಬಿಸಿನೀರನ್ನು ಒಂದೇ ತೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮೈಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ತುಳಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಘ್ನೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗುರುಭಕ್ತಿ
ಲೋಕೀಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅಖಂಡ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಬೋಧೆ
ಗುರು ಅನುಗ್ರಹ
ಗುರುಮೂರ್ತಿಧ್ಯಾನ