ಯುರೋಪ್‌ಗೆ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧವು ಹಲವಾರು ಯುದ್ಧಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅದು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಘಟನೆಗಳ ನಿಜಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸೌಂದರ್ಯಾತ್ಮಕ "ರೂಪಾಂತರ ಮಾರ್ಗ"ಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಲು ನೆರವನ್ನು ನೀಡಿತು, ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ರಮ್ಯತಾವಾದದ ಕಡೆಗಿನ ಪೃವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ನೀಡಿತು: ವೈಯುಕ್ತಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅನುಭವ, ಆದರ್ಶವಾದ, ಕಲೆಯ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿ "ನಿಸರ್ಗ"ದ ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟತೆ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಅಥವಾ ಅಮೂಲಾಗ್ರ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಮತ್ತು ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸ್ಥಿರವಾದ ನಿರ್ವಹಣಾ ವಿಧಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಈ ವಿಚಾರಗಳ ಒಂದು ಸಮನ್ವಯವು, ಭಾಗಶಃ ರಮ್ಯತಾವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತೀಯ 1848 ರ ಕ್ರಾಂತಿಗಳ ವಿಫಲದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಇದು ಒಟ್ಟೊ ವೊನ್ ಬಿಸ್‌ಮಾರ್ಕ್‌ನ "ರಿಯಲ್‌ಪೊಲಿಟಿಕ್" ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಾದದಂತಹ "ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ" ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಹಲವಾರು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ -ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದು "ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಕಾಲಮಾನ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು - ಈ ಸ್ಥಿರೀಕಾರಕ ಸಮನ್ವಯವು ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. 
ಈ ಸಮನ್ವಯಗಳ ಕೇಂದ್ರವು ಸಮಾನವಾದ ಊಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಉಲ್ಲೇಖನಗಳ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿತ್ತು, ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಂತಹ ಧಾರ್ಮಿಕ ರೂಢಿಯ ಮಟ್ಟಗಳು, ಸಮಕಾಲೀನ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಾಹಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಒಂದು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾದದಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ವಿಜ್ಞಾನಿಕ ರೂಢಿಯ ಮಟ್ಟಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಕೇವಲ ಸಂಭಾವ್ಯವಲ್ಲ ಆದರೆ ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಮರ್ಶಕರು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಿಕರು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಈ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ವಾಸ್ತವವಾದ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಶಬ್ದವು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಲ್ಲ. ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ವಿಚಾರವಾದಿ, ಭೌತವಾದಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾದಿ ಚಳುವಳಿಗಳು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಒಂದು ಅಗ್ರಗಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರೀಕರಿಸಿತು. 
ಪ್ರಸ್ತುತ ಓಟದ ವಿರುದ್ಧ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಫ್ ಥೊಟ್‌ಗಳ ನೇರವಾದ ಮುಂದುವರಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವಕ ಚಳುವಳಿಗಳಾಗಿವೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ರಾಫಿಯಲೈಟ್-ಮೊದಲಿನ ಭ್ರಾತೃತ್ವ ಮತ್ತು ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಜಾನ್ ರಸ್ಕಿನ್). ವಿಚಾರವಾದವು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿನ ವಿಚಾರವಾದಿ-ವಿರೋಧಿಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ನಾಗರೀಕತೆ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಹೆಗೆಲ್‌ನ ತತ್ವಮೀಮಾಂಸೆ ಅವಲೋಕನಗಳು ಫ್ರೆಡ್‌ರಿಕ್ ನೀತ್‌ಶೆ ಮತ್ತು ಸೊರೆನ್ ಕೈರ್‌ಕಿಗಾಡ್ ಇವರುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು, ಅವರು ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದದ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಭಾವಿದಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾಗರೀಕತೆ, ಇತಿಹಾಸ, ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ತರ್ಕಗಳಿಂದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವುದೇ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಸವಾಲನ್ನು ಎಸಗಿತು. 
೧೮೭೦ ರ ದಶಕದ ನಂತರ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ನಾಗರೀಕತೆಗಳು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದವು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಕ್ರಮಣದದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. ವ್ಯಾಗ್‌ನರ್ ಮತ್ತು ಇಬ್‌ಸನ್‌ನಂತಹ ಬರಹಗಾರರು ಅವರ ಸ್ವಂತ ವಿಮರ್ಶೆ ಸಮಕಾಲೀನ ನಾಗರೀಕತೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ವರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ "ಯಶಸ್ಸು" ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಾಗಿ ಹೀನಾಮಾನ ಬೈಯ್ಗಳಗಳನ್ನು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಇದು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಕಲಾಕಾರನ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕೇವಲ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸಮಾಜವು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಸ್ತುತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ವಾದವಿವಾದಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಆಶಾವಾದವನ್ನು ವಾದವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕರೆದರು. ಶೋಪೆನ್‌ಹೌರ್‌ನ ಕಾರ್ಯಗಳು ತನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತ "ಇಚ್ಛೆಯ ನಿರಾಕರಣೆ"ಗಾಗಿ "ನಿರಾಶಾವಾದ" ಎಂಬ ಶಿರೋನಾಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು, ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ನೀಜಶ್‌ನಂತಹ ನಂತರದ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಏಕೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 
ಈ ಅವಧಿಯ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮುಖವಾದ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಯಾರೆಂದರೆ, ಜೀವವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಇವರುಗಳು. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಯ್ಕೆಯ ಮುಖಾಂತರದ ಡಾರ್ವಿನ್‌ನ ವಿಕಾಸವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಷ್ಠುರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಸಮುದಾಯದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಏಕತೆಯ ಅರಿವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು. ಮಾನವ ಜೀವಿಗಳು "ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ" ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬಂತಹ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಒಂದು ಉದಾತ್ತಗೊಂಡ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಜೊತೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೂವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಬಂಡವಾಳಷಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾದ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿವೆ-ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಯರೊಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಕೆಲಸಗಾರರಾಗಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ನು ವಾದಿಸಿದನು. ಆಧುನಿಕತಾವಾದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧಾರಕವಾದ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ವಿಚಾರವಾದದ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗಳು ಇವೆರಡನ್ನೂ ಈ ಎರಡೂ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಆಧುನಿಕತಾವಾದದ ಪ್ರಾರಂಭ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹಲವಾರು ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ರಿಚರ್ಡ್ ಡಿಡಿಕಿಂಡ್‌ನ ೧೮೭೨ ರಲ್ಲಿನ ಪೂರ್ಣ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಸಾಲಿನ ವಿಭಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ೧೮೭೪ ರಲ್ಲಿನ ಬೋಲ್ಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಷ್ಣೋತ್ಪಾದಕತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಎಂದು ವಿಲಿಯಮ್ ಎವಿರ್ಡೆಲ್ ವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ಲೆಮಂಟ್ ಗ್ರೀನ್‌ಬರ್ಗ್‌ನು ಇಮ್ಯುನಲ್ ಕಾಂಟ್‌ನನ್ನು "ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆದನು, ಆದರೆ "ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು- ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೌಡಿಲೇರ್ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೇನೆಟ್ ಜೊತೆಗೆ, ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಗದ್ಯವಚನ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಫ್ಲೌಬರ್ಟ್‌ನ ಜೊತೆಗೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಅಷ್ಟು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಲ್ಲದೇ, ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು)." ಮೊದಲಿಗೆ, ಆಧುನಿಕತಾವಾದವು "ಅವಂತ್-ಗಾರ್ಡೆ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ವಿನಿಮಯಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆಸೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಚಳುವಳಿಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಉಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 
ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಲಿಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಎರಡು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಮೊದಲಿನದು ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಣ, ಇದು ಸ್ಟೂಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಲ್ಲದೇ, ಹೊರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ("ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ" ) ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡ ಕೆಲಸಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನವನ್ನು ಬೀರುವ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಒಂದು ಸ್ಕೂಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳು ಮಾನವರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿತು. ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ಯೋಗನಿರತರ ನಡುವಿನ ಆಂತರಿಕ ವಿಭಾಗಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಇದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಂದ, ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಬಾಧ್ಯತೆ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಸಾಲೋನ್, ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಚಿತ್ತಪ್ರಭಾವ ನಿರೂಪಕರು ೧೮೭೦ ಮತ್ತು ೧೮೮೦ ರ ದಶಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಧ್ಯುಕ್ತ ಸಾಲೊನ್ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಗುಂಪು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡರು. ಎಲ್ಲ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಳು ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಸಾಲೋನ್‌ನಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ IIIನೆಯ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾಲೊನ್ ದೆಸ್ ರೆಫ್ಯೂಸಸ್ ೧೮೬೩ ರ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳು ಮಾನದಂಡಾತ್ಮಕ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಕಲಾಕಾರರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೇನಟ್‌ನ ಕಾರ್ಯವು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು, ಮತ್ತು ಚಳುವಳಿಗೆ ವಾಣಿಜ್ಯಾತ್ಮಕ ಪ್ರವೇಶಾವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿತು.

ಸಾಂಕೇತಿಕವಾದ ಇದು ಎರಡನೆಯ ಸ್ಕೂಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಇದು ಭಾಷೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ (ಕೇವಲ) ಸ್ವರ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವ ಕಾವ್ಯ ಮತ್ತು ಬರಹಗಳು ಈ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇದು ಬೆಂಬಲಿಸಿತು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ಕವಿ ಸ್ಟೆಫೇನ್ ಮ್ಯಾಲರ್ಮ್ ಪ್ರಮುಖನಾಗಿದ್ದನು. 
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ, ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬಲಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ಅಮೂಲಾಗ್ರ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಕಲೆ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಪರತೆಗಾಗಿ ವಾದವನ್ನು ಮಂಡಿಸುವ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಬದಲಾದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು ಉಗಿ-ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಎರಕ ಹೊಯ್ದ ಕಬ್ಬಿಣಗಳಂತಹ ಹೊಸ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮೂಲವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ನಿಂದ ಸಂಯೋಜನಗೊಂಡ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಅದು ರೈಲುರಸ್ತೆ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗ್ಲಾಸ್-ಮತ್ತು-ಕಬ್ಬಿಣ ರೈಲ್ವೇ ತಂಗುದಾಣಗಳನ್ನು-ಅಥವಾ ಐಫೆಲ್ ಗೋಪುರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು, ಅದು ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ವಸ್ತುಗಳು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರವಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮುರಿಯಿತು -ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಗರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದು ಜನಜೀವನವನ್ನು ನೀಡಿತು. 
ಕೈಗಾರಿಕಾ ನಗರೀಕರಣದ ದುರ್ಗತಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಭವನೀಯತೆಗಳು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಂದವು, ಅವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ನಾಗರೀಕತೆಯು ಹೊಂದಿದ್ದ ನಿರಂತರ ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಗತಿಶೀಲತೆಯನ್ನು ಬುಡಸಮೇತ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿತು. ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್‌ಗಳ ಜೊತೆ, ಬಹುದೂರದವರೆಗೂ ತಕ್ಷಣದ ಸಂವಹನವನ್ನು ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆ, ಸಮಯದ ಅನುಭವವೂ ಕೂಡ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ತಾನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 
ಹಲವಾರು ಆಧುನಿಕ ಬೋಧನ ಶಾಖೆಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ, ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಲೆಟ್ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತುಶಾಸ್ತ್ರದಂತಹ ಕಲೆಗಳು) ಅವುಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ವಿಧಗಳನ್ನು "ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ" ಎಂಬುದಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಭಿನ್ನತೆಯು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾರಂಭದ ದಿನಗಳು
ಕೊಲಾಜ್, ಅಸೆಂಬ್ಲೇಜ್, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗಳು
ಕೊನೆಯ ಅವಧಿ
ಪೊಲಾಕ್ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತದ ಪ್ರಭಾವಗಳು