ಮುಖ್ಯಕಾಂಡದ ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ಹೊರಡುವ ಶಾಖೆಗಳಿಗೆ ಪಾರ್ಶ್ವ ಕವಲುಗಳೆಂದು ಹೆಸರು. ಈ ಪಾರ್ಶ್ವ ಕವಲು ಅನಿರ್ಬಂಧಿತ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಹೊಂದಿ ಕೇಂದ್ರಾಭಿಗಾಮಿಯಾಗಿ (ಸೆಂಟ್ರಿಪೀಟಲ್) ಇರಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಮುಖ್ಯಕಾಂಡದ ತುದಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎತ್ತರ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನ ಪಾರ್ಶ್ವಶಾಖೆಗಳೂ ಅಡ್ಡಡ್ಡಲಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಗಿನ ಶಾಖೆಗಳು ಹಳೆಯವೂ ಉದ್ದವೂ ಆಗಿದ್ದು ಮೇಲಿನ ಶಾಖೆಗಳು ಹೊಸವೂ ಕಿರಿಯವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆ-ಸರ್ವೆಗಿಡ, ಅಶೋಕ ಅಥವಾ ಕಂಬದಮರ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇದರಿಂದ ಮರದ ಮೇಲ್ಭಾಗ ತ್ರಿಕೋನ ಇಲ್ಲವೆ ಪಿರಮಿಡ್ಡಿನ ಆಕೃತಿ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಹೊಂದಿ ಕೇಂದ್ರಾಪಗಾಮಿಯಾಗಿ (ಸೆಂಟ್ರಿಫ್ಯೂಗಲ್) ಇರಬಹುದು; ಅಂದರೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಡ ಕೆಲಕಾಲ ತುದಿಮೊಗ್ಗಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಬೆಳೆದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಕಾಂಡದ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಹಲವಾರು ದಪ್ಪಶಾಖೆಗಳು ಹೊರಚಾಚಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಸಾಗುವುದುಂಟು. ಇದರಿಂದ ಮರದ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಅರ್ಧಗೋಳಾಕೃತಿ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆ-ಮಾವು, ಬೇವು, ಹುಣಸೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತುದಿಮೊಗ್ಗು ಬೆಳೆಯುವ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಏಕಶಾಖೀ (ಯೂನಿಪೇರಡ್) ದ್ವಿಶಾಖೀ (ಬೈಪೇರಸ್) ಎಂದೂ ಏಕಶಾಖಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಿಲ (ಹೆಲಿಕಾಯಿಡ್) ವೃಶ್ಚಿಲ (ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯಾಯಿಡ್) ಶಾಖೆಗಳೆಂದೂ ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳು ಉಂಟು.
(ಇ) ಸುತ್ತುಬಳ್ಳಿ (ಟ್ವೈನರ್)
(ಫ್) ಏರು ಬಳ್ಳಿ (ಕ್ಲೈಂಬರ್)
೧ಪಾಶ್ರ್ವ ಕವಲುಗಳು (ಲ್ಯಾಟರಲ್ ಬ್ರ್ಯಾಂಚಸ್)
(ಸಿ) ಹರಡಿದ ಕಾಂಡ (ಡಿಫ್ಯೂಸ್)