ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವಿವಾದವು ಪಾಲುಗಾರಿಕೆ ರಾಜಾಧಿಕಾರ ಆಧಾರಿತ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿದ್ದಾಗಿಲ್ಲದೆ , ಅವು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ನ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುವುದರ ಕುರಿತಾಗಿತ್ತು.ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಗಣರಾಜ್ಯ ಕಾಯಿದೆ 1948ರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಐರ್ಲೆಂಡ್ ತನ್ನ ರಾಜಾಧಿಕಾರದ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಂತೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ್ದವು. ವೆಸ್ಟ್ ಮಿನಿಸ್ಟರ್ ಸಂಸತ್ತು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಐರ್ಲೆಂಡ್ ಕಾಯಿದೆ 1949ಯು ಐರ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಗಣರಾಜ್ಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಯು.ಕೆ ಕಾನೂನುನಲ್ಲಿ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆಯೋ ಅದೇ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಏಪ್ರಿಲ್ 1949 ರಂದು ಲಂಡನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬಗೆಹರಿಸಲಾಯಿತು.
ಈ ಲಂಡನ್‌ನ ಪ್ರಕಟಣೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತವು ತಾನು ಜನವರಿ 1950 ಗಣರಾಜ್ಯವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಂದು, "ಸ್ವತಂತ್ರ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ" ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿ ಸೂಚಿಸಿತು.
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಇತರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರತವು ತನ್ನ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವುದನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದವು.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಭಾರತವನ್ನು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಕರಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಇತರೆ ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಭಾರತವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.
ಲಂಡನ್ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್‌ನ ಆರಂಭ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾರತದ ಈ ನಿದರ್ಶನದ ನಂತರ, ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಏಕಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೂಲಕ ಗಣರಾಜ್ಯಗಳ ಅಥವಾ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಏಕಪ್ರಭುತ್ವದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದವು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಂತೆ ತಮ್ಮ ಏಕ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡವು, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಏಕಪ್ರಭುತ್ವವು ವಿಭಿನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪ್ರಭುತ್ವದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಹೊಂದಿದವು.
ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಪಾಂತ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಏಕಪ್ರಭುತ್ವವು ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಂತದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾನೂನು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರೀಡೆ
ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು
ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ವ್ಯಾಪಾರ ಪರಿಷತ್
ಸಾಹಿತ್ಯ