ಸಹಾರವರು ಭಾರತದ ಅನೇಕ ನದಿಗಳಲ್ಲಿನ ಹಾನಿಕಾರಿ ಪ್ರವಾಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. 1923ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಹಾನಿಯು ಆಚಾರ್ಯ ಪ್ರಫುಲ್ಲ ಚಂದ್ರ ರೇಯರವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬಂಗಾಳ ಪರಿಹಾರ ಸಮಿತಿಯ ಆಶ್ರಯದಡಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ರೇಯವರು ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾದರು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್, ಮೇಘನಾದ್ ಸಹಾ ಮತ್ತು ಸತೀಶ್ ಚಂದ್ರ ದಾಸ್‌ಗುಪ್ತ ಮೊದಲಾದವರು ತಮ್ಮ ಸಹಕಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ ಸಹಾರವರು ಪ್ರವಾಹದ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಸಹಾರವರು ತಮ್ಮ ಈ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದರು. 1934ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಅವರು ಒಂದು ನದಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು. 1938ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸಸ್‌ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಂವಾದದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನದಿಮುಖ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ನದಿಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು. 1923ರ ಪ್ರವಾಹದ ನಂತರ ಸಹಾರವರು 1931 ಮತ್ತು 1935ರ ಪ್ರಮುಖ ಎರಡು ಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. 1943ರಲ್ಲಿನ ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರವಾಹವು ಕಲ್ಕತ್ತಾವನ್ನು ಭಾರತದ ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಸಹಾರವರು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸಹಾರವರ ಬರಹಗಳು ಮತ್ತು ಭಾಷಣಗಳು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ತೀವ್ರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 1943ರಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರ್ ವ್ಯಾಲಿ ಎಂಕ್ವೈರಿ ಕಮಿಟಿಯು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಆ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಬರಡ್ವಾನ್‌ನ ಮಹಾರಾಜ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಸಹಾರವರೂ ಕೂಡ ಆ ಸಮತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಸಹಾರವರು ದಾಮೋದರ್ ನದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬಗೆಗಿನ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಸಮಿತಿಯ ಮುಂದಿರಿಸಿದರು. ಅವರು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನದಿ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬರೆದರು. ಅವರು ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಟೆನ್ನೆಸ್ಸೀ ವ್ಯಾಲಿ ಅಥೋರಿಟಿ (TVA) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಟೆನ್ನೆಸ್ಸೀ ನದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ದಾಮೋದರ್ ಕಣಿವೆಗೆ ಬಳಸಬಹುದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು 1945ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ H.M. ಮ್ಯಾಥಿವ್ಸ್‌ರ‌ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಲಹಾ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿತು. ಆ ಸಮಿತಿಯ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯರೆಂದರೆ ಶ್ರೀ W.L. ವೂರ್ಡುಯಿನ್, ಅವರು ಹಿಂದೆ TVAಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಸಮಿತಿಯು ಸಹಾರವರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಆಗ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್‌ನ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳ ಹೊಣೆಹೊತ್ತ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಡಾ. B. R. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌ರ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಸರ್ಕಾರವು TVAಯ ಮಾದರಿಯ ನಂತರ ದಾಮೋದರ್ ವ್ಯಾಲಿ ಕಾರ್ಪೊರೇಶನ್ (DVC)ಅನ್ನು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರುವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. DVC 1948ರ ಮಾರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.

ಮರಣ
ಅಭಿಪ್ರಾಯ
ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯರ್ ಫಿಸಿಕ್ಸ್
ಸಹಾ ಮತ್ತು ನದಿ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನ