ಪರ್ಕಿಂಜೆ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸೆರೆಬೆಲ್ಲಾರ್ ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಮಾಣದ ನ್ಯೂರಾನ್‌ಗಳು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸಂಖ್ಯಾಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ನ್ಯೂರಾನ್‌ಗಳು ಎಂದರೆ ಇವೇ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸರಿಸುಮಾರು 50 ಬಿಲಿಯನ್‌ ಇರಬಹುದು. ಅಂದರೆ, ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ನ್ಯೂರಾನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಬೆಲ್ಲಾರ್ ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳೇ 3/4ರಷ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಜೀವಕೋಶ ಕಾಯಗಳು ಸೆರೆಬೆಲ್ಲಾರ್ ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್‌ನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒತ್ತೊತ್ತಾಗಿ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದರಷ್ಟು ಡೆಂಡ್ರೈಟ್‌ಗಳನ್ನು(ಪಾರ್ಶ್ವತಂತು ವೃಕ್ಷಿಕೆ) ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಡೆಂಡ್ರೈಟ್‌ನ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆಯನ್ನೇ "ಡೆಂಡ್ರೈಟಿಕ್‌ ಕ್ಲಾ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೇವಗೊಂಡ ಫೈಬರ್ ಗಳಿಂದ ಉತ್ತೇಜಕ ಸೂಚನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಗಾಲ್ಗಿ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಂದ ನಿಷೇಧಕ ಸೂಚನೆಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು ಕೂಡ ಇದೇ ಹಿಗ್ಗುವಿಕೆಗಳ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ. 
ಮಾಯಿಲಿನ್‌ ಆವರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಹಾಗೂ ತೆಳುವಾದ ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಅಕ್ಷತಂತುಗಳು ಕಾರ್ಟೆಕ್ಸ್‌ನ ಮೇಲ್ಪದರದೆಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಕೊಂಡು ಲಂಬವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಬೆಳೆವ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಇಬ್ಬಾಗಗೊಳ್ಳುವ ಅವುಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೊಂಬೆಯೂ ಮಟ್ಟಸವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಸಮಾನಾಂತರ ಫೈಬರ್ ನ ಆಕಾರ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಲಂಬಾಕೃತಿಯ ಕೊಂಬೆಗಳು ಎರಡು ಮಟ್ಟಸ ಕೊಂಬೆಗಳಾಗಿ ಇಬ್ಬಾಗಗೊಂಡು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಪೂರ್ಣವಾದ ‘T’ ಆಕೃತಿಯ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತವೆ. ಸಮಾನಾಂತರವಾದ ಫೈಬರ್ ಒಂದು ಇಬ್ಬಾಗಗೊಂಡ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಅಂದಾಜು 3 ಮಿಮೀನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟು 6 ಮಿಮೀ (ಕೋರ್ಟಿಕಲ್‌ ಪದರದ ಒಟ್ಟಾರೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ 1/10ರಷ್ಟು ಭಾಗ) ಅಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವು ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸಮಾನಾಂತರ ಫೈಬರ್‌ಗಳು ಪರ್ಕಿಂಜೆ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಡೆಂಡ್ರೈಟಿಕ್‌ ವೃಕ್ಷದ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನಡೆ ಇಡುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೇ 3-5 ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರ್ಕಿಂಜೆ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಡೆಂಡ್ರೈಟಿಕ್ ಸ್ಪೈನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು 80 ರಿಂದ 100 ಸೆನಾಪ್ಟಿಕ್ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳು ತಮ್ಮ ನ್ಯೂರೋಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮೀಟರ್ ಆಗಿ ಗ್ಲುಟಮೇಟ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ತನ್ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಗುರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉತ್ತೇಜಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರುತ್ತವೆ. 

ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳು ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನೂ ಮೊಸ್ಸಿ ಫೈಬರ್‌ಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಹಾಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸೂಚನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು 200 ರಿಂದ 1ಕ್ಕಿಳಿಸುತ್ತವೆ (ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ). ಹೀಗೆ ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಸಂಖ್ಯಾ ಕೃತ್ಯಗಳ ಮಟ್ಟದ ಕುರಿತ ಮಾಹಿತಿ ಮೊಸ್ಸಿ ಫೈಬರ್‌ಗಳ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಸರಿಸಮನಾಗಿರುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತೃತರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುತ್ತವೆ. ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿರುವ ಹಾಗೂ ಸಾಂದ್ರವಾಗಿ ಒತ್ತೊತ್ತಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಅವುಗಳ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪೈಕ್‌ಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದು ತೀರಾ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ರೂಪ ನೀಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿ ಒದಗಿ ಬರುವ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕದು. ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಕುರಿತು ಡೇವಿಡ್ ಮರ್ರ್ ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ. ಮೊಸ್ಸಿ ಫೈಬರ್‌ಗಳ ಸೂಚನೆಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶ 4-5 ಮೊಸ್ಸಿ ಫೈಬರ್‌ಗಳ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಅದರ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶ ತತಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೂಚನೆಗಳು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಲ್ಲದು. ಮೊಸ್ಸಿ ಫೈಬರ್ ಒಂದೇ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೂಚನಾ ಪ್ರಕಾರಗಳ ನಡುವೆ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಕಿರುಮೆದುಳಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತ ಗುಪ್ತ ಯೋಜನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಇತಿಹಾಸ
ಗ್ರ್ಯಾನ್ಯೂಲ್‌ ಜೀವಕೋಶಗಳು
ಪರ್ಕಿಂಜೆ ಜೀವಕೋಶಗಳು
ಕ್ರಿಯೆ