೧೭೧೬ರಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ್ದ ಭಾಷಾ ವಿಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಪದವು ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕುರಿತಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನವಾಗಿದ್ದು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಫರ್ಡಿನೆಂಡ್ ಡೀ ಸಸ್ಸ್ಯೂರ್ ನು " ಭಾಷೆಯ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಸಮಯದ" ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟನಾದರೂ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಾಕರಣ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಯು. ಎಸ್. ಎ.(USA) ನಲ್ಲಿ ಕೆಂದ್ರಿಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. 
೧೬೪೧ ರಿಂದ "ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು" ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುವವನು ಎಂದು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, "LINGUIST" ಎಂಬ ಪದವು ೧೮೪೭ ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿತು. ಈಗ "LINGUISTICS" ಎಂಬ ಪದವು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಲು ಬಳಸುವ ಅಧಿಕೃತ ಪದವಾಗಿದೆ. ಈಗ LINGUIST ಎಂಬ ಪದವು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುವ, ಸಂಶೊಧಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವವನನ್ನು ಕುರಿತು ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಅನ್ವಯಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ
ಬಗೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಭಾಗಗಳು
ಸಂಕಥನ
ಅಭಿದಾನ