“autopsy” ಎಂಬ ಪದ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಸ್‍ನ autopsia, ಅಂದರೆ, “(ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು)”, αυτος (autos, "ತಾನೇ") ಮತ್ತು όψις (opsis, "ಕಣ್ಣು")ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೩,೦೦೦ ಸುಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಶವ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಆಂತರಿಕ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ನಾಗರಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಶಿಯನ್ನರು ಕೂಡ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.. 

ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ದೇಹವನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ಪದ್ಧತಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಮೂರನೇ ಶತಾಬ್ಧದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಹಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಗರಿಕತೆಗಳು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದುವು, ಏಕೆಂದರೆ ಮೃತವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಬಹಿರ್ದೇಹವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಲು ಅಶಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿತ್ತು.(ಈಜಿಪ್ಶಿಯನ್ನರು ಕೂಡ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ರಂದ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರು). ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೩ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ಸೆಡೋನ್‍ಗೆ ಸೇರಿದ ಎರಾಸಿಸ್ಟ್ರಾಟುಸ್ ಮತ್ತು ಹಿರೋಫೈಲುಸ್ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶವಪರೀಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಸ್‍ನಲ್ಲಿ ಶವಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅಪರೂಪವಾಗಿದ್ದುವು. 
(೨/} ಕ್ರಿ.ಪೂ.೪೪ ರಲ್ಲಿ, ಅವನನ್ನು ಅವನ ವೈರಿ ಸೆನೆಟರ್‍ಗಳು ಕೊಂದ ನಂತರ ಜ್ಯೂಲಿಯಸ್ ಸೀಜರ್ ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ಶವಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದನು ಹಾಗೂ ಎರಡನೇ ಇರಿತ ಅವನಿಗೆ ಮಾರಕವಾಯಿತು ಎಂದು ವೈದ್ಯರು ತಮ್ಮ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಸುಮಾರು ೧೫೦ ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮನ್ನರು ಕಾನೂನು ಪದ್ಧತಿ ಶವಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪರಿಮಾಣಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ರೋಮನ್ನರ ನಂತರವೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾನವನ ಅಂಗಚ್ಛೇದವನ್ನು ಅನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವುದು ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅರಬ್ ವೈದ್ಯರು ಅವೆನ್‍ಜೋರ್ ಮತ್ತು ಇಬಿನ್-ಅಲ್-ನಫೀಸ್, ಆದರೆ ನವೀನ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಅವಧಿಯ ಅಂಗರಚನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಅಂಗರಚನ ರೋಗಲಕ್ಷಣ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಿತಾಮಹ, ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿರುವ ಜಿಯೊವನ್ನಿ ಮೊರ್ಗಾಗ್ನಿ (೧೬೮೨–೧೭೭೧), ರೋಗಲಕ್ಷಣ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ "ಡೀ ಸೆಡಿಬಸ್ ಎಟ್ ಕಾಸಿಸ್ ಮೋರ್ಬೊರಮ್ ಪರ್ ಅನಾಟೊಮೆನ್ (ದಿ ಸೀಟ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಾಸಸ್ ಆಫ್ ಡಿಸೀಸಸ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಟೆಡ್ ಬೈ ಅನಾಟೊಮಿ, ೧೭೬೯)." ಎಂಬ ವಿವರವಾದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.

ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಇಬ್ಬರು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧಕರಾದ ರುಡಾಲ್ಫ್ ವಿರ್ಚೋವ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಲ್ ವೋನ್ ರೋಕಿಟಾನ್ಸ್ಕಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಪರಂಪರೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಪಟ್ಟು ಅವರ ಹೆಸರುಗಳೇ ಈಗಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಶವಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ರೋಗಲಕ್ಷಣ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಂತ ಇರುವಾಗ ಇರುವ ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ನಿರೂಪಣೆ ಖಾಯಿಲೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. 

ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ
ಇತಿಹಾಸ
ದೇಹದ ಮರುಸಂಯೋಜನೆ