'ಚಾಲ್,' ಅಂದಕೂಡಲೇ ೩-೪ ಮಹಡಿಯ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಮರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನಾಟಿ-ಕೆಂಪು ಹೆಂಚಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಂಬಯಿ ನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ( ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸಿದರಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟಡದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ, 'ಶೌಚಾಲಯ, ಅಥವಾ '[ಸಂಡಾಸ್]' ಮನೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಳಿಗ್ಯೆ 'ಶೌಚಾಲಯ ಕ್ಯೂ,' ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಕ್ಷಣ ಕಾಣಿಸುವ ಒಂದು ಮರೆಯಲಾರದ ನೋಟ. ಉದ್ದನೆಯ ಓಣಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಕಟ-ಕಟೆ ಇದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹಲವಾರು ಖೋಲಿಗಳಿರುತ್ತವೆ.(ರೂಂ) ಒಂದು ರೂಮಿಗೆ ಗಾಳಿಬೆಳಕಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುವ ಒಂದು ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒದಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಲು ಮರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಗಟ್ಟಿ ಮೆಟ್ಟಲುಗಳು ಹಾಗೂ ಹತ್ತುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಆಧಾರ ಕೊಡಲು ಗಟ್ಟಿ-ಮರದ ಕೋಲು, ಇರುತ್ತವೆ. ಕೆಂಪು ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗಳು, ಮುಂಬಯಿನ ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಮಧ್ಯಮ-ಕೆಳ ವರ್ಗದ ವಸತಿಗೃಹಗಳಿಗೆ 'ಚಾಲ್' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇವು ೪-೫ ಮಹಡಿಯಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದು. ೧೦ -೨೦ ಮನೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು 'ಚಾಲ್' ಗಳು ೨-೩ ಅಂತಸ್ತು ಇರಬಹುದು. ಅವಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜನ 'ಖೋಲಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. 'ಒಂದೇ ರೂಂ,' ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಚ್ಚಲಿರುತ್ತದೆ. (ಮೋರಿ) ೧೯೦೦ ರಲ್ಲಿ, ಅಗಲೇ ಬೊಂಬಾಯಿನಲ್ಲಿ ೫೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹತ್ತಿಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಕಾರ್ಮಿಕರು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ 'ಕೊಂಕಣ', ಪ್ರದೇಶವಾದ 'ರಾಯ್ಘಡ್,' 'ಚಿಪ್ಲೂಣ್, 'ರತ್ನಾಗಿರಿ,' 'ಸಿಂಧುದುರ್ಗ್,' ಗಳಿಂದ ರೈತಾಪಿ ವರ್ಗದ ಜನ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಬರುವ ತನಕ, ಬೊಂಬಾಯಿನ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿ ನಂತರ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮಿಲ್ ಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪರೇಲ್ ಉಪನಗರದಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕರ, ಅತಿ ಸೋವಿ-ವಸತಿ ಏರ್ಪಾಡುಗಳು
'ಶೌಚಾಲಯ ಕ್ಯೂ,' ತಕ್ಷಣ 'ಚಾಲ್' ಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ
ಮರಾಠಿ-ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಹಲವು ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ 'ಚಾಲ್-ಜೀವನ ಶೈಲಿ,' ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ
'ಚಾಲ್' ಗಳು, ಹೀಗಿದ್ದವು