ಓಹಿಯೋವನ್ನು ಮೇಲುಗಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಅಲ್ಲೆಗಾವಿಸ್, ಅಡೆನಾ, ಹೋಪ್‌ವೆಲ್, ಡೆಲಾವೇರ್, ಜಾಕೋಬಿ, ಸೆನೆಕಾ, ಶಾವ್ನೀ, ಮತ್ತು ಇರೊಕ್ವಿಸ್‌ನ ಹಲವಾರು ನೆಲೆಯೂರಲ್ಪಟ್ಟ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಬೀಡು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓಹಿಯೋ ನದಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಲೇಕ್ ಒಂಟಾರಿಯೋ ಮತ್ತು ಕ್ವೆಬೆಕ್‌ನಿಂದ ತನ್ನ 1669 ರಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಮೊದಲ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಸಂಶೋಧಕ/ವರ್ತಕ ರಾಬರ್ಟ್ ದೆ ಲಾ ಸಾಲ್ಲೆ ಆಗಿದ್ದನು. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರಥಮಾನ್ವೇಷಕರುಗಳಿಂದ, ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ, 1700 ಮತ್ತು 1710 ಮೊದಲಿನಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮೈಕೆಲ್ ಬೆಜಾಲಿಯನ್ ಇವನು 1717 ರಲ್ಲಿ ಓಹಿಯಾದ ಕವಲೊಡೆದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಒಂದು ಹಸ್ತಲಿಖಿತ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾದನು, ಮತ್ತು ನಂತರ ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿನ ವರ್ತಕರು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. 1749 ರಲ್ಲಿ, ಕ್ವೆಬೆಕ್‌ನ ಪ್ರೆಂಚ್ ಸೈನಿಕರು ಈ ನದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರೆಂಚ್ ಕೆನಡಾವನ್ನು ಪ್ರೆಂಚ್ ಲುಯಿಸಿಯಾನಾದ ಜೊತೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಕವಲೊಡೆದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ವರ್ಜಿನಿಯಾದ ಗವರ್ನರ್ ಡಿನ್‌ವಿಡ್ಡಿಯು ಮೇಜರ್ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್‌ಟನ್‌ರನ್ನು ಪ್ರೆಂಚರಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. 1753–54 ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರೀಟಿಷ್ ಪ್ರಿನ್ಸ್ ಜಾರ್ಜ್ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿತು, ಆದರೆ ಒಂದು ದೊಡ್ದದಾದ ಪ್ರೆಂಚ್ ಯುದ್ಧಕಾರ್ಯವು ಅದನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇರಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಆ ನಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಡುಲ್ವೆಸ್ನ್ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಲಾಸಾಲ್ಲೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರೆಂಚರು 1669 ರ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖದ ಜೊತೆ, ಈ ಘಟನೆಗಳು ಪ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಬ್ರೀಟಿಷ್ ಜನರಲ್ ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಬ್ರಾಡೊಕ್‌ನ ಶಿಬಿರವು (ವಾಷಿಂಗ್‌ಟನ್ ಜೊತೆ ಅವನ ನೆರವಿನಂತೆ) ಡುಕ್ವೆಸ್ನ್ ಕೋಟೆಯು ವಿಫಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು, ಆದರೆ ಜನರಲ್ ಜಾನ್ ಫೋರ್ಬ್ಸ್‌ನ ನಂತರದ ಶಿಬಿರಗಳು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸಿದವು. ಪ್ರೆಂಚರು 1758 ರಲ್ಲಿ ಡುಕ್ವೆಸ್ನ್ ಕೋಟೆಯನ್ನು ತೊರೆದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಿದ ನಂತರ, ಫೋರ್ಬ್ಸ್‌ನು ಪಿಟ್ ಕೋಟೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು, ಅದನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ವಿಲಿಯಮ್ ಪಿಟ್ ದ ಎಲ್ಡರ್ ನಂತರ ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು. ಅವನು ನದಿಗಳ ನಡುವಿನ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು "ಪಿಟ್ಸ್‌ಬೊರೊ" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದನು.

ಪೊಂಟಿಯಾಕ್‌‍ ದಂಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓಹಿಯೋ ಕಣಿವೆ ಮತ್ತು ಗ್ರೇಟ್ ಲೇಕ್ಸ್ ಟ್ರೈಬ್‌ಗಳು ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಫೋರ್ಟ್ ಪಿಟ್ ಅನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದರು. ಕರ್ನಲ್ ಹೆನ್ರಿ ಬೊಕೆಟ್‌ನು ಮೂಲವಾಸಿಗಳ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಫೋರ್ಕ್‌ನ ಪೂರ್ವದ ಕಡೆಗಿರುವ ಬಷಿ ರನ್‌ನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ ಈ ಆಕ್ರಮಣವು ಮುಗಿಯಿತು. ಈ ವಿಜಯವು ಜೈವಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಯುದ್ಧದ ಒಂದು ಮೊದಲಿನ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. 1763 ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ, ಲೊರ್ಡ್ ಜೆಫ್ರಿ ಆಮ್‌ಹೆರ್ಸ್ಟ್ ಇವರು ಕೋಟೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿರುವ ಸಿಡುಬಿನ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದನ್ನು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡ ಮೂಲ ಅಮೇರಿಕಾದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿತರಣೆ ಮಾಡುವ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಹಕ್ಕು ಕೇಳಿಕೆಯು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿತ್ತು.

1768 ರ ಸ್ಟಾನ್‌ವಿಕ್ಸ್ ಕೋಟೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಲಿಯಮ್ ಪೆನ್‌ನ ವಂಶಸ್ಥರು, ಪ್ರಸ್ತುತದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಆರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದರು. 1769 ರಲ್ಲಿ, ಎರಡು ನದಿಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ಥಾಪಿತಗೊಂಡ "ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಮೇನರ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ವರ್ಜಿನಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೆನ್ಸಿಲ್‌ವೇನಿಯಾ ಇವೆರಡೂ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕೆಂದು ಕೆಳಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮ್ಯಾಸನ್-ಡಿಕ್ಸನ್ ಲೈನ್ ಅನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖವಾಗಿ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಅನ್ನು ಪೆನ್ಸಿಲ್‌ವೇನಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪುವ ತನಕ 1780 ರವರೆಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.

ಅಮೇರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಹಳ್ಳಿಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಒಪ್ಪಂದಕಾರರು ಓಹಿಯೋ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಹಡಗುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಇದರ ಮೊದಲ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. 1784 ರಲ್ಲಿ, "ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ನಗರದ" ರಚನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಬೆಡ್‌ಫೋರ್ಡ್ ಪ್ರಾಂತದ ಥೊಮಸ್ ವೈಸ್‌ರಾಯ್ ಇವರಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಪೆನ್ಸ್‌ನ ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳಿಂದ ಅನುಮೋದನೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1785 ರಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಪೆನ್ಸಿಲ್‌ವೇನಿಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಸ್ವಾಧೀನದ ಒಂದು ಸ್ವತ್ತಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು. ನಂತರದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಪೋಸ್ಟ್-ಗೆಜೆಟ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು, ಮತ್ತು 1787 ರಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯು (ಅದು ನಂತರ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು) ಶಾಸನಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1794 ನೇ ವರ್ಷವು ಅಲ್ಪಕಾಲ-ಜೀವಿಸಿದ ವಿಸ್ಕಿ ರೆಬೆಲಿಯನ್ ಅನ್ನು ಕಂಡಿತು. 1797 ರ ವೇಳೆಗೆ, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು 1400 ರತನಕ ಬೆಳೆದಂತೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗ್ಲಾಸ್‌ನ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಮಾರ್ಚ್ 5, 1804 ರ ಶಾಸನವು 1794 ರಲ್ಲಿ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಆಡಳಿತ ವಿಭಾಗದ ಹಳೆಯ ಶಾಸನದ ಷರತ್ತುಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು (ಅದರ ಮೂಲ ಷರತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ), ಇದು "ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಆಡಳಿತ ವಿಭಾಗದ ಪೂರ್ತಿಗೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

1812 ರ ಯುದ್ಧವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಅಮೇರಿಕಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನವನ್ನು ನೀಡಿತು. 1815 ರ ವೇಳೆಗೆ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಬ್ಬಿಣ, ಹಿತ್ತಾಳೆ, ತವರ ಮತ್ತು ಗ್ಲಾಸ್ ಸರಕುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಮಾರ್ಚ್ 18, 1816 ರ ಶಾಸನವು ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ನಗರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಹಳೆಯ ಕೋರ್ಟ್ ಕಟ್ಟಡವು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗಲ್ಪಟಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಶಾಸನವು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು. 1830ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಮೆರ್ಥಿರ್‌ನ ಉಕ್ಕುಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ವೆಲ್ಶ್ ಜನರು ಸೈನಿಕ ಕಲಹ ಮತ್ತು 1831 ರ ಮರ್ಥಿರ್ ದಂಗೆಗಳ ನಂತರದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ನಗರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು. 1840 ರ ವೇಳೆಗೆ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಇದು ಅಲಾಗೇನಿ ಪರ್ವತಗಳ ನಗರದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ನಗರವಾಯಿತು. 1845 ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ವಿನಾಶಕರ ಅಗ್ನಿ ದುರಂತವು ಒಂದು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿತು, ಆದರೆ ನಂತರ ನಗರವು ಪುನರ್‌ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1857 ವೇಳೆಗೆ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ 22,000,000 ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನ ಬಷಲ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.

ಅಮೇರಿಕಾದ ಸೈನಿಕ ಯುದ್ಧವು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಜೊತೆ ನಗರದ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿತು. 1875 ರ ವೇಳೆಗೆ, ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಕಾರ್ನಿಗ್‌ನು ಎಡ್ಗರ್ ಥೊಮ್ಸನ್ ಉಕ್ಕು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತರ ಬ್ರಾಡೊಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅದು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಾರ್ನಿಗ್ ಉಕ್ಕು ಕಂಪನಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕಾರ್ನಿಗ್ ಉಕ್ಕು ಕಂಪನಿಯ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಬಾಸೆಮರ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂಶೋಧಕ ಹೆನ್ರಿ ಬಾಸೆಮರ್‌ಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

1901 ರಲ್ಲಿ, ಯುಎಸ್ ಉಕ್ಕಿನ ಕಂಪನಿಯು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು 1911 ರ ವೇಳೆಗೆ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ದೇಶದ ಉಕ್ಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಮೂರು ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಎಂಟನೆಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಗರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿತು, ನಗರದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಅರ್ಧ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಜನರು ಯುರೋಪಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಿಸ್ ಐಸ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ ಮೂಲಕ ಮಹಾನ್ ವಲಸೆಯಿಂದ ಬಂದ ವಲಸಿಗರಾಗಿದ್ದರು. ದಕ್ಷಿಣ ಕಡೆಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ವಲಸೆಯು ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನ ಕಪ್ಪು ಜನರ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. IIನೆಯ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ 95 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಿತು. ಈ ಸಮಯದ ವೇಳೆಗೆ, ದಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಮತ್ತು ಉಕ್ಕಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ತಯಾರಾದ ಕಪ್ಪು ಹೊಗೆ(ಅಥವಾ ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಮಂಜಿನ ಗಾಢ ಮಿಶ್ರಣ)ಯಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯವು ಉಂಟಾಯಿತು, ಅದು ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕೂಡ ಸಾಹಿತಿ ಬರಹಗಾರ ಜೇಮ್ಸ್ ಪಾರ್ಟನ್‌ರನ್ನು ನಗರವನ್ನು "ಹೆಲ್ ವಿತ್ ದ ಲಿಡ್ ಆಫ್" ಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. 

ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ನಗರವು ಶುದ್ಧವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮತ್ತು "ಪುನರುಜ್ಜೀವನ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. "ಪುನರುಜ್ಜೀವನ II" ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಈ ರೀತಿಯಾದ ಶ್ಲಾಘನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವು 1977 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇದು ಹಿಂದಿನ ಯೋಜನೆಗಳಂತಲ್ಲದೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿತು. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಡಿಪಾಯವು 1960 ರ ದಶಕದುದ್ದಕ್ಕೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು, ಆದರೆ 1970 ರ ದಶಕದ ಮತ್ತು 1980 ರ ದಶಕದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಲೇಆಫ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಗಿರಣಿಗಳ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯ ಜೊತೆ ಉಕ್ಕಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಯು ಅಂತಃಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಿತು. 

1980 ರ ದಶಕದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ನಗರವು ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ, ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿತು, ನಗರವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಮತ್ತು ಮಾನವ ವಿಜ್ಞಾನಗಳಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯಾರಹಿತ ನಗರವಾಗಿ ಉಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ನಗರದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಅದರ ಕೈಗಾರಿಕಾ-ಯುಗದ ಎತ್ತರವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲಿಲ್ಲ. 1950 ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ 680,000 ಜನರು ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದರು, ಉಪನಗರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯ ಸಂಯೋಜನವು ನಗರದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು 2000 ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 330,000ರವರೆಗಿನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಇಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

2000 ದ ನಂತರದ ಕುಸಿತವು, ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು, ಹೆಚ್ಚಿನ ನಗರಗಳು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ಗೃಹನಿರ್ಮಾಣ ಸ್ವತ್ತುಗಳ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು. ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯ ಈ ಕಥಾನಕವು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮಾರಿಗೆ ಪಿಟ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್ ನಗರವನ್ನು 2009 ರ ಜಿ-20 ಸಮಿತಿಗೆ ಅಥಿತಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಯಿತು.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ
ಇತಿಹಾಸ
ಸಾರಿಗೆ
ಕಾಲ್ಚೆಂಡು