ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಚಹಾವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯವಾಗಿಯೇ ಸುಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಚಹಾ ತೋಟಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರೆಗೂ, ಆಹ್ಲಾದತೆಗೆ-ಆನಂದಕ್ಕೆ ಚಹಾವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಚೀನಾದ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ ಚಹಾಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಅಸ್ಸಾಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಸ್ಸಾಮಿ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕಡೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸಿಲೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ಚಹಾ ತೋಟಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು‌:
"1824ರಲ್ಲಿ, ಬರ್ಮಾ ಹಾಗೂ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಅಸ್ಸಾಂನ ನಡುವಿನ ಗಡಿಭಾಗದಾದ್ಯಂತದ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ಬ್ರಿಟಿಷರು "ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ" ಯನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ 1836ರಲ್ಲೂ, ಸಿಲೋನ್‌ನಲ್ಲಿ (ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ) 1867ರಲ್ಲೂ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ಚೀನಾದಿಂದ ತಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಳಸಿದರು, ಆದರೆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸಾಂನಿಂದ ತಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು." ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳವರೆಗೂ ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು ಚಹಾವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಯಿತು. 

ಸರಿಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಭಾರತವು ಚಹಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಚೀನಾ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಬ್ರಾಂಡ್‌ಗಳಾದ ಟೆಟ್ಲಿ ಮತ್ತು ಟೈಫೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಮಾದರಿ ವಿದೇಶಿ ಚಹಾ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಚಹಾ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತದ ಚಹಾ ಬಳಕೆದಾರರ ಪೈಕಿ ಭಾರತವು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬಳಕೆದಾರನಾಗಿದ್ದು, ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ತಲಾ ಚಹಾ ಬಳಕೆಯು, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಮಾಣ ಎನ್ನಬಹುದಾದ 750 ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟಿದೆ.
'ಗೋಲ್ಡನ್‌ ಟಿಪ್ಸ್‌ ಟೀ ಕಂ' ಕಂಪನಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳು, ಮತ್ತು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆನಿಸಿದ ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ಕುರಿತು ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಅದರ ಕುರಿತು ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಇತರ ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಂಡ್‌ಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ.

ಊಲಾಂಗ್‌ ಚಹಾ
ಭಾರತ
ಶ್ರೀಲಂಕಾ/ಸಿಲೋನ್‌
ಆಮದು