ಗ್ರಹದ ದ್ರುವ ಭಾಗಗಳ ಹಿಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಮಭಾಜಕ ವೃತ್ತದವರೆಗೂ, ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಜೀವಿಯು ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವಂತಿದೆ
ಅಣುಜೀವ ವಿಜ್ಞಾನ ದಲ್ಲಿನ ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈ ನ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ "ಜೀವಿಗಳು ವಾಸಿಸದೇ ಇರುವ ವಲಯಗಳು" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿ ಗಳ ಒಟ್ಟು ಜೀವರಾಶಿಯು ಮೇಲ್ಮೈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿ ಹಾಗೂ ಸಸ್ಯ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನೂ ಮೀರುತ್ತದೆ.
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಜೀವಮಂಡಲದ ದಪ್ಪವನ್ನು ಅಳೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಸಾಧ್ಯ.
ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 650 ರಿಂದ 1,800 ಮೀಟರ್ ಗಳವರೆಗಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ನೀರಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮೀನುಗಳು ಪ್ಯೂರ್ಟೋ ರಿಕೊ ಟ್ರೆಂಚ್ ನಲ್ಲಿ -8,372 ನಷ್ಟು ಆಳದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

ಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಗಳಿರುವ ಇನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇವೆ. ರಪೆಲ್ ಗಿಡುಗ 11,300 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ತಂಬ ತಲೆಯುಳ್ಳ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳು ಕನಿಷ್ಟ 8,300 ಮೀಟರ್‌ನಷ್ಟು ಎತ್ತರ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ ( ಮೌಂಟ್ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಗಿಂತಲೂ ಎತ್ತರ); ಚಮರೀ ಮೃಗಗಳು ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ 3,200 ದಿಂದ 5,400 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆಡುಗಳು 3,050 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತವೆ.
ಈ ಔನತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಲ್ಲುಹೂ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಉಚ್ಚ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಜೀವಮಂಡಲದ ದಪ್ಪ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪೋಷಣಾ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಬಹುದಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ವಾತಾವರಣದ ಎತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತವೆ (ವೈ ರೈಟ್ , 2003ರಲ್ಲಿನ ಎಫ್‌ಇಎಮ್‌ಎಸ್ ಅಣು ಜೀವ ವಿಜ್ಞಾನದ ಲೇಖನಗಳು)
ಆದರೆ, ಉಷ್ಣತೆ ಹಾಗೂ ಒತ್ತಡ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಮತ್ತು ನೇರಳಾತೀತ ವಿಕಿರಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಇಂತಹ ಎತ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಮಾರುತಗಳು ಅಥವಾ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಸ್ಪೋಟಗಳಿಂದ ವಾತಾವರಣದ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮರಿಯಾನಾಸ್ ದ್ವೀಪದ ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಳದ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾರೊಫಿಲಿಕ್ ಮೆರೈನ್ ಮೈಕ್ರೋಬ್ಸ್‌ಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು (ತಕಮಿಯಾ ಎಟ್ ಅಲ್., 1997, ಇನ್ ಎಫ್‌ಇಎಮ್‌ಎಸ್ ಮೈಕ್ರೋಬಯಾಲಜಿ ಲೆಟರ್ಸ್). ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಕೇವಲ ಗಾಳಿ, ನೀರು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ.
ಸ್ವೀಡನ್ ನ ಭೂಕವಚದಲ್ಲಿ ( ಗೋಲ್ಡ್1992, ಹಾಗೂ ಝೈವಿಕ್ 1994 ಎರಡೂPNASನಲ್ಲಿ) ಸುಮಾರು 65-75 °C. ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ಕೊರೆದು ತೆಗೆಯಲಾದ ಉಷ್ಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣು ಜೀವಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ಕವಚದ ಆಳ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು.
ಉಷ್ಣವು ಯಾವ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕವಚದ ವಿಧ, ಕಲ್ಲಿನ ವಿಧ ,ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಂತೆ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣಿ ಜೀವಿಗಳು ವಾಸಿಸಬಹುದಾದ ಮೇಸ್ತರದ ಉಷ್ಣತೆಯೆಂದರೆ 122 °C ("ಮೆಥನೋಪೈರಸ್ ಕಂಡ್ಲೆರಿ" ಸ್ಟ್ರೈನ್ 116) ಹಾಗೂ ಇದು ವಾಸ್ತವ ಆಳಕ್ಕಿಂತ ಜೀವಮಂಡಲದ ಆಳದಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಉಷ್ಣತೆಯ ಮಿತಿಯಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಜೀವಮಂಡಲವನ್ನು ಸಸ್ಯ ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿವರ್ಗಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಅನೇಕ ಬಯೋಮ್ ಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಯೋಮ್‌ಗಳು ,ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಅಕ್ಷಾಂಶಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಅಂಟಾರ್ಕಟಿಕ್ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿನ ಭೂ ಬಯೋಮ್‌ಗಳು ಸಾಪೇಕ್ಷವಾಗಿ ವಿರಳವಾದ ಸಸ್ಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಲಿನ ಬಯೋಮ್‌ಗಳುಸಮಭಾಜಕ ವೃತ್ತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತವೆ.
ಉಷ್ಣವಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಆರ್ಕಟಿಕ್ ಬಯೋಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ನೆಲವಾಸಿ ಜೀವಿಗಳು ಸಾಪೇಕ್ಷವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಬಜೆಟ್‍ನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಸ್ಪಾನಿಂಗ್ ವಲಸೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಸಮರೂಪ ಉಷ್ಣತೆ, ಬೇಸಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಿರೋಧತೆಯ ಬಹುಪದರಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಶೀತವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಗಣನೀಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಜೀವ ಮಂಡಲಗಳು
ಕಿರಿದಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಭೂಮಿಯ ಜೀವಗೋಳದ ವಿಸ್ತಾರ
ಗಯಾ ಸಿದ್ಧಾಂತ