കർമ്മബന്ധങ്ങളാൽ കൺചിമ്മിയൊഴുകുകയായിരുന്നു ഞാൻ കഥയറിയാതെയേതോ കാണാക്കയങ്ങളിലൂടെ ജീവതാളത്തിന്റെ മുത്തുകളും തേടി ഞാനെന്റെ ജന്മം ഈ ആഴക്കയങ്ങളിലൂടെ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു ആഢംബരപ്രൗഢിയിൽ വാദ്യഘോഷങ്ങളോടെ ആഘോഷനർത്തനമാടുന്ന തീരങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു പുഞ്ചിരിച്ചെന്നെയനുയിച്ചെത്തുന്ന കൊഞ്ചലുകളും പിഞ്ചുമനസ്സിന്റെ പിൻവിളികളും ഞാൻ കേട്ടു ജീവിതം തേടി ഞാൻ വീണ്ടും മുന്നോട്ടൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു ജീവനായ് ചേർന്നവരിൽനിന്നെല്ലാം ഞാനൊരുപാടു മുന്നോട്ടൊഴുകി കേട്ടില്ല ഞാൻ കാതങ്ങളകലെ ഈ മരുഭൂവിലേക്ക് നിൻ ബലിച്ചോറിനായ് കേഴുന്ന കാകന്റെ ശബ്ദം കണ്ടില്ല ഞാനെൻ കാളരാത്രികളിലൊരിക്കൽ പോലും നിലവിളക്കിൻ കീഴിൽ വെള്ളപുതപ്പിച്ചൊരാ ദേഹം നിന്നുൾവിളികേട്ടു ഞാൻ മടങ്ങിയെങ്കിലും എന്നെക്കാത്തിരുന്നത് ചേതനയറ്റ നിൻ ദേഹം മാത്രം ശേഷിച്ചതന്ത്യനമസ്ക്കാരം, ഹതഭാഗ്യയാം പുത്രി ഞാൻ അവസാനയാത്രയിൽ ഒരിക്കൽകൂടി നീ കാണാൻ കൊതിച്ച അനേകമുഖങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് ഞാനായിരുന്നില്ലേ. . . ?
പുഴ.കോം - നവസംസ്കൃതിയുടെ ജലസമൃദ്ധി