മരണമേ നീ ഏതോ ഉപജാപത്തിന് വേദനതന് ലിഖിത സത്യം, നീ പതിയിരിക്കുന്നു സമയത്തിന് അണുക്കളില് പോലും അടിയറവു പറയാതെ വയ്യ ഏതു മഹാശക്തിതന് ജീവനും ഒരു ഗ്രഹപ്പിഴപോല് കെടുതിയായ് ജീവിതാനന്ദത്തിന് നിദ്രാഭംഗമായി ശോകഗീതമായി ജീവന്റെ മുകുളങ്ങളെയും ശിഖരങ്ങളെയും വിലയ്ക്കെടുക്കുന്നു വേദനതന് വൈരമുത്തുകളാല്. . . ആഗതമാം അവസാന ശത്രുവിന് മുന്നില് ആധുനികതതന് അര്ത്ഥശൂന്യമാം രക്ഷാകവചങ്ങളാല് നിസഹായരായി പ്രതിഷേധത്തിന് സ്വരമില്ലാതെ മൂകരായി നമ്മള് പൂര്ത്തികരിക്കാത്ത സ്വപ്നങ്ങളും മോഹങ്ങളുമായി മരണവീഥിയില്, ഇനി മണ്ണിലേക്ക് മടക്കയാത്ര ഉണരാത്ത ഗാഡനിദ്രയ്ക്കായി.
പുഴ.കോം - നവസംസ്കൃതിയുടെ ജലസമൃദ്ധി