മന്ദിരംതന്നിലെ മലോകരെല്ലാരും മന്നിടം തന്നിലും വീണാരപ്പോള് കാലും പൊളിഞ്ഞിതക്കൈയും പൊളിഞ്ഞീതു കാളെന്നു കൂട്ടിനാര് ബാലന്മാരും ഫാലത്തിലാമ്മാറു ചോരയും തൂകി നി- ന്നാലസ്യമായി ചിലര്ക്കും പിന്നെ ആനകളെല്ലാമേ ചാലെമറിഞ്ഞുപോയ് ദീനങ്ങളായ്ക്കരഞ്ഞു തിണ്ണം ആജിയിലേതുമേ തോലിയെക്കോലാത- വാജികള് രാശിയുമവ്വണ്ണമേ മാടങ്ങളെല്ലാം പൊളിഞ്ഞു ഞെരിഞ്ഞിട്ടു മാലോകര് മേനിയില് വീണുതപ്പോള് ചിത്രങ്ങള് കൊണ്ടു വിളങ്ങിനിന്നീടുന്ന ഭിത്തികളും പിന്നെയവ്വണ്ണമേ വീരനായുള്ളോരു സാംബനെ വഞ്ചിച്ചു വിരല്മുറിച്ചീടിന പാണികള്ക്കും പുണ്ണിനെപ്പൂണ്ടപ്പോള് നിന്നുകൊണ്ടീടിനാന് കര്ണ്ണന്താനെന്നതു ഭാവിയാതെ ധന്യനായുള്ള സുയോധന്താനപ്പോള് ചെമ്മേയിരുന്നൊരു പീഠത്തിന്മേല് യാദവന്മാരുടെ ദൂഷണമോരോന്നേ ആദരവോടു പറഞ്ഞു മേന്മേല് ധൃഷ്ടനായ് മേവുമ്പോളെല്ലായിമ്മന്ദിരം ഞെട്ടിഞെരിഞ്ഞതു പെട്ടന്നപ്പോള് പീഠത്തിന്മേല് നിന്നും താഴത്തു കാണായി പീഢകള് മേനിയില് മേവും വണ്ണം ' കര്ണ്ണാ!
പുഴ.കോം - നവസംസ്കൃതിയുടെ ജലസമൃദ്ധി