વિવેક · અછાંદસ , ઉત્પલ ભાયાણી , વિશ્વ-કવિતા , સુનંદા ત્રિપાઠી જયારે આખું નગર સૂતું હોય ત્યારે હું મારા ઝાંઝર કાઢી નાખું છું અને સાવ સુંવાળા પગલે, ચોરીછૂપીથી તારા ખંડમાં પ્રવેશું છું. . તું ત્યાં સુતો છે, નથી કોઈ હલનચલન ચોળાયેલી તારી પથારીમાં તારી આસપાસ પુસ્તકો આમતેમ પડ્યા છે.
લયસ્તરો » ઉત્પલ ભાયાણી