વિવેક · ગીત , નરેશ સોલંકી પ્લાસ્ટિકની કોથળીમાં સૂરજનો ચૂરો ને ચૂનામાં ચાંદાનો રસ સૈ, વ્હાલમજી માવાને વસ બન્ને હથેળીમાં હોવાની ઘટનાને આખું આકાશ ભરી મસળે છે તારીખના પાનાની જેમ રોજ રોજ એનુંય સ્વાસ્થ્ય કથળે છે પ્રેમભર્યા ગીત બધાં ચૂર ચૂર થાય એવુ મુખ ભર્યું એનું ઠસોઠસ સૈ, વ્હાલમજી માવાને વસ લાલલાલ હોઠ નહી કાળુંછમ હેત અને મોગરાની ગંધ સાવ કાળી પૂનમની રાત સાવ પથ્થર થઈ જાય એવી અંદરથી કોરીકટ બાળી કેટલાંય સુખ ત્યજી નાનકડા સુખ માટે તૂટે કાં તેની નસેનસ સૈ, વ્હાલમજી માવાને વસ - નરેશ સોલંકી મગજ વિચારી પણ ન શકે એવા વિષય પણ કવિતામાં આવતા અચકાતા નથી.
લયસ્તરો » નરેશ સોલંકી