Necesas triopo por aprezi bonan rakonton: unu por bone rakonti ĝin kaj unu por kompreni nenion el ĝi. Ĉar la plezuro de ambaŭ unuaj duobliĝas per la nekompreno de la tria. Necesas tri personoj por aprezi bonan rakonton: unu por ĝin bone rakonti, unu por ĝin aprezi, kaj unu por ne kompreni ĝin. Efektive la plezuro de la du unuaj estas plifortigita de la nekompreno de la tria.