La celo pravigas la rimedojn. La fino kronumas la verkon. Fino bona, ĉio bona! Gravas ne la rimedoj, sed la celo. La fino kronas la verkon. Ĉio estas finita kaj glatigita. Celo rajtigas rimedon. Ĉio bonas, kio bone finiĝas. Mi estas kontenta, ke ĉio bonorde okazis. Ĉio estas bona, provize ke ĝi havas bonan finon. Ĉio, kio bone finiĝas, estas en ordo.