Dum Tomo plukis rubusberojn, la dornplenaj kanoj plurfoje gratis liajn brakojn kaj krurojn. "Kiam mi venontfoje faros tion," li diris al Manjo, "mi nepre surhavos longajn manikojn, por ke mi ne ricevos tiom da gratetoj." Dum li plukis rubusberojn, la dornaj ĉiroj kaŭzis al Tomo plurajn gratojn sur la brakoj kaj gamboj. „Je la sekva fojo“, li diris al Manjo, „mi nepre surhavos longajn manikojn, por ke mi ne suferu tiom da etaj gratoj.“