Mi kredas, ke dronos do fine ŝipisto kun sia boat’, kaj tion kaŭzis feine, la Loreleja kantad’. Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado. Mi kredas la ondoj englutas, ŝipeton je l’fin’; kaj kulpa pri tio nur estas kantado de la virin’. Mi kredas, ke ondoj englutos ŝipiston kaj ŝipon je la fin’; kaj tion nur kaŭzis kantante orblonda Lurlaja virgin’. Kaj fine: por hom’ kaj boato, profundas jam dronej’, mi kredas ke sekvis la fato pro kant’ de Lorelej’. Ŝipiston – ho ve! – pereigas kun ŝipo la akvoturnad’. Kaj tion ja sole nur igas la Lorelej-a kantad’. Mi kredas ŝipisto kaj ŝipo pereos en la ondar’, kaj tion la Lorelej’ faris per sia sorĉa kantar’. Ŝipiston kun lia ŝipeto Englutos la ondoj je l’fin’; Ve! Lin implikis en reto La kanto de la fein’. Ŝipiston kaj ŝipon, mi kredas, La ondoj englutas je l’fin’; Kaj tion kantante faris La bela Rejn-virgulin’. Ŝipiston kaj barkon, mi timas, englutos l’ondoj je l’fin’ kaj tion kantante efikis la Lorelej-virgin’. Mi pensas la ondoj englutos ŝipiston dum veturad’, kaj ĉion tion nur kaŭzos, la Loreleja kantad’. Kredeble ŝipisto kaj ŝipo pereos en la ondar’, kaj tion la Lorelej’ faris per sia sorĉa kantar’.