جمله” سنسورهای کرنش برای تشخیص تغییر شکل الکتریکی بر روی تغییر شکل‌های مکانیکی استفاده می‌شوند.محصولات تجاری موجود  به دلیل کشش بسیار محدود فلز و نیمه هادی ها فقط می توانند کرنش های کم را در چند درصد تشخیص دهند.
با این حال ، حسگرهای کرنش که قادر به تشخیص کرنش بالا (بیش از 50٪) هستند،برای بعضی از کاربرد ها مانند حرکات مفاصل انسان در هنگام کشش و انقباض، کرنش هایی تا 55% ایجاد می کند، که بسیار فراتر از حد تشخیص (حدود 5%) حسگرهای کرنش معمولی است، حسگرهای پر فشارمانند  نظارت بر سلامت پوشیدنی، پوست حسی روباتیک و دستکش الکترونیکی جراحی از راه دور، که همگی به قابلیت‌های سنجش فشار بالا نیاز دارند، مورد توجه هستند.
نانوصفحات گرافن تک لایه و چند لایه  با خواص الکتریکی و مکانیکی خارق‌العاده به طور گسترده برای کاربردهای سنجش کرنش مورد مطالعه قرار گرفته‌اند با این حال، لایه‌های گرافن را فقط می‌توان تا حد بسیار محدود ۶ درصد کشش داد.
در این گزارش، نانوکاغذهای سه بعدی ماکرو متخلخل متشکل از گرافن مچاله شده و نانوسلولز در ماتریس الاستومری قابل کشش برای ساخت حسگرهای کرنش تعبیه شده است.
فرآیندهای ساخت نانوکاغذهای گرافنی در شکل 1 الف نشان داده شده است.نانوکاغذهای منعطف مبتنی بر گرافن و نانوسلولز مچاله شده (نسبت وزن 1:1)  ساخته شدند و با استفاده از غشای فیلتر پلی کربنات (PC) (اندازه منافذ 220 نانومتر) در خلاء فیلتر شدو برای به دست آوردن نانوکاغذهای قابل کشش (تعریف شده به عنوان الکترود قابل کشش با نانوکاغذ منعطف تعبیه شده)  در ماتریس الاستومری جاسازی شدند.
استحکام مکانیکی نانوکاغذ کامپوزیت در مقایسه با لایه گرافن خالص بدون افزودن نانوسلولزکه تمایل به ترک خوردن و لایه‌برداری از غشای فیلتر دارند، به طور قابل توجهی بهبود یافته است.شکل ۱f مقایسه ساده ای را نشان می دهد که تفاوت های ساختاری نانوکاغذ گرافن مچاله شده، کاغذ گرافن مسطح و کاغذ گرافیت تجاری را نشان می دهد. قطرات آب مقطر روی نانوکاغذ گرافن مچاله شده به سرعت جذب شد که نشان دهنده ماهیت متخلخل نانوکاغذ است درحالی که دو بستر دیگر فشرده هستند و اجازه نفوذ آب را نمی دهند.” را به انگلیسی ترجمه کن
\"Strain sensors are used to detect electrical changes on mechanical deformations. Existing commercial products can only detect small strains, as they have limited tensile strength in metals and semiconductors, typically detecting strains within a few percent. However, strain sensors that are capable of detecting high strains (over 50%) have gained attention for certain applications such as monitoring human joint movements during stretching and contraction, where strains up to 55% are created, far beyond the detection limit (approximately 5%) of conventional strain sensors. High-pressure sensors, such as those used for monitoring wearable health, robotic sensory skin, and remote electronic surgical gloves, all require the ability to measure high pressures and have therefore attracted significant attention. Nanostructured graphene monolayers and multilayers with exceptional electrical and mechanical properties have been extensively studied for strain sensing applications. However, graphene layers can only be stretched to a very limited extent of 6%.\nIn this paper, three-dimensional nanocellulosic macro porous papers composed of crumpled graphene and nanocellulose in a stretchable elastomer matrix were embedded to fabricate strain sensors. The fabrication processes of graphene nanopaper are shown in Figure 1a. Flexible nanocomposites based on crumpled graphene and nanocellulose (weight ratio of 1:1) were prepared and filtered through a polycarbonate (PC) membrane (pore size of 220 nm) in a vacuum to obtain stretchable nanopapers (defined as the embedded nanocomposite with flexible nanopaper as the stretchable electrode) in the elastomer matrix.\nThe mechanical strength of the nanocomposite nanopaper was significantly improved compared to pristine graphene layers without the addition of nanocellulose, which tend to crack and delaminate from the filter membrane. Figure 1f illustrates a simple comparison showing the structural differences between crumpled graphene nanopaper, flat graphene paper, and commercial graphite paper. Water droplets quickly absorbed into the crumpled graphene nanopaper, indicating its porous nature, while the other two substrates remained compact and did not allow water penetration.\"