 สร้างบทกวีที่เฉลิมฉลองธรรมชาติ
ท้องฟ้าช่างกว้างใหญ่และเป็นสีฟ้า ภูเขาที่ลดหลั่นกันช่างยิ่งใหญ่และเป็นจริงยิ่งนัก ต้นไม้เปรียบเสมือนยาม คอยอยู่นิ่งๆ เฝ้าดูแลเราด้วยความปรารถนาดี ดอกไม้แย้มยิ้มยามพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ต้อนรับรุ่งสางด้วยแสงสีระยิบระยับ นกบินไปในอากาศอย่างไพเราะ อวยพรเราด้วยคำอธิษฐานลับ โลกคือบ้านของเรา และเราคือผู้ดูแล มาดูแลและรักมัน เหมือนกับที่เราเป็นผู้สร้าง! เราทุกคนต้องทำงานร่วมกันไม่ว่าเราจะเป็นใคร เพื่อปกป้องและเคารพแผ่นดินทั้งใกล้และไกล #ธรรมชาติ #กวีนิพนธ์