 รายละเอียดลอจิสติกส์ของดอกเบี้ยและการจ่ายเงินปันผลของสินทรัพย์ที่ซื้อขายในตลาดรอง?
สำหรับคำถามมากมายและพวกเขาทั้งหมดได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกัน ฉันสงสัยว่าการจัดการโลจิสติกส์ของการจ่ายดอกเบี้ยและเงินปันผลในสินทรัพย์ เช่น การจำนอง พันธบัตร หุ้น จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าของเป็นอัลกอริทึมความถี่สูงที่ซื้อและขายพันธบัตรและหุ้นในเสี้ยววินาที เมื่อบริษัทตัดสินใจจ่ายเงินปันผล บริษัทติดตามเจ้าของหุ้นทุกรายและฝากเงิน x เซนต์ต่อหุ้นในบัญชีธนาคารของบุคคลนั้นหรือไม่? (ฟังดูไร้สาระอย่างยิ่งและดูเหมือนว่ามันจะเป็นฝันร้ายด้านลอจิสติกส์) ในหุ้น เงินปันผลจะออกเป็นระยะๆ มีการประกาศวันจ่ายเงินปันผลล่วงหน้าเป็นอย่างดี ณ วันสิ้นสุดวันที่จ่ายเงินปันผล รายชื่อบุคคล [หรือนิติบุคคล] ที่เป็นเจ้าของหุ้นสามารถดูได้ที่ตลาดหลักทรัพย์ / นายทะเบียนของบริษัท ในรายการนี้เงินปันผลจะเข้าบัญชีในอีกไม่กี่วัน / สัปดาห์ผ่านช่องทางธนาคาร ส่วนใหญ่เป็นไปโดยอัตโนมัติ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าของคืออัลกอริธึมความถี่สูงที่ซื้อและขายพันธบัตรและหุ้นในเสี้ยววินาที ในพันธบัตร สิ่งต่าง ๆ ทำงานแตกต่างกันเล็กน้อย พันธบัตรจะออกครั้งแรกในราคา 95 [ส่วนลด 5%) และชำระ 100 หลังจากพูด 5 ปี ดังนั้นเมื่อมีคนขายมันหลังจากผ่านไปหนึ่งปี เขาจะมองอย่างมีเหตุผลเพื่อให้ได้ราคา 96 แน่นอนว่ามีปัจจัยอื่น ๆ ที่สามารถทำให้เขาได้ราคา 94.50 หรือ 95.50 ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงความเป็นเจ้าของทุกครั้งจึงเป็นปัจจัยในอัตราดอกเบี้ยเชิงตรรกะ ผู้ที่ยื่นเรื่องเมื่อครบกำหนดจะได้รับ 100 สำหรับเจ้าของบ้าน ฉันถือว่าเขา/เธอยังคงชำระเงินจำนองกับธนาคารเดิมที่พวกเขาได้รับจำนอง แม้ว่าธนาคารจะไม่ได้ "เป็นเจ้าของ" การจำนองอีกต่อไปก็ตาม ในกรณีนี้ เทรดเดอร์ในตลาดรองที่เป็นเจ้าของจำนองกลับมาที่ธนาคารนั้นเพื่อเรียกเก็บดอกเบี้ยด้วยหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าสถาบันการเงินเดิมขายจำนองให้กับสถาบันใหม่อย่างไร โดยทั่วไป เจ้าของบ้านจะจ่ายเงินให้สถาบันการเงินเริ่มต้นต่อไป และพวกเขาจะรับส่วนต่างและจ่ายให้กับนักลงทุนรอง หากสิ่งนี้ได้รับการกำหนดเป็นหลักประกันเป็นการรักษาความปลอดภัยที่ได้รับการสนับสนุนโดยสินเชื่อที่อยู่อาศัย มันเป็นเรื่องที่แตกต่างออกไปมาก