 อัตราเงินเฟ้อใช้ไม่ได้ในการเปรียบเทียบการชำระหนี้กับการลงทุนหรือไม่?
หนี้เป็นค่าเล็กน้อย ซึ่งหมายความว่าเมื่อเกิดภาวะเงินเฟ้อ มูลค่าของเงินที่เป็นหนี้จะลดลง สิ่งนี้ดีสำหรับผู้ยืมและไม่ดีสำหรับผู้ให้กู้ "การลงทุน" อาจหมายถึงหลายสิ่งหลายอย่าง มักใช้เพื่ออธิบายการซื้อหุ้นสามัญซึ่งเป็นการอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของในบริษัท บริษัทไม่ใช่สินทรัพย์ถาวรที่มีชื่อ ซึ่งผมหมายถึงหากเกิดภาวะเงินเฟ้อจำนวนมากและไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก (กล่าวคือ เงินเฟ้อไม่ใช่สาเหตุหรือผลลัพธ์ของการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจอื่นๆ) มูลค่าของบริษัทก็จะหายไป ขึ้นไปพร้อมกับราคาสิ่งของอื่นๆ จากข้อมูลข้างต้น ฉันจะบอกว่าคุณไม่ถูกต้องในการจัดการกับหนี้และผลตอบแทนการลงทุนในลักษณะเดียวกันกับอัตราเงินเฟ้อ เมื่อเราพูดว่าหุ้นให้ผลตอบแทน 9% เราหมายถึงผลตอบแทนจริง 7% บวกอัตราเงินเฟ้อ 2% หรืออะไรก็ตาม หากอัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นเป็น 10% และไม่มีอะไรเกิดขึ้นในระบบเศรษฐกิจ คาดว่าหุ้นเดิมจะกลับมาที่ 17% ในความเป็นจริง หนี้ของบริษัท (คงที่ในนาม) จะมีมูลค่าน้อยลง ทำให้มูลค่าที่แท้จริงของบริษัทเพิ่มขึ้นโดยเป็นค่าใช้จ่ายของผู้ถือตราสารหนี้ ในทางกลับกัน หากเราเข้าสู่ช่วงที่มีเงินเฟ้อสูง ภาระหนี้สินของคุณจะลดลง และคุณจะได้รับประโยชน์อย่างมากจากการกู้ยืมและการลงทุนในเวลาเดียวกัน หากคุณคาดหวังอัตราเงินเฟ้อในแง่นามธรรม การกู้ยืมและการลงทุนในหุ้นสามัญเป็นแนวคิดที่ดี อัตราเงินเฟ้อมักเป็นผล (หรือสาเหตุ) ของปัญหาทางเศรษฐกิจในช่วงเวลาหนึ่ง ดังนั้นโปรดทราบว่าข้อความข้างต้นสมเหตุสมผลหากเราถือว่าอัตราเงินเฟ้อเป็นสิ่งเดียวที่เปลี่ยนแปลง หากเงินเฟ้อเกิดขึ้นเพราะโอเปกทำให้น้ำมันแพงเป็นบ้า คนรุ่นมิลเลนเนียลหยุดทำงาน โรงงานทั้งหมดของเราถูกระเบิดจนสิ้นซาก หรือสงครามการค้าปิดการค้าระหว่างประเทศ มูลค่าของหุ้นจะได้รับผลกระทบแน่นอนที่สุด ในกรณีนั้นไม่ใช่ "เงินเฟ้อ" ที่ส่งผลกระทบต่อผลตอบแทนของหุ้น