 คนรวยจะรับประกันความปลอดภัยของเงินได้อย่างไร เมื่อเงินออมเกินขีดจำกัด FDIC
คนรวยใช้ธนาคาร "ผู้ฝากเงิน" แบบเดียวกับที่พวกเราที่เหลือใช้ธนาคาร เพื่อเก็บทรัพย์สมบัติที่ค่อนข้างน้อยสำหรับค่าใช้จ่ายรายเดือนและบัญชีเงินออมสำหรับวันที่ฝนตก เงินจำนวนมากของเศรษฐีคือการลงทุน เงินที่อยู่ในบัญชีธนาคารไม่ได้ทำให้คุณมีเงินเพิ่มขึ้น และในความเป็นจริงตามที่ Kaushik ชี้ให้เห็นอย่างถูกต้อง มันจะสูญเสียมูลค่าไปตามอัตราเงินเฟ้อ ปัจจุบัน การลงทุนทุกอย่างมีความเสี่ยง นั่นเป็นเหตุผลที่มีความสนใจ หากในบางจักรวาลอื่น การคิดดอกเบี้ยเป็นสิ่งผิดกฎหมายทั่วกระดาน คงไม่มีใครให้ยืมเงิน เพราะไม่มีอะไรต้องได้และต้องเสียอีกมาก คุณต้องทำให้คุ้มเวลาที่ฉันอยากจะยืมเงินคุณ เพราะแน่นอนว่าคุณจะต้องใช้เงินกู้ของฉันเพื่อทำให้ตัวเองมั่งคั่งขึ้น คนที่ร่ำรวยจะเลือกชุดการลงทุนที่แสดงถึงระดับความเสี่ยงโดยรวมที่เขาพอใจ เช่นเดียวกับคุณหรือฉันก็จะทำเช่นเดียวกันกับกองทุนเกษียณของเรา ในช่วงต้นของชีวิต เรายินดีรับความเสี่ยงมากมาย เพราะมีเงินมากมายที่ต้องทำและมีเวลาฟื้นตัวจากการขาดทุน เมื่อใกล้ถึงวันเกษียณ เราไม่ชอบความเสี่ยงมากขึ้น เพราะหากตลาดเกิดขาลงอย่างกะทันหัน เราจะสูญเสียไข่รังของเราไปส่วนหนึ่งโดยแทบไม่มีความหวังที่จะได้มันกลับคืนมาก่อนที่เราจะต้องจ่ายเงินสดออกมา ผู้ที่ร่ำรวยมากจะมีความเสี่ยงที่แตกต่างกันไปในทำนองเดียวกัน โดยมีข้อแตกต่างที่สำคัญคือพวกเขามักจะสามารถหาเลี้ยงชีพได้จากการลงทุนของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงมีความเกลียดชังความเสี่ยงอยู่แล้ว แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ต้องการผลตอบแทนที่ดี ดังนั้นพวกเขาจึงต้องให้ความสำคัญกับการกระทำที่สมดุลระหว่างความเสี่ยงและผลตอบแทน การจัดการการลงทุนที่มีผลกลายเป็นงานใหม่ของพวกเขา เมื่อพวกเขาไม่ต้องทำงานให้ใครอีกแล้ว เงินทำหน้าที่ "ทำงานจริง" และพวกเขาเป็นผู้ตัดสินใจของผู้บริหารว่าจะวางเงินไว้ที่ใดดีที่สุด เครื่องมือที่พวกเขาใช้ในการตัดสินใจเหล่านี้เป็นเครื่องมือเดียวกันกับที่เรามี พวกเขาเฝ้าดูแนวโน้มของตลาดเพื่อระบุขั้นตอนของวัฏจักรเศรษฐกิจที่บ่งชี้ถึงการเคลื่อนย้ายเงินขนาดใหญ่เข้าหรือออกจาก "แหล่งหลบภัย" เช่น ทองคำและหนี้ T พวกเขากระจายการลงทุนเพื่อปกป้องความมั่งคั่งจำนวนมากจากการขาดทุนอย่างกะทันหัน พวกเขาจ้าง ผู้จัดการด้านการลงทุนจะมีดวงตาคู่ที่สองและความเชี่ยวชาญเพิ่มเติมในการนำทางตลาด (คุณหรือฉันสามารถทำสิ่งเดียวกันได้อย่างมากโดยการซื้อหุ้นในกองทุนรวมที่ลงทุนที่มีการจัดการ หรือเพียงแค่ปรึกษานายหน้า ความแตกต่างคือคนรวยจะได้รับความเป็นส่วนตัวมากขึ้น สัมผัส). แล้วอะไรคือความแตกต่างระหว่างคนรวยมากกับพวกเราที่เหลือ? อย่างแรกคือสเกลอย่างง่าย เมื่อบุคคลที่มีมูลค่าสุทธิหลายร้อยล้านโทรศัพท์หรือไปเยี่ยมสถาบันการเงินที่จัดการเงินของพวกเขาเป็นการส่วนตัว มีเงินจำนวนมากในการตรวจสอบให้แน่ใจว่าบุคคลนั้นได้รับการดูแลอย่างดี หากเราโดนหลอกที่หน้าต่างพนักงานเก็บเงินและตัดสินใจปิดบัญชีของเรา พนักงานเก็บเงินมักจะให้เงินสดในบัญชีทั้งหมดแก่เราโดยไม่ต้องควักกระเป๋าจ่าย มหาเศรษฐีของเราอยู่ในจุดต่ำสุดของความสามารถในการแก้ไขรายงานกำไร/ขาดทุนของธนาคารด้วยการตัดสินใจของเขา ดังนั้นธนาคารของเขาจะต่อสู้เพื่อรักษาธุรกิจของเขาไว้ ประการที่สองคือระดับของการควบคุม ผู้ที่ร่ำรวยมาก 1% บนมีกรรมสิทธิ์โดยตรงไม่มากก็น้อยและควบคุมปัจจัยการผลิตหลักจำนวนมากในประเทศนี้ โรงงาน เหมือง ฟาร์มไม้ ซอฟต์แวร์เฮาส์ โรงไฟฟ้า สตูดิโอบันทึกเสียง ฯลฯ ที่สร้างสิ่งที่มีมูลค่า และความมั่งคั่งใหม่ ในขณะที่คนทั่วไป Joe สามารถซื้อหุ้นในสิ่งเหล่านี้ผ่านตลาดเปิด การลงทุนของพวกเขามักจะลดลง และเสียงของพวกเขาในการตัดสินใจของบริษัทก็น้อยพอๆ กัน การตัดสินใจของเราจึงอยู่ที่การลงทุนหรือไม่ลงทุนเป็นหลัก ในทางกลับกัน กลุ่ม 1% ที่สูงกว่านั้นมีอำนาจควบคุมผลประโยชน์ในการลงทุนของพวกเขา ซึ่งมักจะเป็นผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่ที่ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมธุรกิจที่พวกเขาลงทุนได้มากขึ้น ใครเป็นผู้ดำเนินการและสิ่งที่พวกเขาทำ