 เมื่อมีคนพูดว่า 'อัตราดอกเบี้ยต่ำตลอดเวลา!” … พวกเขาหมายถึงอัตราดอกเบี้ยใดกันแน่?
ดังที่ฌอนชี้ให้เห็นว่าพวกเขามักจะหมายถึง LIBOR หรือ FFR (หรือสำหรับประเทศอื่น ๆ อัตราดอกเบี้ยที่ปราศจากความเสี่ยงที่เทียบเท่ากัน) ฉันจะเพิ่มสิ่งที่ทุกคนพูดที่นี่และอยากจะอธิบายว่าอัตราดอกเบี้ยต่างๆ ที่คุณกล่าวถึงได้ผลอย่างไรเมื่ออัตราดอกเบี้ยปลอดความเสี่ยงเคลื่อนไหว: เพื่อความกระชับ เราจะแสดงอัตราดอกเบี้ยปลอดความเสี่ยงด้วย Rf อัตราดอกเบี้ยบัญชีออมทรัพย์ เป็น Rs อัตราดอกเบี้ยจำนองเป็น Rmort และอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำกับธนาคารเป็น Rterm อัตราดอกเบี้ยบัญชีออมทรัพย์: เมื่อธนาคารกลางแก้ไขอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ข้ามคืน (หรืออัตราดอกเบี้ยพิเศษ อัตราดอกเบี้ยซื้อคืน ฯลฯ) ในบางประเทศ ธนาคารไม่จำเป็นต้องเพิ่มอัตราดอกเบี้ยบัญชีออมทรัพย์ โดยปกติแล้ว การปรับลดลงจะบังคับให้ลดระดับลง (เพราะค่าสุทธิที่พวกเขาจะจ่ายออกไป = Rf - Rs) ในทางกลับกัน หาก Rf เพิ่มขึ้นและหากธนาคารใดธนาคารหนึ่งเพิ่ม Rs ธนาคารอื่นอาจถูกบังคับให้ทำเช่นนั้นภายใต้แรงกดดันจากการแข่งขัน ในบางประเทศ ธนาคารกลางมีอำนาจในการแก้ไข Rs โดยไม่ต้องแก้ไขอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ข้ามคืน เงินฝากประจำกับธนาคาร (หรือบัตรเงินฝาก): โดยปกติแล้วการเคลื่อนไหวในอัตราเหล่านี้จะสอดคล้องกับ Rf มากกว่า Rs ข้อแตกต่างหลักคือบัญชีออมทรัพย์มีสภาพคล่องมากกว่าเงินฝากประจำ ดังนั้นธนาคารสามารถเสนออัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าและยังคงได้รับเงินฝากภายใต้บัญชีดังกล่าว - ให้พิจารณาอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่าที่เสนอโดยเงินฝากประจำเป็นค่าความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง โดยทั่วไป อัตราดอกเบี้ยที่จ่ายโดยตราสารที่มีความเสี่ยงใกล้เคียงกันซึ่งมีสภาพคล่องใกล้เคียงกันจะเคลื่อนไหวแบบคู่ขนานกัน (มิฉะนั้นอาจเกิดการเก็งกำไร) บางครั้งอัตราเหล่านี้อาจขยับเพื่อคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงในอนาคตของ Rf อัตราดอกเบี้ยสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยหรือดอกเบี้ยอื่นๆ ที่คุณจ่ายให้กับธนาคาร: หากอัตราปลอดความเสี่ยงเพิ่มขึ้น ธนาคารจะเพิ่มอัตราเหล่านี้เพื่อรักษาดอกเบี้ยสุทธิที่พวกเขาได้รับในส่วนปลอดความเสี่ยง (= Δr = Rmort - Rf) เท่าเดิม หาก Rf ลดลงและหากธนาคารไม่จำเป็นต้องลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ พวกเขาจะทำเช่นนั้นก็ต่อเมื่อมีธนาคารใดธนาคารหนึ่งทำก่อนเท่านั้น PS:- ที่ใดก็ตามที่ฉันได้กล่าวว่าพวกเขาจะทำเช่นนั้นเมื่อหนึ่งในธนาคารทำก่อน ฉันไม่ได้หมายถึงการเรียกซ้ำ แต่หมายถึงทฤษฎีตลาดที่มีการแข่งขันเท่านั้น ภายใต้ทฤษฎีดังกล่าว คนแรกที่ลดส่วนต่างกำไรลงมักจะมีแรงจูงใจทางธุรกิจที่แข็งแกร่งในการทำเช่นนั้น (เช่น เพิ่มส่วนแบ่งตลาด หรือกำจัดการแข่งขันโดยการลดส่วนต่างกำไร เป็นต้น) คนอื่นถูกบังคับให้ตามเทรนด์