 ความน่าจะเป็นของการแตะเงิน vs การหมดอายุของเงินสำหรับออปชั่นอเมริกัน
ตามหลักการแล้ว คุณต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในทางปฏิบัติ มีโอกาสน้อยที่จะใช้จนกว่าจะหมดอายุหรือก่อนหน้านี้ไม่นาน วิธีคิดเกี่ยวกับการจ่ายออปชันยุโรปคือ: [Odds of pay out] = [Odds of pay out] = [Odds of pay out] = [Odds of pay out] = [Odds of pay out] = [อัตราต่อรองที่สไตรค์ ราคาอยู่ในเงินเมื่อหมดอายุ] + ( [อัตราต่อรองที่ราคาใช้สิทธิ์อยู่ในเงินก่อนหมดอายุ] * [โอกาสที่อีกฝ่ายจะใช้สิทธิก่อนกำหนด] ) นี่เป็นเพียงการวิเคราะห์พฤติกรรม ไม่ใช่เครื่องมือทางการเงินที่เป็นทางการ แต่ประเด็นคือคุณต้องพิจารณาโอกาสที่เงินจะเข้าเงินก่อนกำหนด นานแค่ไหน (อาจหลายงวด) และมีแนวโน้มว่าคู่สัญญาจะใช้สิทธิเร็วแค่ไหน ข้อควรพิจารณาที่สำคัญว่าพวกเขาจะออกกำลังกายก่อนเวลาหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับกลยุทธ์ของอีกฝ่ายหนึ่ง (long, straddle, quick turnaround) ระยะเวลาที่ออปชันอยู่ในเงินก่อนกำหนด และการเคลื่อนไหวในอนาคตที่คาดการณ์ไว้ กลยุทธ์เจ้าชู้อย่างรวดเร็วอาจใช้ได้ทันทีก่อนที่หุ้นจะพลิกกลับ แต่นั่นอาจทำให้กำไรเพิ่มขึ้นบนโต๊ะ ดังนั้นโดยปกติแล้วจะเป็นการดีที่สุดที่จะรอ เว้นแต่จะมีความคาดหวังว่าหุ้นจะกลับตัวอย่างรวดเร็ว โดยทั่วไปแล้วกลยุทธ์สวนทางกับตลาดแบบนี้ไม่น่าเป็นไปได้จากผู้ที่ซื้อออปชันในจังหวะที่นัดหยุดงาน และเทียบเท่ากับการเดิมพันกับการซื้อออปชั่นเดิมของพวกเขา ดังนั้นคนเหล่านี้ส่วนใหญ่จะรอเพราะพวกเขาคาดหวังว่าจะได้รับผลตอบแทนที่มากขึ้น กลยุทธ์แบบยาวมักไม่รีบร้อนที่จะใช้ และในความเป็นจริงแล้ว พวกเขาต้องการรอจนกว่าจะสิ้นสุดเพื่อคงมูลค่าเวลาของออปชั่นไว้ ดังนั้นจึงไม่ค่อยสมเหตุสมผลสำหรับคนเหล่านี้ที่จะออกกำลังกายตั้งแต่เนิ่นๆ เช่นเดียวกับการนั่งคร่อม ถ้ามีคนซื้อออปชันสำหรับการประกันหรือเพื่อออกจากตำแหน่งทางเศรษฐกิจ ดังนั้นคุณแค่กังวลว่าผู้คนจะออกกำลังกายเร็วและลืมค่าเวลาของตัวเลือกแบบอเมริกัน ซึ่งอาจรวมถึงผู้ที่ต้องการปิดตำแหน่ง รับเงิน และไปต่อ ในบางกรณี อาจรวมถึงผู้ที่ขยายมากเกินไปหรือต้องการสภาพคล่อง ดังนั้นพวกเขาจึงปิดตำแหน่ง แต่โดยส่วนใหญ่แล้ว มีโอกาสน้อยที่จะเกิดขึ้นจนกว่าจะถึงวันหมดอายุ เพราะมันทิ้งมูลค่าที่เป็นไปได้ไว้บนโต๊ะ มูลค่าเวลาของออปชั่นจะลดลงในตอนท้าย เนื่องจากออปชั่นโดยปริยายมีโอกาสน้อยลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากออปชั่นนั้นค่อนข้างลึกลงไปในเงิน ดังนั้นการออกกำลังกายแต่เนิ่นๆ จึงกลายเป็นความกังวลที่มีความหมายมากขึ้นเมื่อใกล้ถึงวันหมดอายุ มิฉะนั้น ก็มักจะน่าเป็นห่วงน้อยกว่าแต่มากกว่าข้อเสนอที่ไม่เป็นศูนย์