 ทำไมอัตราดอกเบี้ยจึงเพิ่มขึ้นหรือลดลง?
คำตอบของฉันเจาะจงไปที่สหรัฐอเมริกาเพราะคุณพูดถึง Federal Reserve แต่ระบบที่คล้ายกันนี้มีอยู่ในประเทศส่วนใหญ่ อัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นตามสิ่งที่ตลาดกำลังทำอยู่ หรือเพิ่มขึ้นตามสิ่งที่ Federal Reserve กำหนดไว้เท่านั้น มีสองอัตราที่เป็นปัญหาที่นี่ บทความ Wikipedia เกี่ยวกับอัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางมีคำอธิบายที่ดีซึ่งฉันจะสรุปที่นี่ อัตราดอกเบี้ยที่มักจะอ้างถึงคืออัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลาง และเป็นอัตราที่ธนาคารต่างๆ สามารถให้ยืมเงินซึ่งกันและกันผ่านธนาคารกลางสหรัฐฯ อัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางที่ระบุ - เป็นเป้าหมายที่กำหนดโดยคณะกรรมการธนาคารกลางสหรัฐในการประชุมคณะกรรมการกลางตลาดเปิด (FOMC) แต่ละครั้ง เมื่อคุณได้ยินจากสื่อต่างๆ ว่าเฟดกำลังเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย นี่มักจะเป็นสิ่งที่พวกเขาพูดถึง อัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางที่แท้จริง - ผ่านโต๊ะซื้อขายของธนาคารกลางสหรัฐนิวยอร์ก FOMC ดำเนินการเปิดตลาดเพื่อบังคับใช้อัตราเงินของรัฐบาลกลาง ซึ่งนำไปสู่อัตราจริง ซึ่งเป็นอัตราที่กำหนดโดยกลไกตลาดอันเป็นผลมาจาก การดำเนินงานของเฟด การดำเนินการในตลาดเปิดเกี่ยวข้องกับการซื้อและขายหลักทรัพย์ระยะสั้นเพื่อมีอิทธิพลต่ออัตรา ตัวอย่างเช่น อัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางที่ระบุในปัจจุบันคือ 0% (ในภาษาเศรษฐกิจ เรียกว่า Zero Lower Bound (ZLB)) ในขณะที่อัตราจริงอยู่ที่ประมาณ 25 จุดพื้นฐาน หรือ 0.25% เหตุใดจึงสันนิษฐานว่าอัตราดอกเบี้ยจะเพิ่มขึ้นเมื่อ Federal Reserve สิ้นสุด QE3 ไม่เข้าใจว่าทำไมขึ้นดอกเบี้ย ในสหรัฐอเมริกา มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณนั้นแตกต่างจากการดำเนินการในตลาดเปิดตามปกติของเฟดเล็กน้อย การดำเนินการในตลาดเปิดมักเกี่ยวข้องกับการซื้อและขายหลักทรัพย์ระยะสั้น อย่างไรก็ตาม ใน QE (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง QE3 รอบล่าสุดและต่อเนื่อง) เฟดได้ซื้อหลักทรัพย์ประเภท Treasury ระยะยาวและหลักทรัพย์ค้ำประกัน (MBS) ด้วยการซื้อ MBS เฟดกำลังพยายามลดความเสี่ยงโดยรวมของตลาดตราสารหนี้เพื่อการพาณิชย์ นอกจากนี้ ความต้องการที่เกิดจากการซื้อเหล่านี้ทำให้ราคาตราสารหนี้สูงขึ้น ซึ่งส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยในตลาดที่อยู่อาศัยเพื่อการพาณิชย์ลดลง เพื่อชี้แจง: ตลาดตราสารหนี้ที่ฉันหมายถึงคือตลาดสำหรับหลักทรัพย์ค้ำประกันและอนุพันธ์ตราสารหนี้อื่น ๆ (เช่น CDO's) ฉันจะใช้ MBS เป็นตัวอย่าง การจำนองที่เกิดขึ้นจริงจะถูกขายให้กับบริษัทที่แปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์โดยการรวมเข้าด้วยกันและออกหลักทรัพย์ตามมูลค่าของกลุ่ม กระบวนการนี้อาจเกิดขึ้นหลายครั้ง เนื่องจากอนุพันธ์สามารถสร้างขึ้นจากมูลค่าของ MBS เอง ซึ่งจะขึ้นอยู่กับหนี้ที่อยู่อาศัย กล่าวอีกนัยหนึ่ง MBS นั้นไม่เหมือนกับหนี้ที่อยู่อาศัย แต่ขึ้นอยู่กับหนี้ที่อยู่อาศัย เป็นหลักทรัพย์ที่เฟดกำลังซื้อ ไม่ใช่หลักทรัพย์จำนอง อย่างไรก็ตาม เมื่อเฟดลด QE3 ความต้องการนี้อาจลดลง เนื่องจากเฟดยกเลิกการโหลดงบดุลในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และอุปสงค์ลดลงทั่วทั้งตลาด ราคาจะลดลงและอัตราดอกเบี้ยในตลาดที่อยู่อาศัยเพื่อการพาณิชย์จะลดลง ตามหลักการแล้ว เฟดจะรอจนกว่าเศรษฐกิจจะดีพอที่จะรองรับการขนถ่ายหลักทรัพย์เหล่านี้ เพื่อให้ชัดเจน อัตราดอกเบี้ยที่ QE3 ตั้งเป้าหมายนั้นแตกต่างจากอัตราดอกเบี้ยที่คุณมักจะได้ยิน เป็นไปได้ที่เฟดจะคลาย QE3 ในขณะที่ยังคงรักษา "อัตราดอกเบี้ย" ซึ่งก็คืออัตราดอกเบี้ยเงินกองทุนของรัฐบาลกลางไว้ใกล้กับศูนย์ แม้ว่าสิ่งนี้จะถือว่าไม่น่าเป็นไปได้ นอกจากนี้ เฟดสามารถกำหนดเป้าหมายอัตราดอกเบี้ยระยะยาวและระยะสั้นได้เช่นกัน ซึ่งแตกต่างจากที่ฉันพูดถึงข้างต้นเล็กน้อยอีกครั้ง นี่คือเป้าหมายของโครงการ Operation Twist ในปี 2011 (และในปี 1960) Kirill Fuchs ให้คำอธิบายที่ดีเกี่ยวกับโปรแกรมในคำตอบนี้ แต่โดยพื้นฐานแล้ว Fed จะซื้อหลักทรัพย์ระยะยาวและขายหลักทรัพย์ระยะสั้น โดยมีเป้าหมายที่จะบิดเส้นอัตราผลตอบแทนเพื่อลดอัตราดอกเบี้ยระยะยาวเมื่อเทียบกับระยะสั้น ราคา. เป้าหมายคือเพื่อส่งเสริมให้ผู้คนและธุรกิจใช้หนี้ระยะยาว เช่น การจำนอง การลงทุน ฯลฯ คำถามหลักของฉันที่ฉันพยายามทำความเข้าใจคือเหตุใดอัตราดอกเบี้ยจึงเป็นเช่นนั้น มันเป็นตัวเลขที่กำหนดโดยธนาคารกลางมากกว่าหรือเป็นเพราะกิจกรรมทางการตลาด? หวังว่าฉันจะพูดถึงเรื่องนี้ไปมากแล้ว แต่ฉันจะสรุปสั้นๆ มี "อัตราดอกเบี้ย" มากมายในตลาดการเงินที่แตกต่างกันมากมาย อัตราที่พูดถึงกันมากที่สุดคืออัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางที่ฉันกล่าวถึงข้างต้น แม้ว่าจะเป็นเป้าหมายที่คณะกรรมการกำหนด แต่ก็ไม่เป็นไปตามอำเภอใจ มีเหตุผลที่ Federal Reserve จ้างนักเศรษฐศาสตร์วิจัยหลายร้อยคน ไม่มีธนาคารกลางใดกำหนดอัตราดอกเบี้ยโดยพลการ มันถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามที่จะบรรลุมาตรฐานทางเศรษฐกิจบางอย่างสำหรับอนาคตอันใกล้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ในสหรัฐอเมริกา นโยบายปัจจุบันของเฟดยังคงรักษาอัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางควรอยู่ที่ประมาณศูนย์จนกว่าเศรษฐกิจจะเกินมาตรฐานการว่างงานและอัตราเงินเฟ้อที่กำหนดโดยกฎ Evans (ตั้งชื่อตาม Charles Evans ประธานธนาคารกลางแห่งชิคาโก ผู้ผลักดัน สำหรับกฎ) อัตราเงินกองทุนของรัฐบาลกลางที่มีประสิทธิภาพ เช่นเดียวกับอัตราอื่น ๆ ที่เฟดตั้งเป้าหมายไว้ เช่น อัตราดอกเบี้ยสำหรับตราสารหนี้เพื่อการพาณิชย์ อัตราดอกเบี้ยระยะยาวของหลักทรัพย์ธนารักษ์ ฯลฯ ล้วนเป็นแรงขับเคลื่อนของตลาด เฟดอาจเข้าสู่ตลาด แต่กองกำลังอุปสงค์และอุปทานเดียวกันยังคงทำงานอยู่ แม้ว่าการกระทำของเฟดจะเป็นที่ถกเถียงกัน แต่ผลกระทบของการกระทำของพวกเขายังคงถูกผูกมัดโดยกลไกตลาด ดังนั้นนโยบายและผลกระทบของนโยบายจึงเป็นสิ่งที่ไม่มีกฎเกณฑ์