 แต่งทำนองที่สื่อถึงความโศกเศร้า
เมโลดี้เริ่มต้นด้วยการเปิดอย่างช้า ๆ และอึมครึมโดยมีบรรทัดจากมากไปน้อยในคีย์ของ C และ F วลีที่สองแนะนำความก้าวหน้าของฮาร์มอนิกเล็กน้อยซึ่งค่อย ๆ คลี่คลายในลักษณะที่ละเอียดอ่อนทว่าลางสังหรณ์ สิ่งนี้ทำหน้าที่สร้างช่วงเวลาที่เข้มข้นขึ้นอย่างช้าๆ ซึ่งความเฟื่องฟูของสีและการซิงโครไนซ์สร้างความรู้สึกโกรธในบรรยากาศที่ไม่ลงรอยกัน สิ่งนี้นำไปสู่วลีสุดท้ายที่ค่อย ๆ ลดลง มีความรู้สึกเศร้าใจและลาออกในเสียงสะท้อนของความสามัคคี ในที่สุดก็นำไปสู่การแก้ปัญหาที่อ่อนโยน