 ทำไมหุ้นที่มีนักลงทุนสถาบันน้อยจึงเป็น "เรื่องดี"?
ไม่จำเป็นต้องแย่ แต่อาจทำให้ราคาหุ้นผันผวนมากขึ้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณเดิมพันด้านไหน ;) สมมติว่าผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์คิดว่าบริษัทดำเนินกิจการได้ไม่ดี เขาอาจซื้อหุ้นจำนวนมากเพื่อที่จะกำจัด CEO คนปัจจุบันและแทนที่ด้วยหุ้นของเขา/เธอ สำหรับกองทุนเฮดจ์ฟันด์และอื่น ๆ ที่ลงทุนในหุ้นนี่เป็นสิ่งที่ดี ผู้ที่เทรดออปชันหรือใช้กลยุทธ์ระยะสั้นอาจถูกหลอกได้เนื่องจากความผันผวนอย่างกะทันหัน ประเด็นต่อไปของฉันเกี่ยวข้องกับข้างต้น มูลค่าที่แท้จริงของหุ้นคืออะไร? ราคาปัจจุบันของหุ้นคือความสมดุลของการรับรู้ของนักลงทุนทุกคนเกี่ยวกับมูลค่าของหุ้น ผู้เชี่ยวชาญสร้างมูลค่าหุ้นโดยใช้โมเดลเช่น DCF เมื่อพวกเขาทำเช่นนั้น พวกเขาซื้อขายตามสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่ามูลค่าของหุ้นคือ คุณอาจคำนวณหุ้นมูลค่า 70 และฉันเชื่อว่ามันคือ 80 ดังนั้นราคาหุ้นจะผันผวนเล็กน้อย แต่ควรอยู่ในช่วงนั้น (สมมติว่าเราเป็นผู้ลงทุนคนเดียว) จากนั้น Carl Icahn ผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์ก็เข้ามา และเปิดเผยสัดส่วนการถือหุ้นในหุ้นของเรา “ว้าว หุ้นต้องมีมูลค่ามากแน่ๆ!” ทุกคนเริ่มซื้อหุ้นนี้จนไปถึง 90 เพียงเพราะคนที่ดูเหมือนจะรู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่จึงซื้อมัน ประเด็นคือตอนนี้มันไม่ได้ซื้อขายตามมูลค่าที่แท้จริง ตอนนี้มันเป็นเรื่องของจิตวิทยาล้วนๆ เช่น. ตอนนี้มันเป็นหุ้นโมเมนตัม ซึ่งคุณไม่รู้ว่ามันจะพังเมื่อไหร่ ดูที่ Tesla, Netflix หรือแค่หุ้นโมเมนตัมของ Google การพังทลายครั้งใหญ่ของราคาหุ้นเกิดขึ้นเมื่อกองทุนขนาดใหญ่เหล่านี้ขนหุ้นออก อุปทานที่เพิ่มขึ้นจะทำให้ราคาลดลง ปัญหาคือคุณไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเมื่อใดที่ผู้จัดการกองทุนจะตัดสินใจขายหุ้นบางส่วนของเขา การผูกทุกอย่างเข้าด้วยกันคือสภาพคล่อง ยิ่งหุ้นมีสภาพคล่องมากเท่าใด ก็ยิ่งง่ายต่อการได้รับและมีความผันผวนน้อยลงเท่านั้น ยิ่งมีคนเล่นเกมมากขึ้นโดยมีหุ้นไม่ใหญ่เกินไป ราคาก็จะเข้าสู่สมดุลได้เร็วและมีความผันผวนน้อยลง นักลงทุนสถาบันดึงสภาพคล่องออกไป