 เปรียบเทียบข้อแตกต่างของการพิสูจน์ความรู้ที่เป็นศูนย์ด้วยลายเซ็นดิจิทัล
การพิสูจน์ความรู้เป็นศูนย์เป็นเทคนิคการเข้ารหัสที่ช่วยให้ฝ่ายหนึ่งพิสูจน์ให้อีกฝ่ายรู้ว่าพวกเขารู้ข้อมูลเฉพาะโดยไม่ต้องเปิดเผยข้อมูลจริง กระบวนการนี้มักเกี่ยวข้องกับผู้พิสูจน์และผู้ยืนยัน ผู้พิสูจน์จะพิสูจน์ความถูกต้องของการยืนยัน เช่น รหัสผ่านหรือลายเซ็นดิจิทัลโดยไม่เปิดเผยข้อมูล ในขณะที่ผู้ตรวจสอบยืนยันการยืนยันของผู้พิสูจน์ ในทางกลับกัน ลายเซ็นดิจิทัลคือข้อความ ใบรับรอง หรือเอกสารที่ลงนามด้วยอัลกอริทึมเข้ารหัสที่สามารถใช้ตรวจสอบความถูกต้องของผู้ส่งได้ ลายเซ็นดิจิทัลถูกใช้เพื่อรับประกันความปลอดภัยและความสมบูรณ์ของข้อมูล ในขณะที่การพิสูจน์ความรู้เป็นศูนย์ช่วยให้มั่นใจได้ถึงความเป็นส่วนตัว