 อธิบายพื้นฐาน 4 ประการของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ (OOP) เป็นกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรมที่ใช้นามธรรมเพื่อสร้างแบบจำลองตามโลกแห่งความเป็นจริง มันใช้หลักการสำคัญสี่ประการ: การวางแนวของวัตถุ ความหลากหลาย นามธรรม และการห่อหุ้ม การวางแนววัตถุเป็นแนวคิดของการจัดระเบียบรหัสรอบ ๆ วัตถุมากกว่าฟังก์ชั่นและวิธีที่พวกมันโต้ตอบกัน ความแตกต่างคือความสามารถของคลาสที่จะขยายและแก้ไขได้ทันทีโดยใช้การสืบทอดและคลาสย่อย Abstraction ช่วยให้สามารถลบรายละเอียดที่ไม่จำเป็นออกจากระบบที่ซับซ้อน ทำให้สามารถโฟกัสที่กระบวนการหลักได้ดีขึ้น Encapsulation เป็นกระบวนการของการรวมข้อมูลและฟังก์ชันที่เกี่ยวข้องเข้าเป็นหน่วยเดียว ซึ่งสามารถจัดการเป็นเอนทิตีเดียวได้