 MasterCard จะไม่เปิดเผยว่าใครเป็นคนทำข้อมูลบัตรเครดิตของฉันรั่วไหล
ยื่นฟ้อง John Doe "โจทก์จะได้รับการพิจารณา" จากนั้นจึงขอหมายเรียกข้อมูลที่เกี่ยวข้องจาก Mastercard John Doe ไม่ตอบโต้ ดังนั้นคุณค่อนข้างปลอดภัยที่จะทำสิ่งนี้ แต่มันคงใช้ไม่ได้ มาสเตอร์การ์ดจะยกเลิกหมายศาลของคุณ พวกเขาจะอ้างว่าคุณไม่มีสิทธิ์ฟ้องใครเพราะคุณไม่ได้รับความเสียหาย (ซึ่งเป็นประเด็นที่ยุติธรรม) พวกเขาตามล่าหาคนที่ทำการแฮ็ก และช่องว่างด้านความปลอดภัยที่ทำให้การแฮ็กเป็นไปได้ และช่องว่างเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไรระหว่างธุรกิจที่พยายามทำให้ดีที่สุด มันเป็นปัญหาที่ยาก และฉันได้ทำสงครามการละเมิดอย่างมืออาชีพ OpSec เป็นเรื่องใหญ่ คุณไม่สามารถเปิดเผยวิธีการหรือสิ่งที่คุณค้นพบได้มากนัก เพราะนั่นจะเป็นการเปิดเผยวิธีการตรวจจับของคุณมากเกินไป ความจริงที่อัปลักษณ์ก็คือ คนเลวไม่ได้ห่างไกลจากการชนะ และการจะจับพวกเขาขึ้นอยู่กับพวกเขาอย่างไม่ฉลาดโดยใช้เทคนิคเดิมที่รู้จักซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อคุณได้เทคนิคที่แปลกใหม่จริงๆ คุณจะต้องเสียเงินมหาศาลไปกับเวลาทางวิศวกรรมเพื่อไขสิ่งที่พวกเขาทำและสร้างเกราะป้องกัน หากอาจมีการโจมตีเพียง 1% เท่านี้ก็สามารถจัดการได้ แต่ถ้าเป็น 10% คุณไม่สามารถจัดเจ้าหน้าที่ให้มีหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่ใหญ่พอได้ - ไม่มีเจ้าหน้าที่ที่ผ่านการฝึกอบรมมาจ้าง (เว้นแต่คุณจะขโมยมาจาก Visa, Amex ฯลฯ .) เท่าที่คุณต้องการบอกสาธารณชน เชื่อฉันเถอะ ฉันอยากได้เครดิตสำหรับสิ่งที่ฉันทำ -- พวกเขาแค่พูดอะไรมากไม่ได้ หรือพวกเขาให้ความรู้แก่คนเลว และจากนั้น มีปัญหารุนแรงในภายหลัง ขอโทษ! ฉันรู้ว่ามันน่าผิดหวังแค่ไหน! บริษัทบัตรเครดิตใช้มาตรฐาน PCI-DSS (Payment Card Industry Data Security Standards) นี่คือชุดกฎความปลอดภัยขั้นพื้นฐานและแนวปฏิบัติที่ควรทำให้การแฮ็กไม่น่าเป็นไปได้ การปฏิบัติตามข้อกำหนดสามารถทำได้ (ไม่ใช่เรื่องง่าย) และหากคุณปฏิบัติตาม คุณก็เลิกยุ่งได้เลย นั่นเป็นวิธีหนึ่งที่เอมี่จะไม่เป็นฝ่ายผิดทั้งหมด ตัวอย่างถูกลบไปนานแล้ว แต่ในฐานะธุรกิจขนาดเล็ก คุณไม่สามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย PCI ได้ คุณพึ่งพาความมุ่งมั่นของผู้อื่นในการทำงานที่ดี เช่น พนักงานขายธนาคารและบัญชีการค้าของคุณ มีหลายวิธีที่สิ่งนี้อาจผิดพลาดซึ่งไม่ใช่ความผิดของคุณ สำหรับแนวคิดที่ว่า "มันส่งผลกระทบต่อลูกค้าของ Amy แต่เป็นความผิดของผู้รับเหมาของ Doofus" นั้นไม่ได้ผล กลุ่มผู้ลงประชามติทางอินเทอร์เน็ตจะไม่ได้ยินรายละเอียดและจะทำลายธุรกิจของ Amy จากนั้นเธอก็ฟ้อง Mastercard ในข้อหา False Light ซึ่งเป็นการหมิ่นประมาทประเภทหนึ่งที่มีข้อเท็จจริงเป็นความจริงแต่ถูกใส่ร้ายเป็นเท็จ และการหมิ่นประมาทมีผลร้ายแรงกว่ามากในยุโรป อย่างไรก็ตาม แม้แต่ธุรกิจที่ไม่ได้เป็นฝ่ายผิดก็ยังต้องจ่ายสำหรับการตรวจสอบ PCI-DSS ธุรกิจที่ผิดพลาดจะมีปัญหามากขึ้น อย่างน้อยที่สุดต้องจ่ายเงิน 50-90 ดอลลาร์ต่อลูกค้าหนึ่งรายเพื่อเปลี่ยนบัตร ข้อเท็จจริงง่ายๆ คือ 80% ของธุรกิจในสถานการณ์นี้ล้มละลาย ณ จุดนี้ โดยปกติแล้ว นักต้มตุ๋นจะทำการโจมตีโดยอัตโนมัติโดยใช้สคริปต์ที่ได้มาจากผู้อื่น มีเพียงไม่กี่โหลเท่านั้นที่ประสบความสำเร็จในการโจมตี (บนไซต์) จากนั้นพวกเขาก็ใช้สคริปต์อื่นเพื่อสกัดกั้นข้อมูลการชำระเงิน ซึ่งเป็นทั้งหมดที่พวกเขาต้องการ เป็นสคริปต์ตัวตัดคุกกี้และไม่ได้ปรับแต่งสำหรับแต่ละไซต์ และไม่สามารถติดตามข้อมูลส่วนบุคคลใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับไซต์นั้นได้ ดังนั้น ในกรณีส่วนใหญ่ สิ่งที่พวกเขาได้รับคือข้อมูลการชำระเงิน นอกจากนี้ ยังมีแนวโน้มว่าข้อมูลหลัก เช่น คลาวด์ไดรฟ์ การรวบรวมภาพถ่าย หรือเวชระเบียน จะถูกเก็บไว้ในระบบที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิงพร้อมการรักษาความปลอดภัยที่แยกจากกัน ไม่น่าจะถูกแฮ็กทั้งสองอย่างพร้อมกัน แม้ว่าแฮ็กเกอร์จะเต็มใจทุ่มเทความพยายามด้านวิศวกรรมมากมายก็ตาม . แฮ็กเกอร์ส่วนใหญ่เป็นสคริปต์ตัวเล็ก สามารถเรียกใช้สคริปต์ที่ผู้อื่นให้มา แต่ไม่สามารถแฮ็กด้วยตัวเองได้ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่า "ไม่มีการรั่วไหล" คือเหตุผลที่พวกเขาไม่ได้แจ้งการรั่วไหลของข้อมูลส่วนตัว สุดท้าย พวกเขาไม่สามารถรับสิ่งที่คุณไม่ได้อัปโหลด การแฮ็กไซต์เป็นปรากฏการณ์ที่รู้จักกันดี บุคคลที่เกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวจะระมัดระวังที่จะไม่นำสิ่งที่เสี่ยงเกินไปมาสู่โลกออนไลน์ นอกจากนี้ยังอาจเป็นไปได้ว่านี่เป็นการคาดเดาอย่างมืดบอดในส่วนของ Visa/MC และพวกเขาไม่ได้ระบุผู้ค้ารายใดในเชิงบวก แต่กำลังเปลี่ยนบัตรของคุณด้วยความระมัดระวังอย่างมาก