 เขียนบทกวีสั้น ๆ ที่รวบรวมความรู้สึกของฤดูร้อนในเมืองชนบท
ตะวันทอแสงขึ้นบนท้องฟ้า เมืองสงบนิ่งใกล้เข้ามา กลางวันเอื่อยเฉื่อยและยาวนาน กลางคืนเต็มไปด้วยเพลงที่สนุกสนาน ทุ่งหญ้าเขียวขจี แม่น้ำเป็นฉากที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา อากาศอบอุ่นและปลอดโปร่ง ป่าไม้เต็มไปด้วยเสียงซิมโฟนีแห่งสวรรค์ ยอดโบสถ์เก่าแก่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่บานสะพรั่งส่งกลิ่นหอม เด็กๆ หัวเราะและเล่น ขณะที่แสงแดดส่องแสงตลอดวัน นี่คือฤดูร้อนในเมืองชนบท ที่ซึ่งทุกอย่างเงียบสงบและวันเวลาผ่านไป เป็นสถานที่แห่งความสุขและความสามัคคี ที่ซึ่งเวลาถูกลืมและความกังวลถูกทำลาย