 สร้างเรื่องราวขึ้นต้นด้วยประโยคที่ว่า "มันสายไปแล้วที่พวกเขาก้าวออกจากบ้าน"
เมื่อพวกเขาก้าวออกจากบ้านก็สายไปแล้ว ทุกคนเหน็ดเหนื่อยจากวันอันยาวนาน แต่พวกเขารู้ว่าพวกเขาต้องการได้รับมากที่สุดในคืนนี้ พวกเขาแต่ละคนเก็บเป้ใส่ของว่างและเครื่องดื่มและออกเดินทางผจญภัย หลังจากผ่านไปสองสามรอบ พวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ที่ริมทะเลสาบอันเงียบสงบ แม้แต่ในตอนกลางคืน ทะเลสาบก็ยังเงียบสงบและดวงดาวก็สว่างไสวจนเกือบจะรู้สึกเหมือนกลางวัน พวกเขาพักผ่อนริมทะเลสาบสักพัก ดูดาวและนับดาวตก จนในที่สุดก็ถึงเวลาไป อีกครั้งที่พวกเขาออกเดินทาง คราวนี้ไปในทิศทางของโรงนาเก่าร้างใกล้ขอบทุ่งหญ้า ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไป พวกเขารู้สึกทึ่งกับสถานที่นั้น - ใยแมงมุมที่ห้อยลงมาจากเพดาน ฝุ่นละอองที่ส่องประกายในตอนกลางคืน และความรู้สึกสงบอย่างลึกลับอบอวลอยู่ในอากาศ พวกเขาอยู่ที่นั่นนานหลายชั่วโมง สำรวจ ค้นพบ และฟังเสียงกระซิบแผ่วเบาในยามค่ำคืน ในที่สุดก็ได้เวลากลับบ้าน แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าการผจญภัยครั้งนี้จะไม่มีวันลืม