 เหตุใดธนาคารสำรองเศษส่วนจึงไม่ใช่โครงการ Ponzi
ความแตกต่างพื้นฐานระหว่างธนาคารกับโครงการ Ponzi: เมื่อธนาคารให้ยืมเงินและคิดดอกเบี้ย ผู้คนสามารถทำสิ่งต่างๆ ด้วยเงินที่ยืมมาซึ่งคุ้มค่า (สร้างโรงงาน เริ่มต้นธุรกิจ หรือเพียงแค่เพลิดเพลินกับความสะดวกสบายและความอบอุ่นของบ้านเดี่ยวแทนการจ่ายค่าเช่า) นี่คือเหตุผลที่ธนาคารสำรองเศษส่วนสามารถทำงานได้ ผู้คนอาจทำสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่จำเป็นต้องสร้างผลกำไรทางการเงิน (การจัดหาเงินเพื่อซื้อสินค้าจำนวนมากด้วยบัตรเครดิต) แต่คุ้มค่าในแง่ของค่าใช้จ่าย พวกเขายังอาจทำเรื่องโง่ๆ (หาเงินซื้อของที่ไร้ประโยชน์ด้วยบัตรเครดิตและเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์) หรือใช้เงินอย่างสิ้นเปลือง (ธุรกิจใหม่ล้มเหลว มูลค่าบ้านดิ่งลง ฯลฯ) โครงการ Ponzi ไม่เคยสนใจที่จะทำสิ่งที่มีประโยชน์ด้วยเงิน มีการกล่าวถึงประกันสังคม ส่วนหนึ่งของการตั้งค่าประกันสังคมเกี่ยวข้องกับประชากรปัจจุบันของแรงงานที่จ่ายเงินให้ประชากรปัจจุบันที่เกษียณอายุ การเกษียณอายุของพวกเขาเองจะต้องได้รับทุนจากคนรุ่นต่อไป การออกแบบนี้ไม่ใช่โครงการ Ponzi โดยเนื้อแท้: ทั้งประชากรและเศรษฐกิจควรจะเติบโตต่อไปในอนาคตระยะกลาง ดังนั้นอย่างน้อยจะต้องมีเงินมากพอ (และอาจมากกว่านั้นมาก) สำหรับพวกเขาในการชำระค่าใช้จ่ายเหล่านั้น ซึ่งแตกต่างจากโครงการ Ponzi ความคิดที่ว่าจะยังคงดึงดูดเงินใหม่เพื่อจ่ายค่าสินไหมทดแทนที่มีอยู่นั้นเป็นจริง คำถามที่แท้จริงเกี่ยวกับความยั่งยืนนั้นเป็นเรื่องของเฉพาะเจาะจง นั่นคือ การเก็บเงินเพียงพอที่จะยังคงใช้งานได้ในอนาคต หรือแซงหน้าการเติบโตของเศรษฐกิจและจำนวนประชากรหรือไม่