 เราควรจัดโครงสร้างพอร์ตโฟลิโออย่างไรโดยคำนึงถึงความเป็นไปได้ที่ดัชนีตลาดหุ้นโดยรวมอาจลดลงและไม่ฟื้นตัวเป็นเวลานาน?
ต่อไปนี้คือสิ่งที่คุณสามารถลองได้ แต่โปรดทราบว่าพวกเขาทั้งหมดสามารถล้มเหลวได้ พวกเขาจะลดโอกาสที่คุณจะสูญเสียทศวรรษเป็นการส่วนตัว เรื่องแรก: John Bogle สนับสนุนดัชนีตลาดหุ้นทั้งหมด (เช่น VTSMX ของ Vanguard) แทนที่จะเป็นกองทุน S&P เนื่องจากดัชนีหลังนี้คิดเป็น "เพียง" 85% หรือมากกว่านั้นของมูลค่ารวมของตลาดสหรัฐ บริษัทขนาดเล็กมีพฤติกรรมแตกต่างจากสมาชิกของ S&P เล็กน้อย ดังนั้นสิ่งนี้อาจให้ความช่วยเหลือเล็กน้อย Bogle ยังสนับสนุนการถือครองพันธบัตรนอกเหนือจากตราสารทุน ฉันจะขยายความด้านล่าง บัญชีสำหรับเงินปันผล เพียงเพราะค่าของดัชนีเท่ากับค่าเมื่อ 10 หรือ 20 ปีที่แล้วไม่ได้แปลว่าทศวรรษนั้นหายไป บริษัทต่างๆ ใน S&P กำลังจ่ายเงินปันผลต่อปีประมาณ 2% แม้ว่ามูลค่าที่แท้จริงของดัชนีจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่คุณยังคงได้รับ 2% ต่อปี รวมพันธบัตร ดังที่ฉันได้กล่าวไว้ข้างต้น Bogle แนะนำให้ถือพันธบัตรบางส่วน ฉันได้เห็นกฎทั่วไปสองข้อ หนึ่งคือต้องไม่มีน้อยกว่า 20% ของจำนวนการถือครองทั้งหมดของคุณในพันธบัตร และห้ามมีมากกว่า 80% ของการถือครองทั้งหมดของคุณในพันธบัตร กฎยอดนิยมอีกข้อหนึ่งคือการถืออายุของคุณไว้ในพันธบัตร ตัวอย่างเช่น ฉันอายุประมาณ 30 ปี ดังนั้นฉันควรถือหุ้นประมาณ 30% ในตราสารหนี้ โดยไม่คำนึงถึงการแตกแยก ให้ปรับสมดุลเป็นระยะเพื่อให้ตัวเองอยู่ในการแตกนั้น การถือครองพันธบัตรจะมีผลอย่างไรต่อทศวรรษที่หายไป? เพื่อให้การคำนวณง่ายขึ้น สมมติว่าคุณแบ่งการถือครองของคุณเท่าๆ กันระหว่างกองทุน S&P และ 10 year Treasuries บังเอิญ T-note อายุ 10 ปีมีอัตราผลตอบแทน 2% เท่ากับเงินปันผลของ S&P หากคุณได้รับสิ่งนั้นจากการถือครองครึ่งหนึ่ง และไม่ได้รับอีกครึ่งหนึ่ง คุณก็จะได้เงินสุทธิ 1% ต่อปี ไม่ดี แต่ไม่หายทั้งหมด เพื่อแสดงผลของการปรับสมดุล ให้ใช้ตัวอย่างการแบ่งหุ้น/พันธบัตร 70/30 ของฉัน S&P สูญเสียมูลค่าประมาณ 50% จากจุดสูงสุดจนถึงจุดต่ำสุดของตลาดในต้นปี 2551 หากคุณถือครองหุ้นเพียงอย่างเดียว คุณจะต้องให้ตลาดเพิ่มมูลค่าขึ้น 100% เพื่อที่คุณจะได้มูลค่าดังกล่าวกลับคืนมา หาก 30% ของการถือครองของคุณอยู่ในตราสารหนี้ และคุณปรับสมดุลที่จุดต่ำสุดของตลาดหุ้นพอดี คุณเพียงแค่ต้องการให้ดัชนีหุ้นเพิ่มมูลค่าประมาณ 80% จากจุดต่ำสุดเพื่อทำให้คุณกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง ฉันพูดถึงทั้งสองสิ่งนี้เพื่อเน้นย้ำว่าผลตอบแทนจากการลงทุนของคุณไม่ได้เป็นเพียงฟังก์ชันของราคาดัชนีหุ้นเท่านั้น ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยของดอลลาร์ เป็นเรื่องยากที่คุณจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่จะนำเงิน 100,000 ดอลลาร์เข้าสู่ตลาดในคราวเดียว ปล่อยให้มันนั่งเป็นเวลา 10-20 ปี แล้วค่อยถอนออกทั้งหมด สถานการณ์ที่คุณเผชิญนั้นใกล้เคียงกับการวางเงินประมาณ $1,000 เข้าสู่ตลาดทุกเดือนเป็นเวลา 100 เดือน หากคุณทำเช่นนั้น คุณจะได้ราคาที่แตกต่างกันสำหรับการซื้อแต่ละครั้ง ผลตอบแทนจริงของคุณจะเป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของผลตอบแทนจากการซื้อแต่ละครั้ง แต่โปรดทราบว่าสิ่งนี้อาจช่วยหรือทำร้ายคุณได้ การใช้แผนภูมิที่ Victor แสดงไว้ในคำตอบของเขา หากทศวรรษที่หายไปของคุณมาจากจุดสูงสุดหนึ่งไปยังจุดสูงสุดถัดไป ราคาเฉลี่ยของคุณจะต่ำกว่าราคาที่คุณป้อนและทิ้งไว้ สิ่งนี้ช่วยได้ แต่ถ้าทศวรรษที่หายไปของคุณนั้นเปลี่ยนจากรางหนึ่งไปยังอีกรางหนึ่ง ราคาเฉลี่ยของคุณก็จะสูงกว่าราคาเริ่มต้นและราคาสิ้นสุด ดังนั้นสิ่งนี้จึงสร้างความเจ็บปวดให้กับคุณ นี่เป็นสองกรณีที่รุนแรงและกรณีทั่วไปจะอยู่ที่ไหนสักแห่งระหว่างนั้น และคุณสามารถใช้การซื้อปกติเหล่านี้เพื่อช่วยในการปรับสมดุลตามปกติได้ หุ้นต่างประเทศ. เนื่องจากคุณพูดถึง S&P500 โดยเฉพาะ ฉันถือว่าคุณอยู่ในสหรัฐอเมริกา หุ้นสหรัฐคิดเป็นประมาณ 45% ของตลาดหุ้นโลก ดังนั้น แม้ว่า S&P500 จะมีทศวรรษที่หายไป แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่ส่วนอื่นๆ ของโลกจะมีทศวรรษที่หายไปในเวลาเดียวกัน สำหรับการเปรียบเทียบ ตลาดหลักทรัพย์โตเกียวมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของโลก (รองจาก NYSE และ NASDAQ ของสหรัฐอเมริกา) มูลค่าตามราคาตลาดของ TSE น้อยกว่า 20% ของมูลค่าตามราคาตลาดรวมกันของ NYSE และ NASDAQ ซึ่งทำให้มีมูลค่าประมาณ 10% ของมูลค่าตามราคาตลาดของโลก เมื่อนิกเคอิสูญเสียทศวรรษไป ไม่มีใครอีกแล้วที่มีทศวรรษที่สูญเสีย โปรดทราบว่าการซื้อหุ้นต่างประเทศมีราคาแพงกว่าการซื้อในประเทศ และทำให้คุณต้องพบกับความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนของสกุลเงิน แต่ประโยชน์ของการกระจายความเสี่ยงอาจมีมากกว่าข้อเสียเหล่านั้น และเห็นได้ชัดว่า การกระจายตัวออกจากญี่ปุ่นง่ายกว่าการกระจายตัวออกจากสหรัฐอเมริกา แต่ก็มีคนที่สนับสนุนการถือครองน้ำหนักตลาดของทุกประเทศในโลก