 “หนี้ดี” กับ “หนี้เสีย” ต่างกันอย่างไร?
คำว่า "ดี" ถูกใช้ตรงกันข้ามกับ "ไม่ดี" แต่คำเหล่านี้ถูกใช้ในทางที่ผิด หนี้มีสามประเภท: หนี้เพื่อการใช้จ่าย อย่าเป็นหนี้เพื่อซื้อเครื่องอุปโภคบริโภค ไปเที่ยวพักผ่อน เที่ยวพักผ่อน หรือซื้อของอื่นๆ ที่ไม่มีมูลค่าทางการเงินที่ยั่งยืน หนี้สำหรับทรัพย์สินที่เสื่อมราคา เช่น รถยนต์ และบางครั้งเช่น เฟอร์นิเจอร์ มีผู้จัดให้สิ่งนี้อยู่ในประเภทเดียวกับประเภทแรก แต่ฉันรู้ว่ามีหลายคนที่สามารถกำหนดงบประมาณค่างวดรถและชำระได้ตลอดอายุการใช้งานของรถ พวกเขากำลังเช่ารถและจ่ายดอกเบี้ยในขณะที่ทำเช่นนั้น หนี้เพื่อการแข็งค่า ทรัพย์สินทำเงิน สินเชื่อที่อยู่อาศัยและเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษามักจัดอยู่ในประเภทที่ดี บ้านเป็นการซื้ออย่างหนึ่งซึ่งตามทฤษฎีแล้วให้ผลตอบแทนทันที คุณรู้ว่าอะไรจะช่วยให้คุณประหยัดค่าเช่า คุณรู้ว่ามีค่าใช้จ่ายเท่าไรหลังหักภาษี หากมีคนจ่าย 20% ของรายได้ให้กับการจำนองอัตราดอกเบี้ยคงที่ และมิฉะนั้นพวกเขาก็ต้องจ่าย 25% สำหรับค่าเช่า และในระยะยาวบ้านจะรักษาอัตราเงินเฟ้อไว้ได้ ก็ไม่เลวในแง่ที่ว่าพวกเขาจำเป็นต้องกำจัดอย่างจริงจัง ของมัน เงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษามีความเสี่ยงมากกว่าเนื่องจากไม่รับประกันผลตอบแทนเลย ฉันคิดว่าต้องระวังไม่ให้เรียนจบด้วยภาระเงินกู้ที่เริ่มต้นชีวิตภายใต้เมฆดำ การจ่าย 10% ของรายได้ของคุณเป็นเวลา 10 ปีนั้นค่อนข้างบ้า แต่บางคนก็อยู่ในตำแหน่งนั้น ในที่สุด บางคนถือว่าหนี้ทั้งหมดเป็นหนี้เสีย ดำเนินชีวิตตามวิถีทางที่จะปลอดหนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และหลีกเลี่ยงการกู้ยืมเงิน