 ภรรยาส่งตั๋วไปเรียกเก็บเงินเมื่อสิบปีก่อน
เคยเจอแบบนี้กับบัตรจอดรถสมัยยังเรียนอยู่ ตั๋วถูกออกโดยตำรวจของโรงเรียนและถูกไล่ออกในภายหลัง (เพราะฉันซื้อบัตรจอดรถแบบรายปี) 3 ปีต่อมา ฉันได้รับจดหมายแจ้งว่าฉันมีบัตรจอดรถค้างชำระ ดังนั้นพวกเขาจึงสูญเสียบันทึกการเลิกจ้าง แต่พวกเขาไม่ได้สูญเสียบันทึกการออกตั๋ว ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นเนื่องจากนิติบุคคลทำบันทึกอิเล็กทรอนิกส์สูญหายและกู้คืนข้อมูลจากการสำรองข้อมูลโดยไม่ทราบว่าข้อมูลที่เสียหายบางส่วนยังคงสูญหาย หรือเพราะพวกเขาเปลี่ยนไปใช้ระบบใหม่และเหตุการณ์ในโลกแห่งความเป็นจริงบางอย่างไม่ได้รับการถ่ายโอนอย่างถูกต้องไปยังระบบใหม่ . แน่นอนว่าคนที่คุณโต้ตอบด้วย ณ จุดนั้นไม่มีความคิดเกี่ยวกับปัญหาทางเทคนิคใดๆ ที่อาจเกิดขึ้น (เพราะปัญหาเหล่านี้อาจเกิดขึ้นเฉพาะในกรณีทางเทคนิคที่เกิดขึ้นครั้งเดียวเท่านั้น) กรณีของข้าพเจ้าแสดงได้ว่าข้าพเจ้าได้รับคำพิพากษายกฟ้อง ฉันเก็บเอกสารไว้จริงๆ คำถามคือคุณจะทำอย่างไรหากคุณทำบันทึกหายและรัฐทำบันทึกการชำระเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดของคุณหาย สมมติว่าหน่วยงานเรียกเก็บเงินมีบันทึก (จัดทำโดยรัฐ) ที่คุณค้างชำระตามจำนวนตั๋ว แต่รัฐอ้างว่าไม่มีบันทึกว่าคุณได้ชำระค่าตั๋วแล้ว แล้วคุณจะทำอย่างไร? รวบรวมรายชื่อธนาคารที่เป็นไปได้ทั้งหมดอย่างระมัดระวังซึ่งคุณอาจใช้ จากนั้นขอใบแจ้งยอดซ้ำจากธนาคารทั้งหมดที่คุณมีอยู่ในรายการนั้น สมมติว่าคุณเป็นผู้บริโภคทั่วไปและไม่ได้ดำเนินธุรกิจ จำนวนนี้ไม่ควรมีจำนวนมากกว่า 100 หน้าหรือมากกว่านั้น หากคุณสามารถค้นหาธุรกรรมในบันทึกธนาคารเหล่านั้นได้ แสดงว่าคุณโชคดี รัฐต่าง ๆ ไม่เหมือนกับรัฐบาลกลาง ไม่รอดพ้นจากการฟ้องร้องทางกฎหมาย คุณจึงสามารถปรึกษาทนายความได้ โดยอ้างอย่างฉ้อฉลว่าคุณผิดนัดชำระหนี้ รัฐสร้างความเสียหายให้กับคุณ (โดยลดอันดับเครดิตและเพิ่มต้นทุนการกู้ยืม) เมื่อคุณมีเอกสารทั้งหมดอยู่ในมือแล้ว คุณยังจะพบกับความยากลำบากในการหาใครก็ตามในรัฐที่จะรับฟังคุณ และแม้ว่าคุณจะทำเช่นนั้น คุณจะไม่ได้รับการชดเชยสำหรับเวลาและค่าใช้จ่ายที่คุณขยายเวลาเพื่อรับบันทึกเหล่านี้ หากคุณจ่ายค่าตั๋วจริง คุณจะถูกขอให้พิสูจน์ความบริสุทธิ์และถือว่าคุณมีความผิดจนกว่าคุณจะทำ อีกครั้ง ทนายความที่ดีควรจะสามารถทำอะไรกับสิ่งนั้นเพื่อให้คุณได้รับค่าชดเชยที่เหมาะสมสำหรับเรื่องนี้