 อธิบายภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของเส้นทางการส่งสัญญาณของฮิปโป
เส้นทางการส่งสัญญาณของฮิปโปเป็นกลไกอนุรักษ์ที่ใช้ในการควบคุมขนาดอวัยวะในสัตว์ มันถูกค้นพบครั้งแรกในแมลงวันผลไม้ Drosophila melanogaster ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 เมื่อนักวิทยาศาสตร์ระบุการกลายพันธุ์ที่ทำให้เกิดการเพิ่มจำนวนมากเกินไปในแมลงวันบางชนิด จากการวิจัยเพิ่มเติม พบโฮโมล็อกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมของส่วนประกอบของฮิปโปแมลงวันผลไม้ และทางเดินของฮิปโปได้รับการตรวจสอบเพิ่มเติมในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การศึกษาต่อมาระบุถึงบทบาทเฉพาะของวิถีฮิปโปในการควบคุมขนาดอวัยวะ การสร้างเนื้อเยื่อใหม่ และการบำรุงรักษาสเต็มเซลล์ โรคในมนุษย์หลายโรคเชื่อมโยงกับความบกพร่องในทางเดินของฮิปโป รวมถึงมะเร็งและความผิดปกติของพัฒนาการ