 ทำไมทุกบริษัทและบุคคลทั่วไปไม่ใช้ที่หลบภาษีเพื่อจ่ายภาษีน้อยลง?
ฉันเชื่อว่าความเข้าใจในระบบการจัดเก็บภาษีสามารถช่วยให้เข้าใจสถานที่ของเราในระบบนี้ และรู้ว่าระบบดังกล่าวมีผลกระทบอย่างไรต่อการเงินส่วนบุคคลของเรา ฉันจะพยายามไม่ลำเอียงที่นี่ แต่นี่เป็นคำถามที่ค่อนข้างเป็นอัตนัย ดังนั้นโปรดอดทนกับฉันหากคุณไม่เห็นด้วยในประเด็นใดประเด็นหนึ่ง การประหยัดภาษีเหล่านี้บางส่วนได้รับการโฆษณาอย่างดี และหลายคนสามารถใช้ได้ เช่น เครดิตภาษีสำหรับบัตรผ่านขนส่งมวลชนซึ่งมีอยู่ในบางประเทศ แต่การประหยัดภาษีเหล่านี้บางส่วนเป็นสิ่งที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อนจนกระทั่งข่าวจบลง ทำไมบางคนดูเหมือนจะได้รับการลดหย่อนภาษีที่คุณและฉันไม่ได้รับ และทำไมคนเหล่านั้นดูเหมือนจะมีเงินมากกว่าเราเสมอ คำตอบง่ายๆ สามารถแสดงสิ่งนี้ได้ในสามส่วน: (1) แหล่งที่มาของรายได้; (2) ต้นทุนการทำธุรกรรม; และ (3) "ช่องโหว่ทางภาษี" การประหยัดภาษีเกิดขึ้นตามสัดส่วนของรายได้ และหากการออมมีผลกับรายได้จากการลงทุน การประหยัดภาษีจะเกิดขึ้นตามสัดส่วนของความมั่งคั่ง หากมีคนใช้เช็คเงินเดือนเป็นจำนวนเงินขั้นต่ำในบัญชีธนาคาร "ประหยัดภาษีจากรายได้จากการลงทุน" พวกเขาอาจลดดอกเบี้ยที่ต้องเสียภาษีจาก 50 ดอลลาร์เป็น 0 ดอลลาร์ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่มีรายได้จากการลงทุนอื่นใดที่จะลด รายได้ทั้งหมดของพวกเขามาในรูปแบบของการจ้างงาน ซึ่งโดยทั่วไปแล้วยากที่จะประหยัดภาษีได้ รัฐบาลส่วนใหญ่มีความเข้าใจที่ชัดเจนมากเกี่ยวกับการเก็บภาษีจากรายได้จากการจ้างงาน เนื่องจากเป็นรายได้ส่วนใหญ่ในประเทศ (และด้วยเหตุนี้จึงมีจำนวนภาษีที่เกี่ยวข้องมากที่สุด) และเนื่องจากเป็นการเก็บภาษีที่ตรงไปตรงมามาก (งานสำหรับใครบางคน = รายได้จากการจ้างงาน ). คนที่ดูถูกเหยียดหยามมากกว่าที่ฉันอาจชี้ให้เห็นว่ารายได้จากการลงทุนนั้นมาจากคนรวยมากที่สามารถวิ่งเต้นให้นักการเมืองผ่านกฎหมายรายได้จากการลงทุนที่เอื้ออำนวย แม้แต่โอกาสในการประหยัดภาษีที่ตรงไปตรงมามากก็อาจต้องเสียเงินเพื่อเปิดใช้งาน ตัวอย่างที่ง่ายที่สุดคือ: หากโอกาสในการประหยัดภาษีมีความซับซ้อนมากจนคนทั่วไปไม่สามารถเข้าใจได้ด้วยตนเอง นักบัญชี ทนายความ หรือนายธนาคารจะต้องเป็นผู้อธิบาย และนั่นอาจทำให้คุณเสียเงิน หากภาษีของคุณไม่มากนักในการเริ่มต้น ค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมเพื่อให้ได้มาซึ่งการลดหย่อนภาษีอาจสูงกว่าการลดหย่อนภาษีเอง ตัวอย่างเช่น ประเทศส่วนใหญ่มีการประหยัดภาษี / การเลื่อนเวลาหากคุณก่อตั้งบริษัท โดยทั่วไปกฎเหล่านี้มีไว้เพื่อส่งเสริมการลงทุนในระบบเศรษฐกิจท้องถิ่น แต่คนที่มีรายได้ 10,000 ดอลลาร์ในธุรกิจเสริมอาจไม่สามารถจ่าย 3,000 ดอลลาร์ในค่าใช้จ่ายในการจัดตั้งบริษัทเพียงเพื่อประหยัดภาษี 2,000 ดอลลาร์ ยิ่งคุณมีรายได้และความมั่งคั่งมากเท่าใด ค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมเหล่านี้ก็จะยิ่งคุ้มค่ามากขึ้นเท่านั้น โดยทั่วไปฉันจะกำหนด "ช่องโหว่ทางภาษี" สำหรับจุดประสงค์ของคำตอบนี้ว่าเป็นสิ่งที่สถานการณ์ที่ค่อนข้างไม่มีกฎเกณฑ์อนุญาตให้มีการเก็บภาษีที่คนธรรมดาจะพิจารณาว่าไม่ยุติธรรมหรือคาดไม่ถึง สิ่งนี้มักเกิดขึ้นด้วยเจตนาดีแต่กฎหมายไม่ดี - รัฐบาลพยายามให้ผลประโยชน์แก่กลุ่มที่สมควรได้รับหรือส่งเสริมกิจกรรม แต่กลับปล่อยให้อีกกลุ่มหนึ่งเอาเปรียบ ตัวอย่างเช่น ในแคนาดา ไม่กี่ปีที่ผ่านมามีกฎการประหยัดภาษีเกี่ยวกับการส่งต่อความมั่งคั่งให้กับลูกหลานในอัตราภาษีที่ต่ำกว่า เฉพาะเมื่อสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิดใกล้ตาย ในบางกรณีอาจอนุญาตให้สร้างความไว้วางใจนั้นด้วย 'วงเล็บภาษี' เพิ่มเติม ซึ่งหมายความว่ารายได้ที่มากขึ้นจะถูกเก็บภาษีในอัตราภาษีที่น้อยกว่าอัตราสูงสุดก่อนที่จะแจกจ่ายให้กับลูกหลาน] กฎถูกกำหนดขึ้นโดยมีแนวคิดว่า "โอ้ เยี่ยม สมาชิกในครอบครัวเสียชีวิต และครอบครัวดังเฒ่ากำลังโศกเศร้าอย่างหนัก พวกเขาไม่สามารถแจกจ่ายความมั่งคั่งให้กับคนรุ่นต่อไปได้เป็นเวลาสองสามเดือน เนื่องจากปัญหาทั้งหมด ร้องไห้ เราควรจะทำให้กองมรดกเก็บภาษีเหมือนบุคคล คือ ถ้ามีรายได้น้อยก็เสียภาษีน้อย ถ้ามีรายได้มากก็เก็บภาษีเต็มอัตราเท่านั้น" ฟังดูสมเหตุสมผล แต่ถ้าครอบครัวใดพร้อมที่จะส่งต่อความมั่งคั่งในเวลาเดียวกับที่มีคนเอาเท้ามาสะกิดถัง การพูดคุยกับนักกฎหมายและนักบัญชีอาจทำให้ลูกๆ . ในกรณีของการรั่วไหลของปานามา / พาราไดซ์ การประหยัดภาษีเกิดจากทั้ง 3 ข้อข้างต้น: ผู้ที่มีความมั่งคั่งมหาศาล (และดังนั้นจึงได้รับรายได้ส่วนใหญ่จากการลงทุนแทนการจ้างงาน) สามารถจ่ายค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเอาเปรียบ ของ “ช่องโหว่ทางภาษี” โดยเฉพาะ. ตัวอย่างที่ง่ายที่สุดคือรายได้ที่ได้รับในต่างประเทศอาจมีอัตราภาษีที่ต่ำกว่ารายได้ที่ได้รับในประเทศ ซึ่งมักเป็นผลจาก "รอยร้าว" ในสนธิสัญญาภาษีต่างประเทศระหว่างประเทศ ซึ่งโดยทั่วไปมีไว้เพื่อส่งเสริมธุรกิจระหว่างประเทศและป้องกันบุคคลที่ต้องเสียภาษีซ้ำซ้อนที่ต้องการทำกิจกรรมในทั้งสองประเทศไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ยกตัวอย่าง "ช่องโหว่ของ Apple" Apple มีการดำเนินงานทั่วโลก กิจกรรมบางอย่างเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลที่มีภาษีต่ำ Apple รายงานเปอร์เซ็นต์ที่สูงของมูลค่าของ R&D ว่าเกี่ยวข้องกับเขตอำนาจศาลเหล่านั้น สาขาเหล่านั้นในเขตอำนาจศาลที่มีภาษีต่ำจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากสาขาที่มีภาษีสูง (เช่น สหรัฐอเมริกา) สำหรับการใช้งานวิจัยที่มีค่าของพวกเขา มีการรายงานรายได้จำนวนมากของ Apple ในเขตอำนาจศาลต่างประเทศเหล่านั้น จะไม่ถูกเก็บภาษีในสหรัฐอเมริกาจนกว่า Apple จะ "ส่งกลับ" เงินคืนไปยังสหรัฐอเมริกา จนกว่าจะถึงเวลานั้น เงินสดจะอยู่ในเขตอำนาจศาลต่างประเทศ ทำให้เก็บภาษีได้น้อยลง กฎนี้และกฎที่คล้ายกันสามารถใช้โดยบุคคลที่ร่ำรวยพอที่จะถือหุ้นบริษัทในเขตอำนาจศาลต่างประเทศโดยมีอัตราภาษีต่ำ วิธีการทำงานของกฎเฉพาะแต่ละข้อ / "ช่องโหว่" จะขึ้นอยู่กับลักษณะของกรณีเฉพาะ - กฎหมายภาษีนั้นซับซ้อน และกฎระหว่างประเทศก็ยิ่งซับซ้อนมากขึ้นไปอีก ช่องโหว่ภาษีต่างประเทศเหล่านี้จะปิดทุกปี การซ่อนเงินในต่างประเทศนั้นยากขึ้นเรื่อย ๆ และมีโอกาสน้อยลงเรื่อย ๆ ที่คุณจะสามารถหาประเทศที่มีช่องโหว่ที่เหมาะสมสำหรับความมั่งคั่งนอกชายฝั่งของคุณเอง การรั่วไหลของข่าวประเภทนี้จะช่วยเร่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นให้เร็วขึ้นเท่านั้น