 ใช้เงิน “สำรอง” อะไรดี?
ด้วย 40% ของการซื้อกลับบ้าน คุณมีโอกาสทองที่นี่ จริง ๆ แล้วสองอัน และอันที่สองสร้างจากอันแรกได้อย่างง่ายดาย โอกาสทอง #1: ภูมิคุ้มกันการเลิกจ้าง โอเค ไม่คุ้มกันจริงๆ คนส่วนใหญ่ไม่คิดว่าตัวเองถูกเลิกจ้างและไม่ได้เตรียมตัว แน่นอนมันอาจไม่เกิดขึ้นกับคุณ แต่ก็สามารถ มันเกิดขึ้นกับฉันสองครั้ง การเลิกจ้างตัวเองเป็นภาระทางอารมณ์ (การถูกปฏิเสธนั้นยาก) แต่แล้วคุณก็ต้องเจอกับอาการหนักอกหนักใจ "ฉันจะจ่ายค่าเช่าได้อย่างไร????" ถ้าไม่มีเงินเก็บนี่สิน่ากลัว เอาตัวเองไปอยู่ในจุดนั้น ลองนึกภาพว่าพรุ่งนี้คุณตกงาน คุณสามารถจ่ายค่าใช้จ่ายด้วยเงินที่คุณมีอยู่ได้กี่เดือน? สามเดือน? หนึ่ง? ไม่อย่างนั้นเหรอ? ถ่าย 12 เดือนเป็นไงบ้าง? เป็นเรื่องน่าสบายใจจริงๆ ที่สามารถพูดว่า: "ฉันไม่ต้องกังวลกับมันเป็นเวลาหนึ่งปี" เงินเก็บ 12 เดือนช่วยให้คุณมีความมั่นคงทางอารมณ์และการเงิน และให้ทางเลือกแก่คุณ คุณไม่จำเป็นต้องทำงานแรกที่ตามมา ตอนนี้ประหยัดค่าใช้จ่าย 12 เดือนไปได้มาก แต่คุณอยู่ในจุดที่ยอดเยี่ยมที่คุณสามารถประหยัดได้ 40% ของรายได้ของคุณ ใช้เวลาเพียง 2.5 ปีในการเก็บรายได้หนึ่งปี! แต่ที่จริงมันดีกว่านั้น เนื่องจากกองทุนป้องกันการเลิกจ้าง 12 เดือนของคุณไม่จำเป็นต้องรวมจำนวนเงินสำหรับการเกษียณอายุหรือภาษี หรือ 40% ที่เรากำลังพูดถึง ค่าใช้จ่ายของคุณน้อยกว่า 60% ของการซื้อกลับบ้าน คุณต้องการเพียง 12 เดือนเท่านั้น ดังนั้น คุณสามารถมีกองทุนภูมิคุ้มกันการเลิกจ้าง 12 เดือนที่ได้รับทุนเต็มจำนวนภายในหนึ่งปีครึ่งเท่านั้น! โอกาสทอง #2: กองทุนเพื่ออิสรภาพ คุณชอบงานของคุณไหม? คุณจะยังทำอยู่ไหมถ้าคุณไม่ต้องการเงิน ถ้าเป็นเช่นนั้นที่ดี แต่ถ้าไม่ ทำไมไม่เอาตัวเองไปอยู่ในตำแหน่งที่คุณไม่ต้องการมันล่ะ? นั่นคือ สร้างเงินให้เพียงพอจากการออมและการลงทุนจนสามารถใช้จ่ายได้ตลอดไปจากการลงทุนของคุณ ตัวเลขที่ต้องจำไว้คือ 25 คิดค่าใช้จ่ายรายปีของคุณ แล้วคูณด้วย 25 นั่นคือจำนวนเงินที่คุณต้องการเพื่อไม่ต้องหางานทำอีก (นั่นคืออัตราการถอนเงิน 4% ซึ่งปรับตามอัตราเงินเฟ้อทุกปีโดยมีความเสี่ยงต่ำที่เงินจะหมด มันเป็นกฎทั่วไป แต่คนฉลาดที่ใช้คณิตศาสตร์จำนวนมากได้ผล) ที่นี่คุณเก็บออม และลงทุน 40% ในกองทุนรวมที่มั่นคงในบัญชีปกติที่ต้องเสียภาษี ระหว่างเงินออมของคุณกับผลตอบแทนทบต้นจากการลงทุน คุณสามารถมี "กองทุนอิสรภาพ" ที่ได้รับทุนเต็มจำนวนได้ง่ายๆ เมื่อคุณอายุ 50 ปี อันที่จริง พออายุ 45 ปี ก็ไม่มีเหตุผล มันอาจจะดียิ่งขึ้น หากคุณอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีค่าเช่าสูงเพราะงาน และไม่รังเกียจที่จะมีชีวิตอยู่หากค่าเช่าลดลงเมื่อคุณลาออก จำนวนเงินเป้าหมายของคุณก็จะลดลง ระหว่างนั้น การทำงานอย่างทุ่มเทเพื่อเป้าหมายนี้ และบางทีโชคช่วย คุณอาจจะทำสิ่งนี้ได้ตอนอายุ 40 ปี ความคิดสุดท้าย มีสิ่งอื่น ๆ ที่คุณสามารถนำเงินนั้นไปใช้ได้ เช่น บ้าน แน่นอน สิ่งสำคัญที่ต้องทำคือเก็บออมและลงทุน คุณอยู่ในตำแหน่งที่ไม่เหมือนใครที่สามารถทำได้ด้วยเงิน 40% ของรายได้ของคุณ มันยอดเยี่ยมมาก! แต่อย่าคิดว่ามันเป็นบรรทัดฐาน คนส่วนใหญ่ไม่สามารถออมเงินได้มากขนาดนั้น และเมื่อคุณสูญเสียความสามารถในการออมมากขนาดนั้นไปแล้ว ก็ยากที่จะได้กลับคืนมา ค่าใช้จ่ายคืบคลานเข้ามา วิถีชีวิต "ต้องการ" กลายเป็น "ความต้องการ" และอื่นๆ ถ้าคุณมีนิสัยชอบใช้จ่าย มันเป็นเรื่องยากมากที่จะลดขนาดวิถีชีวิตของคุณลง - ลงไปสู่สิ่งที่คุณพอใจในตอนนี้ ดังนั้น ใช้เวลาสักพักเพื่อค้นหาว่าคุณต้องการอะไรจากชีวิต และในขณะเดียวกันก็กำจัด 40% นั้นทิ้งไป