เหตุใดบางคนจึงแปลงร่างเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายภาษี แต่กลับใช้เงินไปกับคำแนะนำทางการเงินราคาแพง เงินกู้ดอกเบี้ยสูง ฯลฯ
หนึ่งคือทางเลือกอื่นไม่ได้ แม้ว่าทั้งสองจะเป็นหนี้สินในงบดุล แต่ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นแตกต่างกันมาก เราไม่รู้สึกเป็นเจ้าของเงินของเราที่ต้องชำระดอกเบี้ยมากเท่ากับที่เราเป็นเจ้าของเงินภาษีของเรา ภาษีจ่ายสำหรับรัฐบาลของเราและบริการที่มอบให้ ในทางกลับกัน ดอกเบี้ยคือสิ่งที่เราจ่ายเพื่อให้ธนาคารกู้ยืมเงิน คล้ายกับการจ่ายเงินสำหรับสินค้าหรือบริการที่ได้รับจากธุรกิจอื่น ๆ เราไม่รู้สึกว่าเรามีความคิดเห็นในสิ่งที่ธนาคารทำกับเงินนั้น หากเราไม่เห็นด้วยกับแนวทางปฏิบัติของธุรกิจ เราจะหยุดทำธุรกิจกับพวกเขา สมมติว่ามีทางเลือกอื่น เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงการติดต่อกับรัฐบาลของเราได้ เรารู้สึกอย่างแน่นอนว่าเราควรจะพูดในสิ่งที่ทำกับเงินภาษีของเรา ฉันสงสัยว่าไม่มีใครในโลกที่ยอมรับการใช้จ่ายของรัฐบาลอย่างสมบูรณ์ เป็นเรื่องง่ายมากที่จะรู้สึกเป็นชายขอบในเรื่องการจ่ายภาษีของเรา ตัวอย่างเช่น บางคนรู้สึกไม่พอใจเพราะภาษีของพวกเขาเป็นทุนสนับสนุนสวัสดิการ จากทั้งหมดที่กล่าวมา ฉันเชื่อว่ามีความทับซ้อนกันเล็กน้อยระหว่างสองกลุ่ม สำหรับฉันแล้ว ดูเหมือนว่าคุณกำลังหมายถึงผู้ที่มีหนี้จำนวนมากที่มีดอกเบี้ยสูง (เช่น บัตรเครดิต) ฉันสงสัยว่าส่วนใหญ่ของพวกเขากำลังขัดถูกฎหมายภาษี มองหาการหักเงินและช่องโหว่ หากพวกเขามีความคิดเช่นนั้น พวกเขาก็จะทำงานหนักเช่นกันเพื่อออกจากหลุมที่พวกเขาอยู่ กล่าวโดยสรุป เราเลือกที่จะจ่ายเงินให้กับที่ปรึกษาทางการเงิน กู้เงิน หรือรับบัตรเครดิต เราไม่เลือกเสียภาษี เนื่องจากภาษีควรจะจ่ายให้กับรัฐบาลของเราและสิ่งที่ควรเป็นประโยชน์ต่อทุกคน เราจึงอยากพูดในสิ่งที่ทำกับมัน นี่เป็นกรณีเช่นกันเพราะมันบังคับเรา ("สบายดีลูก ฉันจะให้คุณยืมเงิน แต่ฉันไม่ต้องการให้คุณซื้อบุหรี่ด้วย") เนื่องจากคำพูดของเรามีจำกัดและเรามีแนวโน้มว่าจะไม่เห็นด้วยกับทุกสิ่งที่รัฐบาลของเราทำ เราจึงต้องการออกแรงควบคุม เรามี: ลดการชำระเงินของเราให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้