 นอกจากสามารถกู้เพื่อลงทุนได้แล้ว บัญชีซื้อขายหลักทรัพย์แบบมาร์จิ้นแตกต่างจากบัญชีเงินสดอย่างไร?
ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดน่าจะเป็น Damocles Sword ที่ห้อยอยู่เหนือหัวของคุณ Margin Call โดยสรุป ผู้ให้กู้ (นายหน้าของคุณ) จะกำหนดให้คุณมีสินทรัพย์จำนวนหนึ่งในบัญชีของคุณเมื่อเทียบกับยอดเงินกู้คงค้างของคุณ อัตราส่วนขั้นต่ำของเงินทุนสภาพคล่องในบัญชีต่อเงินกู้นั้นควบคุมในสหรัฐอเมริกาที่ 50% สำหรับมาร์จิ้นเริ่มต้น และ 25% สำหรับมาร์จิ้นการบำรุงรักษา ดังนั้นนี่คือจุดที่เหนียวเหนอะหนะ หากอัตราส่วนนี้ผิดด้านของขีดจำกัด โบรกเกอร์จะบังคับให้คุณเพิ่มสินทรัพย์/เงินสดในบัญชีของคุณ หรือชำระบัญชีบางส่วนของคุณทันทีเพื่อแก้ไขสถานการณ์ สมมติว่าคุณไม่มีเงินสด/เพียงพอในการแก้ไขปัญหา มันสามารถบังคับให้คุณขายในขณะที่เงินลงทุนของคุณอยู่ในถังและล็อคการขาดทุนครั้งใหญ่ ในความเป็นจริง ข้อตกลงมาร์จิ้นส่วนใหญ่ให้สิทธิ์แก่นายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ในการขายการลงทุนของคุณโดยไม่ได้รับความยินยอมจากคุณอย่างชัดแจ้งในสถานการณ์เหล่านี้ ในสถานการณ์นี้ คุณอาจไม่มีโอกาสแม้แต่จะเลือกว่าจะขายหุ้นตัวใด ที่มา: บทความของ Investopedia เรื่อง "The Dreaded Margin Call" นี่คือตัวอย่างจากบทความ: สมมติว่าคุณซื้อหลักทรัพย์มูลค่า 20,000 ดอลลาร์โดยยืมเงิน 10,000 ดอลลาร์จากนายหน้าและจ่าย 10,000 ดอลลาร์ด้วยตัวเอง หากมูลค่าตลาดของหลักทรัพย์ลดลงเหลือ 15,000 ดอลลาร์ อิควิตี้ในบัญชีของคุณจะลดลงเหลือ 5,000 ดอลลาร์ (15,000 ดอลลาร์ - 10,000 ดอลลาร์ = 5,000 ดอลลาร์) สมมติว่าต้องมีการบำรุงรักษา 25% คุณต้องมี $3,750 ในอิควิตี้ในบัญชีของคุณ (25% ของ $15,000 = $3,750) ดังนั้น คุณไม่มีปัญหาในสถานการณ์นี้เนื่องจากมูลค่า 5,000 ดอลลาร์ของอิควิตี้ในบัญชีของคุณนั้นมากกว่าส่วนต่างการบำรุงรักษาที่ 3,750 ดอลลาร์ แต่สมมติว่าความต้องการการบำรุงรักษาของนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ของคุณคือ 40% แทนที่จะเป็น 25% ในกรณีนี้ อิควิตี้ของคุณที่มีมูลค่า $5,000 จะน้อยกว่าส่วนต่างการบำรุงรักษาที่ $6,000 (40% ของ $15,000 = $6,000) เป็นผลให้นายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์อาจเรียกหลักประกันให้คุณ อ่านเพิ่มเติม: http://www.investopedia.com/university/margin/margin2.asp#ixzz1RUitwcYg