 เหตุใดเราจึงต้องมี “คำสั่งหยุดจำกัด” ในการขาย
สิ่งสำคัญที่หลายคนไม่เข้าใจก็คือ จำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้ในหุ้น คูณด้วยราคาตลาดปัจจุบันของหุ้นเหล่านั้น ไม่ได้แสดงถึงมูลค่ารวมของหุ้นเหล่านั้นแต่อย่างใด หากบริษัทหนึ่งมีหุ้นหนึ่งล้านหุ้นและมีมูลค่ารวม 10 ล้านดอลลาร์ ดังนั้นมูลค่าที่แท้จริงของแต่ละหุ้นคือ 10 ดอลลาร์ ถ้ามีคนไม่กี่คนที่รู้สึกอยากซื้อหรือขาย แต่มีไม่กี่คนที่คิดว่าบริษัทมีมูลค่า 50 ล้านดอลลาร์และเสนอราคา 50 ดอลลาร์/หุ้น นั่นอาจทำให้ราคาตลาดสูงขึ้นเป็น 50 ดอลลาร์/หุ้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าบริษัทจะมีมูลค่าถึง 5 เท่า เท่า; มันจะหมายถึงหุ้นนั้นมีราคาสูงเกินไป หากหลังจากราคาขึ้นไปที่ 50 ดอลลาร์/หุ้น เจ้าของหุ้นทั้งหมดวางคำสั่งหยุดการขาดทุนที่ 45 ดอลลาร์ โปรดทราบว่า "มูลค่าจริง" ที่แท้จริงของหุ้นของพวกเขาจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง หากคนที่คิดว่าหุ้นมีมูลค่า $50 ตัดสินใจที่จะออกจากตลาด และไม่มีใครเต็มใจที่จะเสนอราคามากกว่า $10 นั่นจะทำให้ราคาลดลงเหลือ $10 ทันที ความจริงที่ว่าหุ้นหนึ่งล้านหุ้นมีคำสั่งหยุดการขาดทุนที่ $45 จะไม่สร้างผู้ซื้อสำหรับหุ้นเหล่านั้นในราคานั้นอย่างน่าอัศจรรย์ แท้จริงแล้ว คำสั่งหยุดการขาดทุนที่ไม่ได้ตรวจสอบจะมีผลย้อนกลับ เนื่องจากคนจำนวนมากที่ยินดีหากไม่กระตือรือร้นที่จะซื้อหุ้นหากมีราคาต่ำกว่า $10/หุ้น จะพยายามขายต่ำกว่าราคานั้นแทน แย่เกินไปที่ผู้คนคิดว่าจำนวนหุ้นที่ออกจำหน่ายคูณด้วยราคาตลาดปัจจุบันแสดงถึง "ปริมาณที่มีความหมาย" บางประเภท หากมูลค่าเงินสดในปัจจุบันของการจ่ายในอนาคตทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับหุ้นหนึ่งๆ คือ 10 ดอลลาร์ คนที่ซื้อหุ้นในราคาต่ำกว่านั้นจะได้เงินจากผู้ขาย คนที่จ่ายเงินมากขึ้นจะเสียเงินให้กับผู้ขาย หลายคนคิดว่าพวกเขาสามารถเสียเงินให้กับผู้ขายและยังคงออกมาโอเคหากราคาสูงขึ้น แต่นั่นหมายความว่าพวกเขาหวังว่าจะเจอเจ้าห่วยที่ใหญ่กว่า ซึ่งเป็นเกมที่รับประกันได้ว่าบางคนจะต้องขาดทุน พวกเขาไม่ชดใช้