 แบ่งรายได้หลังแต่งงานและลูกอย่างไร?
ข้อเสนอแนะของฉันคือคุณกำลังดูสิ่งนี้ผิดทางแม้ว่าจะมีเหตุผลที่ดีก็ตาม เมื่อคุณมีครอบครัวแล้ว คุณควร - และในกรณีส่วนใหญ่ที่ฉันเคยเห็นมา - จะ - คิดต่างไปจากที่คุณทำอยู่ตอนนี้ ตอนนี้ โพสต์ของคุณด้านบนเขียนขึ้นจากมุมมองที่เห็นแก่ตัว การไม่ดูหมิ่นและการไม่พูดเป็นนัยว่าเห็นแก่ตัวเป็นสิ่งที่ไม่ดี ฉันไม่ได้หมายความในทางลบ แต่มันเป็นวิธีที่คุณกำหนดปัญหานี้: จากมุมมองที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและเห็นแก่ตัว "ยุติธรรม" และ "ไม่ยุติธรรม" มีความหมายจากมุมมองนี้เท่านั้น บางสิ่งอาจไม่ยุติธรรมสำหรับคุณหากคุณมาจากมุมมองที่เอาแต่ใจตัวเอง ลองคิดเรื่องนี้จากมุมมองของครอบครัวเป็นศูนย์กลาง และจากมุมมองของคนรัก คุณมีสิทธิ์อย่างยิ่งที่จะต้องการให้คุณทั้งคู่เป็นอิสระทางการเงินเท่าที่เป็นไปได้ แต่ลองคิดดูว่ามันหมายความว่าอย่างไรจากมุมมองทั้งสาม (ครอบครัวของคุณ ของคุณ และของเธอ)? ความหมายที่แท้จริงจะขึ้นอยู่กับคุณสองคนแยกกันและร่วมกัน แต่ฉันขอแนะนำให้คุณเริ่มต้นด้วยข้อมูลพื้นฐานบางประการที่ทำให้คุณจะพบจุดร่วมได้: ก่อนอื่น ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคนสำคัญของคุณมีบัญชีเกษียณ ของเธอเองที่ได้รับทุนเช่นเดียวกับของคุณ สิ่งนี้จะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นหากคุณแยกทางกัน และมอบตาข่ายนิรภัยให้เธอหากมีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณ ดีกว่าถ้าคุณมีเงินออมเพื่อการเกษียณทั้งหมด ฉันไม่รู้ว่าประเทศของคุณจัดการบัญชีเงินบำนาญหรือบัญชีเกษียณอย่างไร แต่ลองคิดดูว่าจะทำอย่างไรให้เธอเข้าสู่สิ่งที่ใกล้เคียงกับของคุณมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณทั้งคู่มีประวัติเครดิตที่มีคุณภาพใกล้เคียงกัน คุณทั้งคู่ควรมีบัตรเครดิตในชื่อของคุณเอง (หรือเป็นเจ้าของร่วมกันที่แท้จริงของบัญชี ไม่ใช่แค่ผู้ใช้ที่ได้รับอนุญาต หากเป็นไปได้) และทั้งคู่ต้องจำนอง/อื่นๆ เมื่อเป็นไปได้. นี่เป็นปัญหาทั่วไปสำหรับผู้หญิงที่คู่สมรสเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็กและไม่มีประวัติเครดิต (ขอบคุณ @KateGregory ที่เตือนฉันเกี่ยวกับสิ่งนี้) นอกจากนั้น ให้คำนวณว่างบประมาณของคุณอนุญาตให้คุณสองคนใช้เงินเท่าไหร่ และแบ่งเท่าๆ กัน การใช้จ่ายเงินนี้ (เช่น "เงินเพื่อความสนุก" หรือเงินที่คุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่คุณชอบ) เป็นสิ่งสำคัญโดยพื้นฐานในแง่ของความเป็นอิสระทางการเงิน หากคุณควบคุมเงินพิเศษส่วนใหญ่ได้ คุณก็เป็นผู้ควบคุมในที่สุด มากเกินไป (พักผ่อน รับประทานอาหารนอกบ้าน ฯลฯ) และสิ่งต่าง ๆ จะตึงเครียด เงินนี้ควรเท่ากัน - ไม่ว่าจะแบ่งตามตัวอักษรโดยตรง (คุณแต่ละคนมี 200 ต่อเดือนในบัญชี) หรือเพียงแค่กำหนดงบประมาณสำหรับบัญชีทั่วไปนั้นขึ้นอยู่กับคุณ อะไรก็ตามที่เหมาะกับนิสัยส่วนตัวของคุณมากที่สุด บัญชีแยกต่างหากทำงานได้ดีสำหรับหลาย ๆ คนที่นี่เพื่อรักษาความซื่อสัตย์ เมื่อคิดเป็นเงินแล้ว ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ให้แยกบิลที่เหลือออกเพื่อที่เธอจะได้จ่ายบางส่วนจากรายได้ของเธอ หากเธอต้องการเป็นอิสระ ส่วนหนึ่งก็คือนิสัยชอบจ่ายบิลตรงเวลา คนใดคนหนึ่งจ่ายบิลทั้งหมดนั้นไม่เหมาะสม เพราะมันหมายความว่าอีกคนหนึ่งจะไม่สร้างนิสัยที่ดี ตัวอย่างเช่น ภรรยาของฉันจ่ายบัตรเครดิตของสโมสรคลังสินค้าและค่าโทรศัพท์มือถือ ในขณะที่ฉันจ่ายค่าน้ำมัน/ค่าไฟฟ้า อะไรก็ตามที่ไม่ได้ใช้เงินและไม่ไปเรียกเก็บเงินที่เธอรับผิดชอบเป็นการส่วนตัวหรือคุณรับผิดชอบ (จากเช็คเงินเดือนของคุณ) ควรไปที่บัญชีร่วม บัญชีร่วมนั้นควรชำระค่าใช้จ่ายที่มากขึ้น - โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าจำนอง / ค่าเช่า - และค่าใช้จ่ายทั่วไปในครัวเรือนและคุณทั้งคู่ควรมองเห็นได้ ตัวอย่างเช่น ค่าจำนอง ค่าดูแลเด็ก บัตรเครดิตรายใหญ่ (ซึ่งรวมถึงค่าซื้อของชำและค่าใช้จ่ายในครัวเรือนส่วนใหญ่) มาจากบัญชีร่วมนั้น ระบบแบบนี้ซึ่งคุณแต่ละคนมีเงินใช้จ่ายเท่ากันและแต่ละคนมีหน้าที่รับผิดชอบในครัวเรือนบางอย่าง ดูเหมือนจะสมเหตุสมผลที่สุดสำหรับฉัน: ทำให้เกิดความขัดแย้งเรื่องเงินน้อยที่สุด โดยถือว่าทุกคนยึดติดกับจำนวนเงินที่ตั้งไว้ และป้องกันไม่ให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดสามารถ เพื่อกุมอำนาจเหนือผู้อื่น เป็นระบบที่ดูเหมือนจะดีที่สุดสำหรับครอบครัวเป็นหน่วย มันไม่ "ยุติธรรม" จากมุมมองที่เน้นตัวเองเป็นศูนย์กลาง แต่ค่อนข้างยุติธรรมจากมุมมองที่มีครอบครัวเป็นศูนย์กลาง และนั่นคือมุมมองที่ถูกต้องเมื่อคุณเป็นครอบครัว ในความคิดของฉัน ฉันขอย้ำที่นี่ด้วยว่า สิ่งสำคัญคือต้องไม่มีฝ่ายใดกุมอำนาจไว้ และสิ่งนี้ถูกกำหนดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งนั้น แต่สิ่งสำคัญคือคุณต้องไม่ใช้อำนาจการหารายได้เป็นประเด็นโต้เถียงที่สำคัญในระบบนี้ คุณไม่ได้ "ให้ทุนกับชีวิตของเธอ" หรืออะไรทำนองนั้น: คุณกำลังสนับสนุนครอบครัวของคุณ เช่นเดียวกับที่เธอเป็น ถ้าเธอมีรายได้มากกว่าคุณ คุณจะลดเวลาทำงานและอยู่บ้านไหม? เคล็ดลับคำถามที่เกิดขึ้น; ไม่ว่าคุณจะตอบคำถามนั้นอย่างไร คุณก็ยังอยู่ที่จุดเดิม: คุณทั้งคู่กำลังทำในสิ่งที่คุณถนัดที่สุด (หรือสิ่งที่คุณต้องการ) คุณทั้งคู่สนับสนุนครอบครัวด้วยวิธีที่ต่างกัน และการแนะนำว่าการมีส่วนร่วมของคุณมีค่ามากกว่าของเธอเป็นวิธีที่ดีในการมุ่งสู่เส้นทางสู่การหย่าร้าง: มันยังไม่ถูกต้องอีกด้วย ผมกับภรรยาอยู่ในสถานการณ์ที่เกือบเหมือนกัน - ลูก 2 คน เธอทำงานพาร์ทไทม์ด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพและใช้เวลากับลูกๆ มากมาย ผมเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ให้ความสำคัญกับเธอมาก - และผมบอกคุณได้เลยว่าผมต้องการมากกว่านั้น แทนที่จะเปลี่ยนบทบาทอย่างมีความสุขหากเธอเป็นคนหาเลี้ยงชีพ และคงรู้สึกพึงพอใจพอๆ กันหากไม่ทำเช่นนั้นไปมากกว่านี้ และฉันสามารถจินตนาการว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งนั้น ดังนั้นฉันจึงสามารถจินตนาการได้ว่าฉันรู้สึกอย่างไรในตำแหน่งนั้น ตราบใดที่ฉันเห็นคุณค่าของการมีส่วนร่วมของฉัน