คุ้มครองการออมจากภาษีพิเศษ
สิ่งที่สหภาพยุโรปต้องการบังคับให้ไซปรัสทำคือการทำลายสัญญาประกันที่รัฐบาลมีกับผู้ฝากเงินธนาคาร รัฐสภาปฏิเสธอย่างถูกต้องและไม่ผ่าน ในสหภาพยุโรปและไซปรัสซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรป เงินฝากธนาคารทั้งหมดได้รับการประกันโดยรัฐบาลสูงถึง 100,000 ยูโร ซึ่งคล้ายกับการประกัน FDIC ของสหรัฐอเมริกา ดังนั้น การกำหนดให้ผู้ฝากเงิน "รายย่อย" (ไม่เกิน 100,000 คน) เข้าร่วมในการปรับโครงสร้างองค์กรหมายความว่ารัฐบาลจะผิดคำพูดต่อประชาชนและผิดนัดชำระหนี้อย่างมีประสิทธิภาพ นั่นคือสิ่งที่รัฐบาลไซปรัสต้องการหลีกเลี่ยง ค่าเริ่มต้น ดังนั้นฉันจึงไม่เข้าใจว่าทำไมความคิดนี้ถึงเกิดขึ้น ผู้ฝากเงินมากกว่า 100,000 คนไม่รับประกันความล้มเหลวของธนาคาร และแน่นอน - ในไซปรัส ผู้ฝากเงินเหล่านี้จะได้รับ "ตัดผม" แต่ก่อนหน้าพวกเขา ผู้ถือหุ้นและผู้ถือหุ้นกู้มาก่อน ซึ่งจะถูกกำจัดออกไปโดยสิ้นเชิง ดังนั้นก่อนอื่นผู้ที่ล้มเหลว (เจ้าของธนาคาร) จะเป็นคนแรกที่ต้องจ่ายราคา อย่างไรก็ตาม รัฐบาลสามารถผิดนัดชำระหนี้ได้ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลายแห่ง เช่น ในรัสเซียในทศวรรษที่ 90 ในอาร์เจนตินาในทศวรรษที่ 2000 (และอันที่จริงแล้วหลายครั้งในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา) สหรัฐอเมริกาในทศวรรษที่ 1930 และตัวอย่างอื่นๆ อีกมากมาย คุณสามารถดูรายชื่อได้ในวิกิพีเดีย เมื่อรัฐบาลผิดนัดชำระหนี้ รัฐบาลจะไม่จ่ายบางส่วนหรือทั้งหมด และสกุลเงินอาจถูกลดค่าลงด้วย ตัวอย่างเช่น ในรัสเซียในปี 1998 สกุลเงินสูญเสีย 70% ของมูลค่าเมื่อเทียบกับ USD ภายในไม่กี่เดือน และเงินสดส่วนใหญ่ที่อยู่ในมือของประชาชนก็ไร้ค่าในชั่วข้ามคืน ในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2476 ประธานาธิบดีได้ออกคำสั่งห้ามพลเมืองเอกชนเก็บรักษาทองคำแท่งและเหรียญเงิน ซึ่งส่งผลให้ค่าเงินดอลลาร์อ่อนค่าลงประมาณ 30% และผู้ลงทุนในโลหะมีค่าสูญเสียเงินจำนวนมาก คำสั่งของผู้บริหารที่กำหนดให้ยอมจำนนใบรับรองทองคำของ Treasury นั้นแท้จริงแล้วคือการที่รัฐบาลไม่สามารถชำระภาระผูกพันเหล่านี้ได้ ในขณะที่สหรัฐอเมริกาหรือรัสเซียควบคุมสกุลเงินของตนเอง ประเทศในยุโรปกลับไม่ทำและไม่สามารถลดค่าสกุลเงินได้ตามต้องการเพื่อลดภาระหนี้ ดังนั้นในยูโรโซน การแก้ปัญหาการลดค่าเงินที่ดำเนินการโดยรัสเซียและสหรัฐอเมริกาจึงเป็นไปไม่ได้ ไซปรัสไม่สามารถลดค่าเงินของตนได้ และแม้ว่าจะทำได้ - หนี้ภายนอกของไซปรัสก็ไม่น่าจะถูกกำหนดเป็นสกุลเงินในนั้น (อันที่จริง หนี้ของรัสเซียไม่ได้อยู่ในสกุลรูเบิล นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาบังคับให้ปรับโครงสร้างหนี้ของตนเอง แต่การลดค่าของสกุลเงินนั้นช่วยได้ ระดมเงินจากประชาชน คล้ายๆ กับที่สหรัฐฯ ยึดทองคำในปี 1930) ดังนั้น ในกรณีของไซปรัสหรือประเทศในยูโรโซนอื่นๆ ภาษีทางตรงเป็นวิธีเดียวในการหาเงินจากประชาชน ดังนั้น หากคุณอยู่ในประเทศที่ควบคุมสกุลเงินของตนเอง (เช่น สหรัฐอเมริกา รัสเซีย อาร์เจนตินา ฯลฯ) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากหนี้อยู่ในสกุลเงินนั้น (โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา) คุณควรกังวลเรื่องเงินเฟ้อมากกว่าภาษี . แต่ถ้าคุณอยู่ในยูโรโซนและประเทศของคุณกำลังมีปัญหา (ซึ่งเกือบจะเป็นทุกประเทศในโซนนี้) คุณสามารถคาดหวังเรื่องภาษีได้ จะหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นได้อย่างไร? จัดการกับเจ้าหน้าที่ที่ได้รับการเลือกตั้งของคุณและให้พวกเขาแก้ไขเศรษฐกิจของคุณ แต่รู้ว่าคุณไม่สามารถ "ลบ" หนี้ผ่านอัตราเงินเฟ้อได้เหมือนที่คนอเมริกันทำได้ (และจะ) ใครบางคนจะต้องจ่าย