 สร้างเรื่องสั้นประเภทนิยายความยาวไม่เกิน 500 คำ
แครอลเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน เธอเริ่มทำงานที่สำนักงานสัตวแพทย์เมื่อ 2 เดือนก่อน แต่รู้สึกเหมือนผ่านมาหนึ่งปีแล้ว เธอยุ่งอยู่กับการวิ่งไปรอบๆ และจัดการกับสัตว์ต่างๆ และมันเริ่มส่งผลร้ายกับเธอ เธอเพิ่งลงจากรถเมล์และกำลังเดินกลับบ้าน เมื่อเธอสังเกตเห็นลูกเสือตัวเล็ก ๆ อยู่ในตรอกซอยใกล้ ๆ เธอเดินเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง และลูกหมีก็ส่งเสียงร้องเหมียวขี้เล่น แครอลรู้สึกถึงแรงดึงที่หัวใจของเธอ นี่ต้องเป็นสัตว์เลี้ยงของใครบางคนที่หายไป เธอก้มลงอุ้มลูกขึ้นมา ค่อยๆ ลูบขนนุ่มๆ ของมัน ลูกลืมตาขึ้นและมองมาที่เธออย่างตั้งใจ แครอลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และตัดสินใจพาลูกหมีกลับบ้าน เธอรู้สึกผูกพันอย่างลึกซึ้งกับสัตว์ไร้หนทางตัวนี้ และตัดสินใจเลี้ยงมันไว้เป็นเพื่อน แครอลตั้งชื่อลูกฟลอเรนซ์ตามคุณยายของเธอ และพวกเขาก็ผูกพันกันอย่างรวดเร็วในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ฟลอเรนซ์ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจถึงความเมตตาที่หลงเหลืออยู่ในโลก และมอบสิ่งปลอบใจที่จำเป็นมากหลังจากทำงานมาทั้งวัน ลูกหมีกระตือรือร้นที่จะเล่นและกอดกับแครอลเสมอ ทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เย็นวันหนึ่ง จากหางตาของเธอ แครอลเห็นร่างที่ไม่คุ้นเคยเดินช้าๆ ผ่านอพาร์ตเมนต์ของเธอ พอหันไปดูดีๆ ร่างนั้นก็หายไปแล้ว เธอรู้สึกประหลาดใจแต่ไม่ได้คิดมาก จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเธอตื่นขึ้นและพบร่างเดิมในห้องนั่งเล่นของเธอ เธอรู้สึกถึงความคุ้นเคยระหว่างร่างนั้นกับฟลอเรนซ์ และทันใดนั้น ทุกอย่างก็เข้าที่ แครอลได้จับเสือที่ควรจะเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ เธอกลับฟลอเรนซ์ไปยังสถานที่ที่ถูกต้องของเธอ แต่สายสัมพันธ์ที่พวกเขาสร้างไว้จะไม่มีวันลืม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แครอลรู้ว่าการเรียกร้องของเธอคือการช่วยเหลือสัตว์ที่ต้องการความช่วยเหลือ และเธอสาบานว่าจะอยู่ที่นั่นเสมอเพื่อจัดหาบ้านแสนรักในยามที่พวกเขาต้องการมันมากที่สุด