ทำไมการ "กลับหัวกลับหาง" ในการจำนองจึงไม่ดี?
สำหรับคนส่วนใหญ่ "การเป็นเจ้าของบ้าน" เป็นกลยุทธ์ในการดำเนินชีวิตในระยะยาว (เช่น ความตั้งใจที่จะเป็นเจ้าของบ้านเป็นเวลาหลายสิบปี โดยไม่คำนึงว่าบ้านหลังใดหลังหนึ่งอาจถูก "เปลี่ยน" เป็นอีกหลังหนึ่งกี่ครั้งก็ตาม ในสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจที่มีความมั่นคง อัตราเงินเฟ้อทางการเงิน การกู้เงินระยะยาวที่ได้รับการสนับสนุนจากสินทรัพย์ "ถาวร" ที่จับต้องได้ซึ่งไม่มีค่าเสื่อมราคา (เช่น อสังหาริมทรัพย์) ในทางปฏิบัติแล้วเป็นรูปแบบหนึ่งของการลงทุนที่ไม่มีการกู้ยืม เนื่องจากเมื่อเวลาผ่านไป มูลค่าทางการเงินของสินทรัพย์จะเพิ่มขึ้นตาม อัตราเงินเฟ้อ แต่ขนาดของเงินกู้คงที่ในรูปของเงิน กลยุทธ์ดังกล่าวมีความเสี่ยงเสมอในระยะสั้นเนื่องจากการลดลงชั่วคราวของราคาบ้าน แต่อัตราเงินเฟ้อระยะยาวที่บอกว่า 5% ต่อปีจะยกเลิกแม้กระทั่ง 20 % การลดลงของราคาบ้านใน 4 ปี การชะลอตัวของเศรษฐกิจมักมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของอัตราเงินเฟ้อซึ่งแก้ไขปัญหาระยะสั้นได้เร็วยิ่งขึ้น สินเชื่อรถยนต์และสินเชื่อเพื่อการศึกษาเป็นข้อเสนอทางการเงินที่แตกต่างกันอย่างมาก เพราะคุณรู้ตั้งแต่เริ่มต้น ว่าสินทรัพย์จะไม่คงมูลค่าไว้ (เว้นแต่คุณจะ "ลงทุนในรถโบราณ" แทนที่จะ "ซื้อพาหนะส่วนตัว" รถใหม่จะสูญเสียมูลค่าเงินส่วนใหญ่ภายใน 5 ปี) หรือไม่มีตัวตน สินทรัพย์ทั้งหมด (เช่น การกู้เงินเพื่อการศึกษา จ่ายค่าทริปท่องเที่ยวด้วยบัตรเครดิต ฯลฯ) ความ "น่ากลัว" เหนือสินเชื่อบ้านคือการตระหนักรู้อย่างกว้างขวางว่ากฎของเกมมีการเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร โดยการผสมผสานระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำบวกกับนโยบายทางการเงินระดับชาติ (หรือแม้แต่ระหว่างประเทศ) ที่ออกแบบมาเพื่อบังคับใช้อัตราเงินเฟ้อต่ำ - ด้วยผลที่ตามมาว่า " อยู่ใต้น้ำ" เปลี่ยนจากปัญหาระยะสั้นเป็นระยะยาว