 ใครสามารถซื้อรถหรูได้อย่างแท้จริง?
ส่วนหนึ่งฉันสงสัยว่านี่คือการเลือกอคติ คุณบอกว่าคุณเห็นรถหรูผ่านไปมามากมาย แต่ถ้าคุณกำลังมองหาพวกเขา คุณจะสังเกตเห็นพวกเขา คุณได้คำนวณเปอร์เซ็นต์จริงหรือไม่? พวกเขาคิดเป็น 50% ของรถยนต์ที่ผ่านจุดใดจุดหนึ่งในช่วงเวลาหนึ่งหรือไม่? หรือแค่ 10% ถ้านับจริงๆ? คุณบอกว่าคุณอาศัยอยู่ในเทศมณฑลบัลติมอร์ รัฐแมรี่แลนด์ นั่นเป็นพื้นที่ที่ค่อนข้างร่ำรวย ดังนั้นฉันคาดว่าเปอร์เซ็นต์ของรถยนต์หรูหราจะสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ คุณน่าจะเห็นน้อยกว่ามากในป่าทุรกันดารของมิสซิสซิปปี้ ที่กล่าวว่าบางคนที่มีรถหรูไม่สามารถซื้อได้จริงๆ ฉันนึกถึงโฆษณาทางทีวีที่ยอดเยี่ยมที่ฉันเห็นเมื่อเร็วๆ นี้ ซึ่งชายคนหนึ่งกำลังอวดข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดของเขา เขาพูดถึงบ้านหลังใหญ่ สระว่ายน้ำ และรถหรูของเขาด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า ยืนตระหง่าน และโดยทั่วไปดูภูมิใจและมีความสุข แล้วเขาก็พูดว่า "ฉันจะทำอย่างไร" ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปสิ้นหวัง เขาทรุดตัวลงและพูดว่า "ฉันเป็นหนี้บุญคุณลูกตา" กลายเป็นโฆษณาสำหรับบริการให้คำปรึกษาด้านหนี้สิน บางคนให้ความสำคัญกับการมีรถหรูสักคันและยอมเสียสละเพื่อสิ่งอื่น ถ้าการมีรถหรูคันใหญ่สำคัญกว่าสำหรับคุณ เช่น การมีบ้านสวยๆ คอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุด ทีวีจอใหญ่ ทานอาหารนอกบ้านบ่อยขึ้น ไปเที่ยวพักผ่อนราคาแพงๆ หรืออะไรก็ตามที่คุณต้องยอมถอยเพื่อให้ได้รถมา นั่นคือการตัดสินใจของคุณ โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่สนใจเรื่องรถหรูมากนัก ฉันแค่ต้องการบางอย่างที่พาฉันไปในที่ที่ฉันอยากไป และฉันคิดเสมอว่าเมื่อมีรถราคาแพง คุณต้องกังวลตลอดเวลาว่าจะเกิดอุบัติเหตุและทำให้รถเสียหายหรือถูกทำลาย ถ้าคุณลงเงินไปกับบ้านหรูหลังใหญ่ อย่างน้อยบ้านก็ไม่ค่อยชนกัน ส่วนตัวผมก็ทำรายได้ดีเหมือนกัน และฉันมีเงินจำนอง $500 ต่อเดือนและค่าผ่อนรถเป็นศูนย์ เพราะฉันขับรถกระบะปี 2003 ที่ซื้อด้วยเงินสด แต่ฉันมีลูกสองคนในวิทยาลัย และฉันพยายามที่จะผ่านมันไปได้โดยไม่มีหนี้สิน นั่นคือที่มาของเงินทั้งหมดของฉัน