 ความชอบของนักลงทุนสำหรับเงินปันผลนั้นสมเหตุสมผลหรือไม่?
คำถามนี้มีสมมติฐานว่านักลงทุนต้องการเงินปันผล เนื่องจากขึ้นอยู่กับว่าคุณกำลังพูดกับใคร นักลงทุนบางรายชอบหุ้นเติบโต (บางตัวไม่จ่ายเงินปันผล) ดังนั้นในกรณีนี้ เราจะครอบคลุมเปอร์เซ็นต์ของนักลงทุนที่ชอบหุ้นที่จ่ายเงินปันผล ขึ้นอยู่กับว่าคุณถามใครและขึ้นอยู่กับความตระหนักในตนเองของพวกเขาด้วย เพราะบางคนอาจให้เหตุผลที่สมเหตุสมผลทางการเงินเพียงเล็กน้อย ประโยชน์หลักสองประการที่ฉันได้ยินมาเป็นเรื่องทางจิตวิทยาโดยพื้นฐาน: เงินปันผลเป็นเหมือนเช็คเงินเดือนขนาดเล็ก เนื่องจากผู้คนได้รับโดปามีนจากการได้รับเช็คเงินเดือน ฉันจึงคาดการณ์ว่าจะได้รับเงินปันผลเช่นเดียวกัน เป็นไปได้มากว่าสมองจะรู้สึกถึงรางวัลเมื่อได้รับเงินปันผล แม้ว่าหุ้นปันผลจะทำผลงานได้ต่ำกว่าหุ้นเติบโตเป็นเวลา 10 ปี ประสบการณ์ในการรับเงินปันผลอาจรู้สึกคุ้มค่ากว่า (รวมถึงอาจได้รับรายงานหรือดูข้อมูลภาษีสำหรับปี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถาบันนั้นๆ และนั่นก็ให้ความรู้สึกเช่นกัน ดี). นักลงทุนแบบเน้นคุณค่าบางคนไม่นำเงินปันผลไปลงทุนซ้ำ เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าราคาของหุ้นมีความสำคัญ (หุ้นจะถูกหรือแพง และการลงทุนซ้ำโดยอัตโนมัติสำหรับนักลงทุนเหล่านี้หมายความว่าราคาของหุ้นไม่สำคัญ) ดังนั้น การจ่ายเงินปันผลทำให้พวกเขาสามารถสร้างใหม่ได้ เงินสดของพวกเขาหลังจากซื้อ พวกเขาสามารถซื้อหุ้นเพิ่มได้หากหุ้นมีราคาถูก หรือเก็บเงินสดไว้หากหุ้นมีราคาแพง ลองนึกถึงวอร์เรน บัฟเฟตต์ที่นี่ เขาซื้อหุ้น Wells Fargo มูลค่า 3 พันล้านดอลลาร์ในราคาประมาณ 8-12 ดอลลาร์ต่อหุ้นในปี 2552 (จากความทรงจำของฉัน เพราะผู้คนตกใจมากที่ถูกซื้อไปในธนาคารทั้งที่ไม่มีใครชอบธนาคาร) พิจารณาจำนวนเงินที่เขาได้จากการจ่ายเงินปันผลจากการซื้อนั้นเพียงอย่างเดียว และหากเขาเชื่อว่า Wells Fargo มีราคาสูงเกินไป เขาสามารถเก็บเงินไว้และซื้ออย่างอื่นที่เขาเชื่อว่าถูกกว่าได้ ในกรณีเหล่านี้ การจ่ายเงินปันผลจะสร้างการรองรับเงินสดโดยอัตโนมัติหลังการซื้อ และนักลงทุนเน้นคุณค่าจำนวนมากเชื่อว่าควรมีเงินสดอยู่ในมือเสมอ ประเด็นที่สองนี้ค่อนข้างยุ่งยากเล็กน้อยเพราะอาจเกี่ยวข้องกับการประเมินความเสี่ยง นักลงทุนบางคนเชื่อว่าหุ้นที่จ่ายเงินปันผลสูง เช่น MO จะไม่ประสบกับการลดลงอย่างมากของดัชนีเช่น SPY MO กำหนดเส้นทาง SPY ในปี 2009 (29% เทียบกับ 19%) และนักลงทุนเหล่านี้เชื่อว่าเป็นเพราะผลตอบแทนเป็นที่ต้องการมากเกินไป (พวกเขารู้สึกปลอดภัยกว่า - ฝั่งดัชนีจะโต้แย้งว่า "แต่จะเกิดอะไรขึ้นในระยะยาว") ปัญหาที่ฉันมีกับข้อโต้แย้งนี้ (ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้ง) คือมันไม่ได้เป็นจริงสำหรับหุ้นที่ให้ผลตอบแทนสูงทุกตัว แม้ว่าหุ้นที่ให้ผลตอบแทนสูงบางตัวจะแสดงระดับแนวต้านที่แข็งแกร่งในช่วงตลาดหมี