สำหรับบุคคลที่มีรายได้สูง การไม่มีประกันถือว่าสมเหตุสมผลหรือไม่?
คำตอบทั่วไปคือ "ใช่" เมื่อคุณติดต่อกับเศรษฐีที่มีเลขหลักเดียว คำตอบคือนิสัยและความต้องการด้านการประกันภัยของพวกเขาโดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับคนอื่นๆ เมื่อคุณกลายเป็นเศรษฐีเลขสองหลักและเลขสามหลักหรือคนที่มีมูลค่าหลายพันล้าน พวกเขามีทางเลือกเพิ่มเติม แต่โดยทั่วไปแล้วจะใช้วิธี "ประกันตนเอง" แทนการจ่ายเงินให้กับบริษัทสำหรับกรมธรรม์ ข้อมูลต่อไปนี้อ้างอิงจากทั้งสิ่งที่ฉันได้อ่านและประสบการณ์ส่วนตัวที่ทำงานให้กับหรือกับเศรษฐีหลาย ๆ คนและแม้แต่มหาเศรษฐีคนเดียว การระบุประเภทของการประกันที่คุณกล่าวถึง: โดยทั่วไปจะใช้เพื่อจัดหารายได้ทดแทนให้กับผู้รอดชีวิตที่คุณไม่สามารถให้ได้อีกต่อไปเมื่อเสียชีวิต นอกเหนือจากการชำระค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการตาย (งานศพ ค่าโรงพยาบาล/บ้านพักรับรอง ฯลฯ) แม้แต่เศรษฐีและมหาเศรษฐีก็มีสิ่งนี้ ใช่ แต่ยิ่งมูลค่าสุทธิของคุณสูงเท่าไหร่ มูลค่าก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น หากคุณมีมูลค่า 9 หรือ 10 หลัก แสดงว่าคุณอาจมีกองทุนทรัสต์สำหรับสมาชิกในครอบครัวของคุณอยู่แล้ว ดังนั้นการจ่ายเงินพิเศษจากกรมธรรม์ประกันภัยน่าจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของความมั่งคั่งที่คุณมอบให้กับผู้รอดชีวิต และ ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว การประกันภัยทำกำไรได้ ดังนั้นความคาดหวังของบริษัทประกันภัยก็คือพวกเขาจะทำเงินได้จากกรมธรรม์มากกว่าที่ต้องจ่ายเมื่อเสียชีวิต ดังที่กล่าวไว้ว่า สมาชิกของฟิกเกอร์คลับ 9+ ที่ฉันทำงานให้ล้วนมีกรมธรรม์ประกันชีวิตมูลค่าหลายล้านดอลลาร์สำหรับพวกเขา ซึ่งพวกเขาจ่ายให้หรือได้รับเงินอุดหนุนจำนวนมากจากบริษัทที่พวกเขาเป็นเจ้าของหรือทำงานให้ ฉันสงสัยว่าพวกเขาคงถือนโยบายเหล่านั้นหากต้องจ่ายเต็มจำนวน แต่เมื่อเป็นฟรีหรือราคาถูก ทำไมไม่ อย่างแน่นอน. เนื่องจากการประกันสุขภาพในอเมริกาเป็นผลประโยชน์การจ้างงานที่ไม่ต้องเสียภาษี เนื่องจากข้อบังคับจากสงครามโลกครั้งที่สอง คนร่ำรวยทุกคนที่ฉันเคยติดต่อด้วยมีแผนการที่ดีอย่างเหลือเชื่อโดยเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทที่พวกเขาทำงานให้หรือเป็นเจ้าของ ต้องบอกว่า แม้แต่ผู้รับผลประโยชน์จากกองทุนทรัสต์ของพวกเขาก็มีประกันสุขภาพ เพราะประกันประเภทนี้ (อย่างน้อยในอเมริกา) ไม่ใช่ประกันจริงๆ แต่เป็นแผนการจ่ายล่วงหน้าสำหรับค่ารักษาพยาบาลมากกว่า และด้วยเหตุนี้ มันจึงให้ความคุ้มครองที่กว้างกว่า การเข้าถึงการดูแลสุขภาพมากกว่าที่คุณจะได้รับจากการมีเงินเพียงพอที่จะจ่ายค่ารักษาที่คุณต้องการ หากคุณเดินเข้าไปในโรงพยาบาลในฐานะเศรษฐีและระบุว่าคุณจะสามารถจ่ายค่าผ่าตัดเปิดหัวใจด้วยเงินสดได้อย่างแน่นอน คุณจะได้รับคำตอบที่ต่างไปจากเดิมมากหากคุณเดินเข้าไปพร้อมบัตรประกันและ "เพชร" -ระดับ"ความคุ้มครอง ดังนั้น ในกรณีนี้ จึงไม่เกี่ยวกับผลประโยชน์ที่เป็นตัวเงินมากนัก (แม้ว่าจะเป็น "ประกัน" ประเภทหนึ่งที่โดยทั่วไปแล้วจะไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือมีส่วนลดมากสำหรับแต่ละบุคคล ดังนั้นจึงเป็นปัจจัยหนึ่ง) เนื่องจากเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเข้าถึงการรักษาพยาบาลที่ง่ายขึ้น แม้ว่าสิ่งนี้จะบังคับโดยกฎหมาย แต่ก็เป็นหนึ่งในรูปแบบการประกันทั่วไปที่คนรวยมากสามารถทำได้ และมักจะจัดการแตกต่างจากพวกเราที่เหลือ รัฐส่วนใหญ่ (หากไม่ใช่ทั้งหมด) ของสหรัฐฯ มีข้อกำหนดให้ผู้ขับขี่รถยนต์สามารถประกันตนเองได้ ซึ่งเท่ากับเป็นการผูกมัดเพื่อคุ้มครองการเรียกร้องต่อพวกเขา โดยทั่วไป คุณฝากเงินขั้นต่ำที่รัฐกำหนดว่าจำเป็นสำหรับการประกันภัยรถยนต์กับองค์กรของรัฐที่รับผิดชอบ รับหนังสือรับรองการประกันตนเอง และคุณก็พร้อมที่จะไป บุคคลที่มีความมั่งคั่งสูงทุกคนที่ฉันรู้จักเมื่อมาเส้นทางนี้ ด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก พวกเขาไม่ต้องติดต่อกับบริษัทประกัน (หรือจ่ายในอัตราที่สูงเสียดฟ้าจากตั๋วเร่งความเร็วทั้งหมดที่พวกเขารับ) และประการที่สอง พวกเขาฝากเงินด้วยพันธบัตรรัฐบาลที่พวกเขามีอยู่ในพอร์ตการลงทุน และพวกเขายังสามารถเก็บดอกเบี้ยจากเงินฝากประกันตนเองได้ แน่นอนว่านั่นหมายความว่าหากพวกเขาทำรถ Maserati หรือ Bentley ของพวกเขาพังยับเยินหรืออะไรก็ตาม พวกเขาคงหมดเงินที่จะซ่อมหรือเปลี่ยนมัน... แต่ฉันเดาว่าถ้าคุณสามารถซื้อรถราคา 200,000 ดอลลาร์ได้หนึ่งคัน คุณก็สามารถซื้อได้ คันที่สองถ้าคุณทำมันพังหรือนั่งรถหรูคันอื่นแทน เนื่องจากมีคนอื่นกล่าวถึงการประกันการลักพาตัว ฉันจะชี้ให้เห็นว่าสิ่งที่ Robert DeNiro ทำในคาสิโนเมื่อเขานำเงินสองสามล้านดอลลาร์ใส่ตู้เซฟเพื่อให้ภรรยาของเขาใช้ในกรณีที่เขาถูกลักพาตัวหรือจำเป็นต้องจ่ายเงินให้กับเจ้าหน้าที่รัฐ โดยพื้นฐานแล้วเป็นสิ่งเดียวกับการ "ประกันตนเอง" นำเงินไปทิ้งที่ไหนสักแห่งสำหรับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดแทนการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยกับพวกเขา ในชีวิตจริง คนร่ำรวยมักจะทำเช่นนี้กับคลังสหรัฐ พันธบัตรรัฐบาล และการลงทุนที่มีดอกเบี้ยและปลอดภัยอื่นๆ พวกเขาทำเงินได้เพียงเล็กน้อย กระจายพอร์ตการลงทุนของพวกเขา และในขณะเดียวกันก็ประกันตนเองจากการขาดทุนครั้งใหญ่ที่อาจเกิดขึ้น นี่เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ประกันที่แม้แต่คนร่ำรวยมากก็มีความคล้ายคลึงกันอย่างน่าทึ่งกับพวกเราที่เหลือ ซึ่งโดยทั่วไปแล้วพวกเขาทุกคนมี ใช่ แม้ว่าเหตุผลจะแตกต่างกันเล็กน้อย สำหรับคนปกติทั่วไป บ้านที่พวกเขาเป็นเจ้าของคือส่วนที่ใหญ่ที่สุดของมูลค่าสุทธิของพวกเขา หรืออย่างน้อยก็เป็นเศษส่วนที่สำคัญมาก สำหรับผู้สูงอายุที่มีเงินออมเพื่อการเกษียณที่มากกว่ามูลค่าบ้านของพวกเขา ดังนั้น สำหรับเรา เรามีประกันเจ้าของบ้านเพื่อป้องกันเหตุการณ์ภัยพิบัติที่จะทำลายส่วนแบ่งมูลค่าสุทธิของเรา หากคุณเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นพิเศษซึ่งสามารถซื้อบ้านที่มีตัวเลข 8 หลักได้ นั่นไม่ใช่เรื่องจริง (อย่างน้อยก็กับคนที่ฉันเคยติดต่อด้วย ผู้ที่สร้างความมั่งคั่งในธุรกิจ และจัดการความมั่งคั่งและกระจายสินทรัพย์ได้ดี - อาจแตกต่างออกไปสำหรับดารากีฬาหรือวงการบันเทิง) และโดยทั่วไปแล้วคนเหล่านี้มีบ้านหลายหลังอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่หากพวกเขาทำบ้านหาย อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครซื้อบ้านมูลค่าหลายล้านดอลลาร์โดยการเขียนเช็คมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ พวกเขาได้รับการจำนองเช่นเดียวกับพวกเราที่เหลือ และในการรับจำนอง การประกันทรัพย์สินเป็นสิ่งจำเป็น ใช่แล้ว แม้แต่คนร่ำรวยมหาศาลก็มักจะมีประกันอยู่ในบ้าน มีองค์ประกอบหนึ่งที่ไม่ต้องการควักเงินอีก 20 ล้านหากสถานที่นั้นถูกไฟไหม้หรือมีคนบุกรุกและขโมยของมีค่าของคุณ แต่เหตุผลส่วนใหญ่คือจำเป็นต้องรับจำนองตั้งแต่แรก ซึ่งก็คือ โดยทั่วไปทำด้วยเหตุผลทางการเงิน - ดอกเบี้ยจำนองของคุณคือการลดหย่อนภาษี และคุณไม่ต้องการจมเงินหลายล้านดอลลาร์ในคราวเดียวเพื่อซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่มูลค่าจะไม่เพิ่มขึ้น เมื่อคุณสามารถจำนองและลงทุนสิ่งเหล่านั้นได้ ล้านดอลลาร์เพื่อสร้างรายได้แทน