สำหรับบุคคลที่มีรายได้สูง การไม่มีประกันถือว่าสมเหตุสมผลหรือไม่?
ในขณะที่คำตอบส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่ต้นทุนในการเปลี่ยนและจำนวนเงินที่คุณควรมีสำหรับสินค้าที่จับต้องได้ มีประเด็นที่ต้องพิจารณาอีกสองสามประเด็น แต่ก่อนที่เราจะเริ่มต้น ปัญหาเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับมูลค่าสุทธิ มีความสัมพันธ์กับปัจจัยอื่นๆ การมีเงินช่วยได้อย่างแน่นอน แต่คนที่มีมูลค่าเพียง 10 ดอลลาร์อาจไม่จำเป็นต้องประกันสิ่งของของพวกเขาในบางกรณี การประกันภัยเป็นกลยุทธ์การหลีกเลี่ยงความเสี่ยง ดังนั้นจึงควรใช้เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดปัญหากับคุณ ตัวอย่างปกติคือบ้าน หากคุณสูญเสียบ้านเนื่องจากไฟไหม้ คุณจะสามารถ "สร้างมัน" ได้หรือไม่ในขณะที่คุณชำระค่าจำนองและรับจำนองใหม่เพื่อชำระค่าบ้านหลังใหม่ นี่เป็นมุมมองที่ค่อนข้างเรียบง่ายแต่เป็นมุมมองที่ดี สมัยนี้คนมักมองว่าประกันเป็นเหมือนบัญชีออมทรัพย์ ฉันจ่ายเป็น X ดังนั้นฉันจึงมีสิทธิ์ได้รับการประกัน Y. Heath (เพิ่มเติมในภายหลัง) กำลังทำให้ปัญหารุนแรงขึ้นด้วยการขายตัวเองด้วยวิธีนั้น แต่มันก็ไม่เป็นความจริง สิ่งที่คุณจ่ายเบี้ยประกันภัยเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงของการสูญเสีย ไม่ใช่เพื่อให้คุณสามารถมีเงินจำนวนมากเพื่อดึงออกมาจากเวลาที่ต้องการ แต่เพื่อให้เวลาที่ต้องการไม่เกิดขึ้น ซึ่งนำเรากลับมาคุณควรทำประกันหรือไม่? สินทรัพย์ที่มีตัวตน สมมติว่าคุณไม่มีภาระผูกพันทางกฎหมายหรือสัญญาในการประกัน หากคุณนำเงินที่คุณใช้ไปทิ้งไป คุณจะมีเงินมากพอที่จะซื้อสินทรัพย์ใหม่ได้หรือไม่ หากสินทรัพย์ปัจจุบันของคุณหายไป นี่คืออาร์กิวเมนต์ปกติ แต่มันมีด้านที่สอง คุณต้องการสินทรัพย์เลยหรือยอมรับการสูญเสียได้ ลองจับคอสีแดงสักครู่ แม้ว่าจะไม่ใช่เศรษฐีหรือ "มั่งคั่ง" ตามวิธีการทั่วไป แต่ผู้ชายที่มีรถ 6 คันบนอิฐในสนามหญ้าของเขาไม่จำเป็นต้องทำประกันรถ 6 คัน ถ้าหายไป 1 คน มันอาจจะลำบากหน่อย แต่เดี๋ยวก่อน เขามีอีก 5 คน ดังนั้นสำหรับสินค้าที่จับต้องได้ จึงมีคำถามมากขึ้นว่าคุณสามารถเปลี่ยนสินค้าได้หรือไม่ คุณจำเป็นต้องเปลี่ยนสินค้าใหม่หรือไม่ และมีความเสี่ยงมากเพียงใดที่สินค้าจะสูญหาย คุณอยากจะสูญเสียอะไร สิ่งของ หรือค่าประกัน ทรัพย์สินที่ไม่มีตัวตน ฉันจะพยายามรักษาสิ่งนี้ให้ไม่มีการพูดจาโผงผางเหมือนที่ฉันสามารถจัดการได้ แต่โปรดทราบว่าฉันมีความลำเอียง มีสองตัวอย่างใหญ่ ๆ ของสินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตนซึ่งได้รับการประกันโดยทั่วไป ประกันชีวิตและประกันสุขภาพ มีอื่นๆ อีก แต่เป็นการยากที่จะให้ผู้คนยอมจ่ายเงินเพื่อประกันสิ่งที่พวกเขาไม่มีอยู่จริง ตัวอย่างเช่น ไอเดียสามารถประกันได้ แต่เพื่อที่จะรับประกันไอเดียนั้น คุณต้องสะกดมันออกมา ณ จุดนั้นทำไมไม่เพียงแค่ยื่นขอสิทธิบัตร ฯลฯ เป็นต้น โปรดจำไว้ว่าผู้คนและบริษัทจำนวนมากจะทำประกันความเสียหาย เนื่องจากการขโมย IP หรือสิ่งที่จับต้องไม่ได้อื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นไปตามกฎเดียวกันกับสินทรัพย์ที่มีตัวตน ส่วนนี้มีขึ้นเพื่อมุ่งเน้นไปที่การประกันที่ไม่ ประกันชีวิต ประกันชีวิตค่อนข้างแปลก กำลังจะเสียชีวิตทั้งหมด จึงดูเหมือนเป็น "ทางออกที่ดี" แต่สิ่งที่ทำประกันไว้กับประกันชีวิตคือการเสียชีวิตก่อนวัยอันควร สำหรับการประกันชีวิตระยะยาวเป็นการพนัน คุณจะตายก่อนที่จะหมดวาระ สำหรับการประกันชีวิตเต็มรูปแบบ (ไม่มีระยะเวลา) เป็นการพนันที่แตกต่างกัน คุณจะตายก่อนที่จะได้จ่ายในสิ่งที่พวกเขาตกลงที่จะจ่ายออกไป ในหลายกรณี ยังเป็นการพนันที่คุณจะพลาดการชำระเงินหนึ่งหรือสองครั้งและยกเลิกกรมธรรม์ก่อนที่คุณจะเสียชีวิต ถ้าการเสี่ยงตายของคุณคุ้มกับเงินประกัน โดยปกติในขณะที่ยังเด็กคำตอบคือใช่ คุณปล่อยให้ครอบครัวสั้น ๆ ของคุณหรือไม่? พวกเขาจะทำโดยไม่ต้องประกัน? แต่เมื่อคุณอายุมากขึ้น เมื่อประกันชีวิตกลายเป็นสิ่งที่แน่นอนมากขึ้น มันก็กลายเป็นความจำเป็นน้อยลงเช่นกัน ลูก ๆ ของคุณย้ายออกไป ที่นั่นไม่ต้องพึ่งพาคุณอีกต่อไป คุณมีการตั้งค่าบัญชีเกษียณดังนั้นคู่ของคุณจึงไม่ต้องกังวลหากมีอะไรเกิดขึ้น ความเสี่ยงใดที่คุณพยายามหลีกเลี่ยง ณ จุดนี้ คุณจะตาย. คุณได้วางแผนไว้สำหรับเหตุการณ์นั้นแล้ว มันไม่ใช่ความเสี่ยงอีกต่อไป มันเป็นความจริง ประกันสุขภาพ เป็นอีกหนึ่งสัตว์เดรัจฉานด้วยกัน ในอดีตคุณทำประกันไว้สำหรับเหตุการณ์ภัยพิบัติบางอย่างที่คุณไม่สามารถวางแผนได้ พูดว่าหัวใจวาย การผ่าตัดและการรักษาจะใช้เงินเป็นหมื่น ดังนั้นมันจะเสียหายถ้าคุณไม่มีประกันที่ครอบคลุม นั่นคือความเสี่ยงที่คุณหลีกเลี่ยง งานใหญ่ ราคาแพง การเงินล่มจม อย่างไรก็ตามเมื่อเวลาผ่านไปมันก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น แนวคิดทั่วไปยังคงอยู่ ทำประกันเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยง แต่ "ความเสี่ยง" ได้ถูกขยายให้ครอบคลุมถึงสิ่งที่ไม่ใช่ความเสี่ยงอย่างแท้จริง ตัวอย่างเช่นไข้หวัด คุณจะไปหาหมอ จ่ายร่วมจ่าย และประกันจะจ่ายค่ารักษาที่เหลือ จากนั้นคุณก็ไปที่ร้านยาเพื่อรับยา จ่ายร่วมและประกันจ่ายส่วนที่เหลือ แต่ในกรณีนี้คุณประกันความเสี่ยงอะไรบ้าง? ที่คุณไม่สามารถครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการไปพบแพทย์? ที่คุณไม่สามารถครอบคลุมค่ายา? ในตัวอย่างนี้ คนทั่วไปในอดีต "แม่ของบ้าน" จะไปหาคุณเป็นไข้หวัด กินซุปไก่แล้วเข้านอน นั่นจะเป็นการสิ้นสุดของมัน ค่าใช้จ่ายในการดูแลคือค่าจ้างที่หายไปหนึ่งวัน (หรืออาจเป็นสัปดาห์) และซุปสองสามกระป๋อง แต่ทุกวันนี้เพราะเราเลือกทำ ค่ารักษาแพงขึ้นมาก เราไปหาหมอ จ่ายร่วม ประกันก็ต้องจ่ายส่วนหนึ่ง สถานพยาบาลต้องแบกรับค่าใช้จ่ายของพนักงานในการพบคุณและพนักงานที่ต้องดำเนินการในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนกับบริษัทประกัน และตอนนี้ไข้หวัดของคุณ มีค่าใช้จ่าย 1,500 ดอลลาร์ แต่ก็ไม่เป็นความจริงเช่นกัน ด้วยการประกันสุขภาพและการรักษาพยาบาล "ปกติ" (เช่น ข้อเท้าแพลง และหวัด เป็นต้น) ประกันจะครอบคลุมเฉพาะค่าใช้จ่ายในการมีประกันเท่านั้น ในตัวอย่างไข้หวัดใหญ่เดียวกันนั้น หากคุณไปหาหมอแบบ "จ่ายเอง" (ไม่มีประกัน) คุณมักจะได้ค่ารักษาพยาบาลที่ถูกกว่าและสมเหตุสมผล บ่อยครั้งภายใต้ค่าใช้จ่ายของการจ่ายร่วมมาตรฐานของคุณ ดูเหมือนว่าหมอจะ "ไม่ดี" แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น พวกเขาไม่ต้องยื่นคำร้อง ไม่ต้องคอยติดตาม พวกเขาได้รับการชำระเงินทันที ไม่ใช่การชำระเงินล่วงหน้า 6 เดือนที่พวกเขาต้องแบ่งปันกับธุรกิจอื่น ด้วยการดูแลที่ "วิกฤต" หรือ "หายนะ" การประกันสุขภาพยังคงเป็นสิ่งที่ดี หากคุณมีเหตุการณ์ใหญ่ที่ไม่คาดฝัน ประกันสุขภาพก็ช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงความเสี่ยงนั้นได้ ด้วยการดูแลแบบเรื้อรัง (ระยะยาว) คุณกลับอยู่ในเรือลำเดียวกับไข้หวัด บ่อยครั้งที่คุณจะได้รับการดูแลที่ดีกว่าและถูกกว่าในฐานะสิทธิบัตรที่จ่ายเอง จากนั้นเป็นสิทธิบัตรผู้ประกันตน นั่นไม่ใช่กรณีเสมอไป ดังนั้นคุณต้องวัดสถานการณ์ของคุณเองและตัดสินใจว่าประกันเหมาะกับคุณหรือไม่ แต่จำไว้ว่าการประกันภัยนั้นเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงความเสี่ยง ไม่ใช่การจ่ายเงินน้อยลง คุณจะจ่ายมากขึ้นสำหรับประกันเสมอ มันถูกออกแบบมาอย่างนั้น แม้ว่าต้นทุนจะซ่อนอยู่หลายทางก็ตาม (ภาษี กระจายออกไปตามการเยี่ยมชม หรือใบสั่งยา ฯลฯ)