 คุณวัดมูลค่าของทองคำได้อย่างไร?
คุณค่าที่แท้จริงคือมายาคติ ไม่มีสิ่งนั้น ความต้องการของมนุษย์ที่เป็นอัตนัยเป็นสิ่งเดียวที่ให้คุณค่ากับทุกสิ่ง ความรู้สึกส่วนตัวนี้แตกต่างกันไปในแต่ละบุคคลและสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว ในอดีตมีการใช้ทองคำสองอย่างหลัก: เครื่องประดับและเงิน คุณจะบอกได้อย่างไรว่าเงินประเภทใดประเภทหนึ่งมีมูลค่าต่ำเกินไป มันหายไปจากการหมุนเวียนเนื่องจากผู้คนชอบใช้เงินที่มีมูลค่าสูงเกินไป ปรากฏการณ์นี้ถอดความมาจากกฎของ Gresham: Bad money drives out good money. พระราชบัญญัติการสร้างเหรียญในปี ค.ศ. 1792 กำหนดเงินดอลลาร์สหรัฐเป็นเงิน 371.25 เม็ดหรือทองคำ 24.75 เม็ด สิ่งนี้กำหนดอัตราส่วนของรัฐบาลที่เงิน 15 ออนซ์ต่อทองคำ 1 ออนซ์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 มีการผลิตเงินจำนวนมากจากเม็กซิโก และอัตราส่วนตลาดของเงินต่อทองคำเพิ่มขึ้นเป็น 15.75 ต่อ 1 ในปี 1805 อย่างไรก็ตาม อัตราส่วนของรัฐบาลยังคงเป็น 15 ต่อ 1 นี่เป็นแรงจูงใจที่เพียงพอสำหรับผู้คนในการแลกเปลี่ยน เหรียญเงินของพวกเขาสำหรับเหรียญทองในอัตราส่วนรัฐบาล หลอมทองคำ และขายทองคำแท่งในต่างประเทศตามมูลค่าตลาด ดังนั้นเหรียญทองจึงหายไปจากการหมุนเวียนเนื่องจากผู้คนกักตุนทองคำหรือส่งไปต่างประเทศ ผู้คนใช้เหรียญเงินที่มีมูลค่าสูงเกินไป (เช่นเงินที่ "ไม่ดี") ในประเทศ และเหรียญทองก็หายไปจากตลาด ในความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาการหายไปของเหรียญทองคำ Coinage Act of 1834 ได้ถูกตราขึ้น มันรักษาเงินดอลลาร์สหรัฐไว้ที่ 371.25 เม็ดเงิน แต่เปลี่ยนคำจำกัดความเป็นทองคำ 23.2 เม็ดซึ่งกำหนดอัตราส่วนของรัฐบาลที่ 16 ต่อ 1 ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราส่วนตลาดของทองคำต่อเงินในเวลานั้น ดังนั้นทั้งเหรียญทองและเหรียญเงินจึงปรากฏขึ้น ในการหมุนเวียนอีกครั้ง การตื่นทองในปี 1849 ผลิตทองคำจำนวนมากและอัตราส่วนตลาดของเงินต่อทองคำกลายเป็น 15.46 ต่อ 1 ตอนนี้ทองคำมีมูลค่าสูงเกินไป ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มแลกเปลี่ยนเหรียญทองเป็นเหรียญเงินตามอัตราส่วนของรัฐบาล หลอมเงินและขายเงิน ทองแท่งในต่างประเทศตามราคาตลาด ผู้คนใช้เหรียญทองคำที่มีมูลค่าสูงเกินจริง (เช่น เงินที่ "ไม่ดี") ในประเทศ และเหรียญเงินก็หายไปจากตลาด เมื่อคุณเห็นทองคำหมุนเวียนอยู่ทุกที่ คุณจะรู้ว่ามันมีมูลค่าสูงเกินไปเมื่อเทียบกับเงินประเภทอื่นๆ เงินกระดาษมักจะขับทองคำออกจากการหมุนเวียน เนื่องจากอัตราส่วนตลาดของกระดาษต่อทองคำนั้นอยู่ภายใต้มูลค่าของทองคำอย่างรุนแรง ที่มาที่นี่.