 ผลกระทบของการหมดอายุของออปชันต่อการกำหนดราคาตราสารทุนคืออะไร?
สถาบันและผู้ดูแลสภาพคล่องมักจะพยายามรักษาความเป็นกลางของเดลต้า หมายความว่าสำหรับทุกสัญญาออปชันที่พวกเขาซื้อหรือเขียน พวกเขาจะซื้อหรือขายสินทรัพย์อ้างอิงที่เทียบเท่ากัน ตามทฤษฎีแล้วสิ่งนี้เรียกว่าความเจ็บปวดสูงสุดซึ่งเป็นการสังเกตพฤติกรรมนี้ของนักลงทุนรายย่อยมากกว่า สิ่งนี้ตามความเป็นจริงเรียกว่าการป้องกันความเสี่ยงแบบเดลต้าที่ทำโดยผู้ดูแลสภาพคล่องและนักลงทุนสถาบัน ปรากฏการณ์คือหลายครั้งที่หุ้นถูกตรึงไว้ที่เลขคู่มาก ณ ราคาเฉพาะในวันหมดอายุของออปชัน (เช่น 500.01 หรือ 499.99 โดยการปิดระฆัง) ณ วันหมดอายุของออปชั่น สัญญาออปชั่นจำนวนมากจะถูกปิด (สถาบันและผู้ดูแลสภาพคล่องมักจะอยู่อีกด้านหนึ่งของการซื้อขายเหล่านั้น เพื่อรักษาสภาพคล่อง) ดังนั้นสำหรับทุก ๆ สัญญามาตรฐาน 100 หุ้นที่ผู้ดูแลสภาพคล่องเขียน พวกเขาซื้อหุ้น 100 หุ้นของ สินทรัพย์อ้างอิงเพื่อให้เดลต้าเป็นกลาง เมื่อสัญญาปิดลง (หรือยกเลิกออปชัน) พวกเขาขายหุ้นอ้างอิง 100 หุ้น ที่ปริมาณการซื้อขายออปชันจำนวนมาก สิ่งนี้จะทำให้เกิดแรงกดดันขาลงที่สังเกตได้ เช่นเดียวกับการซื้อขายอื่นๆ จะทำให้เกิดแรงกดดันขาขึ้นเมื่อสถาบันปิดสถานะขายเมื่อเทียบกับออปชั่นที่พวกเขาซื้อ ผลที่ได้คือหุ้นที่ถูกตรึงไว้ด้านบนหรือด้านล่างของการหมดอายุที่ก่อนหน้านี้มีความสนใจเปิดจำนวนมาก สิ่งนี้มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในหุ้นที่มีสภาพคล่องมากกว่าหุ้นที่มีสภาพคล่องน้อย เพื่อตอบคำถามนี้ เนื่องจากพวกเขามีซีรี่ส์ตัวเลือกมากกว่าและราคาใช้สิทธิมากกว่า ไม่ สิ่งนี้จะไม่ผิดกฎหมาย ในสหรัฐอเมริกาที่พยายาม "ทำเครื่องหมายปิด" นั้นเป็นสิ่งต้องห้าม แต่สิ่งนี้จะไม่นับเป็นการกระทำดังกล่าว ผลกระทบของอนุพันธ์ต่อราคาหุ้นนั้นอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์การบังคับใช้ในปัจจุบันของ ก.ล.ต. :) แม้ว่าจะมีการใช้งานอยู่ พื้นที่ของการวิจัย