 เปรียบเทียบและเปรียบเทียบบทกวีสองเรื่องในหัวข้อเดียวกัน
บทกวีทั้งสองเรื่อง "Trees" โดย Joyce Kilmer และ "Trees" โดย Philip Larkin สำรวจความงามของธรรมชาติผ่านบทกวี อย่างไรก็ตาม บทกวีทั้งสองเข้าถึงหัวข้อเดียวกันจากมุมมองที่แตกต่างกัน ใน "Trees" โดย Joyce Kilmer ผู้พูดใช้เลนส์โรแมนติกเพื่อชื่นชมความงามของต้นไม้ เปรียบเทียบกับหญิงสาว และยกย่องความยิ่งใหญ่ด้วยคำคุณศัพท์ เช่น "ไหว" "อ่อนโยน" และ "พึมพำ" ในทางกลับกัน "Trees" ของ Philip Larkin ปฏิบัติต่อธรรมชาติด้วยสายตาที่สมจริงยิ่งขึ้น เขาอธิบายสภาพแวดล้อมว่า "ห่างไกล" "เหนื่อยล้า" และ "ว่างเปล่า" และบอกเป็นนัยว่ามนุษย์ได้ทำลายความงามของธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้น บทกวียังมีน้ำเสียงเหยียดหยาม บ่งบอกว่ามนุษย์มีสิทธิพิเศษที่มีต้นไม้แต่กลับไม่เห็นคุณค่าของต้นไม้เหล่านั้น