 สร้างบทกวีที่มีสิบบรรทัด แต่ละบรรทัดมีห้าพยางค์
ดวงดาวที่สุกสกาวยังส่องลงมา นำแสงสว่างที่หาเคยได้แม้ในยามมืดมน ก็ยังส่องแสงระยิบระยับไม่จางหายไป ในท้องฟ้ายามราตรีไม่เคยมืดมิด ส่องแสงอย่างนุ่มนวล เติมโลกของเราด้วยพระคุณช่วยเราแต่ละคน ในทุกสถานที่ห่างไกลจากปัญหาและห่างไกลจากน้ำตา นำความหวังมาขับไล่ความกลัวของเรา เพื่อนที่อ่อนโยนเมื่อชีวิตลำบากเกินไป ดวงดาวที่ส่องแสงปกป้องบ้านของเราเสมอ สง่างามและใจดีสำหรับทุกคนที่เห็นดวงดาวใน ท้องฟ้า พวกเขาจะคงอยู่ตลอดไป