 อัตราเลเวอเรจที่ปรับสมดุลรายวันที่เหมาะสำหรับ S&P 500 ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพที่ผ่านมาคือเท่าใด
เหตุผลที่กองทุน UltraLong และอื่น ๆ ไม่ดีนั้นไม่ใช่เพราะอัตราส่วนเลเวอเรจ เป็นเพราะพวกเขากำลังทบต้นทุกวัน และผลคูณของผลตอบแทนรายวันที่เพิ่มขึ้นสองเท่านั้นไม่เทียบเท่าทางคณิตศาสตร์กับผลตอบแทนระยะยาวสองเท่า ฉันจะพิจารณาให้สมการแฟนซีขนาดใหญ่โดยใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ pi เป็นตัวดำเนินการ 'ผลคูณขององค์ประกอบในลำดับ' และความคลั่งไคล้แคลคูลัสอื่น ๆ แต่นั่นจะมากเกินไป ฉันไม่คิดว่าฉันจะทำ TeX ได้ที่นี่ และฉันก็ไม่รู้ TeX ที่เกี่ยวข้องต่อไป ถึงอย่างไร. จากมุมมองของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ อัตราส่วนเลเวอเรจในอุดมคติคือ 1X นั่นคือการลงทุนโดยตรงแบบไม่มีเลเวอเรจ พิจารณา: การใช้เลเวอเรจทำให้เสียเงิน คุณรู้แน่นอน ถ้ามีคนสามารถยืมเงินที่ N% และลงทุนที่ N+X% ที่คาดไว้ โดยที่ X > 0 พวกเขาจะทำเช่นนั้น พวกเขาจะยืมเงินทั้งหมดที่มีและซื้อ S&P500 ทั้งหมดที่พวกเขาทำได้ แต่เมื่อพวกเขาซื้อ S&P500 ทั้งหมดนั้น ในที่สุดพวกเขาก็หมดคนที่ยินดีขายมันในราคาถูก นั่นหมายถึงผลตอบแทนส่วนเกินจะน้อยลง ในที่สุดคุณก็จะถึงจุดที่ผลตอบแทนส่วนเกินคือ... ศูนย์? .... ก็ไม่นะ ในเชิงประจักษ์ เราจะเห็นว่ามันไม่ได้เป็นศูนย์อย่างแน่นอน และในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น หุ้นให้ผลตอบแทนมากกว่าพันธบัตร ทำไม เพราะหุ้นมีความเสี่ยงมากกว่าพันธบัตร ความแตกต่างของผลตอบแทนที่คาดหวังระหว่างดัชนีเช่น S&P500 และพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ เกิดจากความเสี่ยงสัมพัทธ์ของ S&P500 ซึ่งรัฐบาลสหรัฐฯ ไม่รับประกันว่าจะคืนเงินต้นของคุณ เงินใด ๆ ที่คุณใช้ประโยชน์จากเลเวอเรจนั้นมาจากการสันนิษฐานว่ามีความเสี่ยง ตอนนี้ สมมติว่าความเสี่ยงอาจเป็นสิ่งที่ทำกำไรได้ แต่ก็มีผู้คนจำนวนมากที่ยอมรับความเสี่ยงได้สูงกว่าคุณ เช่น บริษัทประกันและมหาเศรษฐี ดังนั้นตลาดจึงไม่ได้ขาดแคลนคนที่ยินดีรับความเสี่ยงอย่างแน่นอน และคุณไม่ควรคาดหวังผลตอบแทนจาก "การคาดเดาความเสี่ยง" ในกรณีทั่วไปว่าจะยอดเยี่ยมในเชิงคุณภาพ ความจริงแล้ว การลงทุนแบบไม่มีเงื่อนงำก็มีความเสี่ยงเช่นกัน แต่นั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัวที่จะใช้ประโยชน์ต่อไป มันเป็นเหตุผลที่ต้องอดกลั้น จริงๆ แล้ว หุ้นปกติมีความเสี่ยงมากพอที่คนส่วนใหญ่ไม่ควรถือพอร์ตหุ้น 100% พวกเขาควรแบ่งเบาความเสี่ยงนั้นด้วยพันธบัตรแทน และเพิ่มขนาดการถือครองพันธบัตรเมื่อเวลาผ่านไป เวลาที่เหมาะสมในการใช้เลเวอเรจคือเมื่อคุณมีข้อมูลที่จำกัดความเสี่ยงของคุณ คุณได้ทำการวิจัยและมีเหตุผลที่จะเชื่อได้ว่าคุณเข้าใจอนาคตของหุ้น/ดัชนีแต่ละตัวดีกว่าที่ตลาดหุ้นอื่นๆ เข้าใจ คุณคำนวณว่าศักยภาพในการบรรลุผลตอบแทนด้วยเลเวอเรจมีมากกว่าความเสี่ยง จากนั้นคุณทิ้งเงินของคุณไปที่สถานะเลเวอเรจ (เพื่อแลกกับสิ่งนี้ ตลาดจะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับผลตอบแทนที่คาดว่าจะได้รับในอนาคตของตราสารนี้ เนื่องจากการเคลื่อนไหวของราคาซึ่งเกิดขึ้นจากการที่มีใครบางคนวางเงินไว้ในปากของเขา) หากคุณต้องการเพียงแค่ต้องการทุ่มเงินในวงกว้าง ดัชนีตลาดในรูปแบบเลเวอเรจ คุณกำลังทำผิด ไม่มีเงินฟรี (เอ็ด ซึ่งไม่ได้บอกว่าไม่มีเงิน เงินมีมากมาย แต่ถ้าไปหาแบบฟรีก็ไม่เจอ และอาจจบลงด้วยเงินที่คิดว่าฟรี แต่จริงๆ แล้วค่อนข้างแพง .) แก้ไข. โอเค คุณไม่ชอบคำตอบของฉัน ฉันไม่แปลกใจเลย ฉันให้คำตอบที่แท้จริงแทนคำตอบ "ทำเงินฟรี" ตกลง. นี่คือคำตอบ "วิธีทำเงินฟรี" ของคุณ สมมติว่าคุณใช้อัตราส่วนเลเวอเรจคงที่ตลอดระยะเวลาที่คุณลงทุนเงินของคุณ และคุณจะไม่กระโดดเข้าและออกจากตลาด (นั่นคือจังหวะเวลาของตลาด ไม่ใช่เลเวอเรจ) ดังนั้นคุณจึงต้องลงทุนต่อไป . คุณกำลังจะมีสถานการณ์ที่จัดอยู่ในประเภทใดประเภทหนึ่งเหล่านี้: ในอดีต S&P500 สูงขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป อัตราผลตอบแทนเฉลี่ยอาจสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยเฉลี่ย ดังนั้นอัตราเลเวอเรจในอุดมคติจึงไม่มีที่สิ้นสุด แน่นอนว่านี่เป็นคำตอบที่งี่เง่าในชีวิตจริง เพราะคุณไม่สามารถทำแบบนั้นได้ การยอมรับความเสี่ยงของคุณต่ำเกินไป และคุณจะมีปัญหาในการหาผู้ให้กู้ที่ยินดีให้ยืมเงินที่ไม่มีหลักประกันแก่คุณ และคุณอาจสูญเสียเงินทั้งหมดจากความผิดพลาดไม่ช้าก็เร็ว ในที่สุดก็เป็นคำตอบที่งี่เง่าเพราะคุณถามคำถามผิด คุณน่าจะถามคำถามที่ดีกว่านี้: "เมื่อฉันใช้เลเวอเรจเพื่อรับความเสี่ยงเพิ่มเติม ฉันได้รับการชดเชยอย่างเหมาะสมสำหรับการรับความเสี่ยงนั้นหรือไม่"