 เขียนเรื่องขึ้นต้นด้วยคำว่า "ตะวันฉาย"
ดวงตะวันฉายแสงบนท้องฟ้า แสงของมันส่องลงมายังเมืองเล็กๆ เบื้องล่าง ผู้คนในเมืองนี้ต่างวุ่นวายกับชีวิตประจำวันของพวกเขา ต้นไม้กำลังผลิดอก ดอกไม้บานสะพรั่ง และนกร้องเจื้อยแจ้วบนท้องฟ้าแจ่มใส เป็นเช้าที่เงียบสงบในเมือง ผู้คนมีความสุขและพึงพอใจ จู่ๆ ก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น ชายชราคนหนึ่งปรากฏตัวบนถนน เดินช้าๆ อย่างตั้งใจไปยังจัตุรัสกลางเมือง ชาวเมืองหยุดและมองดูอย่างอยากรู้อยากเห็นขณะที่ชายคนนั้นเดินผ่านไป ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังจะไปที่ไหนหรือทำไมเขาถึงอยู่ที่นั่น แต่ในไม่ช้าผู้คนก็ค้นพบ เขามาถึงจัตุรัสกลางเมืองและประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเขามีของขวัญที่น่าอัศจรรย์ใจที่จะมอบให้ นั่นคือของขวัญแห่งชีวิตนิรันดร์! ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจและอยากรู้อยากเห็น เขาบอกพวกเขาว่าเขาจะแบ่งปันของขวัญให้กับผู้ที่ไขปริศนาของเขาได้เท่านั้น ชาวเมืองตะเกียกตะกายเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตน และชายชราก็มอบปริศนาที่ยากและท้าทายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเผชิญมา ผู้ที่สามารถไขปริศนาได้จะได้รับของขวัญแห่งชีวิตนิรันดร์ ส่วนคนอื่นๆ ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เมืองเปลี่ยนไปตลอดกาล และชายชราก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ไม่มีใครพบเห็นอีกเลย