 เปรียบเทียบความแตกต่างของการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุและการเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน
การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ (OOP) และการเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชัน (FP) เป็นกระบวนทัศน์การเขียนโปรแกรมที่แตกต่างกันสองแบบซึ่งมีแนวทางที่แตกต่างกันในการพัฒนาและโครงสร้างของโปรแกรมซอฟต์แวร์ ใน OOP โฟกัสอยู่ที่การสร้างอ็อบเจกต์ ซึ่งเป็นส่วนต่อประสานกับเอนทิตีในโลกแห่งความเป็นจริงและข้อมูลที่มีโครงสร้างข้อมูล OOP สนับสนุนการใช้โค้ดซ้ำและขยายความสามารถโดยเน้นที่การจัดระเบียบโค้ดและโมดูลาร์ นอกจากนี้ยังต้องอาศัยคลาสอย่างมากซึ่งกำหนดว่าอ็อบเจ็กต์ควรทำงานอย่างไร และอ็อบเจ็กต์ที่เป็นไปตามกฎที่กำหนดโดยคลาส การเขียนโปรแกรมเชิงฟังก์ชันมุ่งเน้นไปที่การประเมินนิพจน์และฟังก์ชันที่รับอินพุตและส่งคืนเอาต์พุต โดยจะหลีกเลี่ยงการใช้สถานะที่ใช้ร่วมกันหรือข้อมูลที่ไม่แน่นอน แทนที่จะเลือกใช้ฟังก์ชันบริสุทธิ์ การเน้นที่การเขียนโปรแกรมเชิงประกาศและฟังก์ชันไร้สถานะทำให้โค้ด FP ง่ายต่อการดีบัก ทดสอบ และนำกลับมาใช้ใหม่ ใน OOP วิธีการพื้นฐานของการเขียนโปรแกรมจะหมุนรอบวัตถุและวิธีการ ในขณะที่ใน Functional Programming วิธีการพื้นฐานจะหมุนรอบฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ OOP ใช้คลาสเป็นเทมเพลตสำหรับออบเจกต์ที่แสดงถึงเอนทิตีในโลกแห่งความเป็นจริง ในขณะที่ FP อาศัยการจัดองค์ประกอบอย่างมากเพื่อสร้างฟังก์ชันจากฟังก์ชันที่ง่ายกว่า สุดท้าย OOP เน้นที่ข้อมูลที่ไม่แน่นอน ในขณะที่ FP เน้นที่ข้อมูลที่ไม่เปลี่ยนรูป