 ทำความเข้าใจกับคำว่า "ยอมเสีย" ได้ดีขึ้น
อืม.... ถ้าคุณลงทุนเงินทั้งหมดแล้วเกิดวิกฤตทางการเงิน และมีวิกฤตส่วนตัวในเวลาเดียวกัน (เช่น คุณตกงาน) แสดงว่าคุณมีปัญหาใหญ่ คุณอาจมีเงินไม่เพียงพอที่จะชำระค่าใช้จ่ายในขณะที่คุณหางานใหม่ คุณอาจสูญเสียบ้าน เสียเครดิต หรืออะไรทำนองนั้น ลองนึกถึงปี 2008 แม้ว่าจะไม่เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงิน แต่ถ้าเงินอยู่ในบัญชีเกษียณที่ต้องเสียภาษี การถอนเงินออกจะมีโทษที่น่าเกลียด ตอนนี้ หลังจากที่คุณได้จัดตั้งกองทุนฉุกเฉินแล้ว สิ่งต่างๆ ก็ต่างออกไป หากคุณสามารถใช้เวลาหกถึงสิบสองเดือนด้วยการออมเพื่อวัตถุประสงค์ทั่วไปของคุณ ดังนั้นด้วยเงินที่คุณลงทุนสำหรับระยะยาว (เกษียณอายุ) ก็ไม่มีเหตุผลใดที่คุณไม่ควรลงทุนในหุ้น 100% ความแตกต่างคือคุณจะไม่ได้รับเงินคืนภายใน 6 เดือน แต่จะกลับมาอีกใน 40 ปี สำหรับการออมเพื่อการเกษียณอายุในระยะยาว ฉันคิดว่าไม่ควรคิดเงินของคุณในแง่นั้น หากคุณเคยสูญเสียเงิน 100% ในตลาดหุ้นในขณะที่คุณลงทุนในตราสารที่มีความหลากหลาย เช่น กองทุนดัชนี S&P500 คุณอาจพลาดไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เพราะนั่นคือฐานอุตสาหกรรมหลักของเศรษฐกิจสหรัฐฯ และคุณ จะมีเรื่องให้ต้องกังวลมากกว่า เช่น มองหาปืนลูกซองมือสอง ตัวฉันเอง ฉันชอบที่จะให้คำแนะนำว่า "อย่าลงทุนในหุ้น ถ้าคุณจำเป็นต้องถอนออกในอีก 5 ปีข้างหน้า" เพราะโดยทั่วไปคุณไม่ควรกังวลเกี่ยวกับการขาดทุน 100% ของ เงินทั้งหมดในบัญชีเกษียณของคุณเกือบจะมากพอ ๆ กับที่คุณควรจะกังวลเกี่ยวกับสภาพดินฟ้าอากาศที่ทรุดโทรมในระยะกลาง เช่น ฟองสบู่ดอทคอมแตกและวิกฤตการเงินในปี 2551 ฉันบันทึกคำแนะนำ "อย่าลงทุนเงินเว้นแต่คุณจะสูญเสียมันไปได้ทั้งหมด" สำหรับตราสารที่มีการเก็งกำไรสูง เช่น ฟิวเจอร์สทองคำ หรือ IPO บนโซเชียลมีเดีย โปรดจำไว้ว่าในขณะที่คุณอาจสูญเสียเงินจำนวนมากในตลาดหุ้น บัญชีออมทรัพย์และพันธบัตรของคุณจะทำให้คุณได้รับจำนวนเงินที่น่าสมเพชเมื่อเปรียบเทียบ ซึ่งคุณจะสูญเสียไปกับอัตราเงินเฟ้ออย่างช้าๆ หากคุณมีเงินลงทุนมานานหลายทศวรรษ แม้ในช่วงที่เกิดความผิดพลาด คุณก็ยังอาจนำหน้าเมื่อเทียบกับพันธบัตร