ราคาหุ้นที่สูงมีประโยชน์ต่อบริษัทอย่างไรเมื่อบริษัทกำลังระดมทุน?
ในสถานการณ์ IPO (การเสนอขายครั้งแรก) หรือ APO (การเสนอขายหุ้นเพิ่มเติมต่อประชาชนทั่วไป) กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกลุ่มเล็ก ๆ (เพียงไม่กี่กลุ่ม) โดยพื้นฐานแล้วตัดสินใจที่จะเสนอ "หุ้น" ของผู้ถือหุ้นในบริษัทเพิ่มเติม โดยปกติ "หุ้น" เหล่านี้จะเท่ากันทั้งหมด ถ้าคุณเป็นเจ้าของหนึ่งหุ้น คุณเป็นเจ้าของเปอร์เซ็นต์ของบริษัทเท่ากับของใครก็ตามที่เป็นเจ้าของหนึ่งหุ้น ผลรวมของจำนวนหุ้นทั้งหมดในทางทฤษฎีเท่ากับมูลค่าทั้งหมดของบริษัท ดังนั้นเมื่อมีหุ้นอยู่ N หุ้น หนึ่งหุ้นจึงเท่ากับ 1/Nth ของบริษัท และให้สิทธิ์คุณใน 1/Nth ของกำไรของบริษัท และที่สำคัญกว่านั้นสำหรับบางคน ให้คุณลงคะแนนในเรื่องต่างๆ ของบริษัทซึ่งมีน้ำหนัก 1/Nth ของผู้ถือหุ้นทั้งหมด ตอนนี้ไม่ใช่หุ้นทั้งหมดที่เป็นสาธารณะ บริษัทส่วนใหญ่มีหุ้นส่วนใหญ่ (51%+) เป็นเจ้าของโดย "ส่วนได้เสียที่มีอำนาจควบคุม" จำนวนเล็กน้อย นิติบุคคลเหล่านี้ ซึ่งโดยปกติจะเป็นเจ้าของผู้ก่อตั้งหรือครอบครัวของพวกเขา อาจถูกห้ามโดยข้อตกลงในการขายหุ้นของพวกเขาในตลาดเปิด สำหรับบริษัท "เอกชน" หุ้นทั้งหมดจะถูกแบ่งด้วยวิธีนี้ สำหรับบริษัท "มหาชน" ส่วนที่เหลือจะมีอยู่ในตลาดเปิด และหุ้นเหล่านั้นสามารถซื้อและขายได้โดยที่บริษัทไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ผู้ซื้อไม่สามารถซื้อหุ้นมากกว่าที่มีอยู่ในตลาดทั้งหมด ตอนนี้ เมื่อบริษัทต้องการทำเงินมากขึ้น ราคาหุ้นที่สูงในขณะที่เกิดปัญหามักจะดีด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก บริษัททำเงินได้จากการขายหุ้นครั้งแรกเท่านั้น เมื่ออยู่ในมือของบุคคลที่สาม กำไรใดๆ จากการขายหุ้นเพิ่มเติมจะตกเป็นของผู้ขาย ไม่ใช่บริษัท ดังนั้นจึงไม่เป็นผลดีต่อบริษัทเลยสักนิดสำหรับราคาหุ้นที่จะทะยานขึ้นหนึ่งเดือนหลังจากออกหุ้น บริษัทมีรายได้จากการขายหุ้นแล้ว หากบริษัทรู้ว่าหุ้นของบริษัทจะเป็นที่ต้องการมากขึ้นในหนึ่งเดือน ก็ควรรอไปก่อน เพราะบริษัทสามารถระดมเงินได้เท่าเดิมด้วยการขายหุ้นน้อยลง ประการที่สอง ราคาของหุ้นขึ้นอยู่กับความต้องการในตลาด และองค์ประกอบสำคัญของสิ่งนั้นคือความขาดแคลน ยิ่งหุ้นของบริษัทที่มีอยู่น้อยเท่าไหร่ ราคาหุ้นก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น เมื่อบริษัทออกหุ้นเพิ่ม ก็จะมีหุ้นมากขึ้น ดังนั้นผู้คนสามารถได้รับทุกอย่างที่ต้องการและความต้องการลดลง โดยคำนึงถึงราคาหุ้นด้วย เมื่อมีหุ้นมากขึ้น หุ้นแต่ละหุ้น (ซึ่งเป็นเปอร์เซ็นต์ที่น้อยลงของบริษัท) จะได้รับเงินปันผลน้อยลงเช่นกัน ซึ่งคิดเป็นเมตริกหลักหลายตัวในการพิจารณาว่าจะซื้อหรือขายหุ้น เช่น กำไรต่อหุ้นและอัตราส่วนราคาต่อกำไร ตอนนี้คุณยังถามเกี่ยวกับ "การเจือจาง" มันค่อนข้างตรงไปตรงมา โดยการเพิ่มหุ้นลงในกลุ่มโดยรวม คุณจะเพิ่มส่วนนั้น แต่ละหุ้นจะกลายเป็นเปอร์เซ็นต์ที่เล็กลงของบริษัท หุ้น "ส่วนตัว" จะลดลงในลักษณะเดียวกัน ปัญหาของเพียงแค่การเพิ่มหุ้นในตลาดเปิดเพื่อให้ได้ราคาซื้อเริ่มต้นคือเปอร์เซ็นต์โดยรวมของบริษัทที่มากขึ้นอยู่ในตลาดเปิด หมายความว่า "ส่วนได้เสียที่มีอำนาจควบคุม" มีอำนาจควบคุมบริษัทของตนน้อยลง หากเมื่อใดก็ตามที่หุ้นส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นเจ้าของโดยผู้มีอำนาจควบคุม แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะตกลงที่จะลงคะแนนด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง (เช่น จะควบรวมสินทรัพย์กับบริษัทอื่นหรือไม่ก็ตาม) หน่วยงานอื่นก็สามารถซื้อหุ้นสาธารณะทั้งหมดได้ ( หรือโน้มน้าวให้ผู้ถือหุ้นสาธารณะที่มีอยู่ทั้งหมดเห็นในมุมมองของพวกเขา) และลบล้างพวกเขา มีหลายวิธีในการหลีกเลี่ยงสิ่งนี้ ที่พบบ่อยคือการออกหุ้นหลายประเภท โดยทั่วไปแล้ว หุ้น "สามัญ" มีสิทธิในการออกเสียงเท่ากันและมีส่วนแบ่งกำไรเท่ากัน โดยทั่วไป "หุ้นบุริมสิทธิ" จะซื้อขายส่วนแบ่งกำไรที่สูงขึ้นโดยไม่มีสิทธิออกเสียง ดังนั้น บริษัทอาจเก็บหุ้น "สามัญ" ทั้งหมดไว้ในมือของเอกชนและเสนอเฉพาะหุ้นบุริมสิทธิในตลาดเท่านั้น มีวิธีอื่นในการ "จัดระดับ" หุ้น ซึ่งส่วนใหญ่มีการแลกเปลี่ยนที่คล้ายคลึงกันระหว่างเปอร์เซ็นต์รายได้และเปอร์เซ็นต์การลงคะแนนเสียง (โดยปกติแล้วการสร้างความสมดุลระหว่างสองสิ่งนี้จะทำให้ราคาหุ้นเป็นปกติ หากหุ้นตัวหนึ่งมีเงินปันผลที่ดีกว่าและมีน้ำหนักการลงคะแนนเสียงมากกว่าอีกหุ้นหนึ่ง หุ้นอื่นจะไร้ค่าเกือบหมด) แต่บริษัทอาจสร้างและออก "superstock" ให้กับส่วนได้เสียเพื่อควบคุมเพื่อรับประกันทั้งผลกำไรและการควบคุม คุณจะไม่มีทางเห็น "ซุปเปอร์สต็อก" ในตลาดเปิดเลย ที่พวกเขาอยู่พวกเขาจะถูกเก็บไว้อย่างใกล้ชิด แต่ถ้าบริษัทใดออก "superstock" ตลาดจะเห็นสิ่งนั้น และราคาของ "หุ้นสามัญ" ที่เปิดเผยต่อสาธารณชนจะลดลงอย่างรวดเร็ว อีกวิธีทั่วไปในการเพิ่มมูลค่าตามราคาตลาดโดยไม่ลดจำนวนหุ้นคือการสร้างจำนวนหุ้นมากกว่าที่คุณออกเผยแพร่ต่อสาธารณะ ส่วนที่เหลือจะตกเป็นของส่วนได้เสียที่มีการควบคุมในปัจจุบัน เมื่อ Facebook เรียกร้องการลงทุนจากภายนอก (ก่อนที่จะเผยแพร่สู่สาธารณะ) นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ผู้ก่อตั้งดั้งเดิมได้ออกหุ้นเพิ่มเติมเพื่อรักษาผลประโยชน์ในการควบคุม (แม้ว่าจะไม่มีนัยสำคัญ) เพื่อสร้างความสมดุลในการออกหุ้นใหม่ให้กับนักลงทุน รูปแบบ "ในอุดมคติ" ของสิ่งนี้คือ "การแบ่งหุ้น"; บริษัทเพียงแค่คูณจำนวนหุ้นที่มีอยู่ด้วย X และออก X-1 หุ้นเพิ่มเติมให้กับผู้ถือปัจจุบันแต่ละคนในหนึ่งหุ้น สิ่งนี้แบ่งราคาของหนึ่งหุ้นด้วย X ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดอุปสรรคในการซื้อหุ้น และหวังว่าจะเพิ่มความต้องการสำหรับหุ้นโดยรวมโดยทำให้นักลงทุนทั่วไปของ Joe ก้าวเข้ามาที่ประตูได้ง่ายขึ้น อย่างไรก็ตาม การออกหุ้นเพื่อควบคุมส่วนได้เสียจะเพิ่มจำนวนหุ้นทั้งหมดที่มีอยู่ ลดมูลค่าตลาดของหุ้นสาธารณะที่มากขึ้น และลดจำนวนเงินที่บริษัทสามารถทำได้จากการเสนอขายหุ้น