 สร้างไทม์ไลน์ของเหตุการณ์ที่นำไปสู่การเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองในสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ศาลฎีกาได้ออกคำตัดสินอันน่าอับอายของ Plessy v Ferguson ซึ่งประกาศตามรัฐธรรมนูญว่าหลักคำสอน "แยกแต่เสมอภาค" ที่ใช้กับการแบ่งแยกทางเชื้อชาติ พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954): ศาลฎีกาออกคำตัดสินของ Brown v. Board of Education โดยประกาศว่าโรงเรียนที่แยกจากกันมีความไม่เท่าเทียมกันโดยเนื้อแท้ และการแบ่งแยกทางเชื้อชาติในการศึกษาของรัฐละเมิดการแก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่สิบสี่ พ.ศ. 2498: การคว่ำบาตรรถบัสมอนต์โกเมอรี่ ซึ่งจุดประกายโดยการที่โรซา พาร์คส์ปฏิเสธที่จะย้ายไปนั่งหลังรถบัส ถือเป็นความสำเร็จครั้งสำคัญของขบวนการสิทธิพลเมือง และช่วยขับเคลื่อนมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ให้เป็นแนวหน้าของการเคลื่อนไหว พ.ศ. 2503-2504: การนั่งในที่นั่งและเครื่องเล่นเพื่อเสรีภาพช่วยให้ขบวนการเรียกร้องสิทธิพลเมืองเป็นที่สนใจของประเทศ และนำไปสู่การผ่านกฎหมายสิทธิพลเมือง พ.ศ. 2507 โดยตรง พ.ศ. 2506: การเดินขบวนในวอชิงตัน พาดหัวข่าวโดยมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ที่มีชื่อเสียง สุนทรพจน์ “I Have A Dream” มีผู้คนกว่า 200,000 คนรวมตัวกันเพื่อยุติการเหยียดผิวและการแบ่งแยกเชื้อชาติ พ.ศ. 2507: สภาคองเกรสผ่านกฎหมายสิทธิพลเมืองปี 2507 กฎหมายห้ามการแบ่งแยกในสถานที่สาธารณะ การเลือกปฏิบัติในการจ้างงาน และข้อกำหนดการลงทะเบียนผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ไม่เท่าเทียมกัน พ.ศ. 2508: มีการผ่านพระราชบัญญัติสิทธิในการออกเสียง พ.ศ. 2508 เพื่อให้ชาวแอฟริกันอเมริกันมีสิทธิในการออกเสียงลงคะแนน