 ความสัมพันธ์ระหว่างอัตราเงินเฟ้อและอัตราดอกเบี้ย
เมื่ออัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้น สิ่งนี้มีแนวโน้มที่จะผลักดันอัตราดอกเบี้ยให้สูงขึ้นเนื่องจากอุปสงค์และอุปทาน: หากอัตราดอกเบี้ยต่ำกว่าอัตราเงินเฟ้อ การนำเงินของคุณไปฝากธนาคารหมายความว่าคุณกำลังสูญเสียมูลค่าทุกวันที่มี ดังนั้นจึงมีแรงจูงใจในการถอนเงินของคุณและใช้จ่ายทันที ถ้าสมมติว่าฉันกำลังวางแผนจะซื้อรถและเงินออมของฉันมีมูลค่าลดลง ถ้าฉันซื้อรถวันนี้ ฉันก็จะได้รถที่ดีกว่ารอถึงพรุ่งนี้ เมื่ออัตราดอกเบี้ยสูงเมื่อเทียบกับอัตราเงินเฟ้อ สิ่งที่ตรงกันข้ามจะเป็นจริง เงินออมของฉันมีมูลค่าเพิ่มขึ้น ดังนั้น ยิ่งฉันฝากเงินไว้ในธนาคารนานเท่าไหร่ เงินก็ยิ่งมีค่ามากขึ้นเท่านั้น ถ้าฉันรอจนถึงพรุ่งนี้เพื่อซื้อรถ ฉันคงได้รถที่ดีกว่าที่ฉันจะซื้อในวันนี้ นอกจากนี้ผู้คนยังหาทางเลือกอื่นเพื่อเก็บเงินออมของพวกเขา ถ้าบัญชีออมทรัพย์ทำให้ฉันสูญเสียมูลค่าเงินของฉันทุกวัน ฉันก็อาจจะนำเงินไปลงทุนในตลาดหุ้นหรือซื้อทองคำหรืออะไรก็ตาม ดังนั้นเพื่อให้ธนาคารมีเงินเพียงพอในการกู้ยืมต่อไป พวกเขาต้องเพิ่มอัตราดอกเบี้ยที่จ่ายเพื่อล่อให้ลูกค้ากลับมาที่ธนาคาร ไม่มีเหตุผลใดที่การปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยสำหรับผู้บริโภคจะทำให้อัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นโดยตรง เงินเฟ้อเกิดจากการที่ปริมาณเงินเติบโตเร็วกว่าปริมาณสินค้าและบริการที่ผลิตได้ อัตราดอกเบี้ยเป็นต้นทุน หากอัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น ผู้คนจะกู้ยืมเงินน้อยลงและใช้จ่ายในสิ่งอื่นๆ แต่นั่นไม่มีผลโดยตรงต่อปริมาณเงินทั้งหมด ยกเว้น ... คุณอาจสังเกตว่าฉันใส่ตัวระบุจำนวนมากในย่อหน้านั้น ในสหรัฐอเมริกา Federal Reserve ให้เงินกับธนาคาร มันสร้างเงินนี้จากอากาศบาง ดังนั้นเมื่อดอกเบี้ยที่ Federal Reserve เรียกเก็บกับธนาคารอยู่ในระดับต่ำ ธนาคารก็จะกู้ยืมเงินจาก Feds มากขึ้น เมื่อเงินนี้ถูกสร้างขึ้น ณ จุดนั้น สิ่งนี้จะเพิ่มปริมาณเงินและก่อให้เกิดอัตราเงินเฟ้อ ดังนั้นหากอัตราดอกเบี้ยสำหรับผู้บริโภคต่ำ สิ่งนี้จะกระตุ้นให้ผู้คนกู้ยืมเงินจากธนาคารมากขึ้น ซึ่งกระตุ้นให้ธนาคารกู้ยืมเงินจากธนาคารกลางมากขึ้น ซึ่งเป็นการเพิ่มปริมาณเงิน ซึ่งจะเพิ่มอัตราเงินเฟ้อ ฉันไม่รู้มากเกี่ยวกับวิธีการทำงานในประเทศอื่นๆ แต่ฉันคิดว่ามันคล้ายกันในประเทศส่วนใหญ่