 สร้างนิทานพื้นบ้านเกี่ยวกับสุนัขจิ้งจอกและอีกา
 กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่งซึ่งบังเอิญเจออีกาตัวหนึ่งคาบชีสแสนอร่อยไว้ในปากของมัน สุนัขจิ้งจอกคิดอุบายอันแยบยลเพื่อเอาเนยแข็งมา จึงพูดกับอีกาว่า “เจ้ามีเสียงไพเราะเสียนี่กระไร! ได้โปรดร้องเพลงให้ฉันฟัง แล้วฉันจะปล่อยเธอไป” อีกาตาบอดเพราะความฟุ้งซ่านของมันเอง เริ่มร้องเพลงและเนยแข็งก็ร่วงหล่นจากจะงอยปากของมัน สุนัขจิ้งจอกรีบคว้าเนยแข็งและวิ่งหนีไป ปล่อยให้อีกาติดอยู่และอับอาย