 “ไม่ต้องเสียภาษีกับการเป็นเจ้าของ Berkshire”
ขึ้นอยู่กับโปรไฟล์การลงทุนของคุณ แต่โดยพื้นฐานแล้ว เงินปันผลจะเพิ่มรายได้ที่ต้องเสียภาษีของคุณ ใครก็ตามที่มีรายได้จะได้รับ 'ผลตอบแทนที่ต่ำกว่า' จากการลงทุนอย่างได้ผลเนื่องจากผลกระทบนี้ หากคุณมีทางเลือกระหว่างหุ้นที่จ่ายปันผลหรือไม่ปันผล คุณจะพบว่าหุ้นที่จ่ายปันผลมีราคาที่ต่ำกว่า และมูลค่าเพิ่มขึ้นช้ากว่าหุ้นที่ไม่จ่ายปันผล (สิ่งอื่นทั้งหมดเท่ากัน) มีทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์มากมายอยู่เบื้องหลัง แต่โดยสรุป ราคาหุ้นปัจจุบันเป็นตัววัดว่าบริษัทมีมูลค่าเท่าไร รวมกับการประเมินมูลค่าในอนาคต (NPV ของเงินปันผลในอนาคตทั้งหมดเป็นแบบพื้นฐาน) เมื่อบริษัททำกำไร บริษัทสามารถรักษาผลกำไรเหล่านั้นไว้ และลงทุนในโครงการใหม่หรือแจกจ่ายผลกำไรส่วนหนึ่งให้กับผู้ถือหุ้น (หรือที่เรียกว่าเงินปันผล) การกระจายมูลค่าให้กับผู้ถือหุ้นทำให้มูลค่าของบริษัทลดลงบ้าง แต่ผู้ถือหุ้นจะได้รับเงินในตอนนี้ หากบริษัทไม่จ่ายเงินปันผล ก็จะมีมูลค่าสูงขึ้น ซึ่งจะสะท้อนออกมาในราคาหุ้นที่สูงขึ้น โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งอื่นๆ ทั้งหมดเท่าเทียมกัน (ซึ่งไม่ค่อยเป็น แต่ฉันพูดนอกเรื่อง) ความแตกต่างของราคาและการเติบโตสะท้อนถึงความจริงที่ว่าเงินปันผลกำลังจ่ายออกไปในขณะนี้ (กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากคุณต้องการหุ้นที่ไม่ปันผล คุณสามารถซื้อหุ้นปันผลได้โดยการซื้อหุ้นปันผลและนำเงินปันผลไปลงทุนใหม่เป็นหุ้นใหม่ทุกครั้งที่มีการจ่าย และคุณสามารถได้รับส่วนแบ่งปันผลเช่นอสังหาริมทรัพย์โดยการขายเป็นเปอร์เซ็นต์ของ หุ้นไม่ปันผลเป็นระยะ) รายได้จากเงินปันผลจะต้องเสียภาษีโดยเป็นส่วนหนึ่งของรายได้ของคุณทันที อย่างไรก็ตาม ภาษีจากกำไรจากการขายหุ้นจะเกิดขึ้นเมื่อคุณขายสินทรัพย์ดังกล่าวเท่านั้น และยังมีอัตราภาษีที่ต่ำกว่าอีกด้วย หากคุณซื้อและถือ Berkshire Hatheway คุณจะไม่ต้องเสียภาษีจากกำไรที่คุณได้รับจนกว่าคุณจะตัดสินใจขายหุ้น และถึงแม้อัตราภาษีจะลดลง หากคุณกำลังลงทุนเพื่อการเกษียณอายุ นี่เป็นสิ่งที่ดี เนื่องจากรายได้ของคุณจากแหล่งอื่นจะลดลง ดังนั้นคุณจึงสามารถจ่ายภาษีได้ ในหลายเขตอำนาจศาล รายได้จากผลได้จากทุนอยู่ภายใต้อัตราภาษีที่แตกต่างจากรายได้อื่นๆ ของคุณ ตัวอย่างเช่น ในสหรัฐอเมริกาสำหรับคนส่วนใหญ่ที่มีเงินลงทุน อัตราภาษีจะอยู่ที่ 15% หรือ 20% ซึ่งจะต่ำกว่าภาษีเงินได้ปกติ จะเป็น (เนื่องจากคนส่วนใหญ่ที่มีเงินลงทุนจะทำเงินได้มากพอที่จะอยู่ในกลุ่มที่สูงขึ้น) ตัวอย่างเช่น สมมติว่ารายได้ของคุณตอนนี้อยู่ในกรอบ 25% เงินปันผลใด ๆ ที่คุณได้รับจะต้องเสียภาษีในอัตรานั้น สมมติว่าเงินปันผลประมาณ 2% และการเติบโตของหุ้นประมาณ 4% ดังนั้น อัตราการเติบโตที่แท้จริงของคุณหลังหักภาษีคือ 5.5% -- คุณจะเสีย 0.5% จากภาษี 25% จากเงินปันผล หากคุณมีหุ้นที่มีการเติบโตเท่าเดิม แต่ไม่มีเงินปันผล หุ้นจะเติบโตในอัตรา 6% หากคุณไม่เคยถอนเงินออกเลย หลังจากผ่านไป 20 ปี 1 ดอลลาร์ในหุ้นปันผลจะมีมูลค่าประมาณ 2.92 ดอลลาร์ (1.055^20) ในขณะที่ 1 ดอลลาร์ในหุ้นที่ไม่ปันผลจะมีมูลค่าประมาณ 3.21 ดอลลาร์ (1.06^20) คุณกำลังพูดถึงส่วนต่าง 30 เซนต์ต่อหนึ่งดอลลาร์ที่ลงทุนไป ซึ่งดูเหมือนไม่มาก แต่คูณด้วย 100,000 และคุณมีเงินมากพอที่จะปรับปรุงบ้านของคุณ โดยไม่ต้องเสียเงินที่จะจ่ายให้กับรัฐบาลแทน ข้อดีคือถ้าคุณออมเงินไว้ใช้ยามเกษียณ เมื่อคุณเกษียณ คุณจะมีรายได้ไม่มาก ดังนั้นภาษีจากกำไร (แม้จะไม่สนใจผลจาก Capital Gain ด้านบน) ก็จะน้อยกว่าตอนที่คุณทำงานอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม หากคุณ มีหุ้นปันผล คุณคงเสียภาษีปันผลในอัตราที่สูงกว่าตลอดอายุการลงทุน เอาล่ะ นั่นคือสิ่งที่ Mohnish Pabrai กำลังพูดถึง มีข้อแม้บางประการเกี่ยวกับเรื่องนี้ หากจำนวนเงินที่คุณลงทุนไม่มาก และคุณอยู่ในกรอบภาษีที่ต่ำกว่า และหุ้นจ่ายเงินปันผลค่อนข้างต่ำ คุณจะไม่รู้สึกถึงความแตกต่างมากนักแม้ว่าจะมีอยู่จริงก็ตาม นอกจากนี้ เงินปันผลเทียบกับไม่มีเงินปันผลแทบจะไม่มีความสำคัญสูงสุดในการตัดสินใจว่าจะลงทุนในบริษัทใด และคุณแทบจะไม่มีทางหาบริษัทที่เหมือนกันซึ่งต่างกันเพียงมีเงินปันผล/ไม่มีเงินปันผล ดังนั้น หากคุณพบการซื้อที่ดี คุณอาจ ไม่มีทางเลือกในเรื่องนี้ นอกจากนี้ ในช่วงไม่กี่ปีมานี้มีแนวโน้มว่าภาษีกำไรจากการขายหุ้นจะก้าวหน้าด้วย ดังนั้นคนที่มีรายได้สูงกว่าก็จะจ่ายมากขึ้นในกำไรจากการขายหุ้น ซึ่งลบล้างผลประโยชน์ส่วนหนึ่งของหุ้นที่ไม่ปันผล (แต่ไม่เปลี่ยนแปลง ผลกระทบต่ออัตราการเติบโตก่อนการขาย) นอกจากนี้ยังมีข้อโต้แย้งทางทฤษฎีบางประการว่าบริษัทที่จ่ายเงินปันผลควรมีผู้ถือหุ้นที่แข็งแกร่งกว่า (เนื่องจากบริษัทมีทุนน้อย จึงต้อง 'เล่นดี' เพื่อรับเงินไม่ว่าจะจากหุ้นใหม่หรือจากธนาคาร ซึ่งนำไปสู่พฤติกรรมที่เสี่ยงน้อยกว่า) แต่ก็เป็น ไม่แห้งแล้งในชีวิตจริง