 เขียนบทกวีดั้งเดิมที่มี 8 บรรทัด
วัฏจักรของวันอันไม่สิ้นสุดที่ฉันดิ้นรน ภาระอันหนักอึ้งที่ฉันถูกบังคับให้ต้องแบกรับ แม้ว่าฉันจะเสียใจอย่างสุดซึ้ง แต่ฉันก็ยังพยักหน้า ความหวังที่ฉันต้องไม่ทิ้งความสิ้นหวัง เมื่อวันเวลาค่อยๆ จางหายไป วิญญาณในอดีตของฉันยังคงตามหลอกหลอนฉัน การต่อสู้ที่ฉันดูเหมือนจะไม่มีวันชนะ ความสิ้นหวังที่ต้องได้รับการปลดปล่อย โอ้ ชีวิตเอ๋ย โชคชะตาเอ๋ย การเดินทาง จงขจัดความเจ็บปวดและความเศร้าโศก เพื่อที่ฉันจะพบความรอด และรู้สึกว่าความสุขกำลังจะมาถึงในวันพรุ่งนี้