ทำไมคนทั่วไปถึงไม่ออมเงินให้มากขึ้น?
ถ้ามีใครมองคำว่า "การออม" ให้กว้างขึ้นอีกนิดเพื่อรวมรูปแบบการสะสมสินทรัพย์ถาวรส่วนใหญ่ ผมคิดว่าเหตุผลที่บางคนทำและส่วนใหญ่ไม่เป็นเรื่องของปัจจัยสองสามประการ ผมจะรวมสามปัจจัยที่ดูเหมือนชัดเจน สำหรับฉัน: การศึกษา โรงเรียนส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกาที่ฉันอาศัยอยู่ไม่มีหลักสูตรการเงินส่วนบุคคล และแม้ว่าจะเปิดสอนแล้ว ก็ไม่มีโอกาสให้นักเรียนฝึกนิสัยทางการเงินที่ดีในห้องเรียนนั้น ฉันคิดว่างานง่ายๆ ที่กำหนดให้นักเรียนติดตามเงินทุกบาททุกสตางค์ที่พวกเขาใช้ไปในช่วงสองสามเดือนจะช่วยให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาว่าพวกเขาใช้เงินไปเท่าไหร่กับสิ่งเล็กน้อยที่พวกเขาไม่ต้องการ บางทีนี่อาจมีประสิทธิภาพมากกว่าในสภาพแวดล้อมของมหาวิทยาลัยซึ่งโดยปกติแล้วนักศึกษาจะไม่อยู่บ้าน ดังนั้นจึงต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในนามของตนเองมากกว่า นอกเหนือจากการศึกษาง่ายๆ เกี่ยวกับการเงินส่วนบุคคลแล้ว คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าตลาดการเงินต่างๆ ทำงานอย่างไร หากพวกเขาเข้าใจ พวกเขาจะไม่ยอมให้อัตราเงินเฟ้อกินเงินออมของพวกเขา แต่นั่นเป็นหัวข้อแยกต่างหากจากสาเหตุที่ผู้คนไม่ออม วัฒนธรรม เนื่องจากการศึกษาข้างต้นส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้น เด็ก ๆ จะได้รับการศึกษาทางการเงินเบื้องต้นจากผู้ปกครอง ซึ่งหมายความว่าผู้ที่ร่ำรวยจะสอนลูก ๆ ของพวกเขาถึงวิธีการร่ำรวย และผู้ที่ยากจนจะถ่ายทอดนิสัยของพวกเขาไปยังเด็ก ๆ ที่มักจะจบลงด้วยความยากจนเช่นกัน ความคิดที่ผิดพลาดเกี่ยวกับการบริโภคกับการลงทุนและผลกระทบทางเศรษฐกิจยังทำให้เกิดนโยบายที่ไม่ดีบางอย่างที่กระตุ้นให้ผู้คนใช้ชีวิตเกินกำลังและใช้สินเชื่ออย่างไม่ฉลาด แต่ถ้าคุณอาศัยอยู่ในประเทศที่คนทั่วไปคาดหวังว่าจะรับประทานอาหารนอกบ้านเป็นประจำและซื้อขายรถยนต์เป็น ทันทีที่พวกเขาประสบกับค่าเสื่อมราคาในอัตราสูงสุด อาจเป็นเรื่องยากที่จะรับรู้พฤติกรรมทางการเงินที่ไม่ดีว่าเป็นเช่นไร อัตราการออมแบบรวมสะท้อนถึงบุคคลจำนวนมากที่เลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่ดีของกันและกัน ระเบียบวินัย แม้ว่าบางคนจะได้รับการศึกษาเกี่ยวกับการเงิน แต่พวกเขาอาจไม่ได้สร้างนิสัยที่ดีในการจัดทำงบประมาณอย่างสม่ำเสมอ ติดตามการใช้จ่าย และกำหนดเป้าหมายทางการเงิน สำหรับฉัน การแต่งงานกับคนที่มีเป้าหมายทางการเงินคล้ายๆ กันนั้นช่วยได้ เนื่องจากเรากำหนดงบประมาณเป็นรายเดือนและการซื้อที่สำคัญใดๆ (มากกว่า $100 หรือมากกว่านั้น) จะต้องตกลงกันตั้งแต่ต้นเดือน (โดยมีข้อยกเว้นที่ชัดเจนสำหรับกรณีฉุกเฉิน) สิ่งนี้ช่วยลดการใช้จ่ายที่หุนหันพลันแล่น ซึ่งน่าจะเป็น 90% ของการต่อสู้สำหรับฉัน บางคนไม่จำเป็นต้องบัญชีกับคนอื่นเพื่อใช้จ่ายอย่างชาญฉลาด แต่ทุกคนควรหาระบบที่เหมาะกับพวกเขาและช่วยให้พวกเขารักษาวินัยทางการเงินได้