สร้างคำอุปมาดั้งเดิมสองคำเพื่ออธิบายความรู้สึกของความกลัวและความเสียใจ
ความกลัวก็เหมือนยืนอยู่บนขอบหน้าผา คุณรู้สึกเหมือนกำลังจะจมดิ่งลงไปในห้วงลึกที่ไม่รู้จัก ความเสียใจก็เหมือนกับการมองเข้าไปในกระจกที่มืดมิด พยายามแค่ไหนก็แก้ไขอดีตไม่ได้