 พันธบัตรจะเป็นอย่างไรหากอัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น?
1. อัตราดอกเบี้ย ข้อควรรู้คือ ยิ่ง "อายุ" ของกองทุนตราสารหนี้นานเท่าใด อัตราดอกเบี้ยก็จะยิ่งได้รับผลกระทบจากอัตราดอกเบี้ยมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้น กองทุนตราสารหนี้ระยะสั้นจะไม่ได้รับผลกำไรหรือขาดทุนจำนวนมากเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของอัตรา กองทุนตราสารหนี้ระยะกลางจะอยู่ภายใต้ผลกำไรหรือขาดทุนในระดับปานกลาง และกองทุนตราสารหนี้ระยะยาวจะต้องได้รับผลกำไรมากที่สุด หรือขาดทุน. เมื่อหนังสือหรือนักวางแผนทางการเงินบอกว่าให้ซื้อ "พันธบัตร" ที่ไม่มีคุณสมบัติอื่น พวกเขามักจะหมายถึงกองทุนตราสารหนี้ระยะกลางระดับการลงทุน หากต้องการรายละเอียดทางเทคนิค ให้ดูที่ "ระยะเวลาเฉลี่ย" หรือ "ระยะเวลาครบกำหนดเฉลี่ย" ของกองทุนตราสารหนี้ ตามแนวทางคร่าว ๆ หากระยะเวลาคือ 10 การเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย 1% จะเป็นกำไรหรือขาดทุน 10% สำหรับกองทุน อีกอย่างที่คุณสามารถทำได้คือดูประวัติผลการดำเนินงานระยะยาว (10 ปีหรือนานกว่านั้น) ของกองทุนดัชนีพันธบัตรระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว และคุณสามารถดูว่ากองทุนระยะยาวดีดตัวขึ้นได้อย่างไร พันธบัตรที่ไม่ใช่การลงทุน (หรือที่เรียกว่าพันธบัตรขยะหรือพันธบัตรที่ให้ผลตอบแทนสูง) ได้รับผลกระทบจากปัจจัยอื่นนอกเหนือจากอัตราดอกเบี้ย รวมถึงปัจจัยเดียวกัน (เศรษฐกิจเฟื่องฟูหรือถดถอย) ที่ส่งผลกระทบต่อหุ้น เป็นผลให้ไม่เหมาะสำหรับการกระจายพอร์ตโฟลิโอที่ประกอบด้วยหุ้น (การมีหุ้น พันธบัตรระดับการลงทุน และพันธบัตรที่ให้ผลตอบแทนสูงเพียงเล็กน้อยสามารถเพิ่มความหลากหลายได้ แต่อย่าแทนที่การจัดสรรพันธบัตรของคุณด้วยพันธบัตรที่ให้ผลตอบแทนสูง) มีพันธบัตร "ซับซ้อน" หลากหลายประเภท (หุ้นกู้แปลงสภาพได้ เป็นตัวอย่าง) และสิ่งเหล่านี้ยากที่จะวิเคราะห์ นอกจากนี้ยังมีพันธบัตร "อัตราดอกเบี้ยลอยตัว" (กองทุนเงินกู้ธนาคาร) ซึ่งมีความอ่อนไหวต่ออัตราดอกเบี้ยน้อยที่สุดเนื่องจากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับอัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้น กองทุนเหล่านี้ยังคงมีความเสี่ยงด้านเครดิต ในวิกฤตสินเชื่อ กองทุนบางส่วนสูญเสียเงินจำนวนมาก 2. การกระจายความเสี่ยง วัตถุประสงค์ของการกระจายความเสี่ยงคือการควบคุมความเสี่ยง กองทุนที่ไม่ใช่ตราสารหนี้ของคุณจะมีประสิทธิภาพดีกว่าในอีกหลายปีข้างหน้า แต่ในปีอื่นๆ (เช่น -37% S&P 500 ที่ลดลงในปี 2551) อาจไม่เป็นเช่นนั้น คุณจะไม่รู้ล่วงหน้าว่าคุณจะได้ปีไหน คุณได้รับการควบคุมความเสี่ยงอย่างน้อยสองสามวิธี นอกจากนี้ยังมีคำอธิบายทฤษฎีพอร์ตโฟลิโอเชิงวิชาการสมัยใหม่ว่าทำไมคุณควรกระจายการลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยง (หรือที่เรียกว่าหุ้น) เช่น: สำหรับอัตราส่วนความเสี่ยง/ผลตอบแทนที่ต้องการ การใช้ประโยชน์จากพอร์ตโฟลิโอที่หลากหลายนั้นดีกว่าการใช้พอร์ตโฟลิโอที่ไม่หลากหลาย เนื่องจากความเสี่ยงที่สามารถกำจัดได้ด้วยการกระจายความเสี่ยงนั้นไม่ได้ถูกชดเชยด้วยผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้น ทฤษฎียังกล่าวอีกว่าคุณควรเลือกการกระจายความเสี่ยงระหว่างสินทรัพย์เสี่ยงและสินทรัพย์ปลอดความเสี่ยงตามความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (เช่น เลือกผลตอบแทนสูงสุดที่มีความเสี่ยงที่ยอมรับได้) ดู http://en.wikipedia.org/wiki/Modern_portfolio_theory สำหรับรายละเอียดที่ระทมทุกข์ โดยทั่วไปแล้วการแปลเนื้อหาของ MPT ให้เป็นขั้นตอนการปฏิบัติคือใส่กองทุนดัชนีหุ้นให้มากที่สุดเท่าที่คุณจะทนได้เมื่อเวลาผ่านไปและใส่ส่วนที่เหลือในกองทุนดัชนีตราสารหนี้ (เกรดการลงทุนระยะกลาง) นั่นอาจเป็นสิ่งที่ผู้วางแผนขอให้คุณทำ มุมมองส่วนตัวของฉัน ซึ่งไม่ใช่มุมมองมาตรฐาน คือคุณควรรับความเสี่ยงได้มากเท่าที่จำเป็น ไม่ใช่เท่าที่คุณคิดว่าคุณสามารถทนได้: http://blog.ometer.com/2010/11/10 /รับความเสี่ยงในชีวิตเพื่อการออม-เลือกกองทุนที่สมดุล/ แต่เกือบทุกคนจะบอกว่าให้ทำแบบ 80/20 ถ้าคุณมีเวลาอีกหลายสิบปีที่จะเกษียณและรู้สึกว่าคุณสามารถยอมรับความเสี่ยงได้ ดังนั้นมุมมองของฉัน ที่ 60/40 คือการจัดสรรหุ้นที่ต้องการสูงสุดนั้นไม่ใช่เรื่องหลัก คำแนะนำ 80/20 ของผู้วางแผนของคุณคือคำแนะนำมาตรฐาน ก่อนที่จะเล่นหุ้น 100% ผมขอเตือนคุณอย่างน้อย 2-3 ข้อ: ดูเพิ่มเติมที่: