 เขียนเรียงความความยาว 500 คำในหัวข้อความเหงาที่เปิดเผยในนวนิยายเรื่อง The Old Man and the Sea ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
ในนวนิยายเรื่อง The Old Man and the Sea ของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ธีมที่ครอบคลุมของความเหงาถูกสำรวจซ้ำๆ ตลอดทั้งเรื่อง ในเบื้องต้น ซานติอาโก ตัวเอกของเรื่องเป็นตัวแทนของความเหงาอย่างต่อเนื่องที่ส่งผลต่อการเดินทางของมนุษย์ ความยากลำบากของซันติอาโกตลอดทั้งเล่มแสดงให้เห็นว่าสภาพของมนุษย์สามารถสูญเสียความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรเมื่อเผชิญกับความอ้างว้างอันยิ่งใหญ่ ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดเกี่ยวกับความอ้างว้างที่ซันติอาโกรู้สึกได้คือผ่านเพื่อนที่แน่วแน่และเพื่อนร่วมเรือ ซึ่งเป็นปลาที่เขาเอ่ยชื่อในตอนแรกด้วยความชื่นชม แม้ว่าซันติอาโกจะสูญเสียปลาที่มีค่าไป แต่เขาก็ตั้งชื่อปลาฉลามตัวนี้ว่า "ฉลามมาโก" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความเหงาของเขาเอง ตลอดทั้งเล่ม ซันติอาโกมักจะพูดคุยกับตัวเองและปลา และแม้แต่น้ำเค็ม ซึ่งบ่งบอกถึงความเหงาอันยิ่งใหญ่ของเขาและความปรารถนาที่จะสื่อสารกับบางสิ่ง นอกจากนี้ ซันติอาโกมักจะพูดคุยกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ราวกับพยายามทำลายความเหงาผ่านการสนทนา ในแง่นี้ ดวงดาวคือเพื่อนที่สนิทที่สุดของซันติอาโกและคอยปลอบโยนเขา ถึงกระนั้น ซานติอาโกก็ยังคงแสวงหามิตรภาพและความสะดวกสบายอยู่เสมอ ซานติอาโกก็ไม่สามารถฟื้นจากความอ้างว้างอันเวิ้งว้างและกลายเป็นชายชราเลื่องชื่อแห่งท้องทะเล เดินทางคนเดียวและดูเหมือนเปล่าประโยชน์ ในที่สุดด้วยความอดทนและความกล้าหาญของเขา ซันติอาโกก็สามารถกลับเข้าฝั่งได้ แต่สิ่งนี้ไม่ได้มาพร้อมกับความรู้สึกแห่งชัยชนะ กลับมีความรู้สึกถึงความตายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และซันติอาโกรู้ว่าเขาจะไปยังสถานที่แห่งความสันโดษ โดยสันนิษฐานว่าอาจเสียชีวิตบนเตียงอันเป็นผลมาจากความเหงาของเขา โดยสรุป จากการสำรวจความเหงาของซันติอาโก เฮมิงเวย์สร้างภาพชีวิตมนุษย์ที่เคลื่อนไหวได้ลึกซึ้งและสมจริงและผลกระทบของความเหงา เตือนเราถึงพลังแห่งความหวังและความเพียรพยายาม นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นถึงพลังของความเป็นเพื่อนซึ่งสามารถให้ความสะดวกสบายที่จำเป็นเมื่อเผชิญกับความยากลำบากและความเหงา ดังนั้น แม้ว่าซันติอาโกจะต้องดิ้นรน แต่เขาก็ยังคงเดินทางอย่างทรหดอย่างสมศักดิ์ศรี เผยให้เห็นการสำรวจอย่างรอบคอบของเฮมิงเวย์เกี่ยวกับบทบาทสำคัญของความเป็นเพื่อนในชีวิตมนุษย์