 ให้เขียนบทกวี
แม่น้ำที่คดเคี้ยวไหลผ่านเมือง อ่อนโยนแต่แข็งแกร่งและสง่างาม อยู่ในเมืองเสมอ มันเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนเพชรในมงกุฎ ไหลอย่างอิสระ รวดเร็ว สนุกสนานและมีเสียง นำความสดชื่นและชีวิตมาให้กับการขึ้นลงและการไหลแต่ละครั้ง สู่ทุ่งหญ้าเขียวขจี สวน และอีกมากมายที่อยู่เบื้องล่าง ผู้คนสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมันในทุกที่ที่พวกเขาไป สร้างเสียงดนตรีที่ไพเราะ แม่น้ำคดเคี้ยวไปตามทางที่คดเคี้ยว เพิ่มคุณค่าให้กับสถานที่แต่ละแห่งที่ไหลผ่านในแต่ละวัน นำความเมตตาและชีวิตมาสู่ทุกคนที่พบเจอ นำความหวังและความสุขมาให้ด้วยจังหวะที่ไพเราะและไพเราะ