โมเดลการซื้อขายหุ้นที่ใช้การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน เช่น อัตราส่วน PEG?
แนวคิดหนึ่ง: หากคุณสร้างแบบจำลองเพื่อคำนวณ "ช่วงราคาที่ยุติธรรม" สำหรับหุ้น เมื่อใดก็ตามที่ราคาตลาดต่ำกว่าช่วงนั้นอาจเป็นสัญญาณซื้อ และสูงกว่าช่วงดังกล่าวอาจเป็นการขาย สัญญาณ. มีหลายวิธีในการประเมินมูลค่าหุ้นโดยใช้เครื่องมือวิเคราะห์พื้นฐานและอัตราส่วน: รูปแบบส่วนลดเงินปันผล, PEG ฯลฯ ดู Wikipedia - การประเมินมูลค่าหุ้น และในขณะที่ข้อมูลจำนวนมากในการคำนวณ "ช่วงราคาที่ยุติธรรม" ดังกล่าวอาจเปลี่ยนแปลงเพียงครั้งเดียวต่อไตรมาส ราคาตลาดและสถิติของเพื่อน/กลุ่มจะเคลื่อนไหวบ่อยขึ้นหรือในเวลาที่ต่างกัน และสามารถสร้างสัญญาณให้ซื้อ/ขายหุ้นได้ แม้ว่าจะเป็นข้อมูลของตัวเองก็ตาม อินพุตสำหรับการคำนวณจะคงที่ตลอดช่วงเวลา สำหรับบริษัทข้ามชาติที่มีสินทรัพย์และรายได้จำนวนมากในสกุลเงินอื่น อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นข้อมูลที่น่าสนใจอีกชุดหนึ่ง ฉันยังคิดว่าสิ่งสำคัญคือต้องตระหนักว่าด้วยการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน จะมีช่วงเวลาที่ยาวนานขึ้นเมื่อไม่มีสัญญาณซื้อหุ้น เนื่องจากหุ้นของบริษัทที่ได้รับความนิยมและทำกำไรจำนวนมากไม่เคย "ลดราคา" ยกเว้นบางทีในช่วงที่เกิดความตื่นตระหนก นอกจากนี้ ในช่วงตลาดกระทิงและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฟองสบู่ อาจมีหุ้นไม่กี่ตัวที่น่าซื้อ การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานได้รับการออกแบบมาเพื่อป้องกันไม่ให้มีการจ่ายเงินมากเกินไปสำหรับหุ้น ดังนั้นแม้ว่าจะมีปริมาณและการเคลื่อนไหวของราคาที่น่าสนใจสำหรับหุ้น ก็ยังไม่ควรมีสัญญาณหากการกระทำนั้นเกิดขึ้นเกินกว่าราคายุติธรรมของหุ้น (มิฉะนั้น จะไม่ใช่การวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน — เป็นการวิเคราะห์ทางเทคนิค) ในขณะที่การวิเคราะห์ทางเทคนิคสามารถสร้างสัญญาณได้มากกว่าตามคำนิยาม เนื่องจากการวิเคราะห์ดังกล่าวละเลยปัจจัยพื้นฐานเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งอาจทำให้การเคลื่อนไหวของหุ้นที่มีมูลค่าสูงเกินน่าสนใจพอที่จะสร้างสัญญาณได้