 ชี้แจงอัตราเงินเฟ้อตาม Forbes
ฉันคิดว่าคุณพลาดประเด็นของไซมอน มัวร์ ประเด็นของเขาคือ เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อต่ำ ผลตอบแทนจากสินทรัพย์เกือบทุกประเภทควรน้อยกว่าที่เคยเป็นมาในอดีต ดังนั้น เราไม่ควรปรับสมดุลพอร์ตการลงทุนของเราหรือถอนตัวออกจากตลาดและถือเงินสดตามสมมติฐานที่ว่าหุ้น (หรือ สินทรัพย์อื่นใด) ดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพต่ำเมื่อเทียบกับแนวโน้มในอดีต ย่อหน้าสุดท้ายของเขาเขียนไว้เผื่อมีคนเข้าใจเขาผิด เขาไม่ได้สนับสนุนให้ถือเงินสด เพียงแต่ว่านักลงทุนไม่ควรคาดหวังผลตอบแทนที่ดีเหมือนที่เคยเกิดขึ้นในอดีต เนื่องจากเกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมที่เงินเฟ้อสูงขึ้น เพื่ออธิบาย: หากอัตราเงินเฟ้อในอดีตอยู่ที่ 5% และตอนนี้อยู่ที่ 2% และผลตอบแทนในตลาดปลอดความเสี่ยงควรอยู่ที่ประมาณ 2% ดังนั้นในอดีต ผลตอบแทนจากสินทรัพย์ปลอดความเสี่ยงจะอยู่ที่ 7% (2%+ 5%) และตอนนี้คาดว่าจะเป็น 4% (2%+2%) ดังนั้น หากคุณมีพอร์ตโฟลิโอมาระยะหนึ่งแล้ว คุณอาจกังวลว่าอัตราผลตอบแทนจะแย่ลง แต่ประเด็นของไซมอนคือก่อนที่คุณจะขายหุ้น/เปลี่ยนโบรกเกอร์การลงทุน คุณควรพยายามหาว่าเงินเฟ้อเป็นสาเหตุหรือไม่ ของการสูญเสียประสิทธิภาพ ในเรื่องของเงินสด: เงินสดมักจะสูญเสียมูลค่าเมื่อเวลาผ่านไปจากอัตราเงินเฟ้อ เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อเป็นตัววัดการเพิ่มขึ้นของราคาเมื่อเวลาผ่านไป เป็นส่วนหนึ่งของคำจำกัดความของคำว่าเงินเฟ้อ ที่กล่าวว่าการถือครองเงินสดจะสูญเสียมูลค่าช้าลงเมื่ออัตราเงินเฟ้อต่ำลง ดังนั้นจึงค่อนข้างแย่กว่าเมื่อก่อน มูลค่าในอนาคตของเงินสดไม่ได้เพิ่มขึ้นตามอัตราเงินเฟ้อที่ต่ำ (คุณต้องมีภาวะเงินฝืดสำหรับสิ่งนั้น) มันแค่ลดลงในอัตราที่ต่ำลง นั่นคือ การมีราคาถูกลงในการถือครอง แต่ก็ยังมีราคาอยู่ ภาคผนวก เว้นแต่ผู้นำโลกจะยอมรับกระบวนทัศน์ทางเศรษฐกิจใหม่ทั้งหมด เราจะเห็นว่าการถือครองเงินสดมีมูลค่าลดลงเมื่อเวลาผ่านไปเสมอ เนื่องจากเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ถือว่าภาวะเงินฝืดเป็นหนึ่งในสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นกับเศรษฐกิจ