 คนจนควรพิจารณาการลงทุนเป็นหนทางสู่ความร่ำรวยหรือไม่?
คำจำกัดความตามลำดับ: คำจำกัดความเหล่านี้มีความสำคัญ คนที่ทำเงินได้ 1,000,000 ต่อปีแล้วใช้จ่ายทั้งหมดนั้นยากจน คนที่ทำเงินได้ 500,000,000 ใช้จ่าย 450,000 ต่อปีและมีหุ้นสามล้านและบ้านที่จ่ายเป็นล้านดอลลาร์อาจรวย แต่พวกเขาไม่สามารถเกษียณได้ พวกเขาต้องการอีกเจ็ดถึงแปดล้านเพื่อเกษียณ คนที่มีสินทรัพย์หนึ่งล้านดอลลาร์ที่ทำเงินได้ 40,000 ต่อปีจากงานของพวกเขา สามารถเป็นอิสระทางการเงินและเกษียณได้ ตัวอย่างสุดท้ายนี้มีความสำคัญ ใน The Millionaire Next Door ผู้เขียนแบ่งปันการค้นพบของพวกเขาว่าเศรษฐีทั่วไปสะสมความมั่งคั่งด้วยรายได้จากการทำงานเพียงประมาณ 50,000 (หนังสือเล่มนี้ค่อนข้างเก่า ดังนั้นตัวเลขควรเพิ่มขึ้นหากคุณปรับตามอัตราเงินเฟ้อ) การเงินอิสระเป็นเรื่องแปลกที่คุณคาดไม่ถึง และคนที่มีรายได้สูงมักจะตกเป็นเหยื่อของความเข้าใจผิด เมื่อหาว่าคนๆ หนึ่งต้องสะสมเงินเท่าไรสำหรับ "ไข่รัง" รายได้จากการทำงานของพวกเขาไม่ใช่ตัวแปรโดยตรง อัตราการใช้จ่ายและการออมของพวกเขาคือ แพทย์ที่มีรายได้ 500,000 คนที่ใช้จ่าย 450,000 ต้องทำงานเป็นเวลา 51 ปี หากพวกเขาวางแผนที่จะใช้เงิน 450,000 ต่อปี (ปรับตามอัตราเงินเฟ้อ) ตลอดไป คนที่มีรายได้ 60,000 เริ่มตั้งแต่อายุ 21 ปี และออมเงินได้ 18,000 (30%) สามารถเกษียณได้เมื่ออายุ 49 ปี คนที่มีรายได้น้อยและยากจนมาก เช่น อายุน้อยกว่า 30,000 และอาศัยอยู่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว การลงทุนจะช่วยพวกเขาได้เล็กน้อย สมมติว่าพวกเขาประหยัดเงินได้ 10% ของรายได้ เมื่อพวกเขาอายุครบ 65 ปี (อายุปกติจะเริ่มมีเงินบำนาญเพื่อการเกษียณอายุของรัฐบาลกลาง) พวกเขาจะมีเงินมากพอที่จะดำรงชีพตลอดไปและอยู่อย่างสุขสบาย พวกเขาจะมีรายได้หลังเกษียณที่สูงกว่ารายได้ขณะทำงานจริงๆ แต่ในระดับนั้นมันเป็นเรื่องท้าทายที่จะประหยัดเงิน 10% ของรายได้สุทธิของคุณ เหตุการณ์เช่นรถของคุณสุ่มตัดสินใจพังในวันหนึ่งสามารถทำลายเงินออมทั้งปีได้