 คำจำกัดความของเลเวอเรจและปัจจัยเลเวอเรจ
นี้จะชัดเจนมากขึ้น 1) เลเวอเรจคือการรับภาระหนี้แทนส่วนของทุนที่คุณถืออยู่ ไม่เกี่ยวข้องกับบริษัทเสมอไป ใช้กับสถานการณ์ส่วนบุคคลด้วย เมื่อคุณกู้เงิน คุณจะได้รับ %ageage ของเงินกู้ ธนาคารจะสร้างส่วนของคุณโดยดูจากบันทึกทางการเงินที่ผ่านมาของคุณ แล้วตัดสินใจว่าจะให้ยืมเป็นจำนวนเงินเท่าใด โดยตัดสินใจเลือกเลเวอเรจที่ปลอดภัยที่สุด เลเวอเรจในการกระทำปัจจุบันคือการยืมเงินเยนและหากำไรจากเงินเยนทั้งหมด ปัจจัยเลเวอเรจกล่าวถึงจำนวนเลเวอเรจที่เกิดขึ้น 10,000 เยนถูกยืมโดยมีส่วนได้ส่วนเสีย 1,000 เยน 2) ธนาคารพาณิชย์: 10 ต่อ 1 -> ไม่มีการจัดการในการลงทุนที่ซับซ้อน ตราสารอนุพันธ์ ยกเว้นการป้องกันความเสี่ยง และอยู่ภายใต้การควบคุมที่เข้มงวดกว่าของรัฐบาล พวกเขาต้องมีสภาพคล่องจำนวนหนึ่งและสามารถกู้เงินส่วนที่เหลือมาทำธุรกิจได้ ธนาคารเพื่อการลงทุน: 30 ต่อ 1 -> แนวคิดหลักของพวกเขาคือการทำเงินและการค้าอย่างมาก เงินฝากของพวกเขาถูกจำกัดด้วยจำนวนเงินที่ลูกค้าฝากไว้ และด้วยแรงจูงใจหลักของพวกเขาคือการได้รับผลตอบแทนสูงสุดจากจำนวนเงินที่มีอยู่ พวกเขาจึงซื้อขายอย่างหนัก ตราสารอนุพันธ์เป็นหนึ่งในตราสารที่มีโครงสร้างอ้างอิงและบางครั้งก็มีหลายชั้นซึ่งสร้างเลเวอเรจได้ไม่น้อย และการซื้อขายทั้งหมดเกิดขึ้นที่ระยะขอบ คุณไม่ได้ลงทุน 10,000 ดอลลาร์เพื่อซื้อหุ้น 10,000 ดอลลาร์ที่ซื้อขาย คุณใส่เงินเข้าไป อาจจะ $500 เพื่อเข้ารับตำแหน่งและยืมเงินที่เหลือต่อครั้ง ช่วยเพิ่มสภาพคล่องในตลาดและเพิ่มประสิทธิภาพ มิฉะนั้นคุณสามารถทำได้เฉพาะสิ่งที่คุณมี ดังนั้นส่วนต่างเหล่านี้จึงรวมกันเป็นเลเวอเรจที่ธนาคารกำลังดำเนินการอยู่