 เหตุใดกองทุนเพื่อการเกษียณอายุเป้าหมายของสหรัฐฯ จึงมีน้ำหนักอย่างมากต่อหุ้นสหรัฐฯ
เป็นคำถามที่ยอดเยี่ยม แต่ทำไมคำถามถึงตอบได้ยากเพราะขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่เป็นปัญหา อย่างน้อยที่สุด ฉันไม่เห็นกองทุนเกษียณตามวันที่เป้าหมายจำนวนมากซึ่งรวมหุ้นต่างประเทศในเปอร์เซ็นต์สูง ดังนั้นด้านล่างจะอธิบายถึงกองทุนที่ฉันเห็นซึ่งส่วนใหญ่เป็นหุ้นสหรัฐ สหรัฐอเมริกา (ก่อนยี่สิบปีที่แล้ว) ถูกมองว่าเป็นประเทศที่มีความมั่นคง สิ่งนี้ไม่จริงอีกต่อไป และยากที่คนรุ่นผมจะเข้าใจเพราะเราเติบโตในสหรัฐอเมริกาที่ถูกท้าทาย (และมักจะคิดว่าจีนและอินเดียเป็นมหาอำนาจมาโดยตลอด) แต่เมื่อเราอ่านนักลงทุน เช่น เบนจามิน เกรแฮม (ผู้มี มีอิทธิพลอย่างมากต่อวอร์เรน บัฟเฟตต์) เราสามารถเห็นอคตินี้ - สำหรับพวกเขาแล้ว สหรัฐอเมริกามีเสถียรภาพ และประเทศอื่นๆ นั้น "มีความเสี่ยง" อีกครั้งกับหนี้ของชาติและเกมการเมืองในยุคปัจจุบัน มันไม่ได้รู้สึกแบบนี้ แต่อคตินั้นมักจะสะท้อนให้เห็นในเครื่องมือทางการเงิน ดอลลาร์สหรัฐยังคงเป็นสกุลเงินสำรอง แม้ว่าอิทธิพลจะลดลงและฉันคาดว่ามันจะลดลง ตรงกันข้ามกับมุมมองของฉัน (เพราะฉันอาจคิดผิดที่นี่) คือ Mish ซึ่งโต้แย้งว่าไม่มีใครต้องการมีสกุลเงินสำรองเนื่องจากการมีสกุลเงินสำรองทำให้เกิดข้อเสีย (ดูที่นี่: ภัยคุกคามที่หลอกลวงต่อสถานะสกุลเงินสำรองของสหรัฐอเมริกา: ไม่มีประเทศใดต้องการมันจริงๆ !;ผมนำเสนอนี้เพื่อแสดงว่าความเห็นของผมอาจจะผิดก็ได้). สุดท้ายมีแนวโน้มที่จะ "ไปกับสิ่งที่คุณรู้" กองทุนจำนวนมากเหล่านี้จัดการโดยพลเมืองสหรัฐฯ ดังนั้นพวกเขาจึงมักมีอคติต่อสหรัฐฯ และรู้สึกสบายใจกว่าที่จะนำเงินไปลงทุน "ที่บ้าน" (อันที่จริง Peter Lynch ผู้จัดการกองทุนรวมที่มีชื่อเสียงก็มีความคิดคล้ายๆ กัน คือซื้อบริษัทอยู่เบื้องหลัง หุ้นและบริษัทใดที่เรามักจะรู้จักดีที่สุด คนรอบตัวเรา) ข้อสังเกตประการสุดท้าย ฉันไม่ได้บอกว่าความคิดนี้ถูกต้อง แต่เพียงว่าทัศนคติเป็นอย่างไร ฉันคิดว่าคุณอาจพบว่าผู้จัดการกองทุนรวมที่มีอายุน้อยมักจะรวมหุ้นต่างประเทศมากกว่า เนื่องจากพวกเขาได้เห็นโลกที่แตกต่างออกไป