 อะไรคือสัญญาณของฟองเงินในเงิน?
ปัญหาเกี่ยวกับสินค้าโภคภัณฑ์คือไม่ก่อให้เกิดรายได้ ด้วยหุ้นหรือพันธบัตร แม้ว่าคุณจะไม่เคยขายให้ใครก็ตามหรือไม่มีการซื้อขายต่อสาธารณะ คุณก็รู้ว่าคุณสามารถเก็บเงินที่บริษัทสร้างหรือเก็บดอกเบี้ยได้ นั่นเป็นรายได้เชิงปริมาณจากการรักษาความปลอดภัย โดยการคำนวณมูลค่าปัจจุบันของรายได้นั้น (เปรียบเทียบ http://blog.ometer.com/2007/08/26/money-math/) คุณสามารถเข้าใจมูลค่าของการลงทุนในหุ้นหรือพันธบัตรได้อย่างน้อย ในทางกลับกัน สินค้ากินรายได้ (ประกันและการเก็บรักษา) มูลค่าของมันมาจากการใช้งานจริง เช่น ในการผลิต (ซึ่งในที่สุดจะส่งผลให้บางคนมีรายได้) และจากปัจจัยทางจิตวิทยา ปัจจัยทางจิตวิทยาเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้โดยเนื้อแท้ ความต้องการเนื่องจากการใช้งานจริงควรสอดคล้องกับอัตราเงินเฟ้อ เนื่องจากโดยหลักการแล้ว ราคาของสินค้าใดก็ตามที่คุณผลิตจากสินค้าโภคภัณฑ์จะตามอัตราเงินเฟ้อ แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีอันตราย เพราะอาจเป็นไปได้ว่าเมื่อเวลาผ่านไป การใช้งานที่เป็นที่นิยมสำหรับสินค้าหนึ่งๆ บางอย่างกลายเป็นสิ่งที่ล้าสมัย ตัวอย่างเช่น สินค้านี้เคยเป็นข้อตกลงที่ใหญ่กว่าตอนนี้ ฉันเดาว่า: http://en.wikipedia.org/wiki/Frankincense ในทางกลับกัน การใช้งานใหม่สำหรับสินค้าโภคภัณฑ์จะเพิ่มอุปสงค์และราคา ในขอบเขตที่โลหะเช่นเงินและทองกระดอนไปมาอย่างรุนแรง (มากกว่าอัตราเงินเฟ้อ) ฉันพบว่ามันยากที่จะเชื่อว่าการกระดอนนั้นส่วนใหญ่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงการใช้โลหะ ดูเหมือนว่าเป็นไปได้มากว่าเกิดจากปัจจัยทางจิตวิทยาและผู้ค้าโมเมนตัม สำหรับฉันแล้ว สิ่งนี้ทำให้โลหะเป็นการลงทุนเพื่อเก็งกำไร และการระบุฟองสบู่ในโลหะนั้นยากยิ่งกว่าการระบุหนึ่งในสินทรัพย์ที่สร้างรายได้ซึ่งสามารถประเมินมูลค่าได้ง่ายกว่า ในการระบุฟองสบู่ คุณต้องคิดให้ออกว่าอะไรจะเกิดขึ้นในใจของคนอื่นๆ และเมื่อไหร่ ดูเหมือนว่าจะปลอดภัยที่สุดสำหรับนักลงทุนรายย่อยที่จะถือว่าสินค้าโภคภัณฑ์อยู่ในภาวะฟองสบู่อยู่เสมอและอยู่ห่างๆ เหตุผลหนึ่งที่โต้แย้งได้ในการเป็นเจ้าของสินค้าโภคภัณฑ์คือปฏิบัติกับสินค้าเหล่านั้นเป็นตัวเลขตีกลับแบบสุ่ม ซึ่งอาจเพิ่มผลตอบแทน (ตราบเท่าที่คุณปรับสมดุลใหม่) แม้ว่าสินค้าโภคภัณฑ์โดยเฉลี่ยจะไม่ทำเงินเกินอัตราเงินเฟ้อก็ตาม นี่คือสิ่งที่ผู้คนพูดเมื่อพวกเขาแนะนำให้เป็นเจ้าของสินค้าชิ้นเล็กๆ โดยเป็นส่วนหนึ่งของการจัดสรรสินทรัพย์ หากคุณทำเช่นนี้ คุณต้องระมัดระวังอย่าคาดหวังว่าจะทำเงินจากสินค้าโภคภัณฑ์เอง กล่าวคือ พวกมันเป็นเพียงสิ่งที่จะขายบางส่วน (ปรับสมดุลใหม่จาก) เมื่อใดก็ตามที่พวกมันขึ้นไปมาก