 การใช้ทรัพย์สินเพื่อสร้างอิสรภาพทางการเงิน
การซื้อแฟลตซึ่งสร้างค่าเช่า $250 ต่อเดือนจะเป็นการตัดสินใจที่ดีหรือไม่? การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์เป็นการตัดสินใจที่ดีหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงอุปทาน/อุปสงค์ในปัจจุบันและอนาคตสำหรับห้องเช่าในพื้นที่ของคุณ มีคำถามมากมายเกี่ยวกับหัวข้อนี้ในไซต์นี้ และอีกคำตอบสำหรับคำถามนี้ซึ่งกล่าวถึงความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นเจ้าของทรัพย์สินอยู่แล้ว (แม้ว่าจะมีประโยชน์ที่ต้องพิจารณาด้วยก็ตาม) ฉันแค่ต้องการเน้นประเด็นที่คุณยกมา: โดยส่วนตัวแล้วฉันคิดว่าใช่ เพราะค่าเช่าจะปรับตามอัตราเงินเฟ้อและการเพิ่มขึ้นของราคาอสังหาริมทรัพย์ก็เป็นประโยชน์อีกประการหนึ่ง สิ่งนี้จะช่วยให้ฉันเป็นอิสระทางการเงินในระยะยาวได้หรือไม่ เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อกำลังปรับตัวขึ้น ในความเห็นของฉัน ข้อเท็จจริงที่ว่ารายได้ค่าเช่าโดยทั่วไปปรับด้วย 'เงินเฟ้อ' เป็นการป้องกันความเสี่ยงทางเศรษฐกิจบางประเภท ไม่ใช่การเพิ่มมูลค่าอย่างแท้จริง ขั้นแรก ให้พิจารณาซื้อบ้านเพื่ออยู่อาศัยแทนการเช่า: หากคุณชำระหนี้จำนองก่อนเกษียณ คุณได้ลดค่าที่พักเหลือเพียงค่าสาธารณูปโภค ภาษีโรงเรือน และค่าซ่อมแซมเท่านั้น สิ่งนี้จะช่วยให้คุณมีข้อกำหนดคงที่ (ค่อนข้าง) คงที่สำหรับกระแสเงินสดออก หากมูลค่าของทรัพย์สินเพิ่มขึ้นเมื่อคุณเกษียณ คุณไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ เพิ่มเติม เพราะคุณมีบ้านอยู่แล้ว ถ้ามูลค่าของทรัพย์สินลดลงเมื่อคุณเกษียณ คุณก็ไม่ได้เก็บออมอะไร เพราะคุณมีบ้านอยู่แล้ว หากคุณเช่าทั้งชีวิตแทนและประหยัดเงินในแต่ละเดือน (แทนที่จะจ่ายค่าจำนอง) เมื่อคุณเกษียณ คุณจะมีเงินออมจำนวนมากขึ้นซึ่งคุณสามารถใช้จ่ายค่าเช่ารายเดือนในแต่ละเดือนได้ เมื่อคุณเกษียณอายุ ค่าที่พักของคุณจะเป็นราคาตลาดสำหรับค่าเช่าในขณะนั้น หากมูลค่าของทรัพย์สินเพิ่มขึ้นเมื่อคุณเกษียณ คุณจะต้องจ่ายค่าเช่ามากขึ้น หากมูลค่าของทรัพย์สินลดลงเมื่อคุณเกษียณ คุณจะประหยัดเงินค่าเช่าได้ คุณจะมีเงินออมมากขึ้น แต่กระแสเงินสดที่จ่ายออกไปจะมีความแน่นอนน้อยลงเล็กน้อย เนื่องจากคุณไม่รู้ว่าราคาตลาดสำหรับเช่าจะเป็นอย่างไร คุณคงเห็นแล้ว เพราะคุณต้องมีหลังคาคลุมหัวของคุณเอง เพียงแค่คุณมีอยู่แล้ว คุณก็แบกรับความเสี่ยงที่ต้นทุนของอสังหาริมทรัพย์จะสูงขึ้น ดังนั้นการซื้อบ้านของคุณเองสามารถป้องกันความเสี่ยงนั้นได้ สิ่งนี้เรียกว่า 'การป้องกันความเสี่ยงตามธรรมชาติ' ซึ่งความเสี่ยงที่แข่งขันกันสองอย่างสามารถบรรเทาซึ่งกันและกันได้เพียงแค่มีอยู่ นี่ไม่ได้หมายความว่าการซื้อบ้านเป็นสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป แต่เป็นเพียงจิ๊กซอว์ชิ้นเดียวในการเปรียบเทียบทางเลือกทั้งสอง [ดูหัวข้ออื่นๆ อีกมากมายเกี่ยวกับการซื้อและการเช่าบนเว็บไซต์นี้หรือใน google] ตอนนี้ ลองพิจารณาการซื้อบ้านเพื่อให้คนอื่นเช่า: ในสถานการณ์ที่รุนแรง สมมติว่าคุณทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อซื้อทรัพย์สินให้ได้มากที่สุด บางทีเมื่อคุณเกษียณ คุณอาจเป็นเจ้าของอาคารอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็กที่มี 11 ยูนิต โดยที่คุณอาศัยอยู่ในหนึ่งในนั้น (ตามตัวอย่าง) และคุณไม่มีเงินออมอื่นๆ ก่อนหน้านี้ การมีบ้านเป็นของตนเองมีทั้งข้อดีและข้อเสีย การป้องกันความเสี่ยงโดยธรรมชาติจากค่าที่พักส่วนตัวของคุณที่จะเพิ่มขึ้น แต่ตอนนี้ ความเสี่ยงของห้องเช่าจำนวนมากของคุณนั้นยิ่งใหญ่กว่าความเสี่ยงของที่พักส่วนตัวของคุณมาก นั่นคือ ถ้าค่าเช่าเพิ่มขึ้น $100 หลังจากที่คุณเกษียณ รายได้ค่าเช่าของคุณจะเพิ่มขึ้น $1,000 และค่าที่พักส่วนบุคคลของคุณจะเพิ่มขึ้นเพียง $100 เท่านั้น หากค่าเช่าลดลง $50 หลังจากที่คุณเกษียณ รายได้ค่าเช่าของคุณจะลดลง $500 และค่าที่พักส่วนตัวของคุณจะลดลงเพียง $50 เท่านั้น คุณจะเห็นได้ว่าการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าเท่านั้นที่ทำให้คุณมีความเสี่ยงสูงต่อความผันผวนของตลาดให้เช่า ความเสี่ยงนี้ใหญ่กว่าการที่คุณซื้อบ้านของคุณเอง เพราะอย่างน้อยในกรณีนั้น คุณรับประกันค่าที่พัก ซึ่งคุณรู้ว่าคุณจะต้องจ่ายไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง นี่คือเหตุผลที่คำแนะนำการลงทุนส่วนใหญ่แนะนำให้คุณกระจายพอร์ตการลงทุนของคุณ นั่นหมายถึงการซื้อหุ้นบางตัว พันธบัตรบางตัว ฯลฯ หากคุณลงทุนอย่างหนักในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง คุณจะแบกรับความเสี่ยงอย่างมากสำหรับตลาดนั้นๆ ในกรณีของอสังหาริมทรัพย์ การลงทุนแต่ละครั้งมีขนาดใหญ่มากจนคุณมักจะ 'ไม่กระจาย' หากคุณลงทุนอย่างหนักในอสังหาริมทรัพย์นั้น (คุณไม่สามารถซื้อบ้านครั้งละ 100 ดอลลาร์ได้ เช่นเดียวกับหุ้นหรือพันธบัตร) แน่นอนว่าตัวอย่างข้างต้นของฉันนั้นเรียบง่ายมาก ฉันแค่พยายามแนะนำหลักการพื้นฐาน ไม่ใช่ความซับซ้อนทั้งหมดของตลาดอสังหาริมทรัพย์ โปรดทราบว่ามีการลงทุนหลายประเภทซึ่งโดยทั่วไปจะปรับตามอัตราเงินเฟ้อ/ค่าครองชีพ อสังหาริมทรัพย์เป็นเพียงหนึ่งในนั้น