 ฉันใช้เงินมากเกินไป ฉันจะเดินบนเส้นทางสู่วิถีชีวิตแบบมัธยัสถ์ได้อย่างไร?
จากที่คุณถามว่า....ทำอย่างไร? ความตระหนี่ของฉันไม่ได้มาจากการจัดทำงบประมาณหรือแม้แต่ครึ่งหนึ่งมาจากการเก็บเงินไว้ห่างจากตัวเอง (แม้ว่าบัญชีเกษียณส่วนใหญ่จะช่วยได้) เป็นเรื่องของการมองโลก การใช้จ่ายและการซื้อของที่คุณไม่ต้องการถือเป็นเรื่องรอง จำกัด การปล่อยตัวของคุณในนั้น ฉันยังได้ซื้อของฟุ่มเฟือยในชีวิต เมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังคิดจะซื้อบางอย่างที่ฉันไม่ต้องการจริงๆ ฉันถามตัวเองว่ามันจะจบลงแบบ... เหมือนแกดเจ็ตทำความสะอาดแว่นตาโง่ๆ จาก Sharper Image ที่ฉันใช้ซ้ำสองครั้ง หรือหูฟังบลูทูธที่ใช้เวลาหายไป 98% และใช้เวลา 0.02% ในหูของฉัน หรือแล็ปท็อป Sony VAIO ขนาดเล็กที่ยอดเยี่ยมบนรถไฟ แต่อาจมีราคาสูงกว่า EeePC ถึง 8 เท่าและไม่ได้มากไปกว่านี้ (ในการป้องกันของฉันในช่วงนั้น มันเป็นช่วงก่อนที่เน็ตบุ๊กจะเลิกผลิตจริง ๆ ... แต่ฉันก็ยังรู้สึกแย่กับมันในปีหน้า) ฉันยังมีสองเป้าหมายการออม อย่างแรกมีความรับผิดชอบและยิ่งใหญ่มาก (ความมั่นคงทางการเงิน: ค่าใช้จ่ายหนึ่งปีบวกเงินดาวน์บ้าน บ้านในแคลิฟอร์เนีย ในย่านที่ดี) อย่างที่สองคือของส่วนตัวและขนาดใหญ่ปานกลาง (เครื่องดนตรีขนาดใหญ่) ฉันตัดสินใจว่าจะไม่ใช้เงินกับอันที่สองจนกว่าฉันจะมั่นคงทางการเงินและมีเงินมากพอที่จะดูแลอันแรก... นั่นทำให้ฉันเต็มใจที่จะประหยัดและประหยัดเพื่อไล่ตามอันแรกมากกว่าที่จะเป็นอย่างอื่น . คำแนะนำสำหรับคนอื่น ๆ ? ถามตัวเองว่า: ทำไมคุณถึงซื้อสิ่งนั้น? คุณสามารถอยู่ได้โดยไม่มีมันใช่ไหม? คุณไม่ต้องการมันเมื่อสัปดาห์ที่แล้วใช่ไหม อันเก่ามีรูหรือป่าวครับ หรืออย่างน้อยคุณจะใช้เป็นประจำเป็นเวลาหลายปี? ทำไมไม่ซื้อแบบที่ถูกกว่า หรือซื้อมาใช้?