 ทำไมคนถึงไม่ต้องการซื้อกรมธรรม์ประกันภัยความรับผิดส่วนบุคคล (ร่ม)?
คำถามสองข้อที่มีอยู่ในการตัดสินใจซื้อแผนประกันคือ "ฉันมีแนวโน้มที่จะต้องการมันแค่ไหน" และ "สถานการณ์กรณีที่เลวร้ายที่สุดถ้าฉันไม่มีแผนคืออะไร" นักคณิตศาสตร์ประกันภัยที่ทำงานให้กับบริษัทประกันภัยกำลังถามคำถามเดียวกันนี้จากอีกฝ่ายหนึ่ง (โดยคำถามที่สองคือ "เราคาดว่าจะต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนเท่าไร") โดยใช้ข้อมูลจำนวนมากเกี่ยวกับตัวคุณและผู้คน เหมือนคุณมาถึงคำตอบ จริงๆ แล้วเป็นมากกว่าการเดิมพันระหว่างคุณกับบริษัทประกันเล็กน้อย และเช่นเดียวกับคาสิโนอื่นๆ บริษัทประกันมีความได้เปรียบเจ้ามือ คำถามคือคุณคิดว่าคุณจะเอาชนะความได้เปรียบนั้นได้หรือไม่ หากคุณมีแนวโน้มมากกว่าที่บริษัทประกันคิดว่าคุณจะต้องยื่นคำร้อง การประกันเพิ่มเติมก็เป็นทางเลือกที่ดี ดังนั้น เหตุผลที่คุณอาจตัดสินใจไม่ทำประกันภัยร่ม ได้แก่ ความรับผิดชอบในชีวิตประจำวันของคุณอยู่ในระดับต่ำ คนส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ประกัน "ปกติ" ที่พวกเขาทำจะไม่ชดใช้สำหรับความผิดพลาดหรือการกระทำของพระเจ้าที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคนส่วนใหญ่คืออุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่เมื่อคุณคิดถึงความผิดพลาดทั้งหมดที่ทั้งสองฝ่ายต้องทำเพื่อให้คุณผ่านพ้นขีดจำกัดความรับผิดของกรมธรรม์โดยเฉลี่ยและยังคงถูกทำลายไปตลอดชีวิต คุณจะรู้สึกดีขึ้น ตัวอย่างเช่น ในเท็กซัส ระดับความคุ้มครองขั้นต่ำของประกันคือ 50/100/50; สมมติว่าไม่มีฝ่ายใดได้รับบาดเจ็บแต่รถเสียหายทั้งหมด บริษัทประกันของคุณจะจ่ายเงินตามมูลค่าตลาดยุติธรรมของรถสูงถึง 50,000 ดอลลาร์ นั่นเป็นรถที่ดีจริงๆ มีมูลค่า 50 แกรนด์; โปรดจำไว้ว่ารถยนต์ส่วนใหญ่ได้รับค่าเสียหายเบื้องต้นสูงถึง 25% ของมูลค่าสติกเกอร์ และค่าเสื่อมราคาในปีแรกสูงถึง 50% เงิน 50 แกรนด์นั้นจะครอบคลุมรถปอร์เช่ 911 หรือ Lexus ES ระดับบนสุดมูลค่า 80,000 ดอลลาร์ และเจ้าของรถคันนั้นในสหรัฐอเมริกาไม่สามารถฟ้องร้องเรียกค่าอะไหล่ทดแทนได้ ความเสียหายของเขาเป็นเพียงมูลค่าตลาดยุติธรรมของรถเท่านั้น (รวมถึงค่ารักษาพยาบาล ค่าจ้างที่สูญเสียไป ฯลฯ ซึ่งครอบคลุมภายใต้ส่วนความรับผิดต่อการบาดเจ็บส่วนบุคคลของคุณสองส่วน) หากนั่นเป็นปัญหา เป็นหน้าที่ของอีกฝ่ายที่จะซื้อประกันเสริมของเขาเอง เช่น ประกันช่องว่างซึ่งครอบคลุมยอดคงเหลือของเงินกู้หรือสัญญาเช่าที่สูงกว่ามูลค่าความเสียหายทั้งหมด เหนือระดับนั้น ขึ้นไปเป็นซูเปอร์คาร์ เช่น Bentleys, Ferraris, A-Ms, Rollses, Bugattis ฯลฯ คนขับรถเหล่านี้รู้ดีว่าพวกเขาจะไม่มีทางได้รับมูลค่าตามบัญชีสีน้ำเงินของรถจากคุณหรือผู้ประกันตน และ ดำเนินการเพื่อปกป้องการลงทุนของพวกเขา คนที่ขายรถเหล่านี้ก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ขายรถพวกนี้ทันที พวกเขาต้องการให้ผู้ซื้อลงนามใน "สัญญาความเป็นเจ้าของ" และหนึ่งในข้อกำหนดของสัญญาดังกล่าวคือผู้ซื้อจะต้องรักษากรมธรรม์ประกันภัยเคลือบทองไว้บนรถ นั่นไม่ใช่ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียว ค่าใช้จ่ายรวมต่อปีในการเป็นเจ้าของ Bugatti Veyron ตามการประมาณการบางส่วนคือประมาณ 300,000 ดอลลาร์ ซึ่งค่าประกันภัยเพียง 10%; อีก 90% เป็นค่าบำรุงรักษาตามปกติซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนยางมูลค่า 50,000 ดอลลาร์ทุก ๆ 10,000 ไมล์ รายละเอียดรายปีที่จำเป็นที่ 10,000 ดอลลาร์ ค่าเชื้อเพลิง (นั่นคือเครื่องยนต์ขนาด 16.4 ลิตรภายใต้ฝากระโปรงนั้น รถต้องการค่าออกเทนสูงและรับได้เพียง 3 mpg city ทางหลวงหมายเลข 8) และที่จอดรถที่ปลอดภัยและห้องเก็บของ (เจ้าพ่อในแมนฮัตตันตอนล่างที่เป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้อาจคาดหวังว่าจะต้องจ่ายค่าที่จอดรถเกือบเท่าๆ กับค่ารถ โดยต้องชำระค่าบริการตามสัญญารายเดือน) คุณไม่มีอะไรจะเสีย - คุณไม่สามารถรับเลือดจากหัวผักกาดได้ โดยทั่วไปแล้ว กฎหมายล้มละลายจะป้องกันไม่ให้เจ้าหนี้ยึดสิ่งของที่จำเป็นในการดำรงชีวิตหรือทำงานของคุณ รวมถึงบ้าน รถ ตู้เสื้อผ้า ฯลฯ สำหรับคนที่เพิ่งเริ่มต้น คุณอาจมีแค่นั้น มันอาจจะไม่ดีสำหรับคุณ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับเจ้าของธุรกิจขนาดเล็กที่มีมูลค่าสุทธิเป็นล้านที่ต้องรับผิดชอบสำหรับการลื่นล้มในร้านของเขา ในกรณีหลังนี้ มีอะไรอีกมากมายที่ต้องสูญเสีย และรีบร้อน ด้วยเหตุผลเดียวกัน ผู้มีอำนาจทางกฎหมายและตัวแทนทางกฎหมายของพวกเขาจึงมองหาเงินก้อนโตที่สามารถจ่ายเงินก้อนโตได้อย่างรวดเร็วแทนที่จะเป็น $100 ต่อเดือนตลอดชีวิตที่เหลือของพวกเขา ดังนั้นทนายความจำนวนน้อยนักที่จะกำหนดเป้าหมายคุณเป็นรายบุคคล เว้นแต่คุณจะเป็นคนเดียวเท่านั้น หนึ่งที่จะตำหนิ (หายาก) หรือลูกค้าของพวกเขายืนยันที่จะทำให้มันเป็นเรื่องส่วนตัว ความรับผิดส่วนใหญ่ของคุณได้รับการคุ้มครองแล้ว ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เมื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับคนอื่นในบ้านของคุณ นโยบายของเจ้าของบ้านจะรวมถึงความรับผิดชอบส่วนบุคคล สอง "ถัง" แรกของการประกันภัยความรับผิดทางรถยนต์ของรัฐในอาณัติเป็นความรับผิดต่อการบาดเจ็บส่วนบุคคล ประการที่สามเป็นทรัพย์สิน (รถ / บ้าน / ป้ายบอกทาง / ตู้จดหมาย) การประกันสุขภาพครอบคลุมการดูแลฉุกเฉินของคุณเอง ไม่ว่าใครจะส่งคุณไปที่ห้องฉุกเฉิน และประกันชีวิตและประกัน AD&D ครอบคลุมถึงการเสียชีวิตหรือการทุพพลภาพถาวรของคุณเอง ไม่ว่าใครจะเป็นสาเหตุ (ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นผู้เสนอให้ บางครั้งการประกัน AD&D ก็เพื่อประโยชน์ของนายจ้างของคุณ และใช้ในงานเท่านั้น) 99 เท่าจากทั้งหมด 100 คนต้องการหายเป็นปกติเมื่อมี Joe อีกคนที่อยู่อีกฝั่งที่ก่อให้เกิดอันตราย และนั่นคือสิ่งที่ประกัน "ปกติ" ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้ครอบคลุม เป็นเรื่องแฟชั่นที่จะไล่ตามธุรกิจขนาดใหญ่เพื่อเงินก้อนโตเมื่อพวกเขาทำผิด (และธุรกิจขนาดใหญ่รู้เรื่องนี้และใช้เงินจำนวนมากเพื่อประกันมัน) แต่เมื่อมีผู้ชายตัวเล็กอีกคนที่ปลายไม้สั้น ไล่ตามพวกเขาอย่างบ้าคลั่งเพื่อทุกสิ่ง พวกเขามีค่าที่ถูกสังคมตำหนิ และทนายความมักจะเดินจากไปพร้อมกับส่วนแบ่งของสิงโต ดังนั้นกลยุทธ์นี้จึงเป็นการเอาชนะตัวเองสำหรับผู้ที่เลือกมัน ไม่มีเงินและไม่มีเพื่อน ตอนนี้ หากคุณคือเงินในกระเป๋าที่ผู้คนมองหาเมื่อพวกเขาออกจากโรงพยาบาล ประกัน PLP หรือประกันความรับผิดเพิ่มเติมอื่นๆ ก็เหมาะสมแล้ว ตอนนี้คุณคิด (อย่างที่ควรจะเป็น) ว่าคุณมีแนวโน้มที่จะถูกฟ้องร้องมากกว่าที่ประกันปกติจะคุ้มครอง และแม้ว่าบริษัทประกันจะคิดแบบเดียวกับคุณและจะเสนอกรมธรรม์ที่ค่อนข้างแพงเท่านั้น มันก็กลายเป็นสิ่งที่ค่อนข้าง ตัดสินใจง่าย ๆ ว่า "เสียน้อยทุกเดือน" หรือ "เสียทีเดียวหมด"