 เหตุใดอัตราส่วน P/E สำหรับอุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่งจึงมีแนวโน้มที่จะคลัสเตอร์ตามค่าเฉพาะ
สิ่งนี้ตกอยู่ภายใต้การลงทุนแบบเน้นคุณค่า และการลงทุนแบบเน้นคุณค่าเพิ่งได้รับการศึกษาจากสถาบันการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ กล่าวคือ ในช่วงเปลี่ยนสหัสวรรษ ดังนั้นจึงไม่มีความเคร่งครัดในการลงทุนแบบเน้นคุณค่าในวงวิชาการ แต่ได้เริ่มขึ้นแล้ว อย่างไรก็ตาม เราสามารถอธิบายการประเมินมูลค่าได้: กล่าวโดยสรุปคือ การประเมินมูลค่าจะกระจายแบบสุ่มในรูปแบบล็อก-ความแปรปรวนแกมมาโดยมีเหตุผลและเรื่องไร้สาระปะปนอยู่ คุณสามารถตรวจสอบด้วยตัวคุณเองได้ที่ finviz โดยพื้นฐานแล้ว คุณสามารถดาวน์โหลดทั้งตลาดของสหรัฐอเมริกาและบางส่วนได้ โดยมีคุณสมบัติทางการเงินและทางเทคนิคมากมายในสเปรดชีตเดียว เร ฟิชเชอร์: เขาได้รับตำแหน่งนักเศรษฐศาสตร์การเงินที่ดีที่สุดในศตวรรษที่ 20 และสร้างดัชนีราคาที่ดีที่สุด แต่สำหรับหุ้น เขากล่าวถึงคำพูดอันโด่งดังนี้เมื่อ 12 วันก่อนความผิดพลาดในปี 1929 ว่า "ราคาหุ้นได้ถึงจุดสูงสุดอย่างถาวร ที่ราบสูง ฉันไม่รู้สึกว่าจะมีขึ้นในเร็ว ๆ นี้หากเคยมีการทะลุ 50 หรือ 60 จุดจากระดับปัจจุบันเช่นที่ (หมี) คาดการณ์ไว้ ฉันคาดว่าจะเห็นตลาดหุ้นสูงขึ้นอย่างมากภายในไม่กี่เดือน" - เออร์วิง ฟิชเชอร์, Ph.D. ในเศรษฐศาสตร์ 17 ต.ค. 1929 EDIT การลงทุนแบบเน้นคุณค่ามักถูกละเลยโดยนักวิชาการ เออร์วิง ฟิชเชอร์ และผู้เสนอแนวคิดนี้ก่อนที่เกรแฮมจะประมวลขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ไม่ได้ช่วยอะไรความคิดเห็นข้างต้นอย่างแน่นอน เกือบจะเชื่อกันเสมอว่าเป็นเกมของนักดูด "เกมดูดที่ใหญ่กว่า" เพื่อให้แม่นยำยิ่งขึ้นเนื่องจากนักลงทุนแบบเน้นคุณค่าจะถูกทำลายในช่วงเศรษฐกิจถดถอย/ล่มสลาย ดังนั้น แม้ว่าเศรษฐกิจที่ไม่ถดถอยจะทำให้นักลงทุนแบบเน้นคุณค่าและทุกคนไม่ต้องประสบกับภาวะล่มสลายที่เกิดขึ้นเอง แต่นักลงทุนแบบเน้นคุณค่ากลับถูกนักวิชาการดูถูกเพราะการล่มสลายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้แต่เกือบตลอดเวลา สิ่งนี้แสดงออกถึงความรู้สึกนั้นอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยที่เบนจามิน เกรแฮมไม่สนใจเรื่องเงิน ดังนั้นจึงไม่เคยไปถึงจุดสูงสุดของบัฟเฟตต์ซึ่งมักจะสลับกับบิล เกตส์ในฐานะบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก บัฟเฟตต์ให้ความน่าเชื่อถืออย่างมาก และในที่สุดนักวิชาการก็จับได้ราวปี 2000 หลังจากที่เขาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าถูกต้องเกี่ยวกับการล่มสลายของเทคโนโลยีที่รอดำเนินการซึ่งแทบไม่มีใครเชื่อว่าจะเกิดขึ้น อย่างน้อยที่สุด นั่นคือจุดที่ผมเริ่มเห็นเอกสารเผยแพร่เจาะลึกแนวคิดเรื่องคุณค่า ถ้ามองให้หนักกว่านี้ สถาบันการศึกษาถึงกับจุดคบไฟและค้นพบเครื่องมือที่มีประโยชน์มาก ใช่ บริษัทด้านการลงทุนและนักลงทุนแบบเน้นคุณค่าติดตามการเผยแพร่ข้อมูล แต่พวกเขาไม่ใช่นักวิชาการ สมัยที่อาจารย์ปาลูกดอกใส่รายชื่อหุ้นและทุบตีผู้จัดการที่กระตือรือร้นแม้ว่าผู้จัดการที่กระตือรือร้นส่วนใหญ่จะแพ้ตลาดก็ตาม ก็ยังรั้งด้านวิชาการนี้ไว้จริงๆ จนกระทั่งบัฟเฟตต์เข้าสู่การต่อสู้และทำให้ทุกคนอับอายด้วยผลงานของสโมสร ถึงจุดสูงสุดในบทความ Superinvestors ซึ่ง ยังคงถูกละเลย ก่อนหน้านั้น ความหลงใหลในเบต้า อัตราส่วนของความแปรปรวนของหลักทรัพย์ต่อความแปรปรวนร่วมของหลักทรัพย์ต่อตลาด ทฤษฎีนี้ถูกละทิ้งไปแล้วเนื่องจากได้รับความอดสูอย่างยิ่ง ผู้ที่นิยมเบต้าได้ยอมรับ P/B อย่างตลกขบขัน โดยไม่ให้ความพึงพอใจแก่ Buffet ด้วยการปฏิเสธ P/E บริษัทเทคโนโลยีเล็ก ๆ ได้รับการประเมินมูลค่าที่ไร้สาระ เพราะบริษัทเทคโนโลยีเล็ก ๆ ที่อยู่รอดมายาวนานมักจะไม่เล็กนาน ดังนั้นจะเติบโตในอัตราที่สูง นี่คือเหตุผลที่ตัวทำละลายและบริษัทเทคโนโลยีที่มีหนี้สินล้นพ้นตัวหลายแห่งได้รับการประเมินมูลค่าที่สูง: เมื่อปรับตามความเสี่ยงแล้ว พวกเขาควรจ่ายเงินจำนวนมากโดยเฉลี่ย ถึงกระนั้น ส่วนใหญ่ก็ตกลงข้างตาย และการประเมินมูลค่า 100 P/S เหล่านั้นก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว การประเมินมูลค่าได้รับอิทธิพลจากการเติบโต เราสามารถเห็นสิ่งนี้แสดงได้ง่ายขึ้นด้วยความเป็นอมตะที่เพิ่มขึ้น โดยที่ P คือราคา i คือรายได้ r คืออัตราผลตอบแทน และ g คืออัตราการเติบโตของ i การจัดเรียงใหม่ r ดูเหมือนว่า: ที่นี่ เราจะเห็นว่าค่า P ที่สูงกว่าเมื่อเทียบกับค่า i จะทำให้อัตราผลตอบแทนที่คาดหวังลดลง ในขณะที่ค่า g ที่สูงกว่าจะช่วยเพิ่มอัตราผลตอบแทน เป็นเรื่องสนุกสำหรับเราที่ให้ความสำคัญกับนักลงทุน/นักเทรดที่จะพูดว่าตลาดไม่มีประสิทธิภาพโดยสิ้นเชิง นั่นคือการยืด มันไม่ได้ไร้ประสิทธิภาพอย่างสมบูรณ์ แต่ก็มีประสิทธิภาพ การประเมินค่าถูกจัดกลุ่มอย่างแน่นหนารอบค่ามัธยฐาน แต่มีข้อผิดพลาดที่แม้แต่พวกเราตัวเล็ก ๆ ก็สามารถหาประโยชน์และสอนบทเรียนเรื่องเงินที่ชาญฉลาดได้หนึ่งหรือสองบทเรียน ถ้าใครดูที่การกระจายของ rs จะเห็นว่าแน่นกว่านั้นอีก ดังนั้นในขณะที่ดูเหมือนว่า P/E มีอยู่ทั่วทุกแห่งจากอุตสาหกรรมหนึ่งไปยังอีกอุตสาหกรรมหนึ่ง แต่ rs นั้นจัดกลุ่มได้ดีกว่ามาก เทคโนโลยี การเงิน และนักตัดสินใจมักจะมีอัตราการเติบโตที่สูงกว่า ดังนั้น P/E จึงสูงกว่าแต่อยู่ที่ค่าเฉลี่ย rs สาธารณูปโภคและความไม่รอบคอบมีอัตราการเติบโตที่ต่ำกว่า ดังนั้น P/E ที่ต่ำกว่าแต่อยู่ที่ค่าเฉลี่ย rs