 “เงินเฟ้อทำให้คนไม่จับจ่ายจริง ๆ”… จริงหรือ?
อัตราเงินเฟ้อสามารถเพิ่มขึ้นได้จากหลายสาเหตุ ยุคเฟื่องฟูอาจทำให้เกิดภาวะเงินเฟ้อ เนื่องจากทุกคนทำเงินและใช้เงินเป็นจำนวนมาก ดังนั้นราคาและอัตราเงินเฟ้อจึงสูงขึ้น ในช่วงเวลาเช่นธนาคารกลางเหล่านี้มักจะเพิ่มอัตราดอกเบี้ยเพื่อควบคุมการใช้จ่ายและทำให้อัตราเงินเฟ้อลดลง โดยการเพิ่มอัตราดอกเบี้ยธนาคารกลางจะเพิ่มต้นทุนในการกู้ยืมเงิน ด้วยราคาที่สูงและต้นทุนการกู้ยืมเงินที่สูงขึ้น คนส่วนใหญ่จึงเริ่มลดการใช้จ่ายลง เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น ธุรกิจจะขายสต็อกได้น้อยลงและมีต้นทุนเพิ่มขึ้น (เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น) จึงต้องเลิกจ้างพนักงานหรือลดชั่วโมงทำงานลง เพื่อให้คนมีเงินใช้น้อยลง สิ่งนี้ทำให้ราคาลดลงและลดอัตราเงินเฟ้อและอาจส่งผลให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย ณ เวลานี้ ธนาคารกลางเริ่มลดอัตราดอกเบี้ยเพื่อทำให้ต้นทุนการกู้ยืมเงินถูกลง และกระตุ้นให้ผู้คนกลับมาใช้จ่ายอีกครั้ง และวงจรก็ดำเนินต่อไป ผลลัพธ์ในกรณีนี้คืออัตราเงินเฟ้อไม่ได้ควบคุมอุปสงค์ แต่ได้รับความช่วยเหลือจากธนาคารกลางที่ขึ้นอัตราดอกเบี้ย อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดอัตราเงินเฟ้ออาจเป็นข้อจำกัดในการจัดหาสินค้าหรือบริการบางอย่าง ตัวอย่างที่เราเจอเมื่อ 2 ปีก่อนคือเมื่อน้ำท่วมทำให้พืชผลกล้วยทางตอนเหนือของออสเตรเลียเสียหายยับเยิน สิ่งนี้ทำให้กล้วยขาดตลาดเป็นเวลาเกือบหนึ่งปีทั่วออสเตรเลีย ราคาปกติของกล้วยที่นี่อยู่ระหว่าง $1 ถึง $3 ต่อกก. ในช่วงเวลานี้ราคากล้วยพุ่งสูงถึง 14 ดอลลาร์ต่อกก. ผลลัพธ์: มีคนซื้อกล้วยน้อยมาก ดังนั้นการเพิ่มขึ้นของราคาที่นี่ทำให้อุปสงค์ลดลงโดยตรง