 คำจำกัดความของเลเวอเรจและปัจจัยเลเวอเรจ
Levarge พูดง่าย ๆ ก็คือเงินของคุณเองกับเงินที่ยืมมาเท่าไหร่ ดังนั้นในปี 2008 อัตราส่วนเลเวอเรจโดยทั่วไปคือ Investment Banks 30:1 หมายความว่าทุกๆ 1 หน่วยของเงินธนาคาร [ทุนของผู้ถือหุ้น/ หนี้สินระยะยาว] จะมีเงินยืม 30 หน่วย [จากเงินฝาก/สำหรับสถาบันอื่น/อื่นๆ] นี่เป็นสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนมาก ตามปกติจะบอกว่าคุณให้ยืมเงิน 31 ให้คนอื่น จ่ายคืนไปครึ่งทาง ผู้ฝากและคนให้ยืมอื่นๆ ขอคืน 30 คุณกำลังจม สมมุติว่าถ้าคุณให้ใครยืมเงิน 31 แต่ 30 เป็นเงินของคุณ และ 1 มาจากเงินฝาก/อื่นๆ จากนั้นคุณสามารถชำระเงินคืนให้กับผู้ฝากได้ง่ายขึ้นทุกเมื่อ ในการซื้อขายระหว่างวัน โดยปกติแล้วตำแหน่งจะอยู่ห่างจากตำแหน่งหนึ่งกำลังสองในวันเดียวกันหรือภายในระยะเวลาอันสั้น ดังนั้น สมมติว่าคุณต้องการซื้อของมูลค่า 1,000 ในตอนเช้าและขายมันในวันเดียวกัน คุณคาดว่าราคาจะอยู่ที่ 1,005 และกำไร 5 ตอนนี้เมื่อคุณซื้อผ่านนายหน้า/ผู้ค้าของคุณ คุณอาจไม่ต้องจ่าย 1,000 โดยปกติแล้วคุณเพียงแค่ต้องจ่ายเงินส่วนต่าง โดยทั่วไปคือ 10% [แตกต่างกันไปตามตลาด ตลาด ประเทศสู่ประเทศ]. ดังนั้น ในกรณีแรก ถ้าคุณใส่ 1,000 และได้ 5 คุณทำกำไรได้ 0.5% อย่างไรก็ตาม หากคุณต้องจ่ายเพียง 10 เป็นเงินมาร์จิ้น [ส่วนที่เหลือ 990 จะถือว่ายืมมาจากนายหน้าของคุณ] คุณขายที่ 1,005 นายหน้าหักเงิน 990 ของเขา และคุณได้ 15 ดังนั้นในทางเทคนิคที่ 10 คุณได้เพิ่มอีก 5 ซึ่งก็คือผลตอบแทน 50% ดังนั้นนี่คือการใช้ประโยชน์จาก 10:1 หากบอกว่านายหน้าของคุณอนุญาตให้เงินมาร์จิ้นเพียง 5% คุณเพียงแค่ต้องจ่าย 5 สำหรับการซื้อขาย 1,000 ครั้ง และรับคืน 5 คุณทำกำไรได้ 100% แต่เลเวอเรจคือ 20:1 สมมติว่าที่เลเวอเรจสูงนี้เมื่อคุณขาย คุณจะได้รับเพียง 990 ดังนั้นคุณยังคงเป็นหนี้นายหน้า 5 หากคุณไม่สามารถชำระได้และหากมีคนจำนวนมากที่ไม่สามารถชำระเงินได้ นายหน้าก็จะ ล้มละลายด้วยและมีความเสี่ยงสูง ดังนั้น แม้ว่าการใช้เลเวอเรจจะช่วยได้ในบางกรณี แต่ก็มีความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องเสมอเมื่อเกิดข้อผิดพลาดร้ายแรง