 บุคคล-บุคคล ให้กู้ยืม/ยืม ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายหรือไม่?
สำหรับบุคคล A ที่จะได้รับการคุ้มครอง (หมายถึงสามารถกู้คืนเงินบางส่วนหรือทั้งหมดได้หากอีกฝ่ายพยายามตกลง) บุคคลทั้งสองจะต้องทำสัญญาที่ถูกต้องและมีผลผูกพันโดยทั้งสองฝ่ายรับทราบและตกลงตาม หนี้และเงื่อนไข สัญญาดังกล่าวอยู่ภายใต้ Statute of Frauds ซึ่งเป็นชุดกฎหมายที่ควบคุมสัญญาซึ่งส่วนใหญ่ยืมมาจากกฎหมายทั่วไปของอังกฤษ พื้นฐานคือในทุกกรณี "สัญญา" จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายตกลง ในทางเทคนิคเมื่อฝ่ายหนึ่งยอมรับข้อเสนอของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งการเสนอและตอบรับต้องทำด้วยความจริงใจ สำหรับสัญญา เมื่อลงนามแล้ว เพื่อให้สามารถบังคับใช้ได้ จะต้องมีหลักฐานการมีอยู่ของสัญญาและข้อกำหนดในตัวเอง ธุรกรรมบางประเภท (อสังหาริมทรัพย์ เงินจำนวนมาก) จำเป็นต้องทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรและมีบุคคลที่สามที่เชื่อถือได้เป็นสักขีพยาน (ในกรณีส่วนใหญ่ บุคคลนี้จำเป็นต้องเป็นโนตารีพับลิก) และสัญญาต้องมี quid-pro-quo จำนวนหนึ่ง; สัญญาที่ให้ผลประโยชน์ฝ่ายเดียวสามารถยกเลิกได้เป็นรายกรณี สัญญาที่ระบุเพียงว่าบุคคล B เป็นหนี้เงินให้กับบุคคล A โดยไม่ระบุว่าผลประโยชน์ใดที่บุคคล A ให้เงินแก่บุคคล B เพื่อแลกกับเงิน (ในกรณีนี้ A ให้เงินแก่ B ในตอนแรก) จะไม่สามารถบังคับใช้ได้ แน่นอนว่าผลประโยชน์จะต้องถูกกฎหมายทั้งสองฝ่าย สัญญาที่จะส่งมอบโคเคน 5 ตันจะไม่ถูกยึดถือโดยศาลใดๆ ในประเทศเสรีใดๆ และจะไม่มีสัญญาใดๆ ที่พยายามบังคับใช้เงินที่ซ่อนอยู่ เงินใต้โต๊ะ เงินใต้โต๊ะ การติดสินบน ฯลฯ (แม้ว่าบางคนจะไม่เห็นด้วยก็ตาม บางคนอาจโต้แย้งว่าโบนัสการลงนามนั้น เท่ากับการติดสินบน) ในบางกรณี แม้กระทั่งประโยคที่ดูไม่เป็นพิษเป็นภัย เช่น "escape clause" ที่อนุญาตให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง "ปล่อยตัว" อาจทำให้สัญญาไม่สามารถบังคับใช้ได้ เนื่องจากอาจถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดจนส่งผลเสียร้ายแรงต่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด นอกจากนี้ยังมีกฎเฉพาะของเขตอำนาจศาล เช่น ข้อจำกัดเกี่ยวกับ "ค่าใช้จ่ายทางการเงิน" สำหรับหนี้ที่ไม่ได้ค้างชำระกับ "ธนาคาร" (เช่น แถบไม่สามารถเรียกเก็บเงิน 10% จากแท็บคงค้างในสหรัฐอเมริกา) นี่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับตัวอย่างของคุณ เพราะหากบุคคล A ระบุอัตราดอกเบี้ยเกินกว่าอัตราที่อนุญาตสำหรับผู้ให้กู้ที่ไม่ใช่ธนาคาร ไม่เพียงแต่สัญญาจะถูกยกเลิกแม้ว่าบุคคล B จะตกลงในเงื่อนไข แต่บุคคล A ก็สามารถหา ตัวเองอยู่บนตะขอสำหรับค่าเสียหายเชิงลงโทษที่จ่ายให้กับบุคคล B, FAR เกินกว่าจำนวนเงินที่ทำสัญญา เนื่องจากข้อตกลงเป็นไปตามการทดสอบความถูกต้องของสัญญา หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ปฏิบัติตามสัญญา ก่อให้เกิดความสูญเสียหรือ "ละเมิด" สำหรับอีกฝ่ายหนึ่ง ฝ่ายที่เสียหายสามารถฟ้องร้องได้ โดยทั่วไปแล้ว ทางเลือกสองทางคือ "การปฏิบัติอย่างเคร่งครัด" (ฝ่ายที่เสียหายได้รับคำสั่งจากศาลให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขของสัญญาทุกประการ) หรือการจ่ายค่าเสียหายตามจริงสุทธิและการยุติสัญญา ในตัวอย่างของคุณ หากบุคคล A ให้ยืมเงินบุคคล B การปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดจะหมายถึงการชำระหนี้ตามงวดที่ตกลงกันตามอัตราที่ตกลงกัน ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจริงคือการชำระยอดคงค้างบวกดอกเบี้ยปัจจุบัน (โดยไม่มีค่าปรับเพิ่มเติม) สังเกตว่าเป็นความเสียหาย "สุทธิ"; หากบุคคล A ออกเงินกู้เป็นงวดๆ แล้วพลาดไป 1 งวด ทำให้บุคคล B ได้รับความเสียหายจากการสูญเสียกระแสเงินสดที่คาดว่าจะได้รับโดยตรง ส่งผลให้ไม่สามารถชำระเงินตามเงื่อนไขได้ ความเสียหายที่พิสูจน์แล้วของบุคคล B จะถูกลบออกจาก A; บ่อยครั้งมากที่โจทก์ในคดีฟ้องร้องเรียกเงินคืนอาจจบลงด้วยการเป็นหนี้จำเลยเนื่องจากความล้มเหลวในการดำเนินการก่อนหน้านี้ มีกฎหมายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการล้มละลาย โดยพื้นฐานแล้ว หากอีกฝ่ายไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาและไม่สามารถจ่ายค่าเสียหายได้ พวกเขาจะจ่ายเท่าที่ทำได้ และสัญญาจะสิ้นสุดลงอย่างมีอคติ ("ไม่มีเลือดจากหัวผักกาด")