ขณะที่จำเลยให้การปฏิเสธ โดยนำสืบต่อสู้คดีว่า ขณะเกิดเหตุเป็นนักกีฬายูโดเยาวชนทีมชาติ รู้จักกับผู้เสียหายมานาน 2 เดือน และมีเพศสัมพันธ์โดยที่ฝ่ายหญิงเต็มใจ ส่วนการถ่ายภาพขณะมีเพศสัมพันธ์นั้น ถ่ายไว้ดูด้วยความสนุก และได้ลบภาพทิ้งไป หลังจากผู้เสียหายแจ้งตำรวจ 191ส่วนเงินที่เป็นค่าใช้จ่ายแต่ละเดือนนั้นผู้เสียหายเป็นผู้เปิดบัญชีและทำบัตรเอทีเอ็มให้ และในวันที่ถูกจับกุมที่ร้านรวงข้าว พร้อมเงิน 1 หมื่นบาท ที่ผู้เสียหายมอบให้นั้น เป็นเงินที่ผู้เสียหายมอบให้จำเลยเอง ส่วนใบขับขี่ที่ทำปลอมขึ้นมา เพราะต้องการทดสอบเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีความสัมพันธ์ทางเพศกันโดยที่ทั้งสองฝ่ายเต็มใจ จึงฟังไม่ได้ว่าเป็นการข่มขืน การที่ผู้เสียหายส่งเงินให้จำเลยใช้เดือนละ 7,000 บาทนั้น เป็นช่วงเวลาที่ทั้งสองคนคบกันอยู่ พยานโจทก์จึงไม่มีน้ำหนักรับฟังได้ว่าจำเลยข่มขืนผู้เสียหายแต่อย่างใด
จําเลยให้การยอมรับในการต่อสู้คดีว่า ขณะเกิดเหตุเป็นนักกีฬาอะไร 
นักกีฬายูโดเยาวชนทีมชาติ