นายวชิร กล่าวว่า เงินดังกล่าวอยู่ในบัญชีบุตรชายซึ่งเปิดกับธนาคารนครหลวงไทย สาขาสยามสแควร์เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2548 เป็นบัญชีที่เปิดไว้เก็บเงินช่วยแบ่งเบาภาระทางบ้านโดยลูกชายได้ทำงานนอกเวลา ระหว่างปิดภาคเรียนที่ร้านสุกี้โคคาสาขาเซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อได้บัตรเอทีเอ็มมาก็ให้นางสมร เมตตะธำรงค์ มารดาเก็บบัตรไว้ในที่มีกุญแจเพียงดอกเดียวรวมทั้งสมุดบัญชีเงินฝากด้วยนายวชิร กล่าวอีกว่า ต่อมาวันที่ 9 มีนาคม 2549 นายรุ่งโรจน์กับนางสมรได้นำเงินจำนวน 1 แสนไปฝากในบัญชีของลูกเพื่อเก็บไว้เป็นทุนการศึกษาลูกในระดับมหาวิทยาลัย จากนั้นก็ไม่เคยกดเงินหรือนำสมุดไปถอนเงินจากธนาคารเลย ต่อมาวันที่ 20 เมษายน ภรรยาได้นำเงินไปฝากเข้าบัญชีให้นายรุ่งโรจน์อีก 30,000 บาท จากนั้นเมื่อมากดดูจำนวนยอดเงินที่ตู้เอทีเอ็มพบว่าเงินหายไปจากบัญชี จึง ถอนเงินทั้งหมด นายวชิร กล่าวต่อว่า จากนั้นได้ไปแจ้งความกับ พ.ต.ต.สัญญา สุขอุดมพนักงานสอบสวน สน.ปทุมวันก่อนจะกลับไปพบเจ้าหน้าที่ของธนาคาร ซึ่งรับปากว่าชดใช้เงินภายใน 2 สัปดาห์ จากนั้นก็มีการสอบปากคำนางสมรและนายรุ่งโรจน์ ต่อมาวันที่ 30 พฤษภาคม ธนาคารได้เชิญไปพบและปฏิเสธการจ่ายเงินอ้างว่าคนในครอบครัวไปกดเงินออกมาเอง หากต้องการเงินก็ต้องไปติดตามจับคนร้ายเอาเอง เมื่อตนไปแจ้งความตำรวจได้บอกว่า ให้ไปติดต่อธนาคารเพื่อขอดูกล้องวงจรปิดที่ตู้เอทีเอ็มที่คนร้ายไปกดเงินเองด้านนางสมรกล่าวว่า จากการตรวจสอบพบว่ามีการกดเงินจากตู้เอทีเอ็มของธนาคารกรุงไทยที่หมอชิตในวันที่ 14 มีนาคมจำนวน 3 ครั้งๆ ละ 20,000 บาทรวม 60,000 บาทและวันที่ 15 มีนาคมมีการกดเงินจากตู้เอทีเอ็มธนาคารกรุงศรีอยุธยาที่พัทยากลางอีก 3 ครั้งๆ ละ 20,000 และ 4,800 บาท รวมเงินหายไปทั้งหมด 104,800 บาท
เงินดังกล่าวในบัญชีบุตรชายของธนาคารกรุงศรีอยุธยาที่หมอชิตมีชื่อว่าอะไร 
ธนาคารนครหลวงไทย