ส่วนกรณี จำเลยที่ 1-3 ร่วมกันกระทำผิดฐานยักยอกทรัพย์ ซึ่งเป็นเงินปันผลของพนักงานที่ถือหุ้นในบงล.ไทยฟูจิฯหรือไม่นั้น โจทก์มีเลขานุการส่วนตัวของจำเลยที่ 1 พนักงานบริษัทซึ่งถือหุ้น และพนักงานธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ธอส.) ซึ่งจำเลยที่ 3 เปิดบัญชีอยู่ รวมทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจตรวจพิสูจน์ลายมือ ต่างเบิกความเชื่อมโยงกันว่า ในการรับเงินปันผลจำเลยที่ 1 ให้เลขานุการส่วนตัวนำเช็คเข้าบัญชีพนักงานและให้ถอนเป็นเงินสดเพื่อนำเข้าบัญชีของจำเลยที่ 1 โดยพนักงานจำนวน 38 คน ได้รับเช็คเงินปันผลจาก บงล.ไทยฟูจิฯเมื่อปี 2538 แต่พนักงานยืนยันว่าไม่ได้รับเงินปันผลด้วยตัวเอง และลายมือชื่อที่สลักด้านหลังเช็คไม่ใช่ลายมือชื่อของพนักงาน โดยไม่ทราบว่าบุคคลใดเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนขณะที่พนักงาน ธอส. เบิกความว่าจำเลยที่ 3 มาเปิดบัญชีไว้เมื่อปี 2538 โดยนำเช็ค 38 ฉบับที่ลงลายมือชื่อบุคคลเข้าบัญชีธนาคาร จำนวน 13.5 ล้านบาท โดยจำเลยที่ 3 ถอนเงินจำนวน 8 แสนบาทออกไป ส่วนที่เหลือ 12.7 ล้านบาท ได้ออกเป็นแคชเชียเช็คในนามของจำเลยที่ 2 โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจพิสูจน์ลายมือระบุว่าลายมือชื่อดังกล่าวไม่ใช่ของพนักงานผู้ถือหุ้นทั้ง 38 คน แต่การตรวจสอบไม่สามารถยืนยันได้ว่าจำเลยที่ 1-3 เป็นผู้ลงลายมือชื่อด้านหลังเช็ค โดยประเด็นนี้โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานอื่นใดมานำสืบให้เห็นว่าจำเลยที่ 1 และ 3 กระทำผิดฐานปลอมแปลงและใช้เอกสารสิทธิปลอมโดยจำเลยที่ 3 ได้นำสืบต่อสู้ว่า การดำเนินการต่างๆ ได้ทำตามคำสั่งของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา ซึ่งศาลพิจารณาแล้วเห็นว่า ไม่ปรากฏหลักฐานให้เห็นว่าจำเลยที่ 3 ได้รับผลประโยชน์ตอบแทนหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกระทำดังกล่าว พยานหลักฐานโจทก์จึงยังไม่มีน้ำหนักพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 กระทำผิดฐานยักยอกทรัพย์รวม 5 กระทง ให้จำคุก 45 ปี ปรับ 211,160,166 บาท แต่เนื่องจากการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นความผิดหลายกรรม ซึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 9 เมื่อรวมกระทงลงโทษแล้วให้ลงโทษได้ไม่เกิน 20 ปีคงจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 20 ปี และให้นับโทษจำเลยที่ 1 ต่อจากคดีที่ศาลอาญากรุงเทพใต้ และศาลอาญาพิพากษาจำคุก 4 คดี รวม 50 ปีเป็นโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ทั้งสิ้น 70 ปี
จําเลยที่ 1 ลงลายมือชื่อด้านหลังเช็คให้ถอนเป็นเงินสดเพื่อนําเข้าบัญชีของจําเลยที่เท่าไร 
70 ปี