التأريخ
['Samsam22', 'Esperfulmo', 'GhalyBot', 'MenoBot', 'MerlIwBot', 'ZéroBot', 'AvocatoBot', 'ChuispastonBot', 'M777', 'Ghaly', 'Meno25', 'Escarbot', 'VolkovBot', 'Raafat', 'Hoo man', '41.230.80.182', 'Legobot', '41.141.49.118', 'CommonsDelinker', 'J.delanoy', '178.52.208.170', 'JAnDbot', '41.235.15.240', '79.141.19.254']
التأريخ علم ادب التأريخ انجليزى historiography هو علم كتابة التاريخ يعنى الحوادث الوقائع اللى حصلت فى الماضى التاريخ علم ضرورى للافراد الشعوب على حد سواء الفرد لازم يعرف نفسه بمعرفة ماضيه الشعوب لازم تعرف تاريخها عشان تقدر تربط حاضرها بماضيها تبقى جديره بالحياه التأريخ او كتابة التاريخ عمليه صعبه معقده لإن ليها جانب علمى منهجى فى نفس الوقت ليها جانب فنى أدبى عشان كده المؤرخين الكبار كانو متفوقين علميأ ادبى وبتعتبر كتبهم المليانه معارف تاريخيه كتب ادبيه كمان أهم حاجه فى التأريخ إن المؤرخ لازم يكون دقيق جدا لازم يبذل كل طاقته عشان يكون الكلام اللى بيكتبه مظبوط امين عادل محلد من النزعات السياسيه الدينيه بالذات عشان يقدر يوصل للحقيقه بقدر المستطاع التاريخ مش علم تجربه اختبار لكن علم نقد تحقيق التاريخ الجيولوجيا زى بعض من انهم بيدرسو اثار الماضى مخلفاته لكن المؤرخ بيختلف عن الجيولوجى ان المؤرخ بيدرس العامل البشرى اللى بيدور التاريخ حواليه بكل اللى فيه من اراده انفعال ميول خاصه صفات المؤرخ الناجح ارنولد توينبى من أنجح المؤرخين اول صفه للمؤرخ الناجح هى صفه عامه لازم تكون متوافره فى كل الباحثين فى كل العلوم هى حب الدراسه الصبر عليها ولو لحد اخدت سنين لإن التعجل فى الكتابه بيأدى لطمس الحقايق التاريخيه من ناحيه تانيه المؤرخ لازم يكون بيحب شغلته متفرغ ليها ولازم يكون امين شجاع مش منحاز ما يكذبش بإختلاق قصص ما ينافقش عشان يرضى أى حد يكتب بصوره موضوعيه خالصه على اساس النصوص الوثائق اللى قدامه بس التاريخ علم نقد تحقيق عليه فالمؤرخ لازم يكون ناقد نافذ البصيره له قدره على تحليل كل وثيقه تصادفه فى نفس الوقت لازم تكون عنده قدره على فهم تفسيرالنوازع الدوافع زى فى كتابة تاريخ مصر عن طريق العرب كتير من كتاب التاريخ المصريين فى العصر الحديث بيتلاحظ انهم بيخفو حاجات بيبدلو حاجات بحاجات عشان يرضو نوازع دينيه سياسيه دى حاجه ما كانتش موجوده بالشكل ده عند مؤرخين مصر فى العصور الوسطى بكده مؤرخين معاصريين كتير بدل ما بيكتبو تاريخ بيكتبو خرافات مضره بتفصل شعبهم عن الواقع التاريخى لدرجة انها بتفقده هويته بتحيره هو ايه بالظبط مع ان لو كتاب التاريخ دول اتبعو الدراسه المنهجيه السليمه أرخو تاريخ مصر بطريقه مسلسله حسب الوثائق النصوص اللى متوافره قدامهم من غير حذف نط فوق العصور زى ما يكون تاريخ مصر كل شويه يقف بعدين يشتغل تانى مش حا يغلب عليهم يعرفو المصريين ايه بالظبط مش حا يساهمو فى تضييع الهويه المصريه تبديلها بهويه مزيفه زى ما بيعملو تقى الدين المقريزى عميد مؤرخين مصر حذر من تزييف بتر التاريخ عشان المؤرخ يرضى هواه او هوى الحكام كتب فتفطن رحمك الله الى أسرار الوجود وميز الأخبار كتمييزك الجيد من النقود تعثر إن سلمت من الهوى بالصواب فحكم العقل واهزم جيش الهوى أعط كل ذى حق حقه تاريخ كتابة التاريخ نقوش المعابد ما كانتش تأريخ علمى لكن بتعتبر وثائق تاريخيه فكرة التأريخ بوضعها الحالى بتعتبر فكره جديده بتدور حوالين اربع محاور هى ان التاريخ علم زى أى علم بيحاول يجاوب على اسئله معينه ان التاريخ بيتصل بمجهود الانسان فى الماضى ان طريقة التاريخ هى تفسير الوثائق التاريخيه ان التاريخ بيهدف لتعريف الانسان بذاته فكرة التاريخ بمحاورها الاربعه ما كانتش موجوده فى كل العصور فزمان عند قدماء المصريين السومريين زى كتابة التاريخ كانت عباره عن النقوش الرسميه او شبه الرسميه المقصود منها احياء ذكرى ملك او تمجيد اله او انتصار فى حرب فى اوروبا فى العصور الوسطى المؤرخين كانو فى العاده قسسه الناس كانو بيبصو للتاريخ على انه من فعل القدر او الرب الطرق دى طبعا ما بتديش تاريخ حقيقى ان كانت بتدينا صور بتتصل بالتاريخ فى نواحى معينه ما بتعتبرش تأريخ علمى لانها ما بتجاويش على اسئله محدده ما بيعرفهاش الكاتب انما هو كان بيسجل حاجات كان اصل عارف انها حقيقه فوق كده الحاجات دى ما كانتش بتعتبر فى العاده من فعل الانسان لكن من فعل الالهه الانسان كان فيها مجرد اداه وبكده كانت لا تاريخيه من الطريقه لانها ما كانتش بتعتمد على وثائق لا كانت تاريخيه من قيمتها لانها ما كانتش بتهدف لإن الانسان يعرف نفسه لكن كانت بتخدم معرفة الانسان بالالهه بالشكل ده الكاتب ما كانش بيكتب تاريخ لكن كان بيكتب عن الدين الالهه بالنسبه للمؤرخين الباحثين فى العصر الحديث بتعتبر الكتابات دى وثائق تاريخيه بيعتمدو عليها فى كتابة التاريخ بالصوره الحديثه الاغريق هيرودوت اتلقب بأبو التاريخ مراحل تطور التأريخ نبعت فى الاصل من منطقة الشرق الادنى القديم ببساطه لإن تاريخ البشريه ابتدا فيها فى المرحله دى كانت الأحداث مرتبطه بالعقيده كان تقريبا الجهد الانسانى مش موجود كل الافعال كانت الاهيه وبكده كان التاريخ فى مرحلته الاولى تاريخ دينى من غير ما يكون ليه مفهوم علمى التفكير الدينى المخلوط بالاساطير سيطر على تفكير منطقة الشرق الاوسط طول العصور القديمه تقريبا لغاية ظهور اليونان فى الفتره دى اتكتبت التوراه اللى بتبرز فيها القدره الالهيه فى حياة اليهود المرحله التانيه ظهرت مع ظهور الاغريق الاول بإسلوب ملحمى زى فى الالياذه الاوديسا اللى فيها مجد هوميروس البطوله الابطال روح النضال مشى المؤرخين بعده على الخط ده ظهر هيرودوت اللى اتلقب ابو التاريخ بيعتبر اول المؤرخين اليونانيين على الاطلاق كتب تسع كتب سماهم التواريخ كتب فى مقدمته انه بيدون تاريخه عشان الزمن ما يمحيش اعمال الرجال عشان الانجازات الرائعه ما تفضلش من غير تمجيد اعجاب ده بيبين ان الاغريق ادركو ان التاريخ علم بالتالى بيتناول اعمال الانسان زى ما عمل المؤرخ بلوتارك هو بيكتب المقارانات بالطريقه دى برغم ان الاغريق ما اتجاهلوش الاساطير الدينيه لكن التاريخ اتجه على ايديهم اتجاه عقلى بيرتبط بالانسان نفسه تصرفاته من غير دخل جبرى للاراده الالاهيه فنلاقى المؤرخ الكبير ثوكيديديس بيقول فى مقدمته عن الحروب البلوبونيزيه انه بيكتب عشان الفايده اللى ممكن تحصل من معرفة حقايق الماضى فيبقى ممكن نحط مقاييس سليمه للاحداث المشابهه اللى ممكن تحصل فى المستقبل على اساس طباع البشر المشتركه ثوكيديديس استند فى كتاباته على الوثائق قال ان البحث التاريخى بيقوم على المصادر التاريخيه المؤرخ بوليبيوس من جهته شاف التاريخ على ان ليه هدف مادى يحتم على المؤرخ توخى الدقه العلميه قدر ما يقدر ويحاول يلاقى الحقيقه اللى ميزانها هو مدى تقبل العقل ليها كحاجه مجرده لا دخل بالغيبيات فيها العصر الهيلينستى التاريخ عند الاغريق كان بيخضع للقيد الزمنى القيد المكانى لكن بعد القرن الخامس قبل الميلاد اتغيرت نظرة المؤرخ للأحداث ما بقاش بيخضعها للقيد الزمنى بعد غزو الاسكندر الاكبر ظهرت وحده سياسيه بقى العالم وحده جغرافيه وحده تاريخيه عصر ما بعد الاسكندر اللى اسمه العصر الهيلينستى ظهرت فيه الفكره العالميه بقى ممكن كتابة التاريخ على نمط جديد بيمتاز بالوحده الواضحه وبقو المؤرخين يجمعو الماده العلميه من المؤرخين اللى سبقوهم المؤرخ بوليبيوس بيعتبر اول مؤرخ يفكر فى كتابة التاريخ بالطريقه دى فكتب عن غزو روما للعالم لكن ابتدا قصته بأحداث اقدم بقرن نص فأرخ لخمس اجيال مش لجيل واحد الرومان حصل تطور مهم جدا على ايد شيخ المؤرخين الرومان تيتيوليفيوس اللى ابتكر فكرة كتابة التاريخ بالاعتماد على المؤرخين اللى سبقوه على السجلات اللى اتحفظت فيها مراحل تاريخ روما المبكر غلبت على المؤرخين الرومان النزعه الماديه النفعيه كانو بيعتقدو ان تاريخهم هما بس خليق بالتدوين كتب ليفيوس تاريخه العام للعالم بعد ما روما بقت سيدة العالم كله روما فى كتابات المؤرخين الرومان كانت اهم محور كان المؤرخين الرومان بيكتبو كمهمه وطنيه دى كانت حاجه مضره على البحث الحيادى لكن الرومان زى اليونانيين اتناولو التاريخ بوصفه دراسه اجتماعيه بتعرض تاريخ الانسان الممثل فى الشعب الرومانى المجهود اللى عمله النجاح الفشل اللى صابوه الاغريق الرومان كانو بيؤمنوا بوجود قوه الاهيه مقدسه لكن ما كانوش بيعتبروها بتتدخل فى مجرى التاريخ او بتوجه احداثه بالاجبار العصر المسيحى اتعرض التأريخ لأزمه كبيره مع انتشار التفكير المسيحى المسيحيه استحدثت فكرتين رئيسيتين الاولى فكرة التفاؤل بالطبيعه الانسانيه التانيه فكرة وجود قيم ابديه خالده بتحرك بتغير التاريخ التاريخ فى المسيحيه قدرى بيسيطر على حركته الاله اللى بيوجه الناس الاحداث التاريخيه فى الفكر ده ما سببهاش حكمه بشريه لكن حكمه قدريه اهتم مؤرخين العصر المسيحى بحياة المسيح كانت فى العاده محور الاحداث من ناحيه تانيه التاريخ بقى تاريخ سنة ما بيهتمش زى بصراع الفرس الاغريق او روما قرطاجه انما كان بيهتم بالنتايج بس نقطة تنظيم التاريخ بقت تاريخ ميلاد المسيح اللى استحدثه ايسيدور الأشبيلى فى القرن السابع بقت كل احداث الماضى المستقبل بتؤرخ بميلاد المسيح شاعت فكرة توجيه الاقدار للاحداث أخبار الكنيسه العصور الوسطى جان دى جوانفيل أرخ لحياة القديس لويس حملته العسكريه على مصر المؤرخين الاوروبيين فى العصور الوسطى رجعو للنمط الهلينستى الرومانى انهم اعتمدو على المصادر التقليديه اللى بيستنبطو منها الحقايق لكن ما كانوش بينتقدوها او بيحللوها بإسلوب علمى دقيق كانو بينقلو عميانى فى العصور الوسطى فى اوروبا ظهرت الصراعات القوميه بقى المؤرخين بيهتمو بالاعتزاز بالقوميه بدل كتابة التاريخ عمت فكرة ان التاريخ قدرى ماشى بمشيئه الاهيه بتنظم كل الاحداث الانسان فيها مجرد عنصر مهمته اقرار المشيئه الالهيه مهمة مؤرخين العصور الوسطى بقت بتنحصر فى مهمة الكشف عن الخطه الالاهيه تفاصيلها الفكر التاريخى فى الفتره دى اتنقل من دراسه اجتماعيه لدراسه مجرده محدوده بتنبثق من سلطة الكنيسه بالطريقه دى كتابة التاريخ فى العصور الوسطى اهملت الدور البشرى فى التاريخ اتقفلت مجالات النقد التحليل الهم الاول بقا دراسة خصايص الذات العليا لكن بالرغم من كده كتابة التاريخ فى اوروبا فى العصور الوسطى كانت سبب الاحتفاظ بالتسلسل التاريخى جيل ورا جيل من غير انقطاع انتشرت الكتابات عن تاريخ القديسين حياتهم بطريقه مبالغ فيها المؤرخين وقتها كانو قسسة الكنايس اتسبب العنف الاقطاعى الكنسى فى ظهور حاجه مفيده هى الوثائق الملكيه دفاتر الحسابات اللى بقت فى العصر الحديث مصادر تاريخيه مهمه العصور الوسطى فى الشرق الاوسط كانت مذدهره علمى ثقافى كانت فيه حركه تأريخيه مهمه قادتها المدرسه المصريه التأريخيه ما طغتش عليها النزعه الدينيه بالشكل المبالغ فيه اللى سيطر على حركة التأريخ فى اوروبا العصور الوسطى الحروب الصليبيه فى العصور الوسطى لعبت دور كبير فى تطوير التدوين التأريخى فى اوروبا فقبل الحروب الصليبيه كان المؤرخين الاوروبيين بيتبعوا الاساليب القديمه اللى ورثوها من الرومان اللى فرضها فلاسفة المسيحيه الكاتوليكيه فلما قامت الحروب الصليبيه فى أواخر القرن الاتناشر ابتدى المؤرخين الاوروبيين يتحرروا من الاساليب دى ابتدى كل مؤرخ يكتب عن احداث الحروب دى بطريقته الخاصه فقلت نمطية الكتابه التاريخيه بقت الأحداث بتتدون بتلقائيه اكتر ظهر كتاب علمانيين بيكتبوا التاريخ بطريقه مختلفه عن التدوين التاريخى الكنسى التقليدى عن التدوين بطريقة الملاحم الوطنيه الدينيه اللى كانت بتعتمد على الخيال فى كتابة احداث حقيقيه عصر النهضه راسين اتعين مؤرخ رسمى لفرنسا مع نهاية فترة العصور الوسطى ابتدا المؤرخين الاوروبيين يطلعو التاريخ من الاطار الدينى اللاهوتى لما جه عصر النهضه الاوروبيه ابتدا تقييم التاريخ بوصفه دراسه اجتماعيه قايمه على اسلوب علمى اسس نقديه تحل بعديه ابتدا تنضيف الماده التاريخيه اللى اتكتبت فى العصور الوسطى من الخرافات بيتلاحظ فى عصر النهضه ان حكام الدول بقو بيستعينو بالكتاب الادبا لتدوين تاريخ دولهم فبرز الاسلوب الادبى فى كتابة التاريخ خاصة فى ايطاليا سيطر المذهب العقلى على الكتابات بقا هدف المؤرخ مش الوعظ الترويج الدينى بالخوارق المعجزات الخرافات لكن بالتثقيف السياسى ابتدا التركيز على الدوله كمحور رئيسى بقوا المؤرخين من رجال الدوله مش قسسة كنايس ده بطبيعة الحال انعكس على الكتابات اللى اهتمت ببلاط الملوك الامرا النبلا اهملت الكتابه عن عامة الشعب اسبانيا فرنسا المانيا غيرها حذو ايطاليا بقوا هما كمان عندهم مؤرخين رسميين تابعين للدوله فكان راسين مؤرخ فرنسا الرسمى بأمر الملك لويس الاربعتاشر بعدين بقا ڤولتير فى المانيا عين امرا هانوفر الفيلسوف ليبميتز مؤرخ لامارتهم فى انجلترا كلاندون بعده ماكولى بقو مؤرخين الاحزاب بقت جهودهم منصبه على توضيح المسائل الدستوريه القضائيه الاشاده بعظماء الحزب عصر التنوير ڤولتير من رواد حركة التنوير ڤولتير معاصره هيوم قادو مدرسه جديده فى التفكير التاريخى كانو رواد لحركه جديده فى كتابة التاريخ هى حركة التنوير اللى كانت ثوره على الدين اللى بيقيد النشاط الانسانى جهاد ضد سطوة رجال الدين لتحرير الانسان من كل قيد على فكره تصرفاته فى عصر التنوير التدوين التاريخى بقا مرتبط بفكرة البحث التاريخى ده كان مدخل للتاريخ العلمى من اسباب التطور ده كانت المناظرات اللى قامت بين البروتستانت مناؤيهم فظهرت فى بلجيكا طايفه من اليسوعيين عازت تكتب عن حياة القديسين على حقيقتها بدأو يشككو فى صدق الوثائق القديمه يظهرو التزييف اللى اتعمل دى كانت خطوه مهمه كان من توابعها ظهور باحثين وجهو اهتمامهم لنقد الوثائق بقا النقد ده له اصول قواعد انتشرت النزعه العلميه ابتدا الفرنساويين يميلو لكتابة التواريخ العلميه ابتدا الباحثين يهتمو بدراسة اللغات ظهر كتاب ديكارت discours de la methode اللى بقا منهجه قاعده للباحثين استبعد التاريخ القايم على الدين بس بقا الشك هو الاساس العام للدراسه الطريقه الوحيده للوصول للمعرفه من وقتها بقا هم المؤرخ مش مقصور على دراسة الوثائق نشرها لكن بقا عليه كمان انه يهتم بالاحداث كل الوثائق يناقشها كلها يعرض نتايجه بإسلوب أدبى منهج البحث التاريخى منهج البحث التاريخى فى تعريف مبسط هو المراحل او الخطوات اللى بيعملها الباحث او المؤرخ عشان يوصل للحقيقه التاريخيه عن طريق فحص تحليل سجلات الماضى مخلفاته تدوينها لتقديمها للناس قيمة التاريخ اللى بيتقرى فى الكتب بتعتمد فى الاساس على اتساع ثقافة الكاتب اتقانه لمنهج البحث التاريخى المنهج التاريخى بيتكون من مجموعه من العناصر الثقافه الواسعه اختيار الموضوع جمع الماده نقد الماده ترتيب الحقايق انشاء الصيغه التاريخيه عناصر المنهج التاريخى ادوارد جيبون من اكبر المؤرخين كتابة التاريخ بتتصل بأنواع كتيره من المعارف الانسانيه الباحث اللى ما عندهوش المعارف دى ما بيحسنش كتابة التاريخ العلوم المساعده اللى بيحتاجها المؤرخ بتختلف حسب موضوع بحثه العصر اللى بيكتب عنه فمثل دارس التاريخ القديم بيحتاج علوم مساعده غير اللى بيحتاجها دارس تاريخ العصور الوسطى اللغات من أهم الحاجات اللى بيحتاجها الباحث فمثل اللى بيدرس ناحيه من نواحى التاريخ المصرى القديم ما يقدرش يقدم دراسه كويسه من غير ما يتعلم الهيروغليفى عشان يقدر يقرا النصوص الاصليه بلغاتها الاصليه لازم يكون بيعرف اكتر من لغه من اللغات الاوروبيه الحديثه الشايعه لإن اللغات الاوروبيه كلها من جهه غنيه بتراثها التاريخى من جهه تانيه ابحاث تاريخيه كتيره مكتوبه بيها علم النوميات هو علم دراسة الفلوس المسكوكه من العلوم المساعده لإن العملات القديمه بيبقا عليها صور اسامى آلهه حكام الجغرافيا كمان من العلوم المساعده ده لإن الارتباط بين الجغرافيا التاريخ ارتباط عضوى لإن الارض هى المسرح اللى اتمثلت فوقيه الأحداث التاريخيه جغرافيا اى اقليم ليها اثر كبير على توجيه تاريخه المؤرخ كمان لازم يكون ملم بعلم الاقتصاد عشان يقدر يفهم مدى تأثير العوامل الاقتصاديه على مسار التاريخ خاصة اذا عرفنا ان كتير من الحروب الغزوات كان دافعها اقتصادى بحت الادب بيعتبر كمان من العلوم المساعده لإن ادب شعب من الشعوب هو مراية حياته حضارته هو اللى بيعبر عن افكاره عواطفه الانسانيه جنب الادب المؤرخ كمان لازم يكون ملم بفنون الرسم النحت العماره وساعات الاثار الفنيه بتعتبر المصدر الوحيد لتاريخ شعب من الشعوب غير كده ممكن ان المؤرخ يزود نفسه بشىء من علوم المنطق الفلسفه الاجتماع النفس القانون لانها كلها بتفيده فى البنا التاريخى لموضوع دراسته فى عمل المقارنات تفسير الظواهر يطلع تاريخه متكامل وافى العنصر التانى من عناصر المنهج التاريخى هو اختيار الموضوع فى العاده عملية الاختيار بتبقا متصله بميول الباحث مدى المامه بالعلوم المساعده اللازمه لموضوعه بالنسبه للعنصر التالت هو جمع الماده التاريخيه اللازمه من مراجع مصادر كل انواع الاصول المفروض ان الباحث يكون ملم بأسامى الاعلام الاماكن اللى داخلين فى موضوع بحثه ممكن يعرفها عن طريق الموسوعات المراجع العامه الفهارس كمان من المصادر اللى استعملها غيره من الباحثين لازم يدرس كل مسأله من كذا مرجع فى وقت واحد دى عمليه اسمها القرأه المقارنه العنصر الرابع هو نقد الماده التاريخيه بيتم فيها دراسة الاصول تحليلها العمليه الصعبه دى اسمها نقد الاصول بتنقسم عملية نقد الاصول على نقد خارجى نقد باطنى تحليل الوثيقه او النص التاريخى بدقه نقد باطنى ايجابى دراسة النص من غير هوى شخصى او تزويد رأى شخصى او حذف حاجه النقد الباطنى السلبى تمحيص كل النصوص الاصليه الموجوده مقارنتها الشك فى الاقوال المتضاربه لاستبعاد الكلام الزايف العنصر الخامس هو اثبات الحقايق ترتيبها دى المرحله قبل الاخيره فى منهج البحث التاريخى فيها بيصنف الباحث النتايج اللى وصلها فى عملية النقد فى العمليه دى ما يصحش ان المؤرخ يحاول يوفق بين الروايات المتعارضه لكن لازم يعمل جهد للكشف عن الروايه الصح فإذا ما قدرش فعليه اثبات الروايات زى ما هى من غير ترجيح تقييم الكتابه التاريخيه وينستون تشيرشيل كتب فى التاريخ أخد جايزة نوبل فى الادب المؤرخ لازم ما ينساقش ورا العواطف النزعه الدينيه او القوميه ودى حاجه بيشجعها التافهين الديكتاتورين لانهم ما بيعتبروش التاريخ كنوع من انواع المعرفه اللى ليها منهج لكن سيله لترويج الروح الدينيه او الوطنيه إرنست رينان ernest renan اتولد اتوفى اهتم بالدين من الناحيه التاريخيه مش من الناحيه اللاهوتيه طالب بنقد المصادر الدينيه نقد تاريخى علمى التمييز بين العناصر التاريخيه الحقيقيه والعناصر الأسطوريه الخرافيه الموجوده فى الكتاب المقدس فانقلبت الكنيسه عليه من اشهر كتبه تاريخ نشأة المسيحيه histoire des origines du christianisme اللى بيتكون من اجزاء نشرهم مابين على الاساس ده معظم الكتابات التاريخيه العربيه الحديثه المليانه بالأكاذيب الحذف حجب المعلومات الخلط الدينى ما بتعتبرش كتابة تاريخ لكن وعظ مقنع بالتاريخ تقييم كتابة التاريخ كمان بيدخل فيها التقييم الادبى فالمؤرخ لازم يكون قادر على اخراج بحثه بإسلوب كتابى جميل المؤرخ اللى ما بيجيدش الكتابه بيعتبر مؤرخ ردىء بيكره القارى فى التاريخ كل المؤرخين الكبار فى العصور القديمه الوسطى الحديثه كانو كتاب كويسين متمكنين من اقلامهم وينستون تشيرشيل الف كتاب تاريخى أخد عليه جايزة نوبل فى الادب الهوامش الهوامش ليها فايده كبيره فى الكتابه التاريخيه بتعتبر اداة الحكم على اصالة الكتاب او البحث الهوامش هى الوسيله اللى بتأكد للقارى مصداقية المؤلف كمان بتديه فرصه انه يزود معلوماته اهتماماته الهوامش هى حجة الكاتب شاهده الملاحق ملاحق البحث هى المكان اللى بيعرض فيه الكاتب الاصول اللى اعتمد عليها فى العاده بتبقا مراسلات سياسيه او نصوص معاهدات او وصف لشاهد عيان الباحث لازم يدون اسامى المصادر المراجع اللى اعتمد عليها ممكن كمان يناقشها بإيجاز لازم يدونها مرتبه ترتيب ابجدى حسب اسامى اصحابها مع تاريخ الاصدار اسم الناشر عدد مجلداته دى حاجه مهمه اساسيه فى كتابة أى بحث لانها بتوضح مصداقية الباحث الجهد اللى بذله كمان بتساعد الباحثين التانيين التأريخ فى الغرب المنطقه العربيه التأريخ فى الغرب جزء من النهضه الثقافيه الحضاريه اللى عمت اوروبا بعد فترة العصور الوسطى من المنطلق ده بيكتب المؤرخين الغربيين فى العصر الحديث بحريه كامله ما بيلجأووش لإخفاء معلومه او لتزويد معلومه غلط بطبيعة الحال التأريخ فى المناطق المتخلفه حضارى اللى ما بتنعمش بحرية التفكير الكتابه على اسس علميه سليمه مش ممكن يكون فيها حركة تأريخ حقيقيه اللى عازو يبقو مؤرخين فى المنطقه العربيه فى العصر الحديث بتغلب على كتاباتهم الدعايه الأيدولوجيه الدينيه تمجيد حكام تدليس تاريخى للوصول لنتايج ترضى نزعات سياسيه دينيه لدرجة وصلت للخلط بين التاريخ التوراتى التاريخ العلمى على الاساس ده معظم الكتابات دى ما بتعتبرش تاريخ لا تأريخ كمجرد زى لحالة التأريخ فى المنطقه العربيه قراية كتاب ستيفين رونسيمان او كتاب للمؤرخ جوناثان ريلى سميث عن الحروب الصليبيه ممكن يغنو عن قراية كل كتب المواعظ المقنعه بالتاريخ اللى اتكتبت فى مصر المنطقه العربيه بإمتداد العصر الحديث نصيحة المقريزى عميد مؤرخين مصر بإن المؤرخ لازم يكون حيادى يحكم عقله يهزم جيش الهوى يدى كل واحد حدث حقه ماتاخدش بيها فى احيان كتيره فى المنطقه العربيه فى العصر الحديث اتكتب التاريخ بطريقه مبتوره عشان الكاتب يرضى نزعات حكامه توجهاتهم السياسيه الدينيه فى مصر زى اتبتر تاريخ مصر القبطيه اتخرفت مواضيع اتخبت احداث بيقول الدكتور محمد الطالبى استاذ التاريخ الاسلامى إن التاريخ عشان يأدى وظيفته لازم يكون قايم على الحقيقه إلا يبقى الحاضر المستقبل مبنيين على مقدمات واهيه ان الالتزام بالتاريخ اذا ما كانش فى خدمة الحقيقه فبيجر حتما للتزوير شوف كمان تاريخ مؤرخين مصر فى العصور الوسطى مقاله وافيه كمثل مصغر سقوط بغداد مصادر محمد عواد حسين رئيس قسم التاريخ جامعة الكويت صناعة التاريخ فلسفة التاريخ عالم الفكر المجلد herodotus the histories penguin books هيرودوت plutarch lives trans clough the modern liberary new york plutarque vies des homme illusters trad ricard paris الرومان تأريخ تأريخ