Ons Heemecht
# Ons Heemecht

Ons Heemecht ("La nostra terra madre") è l'inno nazionale del Granducato di Lussemburgo.

## Storia

Il testo fu scritto, in lingua lussemburghese, da Michel Lentz (1820-1893) nel 1859; la musica è di Jean-Antoine Zinnen (1827-1898) e risale al 1864. È inno nazionale lussemburghese dal 1895.

La prima interpretazione pubblica si tenne il 5 giugno 1864, a Ettelbruck. Si tratta di una melodia dolce, lenta, posata, che rende la dolcezza che caratterizza il paesaggio lussemburghese.

## Testo

    1.
    Wou d'Uelzécht durech d'Wisen zéit,
    duerch d'Fielsen d'Sauer brécht,
    Wou d'Rief laanscht d'Musel dofteg bléit,
    den Himmel Wäin ons mécht -siu
    dat as onst Land, fir dat mer géif
    hei nidden alles won.
    |: Onst Heemechtsland, dat mir so déif
    An onsen Hierzer dron. :|
    2.
    An sengem donkle Bëscherkranz,
    Vum Fridde stëll bewaacht,
    Sou ouni Pronk an deire Glanz
    Gemittlech léif et laacht;
    Säi Vollek frou sech soë kann,
    An 't si keng eidel Dreem:
    |: Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,
    wéi as 't sou gutt doheem! :|
    3.
    Gesank, Gesank vu Bierg an Dall
    Der Äerd, déi äis gedron;
    D'Léift huet en treie Widderhall
    a jidder Broscht gedon;
    Fir d'Heemecht ass keng Weis ze schéin;
    all Wuert, dat vun er klénkt,
    |: gräift äis an d' Séil wéi Himmelstéin
    an d'A wéi Feier blénkt. :''
    4.
    O Du do uewen, deem seng Hand
    duerch d'Welt d'Natioune leet,
    Behitt Du d'Lëtzebuerger Land
    vru friemem Joch a Leed!
    Du hues ons all als Kanner schonn
    de fräie Geescht jo ginn.
    |:Looss virublénken d'Fräiheetssonn,
    déi mir so laang gesinn! :|

La versione ufficiale è composta solo dalle strofe 1 e 4.

