# aucèl

## Occitan

### Étymologie

    Du latin avicellum (« petit oiseau »).

### Nom commun

aucèl \aw.ˈsɛl\ (graphie normalisée)

* (Languedocien) Oiseau.
   * Lo poèta dobriguèt sa man e l’aucèl s’i venguèt pausar. Sentiguèt dins sa palma la calor tebesa de l'aucelon. — (Sèrgi Viaule, Fotuda planeta !)

    Le poète ouvrit sa main et l’oiseau vint s’y poser. Il sentit dans sa paume la chaleur douce du petit oiseau.

**Variantes orthographiques**

* ausèl

**Variantes dialectales**

* ausèth (Gascon)
* aucèu (Provençal)
* auseu (Limousin)
* ausèl (Fuxéen)
* ausèlh

**Dérivés**

* aucèla
* aucelaire
* aucelalha
* aucelar
* aucelariá
* aucelàs
* aucelejar
* aucelet
* aucelièr
* aucelièra
* aucelilha
* aucelina
* aucelon
* aucelonar
* aucelonaire
* aucelum
