# ekkolerinte

## Espéranto

### Étymologie

    (Date à préciser) Composé du préfixe ek- (« action commençante »), de la racine koler (« se fâcher »), du suffixe -int- (« participe actif passé ») et de la finale -e (adverbe).

### Adverbe

ekkolerinte \ek.ko.le.ˈrin.te\ invariable

* S’étant mis en colère.
   * Ekkolerinte pro tiu ĉi fiera entrepreno de la homoj, Dio miksis ilian lingvon, kaj la homoj ĉesis kompreni unu la alian. — (L. Zamenhof, Esperanto kaj Volapük dans La Esperantisto, septembre 1889)

**Apparentés étymologiques**

. Racine:espéranto/koler/dérivés

