# ĝi

## Espéranto

### Pronom personnel

ĝi \d͡ʒi\

* Pronom personnel sujet de la troisième personne du singulier, correspondant à ce, il ou elle en français. Il s’emploie pour les objets ou les êtres vivants de sexe indéterminé.
   * Ĝi parolas.

    Il/Elle parle.
   * Kiu estas tie? — Ĝi estas mi. — (Louis de Beaufront, Commentaire sur la grammaire de la Langue Internationale "Esperanto", 1900)

    Qui est là ? — C’est moi.
   * Aŭtomobiloj evitis la aleon, kaj festivalo neniam penetris ĝin. — (Tim Westover, Tri Ruĝaj Knabinoj, Marvirinstrato, 2009, page 19)

**Dérivés**

* ĝia : son ou sa (en parlant d’une chose ou un être vivant de sexe indéterminé)

**Vocabulaire apparenté par le sens**

Pronoms personnels en espéranto :

| | | | Basique | Basique | Réflectif |
| - | - | - | - | - | - |
| Nombre | Personne | Type | Nominatif | Accusatif | Accusatif |
| Singulier | 1ʳᵉ | — | mi | min | min |
| Singulier | 2ᵉ | proche | ci | cin | cin |
| Singulier | 2ᵉ | classique | vi | vin | vin |
| Singulier | 3ᵉ | masculin | li | lin | sin |
| Singulier | 3ᵉ | féminin | ŝi | ŝin | sin |
| Singulier | 3ᵉ | neutre | ĝi | ĝin | sin |
| Singulier | 3ᵉ | indéfini | oni | onin | sin |
| Pluriel | 1ʳᵉ | — | ni | nin | nin |
| Pluriel | 2ᵉ | — | vi | vin | min |
| Pluriel | 3ᵉ | — | ili | ilin | sin |
