# skowyczeć

## Polonais

### Étymologie

    Dénominal de skowyt.

### Verbe

skowyczeć imperfectif (perfectif : skowytnąć) (voir la conjugaison)

* Ululer, hurler, en parlant des chiens ou des loups.
   * Wilki jęły się cisnąć, przy strawie a szarpać, a skowyczeć, a ujadać, w końcu jeden drugiemu do gardzieli się rzucił i tę że kiereszował.
* (Sens figuré) Gémir, se plaindre.

**Variantes**

* skowytać

**Synonymes**

* jęczeć (« gémir »)

**Dérivés**

* skowyczenie
