# chwiać

## Polonais

### Étymologie

    Apparenté au tchèque chvět (« trembler »), du vieux slave хвѣяти, xvějati, de même radical que choja (« conifère ») et szawiać (« bouger, remuer »).

### Verbe

chwiać \xfjat͡ɕ\ imperfectif (perfectif : zachwiać) (voir la conjugaison)

* Secouer, trembler, ébranler, bercer, osciller.
   * … albo już (jak opilcy) stać nie mogli, chwiali się i kołysali. — (Słownik etymologiczny języka polskiego)

    … ou, (comme des hommes saouls), ne pouvait rester debout, oscillaient, se dandinaient.
   * Zatrzymyway kroki moie na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moie. — (Księgi Psalmów, 17)

    …pour que mes jambes ne tremblent pas
   * Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego. — (Księga Hioba, 26)

    Les colonnes du ciel s’ébranlent, et s’étonnent à sa menace.
* Hésiter.
* Ébranler, affaiblir.

**Synonymes**

* chybotać, chlębać, kiwać, kołysać, odchylać (« osciller, bercer »)
* wahać się (« hésiter »)
* słabnąć (« affaiblir »)

**Dérivés**

* chwianie
* chwiejny
