# powód

## Polonais

### Étymologie

    Déverbal de powieść, powodzić (« guider, mener ») ; apparenté au tchèque původ (« origine »), au russe повод, povod (« rêne, ce qui sert à mener »), sens que le mot avait en vieux polonais.

### Nom commun 1

powód \pɔvut\ masculin inanimé

* Cause, raison.
   * Lekarz zapewniał, że nie ma powodu do niepokoju.

**Synonymes**

* przyczyna

**Dérivés**

* powodować (« causer, avoir pour cause »)

### Nom commun 2

powód \pɔvut\ masculin animé (pour une femme, on dit : powódka)

* (Droit) Plaignant, partie civile.
   * Ponieważ powód przedstawił zaświadczenie lekarskie, rozprawa została przełożona.

**Dérivés**

* powództwo (« plainte en justice »)
