# pykać

## Polonais

### Étymologie

    D’une onomatopée ou apparenté à pycha (« bouffée d’orgueil »), au russe пыхать, pýxať (« fumer, inhaler de la fumée »).

### Verbe

pykać imperfectif (perfectif : pyknąć) (voir la conjugaison)

* Bouffer, enfler les joues.
* Prendre une bouffée de fumée, fumer.
   * Odwróciła się na pięcie i stanęła jak wryta, natrafiając na sympatycznego staruszka w białym garniturze który wesoło pykał fajką. — (Próżnia)

    …qui fumait sa pipe.

**Dérivés**

* pykanie
