# feliĉo

## Espéranto

### Étymologie

    (Date à préciser) Composé de la racine feliĉ (« heureux ») et de la finale -o (substantif).

### Nom commun

feliĉo \fe.ˈli.t͡ʃo\

* Bonheur.
   * Mi havis feliĉon de l’ tago, kiam mi estis ĉe vi la lastan fojon; mi ĉiuflanke fariĝis tre bonhava. — (L. L. Zamenhof, Dua Libro de l’ lingvo Internacia, 1888)

**Antonymes**

* malfeliĉo
