# rideto

## Espéranto

### Étymologie

    Composé de la racine rid (« rire »), du suffixe -et- (« diminutif ») et de la finale -o (substantif).

### Nom commun

rideto \ri.ˈde.to\ composition de racines de l’ekzercaro §38

* Sourire.
   * Kun granda ĝojo mi rimarkas, ke Beata respondas al tiu ĉi propono per rideto, kiu estas eĉ pli varma kaj intima ol kutime. — (Ulrich Matthias, Fajron sentas mi interne)

    Avec une grande joie, je remarque que Beata répond à cette proposition par un sourire encore plus chaleureux et intime que d’habitude.
   * (Ekzercaro §38) Sur lia vizaĝo mi vidis ĝojan rideton.

    Sur son visage, je voyais un sourire joyeux
