# chañs

## Breton

### Étymologie

    Du moyen breton chancc.

### Nom commun

chañs \ˈʃãsː\ féminin

* Chance.
   * N’en doa ket bet a chañs. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, page 111)

    Il n’avait pas eu de chance.
   * Chañs deom d’ober kemend-all da vloaz ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé - Deuxième partie - Dictionnaire breton-français des expressions figurées, 1ère ed. 1970, p. 72)

    Ayons la chance d’en faire autant l’année prochaine !
* Hasard.

**Dérivés**

* chañsadenn
* chañsañ ou chañsiñ
* chañset
* chañsus
* dichañs
* droukchañs
* emichañs
* mechañs
* pechañs
