# skrzypieć

## Polonais

### Étymologie

    Du vieux slave skripěti qui donne aussi le russe скрипеть, skripétʹ, le tchèque skřípět, skřípat, qui correspond à skrzypać (« jouer du violon »).

### Verbe

skrzypieć \skʂɨ.pjɛt͡ɕ\ imperfectif (perfectif : skrzypnąć) (voir la conjugaison)

* Crisser, grincer.
   * A samochód toczył się niezgrabnie, chrzęścił i skrzypiał, dzwonił i kaszlał. — (Jerzy Broszkiewicz, Wielka, większa i największa, 1960)

**Dérivés**

* skrzyp (« crissement, prêle »)
* skrzypce (« violon »)
