# dyktować

## Polonais

### Étymologie

    Du latin dicto avec le suffixe -ować.

### Verbe

dyktować imperfectif (perfectif : podyktować) (voir la conjugaison)

* Dicter un texte.
   * Nauczyciel dyktował notatkę.

    Le professeur a dicté un court texte.
* Dicter, imposer.
   * Cła owszem, ale tylko w jedną stronę, Bank Światowy i MFW, tak, to pożyteczne instytucje, gdy rozdają pieniądze, ale przecież nie mogą nam dyktować swoich warunków. — (Werner Andrzej, Krew i atrament, 1997)

    La douane oui, mais dans un seul sens, la Banque mondiale et le FMI, oui, ce sont des institutions utiles quand ils donnent de l'argent, mais ils ne peuvent pas nous dicter leurs conditions.

**Synonymes**

* narzucać (« imposer, ordonner »)

**Dérivés**

* dyktowanie, podyktowanie

**Apparentés étymologiques**

* dyktat
* dyktator
   * dyktatorski
* dyktatura
