# laŭte

## Espéranto

### Étymologie

    (Date à préciser) Composé de la racine laŭt (« haut (parler) ») et de la finale -e (adverbe).

### Adverbe

laŭte \ˈlaw.te\

* Fort, à haute voix, à voix haute.
   * La juna, militema, iom diketa virino laŭte, kun plezuro bruis, kverelis kun sia edzo. — (Ferenc Szilágyi, La Granda Aventuro, 1931-1945)
   * Eĉ ni, knaboj, sciis, ke ne indas laŭte kriadi. — (Tim Westover, Tri Ruĝaj Knabinoj, Marvirinstrato, 2009, page 19)

**Antonymes**

* mallaŭte
* silente

**Apparentés étymologiques**

. Racine:espéranto/laŭt/dérivés

