Suliko
# Suliko

Sulikó (სულიკო) es una palabra georgiana que significa "alma". También es un nombre propio, por lo general un nombre de mujer, y el título de un poema de amor escrito en 1895 por Akaki Tsereteli. No se sabe con certeza quien le puso música, pero es considerada como una canción popular tradicional georgiana. Era la canción favorita de Iósif Stalin y, por lo tanto, llegó a ser ampliamente conocida en toda la Unión Soviética y en el Bloque del Este. En alemán, la canción es conocida sobre todo por la interpretación de Ernst Busch, el cantante y actor alemán que luchó en las Brigadas internacionales durante la Guerra Civil Española.

## Texto

| Original georgiano | Español | Ruso |
| - | - | - |
| საყვარლის საფლავს ვეძებდი, ვერ ვნახე!.. დაკარგულიყო!.. გულამოსკვნილი ვტიროდი „სადა ხარ, ჩემო სულიკო?!“ | Buscaba tu pequeña tumba, En el bosque, y vi una rosa de la cual El rocío caía como lágrimas. Grité: "Sulikó, ¿eres tú quien has florecido tan lejos?"- | Я могилу милой искал, Но ее найти нелегко, Долго я томился и страдал; Где же ты моя Сулико! |
| ეკალში ვარდი შევნიშნე, ობლად რომ ამოსულიყო, გულის ფანცქალით ვკითხავდი „შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“ | | Розу на пути встретил я, В поисках уйдя далеко, Роза, пожалей, услышь меня, Нет ли у тебя Сулико? |
| სულგანაბული ბულბული ფოთლებში მიმალულიყო, მივეხმატკბილე ჩიტუნას „შენ ხომ არა ხარ სულიკო?!“ | | Среди роз душистых, в тени, Песню соловей звонко пел, Я у соловья тогда спросил Сулико не ты ли пригрел? |
| შეიფრთქიალა მგოსანმა, ყვავილს ნისკარტი შეახო, ჩაიკვნეს-ჩაიჭიკჭიკა, თითქოს სთქვა„დიახ, დიახო!“ | | Соловей вдруг замолчал, Розу тронул клювом легко, Ты нашел, что ищешь, - он сказал Вечным сном здесь спит Сулико … |
| ნიშნად თანხმობის კოკობი შეირხა... თავი დახარა, ცვარ-მარგალიტი ციური დაბლა ცრემლებად დაჰყარა. | | Роза, наклонившись слегка, Свой бутон раскрыв широко, Тихо прошеплала мне тогда Не найти тебе Сулико. |
| დაგვქათქათებდა ვარსკვლავი, სხივები გადმოსულიყო, მას შევეკითხე შეფრქვევით „შენ ხომ არა ხარ სულიყო?!“ | | |
| დასტური მომცა ციმციმით, სხივები გადმომაყარა და იმ დროს ყურში ჩურჩულით ნიავმაც ასე მახარა | | |
| „ეგ არის, რასაც ეძებდი, მორჩი და მოისვენეო! დღე დაიღამე აწ ტკბილად და ღამე გაითენეო! | | |
| „სამად შექმნილა ის ერთი ვარსკვლავად, ბულბულ, ვარდადო, თქვენ ერთანეთი რადგანაც ამ ქვეყნად შეგიყვარდათო“. | | |
| მენიშნა!.. აღარ დავეძებ საყვარლის კუბო-სამარეს, აღარც შევჩვი ქვეყანას, აღარ ვღვრი ცრემლებს მდუღარეს! | | |
| ბულბულს ყურს ვუგდებ, ვარდს ვყნოსავ, ვარსკვლავს შევყურებ ლხენითა და, რასაცა ვგრძნობ მე იმ დროს, ვერ გამომითქვამს ენითა! | | |
| ისევ გამეხსნა სიცოცხლე, დღემდე რომ მწარედ კრულ იყო, ახლა კი ვიცი, სადაც ხარ სამგან გაქვს ბინა, სულიკო! | Entonces las hojas se estremercieron y El ruiseñor lanzó su trino, Diciendo: "Soy yo" | |
