{"word_count": 275, "character_count": 1804}
(23) quid autem interest ab iis qui postea nascentur sermonem fore de te, cum ab iis nullus fuerit qui ante nati sunt? (24) (qui nec pauciores et certe meliores fuerunt uiri), praesertim cum apud eos ipsos a quibus audiri nomen nostrum potest nemo unius anni memoriam consequi possit?. homines enim loquellariter [ω (loquellariter A γ loquelariter O δ), Caldini Montanari : populariter Macrobius, pler. edd.] annum tantum modo solis, id est unius astri, reditu metiuntur; cum autem [ω : re ipsa autem cum Macrobius] ad idem unde semel profecta sunt cuncta astra redierint, eandemque totius caeli discriptionem longis interuallis rettulerint, tum ille uere uertens annus appellari potest, in quo uix dicere audeo quam multa hominum saecula teneantur. namque ut olim deficere sol hominibus exstinguique uisus est cum Romuli animus haec ipsa in templa penetrauit, quandoque ab eadem parte sol eodemque tempore iterum defecerit, tum signis omnibus ad principium [ω : idem principium Macrobius] stellisque reuocatis expletum annum habeto; cuius quidem anni nondum uicesimam partem scito esse conuersam. (25) quocirca si reditum in hunc locum desperaueris, in quo omnia sunt magnis et praestantibus uiris, quanti tandem est ista hominum gloria quae pertinere uix ad unius anni partem exiguam potest? igitur alte spectare si uoles atque hanc sedem et aeternam domum contueri, neque te sermonibus uulgi dedideris nec in praemiis humanis spem posueris rerum tuarum: suis te oportet inlecebris ipsa uirtus trahat ad uerum decus. quid de te alii loquantur ipsi uideant, sed loquentur tamen; sermo autem omnis ille et angustiis cingitur his regionum quas uides, nec umquam de ullo perennis fuit et obruitur hominum interitu et obliuione posteritatis extinguitur.G. DE CALLATAŸ, Annus Platonicus, Louvain 1996, 42-58.