{"word_count": 714, "character_count": 4929}
Valerius Aedituus FPL 1 ap. Gell. 19,9,10dicere cum conor curam tibi, Pamphila, cordis,quid mi abs te quaeram, uerba labris abeunt,per pectus manat subito * mihi sudor:sic tacitus, subidus, dum pudeo, pereo.v. 4 dum pudeo pereo Usener (cf. Plaute cas. 877 ita nunc pudeo atque ita nunc paueo) : duplideo pereo coddSappho frg. 31 Lobel–Page ap. Subl. 10,1-3φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισινἔμμεν’ ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοιἰσδάνει καὶ πλάσιον ἆδυ φωνεί-σας ὐπακούεικαὶ γελαίσας ἰμέροεν, τό μ’ ἦ μὰνκαρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόαισεν,ὠς γὰρ ἔς σ’ ἴδω βρόχε’ ὤς με φώναι-σ’ οὐδ’ ἒν ἔτ’ εἴκει,ἀλλ’ ἄκαν μὲν γλῶσσα †ἔαγε λέπτονδ’ αὔτικα χρῶι πῦρ ὐπαδεδρόμηκεν,ὀππάτεσσι δ’ οὐδ’ ἒν ὄρημμ’, ἐπιρρόμ-βεισι δ’ ἄκουαι,†έκαδε μ’ ἴδρως ψῦχρος κακχέεται† τρόμος δὲπαῖσαν ἄγρει, χλωροτέρα δὲ ποίαςἔμμι, τεθνάκην δ’ ὀλίγω ‘πιδεύηςφαίνομ’ ἔμ’ αὔται·ἀλλὰ πὰν τόλματον ἐπεὶ †καὶ πένητα†Sappho frg. 137 Lobel–Page ap. Aristot. rhet. 1367a6-15θέλω τί τ’ εἴπην, ἀλλά με κωλύειαἴδως ...............αἰ δ’ ἦχες ἔσλων ἴμερον ἢ κάλωνκαὶ μή τί τ’ εἴπην γλῶσσ’ ἐκύκα κάκον,αἴδως †κέν σε οὐκ† ἦχεν ὄππα-τ’ ἀλλ’ ἔλεγες †περὶ τὼ δικαίω†Valerius Aedituus FPL 2 ap. Gell. 19,9,12quid faculam praefers, Phileros, quae nil opus est nobis ?ibimus sic, lucet pectore flamma satis.istam non potis est uis saeua extinguere uentiaut imber caelo candidus praecipitans ?at contra hunc ignem Veneris, nisi si Venus ipsa,nullast quae possit uis alia opprimere.v. 3 non (= nonne) codd., Gronovius, Büttner, Tandoi, Morelli : nam Turnebus, pler. edd.Amour : feu et lumièreAP 12,115ἄκρητον μανίην ἔπιον· μεθύων μέγα μύθοιςὥπλισμαι πολλὴν εἰς ὁδὸν ἀφροσύναν.κωμάσομαι. τί δέ μοι βροντέων μέλει ἢ τί κεραυνῶν,ἢν βάλλῃ, τὸν ἔρωθ' ὅπλον ἄτρωτον ἔχων;AP 12,116κωμάσομαι· μεθύω γὰρ ὅλος μέγα. παῖ, λάβε τοῦτοντὸν στέφανον, τὸν ἐμοῖς δάκρυσι λουόμενον·μακρὴν δ' οὐχὶ μάτην ὁδὸν ἵξομαι· ἔστι δ' ἀωρὶκαὶ σκότος· ἀλλὰ μέγας φανὸς ἐμοὶ Θεμίσων.Méléagre AP 12,117βεβλήσθω κύβος· ἅπτε· πορεύσομαι.  — ἠνίδε τόλμαν,οἰνοβαρές. — τίν' ἔχεις φροντίδα; κωμάσομαι.— κωμάσομαι; ποῖ, θυμέ, τρέπῃ; — τί δ' ἔρωτι λογισμός;ἅπτε τάχος. — ποῦ δ' ἡ πρόσθε λόγων μελέτη;— ἐρρίφθω σοφίας ὁ πολὺς πόνος· ἓν μόνον οἶδατοῦθ', ὅτι καὶ Ζηνὸς λῆμα καθεῖλεν Ἔρως.frg. Grenfellianum (P.Dryton 50 = M.–P.³ 1743 = LDAB 6867) 16-17συνοδηγὸν ἔχω τὸ πολὺ πῦρτὸ ἐν τῇ ψυχῇ μου καιόμενον.Intempéries, obstacles et la uis de l'amourAsclépiade AP 5,167ὑετὸς ἦν καὶ νὺξ καί, τὸ τρίτον ἄλγος ἔρωτι,οἶνος· καὶ Βορέης ψυχρός, ἐγὼ δὲ μόνος.“ἀλλ' ὁ καλὸς Μόσχος πλέον ἴσχυε.” Καὶ σὺ γὰρ οὕτωςἤλυθες οὐδὲ θύρην πρὸς μίαν ἡσύχασας,τῇδε τοσοῦτ' ἐβόησα βεβρεγμένος. ἄχρι τίνος, Ζεῦ;Ζεῦ φίλε, σίγησον, καὐτὸς ἐρᾶν ἔμαθες.Asclépiade AP 5,64νεῖφε, χαλαζοβόλει, ποίει σκότος, αἶθε, κεραύνου,πάντα τὰ πορφύροντ' ἐν χθονὶ σεῖε νέφη·ἢν γάρ με κτείνῃς, τότε παύσομαι· ἢν δέ μ' ἀφῇς ζῆν,καὶ διαθεὶς τούτων χείρονα, κωμάσομαι.ἕλκει γάρ μ' ὁ κρατῶν καὶ σοῦ θεός, ᾧ ποτε πεισθείς,Ζεῦ, διὰ χαλκείων χρυσὸς ἔδυς θαλάμων.Plaute curc. 1-6quo ted hoc noctis dicam proficisci forascum istoc ornatu cumque hac pompa, Phaedrome?quo Venus Cupidoque imperat, suadet Amor:si media nox est siue est prima uespera,si status condictus cum hoste intercedit dies,tamen est eundum quo imperant ingratiis.Porcius Licinus FPL 6 ap. Gell. 19,9,13custodes ouium teneraeque propaginis, agnum,quaeritis ignem ? ite huc : quaeritis ? ignis homost.si digito attigero, incendam siluam simul omnem,omne pecus flammast, omnia qua uideo.v. 3 cf. Térence eun. 740 atqui si illam digito attigerit uno, oculi ilico ecfodientur.Méléagre AP 5,96ἰξὸν ἔχεις τὸ φίλημα, τὰ δ' ὄμματα, Τιμάριον, πῦρ·ἢν ἐσίδῃς, καίεις· ἢν δὲ θίγῃς, δέδεκας.Méléagre AP 12,63σιγῶν Ἡράκλειτος ἐν ὄμμασι τοῦτ' ἔπος αὐδᾷ·“καὶ Ζηνὸς φλέξω πῦρ τὸ κεραυνοβόλον.”ναὶ μὴν καὶ Διόδωρος ἐνὶ στέρνοις τόδε φωνεῖ·“καὶ πέτρον τήκω χρωτὶ χλιαινόμενον.”δύστανος, παίδων ὃς ἐδέξατο τοῦ μὲν ἀπ' ὄσσωνλαμπάδα, τοῦ δὲ πόθοις τυφόμενον γλυκὺ πῦρ.AP 12,79Ἀντίπατρός μ' ἐφίλησ' ἤδη λήγοντος ἔρωτος,καὶ πάλιν ἐκ ψυχρῆς πῦρ ἀνέκαυσε τέφρης·δὶς δὲ μιῆς ἄκων ἔτυχον φλογός. ὦ δυσέρωτες,φεύγετε, μὴ πρήσω τοὺς πέλας ἁψάμενος.Méléagre AP 12,81ψυχαπάται δυσέρωτες, ὅσοι φλόγα τὰν φιλόπαιδαοἴδατε τοῦ πικροῦ γευσάμενοι μέλιτος,ψυχρὸν ὕδωρ, λίτομαι, ψυχρόν, τάχος, ἄρτι τακείσηςἐκ χιόνος τῇ 'μῇ χεῖτε περὶ κραδίῃ·ἦ γὰρ ἰδεῖν ἔτλην Διονύσιον. ἀλλ', ὁμόδουλοι,πρὶν ψαῦσαι σπλάγχνων, πῦρ ἀπ' ἐμεῦ σβέσατε. La composante bucoliqueMéléagre AP 5,139ἁδὺ μέλος, ναὶ Πᾶνα τὸν Ἀρκάδα, πηκτίδι μέλπεις,Ζηνοφίλα, ναὶ Πᾶν', ἁδὺ κρέκεις τι μέλος.ποῖ σε φύγω; πάντῃ με περιστείχουσιν Ἔρωτες,οὐδ' ὅσον ἀμπνεῦσαι βαιὸν ἐῶσι χρόνον.ἢ γάρ μοι μορφὰ βάλλει πόθον ἢ πάλι μοῦσαἢ χάρις ἢ – τί λέγω; πάντα· πυρὶ φλέγομαι.Méléagre AP 12,128αἰπολικαὶ σύριγγες, ἐν οὔρεσι μηκέτι Δάφνινφωνεῖτ' αἰγιβάτῃ Πανὶ χαριζόμεναι·μηδὲ σὺ τὸν στεφθέντα, λύρη, Φοίβοιο προφῆτι,δάφνῃ παρθενίῃ μέλφ' Ὑάκινθον ἔτι.ἦν γάρ, ὅτ' ἦν Δάφνις μὲν Ὀρειάσι, σοὶ δ' Ὑάκινθοςτερπνός· νῦν δὲ Πόθων σκῆπτρα Δίων ἐχέτω.Alfredo M. Morelli, L'epigramma latino prima di Catullo, Cassino 2000, 131-223.