# σελήνη

## Grec

### Étymologie

    Du grec ancien σελήνη, selḗnē.

### Nom commun

σελήνη, selíni \seˈli.ni\ féminin

* (Astronomie) Lune.

**Synonymes**

* φεγγάρι

**Dérivés**

* σεληναίος
* σελήνη του μέλιτος
* σεληνιάζομαι
* σεληνιακός
* σεληνιασμός
* σελήνιο
* σεληνογραφία, σεληνογραφικός, σεληνογράφος
* σεληνοειδής
* σεληνοκεντρικός
* σεληνοσκόπιο
* σεληνοτοπογραφία, σεληνοτοπογραφικός
* σεληνοτροπισμός
* σεληνόφως, σεληνόφωτο, σεληνοφώτιστος, σεληνόφωτος
* σεληνάκατος
* ημισέληνος
* πανσέληνος

## Grec ancien

### Étymologie

    Du proto-grec *selasnā lui-même issu de l’indo-européen commun *swelō.

### Nom commun

σελήνη, selḗnē féminin

* (Astronomie) Lune.
   * πρὸς τὴν σελήνην

    à la lumière de la lune
* Mois.

**Variantes**

* σελάνα (Dorien)
* σελάννα (Éolien)

**Synonymes**

* μήν (« mois »)

**Dérivés**

* ἀσέληνος (« sans lune »)
* δωδεκάσεληνος (« de douze mois »)
* πανσέληνος (« pleine lune »)

**Dérivés dans d’autres langues**

* Grec : σελήνη
* Français : sélène

### Prononciation

* \se.lɛ̌ː.nɛː\ (Attique (Vᵉ siècle av. J.-C.))
* \sɛˈle.ne\ (Koinè, Égypte (Iᵉʳ siècle))
* \seˈli.ni\ (Koinè (IVᵉ siècle))
* \seˈli.ni\ (Byzance (Xᵉ siècle))
* \seˈli.ni\ (Constantinople (XVᵉ siècle))
