چنانچه روايت كرده اند كه حجاج بن يوسف در قصد اولاد واتباع وشيعه حضرت امير المؤمنين حيدر عليهالسلام نهايت سعى واهتمام مى نمود ، وهر كس را مى دانست كه از اتباع امير المؤمنين (ع) است قصد مى كرد وايشان را هلاك مى گردانيد تا به غايتي كه روزى گفت : مى خواهم كه امروز تقرب جويم به خداى تعالى به كشتن يكى از مردم ابو تراب. گفتند : از مردم او كسى نمانده ، غلام پير او قنبر نام مانده وعمر او از صد سال گذشته است ومفلوج وزمين افتاده است. گفت : او را حاضر گردانيد ، چون او را حاضر گردانيدند گفت : اختيار كن كه به چه طريق ترا بكشم. قنبر رضى الله عنه فرمود كه : حبيب من ومولاي من على مرتضى عليهالسلام مرا خبر داده كه كشتن من به طريق گوسفند باشد كه او را ذبح مى كنند ، پس حكم كرد كه او را به طريق گوسفند سر ببريدند وكرامت حضرت امير المؤمنين على عليهالسلام ظاهر شد كه با وجود آنكه قنبر فرمود كه حضرت مولاي من على مرتضى عليهالسلام مرا چنين خبر داده وحجاج عليه اللعنة والعذاب مى خواست كه اين سخن دروغ شود ، حضرت حق تعالى دل صعب او را از آن صرف كرد كه به نوعى ديگر او را بكشد تا فرموده آن حضرت درست شود.