بالنسبه للحكايه اللى كنت عاوزه اقولها. كان فيه مره شاب وليه اخوات بنات وشباب..فطبيعى لازم يروح الجيش..واهله مكنوش عاوزين يخلوه يروح الجيش خالص ولا هوه كمان..كان دايما يدعى ربنا يارب مدخلش الجيش ولو دخلت تكون سنه واحده بس وكل ما يحاول يظبط نيته ان ربنا هوه الوكيل وانى متوكل عليك يارب وحسن الظن بيك.. اهله يقولوه روح وعمك هيعملك كل حاجه... كل يوم يقولوه عمك عمك وهوه يحاول يظبط النيه.. ويقولهم مش عمى اللى هيعملى ربنا هوه اللى هيعملى كل حاجه فراح الموظف اللى هناك قاله معاك كارت او واسطه.. قاله لا.مع انه كان ممكن يقوله عمه فالموظف قاله طيب يلا مع السلامه هتروح الجيش فمشى.. ومزعلش ابداااا.. مقلش كده يارب انا معتمد عليك ومعملتليش حاجه.. كل اللى قاله يارب انا حسن الظن بيك وعارف انك قادر على كل شىء..لما قال الجمله دى لقى واحد من الدكاتره بيناديله. بيقوله تعالى يابنى كده وكشف عليه.. قاله ايه ده انت عندك اشتباه ف العمود الفقرى.طبعا ده مش مرض ده شكله زينا بيقعد ادام الكمبيوتر كتير.. فقاله يلا اعفاء من الجيش تخيلوووووووووووووا كان طالب سنه واحده بس من ربنا.. بس ربنا لما لاقاه حسن الظن بيه ومتوكل عليه اعطاله اعفاء نهائى من الجيش..فقال ياااااااااه قد ايه انت كريم يارب