רוחי תלפת
עיְפה נפשי ונדודי השינה התישו את כוחי; הו אנשים, לא הייתי בוכה אלמלא כאבי; טרם עברה מחצית חיי, אנשים טובים, ושערי הלבין; אהובי בגד בי ואין בלבו רחמים; סובל אני מן הכאב, כל יום הוא כמו שנה ; הו רחמנים, הכל כתוב למעלה.; روحي تْلِفَت; روحي تْلِفَت ومن السهر حيلي انعدم; ما كنت اوِّن, يا ناس, لو ما من الآلَم; نص العمر ما صار – شيّبت, يا أحرار!; ولفي طلع غدّار, ; ما بقلبَه رحم; ومن الآلم دالوب, يومي بسنة محسوب; يا اهل الرحَم مكتوب فوق قصتي بقَلم; 