Welke belangrijke aanpassingen werden in 1960 in de verdragen aangebracht?
De principiële verdragen die de Europese Unie vormen, begonnen met gemeenschappelijke regels voor kolen en staal, en daarna voor atoomenergie, maar meer complete en formele instellingen werden opgericht door het Verdrag van Rome 1957 en het Verdrag van Maastricht 1992 (nu: VWEU). In de jaren zestig en zeventig werden kleine wijzigingen aangebracht. Er werden belangrijke wijzigingsverdragen ondertekend om de ontwikkeling van één interne markt te voltooien in de Europese Akte 1986, om de ontwikkeling van een socialer Europa te bevorderen in het Verdrag van Amsterdam 1997, en om kleine wijzigingen aan te brengen in de relatieve macht van de lidstaten in de EU-instellingen in het Verdrag van Nice 2001 en het Verdrag van Lissabon 2007. Sinds de oprichting zijn meer lidstaten toegetreden via een reeks toetredingsverdragen, van het VK, Ierland, Denemarken en Noorwegen in 1972 (hoewel Noorwegen niet eindigde toetreden), Griekenland in 1979, Spanje en Portugal 1985, Oostenrijk, Finland, Noorwegen en Zweden in 1994 (hoewel opnieuw Noorwegen niet toetrad wegens gebrek aan steun in het referendum), de Tsjechische Republiek, Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije en Slovenië in 2004, Roemenië en Bulgarije in 2007 en Kroatië in 2013. Groenland ondertekende in 1985 een verdrag waardoor het een speciale status kreeg.