Wat zijn extreem gelijke samenlevingen meestal?
In 1993 toonden Galor en Zeira aan dat ongelijkheid in aanwezigheid van onvolkomenheden op de kredietmarkt een langdurig nadelig effect heeft op de vorming van menselijk kapitaal en de economische ontwikkeling. Een studie van Perotti uit 1996 onderzocht de kanalen waarlangs ongelijkheid de economische groei kan beïnvloeden. Hij toonde aan dat, in overeenstemming met de imperfectiebenadering van de kredietmarkt, ongelijkheid wordt geassocieerd met een lager niveau van vorming van menselijk kapitaal (opleiding, ervaring en leertijd) en een hoger niveau van vruchtbaarheid, en daardoor lagere groeiniveaus. Hij ontdekte dat ongelijkheid verband houdt met hogere niveaus van herverdelende belastingen, die verband houden met lagere groeiniveaus als gevolg van verminderingen van particuliere besparingen en investeringen. Perotti concludeerde dat "meer gelijke samenlevingen lagere vruchtbaarheidscijfers hebben en hogere investeringspercentages in onderwijs. Beide worden weerspiegeld in hogere groeipercentages. Ook zijn zeer ongelijke samenlevingen vaak politiek en sociaal onstabiel, wat tot uiting komt in lagere investeringspercentages en dus groei."