Wat vertegenwoordigt Ediacaran eoandromeda?
Vanwege hun zachte, geleiachtige lichamen zijn ctenophores uiterst zeldzaam als fossielen, en fossielen die zijn geïnterpreteerd als ctenophores zijn alleen gevonden in lagerstätten, plaatsen waar de omgeving uitzonderlijk geschikt was voor het behoud van zacht weefsel. Tot halverwege de jaren negentig waren er slechts twee exemplaren bekend die goed genoeg waren voor analyse, beide leden van de kroongroep, uit de vroege Devoon (Emsian) periode. Drie extra vermoedelijke soorten werden vervolgens gevonden in de Burgess Shale en andere Canadese rotsen van vergelijkbare leeftijd, ongeveer 505 miljoen jaar geleden in het midden van het Cambrium. Alle drie hadden ze blijkbaar geen tentakels, maar ze hadden tussen de 24 en 80 rijen kammen, veel meer dan de 8 van typische levende soorten. Ze lijken ook interne orgaanachtige structuren te hebben gehad die anders zijn dan alles wat in levende ctenophores wordt aangetroffen. Een van de fossiele soorten die voor het eerst werd gerapporteerd in 1996 had een grote mond, blijkbaar omgeven door een gevouwen rand die mogelijk gespierd was. Bewijs uit China een jaar later suggereert dat dergelijke ctenophores wijdverbreid waren in het Cambrium, maar misschien heel anders dan moderne soorten - de kammenrijen van een fossiel waren bijvoorbeeld op prominente schoepen gemonteerd. De Ediacaran Eoandromeda zou vermoedelijk een kamgelei kunnen vertegenwoordigen.
kamgelei kamgelei een kamgelei