Det er ingen tvil om at vi har mange lover og reglar i Noreg – dei fleste siviliserte samfunn har det. Eg er heilt sikker på at vi, akkurat som vi har gjort dei siste sju åra, vil fortsetje å forbetre dei. Men dei fleste av dei, kanskje til og med alle, har òg ei grunngjeving. Det finst grunnar til at det er helsereglar, til at det er ei plan- og bygningslov, til at det er arbeidsmiljølover, til at diskriminering har eit lovverk – og slik kunne vi ha halde fram. Målet må likevel vere at lovverket må vere enkelt og forståeleg, og at når det vert teke i bruk f.eks. i ein motsegnsprosess, er det nødvendig og godt grunngjeve – altså når det faktisk er brot på nasjonale retningslinjer – og ikkje minst at ein frå kommunalt hald kan møte ein føreseieleg og samordna stat i større grad enn det ein gjer i dag. Det er nettopp det å forbetre dette som er målsetjinga med den prosessen vi har starta med å betre praksisen innanfor motsegnsinstituttet.