Lat meg fyrst få seie at eg er veldig glad for å få eit spørsmål om programvarepolitikk i Stortinget. Det er eit spørsmål som ikkje ofte er til politisk debatt. Dei avtalane som representanten Torbjørn Hansen viser til, har ikkje vore handsama i departementet. Eg har difor ikkje noko grunnlag for å gjere noka vurdering av avtalane, og av kva verknader dei kan ha. Det eg kan svare på, er den delen av spørsmålet som går på kva Regjeringa gjer for å fremje bruk av eit mangfald av open programvare, spesielt i offentleg sektor. Vi har fått ein rapport på bordet, «Bruk av åpne IT-standarder og åpen kildekode i offentlig sektor». Ei arbeidsgruppe som vart sett ned i 2005, har utarbeidd den rapporten, og han ligg no til behandling i departementet mitt. Rapporten viser at open programvare er teken i bruk på fleire område, men at moglegheitene absolutt er til stades for å utvide bruken. Rapporten har vore på ei brei høyring. Mykje fortel oss at det er behov for å utvikle kompetanse i offentleg sektor om bruk av open programvare. For å få utvikla denne kompetansen må det utarbeidast opplærings- og rettleiingsmateriell. Erfarings- og læringstiltak, seminar, kurs og støtte til kompetansemiljø er òg tiltak som vi i departementet no held på med å vurdere. Eg reknar med å ta ei avgjerd på omfanget av tiltak i løpet av våren. Det vi allereie har gjort, er at vi i tildelingsbrevet til statsetatane, som vi nettopp har sendt ut, har bede desse om å innarbeide i sine aktuelle plandokument korleis ein skal gjere bruk av opne standardar og opne programvarer.