Eg burde kanskje ikkje ta ordet i ei sak der vi for ein gongs skyld var veldig einige i komiteen i forhold til kva som har med fiskeriforvalting å gjere, men det har kome ein del negative reaksjonar på komiteen si innstilling, så eg gjer det likevel. For SV er utgangspunktet i fiskeriforvaltinga, som i all anna forvalting, at forvaltinga skal vere berekraftig. Dette legg også komiteen vekt på, i det at vi tek utgangspunkt i at sjøpattedyr er ein del av havet sitt økosystem, som ordføraren for saka peika på, og i det at vi legg vekt på at overskottet av ressursen må utnyttast. Statsråden skriv i sitt brev til komiteen at ein ikkje kan påvise at kystselbestanden, som har vore i vekst, utgjer nokon trussel mot det biologiske mangfaldet. Statsråden skriv også at forskarane har peika på at bestanden kan tole ein vesentleg større kvote. Eg må innrømme at dette er ein form for argumentasjon som eg har veldig stor sans for. For når vi bestemmer oss for at naturressursane skal vere grunnlaget for vårt liv, pliktar vi også å forvalte denne ressursen på bakgrunn av nettopp denne kunnskapen – ikkje kjensler og ikkje ideologi, men kunnskap. Ikkje alle delar av forvaltinga ber preg av å vere basert på kunnskap, dessverre, men eg skal la det liggje no. Eg vil i staden leggje vekt på at fiskeriforvaltinga er eit område der vi treng meir kunnskap og meir forsking. Vi som sit i denne salen, treng stadig eit betre vedtaksgrunnlag. Men SV går ikkje inn for auka fangst av kystsel, for vi trur at det er ei for enkel løysing på den største utfordringa som denne næringa står overfor for tida, nemleg ressurssituasjonen for fleire av dei viktigaste artane våre. Dette er ikkje løysinga på det problemet. Vi har andre løysingar på det. Selen er ikkje skurken i fiskeriforvaltinga. Han er ein del av havet sitt økosystem, og vi må behandle han som det. For oss er altså utgangspunktet at det er vitskapen som kan gi oss svar. Det er det som er grunnlaget for våre standpunkt – ikkje kjensler. Faktum er at bestanden av kystsel er så robust at han toler eit større uttak, og då går vi for det. Eg ser fram til at statsråden kjem tilbake til Stortinget med denne saka. Eg håpar statsråden også kan leggje vekt på å vurdere og sjå på kva slags tiltak ein kan setje i verk i forhold til denne næringa som betrar lønsemda, og som ikkje berre handlar om direkte økonomiske verkemiddel, men, som Kristiansen var inne på, om forholdet til tredje ledd og vidareforedling.