Lat meg først seie at vi frå SV si side òg kjem til å stemme imot forslaget om å oppheve elektronisk kontroll som varetektssurrogat. Eg synest det er uheldig at det vert gjort, og sluttar meg til grunngjevinga som representanten Tajik gav i sitt innlegg. Men det eg skal bruke mesteparten av tida på, er forslaget om det såkalla Infoflyt-systemet. Det er viktig å få på plass reglar for kriminalomsorga si behandling av personopplysningar og korleis dei opplysningane kan brukast. Det er difor bra at det vert føreslått eit slikt regelverk. Men sjølv om vi understrekar viktigheita av det, så gjer ein del bekymringar med omsyn til forslaget at vi kjem til å stemme imot det, og vi fremmar eigne forslag, som eg skal kome tilbake til. Det er to hovudbekymringar. Den første dreier seg om den endringa i kriminalomsorga sitt føremål og arbeid som ligg i forslaget, der det no vil vere slik at i tillegg til å førebyggje og forhindre alvorleg kriminalitet skal ein òg kjempe mot den. Det er ei dreiing i kriminalomsorga sine arbeidsoppgåver som vi synest krev ein heilt anna prinsipiell grenseoppgang og gjennomtenking før ein konkluderer med det. Det betyr at ein altså skal gå frå å gjennomføre straff og rehabilitering til heilt å kjempe mot kriminalitet som ei oppgåve. Eg vil seie at i tillegg til utfordringane knytte til ressursbruk og den prinsipielle grenseoppgangen, kan det òg oppstå uklarheit om kva som er førebygging, og kva som er etterforsking. Eg viser òg til at Advokatforeningen har uttalt tidlegare at ein bør greie ut konsekvensane av den utvidinga av deira arbeidsoppgåver nøyare før ein aksepterer det. Det andre dreier seg om uklarheiter i forslaget som iallfall kan ha personvernmessige utfordringar som ein bør tenkje nøyare gjennom. Det heiter seg altså i forslaget at dersom det «gir grunn til å anta» at innsette eller personar som har vore i kontakt med eller søkjer kontakt med ein innsett, vil gjere eller medverke til dei handlingane som er beskrivne, så kan det gje grunnlag for registrering og utlevering av opplysningar. Korleis ein skal verifisere dei krava til opplysningar som «gir grunn til å anta», er det derimot ganske store uklarheiter rundt. Dette er etter mitt syn ganske sentrale spørsmål, for «gir grunn til å anta», på basis av ikkje ein som har utført kriminalitet, men ein som har kontakt med dei som er i kriminalomsorga, opnar iallfall for relativt vidtgåande tolkingar dersom ein ikkje er presis og har ei nøye oppfølging av det. Det er òg, synest vi, ei for lite god avklaring av kva «annen alvorlig kriminalitet» i forslaget inneber, det treng nøyare presisering. Vi må berre hugse på at vi då opnar opp for ei heilt ny gruppe, dei som arbeider i kriminalomsorga, og gjev dei tilgang til ei betydeleg mengd opplysningar. Vi gjev dei òg moglegheit til å utlevere dei, utan – etter vår oppfatning – god nok presisering og avgrensing av kva det skal gjelde. På bakgrunn av det har vi fremma to forslag. Det andre forslaget har den bakgrunnen at vi nok har grunn til å rekne med at det vert fleirtal for komiteens innstilling her i salen. Det første forslaget er: «Stortinget ber Regjeringen komme tilbake til Stortinget med et nytt forslag til regulering av kriminalomsorgens behandling av personopplysninger i Infoflyt-systemet, der: – begrepet «alvorlig kriminalitet» er tydelig presisert, – med tydelig krav til verifisering av opplysninger før de registreres, – der endringer i kriminalomsorgens oppgaver er grundigere behandlet.» Vidare er forslag nr. 2: «Stortinget ber Regjeringen gjennomføre en evaluering av det nye regelverket i løpet av perioden, for å vurdere konsekvensene av lovendringene med tanke på kriminalomsorgens rolle og innsattes rettssikkerhet.»