Sosialistisk Venstreparti var partnar i ei regjering som påpeikte klimautfordringane gjennom alle dei åtte åra dei sat i posisjon. Men så ser vi i dag at det måtte eit val til, og SV måtte faktisk ut av regjeringskontora før ein klarte å leggje fram eit klimabudsjett som blir karakterisert som eit taktskifte og tidenes klimabudsjett. Korleis føler SV det når ein opplever at ein har større betydning i opposisjon enn då ein sat i posisjon, i eit tema som SV er svært opptatt av, og som var tema i meir eller mindre heile tala til representanten Gjerstad?