Eg fekk eit lite inntrykk i dette replikkordskiftet av at det eigentleg var behov for ei høring for at partileiarane i Senterpartiet skulle læra regelverket – eigentleg ikkje for høringa sin del og saka sin del. For faktum er jo at partileiaren la seg flat, så flat som det var mogleg å leggja seg. Pengane blei betalte tilbake. Det var ingen inhabilitet. Likevel skal Stortinget bruka tid på dette sirkuset, som har vore i regi av bl.a. representanten Foss. Mitt spørsmål er: I etterkant av dette, meiner representanten at det er riktig bruk av nasjonalforsamlinga å driva kurs for partileiarar om korleis dei skal handtera pengar, og kvifor endar ein berre opp med mistenkeleggjering og ikkje med mistillit?