Skal ein til fred og forsoning, ser ein etter folkeretten. Skal ein til Betlehem, ser ein etter stjerna. Det må finnast nokre slike lyspunkt i ei verd full av krig og konfliktar. Representanten Lilletun er av dei som har signalisert både openheit og vilje i forhold til dei forslaga som er komne frå ulike land, at dette må vi ha ein debatt om før FNs tryggingsråd skal fatte vedtaka sine. Men eg synest det blir eit problem når partiet hans då samtidig er med i ei regjering som så til dei grader tviheld på at vi ikkje skal ha nokon debatt, og at ein nesten trekkjer i tvil den såkalla brysame opinionen. Når folk demonstrerer, når Kyrkja seier ifrå – når til og med offiserane seier ifrå – må det vere moglegheiter for at desse folka også blir representerte i Regjeringa, ikkje berre her i Stortinget. Når t.d. Kristeleg Folkeparti sin tidlegare statssekretær Haaland Matlary heilt klart dokumenterer at Noreg får massevis igjen – eg heldt på å seie snill makt – ved å drive med verdidiplomati, er det den forma for arbeid vi må drive endå meir med. Det er der vi har noko å hente. I den samanhengen vil eg spørje representanten Lilletun om han kan tenkje seg å gå endå lenger og støtte dei forslaga som vi frå SVs side meiner vil auke Noregs verdidiplomati, og som vi legg fram her i salen i dag.