Eg synest både klima- og miljøvernministeren og andre har argumentert ganske godt for kvifor det er riktig med Kyoto 2-avtalen. Men det er eitt argument til som eg har lyst til å leggje til. Det er at Kyoto 2 er ein del av den «dealen» verda gjorde i Durban, om korleis vi skal klare å bringe dette spørsmålet framover – der rike land tok på seg det som kan sjå litt urimeleg ut, sett frå utsida, nemleg at ein skal lage ein avtale for ein såpass liten, avgrensa del av verda der berre ein del rike land deltar, og der mange andre ikkje slepp til. Men då tok mange andre, som Kina, India, Brasil osv., på seg å vere med i den prosessen mot 2015, som er den andre sida av den «dealen». No har vi oppfylt den eine delen av det. No er det løpet mot 2015 som avgjer. Og la meg sjølvsagt vere heilt krystallklar på at Kyoto 2 jo ikkje er i nærleiken av det som trengst for å løyse klimaproblemet. Det er berre ei bitte lita brikke i eit større bilde fram mot 2015. Då er vi ved den prosessen som skal skje no. Det er veldig bra at det kjem ei sak her i salen om Noregs internasjonale forpliktingar no i vår. Det vert ei kjempeviktig sak. Men Noreg og EU har eit svært tett samarbeid, og EU er ei av dei store, tunge drivkreftene for å få ein sånn avtale. Dermed vert klima- og energipolitikken i EU og deira prosess no i vår ein avgjerande del, som vil vere med på å avgjere kva det er mogleg å få til i ein ny avtale i 2015. Norske innspel dit er viktige. Regjeringa avgjer heilt sjølv i kva grad ho vil involvere Stortinget. Men Stortinget kan òg be om å verte involvert og få saker til behandling. På vegner av SV ber eg, som eg gjorde i Europautvalet før i dag, om at Stortinget faktisk får lov til å behandle den svært viktige saka om kva for klima- og energipolitikk vi skal anbefale EU å ha. Eg gjer det fordi eg på fleire viktige punkt er kritisk til det som vart presentert, men eg gjer det òg fordi det er ein av dei tyngste politiske prosessane vi no er inne i, og ikkje minst fordi noko av det mest positive den nye regjeringa har kome med til no, er europaminister Helgesens klare initiativ om å vere tidlegare inne, om å bruke Stortinget som ein aktiv arena for debatt og innspel. Det som vart presentert for oss i dag, var altså at det skulle vere ein rein prosessrunde. Energi- og miljøkomiteen var ikkje til stades. Vi fekk presentert det slik at ein snart ville sende innspel. Så viser det seg at pressemeldinga er ute omtrent før vi er ferdige med møtet. Eg ber klima- og miljøvernministeren om å involvere Stortinget, og at det no vert teke som ei sak, at det vert ein runde i Stortinget som òg kan klare opp: Er det støtte for det, og kva er Noregs innspel?