Regjeringa la fram ei ambisiøs klimamelding for eit drygt år sidan, som etter mitt syn rettmessig fekk mykje ros. Ho inneheldt mange nye tøffe tiltak. Sjølv om vi no ser ein nedgang i CO2-utsleppa i Noreg, treng vi ein endå kraftigare nedgang i åra som kjem. Så gjekk vi til opposisjonspartia, som vi gjorde førre gang, for å verte einige om eit breitt forlik. Den viktigaste grunnen til det er at verdien av langsiktigheit i og brei støtte for politikken som gjeld klimaendringane, er veldig stor. Situasjonen var den at vi først prøvde å verte einige med fire parti i Stortinget. Det vart vi ikkje. Så klarte vi å verte einige med dei tre opposisjonspartia Venstre, Kristeleg Folkeparti og Høgre. Resultatet talar for seg sjølv. Vi klarte å verte einig med dei tre partia. Representanten Astrup er lei seg av taktiske grunner for at han ikkje fekk med seg Framstegspartiet. Vel, eg trur at den brutale sanninga er at eit parti som ikkje trur på problemet, skapte ikkje eit godt grunnlag for å verte einige, (presidenten klubber) men vi vart einige… (presidenten klubber igjen)