Eg hadde ikkje tenkt å ta ordet i denne debatten, men etter å ha høyrt på representanten Schjøtt-Pedersen klarte eg ikkje å dy meg. Det var eit innlegg på eit nivå som det er heilt utruleg at vi skal høyre frå talarstolen i nasjonalforsamlinga, der han kritiserer og hengjer ut igjen for n-te gong det tragiske som skjedde ved Risenga i Asker. Schjøtt-Pedersen burde vite at mange kontrollar har vist at det ikkje står så mykje betre til i det offentlege, bl.a. at i eitt fylke var 40 pst. av tilbodet ikkje godt nok. Eg meiner at det faktisk er flott at vi ved kontroll og tilsyn kan oppdage at dei eldre ikkje får det tilbodet som vi alle ønskjer. Mest skuffande er det at ein tidlegare finansminister kan ha eit innlegg på dette nivået i denne salen. Han burde kanskje ha teke seg ein periode fri frå Stortinget og kome seg ut i arbeidslivet og sett kva som foregår der ute, og ikkje berre vere inne i denne salen. Eg kunne, dersom eg ville, seie at takk vere det helsetilbodet som Arbeidarpartiet har skapt i dette landet, mista eg far min, systera mi og bror min altfor tidleg. Men eg aktar ikkje å gå ned på eit slikt nivå. Eg vil berre, etter å ha høyrt representanten Schjøtt-Pedersen sitt innlegg, sitere Ivar Aasen: «Visdomen kan ein dølje, men dårskapen ikkje.»