I utviklingspolitikken er vi alle saman einige om at det utvida tryggingsomgrepet er viktig. Vi snakkar då sjølvsagt om fattigdom, for utan at vi driv fattigdomsbekjemping, kan vi ikkje få noka god trygging. Det er òg ein debatt no om miljøet, at vi tek det inn i utviklingspolitikken. Kan det true fattigdommen? Men så er Dørum veldig god når han klart og tydeleg seier at dette med sårbarheit og sikkerheit for det sivile samfunnet òg er viktig å dra med inn i denne debatten. Vi veit frå internasjonale operasjonar at ein må gå nokre internasjonale grensegangar. Men vi veit at det kan vere gode samarbeidseffektar mellom militær innsats og sivil innsats. Dersom vi i tillegg gjer det på den rette måten, vil vi kunne få ein dobbel effekt. Ved å pøse på med militære åtgjerder utan å vere der med bistand og utviklingsmidlar, kjem vi ingen veg. Men mitt spørsmål til Dørum blir: Er Venstre òg med på at miljø- og klimatrusselen absolutt bør høyre med i det utvida tryggingsomgrepet?