تیر [ په . ] (اِ.) 1 - چوب راست و باریک با نوکی آهنین و تیز که با کمان آن را پرتاب کنند. 2 - گلوله ای که از تفنگ، توپ و مانند آن ها شلیک می شود. ؛ تیر کسی به سنگ خوردن کنایه از: ناکام شدن، در نقشة خود شکست خوردن 