اسب ( اَ ) [ په . ] (اِ.) حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته می شود. ؛ اسب دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن . ؛ اسب عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن . ب - سرگردان بودن 