کش (کَ یا کِ) (فع .) 1 - کشیدن : کش و قوس . 2 - دوم شخص مفرد از امر حاضر از «کشیدن ». 3 - (ص فا.) در ترکیب به معنی «کشنده » آید به معانی ذیل : الف - کشنده، برنده : غاشیه کش . ب - تحمل کننده : جفاکش . ج - تماس دهنده، مالنده : جاروکش . د - نوشنده، آشامنده : پیاله کش، جرعه کش . ه - حرکت دهنده : سپرکش . 4 - (ص مف .) گاه در ترکیب به معنی «کشیده » آید: زرکش 