ذوق (ذُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) چشیدن . 2 - (اِمص .) چشایی . 3 - در فارسی نشاط، بشاشت، خوشی . 4 - علاقه و استعداد برای یادگیری . 5 - لذت . 6 - اولین مرحله از مراحل شهود. ؛ ذوق کسی را کور کردن او را دلسرد و بی علاقه کردن . ؛تو ذوق زدن الف - ناخوشایند بودن . ب - تولید نفرت کردن . ج - حال کسی را گرفتن . ؛ ذوق و شوق علاقه و اشتیاق فراوان 