عقل (عَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دریافتن، فهمیدن . 2 - (اِ.) نیروی ادراک . ؛ عقل کل بسیار دانا و خردمند. ؛ عقل سلیم اندیشه و دریافت انسان سالم و طبیعی . ؛ عقل کسی پاره سنگ برداشتن کنایه از: کم عقل و سبک مغز بودن . ؛ عقل مردم در چشمشان است کنایه از: ظاهربینی مردم 