بخیه (بَ یِ) ( اِ.) 1 - کوکی که روی پارچه با دست یا چرخ خیاطی بزنند. 2 - دوختن بخشی از بدن که در اثر عمل جراحی شکافته شده باشد. ؛ اهل بخیه اهل فن، صاحب سررشته، وارد به کار. ؛ بخیه به آب دوغ زدن کنایه از: زحمت بی هوده کشیدن، کاری بی حاصل کردن 