کار (اِ.) 1 - آن چه از شخصی یا شیئی صادر شود، آن چه که کرده شود، فعل، عمل . 2 - پیشه، شغل . 3 - سعی و جهد. 4 - رزم، جنگ . 5 - کشت، زراعت . 6 - مسئولیت، وظیفه . 7 - گرفتاری، دشواری . 8 - وضعیت، حال . 9 - حادثه، پیشامد0 - صنعت، هنر1 - ممارست، اشتغال، تمرین 2 - بنا، ساختمان 3 - مرگ، موت 4 - وسیلة معیشت، معاش 5 - (پس .) الف - چون به آخر اسم معنی پیوندد صیغة مبالغه سازد: ستمکار، گناهکار. ب - چون به اسم ذات و معنی پیوندد صیغة شغل سازد: خدمتکار، آتشکار. ؛ کار بیخ پیدا کردن کنایه از: بدتر یا وخیم تر شدن . ؛ کار به جای باریک کشیدن کنایه از: سخت یا خطرناک شدن اوضاع . ؛ کار تراشیدن کنایه از: تولید زحمت کردن . ؛ کار حضرت فیل کنایه از: بسیار دشوار