تفاوت‌های بین پردازش سیگنال آنالوگ و دیجیتال را توضیح دهید.
پردازش سیگنال آنالوگ و پردازش سیگنال دیجیتال دو تکنیک متفاوت برای دستکاری و تغییر سیگنال‌ها هستند. تفاوت اصلی بین این دو نوع پردازش سیگنال در نحوه نمایش و مدیریت سیگنال‌ها نهفته است. در اینجا برخی از تفاوت‌های کلیدی آورده شده است:

پردازش سیگنال آنالوگ:
سیگنال‌های آنالوگ، سیگنال‌های پیوسته‌ای هستند که می‌توانند در طول زمان تغییر کنند و می‌توانند هر مقداری را در محدوده تعریف شده داشته باشند. پردازش سیگنال آنالوگ شامل استفاده از مدارهای آنالوگ مانند تقویت کننده‌ها، فیلترها یا مدولاتورها برای انجام عملیات روی سیگنال‌های پیوسته است. از آنجایی که این سیگنال‌ها پیوسته هستند، اغلب در معرض نویز، اعوجاج و تخریب قرار می‌گیرند که می‌تواند بر کیفیت آنها تأثیر گذاشته و پردازش را دشوارتر کند.

پردازش سیگنال دیجیتال:
سیگنال‌های دیجیتال، سیگنال‌های گسسته هستند که معمولاً به صورت دنباله‌ای از مقادیر عددی نمایش داده می‌شوند. پردازش سیگنال دیجیتال شامل گرفتن یک سیگنال آنالوگ، تبدیل آن به فرمت دیجیتال با استفاده از یک مبدل آنالوگ به دیجیتال (ADC)، و سپس پردازش آن با استفاده از ریاضیات و الگوریتم‌ها برای دستیابی به نتیجه مورد نظر است. این سیگنال‌ها بسیار کمتر در معرض نویز، اعوجاج و تخریب قرار می‌گیرند، که پردازش آنها را بسیار دقیق‌تر و صحیح‌تر می‌کند.

به طور خلاصه، در حالی که پردازش سیگنال آنالوگ بر روی سیگنال‌های پیوسته با استفاده از مدارها و اجزای آنالوگ انجام می‌شود، پردازش سیگنال دیجیتال بر روی سیگنال‌های گسسته با استفاده از محاسبات ریاضی و الگوریتم‌ها انجام می‌شود. تکنیک‌های پردازش سیگنال دیجیتال معمولاً دقیق‌تر، کارآمدتر و قابل اعتمادتر هستند، اما نیاز به یک مرحله اضافی برای تبدیل سیگنال آنالوگ به فرمت دیجیتال دارند.