یک داستان اصلی کودکانه حول شخصیت و موضوع داده شده بنویسید.
شخصیت: سام خرگوشه
موضوع: ترس
روزی روزگاری، در یک چمنزار سبز و آفتابی، خرگوش کوچکی به نام سام زندگی می‌کرد. سام کوچک بود و خز سفید پرپشت با چشم‌های قهوه‌ای بزرگ داشت. او عاشق بازی و دویدن در چمنزار با دوستانش بود، اما یک چیز بود که سام از آن می‌ترسید - تاریکی.

هر شب وقتی خورشید غروب می‌کرد و چمنزار در تاریکی فرو می‌رفت، سام به لانه‌اش می‌پرید و تا صبح زیر پتویش پنهان می‌شد. او از ناشناخته‌ها می‌ترسید، از آنچه ممکن بود در تاریکی پنهان باشد. حتی وقتی دوستانش او را برای بازی زیر نور ماه دعوت می‌کردند، همیشه رد می‌کرد و در لانه‌اش می‌ماند.

یک شب، صدای بلندی از بیرون لانه‌اش شنید. سام لرزید و تکان خورد، چشم‌هایش را بست و آرزو کرد صبح زودتر برسد. اما بعد صدای کوچکی را شنید که اسمش را صدا می‌زد. دوستش، لیلی موشه بود.

"سام! سام، اونجایی؟" لیلی صدا زد. "کمکت رو نیاز دارم، گم شدم و نمی‌تونم راه خونه رو پیدا کنم."

سام می‌خواست به دوستش کمک کند، اما هنوز از تاریکی می‌ترسید. می‌توانست صدای ترسیده لیلی را بشنود و می‌دانست که او به کمکش نیاز دارد. در آن لحظه بود که سام فهمید گاهی شجاع بودن یعنی رویارویی با ترس‌هایت، حتی وقتی می‌ترسی.

با یک نفس عمیق، سام از لانه‌اش بیرون پرید و وارد شب شد. چمنزار با نور ماه و ستاره‌ها روشن شده بود و آنقدرها هم که فکر می‌کرد ترسناک نبود. با هر پرش، سام احساس شجاعت و اعتماد به نفس بیشتری می‌کرد تا اینکه بالاخره به لیلی رسید.

"سام! تو اومدی!" لیلی فریاد زد و دوستش را بغل کرد. "می‌دونستم که ناامیدم نمی‌کنی."

سام لبخند زد، احساس غرور می‌کرد و خوشحال بود که توانسته به دوستش کمک کند. از آن به بعد، دیگر آنقدر از تاریکی نمی‌ترسید. او فهمید که گاهی اوقات، فقط کمی شجاعت لازم است تا بر ترس‌هایت غلبه کنی.

و بدین ترتیب، سام خرگوشه و لیلی موشه روز و شب در چمنزار بازی می‌کردند و خوش می‌گذراندند، و هرگز اجازه نمی‌دادند ترس مانع ماجراجویی‌هایشان شود.