یک شعر خنده‌دار درباره مردی که عاشق جوجیتسو است بنویسید.
مردی بود، چنان قوی و سخت،
که عاشق جوجیتسو بود، تمام وقت.
کشتی می‌گرفت و می‌غلتید، و بعد تسلیم می‌شد،
و بعد بلند می‌شد و بالا و پایین می‌پرید.

تمام روز از حرکات و استراتژی‌ها حرف می‌زد،
و به دوستانش همیشه می‌گفت،
«من استاد جوجیتسو هستم، فقط تماشا کنید چطور می‌غلتم،
شما را خفه می‌کنم، و کنترل را به دست می‌گیرم!»

اما وقتی به سر کار یا فروشگاه می‌رفت،
نمی‌توانست مقاومت کند، روی زمین می‌افتاد.
با چرخ‌دستی‌ها کشتی می‌گرفت، و با کیسه‌ها می‌غلتید،
و فریاد می‌زد حرکاتی مثل «قفل بازو» و «گرفتن خرچنگی!»

دوستانش می‌خندیدند، و سرشان را تکان می‌دادند،
اما او فقط لبخند می‌زد، و سرش را می‌خاراند.
زیرا می‌دانست که جوجیتسو، عشق واقعی اوست،
و هرگز آن را رها نمی‌کرد، حتی یک هل کوچک.

پس اگر او را دیدید که در خیابان می‌غلتد،
فقط برایش دست تکان دهید، و شاید یک خوراکی بدهید.
زیرا او مرد جوجیتسو است، از سر تا پا،
و همیشه در حال کشتی گرفتن و غلتیدن با شماست!