اصطلاح "ناهماهنگی شناختی" را تعریف کنید.
ناهماهنگی شناختی یک نظریه روانشناختی است که به ناراحتی احساس شده توسط فردی اشاره دارد که دو یا چند باور، ارزش یا ایده متناقض را نگه می‌دارد. این یک تعارض درونی بین آنچه فرد باور دارد در مقابل واقعیتی است که با آن روبرو می‌شود، که باعث ایجاد تنش و ناراحتی می‌شود که فرد را برمی‌انگیزد تا ناسازگاری را حل کند. برای کاهش یا حل ناهماهنگی، افراد ممکن است نگرش‌ها یا رفتارهای خود را تغییر دهند، انتخاب‌های خود را توجیه کنند یا اهمیت اطلاعات متناقض را کم کنند. نظریه ناهماهنگی شناختی اولین بار توسط لئون فستینگر در دهه ۱۹۵۰ مطرح شد و از آن زمان به یک مفهوم مهم در روانشناسی اجتماعی تبدیل شده است.