شعری درباره زیبایی آسمان شب بنویسید.
بالا در آسمان تاریک،
ستاره‌ها می‌درخشند و می‌رقصند در نزدیک.
بومی نقاشی شده در سایه‌های سیاه،
با لکه‌های نور، هیچ رنگی کم ندارد.

ماه بالا آرمیده، فانوسی از نور،
حضوری آرام‌بخش در دل شب.
درخشش آن روشن می‌کند، با هاله‌ای نقره‌ای،
منظره‌ای مسحورکننده، همیشه تازه.

نجواهای خاموش نسیم خنک شب،
همراه با خش‌خش درختان بلند.
سمفونی طبیعت، نغمه‌ای چنان شیرین،
آرامشی بی‌همتا، غیرقابل شکست.

همچنان که شهاب‌سنگ‌ها از آسمان می‌گذرند،
لحظه‌ای گذرا، در چشم بر هم زدنی.
آرزوها ساخته می‌شوند، با امید در قلب،
همچنان که آسمان شب هنر جاودانه خود را اجرا می‌کند.

زیبایی شب، منظره‌ای دیدنی،
داستانی از کیهان، برای همیشه ناگفته.
گریزگاهی آرام، از زمان و مکان،
آسمان شب، مکانی بی‌کران و زیبا.