توصیف دقیقی از تابلوی مونالیزا بنویسید.
مونالیزا یک نقاشی پرتره توسط هنرمند ایتالیایی لئوناردو داوینچی است که بین سال‌های ۱۵۰۳-۱۵۰۶ و احتمالاً تا سال ۱۵۱۷ نقاشی شده است. این نقاشی یک تابلوی رنگ روغن روی پانل با ابعاد ۷۷ سانتی‌متر در ۵۳ سانتی‌متر است و در موزه لوور پاریس، فرانسه نگهداری می‌شود.

موضوع نقاشی یک زن است که تصور می‌شود لیزا گراردینی، عضوی از یک خانواده ثروتمند فلورانسی باشد. او نشسته در مقابل یک نرده با منظره‌ای مبهم و مرموز در پس زمینه تصویر شده است. او لباس مد روز را پوشیده است، یک ردای تیره با روسری که روی موهایش انداخته شده است.

یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های مونالیزا لبخند مرموز اوست که موضوع بحث و گمانه‌زنی‌های بسیاری در طول قرن‌ها بوده است. حالت چهره او به نظر می‌رسد هنگامی که از زوایای مختلف نگاه می‌شود تغییر می‌کند و به نظر می‌رسد راضی و شوخ‌طبعانه خجالتی است.

این نقاشی به خاطر استفاده از تکنیک سفوماتو معروف است، تکنیکی نقاشی که از درجات ظریف تن برای ایجاد یک اثر مه‌آلود و دودی استفاده می‌کند و منجر به یک کیفیت نرم و رویایی می‌شود. تسلط لئوناردو بر این تکنیک در چین‌های ظریف ردای لیزا و ارائه دقیق روسری و ویژگی‌های صورت او مشهود است.

پس زمینه مونالیزا نیز قابل توجه است و شامل جاده‌های پیچ در پیچ، یک پل و یک پهنه آبی در برابر پس زمینه‌ای از کوه‌های ناهموار است که همه با جزئیات دقیق ارائه شده‌اند. ترکیب‌بندی نقاشی به دقت متعادل شده است، با قرار گرفتن پیکره لیزا در مرکز بوم، در حالی که انحناهای موی او و چین‌های ردایش انعکاسی از انحناهای منظره پشت سر او هستند.

در طول سال‌ها، مونالیزا به یکی از نمادین‌ترین و فوراً قابل تشخیص‌ترین نقاشی‌های جهان تبدیل شده است. موضوع مرموز آن، تکنیک استادانه و پیشینه مرموز آن نسل‌های بینندگان را مجذوب کرده است و جایگاه آن را به عنوان یکی از بزرگترین آثار هنری تاریخ تثبیت کرده است.