یک داستان ترسناک که در یک خانه متروکه اتفاق می‌افتد برایم تعریف کنید.
روزی روزگاری، خانه‌ای متروکه در حاشیه شهر قرار داشت. پنجره‌هایش شکسته، رنگش پوسته پوسته شده و سقفش فرو ریخته بود. اهالی شهر اغلب داستان‌هایی از وحشت‌هایی که درون دیوارهایش زندگی می‌کردند تعریف می‌کردند، اما هیچکس هرگز جرأت نکرده بود داخل برود تا این داستان‌ها را تأیید کند.

یک شب تاریک و طوفانی، گروهی از دوستان که به دنبال ماجراجویی و هیجان بودند، تصمیم گرفتند خانه متروکه را کاوش کنند. همانطور که از دروازه جلویی پوسیده عبور می‌کردند، برق‌های آسمان مسیر منتهی به در جلویی را روشن می‌کرد. دوستان لحظه‌ای مکث کردند، اما سپس پیش رفتند و در چوبی قدیمی را با صدای جیر بلندی باز کردند.

وقتی وارد خانه شدند، شجاعت دوستان شروع به کم شدن کرد. هوا سنگین و آکنده از بوی کپک و فساد بود، تنها صدا، صدای چکه چکه آب از سقف نشتی بود. اما آنها به پیش رفتند، با کنجکاوی و ترس پیش می‌رفتند و از میان اتاق‌های تاریک و کثیف عبور می‌کردند.

وقتی وارد یکی از اتاق‌های خواب طبقه بالا شدند، اوضاع رنگ شومی به خود گرفت. دمای اتاق ناگهان افت کرد و باد زوزه‌کشان انگار از هیچ جا می‌آمد. دوستان به هم چسبیدند، قلب‌هایشان از ترس تند می‌زد.

و بعد او را دیدند. یک شبح ایستاده در پایین تخت، موهای بلندش جلوی صورتش آویزان بود. آنها جیغ کشیدند و فرار کردند، پاهایشان در راهرو می‌کوبید در حالی که شبح آنها را تعقیب می‌کرد. از در جلویی بیرون پریدند، نفس نفس می‌زدند و هوا را می‌بلعیدند، هرگز به عقب نگاه نکردند.

دوستان هرگز دوباره درباره آن شب صحبت نکردند، هر کدام با خاطرات وحشت‌هایی که در خانه متروکه دیده بودند، آزار می‌دیدند. و اما خانه قدیمی، همچنان ایستاده باقی ماند، اسرار تاریکش در درون دیوارهایش محبوس، منتظر روح شجاع بعدی که جرأت کند داخل شود.