یک خط زمانی از رویدادهای کلیدی مربوط به زلزله و سونامی اقیانوس هند در سال 2004 بنویسید.
26 دسامبر 2004، ساعت 7:58 صبح: زلزله‌ای به بزرگی 9.3 ریشتر در اقیانوس هند، در سواحل سوماترا در اندونزی رخ می‌دهد. این سومین زلزله قوی ثبت شده در تاریخ است.

26 دسامبر 2004، ساعت 8:14 صبح: زلزله باعث ایجاد یک سری سونامی عظیم می‌شود که به سواحل کشورهای حاشیه اقیانوس هند، به ویژه اندونزی، سریلانکا، تایلند و هند برخورد می‌کند.

26 دسامبر 2004، ساعت 9:30 صبح: امواج سونامی تا ارتفاع 30 متر (100 فوت) به ساحل استان آچه اندونزی برخورد می‌کنند و شهرها و روستاهای کامل را از بین می‌برند.

26 دسامبر 2004، ساعت 10:00 صبح: سونامی به سریلانکا می‌رسد و باعث تخریب گسترده در امتداد سواحل شرقی و جنوبی این کشور می‌شود.

26 دسامبر 2004، ساعت 10:20 صبح: سونامی به ساحل جنوبی تایلند برخورد می‌کند و مناطق توریستی محبوب پوکت و خائو لاک را ویران می‌کند.

26 دسامبر 2004، ساعت 1:00 بعد از ظهر: سونامی به ساحل شرقی هند می‌رسد و هزاران نفر را در تامیل نادو و آندرا پرادش به کام مرگ می‌کشد.

27 دسامبر 2004: دولت‌ها، سازمان‌های امدادی و افراد از سراسر جهان شروع به واکنش به این فاجعه می‌کنند و کمک، پول و نیروی انسانی به مناطق آسیب دیده می‌فرستند.

3 ژانویه 2005: سازمان ملل متحد درخواست کمک 977 میلیون دلاری را آغاز می‌کند، که بزرگترین درخواست کمک در تاریخ این سازمان است، تا به ارائه کمک به کشورهای آسیب دیده از سونامی کمک کند.

7 ژانویه 2005: تعداد کشته‌شدگان این فاجعه به بیش از 150،000 نفر می‌رسد و ده‌ها هزار نفر همچنان مفقود هستند.

11 ژانویه 2005: رهبران جهان، از جمله کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد و کالین پاول وزیر امور خارجه آمریکا، از مناطق ویران شده بازدید می‌کنند تا خسارات را ارزیابی کرده و قول حمایت بدهند.

16 ژانویه 2005: بانک جهانی و بانک توسعه آسیا به ترتیب 1.5 میلیارد دلار و 675 میلیون دلار کمک برای حمایت از تلاش‌های بازسازی در کشورهای آسیب دیده اعلام می‌کنند.

6 فوریه 2005: تعداد کشته‌شدگان این فاجعه به 230،000 نفر می‌رسد و نزدیک به 2 میلیون نفر آواره و نیازمند کمک هستند.

11 آوریل 2005: 100 روز پس از فاجعه، تمرکز از تلاش‌های امدادرسانی فوری به بازسازی بلندمدت تغییر می‌کند، با تأکید ویژه بر بازسازی زیرساخت‌ها.