Ilmi namaa uumamaan nama biraatiin jaalatamuu, kabajamuu, jajamuu, faarfamee namoota biratti bakka guddaa argachuufi waan hawwe san argatee milkaa’aa namaa ta’uuf dharraafi fedhii daangaa hinqabne of keessa dhoffatee socho’a. Dharraafi fedhii akka malee barbaadu kana dhabee milkaa’uu dhabnaan, dhiphatee of dhiphisee, jeeqamuun dhibbentaa 50% oliin sammuun isaa nagaa dhabuu danda’a. Yookiinimmoo, Abdikutannaan sammuun isaa hammeenya kuusee tooftaa caalaa gara humna fayyadamuutti geessa. Humnimmoo faayidaa caalaa miidhaa hordofsiisa. Namoota muraasarraa kan hafe irra caalaan keenya, waan feeneefi hawwine of harka galfachuuf tooftaa osoo hintaane humna fayyadamna. Cufanaa cufame tokko furtuu isa banu harkarraa hinqabnu taanaan tasumallee banuu hindandeenyu. Carraan nuti qabnu, furtuu balbala sanii cabsuu qofa. Isayyuu cabsuuf tooftaa hinfayyadamnu taanaan cufanicha cabsuun kasaaraa biraa keessa galuu dandeenya. Kanaafuu tooftaan waa hunda keessattuu nu barbaachisa jechuudha. Jaalala, kabajaafi fedhii nama biratti fudhatama argachuu barbaannu argachuuf falli jiru tooftaafi jaalala qofa ta’uu qaba! 